Miejska Galeria Sztuki 13 Muz - Archiwum - Ksawery Kaliski - Area infinita (2007-09) - 26.11 - 23.12.2009\n26.11 - 23.12.2009\nArea infinita (2007-09)\nJest jednym z najciekawszych artystów multimedialnych młodego pokolenia. W 2002 roku ukończył z wyróżnieniem Wydział Grafiki Akademii Sztuk Pięknych w Katowicach. Obecnie jest doktorantem pracowni Nowe Media w tejże Akademii.\nProwadzi firmę ARTMEDIALE zajmującą się szeroko rozumianym designem i sztuką multimediów. Współpracuje z projektantami, informatykami, muzykami przy zaawansowanych projektach multimedialnych związanych z przestrzenią interaktywną.\nInspiracje czerpie ze współczesnej muzyki elektronicznej. Współpracuje z muzykami w zakresie wizualizacji podczas koncertów, tworzy wideoklipy oraz prowadzi prace przy czołówkach i animacjach filmowych. Przygotowuje własne instalacje graficzne oraz interaktywne. Szczególnie interesuje go spojrzenie na sztukę i jej nośniki w postmodernistycznych kierunkach.\nStypendysta Ministra Kultury i Sztuki (1997,2001,2008) oraz Marszałka woj. Śląskiego (2007). Jego prace były pokazywane m.in.: na Brooklyn Underground Film Festival w Nowym Jorku (2003), Vien Modern w Wiedniu (2003), Subtropics Experimental Music Festival w Miami (2004), w Pawilonie Polskim na Międzynarodowym Biennale Grafiki w Ljubljanie (2005), na 5 i 6 Triennale Grafiki Polskiej w Katowicach (2003, 2006), na wystawie Młode Orły Grafiki Polskiej w Seulu (2006), Eurografik Kraków- Sankt Petersburg (2006), Ars Electronica w Linz (2006), Umpolen - Museums Quartier w Wiedniu (2007), WRO Biennale Mediów (2007). Zdobywca wielu nagród m.in. w dziedzinie multimedia na Międzynarodowym Triennale Grafiki w Krakowie (2006).


Court of Dreams: 2016\nGdy przychodzi ten czas, gdy blog jest cicho, chce się płakać. CoD wytrwał długo... Ale jest cicho. Tak nie można dalej. Wybaczcie - wiem, że to moja wina. Ale odeszłam od blogowania, nie mogę dłużej. To sprawy prywatne. Chciałam dac temu blogowi szansę... Ale on już nie ma nadziei. Cenię jednak wszystkich Was bardzo i włożyłam w CoD wiele. Nie zapomnę o tym blogu ani o Was.\nWasza Adminka, jako Feyra&Rhysand Galathynius.\nAutor: Cleo Love o 08:53\nRozejrzałam się po miejscu w którym się znajdowałam. Byłam tylko sama, a mnie otaczała tylko i wyłącznie ciemność. Pomimo tego, że próbowałam się ruszyć to nie udało mi się. Coś trzymało mnie. Coś co trzymało mnie ściskało mnie coraz to bardziej. Ścisnęło mnie tak, że zemdlałam, jednak gdy obudziłam się, byłam w jednej z uliczek. Nie wiedziałam co się do końca stało, wiedziałam jednak to, że powinnam uważać. Spojrzałam się na zegarek i od razu pognałam we wyznaczone miejsce, gdzie miałam się spotkać z Sans i jej bratem.\nJak tylko ujrzałam Sans, a tuż obok niej jej brata, dało mi to dużo do myślenia. Przyglądałam się im ze zdziwieniem. Sans jak zawsze była uprzejma i przedstawiła nas.\n- Co wy na to, aby coś zjeść, a potem odprowadzę ciebie Sans do domu wraz z twoim bratem?\n- Co do jedzenia to nie mam nic przeciwko - uśmiechnęła się od ucha do ucha. - Akane masz dzisiaj coś do załatwienia? - spytała, a ja się lekko uśmiechnęłam.\n- Musze dzisiaj załatwić kilka spraw, dlatego miałabym prośbę - dziewczyna spojrzała się na mnie.\n- Z miłą chęcią zajmę się Księciem - Sans czytała mi w myślach.\n- Dzięki - odparłam z uśmiechem.\nAutor: The Luna34 o 08:12\nZamiast biec na dworzec, teleportowałam się od razu do miasteczka w którym mieszkałam z bratem. Snowdin jak to Snowdin zawsze było pokryte śniegiem ale było ciepło. Uroki magicznego miasteczka. Ledwie postawiłam wodę na herbatę a drzwi się otworzyły. W progu stanął ogromny mężczyzna z rażącą w oczy muskulaturą. Od razu wyciągnął ramiona w moim kierunku.\nRzuciliśmy się do siebie pytając się wzajemnie co u nas słychać. Herbata szybko wypita, to tak rozmawiając wyszliśmy na dworzec i po jakiejś godzinie byliśmy w miejscu gdzie ostatni raz widziałam Akane.\n-Poznasz pewną dziewczynę. Powinniście się od razu dogadać... O, Akane!- Krzyknęłam a ta od razu zatrzymała się spoglądając na nas. Dałam znak by podeszła. Gdy była przy nas zlustrowała nas wzrokiem, nie dziwię się. Ja mała osóbka a mój młodszy rok brat był jak dwie ja.\n-Akane to mój brat Papyrus. Pap to moja znajoma Akane- przedstawiłam ich sobie nawzajem.\nAutor: The Luna34 o 10:41\nPowodem jest decyzja autorki.\nAutor: The Luna34 o 09:37\nSans nie lubiła czarnej pożeczki co mnie zaskoczyło. Zapamiętałam to i od razu schowałam wszystko co zawierało czarną pożeczkę. Dzisiejszy dzień był piękny. Siedzieliśmy z Sans już od dobrych dwóch godzin na kocu i nic praktycznie nie robiłyśmy. Sans zasnęła jak tylko nastała chwila ciszy. Książe zaspany wstał i ułożył się bliżej Sans, po czym ponownie zasnął. Schowałam wszystko do koszyka i przyjżałam się tej dwójce. Wyglądali uroczy gdy tak razem spali. Wyjęłam ze swojej torby szkicownik i ich narysowałam. Na szczęście miałam ze sobą również mazaki. Rysowanie zajęło mi jakieś półtorej godziny, więc gdy tylko skończyłam wyciągnęłam się.\nCo robisz? - spytała się zaspana Sans, która wstała i przecierała oczy.\nNic takiego - odparłam z lekkim zmieszaniem na twarzy.\nPokaż - nachyliła się nad moim rysunkiem, a ja go szybko ukryłam. - Dlaczego mi nie pokażesz? - spojrzała się wciąż zaspanymi oczami i tym swoim pytającym wyrazem twarzy.\nBo jeszcze nie skończyłam - odparłam.\nAutor: The Luna34 o 05:52\nSpoglądałam zaciekawiona rozwojem sytuacji przy tamtym stoliku. Aiden widocznie cierpiał z powodu piciu trunków wpychanych na siłę przez pijanych i nieświadomych strażników, ale mimo wszystko sytuacja była komiczna. Jednak ostatnie spojrzenie od chłopaka wymagało pomocy. Zabawne, zastrzegałam, żeby już na mnie nie liczył a jednak pomogłam mu w więzieniu i tu teraz ten ostatni raz.\nWstałam od baru i pitego napoju po czym podeszłam otwierając drzwi w których ukazały się w zwartej grupie panny posyłające zalotne spojrzenia ku panom. Jak łatwo się domyśleć, były z tych lekkich obyczajów. Natychmiast gwizdnęłam w stronę strażników.\n-Panowie! Co powiecie na innego rodzaju świętowanie?- Kobiety weszły i każda umościła się na kolanach strażników. Tamci zaczęli robić maślane oczy. Obrzydliwe.\n-Ej, gospodarzu! Załatw nam pokoje na dziś, solidnie zapłacimy!- Zawołał dowódca gładząc dziewczę po kolanie.\nW oczach Grillby'ego zauważyłam niechęć co zgadzałam się z nim. Tamci śpiewając a raczej fałszując ile się da, skierowali się ku pokojom z towarzyszkami. Aiden leżał pokonany na stoliku. Grillby go zaniósł do pokoju i zostawił przy nim zapas wody i jakiegoś jedzenia na wzmocnienie po czym znikł. Kiedy wróciła mu świadomość odwróciłam się w celu wyjścia z pokoju.\n-To twoja ostatnia noc tu, wypocznij. Jutro masz się stąd zmyć. Strażnicy są pijani zabawiają się z ladacznicami w najwyższych pokojach.\nTo powiedziawszy znikłam.\nAutor: The Luna34 o 08:22\nKolejny cichy dzień, kolejne próby znalezienia jakiegoś zajęcia. Stwierdziłam, że można sobie pooglądać jak inni ćwiczą, przynajmniej minie trochę czasu. Tak właśnie gdy usiadłam sobie w dogodnym miejscu, zauważyłam czyjąś obecność. Katarina akurat przybyła i zajęła się sobą. Była tak skupiona na swojej czynności, że nie zauważyła mnie, nawet jeśli znajdowałam się w dobrej odległości. Nie spuszczając z niej wzroku, podniosłam mały kamyczek z ziemi, który zaczęłam podrzucać w ręku. Dziewczyna nagle przerwała i nasłuchiwała. W końcu spojrzała w moim kierunku.\n-Niezłe skupienie- odezwałam się nie ruszając się na krok dalej podrzucając kamyk.\n-Obserwujesz mnie? Jak długo?\n-Powiedzmy, że byłam chwilkę przed tobą na placu, niespecjalnie chciało mi się ci przerywać- wzruszyłam ramionami puszczając kamyk.- Co u ciebie słychać?\nAutor: The Luna34 o 08:06\nLetrance z Dworu Nocy\nAutor: The Luna34 o 07:32\nSans zniknęła, zostawiając mnie samego. Mocno zdenerwowany zakląłem głośno pod nosem. Zawsze w najgorszych sytuacjach muszę sobie sam radzić! A żeby tą Sans szlag trafił! Z furią kopnąłem kraty. Chwilę później skrzywiłem się, czując przeszywający nogę ból. Przygryzłem wargę i usiadłem na łóżku. Zacząłem gorączkowo myśleć. Myśl, Aiden, myśl! Musi być jakiś sposób na wydostanie się z tej gównianej sytuacji. Gdybym mógł używać magii, byłoby znacznie prościej. Rozejrzałem się po celi. W pewnej książce kiedyś przeczytałem, że sojusznik złapanego przemycił klucze. Ta, tyle że nie miałem żadnych sojuszników, a Sans przestała mi pomagać. Dodatkowo zabrali mi broń.\nWtem przypomniał mi się mój drut ukryty w bucie. Szybko go wyjąłem i podszedłem do krat. Rozejrzałem się. W pobliżu nikogo nie było. Strażnicy poszli przepić złapanie mnie. Ich radość nie będzie trwała długo.\nWłożyłem drut do dziurki od klucza. Nagle zrobił się on niezwykle gorący. Zaskoczony szybko go wyjąłem i rzuciłem na ziemię. Nie chciałem dopuścić do roztopienia się drutu. Spojrzałem na nieco poparzone palce, klnąc pod nosem. Czyli tak się nie wydostanę. Cholera!\nKtoś odchrząknął. Odwróciłem się i ujrzałem Sans. Dziewczyna podeszła bliżej krat z figlarskim uśmiechem na twarzy.\n- I jak tam ucieczka? - spytała.\nSpojrzałem na nią chłodno. Sans zmierzyła mnie wzrokiem.\n- No, no, no. Widzę, że już uciekłeś.\n- Naprawdę przybyłaś tu tylko po to, by się ze mnie ponaśmiewać? - spytałem.\nSans sięgnęła ręką do kieszeni, z której po chwili wyciągnęła kółko z brzęczącymi kluczami. Podszedłem szybko do krat. Chciałem je złapać, jednak dziewczyna zabrała je sprzed mego nosa.\n- Oj, oj, co tak niespodziewanie? - zaśmiała się, machając kluczami.\n- Daj mi je - wycedziłem, próbując je złapać bez skutku.\n- Matka cię nie nauczyła magicznego słowa?\n- Hm? A o co...\n- Proszę, daj mi te klucze! Matka nie wpajała ci wiedzy? Każdy głupi by wiedział, o co mi chodzi!\n- I każdy głupi by wiedział, że nie należy pomagać osobom łamiącym prawo. Gdybyś znalazł jakąś pracę, a nie zajął się kradzieżą, to byś nie był teraz w areszcie.\nPrychnąłem. Miałem już dość jej gierek i odzywek. Choć ja byłem wściekły, Sans najwidoczniej dobrze się bawiła. Ciekawe, co by było, gdyby się role odwróciły?\n- Kim jesteś? - spytał ktoś nagle.\nObydwoje spojrzeliśmy na zmierzającego w naszą stronę strażnika. Zrobiłem dwa kroki do tyłu i schyliłem nieco głowę, przez co grzywka zakryła moje oczy. Strażnik zatrzymał się przy Sans, która ze stoickim spokojem wpatrywała się w niego.\n- Kim... Kim pani jesteś? - ponowił mężczyzna pytanie, tym razem jednak jego głos był nieco ściszony z nutą nieśmiałości.\nZmierzyłem go wzrokiem. Wtedy coś mi zaczęło świtać. Postura, wyraz twarzy, mowa... Nie ma bata, to musiał być tamten chłopak, którego jakiś czas temu spotkałem. Pan nowy i jego d-dukanie. Sans spojrzała na mnie, po czym na strażnika i powiedziała:\n- Znalazłam te klucze i chciałam je zwrócić. A z tym złodziejem po prostu przeprowadzałam małą kłótnię.\nDziewczyna dała chłopakowi klucze i uśmiechnęła się. Tamten podziękował, drapiąc się po karku.\n- Czy zna pani może tego złodzieja? - spytał po chwili.\n,,Tego złodzieja"? Czyli już dla niego nie jestem panem?\n- Nie - odparła krótko Sans. - Po prostu zaczepił mnie, gdy szukałam kogoś, komu mogłabym dać klucze. Na szczęście nic się takiego nie stało. - Uśmiechnęła się nieco szerzej. - Ja już będę iść. Do widzenia.\nDziewczyna odeszła, machając na pożegnanie. Chłopak spojrzał na klucze. Teraz moja kolej na przedstawienie.\nUpadłem na kolana, jednocześnie łapiąc się za serce. Skrzywiłem się mocno, przygryzając wargę. Strażnik zmierzył mnie wzrokiem.\n- Wszystko w porządku? - zapytał nieco zaniepokojony.\nPrzewróciłem się na bok i skuliłem się. Zmrużyłem oczy, ukradkiem patrząc, jak chłopak gorączkowo otwiera drzwi celi i podbiega do mnie. Rozluźniłem mięśnie, udając omdlenie.\n- Halo, słyszysz mnie? - wołał strażnik, potrząsając mną dość mocno.\nOdliczyłem do trzech, po czym uderzyłem go pięścią w policzek.\n- Nie można trząść mocno osobą, która właśnie zemdlała - mruknąłem.\nChłopak odsunął się, a wtedy kopnąłem go w brzuch. Szybko podniosłem się na równe nogi. O dziwo, strażnik wstał z większą łatwością niż przewidywałem. Czyżby bariera neutralizująca ból straży? Zakląłem pod nosem. Nie tracąc ani chwili, opuściłem celę i rzuciłem się do ucieczki. Obejrzałem się za siebie. Młody był szybki i doganiał mnie. Jego mina nie była już taka nieśmiała. Spojrzałem na wyjście z aresztu. Nagle tuż przed nim pojawił się ten sam strażnik. Chłopak stanął szeroko na nogach i uderzył pięściami o podłogę. Całe wnętrze aresztu zostało pokryte lodem. Zrobiło się zimno. Poślizgnąłem się, a następnie upadłem na plecy. Czułem, jak cienka powłoka lodu zaczynała powoli pokrywać moje ciało.\n- Nie uciekniesz mi - powiedział poważnie strażnik, podchodząc do mnie.\nSzybko rozejrzałem się dookoła. Lód, lód... tylko gdzie jakieś wsparcie? Nie, on mnie wcale nie złapie! Nic jednak nie przychodziło mi do głowy. Nagle coś gruchnęło o podłogę. Odwróciłem głowę i spojrzałem na strażnika, który leżał na lodzie skrzywiony.\n- Czemu lód jest śliski? - mruczał pod nosem.\nWykorzystując nagły zwrot akcji próbowałem wstać. Nie było łatwo, ale stanąłem na nogach szybciej od chłopaka. Wykonałem lekki wślizg i starając się utrzymać równowagę przejechałem obok strażnika. Będąc już na zewnątrz poczułem szarpnięcie. Odwróciłem głowę. Młody brunet trzymał kurczowo mój płaszcz, którego koniec był zamrożony. Chciałem się jakoś wyrwać. Ostatecznie wyślizgnąłem się z płaszcza i odbiegłem od niego. Z racji, że byłem już poza aresztem (co oznaczało, że mogłem już używać mocy), przeniosłem grawitację płaszcza na siebie. Mimo sprzeciwu od strony strażnika, wyleciał on z jego rąk i trafił do moich. Założyłem go i odbijając się od jednego budynku do drugiego wróciłem do gospody.\nNa dworze było już całkiem ciemno. Spojrzałem na swoje ubranie. Buty i pół płaszcza były pokryte lodem, któremu jakoś nie chciało się topić. Zakląłem cicho, po czym spojrzałem na wejście do gospody. Poprawiłem kaptur spoczywający na mojej głowie, a następnie wszedłem do środka. Zatrzymałem się nagle, widząc siedzących przy jednym stoliku gości ze straży. Musieli tutaj przyjść świętować? Po chwili jednak westchnąłem. Wszyscy ze straży wyglądali na nieźle upitych. Rozmawiali głośno o różnych mało ważnych sprawach, co chwilę popijając piwo. Szybko przemknąłem się obok gości. Nagle ktoś złapał mnie za ramię. Zaskoczony spojrzałem na mężczyznę w mundurze o lekkim ciemnym zaroście. Rozpoznał mnie?!\n- Może chciałby pan z nami się napić? - spytał strażnik, uśmiechając się szeroko.\n- Nie - odparłem chłodno.\nW duchu odetchnąłem z ulgą. Ma mnie za zwykłego obywatela. Alkohol naprawdę szkodzi...\n- Nalegam! - Mężczyzna posadził mnie na wolnym krześle i podał kubeł z piwem.\nSpojrzałem na białą pianę i skrzywiłem się.\n- Pij, pij! - krzyknął ktoś.\nWtem jeden ze strażników siłą wlał mi zawartość kubła do usta. Część połknąłem, resztę wyplułem. Mężczyzna siedzący obok poklepał mnie po plecach. Wszyscy nakazali mi wypić do dna. Po jakimś czasie niepewnie opróżniłem kubeł. Oczywiście, nie mogło to się dla mnie dobrze skończyć. Po kilku łykach alkoholu bolał mnie brzuch, a co dopiero po wypiciu całego kubła. Strażnicy napełnili piwem mój kubeł i zachęcili do picia. Tym razem uparcie odmawiałem. Nie chcę jutro wąchać kwiatków od spodu.\nDo gospody weszła dziewczyna. Była to oczywiście Sans. Rozejrzała się i podeszła do baru. W ogóle mnie nie zauważyła. Zastanawiałem się, jakim niby cudem, skoro byłem na czarno ubrany, w dodatku otoczony przez większych ode mnie mężczyzn w mundurach. Po krótkiej rozmowie z Grillbym Sans odwróciła się i zmierzyła straż wzrokiem. Chwilę później spojrzała na mnie. Ściskany przez jakiegoś dryblasa, z bolącym brzuchem i niesmakiem po piwie posłałem jej chłodne spojrzenie. Dziewczyna o mało nie zachłysnęła się wcześniej zamówionym napojem. Czy będzie na tyle miła, by mi jakoś pomóc? Czy może jednak po całej akcji będzie się zwijać ze śmiechu, podczas gdy ja będę zwracał?\nChodziłem po ogromnym budynku, który w ostatnich dniach prawie ze opustoszał albo to tylko moje wrażenie. Usłyszałem dźwięki muzyki, postanowiłem pójść w jej kierunku. Muzyka dochodziła za jednych drzwi, uchyliłem je lekko i przemieniłem się w kota, po czym wszedłem do środka. W pokoju była młoda kobieta, grała chyba na pianinie albo fortepianie. Nigdy nie umiałem tego rozpoznać. Podszedłem bliżej a ona mnie nie zauważyła. Przyznam szczerze, że grała prześlicznie a po chwili zaczęła śpiewać. Jej głos przy śpiewie był taki delikatny jak płatki róży. Wskoczyłem na siedzenie a ona się wystraszyła. Nie chciałem hehe wystraszyć, więc przyjaźnie zamiauczałem a ona mnie pogłaskała.\nAutor: The Luna34 o 09:47\nPost nie ma spektakularnego tytułu bo nie wiedziałam jak go nazwać. Ogólnie zwracam się do Was drodzy koledzy i koleżanki z obu Dworów. Sami widzicie jaka jest sytuacja - aktywność się znacznie zmniejszyła. Rozumiem, że szkoła i inne takie sprawy ale kochani, pokażcie że żyjecie.\nW związku z tym chciałabym Was prosić o jedną rzecz: mianowicie wiadomość na howrse czy e-mail. Dajcie znać o swoim istnieniu, dobrze? Martwię się o Was, bloga i chciałabym jakoś pomóc naszej Fay.\nMoje howrse: Luna34\nNie musi być to jakaś przesłana serenada o blogu, wystarczy, że dacie znak że nadal chcecie pisać.\nAutor: The Luna34 o 10:47


SamochodyElektryczne.org - Forum :: Zobacz temat - HTTPS\nSamochodyElektryczne.org - Forum Strona Główna » SamochodyElektryczne.org » O forum » HTTPS Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2018-02-15, 13:21 HTTPS\nProszę rozważyć założenie certyfikatu SSL i połączenia HTTPS, przynajmniej dla forum. Darmowy certyfikat można dostań np. w fundacji Let's Encrypt. Instalacja wszystkiego zajmuje najwyżej kilka minut (tj. mnie zajęła tyle).\nPomyślę w wolnej chwili, ale tak ich mało.\nWysłany: 2018-05-08, 20:21\ndorzuycam się do prośby - Firefox i Safari krzyczą, że strona niebezpieczna bo hasło podaje bez https\na do tego RODO za pare tygodni zobowiązuje do SSLa (masz w bazie maile i często inne dane ludzi\nSamochodyElektryczne.org - Forum Strona Główna » SamochodyElektryczne.org » O forum » HTTPS


Bezpłatny webinar “Granice personalne” – Centrum Together-Razem\nW naszym życiu spotykamy się z wieloma ograniczeniami, jak i z wieloma przywilejami które, rządzą się własnymi prawami. Z jednej strony coś się zaczyna, z drugiej zaś nadchodzi tego koniec. W wielu przypadkach nie mamy wpływu na to, co się stanie: jak na zmianę pogody czy otaczające nas katastrofy. Gdyby jednak przyjrzeć się granicom personalnym bliżej to można zauważyć wiele aspektów naszego życia, gdzie takie granice są nadużywane przez innych lub sami sobie pozwalamy na opuszczenie gardy.\nDla przykładu, jeśli ktoś nie szanuje naszej wypowiedzi na dany temat, bądź dana wypowiedź jest nie na miejscu i narusza czyjeś prawa osobiste, bądź nasz pomysł na nowy projekt w pracy, zostaje wyśmiany, mowa tutaj o granicach intelektualnych. Kiedy zaś innym razem, ktoś ma tendencje do dotykania rozmówcy podczas dyskusji, trącania lub nietrzymanie odpowiedniej odległości podczas rozmowy to mowa tu o granicach fizycznych. Kolejne uwarunkowania to kiedy ktoś wykorzystuje to, czego się o nas dowiedział lub kiedy ktoś jest zbyt wylewny i bombarduje nas swoimi niesmacznymi opowieściami, które bywają nie na miejscu i budzą zgorszenie. Jest to nadużywanie granic emocjonalnych.\nJest jeszcze kilka rodzajów takich granic, których nieprzestrzeganie lub po prostu nieznajomość tematu czyni z nas potencjalne ofiary, a szkody wyrządzone mogą się ciągnąć latami i to nie tylko jako uszczerbek na zdrowiu fizycznym, ale na naszej psychice, może zaznaczyć znaczny ślad. Pozostałe granice, jakie jeszcze rozpoznajemy nie tylko z psychologicznego punktu widzenia to granice czasowe, materialne i seksualne.\nW wielu sytuacjach nie potrafimy się obronić bądź zauważyć, że dane granice zostały naruszone. W wielu aspektach naszego życia stajemy się ofiarami, tylko dlatego, że chcieliśmy dobrze dla kogoś, bądź tak nas po prostu nauczono. Bywa, że to presja społeczeństwa bądź wszechobecnych „social mediów”. Presja rówieśników bądź nieuzasadnione szukanie poklasku pcha nas do łamania takich granic, które często są również kwestiami moralno-etycznymi. Sytuacje takie i podobne mają miejsce w naszym życiu, ale im więcej wiemy o nich, tym stajemy się bardziej roztropni i ostrożniejsi.\nCzy można się nauczyć rozpoznawać takie bariery ? Czy można się nauczyć komunikacji z naszym odbiorca, aby być asertywnym i nie zranić nikogo? Jak zachować własne granice personalne i nie przekroczyć czyjejś strefy komfortu? Czy można się nauczyć mówić „nie”? Na te i inne pytania w tematyce granic osobistych będzie można usłyszeć podczas webinaru.\nAby dowiedzieć się więcej na temat granic osobistych Together-Razem zaprasza na webinar o tym samym tytule, który odbędzie się dnia 16 czerwca o godzinie 19.00.\nZapisy tutaj: https://togetherrazem.clickmeeting.com/553452477/register\nWebinar poprowadzi Marcin Bogucki – terapeuta współpracujący z Together-Razem.\nJednocześnie przypominamy, że w roku 2022 można skorzystać z bezpłatnej terapii w ramach programu „Nie jesteś Sam”.\nAby się zarejestrować należy się umówić korzystając z tego linka:


most | Fotografie wygrzebane\nJapoński most w Wietnamie\nOpublikowany 17 kwietnia 2014 przez chomik\nHoi-an kojarzy nam się głównie z setkami sklepów z odzieżą – głównie damską. W przewodniku było określane „miastem krawców” i jak najbardziej słusznie. Sklepów było pełno i wybór bardzo bogaty. Nie było chińszczyzny tylko oryginalne ubiory i z tego co pamiętam, każdy sklep miał trochę inny asortyment.\nJednak kiecki, choćby najpiękniejsze, nie są ciekawym obiektem dla fotografa (szczególnie na plastikowych manekinach). Zamiast tego prezentuję most – wyjątkowy most. Zbudowała go ponad 500 lat wcześniej społeczność japońska. Przetrzymał trzęsienia ziemi, ale nie dał rady Francuzom, którzy „przystosowali” go do ruchu kołowego, spłaszczając jego nawierzchnię. Na szczęście w 1986 został odrestaurowany i w roku 2005 wyglądał jak zupełnie oryginalny zabytek.\nGdyby kogoś zainteresował temat, a także chciał się czegoś dowiedzieć o Hoi-an, polecam film umieszczony na stronie Unesco.\nOcalone centrum 1.03 km\nŻółta ściana 1.32 km\nWzywamy 1.32 km\nWejście smoka 2.16 km\nKosze, koszyki i koszyczki 2.35 km\nNie tylko kiecki 2.88 km\nRyż na drodze 25.18 km\nZaszufladkowano do kategorii miasto/wieś\t| Otagowano hoi an, most, rzeka, wietnam


Szkoła Podstawowa nr 2 im. Jana Pawła II w Czersku - News: Czerscy gimnazjaliści mistrzami Polski w konkursie ekologicznym\nNaszej szkole udało się zebrać 982 kg baterii! Dochód z akcji w postaci sprzętu komputerowego przekazano Fundacji Integracja, zaś laureaci obdarowani zostali drobnym sprzętem sportowym i literaturą przyrodniczą.\nProsimy wszystkich o dalszą systematyczną zbiórkę i segregację odpadów, pamiętając iż zbierając baterie chronimy środowisko naturalne i gromadzimy punkty dla szkoły! Baterie są odpadem niebezpiecznym, zawierającym metale ciężkie, takie jak ołów, kadm, rtęć - toksyczne dla organizmu człowieka i jego otoczenia. W przypadku przedostania się do naszego organizmu powodują choroby nerek, dysfunkcje układów pokarmowego i nerwowego. unieszkodliwienie go.\nSerdecznie dziękujemy wszystkim zaangażowanym uczniom, rodzicom, nauczycielom oraz całej społeczności lokalnej za pomoc w zbiórce, proekologiczną postawę i zaangażowanie!\n2,151,704 unikalne wizyty


Kannabidiol chroni przed destrukcyjnym działaniem alkoholu na wątrobę. - Nasiona-marihuany\nWątroba jest organem najbardziej narażonym na szkodliwy wpływ alkoholu. Najnowsze badania wskazują jednak, że być może już niedługo będzie możliwe przeciwdziałanie jej uszkodzeniem za pomocą kannabidiolu (CBD), substancji obecnej w żywicy kwiatów konopi indyjskich i siewnych.\nCBD: magiczny kannabinoid\nWszechstronne właściwości lecznicze CBD są od lat znane naukowcom, a kolejne badania przynoszą nowe odkrycia w dziedzinie wykorzystania tej substancji. Kannabidiol skutecznie łagodzi objawy lekoopornej epilepsji, pomaga chorym na raka oraz korzystnie wpływa na organizmy cukrzyków. Wiemy też, że ma silne działanie antyoksydacyjne i neuroprotekcyjne. Wykorzystanie przeciwutleniających właściwości CBD jest szczególnie interesujące dla naukowców badających potencjalne wykorzystanie kannabidiolu w profilaktyce schorzeń wątroby wynikających z nadmiernej konsumpcji alkoholu.\nOd stłuszczenia do niewydolności wątroby\nO tym, że alkohol niszczy wątrobę, wiemy od dawna. Wątroba przetwarza alkohol i trawi go, a jednym z produktów rozkładu alkoholu jest tłuszcz, który odkłada się wewnątrz organu. Do wystąpienia stłuszczenia wystarczy już kilka dni intensywnego spożycia alkoholu, a w przypadku przewlekłej, regularnej konsumpcji szansa na pojawienie się stłuszczenia zagrażającego zdrowiu drastycznie rośnie. Konsekwencją stłuszczenia wątroby może być nieuleczalna marskość wątroby, jej niewydolność i ostatecznie śmierć. Z tego powodu zabezpieczenie osób cierpiących na chorobę alkoholową przed negatywnym wpływem alkoholu na wątrobę jest jednym z niezbędnych elementów terapii.\nPijane myszy i CBD\nPonieważ CBD zapobiega uszkodzeniom wynikającym z działania wolnych rodników, a w przypadku wątroby wolne rodniki mogą zwiększać stopień otłuszczenia w wyniku konsumpcji alkoholu, przeprowadzono badania mające na celu stwierdzić, czy kannabidiol ma jakiś wpływ na wątrobę. Aby się o tym przekonać, podawano CBD grupie myszy pojonych regularnie alkoholem i porównywano ich wątroby z wątrobami myszy, które nie otrzymywały CBD. Okazało się, że wątroby myszy, które dostawały zastrzyki z CBD podczas konsumpcji alkoholu, były otłuszczone w mniejszym stopniu niż wątroby myszy z drugiej grupy.\nCBD chroni wątrobę i mózg przed degeneracją\nBadania przeprowadzono jak dotąd tylko na myszach, więc niezbędne jest ich potwierdzenie w badaniach na ludziach, ale już teraz można sądzić, że CBD ma pozytywny wpływ na wątrobę narażona na działanie alkoholu. Ponieważ kanabidiol wykazuje też działanie neuroprotekcyjne, to wydaje się kandydatem na bardzo skuteczny lek zabezpieczający organizm przed destrukcyjnym wpływem alkoholu. Można podejrzewać, że jeśli wyniki badań na myszach zostaną potwierdzone na ludziach, to kannabidiol już niedługo stanie się jednym z leków używanych podczas leczenia alkoholizmu.\nPrevious Post Leczenie glejaka za pomocą CBD\nNext Post THC – psychoaktywny składnik marihuany


Pierwsze Wrażenia – Jordan Ultra.Fly 2 | butologia.com\nDziś druga odsłona cyklu „pierwsze wrażenia”, gdzie tym razem widzimy się z modelem od Jordan Brand – Ultra Fly 2. Kontynuacja model z zeszłego roku, lecz będąc z Wami szczery – poza nazwą nic je nie łączy. Jest to tak naprawdę zupełnie inny model, inne podejście, inne użyte technologie. Zacznijmy od tego, co pisze na ich temat producent u siebie na stronie:\nLekka cholewka z dzianiny jest wygodna niczym skarpeta, a przy tym zapewnia wsparcie niezbędne podczas nagłych zwrotów i sprintów.\nLekka poduszka gazowa Nike Zoom Air charakteryzuje się niewiarygodną sprężystością. Miękka pianka na całej długości buta stanowi dodatkową warstwę lekkiej amortyzacji.\nZintegrowany system sznurowania pozwala uzyskać idealne dopasowanie, które umożliwia wykonywanie naturalnych ruchów.\nWytrzymała gumowa podeszwa odpowiada za wielokierunkową przyczepność\nSyntetyczne powłoki zwiększają trwałość i wsparcie\nPełnowymiarowy wewnętrzny rękaw gwarantuje idealne dopasowanie\nWszystko to brzmi ładnie i pięknie, że oczywiście każdy but jest idealny 😉 Zaczynając od cholewki – meshowa konstrukcja przykryta panelem w zgrzewanej technologii, czyli coś co ma nam dać komfort przy czym oferować odpowiednią wytrzymałość – plus oczywiście system pasków odpowiedzialny za dopasowanie tej konstrukcji do stopy. Oczywiście pod Fusem mamy miękką wyściółkę a nie że dolna połowa buta jest tylko i wyłącznie z tworzywa. Brak klasycznego języka jest małą zmorą, ale nie ma tragedii jak w KD9, idzie je założyć bez litanii przekleństw w każdym języku (ale łyżka do butów może być pomocna).\nPomimo masywniejszego wyglądu, według mnie but ten wypada wiernie rozmiarowo, czyli ja klasycznie mam swoje 10us, choć osobom z szerszymi stopami nie wiem czy nie mogą okazać się być nieco wąskie i bym nie sugerował iść pół rozmiaru w górę jak już. Waga jednego buta – 433g (10us) – czyli wszystko w normie.\nTak jak wspomniałem o zupełnie innym kierunku względem poprzednika – w UF1 była jedna poduszka Zoom Air (z podziałem na mniejsze segmenty), tak w UF2 mamy tą klasyczną, na całą szerokość w przedniej części plus drugą o heksagonalnym kształcie pod piętą. Co istotne – oba Zoomy są wyczuwalne, a nie jak w części modeli, wierzymy na słowo że tam są… choć nie popadajmy w skrajność, Unlocked Zoom to to nie jest.\nTrakcja wygląda intrygująco – koliście rozchodzący się wzór z umiarkowanie miękkiej gumy z tymi „plamami” w kluczowych miejscach, przez co wrażenie robi naprawdę dobre (nawet jakoby sprawdzić się nie tylko na sali). Czas pokaże czy na gorszych salach sprawdzają się równie dobrze co na czystych.\nW swoją parę możecie się zaopatrzyć m.in. na Zalando (które także poszerzyło swój asortyment o produkty Jordan Brand), poniżej jeszcze zamieszczam materiał video.\nWe współpracy z Zalando.\njordanultra fly 2\n0 Comment 12 października 2017\nNike szykuje "All Over Logo" Pack na Air Force'ach!\nadidas Tennis Hu + Stan Smith “Icons Pack”


Twarde etui (6)\n1600 + (88)\n1000 do 1599 (3)\n200 do 399 (1)\nCzarny, Pomaranczowy (1)\nWózek na na kółkach\nPodróżuj ze swoją torbą fotograficzną wygodnie i bezpiecznie. Przewoź swój sprzęt w solidnej i wytrzymałej torbie fotograficznej na kółkach. Torba fotograficzny na kółkach zapewnia ochronę przed urazami mechanicznymi oraz czynnikami atmosferycznymi. Sprawdza się idealnie podczas podróży z wieloma urządzeniami i akcesoriami. Gwarantuje bezpieczeństwo dla twojego sprzętu i maksimum wygody podczas fotograficznych eskapad.\nB&W outdoor.cases Back pack system type 5000/5500/6000\nB&W outdoor.cases Copter.case type 6700 zwart + Hardfoam DJI Phantom 4\nNormalna cena: 1 559,25 zł\nObniżona cena 1 152,30 zł\nCanon EF 200-400mm F4 L IS USM + 1.4x Extender Case\nWCS Protection 505 Suitcase Black\nNanuk 960 Case Black with Foam Insert for Ronin MX\n2 355,96 zł\nWCS Protection 540TR H245 Suitcase with Divider Set Black\nObniżona cena 1 156,37 zł\nWCS Protection 430 Case Black including Foam\nWCS Protection 520TR Case Black incl. Divider Set\nObniżona cena 1 092,33 zł\nObniżona cena 963,82 zł\nNormalna cena: 1 430,52 zł\nKiedy sprawdzi się torba fotograficzna na kółkach?\nTorba na kółkach sprawdzi się w terenie, gdzie występuje twarda i stosunkowo płaska powierzchnia. Jeśli planujesz fotografować w warunkach przyrodniczych, raczej nie będzie ona wygodna w użytkowaniu. Na twardej nawierzchni torba fotograficzna wyposażona pozwoli ci w wygodny i prosty sposób przewozić nawet stosunkowo ciężki sprzęt.\nTorba fotograficzna na kółkach Pelican\nPelican to czołowy producent najlepszej jakości toreb i walizek fotograficznych na kółkach w różnych rozmiarach. Torby i walizki mają bardzo wygodne przegrody, w których można umieścić sprzęt fotograficzny. Z produktami Pelican nie musisz martwić się o bezpieczeństwo swojego aparatu, obiektywów i innych akcesoriów przydatnych w pracy. Możesz je przewozić i przechowywać, chroniąc jednocześnie przed ewentualnymi uszkodzeniami mechanicznymi czy oddziaływanie czynników atmosferycznych. Ponadto torby i walizki fotograficzne na kółkach Pelican są odporne na wodę, kurz i zabrudzenia.\nKup online torbę fotograficzną na kółkach\nW naszym sklepie internetowym znajdziesz bogatą ofertę toreb i walizek fotograficznych na kółkach. Zamówienia złożone przed godz. 16.00 i dostępne w magazynie realizowane są tego samego dnia.


Słowiańska kultura: Wymiana energii męsko - żeńskiej (kontynuacja rozmów z pod tematu "rolnik szuka żony")\nAutor: michalxl600 o 08:24\nCześć! Rzeczywiście burzliwa dyskusja się wywiązała :-) nie mam TV ale obejrzałam na internecie ten program razem z niedźwiedziem. Myślę, że przez pryzmat kobiecego serca da się zrozumieć uczestników, wyczuć ich tęsknoty i potrzeby, intencje przyjścia do takiej audycji. I jak to w życiu, każdy ma inne :-) dla mnie to wydarzenie jak każde inne, nie widzę w tym nic zdrożnego, niebezpiecznego czy strasznego :-) trochę śmiechowe wydały mi się komentarze, że to jakieś zło :-) a przez pryzmat czego jest to zło? Przez pryzmat serca wszystko jest po prostu wydarzeniem :-) a osądzanie - to sprawa określenia kierunku w jakim Całość (ludzkość, społeczeństwo, rodzina, związek itp) ma iść w celu doświadczania - i to mają mężczyźni i niech to robią, bo mają w środku kierunkowskazy żeby to rozumieć i ustawiać. A kobieta jest w stanie zrozumieć wszystko i każdego i jego pobudki nawet jeśli są uważane za "złe". Ja zawsze widzę dziecko wewnętrzne, gdzie do trzeciego roku życia coś się nie ułożyło. Co nie znaczy, że pcham się przed szereg ze swoimi mądrościami jakoby każdego należało ułaskawić - oj by była anarcha wtedy hihihi Wydaje mi się, że dyskusja wyrosła, bo Jędrzej zna kulisy i zna człowieka a reszta wypowiada się teoretyzując :-) jakby Wasza przyjaciółka cierpiąca na samotność tam poszła to stałybyście murem - przez pryzmat serca, po prostu :-) A niedźwiedź się przytulił i komentował ukradkowe spojrzenia dziewczyn :-) ale potem powiedział, że to ustawione pod reklamę sprzętów rolniczych :-)\nA z innej beczki - czy Wy też czujecie że coś się kręci? Tak jakby wiruje mocno i się ma tendencje do odrywania od myślenia? Czy to jesień? Pozdrowienia :-) Natalia\nmichalxl600 22 września 2016 19:34\n:) to wirowanie to jakieś zmiany, bywaja dni dziwnych napięć "miedzyludzkich".\nA niedźwiedzie to sie już chyba powoli do zimy szykują ;)\nDzięki za wypowiedź Natalio.\nmichalxl600 22 września 2016 19:36\nA odnośnie oskarżania programu o "samo zło" to sądzę, że część z tych osób nie obejrzała tego programu ale "poleciała schematem" tych "TV shitów" w rodzaju Big Brother. Tam faktycznie było wszystko co najgorsze.\nEch, takie mi trochę z tego mędrkowanie wyszło, jakiś strumień. Chyba ciągle jestem pod wrażeniem dyskusji dotyczącej oceniania - zauważyłam na swój użytek, że jest duża różnica w podejściu kobiet i mężczyzn. A dodatkowo dla mnie bardzo ważne na tym forum jest czytanie komentarzy i wiele razy zauważyłam, że gdyby nie osoby żywo dyskutujące wiele rzeczy pozostałoby zakrytych - i wielkie dzięki za to :-D Natalia\nAnonimowy 22 września 2016 23:57\nNiedźwiedzie....przecież sam wiesz hihihi ;-) pozdrowienia! Natalia\nAnonimowy 23 września 2016 00:05\nTak, to wirowanie u mnie powoduje, że zmienia się wszystko jak szalone! Np.osiągnęłam mistrzostwo w zmienności: w tamtym tygodniu zapisałam się na dwuletni kurs kwalifikacji rolniczych (poważna sprawa, przecież) a w tym tygodniu już wiem, że nie chcę! .... no nie wiem jak to interpretować hihihihi .... albo: zobaczyłam w miejskim zoo ibisa i teraz pragnę mieć jego pióro (zbieram pióra ale takie znalezione a tu biedaczysko w klatce a jakaś szalona baba lata dookoła i...oj niechybnie ptaszyna byłby oskubany gdyby nie te kraty hihihihi)! Buziaki, trzymajcie się i pozdrowienia! Natalia\nmichalxl600 23 września 2016 08:34\np.s. a obrazek jaki namalowałaś przypomniał mi taką sytuację:\nKiedyś pisało sie piórami i atrament do mpisania produkowała dość znana firma "Pelikan". W sklepach stały buteleczki podpisane "Pelikan".\nNo i pewnego razu w zoo jakieś dziecko przejete zakrzyczało: "mamo! mamo -patrz! To jest pelikan, z tego się robi atrament!"\nAnonimowy 23 września 2016 09:08\nmichalxl60022 września 2016 19:36\nTo jest stwierdzenie czy pytanie ? Bo jak stwierdzenie to głupie z Twojej strony bo się nie znamy i nie wiesz co oglądałam a co nie. Jeśli jest to jednak pytanie to jako osoba która pisała negatywnie o tym programie odpowiem.\nKażdy taki program tv nastawiony jest na oglądalność a co za tym idzie na kase. Jeżeli spada oglądalność program zostaje zdjęty z anteny. Zadaj sobie pytanie co stałoby sie wtedy z uczestnikami?! ano zostaliby sami sobie bo tv miałoby w czterech literach pomoc takim ludziom .Nie byłoby z tego kasy to i programu by nie było. Dlatego ten program jest "zły" bo jego intencją nie jest aby pomóc znaleźć drugą połowę tylko zysk.Przepatrz w internecie fora w większości ludzie ci są wyśmiewani a jak wiesz energia idzie z uwagą i cale te energetyczne" gówna " trafiają w ich stronę.\nPod poprzednim postem w komentarzu ktos napisał:\n"Istnieje taki guziczek z napisem off który przyniesie ulgę antagonistom Rolnik szuka żony" a ty co odpowiedziałeś?\n"Nic dodać , nic ująć"\nI to było delikatnie mówiąc niegrzeczne, dlaczego? Dlatego ze sam prosiłes w poście o wyrażenie\nswojej opinii i gdy była inna to juz zła. Ja nie mam w zyczaju uczestniczyc w kółeczkach wzajemnej adoracji.I nie nie obraziłam się :-)tylko czytam między wierszami .\nTrzymaj się gospodarzu :-)\nmichalxl600 23 września 2016 15:18\nNapisałem "część komentujących" a nie wszyscy.\nBardzo jestem wdzięczny za Twoje wypowiedzi bo jakby wszyscy potakiwali to by było mdło i nie do zniesienia. Ten list tu powyżej też bardzo treściwy ale też pełen emocji - będę go czytał kilka razy i chętnie odpowiem dłuższym tekstem bo wiele tematów poruszasz. W tej chwili zmęczenie - miałem forsowny dzień.\nPrzeczytam sobie potem jeszcze raz całą dyskusję pod poprzednim wpisem -post, który cytujesz o wyłączeniu guziczka był chyba bardziej rozbudowany - też go sobie przypomnę.\nHej! - tymczasem .... borem lasem.\nmichalxl600 23 września 2016 18:17\n"Pod poprzednim postem w komentarzu ktos napisał:\nPrzejrzałem tamte zapisy. ten wpis, którego zacytowałaś fragment jest faktycznie duzo bardziej obszerny - dobrze zapamiętałem. Oto część jego treści:\n"....wierzę, że są osoby, które szczerze nie cierpia tego programu, i maja do tego prawo. Widocznie jest w nich coś, jakaś struna, w która ten program uderza i daje efekt emocji negatywnych."\nW mojej ocenie tego wpisu nie da się czytać wyrywkowo -opinia o naciśnieciu guziczna "off" ma swoje wyjaśnienie - uważam, że bardzo trafne.\nDroga Gabi - nie da się ukryć, że Twoja opinia "na nie" była w bardzo ostrym tonie. Napisałaś jakoś tak: "dla mnie to dno i metr mułu". Uważam, że to mocne słowa.\nJa staram się wypowiedzieć tylko swoje zdanie (choć może Natalia ma rację, że nie jestem obiektywny bo uczestnikiem audycji jest człowiek, którego znam i lubię).\nTyle tymczasem i bardzo się cieszę, że mamy tak "kolorowo" w tych rozmowach. To zmusza do myslenia a tylko tak możemy się rozwijać. Nie lubie kółek wzajemnej adoracji i zawsze "podkładałem ogień" w takich "stowarzyszeniach". Z tego też powodu nie za bardzo byłem "lubiany" - taka czarna owca mająca swoje zdanie. Pamietam jak kiedyś zapytano pewnego kolegę o coś a on odpowiedział pytaniem: "mam być szczery czy miły?" Często i ja sobie zadaję to pytanie choć rzadko wypowiadam na głos. Ludzie w większości nie dorosli do całkowitej szczerości - na razie to sa takie przedszkolne kółka adoracji.\nmichalxl600 24 września 2016 08:20\n"Każdy taki program tv nastawiony jest na oglądalność a co za tym idzie na kase. Jeżeli spada oglądalność program zostaje zdjęty z anteny. Zadaj sobie pytanie co stałoby sie wtedy z uczestnikami?! ano zostaliby sami sobie bo tv miałoby w czterech literach pomoc takim ludziom .Nie byłoby z tego kasy to i programu by nie było. Dlatego ten program jest "zły" bo jego intencją nie jest aby pomóc znaleźć drugą połowę tylko zysk.Przepatrz w internecie fora w większości ludzie ci są wyśmiewani a jak wiesz energia idzie z uwagą i cale te energetyczne" gówna " trafiają w ich stronę. "\n1. Opinia wiekszosci nie ma dla mnie większego znaczenia i mógłbym długą opowieść z mojego życia na ten temat uzasadniającą takie moje dzisiejsze podejscie - większośc ludzi jest jak galareta - zmienna masa do formowania byle opinią jakiegoś "autorytetu" a manipulacji jest wokół nieprzebrane morze. To tytułem wstępu.\n2. To, że wspomniana większość wyśmiewa uczestników też nie robi na mnie najmniejszego wrażenia. Już Mahatma Gandhi powiadał: "Najpierw cię ignorują. Potem śmieją się z ciebie. Później z tobą walczą. Później wygrywasz. " Szymon też jak sądzę ma te opinie ogółu "w głębokim poważaniu" i nie obawia się śmieszności. On ma swoje ideały - one są dla niego ochroną. Szymon to typ wojownika (też sie takim czuję). Można by w osobnym wątku rozpatrywać sprawę "tarcz" pod jakimi się skrywamy - ja i Szymon pod innymi choć jest wspólny mianownik jak już pisałem - natura. Bardzo ważę słowa by nie zapędzić się tu w tych opowieściach - wszak oscyluję nieustannie między tym co Szymon zgodził się opublikować w TV a co ja znam prywatnie i nie upublicznić czegoś czego Szymon nie autoryzoiwał i nie życzyłby sobie.\nNo w każdym razie Twoje obawy, że ktoś uczestnikom zrobi energetyczna krzywdę wyśmiewając ich sa bezpodstawne. Ludzie wyśmiewający to co sie tam wydarza biją sie tak naprawdę ze swoimi własnymi - skrywanymi głęboko - emocjami, pragnieniami. Tarczą dla uczestników są ich szczere i dobre intencje a wszelakie drwiny odbijają sie i wracają do adresata (jedna z zasad magii).\nCo do oglądalnosci programu i "trzepania kasy":\nTak jak już wspomniałem wcześniej - musiałbym przestać słuchac muzyki z jakichkolwiek nośników bo przecież wydawcy mieli na celu zarobek. Jest tu subtelna, bardzo subtelna sprawa, którą moja prze-mądra ciotuchna Genowefa określała: "itnieją dobre pieniądze i złe pieniądze". Ta Poznanianka prowadząca do śmierci mały sklepik z pamiątkami, zabawkami i papeterią służyła ludziom i miała dobrze spraktykowaną tę prawdę - też mógłbym tym rozważaniom o pieniądzu poświęciź więcej miejsca bo sam mam to spraktykowane w swoim dorosłym życiu. Jeśli postrzegać pieniądz jako miarę ludzkiej pracy - pewien umowny równoważnik wymiany energetycznej, który jeszcze nadal obowiązuje ( a na poziomie ludzkiego przedszkola jest dość dobrym narzędziem) to nie ma tu nic złego. Ważne by nie robić z mamony Boga i się nie zagubić. Nie ma nic złego w zapłacie za dobrze wykonana pracę. W moim odczuciu autorzy programu starają się i udało im się poruszyć bardzo ważną sferę. A to, że widzowie popierają te działania głosując własnymi pieniędzmi powinno tylko wzbudzac radość. Przecież programy typu "Bar" zniknęły z anteny - nikt nie chce takiego śmiecia oglądać, to dobrze swiadczy o naszym narodzie.\nmichalxl600 24 września 2016 09:00\nCzytam sobie wnikliwie, ze świeżą głową o poranku całą dotychczasową dyskusję.\nGabi napisała (kopiuję wraz z cytatem z mojej wypowiedzi):\nTo jest stwierdzenie czy pytanie ? Bo jak stwierdzenie to głupie z Twojej strony bo się nie znamy i nie wiesz co oglądałam a co nie.\n"Napisałem "część komentujących" a nie wszyscy. "\nKorespondentka "M" na poprzedniej stronie wprost napisała - teraz sobie doczytałem:\nAnonimowy21 września 2016 21:20\nNie przeginam, piszę jakie mam odczucia. Nie zamierzam się zachwycać tym programem, bo nie ma czym. Może w końcu odpowiem na pierwsze pytanie - nie oglądam. M.\nPrzypomnę, że pierwsze moje pytanie na samym wstępie brzmiało: "oglądacie?"\nAnonimowy 24 września 2016 11:28\n"oglądacie?"Właściwie w jakim celu miałam oglądnąć? Oglądnęłam i zastanawiam się po co? Może po to, żeby zobaczyć jakie jest życie na wsi, żeby mocniej rozkwitły marzenia o własnym domku, sadzie, lesie o bezustannym zapachu wdzięcznej Miłości PrzyRODy. PoZdrowienia I.\nAnonimowy 24 września 2016 12:03\nAle mimo wszystko powinniśmy być czujni jak węże. I\nmichalxl600 24 września 2016 13:16\n"Ale mimo wszystko powinniśmy być czujni jak węże. I"\nTak! - to bardzo ważna zasada. Warto ja zawsze mieć na uwadze.\nZ wypowiedzi Gabi wynika, że wszystkie programy na wszystkich kanałach tv są złe, bo , jak powszechnie wiadomo, każdy program ma przyciągnąć widzów a w efekcie reklamodawców. Jak nie przyciąga, jest automatycznie zdejmowany z anteny. Wiec każdy program robiony jest dla zysku. Jeśli patrzymy na to tak zero- jedynkowo.\nAnonimowy 24 września 2016 12:24\nmichalxl60021 września 2016 22:27\n"Istnieje taki guziczek z napisem "off", który przyniesie ulgę antagonistom "Rolnik szuka żony":)"\nDrogi Jędrku :-) to jest dokładnie twoja odpowiedź do komentarza i gdybyś napisał tylko to końcowe zdanie "nic dodać nic ująć" to byłoby to ok natomist to Ty sam wyciąłes ten fragment z komentarza i dopiero po nim dopisales swoje zdanie. (czas chyba uderzyć się w piers) ;-)\nCo do moich rzekomych emocji w pisaniu tego komentarza odnosnie programu Rolnika to nie był on podyktowany żadnymi emocjami , to była moja opinia jako obserwatora także i tu pudło gospodarzu :-).\nJeżeli miało sie kiedys kontakt z marketingiem to co nieco się wie i nie doprawia sie do tego ideologii :-)jak to mówią w tv bisness is bisness.A prawda jest niestety taka że większość tego typu programów to właśnie biznes.\nmichalxl600 24 września 2016 13:04\nwidzę, że bardzo chętnie zobaczyłabyś mnie na kolanach ;)\nojej.....dobrze - będę miał to na uwadze odpowiadając komukowiek i będę stosował pełne cytaty w takich razach.\nMoja mysl powedrowała takim torem:\n1. jeśli napisze samo "nic dodać nic ująć" to skąd będzie wiadomo do czyjego wpisu sie odnoszę?\nZatem zazwyczaj biorę kawałek wypowiedzi (w wypadku anonimów) i wtedy dopisuję swoje zdanie. Jeśli to jest użytkownik zalogowany to zazwyczaj piszę: "w odpowiedzi na wpis xyz:" dalej następuje odpowiedź.\nPodaję fragment wypowiedzi aby było wiadomo do jakiej się odnoszę- czasem stosuję wielokropek z tyłu lub z przodu urywka (czasem z obu jeśli zdanie chcę podkreślić i bardzo mi się podobało). Wszystko po to by nie powielać tekstu. To miał być wyłącznie sygnał do jakiego wpisu się odnoszę - nic więcej. Kto chce ten poszuka powyżej całej wypowiedzi i jej kontekstu.\nPozdrawiam serdecznie Gabi!\nAnonimowy 24 września 2016 15:17\nNo to masz dowód na to, że ten internet też za dobry nie jest,bo nie da się w całości przelać sensu wypowiedzi i wychodzą takie oto kwiatki.\nA zobaczyć mężczyznę na kolanach to żadna przyjemność- niestety.\nZa to fajnie jak czasem się przyzna ,że strzelił babola ;-)\nRównież serdeczności :-)\nmichalxl600 24 września 2016 15:54\n"Za to fajnie jak czasem się przyzna ,że strzelił babola ;-)"\nNic takiego nie miało miejsca :) .\nUzgodniliśmy jedynie, że dla Ciebie (nikt inny nie zgłaszał dotąd zastrzezeń) zmodyfikuję nieco sposób zapisywania (w każdym razie będe się starał- widzę masę "byków", literówki, czasem brak przecinków ale poprawiam tylko w rzadkich przypadkach z racji braku czasu a czasem aby nie wprowadzać jeszcze większego zamieszania -bo ktoś już odpowiedział na przykład).\nOgólnie z tej naszej ostatniej rozmowy wynoszę niemiłe wrażenie a gdybyś była moją żoną to bardzo popsułabyś nasze wspólne relacje. "Ciśniesz" po facecie starając się mu udowodnić, że "Twoje jest na wierzchu". To wbrew wszelakim zaleceniom jakie od lat już staram sie tu publikować na blogu.\nTrzymaj się Gabi.\nAnonimowy 24 września 2016 17:03\nO matko człowieku! ja nic nie cisnę a to, że ty to tak odbierasz to powinieneś zapytać samego siebie dlaczego tak jest.\nNic a nic mnie nie znasz i wydanie takiej opini o mnie jest wielce krzywdzące.No właśnie miło było ...Bywa.\nDamian 24 września 2016 19:14\nJędrek, może Gabi i ciśnie, ale facet ma być facetem i sobie na to nie pozwolić. Ja lubię wymagające kobiety, bo przy takich można się rozwijać. Oczywiście nie mam na myśli kobiet kłócących się dla zasady, tylko ambitne panie. Sam mam duże ambicje i przy szarej myszce bym się tylko marnował.\nmichalxl600 24 września 2016 19:46\nOdnoszę wrażenie, że Gabi właśnie sie pożegnała - tak więc jak widzisz "rozwód" ;). No szkoda ale i tak bywa w życiu.\nChyba nie będe tego dalej komentował - ogólnie mam wrażenie, że nadepnąłem na jakiś "odcisk".\nMoże jeszcze Twoja wypowiedź: "......ambitne panie. Sam mam duże ambicje i przy szarej myszce bym się tylko marnował."\nMieć wizję i swoje zdanie to jedno a sposób realizacji tegoż to całkiem inna sprawa. O tym jest przecież wiele stron tutaj na blogu. Nie wiem co masz na myśli pisząc "szara myszka" - z kontekstu wypowiedzi wnioskuję, że to osoba jakaś taka nijaka, bez wizji siebie i jakiegoś planu na życie. Istnieją kobiety z pozoru "szare myszki" - nie wchodzace w konflikty a potrafiące "dopiąć swego" kobiecymi sposobami. Wchodzenie w jawny konflikt z mężczyzną to najgorszy ze sposobów. Kilka razy dałem możliwość "odpuszczenia" tlącego się konfliktu i ustalenia swoich racji w spokojny sposób na jakiejś granicy ale z jakichś powodów to się nie udało. Gabi musiała spuentowac rozmowę w sposób niedopuszczalny "cieszę się , że przyznałeś się do błędu". W ten sposób podkopuje się męska pewnośc siebie - najlepszy sposób by "wykastrować" swojego towarzysza życia.\nPrzemyślę sobie to jeszcze - może potem cos dopiszę.\nAnonimowy 24 września 2016 20:06\nHmm...Jako że to publiczna dyskusja, a nie prywatna, pozwolę sobie wyrazić pewną wątpliwość. Przecież Gabi to (chyba) nie jest Twoja żona (partnerka/dziewczyna). Wiem, że mężczyzna u "swojej" kobiety docenia większą delikatność i subtelność w wyrażaniu opinii, ale ja z "nie moim" nie zamierzam się bawić w subtelności jak coś mi nie pasuje w dyskusji. Ania Rz.\nmichalxl600 24 września 2016 20:43\nNo i błąd Aniu. W kazdej sytuacji warto trenować swoją kobiecość a nie męskość. Więcej osiagniecie będąc kobiece - czy to z własnym czy jakimkolwiek 'cudzym" mezczyzną.\nAnonimowy 24 września 2016 21:07\nNie, Gabi się nie pożegnała ale na poważnie rozważa rezygnację z komentarzy. Bo albo ktoś zaprasza do dyskusji i liczy sie z innym spojrzenie danego tematu przez osobę komentującą albo chce żeby jej przytakiwać.\nBędę tu na pewno ale czy coś wiecej skomentuję nie wiem -czas pokaże.\nI Gabi nie napisała "cieszę się , że przyznałeś się do błędu" tylko "\n"A zobaczyć mężczyznę na kolanach to żadna przyjemność- niestety.\nProszę nie przeznaczać słów.\nDamian 24 września 2016 21:25\nGabi rozumiem Twój punkt widzenia. Jesteś osobą o twardym charakterze i potrzebujesz faceta, który będzie ciut bardziej twardy od Ciebie. Tak ma każda kobieta, bo facet ma być tą osobą, która prowadzi związek, ma Cię zaskakiwać swoimi pomysłami i byciem odpowiedzialnym. Facet na kolanach-to nie dla Ciebie, taki najwyżej wzbudziłby Twoją litość i nie miałby co liczyć na dłuższy związek. Gabi stanowisz wyzwanie dla mężczyzn i moim zdaniem to dobrze, ja bardzo szanuję takie charakterne kobiety. Jeśli facet "ułoży" taką kobietę, to ich związek będzie bardzo udany, ale.... ogólne zniewieścienie dzisiejszych mężczyzn sprawia, że trudno o kogoś takiego.\nJędrek, tak mam na myśli dokładnie taką kobietę jaką opisałeś. No i zgadzam się, że taka szara myszka z pozoru, to nic dobrego. Dlatego wolę mieć do czynienia z kobietą, która od początku jasno sygnalizuje czego wymaga od mężczyzny. Przy takiej kobiecie nie musisz rozkminiać o co jej konkretnie chodzi, bo jasno stawia sprawę. I albo sprostasz wymaganiom, albo Cię pogoni. Niestety wielu mężczyzn tego nie rozumie, a potem jest czarna rozpacz, jak kobieta decyduje się zakończyć związek.\nmichalxl600 24 września 2016 21:44\nAnonimowy 24 września 2016 21:06\nPomyślę nad formą, bo można delikatniej. Ale nigdy nie powiem, że się zgadzam i przyznam rację innej osobie (niezależnie od płci), jeśli moje zdanie jest inne, a rozmówca nie przekonał mnie do swojej wizji. Musiałabym zaprzeczyć sobie. Ale forma wypowiedzi rzeczywiście może być interesującym polem do eksploracji erudycji i erystyki, tak żeby interlokutorzy zachowali obopólną godność i szacunek. Pozdrawiam serdecznie. Ania Rz.\nmichalxl600 24 września 2016 21:25\n"Pomyślę nad formą, bo można delikatniej. Ale nigdy nie powiem, że się zgadzam i przyznam rację innej osobie (niezależnie od płci), jeśli moje zdanie jest inne, "\nAleż tu zupełnie nie o to chodzi!\nW ogóle to mocno pobłądziliśmy w tych rozważaniach bo wychodzi nam znów temat jakiegoś "partnerstwa". Iwan Carewicz gdzieś wyjasniał te sprawy (spotkanie Jekaterynburg - tam jedna ze słuchaczek sprzeczała się z nim). Były też inne wypowiedzi - może sobie przypomnę.\nNatalia ma rację, że jakieś zawirowania we wszechświecie się pojawiają.\nSkoro jakieś wirowania się we wszechświecie pojawiają to niech zapanuje w końcu RA-dość.:)))) I\nmichalxl600 24 września 2016 22:16\n:) - jestem "za"\nFakt:) z każdym człowiekiem i w każdej sytuacji warto jest "trenować" swoją Żeńskość.:) Polubiłam to słowo, jest mi bliższe. Od obejrzenia filmów "Gry Bogów" przyglądam się słowom.\nJakiś czas temu gdy miałam wypowiedzieć słowo kocha-nie zapalała mi się czerwona lampka przecież mówię nie -kocha. A teraz przyszło do mnie zastanowienie nad słowem mił-ość Przecież w tym słowie jest OŚĆ. Czyżby dla mnie Ość? A ostatnia dotarło do mnie, że mieszkam na ulicy Kości- uszki. Lubię się pobawić czasami w takie literowe gry. I.\nmichalxl600 24 września 2016 22:08\nTe literowe gry to wielka tajemnica- warto się w to zagłebiać. Co ciekawe - warto porównywać słowiańskie języki (znaczenia). warto wrzucać rozważane słowo w google tłumacz bo wersje zachowane dziś w innych Słowiańskich językach bywaja naprowadzeniem. tak samo warto sięgać do mowy staropolskiej. Niedawno szykując tekst do "Prawdziwa bajka" korzystałem z rumuńskiej wersji napisów i ze zdumieniem znalazłem, że tam do dziś słówko "ja" brzmi "Az" czyli forma pierwotna w jakiej uzywa ja dziś nasz Lewszunow (Iwan carewicz) - powiada często: "Az iwan Carewicz przybył na szarym wilku ...."\nMnie też po obejrzeniu filmów Striżaka zafascynowała ta logika i tajemnice obrazów ( bo to sa moduły obrazowe. Warto się w to zanurzac i drążyć - to uruchamia naszą pamięć genetyczną. Każdy z tych "modułów/obrazów/sylab" ma przypisany obraz w naszej genetyce. Był w filmach Striżaka "Gry Bogów" podany fascynujacy wynik badania kiedy to podłączali ludzi do jakiegoś EEG badając impulsy mózgowe ośrodka kojarzącego mowę i przedstawiano poszczególnym badanym obrazki. Przy obrazie psa do uszu badanego dochodziły słowa w różnych językach: der hund, sobaka, the dog, pies itd. Okazało się , że jakieś szczególne "drgnięcie" następowało wyłącznie przy słowie pies. I tak dalej inny obrazek i podobna wyliczanka. Wyniki tych badań zatajono gdyż okazało się ponad wszelką wątpliwość, że genetyka masy mieszkańców europy reaguje na kod słowiański.\nDobrze abyśmy odnaleźli słowa "prawdziwe" - czyli te rezonujące z naszą genetyką. Dziś języki słowiańskie zostały jak sądzę celowo skłócone i przekłamane ale zbierając klocki ukłładanki rozproszone po wielu z nich jesteśmy w stanie dość prawy. Wiele razy podawałem już przykład naszego słowa "zapomnieć". W jęz. rosyjskim ma ono do dziś znaczenie "zapamiętać" a u nas już sfałszowane. A przecież u Sienkiewicza można przeczytać jak Zagłoba mówi: "pomnę ci ja pomnę.."\nKiedyś widziałam reklamę jakiegoś filmu chyba. Napisane na niej było coś w rodzaju, że grzech albo zło pochodzi lub zaczyna się od słowa. Zastanowiło mnie to bardzo mhm. Czyżby coś w tym było? Idąc tym tropem doszłam do ciekawego może dla wielu absurdalnego stwierdzenia, że zło pochodzi od słowa. A przecież to nie tylko pieniądze różnią ludzi ale i słowa też. Kiedyś -drzewiej nie było słów, porozumiewaliśmy się telepatycznie, czuliśmy siebie na odległość- tego nie dało się przeinaczyć przekręcić tak jak dziś porozumiewamy się słowami a rzadko siebie rozumiemy. Teraz słowo np przyjaciel dla każdego rozumiane jest inaczej czasami na milimetr ale inaczej. I\nDamian 25 września 2016 00:24\nWeźmy na warsztat słowo "deszcz". To nie jest polskie słowo, to tylko nam się wmawia, że ono jest polskie. Prawidłowo powinno być "deżdż". A dlaczego tak? Bo dżdży, bo dżdżyło (a nie dszczy czy dszczyło), bo stworzonko, które wychodzi na powierzchnię gdy pada nazywa się dżdżownica. W innych językach słowiańskich mamy deżd lub dażd.\nmichalxl600 25 września 2016 00:35\n" W innych językach słowiańskich mamy deżd lub dażd. "\nSłusznie - rosyjskie brzmi "dożdż"\nA słowo "kocham" jest w tym słowie słowo- "cham". Jakieś dziwne są te polskie słowa szczególnie związane z uczuciami. PoZdrawiam I.\nAnonimowy 24 września 2016 21:41\nOjoj w tej żeńsk-ości i męsk- ości też są ości albo kości jak kto woli:)))). To gdzie ich nie ma?\nmichalxl600 24 września 2016 21:55\n:) tu raczej jest to końcówka od słowa "dość" czyli dostatecznie (w sensie "dużo"). Tak się tłumaczy na przykład słowo "radość" Ra-dość (po rosyjsku Ra-dost a więc tak jak nasze współczesne "dostaczenie"/wystarczajaco). Radość to stan gdy mamy dostaecznie dużo 'Ra" a więc energi życia, światła.\nAnalogicznie jak sądzę można tłumaczyć stany męskość i żeńskość. :)\nAnonimowy 24 września 2016 22:07\nUFFF:) Jak to dobrze bo szkieletowo i zimno się robiło.:))) Niech żyje RA-dość. I.\nAnonimowy 7 października 2016 17:18\nJeśli i dziesiąty raz.......będziesz mógł rozmawiac z Bogami. Czyż to nie jest cudowne ?! Móc rozmawiać z Bogami:)


Błyskawiczne znajdowanie plików przy użyciu aplikacji mobilnej Qsirch - QNAP\nBłyskawiczne znajdowanie plików przy użyciu aplikacji mobilnej Qsirch\nInstalacja aplikacji Qsirch\nŁączenie z serwerem NAS\nŁączenie z urządzeniem QNAP NAS\nŁączenie z wieloma urządzeniami QNAP NAS\nWyszukiwanie w trybie offline\nI. Informacje o aplikacji Qsirch\nQsirch to wszechstronna wyszukiwarka pełnotekstowa, umożliwiająca znajdowanie plików w ponad 6000 formatach według nazw plików, słów kluczowych, metadanych i ponad 30 innych kryteriów wyszukiwania.\nPrzy użyciu aplikacji mobilnej Qsirch można także szybko znaleźć pliki na serwerze QNAP NAS, korzystając z urządzenia mobilnego.\nWięcej informacji o aplikacji Qsirch można znaleźć na stronie https://www.qnap.com/solution/qsirch/pl-pl/\nII. Instalacja aplikacji Qsirch\nWymagania wstępne: Przed instalacją aplikacji Qsirch upewnij się, że prawidłowo skonfigurowano serwer QNAP NAS, zainstalowano QTS i utworzono konta użytkowników.\nAby zainstalować aplikację Qsirch w urządzeniu mobilnym, wykonaj poniższe czynności:\nPrzejdź do aplikacji Google Play.\nDotknij ikony Qsirch.\nDotknij opcji “Zainstaluj”.\nW urządzeniach z systemem iOS\nDotknij opcji “Pobierz”.\nUwaga: W niniejszym podręczniku konfiguracja i obsługa aplikacji Qsirch została przedstawiona w oparciu o wersję z systemem Android.\nIII. Łączenie z serwerem NAS\nPodłącz urządzenie mobilne do tej samej sieci, w której działa serwer NAS.\nOtwórz aplikację mobilną Qsirch.\nDotknij opcji “Dodaj serwer NAS”.\nWybierz na liście urządzenie NAS.\nWprowadź nazwę użytkownika serwera NAS i hasło.\nUwaga: Aplikacja Qsirch automatycznie znajdzie wszystkie dostępne urządzenia NAS w sieci. Jeśli zmieniono numer portu (domyślnie 8080) serwera NAS, podaj nowy numer portu.\n(a) Jeśli serwer NAS nie znajduje się na liście wyników wyszukiwania, lub jeśli dane urządzenie i serwer NAS nie znajdują się w tej samej sieci, dotknij opcji „Dodaj NAS ręcznie” w lewym dolnym rogu, a następnie podaj adres IP lub konto myQNAPcloud, aby dodać dany NAS do listy.\n(b) Możesz także dotknąć opcji “Zaloguj się przy użyciu QID” w prawym dolnym rogu, aby dodać dany NAS do listy.\nSzczegółowe informacje można znaleźć w sekcji Uzyskiwanie dostępu do urządzenia QNAP poprzez usługę myQNAPcloud\nPo zalogowaniu się do QID odśwież stronę, dotknij ikony NAS, a następnie określ nazwę użytkownika i hasło. Aby wyszukać pliki, dotknij opcji „Rozpocznij wyszukiwanie”.\nHost/adres IP lub myQNAPcloud Podaj nazwę hosta lub adres IP serwera NAS. Jeżeli chcesz połączyć się z serwerem NAS przez Internet, sprawdź, czy jego konfiguracja umożliwia dostęp zdalny. Szczegółowe informacje można znaleźć w sekcji Uzyskiwanie dostępu do urządzenia QNAP poprzez usługę myQNAPcloud\nSSL Przed włączeniem tej opcji sprawdź, czy numer portu jest prawidłowo skonfigurowany (domyślnie 443).\nWykryj port automatycznie Włączenie tej opcji spowoduje automatyczne wykrywanie portów lub umożliwi ich ręczną konfigurację. Portom można nadać priorytet.\nAby dodać wiele urządzeń NAS kolejno do listy, wykonaj powyższe czynności.\nUwaga: Przed dodawaniem urządzeń NAS nie należy włączać opcji “Zaloguj niezwłocznie po kliknięciu polecenia Zapisz”.\nWybierz urządzenia NAS, na których chcesz szukać plików.\nJeśli wszystkie urządzenia NAS są wyświetlane jako “Podłączone”, dotknij opcji “Rozpocznij wyszukiwanie”.\nUwaga: Aby wyszukiwanie było wydajne, nie należy go prowadzić na więcej niż 5 urządzeniach NAS jednocześnie.\nAby podczas wyszukiwania sprawdzić stan połączenia z NAS, dotknij ikony w lewym górnym rogu.\nIV. Wyszukiwanie plików\nW polu wyszukiwania wpisz słowa kluczowe. Możesz także dotknąć pola wyszukiwania, aby wybrać typy plików.\nDotknij ikony lejka, aby określić zaawansowane kryteria wyszukiwania.\nDotknij wyników wyszukiwania, aby wyświetlić podgląd plików. Aby wybrać wiele plików, dotknij i przytrzymaj pliki.\nMożesz także dotknąć , aby wykonać poniższe czynności: otworzyć pliki przy użyciu przeglądarki, pobrać pliki, udostępnić pliki lub wyświetlić więcej szczegółowych informacji. Jeśli format danego pliku nie jest obsługiwany przez aplikację Qsirch, można otworzyć plik przy użyciu innych aplikacji.\nKliknij opcję “Wyszukiwanie w trybie offline” na lewym panelu, aby wykonać następujące czynności:\nW urządzeniach z systemem Android można szukać plików jednocześnie w aplikacji Qfile, Qphoto, Qmusic i Qvideo.\nW urządzeniach z systemem iOS można szukać wszystkich dokumentów offline w aplikacji Qsirch za pośrednictwem Spotlight.\n86% ludzi uważa, że to pomaga.


Czerwony dywan na SAG Awards - News - MTV\nCzerwony dywan na SAG Awards\nW sobotę odbyła się prestiżowa ceremonia rozdania nagród amerykańskiej Gildii Aktorów Filmowych SAG Awards. Ze statuetkami wrócili do domu m.in. Cate Blanchett uznana za Najlepszą aktorkę za rolę w filmie ‘Blue Jasmine’ i Matthew McConaughey uhonorowany za udział w produkcji ‘Witaj w klubie’.\nNa czerwonym dywanie jak zawsze przy takich okazjach można było podziwiać gwiazdy w kreacjach od najlepszych projektantów. Zachwycała Jennifer Lawrence w granatowej, cekinowej sukni z kolorowymi drobinkami. Efektowna kreacja zestawiona ze ślicznymi kolczykami-łezkami wyglądała wspaniale! Tym razem stanowczo jej się udało. Prezentowała się znacznie lepiej, niż na Złotych Globach!\nPiękną sukienkę miała na sobie także Lupita Nyong’o, gwiazda filmu ‘Zniewolony’, jednak turkusowa kreacja od Gucciego nie współgrała do końca z jej karnacją. Niemniej wyszło naprawdę efektownie! Średnio za to popisała się Sandra Bullock w szmaragdowej, błyszczącej sukni, która strasznie spłaszczyła jej biust. Nie trafiła także Emilia Clarke, czyli Daenerys z serialu ‘Gra o tron’. w lśniącej, różowej kreacji wyglądała nieco topornie i zupełnie zgubiła talię!\nRewelacyjnie wypadł za to Jared Leto, który pojawił się na ceremonii w towarzystwie mamy, W klasycznych czerniach oboje wyglądali wspaniale! Zachwycała także Isla Fisher w ślicznej sukni écru z niewielkim trenem. Nie ustępowała jej w niczym Sarah Hyland w mega romantycznej, dziewczęcej kreacji Pameli Rolland. Do twarzy jej w różu!\nZobaczcie galerię zdjęć gwiazd z rozdania SAG Awards. Kto wypadł najlepiej?


Wprowadź własną witrynę internetową do głównych seo katalogów w Internecie. Rzetelnie moderowany wykaz stron a także dokładnie stworzony opis witryny internetowej to gwarancja sukcesu. Administratorzy dokładają starań, aby można było opisy i opisy stron dopisywać w szybki, nieskomplikowany oraz bezbłędny sposób. Prowadzenie linków bezpośrednio ze stron katalogów online – to doskonały sposób na to, żeby zwiększyć konwersję witryn WWW oraz częstotliwość wizyt internautów. Opisy posortowane są tematycznie.\nkatalog stron, seo katalog, spis stron, katalog www


Sprzęty kuchenne Bosch czy Samsung (lub inne) - Forum budowlane, budowa domu, koszty budowy domu, ile kosztuje budowa domu\nJesteś na: Forum Budowlane ARANŻACJA WNĘTRZA Sprzęt RTV i AGD Sprzęty kuchenne Bosch czy Samsung (lub inne)\nRejestracja: 17 sie 2019, 18:09\nautor: conrado202 » 17 sie 2019, 18:24\nJestem na etapie poszukiwania wyposażenia do nowego mieszkania do kuchni. Poszukuję już od jakiegoś czasu rzetelnej opinii o sprzetach Bosch I Samsung, które najlepiej zostałyby egzamin w kuchni na dłuższy okres czasu.\nDodam, że interesują mnie piekarnik i mikrofalówka pod zabudowę na wysokości wzroku, zmywarka do zabudowy, płyta indukcyjna oraz lodówka (lodówka wolnostojąca z czarnym szklanym frontem).\nSzerokość każdego z urządzeń - 60 cm.\nSkłaniam się ku rozwiązaniu kupna wszystkich sprzętów jednej firmy (np Bosch), lecz lodówka jest tu wyjatkiem- może być Samsung.\nProszę o poradę i opinie użytkowników. Chyba że ktoś ma do polecenia sprzęty innej firmy które również zdają egzamin.\nRe: Sprzęty kuchenne Bosch czy Samsung (lub inne)\nautor: angolia » 24 wrz 2019, 21:22\nBardziej lubię Boscha. Mam pralkę, a robot kuchenny to marki\nautor: magkob » 01 paź 2019, 15:47\nSprzęty zarówno Bosha jak również Samsunga są naprawdę super dobrej jakości. Mam w mieszkaniu zarówno jedną jak i drugą markę i jestem zadowolona. Jeden sprzęt ze względów oszczędnościowych kupilismy firmy candy (pralkę) i w sumie też jest spoko, ale nie wiem czy bym poleciła, bo czasami coś dzieję się z wyświetlaczem i trzeba odłączyć pralkę od zasilnia i problem ustaje.\nautor: aleksandra1977 » 09 paź 2019, 20:22\nMy duże sprzęty kuchenne już mamy ogarnięte, ale zostały nam jeszcze mniejsze akcesoria jak naczynia czy akcesoria do przechowywania i pieczenia. Znajoma podesłała mi w związku z tym ciekawą stronkę - gdzie można znaleźć wszystko co w kuchni musi się przydać na co dzień. Akcesoria są solidne, więc nie trzeba się obawiać, że zniszczą się po krótkim czasie użytkowania.\nautor: kamiskamil » 14 paź 2019, 17:04\nSamsung ma naprawdę dobrą jakość. Polecam\nautor: Mieńko » 28 kwie 2020, 14:45\nMoim skromnym zdaniem należy przede wszystkim patrzeć na specyfikację urządzeń, a nie koniecznie na markę, bo nie jest tak, że jedna marka mam wszystkie urządzenia dobre. Ja się ostatnio bardzo przekonałem do firmy, która weszłą niedawno na polski rynek - Cecotec. Robią naprawdę porządne urządzenia AGD i to w bardzo przyzwoitych cenach. Dlatego lepiej zainwestować w ich, np. sprzęt sprzątający, który jest tańszy od, np. słynnych IRobot'ów, bo specyfkacją wcale nie odbiega. Ja mam robota sprzątającego właśnie Cecotec Conga 1490 Impulse i jestem mega zadowolony. Aplikację mam do niego i elegancko sprząta. Kupiłem go w dobrej cenie i nawet z darmową przesyłką, bo w al.to mają teraz promocję na różne sprzęty Cecotec: https://promocje.al.to/cecotec-nowosci\nPrzymierzam się też do kupna ekspresu, ale jeszcze się zastanawiam który wziąć.\nautor: davvid91 » 28 kwie 2020, 16:04\nconrado202 pisze: Witam wszystkich użytkowników forum.\npatrz na wydłużoną gwarancję produktu minimum 5 lat wtedy sprzęt jest raczej pewny\nRejestracja: 05 maja 2020, 17:04\nautor: diego240 » 05 maja 2020, 17:27\n[quote="conrado202"]Witam wszystkich użytkowników forum.\nCo do sprzętu Bosch pod zabudowę jest to dobry wybór, ewentualnie płyte i piekarnik polecałbym Electroluxa a odnosząc się do lodówki to odpuścił bym sobie Samsunga a wybrał nową linie lodówek marki LG, które są aktualnie najcichsze i posiadają jako jedyny chyba producent, składana półkę na duże garczki oraz komore świeżości z podziałem na temperatury chłodzenia od -2 - +2.\nLodówka LG GBF72PZDZN https://www.mediaexpert.pl/agd/lodowki- ... gbf72pzdzn\nalbo fajna grafitowa którą osobiście kupiłem\nLodówka LG GBB72MCUFN https://www.mediaexpert.pl/agd/lodowki- ... gbb72mcufn\nautor: Ancia » 01 cze 2020, 5:52\nMam dużo sprzętów Electroluxa i przekonała mnie do siebie najbardziej właśnie ta marka. Powoli robiąc porządki i remonty wymieniam sprzęty na ich i przyznam, że nie mam co narzekać. Nowoczesne, mega funkcjonalne i trwałe.


West Side Story. Recenzja filmu West Side Story Spielberga\nWest Side Story (2021), reż. Steven Spielberg.\nNapisane przez: Quentin w Recenzje 21/12/2021\nNie trzeba być specjalistą od kina i śledzić to, co dzieje się w świecie filmu, żeby wiedzieć, że widzowie nie chcą oglądać musicali (generalizuję, upraszam więc o to, byście teraz nie wypisywali, że Wy chcecie 😛 – to jeden z najbardziej powszechnych błędów: uważanie, że jeśli samemu coś się lubi/nie lubi, to wszyscy myślą tak samo). Wiedzą o tym wszyscy z wyjątkiem twórców musicali i finansujących je studiów/streamingów, które raz za razem lamentują, że ich musicale zaliczyły klapę finansową. Zupełnie niezależnie od ich jakości, bo jedno często nic wspólnego z drugim nie ma. Zły film może zarobić dużo (Kogel-mogel 3, Venom), dobry film może dużo stracić (Ostatni pojedynek, West Side Story). Recenzja filmu West Side Story.\nO czym jest film West Side Story\nJest rok 1957. O kontrolę jednej z nowojorskich dzielnic walczą gangi białych Jetsów i Sharksów z Portoryko. Nie zważają na to, że dzielnica wkrótce może runąć i ustąpić miejsca drapaczom chmur, dzień po dniu dbają tylko o to, by zrobić swoim rywalom koło pióra. Często więc dochodzi tu do mniejszych lub większych zamieszek związanych z obydwoma gangami. Miasto, oprócz zburzenia dzielnicy, ma też pomysł na to, żeby doprowadzić do tego, by biali ze śniadymi się jakoś dogadali i koegzystowali. Pomóc w tym ma potańcówka zorganizowana na terenie dzielnicy. Zarówno Jetsi jak i Sharksi chętnie na nią przyjdą, ale tylko po to, żeby najpierw potańczyć, a potem dać sobie po ryju. Niespodziewanym efektem imprezy jest wielka miłość, jaka łączy siostrę szefa Sharsków, Marię (Rachel Zegler) z najlepszym kumplem szefa Jetsów, Tonym (Ansel Elgort).\nZwiastun filmu West Side Story\nRecenzja filmu West Side Story\nDość dużym chichotem losu okazało się przesunięcie premiery najnowszego filmu Stevena Spielberga o rok z grudnia 2020 na grudzień tego roku. Powodem przesunięcia oczywiście pandemia COVID-19, która miałaby uniemożliwić filmowi nakręconemu za 100 milionów dolarów na zwrócenie się rok temu w kinach. W efekcie na premierę trzeba było czekać rok, a film trafił do kin niedługo po premierach innych musicali: In the Heights: Wzgórza marzeń oraz Drogi Evanie Hansenie. I podczas gdy obydwa zaliczyły finansową klapę, West Side Story… nie, żadne „i podczas gdy”, film Spielberga również finansową klapę zaliczy.\nPowód tej klapy według mnie jest jeden – widzowie nie przepadają za musicalami. Gdyby filmy, w których co jakiś czas ludzie zaczynają śpiewać były lubiane, to ich kariera nie skończyłaby się w okolicach premiery Kleopatry. Tymczasem właśnie w tym okresie przestali podrygiwać na ekranie Fredy Astaire’y i inne Geny Kelly. Spragnieni musicalowych doświadczeń mieli Broadway, gdzie musicale królują po dziś dzień, a kino poszło dalej w innym kierunku. Jasne, od czasu do czasu jakieś tam Chicago zamieszało na Oscarach, ale ogólnie nie udało się przekonać nieprzekonanych i liczba fanów filmowych musicali pozostała niezmienna. Za mała, żeby ładować w kolejne musicale 100 milionów dolarów, a potem się dziwić. A przecież to nie tylko In the Heights, Drogi Evanie Hansenie i West Side Story zaliczyło w ostatnim czasie klapę. Niewiele wcześniej były jeszcze Koty i Bal. Za dużo, panie kochany, tych musicali jak na dwanaście miesięcy!\n(BTW jeśli macie ochotę na fajny, nowy musical, to odpalcie sobie Tick, Tick… Boom! na Netfliksie. O nim innym razem.)\nInnych powodów klapy finansowej West Side Story nie widzę. Spielberg wjechał na białym koniu jak do świata, w którym musicale są kochane i adorowane, i w zaledwie tydzień strasznie se tego białego konia ubrudził. Bo ten świat, do którego wjechał, wcale taki zakochany w musicalach nie jest. I jeśli chce się zmienić ten stan rzeczy, trzeba zaserwować widzowi coś nowego, świeżego, przełomowego – coś, czego jeszcze nie widzieli.\nA Spielberg im pokazał remake filmu, który jest ekranizacją legendarnego broadwayowskiego musicalu.\nBardzo sprawny remake, bardzo wizualny remake, bardzo ładny do oglądania i słuchania remake, potrafiący zachwycić niektórymi rozwiązaniami inscenizacyjnymi remake. Ale wciąż remake, który nijak nie potrafił uzasadnić, dlaczego zdaniem Spielberga ta opowieść sprzed sześćdziesięciu lat jest ważna również i teraz. Ładnie to w wywiadach wypadało, bo wiecie, diversity, representation, BLM itede stretepe, ale na ekranie to tylko wzruszająca opowiastka miłosna o kochankach przez gwiazdy przeklętych. A bo i właśnie, to jeszcze retold Romea i Julii na dokładkę. Przystojnego Romea granego przez oskarżanego o molestowanie nieletnich aktora i ładnie śpiewającej i jeszcze ładniej wyglądającej Julii.\nW efekcie zamiast dyskusji o podziałach we współczesnym świecie, Spielbergowi udało się co najwyżej wywołać dyskusje o, nomen omen, dyskusyjnej rezygnacji z angielskich napisów przy hiszpańskojęzycznych kwestiach. Bo Spielberg szanuje język hiszpański! Bo język hiszpański jest równy językowi angielskiemu! A ty, widzu, który nie znasz hiszpańskiego, domyślaj się, co oni tam gadają. No trudno o lepszą metaforę współczesnych poprawnie politycznych czasów. Jeszcze bardziej podbitą w polskiej wersji językowej, gdzie brak tłumaczenia hiszpańskojęzycznych kwestii trudno, nomen omen, wytłumaczyć.\nKrytycy orzekli, że West Side Story to najlepszy film Spielberga od lat. Trudno powiedzieć dlaczego, jak trudno porównywać różne gatunkowo filmy kręcone przez te „od lat” przez Spielberga. Może jeśli spojrzeć na niego przez pryzmat przystosowania go do współczesnego krajobrazu (Spielberg wywalał z przesłuchań do roli Sharksów aktorów, którzy nie mieli krewnych w Portoryko, co akurat nie jest specjalnie dziwne w sytuacji filmu będącego remakiem produkcji, w której Portorykanka musiała się podmalować na ciemniej, bo była za jasna jak na Portorykankę) to i jest, ale jeśli patrzeć tak zupełnie neutralnie, a nie przez to, co autor chciał nam powiedzieć – nie zobaczy się tu wiele więcej niż cholernie sprawnie nakręcone kino, w którym wystarczyło dolarów na wszystko, co tylko wymyślił sobie reżyser. Już pierwsza sekwencja filmu zachwyca, choć niewiele się w niej dzieje – kamera fruwa nad wielkim placem budowy, jakim jest Nowy Jork, po ekranie jeżdżą wielkie ciężarówy z gruzem, pstrykające chłopaki pląsają po hałdach kamieni – no łał! (Potem, gdy czekasz na podobnie monumentalne lokacje, okaże się, że cały film w tym jednym miejscu nakręcili, jak kiedyś nasi Quo Vadis na jednym placu z rzeźbą, taki to był rozmach).\nPóźniej też jest się czym zachwycać. Choreografia top. Kostiumy top. Wykony top. Pięknie wygląda kawałek A-merika!, jeszcze piękniej kolorowy kontrast pomiędzy strojami Jetsów i Sharksów na potańcówce (choć strasznie męcząca to potańcówka patrząc tak poza musical – wyobraźcie sobie, że idziesz se potańczyć na szkolne densy, a tu się okazuje, że tam każdy zna układ i tańczy jak Gleba z You Can Dance). Jak mówię, pod żadnym właściwie względem nie można zarzucić Spielbergowi chałtury. Finalnie jednak nie składa się to wszystko w przeżycie stulecia. Z kina nie wychodzi się oszołomionym, zachwyconym, pełnym przemyśleń. Nieźle się na tym West Side Story bawiło, ale nikt nigdzie nie krzyknie: wincyj! dawać mnie wincyj tych musicali!\nI wydaje się, że Hollywood na jakiś czas się chyba z nich wyleczy. Jak tylko skończy ekranizować Wicked…\nNie trzeba być specjalistą od kina i śledzić to, co dzieje się w świecie filmu, żeby wiedzieć, że widzowie nie chcą oglądać musicali (generalizuję, upraszam więc o to, byście teraz nie wypisywali, że Wy chcecie :P - to jeden z najbardziej powszechnych błędów: uważanie, że jeśli samemu coś się lubi/nie lubi, to wszyscy myślą tak samo). Wiedzą o tym wszyscy z wyjątkiem twórców musicali i finansujących je studiów/streamingów, które raz za razem lamentują, że ich musicale zaliczyły klapę finansową. Zupełnie niezależnie od ich jakości, bo jedno często nic wspólnego z drugim nie ma. Zły film może zarobić dużo (Kogel-mogel 3,…\nPodsumowanie: W tle rywalizacji dwóch zwaśnionych gangów rozgrywa się miłosna historia kochanków z obu stron barykady. Wiedzieliśmy już, że Steven Spielberg umie robić kino, więc kolejny pokaz z jego strony to za mało, żeby przytaknąć opiniom o tym, że to jego najlepszy film od lat. Aby zmienić obiegową opinię o musicalach, zdecydowanie potrzeba dużo więcej niż umiejętna i kosztowna ekranizacja broadwayowskiej klasyki.\nmusical remake\t2021-12-21\nWpisy oznaczone tagiem:musical remake\nPoprzednie: Dexter, s09e07 aka Dexter: New Blood, s01e07\nNastępne: Spider-Man: Bez drogi do domu. Recenzja filmu Spider-Man: No Way Home\nDla mnie najlepszym musicalem, który jest trochę innym dziełem od klasycznych tego typu filmów jest Moulin Rouge. Film jest po prostu szalony i czymś na kształt teleturnieju Jaka to melodia? A na drugim miejscu stawiam von Triera musical z Bjork.\nTeż najbardziej lubię „Moulin Rouge!”. Często se śpiewam soundtrack\nByłem tu ale nic nie czytałem 😛\nKocham musicale. Niekoniecznie West Side Story, ale nowe mnie się podobało. Jest tempo, jest super taniec, jest to coś i piosenki, które znamy… A takie najbardziej lubimy. Jednak tak, też nie wiem po co teraz odgrzewać ten kotlet? Chyba po to by rozkochać młodych co 1960 juz nie ogarniają. I by legenda trwała…\nZgubiles gdzies tu po drodze La La Land, i tu wg mnie jest problem z west side story – La La Land jest nowoczesny, West side story jest staroświecki. Ten film mógłby powstać 40 lat temu i wyglądałby identycznie. Ogladajac jego i pamietajac stary nie widac specjalnie roznic. Przez co ten film dla mnie, który lubie muisicale – wygląda ramotowato.


Książka Duende i Wrocław “do pisania” – %%sitename%%\nKsiążka Duende i Wrocław “do pisania”\nHiszpania w PolsceMonika Bień-Königsman 1 lipca 2020 0\nDuende – istota flamenco. Jego esencja. Coś w rodzaju podziemnych korzeni, na których mocno się osadza.\nW bezpośrednim tłumaczeniu znaczy “goblin” lub “elf“. Chociaż bardziej kojarzy się z ekstazą, katharsis lub euforią.\nPrawdziwe duende można poczuć, przeżyć obcując z flamenco właśnie.\nCzym jest “Duende” Adama Wodnickiego?\nTo malutka książka. Notatka właściwie. Drobny zapisek, który definiuje i nazywa zjawisko duende w sposób niby skrótowy, a jednak istotny. Tylko wybitny umysł może dokonać czegoś takiego. Tak samo jak tylko wybitny tancerz może wywołać duende podczas swojego występu.\nBo duende to czysty stan przeżywania, moment katharsis, coś, co odczuwamy, przeżywamy, ale nie pojmujemy rozumowo. Muzyka, rytm i emocje. Uchwycone w paru słowach. Zdefiniowane. Ale wynikające z osobistych przeżyć. Bo autor był świadkiem tanecznego oczyszczenia, więc w zapisku wspomina: Przeżyłem misterium, doświadczyłem ducha duende.\nJa odczułam to samo czytając jego książeczkę.\nTo druga pozycja od Wydawnictwa Austeria. Do poczytania. Do zapisania. Jeśli tylko lubicie pisać, robić notatki, zbierać informacje, zapisywać ulotne myśli. To Wrocław jest dla Was 🙂\nCo wspólnego ma z hiszpańskimi smakami?\nMnie 🙂 Jestem Wrocławianką. Lubię moje miasto. Utożsamiam się z nim.\nTylko tylko. Aż tyle 🙂\nBardzo Wam polecam obie pozycje!\nOpublikowano w Hiszpania w Polsce, KsiążkiOtagowano flamenco, Hiszpania, książki, Top


Jesteśmy intensywnie kształcącą się firmą, istniejemy na rynku od 2010 roku. Specjalizujemy się w świadczeniu zleceń remontowo-budowlanych, a także w zakresie modyfikacji wnętrz i prac instalacyjnych. Obszerny zakres funkcjonowanie, konkurencyjne ceny oraz trzyletnie zabezpieczenie czynią z nas zaufanego partnera podczas całego procesu budowy, począwszy od konsultacji i wyboru odpowiedniego projektu, do prac wykończeniowych. Używamy technicznego sprzętu markowych producentów i tworzyw najwyższej jakości, które doskonale zmyślają się z supernowoczesnym wzornictwem. Wyremontowane przez nas powierzchnie są stosowane, stabilne i niezawodne. Magnificent działa w całym województwie mazowieckim, najczęściej na terenie Warszawy i w jej najbliższych okolicach. Firma szczególnie wysmukły poziom zawodowstwa osiągnęła w przeprowadzaniu remontów biur i mieszkań. Biegłość specjalistyczna połączona z ciągłym poszukiwaniem udanych rozwiązań pozwala nam przyjąć nawet oryginalne zlecenia


Czubaszek w święta je parówki - Kozaczek.pl\nczwartek 04-12-14, czytany: 7667 razy, autor: Rain Dog\n"U nas nawet stołu nie ma, więc nie ma przy czym usiąść."\nMaria Czubaszek / © KAPiF Maria Czubaszek (75 l.) już nie raz udowodniła, że jest nie tylko królową satyry, ale i kontrowersji.\nJej publiczne wypowiedzi na temat aborcji sprawiły, że wiele osób patrzy teraz na Czubaszek przez pryzmat... ciąż, które przerwała. Teraz wielu spojrzy na nią jako tą, która ma w nosie tradycję.\nJa w ogóle świąt nie obchodzę - mówi satyryczka na łamach Wprost. - U nas nawet stołu nie ma, więc nie ma przy czym usiąść. Piszę, siedząc po turecku.\nCzubaszek nie przewiduje poczęstunku ani odświętnej atmosfery:\nKiedy ktoś jest głodny, to w lodówce są parówki i coś tam jeszcze. Mamy usiąść razem w Wigilię i co? Śpiewać kolędy? Niech pani nie żartuje, nigdy tego nie robiłam.\nI choć reklamuje święta w Empiku (jak mówi - dla pieniędzy), nie ma zamiaru zapraszać do siebie rodziny ani jej odwiedzać:\nNie jestem rodzinna. Już jako dziecko nie znosiłam świąt. Chciałam się urodzić sierotką Marysią, nikogo nie mieć. Nie cierpię rodziny i jest mi bliższy obcy człowiek, o 40 lat młodszy Artur Andrus, niż moja rodzona siostra, której nie lubię, nie znosimy się i żadnych kontaktów nie utrzymujemy - mówi Czubaszek.\nCały wywiad z satyryczką przeczytacie we Wprost.\nja mam takie samo zdanie o rodzinie bo od rodziny wymagało by się choć troche mniej zakłamania niż od obcego a niedość ze chcieli by wejść człowiekowi na głowę i w bielizne to kłamią gorzej niz obcy\nArtur Andrus zdradził, jak zmarła Maria Czubaszek "Chciała, żeby to odbyło się szybko..."\tczytano: 33798 razy\nNie uwierzysz, co na pogrzeb Marii Czubaszek przynieśli goście\tCzy godnie pożegnali artystkę?\tczytano: 28146 razy\nHieronim Wrona wspomina Marię Czubaszek\tJak wyglądała dieta dziennikarki?\tczytano: 6621 razy


KUL - Uroczystość nadania tytułu doktora honoris causa KUL prof. Richardowi Swinburne'owi\nUroczystość nadania tytułu doktora honoris causa KUL prof. Richardowi Swinburne'owi\nKatolicki Uniwersytet Lubelski Jana Pawła II przyznaje najwyższą godność akademicką – doktorat honoris causa – osobom szczególnie zasłużonym w zakresie nauki, kultury i religii, a jednocześnie odznaczającym się nieskazitelną postawą moralną. Dzisiaj, z ogromną radością i szczerym uznaniem honorujemy tym tytułem uniwersyteckim Profesora Richarda Swinburne’a.\nSenat KUL, na wniosek Rady Wydziału Filozofii, przyjął uchwałę nadającą tytuł doktora honoris causa wybitnemu filozofowi religii. Wychodząc z dyskusji prowadzonych aktualnie w ramach filozofii analitycznej, Pan Profesor ukazuje racjonalność teizmu, a także racjonalność wiary chrześcijańskiej. Głębię i rzetelność dyskursu łączy on z wyraziście zakreślonymi apologetycznymi zadaniami filozofii, co czyni z niego jednego z największych współczesnych obrońców nie tylko religii jako takiej, ale także doktryny chrześcijańskiej.\nW swoich pracach z zakresu filozofii religii prof. Swinburne nawiązuje do najlepszych tradycji filozofii i teologii chrześcijańskiej. Jego koncepcje są zakorzenione w racjonalistycznej tradycji filozofii europejskiej oraz w chrześcijańskiej tradycji teologicznej. Gruntowna znajomość obydwu tych tradycji, ale także teorii z nauk przyrodniczych czy humanistycznych pozwala mu na podejmowanie merytorycznych dyskusji z przedstawicielami różnych dyscyplin naukowych.\nProfesor Swinburne jest zaangażowany we wspieranie rozwoju filozofii i teologii, zwłaszcza w krajach, w których w dużej mierze obecna była ideologia komunistyczna. Wyrazem aktywności naukowej Pana Profesora są również wykłady prowadzone w krajach postkomunistycznych. Jego wystąpienia zawsze spotykają się z żywym zainteresowaniem słuchaczy, wynikającym z podejmowania ważnej tematyki, posługiwania się wysokiej jakości argumentacją, a także klarowności poglądów prelegenta.\nPan Profesor przed kilkunastu laty przyjął również zaproszenie Wydziału Filozofii KUL i zaprezentował cykl wykładów w ramach Stanisław Kamiński Memorial Lectures.\nDziałalność Pana Profesora nie ogranicza się jedynie do gościnnych wykładów. Swoją aktywnością naukową stwarza on bowiem świetne warunki do studiowania na uniwersytecie w Oksfordzie wielu filozofom i teologom różnych wyznań i wielu narodowości.\nCi, którzy mieli możliwość zgłębiać myśl Pana Profesora i poznać go osobiście, podkreślają nie tylko znaczenie jego dorobku naukowego w skali światowej, szeroką działalność na rzecz rozwoju nauki, ale także głęboką wiarę i autentyczną postawę chrześcijańską.\ncała nasza wspólnota uniwersytecka, zaszczycona przyjęciem przez Pana Profesora najwyższej godności akademickiej naszej Uczelni, z radością wita Pana w znakomitym gronie doktorów honoris causa KUL, współtworzącym ogromną rodzinę Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II. W imieniu tej wspólnoty, a także własnym składam Panu Profesorowi serdeczne życzenia satysfakcji z wielu dotychczasowych osiągnięć i dokonań oraz dalszej, równie wybitnej aktywności naukowej. Wyrażam również podziękowanie za czytelne świadectwo życia chrześcijańskiego.


Zdjęcia Waszej sceny muzycznej - Strona 296\nStrona 296 z 296 Pierwszy ... 196246286294295296\nPokaż wyniki od 2 951 do 2 952 z 2952\n3 tygodnie temu #2951\nJezeli glosniki nie graja w jednej fazie nastepuje jeszcze wytlumienie czestotliwosci, a co za tym idzie grasz ciszej. W jednym z zaprzyjaznionych klubow, wlasciciel wymyslil sobie, ze postawia basy przy konsoli, i z drugiej strony parkietu skierowane wlasnie w kierunku parkietu. Efekt byl taki, ze na srodku parkietu byla totalna dziura, zero dolu, tak jakby basy w ogole nie graly, wiec szybko zryzygnowali z tej koncepcji, basy wrocily pod konsole, i teraz gra tak jak powinno.\nW przypadku ustawienia nie w jednej fazie w aktywnej paczce moze pomoc odwrocenie polaryzacji o 180st, wtedy cofasz sie o polowe fazy, i moze sie to wyrowna, ale i tak najlepiej to by to bylo zmierzyc\n3 tygodnie temu #2952\nSkoro już tak Rafu chcesz aptekarsko podchodzić do tematu, rób to precyzyjnie proszę. Mogą basy nie grać w "jednej fazie" i doskonale się zsumować. To nieco bardziej złożone zagadnienie niż klikanie phase invert w kolumnach aktywnych.


Wersja z 15:34, 12 kwi 2008\nWersja z 15:12, 12 kwi 2008 (edytuj)\nWersja z 15:34, 12 kwi 2008 (edytuj) (anuluj edycję)\n* Ostatnio zauważam moment, w którym jestem wyczerpany. I to całkiem często. W większości nie zwracam na to uwagi, ale czasem chcę odizolować się i mieć trochę prywatności. W jakimś stopniu jestem osobą publiczną, można mnie zobaczy ćzobaczyć w telewizji czy gazetach, więc czasem zdarzają się dziwne sytuacje. Na Warped Tour w Chicago przez przypadek uderzyłem się mocno w twarz. Zęby wbiły mi się w wargę, polała się krew, przy twarzy trzymałem lód zawinięty w szmatkę. Zszedłem ze sceny i ktoś zapytał mnie, czy może zrobić zdjęcie. Pomyślałem tylko: "czy ty, ch *lera, zgłupiałeś?\n* W przyszłości umiem wyobrazić sobie nas idących bardziej w kierunku rocka, z większą ilością melodii i całym ogromem tego wszystkiego. Umiem też wyobrazić sobie nas będących o wiele mroczniejszy mimroczniejszymi, najbardziej jak się da.


O czym powiedzieć homilię w Boże Narodzenie | Życie Zakonne\nŻycie Zakonne > Wiadomości > Z kraju > O czym powiedzieć homilię w Boże Narodzenie\nZanim zaczniemy zastanawiać się, o czym dobrze byłoby powiedzieć homilię w Boże Narodzenie, warto zadać sobie pytanie, dlaczego w ogóle wygłaszać ją w trakcie Eucharystii?\nPrzed Soborem – kazanie poza liturgią\nNieraz usłyszeć można tęsknotę za czasami, wcale nie tak dawnymi, kiedy to niedzielne czy świąteczne kazania odbywały się poza bezpośrednim kontekstem Mszy świętej. Nie były one zatem częścią liturgii, jak ma to miejsce dzisiaj – czy raczej, powinno mieć – ale odbywały się, o ile w ogóle były głoszone, albo równolegle do Eucharystii, albo tuż po niej.\nZ perspektywy „świątecznego Kowalskiego” wyglądało to tak, że przychodził na kazanie, przed którym lub w trakcie którego odbywała się Msza. Dopiero po zakończeniu obu miał możliwość przystąpienia do komunii. Nie, nie twierdzę, że „świąteczny Kowalski” nie zdawał sobie sprawy, że przychodzi i uczestniczy we Mszy, chcę powiedzieć, że praktyka celebracji pozwalała mu akcenty rozłożyć inaczej.\nNiewątpliwie, oddzielenie kazania od Eucharystii posiada szereg aspektów pozytywnych. Pozwala na większą swobodę kaznodziei; może sobie on pofolgować, zwłaszcza gdy chodzi o związek z odczytanymi fragmentami Pisma Świętego, odnośnie do komentowania których nie musi czuć się zobowiązany.\nW praktyce święto czy uroczystość – a szerzej także i kontekst roku liturgicznego – de facto były dla kaznodziei pretekstem, by powiedzieć to, co i tak się musiało lub chciało powiedzieć. Z jednej strony, ułatwiało mu zadanie, gdyż swobodnie mógł pouczać wiernych, czyli właśnie „kazać”, zwłaszcza o prawdach moralnych; z drugiej strony, stawiało mu zdecydowanie wyżej poprzeczkę, gdyż końcowy efekt znacząco zależał od jego umiejętności oratorskich. Najlepsi kaznodzieje byli wybitnymi retorami, których cechował nie tylko świetny warsztat lecz także ogromna kultura teologiczna! W Zakonie Kaznodziejskim tytułu „kaznodziei generalnego” nie nadawano pierwszemu lepszemu dominikaninowi, lecz wyłącznie tym najlepszym.\nW tej optyce, właśnie jako odłączone od liturgii Mszy świętej, należałoby widzieć tak zwane „listy pasterskie” biskupów, którzy od czasu do czasu – jako odpowiedzialni za Kościół – mają obowiązek pouczać i przypominać o ważnych aspektach życia chrześcijańskiego. Tu także należałoby ulokować kazania rekolekcyjne, które wygłaszane po liturgii Eucharystii dają kaznodziei więcej swobody w doborze tematów oraz środków wyrazu. Nikt nie oczekuje przecież, że rekolekcjonista skomentuje czytania mszalne i odjedzie w siną dal. Jeśli przychodzimy na rekolekcje, to właśnie z nastawieniem, że kaznodzieja powie „z rozmachem”, pokazując najrozmaitsze aspekty chrześcijańskiego życia, że zmieni nasz sposób postrzegania codzienności.\nTak rozumiane kaznodziejstwo rzuca inne światło na misję Zakonu, nie przez przypadek nazywany Kaznodziejskim: nie ogranicza się ona wyłącznie do głoszenia mszalnego, choć oczywiście trafnie oczekuje się, by dominikanie spełniali warunek minimum i przynajmniej podczas Eucharystii mówili dobrze i do rzeczy. Kaznodziejstwo dominikańskie to jednak więcej. Właśnie dlatego jedni ruszają dokoła świata, inni prowadzą parafie, a jeszcze inni decydują przekopywać się przez biblioteki… Nie bez powodu dominikańskie klasztory mają być „świętym kaznodziejstwem”, gdzie także mogą i mają rozwijać się różnorakie duszpasterstwa, gdyż chrześcijańskiej formacji nie da się załatwić niedzielnymi kazaniami.\nHomilia nie w Internecie\nKiedy w ramach posoborowych zmian liturgicznych odnowiono głoszenie podczas Eucharystii, zrobiono to z pełną świadomością: chciano, by było mocniej związane z tym, co dzieje się „przy” i „na ołtarzu”. Nie chodziło więc o proste „wciśnięcie” kazania między czytania a „Credo” (Wyznanie Wiary), lecz chciano, by tłumaczenie Słowa stało się integralną częścią liturgii. Powiedzmy raz jeszcze, by nie zgubić najważniejszego: nie chodziło jedynie o ponowne włączenie kazania do Mszy – rzeczywistości, które rozeszły się w historii – lecz w grę wchodziła odnowa praktyki homilii.\nDobra homilia to taka, która odbywa się w trakcie liturgii i albo tłumaczy ją samą (jej teksty, rok liturgiczny, itd.), albo komentuje urywki Pisma Świętego podczas niej odczytane. Nie chodzi jednak o prostą katechezę, bo do tego mamy inne przestrzenie, lecz o takie wyjaśnienie, które służy głębszemu uczestnictwu we Mszy świętej, czyli w tym, co celebrujemy.\nTu widać, dlaczego nagrywanie homilii i jej publikacja, na przykład w Internecie, jest wyjmowaniem jej z naturalnego kontekstu, nawet jeśli porusza się ważne tematy. Nie tylko brakuje konkretnych osób, do których homilia była kierowana, ale przede wszystkim jej dopełnienia. Nie jest to „przerwa”, by dać upust erudycji księdza, lecz integralna część Eucharystii, w której ten, co jej przewodniczy in persona Christi, odsłania przed innymi tajemnicę Chrystusa, by za chwilę pójść dalej, do stołu Eucharystycznego. W Internecie nie ma owego „dalej”; w najlepszym wypadku pozostaje tęsknota…\nHomilia nie jest więc prostą sprawą, ale mam nadzieję, że nie jest wyłącznie moim udziałem takie doświadczenie, gdy usłyszane Słowo Boże właśnie podczas homilii stawało się coraz mniej abstrakcyjne a coraz bardziej „oblekało się w ciało”, w konkret życia. Czyż nie podobne było doświadczenie uczniów pielgrzymujących do Emaus, którzy dopiero po wytłumaczeniu Pism przez samego Zmartwychwstałego, odkryli że On jest między nimi?\nPosoborowa odnowa liturgii nie tyle chciała podmienić kazania na homilię, ile pragnęła przywrócenia praktyki homilii, zwłaszcza w niedziele i święta, posiadającej odmienne charakterystyki niż kazanie. Ani kazania, ani homilie nie miały jednak zastąpić katechezy czy dbałości o rozwój wiary każdego z chrześcijan.\nWydaje się, jak to często bywa, że odnowa zatrzymała się w pół drogi: co prawda włączono kazanie do celebracji Mszy, ale idea homilii zeszła na dalszy plan. Wiele z homilii pretenduje, by nimi być, w praktyce okazuje się jednak, że jedynie wykorzystują kanwę czytań, by dać kaznodziei podryfować daleko i (najczęściej) długo.\nOczywiście, można momentalnie zripostować: a jeśli intencją kaznodziei było kazanie a nie homilia?\nProblem zaczyna się wówczas, gdy takie przydługie kazanie zaczyna deformować całość celebracji. Mowa o takiej sytuacji, kiedy brak równowagi pomiędzy liturgią słowa a liturgią Eucharystii, gdy zdecydowaną większość czasu celebracji Mszy świętej stanowi mniej lub bardziej udolne głoszenie, a sama celebracja – jak gdyby nigdy nic – zdaje się być w cieniu, sprawiając wrażenie jakby była „przykrą koniecznością” dla kaznodziei. Tymczasem, „dwie części, z których niejako składa się Msza święta, mianowicie liturgia słowa i liturgia eucharystyczna, tak ściśle łączą się ze sobą, że stanowią jeden akt kultu” (SC 56).\nNie chodzi o to, żeby uśmiercić kazanie\nSpróbujmy, zanim przejdziemy do zasadniczego pytania, wyciągnąć pierwsze wnioski.\nPo pierwsze, trudniej powiedzieć dziś dobre kazanie, zwłaszcza takie, które nie spowoduje rozbicia jedności celebracji Eucharystycznej, które nie skończy się na „gwiazdorzeniu” kaznodziei sprawiając, że całość uwagi skupi się na nim.\nPo drugie, odnowa homilii i jej włączenie do Mszy świętej nie miało na celu uśmiercenia kazań, a szerzej kaznodziejstwa. Istnieje wiele forów oraz inne formy niż Eucharystia – liturgiczne i pozaliturgiczne – gdzie kaznodziejstwo świetnie może się rozwijać, by wspomnieć duszpasterstwa akademickie czy kanały internetowe jak „Langusta na palmie”, „Paśnik”…\nPo trzecie, nie jest prawdą, że zagadnienia moralne czy „listy pasterskie” wyszły już z użycia. Paradoks polega na tym, że z taką samą siłą, z jaką odrzucamy kazania moralne i listy biskupów, z taką samą mocą ich potrzebujemy. Wielokrotnie brakuje mądrego głosu, tłumaczącego spokojnie bieżące sprawy, lecz w innym kontekście niż Msza święta. Ogromne pole do przemyślenia i zagospodarowania.\nDopiero po odbyciu takiej drogi możemy pokusić się o zmierzenie się z pytaniem: o czym dobrze byłoby powiedzieć homilię w Boże Narodzenie? Z całą pewnością o Bożym Narodzeniu, odwołując się do czytań mszalnych i tekstów liturgicznych, przez które prześwituje głęboka teologia.\nJak pomóc odkryć przychodzącym tego dnia do kościoła – być może w dużej części to grupa, która zagląda do niego dwa razy w roku – że Bóg staje się człowiekiem? Co to w konkrecie oznacza? Jak odsłonić przed obecnymi, że Boże Narodzenie to nie legenda czy mit założycielski, lecz „dziś” (hodie) Kościoła?\nW końcu, warto nie zapomnieć, że to Bóg i zachwyca, i ma moc zbawić. Dobrze jeśli kaznodzieja zadba o to pierwsze; resztę zostawmy Jemu.


Bramkowy rekord Łukasza Trałki w ekstraklasie | RZEsport\nBramkowy rekord Łukasza Trałki w ekstraklasie\nOpublikowano: 17-03-2018 21:36:22\nŁukasz Trałka, niespełna 34-letni piłkarz rodem z Ropczyc w 27 i 28 kolejce Lotto Ekstraklasy 2017/18 strzelił dwa gole. To sprawia, że jest w tym sezonie skuteczny w ekstraklasie jak nigdy dotąd.\nŁukasz Trałka (pierwszy z prawej) zdobył bramki w wygranym 5-1 meczu Lecha Poznań z liderem Lotto Ekstraklasy, Jagiellonią Białystok (11 marca, gol na 5-1) i zwycięskim 3-0 boju Poznaniaków z Lechią Gdańsk (16 marca, gol na 1-0).\nPopularny “Trała”, pomocnik, który piłkarskie tajniki poznawał w klubach naszego regionu, Górce Ropczyce, Błękitnych Ropczyce i Iglopolu Dębica jest w gronie najskuteczniejszych zawodników Lecha Poznań w sezonie 2017/18.\nTo “najcelniejszy” sezon Łukasza Trałki na boiskach ekstraklasy. Wcześniej najlepsze były ligowe rozgrywki 2010/11 kiedy w barwach Polonii Warszawa zdobył 3 gole.


Le Rempart, Paryż - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Le Rempart\nRestauracja Amerykańska w lokalizacji Saint-Germain-des-Prés\nkawiarnie (dla rodzin) w lokalizacji Notre Dame / Marais\nAtrakcje w pobliżu obiektu Le Rempart\nLe Rempart, Paryż\nNr 2 324 wśród 14 895 Restauracje w lokalizacji Paryż\n15 rue Saint Antoine, 75004 Paryż, Francja\nLe Rempart nie ma wolnych stolików w wybranym terminie. Wybierz inny termin lub wyszukaj restaurację z wolnymi stolikami.\nMiła poranna kawa\nSzczerze mówiąc jedzenie, miła obsługa\n"Bardzo mało miejsca, aby usiąść i obserwować ludzi".\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Émilie T, Gérant, Le RempartOdpowiedź udzielona 24 listopada 2015\nDobre miejsce na niedrogie śniadanie.\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Émilie T, Gérant, Le RempartOdpowiedź udzielona 11 listopada 2014\nW końcu to dobra i tania restauracja w centrum Paryża\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Le Rempart.\nAdres: 15 rue Saint Antoine, 75004 Paryż, Francja\nNumer telefonu: +33 1 57 40 72 08