Dwie bryłki złota warzące 3.4 kilograma - CoolStoryBro!\nDwie bryłki złota warzące 3.4 kilograma\nPara australijskich poszukiwaczy złota ujawniła, że odkryła parę dużych bryłek złota, które łącznie ważyły 3,4 kilograma, a ich wartość szacowana jest na 250 000 dolarów.\nSzwagrowie Brent Shannon i Ethan West, których poszukiwanie złota zostało udokumentowane w czwartkowym odcinku Aussie Gold Hunters z Discovery Channel Australia, powiedzieli, że znaleźli bryłki tego samego dnia w pobliżu Tarnagulla w stanie Wiktoria, w okolicy, która była “domem” historycznych pól złota.\n„Uznałem, że mamy szansę” – powiedział Shannon w talk show 7News Sunrise . „Byłem na kawałku dziewiczej ziemi, co oznacza, że jest nietknięta i nie została przekopana”. Mężczyźni powiedzieli, że uzyskanie pozwolenia na poszukiwanie złota w okolicy zajęło im miesiące. Powiedzieli, że w ciągu wielu lat poszukiwań cennego metalu znaleźli tysiące małych kawałków złota, ale nic tak dużego jak te dwie bryłki.\n„To zdecydowanie jedno z najważniejszych znalezisk” – powiedział West. „Znalezienie dwóch dużych bryłek w ciągu jednego dnia jest niesamowite”.\nEksperci oszacowali, że bryłki złota mogą przynieść nawet o 30% więcej zysku niż ich szacunkowa wartość, jeśli zostaną sprzedane kolekcjonerowi.\nŹródło: upi.com | Zdjęcia: Sunrise @sunriseon7 Twitter


Demonstracje to nieodłączny element demokratycznych społeczeństw. Należy jednak pamiętać, że utrwalanie i rozpowszechnianie wizerunków ich uczestników może wiązać się konsekwencjami prawnymi.\nDziś praktycznie każdy i każda z nas ma możliwość rejestrowania przebiegu wydarzeń, w których uczestniczy. Aparaty w telefonach pozwalają na błyskawiczne udostępnianie nagrań i zdjęć. Uczestnictwo w manifestacjach nie zwalnia jednak nikogo z przestrzegania przepisów o ochronie wizerunków, które stanowią zazwyczaj główną treść takich przekazów.\nPomimo tego, że o wizerunku możemy przeczytać zarówno w przepisach ustawy o prawie autorskim, jak i w kodeksie cywilnym, w polskim systemie prawnym nie funkcjonuje jego żadna legalna definicja. Zwyczajowo przyjmuje się, że wizerunek to "podobizna osoby utrwalona w postaci obrazu, rysunku, fotografii”. Prawo do wizerunku jest prawem osobistym i jest niezbywalne, niedziedziczne i powstające na rzecz jednej osoby aż do jej śmierci. Oznacza to mniej więcej tyle, że nie można zrzec się prawa do wizerunku, a jedynie wyrazić zgodę na jego rozpowszechnienie. Innymi słowy, do wykorzystywania wizerunku potrzebujemy zezwolenia osoby na nim przedstawionej (art. 81 ustawy o prawach autorskich i prawach pokrewnych). Jest to główna zasada wszelkich stosunków prawnych, których przedmiotem jest właśnie "obrót" wizerunkiem. Wbrew obiegowej opinii zgoda nie musi być udzielona na piśmie, choć w przypadku ewentualnego sporu, warto takie upoważnienie sporządzić.\nTrudno sobie jednak wyobrazić sytuację, w której uzyskamy zgodę wszystkich osób, które udało nam się uwiecznić podczas manifestacji. Ustawodawcy przewidzieli w związku z tym wyjątki od ogólnej zasady uzyskania zgody. Zgodnie z art. 81 ust 2 pkt 2 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych, zezwolenia nie wymaga rozpowszechnienie wizerunku „osoby stanowiącej jedynie szczegół całości takiej jak zgromadzenie, krajobraz, publiczna impreza”. Oczywiście, z uwagi na niezbyt doprecyzowaną treść tego przepisu, mogą pojawić się pewne trudności interpretacyjne. Warto zapoznać się zatem ze stanowiskiem Sądu Apelacyjnego w Warszawie, który w wyroku z dnia 10 lutego 2005 r. (sygn. I&nbspACa 509/04) stwierdził, że wizerunek stanowiący szczegół to taki, który w przypadku jego usunięcia z nagrania lub fotografii nie wpłynie na zmianę wydźwięku czy też ich charakterystyki: „Za argumentem, iż wizerunek powoda był w zrealizowanym filmie jedynie szczegółem całości, elementem akcydentalnym, przemawia także fakt, iż po usunięciu z filmu kadrów z wizerunkiem powoda, co zostało wykonano na jego zlecenie przez realizatorów filmu, nie utracił on nic ze swoich walorów, sposobu przedstawienia poruszanych w nim zagadnień, a nadto w odbiorze filmu niewidoczny jest brak ujęcia zawierającego wizerunek powoda”. Należy pamiętać, że ten wyjątek nie dotyczy wizerunku umiejscowionego w centralnym punkcie kadru (w przypadku fotografii) i stanowiącym jego główną treść – nawet jeśli przedstawiona osoba otoczona jest innymi manifestantami. Poniżej znajdują się oba przykłady zdjęć z różnych manifestacji.


Esport zostanie zdefiniowany w Ustawie o Sporcie - Sponsoring Sport\nW czwartek przyjęto nowelizację Ustawy o Sporcie, ma ona objąć tez esport.\nWedług nowej definicji sportem będzie również każda aktywność intelektualna nastawiona na osiągnięcie wyniku sportowego. Taka definicja oraz zmiany mają trafić pod obrady Senatu. Z interpretacji, jaką udało się uzyskać portalowi Wirtualnemedia.pl w Ministerstwie Sportu i Turystyki wynika, że rozszerzona definicja nie oznacza wprost zrównania statusów prawnych sportu elektronicznego z tradycyjnym.\n– „Nowe propozycje nie zmieniają statusu prawnego tzw. e-sportu, są natomiast zmianami technicznymi i symbolicznymi. Mają być wyrazem doceniania poszczególnych sportów umysłowych (na terenie całego kraju działa blisko 600 klubów: warcabowych, brydża sportowego, szachowych etc.) a także symbolicznym otwarciem się na środowisko tzw. esportu. Nowelizacja ustawy o sporcie nie zrównuje sportu tradycyjnego i tzw. sportu elektronicznego – daje natomiast większe możliwości w zakresie promowania i realizowania programów upowszechniających aktywność fizyczną wśród osób uprawiających sporty umysłowe w tym tzw. esporty” – podkreśla w komunikacie przesłanym portalowi Wirtualnemedia.pl Ministerstwo Sportu i Turystyki.\nTagi: Esport, Prawo, Ustawa o sporcie


Wyszedł Za Kaucją | TV Włodawa | Skuteczna Forma Informacji\nHome / Na Sygnale / Wyszedł za kaucją\nPosted by: TV Włodawa in Na Sygnale 14 marca 2019\t0 267 Views\nSąd Rejonowy we Włodawie przychylił się do wniosku prokuratora i zastosował wobec sprawcy śmiertelnego wypadku w Świerszczowie warunkowy areszt tymczasowy. Podejrzany wpłacił jednak poręczenie majątkowe i za śmierć kolegi odpowie z wolnej stopy.\nDo tragicznego zarzenia doszło w niedzielę (24 lutego) około godziny 4.30 na drodze krajowej nr 82 w miejscowości Świerszczów (gm Cyców). Ze wstępnych ustaleń policjantów wynika, że 21-letni mieszkaniec gminy Stary Brus, kierujący samochodem marki BMW, na łuku drogi stracił panowanie nad pojazdem, zjechał na prawe pobocze, a następnie uderzył w drzewo. W wyniku tego zdarzenia śmierć na miejscu poniósł pasażer – 24-letni mieszkaniec gminy Stary Brus.\nPo sprawdzeniu stanu trzeźwości kierującego okazało się, że w chwili zdarzenia miał on ponad 0,8 promila alkoholu w organizmie. Mężczyzna został zatrzymany i osadzony w policyjnym areszcie. Policjanci pod nadzorem prokuratora wyjaśniają wszelkie okoliczności tej tragedii. Za spowodowanie wypadku drogowego w stanie nietrzeźwości, którego skutkiem jest śmierć innej osoby, kierującemu grozi do 12 lat pozbawienia wolności.\nPrevious: Ulica Storczykowa w bagnie\nNext: Biedy raczej nie klepią


Coaching zwinnych zespołów Kompendium wiedzy dla ScrumMasterów, Agile Coachów | Księgarnia internetowa Poczytaj.pl\nCoaching zwinnych zespołów Kompendium wiedzy dla ScrumMasterów, Agile...\nCoaching zwinnych zespołów Kompendium - okładka książki\nCoaching zwinnych zespołów Kompendium wiedzy dla ScrumMasterów, Agile Coachów - Lyssa Adkins - opis książki:\nNa czym polega coaching według zasad Agile Na ciągłym poprawianiu wpływu swoich działań coachingowych, aby inni mogli stawać się świetni. Dzięki temu zespoły mogą tworzyć wspaniałe produkty, a firmy czerpią korzyści z funkcjonowania samodzielnych i odpowiedzialnych zespołów. Być może w efekcie w świecie pełnym możliwości zapanuje kultura innowacyjności i ciągłego doskonalenia się. Właśnie ten imperatyw "ciągłego doskonalenia się" oznacza otwieranie się na coraz to nowsze koncepcje coachingowe i wprowadzanie ich do swojej codziennej pracy z zespołami i pojedynczymi ludźmi. Aby to osiągnąć, każdy coach potrzebuje zmierzyć się z nowymi pomysłami, nawet jeśli część z nich miałaby wymiar prowokacyjny, a tylko niektóre praktyczny.\nJaki efekt uzyskasz Niesamowity zespół i spektakularne wyniki!\nKsiążka „Coaching zwinnych zespołów Kompendium wiedzy dla ScrumMasterów, Agile Coachów” - oprawa miękka - Wydawnictwo Helion.\nBądź pierwszy - napisz opinię, recenzję o książce "Coaching zwinnych zespołów Kompendium wiedzy dla ScrumMasterów, Agile..."\nLife Coaching w nurcie serca. Pomysły i wskazówki... Iwona Kubiak, Kaja Kozłowska, Grzegorz Pawłowski, Sylwester Adamczuk\nRobert Zych, Wojciech Szef w roli coacha. Jak coaching on the job pomaga...38.63 zł\nAndrew Stellman, Jennifer Agile. Rusz głową!61.80 zł


Pod marką JOHN BURG kryje się restauracja, która serwuje znakomite jakościowo burgery i steki z certyfikowanej wołowiny Black Angus.\nJOHN BURG to soczyste mięso, pyszna, wypiekana na miejscu bułka oraz znakomite dodatki. Do tego pasja i odwaga w łączeniu niebanalnych składników.\nJOHN BURG to też filozofia, to styl życia i wartości, którym hołdujemy. Składa się na to rodzaj i jakość składników, z których przygotowujemy nasze BRGR-y.\nFilozofia JOHN BURG to również podejście do gościa. Nie lubimy sztywnej formy, chcemy by każdy czuł się u nas swobodnie.\nJOHN BURG czerpie wartości z Nowej Zelandii – krainy czystych łąk, pięknych widoków, wolności i serdecznych ludzi. Nowa Zelandia to też męski świat, stamtąd pochodzą Maorysi i drużyna twardzieli All Blacks.\nTym właśnie jest JOHN BURG!\nNasz JB Classic BRGR został wybrany najlepszym, klasycznym burgerem w Kielcach!\nJOHN BURG to ekspert w dziedzinie wołowiny - pracujemy tylko na najlepszej jakości wołowinie Black Angus.\nRestauracja JOHN BURG to źródło informacji o Nowej Zelandii i kulturze maoryskiej.\nŚrednia ocen z serwisów Facebook oraz TripAdvisor to 4,5 na 5 możliwych gwiazdek!


Zatory płatnicze są jedną z największych przeszkód na drodze do rozwoju przedsiębiorstwa. Nierzetelni kontrahenci potrafią nawet doprowadzić firmę na skraj bankructwa. Jeśli Państwa biznes ma problem z wierzytelnościami, zapraszamy do skorzystania z naszej oferty prowadzenia spraw windykacyjnych. Kancelaria Soluma LEX może się poszczycić bardzo wysoką skutecznością w odzyskiwaniu długów, nawet wieloletnich.\nSprawa sądowa to zawsze ostateczność\nOdzyskanie długu w oparciu o wyrok sądowy jest w naszym kraju fikcją. Tego typu postępowania są przewlekłe i potrafią się ciągnąć latami. Znamy przypadki wierzycieli, którzy pomimo korzystnego dla siebie wyroku, nie byli w stanie odzyskać choćby części należności, ponieważ ich dłużnicy skutecznie ukrywali swoje majątki przed komornikiem.\nZ punktu widzenia wierzyciela postępowanie windykacyjne jest znacznie korzystniejszym rozwiązaniem. Kancelaria Soluma LEX oferuje Państwu kompleksową pomoc w tym zakresie, zarówno na drodze windykacji sądowej, jak i przedsądowej.\nPrzez wiele lat wypracowaliśmy skuteczne i w 100% zgodne z prawem mechanizmy odzyskiwania długów. Nasze działania zmierzają w kierunku pełnego zaspokojenia żądań wierzyciela. W ramach windykacji przedsądowej oferujemy m.in.:\nWysyłanie monitów z wezwaniem do zapłaty należności,\nAnalizę faktycznego stanu posiadania dłużnika wraz z wyjawieniem jego majątku,\nMonitorowanie regularności spłacania długu,\nZłożenie wniosku o upadłość dłużnika, co otwiera drogę do zaspokojenia swoich żądań w oparciu o masę upadłościową,\nSporządzanie pozwów w postępowaniu nakazowym, upominawczym oraz uproszczonym.\nW sytuacji, gdy te metody nie przynoszą efektów, oferujemy reprezentowanie Klienta w postępowaniu sądowym oraz egzekucyjnym.\nKlienci Soluma LEX mogą również korzystać z naszej pieczęci windykacyjnej, która jest jednym z najskuteczniejszych sposobów na nierzetelnych płatników. Wszelkie badania pokazują, że faktury opatrzone pieczęcią windykacyjną są opłacane w pierwszej kolejności, co chroni przed poważnymi konsekwencjami powstania wierzytelności.\nZapraszamy do skorzystania z naszej oferty prowadzenia postępowania windykacyjnego. Obsługujemy Klientów bez względu na wartość wierzytelności.


Blog Szymon Michoń Usługi Fotograficzne\nJakich zdjęć nie robi się na weselu?\nWesele to dla wielu ludzi jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu. Z tego powodu fotografie wykonywane na tej imprezie są niezwykle istotne. W trakcie wesela ma miejsce mnóstwo sytuacji, które koniecznie muszą zostać uwiecznione na zdjęciach: oczepiny, pierwszy taniec, krojenie tortu. Na fotografiach również nie może zabraknąć bawiących się gości, rodziców państwa młodych, dekoracji. Jednak nie wszystko, co dzieje się na weselu powinno znaleźć się w pamiątkowym albumie. Czytaj dalej\nSesja weselna krok po kroku\nDzień ślubu i wesela to ogromne wydarzenie w życiu młodej pary, pełne emocji i podniosłości. Profesjonalnie wykonane zdjęcia z tego dnia to niezwykła pamiątka, która zostanie z nami do późnych lat starości i pomoże przywołać miłe wspomnienia nawet po wielu latach. Sam przebieg sesji weselnej powinien być odpowiednio wcześniej ustalony pomiędzy profesjonalnym fotografem a młodą parą. Jak powinna ona dokładnie wyglądać? Czytaj dalej\nMimo szybkiego rozwoju technologii to wciąż zdjęcia uważane są za najbardziej sentymentalne pamiątki. Tak jak kiedyś uwielbialiśmy wklejać je do albumów, dziś kompletujemy albumy w postaci cyfrowej, które i tak coraz częściej oddajemy do druku. Wesele to jedno z tych wydarzeń, które wiąże się z robieniem ogromnej ilości zdjęć, aby uwiecznić najpiękniejsze chwile na lata. Fotobudki to kolejna usługa, dzięki której urozmaicimy każde przyjęcie weselne. Czytaj dalej\nŚlub to jedno z najważniejszych wydarzeń w życiu. Sesja ślubna to doskonała pamiątka, która pozwoli później Parze Młodej wracać do tych wyjątkowych momentów. Jakie rekwizyty warto wykorzystać, aby zrobić unikatowe zdjęcia? Sprawdźcie poniższy artykuł! Czytaj dalej\nSesje zdjęciowe w plenerze nie tracą na popularności. Wręcz przeciwnie – coraz częściej chcemy uwieczniać najważniejsze momenty swego życia właśnie w plenerze. Niezależnie od tego, czy jest to sesja narzeczeńska, zdjęcia ślubne czy fotografie naszych małych pociech, zawsze pragniemy, by zdjęcia te miały piękny klimat i charakter. Jeśli tylko wybierzemy dobre miejsce na taką sesję, mamy gwarancję uzyskania takiego właśnie efektu. Ale jak wybrać plener do takiej sesji? Przyjrzyjmy się bliżej temu zagadnieniu. Czytaj dalej\nDlaczego warto zamawiać sesje narzeczeńskie?\nSesje narzeczeńskie cieszą się coraz większą popularnością wśród par i stanowią preludium do zdjęć ślubnych. Jakie są powody, dla których warto zdecydować się na ich wykonanie? Sprawdź, niektóre powody są bowiem dość nieoczywiste… Czytaj dalej


Polska i Litwa. - Portal kontrowersje.net\nStrona główna Polityka Polska i Litwa.\nPolska i Litwa.\nOd dłuższego czasu głośno jest w naszym kraju o mniejszości polskiej na Litwie i jej problemach. To nowość, bo wcześniej niektórzy nie zdawali sobie nawet sprawy, że na Litwie mieszkają jacyś Polacy.\nOd dłuższego czasu głośno jest w naszym kraju o mniejszości polskiej na Litwie i jej problemach. To nowość, bo wcześniej niektórzy nie zdawali sobie nawet sprawy, że na Litwie mieszkają jacyś Polacy. Teraz wiedzą. Wiedzą nawet, że nie mają tam raju, że co chwilę wybuchają konflikty z państwem litewskim, a to o polskie szkolnictwo, a to o pisownię nazwisk, a to o tabliczki z nazwami ulic i o dziesiątki, czy setki innych spraw. To budzi w Polsce zdziwienie, biorące się głównie stąd, że przeciętny Polak wie na temat Litwy tyle, że “ojczyzno moja, ty jesteś jak zdrowie”, więc skoro mieliśmy wspólne państwo i wspólnego Mickiewicza, to nie wiadomo dlaczego teraz nas tam nie lubią.\nNiektórzy ten brak sympatii tłumaczą sobie geopolityką. Zerkają na mapę i widzą, że Litwa jest małym krajem, a Polska jest jej większym i silniejszym sąsiadem, innymi słowy, że jesteśmy dla Litwy czymś takim jak Niemcy dla nas. A czym przez wieki były dla nas Niemcy? Były państwem, z którym mieliśmy na pieńku i od którego zbieraliśmy bęcki, były zaborcą i okupantem, który niewolił, germanizował, a niekiedy także mordował Polaków, który budził w nas niechęć, a jednocześnie zawiść. Jeśli więc Litwini analogicznie postrzegają Polskę, to nie ma się co dziwić, że nie żywią do niej zbyt ciepłych uczuć. Trzeba ich zatem zrozumieć. Tak przynajmniej twierdzą niektórzy, ale ja do nich nie należę. Owszem, to prawda, że wielu Litwinów widzi Polskę w ten sposób, że jesteśmy z ich punktu widzenia “Niemcami” Litwy. Ale jeśli przyjrzymy się historii stosunków polsko-litewskich, to zauważymy, że jest w niej parę rzeczy, które zdecydowanie odróżniają je od stosunków niemiecko-polskich.\nPo pierwsze, Polska nigdy nie podbiła Litwy, nie okupowała jej, nie podzieliła się nią w traktacie rozbiorowym z Rosją. Unia zawarta między naszymi państwami była dobrowolna i wynikała z posiadania wspólnego wroga, jakim byli krzyżacy. Obie strony wyciągnęły z niej korzyści, nie tylko Polska. Dzięki unii Litwa zyskała sprzymierzeńca w walce z Zakonem i z Moskwą, a litewscy i ruscy bojarzy uzyskali prawa i przywileje polskiej szlachty.\nPo drugie, Polacy nigdy nie próbowali spolonizować Litwinów. Nie było polskiej Hakaty, nie było nacisków administracyjnych, nie było nagród za porzucenie starego języka, ani kar za trwanie przy nim. Polonizacja litewskiej szlachty i mieszczaństwa ( a w XIX wieku także części chłopstwa ) odbywała się dobrowolnie. Co więcej, zanim do niej doszło, litewskie elity uległy rutenizacji. Językiem urzędowym Wielkiego Księstwa do 1697 roku nie był litewski, lecz starobiałoruski. I tak jak w przypadku polonizacji był to proces dobrowolny, zwłaszcza, że to nie Ruś podbiła Litwę, lecz Litwa zajęła większe, ludniejsze i lepiej rozwinięte od samej siebie ziemie ruskie.\nW tym miejscu warto zresztą uporządkować pewne pojęcia i wyjaśnić sobie co w dawnych czasach znaczyły słowa “Litwa” i “Litwin”, a nie znaczyły one wcale tego samego, co dzisiaj. Litwa to było Wielkie Księstwo Litewskie, wielonarodowe państwo, które oprócz ziem dzisiejszej Litwy obejmowało także ziemie dzisiejszej Białorusi, a przez pewien czas także część Ukrainy i w którym było więcej Słowian niż Bałtów. Bałtyjskie elity uległy zresztą slawizacji, przyjmując najpierw język Rusinów, których podbiły, a następnie język polski. “Litwinami” natomiast nazywano wszystkich szlachciców zamieszkujących Litwę. I tych mówiących po litewsku i tych zruszczonych i tych spolonizowanych. Tych, którzy pochodzili w prostej linii od Giedymina, tych, którzy wywodzili się z ruskich bojarów i tych, którzy w XVII wieku przyjechali na wyludnioną wskutek rosyjskiego najazdu Litwę z przeludnionego Mazowsza lub z Wielkopolski. “Litwinem” nie był natomiast wówczas chłop mieszkający pod Wilnem i mówiący po litewsku, tak samo jak chłop mówiący po polsku i mieszkający pod Krakowem nie był “Polakiem”. W tamtych czasach o tym, czy ktoś należy do jakiegoś narodu, czy nie, decydowały bowiem kryteria stanowe i terytorialne, a język i pochodzenie nie miały znaczenia. Zmieniło się to dopiero w XIX wieku, gdy dawne podziały stanowe zaczęły tracić na znaczeniu i gdy narodził się nacjonalizm. Dopiero wtedy pojawiło się pojęcie “Litwina” jako osoby mówiącej po litewsku i “Polaka” jako osoby mówiącej po polsku.\nW XIX wieku po polsku mówiły na Litwie szlachta i mieszczaństwo ( nie wszędzie, bo na Żmudzi wielu przedstawicieli tych warstw mówiło po litewsku, a w całym kraju wśród mieszczan było wielu Żydów, mówiących w jidysz ). Litewski był natomiast językiem chłopów ( też nie wszędzie, bo w białoruskiej części Wielkiego Księstwa chłopi mówili po białorusku, a na Wileńszczyźnie i Laudzie zaczęli mówić po polsku ). Grupa litewskich intelektualistów ( wywodzących się w dużej części z polskojęzycznych rodzin szlacheckich ) uznała to za dowód ucisku Litwinów przez “polskich panów” ( choć “polscy panowie” też uważali się za Litwinów, myśląc jeszcze dawnymi kategoriami ). Polacy zostali obwinieni o to, że język litewski stał się językiem chłopów, choć nie mieli na to większego wpływu. Zostali obwinieni też o to, że wciąż im mało i że nawet chłopstwo chcą spolonizować, choć procesy polonizacyjne, faktycznie zachodzące w tej warstwie, były zupełnie dobrowolne, oddolne i spontaniczne. Dlatego właśnie litewski nacjonalizm przybrał u swoich źródeł antypolski charakter. Tak zostało mu zresztą do dziś.\nNiektórzy w tym miejscu powiedzą pewnie, że zostało, bo Polacy uwzięli się na Litwinów, chcieli ich na siłę zatrzymać przy Polsce i zabrali im Wilno. Z tym również trudno się zgodzić, ale sprawa jest skomplikowana, więc trzeba omówić ją dokładniej. Otóż w 1918 roku Polska i Litwa odzyskały niepodległość. Pojawił się wówczas problem przynależności państwowej Wilna. Polacy twierdzili, że Wilno należy się im, bo są w tym mieście większością ( według danych pochodzących z niemieckiego spisu ludności, przeprowadzonego na Litwie w 1916 roku, Polacy stanowili w Wilnie 53,3% mieszkańców, podczas gdy Litwini tylko 1,9% ). Zresztą nie tylko w mieście, bo w większości wiejskich gmin Wileńszczyzny również. Litwini argumentowali natomiast, że Wilno to historyczna stolica ich kraju, więc nie można im jej odbierać. Argument mocny, ale chybiony. Litwini nie wznosili bowiem swojego nowego państwa na fundamentach historycznych, tylko na etnicznych. Republika Litewska nie była kontynuacją WKL, bo gdyby była, to byłaby wielokulturowym państwem w unii z Polską, oprócz Litwy etnicznej obejmującym także Białoruś, w którym oficjalny status przysługiwałby nie tylko językowi litewskiemu, ale też polskiemu i białoruskiemu. Litwini wybrali jednak inną drogę, postanowili nie upodabniać się do WKL i stworzyć “Litwę dla Litwinów”. Litwinów w znaczeniu etnicznym, nie historycznym. Nie twierdzę, że było to coś złego. Było to zgodne z powszechną tendecją, panującą na początku XX wieku w naszej części świata. Litwini mieli prawo wybrać własną drogę i nikt nie może ich za to potępiać. Jeśli jednak zdecydowali się na budowę państwa etnicznego, to powinni być konsekwentni i sięgać tylko po te tereny, które były w większości litewskie, zapominając o tych, które kiedyś należały do Litwy, ale których mieszkańcy za Litwinów już się nie uważali. Zamiast tego chcieli zjeść ciastko i je mieć. Oczywiście inne narody, w tym Polacy, nie były wcale lepsze i też chciały włączać do swoich państw narodowych tereny, które z etnicznego i językowego punktu widzenia pasowały do nich jak pięść do nosa. Wszyscy kierowali się podobną hipokryzją, używając ( w zależności od tego co było w danym wypadku wygodniejsze ) raz argumentów etnicznych, a raz historycznych. Ale dziś nikt już sobie tamtych spraw nie wypomina. Niemcy nie mają do nas pretensji o powstanie wielkopolskie, my nie mamy pretensji do Ukraińców o próbę zajęcia Galicji Wschodniej. A Litwini pretensje o “bunt Żeligowskiego” będą mieli już chyba zawsze.\nNa początku tego tekstu stwierdziłem, że w oczach Litwinów jesteśmy ich “Niemcami”. W Polsce było, a i chyba jest nadal, sporo osób obawiających się rewanżyzmu i żądań zmian terytorialnych ze strony Niemiec. Na Litwie jest podobnie, tylko bardziej, tam istnieje autentyczny strach przed tym, że Polacy zabiorą Litwie Wileńszczyznę. Strach irracjonalny, bo w Polsce nie ma żadnej liczącej się siły politycznej, która wysuwałaby pod adresem Litwy jakieś roszczenia terytorialne. Zwykli ludzie, nie mający pojęcia o polskiej polityce mogą tego nie wiedzieć, ale litewscy politycy powinni mieć tego świadomość. Zresztą skoro już mówimy o Niemcach, to trzeba powiedzieć, że Litwini też są w oczach litewskich Polaków “Niemcami”. Wiele razy spotkałem się z porównywaniem polityki władz litewskich wobec mniejszości polskiej do działań władz pruskich w Prowincji Poznańskiej podczas Kulturkampfu. Coś w tym zresztą jest. Prusacy, jak wiemy, prowadzili w Wielkopolsce akcję kolonizacyjną. Dziś Litwini chętnie osiedlają się na Wileńszczyźnie. I choć ma to charakter spontaniczny ( rząd do tego w żaden sposób nie zachęca ), to kilkanaście lat temu istniała możliwość “przeniesienia ziemi” spod np. Kowna pod Wilno. Polegało to na tym, że ktoś zasłużony dla Litwy, komu bolszewicy zabrali ziemię pod Kownem, mógł “odzyskać” ją pod Wilnem. Innym podobieństwem między Litwą a Prusami jest status języka polskiego w życiu publicznym. Prusacy usiłowali Polaków zgermanizować. Litwini Polaków nie lituanizują, ale starają się ograniczać obecność języka polskiego w przestrzeni publicznej. W prywatnej zresztą też. Chodzi tu o słynną sprawę polskich tablic i szyldów. Rozumiem, że władze Litwy nie zgadzają się, by polskich napisów używały instytucje publiczne, nawet w miejscowościach zamieszkiwanych w ponad 80% przez Polaków. Ale dlaczego nie pozwalają, by ktoś wywiesił tabliczkę z polską nazwą ulicy lub szyld z polskim napisem “Sklep spożywczy” na swoim własnym domu?\nKonflikt na Litwie trwa nadal i będzie trwał jeszcze długo. Obie jego strony – Litwini i litewscy Polacy – uważają się za gospodarzy Wileńszczyzny i za spadkobierców Wielkiego Księstwa Litewskiego. I obie strony mają do tego podstawy oraz pełne prawo. Ważne jest, by ani jedni, ani drudzy nie przypisywali sobie wyłączności, bo bez tego zakończenie sporu nie będzie możliwe.\nPoprzedni artykułWielki strateg Jarosław Kaczyński!\nNastępny artykułSto łat. Niech szyją nam\nLotnik 4 września 2011 At 20:36\nbardzo dobry tekst, moim\nbardzo dobry tekst, moim zdaniem celnie oddający istotę sporu polsko – litewskiego.\nco do dzisiejszej wizyty Tuska – lepiej późno niż wcale. Nie przepadam za nim ani za Sikorskim, ale ich działanie w tym przypadku bardzo mi się podoba, szczególnie przemówienie tego pierwszego dzisiaj po mszy w Wilnie. Mam nadzieje że nie jest to tylko zagranie pod publiczkę w Polsce przed zbliżającymi się wyborami. I że w końcu, po wielu latach i wielu rządach totalnej ignorancji, Macierz zainteresuje się coraz trudniejszym położeniem litewskiej Polonii.\nchlor 4 września 2011 At 20:57\nTusk starał się zrobić wrażenie jakoby zdrowo opieprzył premiera Litwy w prywatnej rozmowie. Stwierdził też że jeśli Litwini będą grzeczni to Polska jakoś tam im się odwdzięczy.\nLotnik 4 września 2011 At 21:34\nmoże i sprawiał wrażenie a\nmoże i sprawiał wrażenie a może i go opieprzył? Kto wie?\nNareszcie polski rząd na poważnie zajął się kłopotami litewskich Polaków. Nawet jeżeli to zrobił to przede wszystkim dla PR w Polsce. Jestem przekonany że na litewskich politykach dzisiejsza wizyta wywarła duże wrażenie.\nchlor 4 września 2011 At 21:09\nboją się piątej kolumny\nSolidny tekst i zgrabnie napisany, jak zwykle zresztą.\nLitwini często pokazują przykład Białorusi, gdzie ich zdaniem Polska “dostała zlecenie” od mocarstw na pomoc w uwaleniu Łukaszenki przy użyciu polskiej mniejszości.\nBoją się podobnej zmowy i jakiegoś zakulisowego przehandlowania Litwy w imię interesów Rosji, Niemiec, USA, i samego czarta Unijnego.\nTak to odebrałem po rozmowie z Litwinami miesiąc temu.\nJa 5 września 2011 At 20:04\nDzięki. Tak, na Litwie są\nDzięki. Tak, na Litwie są osoby, które widzą w polskiej mniejszości “piątą kolumnę”, ale z zarzutem “dostaliście na nas białoruskie zlecenie” jeszcze się nie spotkałem. A jeśli chodzi o Białoruś, to tamtejsi Polacy nie mieli najmniejszego zamiaru uwalać Łukaszenki, dopóki nie zaczął się on wtrącać w działalność ZPB i decydować o tym kto może być prezesem Związku, a komu nie wolno. W ten sposób sam wepchnął znaczną część polskiej mniejszości w ramiona opozycji.


Dodano 2014-12-18 przez Magda Kowalska\nTagi: coworking, współpraca, ekipa, team, biurko, desk, wigilia\nPo drugiej stronie Twojego biurka może nie być nic. Może roztaczać się piękny widok albo stać lustro w którym maluje się znane oblicze. Wszystko zależy od tego, jak chcesz i lubisz pracować.\nMoże jednak, co najważniejsze zdaje się w naszym życiu - siedzieć człowiek, który spotykany każdego dnia powoduje, że czas mija szybciej, efektywniej, a nade wszystko milej. Jak to jest w naszym coworku…są dni ciche ale to skupienie zadaniowe - zawodowe, są też dni muzyczne - to czas gdy trzeba się podładować. Są wspólne biznesy mniejsze i większe, są dni telefoniczne, każdy ma milion ważnych rozmów i czas na żarty, wygłupy, a nade wszystko pora obiadowa i od zamówienia zaczyna się każdego dnia konkretna rozmowa. Jest czas na dobre uczynki, pocieszanie i motywowanie - wspólne szukanie inspiracji.\nJest też dzień wyjątkowy jak ten dziś gdy choć nie dzielimy się opłatkiem bo różne mamy wyznania - siedzimy razem dzieląc się dobrym słowem, radością i oczekiwaniem na wolne dni :)\nTaki przedświąteczny czas, to dobry okres, by rzucić okiem na biurka.\nBiurko prawdę Ci powie, można podpatrzeć, jak kto pracuje i ile miejsca zajmuje. A nade wszystko nad czym pracuje. Czy jest bardziej zorganizowany, czy może ciut wyobcowany albo chwilowo zdezorientowany…w kierunku nowych poszukiwań i natchnienia garści.\nBiurko miejsce pracy wydaje się, że to tylko przedmiot - kawałek blata, niewielkie miejsce pracy. Ale dobrze zorganizowane i wkomponowane w fajne wnętrze, dookoła cudownych ludzi, daje wiele radochy niczym odpakowywanie świątecznych prezentów.


Zarządzanie przez wartości, czyli ćwiczenia z etyki organizacji - Strategia Lean\nZarządzanie przez wartości, czyli ćwiczenia z etyki organizacji\nZarządzanie przez wartości oraz etyka działania zaczęły mocniej zaprzątać uwagę firm. Liderzy, które chcą świadomie rozwijać ten obszar powinni tworzyć przestrzeń do szerszej dyskusji na te temat – zarówno wewnątrz swoich organizacji, jak w szerszym gronie.\nNacisk na działanie etyczne i zgodne z wartościami rośnie zarówno ze strony zarządów firm, jak i pracowników i konsumentów. Takie mamy czasy. Pracownicy chcą angażować się w firmy, które przyciągają wartościami, klienci konfrontują obietnice firm z rzeczywistością, liderzy odkrywają, że wartości to kręgosłup organizacji; bez rozmowy o nich trudniej realizować strategie i prowadzić zmiany.\nFirmy wprowadzają więc refleksję o wartościach do swojej strategii, tworzą zespoły dedykowane temu zagadnieniu oraz wprowadzają praktyki zarządzania przez wartości. Jeszcze kilka lat temu zajmowanie się wartościami przez zarządy budziło podejrzenia o nieszczerość czy grymas zdziwienia. Trudniej było też rozmawiać o wartościach i etyce w adekwatny, „nienadęty” sposób. Dziś o tym, jakie wartości tworzą kręgosłup naszej organizacji, czym się kierujemy i jak budować „indywidualne kody wartości” rozmawia się w wielu firmach na co dzień.\nTo m.in. efekt wzrostu refleksji o odpowiedzialności w organizacjach, ale również dojrzałości liderów. Jak wynika z raportu THINKTANK „Współodpowiedzialność biznesu 1989-2014”, biznes przoduje w zakresie refleksji na ten temat. Refleksji o wartościach i etycznym działaniu na tak wysokim poziomie nie mają administracja, media, organizacje pozarządowe. Wzrost standardów nastąpił zwłaszcza w ostatnich kilku latach, gdy wiele firm zaczęło prowadzić dialog z interesariuszami, od pracowników przez kontrahentów po klientów. Był on jak lustro: pokazał firmom, jak są postrzegane i uświadomił szefom, że wartości mają znaczenie. Wzrost rangi wartości w agendzie liderów potwierdza badanie Deloitte „Liderzy na dziś – liderzy na jutro” (2015). Wskazuje ono, że dla zarządów firm coraz bardziej liczy się kompetencja tworzenia kultury organizacji opartej na wartościach etycznych. Etyka staje się więc dla kierujących organizacjami równie ważna, jak rezultaty (84% badanych wskazuje tę umiejętność jako krytycznie ważną lub bardzo ważną).\nW najbliższych latach trend ten się wzmocni. Może o tym świadczyć zainteresowanie, jakim cieszył się przeprowadzony na przełomie 2014 i 2015 r. przez THINKTANK pilotaż projektu „Laboratorium Wartości”. Tworzył on przestrzeń debaty wokół wyzwań związanych z wartościami. Złożyły się nań debaty i dyskusje, a także badanie jakościowe, w którym wzięło udział kilkunastu liderów firm i instytucji publicznych. Projekt wskazał kilka trendów:\n1. Liderzy i menedżerowie interesują się zarządzaniem przez wartości jako zarówno filozofią, jak i praktyką działania. „Wartości zasadnicze przyjmowane przez ludzi mają znaczenie dla organizacji” – pisał Sławomir Lachowski w swojej książce „Droga ważniejsza niż cel”. Liderzy to dostrzegli. Zarządzanie przez wartości i etyka wchodzą do codziennej praktyki zarządczej w organizacjach. O tym, że zarządzanie wartościami firmy jest niezmiennym zadaniem lidera przypominał podczas wykładu THINKTANK „Niezmienna wartość przywództwa” Roman Wieczorek, globalny wiceprezes Skanska AG. Zarządy dążą do dookreślenia zasad – kamieni węgielnych organizacji, stworzenia kompasu, który wskazuje kierunek.\nKwestia ta żywo zajmuje liderów i menedżerów, zwłaszcza w tak kluczowych działach jak komunikacja czy sprzedaż. Przy czym ma ona wymiar praktyczny: ustalenia, w jakich ramach dyskusja o wartościach powinna się toczyć w firmie, dopasowania języka i metod dialogu o wartościach z pracownikami, ustalenia poziomu partycypacji pracowników w ustalaniu norm etycznych firmy itp. Wzrost świadomości prowadzi do poszukiwania skutecznych narzędzi i najlepszych praktyk w tym obszarze.\n2. Firmy tworzą przestrzeń do dyskusji o wartościach, skłaniając pracowników do refleksji na ten temat. Na wiele sposobów. Rozmowy o wartościach weszły do kalendarza rutynowych spotkań zespołów, ”komponent etyczny” pojawia się też przy okazji refleksji na inne tematy. Część firm narzuca odgórnie kodeksy wartości, inne – uruchamiają dialog na ten temat i tworzą oddolne „etyczne ramy” działania firmy. Ta druga ścieżka jest szczególnie interesująca, bo zdaje się lepiej aktywować myślenie o wartościach na wszystkich szczeblach organizacji. Oddolne procesy wyłaniania wartości (takie, jakie zastosowała m.in. Polpharma czy P4) pozwalają na powiązanie refleksji o etyce działania w ramach organizacji z perspektywą indywidualnych wartości. Wzrósł nie tylko poziom świadomości, ale i „praktyki wartości”.\nObok refleksji o wartościach samej organizacji kluczowe zagadnienia to wartość oferowana klientom (m.in. jakość oferty, wartości w relacjach z relacji z klientami i interesariuszami, rzetelność kupiecka) ale też zobowiązania wobec wszystkich obywateli (np. certyfikaty budynków zielonych, zrównoważone o niskim wpływie na środowisko naturalne). Firmy kładą w tym kontekście nacisk na edukację wewnętrzną wartości adekwatnych do danej branży (np. bezpieczeństwo w budownictwie, czy skuteczność i innowacyjność w farmacji). Istotne staje się szukanie wspólnych wartości z klientem oraz edukowanie otoczenia biznesowego. Nowym podejście staje się rekrutowanie pracowników zgodne z wartościami i normami organizacji – jeżeli wartości są „w pracowniku” kompetencje można wypracować. Trend ten będzie się zapewne nasilał.\nInteresującym wątkiem jest obszar konfliktów wartości w organizacji. To ciekawy grunt, bo stosunek do wartości ujawnia się nie w deklaracjach, ale w sytuacjach krańcowych, trudnych, gdy trzeba dokonać wyboru. Dyskusja z firmami ujawniła, że pracownicy często mają mocno rozchwiane postawy etyczne. Zarówno szkoła, jak i rodzina w niewielkim stopniu „wyrabiają etycznie”. Dyskusja nad zachowaniem w obliczu konfliktu wartości (np. w relacjach między pracownikami albo w relacjach pracownik – kontrahent) pozwala doprecyzować, jakie zachowania są pożądane, a jakie nie przystoją. Co ważne, rozmowy o wartościach wydaje się toczyć w firmach zarówno w gabinetach zarządów, jak i – co znacznie istotniejsze – w firmowej kuchni. Temat przeniknął na poziom codziennej, zwykłej konwersacji.\n3. Rośnie potrzeba wymiany doświadczeń i refleksji o wartościach pomiędzy menedżerami i liderami różnych firm. Liderzy i menedżerowie wskazują na potrzebę wymiany informacji między firmami i organizacjami. Służyły temu również sesje „Laboratorium Wartości”. Spotkania liderów firm pozwoliły pogłębić perspektywę przywódczą. Dyskusje menedżerów odpowiedzialnych za praktyczne wdrażanie programów etycznych dostarczyły ich uczestnikom wiedzy, jak podobne wyzwania zostały rozwiązane w innych organizacjach; jakie towarzyszyły im dylematy i które rozwiązania okazały się najbardziej adekwatne. Rośnie też chęć wymiany wiedzy o etyce pomiędzy branżami, liderami biznesu, instytucji publicznych i NGO’s. Pojawia się potrzeba treningów wiedzy i wrażliwości etycznej, a także weryfikacji dobrych i złych praktyk.\nDylematy firm związane z zarządzaniem przez wartości są dość praktyczne. Liderów interesuje szersze spojrzenie: chcieliby rozmawiać o zarządzaniu przez wartości w kategoriach systemowych. Główne słowa klucze to strategia, spojrzenie systemowe, relacja pomiędzy wartościami lidera a wartościami organizacji, przywództwo. Szukają również inspiracji, jakim językiem odwoływać się do wartości w codziennym działaniu; jak o nich spójnie i przekonująco mówić.\nMenedżerowie odpowiedzialni za wdrażanie i komunikację wartości w organizacjach poszerzają tę perspektywę o praktyczne aspekty codziennej pracy z wartościami i komunikacji wartości, „nasycanie” wartościami komunikacji do klientów i pracowników, tworzenie praktycznych i przyjaznych forów dyskusji wewnątrzfirmowej na ten temat, a także funkcjonowanie „systemów wczesnego ostrzegania”. I liderzy, i menedżerowie zgadzają się co do tego, że o zarządzaniu przez wartości warto mówić dziś szerzej, wychodząc poza obszar własnych organizacji. To będzie trend w najbliższej przyszłości. Nagrody i certyfikaty odbierane za etyczne działanie są ważne, ale kluczowa dla tego obszaru jest ciągła praca nad utrwalaniem wartości w organizacji. A do tego potrzebne są inspiracje i dyskusja o dobrych praktykach.\nWymiana doświadczeń pomiędzy firmami dotycząca metod zarządzania przez wartości może dostarczyć cennych wskazówek, w jaki sposób osiągać w tej dziedzinie lepsze rezultaty.\nPiotr Czarnecki: Ludzie nie chcą pracować głupio\nPiotr Rybotycki: Szukanie źródeł problemu zamiast doraźnego gaszenia pożarów


Pompa wtryskowa – rodzaje, zasada działania - Moto Klub\nPompa wtryskowa w jednostkach wysokoprężnych. Jak działa, co się w niej psuje i jak o nią dbać?\nPompa wtryskowa stwarza odpowiednie warunki pracy dla wtryskiwaczy. Spalanie oleju napędowego wymaga bowiem podania go do cylindra pod ogromnym ciśnieniem. Jakie rodzaje pomp można wyróżnić? Co się w nich psuje? Po lekturze na pewno będziesz wiedział!\nDawniej w dieslach paliwo trafiało do komory spalania przy pomocy sprężarek razem z powietrzem. Ewolucja sposobu zasilania jednostek wysokoprężnych przybrała na sile z biegiem rozwoju technologicznego, czego efektem była pompa wtryskowa. Za co odpowiada ten element i jakie są jego rodzaje? Dowiedz się o najczęstszych awariach pomp i sprawdź, co zrobić, by działały jak najdłużej!\n1 Pompa wtryskowa paliwa – czym jest?\n2 Rodzaje pomp wtryskowych w silnikach wysokoprężnych\n3 Rzędowa pompa wtryskowa – budowa i działanie\n4 Rozdzielaczowa pompa wtryskowa – zasada działania\n5 Pompa wtryskowa a pompowtryskiwacze – porównanie\n6 Nieszczelna pompa wtryskowa – objawy uszkodzenia\n7 Awaria pompy wtryskowej – objawy i przyczyny\n7.1 Jak poznać awarię pompy wtryskowej i jej zaradzić?\nPompa wtryskowa paliwa – czym jest?\nTo inaczej aparat wtryskowy lub po prostu urządzenie, które ma za zadanie tłoczyć paliwo do wtryskiwaczy pod sporym ciśnieniem. Ta część jest umieszczana bardzo blisko cylindrów, a za jej napęd służy pasek rozrządu. Pod wpływem ruchu obrotowego na kole zębatym dochodzi do wytworzenia siły generującej ciśnienie. Na przestrzeni lat powstało kilka odmian pomp, które działają w starych dieslach do dzisiaj. Oto ich krótka charakterystyka.\nRodzaje pomp wtryskowych w silnikach wysokoprężnych\nDo tej pory w silnikach montowanych w autach pojawiły się pompy:\nCel ich działania jest z grubsza taki sam, ale konstrukcje diametralnie się od siebie różnią. Przedstawimy kolejno specyfikę ich działania.\nRzędowa pompa wtryskowa – budowa i działanie\nUrządzenie, którego początki sięgają roku 1910. Pompa o budowie rzędowej składa się z oddzielnych sekcji tłoczących, z których każda steruje dawką paliwa podawanego do konkretnego cylindra. Ruch posuwisto-zwrotny zespołu tłokowego zapewnia odpowiednie ciśnienie. Listwa zębata sprawia zaś, że tłok się obraca i dostosowuje dawkę paliwa. Na przestrzeni lat powstały pompy o:\nstałym początku i zmiennym końcu wtrysku;\nzmiennym początku i stałym końcu wtrysku;\nAparat wtryskowy sekcyjny został wycofany z powodu kilku trudności. Był problem z dokładną regulacją dawki paliwa, sporym zużyciem oleju napędowego w silniku i wysokimi kosztami produkcji.\nRozdzielaczowa pompa wtryskowa – zasada działania\nRozdzielaczowe pompy wtryskowe na dobre zagościły w jednostkach wysokoprężnych po wejściu na rynek silników VAG o oznaczeniu TDI. Wcześniej je stosowano, ale to właśnie w tych jednostkach zasłynęły. Działanie takiej pompy opiera się na umieszczonym w jej wnętrzu zespole tłoczkowo-rozdzielaczowym. Jej budowa bazuje na specjalnej tarczy z wypustkami (potocznie zwanej „falą”), po której porusza się tłokorozdzielacz. Na skutek obrotu i skoku elementu zostaje podana dawka paliwa do konkretnego przewodu paliwowego. Pompa rozdzielaczowa ma jedną sekcję tłoczącą.\nWybieramy pokrowiec na samochód! Na co zwrócić uwagę?\nPompa wtryskowa a pompowtryskiwacze – porównanie\nPompowtryskiwacze to specyficzna grupa urządzeń wtryskowych, ponieważ eliminują tradycyjne pompy. Składają się ze wtryskiwacza i aparatu tłoczącego, dzięki któremu powstaje bardzo wysokie ciśnienie paliwa. Oba elementy są ze sobą zespolone, a siła potrzebna do działania sekcji tłoczącej bierze się z krzywek wałka rozrządu. Rozwiązanie to z jednej strony daje sporą oporność paliwa i pozwala wytworzyć wysokie ciśnienie. Z drugiej strony elastomery wykorzystane do uszczelnienia na skutek wysokiej temperatury często twardnieją i powodują usterki w działaniu pompowtryskiwaczy.\nNieszczelna pompa wtryskowa – objawy uszkodzenia\nNajprościej zauważyć, że pompa jest nieszczelna, gdy z jej korpusu wycieka paliwo. Nie zawsze jednak uszkodzenie tego typu jest możliwe do wychwycenia. Szczególnie trudno je dostrzec, jeśli ma miejsce pomiędzy tym urządzeniem a blokiem silnika. Dlatego kolejnym symptomem może być zapowietrzanie się układu wtryskowego. Będzie odczuwalne w postaci szarpania jednostki napędowej (szczególnie podczas gwałtownego przyspieszania).\nAwaria pompy wtryskowej – objawy i przyczyny\nPoza wymienionymi przypadkami pompy wtryskowe cierpią również na inne bolączki. Sporym kłopotem może być zatarcie się sekcji tłoczącej. Przyczyną problemu jest tankowanie bardzo kiepskiej jakości paliwa. Urządzenie zasilające smarowane jest jedynie olejem napędowym, a pojawienie się stałych zanieczyszczeń w zaworze sprawia, że powierzchnia tłokorozdzielacza ulega porysowaniu. Często dochodzi również uszkodzenie głowicy, która ma za zadanie przekazywać paliwo do konkretnych wtryskiwaczy. Wtedy wymagana jest naprawa i regeneracja pompy wtryskowej.\nJak poznać awarię pompy wtryskowej i jej zaradzić?\nCo dzieje się wtedy z jednostką napędową? Na skutek wyeksploatowania pompy lub jej uszkodzenia silnik:\nma kłopot z zapłonem;\ngeneruje większe zadymienie;\nspala sporo więcej paliwa;\ngaśnie na wolnych obrotach w momencie zagrzania.\nWtedy konieczna jest regeneracja całego urządzenia i wymiana poszczególnych elementów. Pompa wtryskowa rotacyjna nie jest najnowszym rozwiązaniem technologicznym, więc niekiedy znalezienie odpowiednich części zamiennych może okazać się trudne.\nPamiętaj, by dbać o pompę wtryskową, bo unikniesz dzięki temu opisanych problemów. Sposoby na bezproblemową eksploatację są bardzo proste i ograniczają się do wlewania wysokiej jakości paliwa. Nie zaniedbuj również regularnej wymiany filtra paliwa. Zanieczyszczenia z baku mogą uszkodzić powierzchnie cierne i doprowadzić do uszkodzenia samej pompy lub wtryskiwaczy. Jeśli będziesz pamiętał o tych zasadach, pompa posłuży dłużej.


Czy organizm mógł się uzależnić od leku Sulpiryd? - Na pytanie odpowiada dr KrzysztofDudziński | WP abcZdrowie\nCzy organizm mógł się uzależnić od leku Sulpiryd?\nWitam, od 3 lat brałem sulpiryd w dawce 50mg 1-1-0. Od roku brałem różnie, czasem mniej czasem trochę więcej. 2 miesiące temu uległem razem ze współpracownikami zatruciu z ciężkimi wymiotami. od tamtej pory mam zaburzenia snu, budzę się po godzinie; żołądek bulgocze, nudności. Najdziwniejsze to jednak, że sulpiryd działać zaczął depresyjnie, po każdej dawce mega płaczliwość, smutek, depresję. Kiedy go nie biorę nie mam takich stanów. Czym może to być spowodowane? Czyżby organizm się uzależnił?\nNudności Depresja Wymioty Zatrucia Zaburzenia snu Uzależnienia Psychiatria Farmakologia Stosowanie leków Płaczliwość Żołądek\nWitam, niestety nie pisze Pan na co jest Pan chory, a Sulprid stosuje się na kilka zaburzeń psychicznych, które znacząco różnię się od siebie. Dziwi mnie jednak, że nie odstawi Pan tego leku skoro czuje się Pan lepiej kiedy go Pan nie bierze. Normalnie przy odstawianiu leku jest odwrotnie. Radziłbym prozmawiać o tym z lekarzem, który ten lek przepisał. Pozdrawiam\nZ Pana opisu wnioskuję, że jest prawdopodobieństwo uzależnienia od leku. Proszę skonsultować z lekarzem swoje objawy, po podaniu leku.\nZachęcam natomiast Pana do rozważenia podjęcia psychoterapii, która skutecznie leczy przyczynę, a nie daje efektów ubocznych. (Potrzebna jest Pana gotowość i chęć do pracy terapeutycznej).\nŻyczę Panu powodzenia, Irena Mielnik-Madej\nCzy Imovane w takiej dawce może uzależnić? – odpowiada Lek. Agnieszka Buczek-Krzywoń\nZespół czołowo-skroniowy i problemy z mową – odpowiada Mgr Anna Suligowska\nCzy lek Opipramoli dihydrochloridum stosowany w depresji pobudza? – odpowiada Aleksander Ropielewski\nCzy lek Ketrel może uzależnić? – odpowiada Lek. Paweł Baljon\nUzależnienie partnerki od leków nasennych – odpowiada Lek. Alina Nowicka\nSULPIRYD - szybkie odstawienie – odpowiada Dr n. med. Anna Zofia Antosik\nJak uwolnić się od uzależnienia od leku nasennego Senzop? – odpowiada Mgr Marek Lisowski\nJaki jest najsilniejszy lek na bezsenność bez recepty? – odpowiada Mgr Alicja Maria Jankowska\nCzęsto odczuwasz zmęczenie i masz problemy ze snem...\nUzależnienie od dopalaczy - co to jest? Nowa moda...\nGinekologia • Interna • Psychologia • Ciąża • Gastroenterologia • Leki • Neurologia • Ból brzucha • Pediatria • Antybiotykoterapia • Nerwica • Medycyna rodzinna • Antykoncepcja hormonalna • Psychoterapia • Prawdopodobieństwo ciąży • Ból głowy • Skutki uboczne leków • Zawroty głowy • Wzdęcia brzucha • Osłabienie • Konsultacje psychologiczne • Interakcje międzylekowe • USG jamy brzusznej • Lęk • Maści • Torbiel jajnika • Uzależnienie od alkoholu • Senność • Zdrowie psychiczne • Przeziębienie\nNie mogę spać, czyli bezsenność - przyczyny, diagnostyka, leczenie • Bezsenność a depresja (WIDEO) • Jak rozpoznać, czy dziecko zażywa dopalacze? - galeria • Brak snu a nasze emocje • Joga oparta na oddychaniu może pomóc w leczeniu depresji • Tabletki na sen - właściwości, wskazania do stosowania • Uzależnienie od leków nasennych • Medytacja na problemy ze snem • Leki przeciwlękowe • Zaburzenia snu\nO czym może świadczyć obniżone samopoczucie u 27-letniej kobiety? • Co mogą oznaczać stany przedomdleniowe,nudności i zawroty głowy u 21-letniej kobiety? • Czy poranne nudności i wymioty mogą mieć podłoże psychologiczne? • O czym może świadczyć szum w uchu i nudności? • Jakie badania wykonać przy silnym bólu głowy, bólu pęcherza oraz kręgosłupa w odcinku lędźwiowym? • O czym świadczy brak apetytu, mdłości i zawroty głowy? • Co oznacza drganie wzroku? • Czy podane objawy są następstwem wstrząśnienia mózgu? • O czym świadczy brak apetytu przy leczonej depresji? • Co oznaczają szumy uszne i pogorszenie słuchu?\nLek. Marek Kamiński - Psychiatra • Lek. Piotr Skubis - Psychiatra • lek. Barbara Żurko - Psychiatra, Warszawa • Lek. Latfia Adnan - Psychiatra


Wygraj tablet Lenovo Tab A7-50 w urodzinowym konkursie MobileWorld24.pl - MobileWorld24\nWygraj tablet Lenovo Tab A7-50 w urodzinowym konkursie MobileWorld24.pl\nBy Wojciech Łęczycki 06/08/2014 22\nWłaśnie startuje na MobileWorld24.pl wcześniej obiecany konkurs urodzinowy. W tym roku trzecie urodziny naszego portalu razem z nami świętują trzy firmy Lenovo, ART oraz Measy. Dzięki czemu możemy Wam przekazać jako nagrody konkursowe – tablet marki Lenovo TAB A7-50, a jako nagrody pocieszenia dwa zestawy akcesoriów od Measy oraz ART w skład którego wchodzi za drugie miejsce powerbank Measy BAT2000 oraz uniwersalne etui ART AB-101 natomiast trzecie miejsce to etui ART AB-101. Co trzeba zrobić by zgarnąć wcześniej wspomniane przeze mnie nagrody?\nPolub MobileWorld24.pl na Facebooku (link)\nPrzygotuj test dowolnego smartfona, telefonu, tabletu czy akcesorium mobilnego.\nW przypadku testu, nie ograniczamy Was formą, możecie przygotować recenzję w tradycyjnej formie tekstowej (objętościowo również nie ma limitu), lub wideorecenzji. Ważne jest by Wasz test nie był wcześniej publikowany. Jeśli chodzi o kryterium wyboru zwycięzcy, to głównie będzie to warstwa merytoryczna i językowa, choć oczywiście nutka kreatywności również zwiększy Wasze szanse na zwycięstwo. Prace możecie nadsyłać na adres e-mail konkurs[at]mobileworld24.pl, gdzie at to @ do 24 sierpnia 2014 godziny 23:59. Regulamin konkursu znajdziecie pod tym adresem.\nNagroda główna to jeden z najnowszych modeli Lenovo, siedmiocalowy tablet A7-50, którego sercem jest czterordzeniowy układ pracujący z maksymalnym taktowaniem 1,3 Ghz, do tego dochodzi 1 GB pamięci operacyjnej RAM oraz 16 GB wbudowanej pamięci wewnętrznej. Specyfikację uzupełniają dwa aparaty przedni o matrycy 2 Mpx, tylny 5 Mpx, bateria o pojemności 3450 mAh. Jak sami widzicie tablet prezentuje się ciekawie, więc jest o co walczyć. Nie pozostaje mi nic innego jak zachęcić Was do wzięcia udziału w konkursie.\nAngry Birds fenomen na skalę światową\nPrzez Albert Żurek 12/06/2020 0


Zestaw dla dzieci - gitara klasyczna Prima CG-1 rozmiar 3/4, kolor jasno niebieski, pokrowiec, tuner i podnóżek - Muzyczny sklep gitarowy Poznań\n» Zestaw dla dzieci - gitara klasyczna Prima CG-1 rozmiar 3/4, kolor jasno niebieski, pokrowiec, tuner i podnóżek\nKod produktu: ZEST_GIB008\nZestaw skompletowany z myślą o dzieciach rozpoczynających naukę gry na gitarze. W jego skład wchodzą najpotrzebniejsze, najbardziej podstawowe rzeczy - poza gitarą jest również pokrowiec, umożliwiający transport gitary, stroik ułatwiający strojenie, a także podnóżek, który ułatwia dziecku utrzymać prawidłową postawę podczas gry na gitarze.\nPrima CG-1 SKB w rozmiarze 3/4 to bardzo dobra gitara klasyczna na sam początek w jasno niebieskim kolorze. Mimo niskiej ceny jest to pełnoprawny instrument i jak najbardziej nadaje się do ćwiczeń.\nT.Burton T-300B (Thomann CTG-10) jest to prosty w obsłudze, wygodny stroik z czytelnym wyświetlaczem.\nEver Play GP-01 jest solidnym podnóżkiem dla gitarzystów z sześciostopniową regulacją wysokości oraz antypoślizgową powierzchnią.\nGitara klasyczna dla dzieci Prima CG-1 w rozmiarze 3/4 w kolorze cedrowym wraz z najbardziej potrzebnymi akcesoriami dla początkującego gitarzysty: pokrowiec wzmacniany pianką 5 mm Ever Play 605C 3/4, wygodny stroik elektroniczny T.Burton T-300B/Thomann CTG-10, a także podnóżek Ever Play Q-3.\nZestaw dla dzieci - gitara klasyczna Prima CG-1 rozmiar 3/4, kolor jasno niebieski, pokrowiec, tuner i podnóżek Wybierz warianty produktu (1/4)


JD House autorstwa Atelier d’Arquitectura J. A. Lopes da Costa - Archiweb.pl\nJD House autorstwa Atelier d’Arquitectura J. A. Lopes da Costa\nWejście do tej willi prowadzi od strony wschodniej, do garażu natomiast, od północnej. Teren na którym jest ona zlokalizowana, niejako wymusił nadanie całości długiej, wąskiej formy. Dom składa się z dwóch nakładających się na siebie elementów położonych horyzontalnie.\nCzęść dolna, bardziej transparentna, zwłaszcza od strony wschodniej, pokryta została ciemnymi panelami. Górny poziom natomiast, niejako „zwisa” nad podwórkiem nadając całości bardzo efektownego charakteru.\nUkład domu opiera się o korytarze znajdujące się na obu poziomach, zlokalizowane w części wschodniej, równolegle do ulicy. Na parterze znajduje się garaż, kuchnia, pralnia, toaleta, pokój dzienny oraz jadalnia. W bardziej prywatnej części zlokalizowana jest łazienka oraz dwie sypialnie. Na pierwszym piętrze znajdziemy natomiast kolejne dwie sypialnie oraz gabinety.\nAtelier d’Arquitectura J. A. Lopes da Costa założone zostało w roku 1989 w Ovar. Zajmują się oni zarówno projektowaniem domów, wnętrz, jak i budynków użyteczności publicznej. Wykonują także działania z zakresu projektowania terenów zielonych oraz renowacji.\nArchitekci: Atelier d’Arquitectura J. A. Lopes da Costa\nLokalizacja: Santo Tirso, Portugalia\nWejść na stronę: 20917493


Zabawy sensoryczne w przedszkolu | tekst nr 39393\nZabawy dla dzieci w przedszkolu pobudzają zmysły ,sensorykę, zachęcają dzieci do wąchania, dotykania, słuchania i poznawania świata wokół. To namacalne doświadczanie otoczenia zachęca maluchy do poznawania, odkrywania i rozwoju.Dziecko w ten sposób poznaje siebie oraz zjawiska zachodzące wokół. Jest to też doskonały pomysł na oderwanie malucha od telewizora i komputera, a co ważne nie potrzeba do nich drogich i skomplikowanych zabawek. Można tu wykorzystać przedmioty codziennego użytku i produkty spożywcze, które znajdą się w każdym domu. Zabawy sensoryczne mają za zadanie dostarczać różnorodnych bodźców do rozwoju zmysłów dziecka i poszerzać świat jego doznań.\n1.Zabawy z piaskiem\nPodczas tej zabawy dzieci przesypują, ugniatają i przesiewają piasek.\nWykonane budowle można ozdobić kamykami, muszelkami, szyszkami, listkami. Do tej zabawy potrzebny jest piasek kinetyczny. Jest zawsze wilgotny, świetnie się klei i nie rozsypuje. Można go kupić lub zrobić samemu. Potrzebne są: mąka kukurydziana (tyle ile chcemy piasku, olej spożywczy, barwnik spożywczy. Do mąki stopniowo dodajemy olej. Mieszamy do uzyskania odpowiedniej konsystencji.\nPudło rozmaitości to prawdziwa zabawa dla zmysłów.Do pudła wkładamy przeróżne materiały. Mogą to być ścinki kolorowych tkanin, wstążki, piórka, kawałki folii bąbelkowej, sztuczne futerko, filcowe kulki. W pudełku znaleźć się mogą również: gumowe figurki, plastikowe samochodziki. Zadaniem dziecka jest odnalezienie ich.\nWybieramy makaron w różnych kształtach i wielu kolorach. Jest znakomity do przesypywania i segregowania. Można wypełnić nim słoik i będzie służył jako grzechocący instrument. Starsze dzieci mogą nawlekać makaron na sznurek i wykonać naszyjnik.\nDo zabawy potrzebne są plastikowe woreczki- kilka sztuk, z zamknięciem strunowym oraz farby w podstawowych kolorach( żółty, niebieski, czerwony, zielony). Do każdego woreczka wlewamy po odrobinie farby w dwóch kolorach w taki sposób, żeby kleksy znajdowały się w przeciwległych rogach i szczelnie zamykamy. Dziecko ugniatając woreczek miesza barwy i na jego oczach dzieją się prawdziwe "czary-mary". Zabawa ukazuje związki przyczynowo-skutkowe, a przy okazji pozwala ćwiczyć mięśnie dłoni i koordynację ręka-oko.\nSól kuchenną wsypujemy do kilku kubeczków i mieszamy pokruszoną w pył kolorową kredą. Powstały pył zabarwi sól. Przy pomocy kolorowej soli można tworzyć obrazki. Najmłodsi mogą posypywać nasmarowaną klejem kartkę. Można też narysować owoc, zwierzę, dom(najlepiej łatwe kształty) i w wypełnić kolorowym pyłem rysunki. Wypełnienie konturów różnymi kolorami soli wymaga większej precyzji i koncentracji uwagi.\nNa dużej tacy rozsypujemy warstwę mąki, kaszy manny lub piasku. Dzieci kreślą palcem różne wzory, tworzą obrazki. Sypką tabliczkę ściera się jednym ruchem ręki i zabawa zaczyna się od nowa. Można dosypać odrobiny mąki lub kaszy dla wyrównania powierzchni.\nDo stworzenia "robaków" potrzebny będzie ugotowany makaron spaghetti. Można użyć barwników spożywczych aby powstał kolorowy makaron.Ugotowany makaron jest śliski i elastyczny. Dzieci bawią się ugniatając go, przekładając z ręki do ręki, wyciągają pojedyncze nitki w różnych kolorach, sprawdzając ich długość. Gdy zacznie wysychać, wystarczy delikatnie polać go wodą.\nPotrzebujemy kilka pojemników, do których wsypujemy ziarna kawy, kakao, cynamon, skórkę pomarańczy, liście mięty itp. Najlepiej, żeby pojemniki nie były przezroczyste, wtedy dzieci skupią się na zapachu. Dzieci odgadują zapachy.\nTo zabawa dla bosych stóp. Na podłodze przygotowujemy trasę składającą się z powierzchni o różnych właściwościach. Mogą to być kawałki tkanin, wełna, jedwab futerko, płótno, papiery, ścinki gazet, grubszy karton, bibuła, tacki wypełnione cienką warstwą kaszy albo ryżu. Spacerowanie taką ścieżką rozwija nie tylko zmysł dotyku. Dzięki kolorom stymulowany jest też wzrok, a wydające różne dźwięki faktury pobudzają słuch.


Posiedzenie komisji ws. Funduszu Medycznego przesunięte. Opozycja widzi w tym drugie dno - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaPosiedzenie komisji ws. Funduszu Medycznego przesunięte. Opozycja widzi w tym drugie dno\nPosiedzenie komisji ws. Funduszu Medycznego przesunięte. Opozycja widzi w tym drugie dno\nNie odbędzie się zaplanowane na wtorek posiedzenie sejmowej komisji zdrowia. Posłowie mieli przyjrzeć się projektowi ustawy o Funduszu Medycznym, który złożył prezydent Andrzej Duda. Posłanki opozycji uważają, że decyzja ma wyborczy podtekst. PiS odpowiada, że posiedzenie komisji zostało przesunięte tylko o tydzień.\nFundusz Medyczny pod znakiem zapytania.\nKomisja miała się zebrać we wtorek o godz. 15. Posiedzenie zostało jednak odwołane.\n"Duda zgłosił projekt ustawy o funduszu medycznym, w której w 2020 obiecano 2 mld zł na profilaktykę, leki i remonty szpitali. I co? I już jest po wyborach, więc nie będziemy we wtorek o nim dyskutować na komisji zdrowia - ustawa spadła z agendy" - pisze na Twitterze Marcelina Zawisza, posłanka Lewicy.\n"Już po wyborach, po co nam Fundusz?" - wtóruje jej na Twitterze Katarzyna Lubnauer (Koalicja Obywatelska), informując o odwołaniu posiedzenia.\nOdwołanie nie oznacza jednak, że posłowie się projektem nie zajmą. Jak tłumaczy przewodniczący komisji, posiedzenie się odbędzie. Tylko w innym terminie.\n- Pierwsze czytanie w komisji przesuwamy o tydzień, na 21 lipca. To lepszy termin, bo następnego dnia, czyli 22 lipca, jest plenarne posiedzenie Sejmu - powiedział portalowi cowzdrowiu.pl Tomasz Latos (PiS), przewodniczący sejmowej komisji zdrowia.\nWedług projektu ustawy, złożonego w Sejmie przez prezydenta Andrzeja Dudę, fundusz ma dysponować rocznie 4 miliardami złotych. Część pieniędzy ma trafić na dofinansowanie świadczeń medycznych dla osób dotkniętych rzadkimi chorobami. Dzięki funduszowi, dofinansowane ma zostać np. leczenie zagraniczne.\nDruga część funduszu ma zostać przeznaczona na profilaktykę w zakresie onkologii. Pieniądze zgromadzone w funduszu mają być też przeznaczane na budowę infrastruktury i zakup sprzętu dla szpitali.\nTagi: służba zdrowia, prezydent, gospodarka, wiadomości\nwojtpo wyborach pis bedzie wszystko odwolywal lubrzesuwal do nastepnych tak nie bedzie co obiecywac na przyszlosc hahahahaha\nCiocia MisiaPrzeciez na nowotwor juz wydano 2 miliardy, ile jescze chca ladowac w TVPiS?\nEndiFakty są takie że w kasie widać dno i trzeba zacząć pić to piwo którego się przez "5 ostatnich lat" naważyło.\nSłużba zdrowia. "Nic dziwnego, że mamy kolejki i braki kadrowe". Lew...\nWywozili leki z granicę. CBŚ zatrzymało grupę przestępców


Tajska zupa curry z makaronem penne - fusion, który sprawdza się świetnie\nPosted in:Makarony, obiady, Zupy\nTags: czerwona pasta curry, domowa pasta curry, grzyby shiitake, indyk, kuchnia azjatycka, mleko kokosowe, penne, tajskie\nCurry z makaronem? Wiem, brzmi dziwnie. Dajcie mi chwilę, a wyjaśnię wam skąd ten intrygujący pomysł. Na początek powiem tylko, że jest to danie absolutnie obłędne w smaku, a dziwne połączenie kuchni włoskiej z tajską ani trochę nie przeszkadza w delektowaniu się zupą.\nDo wrzucenia tego przepisu na bloga zainspirował mnie konkurs makaronowej marki o wdzięcznej nazwie omnomnom. Przysłali makarony, powiedzieli, że jest konkurs, i że do wygrania dużo pieniędzy. Temat: kuchnia fusion. Brzmi groźnie i łatwo może zakończyć się katastrofą. Na szczęście ja partyzancką kuchnię fusion praktykuję regularnie. Głównie wieczorami, kiedy muszę szybko przygotować coś do pracy, a nie chcę mi się już iść do sklepu ani siedzieć w kuchni zbyt długo. Efekty zwykle są niezłe, na bloga jednak raczej nie trafiają bo po pierwsze powstają w nocy, kiedy ładnych zdjęć im nijak nie zrobię, a po drugie zwykle wyglądają tak, że pieszczotliwie nazywam je “breją”.\nAczkolwiek w najbliższym czasie to się chyba zmieni gdyż Paulina – koleżanka, która regularnie podjada w pracy moje obiady, już kilkakrotnie wyraziła rozczarowanie tym, że przepisu na czerwoną soczewicę z pomidorami i z tofu jeszcze nie ma na blogu.\nDzisiejszemu daniu wizualnie daleko jednak do brei – curry z makaronem wygląda tak dobrze jak smakuje. Albo odwrotnie. Makaron penne pojawił się w nim dlatego, że kiedy robiłem je pierwszy raz, tylko taki miałem w domu (czyli jak zwykle przypadkowo). Okazało się, że świetnie sprawdza się jako zamiennik chińskiego makaronu jajecznego i tak już zostało.\nPrzy okazji zmotywowałem się, żeby w końcu zrobić własną pastę curry, więc de facto mam dla was dzisiaj dwa przepisy w jednym. Mimo, że zwykle zachęcam was do eksperymentowania ze składnikami, w tym przypadku radzę nie kombinować z tymi najbardziej egzotycznymi. Zamiana lub usunięcie sosu rybnego sprawi, że w smaku zupa będzie znacznie gorsza. Podobnie ma się sprawa z listkami limonki kaffir w paście. Natomiast indyka możecie z powodzeniem zamienić na krewetki, seitan lub białą rybę.\nW wygranej w konkursie niestety nie możecie mi pomóc, ale jeśli wam zasmakuje (lub nie), zawsze możecie o tym napisać w komentarzach 🙂\nna czerwoną pastę curry:\n10 papryczek pepperoni (lub chilli jeśli lubicie naprawdę ostro)\ndwa grube źdźbła trawy cytrynowej\n6-10 listków limonki kaffir\n2 łyżeczki płatków chilli (jeśli używanie papryczek pepperoni)\n10 grzybów shiitake (namoczonych w ciepłej wodzie przez co najmniej kilka godzin)\n1. Papryki i szalotki pokrójcie na małe kawałki. Imbir zetrzyjcie na tarce, czosnek przeciśnijcie przez praskę\n2. Kolendrę, kmin, pieprz i płatki chilli utrzyjcie w moździerzu, listki limonki pokruszcie palcami\n3. Wszystkie składniki wrzućcie do blendera, dodajcie olej i sok z limonki i zmiksujcie na bardzo gładką pastę\nWersję ze świeżym chilli można przechowywać w lodówce nawet miesiąc. Wersję z paprykami pepperoni jakieś dwa tygodnie\n1. 1/3 mleka kokosowego wlejcie na patelnię i podgrzewajcie aż do zagotowania\n2. Kiedy woda odparuje z mleka, dodajcie pastę curry oraz kurkumę i wymieszajcie\n3. Dodajcie pokrojonego w cienkie plastry indyka i smażcie przez kilka minut ciągle mieszając. Pasta powinna dokładnie oblepić kawałki mięsa\n4. Przełóżcie wszystko do większego garnka, dolejcie resztę mleka i bulion, wrzućcie grzyby i zamieszajcie\n5. Doprawcie sosem rybnym, sosem sojowym i solą i pieprzem. Duście parę minut\n6. Ugotujcie makaron tak, jak lubicie\n7. Makaron przełóżcie na talerz i zalejcie zupą. Udekorujcie dymką\nInspiracją dla pasty curry i curry z makaronem była książka “Taste of Thailand”, którą szczerze polecam.\nMakaron z cukinią, serem gorgonzola i rozmarynem Stir fry z kurczakiem, warzywami i makaronem sojowym Zupa z dyni z mlekiem kokosowym i kminem Makaron z bobem, pesto i indykiem\n← Pierogi z indykiem i kaszą jęczmienną\nWątróbka z jabłkami i cebulą →


Nowe oblicze Zespołu Bożego Ciała - Hevelianum\nNowe oblicze Zespołu Bożego Ciała\nMiasto Gdańsk zawarło umowę pożyczki miejskiej z Pomorskim Funduszem Rozwoju na rewaloryzację części zespołu poszpitalnego Bożego Ciała przy ul. 3 Maja 21. To jedyny tego typu kompleks budynków zachowany w Gdańsku. Odnowione obiekty pod opieką Hevelianum zyskają nowy blask i przeznaczenie.\n– Cieszymy się z pozyskania środków na renowację i odnowienie części kompleksu poszpitalnego Bożego Ciała. Jak również z zaufania, którym marszałek i podległe mu instytucje, obdarzają Gdańsk – mówi Aleksandra Dulkiewicz, prezydent Gdańska. – W Gdańsku nie tylko wykorzystujemy środki do tego, by budować nowe. Szukając różnych źródeł finansowania, staramy się w naszym mieście ratować także historyczne obiekty, czego dowodem są otwarte w tym roku budynki po dawnej szkole przy ulicy Lastadia. To jedno z naszych zadań, jako samorządu – dodaje.\nUmowę pożyczki podpisali w Hevelianum Aleksandra Dulkiewicz, prezydent Gdańska, Mieczysław Struk, marszałek województwa pomorskiego oraz Sławomir Koprowski, prezes Zarządu Pomorskiego Funduszu Rozwoju. Pożyczka wynosi 25 mln zł, a całą realizację zadania oszacowano na 31 mln zł. Pozostałe 6 mln zł to wkład własny z budżetu miasta. Miasto jako inwestor sfinansuje rewaloryzację zespołu trzech budynków przy ul. 3 Maja 21 C, D i E wraz ze zmianą sposobu użytkowania oraz zagospodarowaniem terenu. Jednostką realizującą będzie Hevelianum. Wyłonienie wykonawcy i rozpoczęcie prac planowane jest w drugiej połowie 2021 roku.\nCo nowego w Zespole Bożego Ciała\n– To dla mnie wzruszająca chwila, bo to kolejny etap rozwoju Hevelianum. Bardzo dziękuję wszystkim zaangażowanym w tę sprawę osobom – powiedział podczas spotkania Paweł Golak, dyrektor Hevelianum. – Chcielibyśmy państwa zaprosić na początku 2024 roku do trzech odrestaurowanych obiektów, których funkcja ulegnie całkowicie zmianie. Docelowo chcielibyśmy, by cały kompleks zyskał nowy blask.\nZmiany dotyczą trzech budynków. W dawnym Domu Inspektora (ul. 3 Maja 21C) znajdą się m.in. mediateka z księgarnią, kawiarnią, sklepikiem i punktem informacji o ofercie Hevelianum. Będzie tu także przestrzeń do organizacji spotkań i wystaw czasowych. W budynku pod nr 21D znajdą się miejsca noclegowe, a w ostatnim (nr 21E) powstanie Pracownia pszczelarza, gdzie m.in. będzie można zajrzeć do wnętrza prawdziwego ula. Aranżacja zielonego otoczenia zespołu poszpitalnego pozwoli na prowadzenie warsztatów i lekcji plenerowych z zakresu ekologii. W budynkach również zastosowane będą proekologiczne rozwiązania – zasilanie dolnym źródłem ciepła, a na jednym z nich zainstalowana zostanie fotowoltaika.\nGmina stara się również pozyskać środki na rewaloryzację najstarszych budynków kompleksu – A i B, które pełnić będą funkcje wystawowe, warsztatowe i edukacyjne.\nHistoria Szpitala Bożego Ciała\nKompleks powstał u podnóża Góry Gradowej w XIV w. (przed 1380 r.), pierwotnie jako zakład dla trędowatych. W pierwszej połowie następnego stulecia zaczął pełnić funkcję przytułku dla osób starszych, chorych czy samotnych (w 1443 r. pojawiła się możliwość wykupienia dożywotnie miejsca w szpitalu).\nSzpital Bożego Ciała dwukrotnie był palony podczas działań wojennych – w 1520 r. podczas wojny z zakonem krzyżackim czy kolejny raz, po odbudowie, w 1577 r., podczas wojny miasta z królem Stefanem Batorym. Na początku XVII w. było to już kompleks kilku, wolnostojących budynków położonych na północ od kościoła Bożego Ciała (pierwotnie szpital przylegał do świątyni). W XVIII-XIX kompleks rozbudowano w kierunku północnym. W jego skład wchodziły także powstałe w latach 1894-1896 r., duże, ceglane budynki, dziś przypisane do ul. 3 Maja 24-25, stojące w bezpośrednim sąsiedztwie wiaduktu Błędnik. Ostatnią inwestycją przed końcem II wojny światowej była budowa pojedynczego domu mieszkalnego w latach 1926-1927 (nie przetrwał do naszych czasów).\nZ zachowanych do dziś budynków o konstrukcji szachulcowej w sąsiedztwie kościoła Bożego Ciała, poza najstarszym (z 1786 r.), wszystkie pochodzą z lat 1860-61 oraz 1865-66. Szpital pełnił funkcję de facto przytułku i domu opieki do końca II wojny światowej. O ile na początku XX w. liczba pensjonariuszy wynosiła nieco ponad 200, to w okresie międzywojennym wzrosła do około 400. W trakcie działań wojennych kompleks został tylko częściowo zniszczony, zdemolowane zostały przede wszystkim jego wnętrza. Po 1945 r. urządzono w obiektach mieszkania.\nCzęść budynków dawnego szpitala stojących w ciągu ul. 3 Maja zostało rozebranych dopiero w 1962 r. związku z poszerzeniem jezdni.


Piotr Paweł Kanzy wójtem Polskiej Cerekwi - Polityka i Społeczeństwo\nPiotr Paweł Kanzy wójtem Polskiej Cerekwi\nJL/PAP • 26 października 2015 - 07:04\nPrzedterminowe wybory wójta gminy Polska Cerekiew odbyły się w niedzielę, równolegle z wyborami parlamentarnymi. Fot. www.polskacerekiew.pl\nZgłoszony przez KWW Mniejszość Niemiecka Piotr Paweł Kanzy został w niedzielę wybrany w przedterminowych wyborach na wójta gminy Polska Cerekiew.\nWybory te musiały się odbyć w związku ze śmiercią wieloletniej wójt Polskiej Cerekwi Krystyny Helbin. Helbin zmarła 7 sierpnia. Przedterminowe wybory wójta gminy Polska Cerekiew odbyły się w niedzielę, równolegle z wyborami parlamentarnymi.\nDyrektor opolskiej delegatury Krajowego Biura Wyborczego Rafał Tkacz powiedział, że Kanzy uzyskał w niedzielnych wyborach poparcie 974 z 1717 głosujących, czyli głosy 56,7 proc. wyborców.\nW sumie w Polskiej Cerekwi uprawnionych do głosowania było 3550 osób. Frekwencja w tych wyborach wyniosła 48,94 proc.\nO fotel wójta w Polskiej Cerekwi ubiegało się w sumie trzech kandydatów. Oprócz zwycięzcy w wyborach startował także Rajmund Wilhelm Zwadło z KWW Rajmunda Zwadło, który zdobył 659 głosów (38,4 proc.) oraz Andrzej Stanisław Wieczorek z KWW Wypracujmy Wspólnie Kompromis i Działajmy, który uzyskał 84 głosy (4,9 proc.).\nTkacz wyjaśnił, że taki wynik oznacza, iż nie będzie potrzeby organizowania w Polskiej Cerekwi drugiej tury.\nWybory przedterminowe w Polskiej Cerekwi odbywały się w niedzielę w pięciu komisjach obwodowych. Lokale wyborcze zostały zorganizowane w tych samych budynkach, co lokale, w których odbywały się wybory parlamentarne, jednak komisje zasiadały w innych pomieszczeniach.\n- Dla tych wyborów zostały powołane odrębne komisje, były odrębne karty do głosowania oraz urny i spisy wyborcze – wyjaśniał Tkacz.\nAby jeden z trzech kandydatów został wybrany w I turze, musiał uzyskać poparcie ponad 50 proc. uprawnionych do głosowania.\nPIOTR PAWEŁ KANZY


Międzynarodowy Dzień książki dla dzieci - Wydarzenia - Regionalna Dyrekcja Lasów Państwowych w Poznaniu - Lasy Państwowe\n2 kwietnia godz. 06:15\n2 kwietnia obchodzimy Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci. Data nie jest przypadkowa to właśnie tego dnia przypadają urodziny baśniopisarza Hansa Christiana Andersena. Autora takich ponadczasowych powieści jak „Dziewczynka z zapałkami”, „Królowa Śniegu” czy „Mała Syrenka”.\nZachęcanie najmłodszych do okrywania cudownego świata bajek od najmłodszych lat nie tylko ma wartości edukacyjne, ale także poznawcze. Wyobraźnia dzieci nie zna granic. Dzięki książkom można przybliżyć dzieciom świat, ten codzienny i ten pełen magii i przygód. Sami mogą stać się piratem, podróżnikiem, księżniczką, a może leśnikiem ? Przeżywać niezapomniane przygody.\nCzytanie to najbardziej wartościowy sposób na wspólny czas z dzieckiem, zwłaszcza w obecnym czasie. Książki, zabierają nas w krainę fantazji, dzięki nim poznajemy świat. Z bohaterami możemy się utożsamić, cieszyć się, a nawet zasmucić.\nDla tych co nie potrafią jeszcze czytać, przesyłamy filmik w którym urocze leśniczki Tosia, Gosia i Karolina czytają historię Żubra Pompika\nA jaka jest wasza ulubiona książka z dzieciństwa ?


Fioletowe skarpetki dla dziewczynki ŚWINKA PEPPA - Dziecko Skarpetki sklep eButik.pl\nFioletowe skarpetki dla dziewczynki ŚWINKA PEPPA\nFioletowe skarpetki dla dziewczynki ŚWINKA PEPPA z naszej wyjątkowej dziecięcej kolekcji wiosna/lato! W niej każda mama znajdzie modne ubrania dla swojego malucha. Ubranka dla dzieci zostały staranne wykonanie z wysokiej jakości materiałów, co gwarantuje bezpieczne, a przede wszystkim wygodne użytkowanie naszych produktów. Modne wzory oraz dziecięca kolorystyka przypadną do gustu małym księżniczkom i poszukiwaczom przygód. Sprawdź, co przygotowaliśmy dla twojego dziecka!


aktualnosci | 2011/12 - LIGA MZPN | UKS Junak - Klub piłkarski - Warszawa, Targówek, Zacisze, Bródno - piłka nożna dla dzieci i młodzieży\n2011/12 - LIGA MZPN\nWitam jestesmy po trzech kolejkach ligowych ,ligi ktora w tym roku jest inna od tych ktore znamy z poprzednich lat. Covid - 19 niestety i miesiac maj - "komunijny miesiac" troche popsul nam plany i konspekty treningowe dlatego tez pierwszy mecz dla nas z rywalem KS LEGIONOVIA ktory caly czas "byl" w treningu ukazal jak wazny jest "trening - bycie w treningu" bo nie mielismy zadnych szans aby uzyskac pozytywny wynik nawet sportowy.\nDrugie starcie juz bylo troche lepsze postawilismy sie zespolowi ZABKOVII II, na boisku zabraklo jednak kilku rzeczy ktore maja wplyw na gre zespolowa. Coz caly czas musimy pracowac i doskonalic nasze umiejetnosci aby w takich meczach gdy mozemy odwrocic losy meczu to trzeba to robic poprzez coraz lepsza gre "zespolowa" bo MY jednak w tym meczu wiecej gralismy indywidualnie a z takimi rywalami niestety to nie idzie w parze z koncowa ocena druzyny.\nBramki dla zespolu: ANTEK,BARTEK,ERNEST brak asyst ........patrz wyzej opis\nDzis trzeci mecz z zespolem MARCOVII II to juz calkiem inny mecz,bo dzis nie dosc ze wynik pozytywny to i lepsza gra zespolowa druzyny bo byly juz dzis asysty przy bramkach !!!\nBramki - ANTEK asysta Wojtek,GABRYS,WOJTEK,ERNEST asysta Bartek,WOJTEK asysta Bartek, FILIP asysta Wojtek.....\nWidzimy ile bramek zespol strzelil gdy gramy zespolowo a ile gdy niestety tej gry nie ma . Tak samo dzis dwie bramki zespol zdobywa strzalami z "daleka" gdy zawodnik uderza zza pola karnego nabiegajac w pelnym biegu na pilke ,ten element byl cwiczony w tygodniu na treningach a dzis zostal wdrozony w zycie i juz sa EFEKTY - Braaaaaaawoooo !!!\nOczywiscie byly tez mankamenty ale ONE beda zawsze i dlatego sa treningi w tygodniu zeby nad nimi pracowac a tylko OD NAS zalezy w jakim czasie bedziemy je eliminowac bo to WASZA motywacja i zaangazowanie tylko moze NAM w tym pomoc. Nie jestem zadowolony dzis z meczu ,jednak kllkanascie akcji w fazie ataku i obrony mozna zapisac Junaczkom na "duuuzy PLUS"\nCiesze sie ogromnie z tego co druzyna dzis zrobila....SAMA,bo gdy trener jeszcze przygotowywal sie do meczu ,zawodnicy JUNAKA2011/12 sami ustawili "rozgrzewke" i ja przeprowadzili w pelni profesjonalnie - BRAAAAAAWO WY !!!! Tak sie buduje druzyna - od podstaw !!! Jestem z WAS dumny panie i panowie!!!\nZa tydzien nastepny mecz ligowy......\npozdro trener Marcin - ForzaJunaczek2011/2012 !!!


„Wolna Trybuna” – polskim tekstem\nby Cogi · 25 stycznia 2017\nStarszy Oficer Sztabowy Erek\nby rk1 · Published 31 stycznia 2017\nby nohood · Published 6 stycznia 2017\nby ProvoCatio · Published 11 marca 2017\n25 stycznia 2017 o 18:46\nNarażę się ale nie umiem godzić się na goo…o!\nZ wieloma ocenami autora jako obserwatora PRL-owskiej rzeczywistości można się nie zgodzić, ale książkę warto przeczytać.\nCzytam właśnie. Wato to przeczytać?\n„Jestem skromnym pedagogiem, a nadto kobietą, i nigdy bym się nie odważyła wystąpić w kwestiach obcych memu życiowemu przygotowaniu i wykształceniu, z tym większym jednakowoż zaangażowaniem gotowa jestem, jako nauczyciel j. polskiego, bronić interesów naszej pięknej mowy polskiej./…./\nJeżeli przy tym pomylę „kurwę” z „pizdą” lub „chuja” z „pierdoleniem”, proszę mi wybaczyć, ja naprawdę jestem początkująca i nie rozporządzam stosowną rutyną\nNabrać rumieńców, chuj mu w dupę. Natomiast rzecz się ma, kurwa, odwrotnie. I w tym jest sęk, obywatele! Temu trzeba będzie zaradzić, jak Boga kocham i trzy palce w dupie! Jeżeli byt, kurwa, określa świadomość, to musimy świadomości pomóc stanąć na nogi i odzyskać równowagę. Musimy zadbać, towarzysze, aby ta świadomość zaczęła wreszcie odbijać życie poprawione. Bo ona coś się, kurwa, wzdraga! Ona odbija, kurwa, z bytu to, co najżałośniejsze! Wybiera sobie, kurwa, elementy zjebane na amen, a nie dostrzega tego, co piękne, wzniosłe i szlachetne. A kto ma jej pomóc, kurwa, jak nie Partia? Ha? Czy nie jest to ewidentne, job wasza mać?\nJesteś wrażliwa a to, co ten ćpun i samobójca pisze propagujesz?\nA niech mnie wywalą z tego towarzystwa…nie będzie mi żal!\nNie rozumiem doprawdy Twego gustu 🙁\n25 stycznia 2017 o 19:34\nNie jestem zwolenniczką wrzucania wszystkich do jednego worka ani kierowania się się stereotypami. Cytat, który przytoczyłaś obrazuje to, o czym pisałam w notce i jest logiczny wyłącznie w kontekście całego tekstu. Niczego nie propaguję, niekoniecznie też trzeba czytać moje notki. Ćpun i samobójca powiadasz? Zanim kogoś ocenię, przypominam sobie, że może trzeba by najpierw wejść w jego buty i przebyć jego drogę. Ale nie w tym rzecz. Ocenianie literatury w kontekście biografii twórcy jest bardzo złudne. Nie mówiąc już o tym, że warto wydawać oceny, kiedy się coś pozna w całości. To rzecz jasna wyłącznie moje zdanie.\nCzy zdanie „A niech mnie wywalą z tego towarzystwa…nie będzie mi żal!” mam rozumieć w ten sposób, że póki ja tu jestem, Ty sobie nie życzysz tu być?\n25 stycznia 2017 o 23:07\n@że póki ja tu jestem, Ty sobie nie życzysz tu być?\nNie, to oczywiste.Piszę od dawna i jasno się wyrażam. Skąd ta myśl?\nTo, że się nie zgadzam na propagowanie tego autora to tylko przyczynek do dyskusji.\nChciałabyś inny cytat?\nSą nauczyciele (sic!) propagujący tego autora w szkołach.\n„A niech mnie wywalą z tego towarzystwa…” sama się oddalam :((\nTo nie jest autor przeznaczony ani dla dzieci, ani dla młodzieży, ale dla wyrobionego, oczytanego odbiorcy, który ma możliwość weryfikacji literackiego obrazu świata, miejsca tekstu wśród innych pozycji literackich, świadomość językową i wiedzę na temat celowości użycia wulgaryzmów w beletrystyce. Szczerze mówiąc, nie znam ani jednego nauczyciela, który omawiałby z uczniami na jakimkolwiek poziomie tę powieść.\n25 stycznia 2017 o 23:41\n„Ćpun i samobójca”? Mówicie o Witkiewiczu?\nZa jego stylem literackim nie przepadam, ale wizję świata miał proroczą. Pacykarzem też był interesującym.\nA tak na poważnie – przeciez te obscena Skrzyposzka zacytowane przez Ciszę, to zamierzony przez pisarza chwyt stylistyczny . Tym bardziej, że włożony w usta „nauczycielki języka polskiego”, więc niemal łopatologicznie prowokacyjny.\nPrzekonałyście mnie, Panie. Wezmę i przeczytam 🙂\n26 stycznia 2017 o 00:49\nMam sąsiada, który klnie jak szewc. Od zawsze się zastanawiałem dlaczego?\nWreszcie się wyjaśniło – to „zamierzony chwyt stylistyczny”. Choć nie jest on „nauczycielką języka polskiego” intuicyjnie wyczuwa jak należy mówić, by dotrzeć nawet do nauczycielek języka polskiego.\nCo roku ukazuje się ze 100 tysięcy nowych tytułów, nawet promila z tego nie jestem w stanie przeczytać, dlaczego miałbym akurat to czytać? Ubogaci mnie to? Jak?\n26 stycznia 2017 o 01:03\nPoznanie jest celem samym w sobie, drogi Janie :). To chęć poznania stworzyła naukę i pozwoliła nam na rozwój :))). Gdyby nie ona, latałbyś z jeszcze z maczugą :))).\n„dlaczego miałbym akurat to czytać?”\nTego, dlaczego Ty, Janie, miałbyś to przeczytać, to nie wiem. Ja przeczytam z ciekawości.\nCo do „chwytu stylistycznego” – czy sądzisz, ze pisarz Skrzyposzek nie potrafił posługiwać się językiem bez wulgaryzmów? Bo ja zakładam, ze potrafił (szkoły skończył itd.). A jednak ich użył. Przeczuwam, ze nie po to, zeby – jak czynił to Jerzy Urban – sprzedać swój produkt lumpeninteligencji, lecz po to, zeby w okreslony sposób odzwierciedlić emocje tej akurat bohaterki. Nie wiem, bo ksiązki nie czytałem jeszcze; spekuluję tylko.\nMnie taki zabieg stylistyczny nie oburza. Widziałeś kiedyś erotyki Picassa? Te zdeformowane baby z biustem wyrastającym z boku ciała. Te przerysowane genitalia obu płci w akcie penetracji. Toć na pierwszy rzut oka to takie same dziwaczne i odrażające wulgaryzmy… a jednak nikt nie odmawia Pablowi Picasso artystycznej wielkości. Można nie lubić i nie oglądac Picassa (na przykład ja tak mam), ale to nie znaczy, ze należy z tego paragrafu skreślić przekaz dzieła.\nPodejrzewam zresztą, że ani Picasso, ani Skrzyposzek nie dbaliby o to, że istnieją grupy ludzi, do których ich dzieło nie dociera – więc nie czytaj i sypiaj spokojnie.\n26 stycznia 2017 o 01:12\n„Poznanie jest celem…” – tak gadasz, boś z Poznania :)))\nAle dlaczego miałbym poznawać akurat to? Hę? Dosyć się takiego języka nasłucham. Potrzebuję wzniosłości, albo chociaż szczerości. A co tam jest? Nauczycielki polskiego tak k… i ch… rzucają? W życiu takiej nie spotkałem, choć ich spotkałem niemało :)))\n26 stycznia 2017 o 01:17\nTylko Ci się tak wydaje, że nie spotkałeś :))).\n26 stycznia 2017 o 01:29\nDla mnie ta twórczość Picassa, o której wspomniałeś, jak również twórczość Skrzyposzka to taka sama (prawie) stylistyka, jak flaga w psiej kupie.\nZ całą pewnością ani Picasso, ani Skrzyposzek, nie dbaliby o takich odbiorców jak ja.\nWolę spać spokojnie, a goliznę, czy wulgaryzmy wolę w innych wydaniach. Subtelniejszych, bardziej zawoalowanych, np. takich:\nPierre mieszkał samotnie w Angoli\npodobnie jak Dolly, atoli\npoznali się w maju\ni odtąd jak w raju\njuż Dolly ma Pierre’a, Pierre — Dolly\n26 stycznia 2017 o 08:20\nJa myślałem, że do zareklamowania jakiegoś pisarza wystarczy wskazać jakiś interesujący wciągający fragment jego dzieła, a tu się okazuje, że atraktorem może być mowa rodem z karczmy w ustach „nauczycielki języka polskiego”..\n26 stycznia 2017 o 16:30\nNie znam Skrzyposzka, trudno mi dyskutować o jego twórczości i biografii. Natomiast komentarz @cisza1 sprawił, że pojawiło się nowe pole dyskusji – doboru środków wyrazu (formy) do treści.\nTemat bym podzielił na takie podpunkty:\nczy każdy środek ekspresji jest dozwolony? Tak, tylko autor musi się liczyć z konsekwencjami:\na. prawnymi jeżeli naruszy przepisy\nb. ostracyzmu kulturowego/obyczajowego jeżeli naruszy pewne tabu czy pojęcie dobrego smaku istniejące w danej społeczności\nczy istnieje związek formy z treścią, czy należy dostosowywać formę do treści? Tak, jeżeli nie dostosuje to istota przekazu zostanie zatracona/pomniejszona/wypaczona.\nczy Artysta tworząc ma się liczyć z odbiorcą? Nie, ale musi zdawać sobie sprawę z konsekwencji takiej postawy.\n– czy wszystko co wychodzi spod pióra, pędzla czy partytury jest sztuką? Oczywiście nie.\nCo sądzę o zacytowanym fragmencie książki? Pomimo że jest to tylko fragment wyrwany z większej całości uważam, że facet był lekko „psychiczny”.\nDrogi Piko, napisałeś:\n„Pomimo że jest to tylko fragment wyrwany z większej całości uważam, że facet był lekko „psychiczny”.”\nA ja myślę, że wizjonerem był po prostu. Czy sądzisz, że w „marszach racic” nie brały udziału nauczycielki jezyka polskiego? Sądzisz, że TVN-y nagrywały wyłacznie wypowiedzi praczek*), kucharek**) oraz byłych pracownic sektorów erotycznych? Obawiam się, że wątpię. Skrzyposzek po prostu dostrzegł, co czai się u wielu pod cienką skorupką ogłady.\nŻycie dawno przerosło i kabaret, i wizje Skrzyposzka.\n*) z całym szacunkiem dla innych praczek\n**) … i innych kucharek.\n26 stycznia 2017 o 19:45\nRe: Piko, Facet 2017\nPowieść „Wolna Trybuna” napisana została w konwencji groteski. Autor – w celu ukazania absurdalności i niedorzeczności rzeczywistości PRL-u, która prowadziła do deformacji mentalności społeczeństwa – posłużył się jaskrawą deformacją świata przedstawionego. Dlatego jego bohaterka – nauczycielka języka polskiego posługuje się tak plugawym językiem. Pisałam już o tym, że ocena tego utworu na podstawie wyrwanego z kontekstu fragmentu jest niedorzeczna.\nRozumiem, rzecz jasna, że są odbiorcy, których wulgarność języka razi do tego stopnia, że dyskwalifikuje to dla nich cały tekst. Niemniej, moim zdaniem, jest to nieprzyjmowanie do wiadomości, że taka rzeczywistość również istnieje. Można ją akceptować albo nie, ale wypieranie jej obecności, nie sprawi, że zniknie.\nCo zaś się samego Skrzyposzka tyczy… nie mam uprawnień, ani wiedzy pozwalającej stwierdzić, czy ktoś był psychiczny, czy nie. Biogram Skrzyposzka znam jedynie z opracowań historycznoliterackich. Wiem, że koszmarnie cierpiał i z jakiegoś powodu lekarze nie byli w stanie uśmierzyć ani nawet złagodzić niewyobrażalnego bólu, jaki cierpiał. I ten ból stał się przyczyną jego samobójstwa. Pisarz zdawał sobie sprawę, że on sam jest odpowiedzialny za stan swojego zdrowia.\nZ pewnością był postacią kontrowersyjną i bardzo ekscentryczną. Za najważniejsze uważał tworzenie. Jak wielu artystów przed nim. Ten fakt wskazuję bez śladu emocji, mimo że taka hierarchia wartości jest mi zupełnie obca. Staram się żyć zgodnie ze swoją. Czy jest lepsza niż ta, którą przyjęli inni? Nie wiem, mam nadzieję. Dopuszczam jednak myśl, że mogę nie być bez skazy. Dlatego też rzadko wydaję kategoryczne sądy o ludziach. Zanim uznam kogoś za kompletnie bezwartościowego, robię najpierw rachunek sumienia, ile mam sobie do zarzucenia.\nNie zamierzam bronić Skrzyposzka, ani jego wyborów, ani systemu wartości. Jeśli jednak chodzi o ocenę „Wolnej Trybuny” zalecałabym przed oceną tego tekstu najpierw go przeczytać bądź po przeczytaniu fragmentu stwierdzić „nie jest to literatura po którą miałbym/miałabym ochotę sięgnąć” zamiast ex cathedra wyrokować, że jest to zła literatura tylko dlatego, że mnie się nie podoba, bo to ostatnie trąci nieco pychą.\n26 stycznia 2017 o 23:07\n„Drogi Piko” próbował zwrócić Twoją uwagę na niedobrany do hm… pewnej wrażliwości – cytat. Wcześniej wzburzyła się tym samym Cisza. Twoja reakcja (wobec spodni?) była odmienna. W poprzedniej wymianie uwag poruszyłem tzw. efekt kuli śnieżnej – że łatwo, postępując impulsywnie, wywołać lawinę…\nTemperament polemiczny, miłość własna, łatwość wzbudzania się – to wszystko kiedyś regulowała kindersztuba (na nieco wyższym poziomie – urodzenie); po wojnie ten świat przestał istnieć, a siła przewodnia była raczej… wiadomo.\nNie mniej jednak staroświeckie zasady (Gość w dom – Bóg w dom) są na ogół znane, a jak tak – dlaczegóżby ich nie stosować? No chyba, że Gość – recydywista: to ten przypadek (bo nie śledzę przecież) Cogi?\n26 stycznia 2017 o 23:13\n„Twoja reakcja (wobec spodni?) była odmienna.”\n„Wobec spodni” ?\nCzy nie wspominałeść przypadkiem o kindersztubie?\n26 stycznia 2017 o 23:23\nPo pierwsze, to nie ja zacytowałam ten fragment tekstu Skrzyposzka, więc trudno mi się z tego tłumaczyć.\nPo drugie, nie dostrzegam w mojej odpowiedzi do Ciszy i odpowiedzi do Piko jakiejkolwiek różnicy. Wybacz, ale stwierdzenie, że moje reakcja wobec spodni była inna – to już nawet nie brak elegancji, ale coś znacznie bardziej dosadnego.\nRozumiem też, że uważasz, że zdanie Ciszy „Jesteś wrażliwa a to, co ten ćpun i samobójca pisze propagujesz? A niech mnie wywalą z tego towarzystwa…nie będzie mi żal!” było eleganckie, natomiast moja riposta już nie? No to ciekawe, bo mnie właśnie to zdanie zrobiło mi ogromną przykrość. Nie oczekuję, że wszyscy będą się zgadzać ze mną, ale nie widzę powodu, żeby informować mnie, że z kimś tak chamskim i głupim, kto „propaguje” (swoją drogą, gdzie tu propaganda?) teksty narkomanów i samobójców, nie chce się mieć do czynienia. Tym bardziej, że z całych sił staram się nikogo nie dyskredytować, z nikogo nie kpić, ani nie okazywać mu wyższości. I wydawałoby się, że mogę tego również oczekiwać od innych.\nPonieważ jak widzę, jest to jedynie moje subiektywne zdanie, najwyraźniej to ja mam problemy społeczne. Moją miłość własną trudno urazić, nie uzależniam jej od stosunku innych do mnie – kpina była chybiona. Nie uważam też, że brakuje mi kindersztuby, chyba, że – jak już napisałam – niektórym wolno więcej.\nRzeczywiście, jest mi przykro i w moim odczuciu jesteś bardzo niesprawiedliwy. Niemniej postaram się już tu więcej nie bruździć swoją pozbawioną elementarnej kultury osobą, uganiającą się za spodniami.\n26 stycznia 2017 o 23:24\nPrzypomnę anegdotę (znaną): „Hrabio! owijaj w bawełnę! – Próbowałem – nie skutkuje”. Chodzi też o skutek, Żółwiu: co by nie tracić czasu po próżnicy; w inkryminowanym przez Ciebie przypadku podkreślenia wymagało intencjonowanie przekazu w zależności nie od treści (jakby wydaje się być winno).\nMiło, że zwróciłeś swą uwagę na formę, mniej, ze nie na treść.\n26 stycznia 2017 o 23:45\nKwestię kindersztuby odkładam na bok. Albo się ją ma, albo się nie cierpi, bo nie dostrzega się jej braku.\nCo do obyczajów – gość ma nie tylko tradycyjne prawa, ale i zobowiązania. Wbrew zdziczałym przekonaniom niektórych, tradycyjne zasady gościnności nakladają tyle samo więzów dobrego zachowania na obie strony.\nZaś co do meritum:\n„intencjonowanie przekazu w zależności nie od treści”\nJa nie zauważyłem. Zauważyłem konsekwentne rozwijanie myśli z wcześniejszych wypowiedzi. Możliwe, że dostrzegasz wiecej. To może być nawet postrzeganie hiper-zmysłowe.\nBawi mnie to nieco, bo znam autorkę osobiście. W ciągu przeżytego pół wieku niewiele poznałem osób, które w dyskusji z kimś zwracałyby mniej uwagi na płeć dyskutanta.\n26 stycznia 2017 o 23:52\nOho, przewrażliwiona, jakie to czytelne. I pospolite.\n27 stycznia 2017 o 00:01\nNajwyraźniej jestem zbyt pospolita.\nfochem go! fochem!\n27 stycznia 2017 o 00:04\nCzy ja wiem? Chyba nie bardziej, niż arogancja i sprowadzanie wszystkiego do „spodni” albo „cycków”. To jest dyskusja spod budki z piwem i zupełnie obok tematu..\nZatem, co do prezentowanych standardów wychowania, z mojej strony EOT. Chyba, ze masz jakieś uwagi co do meritum.\nskoro zechciałeś, Żółwiu, odpowiedzieć (tak obszernie) nie mierząc się wyeksplicytowanym kardynalnie poziomem autora tych kilku postów: Twój argument „znam osobiście” całkowicie mnie przekonał: niegodnym dawać responsu, niech mi się zaliczy za pokutę, że Cię rozbawiłem.\nRK1: Przestań mnie rozśmieszać :))), bo jestem naprawdę wkurzona!\nPropatrian: Ach jaka wysublimowana złośliwość. Dobrze, że chociaż Zolw był godny odpowiedzi. Rzeczywiście, Twoje uwagi były znacznie bardziej eleganckie niż moje.\n27 stycznia 2017 o 00:15\n„Twój argument „znam osobiście” ”\nTo nie był argument w dyskusji. To było wskazanie źródła rozbawienia.\nUważasz, że gdybym nie znał autorki, złagodziłbym zdanie co do przebiegu sporu? Jeśli tak – jesteś w grubym błedzie.\nAle proponuję – zostawmy to, bo gadamy o dupie Maryni.\nSkrzyposzek miał prawo pisać, jak chciał,\nAutorka ma prawo omawiać, co chce,\nCisza1 ma prawo cytować „chuje” i „kurwy” z tekstu skonstruowanego przez Skrzyposzka i się na nie stroszyć.\nPowiem wiecej – blog to miejsce, gdzie w dyskusjach MOŻNA I NALEŻY się spierać.\nA Skrzyposzek wizjonerem był, bo 30 lat temu skonstruował nauczycielke z KOD-u\n(Tu cytat: „ten cały PiS naeży wywieźć do Oświęcimia i zagazować”).\nI co? Wyszło na Skrzyposzkowe!\nNieważne kto jak tańczy\nLecz by wzruszenia trzymał na kolanach\n27 stycznia 2017 o 00:18\nCogi! Dobrze, iż się poskarżyłaś: należało mi się. Gdybyś dała mi szansę pozostać na tej platformie mimo przykrości, jakie Ci dziś uczyniłem – daję słowo, że to się nie powtórzy: mam po prostu kłopot z chęcią łagodzenia cudzych sporów: tu każde słówko okazuje się być granatem. Zwłaszcza „spodnie” (nawet, jeśli w przenośni).\n27 stycznia 2017 o 00:21\nRK1: To znaczy, że moim obowiązkiem jest akceptować chamskie odzywki? Mogę sobie być dziecinna, infantylna, pospolita i nadmiernie emocjonalna, ale nie widzę powodu, dla którego mam pozwalać trzymać wzruszenia na kolanach. Po to, żeby udawać, że mnie to nie rusza? Rusza mnie i wcale nie uważam, że to coś złego.\n27 stycznia 2017 o 00:24\nach, widzę Twój komentarz, Cogi, teraz, jak skończyłem pisać swój: nie jest on następstwem. Dajmy już temu wszystkiemu spokój – każde z nas jest chyba zawiedzione, nie sądzisz?\n27 stycznia 2017 o 00:28\nPrzykro mi, że jesteś zawiedziony. I nawet nie bardzo już chcę wiedzieć, czym. Dajmy.\n27 stycznia 2017 o 00:38\n== To znaczy, że .. =\nmam wątpliwość, czy pytanie mnie o interpretacje jest rozsądne.. 🙂\nMoj Pierworodny Spadkobierca (moja krew, moja szkoła) mial omówic jakis kawałek bodajże pieśni o Rolandzie, gdzie ten gośc sie żegnał z rycerstwem, Bogiem i kims tam jeszcze.\nZgodnie z prawdą napisał że „Roland przed śmiercią turlał się po ziemi”.\nPani od polskiego nie byla zadowolona 🙁\nMłody tez sie zniechęcił i poszedł na matematykę.\n27 stycznia 2017 o 00:41\nPani nie była zadowolona, bo Roland się nie turlał. Wlazł na wzgórze, położył się na mieczu i tylko głowę odwracał raz w stronę słodkiej Francji, a raz Hiszpanii :))).\nTo było cholernie dawno. pewnych detali juz nie pamietam.\nale ok – rozglądał sie umierając. ze Spadkobierczyni zrobie humanistkę 🙂\nNo nareszcie jakaś kontrowersja i lekka sprzeczka.\nA ja myślę, że wizjonerem był po prostu.\nA ja twierdzę, że jedno (psychiczny) nie wyklucza drugiego (wizjoner) i nie ma to nic do tego co powiedziałem o formie.\nNapisałem tekst o „czarnym marszu”\ngdzie zastanawialiśmy się z @cisza1 i @trzmielką skąd tyle wulgarności w tych kobietach. Proszę poczytać komentarze.\nDo mnie bardziej trafia psychologiczna i socjologiczna analiza zjawiska niż epatowanie odbiorcy taką formą jak w zacytowanym fragmencie. Blair w „1984” genialnie i wizjonersko przedstawił przyszłość nie bluzgając.\nps. w kwestii formalnej\nSzkoda że nie ma guzika „komentuj/odpowiedz” pod każdym komentarzem (tak jak na S24 kiedyś)\n27 stycznia 2017 o 01:58\nW każdym wybitnym twórcy, naukowcu jest element wariactwa/szaleństwa. Podejrzewam, że bez tego nie byliby wybitni.\nPisząc „psychiczny” nie wartościowałem człowieka. W komentarzu odniosłem się krytycznie tylko do „artystycznych środków wyrazu” zaprezentowanych we fragmencie.\nByć może że ta drobna sprawa przysłoniła wartość całego dzieła – to nie dobrze, bo jak widać zraziła osoby wrażliwe i spowodowała, że nie zapoznają się z całością. Może szkoda …\nJeśli idzie o mnie to taki tekst zniesmacza mnie ale go przejdę i pójdę dalej.\nCzy byłbym w stanie obejrzeć cały spektakl „Golgota Picnic”? Być może tak ale bardziej z chęci analizy co jeden dureń może zaprezentować i jak odbiorcy na durnia reagują.\n27 stycznia 2017 o 03:12\nPiko: To za Tobą się podobno uganiam :). Jako za mężczyzną – mam nadzieję, że jesteś przystojny równie jak inteligentny.\nAd rem: Zdaję sobie sprawę z tego, że są odbiorcy, którzy pewnych środków wyrazu nie akceptują. Dla mnie to nie ma znaczenia. Wartość powieści, o której pisałam, polega na czymś innym. Trudno mi stwierdzić nawet jednoznacznie, na ile utalentowany był pisarz – przedstawiłam jego tekst jako ciekawe zjawisko literackie. Nie porównywałabym jednak „Wolnej Trybuny” z „Golgota Picnic”. Skrzyposzek nie uderza w niczyją intymność, profanując jakąkolwiek religię.\n27 stycznia 2017 o 10:59\nA to się porobiło …\nJesteśmy niby w przestrzeni wirtualnej ale jesteśmy prawdziwi, wyrażamy emocje i to jest OK. Proszę nigdzie nie odchodzić.\nCo do tekstu – nie porównuję twórczości Skrzyposzka z tym lewakiem/bydlakiem Garcią. Może niepotrzebnie wymieniłem go w komentarzu.\nNa koniec zacytuję Józefa Mackiewicza („Nie trzeba głośno mówić”):\n„(…) Niemiecka okupacja robiła z nas bohaterów, a sowiecka zrobiła z nas gówno. Niemcy do nas strzelali, a Sowieci biorą gołymi rękami. My do Niemców strzelamy, a Sowietom wpełzamy w dupę. (…)”\nTeż zostały użyte mocne słowa ale niektóre oceny ich wymagają. Tekst był pisany w 1969. Na szczęście nie udało się przerobić wszystkich ale spora część tych przerobionych ma dalej wpływ na naszą rzeczywistość. Jest też duża grupa która tego nie widzi.\n27 stycznia 2017 o 18:14\n„Skrzyposzek miał prawo pisać, jak chciał,\nPowiem wiecej – blog to miejsce, gdzie w dyskusjach MOŻNA I NALEŻY się spierać.”\nPodpisuję się pod jego słowami 🙂\n27 stycznia 2017 o 18:37\nJak w tym dowcipie żydowskim.\nDo rebego przychodzi Josek i skarży się że Mosiek go oszukał.\nRebe wysłuchał Joska i mówi – no racja po twojej stronie.\nZa chwilę przychodzi Mosiek i opowiada jak to Josek go źle potraktował.\nRebe wysłuchał Mośka i mówi – i ty masz racje.\nCałej sprawie przysłuchuje się uczeń rebego i pyta go zdziwiony:\n– jak to jest, przecież Josek i Mosiek nie mogą mieć w tej sprawie jednocześnie racji.\nNa co rebe – i ty masz rację.\nAle numer 🙂\nTen sam dowcip chciałem wczoraj w komencie pod tą notką wpisać :))\n27 stycznia 2017 o 18:59\nBo my to są numeranci z tej samej półki.\nJa ten dowcip też chciałem wpisać pod tą notką, ale wybrałem jutrzejszy termin, bo innych nie mam wolnych.\n405 957 odsłon\nProblem @nagor jest szerszy niźli Ci się wydaje w tym wpisie.\n11 951 komentarzy będących spamem zostało zablokowanych przez Akismeta


Black-White Alaskan Malamute : Cezar: Bardzo zły początek roku ....\nAutor: Malamute Fan o 14:23\nEmilia Piątek 21 marca 2015 19:33\nPrzykro mi. Niestety nie umiem wyobrazić sobie co czujesz po stracie Belli.\nWhisky Smith 22 marca 2015 18:50\n,,śpieszmy się kochać zwierzęta, tak szybko odchodzą''\nOstatnie zdjęcie wyciska łzy z oczu. Mnie jest smutno, a co dopiero tobie.\nNie ma szynszyla, nie ma Belli, został tylko pies. Chory, ale został.\nWłasnie to co u Cezara, leki pomagają, czy znowu pieniądze w błoto?\nMalamute Fan 22 marca 2015 20:56\nLeki nie pomogły, o ile można to nazwać lekami. To były witaminy na sierść. Z Bellą byłam u innego weta (w tej samej klinice ale inny specjalista) i wydawał się bardziej ogarnięty, nawet powiedział że jego koleżanka popełniła błąd, dając te witaminy w czasie gdy pies powinien wylinieć (wiosna). Teraz możliwe że Cezar nie zrzuci sierści na lato... Dostanę rentę idę do tego faceta znowu, może on coś poradzi. Opinię ma dobrą (Janusz Soroka Nowogard -> GOOGLE it)\nSzynszyla jeszcze jest, nie chce się sprzedać. Ale próbujemy dalej.\n~Motylkowa~ 23 marca 2015 17:42\nBiedne zwierze. Tak bardzo go szkoda :(