Już w niedzielę odbędą się we Francji wybory prezydenckie. Kampania wyborcza zakończyła się remisem i nie sposób przewidzieć, który z dwóch liczących się kandydatów zamieszka w Pałacu Elizejskim. Faworytami w ubieganiu się o najwyższy urząd w państwie są: obecny prezydent Nicolas Sarkozy z rządzącej Unii na Rzecz Ruchu Ludowego (UMP) oraz socjalista François Holland (PS). Na każdego z nich chce głosować 25-28 proc. wyborców. W wyścigu do prezydenckiego fotela liczy się także przewodnicząca Frontu Narodowego (FN) Marine Le Pen, która cieszy się 15-20-procentowym poparciem.\nZakończona w piątek kampania wyborcza zelektryzowała Francuzów, z których wielu traktuje wybory jako sprawę wręcz osobistą. Dlatego obaj kandydaci przygotowywali się do tego wydarzenia ze szczególną starannością. Szczegóły strategii wyborczej Nicolasa Sarkozy’ego zostały dopracowane na zebraniu komitetu politycznego UMP z udziałem premiera François Fillona, ministra spraw zagranicznych, Alaina Juppé, przewodniczącego UMP, Jean-François Copé, byłego premiera, Jean-Pierre Raffarina i ministra rolnictwa, Bruno Le Maire’a. Sarkozy wyjaśniał, że trzeba, podobnie jak w przeszłości, wziąć pod uwagę tylko jednego głównego przeciwnika, jakim jest socjalista François Holland, i to, że Francuzi znowu będą wybierać tylko między centroprawicą i socjalistami, bo inni kandydaci, Marine Le Pen z Frontu Narodowego i François Bayrou z centrowego MoDemu, mogą liczyć jedynie na kilkanaście procent głosów. Dlatego trzeba przekonać do jego kandydatury sceptyków z UMP i przyciągnąć cześć elektoratu Frontu Narodowego.\nTak jak w roku 2007, obecny program Sarkozyego bazuje na haśle: „Praca, odpowiedzialność, autorytet”, a na jego treść składają się takie zagadnienia jak imigracja, laickość i relacje między pracą i pomocą społeczną. Kandydat UMP uważa, że „dla ludzi tematyka wartości jest zasadnicza i nie wygrywa się wyborów, jeżeli nie słucha się głosu Francuzów”, stąd jego propozycja przeprowadzenia referendów dotyczących bezrobotnych i praw imigrantów. Sarkozy chciałby, aby w ten sposób, Francuzi poparli jego pomysł obowiązkowego proponowania bezrobotnym pracy lub szkoleń zawodowych. W przypadku odmowy, zostaliby oni skreśleni z listy osób poszukujących pracy i straciliby prawo do zasiłków.\nObecny jeszcze prezydent nie widzi jednak potrzeby referendum dotyczącego szkolnictwa, preferując jego wielką reformę, ale jest gotów dyskutować o imigracji. – Nie jestem zwolennikiem masowego regulowania pobytu cudzoziemców, bo byłoby to tylko sygnałem dla ich większego napływu. – twierdzi Sarkozy, podkreślając, że w kwestiach konkretnych uprawnień obcokrajowców powinny wypowiadać się sądy administracyjne. Kandydat UMP proponuje, by wydawanie kart pobytu osobom, które nabyły do nich prawa z racji ślubu z Francuzami, było uzależnione, tak samo jak dla innych cudzoziemców, od dochodu i posiadania mieszkania. Sarkozy chciałby też zreformować zasiłki i pomoc przyznawane osobom składających podania o udzielenie azylu politycznego. Byłyby one ograniczone w przypadku kiedy osoba taka nie współpracowałaby z administracją państwową.\nNicolas Sarkozy po raz kolejny powtarza, że jest przeciwny quasi-małżeńskim związkom, jakie tworzą homoseksualiści. – W tym niespokojnym czasie, kiedy nasze społeczeństwo potrzebuje wartości i dobrej orientacji, uważam, że nie należy zamazywać obrazu tej podstawowej, społecznej instytucji, jaką jest małżeństwo. – uważa urzędujący prezydent. Tak samo nie chce on zmiany prawa legalizującego tzw. eutanazję twierdząc, że obecna regulacja (tzw. ustawa Leonetti) jest „świetnie wyważona, oparta na wartości, jaką jest życie”.\nKandydat UMP przekonuje też, że prowadzona polityka oszczędności budżetowych jest konieczna i przynosi już konkretne rezultaty. Powołuje się tu na ostatni raport Najwyższej Izby Kontroli, który wskazuje na pilną potrzebę redukcji deficytu budżetowego i zadłużenia zagranicznego. Mimo wszystko jednak w zakończonej w piątek kampanii wyborczej nie poświęcał on zbyt dużo czasu sprawom ekonomicznym, które są „bardzo techniczne i często trudne do zrozumienia”. Podtrzymał jednak swoje obietnice zmniejszenia deficytu budżetowego do poziomu 3 proc. PKB już w 2013 r. i obniżenia kosztów pracy, które są „hamulcem wzrostu gospodarczego”. Deklarował też chęć dalszego, systematycznego zmniejszaniu zatrudnienia w budżetówce, w tym w administracji i szkolnictwie.\nW czasie spotkania z wyborcami w Lyonie, Sarkozy stwierdził, że gdyby partia socjalistyczna wygrała wybory prezydenckie i parlamentarne, „tak jak w latach 1981, 1998 i 1997, to wszystkie zawory zostaną otwarte i trzeba będzie ponownie wielu lat, by przejąć kontrolę nad sytuacją”. – Nie możemy sobie pozwolić jeszcze kolejny raz na tego typu eksperymenty. Socjaliści chcą byśmy uwierzyli, że oni się zmienili, ale oni się nie zmienili. – przestrzegał kandydat UMP. Wskazywał na błędy ich polityki, m.in. na rządy socjalistycznego premiera Lionela Jospina (1997-2002), kiedy doszło do eksplozji przestępczości, na zniszczenie przemysłu metalurgicznego oraz na katastrofalną sytuację w biednych dzielnicach miejskich, która była skutkiem tolerowania przez lata reguł ustanawianych przez działające tam gangi przestępcze, a także na akceptację wejścia do strefy euro Grecji. – Teraz kandydat socjalistów François Hollande chce zamrożenia czynszów i cen benzyny. – mówił Sarkozy, jednocześnie pytając ironicznie, kiedy jego konkurent zaproponuje wprowadzenie „zakazu zwolnień z pracy i delokalizacji przedsiębiorstw”. Jego zdaniem realizacja propozycji Hollanda miałaby dla Francji dramatyczne konsekwencje. Jako nieodpowiedzialny politycznie, ocenił zamiar Hollanda usunięcia z francuskiej konstytucji, słowa „rasa”. – Słowo „rasa” zostało umieszczone w preambule konstytucji w 1942 r. Tutaj w Lyonie rozumie się, że słowo to było napisane krwią, krwią Francuzów, krwią ruchu oporu, krwią rozstrzelanych i krwią deportowanych do obozów zagłady, po to by nie zapomnieć milionów ofiar największego przedsięwzięcia rasistowskiego jakie zna świat. – powiedział Sarkozy. Stwierdził, że jedyną barierą przed skutkami przyszłych socjalistycznych porządków jest wygrana kandydata UMP w wyborach prezydenckich.\nChociaż propozycje Nicolasa Sarkozy’ego są mimo wszystko dosyć mało wyraziste, to jednak wystarczyły, aby wywołać wzburzenie w środowiskach lewicowych i popierających lewicę środowiskach dewiantów seksualnych. Szczególnie ostro występują przeciwko jego „nie” dla prawnego zrównania ich wynaturzonych związków z małżeństwami. Ich odpowiedzią jest partyzantka w postaci organizowanych w merostwach, którymi kierują lewicowcy, symbolicznych ślubów. W Villejuif w regionie paryskim, komunistyczny mer „zaślubił” dwóch homoseksualistów, którzy 10 lat temu zawarli PACS (Cywilny Pakt Solidarności). Plugawiąc instytucję małżeństwa urzędnik włożył zboczeńcom (zboczenie – odstępstwo od zachowania typowego) na palce obrączki, wręczył akt ślubu i tzw. książeczkę rodzinną, jako potwierdzenie prawa do wychowania dziecka. – Jest to symboliczny akt bojówkarski. Chcemy ukazać prawicy, że ludzie odczuwają chęć dokonania postępu. – oświadczył mer Alexis Cortijos.\nW listopadzie ubiegłego roku komunistyczny mer w Cabestany (Pyrénées-Orientales), również symbolicznie „zaślubił” dwóch dewiantów, by „temat ten umieścić w sercu kampanii prezydenckiej”. Zdaniem przewodniczącej Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej, Christine Boutin była to „ewidentna prowokacja”, a ówczesna minister zdrowia, Roselyne Bachelot, oświadczyła, że „nie jest to najlepszy sposób dokonania postępu w tej sprawie”. W styczniu 2011 r. Rada Konstytucyjna przypomniała, że „według prawa francuskiego, małżeństwo jest związkiem między mężczyzną i kobietą. Organizowanie, nagłaśnianych medialnie „ślubów” homoseksualistów, jest elementem walki politycznej i wyborczej, odbywającej się pod płaszczykiem praw człowieka . Chodzi o wywarcie wpływu na opinię publiczną i skłonienie jej do głosownia na lewicowych kandydatów, głównie na François Hollanda, który obiecuje legalizację „małżeństw” pederastów, prawo adopcji przez nich dzieci oraz złagodzenie przepisów na rzecz stosowania eutanazji.\nHolland, podobnie jak Sarkozy, chce zmniejszania deficytu publicznego, ale w powolniejszym tempie. Uważa, że podjęte przez Francję zobowiązania oszczędnościowe, wynikające z unijnego paktu stabilizacji, są nie do przyjęcia i powinny być na nowo negocjowane z Niemcami. Holland przeciwny jest redukcji liczby nauczycieli. Zapowiada tworzenie nowych etatów w szkołach, kosztem stanowisk w innych sektorach administracji. Jak można się było spodziewać po socjalistycznym kandydacie, twierdzi on, że koszta kryzysu powinni ponieść przede wszystkim bogaci. Dlatego proponuje wprowadzenie 75-procentowej stawki podatkowej dla tych, których roczne dochody przekraczają milion euro i zlikwidowanie przywilejów fiskalnych w wysokości 29 mld. euro. Zapowiada też walkę ze wzrostem kosztów paliwa poprzez wprowadzenie „mechanizmu fiskalnego”, polegającego na przekazywaniu konsumentom zysków państwa wynikających z nałożonych podatków. Obiecuje także rozwiązanie problemu z zadłużeniem obywateli, poprzez stworzenie dla dłużników „specjalnych regulacji bankowych”.\nW kwestii polityki zagranicznej, Holland chciałby zmniejszenia zależności Francji od NATO. Nie chce wychodzić z sojuszu, ale uważa, że należy „rozpatrzyć obecne warunki pod kątem niepodległości Francji i jej udziału w decyzjach”.\nLiczącym się kandydatem w tegorocznych wyborach prezydenckich jest przewodnicząca Frontu Narodowego, Marine Le Pen, która liczy na wejście do drugiej tury wyborów, tak jak jej ojciec, Jean Marie Le Pen w 2002 r. Jest to tym bardziej możliwie, że cieszy się ona większym poparciem niż on w tamtym czasie. Obecnie chce na nią głosować 16 proc. wyborców. Jej program bazuje na haśle powrotu do niezależności politycznej i ekonomicznej Francji. Marine Le Pen uważa, że główną przyczyną obecnego kryzysu w Europie jest euro, które powinno być zlikwidowane poprzez powrót do walut narodowych. Obiecuje, że ewentualna dewaluacja z tym związana dotknie jedynie inwestorów, którzy otrzymają rekompensaty. Nie jest ona przeciwna Unii Europejskiej, ale widzi ją jako organizację niezależnych państw narodowych, mających prawo strzeżenia swoich granic przed napływem imigracji i towarów. Na produkty pochodzące z krajów nieprzestrzegających równości konkurencji, chce nałożyć cło, które umożliwiłoby podniesienie o 200 euro pensji osobom zarabiającym od 1 do 1,5 tys. euro miesięcznie.\nWażnym punktem jej programu jest walka z imigracją, głównie poprzez pozbawienie imigrantów ich obecnych, nieuzasadnionych uprawnień, zwłaszcza w dziedzinie socjalnej, co powodowałoby opuszczenie przez nich Francji i zahamowało napływ innych obcokrajowców. Bardziej wyraziście niż Sarkozy Marine Le Pen sprzeciwia się „małżeństwom” homosekualnym i tzw. eutanazji. Chce też zlikwidować finansowanie przez Kasę Chorych procederu zabijania dzieci poczętych.\nWedług ostatnich sondaży największym poparciem cieszy się kandydat socjalistów, François Holland (28 proc. popracia). Za nim jest Nicolas Sarkozy z UMP (25 proc.) i Marine Le Pen FN (16 proc.). Wydaje się więc, że o wyniku wyborów przesądzą wyborcy jeszcze niezdecydowani.


Webinar 29 czerwca, godz.13\n29 czerwca (wtorek) o godz. 13 zapraszamy na kolejne webinarium firmy Fluidigm. Tym razem zaprezentowany zostanie zupełnie nowy wieloparametrowy cytometr masowy CyTOF XT ™.\nO nowym cytometrze CyTOF XT ™, który umożliwia bezobsługowe, automatyczne, nieprzerwane badanie próbek przez 24 godziny przy tylko jednej dziennej walidacji\nDlaczego cytometria wieloparametrowa nowej generacji, oparta na technologii CyTOF® jest bardziej przystępna cenowo?\nJak skutecznie tworzyć i modyfikować wieloparametrowe badania obejmujące nawet 50+ różnych markerów bez konieczności ciągłego przeprowadzenia złożonych kroków walidacyjnych.\nWebinar 28 czerwca, godz. 13.00\nZapraszamy na webinar dr Mayan Briller z Izraelskiego Instytutu Technologii Technion zatytułowane „Charakterystyka dynamiki szczepionki mRNA przeciwko SARS-COV-2”, który odbędzie się 28 czerwca br. o godz. 13.\nZ webinar-u dowiesz się, że:\nIzrael był pierwszym krajem, który użył nowatorską szczepionkę przeciwko SARS-COV-2 opartą na mRNA i do końca stycznia 2021r. zaszczepiono tam ponad 30% populacji i blisko 90% osób powyżej 70 roku życia.\nGrupa Dr Briller sześciokrotnie sporządziła profile 27 pracowników służby zdrowia w różnym wieku, przed i po podaniu pierwszej i drugiej dawki szczepionki.\nWykorzystując cytometrię masową, sekwencjonowanie RNA i pochodzące z krwi DNA, grupa Dr Briller jako pierwsza przedstawiła molekularną charakterystykę pierwszej na świecie szczepionki mRNA.\nJeśli nie możesz uczestniczyć w transmisji na żywo, Twoja rejestracja umożliwi Ci obejrzenie nagrania na żądanie po wydarzeniu.\nBaker Ruskinn - webinar dla PhO2x Box\n30 czerwca br. zapraszamy na kolejny webinar Baker Ruskinn. Tym razem dr Krista Rantanen na sesji informacyjnej opowie o nowej i innowacyjnej komorze hodowlanej z kontrolowaną zawartością tlenu. Omówione zostaną zagadnienia:\nkompatybilności z inkubatorem CO2\nkompatybilności ze stacjami roboczymi o niskiej zawartości tlenu, która umożliwia jednoczesne wykorzystanie wielu atmosfer O2\nzastosowania przyrządu jako samodzielnego rozwiązania laboratoryjnego do badań małych organizmów modelowych\nprzeglądu funkcji: ekran dotykowy z monitorowaniem CO2/O2, cyklem hipoksji, rejestrami danych i dwoma rozmiarami komór hodowlanych\nniedrogiego i elastycznego rozwiązania physoxia\nZarejestruj się (gotowebinar.com). Uwaga, jest możliwość wyboru godziny.\nInkubatory CO2 - oferta specjalna\nKup inkubator CO2 Thermo Scientific Forma Steri-Cycle serii i160 lub Forma Steri-Cycle serii i250 z miedzianym wnętrzem za cenę inkubatora CO2 z wnętrzem ze stali nierdzewnej.\nPrzy zamówieniu podaj kod promocyjny THC0011172, aby zweryfikować cenę.\nPromocja trwa do 31 sierpnia 2021r.\nOferta dotyczy modeli: 51030302, 50145521, 51030533, 51030981, 51030999.\nO szczegóły oferty zapytaj Twojego przedstawiciela ALAB-u


Zapiekanka z kaszy gryczanej z mięsem mielonym i warzywami - przepis na zapiekanka z kaszy gryczanej z mięsem mielonym i warzywami od ulubione przepisy - Durszlak.pl\nPrzepis: Zapiekanka z kaszy gryczanej z mięsem mielonym i warzywami\nZapiekanka z kaszą gryczaną, mięsem mielonym i warzywami – prawda, że brzmi ciekawie? Mnie skusiła…mimo, że kaszę gryczaną gotuję bardzo rzadko. Wyszła – zaskakująco dobra :) Dość bogata w smaku, lekko słodkawa przez dużą ilość warzyw w mięsnym farszu. Można podawać z białym serem lub bez niego…ale to taka wisienka na torcie. Tort można zjeść i bez niej, ale z nią jest lepiej ;) Zachęcam do wypróbowania. Niech Was nie zrazi...\nnieniesia19: Zapiekanki, tarty, tosty • 01.10.2014\nzapiekanka z mielonym mięsem i warzywami 2302\nZapiekanka z kaszy gryczanej i mięsa mielonego 111\nZapiekanka z mięsem mielonym i warzywami 4924\nZapiekanka makaronowa z mięsem mielonym i... 3621\nZapiekanka makaronowa z mięsem mielonym i... 2353\nZAPIEKANKA Z MIELONYM MIĘSEM I WARZYWAMI 893\nZapiekanka z kaszą gryczaną i mięsem mielonym 194\nZapiekanka gryczana z mięsem, mozzarellą i... 24\nZapiekanka z mięsem mielonym i warzywami 1285\nZapiekanka z kaszy gryczanej z mięsem mielonym... 380


Replika karabinu snajperskiego G96 Wood | Repliki Airsoft \_ Repliki gazowe \_ Karabiny snajperskie | Gunfire.pl - repliki Airsoft! asg, airsoftguns, militaria, broń, repliki broni\nObserwowane (0)0 szt. za 0,00 PLNwyszukiwarka zaawansowana MENURepliki AirsoftRepliki elektryczneRepliki gazoweRepliki sprężynoweGranatnikiRepliki HPARepliki OutletPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyCzęści i AkcesoriaKulkiCzęści wewnętrzneCzęści zewnętrzneCzęści do GBBCzęści i akcesoria HPAMagazynkiGazy, naboje CO2Akumulatory/BaterieŁadowarkiKomory i gumki Hop-upOptykaLatarkiGranaty, minyPreparaty, oleje, smaryDo replik sprężynowychGadżety militarnePozostałe akcesoriaPirotechniczneNarzędzia, chronografyLufyMaskowanie i farbyUkłady MOSFET i ASCUPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyWyposażenie TaktyczneKamizelki taktyczneŁadownice i kieszeniePlecaki i torbyHełmy i akcesoriaPokrowce na replikiUbiór militarnyOkulary i gogleSystemy nośne i akcesoriaSystemy hydracyjneNoże, multitoole, scyzorykiOchraniaczeMaskiKaburyNaszywkiRadia i akcesoriaPozostałeAkcesoria do kamer typu GoProRękawicePasy i szelkiLornetkiPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyOutdoorNoże, multitoole, scyzorykiCamping i SurvivalLatarkiLornetki i teleskopyArtykuły obronnePromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyStrzelectwoWiatrówkiPistolety wiatrówkiKarabinki wiatrówkiAkcesoria do wiatrówekPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyUsługi serwisoweUsługi serwisoweDarmowy downgrade replikiDarmowa usługa malowania - dostosowanie repliki do lokalnego prawaTuningPromocjeNowościPonownie dostępneDostępne wkrótceProdukty za punktyMarkiJesteś tu: Strona głównaRepliki AirsoftRepliki gazoweKarabiny snajperskieReplika karabinu snajperskiego G96 WoodTwoje konto Wyszukiwarka Rejestracja Logowanie Zapomniane hasło Replika karabinu snajperskiego G96 WoodWykonanie: metal + drewno + tworzywoWaga: 3240gDługość: 1150mmKolor: czarnyPrędkość wylotowa: ~410 FPSNapęd: CO2Producent: G&G\nProducent: G&GKod produktu: GIG-02-006404Seria: PR_40Produkt w magazynie w bardzo małej ilości\nPowiadom mnie o dostępności produktuCena katalogowa1 705,05 PLN\nNasza cena 1 705,05 PLN1023.03PLNPLN\nOszczędzasz 40% (682,02 PLN). In stock\nSzybkie i tanie zwrotySprawdźPodaj dane kontaktowe, a my damy Ci znać kiedy towar będzie dostępnyReplika karabinu snajperskiego G96 WoodKod produktu: GIG-02-006404Rozmiar: Wprowadź swój adres e-mail, na który wyślemy Ci jednorazowe powiadomienie, gdy ten towar będzie ponownie w sprzedaży.\nReplika karabinu snajperskiego G96 Wood\nReplika karabinu snajperskiego produkcji G&G, należąca do linii GT Advanced - rodziny replik najwyższej jakości, przeznaczonych dla najbardziej wymagającego użytkownika. Wystarczy wziąć G96 do rąk aby od razu przekonać się, że stoi o 2 półki wyżej od tanich replik tego typu. Konstrukcja została bardzo dobrze spasowana, brak tutaj luzów i tak naprawdę ciężko o połamanie, czy zgubienie czegokolwiek.\nŁoże repliki zostało wykonane z naturalnego, lakierowanego drewna. Kolba została zakończona wyjątkowo grubą i wygodną, kilkuwarstwową stopką z tworzywa oraz gumy. Poza łożem praktycznie cała reszta karabinu wykonana została z metalu. Są to m. in. solidna, jednoczęściowa lufa zewnętrzna. szyna montażowa RIS, mechanizm zamka wraz z zespołem spustowym. Na grzbiecie znajduje się wspomniana już unwersalna szyna montażowa RIS 22mm, dzięki której będzie można wyposażyć karabin w różnego typu celowniki optyczne. Dostep do pokrętła regulacji systemu hop-up jest niezwykle prosty - znajduje się ono na zewnątrz korpusu, zaraz przy montażu optyki. Regulacja może być więc natychmiastowa i możemy jej dokonywać na bieżąco, nawet podczas prowadzenia ognia.\nDzięki zastosowaniu przez konstruktorów z G&G wysokiej jakości części wewnętrznych oraz ich dobrego spasowania, układ porusza się gładko i przeładowanie zamka nie sprawia żadnych problemów. Zaraz obok rączki przełądowania znajduje się dźwignia bezpiecznika. Szczelny układ gazowy pozwala na osiągnięcie prędkości wylotowej rzędu ~410 FPS zaraz po wyciągnięciu z pudełka. Replika zasilana jest standardową, 12g kapsułą CO2 - instaluje się ją wewnątrz magazynka, po zdjęciu stopki. Klucz potrzebny do dokręcenia kapsuły znajdziemy w zestawie.\nPodsumowując - firmie G&G udało się stworzyć wysokiej jakości, skuteczną replikę snajperską, gotową na bezproblemowe tuningi mocowe i wytrzymałościowe. Na ową skuteczność składa się także długa, 655mm lufa wewnętrzna.\nDo repliki dołączono masywny, wykonany z metalu magazynek, jego pojemność wynosi 29 kulek.\n- replika- magazynek- klucze do montażu- instrukcja obsługi\nNazwa:Replika karabinu snajperskiego G96 WoodWykonanie:Metal + drewnoProducent:G&GGwarancja:6 miesięcyPrędkość wylotowa [FPS]:Jest to prędkość kulki, w momencie opuszczenia przez nią lufy repliki. Mierzona jest w FPS (stopy na sekundę).\n1 J = 99 m/s 1 J = 326,7 FPS~410 Napęd / zasilanie:Napęd gazowy - CO2 12gTryb ognia:Ogień pojedynczyDługość repliki [mm]:Długość repliki mierzona jest pomiędzy dwoma najdalej oddalonymi od\ndługości (np. składana kolba lub przedłużany tłumik ognia).1150Długość lufy wewnętrznej [mm]:655Waga [g]:Jest to wartość, która obejmuje wagę repliki, magazynka oraz pozostałych akcesorii znajdujących się w zestawie bez akumulatora, ładowarki, wyciora itp. itd.3240Rodzaj magazynka:Magazynek typu Low-CapPojemność magazynka [szt.]:29Hop-Up:System Hop-Up służy do podkręcania kulki podczas wystrzału (wprowadzenie jej w obrót rotacyjny), dzięki któremu, przedłuża ona swój tor lotu. Działające prawa fizyki, powodują iż obrót kulki unosi ją do góry, natomiast siły grawitacyjne naturalnie ją przyciągają. Odpowiednie wyregulowanie Hop-Up, spowoduje wyrównanie tych dwóch zjawisk, co zaowocuje długim i prostym lotem na dłuższym dystansie oraz większeym skupieniem strzału (poprawienie celności).Jest, regulowanyBlow Back:Blow Back (BB) jest to system imitujący pracę zamka (odrzut podczas wystrzału), który spotykany jest najczęściej w modelach gazowych pistoletów i karabinów, jednakże co raz częściej pojawia się on także w replikach elektrycznych. Dzięki temu, strzelanie staje się bardziej zbliżone do ostrych odpowiedników, co zwiększa realizm podczas rozgrywek. Za każdym naciśnięciem za spust, replice towarzyszy tzw. "kopnięcie", czyli odrzut spowodowany zwrotnym ruchem zamka.W modelach gazowych, system blowback działa dzięki przeznaczonej na ten cel większej części gazu, natomiast w replikach elektrycznych, zamek poruszany jest dzięki pracy silnika napędzającego cały mechanizm.BrakOpinie użytkownikówAby móc ocenić produkt lub dodać opinię, musisz być zalogowany.\npola oznaczone - - są wymagane zobacz produkty wybrane specjalnie dla ciebieReplika karabinu snajperskiego G96 Wood1 023,03 PLN\n1534.55 PKTBĄDŹ NA BIEŻĄCO I ZAPISZ SIĘ DO NASZEGO NEWSLETTERA


Odkurzacz Vacuum Cleaning Robot V3 - Viomi AZE Tech\nPolecam 18831 Nie polecam 167\n» Odkurzacz Vacuum Cleaning Robot V3 - Viomi\nOdkurzacz Vacuum Cleaning Robot V3 - Viomi\nNowoczesny odkurzacz sprzątający Viomi V3 z rodziny Xiaomi został przystosowany do pracy w trudnych warunkach. Nie jest to zwyczajny robot, bowiem nadaje się on do odkurzania oraz mycia podłóg zarazem. Tak innowacyjne rozwiązanie pozwala zaoszczędzić sporo czasu, który do tej pory trzeba było przeznaczać na sprzątanie mieszkania.\nViomi robot sprzątający został wyposażony w niezbędny czujnik, pozwalający mu swobodnie poruszać się po różnych przestrzeniach i jednocześnie omijać przeszkody. Duża bateria pozwala zapomnieć o ciągłym ładowaniu swojego urządzenia na jednej baterii, zbiorniku na kurz oraz pojemniku na wodę jest w stanie wysprzątać, oraz oczyścić około 250 m2.\nOczyszczanie powierzchni 250 m2 w jednym czasie:\nRobot sprzątający Viomi V3 został wyposażony w duży zbiornik na wodę o pojemności 550ml i pojemnik na kurz o pojemności 550 ml do szybkiego zbierania brudu, włosów itp. W połączeniu z symulowanym ręcznym systemem czyszczenia Al typu Y, robot może pracować przez 150 min i wyczyścić obszar 250 m2 za jednym razem.\nSystem zwalczania wirusów jako odświeżacz powietrza:\nSystem zwalczania wirusów złożony z filtra HEPA i jednorazowej szmatki z funkcją sterylizacji sprawia, że spaliny są świeże i sterylne, osiągając poziom oczyszczacza powietrza.\nTworzenie dokładnej mapy w celu unikania przeszkód:\nUlepszona nawigacja mapowania LDS w celu szybkiego tworzenia bardziej stabilnych i dokładniejszych map, łatwych w obsłudze w złożonych środowiskach.\nDynamiczna ścieżka Al + algorytm SLAM poprawia efektywność czyszczenia o 30%:\nZastosowany algorytm dynamicznej ścieżki Al do skanowania nieoczyszczonego obszaru za pomocą radaru laserowego, pozwala na obliczenie optymalnej ścieżki i nie ominięcie żadnego rogu oraz skrócenie czasu czyszczenia i poprawę wydajności o 30%. Robot sprzątający Xiaomi Viomi V3 wyposażony został w 4-rdzeniowy procesor Cortex-A7 i algorytm SLAM, dzięki czemu może dokładnie narysować ścieżkę czyszczenia.\nElektryczna mikro pompa wodna MEWP = bardziej precyzyjna objętość wody:\nUlepszona mikro precyzyjna elektryczna pompa wodna MEWP z 3 poziomami regulacji objętości wody, na którą nie wa wpływu pozostałe ciśnienie wody i powietrza. Pożegnaj się z moczeniem podłogi, nie dokładnym myciem i wyciekiem wody!\n3 rodzaje trybu zamiatania i zmywania:\nWybierz dowolny tryb czyszczenia w zależności od zabrudzenia. Kiedy podłoga jest szczególnie brudna, wybierz najpierw zamiatarkę, a następnie mopa. Przy umiarkowanym zabrudzeniu należy użyć trybu pojedynczego zamiatania lub pojedynczego zmywania.\nDwa tryby sprzątania S lub Y\nŚcieżka typu Y, czyli dwukierunkowe wycieranie ruchem posuwistno-zwrotnym i większe pokrycie. Tryb typu Y przesuwa się w tę i z powrotem, tak aby głęboko usunąć brud bez pozostawienia martwych zakątków. Tryb S wymiata kurz przy dużej prędkości zamiatania.\n2600Pa odkurzacz o najsilniejszej mocy ssania na rynku!:\nWykonany w Japonii bezszczotkowy silnik o dużej mocy, dzięki któremu moc ssania wzrosła o 25%. Dmuchawa powietrza zwiększyła prędkość do 18000 r/min, czyli wzrosła o 10%.\nGdziekolwiek jesteś, posprzątaj swój dom zgodnie z planem:\nZdalnie sterownie dostępne w aplikacji pozwala ustalić harmonogram, sprzątanie salonu może odbyć się rano, sprzątanie kuchni po południu, natomiast sprzątanie całego domu jutro. Możesz stworzyć 5 map pięter, żeby sprzątać na górze i na dole w dowolnym momencie. Robot sprzątający VIOMI V3 poradzi sobie z dużym domem oraz mieszkaniem złożonym, wykorzystując podział pomieszczeń i nazewnictwo.\n12 zestawów czujników zapobiegających kolizji i upadkowi:\nCzujnik pojemnika na kurz, Czujnik klifowy, Czujnik antykolizyjny LDS, Przedni czujnik bufora\n6-osiowy żyroskop, Czujnik panelu antykolizyjnego, Czujnik odległości LDS, Czujnik zawieszenia, Czujnik prędkości koła napędowego, Czujnik mopa, Czujnik monitorowania szmatki, Czujnik krawędzi.\nNazwa Vacuum Cleaning Robot\nFunkcje urządzenia Ssanie | Mopowanie\nRegulacja mocy ssania Tak - poprzez aplikację\nSterowanie przez aplikację Tak - poprzez aplikację Mi-Home\nWymiary 35 x 35 x 9.5 cm\nWaga 3.5 kg | 6.8 kg z opakowaniem\nZestaw zawiera Odkurzacz|Stacja do ładowania + zasilacz|Jednorazowa szmatka do mopa|Wielorazowa szmatka do przecierania na mokro|Wielorazowa szmatka do przecierania na mokro i sucho|2x Zmiotka przednia|1x Pojemnik na wodę|1x Pojemnik 2 w 1 do mopowania i odkurzania\nOdkurzacz Vacuum Cleaning Robot V2 Pro - Viomi\n2x Filtr wymienny do odkurzacza Xiaomi Mi Robot Vacuum Mop Pro / Viomi\nJednorazowe Ściereczki Mi Robot Vacuum-Mop Pro/ VIOMI Disposable Mop -30sztuk\n2x Filtr wymienny do odkurzacza Xiaomi Mi Robot Vacuum Mop\nZbiornik na wodę do odkurzacza Xiaomi Mi Robot Vacuum Mop Pro / Viomi\nJednorazowe Ściereczki Mi Robot Vacuum-Mop / 1C Disposable Mop -30sztuk\nWodoodporna podkładka mata pod odkurzacz Xiaomi Mi Robot Mop


ZTU dla indywidualnego i społecznego rozwoju! - Siemianowice Śląskie\nZespół Szkół Sportowych w Siemianowicach Śląskich informuje, że w ramach ogólnopolskiej kampanii Zachowaj Trzeźwy Umysł 2018 w Gimnazjum nr 1 i Szkole Podstawowej nr 8 zrealizowano godziny wychowawcze w oparciu o ulotki profilaktyczne. Uczniowie zostali zapoznali z technikami asertywności. Wzmacniano uczniów w poczuciu własnej wartości. Przypomniano czym jest samoakceptacja. Uczniowie doszukiwali się we własnej osobie mocnych stron. Przedstawiali propozycje myślenia pozytywnego i negatywnego. W oparciu o własne przemyślenia, pracowali na dramie.\nNa terenie szkoły kampanię rozpowszechniono również w gablotach za pomocą materiałów promocyjnych.\nWśród rodziców przeprowadzono kampanie uświadamiającą, jak kształtować i budować u dziecka poczucie własnej wartości.\nPrzedstawiano również propozycje pracy nad dobrymi relacjami z własnym dzieckiem — warsztaty prowadzone z psychologiem.\nPoszerzono również działalność wolontariatu w szkole. Uświadomiono uczniów jak ważna jest bezinteresowna pomoc niesiona innym.\nProgram u młodszych uczniów został realizowany w sposób poniżej przedstawiony:\nW klasach II i III realizowano i omawiano kartę „Jaki jestem? Jaka jestem?” – dotyczącą dobrych i złych cech, wad i zalet.\nW klasach IV realizowano i omawiano kartę „Lubię siebie, bo jestem wyjątkowy!” – moje mocne strony.\nW klasach V realizowano i omawiano kartę „Poznaj silę pozytywnego myślenia!” – dotyczącą koncentrowania się na pozytywnych skutkach działań własnych i innych.\nSporządziły: Aneta Cygan, Romana Jakubczyk\nKampanią społeczną Zachowaj Trzeźwy Umysł zostali objęci uczniowie szkoły podstawowej, gimnazjum oraz uczniowie ze szkoły zawodowej, branżowej i przysposabiającej do pracy.\nNa terenie szkoły rozwieszone były plakaty propagujące treści profilaktyczne.\nUczniowie w ramach akcji ZTU wykonali prace plastyczne na temat autoprezentacji. Wszystkie prace uczniów wywieszone zostały na terenie szkoły.\nW ramach akcji profilaktycznej prowadzone były przez nauczycieli zajęcia dydaktyczne i wychowawcze dotyczące poczucia własnej wartości, cyberprzemocy, szkodliwości alkoholu, nikotyny i narkotyków. Odbywały się również prelekcje prowadzone przez policję oraz Młodzieżowe Centrum Kariery — Ochotniczy Hufiec Pracy w Radzionkowie.\nSzkoła podstawowa: „Akceptuję siebie jestem wyjątkowy”.\nSzkoła podstawowa, Gimnazjum, Zasadnicza Szkoła Zawodowa, Szkoła Branżowa i Szkoła Przysposabiająca do Pracy: „Cyberprzemoc” (06 czerwca 2018)\nZajęcia prowadzone przez policjanta z KMP w Siemianowicach Śl.\nSzkoła Przysposabiająca do Pracy (30 maja 2018): „Jaki jestem, jaka jestem?”, „Pozytywne myślenie”.\nZajęcia profilaktyczne pt. „Jestem wartościowym człowiekiem, moje mocne strony”.\nZajęcia prowadzone przez mobilne Młodzieżowe Centrum Kariery — Ochotniczy Hufiec Pracy w Radzionkowie.\nPropozycje tematów zajęć dydaktycznych, zajęć wychowawczych oraz artystycznych proponowanych w ramach kampanii Zachowaj Trzeźwy Umysł dostosowane były do możliwości i potrzeb uczniów niepełnosprawnych intelektualnie w pełni wykorzystywały ich potencjał umysłowy.\nKoordynatorzy ZTU w Zespole Szkół Specjalnych w Siemianowicach Śląskich: Anna Suda, Agnieszka Kieł\nGimnazjum nr 3 (w Zespole Szkół nr 3) w Siemianowicach Śląskich\nW Gimnazjum nr 3 w roku szkolnym 2017/2018 w kampanii Zachowaj Trzeźwy Umysł wzięły udział cztery klasy – dwie klasy drugie i dwie klasy trzecie. Wychowawcy klas drugich zrealizowali tematy kampanii „Poczucie własnej wartości kluczem do szczęścia”, „Najtrudniej poznać samego siebie” podczas dwudniowej wycieczki szkolnej. Zajęcia prowadzono metodą warsztatową.\nW klasach trzecich wychowawcy poruszali wyżej wymienione zagadnienia na godzinach wychowawczych. Forma realizacji to pogadanki i prelekcje.\nZ tematyką kampanii zostali zapoznani rodzice uczniów gimnazjum podczas wywiadówek. Do realizacji programu włączył się pedagog szkolny, który przeprowadził z młodzieżą zajęcia warsztatowe pt.: „Jak budować samoakceptację?”. Wychowawcy i pedagog w pracy z młodzieżą wykorzystali materiały tematyczne.\nAutor: Joanna Siwczyk\nSzkoła Podstawowa nr 20 z Oddziałami Integracyjnymi w Siemianowicach Śląskich\nW SP nr 20 w Siemianowicach Śląskich w ramach kampanii:\nPoinformowano społeczność szkolną o uczestnictwie w Zachowaj Trzeźwy Umysł.\nUczniowie klas III – VI wzięli udział w konkursie plastycznym „Autoportret – zadziwiam siebie, gdy siebie poznaję”. Prace przesłano do organizatora konkursu.\nPsycholog szkolny, wychowawcy przeprowadzili zajęcia profilaktyczne w klasach (kwiecień-czerwiec 2018) z wykorzystaniem otrzymanych scenariuszy: w klasach I-III „Lubię siebie, bo jestem wyjątkowy”, w klasach IV-VI „Ja i moja grupa”, „Poznaję siłę pozytywnego myślenia”, w klasach VII „Akceptuję samego siebie”, „Najtrudniej poznać samego siebie”.\nGazetka ścienna dla rodziców z wykorzystaniem materiałów z kampanii nt budowania poczucia własnej wartości u dziecka.\nGazetka ścienna dla uczniów z wykorzystaniem materiałów z kampanii nt poczucia własnej wartości\nDzień Sportu – przedsięwzięcie propagujące zdrowy i aktywny styl życia.\nW ramach kampanii w Szkole Podstawowej nr 16 w Siemianowicach Śląskich, w maju i czerwcu 2018 podjęto następujące działania:\nPrzeprowadzone zostały w oddziałach przedszkolnych oraz w klasach II i III zajęcia z wykorzystaniem kart pracy dla uczniów w wieku 6-9 lat „Lubię siebie, bo jestem wyjątkowy!” oraz kart pracy dla uczniów w wieku 6-9 lat „Jaki jestem, jaka jestem?”. Zajęcia prowadzone były przez wychowawców lub pedagoga szkolnego w ramach doraźnych zastępstw. Zajęcia były podsumowaniem całorocznej pracy z uczniami pozwalającymi im na lepsze samopoznanie. Z powstałych prac przygotowano prezentację sylwetek uczniów, eksponowaną na korytarzu szkolnym.\nW trakcie godzin wychowawczych oraz zajęć rozwijających kompetencje społeczno-emocjonalne pracowano z uczniami wykorzystując karty pracy dla uczniów w wieku 10-12 lat „Poznaję siłę pozytywnego myślenia!”. W każdej klasie powstała zbiorcza praca uczniów wskazująca na sposoby pracy nad pozytywnym myśleniem oraz jego dobroczynny wpływ na podejmowane działania życiowe.\nCzłonkowie „Szkolnego Klubu Wolontariatu” działającego w szkole przeprowadzili zajęcia w klasach, pod nadzorem opiekunów klubu, zachęcające do pomagania innym, z wykorzystaniem karty pracy dla uczniów w wieku 10-12 lat „Pomagając innym, staję się lepszym!”. Na godzinach wychowawczych poruszono tematy zaproponowane w materiałach ZTU dotyczące pomagania innym. Na gazetce pedagoga/psychologa prezentującej prace uczniów, wyeksponowano prace uczniów zachęcające do pomagania innym, przygotowane w trakcie zajęć.\nW gimnazjum przeprowadzono zajęcia, będące podsumowaniem całorocznych działań wychowawców oraz pedagoga i psychologa szkolnego z użyciem kart pracy dla uczniów w wieku 13-16 lat „Najtrudniej poznać siebie!”. W trakcie całego roku szkolnego, zgodnie z zapisem w programie profilaktyczno-wychowawczym szkoły, prowadzone są systematyczne działania mające na celu budowanie pozytywnego obrazu własnej osoby w ramach bieżących godzin wychowawczych.\nOgłoszono konkurs „Autoportret”. Zorganizowano zajęcia popołudniowe, w trakcie których uczniowie mogli wykonać prace z pomocą nauczyciela plastyki. Prace zostały wysłane w czerwcu 2018 do organizatora akcji.\nPrzygotowano wspólnie z uczniami gazetkę promująca cele tegorocznej kampanii oraz przygotowano materiały poszerzające wiedzę zawartą w przygotowanych przez organizatora materiałach.\nW trakcie zebrań z rodzicami rozprowadzono materiały przygotowane dla rodziców oraz przygotowano dla nich gazetkę informacyjną.\nSzkoła Podstawowa nr 13 w Siemianowicach Śląskich\nW ramach działań związanych z kampanią społeczną przeprowadzonych w 2018 roku, nauczyciele Szkoły Podstawowej nr 13 podjęli się realizacji wielu zadań i przedsięwzięć skierowanych do uczniów. Koordynatorzy realizując założenia kampanii skupili się przede wszystkim na kształtowaniu postaw sprzyjających rozwojowi indywidualnemu i społecznemu uczniów, ze szczególnym uwzględnieniem budowania poczucia własnej wartości, działaniach profilaktycznych, kształtowaniu postaw sprzyjających rozwojowi więzi i przyjaźni oraz kształtowaniu postaw prozdrowotnych ze szczególnym uwzględnieniem spędzania czasu wolnego.\nRealizacja założeń Kampanii odbywała się poprzez:\n– organizację szerokiej gamy zajęć pozalekcyjnych (kółek zainteresowań), na których uczniowie mogli często w twórczy sposób doskonalić swoje umiejętności, rozwijać liczne pasje oraz poszerzać swoją wiedzę z różnych dziedzin,\n– organizację szkolnych imprez sportowych promujących aktywny i zdrowy styl życia,\n– organizację wycieczek turystyczno-krajoznawczych ukazujących możliwość spędzania wolnego czasu,\n– uczestnictwo w konkursach proponowanych w materiałach Kampanii (zajęcia plastyczne i literackie),\n– przeprowadzanie lekcji do dyspozycji wychowawcy dotyczących pozytywnego myślenia, dostrzegania własnych zalet oraz budowania poczucia własnej wartości,\n– prowadzenie gazetki o tematyce związanej z Kampanią,\n– organizację imprez szkolnych integrujących nauczycieli, uczniów, rodziców oraz środowisko lokalne (Jarmark Bożonarodzeniowy, festyn rodzinny),\n– sprawowanie opieki pedagogicznej i psychologicznej nad dziećmi z zagrożonych i dysfunkcyjnych środowisk (indywidualna praca pedagoga i psychologa szkolnego),\n– przeprowadzanie zajęć na tematy prozdrowotne (współpraca ze studentami Śląskiego Uniwersytetu Medycznego),\n– przeprowadzanie pogadanek na tematy prozdrowotne, potrzeby aktywnego spędzania czasu wolnego oraz bezpiecznych wakacji (lekcje do dyspozycji wychowawcy),\n– rozwijanie umiejętności współpracy w grupie, realizacji wspólnych celów, kształtowaniu poczucia własnej wartości oraz wzmacnianiu pozytywnych więzi w grupie (lekcje do dyspozycji wychowawcy oraz lekcje wychowania fizycznego),\n– spełnianie założeń szkolnego programu profilaktyki,\n– wolontariat — współpraca z Domem Pomocy Społecznej dla Dorosłych Zgromadzenia Sióstr św. Karola Boromeusza, współpraca ze schroniskiem dla zwierząt w Chorzowie, współpraca ze Śląskim Ogrodem Zoologicznym, przeprowadzanie akcji społecznych.\nPrzeprowadzane działania budziły duże zainteresowanie uczniów i ich rodziców. Zaangażowanie uczniów w przeprowadzane zajęcia i akcje było ogromne. Mamy nadzieję, że przyniosły uczestnikom wiele satysfakcji oraz dostarczyły nowych wrażeń i przeżyć.\nSzkoła Podstawowa nr 11 w Siemianowicach Śląskich\nW SP nr 18 poprzez liczne podjęte działania realizowano główne cele kampanii.\nWspieranie budowy poczucia własnej wartości (czynnik chroniący przed sięganiem przez dzieci po substancje psychoaktywne) – zrealizowane działania i ich uczestnicy:\n– Szkolne koła zainteresowań, zajęcia dodatkowe (taneczne, sportowe) – uczniowie kl. I-VIII\n– Zajęcia psychoedukacyjne w klasach oraz grupach umiejętności społecznych (pedagog, psycholog) – uczniowie klas I-VII\n– Szkolny projekt promocji dobrych postaw uczniów – SZKOLNA LIGA MISTRZÓW – uczniowie kl. IV-VIII\n– Działalność szkolnej grupy rozwoju osobistego dla dziewcząt z kl. VII – przygotowanie występu teatralnego dla dzieci i rodzin („Świętoszek” Moliera) – uczniowie kl. III-VII, rodzice\nWspieranie pozytywnych wyborów życiowych – zrealizowane działania i ich uczestnicy:\n– Realizacja autorskiego projektu szkoły „Lekcja z Gościem” – spotkania z osobami realizującymi swoje pasje zawodowe, hobbystyczne (10 h) – uczniowie kl. I-VII\n– Działalność szkolnej grupy teatralnej i wystawienie spektaklu „MIEĆ CZY BYĆ?” (według oryginalnego scenariusza uczennicy) – uczniowie kl. II-IV, grupa teatralna (kl. VI)\nOgraniczanie podejmowania przez dzieci i młodzież zachowań ryzykownych – zrealizowane działania i ich uczestnicy:\n– Poruszanie tematów z zakresu uzależnień i przeciwdziałania zachowaniom ryzykownym podczas codziennych zajęć edukacyjnych – uczniowie kl. I-VIII\n– Prowadzenie stałych zajęć dodatkowych w małej grupie umiejętności dla uczniów narażonych na negatywne wpływy środowiskowe – poruszanie problematyki uzależnień oraz budowy asertywności podczas zajęć (16 grup) – uczniowie kl. VI, VII\n– Zajęcia profilaktyczne w kl. VI i VII na temat zagrożeń związanych z dopalaczami (psycholog szkolny) – uczniowie kl. VI,VII\n– Angażowanie uczniów w imprezy sportowe z cyklu „Mężczyźni są zgrani” (mecze piłki nożnej z reprezentacją Straży Miejskiej, Policji itp.) – chłopcy z kl. III-VII\n– Promowanie oferty zajęć dodatkowych, szkolnych i pozaszkolnych wśród rodziców poprzez spotkania na zebraniach, informacje na szkolnej stronie internetowej itp. – rodzice, uczniowie\nWspieranie wychowawczej i profilaktycznej działalności szkół poprzez prowadzenie zajęć, spotkań i konkursów profilaktycznych – zrealizowane działania i ich uczestnicy:\n– Zorganizowanie zajęć warsztatowych dla dziewcząt z kl. VII z dietetyczką\n– Zorganizowanie we współpracy z UM występu profesjonalnego teatru profilaktycznego MASKA z Krakowa (tematyka antynarkotykowa) – uczniowie kl. IV-VII\n– Zorganizowanie gry profilaktycznej dla dzieci w ramach dorocznego festynu szkolnego „Bieg po zdrowie!” – uczniowie kl. I-VII\nSprawozdanie nadesłała Magdalena Sołdyńska – Wydział Edukacji, UM Siemianowice Śląskie\nPoprzedni wpisW ZTU działamy, edukujemy, pomagamy!\nPyskowice, woj. śląskie Następny wpis Realizujemy pasje na warsztatach i turniejach!


ATF-W8 - MORE Mannequins\n> Damskie>BESTSELLERY>CLASSIC MODERN>ATF-W8\nStojący żeński manekin w symetrycznej pozycji. Prosty minimalizm pozy jest futurystyczny i nadaje ekspozycji artystyczny efekt. Jest to jeden z najpopularniejszych sposobów eksponowania odzieży na witrynach sklepowych w największych sieciach odzieżowych. Nogi są proste, kolana i stopy są skierowane do przodu. Biodra i tułów są proste, bez żadnych dodatkowych ruchów. Ramiona są rozluźnione, a ręce zginają się w łokciu i nadgarstku, dzięki temu można je układać w dowolny sposób. Głowa patrzy prosto, lekko w bok. Nogi wykonane są z włókna szklanego, pomalowane na biały kolor. Tułów i głowa są pokryte naturalnym, kremowym materiałem bawełnianym. Ruchome ręce i dłonie manekina wykonane są z jasnobrązowego naturalnego drewna. Ten model manekina CLASSIC MODERN będzie wyglądał świetnie solo na wystawie, a także w grupie wielu manekinów.\nnr art. ATF-W8\nStojący żeński manekin w symetrycznej pozycji. Prosty minimalizm pozy jest futurystyczny i nadaje ekspozycji artystyczny efekt. Jest to jeden z najpopularniejszych...


Ścieżka prostej obfitości. - Gildia.pl - księgarnia internetowa - komiksy, filmy, książki, muzyka, rpg\nŚcieżka prostej obfitości.\nDruuna - 2 - Stwó...\nAutor:Sarah Ban Breathnach\nJack Canfield i inni\nMark Victor Hansen i inni\nBalsam dla duszy miłośnika psów.\nThe Secret. Nauki na każdy dzień.\nBalsam dla duszy nauczyciela.\nMózg i serce – magiczny duet.


Lutownice do elektroniki - sklep internetowy | Modulosy.pl\nStacja Lutownicza Bakon...\nBardzo wygodna stacja lutownicza posiadająca wiele zaawansowanych opcji. Duży ekran LED pokazuje aktualną oraz ustawioną temperaturę urządzenia. Ułatwia to pełną kontrolę nad parametrami pracy urządzenia. Nastawę zmienia się z pomocą dwóch dużych przycisków znajdujących się obok ekranu.\nCena za wszystkie wybrane: 299,00 zł\nLutownica kolbowa o wysokiej mocy 60W posiada regulację temperatury od 200 do 450 C. Duża moc powoduje szybkie nagrzanie się grota. Pozwala to na szybsze rozpoczęcie lutowania lub rozlutowania detali. Idealna dla hobbystów i profesjonalistów. PO OPŁACENIU ZAMÓWIENIA OTRZYMASZ NA MAILA PORADNIK LUTOWANIA, DZIĘKI KTÓREMU NIE BĘDZIESZ MIAŁ PROBLEMU Z...\nStacja Bakon BK881 posiada nowoczesne rozwiązania ułatwiające lutowanie w warunkach domowych, jak i do zastosowań zawodowych. Zestaw przycisków oraz duży, czytelny ekran znacząco ułatwiają pracę każdemu operatorowi. Umożliwiają one zmianę wielu parametrów istotnych w czasie lutowania. Jednak najważniejszy z nich, temperatura, chroniony jest hasłem. Po...\nStacja lutownicza o mocy aż 90 W doskonale sprawdzi się w zastosowaniach domowych i zawodowych. Zapewnia również wygodę, co umożliwia pracę przez długi czas bez męczenia ręki. Włącznik na bocznej części stacji oznacza, że po lutowaniu nie musisz odłączać urządzenia od prądu. Po ustawieniu optymalnej temperatury pracy można ją zablokować z pomocą hasła.\nNiewielka przenośna stacja lutownicza Bakon BK950D jest bardzo poręczna. Łatwe ustawianie temperatury pracy odbywa się z pomocą dwóch przycisków, natomiast niewielki ekran LED pokazuje aktualną temperaturę urządzenia. 50 W mocy pozwala na błyskawiczne nagrzanie lutownicy – wystarczy jedynie 8 sekund.\nStacja lutownicza zajmuje nieco więcej miejsca na biurku, jednak zapewnia dodatkowe możliwości niż w przypadku typowych urządzeń tego typu. Przede wszystkim użytkownik ma dostępne wygodne pokrętło z możliwością ustawienia pożądanej temperatury. Skale zostały naniesione zarówno w stopniach Celsjusza, jak i Fahrenheita. Obok skali znajduje się niewielka...\nCena za wszystkie wybrane: 159,00 zł\nLutownica Kolbowa BAKON...\nNiewielka, ale niezwykle skuteczna lutownica z możliwością ustawienia temperatury w zakresie od 200 do 430 stopni wyświetlającej na wyświetlaczu. Z pomocą dwóch dużych, łatwo dostępnych przycisków oraz czytelnemu ekranowi LED z łatwością ustawisz pożądany poziom temperatury, a następnie sprawdzisz, czy został on osiągnięty przez urządzenie. Dodatkowy...


MIZUNO-JAPOŃSKA PRECYZJA – mpassions.pl\n14 kwietnia 2017507Views\nPo wizycie w kraju kwitnącej wiśni japońskie klimaty trzymają się mnie. Coś czuję w kościach, że jeszcze tam wrócę.\nTym razem produkty z kraju samurajów prawie same w padły mi ręce, a właściwie na nogi :)W Sklepie Biegacza na Powiślu miałam przyjemność testować buty japońskiej marki MIZUNO. Firma z wieloletnia tradycją ( założona w 1906 roku w Osace), ale mam wrażenie, że mało znana wśród polskich biegaczy. Trzymam za nich kciuki, aby jak najwięcej biegaczy ich pokochało.\nDo tej pory nigdy nie biegałam w butach Mizuno i jak tylko nadarzyła się taka okazja postanowiłam z niej skorzystać. Lubię nowości i szukam nowatorskich marek zarówno przy obuwiu sportowym, jak i przy odzieży, akcesoriach sportowych. Jest wiele marek, które są świetne, ale jeszcze przez nasz rynek mało rozpoznawalne. Wychodzę z założenia , że im więcej poznam produktów, tym moje doświadczenie, wiedza wzrasta. Testowania butów to raj dla biegaczy. Różne modele, pełna rozmiarówka, nowiusieńkie buty, w które można wskoczyć i przebiec się. Do tego fachowa porada, odpowiedni dobór obuwia, można dowiedzieć się różnych ciekawostek. Nie musisz po takim teście kupować tych butów.Te chwile są dla Ciebie, mierzysz, sprawdzasz, wypróbowujesz, biegasz ile chcesz i w czym chcesz.\nPrzetestowała 2 modele: MIZUNO Wave Rider 20 i MIZUNO Wave Ultima 8. Jedna pętla 3 kilometrowa po okolicznych ścieżkach w jednej parze i kolejna pętla w drugiej parze.\nJest to flagowy model tej marki. Rozchodzi się jak ciepłe bułeczki i powiem Wam, że w sumie wcale się nie dziwię. Przeznaczone do biegów asfaltowych, dla osób z neutralnym typem stopy takim, jak mam ja :)But nadający się zarówno na krótkie, jak i na długie dystanse.\nPrzy pierwszym założeniu od razu poczułam, że to jest to. But od razu dopasował się do mojej stopy, wygodny. Po przebiegnięciu się uważam, że but zrywny, dynamiczny, bieg w dużym komforcie. Na spokojnie mogłabym się pokusić o przebiegnięcie w nich dłuższego dystansu bez obawy , że moja stopa w tych butach będzie cierpiała. But idealny do biegania po mieści.\nTak, jak w przypadku japońskich produktów wszystko w tym bucie było na miejscu 🙂 tu nie ma przypadku.\nNa koniec urzekł mnie niesamowicie kolor tego modelu neonowy róż . Technologia, komfort oczywiście ważne sprawy, ale fajnie jeszcze jak but wygląda.\nCena dość wysoka około 599,99 pln, ale za jakość, komfort warto zapłacić taką cenę.\nTu mamy but również dla biegaczek neutrelanych z dużą ilością amortyzacji. Dla kobiet biegających w średnim tempie, którym zależy na dużej stabilizacji. But na twardą nawierzchnię. Przy pierwszym założeniu odniosłam wrażenie , że but jest trochę sztywny. Tak, jak przy modelu Wave Rider poczułam, że dopasowują się do mojej stopy, tak tutaj takiego odczucia nie miałam. Po przebiegnięciu się pętelki miałam wrażenie, że but mnie trochę ciśnie w najszerszej części stopy. Jakoś ta duża amortyzacja nie była dla mnie tak bardzo odczuwalna, jak bym się tego spodziewała.\nDo testów akurat trafił mi się model w kolorze czarnym z delikatnymi elementami turkusowymi. Jestem jednak za mocnym kolorem butów. Poprzedni model, który testowałam w neonowym różu przy zmierzchu, w ciemności super był widoczny, a czarny kolor to czarny.Cena około 339 pln\nMając możliwość przetestowania dwóch modeli marki MIZUNO Wave Ride 20 i Wave Ultima 8 jakbym miała dokonać wyboru zakupu moje byłby Mizuno Wave Rider 20.\nDla mojego męża marka Mizuno jest znacznie bliższa, bo wiele lat trenował w tej marce na hali siatkówkę i był mega zadowolony ze swoich butów. Od razu zgodził się, żeby ze mną pojechać na testy sprawdzić czy buty do biegania również spełnią jego oczekiwania. Testował model Mizuno Wave Rider w super neonowym pomarańczu i tak, jak ja od razu poczuł komfort na stopie .\nNiech jeźdźcy ( Rider ) z Osaki dobrze Was niosą 🙂\nMpassions zachwycona japońską precyzją.


Diamond X510MH Pionowa Antena Bazowa VHF UHFDiamond X-50N Antena Bazowa 144/430MHz\nX-510N Antena bazowa VHF/UHF pionowa / dookólna ze złączem N do dalekich łączności\n2m/70cm, długość 5.2m, złącze N, zysk: 8.3/11.7dB, typ: 3x5/8λ/8x5/8λ.\nAntena bazowa Diamond X510N dwupasmowa bardzo skuteczna\nX510N Diamond jest anteną dookólną dwupasmową VHF/UHF która posiada duże wzmocnienie dla pasma 145MHz - 8,3dB i pasma 430MHz - 11,7dB. Antena Diamond X-510N składa się z trzech skręcanych elementów umieszczonych w nieprzewodzącym włóknie szklanym odpornym na wiatr do prędkości 40m/s. Dodatkowe uszczelki opracowane przez Diamond do wszystkich anten tego producenta, zapewniają szczelność i wodoodporność. X510 są polecane dla tych którzy chcą mieć skuteczny zasięg w pasmach radioamatorskich.\nAnteny VHF/UHF Diamond X510N są wyposażone w złącze N a ich długość falowa wynosi 3 x 5/8λ dla pasma 2m i 8 x 5/8λ dla pasma 70cm. Model Diamond X510N jest najczęściej rozpatrywany i wybierany do współpracy z urządzeniami przemiennikowymi, szczególnie za duże osiągi w takim przedziale cenowym.\nZastosowanie anteny bazowej Diamond X510N polecane jest wszędzie tam gdzie istnieje możliwość instalacji długiej anteny szczególnie na wysokościach i zapewnienia dużych osiągów. Antena bazowa Diamond X510N jest typu bezobsługowego, raz zamontowana nie wymaga żadnych konserwacji. Razem z anteną znajdują się w komplecie wszystkie niezbędne elementy do mocowania na maszcie.\nDane techniczne anteny pionowej Diamond X510N :\nZysk: 8.3 /11.7 dB\nTyp: 3x 5/8λ (144), 8x 5/8λ (430)\nInstrukcja obsługi i montażu anteny pionowej Diamond X510N:\nDiamond X510N - instrukcja obsługi i montażu\nDiamond X-300N Antena bazowa VHF/UHF ze złączem N Diamond X-300N Antena dookólna 144/430MHz\nDiamond X-700H Stacjonarna antena pionowa VHF/UHF - Największa średnica w przekroju u podstawy w antenach DIAMOND - 144/430MHz Diamond X-700H - Antena Bazowa 144/430MHz\nX-7000 Diamond antena z pasmem 1200MHz Diamond X7000 Antena Bazowa pionowa 2m 70cm 23cm\nTrzypasmowa antena bazowa X5000 firmy Diamond Diamond X-5000 - Antena Bazowa 144 /430 /1200MHz


Strona główna1 » Wino - informacje2 » Wina mołdawskie – pokusa nie do odparcia3\nWina mołdawskie – pokusa nie do odparcia\nData dodania: 10-02-2016 Myśląc o Mołdawii można mieć wiele skojarzeń, jednak tym które nasuwa się najczęściej jest wino. Trunek ten towarzyszy mieszkańcom tego kraju niemal od urodzenia, aż do późnej starości. W chwilach, w kiedy się cieszą i w chwilach zadumy. Jest obecny przy śniadaniu, kolacji i obiedzie, można zakupić go wszędzie i w takiej formie, na jaką mamy akurat ochotę – z beczki, w butelce, a nawet ze szklanki. Zaznaczyć należy również, że w każdym szanującym się domu jest mała piwniczka, w której gospodarz przechowuje przynajmniej kilkaset litrów własnej produkcji.\nPo latach bycia częścią ZSRR, w którym stawiano głównie na ilość, wina mołdawskie zaczynają przeobrażać się w trunki jakościowe, które cieszą podniebienia nie tylko zwykłych obywateli, ale także królewskich nobilów. Wieść gminna niesie, że dwór brytyjski zaopatruje się właśnie tutejsze trunki.\nW historię winiarstwa mołdawskiego wpleciona jest legenda dotycząca oblężenia lokalnej twierdzy, w której brakowało jedzenia i picia. Pewnego dnia niespodziewanie nad warownię nadleciały bociany z winogronami w dziobach, upuściły je na dziedziniec twierdzy wprost pod nogi oblężonych. Dało im to możliwość posilenia się oraz podniosło morale załogi, która odzyskała wiarę w zwycięstwo. Bocian trzymający w dziobie winogrona stał się symbolem mołdawskiego winiarstwa i a historia mołdawskich twierdze splotła się z winem.\nJedną z gwiazd winiarstwa mołdawskiego jest wino Kagor. Posiada ono wytworną, ciemno-rubinową lekko połyskliwą szatę oraz niespotykany w innych winach aromat i smak. Odrobina czekolady, subtelne ilości owoców takich jak śliwka, czarna porzeczka, cytrusy, wiśnia, czereśnia oraz słodkich bakalii wprowadzają urocze zawirowania w jego zmysłowy odbiór.\nByć może kolejnych perełek doszukają się Państwo w nowościach z Mołdawii, które już od środy dostępne są w sklepie Euro-wino – zapraszamy.


FERIE ZIMOWE W FILII nr 7 w...\nFERIE ZIMOWE W FILII nr 7 w ULANICY\nRozwijamy zainteresowania – odnajdujemy pasje!!!\nPod takim hasłem odbywały się zajęcia podczas ferii zimowych zorganizowanych w filii bibliotecznej w Ulanicy.\nSpotkania w bibliotece, wyjazdy do kina i kręgielni czy gry i zabawy sportowe pozwoliły na ciekawe spędzenie wolnego czasu dzieciom pozostającym w miejscu zamieszkania w okresie wolnym od nauki szkolnej.\nProgram ferii był urozmaicony, składał się między innymi z warsztatów literacko-edukacyjnych, teatralnych, które przeprowadziła Pani Krystyna Dżuła i warsztatów kulinarnych, które przeprowadziły Panie z Koła Gospodyń Wiejskich z Ulanicy. Dla lubiących aktywność fizyczną przeznaczone były zajęcia sportowo – ruchowe. Młodzież grała w siatkówkę a najmłodsi bawili się chustą Klanzy. Celem zajęć było zainteresowanie dzieci pomysłami, które w przyszłości mogą przerodzić się w pasje.\nKażde zajęcia cieszyły się ogromnym zainteresowaniem, świadczyła o tym liczba uczestników biorących w nich udział. Każdorazowo na zajęcia przychodziła ponad 20-osobowa grupa dzieci.\nGorące podziękowania dla pani Krystyny Dżuły za poświęcony czas i ciekawą lekcję na temat teatru. Podziękowania kieruję również do Pań z KGW za wspaniałą lekcję kulinarną i pyszne słodkości oraz dziękuję Pani M. Gwóźdź dyrektor SP w Ulanicy za udostępnienie nam sali gimnastycznej.\nLicznik odwiedzin: 20233


Forum orientalne: Sprawdzony sklep internetowy z poduszkami puchowymi\n• Forum orientalne » Styl życia » Sprawdzony sklep internetowy z poduszkami puchowymi\nSprawdzony sklep internetowy z poduszkami puchowymi\n#1 Thu Mar 09, 2017 11:16 pm\nMożecie mi polecić jakiś sprawdzony sklep z poduszkami puchowymi? Najlepiej żeby mieli dostępne różne rodzaje, różne wielkości i tak dalej. Fajnie jak będą tam też kołdry do kompletu, żeby sobie dobrać albo w sumie od razu jakieś komplety też, ale dodatkowe poduszki same osobno do kupienia obowiązkowo również, bo to właśnie na poduszkach nam najbardziej zależy. Aha, no i ważne żeby to była dobra jakość, a nie jakieś byle co…\n#2 Fri Mar 10, 2017 1:43 am\nJa tam nie wiem jak kołdra może być byle co albo nie byle co, wszystkie prawie takie same, jak jest się czym przykryć to jest dobrze i tyle… Poduszka to jeszcze rozumiem, bo ważne żeby głowa dobrze była ułożona i kark nie bolał, ale kołdra?\n#3 Fri Mar 10, 2017 4:38 am\nNo ja nie podzielam tego zdania, zależy mi żeby kołdra była wygodna, przyjemna całkiem i ciepła no i żeby po pół roku nie była jakaś zużyta, zniszczona czy coś takiego. No a poduszki to już w ogóle, bardzo ważne żeby wygodne były dla głowy komfortowe i tak dalej.\n#4 Fri Mar 10, 2017 7:02 am\nPrawda, też uważam, że kołdry można podzielić bez problemu na porządne i dużo gorsze. A jeśli chodzi o poduszki puchowe sklep internetowy, które może Cię zainteresować to może być ten: https://proecodreams.pl/20-poduszki-puchowe. Mają i poduszki i kołdry z wysokiej jakości materiałów, w różnych rozmiarach. Dobre dla alergików również, o różnej grubości. Bardzo wygodne i nie zużywają się od codziennego użytkowania.\n#5 Fri Mar 10, 2017 8:27 am\nTeż polecam pościele proecodreams.pl, mają naprawdę dobre materiały i świetne wykonanie zarówno poduszek jak i kołder. Bardzo wygodne, ciepłe i rzeczywiście nie niszczą się od codziennego użytku.\n#6 Fri Mar 10, 2017 9:03 am\nOkej, dziękuję Wam bardzo za polecenie. Właśnie czegoś takie szukałem, ich produkty wyglądają na naprawdę dobrej jakości.\n#7 Fri Mar 10, 2017 10:04 am\nI naprawdę takie są. Ja kupiłam u nich kołdry i poduszki i dla siebie i męża, i dla dzieci i jeszcze zapasowy komplet w razie jakiś gości nocujących u nas w mieszkaniu i bardzo jestem zadowolona i naprawdę polecam.


120 lat temu urodził się Józef Mackiewicz - Portal Księgarski\nUrodził się w Sankt Petersburgu 1 kwietnia 1902 r. Józef był najmłodszym z trójki rodzeństwa. Sześć lat przed nim przyszedł na świat słynny publicysta, przyszły premier RP na uchodźstwie Stanisław Mackiewicz „Cat”, a w 1900 r. urodziła się Seweryna. W 1907 r. jego rodzina przeniosła się do Wilna. Uczęszczał do jednego z rosyjskich gimnazjów, ale ukończył już polską szkołę funkcjonującą pod okupacją niemiecką. Tam rozpoczęła się jego fascynacja literaturą, początkowo głównie dziełami popularyzującymi nauki przyrodnicze. Tradycje patriotyczne wyniósł ze szlacheckiego domu. Jego ojciec utracił majątek po Powstaniu Styczniowym, pochodząca z Galicji matka w swoim rodzinnym domu często gościła mieszkających w Krakowie weteranów z lat 1863–1864. Wielu krewnych Mackiewiczów po 1863 r. trafiło na zesłanie.\nJednym z jego pierwszych zetknięć z wielką historią było niemieckie bombardowanie Wilna, gdy niemal zginął od wybuchu bomby lotniczej. Jesienią 1918 r. brał udział w manifestacji na rzecz przyłączenia Wilna do odradzającej się Polski. Wiec został rozbity przez wojska niemieckie. Kilka tygodni później Mackiewicz przedarł się przez kordon wojsk niemieckich i dotarł do Łap na Podlasiu. Tam wstąpił w szeregi 13. Pułku Ułanów, złożonego w dużej części z mieszkańców Kresów. Wziął udział w wojnie polsko-bolszewickiej. Jesienią 1920 r. trafił do niewoli litewskiej. Dokładne zrekonstruowanie jego losów w czasie wojny jest niemożliwe ze względu na mieszanie się w jego wspomnieniach fikcji z faktami.\nPo wyjściu z niewoli w czerwcu 1921 r. rozpoczął pracę w Narodowym Muzeum Przyrodniczym w Warszawie. Krótko studiował nauki przyrodnicze na Uniwersytecie Warszawskim, a następnie na Uniwersytecie Wileńskim. Zajmował się ornitologią i w pamięci znajomych zapisał się jako miłośnik, znawca i hodowca ptaków. Pisywał reportaże ze swoich wędrówek po Kresach, które publikował w wileńskim „Słowie”. Motyw szacunku do przyrody będzie pojawiał się w jego twórczości przez kolejne dziesięciolecia. „Natura była dla niego prawdą absolutną, światem lepszym, bo istniejącym bez człowieka. Widział w niej doskonałość, której zaprzeczeniem była ludzka historia i świat społeczny” – pisze badacz twórczości Mackiewicza, prof. Włodzimierz Bolecki.\nMotyw bliskości dzikiej przyrody pojawił się później m.in. w jednej z jego pierwszych powieści, wydanym w 1938 r. „Buncie rojstów”. Pisał o fatalnej sytuacji gospodarczej i społecznej „Polski-B”, głównie północno-wschodnich Kresów II RP. Powieść była również wyraźną krytyką władz sanacyjnych. Mackiewicz piętnował politykę dążenia do zatarcia językowego, religijnego i kulturowego zróżnicowania Kresów. Swoją krytykę porządku politycznego lat trzydziestych kontynuował w dziełach wydawanych na emigracji.\nW 1922 r. podjął decyzję o rezygnacji ze studiów. Wybrał karierę publicysty w „Słowie”, wileńskim dzienniku pod kierownictwem swojego brata. Wspólnie publikowali także w czasopiśmie literackim „Żagary”. Redakcja szybko stała się miejscem pracy wybitnych intelektualistów kształtujących polską debatę publiczną w kolejnych dziesięcioleciach – byli tam Paweł Jasienica, Kazimiera Iłłakowiczówna, Czesław Miłosz, Ksawery Pruszyński, Marian Zdziechowski, Władysław Studnicki i Stanisław Rembek.\nW latach trzydziestych Mackiewicz stał się ideowym antykomunistą. Wielki wpływ na jego myślenie o totalitaryzmie sowieckim miała błyskotliwa analiza „Myśl w obcęgach. Studia nad psychologią Sowietów”, opublikowana przez jego brata.\nŻycie prywatne Józefa Mackiewicza było niezwykle burzliwe. W 1924 r. ożenił się z nauczycielką Antoniną Kopańską. Po rozstaniu związał się z Wandą Żyłowską. Z obiema miał córki. W 1934 r. związał się z Barbarą Toporską, dziennikarką „Słowa”, z którą spędził pół wieku.\nOstatni numer wileńskiego „Słowa” opublikowano 18 września 1939 r. Jeszcze tego samego dnia Stanisław Mackiewicz opuścił miasto i udał się w stronę granicy z Litwą. Wraz z nim wyjechał jego brat. 14 października w jednej z litewskich gazet w Kownie opublikował artykuł „My, Wilnianie”. Krytykował w nim rządy piłsudczyków i zapowiadał, że mieszkańcy Wilna z radością powitają wkroczenie armii litewskiej. Artykuł Mackiewicza wywołał oburzenie i przez kolejne lata był wypominany przez jego przeciwników.\nPrzez kilka miesięcy Mackiewicz wydawał polskojęzyczną „Gazetę Codzienną”. Od redakcji odsunięto go po antypolskich zamieszkach wiosną 1940 r., które wybuchły po śmierci dwóch litewskich policjantów. Po włączeniu Litwy do ZSRS w przeciwieństwie do wielu polskich dziennikarzy nie zdecydował się na kolaborację z nowym okupantem. Zakupił furmankę i zarabiał na życie, zajmując się transportem. Doświadczenia z tego okresu znalazły odbicie w jego twórczości, gdy opisywał życie wileńskiej prowincji pod rządami Sowietów. W czerwcu 1941 r., w obawie przed rychłym aresztowaniem, udał się do jednej z podwileńskich wsi, gdzie pojawił się samozwańczy prorok zapowiadający nadchodzące cuda. Według jego przepowiedni największy miał się wydarzyć już kilka dni później.\n24 czerwca Mackiewicz obserwował wkraczające do Wilna oddziały niemieckie. „Nigdy już bolszewicy” – powiedział do żony. Rzeczywiście do końca życia udawało się mu się uniknąć życia pod rządami komunistów. Pod nową okupacją Mackiewicz, w okresie od lipca do października 1941 r., publikował w wileńskim „Gońcu Codziennym”, gazecie wydawanej po polsku przez Niemców. Opisywał terror panujący na Litwie i metody stosowane przez propagandę sowiecką. W sierpniu 1941 r., na wieść o podpisaniu układu Sikorski-Majski, stwierdził, że jest to krok do podporządkowania Europy Środkowej ZSRS, i ostrzegł, że w przyszłości „nie będzie żadnej potęgi, która by była w stanie, albo nawet chciała, wyrwać polski naród z czerwonych kleszczy destrukcyjnego imperializmu”.\nFakt pisania do gadzinówki stał się podstawą późniejszych oskarżeń Mackiewicza o kolaborację z Niemcami. Wedle późniejszych interpretacji to właśnie stało się powodem wydania przez Wojskowy Sąd Specjalny Armii Krajowej wyroku śmierci na pisarza w 1943 r. Wyrok na Mackiewczu miał wykonać inny pisarz – Sergiusz Piasecki. Jednak autor „Kochanka Wielkiej Niedźwiedzicy” po raz pierwszy i jedyny w historii swojej współpracy z AK odmówił wykonania wyroku, bo miał wątpliwości co do winy Mackiewicza. Później ppłk Aleksander Krzyżanowski, komendant Okręgu Wileńskiego AK, podjął decyzję o uniewinnieniu pisarza. Sprawa wydania tego wyroku przez Armię Krajową jest do dziś niejasna. Prof. Bolecki stawia tezę, że stała za tym agentura sowiecka w szeregach AK. Sam Mackiewicz był niezwykle krytycznie nastawiony do podejmowanych przez Polskie Państwo Podziemne prób współpracy z Sowietami. W konspiracyjnych broszurach, a po wojnie w powieści „Nie trzeba głośno mówić” zarzucał władzom podziemnym, że wzmacniały drugiego okupanta.\nPo odkryciu w Katyniu grobów oficerów polskich zamordowanych przez Sowietów, na zaproszenie niemieckie i za zgodą polskich władz podziemnych, Mackiewicz udał się w towarzystwie kilku innych polskich pisarzy do Katynia jako obserwator ekshumacji zwłok. Po powrocie w „Gońcu Codziennym” opisał swoje refleksje znad dołu śmierci: „Kwiat inteligencji, rycerstwo Narodu! […] W takich chwilach samo życie wydaje się cynizmem. Wiosna nad dołem splątanych nawzajem rąk, nóg, wykrzywionych twarzy, zlepionych włosów, oficerskich butów, strupieszałych mundurów, pasów”.\nJak zauważa w rozmowie z PAP historyk prof. Tadeusz Wolsza, ujrzenie miejsca dokonania zbrodni katyńskiej wpłynęło na dalsze losy Mackiewicza i jego stosunek do komunizmu. „Zbierał wydobyte rzeczy należące do pomordowanych polskich oficerów. Analizował zebrane dokumenty i rozmawiał z nielicznymi świadkami spośród miejscowych mieszkańców. Prawdopodobnie dzięki niemu dostrzeżono, że znaleziona prasa pochodziła najpóźniej z wiosny 1940 r. Dla niego był to kolejny dowód sowieckiej odpowiedzialności za mord. Wówczas zrozumiał, że mówienie o zbrodni i jej badanie może być jego misją” – zaznacza prof. Wolsza. Część wydobytych artefaktów zabrał z sobą na emigrację. „Były wśród nich kula wyjęta z czaszki zamordowanego, naramienniki oficerskie i papierośnica. Jego córka wspominała, że przykładał do nich wielką wagę” – dodaje historyk.\nNa emigracji napisał książkę pt. „Katyń. Zbrodnia bez sądu i kary” – jedną z pierwszych prac, w których jako odpowiedzialnych za mord wskazuje się Sowietów. „Był też dyżurnym recenzentem wszystkich ukazujących się materiałów poświęconych sprawie katyńskiej. Był autorem stwierdzenia, że pojawia się w nich »podwójna dywersja«. Podkreślał, że należy dążyć do prawdy i nie można mieszać jej z fałszem, ponieważ takie działania stanowią pożywkę dla propagandy sowieckiej” – mówi prof. Wolsza. Na początku lat pięćdziesiątych Mackiewicz był świadkiem powołanej przez Kongres USA Komisji Maddena badającej okoliczności zbrodni katyńskiej. Był pytany m.in. o ocenę sfałszowanej dokumentacji sowieckiej.\nW obliczu zbliżającego się nadejścia wojsk sowieckich postanowił wyjechać do Generalnego Gubernatorstwa. Przez okupowaną Europę wiosną 1945 r. dotarł do Mediolanu i tam oczekiwał wyzwolenia.\nPo pobycie w Rzymie i Londynie ostatecznie osiadł w Monachium. Współpracował z paryską „Kulturą” oraz wieloma innymi pismami emigracyjnymi, także rosyjskimi, białoruskimi i ukraińskimi. W sumie Mackiewicz opublikował osiem powieści, tom nowel, trzy książki publicystyczne, kilka broszur i dwa tomy wspomnień. Wiele fragmentów jego dzieł może być uznanych za swoiste manifesty ideowe. „Nie zgadzam się, żeby Niemcy byli wrogiem największym. Większym są bolszewicy, bo są bardziej dla każdego narodu niebezpieczni. Z prostej formuły, że żaden Polak nie może być jednocześnie Niemcem, gdyż pojęcia te wykluczają się nawzajem. Ale każdy Polak może być jednocześnie komunistą” – pisał w „Nie trzeba głośno mówić”.\nZa wielkie zagrożenie dla cywilizacji zachodniej uznawał również próby porozumienia pomiędzy Watykanem a Moskwą w ramach prowadzonej przez Pawła VI polityki wschodniej. Za ogromny błąd uważał to, że II Sobór Watykański nie dokonał potępienia ideologii komunizmu. Postawę Stolicy Apostolskiej odbierał jako nadmiernie ugodową wobec współczesności. „Jeżeli Kościół w swoim stosunku do świata współczesnego pewną granicę przekroczy – a czasem zdaje się, że zbliża się do niej fatalnie – światu istotnie może grozić… nie wiem czy de-chrystianizacja, zmierzch chrześcijaństwa […] natomiast de-katolizacja, zmierzch katolicyzmu” – pisał w 1966 r.\nNa emigracji Mackiewicz często ujmował się za tymi, którzy nie znajdowali innych orędowników – „Droga donikąd” przedstawia dramat Polaków, którzy w 1939 r. znaleźli się pod sowiecką okupacją, „Kontra” – los Kozaków, antykomunistów, którzy stanęli po stronie Niemców, a po wojnie zostali przez aliantów wydani stronie sowieckiej.\nNieprzypadkowo Mackiewicz był najczęściej publikowanym pisarzem w wydawnictwach drugiego obiegu. W ostatnich latach jego życia coraz popularniejsze stawało się jego credo: „Tylko prawda jest ciekawa”. W jednym z wywiadów z początku lat osiemdziesiątych wyjaśniał wartość prawdy i wolności w twórczości literackiej: „Całą prawdę zna tylko Bóg, ale autor odpowiedzialny jest w opisie nie tylko za to, co widzi, ale i za to co widząc, świadomie przemilczy. Tym bardziej, jeżeli czyni to na rozkaz, czy pod innym naciskiem z góry. Niezależnie od władz czy ustroju społeczeństwa. Krajobraz, ludzie w nim, wszystko powinno być prawdziwe. Mnie szczególnie interesuje człowiek na tle dokumentów historycznych”.\nW 1989 r. Czesław Miłosz w paryskiej „Kulturze” analizując twórczość i myśl Mackiewicza, zaznaczył, że pisał on „na złość całemu światu, który czarne nazywa białym, i nie ma nikogo, kto by założył veto”. Noblista uznawał Mackiewicza za talent literacki dorównujący Bolesławowi Prusowi i Stefanowi Żeromskiemu. „W pasji jest sekret jego stylu” – dodawał.\nPisarz zmarł w Monachium 31 stycznia 1985 r. Urna z jego prochami 1 marca 1985 r. spoczęła w krypcie kościoła św. Andrzeja Boboli w Londynie. W swojej ostatniej woli wyraził pragnienie pochowania w Wilnie, gdy miasto zostanie wyzwolone spod okupacji sowieckiej.\nPostać Mackiewicza i jego twórczość nadal budzą emocje. „Mackiewicz miał zawsze bardzo wielu przeciwników. Tępili go w podobnym stopniu liberałowie co konserwatyści, narodowcy tak samo jak komuniści, władze kościelne i AK-owcy. To dlatego, że Mackiewicz obnażał nieprawdziwość powszechnie przyjętej wizji historii. Pokazywał całą jej złożoność, wielowątkowość, trudności w przyznaniu komuś racji. Nie mogło się to podobać wszystkim” – uważa prof. Włodzimierz Bolecki, który jest autorem biografii Mackiewicza pt. „Ptasznik z Wilna”.\nZdaniem prof. Tadeusza Wolszy twórczość Mackiewicza jest wciąż niewystarczająco popularna. „Za mało było Mackiewicza w naszej przestrzeni publicznej. Gdy weźmiemy pod uwagę jego twórczość oraz wydarzenia za naszą wschodnią granicą, to zauważymy, że Mackiewicz zasługuje na dużo większe uznanie. Myślę, że przywracaniu pamięci o nim służą nie tylko jego książki, ale także ogłoszenie przez Sejm Roku Józefa Mackiewicza. To nadanie odpowiedniej rangi jego postaci” – twierdzi badacz jego biografii.


Tomasz Ceran: Zbrodni na Polakach w 1939 r. dokonywał nie tylko Einsatzgruppen i Wehrmacht, ale także mniejszość niemiecka z Selbstschutzu | Portal historyczny Histmag.org - historia dla każdego!\nTagi: Wywiady, Pamięć zbiorowa i polityka historyczna, Książki, II wojna światowa\nOpublikowany: 2021-10-12 10:04\nTomasz Ceran: Zbrodni na Polakach w 1939 r. dokonywał nie tylko Einsatzgruppen i Wehrmacht, ale także mniejszość niemiecka z Selbstschutzu\n„Niezliczone są ofiary polskiego terroru. (…) Stale jeszcze znajdują się zdziczałe i zezwierzęcone kreatury, dla których chęć mordowania stała się rzemiosłem. W celu położenia kresu takiemu stanowi rzeczy zostaje utworzony Selbstschutz” - tak brzmiał fragment odezwy, powołującej do życia jedną z najbardziej zbrodniczych organizacji niemieckich w okresie II wojny światowej. O tym, czym był Selbstschutz i dlaczego pozostaje dziś praktycznie zapomniany, opowiada dr Tomasz Ceran, jeden z redaktorów i współautor książki „W cieniu Einsatzgruppen. Volksdeutscher Selbstschutz w okupowanej Polsce 1939–1940”.\nTomasz Ceran - doktor historii, absolwent UMK w Toruniu, kierownik Referatu Badań Historycznych Delegatury IPN w Bydgoszczy.\nNatalia Pochroń: O ile w najnowszej historiografii dotyczącej pierwszych miesięcy okupacji niemieckiej w Polsce znajdują się kompleksowe dzieła odnoszące się do zbrodni Wehrmachtu czy Einsatzgruppen, o tyle Selbstschutz został praktycznie zapomniany. Co to była za organizacja?\nTomasz Ceran: Organizacja ta powstała na początku września 1939 r., już po wybuchu II wojny światowej. Jej członkami byli obywatele polscy niemieckiego pochodzenia, czyli członkowie niemieckiej mniejszości etnicznej w Polsce. W całym kraju mieszkało około miliona Niemców. Do Selbstschutzu wstąpiło ok. 120 tys. mężczyzn. Dla porównania, wszystkich członków Einsatzgruppen w okupowanej Polsce było mniej niż 3 tysiące. Heinrich Himmler postanowił ich wykorzystać i utworzyć z nich organizację paramilitarną. Formalnie miała ona za zadanie chronić niemiecką ludność żyjącą w Polsce, na co wskazuje sama jej nazwa - Selbstschutz, czyli z niemieckiego „Samoobrona”.\nW rzeczywistości jednak zamiar był inny - postanowiono stworzyć z mniejszości niemieckiej plutony egzekucyjne, przeznaczone do eksterminacji polskiej inteligencji, a później wcielić ją do SS. Nie byli to żołnierze, a ludność cywilna. Jej wiedza na temat lokalnych struktur, władz, stosunków społecznych, okazała się jednak dla aparatu represji kluczowa. Pod tym względem członkowie Selbstschutzu odegrali niezwykle istotną rolę – dzięki ich wiedzy i znajomości miejscowych wspólnot, władzom III Rzeczy dużo łatwiej było namierzyć najważniejsze postaci w społecznościach oraz uderzyć w ich czułe punkty.\nMetody samoobrony Selbstschutzu w czasie powstań śląskich w karykaturze Kocyndra z 1921 roku (domena publiczna)\nN.P.: Na ile możemy mówić tu o oddolnej inicjatywie miejscowych Niemców w działalności i zbrodniach Selbstschutzu, a na ile było to zaplanowane działanie władz III Rzeszy?\nT.C.: Myślę, że możemy tu mówić i o tym, i o tym. Myśląc o działalności Selbstschutzu, należy wyróżnić dwa okresy. O ile w pierwszym rzeczywiście było to oddolne i samoistne organizowanie się Niemców, o tyle bardzo szybko inicjatywa została przejęta i wykorzystana przez państwo niemieckie. Skutecznie scaliło ono różne, powstające lokalnie formacje, w jednolitą dla całej Polski organizację, mającą jasny i ściśle określony cel. Dla jego realizacji do Polski sprowadzono oficerów SS, którym powierzono zadanie stworzenia struktur organizacji i rekrutacji mniejszości niemieckiej. Jej członkowie otrzymali karabiny, opaski i przyzwolenie na - w ich mniemaniu - wymierzanie sprawiedliwości, w rzeczywistości – eksterminację konkretnych grup społecznych.\nMamy tu więc już celowe, zaplanowane działanie państwa niemieckiego w stosunku do mniejszości niemieckiej, którą początkowo wykorzystano jako pretekst do rozpoczęcia wojny i rozbicia integralności terytorialnej Polski, a po 1939 r. zaś – jako pluton egzekucyjny i ważny element w polityce ludobójczej III Rzeszy. Gdyby nie utworzono Selbstschutzu, powstające lokalnie w różnych regionach Polski samoobrony działałyby dwa, może trzy tygodnie, a skala zbrodni na Polakach byłaby zdecydowanie mniejsza.\nN.P.: W 1921 r. Adolf Hitler – jako mało znaczący jeszcze polityk - powiedział, że „utworzenie państwa polskiego było największą zbrodnią na narodzie niemieckim”, a rok później dodał, że II Rzeczpospolita „powstała z krwi niemieckiej”. Jak układały się relacje między Polakami a mniejszością niemiecką na ziemiach polskich w okresie międzywojennym?\nT.C.: Stosunki między II Rzeczpospolitą a Republiką Weimarską, a później III Rzeszą, nigdy nie układały się dobrze. Niemcy podpisali co prawda Traktat Wersalski, ale nie zaakceptowali jego postanowień. Kwestią sporną były przede wszystkim tereny zachodnie włączone do Polski, w szczególności zaś Pomorze Gdańskie. W propagandzie niemieckiej funkcjonowało ono od początku jako tzw. korytarz pomorski, a więc coś enigmatycznego, chwilowego, co w dłuższej perspektywie powinno znaleźć się w granicach niemieckich.\nOd 1772 r. w pruskiej, a później niemieckiej polityce, funkcjonował aksjomat, który mówił, że Prusy Zachodnie łączące teren państwa niemieckiego z Prusami Wschodnimi muszą być niemieckie. Strategiczne znaczenie tych ziem dostrzegali jednak również Polacy, traktujący je jako sine qua non polskiej niepodległości. Mamy tu więc zderzenie dwóch dogmatów i ewidentny konflikt o terytorium. O ile przy tym Gustav Stresemann, minister spraw zagranicznych Republiki Weimarskiej, widział szanse na pokojową rewizję granic, o tyle Adolf Hitler dopuszczał już przeprowadzenie jej w wyniku walki zbrojnej. Nawet w latach odprężenia polsko-niemieckiego, w okresie 1934-1938, Niemcy nie wyrzekli się rewizjonizmu terytorialnego.\nTak było na poziomie państwowym. Oprócz tego mamy jednak również poziom lokalny. Tutaj sytuacja była jeszcze bardziej skomplikowana. Fakt odrodzenia niepodległego państwa polskiego i przyłączenia do niego Pomorza oraz innych ziem zamieszkiwanych w dużej mierze przez ludność niemiecką, Niemcy traktowali jako zniewolenie, stąd też wielu z nich opuściło Polskę i wyjechało do III Rzeszy. Z drugiej jednak strony, antagonizm państwowy nie zawsze przekładał się na stosunki międzyludzkie. W bardzo wielu miejscowościach układały się one pozytywnie – z zachowanych relacji wynika, że Polacy z Niemcami wspólnie świętowali dożynki czy zawierali mieszane małżeństwa. To byli mimo wszystko sąsiedzi, mieszkali obok siebie od kilkudziesięciu lat, stworzyli przez ten czas pewne wspólnoty.\nGrupa bydgoskich nauczycieli sfotografowana na chwilę przed egzekucją, na pierwszym planie Władysław Bieliński (domena publiczna)\nN.P.: Co więc sprawiło, że sytuacja uległa tak diametralnej zmianie i Niemcy – polscy obywatele - zdecydowali się wystąpić przeciwko swoim sąsiadom?\nT.C.: Ciężko wskazać tu jedną przyczynę. Po części były to konflikty sąsiedzkie i drobne zatargi, które w normalnej sytuacji rozwiązane samoistnie - w 1939 r. skończyły się zagładą Polaków. Do tego dochodził głębszy problem. Przez blisko dwadzieścia lat wielu Niemców czuło się niepełnowartościowymi obywatelami II Rzeczpospolitej. Z drugiej jednak strony nie czuli się też do końca związani z III Rzeszą – przez rodaków traktowani byli z pewną dozą nieufności, jako ci, którzy mieszkali wśród Polaków i nieco się spolonizowali. Bardzo wielu Niemców członkostwo w Selbstschutzu traktowało więc zarówno jako okazję do odpłacenia za krzywdy i upokorzenia, których ich zdaniem doświadczali z rąk Polaków, jak i szansę na potwierdzenie swojej „niemieckości”, dowód lojalności z państwem niemieckim i ideologią narodowosocjalistyczną, która również odegrała tu niebagatelną rolę. Do tego dochodziły też czynniki ekonomiczne.\nNależy przy tym podkreślić jedną rzecz. Chociaż zbrodnie Selbstschutzu to w dużej mierze zbrodnie sąsiedzkie, nie należy zapominać o ogromnej roli państwa niemieckiego. Gdyby nie jego ambicje skutecznej germanizacji Pomorza i stosowane w tym celu ludobójcze metody, skala zbrodni byłaby zdecydowanie mniejsza i Selbstschutz prawdopodobnie nigdy by nie powstał. Oczywiście nie zdejmuje to w żaden sposób odpowiedzialności z konkretnych osób, niemniej pozwala inaczej spojrzeć na te wydarzenia i być może choć trochę zrozumieć przyczyny tej tragicznej sytuacji.\nred. Izabela Mazanowska, Tomasz Ceran, Marcin Przegiętka\n„W cieniu Einsatzgruppen. Volksdeutscher Selbstschutz w okupowanej Polsce 1939-1940”\nCzłonkowie Selbstschutzu prowadzący polskich nauczycieli na egzekucję w „Dolinie Śmierci” pod Bydgoszczą (domena publiczna)\nN.P.: Bezpośrednim impulsem do powołania Selbstschutzu były wydarzenia, które rozegrały się w Bydgoszczy 3 i 4 września 1939 r., określone przez niemiecką propagandę mianem krwawej niedzieli bydgoskiej. Co wydarzyło się wówczas w tym mieście?\nT.C.: Mamy tu co najmniej dwie wersje wydarzeń. Jedna stworzona została przez propagandę niemiecką – w jej narracji uciekające przed Wehrmachtem oddziały Wojska Polskiego i miejscowa ludność Bydgoszczy otworzyły ogień do ludności cywilnej i dopuściły się masowych, a przy tym niezwykle okrutnych mordów na mniejszości niemieckiej. Do takich pogromów antyniemieckich miało przy tym dojść nie tylko w Bydgoszczy, ale i w innych regionach Polski, a ich ofiarą padło 5 tysięcy osób, przy czym później szacunki te wzrosły do aż do 58-62 tysięcy zamordowanych. Nakreślając w ten sposób narrację, Niemcy tłumaczyli, że jeśli do takich pogromów doszło w Bydgoszczy, to równie dobrze sytuacja ta może wystąpić również w innych regionach Polski, dlatego też ludność niemiecka musi zorganizować się w celu samoobrony.\nJak kształtuje się odpowiedzialność Niemiec za zbrodnie na Polakach w czasie II wojny światowej? Rozmowa z dr. Maciejem Mazurkiewiczem\nTo jednak wersja propagandowa, oprócz niej mamy również prawdziwą wersję zdarzeń. Z zachowanych relacji wynika, że początkiem września doszło w Bydgoszczy do dywersji - miejscowi Niemcy zaczęli ostrzeliwać wycofujące się Wojsko Polskie, wobec czego tak żołnierze, jak i miejscowa ludność, odpowiedzieli na ten atak ogniem. W wyniku tych wydarzeń zginęło prawie 400 osób, większość z nich rzeczywiście stanowili Niemcy - to trzeba jasno powiedzieć. Część z nich prawdopodobnie nie brała udziału w dywersji. Bazując na ziarenku prawdy, propaganda niemiecka stworzyła jednak mit, przedstawiający bardzo zniekształcony obraz wydarzeń. Wieść o krwawej niedzieli została szeroko nagłośniona i posłużyła jako uzasadnienie dla powołania Selbstschutzu. Okrutne zbrodnie na Polakach jego członkowie traktowali jako odwet i zemstę. Większość miała jednak przy tym pełną świadomość tego, że zabija niewinnych ludzi – tych, którzy z wydarzeniami z Bydgoszczy nie mieli nic wspólnego.\nN.P.: Z jednej strony mamy szeroko nagłośnioną przez niemiecką propagandę krwawą niedzielę bydgoską, z drugiej jednak - zapomnianą Zbrodnię Pomorską 1939 roku. Co kryje się pod tym pojęciem?\nT.C.: Zbrodnia Pomorska 1939 to zaplanowana eksterminacja polskich elit, ale także pomorskich Żydów i osób chorych psychicznie, która dokonana została jesienią 1939 r. na terenie przedwojennego województwa pomorskiego. Tak jak istnieją terminy „zbrodnia wołyńska 1943” czy „zbrodnia katyńska 1940”, tak my w 2017 r. stworzyliśmy termin Zbrodnia Pomorska 1939 roku. W jakim celu? Uważam, znajduje ono uzasadnienie z dwóch powodów. Przede wszystkim jest to skala zbrodni – na Pomorzu była ona wielokrotnie większa niż w każdym innym regionie Polski. Przyjmuje się, że jesienią 1939 r. na Pomorzu zginęło 20-30 tysięcy osób, podczas gdy w Wielkopolsce było to ok. 10 tysięcy, w Generalnym Gubernatorstwie 5 tysięcy, w Górnośląskim 1-1,5 tysiąca.\nDrugim powodem uzasadniającym stworzenie tego pojęcia była właśnie działalność Selbstschutzu. W swojej książce staramy się znaleźć odpowiedź na pytanie, dlaczego działający na Pomorzu Volksdeutscher Selbstschutz był aż tak okrutny i odegrał tak istotną rolę w eksterminacji polskiej inteligencji – nieporównywalnie większą niż w innych regionach Polski. Oczywiście zbrodni w 1939 r. Niemcy dokonywali na całym obszarze ziem okupowanych i zbrodnie pomorską należy postrzegać także jak istotny element niemieckiej ludobójczej polityki okupacyjnej.\nInspekcja jednostki bydgoskiego Selbstschutzu (domena publiczna)\nN.P.: Analizując historię Selbstschutzu można zauważyć, że wykształcił on własne metody zabijania, powstało w tym celu nawet specjalne pojęcie Selbstschutz-Methoden. Jak wyglądał sposób działania tej organizacji?\nT.C.: Rzeczywiście, można tu wskazać pewien sposób działania. Składał się on z kilku etapów. Na początku były to aresztowania. Członkowie Selbstschutzu zatrzymywali swoich polskich sąsiadów i kierowali ich do różnego rodzaju aresztów, zlokalizowanych czy to na posterunkach policji, czy w szkołach. Następnie kierowali ich do więzień czy obozów ulokowanych w większych miastach i tam następowała selekcja. Niemcy, przynajmniej do pewnego momentu, mieli niemal całkowitą swobodę decydowania o tym, co stanie się z Polakami – czy zostaną wypuszczeni czy zgładzeni. Do tego drugiego wystarczyło zeznanie dwóch Volksdeutschy, potwierdzających, że zatrzymani prezentowali przed wojną postawę antyniemiecką, przy tym za taką można było uznać praktycznie wszystko – negatywną wypowiedź o Adolfie Hitlerze czy zwykły konflikt sąsiedzki – pole do interpretacji było niezwykle szerokie.\nGdy aresztowanym udowodniono negatywny stosunek do Niemców – ich los był w zasadzie przesądzony. Członkowie Selbstschutzu zabierali ich ciężarówkami w piaskownie lub lasy, gdzie znajdowały się wykopane wcześniej doły śmierci. Następnie ustawiali nad grobami i rozstrzeliwali, po czym zasypywali ich ciała piaskiem i maskowali miejsce zbrodni. Co przy tym istotne, bardzo wielu członków Selbstschutzu nie umiało strzelać. Często więc jedynie ranili swoje ofiary i jeszcze żyjące, przysypywali ziemią i grzebali żywcem.\nEkshumacja pomordowanych w w fordońskiej „Dolinie Śmierci, rok 1947 (domena publiczna)\nN.P.: Prokurator Bogusław Czerwiński nadzorujący śledztwa dotyczące zbrodni popełnionych na Polakach przez ukraińskich nacjonalistów OUN-UPA dostrzegł wiele analogii między zbrodnią wołyńską, a metodą działania niemieckich nacjonalistów z Selbstschutz. Na czym polegało to podobieństwo?\nT.C.: Istotnie, można tu dostrzec duże podobieństwo. Przejawiało się ono przede wszystkim wyjątkowym okrucieństwem dokonywanych zbrodni. Badania wykazały, że w ok. 25-35% przypadków czaszki ofiar Selbstschutzu zostały roztrzaskane tępymi narzędziami, najczęściej kolbami karabinu lub łopatami. Śmierć zadawana była w bardzo okrutny sposób, momentami bardzo przypomina to zbrodnię wołyńską. To też jest charakterystyczne dla Pomorza, można tu mówić o ludobójstwie ze szczególnym okrucieństwem. Chociaż termin ten stworzono przez Ryszarda Szawłowskiego dla zbrodni wołyńskiej, w wielu przypadkach znajduje zastosowanie również dla zbrodni pomorskiej.\nPodam tylko jeden przykład. Obóz w Karolewie – wśród 1781 ekshumowanych ciał, 265 korpusów znaleziono bez głów. Prokuratorzy prowadzący śledztwo, doszli do wniosku, że były one odcinane tępymi narzędziami, najpewniej łopatami lub szpadami. A to tylko jeden przykład, podobnych przypadków znęcania się nad Polakami przed rozstrzelaniem mamy znacznie więcej. Na tym jednak nie koniec. Fizycznie zbrodnie te trwały do końca 1939 r., a w przypadku osób chorych psychicznie – do 1940 r. Cztery lata później, w 1944 r., Niemcy wrócili jednak w miejsca egzekucji, po czym zaczęli wydobywać i palić zwłoki. Gdy w 1945 r. dokonano ekshumacji, badacze tylko w niektórych grobach znaleźli zwłoki zamordowanych - w pozostałych znajdowały się jedynie resztki spalonych ciał. To też główny powód, dla którego nie będziemy w stanie nigdy podać konkretnej liczby ofiar Selbstschutzu.\nWarto jednak dodać, że tak jak na Wołyniu byli „sprawiedliwi Ukraińcy”, którzy ratowali swoich polskich sąsiadów, także na Pomorzy byli „inni Niemcy”, którzy starali się ratować Polaków. Niestety nie jesteśmy w stanie oszacować skali tego zjawiska, ale w każdym powiecie znajdziemy takie przykłady.\nDowódcy inspektoratów Selbstschutzu: SS-Standartenführer Ludolf Jacob von Alvensleben, SS-Obersturmbannführer Erich Spaarmann, SS-Obersturmbannführer Hans Kölzow i SS-Sturmbannführer Christian Schnug (domena publiczna)\nN.P.: A jak wyglądają szacunki?\nT.C.: Są one bardzo różne – wahają się od 20 do nawet 60 tysięcy zamordowanych. Oczywiście wiele wyliczeń jest przeszacowanych. Jeśli chodzi o Pomorze, z imienia i nazwiska jesteśmy w stanie wymienić obecnie około 10 tysięcy ofiar. To znacznie więcej niż w każdym innym regionie Polski, przy czym jak wspomniałem - nie była to tylko polska inteligencja, ale także Żydzi czy pacjenci polskich i niemieckiej szpitali psychiatrycznych jak np. w Piaśnicy. Prowadzimy obecnie badania, które pozwolą nam podać liczbę ofiar z poszczególnych powiatów województwa pomorskiego. Mam więc nadzieję, że uda się chociaż trochę uściślić te szacunki.\nN.P.: Niedawno ukazała się książka doktora Macieja Mazurkiewicza, analizująca zbrodnie niemieckie na narodzie polskim w kategoriach ludobójstwa. Czy pojęcie to znajduje zastosowanie także do działalności Selbstschutzu?\nT.C.: Tak, termin ludobójstwa jest tu jak najbardziej adekwatny i to zarówno jeśli rozważamy go w kontekście prawnym, jak i historycznym. Musimy tu bowiem rozróżnić dwie rzeczy – możemy mówić o zbrodni ludobójstwa oraz o ludobójstwie. Zanim pojęcie to zyskało klasyfikację prawną, funkcjonowało w kategoriach historycznych. Twórca tego terminu – Rafał Lemkin - napisał w 1944 r. książkę, w której ludobójstwo zdefiniował jako nową technikę okupacyjną. Stwierdził bowiem, że inne terminy, jak np. wynarodowienie, są nieadekwatne w odniesieniu do skali zbrodni, które dokonały się na ziemiach polskich. Dla niego ludobójstwo to proces, nowa technika okupacyjna, która składa się z siedmiu technik ludobójczych. Zbrodnia Selbstschutzu jest idealnym przykładem jednej z nich – ludobójstwa fizycznego.\nJeśli jednak spojrzymy od strony prawnej, definicja ludobójstwa również jest jak najbardziej adekwatna – w Konwencji ONZ jest ono bowiem zdefiniowane jako „czyn „dokonany w zamiarze zniszczenia w całości lub części grup narodowych...”. Trudno nie zgodzić się z faktem, że część ludności polskiej została fizycznie zlikwidowana dlatego, że przynależała do polskiej grupy narodowościowej. Ja jeszcze dla odróżnienia polityki niemieckiej w stosunku do Polaków i Żydów, która była jednak różna, posługuję się terminem stworzonym w 1992 r. przez Roberta Melsona - ludobójstwa częściowego (partial genocide). Jako przykład takiego Melson podaje między innymi właśnie ludobójstwo dokonane na Polakach, Rosjanach czy innych Słowianach.\nCzłonkowie Selbstschutzu z Łobżenicy (domena publiczna)\nN.P.: Mimo brutalnych zbrodni i eksterminacji polskiego narodu, Międzynarodowy Trybunał Wojskowy nie uznał Selbstschutzu za organizację zbrodniczą, jak przykładowo SS czy Gestapo. Dlaczego?\nT.C.: Myślę, że głównym powodem była tu bardzo mała wiedza na temat Selbstschutzu, co zresztą do tej pory istotnie się nie zmieniło. Najczęściej traktuje się go jako część SS, sami sprawcy też zwykle przyznawali się do działalności w SS, SA czy Gestapo, o Selbstschutzu nie wspominali. Co więcej, sama wiedza o zbrodniach na Pomorzu przez długi czas była znikoma - czytając akta z procesu norymberskiego można zauważyć, że praktycznie nie ma tam żadnych wzmianek na ten temat, ta wiedza pojawiła się dopiero później. Istotnym powodem, dla którego zapomniano o Selbstschutzu, był również krótki okres jego istnienia i zróżnicowana działalność w różnych regionach Polski. W efekcie do dziś okupację niemiecką postrzegamy głównie przez pryzmat Generalnego Gubernatorstwa, jeżeli mówimy już o ziemiach wcielonych to skupiamy się zazwyczaj na Wielkopolsce. O Pomorzu często się zapomina. Mam nadzieję, że nasza publikacja uzupełni tę wiedzę i pokaże ogromną rolę, jaką odegrał Selbstschutz obok Einsatzgruppen w polityce ludobójczej Niemców w okupowanej Polsce.\nLudolf von Alvensleben - zbrodniarz wojenny, syn generała-majora Ludolfa von Alvenslebena (1844-1912), od 1929 r. członek NSDAP, poseł do Reichstagu (1933), w latach 1938-1941 pierwszy adiutant Reichsführera SS Heinricha Himmlera, od listopada 1943 SS-Gruppenführer i Generalleutnant policji, a od lipca 1944 także Generalleutnant w Waffen-SS (domena publiczna)\nN.P.: Czy członkowie Selbstschutzu ponieśli jakąś odpowiedzialność za popełnione przez siebie zbrodnie?\nT.C.: Co do zasady nie. Możemy mówić o jednostkowych przypadkach. Najlepiej pokazuje to przykład szefa Selbstschutzu na Pomorzu - Ludolfa von Alvenslebena, który nota bene objął później dowództwo nad tą organizacją w dystrykcie lubelskim w Generalnym Gubernatorstwie. Po wojnie uciekł on do Argentyny, nigdy nie udało się dokonać jego ekstradycji. Zapytany w późniejszym okresie przez konsula niemieckiego o to, co robił w Polsce w 1939 r., powiedział: „meine Papiere habe ich verbrannt, Adolf Hitler habe ich nicht gekannt” – „moje dokumenty spaliłem, Adolfa Hitlera nie znałem”. Nigdy nie stanął przed żadnym sądem.\nPodobnie odpowiedzialności karnej uniknęła większość członków Selbstschutzu. Odbywało się to w różny sposób. Bardzo często było to działanie sądów, wydających kuriozalne wyroki. Przykładowo zachowały się dokumenty, z których wynika, że z podczas procesu jeden z członków Selbstschutzu przyznał, że działał w plutonie egzekucyjnym, strzelał do Polaków, ale celowo do nich nie trafiał. Na tej podstawie został uniewinniony.\nDo tego sięgano często po kruczki prawne. Przykładowo morderstwa uznawano za zabójstwa. Dlaczego? Zabójstwo się przedawnia, morderstwo nie. Bardzo często na świadków powoływano także Niemców, którzy byli kolegami oskarżonych z plutonów egzekucyjnych. Podobnych przypadków można wskazać znacznie więcej. W latach powojennych nie było woli politycznej ścigania tego typu zbrodni. Z tego też powodu większość członków Selbstschutzu do dziś nie odpowiedziała za zbrodnie popełnione w okupowanej Polsce.


Nasze koty - Axel Foley Groove Armada*PL - Taurandir.pl\nAxel Foley Groove Armada*PL\nKolor: NFO n 22, czarny pręgowany klasycznie\nOsiągnięcia: NOM (11), BIS (8), BOB Neuters (1)\nData ur: 21.11.2007\nMatka: SC Ethel Mo Cushle*PL DVM, DSM /NFO n 09/\nOjciec: GIC S*Zygot’s Frisco DM /NFO d 22/\nBadania: GSD 4 – wolny z rodowodu\nHCM - lipiec 2014: normal (dr n.wet. Urszula Bartoszuk-Bruzzone)\nAnatol – kot norweski leśny, który mnie zaczarował… Jego historia jest niewiarygodna i oby stanowiła przestrogę dla tych wszystkich, którzy wciąż wierzą, że kot potrzebuje wolności… Anatol jest kotkiem z pierwszego miotu z zaprzyjaźnionej hodowli NFO Groove Armada*PL. Miał swój nowy, starannie wybrany dom i ukochanych ludzi. Miał też wolność… i ot tak, 1 lipca 2009 zaginął… Nikt nie wie, co się z nim działo przez blisko dwa lata!!!!!\n14 maja 2011 miał miejsce cud i Anatol się odnalazł (dzięki chipowi i weterynarzowi, który to sprawdził). Anatol wrócił do hodowców i tam odpoczywał i nabierał sił po przejściach. I tam też pierwszy raz zobaczyłam go na żywo, a on mnie. I jak to Anatol, kot wszystkim przyjazny, wyciągnął się przy mnie, wystawił do głaskania brzuszek i zaczął niewiarygodnie głośno mruczeć!!! A potem już zostało mi czarowanie Mirka i Krzyśka, żeby Anatol mógł zamieszkać z nami.\nI tak w lipcu 2012 roku Anatol dołączył do naszego stadka. Świetnie się w nim odnalazł, będąc przyjacielem, rozjemcą, negocjatorem, po prostu dobrym duchem naszej hodowli kotów norweskich leśnych!!!! Ufam, że będę mogła cieszyć się jego obecnością przez naprawdę długie lata. Mam też nadzieję, że Anatol jest zadowolony ze swojego nowego domu, nowej rodziny i nowego życia…\n21.02.2015 Warszawa, PL John Rudolph, NL Ex 1, CAGPIB, NOM\n18.01.2015 Warszawa, PL Dieter Filler, CH Ex 1, CAGPIB, NOM, BIS\n17.01.2015 Warszawa, PL Sona Ivankova, SK Ex 1, CAGPIB, NOM, BIS\n14.09.2014 Warszawa, PL Elena Noskova, RU Ex 1, CAGPIB, NOM, BIS\n13.09.2014 Warszawa, PL Alexey Shchukin, NL Ex 1, CAGPIB, NOM, BIS\n20.10.2013 Banska Bystrica, SK Yan Roca Folch, FR Ex 1, CAPIB, NOM, BIS, BOB Neuters - International Premior\n19.10.2013 Banska Bystrica, SK Lone Lund, DK Ex 1, CAPIB, NOM\n09.09.2013 Kraków, PL Martin Kabina, CZ Ex 1, CAPIB, NOM, BIS\n08.09.2013 Kraków, PL Martti Peltonen, SE Ex 1, CAP, NOM, BIS - Premior\n02.12.2012 Warszawa, PL Raymond Saetre, NO Ex 1, CAP, NOM, BIS\n01.12.2012 Warszawa, PL Kristina Rautio, FI Ex 1(2), CAP, NOM


Zarządzanie czasem dla początkujących - Centrum Rozwoju Zawodowego Krzywy Komin\nZarządzanie czasem dla początkujących\nBrakuje Ci czasu w ciągu dnia? Kładziesz się spać całkowicie zmęczony ze świadomością jak wiele pracy dziś wykonałeś, a mimo tego nie widzisz jej wyników? Zdarza Ci się czuć sfrustrowanym, gdy musisz kolejny raz przesunąć termin spotkania lub projektu? Zdarza Ci się spóźniać do pracy? Jeżeli jesteś w stanie odpowiedzieć twierdząco na chociaż jedno z pytań, to mogę Ci wskazać drogę, która pomoże Ci się z tym uporać. Na szkoleniu opowiem o tym jak ważny jest cel w zarządzaniu czasem, jak planować czas, by wykorzystywać go jak najbardziej efektywnie - przedstawię kilka narzędzi, które Ci w tym pomogą, opowiem o nawykach, które pozwalają na oszczędzanie czasu i jak osiągnąć maksymalne skupienie oraz o tym jak radzić sobie z porażką na drodze zarządzania czasem.\nProwadzący: Dawid Straszak\nGłęboko wierzę, że wszystko można zmienić, a wyłącznie my sami odpowiadamy za to kim jesteśmy. Postanowiłem więc pracować z ludźmi, by stawali się osobami takimi jakimi pragną być. Jestem trenerem specjalizującym się w tematyce podnoszenia poziomu motywacji, efektywnej realizacji celów oraz wystąpień publicznych. Zawodowo zarządzam zespołem w międzynarodowej firmie logistycznej, a swoją wiedzę poszerzam na Uniwersytecie SWPS na specjalizacji Psychologia Biznesu.


Przepis: Wielkanocna babka drożdżowa - Proste i Smaczne Przepisy\nPokazałam już mazurki wielkanocne, a dziś czas na babkę. Planowałam zrobić babkę herbacianą, jednak skusiłam się na tradycyjny wielkanocny wypiek, a więc babkę drożdżową. Niemniej herbacianą bardzo polecam, sama zrobię ją niedługo na pewno. Przepis na drożdżową babkę wielkanocną znalazłam w pisemku Palce Lizać - dodatku do gazety. Z podanych składników zrobiłam jedną dużą babę oraz 6 małych babeczek. Ciasto było bardzo pyszne, pachnące, choć jak przystało na drożdżową babkę, ciut za suche. Jednak nie przeszkadzało to nam (szczególnie mnie) w zjadaniu tego wypieku.:)\nNie będzie osobnego wpisu z sernikiem wielkanocnym, ponieważ postawiłam na wypiek tradycyjny, znany i bardzo przez nas wszystkich lubiany, wykwintny sernik świąteczny. Jednak inne serniki pojawią się na pewno niebawem. Pozdrawiam:).\n*40g drożdży świeżych\n*lukier lub konfitura owocowa do dekoracji\nZ drożdży, ciepłego mleka, odrobiny cukru (dałam łyżkę) i części mąki (dałam 3 łyżki) przygotować rozczyn. Odstawić w ciepłe miejsce na 30 minut, by drożdże mogły się rozmnożyć.\nNastępnie do rozczynu dodać resztę cukru, jajka, żółtka oraz pozostałą mąkę. Całość wyrobić na jednolite ciasto. Podczas wyrabiania dodawać małymi porcjami rozpuszczone, ale nie gorące masło. Na samym końcu dodać szczyptę soli i rodzynki.\nCiasto (będzie klejące i lejące) przełożyć do formy wysmarowanej masłem i posypanej kaszą manną (lub bułką tartą). Ciasto nie powinno sięgać więcej niż do połowy formy, gdyż mocno urośnie. Odstawić w ciepłe miejsce by podwoiło objętość.\nGdy wyrośnie, wstawić do piekarnika rozgrzanego do 200 stopni C i piec około 45 minut. Moje było gotowe już po pół godzinie nawet.\nPo upieczeniu wyjąć babkę z formy, ostudzić. Udekorować płynną konfiturą owocową lub jak ja lukrem.\nA tu jeszcze zdjęcie drożdżowej babki, którą robiła moja mama (z innego przepisu. Do tej babki mama dodawała ziemniaki).