Płyta magnezowa Mgo - Napiszcie w "Muratorze" - forum.muratordom.pl\nTemat: Płyta magnezowa Mgo\n08-06-2012 11:39 #1\nWitam serdecznie właśnie zacząłem budowę własnego domu.Wykonawca już na etapie przyjmowania zlecenia na budowę zasugerował, że bardzo dobrym elementem wykończenia ścian będzie płyta magnezowa mgo, niestety nie udało mi się znaleźć żadnych informacji w internecie na temat tej płyty. Bardzo proszę o jakikolwiek sprawdzony opis tego materiału. Z góry dziękuję.\n26-07-2012 12:25 #2\nJeśli jesteś z BB, to masz w Czechowicach dostawcę takich płyt:\nA informacje techniczne znajdziesz na [ moderowano - reklama ]\nOstatnio edytowane przez joliska ; 19-11-2012 o 21:46\n14-10-2012 12:01 #3\nNapisał ryszard t\ni co z tą płytą magnezową dostałeś ją\n14-10-2012 12:07 #4\nF.u. Martin montowałem domek z tej płyty , stosuje ją w swoich usługach budowlanych w zamian za inne płyty\n15-03-2013 14:44 #5\nPłyty MgO to bardzo ciekawy produkt. Są uniwersalne i można je stosować zarówno jako element wykończeniowy, jak i konstrukcyjny. Wprowadziliśmy je co prawda dopiero niedawno do oferty, ale budzą one spore zainteresowanie, przede wszystkim ze względu na fakt, że są to płyty niepalne, odporne na wilgoć, bardzo wytrzymałe na obciążenia i łatwe w obróbce i montażu.


Dzialka na sprzedaż - Ełk (gw) - Maleczewo - GLO-GS-706 - 5000.00m² - Global Hause\n5 000,00 m2 25,00 zł/m2\nDziałka o powierzchni 5000 m2., położona w miejscowości Maleczewo gmina Ełk. Działka bezpośrednio przylega do drogi głównej ( w pasie drogowym ok. 89 m). W okolicy zabudowania całoroczne. Obecnie działka użytkowana rolniczo. Uzbrojenie – prąd, woda i kanalizacja w drodze. Ełk w odległości ok. 8 km. Idealne miejsce do zamieszkania z dala od miejskiego.. Zapraszam do obejrzenia nieruchomości.\nGwarancja bezpiecznej transakcji Numer licencji 16801.\nSymbol oferty GLO-GS-706


Jak technologia pomaga podczas okresu odosobnienia? - Jesteś Mamą\nJak technologia pomaga podczas okresu odosobnienia?\nPoznaj niektóre z głównych sposobów, na jakie technologia pomaga nam podczas okresu przymusowego odosobnienia. Począwszy od zapewniania rozrywki, na możliwościach zdalnej edukacji skończywszy.\nNowoczesna technologia, jej zastosowanie oraz nieprawidłowe (nadmierne) wykorzystanie wiele razy były już powodem do niepokoju. Różne towarzystwa naukowe zabierały głos w tej sprawie, zachęcając do ograniczonego korzystania z ekranów i urządzeń elektronicznych. Szczególnie w dzieciństwie i okresie dojrzewania.\nObecnie istnieje jednak zupełnie inne podejście, ponieważ ludzie zadają sobie teraz pytanie, w jaki sposób technologia może pomóc im przetrwać łatwiej trudny okres przymusowego odosobnienia z powodu epidemii koronawirusa SARAS-=CoV-2.\nJak technologia pomaga nam spędzać okres przymusowego odosobnienia?\nW obecnej sytuacji związanej z epidemią koronawirusa SARS-CoV-2 na świecie i wynikającego z niej przymusowego pozostawania w domu, technologia może podać nam pomocną dłoń ułatwiając wiele różnego rodzaju zadań i dając wiele pożytecznych możliwości. Oto kilka najważniejszych z nich:\nPraca zdalna i rozrywka dla dzieci\nRóżnego rodzaju działania, które ludzie mogą wykonywać zdalnie, w wielu wypadkach korzystają z wielu różnych nowinek technologicznych. Chociaż ta możliwość nie ogranicza się rzecz jasna wyłącznie do okresu pandemii, obecnie nastąpił znaczny wzrost tego rodzaju formy pracy.\nJednocześnie korzystanie z konsol do gier i gier wideo jest częścią codziennego życia wielu rodzin. Możliwe jednak, że kwarantanna jeszcze bardziej zwiększyła ilość spędzanego przy nich czasu.\nProwadzenie zajęć szkolnych online, co wspiera edukację bezpośrednią, to kolejny sposób, w jaki technologia pomaga nam przetrwać podczas okresu kwarantanny\nI chociaż różne inicjatywy łączą edukację bezpośrednią ze szkołą wirtualną, to jednak ogólnie rzecz biorąc kształcenie dzieci koncentruje się na interakcji twarzą w twarz. Wynika to z tego, że jest to niezbędne w tej grupie wiekowej narzędzie rozwijające umiejętności socjalizacyjne.\nJednak w wyjątkowych sytuacjach, takich jak pandemie, edukacja online jest jednym ze sposobów, w jakie technologia pomaga podczas kwarantanny. Chociaż istnieją szczególne cechy dotyczące dostępu do Internetu, należy zauważyć tutaj, że na ogół wiele instytucji zapewnia swoim uczniom i studentom tablety lub laptopy do wypożyczenia.\nOrganizowanie standardowych procedur i zadań\nEksperci stwierdzili, jak ważne jest zachowanie pewnych rutyn w tym czasie. Dotyczy to zarówno dzieci, młodzieży, jak i dorosłych. Ustalono nowe harmonogramy. Te zajęcia, które do tej pory wydawały się nieważne, nagle stały się istotne.\nRozwiązania, które należy obecnie rozważać, to spotkania rodzinne za pośrednictwem platform cyfrowych przeznaczonych specjalnie do tego celu. A także i inne tego typu sytuacje.\nCzy konieczne jest wyjaśnienie dzieciom, że jest to wyjątkowa sytuacja?\nChociaż istnieją pewne problemy związane z technologią, ważne jest, aby dzielić się swoimi przemyśleniami z dziećmi. Powinniśmy im wyjaśniać, że doskonale rozumiemy niecierpliwość, jaką powoduje u nich ta sytuacja. A także mówić im, że będziesz nieco bardziej tolerancyjny, jeśli chodzi o korzystanie przez nie z urządzeń elektronicznych w tym trudnym obecnie czasie.\nMoże to być korzystne rozwiązanie, ponieważ pozwala także dzieciom zobaczyć, choć pośrednio, że życie w końcu wróci do normy.\nInne istotne informacje do rozważenia\nKwarantanna w rodzinie stanowi także nowe wyzwanie. Na przykład rodzice żyjący w separacji muszą znaleźć jakąś wspólną nić porozumienia.\nObecność jednego lub obojga rodziców, poza poczuciem niepewności spowodowanym pandemią, jest wyjątkowym momentem dla dziecka i także na dodatek źródłem wielu nowych możliwości.\nOgólnie rzecz biorąc powinieneś zawsze pamiętać o tym, że nowoczesna technologia to dobry pomysł, który może nawet przynieść ulgę w wypadku wielu dotychczasowych problemów. Trzeba tylko umieć z niej skorzystać we właściwy sposób.\nJak więc technologia może Ci pomóc podczas przymusowego odosobnienia?\nHiszpańskie Stowarzyszenie Pediatryczne (oryg. Asociacion Espanola de Pediatria), podobnie jak inne towarzystwa naukowe, takie jak Argentyńskie Towarzystwo Pediatryczne (oryg. Sociedad Argentina de Pediatría), zachęca do racjonalnego korzystania z technologii i podkreśla jej znaczenie, jeśli chodzi o ocenę, czy należy umówić się na spotkanie twarzą w twarz.\nW tym sensie i w tym trudnym czasie (choć nie tylko), technologia w okresie przymusowego odosobnienia może być źródłem wielu możliwości, które ludzie powinni odkryć na własną rękę.\nWielu rodziców decyduje się kontrolować media społecznościowe dziecka. Dowiedz się, jak robić to w sposób, który nie narusza jego prywatności.\nKiedy powinnaś zacząć kłaść dziecko na brzuszku?


Prokurator Parchimowicz stroi się na opozycjonistę. Atakuje "komunistów" z PiS | Władza Rad 1917 - komunizm, marksizm, socjalizm, trockizm\ncuatro, śr., 26/12/2018 - 11:33\n"Mamy powrót do komuny - prokuraturę partyjną" - mówi prokurator Krzysztof Parchimowicz, prezes stowarzyszenia prokuratorów Lex Super Omnia, portalowi Oko.Press. - "Prokuratura jest partyjna, choć prokuratorzy nie należą do partii. Realizują linię PiS, podejmują decyzje, które, nawet jeżeli nie godzą w przeciwników politycznych bezpośrednio, to mają zwiększyć poparcie dla niego".\nParchimowicz, który stroi się w szaty opozycjonisty, wykazał się do tej pory, realizując PiS-owską politykę represji politycznych. Od półtora roku prowadzi on śledztwo w sprawie portalu "Władza Rad". 30 kwietnia br. z jego polecenia policja zarekwirowała telefon komórkowy, laptop oraz dyski twarde właściciela domeny 1917.net.pl. W uzasadnieniu Parchimowicz argumentował, że przedmioty te mogą stanowić "dowód przestępstwa polegającego na propagowaniu ustroju komunistycznego". "Demokracie" w prokuratorskiej todze nie przeszkadzał fakt, że takie przestępstwo nie istnieje w polskim prawie karnym.\nProkurator Parchimowicz w swojej gorliwości zażądał również zabezpieczenia ew. korespondencji między redaktorami i współpracownikami WR. Warto zaznaczyć, że ustalanie personaliów legalnie działających opozycjonistów to zazwyczaj zadanie dla szpicli policyjnych.\nPortal Oko.Press narzeka również na niewydolność aparatu represji, przytaczając opinię stowarzyszenia Lex Super Omnia, że "w prokuraturze coraz mniej jest aktów oskarżenia".\nZa rządów PiS dochodzi do ataków na prawa człowieka i demokratyczne wolności z jednej strony oraz do wymiany i przetasowania kadr z drugiej. Przypadek prokuratora Parchimowicza pokazuje wyraźnie, że tych dwóch zjawisk nie można utożsamiać. Sędziowsko-prokuratorska opozycja będzie walczyć o "stołki" z "komunistą" Ziobrą, ale chętnie mu pomoże w walce z prawdziwymi komunistami.


Game Pass – gry na marzec 2021: NBA 2k21, Star Wars Squadrons i wiele innych – Geex\nGeex » Wiadomości » Game Pass – gry na marzec 2021: NBA 2k21, Star Wars Squadrons i wiele innych\nGame Pass – gry na marzec 2021: NBA 2k21, Star Wars Squadrons i wiele innych\nMarzec przyniesie wiele nowych tytułów, które ucieszą posiadaczy Game Passa. Platforma wzbogaci się między innymi o kilka sportowych gier, ale nie tylko, ponieważ coś dla siebie znajdą między innymi fani Gwiezdnych Wojen. Sprawdźcie, jakie nowości pojawią się niebawem na Xbox Game Pass.\nGame Pass – gry na marzec 2021\nPosiadacze subskrypcji w Xbox Game Pass, których szczególnie interesują gry o tematyce sportowej (ale nie tylko), z pewnością znajdą coś dla siebie. W razie gdyby marcowa pogoda nie pozwoliła na wyjście z piłką na boisko, wystarczy zaparzyć herbatę (lub inne płyny) i zasiąść z padem przed takimi tytułami jak:\nMadden NFL 21 na Xbox Series X|S\nSą tu jacyś fani futbolu amerykańskiego? Kolejna odsłona popularnego symulatora tego sportu to wiele godzin frajdy z licencjonowanymi drużynami ligi NFL i wiernie odwzorowanymi zawodnikami. EA Sports zadbało, by realizm rozgrywki był na najwyższym poziomie, a więc godziny spędzone z Madden NFL 21 to niczym udział w prawdziwym meczu.\nMadden NFL 21 na Xbox Series X|S jest już dostępne w Game Pass.\nFootball Manager 2021 na PC i Xbox Series X|S\nKto interesuje się piłką nożną, z pewnością wie, jak potężnym symulatorem jest Football Manager. Wiem po sobie, że wcielając się w menadżera klubu piłkarskiego w FM’ie można prowadzić drugie życie i spędzić z grą setki, albo nawet tysiące godzin. A jak świetna i wciągająca jest to gra, dowiecie się z recenzji: Football Manager 2021 – recenzja. Hegemon nie spoczywa na laurach.\nFootball Manager 2021 na PC i Xbox Series X|S w Game Pass dostępny będzie od 4 marca.\nNBA 2k21 na Xbox Series X|S\nA gdyby przenieść się na parkiety najlepszej koszykarskiej ligi na świecie? Jest to możliwe dzięki NBA 2k21, które dzięki licencjonowanym drużynom, zawodnikom odwzorowanym jak ze zdjęcia, jest gwarancją świetnej wielogodzinnej rozgrywki. Powiem szczerze, że sam jestem zaskoczony stopniem realizmu w grze.\nNBA 2k21 na Xbox Series X|S w Game Pass dostępne będzie od 4 marca.\nStar Wars Squadrons na Xbox Series X|S\nAle nie każdy interesuje się sportem, więc gra z uniwersum Gwiezdnych Wojen z pewnością przyciągnie fanów serii. Gracz wciela się w pilotów myśliwców znanych ze Star Wars. Co ciekawe, historia opowiedziana jest z dwóch stron: pilota Nowej Republiki, a także Imperium, dzięki czemu gracz poznaje dwie strony konfliktu. Dla fanów Gwiezdnych Wojen – must have.\nStar Wars Squadrons na Xbox Series X|S pojawi się w Game Pass w marcu, ale nie podano dokładnej daty.\nAktualizacje i tytuły, które znikają z platformy\nPonadto w Game Pass od 15 marca znikną takie tytuły jak Wiedźmin 3: Dziki Gon, Alvastia Chronicles, Astrologaster, Bloodstained: Rituael of the Night oraz Kona. Jeśli są to tytuły, w które jeszcze nie graliście, spieszcie się, bo odchodzą.\nPojawią się natomiast uaktualnienia dla Gears 5 i Minecraft. Potwierdzono także, że w kwietniu pojawi się NHL 21 na Xbox Series X|S. Liczba nowości jest duża, kto jeszcze nie ma Game Passa, może kupić go w sklepie x-kom.\nRodzaj karty: Xbox Game Pass\nKompatybilność: Xbox Series X/S\nDługość subskrypcji: 3 miesiące\nRodzaj karty: Xbox Game Pass Ultimate\nKompatybilność: Windows 10\nMicrosoft Game Pass PC 3 miesiące ESD


Iwona Dudzik | data publikacji: 01.02.2018, 14:05, data aktualizacji: 02.02.2018, 11:29\n"Szew dla męża" albo "szew dla taty" – tak w porodówkowym slangu mówi się o ciasnym zszyciu krocza po porodzie. Coraz więcej kobiet skarży się na rozdzierający ból podczas współżycia spowodowany nadmiernym zwężeniem pochwy.\nNa oddziałach porodowych panuje moda na ciasne szycie krocza, co ma zapewnić lepsze doznania seksualne obojgu partnerom po porodzie\nSkala zjawiska nie jest zbadana, ale w Polsce może być wyjątkowo duża, ponieważ nacinanie krocza przy porodzie jest powszechną praktyką - wykonuje się jej średnio w co drugim przypadku. W innych zachodnich państwach w 10-20 proc.porodów.\nZdarza się, że po źle wykonanym zszyciu krocza konieczna jest operacja - waginoplastyka.\nO procederze zakładania ciasnych szwów, czemu towarzyszy często puszczenie oka do partnera i mało wybredne komentarze typu "jeden szew dla taty", "szew ekstra, żeby było ładnie i ciasno" opisał amerykański portal Healthline.com. Przytoczył m.in. historię Angela Sanford, 36-letniej mamy z Południowej Karoliny, której otrzymała taki prezent, gdy urodziła swoje pierwsze dziecko w 2008 roku.\nPięć lat później, po latach "rozdzierającego" bólu podczas seksu, położna zapytała ją: "Kto cię zszywał przy porodzie? To nie jest ok”. Stanford zaczęła dopytywać. Wtedy po raz pierwszy usłyszała termin "szew mężowski". Nie rozumiała. Położna wyjaśniła, że chodzi o przyjemność dla męża. Stanford poczuła się oszukana i upokorzona: - Mój mąż martwił się o mnie i bał się mnie zranić. Nigdy by o to nie poprosił.\nPodobne historie natychmiast zaczęły opisywać polskie pacjentki. Co ciekawe, niektóre z nich rodziły w renomowanych szpitalach i także obdarowane zostały "szwem extra". – Mnie nie rozcinano, sama pękłam. Teraz przypominam sobie, że lekarka rzuciła coś w podobnym stylu, "jeszcze jeden dla pana, podoba się?". Mąż zdębiał. Ani on, ani ja nie zrozumieliśmy od razu. Dopiero potem, jak zszedł stres zrozumiałam – opowiada jedna z nich.\nCzęsto dopiero teraz zaczynają łączyć fakty i uświadamiać sobie, że zbyt ciasne szycie jest przyczyną zaniku radości z życia seksualnego.\nLekarze potwierdzają, że zdarzają się takie sytuacje. - Odtwarzając anatomię krocza staramy się odpowiednio połączyć warstwy mięśniowe, a zakładając końcowe szwy - pamiętamy o komforcie zarówno pajetki, jak i jej partnera. Łatwo jednak przedobrzyć. Szczególnie, jeśli się zapomni, że po porodzie następuje fizjologiczne obkurczenie skóry. Jeśli zrobimy zbyt ciasne wejście do pochwy może to powodować u pacjentki dyspareunię – ból podczas współżycia – tłumaczy dr Filip Dąbrowski, ginekolog w I Katedrze i Klinice Położnictwa i Ginekologii WUM.\nJak mówi, zarówno kobiety, jak i mężczyźni boją się, że zbyt luźne wejście do pochwy spowoduje brak satysfakcji seksualnej, co jest powszechnym problemem.\nOstrzega jednak osoby, które myślą, że cesarskie cięcie pozwoli uniknąć tych perturbacji. - Badania naukowe pokazują, że po porodzie siłami natury kobiety szybciej wracają do seksu i mają większą satysfakcję z niego niż po cięciu – zapewnia lekarz. Dlaczego? - Po cesarce w jamie brzusznej powstają zrosty, które mogą dawać dolegliwości bólowe - tłumaczy.\nDr Dąbrowski przyznaje, że na salach porodowych można usłyszeć różne żarty dla rozluźnienia napięcia. – To tylko żarty, ponieważ dodatkowy szew w celu zwężenia pochwy bezpośrednio po porodzie jest nieprofesjonalny. Nie robi się tego, ponieważ tkanki przez kilka tygodni się obkurczają i trudno z góry ocenić jak się będą zachowywały – mówi dr Dąbrowski.\nW jego ocenie ewentualną korektę wyglądu pochwy – waginoplastykę – najlepiej wykonać, gdy pacjenta nie planuje już więcej dzieci.\nCo zrobić, by kobiety nie były narażone na tego typu niedogodności? Sytuacji nie pomaga fakt, że nie ma wytycznych, kto powinien zakładać szwy. W niektórych szpitalach zajmują się tym położne, w innych - wyłącznie lekarze. Zdaniem dr Dąbrowskiego to drugie rozwiązanie jest obarczone mniejszym ryzykiem. - Być może lekarze rzadziej popełniają błąd, ponieważ badają pacjentki po porodzie i widzą, że wygląd pochwy po porodzie szybko się zmienia, dlatego nie może być zbyt wąski – ocenia dr Dąbrowski.\nWiele problemów, którymi przez lata zajmowała się Fundacja "Rodzić po Ludzku", takich jak prawo do obecność osoby bliskiej przy porodzie, do przebywania matki z dzieckiem, stały się standardem w opiece okołoporodowej, nie tylko na papierze, ale faktycznie realizowanym przez szpitale. Od początku fundacja naświetla również kwestię rutynowego nacinania krocza w Polsce i związanych z nim konsekwencji. Był to główny temat kampanii społecznej pt. "Nie daj się naciąć". Niestety problem ten jest nadal obecny, co pokazał nasz ostatni monitoring oddziałów położniczych. Konsekwencje w tym złego zszycia od zawsze były obecny w głosach kobiet biorących udział w akcjach "Rodzić po Ludzku", w głosach kobiet piszących na portalu www.gdzierodzic.info, dzwoniących do nas - tłumaczy Iwona Adamska z fundacji.\nJej zdaniem w Polsce problem może być nawet większy, niż w USA oraz w innych krajach europejskich. Dlaczego? Bo nagminną praktyką jest nacinanie krocza – wykonuje się je w 50 proc. przypadkach porodów drogami natury, w niektórych szpitalach nawet w 80 proc., podczas gdy w Wielkiej Brytanii, Danii odsetek wynosi 12 proc, a Szwecji – 9,7.\nWinna jest często rutyna, brak personelu i pośpiech, wygoda, obawa przed ewentualnym pęknięciem. – Rutynowe nacięcie krocza, często bez zgody i wiedzy, to niepotrzebne okaleczanie kobiet - dodaje Adamska. Często rzeczywistość wygląda tak: – Poprosiłam położną, abym mogła przyjąć pozycje bardziej przyjazną dla krocza - pozycję "w kucki". Usłyszałam: "A co pani myśli, że ja kręgosłup na loterii wygrałam, żeby się pochylać nad pani kroczem? – odpowiada nam jedna z pacjentek.\nLada dzień na stronie internetowej Fundacji "Rodzić po Ludzku" będzie można wypełnić anonimową ankietę dotycząca jakości opieki w szpitalu w tym traktowania przez personel. Na jej podstawie powstanie raport oraz wyniki dla każdego szpitala w Polsce. – W czasie porodu człowiek nie zwraca uwagi na niektóre sprawy. Potem przypomina sobie o doznanych upokorzeniach. Chcemy, by kobiety o tym opowiedziały, my będziemy interweniować – dodaje Adamska.\nPrzypomina, że zgodnie z prawem "personel ma obowiązek uszanować kobietę rodzącą postawą, słowem i tonem". - Wiemy, że te zapisy standardów opieki okołoporodowej w wielu miejscach nie są przestrzegane. Kiedy kobiety zaczną o tym mówić, opowiedzą o tym w naszej ankiecie, zaczną protestować, takie zachowania będą musiały się skończyć – dodaje Adamska.\nCo robić w sytuacji, gdy same stałyśmy się ofiarą? Kiedy szukać pomocy? Pierwsze stosunki po porodzie mogą być bolesne, nie należy od razu wpadać w panikę. Ale, jeśli po porodzie minął 1-2 miesiące i dyskomfort nie ustępuje, należy iść do lekarza. Dyskomfort wynika z tego, że gruczoły nawilżające pochwę wracają do działania, po drugie blizna krocza jest tkanką sztywną i musi się "przyzwyczaić" do współżycia.\nDo intensywności stosunków należy wracać bez pośpiechu.\nCo zrobić, jeśli mamy taką bliznę? Można pomyśleć o leczeniu: maściach, masażu, laseroterapii. Jeśli wejście jest zbyt zwężone, konieczna będzie prawdopodobnie korekta chirurgiczna. - Operacja polega na lekkim rozcięciu i ponownym zszyciu. Nie jest tak, że tak już musi być, trzeba szukać pomocy. Nie przyzwyczajać się do bólu – podkreśla dr Filip Dąbrowski.


[VIDEO] Chuj że się pali - Sadistic.pl\nChuj że się pali\n~Angel • 2019-05-26, 20:42\nMoja czasówka jest ważniejsza\nRządy lewaków i kryminalistów w tym mieście doprowadziły do absurdów\nKilku bym zrozumiał, ale takiej kumulacji idiotów dawno nie widziałem.\nWymagają zrozumienia od kierowców, gdy w weekend w mieście wyłączanych jest z ruchu kilkadziesiąt kilometrów ulic. Bo przecież to chodzi o ich zdrowie, o pasję.\nJednak gdy może chodzić o czyjeś życie, to nagle ważniejsze jest zrobienie kilkanaście sekund lepszego czasu i dostanie medalu w j***nym komercyjnym biegu, który i tak nikogo k***a nie interesuje, chyba, że kilku uczestników.\nJa tam takich ludzi staram się zrozumieć i im pomóc. Muszę bo pracuje w psychiatryku.\nWiecie dlaczego policjanci byli z tyłu?\nBo kowboje zawsze podążają za bydłem.\nNo co za k***y j***ne\npie**olić straż pożarną... Ważne, że zajęli odpowiednio 671, 672, 673, 674 (...) 849, 890 miejsce. W ch*j ważny bieg a jak tam gdzieś pożar to ch*j z tym.\nJSP na 100%. Swoją drogą policja się nie popisała.\ni jeszcze mają czelność syrenami dopingujących zagłuszać\nŁódź to nie miasto, to stan umysłu...\nco za j***ne ścierwo, cwe*e pokupowały ciuchy i trampki w Decathlonie i teraz wielcy k***a sportowcy. j***ć ich.\nPamiętam jak byłem pierwszy raz w życiu w łodzi. Miałem 18, może 19 lat.\nNie wiem jak teraz to "miasto" wygląda ale wtedy byłem dosłownie w szoku.\nWyglądało to jak pie**olone zadupie z postapokaliptycznej gry. Wszędzie k***a bloki z płyty i menele.\nSwój pierwszy raz po piotrkowskiej też pamiętam. Godzina 9 wieczorem i wszędzie ćpuny, menele, sebixy w dresach abibosa.\njak ja nie lubię tych j***nych biegaczy, najważniejsi na świecie.... zawsze muszą zasrać całe centrum i wszystkie kluczowe drogi w mieście. Wypie**alać do lasu, bo po miekkim powinno się biegać. Tak jest zdrowiej dla nóg.\nMieszkam w Łodzi, i uważam, że samo miasto jest naprawdę piękne, cudowne kamienice, budynki, część jest odnowiona, ale ,żeby osobowość całość to potrzeba tira pieniędzy. A menele i sebixy są wszędzie, tu wydaje się, że jest ich więcej, ale weźmy pod uwagę jak bardzo zaludnione jest to miasto


Pani sołtys w traktorze. Ciągnikiem jeździ po polach a oplem po drogach | my:glogow - i wiesz wszystko\nwtorek 04.06.2019 Extra\nJeździć się nie boi, wręcz przeciwnie. – Spodobało mi się – nie ukrywa Krystyna Sadowska (57 l.), sołtyska z Grochowic. Dość późno zdecydowała się na takie uprawienia, bo tuż po 50-tce. Kiedyś prawo jazdy nie było potrzebne, bo wszędzie było łatwiej się dostać. – Ale autobusy kursują coraz rzadziej, no i męża zabrakło – opowiada pani Krystyna. Po śmierci ukochanego zgodziła się rządzić całym sołectwem. Długo się zastanawiała, czy podoła zadaniu. Czas pokazał, że ludzie są za nią, bo jej ufają. Właśnie zaczęła drugą kadencję.\n– Okazało się, że to trzeba do gminy podjechać, to do miasta coś załatwić. Bez samochodu, to jak bez ręki – dodaje. Ponadto w Grochowicach, gdzie mieszka od urodzenia, ma pole 4 hektarowe. Kiedyś sadzili ziemniaki, owiec, pszenicę. Nie chciała, aby ciągnik tylko stał. – Zrobiła prawko kategorii B, bo pozwala mi na jeżdżenie też Ursusem, ale bez przyczepki – mówi. Gdy jej potrzebuje, to o pomoc dzwoni do kogoś ze wsi.\nHistoria z prawo jazdy jest ciekawa – przed pierwszą jazdą ostrzegała instruktora, że to mogą być dla niego spore przeżycia. – Mówię mu – teraz niech się dzieje Wola Boska. Pojechałam na plac, na miasto i wyjeździłam wszystkie godziny – zdaje relację. Nadszedł czas egzaminów. Było ich osiem – oblewało się na placu manewrowym, za wymuszenie pierwszeństwa, a to za niespuszczoną nogę ze sprzęgła. – Za głupie błędy – przyznaje sołtys. – Jak nigdy się nie denerwowałam za kółkiem, tak nagle pojawił się stres – kontynuuje.\nNa szczęście w końcu się udało. – Wnuk mi się dziwił, że w tym wieku to osiągnęłam. Właśnie kończy osiemnastkę, czeka na dowód i zapisuje się na kurs. Może poprosi babcie o rady – śmieje się. Planując kolejny wypad z koleżanką na ryby. Jeżdżą z wędkami nad jezioro do Sławy. Zdarza się, że spędzają tam całe noce. Wsiądą w czarnego opla w dieslu i pojadą. Taką ma zasadę, że jezdnia, to nie zabawa. – Róbcie prawko, nie zależnie od wieku – zachęca. Pomału, bez pośpiechu – byle bezpiecznie i do celu.\nPaweł Szturomski kontuzjowany! Nie wystartuje w Mi…\nZbierali, zbierali aż uzbierali. OSP Piersna ma no…\nUtrzymanie statku kosztuje. I to sporo. Nawet wted…\nW wieżowcu przy ulicy Armii Krajowej są nietoperze…\nChcą mu pomóc, ale odmawia. Zamiast noclegowni wyb…\nPijany „tatuś” najpierw pobił 16-letniego syna, a…\nKoncert muzyki organowej i kameralnej w Grębocicac…\nZnów nieuwaga? Kolizja dwóch renault na rondzie na…\nCo zrobiliśmy za kasę z Unii? Najciekawsze inwesty…\nZaprojektuj gminie ekologiczne logo. Masz szansę w…\nW Sławie zakończył się 62. Międzynarodowy Kongres…\nUszkodzili szafki elektryczne na obiektach sportow…\nMorskie opowieści B. Małolepszego i zbiórka pienię…\nPierwsze punkty w tym sezonie? Chrobry Głogów zagr…\nWitalij Nat już w Głogowie. Spotkał się z zawodnik…


andrzej pochodaj - Księgarnia internetowa Bonito.pl\nŁączność bliskiego zasięgu na morzu (wyd. 2020)\nKsiążka omawia skrótowo zasady łączności bliskiego zasięgu na morzu, w tym łączność rutynową i łączność w niebezpieczeństwie. Przedstawia schemat postępowania w niebezpieczeństwie, zasady używania radioboi ratunkowej EPIRB i transpondera radarowego SART. Zawiera też instrukcję obsługi stacji VHF DSC i omówienie systemu Nav...\nPublikacja omawia w zwięzły sposób światła nawigacyjne spotykane w żegludze na morzu – ich barwę, charakterystykę, cechy, rodzaje, zasięg i widzialność oraz opis w pomocach nawigacyjnych. Zawiera też informacje dotyczące oznakowania w systemie oznakowania nawigacyjnego IALA (oznakowanie boczne, znaki kardynalne, pozo...\nwydawnictwo: ALMA-PRESS, rok wydania: 2016, oprawa: broszurowa\nCzłowiek za burtą to publikacja skierowana do żeglarzy, motorowodniaków, rybaków i wszystkich tych, którzy zawodowo lub przyjemnościowo związani są z morzem. Obejmuje całokształt problematyki człowieka za burtą (Man Overboard MOB), poczynając od wyposażenia indywidualnego i jednostki, przez prewencję, sposoby postępowania ...\nPublikacja omawia elementy składowe systemu GMDSS oraz praktyczne aspekty możliwości jego wykorzystania, a także łączność pozasystemową stosowaną w żegludze jachtowej. Książka przydatna wszystkim tym, którzy posługują się środkami łączności na morzu, pragną zdobyć świadectwa operatorów: VHF, GMDSS bliskiego (SRC) i dalekie...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 16.02.2021 15:11)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 08.07.2020 12:11)\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 03.01.2020 15:40)\nwydawnictwo: ALMA-PRESS, rok wydania: 2014, oprawa: miekka ze spiralą\nKsiążka omawia zasady sygnalizacji na morzu. Przedstawia sposoby porozumiewania się z lądowymi stacjami ratownictwa i morskimi jednostkami ratowniczymi (SAR). Zawiera tablice flag i sygnałów Międzynarodowego Kodu Sygnałowego (MKS), sygnałów dźwiękowych określonych przez Międzynarodowe przepisy o zapobieganiu zderzeniom na ...\nDostępność: pozycja niedostępna (ostatnio dostępna: 01.12.2020 19:16)


Między Jakuszycami a Szklarską Porębą doszło do zdarzenia drogowego | Portal Miasta Jelenia Góra\nMiędzy Jakuszycami a Szklarską Porębą doszło do zdarzenia drogowego\nPolicja jeleniogórska apeluje o zachowanie szczególnej ostrożności na drodze. Kierowcy "noga z gazu". Dostosujmy prędkość do warunków panujących na jezdni. W związku z opadami śniegu na niektórych odcinkach dróg jest ślisko, a w takich warunkach nie trudno o wypadek czy kolizję. Dzisiaj między Jakuszycami a Szklarską Porębą doszło do zderzenia pojazdu osobowego i ciężarowego. Kierowca osobówki został przewieziony do szpitala.\n1 kwietnia 2020 roku około godziny 12.20 między Jakuszycami a Szklarską Porębą doszło do zdarzenia drogowego. Jak ustalili policjanci, 62-letni kierujący pojazdem marki VW jadąc od Jakuszyc w kierunku Szklarskiej Poręby na łuku drogi, wpadł w poślizg, zjechał na przeciwległy pas ruchu i doprowadził do zderzenia z pojazdem ciężarowym, którym kierował 36-letni mężczyzna. W wyniku zdarzenia do szpitala trafił 62-latek. Kierowcy trzeźwi. Obecnie policjanci wyjaśniają szczegółowo wszystkie okoliczności tego zdarzenia.\nJeleniogórska policja apeluje o ostrożność i rozsądek na drodze. Kierowcy noga z gazu. Zachowujmy bezpieczne odległości między pojazdami, bowiem "najechanie" na tył innego auta to częsta przyczyna zdarzeń drogowych. Brawura, nadmierna prędkość, alkohol to najczęstsze przyczyny kolizji czy wypadków. Czasami kilka sekund decyduje o ludzkim życiu czy zdrowiu. Zadbajmy o bezpieczeństwo swoje i innych uczestników ruchu drogowego.\nnemo @ 212.244.241.*\nwysłany: 2020-04-02 11:24\nA kto jest burmistrzem w Jakuszycach ?


SYGNAŁY - PRZĘDŹ, JAK CI ZAGRAJĄ! - PIOTR KOSSOBUDZKI - Wiedza i Życie - 10/2000\nSYGNAŁY - PRZĘDŹ, JAK CI ZAGRAJĄ!\nPowszechnie uważa się, że pająki czyhają na owady, chwytając je w sieci i wysysając z nich soki. Bywa jednak odwrotnie.\nNiedawno o niezwykłym odkryciu doniósł tygodnik Nature. Dr William G. Eberhard z Universidad de Costa Rica badał larwy pewnego gatunku osy, pasożytujące na pająkach Plesiometa argyra. Samica osy atakuje pająka na jego własnej sieci i, żądląc go, powoduje przejściowy paraliż zwierzęcia. Następnie składa jajo na odwłoku ofiary. W końcu pająk "dochodzi do siebie" i przez kilka następnych dni pracowicie tka sieci i łowi w nie owady. Jednak w tym czasie na jego grzbiecie wykluwa się pasożytnicza larwa, która odżywia się "krwią" pająka. Staje się on żywą spiżarnią dla potomka osy. Takie zachowania owadów, choć wydają się dość okrutne, nie są niczym niezwykłym. Postępuje tak m.in. żyjąca w naszym kraju, spokrewniona z osą szczerklina.\nW przypadku opisywanym przez kostarykańskiego badacza najbardziej zdumiewający moment ma jednak dopiero nastąpić. Gdy larwa osy jest już gotowa do przepoczwarzenia, pająk zaczyna tkać dla niej specjalną sieć. Wtedy pasożytniczy owad zabija i zjada swojego gospodarza, po czym buduje dla siebie kokon, zawieszony na przygotowanej dla niego pajęczej sieci.\nWyjaśnienie tego zjawiska jest równie niezwykłe, co zachowanie pająka. Okazało się, że larwa osy potrafi w odpowiednim momencie wpłynąć na poczynania nieszczęsnego pajęczaka. Zamiast sieci do łowienia owadów zaczyna on wówczas wytwarzać specyficzną platformę chroniącą poczwarkę osy przed deszczem i wiatrem. Co ciekawe, gdy usunięto pasożyta z grzbietu pająka i zniszczono przygotowaną dla osy sieć, zaczął on swoją pracę od początku!\nNajprawdopodobniej więc larwa wstrzykuje swej ofierze jakąś substancję chemiczną o długotrwałym działaniu. Według autora odkrycia jest to przykład najbardziej subtelnej i precyzyjnej zmiany zachowania ofiary pod wpływem owadziego pasożyta, jaki dotąd zarejestrowała nauka.\nNature nr 6793/2000


‹‹ previous 1 2 3 4 … 7 8 9 10 11 12 13 14 15 … 45 46 47 48 next ››\noczeret — trzcina; szuwary. [przypis redakcyjny]\noczerety — trzciny. [przypis redakcyjny]\nO czwartej, a nadalej o piątej godzinie — licząc sposobem starożytnych pierwszą godzinę nocną od zachodu słońca. [przypis redakcyjny]\noczy… dziadowskie — Mikołaja Radziwiłła, wojewody wileńskiego. [przypis redakcyjny]\nOczy me (…) tu poszyją druty — Tu poeta wyznaje, że nie jest zupełnie wolnym od grzechu zawiści, a jednak czuje, że najwięcej ciąży na jego duszy grzech pychy. [przypis redakcyjny]\n„Oczyść mię!” słodki psalm dźwięczał — Oczyść mię hyzopem, ażebym stał się czystym. Psalm 51. [przypis redakcyjny]\nOczy się jego zanadto wpatrzyły — Poeta jeszcze nie dość był przygotowanym, ażeby na największe światło, jakim są wiara i nauka boża, mógł długo poglądać, dlatego to nimfy odwracają twarz jego od Beatrycze, ażeby oczyma nie wpatrywał się w nią za długo. [przypis redakcyjny]\nO czystość i poprawność języka — artykuł ten był ogłoszony w czasopiśmie „Język Polski” (Kraków) w r. 1916 (Nr. 5–6). Nie było to pierwsze wystąpienie Żeromskiego w obronie własnego języka. W r. 1901 w „Poradniku Językowym”, wydawanym w Krakowie przez p. Romana Zawilińskiego, w Nr. 6, w rubryce Zapytania i odpowiedzi, pojawiła się następująca notatka: „163 (A. Dr.) Nie mógł przyjść do siebie (Żeromski Utw. pow. Warsz. 1900, str. 250). Jestto rusycyzm zam. opamiętać się, przyjść do przytomności. — [Od Redakcji:] Mógłby być i germanizm, ponieważ i w niemieckiem napotykamy zwrot zu sich kommen”. Żeromski zareagował na tę notatkę listem do redakcji „Poradnika Językowego”, który został ogłoszony w Nr. 7, w rubryce Dyskusja, w następującej postaci: „CZY «PRZYJŚĆ DO SIEBIE» JEST RUSYCYZMEM? Do p. 163 w nrze 6 otrzymaliśmy od p. Stefana Żeromskiego list tej treści: «Autor notatki, ukrywający swe nazwisko pod literami A. Dr. udowodnił w niej nieznajomość dwu języków: rosyjskiego i polskiego. W języku rosyjskim niema wcale zwrotu pridti do siebia, jest natomiast tylko pridti w siebia, więc wyrażenie przyjść do siebie nie jest wcale rusycyzmem. Zwrot przezemnie użyty (przyjść do siebie) jest nawskróś, odwiecznie polskim i dziś powszechnie używanym w okolicach rdzennie polskich. Jako dowód jego polskości służy Słownik Lindego, który go cytuje, jako polski i podaje wzory użycia wyjęte: 1) z pism Skargi (Roczne dzieje kościelne) — »Zasmucony od rozumu odszedł i ledwo kiedy do siebie przychodził«, — 2) z ks. Perzyny (Lekarz wiejski) »kto się zaraz w początkach choroby kładzie, ten prędko przychodzi do siebie». Słownik Wileński, pod wyrazem przychodzić, przyjść wylicza, jako polskie zwroty: — «przyjść do siebie, przychodzi do siebie, przyszedł zupełnie do siebie (w znaczeniu) odzyskiwać przytomność, siły, zdrowie«. Jestem wielbicielem dążeń Poradnika Językowego i najżarliwiej go studyuję. Wdzięczny jestem każdemu znawcy mowy wytykającemu w pisaninach moich błąd (osobliwie rusycyzm) jeśli nim istotnie zachwaszczam język. Ale drukowanie na indeksie, gdzie uszeregowane są najgrubsze błędy gwary dziennikarskiej, zwrotów mowy najszczerzej polskich, w piśmie poświęconem czystości języka, do której wszyscy dążymy z całej duszy i ze wszystkich sił, może tylko oburzać. Upraszam Szanownego Pana Redaktora o podanie do wiadomości, że wyrażenie nie mógł przyjść do siebie — rusycyzmem ani germanizmem nie jest, że jest zwrotem czysto polskim, którego, jeśli wola czyja, używać można i należy, jak powietrza i wody».”. [przypis redakcyjny]\nOczyża — wioska nad rzeczką tejże nazwy niedaleko Ihumena. [przypis redakcyjny]\nodaliska — biała niewolnica w haremie sułtana tureckiego. [przypis edytorski]\nAdam Mickiewicz, Sonety krymskie, Ałuszta w nocy (źródło na Platformie Redakcyjnej)\nodalisk — prawidłowo odalisek. [przypis redakcyjny]\nOd Apeninów do Andów — tytuł jednego z rozdziałów powieści Serce Edmondo de Amicisa. [przypis edytorski]\nodarty (daw. forma) — dziś: obdarty. [przypis edytorski]\nodarty — dziś popr.: obdarty. [przypis edytorski]\nod Ateny (daw.) — przez Atenę. [przypis edytorski]\nod Ateny — dziś: przez Atenę. [przypis edytorski]\nodbić się — tu: oddalić się (domyślnie: od właściciela). [przypis edytorski]\nodbić — tu: odbić się. [przypis edytorski]\nodbicie zablokowanych punktów oporu w centrum miasta — Największą enklawą niemiecką odciętą w pierwszej fazie powstania była tzw. dzielnica rządowa, obejmująca tereny część Śródmieścia Północnego, w tym m.in. Ogród Saski i Krakowskie Przedmieście. Na jej terenie przebywali w chwili wybuchu powstania m.in. gen. Reiner Stahel i gubernator dystryktu warszawskiego, Ludwig Fischer. Powstańcy mimo wysiłków nie zdołali opanować dzielnicy rządowej, a niemiecka odsiecz nawiązała z nią łączność 7 sierpnia. [przypis edytorski]\nodbiedz — dziś popr. pisownia: odbiec. [przypis edytorski]\nodbiegą — dziś popr. forma: odbiegną; odbiec (kogoś lub coś) — tu: porzucić. [przypis edytorski]\nodbiega od pana Andrzeja — Towiańskiego. [przypis redakcyjny]


Poduszka zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 szara dekoracyjna Skandica | sklep z meblami MIRAT\nPoduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 szara Poduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 szara Poduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 szara Poduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 szara Poduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 szara Poduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 szara\nPoduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 szara to duża, ale jednocześnie lekka i niezwykle wygodna w użytkowaniu poduszka oparciowa do sypialni.\nPoduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET do czytania tapicerowana aksamitem\nPoduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 w kolorze szarym zapewni wygodne podparcie w trakcie wypoczynku w sypialni, zarówno w dzień jak i w nocy. Doskonale sprawdzi się podczas oglądania telewizji, czytania książek czy grania w gry. Jest lekka, więc bezproblemowo możemy ją przełożyć z miejsca na miejsce. Można ułożyć ją tak, aby stała się zarówno wsparciem podczas siedzenia, jak również wygodną poduszką do leżenia. To sprawia, że jest ona praktycznym dodatkiem i potrafi zagwarantować większy komfort niż tradycyjne łóżko tapicerowane z wysokim zagłówkiem. Poduszkę można układać na wszelakie sposoby - w poprzek, ale i wzdłuż łóżka - i nie tylko na łóżku, ale też na sofie bądź podłodze. Jest ona na tyle obszerna, aby mogło z niej korzystać zarazem nawet kilka osób oraz wyposażona została w doszytą z boku kieszonkę na pilot od telewizora, telefon, okulary lub inne drobne przedmioty.\nPoduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 szara tapicerowana jest miękką dzianiną aksamitną o gładkiej fakturze. Miła w dotyku velvetowa tkanina o perłowym połysku jest gruba i wytrzymała. Dzięki powłoce hydrofobowej jest odporna na zalania i zabrudzenia, co ułatwia utrzymanie jej w czystości, a w razie konieczności wyprania, pokrowiec możemy łatwo zdjąć przy pomocy zamka, który znajduje się na plecach poduszki. Wkład poduszki stanowi kulka silikonowa, która nie odkształca się i długo zachowuje swój pierwotny wygląd. Obszyta jest nićmi w kolorze tkaniny.\nzamek umożliwiajacy zdjecie pokrowca,\nNapisz opinię o produkcie: Poduszka na zagłówek PILLOW CHIC 2 VELVET 160 szara


Znudzony Krzysztof Piątek spaceruje ze swoją dziewczyną ulicami Portofino (ZDJĘCIA) - Pudelek\nPolska reprezentacja w piłce nożnej od dłuższego czasu nie imponuje formą. Po nieudanym mundalu i zmianie trenera nie widać zmiany w jakości gry, a część ekspertów twierdzi, że w tym składzie kadra wiele już nie osiągnie i potrzebna jest świeża krew. Ogromne nadzieje upatruje się w młodym Krzysztofie Piątku, który robi furorę w lidze włoskiej i jest niekwestionowaną gwiazdą klubu Genoa.\nW składzie na mundial w Rosji 23-letni napastnik się nie znalazł, ale Jerzy Brzęczek dał mu szansę od razu po przejęciu stanowiska selekcjonera po Adamie Nawałce. Piątek zdobył gola w niedawnym przegranym 2:3 meczu z Portugalią w Lidze Narodów.\nPodobno piłkarzem interesują się największe kluby europejskie, ale póki co Piątek skupia się na grze w barwach klubu z Genui. We Włoszech towarzyszy mu ukochana, starsza o cztery lata prawniczka Paulina Procyk. Dziewczyna aktywnie prowadzi konto na Instagramie, gdzie pokazuje codzinne życie u boku piłkarza.\nZOBACZ: Oto "nowi Lewandowscy": Krzysztof Piątek i jego dziewczyna, Paulina Procyk! (ZDJĘCIA)\nGwiazdorem włoskiej ligi zaczęli się również interesować lokalni paparazzi. Kilka dni temu przyłapali go na spacerze ulicami Portofino w towarzystwie partnerki. Piłkarz sprawiał wrażenie lekko znudzonego, a kiepski natrój udzielił się Paulinie, której nie udobruchał nawet całus od ukochanego.\nBędą nowymi Lewandowskimi?\nBoże jednak nie każdy piłkarz to boski adonis i nie każda wags to chuda babka\nSzok,naturalna dziewczyna az sie milo patrzy.\nDlaczego już nie piszecie o siatkarzach, tylko o tych słabiutkich kopaczach?\nOby nie byli nowymi Lewandowskimi,bo szkoda talentu Krzyśka\nGość jest dobry, a Lewy niestety już nie ta forma...\nco on miny wali takie ?!\ncałkiem inna niż na instagramie\nzboczone ścierwa się obnoszą\nahh p******i lubia sobie poużywać :) prawda jest taka, że gdybyście stanely z waszymi brzuchatmi łysiejacymi chlopami przy nich to dopiero byloby się z czego pośmiać. leczcie dalej swoje kompleksy, oni osiagaja sukcesy a wy napi***cie w klawiature z bólem pupki.\nPodobni do siebie, jak rodzeństwo.\nOMG na instagramie wygląda zupełnie inaczej. Nie wiem pi co takie obrabianie zdjęć i dziwne pozowanie\nWszyscy piłkarze wyglądają jakoś tak staro\n23 lata, a wygląda na 40\nbrzydka i gruba a mimo to wyrwala goscia. tez bym tak chciala poderwac takiego kolesia i usidlic.\nwolalabym ogladac zdjecia aleksandra sliwki ( siatkarz) czy Lukasza krawczuka ( 4x400m), moim zdaniem to najprzystojniejsi polscy sportowcy\nJaka ona brzydka i gruba\nna instagramie ta laska inaczej wyglada :)


Mów mi Kolumb czyli co ostatnio odkryłam | Matka Torpeda\n02-05-2016 38 komentarzy\nDotarliście, nie musisz już snuć się jak śmierć po szpitalnym korytarzu w obciachowej koszuli, która z pewnością będzie służyć Ci w przyszłości jako “antyseks”. Oddychasz, znów widzisz swoje meble, swoje łóżko i swoją łazienkę. Ulga. Potrzebujesz chwili wytchnienia, kąpieli, normalnych ciuchów i fajnego antyperspirantu. Musisz znów poczuć się sobą. Z sekundy na sekundę, z minuty na minutę odkrywasz co raz to nowe – zaskakujące fakty:\n1. Masz stopy!\nOkej, chodziłaś więc miałaś je całą ciążę. Teoretycznie. Jednak bardzo rzadko się widywaliście. Niby gdzieś tam były, niby je myłaś, ale ciężko je było dojrzeć. Spoglądasz na nie ze zdziwieniem. Zginasz nogę w kolanie – DŻIZAS możesz pomalować paznokcie bez kombinowania “na trzy”. Coś niesamowitego.\n2. Nie usiądziesz na krześle.\nNa kanapie też nie, na fotelu też, a na krześle przede wszystkim. Inaczej: usiądziesz, ale wstaniesz szybciej niż prędkość światła i w dodatku z uroczym: “No by Cię chuj!”\n. Twoim kochankiem i najlepszym przyjacielem w tych chwilach jest rogal do karmienia na którym siedzisz. Jest z Tobą wszędzie – w aucie, w domu, u koleżanki na kawie. W łóżku jest lepszy niż nie jeden mężczyzna – przynosi OGROMNĄ ulgę.\nPs: Ja w gratisie mam mądrego Igreka, który już nie raz – niechcący odsunął mi rogala podczas gdy ja z całym impetem usiadłam na krześle. Nie napiszę jakie miłe i kulturalne komplementy oraz życzenia wszystkiego najlepszego ode mnie za to dostał.\n3. Utożsamiasz się z zombie.\nDochodzi do Ciebie, że gdyby nadejszła apokalipsa zombie – świetnie byś się wśród nich odnalazła. Mało tego, na bank znaleźlibyście wspólny język i nić porozumienia. Z nieładem na głowie, oczami na zapałkach i zapadniętymi policzkami prezentujesz się jak chodzące nieszczęście. Spokojnie, tak można długo. Zęby można umyć o 18 – bo kto powiedział, że to musi być rano? Tradycyjny bibik na głowie staje się Twoim “feszyn lookiem” prosto z Paryża. Dziecko zadecydowało, że do życia nie potrzebujesz snu. Gorzej gdy w końcu natkniesz się na lustro – istnieje ryzyko migotania przedsionków.\n4. Depilacja znów jest możliwa.\nBierzesz spokojnie prysznic. Już szykujesz lusterko żeby wydepilować najcenniejsze Ci miejsce czyli “Intymną Grażynę”. Ty, czekaj. JA NIE POTRZEBUJĘ LUSTERKA! Widzę! Ona tam jest! Cała, na swoim miejscu! Lekko pokiereszowana, ale wygląda na całą. To jest szok, nieporównywalny do niczego innego. A jaka to jest radość! Siema Grażyna, dawno eśmyy się nie widziały!\n5. Można żyć na samej kawie.\nMożna? Można! Kto powiedział, że nie? Po tym jak w nocy spałaś CAŁE 2 godziny, 14 minut, 8 sekund – Twoim ratunkiem jest kawa. Jesteś jej tak wdzięczna, że przeszukujesz internety w poszukiwaniu wynalazcy tego napoju. Szukasz do niego numeru żeby podziękować. Podobno jest meksykaninem i ma na imię Eduardo. Postanawiasz nauczyć się kilku zwrotów w jego ojczystym języku żeby się dogadać. Kawę kupujesz skrzynkami, kartonami, a najchętniej podjechałabyś do sklepu tirem i załadowała całą naczepę – kawą.\n6. Cieszysz się, że możesz iść siku.\nNarzekałaś całą ciążę, że siedzisz na porcelanie i wyrzucasz wodospad? Teraz czujesz podniecenie na samą myśl, że możesz iść i w spokoju zrobić siku. To takie piękne, ta chwila tylko dla siebie. Ten uspokajający strumień wody. Coś wspaniałego. Prawie jakbyś siedziała w Zakopanym i podziwiała Wodogrzmoty Mickiewicza – wystarczy trochę wyobraźni, a jak jeszcze masz odświeżacz “górska hala” – no wypisz, wymaluj – agro-wczasy w kiblu.\n7. Nowe, życiowe tematy.\nTatuś na tacierzyńskim więc urzędujecie w domu razem. Wasze rozmowy zaczynają się od: “odbiło mu się?”\nDziałacie jak robocop’y – Ty jesteś mistrzem w robieniu kanapek na czas, a on w “odbijaniu” dziecka. Wymieniacie się młodzieżą jak olimpijczycy pałeczkami. On chce siku – Ty przejmujesz. Czas, czas, czas. Ty robisz kawę, on kołysze wrzeszczącą młodzież. I tak sobie koczujecie w trójeczkę aby wspólnie dążyć do jednego celu – w końcu się wyspać. Z tą różnicą, że dzieć może spać, a nie chce – a my chcemy, a nie możemy.\nBlog Codzienność dziecko Ja kobieta macierzyństwo parenting pasja pisanie połóg poród Przemyślenia Rodzina uczucia związek Życie\nNEWER POST Weźta się hajtnijta.\n09-05-2016 o 09:55\nKobieto – wyluzuj! Ty też masz potrzeby, więc idź siku póki tylko płacze, później (znaczy jak zacznie człapać po domu) będziesz wyganiać go z łazienki, bo on będzie MUSIAŁ z MAMUSIĄ… A co do spania…. Też myślałam, że przejdzie, i przeszło – na drugie. Mój pierwotny Szogun sypiał po dwie-max trzy godziny na dobę, zaczął spać jak już może około 2,5 roku miał, a wtedy młodszy Szogun się urodził. Za dwa tygodnie skończy dwa lata i w jego spaniu zmieniło się to, ze w nocy przychodzi do nas do łóżka i bezczelnie się rozpycha. Więc… słyszałam, że są takie dzieci, co śpią, nie płaczą tylko jedzą i jak aniołki słodko gwarzą do mamy, która “ogarnia” pole bitwy… Ale ja doszłam szybko do myśli złotej, ze nie spodziewam się sanepidu na kolacji, a reszta, jak sobie chce…. i w końcu Mąż tez ma rączki, by móc zrobić obiad 😉\n…. i może faktycznie Twoje maluchowate to taki Aniołeczek… tylko jeszcze tego nie odkrył, więc nadzieja przed Wami 🙂\nBarbara, chyba mam ochotę się z Tobą skontaktować prywatnie. Mam dziecko z tego samego “gatunku” nie śpiących. Dla niego drzemeczka pół godziny – to wszystko. Można zwariować. Poważnie.\n09-05-2016 o 12:10\nNie ma problemu, choć tak naprawdę muszę powiedzieć, że mimo, iż mam dwóch Szogunów to nie umiem komukolwiek powiedzieć, jak ma wychowywać lub co robić ze swoim dzieckiem. Mogę tylko powiedzieć, co ja robiłam ze swoim, a każdy według siebie weźmie się za swoje ;).\nGdybyś chciała napisać, mój mail: b.s11@wp.pl na początek 😉\nI nie poddawaj się, tylko korzystaj z każdej chwili dla siebie 🙂\n05-05-2016 o 22:13\nIksinka, ktoś wyżej wspomniał: leżaczek bujaczek. Dopiero mi się przypomniało. To cud 🙂 Nobla za ten wynalazek. Goń do sklepu natentychmiast i kupuj. Nogą sobie bujasz i gadasz do młodego, on na Ciebie z zachwytem rozbujany patrzy a Ty z partyzanta cały obiad zrobisz, przeniesiesz do łazienki, głowę umyjesz, pranie wstawisz, a jak Ci się odruch w stopie wyrobi, to się jeszcze drzemniesz 🙂 Sprawdzone, polecam z czystym sumieniem. Jak młody podrośnie i się bardziej samoobsługowy zrobi, to się spina i buja się sam. Kup od razu.\n06-05-2016 o 12:44\nMieliśmy już zanim młody się pojawił. Działa cuda owszem, a funkcja “wibracji” to dopiero czyni cuda 😀\n05-05-2016 o 00:11\nSprawdzona metoda to iść spać razem z dzieckiem 😉 odkryłam to dopiero przy drugim,które za cholerę nie chciało spać w swoim łóżeczku,więc spałyśmy razem.Pełen luksus: dziecko pod ręką do karmienia, czujące kojącą obecność rodzicielki śpi snem kamiennym,rano budzisz się wypoczęta,z uśmiechem na ustach-naprawdę tak można.\nWcześniej za dużo się naczytałam mądrych książek i chciałam być taką matką książkową, ale mądrość mądrością, a życie ( czytaj: syn) sobie. Nie wiem do dziś,jak to możliwe,że nie potrzebował snu,bo ja potrzebowałam go rozpaczliwie. Przeżyłam tak długie trzy lata,a potem stał się cud i dziecko zaczęło normalnie sypiać. A po następnych dwóch urodziłam moją imprezową córę,której wyczerpywała się po prostu bateryjka,jak w reklamie z króliczkami XD i odlatywała wszędzie nie bacząc na okoliczności.\nInna sprawa,że nie natrząsałam się tak nad nią i nie chodziłam w domu na palcach.\nIlu ludzi,tyle porad i opinii,a co dziecko, to inne potrzeby.Podobno w usypianiu sprawdza się szum z suszarki,puszczany też z telefonu xd lub disajnerski Miś-Szumiś o podobnych walorach.\nNie daj się, wszystkie Cię tu wspieramy 🙂\n05-05-2016 o 10:51\nMój Syn też snu nie potrzebuje, a ja wręcz przeciwnie. Co do spania razem z dzieckiem – czasami się nie da. Jak już wstanę, młody marudzi, a ja zrobię sobie kawę żeby nie paść na twarz to automatycznie potem nie chce mi się spać. Niestety. Co do córki – mega! <3 przynajmniej nie miała problemów z zasypianiem 😀\nMamy misia szumisia. Nie skomentuję tego nawet. Mogę sobie nim podetrzeć cztery litery 😛\n05-05-2016 o 11:22\nMiś szumiś??? Dziewczyny ja pierdziele wtf??? 😀 A kupiłaś tego audiobooka? Ale często jak tak że rodzice sami sobie są winni.Dziecko śpi w dzień to trzeba zaciągnąć rolety,cisza absolutna,nawet pierdnąć nie wolno bo się obudzi.A jak widzę te pieluszki pozawiesznane na wózkach,żeby dziecko miało ciemniej to mnie krew jasna chce zalać.Dziecko wtedy nie ma poczucia dnia i nocy,więc co się dziwić że nie chce spać?\n06-05-2016 o 12:46\nNo u nas w dzień nie ma “cisiania” bo byśmy zwariowali. Natomiast jak jest noc, to już “cisiamy” żeby Junior jakoś odróżnił dzień od nocy – choć każdy twierdzi, że jest na to jeszcze za mały.\n05-05-2016 o 12:50\nNo nie mogłam,wyobraziłam sobie jak podcierasz i miś szuuuuuuuuuuuumi 😀\n06-05-2016 o 12:45\nTen miś by się zrzygał wtedy, a nie szumiał 😀\n05-05-2016 o 18:34\nNo,kurczę :/ przereklamowany znaczy ?\nZnaczy tyle, że akurat w przypadku mojego dziecka nie działa. Mamy Szumisia z funkcją 5 białych szumów – on to ma gdzieś. W ogóle go to nie uspokaja ani też nie pomaga mu to zasnąć.\n05-05-2016 o 00:01\nNumer 2: tak! Znam, pamiętam. Przypomniałaś mi 🙂\nNumer 7: u nas rozmowy zaczynały się subtelniej: “Była kupa?”\nW życiu się nie spodziewałam, że kupa będzie dla mnie tak interesującym tematem 😀 i że będę tak jej wyczekiwać\n03-05-2016 o 21:32\nJak ja karmiłam to nie było wynalazka takiego jak rogal, ale po dwóch latach karmienia nie było znacznia gdzie i w jakich okolicznościach moja córka chce jeść 😉\n05-05-2016 o 10:54\nWiadomo – dziecko głodne dziecko złe 😀\n03-05-2016 o 13:28\nhaha 🙂 Mój mały niebieskooki mężczyzna ma już 10 miesięcy i nadal nie daje nam się wyspać… :/ Regularnie się za to modlę, by w końcu przespał całą noc! Jakoś jednak da się żyć… przy córce za to była totalna maskara! Jedno dziecko, mąż często w domu a ja z niczym nie mogłam się ogarnąć! Teraz, przy dwójce jest mi znacznie łatwiej! Co nie oznacza, że żyję jak na wakacjach! 🙂\nCzytam to co piszesz i wszystko mam przed oczami! Już Was widzę jak podajecie sobie bobasa i biegniecie siku! haha 🙂\n03-05-2016 o 13:41\nZałamałaś mnie teraz. Ciągle się pocieszam, że do 3 miesięcy się “ureguluje” i prześpi całą noc – albo chociaż więcej niż dotychczas.\nTo, że nie masz jak na wakacjach to sobie jestem w stanie wyobrazić. Ja mam jednego terrorystę i ciągle się zastanawiam co mi “szykuje” na czas kiedy Igrek do pracy wróci 😛\n02-05-2016 o 22:26\nKolumbie!!! Powinnaś zostać (hmmmm nie wiem jak to odmienić) stand up-erką? 😀 😀 😀 Ale wiem,że powinnaś nią zostać,serio.Ja pierdole,że też wcześniej na to nie wpadłam 😀 😀 😀\n03-05-2016 o 13:37\nKiedyś jak coś opowiadałam to usłyszałam: “Ty powinnaś w kabaretach występować, byłabyś bogata” – do dziś nie wiem czy to z powodu mojej twarzy czy zdolności komentatorskich i narratorskich 😀 Też mi się o uszy obiło, że powinnam w Radio pracować bo głos mam “radiowy” – że co, że wtedy twarzy nie widać? 😀\n03-05-2016 o 20:35\nJa nie widziała i nie słyszała ale czytała 😀 Także śmiem twierdzić,że to zdecydowanie zdolności komentatorskie i narratorskie 😀 Serio,byłabyś bogata 😀 Ja też mam przepity głos 😉 znaczy się radiowy 😀\nTo już przynajmniej wiemy dlaczego bogata nie jestem, a zawsze mnie to ciekawiło 😀\nWelcome to my world… :/ Z tym, że mężulo to głównie pracuje, więc ja nawet kanapki robię z małym na ramieniu. Czasami zdarza się, że na leżaczku-bujaczku dziecko nie płacze, ba, czasami nawet przyśnie, to mogę upichcić obiad 😀 Szybki i to tylko częściowo bez płaczu (co by nie było za różowo). I z reguły coś jednak przypalam, bo pędzę gazem do małego, by choć troszkę pocisiać i go uspokoić. I dla pocieszenia dodam, że mam jeszcze 7-latkę, która też jest absorbująca, szczególnie jeżeli jegomość Kalafior przyśnie 🙂 Nie ma to jak być mamą 😀 Ale wiesz co? Kocham tę “robotę” 🙂 🙂 🙂\nBuziaki i pozdrowionka dla Was :*\nIgrek jutro też wraca do pracy i zostaję sama na placu boju. Jestem ciekawa czy w ogóle będę w stanie zrobić siku.\nŁOMATKOBOSKO i jeszcze 7-latka w bonusie? Kobieto, jak Ty to robisz? 😀\n03-05-2016 o 13:59\nU mnie jest 8 lat różnicy.I wiesz co? Czasem mam wrażenie że toto starsze jest bardziej absorbujące niż toto małe 😀\nA ja głupia kiedyś liczyłam na pomoc,że zabawi,przypilnuje 😀\n05-05-2016 o 10:55\nZabawi, przypilnuje i pomoże – to chyba tylko w filmach, nie? 😀\n02-05-2016 o 20:52\n02-05-2016 o 20:38\nJa nie miałam rogala do karmienia…\n03-05-2016 o 13:38\nMi pomagał w pierwszych dniach po powrocie ze szpitala, ale szybko stał się zbędny ;D\n02-05-2016 o 20:07\nA to dopiero początek w przygotowaniu planu dnia z Małym który ma gdzieś nasze potrzeby 😉 Ja pamiętam jak usypiałam moją córkę godzinę i w tym czasie myślałam ile rzeczy mam do zrobienia a ona spała….. (w ciągu dnia) 45 minut :'( koszmar. Powodzenia\n03-05-2016 o 13:39\nJa to samo. Poważnie, usypiam godzinę i myślę, że obiad jeszcze, pranie i włosy bym chciała umyć. Spoglądam na młodego, a on oczy jak 5 złotych.\nTeż mi się tak rozregulował ostatnio, że drzemie sobie po pół godziny max. 45 minut ;//\n02-05-2016 o 19:54\n🙂 nie no, uśmiałam się jak zwykle. To ja już wiem, dlaczego moja ciocia po urodzeniu kuzyna, siedziała na takim dużym kole ratunkowym, a ja będąc podlotkiem nie wiedziałam o co kaman 🙂\n02-05-2016 o 17:19\nKorzystaj z chwil intymnych z saską porcelaną,takie romantyczne sam na sam bo jak dzieć zacznie być świadom albo zacznie się przemieszczać to te chwile przejdą do przeszłości 😀\nBędziesz zmierzać,wygodnie siadać a tu z pokoju rozlegnie się uroczo “MAAAAAAAMAAAAAAAA”-jak zdarzysz to zrobisz,jak nie to czekasz na kolejną szansę.\nPotem dzieć zacznie się dobijać-obojetne czy będziesz chciała posiedzieć czy się okąpać-bez widowni się nie obejdzie.No chyba że chcesz ryzykować że zaniepokojeni sąsiedzi wezwą służby mundurowe bo niemożliwe żeby dzieć sam z siebie się darł jakby go żywcem ze skóry obdzierali i solili 😀\nTak źle i tak niedobrze 😛 Siku to tam chwila, gorzej jak człowiek chce się skupić i dwójkę zrobić. Nie chcę tego nawet sobie wyobrażać 😀\n02-05-2016 o 16:40\nHahhahahahahahahha Ząbki należy myć rano i wieczorem. A wiele osób myje tylko rano. To bardzo ładnie, że myjesz ząbki o 18.00 🙂 Zresztą Twoja doba, jest teraz tak niestandardowa, że równie dobrze możesz myć po północy 🙂\nKochana, masz rację u mnie doba teraz tak niestandardowa, że obojętnie o której umyję zęby to jest dobrze 😛


Pod koniec czerwca dokonano odbioru czterech przebudowanych dróg we wsiach Ostrowie, Balinka, Długie, Kryłatka i Czarny Las. We wrześniu odebrano kolejne dwie drogi we wsiach Karoliny i Huta.\nObecnie została zakończona przebudowa ostatnich czterech odcinków dróg, których wykonawca była firma: Przedsiębiorstwem Drogowo – Mostowym S.A. z Suwałk.\nW dniu 20 grudnia 2017 roku dokonano odbioru przebudowy następujących dróg:\nDrogi gminnej nr 102824B Wrotki – Jaminy” o długości 3,35 km i wartości brutto 920 352,72 zł,\nDrogi gminnej nr 102826B Czarniewo – Jaminy” o długości 2,45 km i wartości brutto 755 619,05 zł\nDrogi gminnej nr 167511B Krasnoborki kolonie – Kamień kolonie o długości 2,20 km i wartości brutto 430 108,45 zł.\nDrogi gminnej nr 102847B „Droga przez wieś Lipowo” o długości 0,93 km i wartości brutto 288 515,16 PLN\nZrealizowana przebudowa dziesięciu dróg gminnych to największa jednorazowa inwestycja w historii gminy Sztabin. Dzięki niej niemal dwukrotnie zwiększyła się długość dróg gminnych o nawierzchni asfaltowej, gdyż dotychczas łączna długość dróg gminnych o nawierzchni utwardzonej wynosiła ok. 27 km.\nOd wielu lat, na rozwój sieci drogowej Gmina Sztabin (również we współpracy z Powiatem Augustowskim) skutecznie pozyskuje dofinansowanie. Wartość wykonanych w ostatnich 17 latach na terenie naszej gminy inwestycji na drogach gminnych i powiatowych wynosi około 31 mln zł. Na realizację tych zadań pozyskano dofinansowanie w kwocie prawie 17 mln zł. W ramach tych inwestycji na terenie naszej gminy wybudowano nową nawierzchnię asfaltową na około 70 km dróg, w tym 43 km dróg gminnych. Jest to ogromny postęp, gdyż do 2000 roku, tylko 4 km dróg gminnych posiadało nawierzchnię bitumiczną.


Tata szuka porad - Forum 2022 - RODZICE.PL\nNiedługo zostanę tatą, o czym powinienem pamiętać i co zaplanować na przyjazd malucha, Panie doradźcie coś 🙂\n3 odpowiedzi na pytanie: Tata szuka porad\nMusisz przede wszystkim pamiętać, że zona bedzie potrzebować cie w tym okresie bardziej niż kiedykolwiek. Gdy pojawi się maluszek nie zawsze będzie kolorowo. Zaczną się kolki, nieprzespane noce, stres, zmeczenie i wtedy musisz stanąć na wysokości zadania i być dla zony oparciem.\no miłości i duuużej dawce cierpliwości 🙂\nzakochany, jestem pod wielkim wrażeniem Twojego zaangażowania, brawo!\nZnasz odpowiedź na pytanie: Tata szuka porad


Radio MANTA RDI102, Radia - opinie, cena - sklep saturn.pl\nnie mozna przewijac utworów w trakcie słuchania zawsze od początku. Jak czyta książki to można dostać szalu. ani stop ani przewijania. no i ta głośność poczatkowa\nOdbiera dobrze i czysto choć przy włączaniu ryczy na ful.Jest jednak poważny problem. Nie wolno odbierać przy zasilaniu z sieci.Jedno spaliłem ale wymienili mi szybko


Kto produkuje najlepsze stoiska reklamowe? - Vintage Guitars\nPorady prawne w przypadku nieodśnieżonego chodnika\nHome » Interes » Handel » Kto produkuje najlepsze stoiska reklamowe?\n2017-08-17|Kategoria: Interes / Handel\nNa dzisiejszym rynku trzeba nie tylko produkować swoje produkty, ale także je reklamować, ponieważ bez tego nasza firma po prostu nie będzie miała prawa bytu. Dlatego należy swe produkty wystawiać na specjalnych targach. Do rozmieszczenia swych produktów oraz zaprezentowania usług niezbędne będą specjalne stoiska takie jak trade fair stand, które są produkowane przez wyspecjalizowane i nowoczesne firmy takie jak Ecocurves, które do każdego klienta podchodzą w profesjonalny i rzetelny sposób. Ponadto oferują swe stanowiska reklamowe trade fair stand, po bardzo okazyjnych cenach, dzięki czemu nie wydamy wielkich pieniędzy.\nW ofercie naszego sklepu internetowego można znaleźć bogaty asortyment alkomatów o różnych parametrach. Do najbardziej popularnych należą alkomaty marki Alcofind, ale nie brakuje także urządzeń innych dostawców. Wykonujemy na zlecenie naszych klientów kalibrację oraz serwis alkomatów poszczególnych mare...\nWieloskładnikowe nawozy o różnej zawartości azotu (np. nawóz NPK4-24-24 czy 8-20-30) to jedna ze specjalności naszej firmy. Oprócz klasycznych nawozów azotowych (takich jak mocznik czy saletra), tego rodzaju nawozy są wykorzystywane do siewów wiosennych i jesiennych dla różnego rodzaju zbóż. W przypadku t...


Niedawno w mediach zaczął pojawiać się temat reindustrializacji, czyli odbudowy przemysłu w Polsce. Zagadnieniu temu warto przyjrzeć się bliżej, ponieważ należy ono, w moim przekonaniu, do najważniejszych wyzwań dla naszego kraju. To m.in. na polu polityki przemysłowej rozstrzygać się będą nasza przyszłość oraz szanse rozwojowe.\nZacznijmy od zacytowania dwóch paragrafów z Komunikatu Komisji Europejskiej dotyczącego polityki przedsiębiorczości z 2012 r.:\nEuropa musi przywrócić swemu przemysłowi należną mu rolę w XXI w. Jest to jedyny sposób, by zapewnić zrównoważony wzrost gospodarczy, tworzyć miejsca pracy wysokiej jakości i rozwiązywać obecne problemy społeczne. Aby to osiągnąć, potrzebna jest całościowa wizja, skupiająca się na inwestycjach i innowacjach […].\nSkupienie uwagi polityków na przemyśle zasadza się na konstatacji, że silna baza przemysłowa jest konieczna dla dobrobytu i sukcesu gospodarczego Europy.\nGłówną przeszkodę dla reindustrializacji w Polsce stanowi jej sprzeczność z teorią neoliberalną, w oparciu o którą została przeprowadzona transformacja ekonomiczna. Herezją wobec tej doktryny jest jakakolwiek istotna interwencja państwa w gospodarkę – co ma oczywiście zastosowanie także w przypadku planowej polityki państwa na rzecz odnowy przemysłu. Obecnie doktryna neoliberalna sama stała się w świecie zachodnim „dinozaurem” i jest poddawana daleko idącej krytyce. W Polsce nadal jednak trzyma się dość mocno, popierana przez znaczną część środowisk opiniotwórczych.\nW minionych dekadach mieliśmy już do czynienia z przypadkami, kiedy to niektóre państwa prowadziły aktywną i skuteczną politykę przemysłową, co przyczyniło się do rozkwitu ich gospodarek. Szczególnie znane są przykłady „wschodnioazjatyckich tygrysów”: Korei Płd., Tajwanu, Chin, Japonii czy Singapuru. Kraje te, dzięki szybkiemu rozwojowi produkcji przemysłowej, zaczęły wypychać z licznych globalnych rynków dotychczasowych potentatów z Unii Europejskiej czy USA. Ważnym składnikiem ich sukcesu są inteligentne zabiegi mające na celu ochronę swoich rynków, przede wszystkim dyskretne tworzenie tzw. nietaryfowych barier handlowych (non-tariff barriers). W krajach służących za liberalny wzór, jak USA czy Wielka Brytania, nastąpił w tym okresie powolny zmierzch przemysłu. Dopiero w ostatnich latach trend zaczął się odwracać. Szczególnie skuteczne okazały się reindustrializacyjne poczynania Stanów Zjednoczonych, napędzane tanią energią z gazu łupkowego.\nZnakomite przykłady efektów takiej polityki przemysłowej przynosi obserwacja sytuacji na rynkach elektroniki, statków i samochodów. Jeszcze kilkanaście lat temu wiele marek telewizorów pochodziło z krajów nieazjatyckich. Obecnie na rynku dominuje kilka azjatyckich firm. Europejscy producenci, tacy jak Philips, przetrwali tylko dzięki uzależnieniu od dostaw komponentów z Azji (wielkości około 80 proc. wartości produktu) i w zasadzie zajmują się głównie końcowym wzornictwem. Innego przykładu z dziedziny elektrotechniki dostarcza rynek telefonów komórkowych, szeroko omawiany po bankructwie Nokii. Nie jest przypadkiem, że Azja zdominowała rynek elektroniki, spychając starych liderów do nisz. Ta azjatycka dominacja to właśnie owoc starcia neoliberalnej doktryny nieingerencji państwa w gospodarkę z dobrze przemyślaną, aktywną polityką przemysłową.\nNa tej samej zasadzie polskich stoczni nie „wykończyły” regulacje UE w zakresie pomocy państwowej, jak się tu i ówdzie czyta, ale przede wszystkim inteligentne subwencje dla stoczni jednego z krajów azjatyckich. W efekcie także i w tym sektorze europejska konkurencja została zepchnięta do specjalistycznych nisz. Wyglądało to tak, że najpierw koreańskie stocznie zaniżały ceny statków, a później ich straty wyrównywał państwowy bank. Z uwagi na wieloletni rytm finansowania było to trudne do wychwycenia. W konsekwencji po jakimś czasie konkurencja wycofała się, a de facto monopolistyczna pozycja na globalnym rynku dużych statków szybko wynagrodziła państwu koszty subwencji. Zresztą w tej chwili inny wschodzący gigant z Azji – Chiny – rozpycha się na rynku dużych okrętów podobną metodą, podkopując pozycję poprzedniego hegemona.\nJeśli chodzi o samochody, na europejskich drogach widać miliony aut produkcji japońskiej. Jednocześnie Europa sprzedaje do tejże Japonii zaledwie kilka tysięcy aut rocznie, i to w zgodzie z zasadami Światowej Organizacji Handlu (WTO)! Oczywiście, istnieje jedna dyskretna bariera handlowa, tyle że zaprojektowana tak sprytnie, aby nie stała w sprzeczności z międzynarodowymi umowami. Polega ona na nieformalnych ustaleniach między dealerami samochodów a producentami japońskich aut. W konsekwencji Japonia korzysta z otwartych rynków USA i UE, równocześnie chroniąc własny, a tym samym miejsca pracy w swoim przemyśle. Właśnie liczne przypadki tego rodzaju sprawiły, że w wolny globalny handel, „niewidzialną rękę rynku” czy neoliberalizm wierzy już niewielu ekspertów (zwłaszcza pozostających poza organizacjami od dekad żyjącymi z głoszenia takich teorii). Praktyczne efekty neoliberalizmu to masowe bezrobocie powodowane konkurencyjną porażką i upadkiem firm pozbawionych wsparcia państwa (np. Nokia czy Loewe). Nie ma sensu prowadzenie wolnego handlu z krajami, które po cichu chronią swój rynek, pośrednio przyczyniając się do likwidowania miejsc pracy gdzie indziej. Zasada wzajemności wydaje się tu właściwym podejściem. Ale dla ortodoksyjnych wyznawców wolnego handlu nawet tak pragmatyczne postawienie sprawy stanowi herezję.\nObecnie Polska jest niemal wyłącznie krajem oddziałów zagranicznych przedsiębiorstw. A w najlepszym wypadku – dostawcą nisko lub średnio przetworzonych produktów dla zagranicznych marek. Oznacza to niewielkie marże (a więc skromny zysk) oraz łatwą zastępowalność w „globalnym łańcuchu gospodarczym” przez kraje o jeszcze tańszej sile roboczej – czyli stałe zagrożenie jeszcze wyższym bezrobociem.\nCelem każdego strategicznie myślącego państwa powinno być unowocześnianie struktury przemysłu. Taka polityka powinna się opierać na tworzeniu dla przedsiębiorstw optymalnych warunków do podwyższania swojej konkurencyjności poprzez różnorakie, dobrze zsynchronizowane instrumenty polityki gospodarczej. Zamieszczona poniżej tabelka stanowi szacunkowe przedstawienie tego, gdzie jako kraj jesteśmy, oraz dokąd powinniśmy dążyć.\nPożądanej struktury przemysłu nie sposób osiągnąć bez osłabienia dominacji neoliberalnej ortodoksji. Zmiany byłyby możliwe w perspektywie dwóch dekad, ale tylko przy zintegrowanej i wielopoziomowej polityce gospodarczej. Potrzebne jest całościowe podejście – od wypracowania mądrej polityki handlowej dla wybranych sektorów po dostęp do kredytowania dla małych i średnich przedsiębiorstw. Do tego dochodzi polityka podatkowa czy usprawnienie sądownictwa orzekającego w zakresie sporów między firmami. Wiele decyzji istotnych dla konkurencyjności przedsiębiorstw nie zapada w Polsce, lecz np. w UE lub WTO. Dlatego elementem polityki zintegrowanej i wielopoziomowej musi być pilnowanie, by polska perspektywa była tam w należytym stopniu brana pod uwagę. Podobnie jak dzieje się to w przypadku interesów innych krajów członkowskich.\nPostulat tak pojętego interwencjonizmu nie oznacza, że państwo musi budować fabryki albo nakazywać przedsiębiorstwom państwowym kupowanie wskazanych firm (choć może to robić, gdyż UE nie zabrania państwowej własności). Wykluczone jest też, aby zalecane ustawy wyszły spod pióra jakiejkolwiek partii politycznej. Tego się nie da zrobić bez użycia machiny rządowej: publicznych konsultacji itd. Można natomiast określić realistyczne cele – co Polska powinna osiągnąć za 5, 10 czy 20 lat – i zależnie od nich definiować właściwe instrumenty działania. Na przykład za pomocą, o zgrozo, planów 5-letnich – jak robią to choćby Chiny. Nie chodzi tu o demonizowane praktyki rodem z PRL, lecz o wyznaczenie założeń i celów, które co kilka lat podlegają ewaluacji i ewentualnej korekcie – to normalna praktyka w nowoczesnym policy making. Nie chodzi również o promowanie firm Polaków – priorytetem powinno być tworzenie lepszych miejsc pracy w Polsce. W tym celu potrzebujemy zmiany struktury przemysłu z gorszej, mniej dochodowej i tworzącej nisko płatne miejsca pracy na lepszą i nowocześniejszą. Taki proces zwiększy zamożność Polski i jej stabilność w szybko globalizującej się gospodarce.\nObecna struktura polskiego przemysłu Pożądana struktura polskiego przemysłu\nSkromna baza instytutów badawczych wyspecjalizowanych w rozwoju, patentowaniu i komercjalizacji zaawansowanych i średnio-zaawansowanych technologii Solidna baza instytutów badawczych wyspecjalizowanych w rozwoju, patentowaniu i komercjalizacji zaawansowanych i średnio-zaawansowanych technologii\nBrak liczących się za granicą polskich marek produkujących zaawansowane technologie (polska marka to taka, której centrala produkcyjna i większość aktywności badawczo-rozwojowych są ulokowane w Polsce; teoretycznie właścicielem może być Marsjanin, byleby powyższe warunki były spełnione) Kilka znanych i dużych „flagowych” polskich marek produkujących zaawansowane technologie\nImporter średnio i wysoko zaawansowanych technologicznie produktów Importer surowców i nisko technologicznie zaawansowanych produktów\nEksporter surowców, nisko i średnio przetworzonych produktów oraz złożonych w Polsce zaawansowanych technologicznie produktów z importowanych części, na podstawie zagranicznych technologii i patentów Eksporter przetworzonych i technologicznie zaawansowanych produktów zaprojektowanych, opatentowanych i skomercjalizowanych w Polsce\nUogólniony obraz obecnej struktury przemysłu w Polsce i jej stan pożądany.\nJak się „robi” reindustrializację?\nPo pierwsze – należy podważyć w Polsce neoliberalny dyskurs i utopię „niewidzialnej ręki rynku”. W rzeczywistości jest to ręka dobrze zorganizowanego lobbingu, wypychającego z rynków nowy i słabszy kapitał z krajów rozwijających się. Dziś jednak sami tradycyjni liderzy technologiczni są spychani do nisz przez budzącą się Azję. Alternatywa, jaką dysponujemy, nie polega wcale na prymitywnym protekcjonizmie ani powrocie do rozwiązań rodem z realnego socjalizmu, jak to demagogicznie przedstawiają akolici neoliberalizmu. Wystarczy zwyczajne unowocześnienie myślenia o przemyśle, polityce przemysłowej oraz jej wpływie na miejsce Polski w świecie. Musimy również odejść od dogmatu bezrefleksyjnej prywatyzacji wszelkiej własności nieprywatnej (państwowej, komunalnej, spółdzielczej itd.), zwłaszcza w sektorach mających specjalne znaczenie strategiczne lub społeczne. W niektórych gałęziach gospodarki lepiej sprawdza się właściciel prywatny, w niektórych państwowy, a w jeszcze innych – spółdzielczy czy komunalny. Mówiąc inaczej, wolny rynek ma swoje ograniczenia i trzeba mieć ich świadomość. W Niemczech czy Szwecji traktuje się jako oczywistość pozostawanie wielu sektorów pod kontrolą państwa. Zła kondycja wielu polskich państwowych spółek nie wynika natomiast z formy ich własności, lecz ze skolonizowania przez politykę, co powoduje merytorycznie mizerny dobór kadry kierowniczej, a w konsekwencji – marne zarządzanie i takież wyniki finansowe.\nPo drugie – sama wzmianka decydentów o reindustrializacji Polski wywołałaby dobrze zorganizowaną reakcję obronną beneficjentów obecnej, niekorzystnej struktury przemysłu. Na każdej zmianie ktoś traci. Dlatego dla realizacji programu reindustrializacji niezbędne jest przygotowanie strategii komunikacyjnej.\nPo trzecie – należy myśleć o przemyśle całościowo. Decyzje w tym obszarze polityki powinny zapadać w jednym miejscu – inaczej wszystko rozpłynie się w konsultacjach międzyresortowych, sprzecznych interesach, lobbingu itd. Rozdrobnienie decyzyjności to częsty błąd, który poważnie utrudnia zmiany, a wynikający z „terytorialnego” myślenia polityków chroniących swoje „dominia”, które z kolei decydują o zdolności załatwiania posad dla swoich ludzi.\nPo czwarte – należy przeprowadzić rzetelny audyt przemysłu w Polsce, aby dokładnie wiedzieć, gdzie jesteśmy ćwierć wieku po zmianie systemu. Przeprowadźmy analizę poszczególnych rynków. Jakie sektory dają nadzieje na rozwój technologiczny Polski? Kto wykonuje badania nad technologiami albo testuje wdrażanie nowych rozwiązań? Czy satysfakcjonuje nas struktura własności przemysłu (udział kapitału polskiego i zagranicznego)? Jakie przedsiębiorstwa mają w Polsce centrale lub ośrodki badawczo-rozwojowe? Czy firmy sumiennie odprowadzają w Polsce podatki od zysku, czy raczej unikają płacenia podatków za pomocą inżynierii finansowej? Jakie są główne bariery dla naszego rozwoju? Czy i w jakich sektorach dochodzi do stosowania praktyk kartelowych i monopolistycznych? Jaką rolę odgrywają w polskiej gospodarce małe i średnie przedsiębiorstwa? Jak wygląda ich relacja z dużymi klientami i dostawcami? Co blokuje dostęp do kredytów dla przedsiębiorstw, zwłaszcza tych mniejszych? Z jakimi patologiami mamy do czynienia na styku instytucji państwa z biznesem? Jaki typ zagranicznego kapitału sprzyja rozwojowi, a jaki zubaża i degeneruje naszą gospodarkę (np. kapitał spekulacyjny inwestowany na giełdzie, kapitał nastawiony na kartelizację sektorów gospodarki, kapitał uniemożliwiający rozwój polskiego kapitału, np. w handlu czy finansach)? Podobne pytania można by mnożyć w nieskończoność, a waga problemu nie pozwala na lekceważenie żadnego z nich. Analiz tego rodzaju nie powinny przeprowadzać zagraniczne spółki doradcze, ponieważ są one zagrożone konfliktem interesów. Analizy dla przemysłu niemieckiego opracowują wyłącznie zaufane niemieckie instytuty lub personel zrzeszeń producenckich (tylko zatrudnieni pracownicy, żadne zlecenia). To dobry wzór do naśladowania.\nDopiero na bazie audytu można zdefiniować cele w odpowiedniej perspektywie. A zdefiniowawszy cele, przejść do pisania lub nowelizowania ustaw czy narzucania sposobu działania instytucjom je wdrażającym. Na końcu pozostaje monitoring realizacji wyznaczonych zadań i wprowadzanie ewentualnych korekt w miarę rozwoju sytuacji.\nPolityka horyzontalna i sektorowa reindustralizacji\nPolityka ds. przedsiębiorstw powinna składać się z dwóch zsynchronizowanych elementów: horyzontalnego i sektorowego.\nPolityka horyzontalna wytyczać powinna ogólne kierunki i zawierać rozstrzygnięcia wspólne dla całego przemysłu. Jej przykładowy zakres obejmowałby takie obszary, jak np. dostęp do finansowania kredytów, synchronizacja polskiego ustawodawstwa z politykami Unii Europejskiej, ustalanie ogólnych kierunków ekonomicznych w relacjach międzynarodowych, polityka względem małych i średnich przedsiębiorstw, ramy podatkowe, postępowania antymonopolowe i antykartelowe, koordynacja polityk sektorowych, synergia między sektorami.\nPolityka sektorowa zajmowałaby się natomiast rozwiązaniami dotyczącymi konkretnych sektorów.\nOdpowiednio skoordynowane polityki sektorowe i polityka horyzontalna powinny zajmować się wszystkimi głównymi aspektami otoczenia prawnego, które mają wpływ na konkurencyjność przemysłu oraz na jakość i ilość miejsc pracy w Polsce. Odpowiedzialna za politykę przemysłową jednostka rządowa powinna mieć właściwą strukturę (odzwierciedlającą strukturę rynków) oraz blisko współpracować z pozostałymi instytucjami mającymi wpływ na otoczenie ekonomiczne przedsiębiorstw, takimi jak komisje sejmowe, inne ministerstwa, urzędy skarbowe, Państwowa Inspekcja Pracy, agencje zajmujące się różnego rodzaju kontrolami itp.\nW dalszych rozważaniach skoncentruję się na najbliższym moim kompetencjom przemyśle produktów inżynieryjnych (zresztą technologie inżynieryjne to ok. 30 proc. wartości dodanej przemysłu krajów rozwiniętych technologicznie), w tym technologii przemysłu obronnego. Przemysł produktów inżynieryjnych to szeroka kategoria, na którą składają się przemysły: maszynowy, elektrotechniczny, elektroniczny i obróbki metalu (od metalowych komponentów, maszyn budowlanych, silników i technologii produkcyjnych po półprzewodniki, telefony komórkowe, komponenty elektroniczne czy sprzęt optyczny). Sektory te należy traktować łącznie, ponieważ znaczna część zaawansowanych technologicznie produktów przemysłowych składa się obecnie z metalu, półprzewodników, silników i komponentów elektronicznych. Wiele produktów ma również wbudowane oprogramowanie oraz wymaga serwisowania po sprzedaży (czyli usług), co regulują odpowiednie umowy z klientami. Wymienione sektory dzieli się z kolei na podsektory, np. technologie energetyczne, maszyny, komponenty elektroniczne, elektronikę konsumpcyjną, sprzęt AGD, technologie informacyjne i komunikacyjne itd.\nTrudno dziś ocenić, w jakich sektorach czy podsektorach tkwi potencjał koła zamachowego reindustrializacji Polski. Temu powinna służyć proponowana wcześniej analiza. Zakładam, że do pierwszego miejsca pretenduje dwóch kandydatów: przemysł obronny (czyli de facto technologie inżynieryjne o zastosowaniu militarnym) oraz liczne małe i średnie przedsiębiorstwa sektora inżynieryjnego, które powstały w Polsce po transformacji ustrojowej i odniosły sukces ekonomiczny, takie jak perełki polskiej prywatnej myśli technologicznej: PESA SA, Solaris Bus & Coach SA czy Wilk Elektronik SA.\nPrzemysł obronny stanowi zapewne jedyny sektor technologiczny w Polsce, który wciąż działa na dość dużą skalę i posiada sporą bazę rozwojowo-badawczą. Jeśli dodamy do tego znaczne plany zakupowe wojska, stanie się jasne, że z pomocą rzetelnego policy making możemy uczynić z niego solidne koło zamachowe polskiej ekonomii.\nMałe i średnie przedsiębiorstwa powstały m.in. w następujących obszarach: produkcja software (np. oprogramowanie produktów inżynieryjnych), produkcja komponentów metalowych do maszyn oraz sprzętu kuchennego. Kilka chlubnych wyjątków działa w branży transportowej. W ciągu kilkunastu lat polskie MŚP mogą stać się nowoczesnymi, stabilnymi, międzynarodowymi podmiotami ze sporym „ekosystemem” dostawców. Jedno przedsiębiorstwo, produkujące zaawansowany technologicznie produkt i zatrudniające ok. 200 pracowników, może mieć w swoim łańcuchu dostawczym zakłady zatrudniające kilka tysięcy osób. Gra toczy się więc o sporą stawkę, a inżynieryjne MŚP to potencjalnie kury znoszące złote jaja. Obecna gospodarka oparta na technologiach składa się nie tylko z produktów masowych, ale także z licznych nisz ekonomicznych, co otwiera sporą szansę dla ewentualnych nowych graczy, takich jak Polska.\nJak w praktyce uczynić polski przemysł obronny liderem reindustralizacji?\nWarto podkreślić, że Polska wydaje rocznie kilka miliardów złotych na nowe uzbrojenie. To o wiele za dużo, żeby nie myśleć o tych wydatkach perspektywicznie.\nReprezentanci zbrojeniówki deklarują, że ok. 70 proc. pieniędzy trafia do niej, a tylko 30 proc. do zagranicznych kontrahentów. Realnie udział polskich przedsiębiorstw w zyskach jest prawdopodobnie dużo mniejszy, ponieważ nawet jeśli to u nas składa się np. wóz pancerny Rosomak, to kilkadziesiąt procent jego wartości dodanej jest importowane (zwłaszcza technologie – silniki, optyka, elektroniczne komponenty itd.).\nJak zmienić sytuację w polskim sektorze zbrojeniowym na jego i nas wszystkich korzyść? Oto zarys działań, które należałoby podjąć.\nPo pierwsze, należy stworzyć grupę zarządzającą całym projektem przebudowy zbrojeniówki, obejmującą ludzi kompetentnych i wpływowych, posiadających silne wsparcie polityczne. Grupa ta zorganizowałaby się z kolei w dwa typy technicznych podgrup. Z jednej strony zespoły zajmujące się wymiarami horyzontalnymi procesu: bariery prawne, otoczenie prawne UE, finansowanie projektu, polonizacja patentów wojskowego uzbrojenia, ich komercjalizacja w polskim przemyśle cywilnym, ochrona przez odpowiednie służby, strategia komunikacyjna, globalne analizy itd. Z drugiej – zespoły do spraw konkretnych produktów.\nWażne, aby z procesu tworzenia strategii działania wyłączyć zagraniczne firmy (zwłaszcza te, które stracą na wzmocnieniu polskiego przemysłu), ponieważ nie są one zainteresowane powodzeniem projektu tego typu. Włączeni powinni być natomiast ewentualni strategiczni partnerzy, najlepiej z krajów zaawansowanych technologicznie, nie za dużych, mających podobne problemy z bezpieczeństwem, dla których Polska może stworzyć efekt skali.\nPo drugie, trzeba zidentyfikować wszystkie grupy interesu (w sensie pozytywnym, tzn. grupy, które mają władzę, możliwości i wiedzę) oraz potencjalne ofiary zmian. A następnie umieścić problem w globalnym kontekście – prześledzić światowe trendy i dokonać analizy SWOT (silnych i słabych stron, szans i zagrożeń – dop. red.) polskiego przemysłu. Wizualizacja za pomocą tego rodzaju heurystycznych technik analitycznych to potężne narzędzie w policy making, ułatwiające doprowadzenie do konsensusu.\nPo trzecie, konieczne jest zwięzłe zdefiniowanie celu. To bardzo trudne zadanie. Wojsko dąży do maksymalizacji potencjału obronnego kraju i jest mu obojętne, czy sprzęt wyprodukowano w Polsce, czy poza nią. Z kolei polskiemu przemysłowi zależy na maksymalizacji zysku. Do tego dochodzą interesy przemysłu zagranicznego (przejęcie polskiego rynku i maksymalizacja zysku bez konieczności dzielenia się patentami), związków zawodowych (podwyżka zarobków i brak zwolnień), polskich ośrodków badawczo-rozwojowych (implementacja rozwiązań ich autorstwa, nawet jeśli niektóre są kiepskie), polityków rządzących (szybkie i medialne sukcesy), polityków opozycji (krew rządu za wszelką cenę), mediów (skandale do nagłośnienia) itd. Trzeba więc mieć świadomość, że pojawią się liczne konflikty interesów.\nPrzykładowy zapis celu mógłby brzmieć tak: Długoterminowym celem inwestycji Polski w nowoczesne uzbrojenie jest maksymalizacja krajowego potencjału obronnego i globalnej konkurencyjności polskiego przemysłu obronnego (w tym polonizacji zaawansowanych technologii), rozwój ośrodków badawczo-rozwojowych w Polsce oraz stworzenie platformy napędzającej rozwój i konkurencyjność polskiego przemysłu cywilnego, dającego szansę na tworzenie konkurencyjnych miejsc pracy dzięki cywilnej komercjalizacji wojskowych patentów.\nWokół celu sformułowanego w ten sposób należy wypracować konsensus polityczny, aby nie był on co kilka lat podważany i demontowany. Na jego bazie należy ponadto spisać wizję projektu (vision paper). Warto podkreślić, że ewentualny sukces przyniesie dopiero co najmniej dekada ciężkiej, systematycznej pracy.\nPo czwarte, zdefiniowany cel trzeba poprzeć konkretnymi liczbami, aby umożliwić dokonywanie koniecznej co kilka lat ewaluacji procesu i formułowanie ewentualnych korekt do wcześniejszych założeń. W praktyce okazują się one często niedokładne, gdyż okoliczności się zmieniają – nie jest to jednak powodem do wstydu, lecz zwykłą częścią policy making. Jeden z celów, jakie można by wyznaczyć, to 70 proc. wartości dodanej wytwarzanej w oparciu o polskie patenty, w tym przynajmniej 50 proc. w oparciu o zaawansowane technologie.\nPo piąte, stworzenie kilku projektów pilotażowych pomogłoby zdobyć niezbędne doświadczenia, a także przetestować i skorygować plany. Jako pilotażowe produkty powinno dobrać się takie, których armia będzie potrzebować długoterminowo (oraz, rzecz jasna, możliwe do wykonania przez polski przemysł).\nPo szóste, niezbędne jest zorganizowanie wokół każdego projektu pilotażowego platformy na poziomie eksperckim, z udziałem przedstawicieli rządu, wojska, przemysłu, politechnik etc. To ta platforma będzie zarządzała projektem na poziomie technicznym, komunikowała się z platformą polityczną oraz z odpowiednimi instytucjami (np. dostawcy, ośrodki badawczo-rozwojowe itd.).\nSiódmy element to ewaluacja każdego projektu pilotażowego za pomocą osobnych kryteriów, istotnych z punktu widzenia wyznaczonych celów. Platforma każdego projektu musiałaby zatem zdefiniować czynniki szczególnej wagi dla pilotowanego przedsięwzięcia.\nKluczowa dla powodzenia projektu będzie wymiana zagranicznych technologii na takie, które kontrolowane są – zarówno od strony produkcyjnej, jak i patentowej – przez firmy działające w Polsce. Na dokonanie tego rodzaju operacji nie ma jednej dobrej metody, bo zagraniczni producenci broni zazdrośnie strzegą swych sekretów.\nMożna się jednak pokusić o ogólne zasady:\nwiedzmy, czego chcemy, żeby właściwie negocjować. Można, czytając prasę, onieść wrażenie, że porażka offsetowa podczas zakupu F-16 wynikała z uległości strony polskiej względem USA, braku odpowiedniego przeszkolenia w prowadzeniu negocjacji (w tym z wytrzymywania presji negocjacyjnej) oraz z braku jasno ustalonych priorytetów;\nprzyjrzyjmy się skandynawskiemu rynkowi uzbrojenia: Szwecja, Norwegia czy Finlandia to małe kraje, ale technologiczni giganci. O ile dla Stanów Zjednoczonych jesteśmy malutkim rynkiem, o tyle kraje skandynawskie traktują nas jako poważnego klienta z dużą siłą negocjacyjną – można więc z nimi wynegocjować lepsze umowy czy wręcz partnerstwo. Państwa te podzielają polskie obawy związane z rozwojem sytuacji na Ukrainie, więc mają polityczny interes we wzmacnianiu polskiej armii;\nrozmawiajmy z MŚP w krajach zaawansowanych technologicznie. Produkują one nowoczesne produkty, często lepsze od wytwarzanych przez gigantów, jednak ci ostatni wypychają je z rynków. Można też oferować zlecenia zagranicznym ośrodkom badawczo-rozwojowym, a w kontrakcie zastrzec własność patentu lub otwarcie oddziału w Polsce z mieszanym kapitałem.\nPodsumowując, należy: zapewnić solidne polityczne wsparcie projektowi; zastosować właściwą metodologię; stworzyć platformę projektu; wypracować cele projektu i jego wizję; zorganizować projekty pilotażowe służące udoskonaleniu metodologii i zdobyciu doświadczenia; we właściwym czasie uruchamiać kolejne projekty; poświęcić szczególną uwagę na przepływ know-how do polskiego przemysłu obronnego, a następnie do cywilnego; zintensyfikować współpracę z krajami skandynawskimi; odpolitycznić zarządzanie spółkami sektora obronnego.\nMimo sporego znaczenia określania celów w liczbach i procentach, nie wolno ich absolutyzować. Służą one wytyczaniu kierunków, ale planowanie gospodarcze to nie nauka ścisła. Należy się kierować elastycznością i zdrowym rozsądkiem.\nJak pracować nad konkurencyjnością MŚP sektora inżynieryjnego?\nSytuacja małych i średnich przedsiębiorstw przemysłowych jest trochę inna aniżeli sektora obronnego, który w zasadzie ma wszystko – od sporych zleceń i pewnego rynku po solidne wsparcie budżetowe, zdolność wytwarzania całych produktów i ośrodki badawczo-rozwojowe (OBR).\nTymczasem większość sektora inżynieryjnego po 1989 r. albo zbankrutowała, albo została wrogo przejęta przez zagraniczne firmy, co ograniczyło ich samodzielny byt i w zasadzie zakończyło działalność prywatnych działów badawczo-rozwojowych. Umowy prywatyzacyjne nie zapewniły im kontynuacji, jak miało to miejsce np. w byłym NRD. Poza sektorem obronnym baza naukowo-badawcza przemysłu inżynieryjnego ogranicza się dziś do politechnik.\nProces wzmacniania konkurencyjności MŚP powinno się zacząć od analizy sektora oraz identyfikacji polskich firm wykazujących innowacyjność, wytwarzających zaawansowane technologicznie produkty lub usługi, a także prowadzących działalność badawczo-rozwojową lub zamawiających ją.\nJak wesprzeć polskie MŚP? W Austrii funkcjonuje chociażby program Leitbetriebe (Przedsiębiorstwa Wiodące), wspierający najlepsze firmy. UE funduje zaś takie projekty jak Lead Markets Initiative (Inicjatywa Rynków Wiodących) czy Key Enabling Technologies (Kluczowe Technologie). Wszystkie te inicjatywy mają na celu wspieranie podmiotów działających na rzecz rozwoju „rynków przyszłości”, takich jak energia odnawialna, mikroelektronika czy materiały zaawansowane. Warto je krytycznie obserwować i z niektórych rozwiązań brać przykład, bo wiele szlaków zostało już przetartych. Warto zachęcać polską stronę do aktywnego udziału w tych projektach. Oczywiście polska platforma nie byłaby w stanie od początku działalności opierać się na tak zaawansowanych technologiach, ale trzeba zacząć od tego, co osiągalne. Nie warto dzielić i tak skąpych środków na badania czy innowacje między wszystkie firmy sektora. Albo przedsiębiorstwo wykazuje innowacyjność, albo nie. Dotacje nie pobudzą innowacyjności tam, gdzie nie ma dla niej potencjału. Stąd rozlewanie jak konewką takich funduszy „po równo” dla wszystkich jest ich zwyczajnym marnotrawieniem.\nUE, której prawodawstwo w znacznej mierze przekłada się na regulacje polskiej gospodarki, promuje zasadę Think Small First (Najpierw myśl na małą skalę). W imię tej zasady pozwala się na różne wyjątki od antyetatystycznych zapisów prawa unijnego, np. jeśli chodzi o subwencje dla MŚP. Ułatwia to stymulację rynku za pomocą wszelakich bodźców, co nie powinno stanowić celu samego w sobie, ale wypada o tym wiedzieć, zwłaszcza że polskie firmy to głównie MŚP. W rozwijanym projekcie można się oprzeć na powyższej zasadzie.\nPrawo UE nie pozwala natomiast na klasyczny protekcjonizm. Nie dopuszcza więc dzielenia firm – na poziomie prawa krajowego – na polskie i niepolskie. Wobec tego jedyną metodą wspierania rodzimej przedsiębiorczości pozostaje użycie alternatywnych kryteriów: wielkości obrotu, udziału w lokalnym rynku itd.\nPo zidentyfikowaniu wyróżniających się MŚP i uzyskaniu od nich informacji zwrotnej o chęci udziału w projekcie należałoby stworzyć platformę nim zarządzającą. Powinna składać się z reprezentantów rządu, wyselekcjonowanych polskich firm, polskiego sektora bankowego, struktur samorządów, w których firmy są zgrupowane, ośrodków badawczo-rozwojowych, politechnik itp. Nie istnieje obiektywnie właściwy schemat działania. Wypracować da się go jedynie w konstruktywnym dialogu, z wzięciem pod uwagę specyficznych warunków lokalnych. Na sukces projektu składają się następujące elementy:\nWspółfinansowanie z funduszy państwowych projektu badawczego wraz z komercjalizacją i opatentowaniem rozwiązań.\nDofinansowanie przez budżet ośrodków badawczo-rozwojowych celem obsłużenia konkretnych zamówień MŚP.\nPomoc państwa w zakupie zagranicznych licencji.\nAnaliza sektora w skali globalnej, służąca obraniu właściwej strategii.\nWsparcie dla polskich podmiotów w ubieganiu się o granty badawcze UE. Kształtowanie rynku polskich przetargów celem ułatwienia absorpcji rozwijanych w Polsce technologii przez rynek i tym samym tworzenia dobrych miejsc pracy. Zagadnienie to wymaga dokładnej analizy zgodności z prawem unijnym.\nPrzedstawienie rządowi rekomendacji w kwestii kształtowania istotnych dla grupy polityk UE.\nZmniejszenie nieścisłości prawnych blokujących krajowy rozwój technologii.\nZachęty podatkowe promujące badania i rozwój.\nWspółpraca z polskim sektorem obronnym celem transferu technologii do polskiego przemysłu cywilnego i otrzymywania zleceń w projektach zbrojeniowych.\nWspieranie ekspansji zagranicznej wybranych MŚP.\nOrganizacja kursów uczących, jak profesjonalnie zarządzać platformami technologicznymi na poziomie regionalnym.\nWypracowanie z bankami propozycji w zakresie innowacyjnych instrumentów finansowych pomocnych dla rozwoju MŚP i ośrodków badawczo-rozwojowych.\nWspółpraca z politechnikami na rzecz lepszej edukacji inżynierów oraz poprawienia oferty badawczej na potrzeby MŚP.\nZachęty dla zagranicznych MŚP na rzecz lokowania działalności w Polsce, np. poprzez otwarcie rynku w sektorach kontrolowanych przez państwo. Silne w badaniach i rozwoju MŚP chętnie podejmą działalność tam, gdzie w mniejszym stopniu grozi im konkurencja ze strony większych pomiotów.\nProjekt musi cechować całościowe podejście, z wzięciem pod uwagę każdego istotnego elementu konkurencyjności danego sektora. Nie ma sensu inwestować pieniędzy i czasu w sektor, w który inwestują też inni (a przynajmniej działać bez uwzględnienia tego faktu).\nTego rodzaju działania można podjąć także w sektorach innych niż inżynieryjny. Chociażby w sektorach energetycznym, chemicznym, transportu kolejowego i miejskiego, rafineryjnym czy górniczym. Państwo posiada w nich znaczne udziały, co może ułatwić współpracę rozwojową. Co więcej, sektory te wydają miliardy na zakup technologii, które, czerpiąc wzór z liderów technologicznych, niekoniecznie musimy kupować za granicą, jeśli polskie firmy zapewniają odpowiednią jakość. Tym samym fakt zakupu pociągu Pendolino, a nie taboru z PESA SA, albo wybór – na etapie wstępnej edycji – chińskich autobusów elektrycznych w Warszawie, a nie pojazdów polskiego Solarisa, jest, delikatnie mówiąc, brakiem szacunku dla polskich pracowników, wyborców i przedsiębiorców. Jest to również świadectwo ewidentnego rozminięcia się politycznej praktyki z interesem ekonomicznym Polski.\nMetodologia projektu wygląda mniej więcej podobnie do sugestii względem przemysłu zbrojeniowego opisanych wcześniej. Choć oczywiście inny cel oznacza inne instrumenty.\nPropozycje zawarte w tym artykule to tylko zarys ogólnego kierunku. Tak jednak postępują dziś nowoczesne państwa. Aby pchnąć polski przemysł technologicznie do przodu, państwo musi podjąć rolę koordynatora, wygospodarować pieniądze i usprawnić prawo, gdyż dezindustrializacja zaszła przez ostatnie 25 lat zbyt daleko, aby to stało się samo. Jak zresztą widać na poniższym wykresie, Polska ma ciągle dużo mniejsze inwestycje w badania i rozwój niż inne kraje europejskie.\nWydatki na badania i rozwój w latach 2002–2012 jako procent Produktu Krajowego Brutto (Źródło: Eurostat).\nNiewielki wzrost tych wydatków w ostatnich latach po części można tłumaczyć funduszami unijnymi. To właśnie skutek błędów przeszłości. Brak aktywnej roli państwa będzie powodował dalszy dryf w kierunku statusu pustyni technologicznej. Globalnej konkurencji będzie się to bardzo podobać.\nAlternatywa? Zdobądźmy doświadczenie poprzez projekty pilotażowe. Bądźmy cierpliwi, bo na efekty przyjdzie poczekać ładnych paręnaście lat. Wymagajmy od polityków ponadpartyjnego konsensusu w kwestii tego, co służy długofalowemu interesowi Polski.


BANNACH WALDEMAR - STUDIO FOTOGRAFII ŚLUBNEJ Elbląg\nBANNACH WALDEMAR - STUDIO FOTOGRAFII ŚLUBNEJ\nFOTO ALBUMY W FORMIE KSIĄŻKI eleganckie albumy na każdą okazję, ślubne, okolicznościowe, rodzinne, z wakacji. Wykonujemy reportaże z uroczystości ślubnych,sesje plenerowe,oprawione w formie księgi lub tradycyjnie. Posiadamy nowoczesne klimatyzowane studio fotograficzne. U nas możesz powiększyć swoje najlepsze fotografie do formatu 60x90 ,na różnych podłożach np. papier foto, płótno. PRZEGRYWANIE KASET VIDEO NA PŁYTY DVD. To tylko mały wycinek usług które wykonujemy,na prezentacje naszych prac zapraszamy do studia przy ulicy Bałuckiego 14 B (przedłużenie pasażu ul.Hetmańskiej) codziennie od 9-17 w soboty od 10-14\nBAŁUCKIEGO 14 B\nTel.: 55 _2_33 72 75\nTel. kom.: 601_ _616 999\nWpis w kategorii: Video i Foto w Elblągu


Dziękczynienie za życie i pontyfikat Świętego Pielgrzyma Kalwaryjskiego\nNie ustawajmy w modlitwie, o którą prosił św. Jan Paweł II. Jak sam tutaj powiedział: „nie samym chlebem żyje człowiek”. Do nieba nie idzie się dlatego, że karmi się ziemskim chlebem, do nieba idzie się dlatego, że karmimy się Chlebem Eucharystycznym, Słowem Bożym i modlitwą - mówił podczas dziękczynnych uroczystości za życie i pontyfikat Świętego Pielgrzyma Kalwaryjskiego o. dr Konrad Cholewa OFM, kustosz sanktuarium. W dzień 100. rocznicy urodzin Świętego Papieża w kalwaryjskim sanktuarium głównym punktem obchodów jubileuszu była południowa Eucharystia.\nNa początku modlitwy Ojciec Konrad wprowadził zgromadzonych w przeżywanie liturgii. Przywołał słowa papieża Franciszka z porannej Eucharystii o tym, że w „osobie Jana Pawła II Pan Bóg nawiedził swój lud”.\nIle razy także ta kalwaryjska ziemia została nawiedzona i uświęcona przez Karola Wojtyłę, a później Jana Pawła Wielkiego. Dziś i my także w naszej wspólnocie kalwaryjskiej chcemy Panu Bogu podziękować za to święte nawiedzenie. (…) Chcemy Panu Bogu podziękować za to, że dzięki św. Janowi Pawłowi II cały świat usłyszał także o Polskiej Jerozolimie, ale chcemy podziękować także Jemu samemu – św. Janowi Pawłowi II za to, że rozumiał Kalwarię. Dziękujemy za Jego testament tu zostawiony, a w nim wezwanie do nieustannej modlitwy.\nNastępnie kustosz przywitał wszystkich modlących się i zachęcił, by nie był to tylko czas wspominania i podziwiania, ale przede wszystkim by była to „lekcja człowieczeństwa, podejścia do drugiego człowieka i do spraw Bożych, lekcja wzrostu w miłości, której mamy uczyć się nadal od św. Jana Pawła II.”\nHomilię wygłosił Ks. Wiesław Cygan, proboszcz i dziekan kalwaryjskiego dekanatu. W pierwszych słowach odwołał się do trudnych doświadczeń, jakie towarzyszyły rodzinie Wojtyłów.\nTo jest dla nas dzisiaj apostolstwo, a zarazem i apel do wszystkich rodzin, by kiedy znajdą się w tak trudnej sytuacji, wracać do tej chwili: tam, gdzie matka rodziła, ojciec z synem wyśpiewywał wszystkie wezwania Litanii Loretańskiej, aby Maryja wypraszała potrzebne łaski.\nKapłan przywołał postaci rodziców Świętego, których proces beatyfikacyjny rozpoczął się 7 maja w bazylice Ofiarowania NMP w Wadowicach.\nNastępnie odwołał się do początków życia i rozwoju duchowego młodego Karola i przywołał papieskie wspomnienia Jana Pawła II na temat Wadowic i sanktuarium w Kalwarii Zebrzydowskiej.\n- Jakże trzeba Bogu dziękować, że Bóg na pozwolił żyć na tej ziemi. (…) Szukamy wielkiej świętości, zadajemy sobie pytania: Skąd taki człowiek się znalazł? Na tej drodze do świętości, można powiedzieć - źródło biło w Kalwarii.\nKaznodzieja przypomniał, że papież wiele razy wracał do modlitwy w Kalwarii i spotkań z pielgrzymami, oraz mówił, że „tutaj się wszystko rozwiązywało, na dróżkach, w samotności i w ciszy.” Swoją wdzięczność papież okazywał mieszkańcom miasta i okolic oraz nawiedzającym sanktuarium. Przypomniał także drugą pielgrzymkę do sanktuarium i papieskie słowa z tamtego czasu.\n- Dzisiaj jesteśmy już w innej sytuacji, kiedy my pielgrzymujemy, a On cieszy się chwałą nieba i możemy przez Jego pośrednictwo, w naszych sprawach radosnych i trudnych, zwracać się – dziękować i prosić o światło Ducha Świętego we wszystkim, co czynimy. (…) Jeżeli pójdziemy drogą, którą wytycza św. Jan Paweł II, zobaczymy, że zwycięstwo przyjdzie przez Maryję – zakończył kapłan.\nWe Mszy świętej wzięli udział przedstawiciele władz samorządowych oraz instytucji z terenu gminy, poczty sztandarowe, a także pielgrzymi przybyli do bazyliki.\no. Tarsycjusz Bukowski OFM | Biuro Prasowe Sanktuarium


Dom Sprzedaż, Nowy Sącz, Poręba Mała, 220.00 m2, 650000 zł\nNowy Sącz, Poręba Mała, Stadnickich\nNowy Sącz ul. Stadnickich - DOM na sprzedaż - Poręba Mała\nElegancki i komfortowy dom jednorodzinny o pow. 207m2 wybudowany w 2008 roku położony na działce 1212m2 (12,12 arów) w otoczeniu nowych domów jednorodzinnych w spokojnej dzielnicy na skraju miasta.\nDom wykonany został z pustaka ceramicznego typu Max i ocieplony styropianem 12cm. Obok budynku znajduje się murowany garaż o pow. 30m2.\nNa parterze znajduje się wiatrołap (ganek z drzwiami antywłamaniowymi wykonanymi na zamówienie), duży salon z kominkiem połączony z nowocześnie wyposażoną kuchnią, łazienka,pokój sypialny i kotłownia.\nNa użytkowym poddaszu do którego prowadzi drewniana klatka schodowa (solidnie wykonana wg indywidualnego projektu) znajdują się trzy pokoje, łazienka i garderoba.\nOkna - Stolarka plastikowa, drzwi - drewniana - w całości system antywłamaniowy,\nInstalacja elektryczna (siła) - instalacja odgromowa,\nPodłogi ceramiczne na parterze i panele w pokojach na użytkowym poddaszu,\nDach pokryty dachówką Braas,\nWoda i kanalizacja podłączona do sieci miejskiej,\nOgrzewanie centralne - gazowe i kominkowe,\nW ogrodzie znajdują się ozdobne nasadzenia i kwiaty. Ogrodzenie kamienne słupki, podmurówka i sztachety,\nDom do sprzedania z wyposażeniem kuchni / trwała, stylowa zabudowa /.\ncena: 650 000 do negocjacji\n#agencja nieruchomości Nowy Sacz Property\n#dom na sprzedaż Nowy Sącz Property\n#domy na sprzedaż Nowy Sącz Property\n#dom na sprzedaż Poręba Mała\n#domy na sprzedaż Poręba Mała Property\nSymbol oferty PTY-DS-318\n6 pokoi 160,00 m2 3 531,25 zł/m2\nNowy Sącz, Centrum, Sienkiewicza\n5 pokoi 196,05 m2 2 805,41 zł/m2\n6 pokoi 200,00 m2 3 100,00 zł/m2\nNowy Sącz, Biegonice, Węgierska\n180,00 m2 3 861,11 zł/m2