Apap dla dzieci Forte - ulotka, skład, dawkowanie i działanie\nApap dla dzieci Forte - skład\nApap dla dzieci Forte - Działanie\nApap dla dzieci Forte - wskazania\nApap dla dzieci Forte - przeciwwskazania\nApap dla dzieci Forte - ostrzeżenia\nApap dla dzieci Forte - ciąża\nApap dla dzieci Forte - efekty uboczne\nApap dla dzieci Forte - interakcje\nApap dla dzieci Forte - dawkowanie\nApap dla dzieci Forte - uwagi\nParacetamol jest intensywnie metabolizowany w wątrobie, dlatego może wchodzić w interakcje z innymi produktami leczniczymi, które korzystają z tej samej drogi metabolicznej lub które mogą hamować lub indukować takie drogi. Niektóre jego metabolity są hepatotoksyczne i dlatego jednoczesne stosowanie substancji indukujących enzymy (ryfampicyna, pewne leki przeciwpadaczkowe) może powodować reakcje hepatotoksyczne, zwłaszcza, gdy stosowane są wyższe dawki paracetamolu. Nie stosować równocześnie z alkoholem etylowym, gdyż następuje nasilenie toksyczności paracetamolu. Leki antychilinergiczne (glikopironium, propantelina) obniżają wchłanianie paracetamolu, z możliwym zahamowanej jego efektywności poprzez zmniejszenie tempa opróżniania żołądka. Hormonalne środki antykoncepcyjne/estrogeny obniżają stężenie paracetamolu w osoczu z możliwym zahamowaniem jego efektywności przez możliwą indukcję jego metabolizmu. Leki przeciwpadaczkowe (fenytoina, fenobarbital, metylfenobarbital, prymidon) zmniejszają biodostępność paracetamolu jak i nasilają hepatotoksyczność w przypadku przedawkowania poprzez indukowanie metabolizmu wątrobowego. Węgiel aktywowany zmniejsza wchłanianie paracetamolu, gdy jest przyjęty szybko po lub w za dużej dawce. Izoniazyd zmniejsza klirens paracetamolu, z możliwym nasileniem jego aktywności i/lub\ntoksyczności poprzez zahamowanie jego metabolizmu w wątrobie. Metoklopramid i domeperidon zwiększają wchłanianie paracetamolu w jelicie cienkim poprzez wpływ tych leków na opróżnianie żołądka. Probenecyd zwiększa okres półtrwania paracetamolu w osoczu, poprzez zmniejszenie jego rozpadu oraz wydalania z moczem jego metabolitów. Propranolol zwiększa osoczowe stężenie paracetamolu, przez hamowanie jego metabolizmu w wątrobie. Żywice jonowymienne (cholestyramina) zmniejszają wchłanianie paracetamolu, z możliwym zahamowaniem jego efektywności poprzez adsorpcję paracetamolu w jelicie. Działanie przeciwzakrzepowe doustnych antykoagulantów (acenokumarol, warfaryna) może być nasilone, poprzez hamujący wpływ na wątrobową produkcję czynników krzepnięcia. Lek może nasilać toksyczność chloramfenikolu, poprzez zahamowanie jego metabolizmu w wątrobie. Paracetamol zmniejsza biodostępność lamotryginy z możliwym osłabieniem jej działania, z powodu indukowania jej metabolizmu wątrobowego. Pomimo, iż możliwy wzrost toksyczności zydowudyny (neutropenia, hepatotoksyczność) przez paracetamol był opisywany w pojedynczych przypadkach, wydaje się, że nie ma interakcji typu kinetycznego pomiędzy tymi dwoma lekami.


Wawer, rejon ul. Błękitnej, 1135 m2, usługi. Warszawa\nStrona główna Działki Warszawa Wawer ul. Działki Wawer, rejon ul. Błękitnej, 1135 m2, usługi.\nfot. Wawer, rejon ul. Błękitnej, 1135 m2, usługi. Warszawa\n1 400 000 zł Cena zakupu 1 135 m2 Powierzchnia 1 234 zł/m2 Cena za metr\nObsługą transakcji zajmuje się pośrednik geodeta z 25-letnim doświadczeniem w branży nieruchomości. Nieruchomość pod inwestycję o powierzchni 1135 m2, zlokalizowana w Wawrze w rejonie ulicy Błękitnej. Media: gaz, kanalizacja, woda, prąd w ulicy przy działce - jest zgoda na przyłączenie. Teren nie jest objęty Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego. Rejon zabudowy usługowej, magazynowej, produkcyjnej biurowej, mieszkaniowej. Wymiary: front 55 m x 20 m. Dobra komunikacja: autobus oraz SKM Warszawa Wawer. Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: Robert Brzozowski (licencja nr: 2424) -------------------------- Prezentowane ogłoszenie nie stanowi oferty w rozumieniu art. 66 Kodeksu Cywilnego. Dokładamy wszelkich starań, aby informacje dotyczące oferowanych nieruchomości były w miarę możliwości dokładne i aktualne. Ponieważ jednak z różnych powodów nie zawsze dają się zweryfikować, firma Brzozowski Nieruchomości nie ponosi odpowiedzialności za ich dokładność i aktualność. Numer oferty w biurze: BRZ-GS-159538 Lokalizacja: Mazowieckie, Warszawa, Wawer Powierzchnia: 1135 Ogłoszenie dodane za pomocą Trimo.pro Dodano: 2021-10-14 w Gumtree.pl\n7 001 200 zł\nCena: 7 001 200 zł\nZAPROPONUJ SWOJĄ CENĘ!!!ZŁÓŻ OFERTĘ!!! Bardzo ładna działka inwestycyjna o powierzchni 7012m2 w cenie 1000zł/m2- bliższe informacje u osoby obsługującej ofertę. PROJEKT PLANU ZAGOSPODAROWANIA PRZESTRZENNEGO!!! POLECAM.JAK NA WARSZAWĘ CENA OKAZYJNA!!! Numer oferty: 6/TI/2009 więcej »\nUl.Pileckiego/Puławska Działka z powoleniem na budowe i projektem. Budynek hotelowy z usługami i handlem na parterze,oraz garażem podziemnym. Teren objety MPZP pod usługi - uchwała nr.XI/316/2007 Powierzchnia działki 7622m2 Gotowy projekt z pozwoleniem na budowę: 220 apartamentów 17-52m2 Recepcja Restauracja Punkty biurowe i usługowe Pralnia Łączna powierzchnia apartamentów i usług - 7943m2 Ga... więcej »\nDziałka inwestycyjna Warszawa Białołęka, Wiśniewo\nPiękna działka z miejskim planem zagospodarowania (w studium zagospodarowania - 12.000m2 z frontu przeznaczone jest na usługi, środkowa część działki to teren rekreacyjny, a w częśi Środek to teren zielony a tył / około 15 tyśm/ pod usługi sportu i rekreacji CENA jest ceną netto i podlega negocjacjom DANE KONTAKTOWE: Tatiana Brzozowska [tel] @ ----------------------------------------- Informuj... więcej »\nSprzedam działkę 150m2 centrum Warszawy Marymont\nDziałka pracownicza 150m2 z domkiem 35m2 podpiwniczony z poddaszem we wspaniałej lokalizacji na Marymońcie w Warszawie ul Klaudyny/Pelpińska.Są to ofgrody działkowe pracownicze z tytułem własności.Działka nadaje się na rekjreacje,inwestycje,na wszystko.Polecam taka działkę,która jest w zacisznym miejscu centrum Waszawy tel [tel] więcej »\nDziałka inna Warszawa Zielona-Grzybowa\nPowierzchnia: 69 000 m2\nSzanowni Państwo, Prezentuję do sprzedaży grunt o powierzchni prawie 7 hektarów. Nieruchomość położona przy Szosie Lubelskiej, idealna pod inwestycję. Użytki Ls V, LsVI, Lzs, RVI. Zapraszam na prezentację. Wojciech Walasek Broker House Pośrednik odpowiedzialny zawodowo za wykonanie umowy pośrednictwa: (licencja nr: 9116) więcej »\nDziałka inwestycyjna Warszawa gm. Mokotów Mokotów, Siekierki,\nWILSON'S NIERUCHOMOŚCI KOMERCYJNEDo sprzedania działka inwestycyjna dla dewelopera lub pod duży dom jednorodzinny dla rodziny. Jest Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego.Działka ma kształt pełnego prostokąta, szerokość od ulicy: 34 m, długość: 80 m.Możliwość zbudowania 8 dwulokalowych domów po ok. 137 mkw, każdy z działką do indywidualnego użytkowania 175 mkw.Niedługo blisko, ale ni... więcej »\n1 680 900 zł\nCena: 1 680 900 zł\nDziałka o powierzchni 5 603 m2 położona w Wawrze w okolicy ul Borowieckiej i ogródków działkowych. W sąsiedztwie działki jeszcze niezabudowane , bardzo ładny teren , którego zakup stanowi dobrą inwestycję na przyszłość .W tym rejonie nie przystąpiono do sporządzania planu miejscowego , w związku z tym nabywca musi wystąpić o warunki zabudowy dla działki . Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi o... więcej »\nOpis nieruchomości Na sprzedaż... działka położona przy ul Mochtyńskiej o pow 223m2 nr ewid 40. Dzielnica Białołęka. Doskonała na inwestycję. Wiecej informacji pod nr . Serdecznie zapraszam Barbara Owczarska. OFERTA NA WYŁĄCZNOŚĆ. Numer licencji pośrednika odpowiedzialnego za ofertę: 1475 więcej »\nDziałka inna Warszawa Siekierki\nCena: 4 146 200 zł\nAtrakcyjna Działka pod zabudowę jednorodzinną/szeregową inwestycję Położona w dzielnicy Mokotów Siekierki Plan zagospodarowania obejmuje zabudowę jednorodzinną /szeregową plan około 35 domków Obszar Atrakcyjny dla Dewelopera więcej »


Działki rolne - grunty, ziemia rolna na sprzedaż Bałuty - Łódź - Domiporta.pl\nDziałki rolne na sprzedaż: Bałuty - Łódź\nOferta dotyczy jednej z 20 działek o powierzchniach od 956 mkw do 1612 mkw. Główne atuty nieruchomości: • bliskość komunikacji miejskiej • z dobrym dojazdem • bliskość terenów zielonych Działka rol...\n1295 m2 140 zł/m2\nOferta dotyczy jednej z 20 działek o powierzchniach od 956 mkw do 1612 mkw. Główne atuty nieruchomości: • bliskość komunikacji miejskiej • cicha i spokojna okolica • dobra ekspozycja na strony świat...\n1159 m2 140 zł/m2\nDziałka w Parku Krajobrazowym Wzniesień Łódzkich, 2000 m2, WZ Główne atuty nieruchomości: • cicha i spokojna okolica • dobra ekspozycja na strony świata • piekny widok Działka rolna. Typ własnośc...\n2002 m2 90 zł/m2\nPropozycja dla ceniących ciszę, spokój i świeże powietrze oraz blisko ważnych dla siebie miejsc. Główne atuty nieruchomości: • doskonała komunikacja z centrum • bliskość komunikacji miejskiej • blis...\n785 m2 180 zł/m2\nPropozycja dla ceniących ciszę, spokój i świeże powietrze oraz blisko ważnych dla siebie miejsc. Główne atuty nieruchomości: • doskonała komunikacja z centrum • piekny widok • na nowym osiedlu Dzia...\nNA SPRZEDAŻ ATRAKCYJNA DZIAŁKA o pow. 3110mkw W ŁODZI Główne atuty nieruchomości: • doskonała komunikacja z centrum • bliskość komunikacji miejskiej • z dobrym dojazdem Działka rolna. Typ własno...\n3110 m2 100 zł/m2\nPropozycja dla ceniących ciszę, spokój i świeże powietrze oraz blisko ważnych dla siebie miejsc. Działka rolna. Typ własności: Odrębna własność. Oferta dotyczy jednej z 5 działek o powierzchni 78...\nNA SPRZEDAŻ ATRAKCYJNA DZIAŁKA o pow. 6014mkw w ŁODZI Główne atuty nieruchomości: • prestiżowa lokalizacja • doskonała komunikacja z centrum • bliskość komunikacji miejskiej Działka rolna. Typ wł...\n6014 m2 100 zł/m2\nPropozycja dla ceniących ciszę, spokój i świeże powietrze oraz blisko ważnych dla siebie miejsc. Główne atuty nieruchomości: • doskonała komunikacja z centrum • cicha i spokojna okolica • z dobrym d...\n5992 m2 150 zł/m2


Putin wzmocni Unię Europejską? „Na zagrożenie ze strony Rosji można zareagować jedynie wspólnie” – EURACTIV.pl\n13-03-2022 (updated: 04-04-2022 )\nPrzewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen. Foto via [European Union]\nPandemia COVID-19 zmieniła Unię Europejską. Na ile – i w jakich aspektach – rosyjska agresja na Ukrainę wzmacnia wspólnotę 27 państw członkowskich?\nAgresja Rosji na Ukrainę uruchomiła lawinę wydarzeń, za którą trudno nadążyć, a przewidywanie tego co nastąpi jest zadaniem niemożliwym.\nPodobnie było dokładnie dwa lata temu w początkach pandemii COVID-19. I chociaż u zarania ówczesnego kryzysu podkreślano przy wielu okazjach – zostawmy na boku słusznie czy nie – narodowe egoizmy, to ostatecznie Unia Europejska wzmocniła się wewnętrznie.\nPo raz pierwszy w swojej historii dokonała bezprecedensowego wspólnego zakupu szczepionek na COVID-19. Ponadto po przezwyciężeniu oporu państw tzw. oszczędnej czwórki – Austrii, Danii, Holandii i Szwecji – kraje członkowskie UE zdecydowały się na wspólne zadłużenie, aby sfinansować warty 750 mld euro Fundusz Odbudowy (FO UE).\nWedług wielu to krok w kierunku unii fiskalnej, która – jak wskazuje dynamika wydarzeń – zapewne kiedyś zostanie zrealizowana. Warto dodać, że architektem FO UE jest ówczesny niemiecki minister finansów a obecny kanclerz Olaf Scholz, który w ostatnich dniach dokonuje rewolucyjnych zmian w polityce gospodarczej oraz zagranicznej Niemiec. Ale o tym później.\nI to raczej o tych „zdobyczach” pandemii: szczepionkach i wspólnym zadłużeniu – jak wiadomo nic tak nie cementuje związku jak wspólny dług – będzie pamiętać się za kilka lat, wspominając trwałą spuściznę COVID-19, a nie o sporach o tzw. mechanizm praworządności, które rozgrzewają polityczne emocje w Polsce i na Węgrzech.\nI tak jak dwa lata temu przy okazji reakcji UE na pandemię COVID-19, wystarczy pobieżny rzut oka na opinie ekspertów w wielu krajach, którzy doszukują się w obecnym kryzysie hamiltonowskiego momentu Europy, by uznać, że na naszych oczach dzieją się ważne rzeczy.\nNawiązuje się w ten sposób do dorobku ojca założyciela Stanów Zjednoczonych, Alexandra Hamiltona, sekretarza skarbu w gabinecie prezydenta George’a Washingtona.\nHamilton zaproponował, by uwspólnotowić długi poszczególnych stanów i wzmocnić pozycję rządu federalnego. Zyskał on prawo do nakładania podatków i to ten moment sprzed ponad 230 lat przyspieszył polityczną integrację Ameryki.\nZasługi Władimira Putina\nNa pierwszy plan politycznych konsekwencji barbarzyńskich poczynań armii Władimira Putina w Ukrainie wybija się jedność państw UE. Jedność, która będzie jeszcze wielokrotnie poddawana wytrzymałości ze względu na skutki sankcji gospodarczych wobec Rosji w kontekście np. rosnących cen gazu czy ropy.\nNiemniej jak podkreśla w rozmowie z EURACTIV.pl dr hab. Monika Sus z Instytutu Studiów Politycznych PAN „najbardziej zauważalna zmiana (w UE – red.) dotyczy zmiany polityki wobec Rosji. Nawet kraje, które jak dotąd nie uważały Rosji za potencjalne źródło zagrożenia bezpieczeństwa UE (ze względu na położenie geograficzne lub relacje ekonomiczne), teraz wyznają bardzo twarde stanowisko i Rosja została jednoznacznie uznana za agresora”.\nNasza rozmówczyni dodaje, że świadczy o tym nie tylko, bezprecedensowo szybkie jak na standardy UE, nakładanie kolejnych sankcji na Rosję, ale także skala tych sankcji, których wprowadzenie wymaga w UE jednomyślności.\nI oczywiście można dyskutować czy do tego samego doszłoby bez wojny w Ukrainie, ale od czego są kryzysy, jeśli nie od podejmowania nadzwyczajnych decyzji w krótkim czasie.\n„Nie istnieje przyśpieszona procedura przyjęcia państwa do UE.” – tłumaczy eskpert PISM, dr. Daniel Szeligowski.\nJednak wojna w Ukrainie może mieć także inne ważkie konsekwencje i to w dziedzinach, które akurat nie są najmocniejszą stroną UE. Komisja pod wodzą Ursuli von der Leyen miała być komisją geopolityczną, ale od czasu startu w grudniu 2019 r. nadal nie udało się przekonać ekspertów, że słowo stało się ciałem.\nProf. Mark Galeotti, londyński analityk polityki rosyjskiej, autor niedawno wydanej książki „The Weaponisation of Everything” podkreślił w opublikowanej kilka dni temu rozmowie z redaktor naczelną EURACTIV Polska, że Unia Europejska od dawna mówi o tym, że stanie się podmiotem geopolitycznym i stworzy armię europejską.\n„Ale ja nadal podchodzę do tego sceptycznie. UE robi pewne rzeczy dobrze, ale jednocześnie bardzo źle radzi sobie z polityką bezpieczeństwa. I nie jestem przekonany, czy może ona dobrze dbać o swoje bezpieczeństwo, bez swojej broni”, stwierdził rozmówca Karoliny Zbytniewskiej.\nO konieczności zwiększenia ambicji Europy w zakresie obronności od początku swojej naznaczonej kolejnymi kryzysami kadencji mówił prezydent Francji Emmanuel Macron. I być może ma teraz gorzką satysfakcję.\nEuropa zapatrzona w NATO\nWprawdzie poza ogólnikami – Komisja Europejska chciałaby stopniowego uniezależnienia się Unii Europejskiej od dostaw ropy, gazu i węgla z Rosji, dodatkowych inwestycji w obronność – nie zapadły jeszcze żadne konkretne decyzje dotyczące zmiany polityki obronności, niemniej trwające na ten temat dyskusje wskazują, że europejskie rządy zaczęły traktować tę kwestie z należytą powagą.\nPodobnego zdania jest prof. dr hab. Artur Nowak-Far ze Szkoły Głównej Handlowej oraz były wiceminister spraw zagranicznych. Nasz rozmówca podkreśla, że ze zdwojoną siłą powraca pytanie o stworzenie europejskiego (tzn. tworzonego w ramach UE) potencjału obronnego.\n„Zagadnienie to jest o tyle złożone, że sytuacja w Ukrainie jedynie unaoczniła jeszcze bardziej, że tworzenie tego potencjału musi się dokonać bez politycznego czy wojskowego osłabiania NATO – a więc tak, by nie naruszyć struktur więzi poszczególnych państw UE w ramach NATO oraz spójności instytucjonalnej samego NATO”, podkreśla nasz rozmówca.\nBo wprawdzie jak dodaje prof. Sus, „europejska obronność opiera się, i będzie wciąż opierać, na NATO (kto dziś jeszcze pamięta o Macrona słowach o „śmierci mózgowej NATO – red.). Widać jednak wyraźne wzmocnienie wschodniej flanki, i można spodziewać się kolejnych decyzji w tym zakresie. Jeśli Finlandia i Szwecja dołączą do NATO, europejski filar sojuszu będzie znacznie wzmocniony”.\nNiemniej według profesor Sus „ostatnie wydarzenia pokazały, że UE powinna dalej wzmacniać umiejętność zarządzania kryzysem i to w wielu wymiarach. Ponadto zdecydowanie rozwinąć kompetencje w zakresie cyberbezpieczeństwa oraz kontynuować bliską współpracę z NATO (np. dotyczącą military mobility)”.\nW pierwszym rzucie należy spodziewać się zmian w opracowywanej wojskowej strategii UE znanej pod nazwą Kompasu Strategicznego. Jego prezentację zaplanowano na końcówkę marca br., ale z przecieków, do których dotarł EURACTIV wynika m.in., że kraje członkowskie zadbają o zwiększenie mobilności sił zbrojnych, by szybciej reagować w kryzysowych momentach.\nJak na razie w kwestii obronności, UE wyasygnowała 500 mln euro na dozbrojenie ukraińskiej armii walczącej z Rosją. Być może znajdą się kolejne środki na ten cel. To przełomowy moment, ponieważ po raz pierwszy w historii UE sfinansuje zakup i dostawę broni oraz innego sprzętu do kraju, który jest atakowany.\n„Upadło kolejne tabu. Tabu, że UE nie dostarcza broni w czasie wojny. Tak, robimy to. Ta wojna wymaga naszego zaangażowania, aby wesprzeć ukraińską armię”, podkreślił wysoki przedstawiciel UE ds. polityki zagranicznej i bezpieczeństwa Josep Borrell.\nAle i poszczególne kraje zwracają większą uwagę na obronność. Szwedzka premier Magdalena Andersson ogłosiła, że jej rząd podniesie wydatki na obronność do 2 proc. PKB, a po raz pierwszy w historii tego neutralnego od czasu II wojny światowej kraju, ponad połowa ankietowanych (a dokładnie 51 proc.) Szwedów opowiedziała się za akcesją ich kraju do NATO. Podobne wyniki badań są w sąsiedniej Finlandii.\nAle jeszcze więcej komentarzy wzbudziła zapowiedź niemieckiego kanclerza dotycząca zwiększenia wydatków na obronność. Niemcy przeznaczą na ten cel dodatkowo 100 mld euro, które posłuży do modernizacji Bundeswehry.\n„Berlin wypełni zobowiązania, które przez lata ignorował jak choćby ustalenie członków NATO z 2006 r. o przeznaczeniu przynajmniej 2 proc. PKB na obronność. Wreszcie więc weźmie na swoje barki odpowiedzialność, której oczekiwali od niego sojusznicy od Waszyngtonu po Warszawę”, podkreślił w rozmowie z EURACTIV.pl Adam Traczyk, wiceprezes think tanku Global.Lab.\nWedług naszego rozmówcy Niemcy zgłaszają w ten sposób gotowość do wzięcia odpowiedzialności za bezpieczeństwo Zachodu. „Berlin swoje plany zbrojeniowe wpisuje w kontekst europejski i transatlantycki i sygnalizuje w ten sposób kierunek polityki na lata”, podkreśla Traczyk.\nW porównaniu z komentarzem agencji Reutera, to dość wywarzone słowa. Reuters po przemówieniu Scholza z 27 lutego napisał, że „Niemcy przejmują rolę globalnej potęgi”.\nUnia nadal ma siłę przyciągania\nNiewykluczone, że wydarzenia w Ukrainie przyczynią się do zmian w zablokowanej od kilku lat polityce rozszerzenia UE. Negocjacje akcesyjne Serbii (od 2014 r.) czy Czarnogóry (od 2012 r.) ciągną się w nieskończoność.\nZ kolei Albania i Macedonia Północna odbijają się od unijnych drzwi z powodu sprzeciwu kilku państw, w tym m.in. Francji oraz Holandii.\nTymczasem jak podkreśla prof. Monika Sus „kraje dotąd nieprzychylne dalszemu rozszerzaniu się UE na Wschód, zmieniają swoje stanowisko. Przyznanie Ukrainie statusu kandydata, oraz rozważanie takiego kroku wobec Mołdawii i Gruzji, ma nie tylko wymiar symboliczny – wiadomo, że przed tymi krajami długie lata negocjacji i reform, ale i przede wszystkim należy je postrzegać jako geopolityczną deklarację ze strony UE”.\nPrzypomnijmy, że Unia rozpoczęła w poniedziałek (7 marca) procedurę rozpatrzenia wniosków o akcesję Ukrainy, Mołdawii i Gruzji.\n„Szybka ścieżka” Ukrainy do UE jest poza Polską popierana m.in. przez Litwę, Łotwę, Czechy, Bułgarię, Irlandie i Słowenie. Ale już np. Francja, Niemcy, Holandia są ostrożniejsze w składaniu Ukrainie obietnic przyszłego, nawet bardzo odległego członkostwa w Unii Europejskiej.\nCytowany przez Reutersa, minister spraw europejskich Francji Clément Beaune powiedział, że ewentualne wejście Ukrainy do Unii Europejskiej „nie jest tematem na jutro”. „To zajmie trochę czasu”, dodał Beaune, odnosząc się do debaty o umożliwieniu Ukrainie szybkiego przystąpienia do UE w geście solidarności.\nI rzeczywiście w trakcie unijnego szczytu zakończonego w piątek unijni przywódcy potępili Rosję za inwazję na Ukrainę. Uznali europejskie aspiracje i dążenia Ukrainy do Unii Europejskiej, ale nie doszli do porozumienia w sprawie szybkiego przyłączenia Ukrainy do Unii.\nNiemniej dyskusja została zapoczątkowana, a europejscy liderzy nie będą mogli zupełnie zignorować opinii swoich społeczeństw. Ukrainę w UE widzą nie tylko Polacy oraz mieszkańcy pozostałych państw regionu. Chcą tego – pomimo tonujących wypowiedzi kanclerza Scholza – także Niemcy.\n„Szybka” akcesja Ukrainy do UE: Mrzonka czy realny scenariusz?\nWedług Wołodymyra Zełenskiego, Ukraińcy walczą o europejską przyszłość swojego kraju.\nWojna przyczyni się do dalszego zacieśniania integracji europejskiej?\nNa tak postawione pytanie, rozmówcy EURACTIV odpowiadają jednoznacznie pozytywnie. „Wszystkie państwa zdały sobie sprawę, że na zagrożenie ze strony Rosji mogą zareagować jedynie wspólnie. Co więcej, konieczna będzie bliższa współpraca w zakresie zarządzania kryzysem uchodźczym (relokacja, status prawny uchodźców, zasady podejmowania pracy itp.), oraz w zakresie polityki energetycznej, jeśli UE (lub Rosja) zdecydują się zawieść import (eksport) gazu i ropy. Wtedy, pojęcie solidarności energetycznej nabierze nowego wymiaru”, podkreśla prof. Sus.\nNasza rozmówczyni przypomina jednak, że „nie należy zapomnieć o tym, ze dawne podziały w UE wciąż istnieją – Polska i Węgry są dalej w konflikcie z KE o praworządność, a fala uchodźców prawdopodobnie spowoduje reakcje populistyczno-nacjonalistyczne w wielu krajach UE”.\nZ kolei prof. Nowak-Far dodaje, że „wszyscy widzimy, że najważniejszą zmianą jest osiągnięcie przez UE jedności w dziedzinie Wspólnej polityki zagranicznej i bezpieczeństwa oraz uzyskanie właściwego jej spięcia z działaniami politycznymi i militarnymi NATO”.\nNasz rozmówca podkreśla, że w pozostałym zakresie nastąpiło zwiększenie gotowości państw UE do zwiększenia integracji, i – co z tym się wiążę – znaczne osłabienie tych polityk niektórych państw członkowskich, które miały – świadomie albo nieświadomie – wpływ dezintegrujący.\n„W związku z tymi korzystnymi dla procesu integracji europejskiej zmianami, należy spodziewać się większej gotowości państw Unii do przyjęcia bardziej ambitnych planów integracji nie tylko w ramach działań służących bezpośrednio zwiększeniu możliwości obronnych państw członkowskich, ale także służących temu celowi pośrednio”, podkreśla prof. Nowak-Far.\nNasz rozmówca twierdzi, że stąd można się spodziewać zwiększenia częstotliwości korzystania ze wspólnych zamówień, bardziej ambitnego programu wzmacniania rynku wewnętrznego, a także zwiększenia dynamiki procesu integracji walutowej.\n„W tym ostatnim zakresie, do strefy euro mogą przystąpić państwa także mniej chętne integracji w tej dziedzinie”, dodaje Nowak-Far. Czas pokaże.


Agata Passent, Autor w serwisie Xięgarnia – Strona 8 z 9\nPochwała domostwa idealnego\n“W podziękowaniu za siedlisko” to pochwała idealnego domostwa, które W.H. Auden zakupił w 1957 roku za część prestiżowej nagrody literackiej.\nSłonimski w teatrze (i nie tylko)\nPragmatyzm i egzaltacja\nEgzaltacja. W naszym pragmatycznym świecie można sobie na nią pozwolić, czytając dzieła klasyków. Dzięki znakomitej serii “wielcy pisarze w nowych przekładach” wydawnictwa Sic! jest na szczęście po co sięgać.\nAgata Passent poleca na wakacje. Specjalnie dla Xiegarnia.pl\nAgata Passent poleca na wakacje Czytelnikom Xiegarnia.pl tomik poezji Tadeusza Dąbrowskiego "Pomiędzy". Wakacje strasznie szybko mijają. Tomik Tadeusza Dąbrowskiego to idealna rzecz na "ukradziony z pracy" tydzień urlopu.


Obraz na płótnie buddha image, Na Dun, Mahasarakam - odkryj niesamowite dekoracje do salonu\nObraz na ścianę "buddha image, Na Dun, Mahasarakam"\nOryginalny kolorowy 1-częściowy obraz na ścianę buddha image, Na Dun, Mahasarakam z kolekcji Ancient Art będzie doskonale pasował do wybranego wnętrza. Aby Obraz na płótnie buddha image, Na Dun, Mahasarakam uzyskał efekt głębokiej trójwymiarowości polecamy wybór krosna maxx o grubości 4 cm lub galeryjnego (2,8 cm). W sekcji "Wybierz krosno" dowiesz się więcej o tym produkcie. Motywami przewodnimi nowoczesnego obrazu "buddha image, Na Dun, Mahasarakam" są: [product_tags].\nWarto wybrać technikę Premium Print. Metoda ta doda obrazowi na płótnie "buddha image, Na Dun, Mahasarakam" niesamowity połysk i oryginalną strukturę dzięki werniksowi strukturalnemu. Obraz na płótnie buddha image, Na Dun, Mahasarakam na włoskim, artystycznym płótnie to sztuka tworzona na specjalne zamówienie. Obraz na płótnie "buddha image, Na Dun, Mahasarakam" to dekoracja idealna dla Twojego salonu, sypialni lub jadalni. Dzięki wydrukowi na płótnie "buddha image, Na Dun, Mahasarakam" sztuka może zagościć w Twoim wnętrzu jeszcze dziś! Poszukujesz wyjątkowego prezentu na urodziny lub inną okazję? Warto dodać osobistą dedykację, która zostanie umieszczona z tyłu obrazu "buddha image, Na Dun, Mahasarakam". Pamiątka na lata gwarantowana! Jeżeli nie możesz się zdecydować na dany obraz na ścianę, zachęcamy do zakupu karty podarunkowej. Dzięki niej będziesz mieć pewność, że trafisz w gusta bliskiej Ci osoby.\nNr F22984135 Autor: © netsuthep\nwięcej Tagi: #wydruk na płótnie, #zdjęcia na płótnie, #obrazy, #ancient, #architecture, #art, #asia, #asian, #bright, #buddha, #buddhism, #buddhist, #building, #city, #colours, #colourful, #culture, #decoration, #east, #exotic, #gold, #grand, #historical, #history, #landmark, #landscapes, #monastery, #monastic, #historical building, #old, #oriental, #palace, #people, #place, #pray, #prayer, #praying, #religion, #religious, #roof, #siam, #siamese, #sight, #southeast, #spirit, #spiritual, #spirituality, #statue, #stupa, #temple, zwiń


Wrzesień 2020 - Szkoła Psiej Tresury PsieEgo\nCykliczne Męskie WIEPRZKOWANIE ;)\nponiedziałek, 28 września 2020 23:21\nTradycyjnie meski poranek, czyli sobotnie Meskie WIEPRZKOWANIE w Zabincu od 7miesiecy. Tak bardzo dzis nie padalo 😉\nZapraszamy na audycję kynologiczną – bądźcie z nami!\nśroda, 23 września 2020 9:13\nZapraszamy Was na audycję kynologiczną w Radio Andrychów. Za nami dwa intensywne tygodnie kynologiczne – podzielimy się z Wami naszym zdobytym doświadczeniem. Zróbcie sobie aromatyczną kawę i bądźcie z nami Zaprasza Ania Piotrowska i jurek herma z Garym.\nLink do audycji archiwalnej\nsobota, 19 września 2020 0:16\npsiePrzedszkole psieEgo na Cztery Kopyta. Lubię te zajęcia, lubię to miejsce jakim jest Stanica Hucuł w Sułkowicach. Piękne widoki, przepiękne konie, mega atmosfera – tak właśnie jest w urokliwym miejscu Beskidu Małego jakim jest Stanica Hucuł. Nasze treningi socjalizacji międzygatunkowej są wyjątkowe i oparte na wieloletnim doświadczeniu we współpracy z Instruktor Anią Brzazgacz, której dziękujemy za bardzo ciepłą gościnę zawsze. Lubię treningi na “4kopyta” bo dają obraz pracy przewodników i psów którą wykonują z lekcji na lekcję psiegoPrzedszkola. Dziękuję Wam za mega progres, dziś naprawdę Wasze relacje i chęć współpracy napawały dumą z efektów naszej wspólnej pracy podczas psichPrzedszkoli. Jestem z Was dumny i mega zadowolony. Dziękuję Wam i do zobaczenia we wtorek o 17:30 na ostatnim spotkaniu już obecnej grupy psiegoPrzedszkola.\n“Lubisz pracować ze swoim psem?”\nsobota, 19 września 2020 0:03\n“Lubisz pracować ze swoim psem?” …zapytał brygadier przewodnika…\nJeśli przewodnik i pies mają radość to jest to duży krok w stronę rozwoju. Ostatnie dwa tygodnie były intensywne, ale już wracamy do Was\nWpierw uzyskaliśmy z Garym uprawnienia do udziału w akcjach poszukiwawczo ratowniczych podczas katastrof budowlanych i w przestrzeni otwartej. Naszą jednostką w ktòrej służymy jest OSP Wieprz. Uprawnienia uprawnieniami, ale jeszcze wiele pracy przed nami. Organizatorem egzaminòw był Wydział Szkolenia Specjalistycznych Grup Ratowniczych Szkoły Aspirantòw PSP Krakòw filia w Nowym Sączy. Egzaminy odbyły się na POLIGONIE OSWL w Pstrążu. W sobotę po egzaminach wystartowaliśmy zacną ekipą WATAHA psieEgo w zawodach Hard Dog Race Gòra Kamiński zajmując 5 miejsce na 12 ekip. A dziś jest czwartek i wracamy znòw z Poligonu w Żaganiu. Tym razem pod okiem ikony polskiej kynologii bryg. M.Haloty dane nam było uczestniczyć w treningu gruzowiskowym z psami ratowniczymi. Zaszczytem dla nas jest możliwość trenować z zespołami ratowniczymi Specjalistycznej Grupy Poszukiwawczo Ratowniczej z Nowego Sącza. Organizatorem jedynego takiego “czasu i miejsca” w Polsce była Komenda Wojewódzka PSP w Krakowie oraz Wydział Szkolenia Specjalistycznych Grup Ratowniczych Szkoły Aspirantòw PSP filia w Nowym Sączu. Dziękuję wszystkim za nowe bezcenne doświadczenia, naukę szacunku do ludzi i psòw, weryfikację poziomu naszych umiejętności oraz wskazòwki dające możliwość rozwoju. P.s. bardzo lubię pracować ze swoim psem!\nFotogaleria z Poligonu [klikamy]


GP Węgier: Jak w 1986 roku na Węgrzech skończył się komunizm - F1 - Parc Fermé\nGP Węgier: Jak w 1986 roku na Węgrzech skończył się komunizm\n(fot. Formula 1 | Hungaroring.hu)\nW 1986 roku odbył się pierwszy wyścig Formuły 1 w kraju za Żelazną Kurtyną. Węgrzy dobrze wykorzystali nadarzającą się okazję, aby otworzyć nieco swój kraj na świat.\nW pierwszej połowie lat 80-tych w Zachodnich Niemczech na drogach królowały VW Golfy II i eleganckie Mercedesy. Tuż za granicą mieszkańcy NRD kilkanaście lat czekali w kolejkach po odbiór nowych Trabantów, pojazdów o konstrukcji przestarzałej już w latach 60-tych. Różnice w rozwoju gospodarczym krajów Wolnego Świata i państw socjalistycznych były już oczywiste. Bernie Ecclestone, ówczesny szef Formuły 1, wykazując się charakterystycznym dla siebie wizjonerstwem, zapragnął uczynić Formułę 1 jeszcze bardziej globalną i za cel postawił sobie zorganizowanie wyścigu GP w którymś z państw za Żelazną Kurtyną. Słusznie przewidział, że i tam znajdą się kibice F1, a kiedyś może nawet będzie ich stać aby kupić sobie bilet na tor.\nPomysł wydawał się co najmniej egzotyczny, ale przystąpiono do sondowania możliwości jego realizacji. Pierwsze kroki skierowano ku Związkowi Radzieckiemu. Ecclestone myślał o organizacji ulicznych zawodów w Moskwie, lecz pomysł szybko upadł. Rozważano organizację GP w Chinach i Czechosłowacji – na istniejącym torze w Brnie. Testowano również obiekt w Poznaniu. Zarówno czeski i jak polski tor nie spełniały jednak wymagań F1, a ich przebudowa była w tamtych realiach nieosiągalna.\nÓwczesna żona Ecclestone'a, pochodząca z Jugosławii była modelka, namówiła Berniego do spojrzenia w jej rodzinne strony. W grę wchodzić miała budowa toru pod malowniczo położonym na Adriatykiem mieście o nazwie Rzeka – kiedyś włoskim Fiume, obecnie chorwackiej Rijece. Kryzys ekonomiczny i polityczny, jaki panował w Jugosławii po śmierci Broz Tity, powodował, że w kraju były poważniejsze problemy niż organizacja wyścigu GP.\nWęgrzy u bram\nW dobrym czasie i miejscu był wówczas Tamas Rohonyi, węgierski biznesmen z branży reklamowej, świetnie znający Berniego. Zaprosił go na wizytę do Budapesztu, który podobno tak oczarował szefa F1, że ten zdecydował się o dodanie Węgier do kalendarza. Rohonyi zrobił użytek ze swoich znajomości w partyjnych kręgach, którym zależało na promocji kraju na świecie i organizacja wyścigu stawała się coraz bardziej realna.\nRozważano dwie koncepcje – jedna zakładała organizację ulicznego wyścigu w samym Budapeszcie, druga budowę stałego toru pod miastem. Względy estetyczne, środowiskowe i ekonomiczne spowodowały, że zdecydowano się na tę druga opcję.\nJako lokalizację toru wybrano pagórkowate tereny wokół sennej wioski Mogyorod, leżącej około 20 km od centrum węgierskiej stolicy. Jednym z kluczowych czynników był fakt, że w pobliżu przechodziła nowa autostrada M3. Ziemia pod tor została odkupiona od państwowego kombinatu rolniczego. Zdecydowano, że budowa toru i organizacja wyścigu serii F1 będzie bardziej opłacalna niż uprawa ziemniaków.\nDalej zdarzenia potoczyły się nadspodziewanie szybko, jak na kraj demokracji ludowej. We wrześniu 1985 roku podpisano umowę na budowę toru w Mogyorodzie. Projektantami zostali lokalni konstruktorzy – István Pappa i Ferenc Gulácsi. Socjalistyczni budowniczy wykonali 200 procent normy - tworzenie nitki toru rozpoczęto 1 października 1985 roku, a zakończono już po 8 miesiącach. Uroczyste otwarcie odbyło się 24 marca 1986 roku. Nakładem ok. 18 milionów dolarów w pierwszym kraju za Żelazną Kurtyną powstał tor Formuły 1.\nPierwsza edycja GP Węgier, rozegrana 10 sierpnia 1986 roku, poprzedzona były pewnymi obawami ludzi F1. Komunizm wciąż trzymał się mocno, Europa żyła katastrofą w Czarnobylu, a większość kierowców i członków zespołu nigdy nie było za Żelazną Kurtyną.\nInauguracja okazała się jednak sukcesem - zgromadziła prawie 200 tysięcy kibiców. Węgrów co prawda wielu nie było - przeciętny obywatel tego kraju musiałby odkładać kilka pensji, aby w ogóle kupić bilet, ale świat F1 był mile zaskoczony poziomem organizacji imprezy i otwartością Madziarów. Nie było problemów z wizami, transportem i przekraczaniem granic. Choć warto zaznaczyć, że kluczowe stanowiska organizacyjne zajmowali oficerowie węgierskiej armii.\nWyścig wygrał Nelson Nelson Piquet, wyprzedzając Ayrtona Sennę i Nigela Mansella. Kierowcy ci po raz pierwszy gościli w tych rejonach świata i z pewnością, gdyby nie organizacja GP, raczej prędko nie zawitaliby nad Dunaj, nawet jako turyści.\nSam tor nie był idealny – wąska nitka z wolnymi zakrętami i jedną z niższych średnich prędkości w kalendarzu nie dawały wielu szans na wyprzedzanie. Już przed sezonem 1989 przeprowadzono pierwsze modyfikacje, polegające na likwidacji jednego zakrętu, co wpłynęło na skrócenie się toru do 3,97 km i zwiększenie średniej prędkości bolidów.\nHungaroring – ważne miejsce dla F1\nOd tego czasu Hungaroring na stałe zagościł w kalendarzu stając się klasykiem i ważnym miejscem dla wielu słynnych kierowców. Swoje pierwsze zwycięstwa odnieśli tutaj Damon Hill w 1993 roku Fernando Alonso w 2003 roku i Jenson Button w 2006 roku. To tutaj pierwszy wyścig jako kibic oglądał Robert Kubica, który na własne oczy oglądał jak Damon Hill w 1997 roku omal nie wygrał w słabiutkim Arrowsie. Oczywiście sam Robert zaliczył tutaj swój debiut w F1 w 2006 roku.\nOd kilkunastu lat GP Węgier jest też „domowym” wyścigiem polskich kibiców Roberta Kubicy, o czym autor miał sposobność na własne oczy przekonać się w 2019 roku.\nDawid1818 lipca 2020 09:49:16\nthe_pocisk17 lipca 2020 21:08:12\nCiekawie i zgrabnie napisane.\nInne od Piotr Zając\nOd Wyborowej po hot doga na stacji - polskie firmy w F1\nJak Marcin Budkowski wspinał się na szczyt w F1?\nNajgorsi kierowcy w historii Formuły 1\nNa żywo z bolidu - historia kamer onboardowych w F1


Autor: Maw reads 28 stycznia\nNamówiona przez przyjaciółkę Jackie wybrała się na imprezę Halloweenową bractwa. Jak się okazało, było to kompletnie nietrafiony pomysł i dziewczyna postanowiła wrócić do domu wcześniej. Nie mogła wiedzieć, co spotka ją po wyjściu z budynku. Została bowiem zaatakowana przez przyjaciela swojego byłego chłopaka, który próbował ją zgwałcić i ani prośby, ani krzyki nie były w stanie go powstrzymać. Jej wybawca pojawia się dosłownie znikąd, Jackie nigdy wcześniej go nie widziała, a ten doskonale zna jej imię. Okazuje się, że Lucas, bo tak na imię ma chłopak, który ją uratował, którego wcześniej nie zauważała, pojawia się wszędzie - pracuje w jej ulubionej kawiarni, prowadzi zajęcia samoobrony a nawet uczestniczy w wykładzie z ekonomii, niestety zawaliła. Zaczyna on coraz bardziej przyciągać jej uwagę i jak się wydaje, Lucas też jest nią zainteresowany. Wzajemna fascynacja przeradza się w romans, ale bohaterowie muszą stawić czoła przeciwnościom losu i tajemnicom przeszłości, które wystawiają ich związek na próbę.\nCzytałam wiele opinii na temat tej książki a większość z nich była pozytywna. Ciekawiła mnie od dłuższego czasu i kiedy tylko pojawiła się okazja aby ją mieć byłam szalenie szczęśliwa. Nie spodziewałam się zbyt wiele, wiecie jak jest, morze świetnych opinii, wysokie oczekiwania a w rezultacie dostajemy coś całkiem przeciętnego. Przez chwilę miałam nawet obawy i podejrzenia, że autorka wzorowała się na "After", bo opis Lucasa do złudzenia przypominał mi Hardina. Na szczęście się myliłam.\nMiłość nie jest brakiem logiki.\nJest logiką sprawdzoną i udowodnioną.\nby wpasowała się w kontury serca.\nMuszę przyznać, że większą uwagę skupiłam na relacji między Lucasem a Jackie niż na głównym problemie w książce - gwałcie. Przewijał mi się gdzieś w tle i to wszystko. Nie zrobił na mnie większego wrażenia. Ogólnie cała książka była po prostu przyjemnym czytadłem, którego potrzebowałam. Nie poruszyła mną, nie zwaliła z nóg ani nie wgryzła się głęboko w serce. Napisana jest prostym i przyjemnym językiem. Trochę obawiałam się co zastanę na jej kartach, gdyż już na samym początku pojawiło się kilka literówek, które o ile w internecie mi nie przeszkadzają, tak w książkach wręcz rażą w oczy. Na szczęście nie było ich zbyt wiele.\nPrzeczytałam "Tak blisko" raz-dwa. Jest to typowa książka dla młodzieży i doskonale wpasowuje się w schemat, a co za tym idzie jest mocno przewidywalna. Niemal od początku wiedziałam jak potoczą się losy bohaterów. Mimo to książka mi się podobała i z pewnością sięgną po kontynuację.\nKorzystając z okazji chciałabym Was serdecznie zaprosić do polubienia strony bloga na facebooku :) Będzie mi bardzo miło.\n.recenzja Jaguar literatura młodzieżowa recenzja Tak blisko Tammara Webber\nUnknown 28 stycznia 2016 17:44\nNo i takich książek szukamy! Sięgniemy na pewno! :)\nCyrysia 28 stycznia 2016 18:17\nJudyta Z 28 stycznia 2016 20:34\nCzytałam zaraz po premierze i była to dla mnie jedna z pierwszych książek z tego gatunku jakie przeczytałam i pamiętam, że bardzo mi się podobała. Jednak nie wiem jaka byłaby moja opinia teraz, po wielu książkach z gatunku new adult.\nCzasem takie przewidywalne, typowo młodzieżowe książki są człowiekowi potrzebne. :) Zarówno pierwszą, jak i drugą część mam na liście "must read", więc przeczytam z pewnością, choć okładka pierwszej podoba mi się najbardziej. :) Trzecia część wychodzi niebawem. :)\nAnonimowy 29 stycznia 2016 07:47\nAnonimowy 29 stycznia 2016 07:52\nUnknown 29 stycznia 2016 10:43\nBardzo ciekawa recenzja oraz opis. Mimo ze nie przepadam za przewidywalnymi książkami, to czasem dla "odmozdzenia" po nie sięgam. Po tę tez bym siegnela :) Skąd zamawialas?\nMaw reads 29 stycznia 2016 10:50\nSwoją mam z "wymianki" ale wiem, że jest na aros.pl w dobrej cenie :)\nUpadły czy Anioł 29 stycznia 2016 17:52\nCzytałam i miło wspominam, aczkolwiek obie części powinny powstać jako jedna grubsza książka.\nMiłka Kołakowska 30 stycznia 2016 17:02\nZ wielką chęcią przeczytam, widać, że książkę czyta się lekko i płynnie. Pozdrawiam!


PIG:Prawdopodobne zasoby gazu łupkowego między 346 a 768 mld m sześc. - WP Finanse\nPIG:Prawdopodobne zasoby gazu łupkowego między 346 a 768 mld m sześc.\n- Należy z dużym spokojem przyjąć informacje Państwowego Instytutu Geologicznego o naszych zasobach gazu łupkowego. Są to, co prawda wartości kilkukrotnie mniejsze niż te dotychczas prezentowane na podstawie szacunków amerykańskiej Agencji ds. Energii (EIA), ale z pewnością bliższe rzeczywistości. Zadowalające byłoby wydobycie ok. 14 mld m3 gazu rocznie, eliminujące jego import - komentuje raport PIG Daria Kulczycka, dyrektor departamentu energii i ochrony klimatu PKPP Lewiatan.\nPodczas prezentacji raportu wiceminister środowiska Piotr Woźniak podkreślał, że w USA wierci się 5 tys. otworów rocznie; w Polsce od 2010 r. wywiercono 22, w 2012 r. ma powstać 14, a do 2017 r. koncesjonariusze zaplanowali 127. Jak dodał, te liczby pokazują, jak duży wysiłek inwestycyjny musi być jeszcze dokonany w Polsce w sprawie gazu łupkowego.\nWiceminister zaznaczył jednocześnie, że w poszukiwania gazu ziemnego w Polsce warto inwestować.\nFitch o gazie łupkowym: powtórka scenariusza z USA mało prawdopodobna »\nDaria Kulczycka podkreśla, że racjonalne wydaje się więc stworzenie warunków do udziału w tym przedsięwzięciu, obok polskich przedsiębiorstw sektora paliwowo-energetycznego, także inwestorów zagranicznych. Inaczej proces rozciągnie się na lata. Potrzebna jest mądra ustawa koncesyjna, chroniąca interesy Skarbu Państwa będącego właścicielem złoża oraz inwestorów, którzy oczekują ekonomicznej opłacalności wydobycia.\n- Łącznie zasoby gazu ze złóż konwencjonalnych i oszacowane zasoby gazu ze złóż niekonwencjonalnych, czyli z łupków, plasują nas na trzecim miejscu pod względem zasobów wydobywalnych gazu w Europie - podkreślił Woźniak.\nRaport zawiera też szacunki zasobów ropy łupkowej w Polsce. Mieszczą się one z największym prawdopodobieństwem w przedziale 215-268 mln ton, są to zasoby 8,5-10,5-krotnie większe od udokumentowanych do tej pory zasobów ze złóż konwencjonalnych (mniej więcej 26 mln ton). PIG podał jednocześnie, że zasoby te mogą wynosić maksymalnie 535 mln ton.\nRaport dotyczący szacunkowych zasobów gazu z łupków w Polsce przygotowali geolodzy z Polski we współpracy z ekspertami z USA. Państwowy Instytut Geologiczny (będący państwową służbą geologiczną) we współpracy z Amerykańską Służbą Geologiczną (USGS) analizowali dane z lat 1950-1990, by sprawdzić jakich ilości gazu ziemnego i ropy w skałach łupkowych w Polsce możemy się spodziewać. Pomoc amerykańska dotyczyła udostępnienia metody badawczej, wstępnej analizy danych, a także szkoleń specjalistów.\nUczestnicy konferencji wielokrotnie podkreślali, że opublikowany 21 marca raport jest raportem otwarcia, który - w miarę jak będą napływać nowe informacje na temat łupków w Polsce - będzie aktualizowany. Spółki zajmujące się poszukiwaniem gazu i ropy z łupków mają czas do końca marca do przesłania raportów rocznych z poszukiwań. To będzie nowy materiał do analiz dla PIG-u.\nPaweł Woźniak zwrócił też uwagę na społeczny aspekt wydobywania surowców z łupków. Zaznaczył, że ludzie nie mają się czego bać w związku z wydobyciem.\n- Wyższy Urząd Górniczy, który funkcjonuje jak policja górnicza i geologiczna, sprawuje bezpośrednią kontrolę nad gazem łupkowym i ropą. W trybie ciągłym monitorowane są wszystkie odwierty poszukujące gazu.\nMinister uspokaja ludzi mieszkających w bliskości odwiertów. Nie ma mowy o żadnym skażeniu wody czy środowiska, a wszelkie protesty, które mają miejsce w stu procentach wynikają z niezrozumienia po stronie mieszkańców. Ostrzega jednak, że największym zagrożeniem jest zagrożenie hałasem.


Znam, jak sądzę, sporo ludzi wykształconych, iluś tam jednocześnie zasługujących na miano myślących, ale tylko jednego doktora wszechnauk, jak go prywatnie nazywam. Tym człowiekiem jest dr Aleksander Stukowski. Z równą łatwością i znawstwem rozprawia na temat mechanizmów reakcji katalitycznych, jak i pochodzenia nazw miejscowości, czy też szkoły nowopruskiej w architekturze obronnej. A przy tym nierzadko zdarza mu się powiedzieć "nie wiem". W epoce specjalizacji tego rodzaju właściwości umysłu, tak niegdyś typowe dla zwykłych inteligentów, stały się rzadkością.\nAleksandra poznałem przed blisko siedmiu laty i od razu zaproponowałem mu współpracę - z wielką korzyścią dla naszego pisma, redakcji, a zwłaszcza czytelników. Także dla niego samego, mającego wreszcie okazję "wypisać" się oszczędną acz nienaganną polszczyzną. Uprzednie kontakty Aleksandra z prasą były - poza oczywiście czytaniem - innego rodzaju. Wysyłał mianowicie nałogowo do "Prawa i Życia" wycinki z gazet zawierające ewidentne błędy prawne i opatrywał je dowcipnymi komentarzami. Wycinki takie nadsyłali czytelnicy z całego kraju ("PiŻ" publikowało je potem w nieistniejącej już dzisiaj rubryce "Walka z bykami"). W prowadzonym przez redakcję rankingu dr Stukowski zajmował regularnie pierwsze, a najdalej drugie miejsce. Jest doktorem chemii, ale jako inspektor pracy poznał praktycznie znaczne obszary prawa. Doprawdy trudno zliczyć liczne batalie z prawnikami, które wygrał.\nCzytałem jego recenzję posłaną do znakomitego wydawnictwa naukowego, w którym zespół polskich profesorów medycyny przetłumaczył uchodzące za wybitne i napisane z pozorną solidnością dzieło kolegów niemieckich. Dr Stukowski wyłapał w nim błędy pasujące wręcz do dowcipów o milicjantach, świadczące że specjaliści od medycyny mieli istotne luki w elementarnej wiedzy z dziedziny fizyki i chemii. Jedyną reakcją na recenzję był list jednego z twórców polskiej wersji dzieła, w którym autor (z braku rzeczowych argumentów) dał wyraz swemu oburzeniu, że chemik ośmiela się pouczać utytułowanego wielce lekarza. Choć ów chemik wypowiadał się akurat o chemii, a nie o medycynie.\nPróbki jego talentów i wnikliwości recenzenckiej mieli nasi czytelnicy przy okazji oceny nowych przepisów z zakresu bhp. Przykładem publikacje: "Szczególna sprawność psychofizyczna - lepiej pracować z kacem", "Minister zamiast drwala" i kilka innych.\nAleksander Stukowski pisuje na różne tematy, przede wszystkim relacjonuje poznańskie imprezy targowe. Robi to ze znawstwem - wyłowienie spośród tysięcy wyrobów tych zasługujących na uwagę (zgodnie z profilem naszego miesięcznika) wymaga wielkiej wiedzy technicznej. Dwa lata temu, w konkursie na najlepsze publikacje o targach, ogłoszonym przez MTP z okazji ich 75-lecia, A. Stukowski zdobył jedną z trzech głównych nagród.\nJest od lat zamiłowanym, a przy tym kwalifikowanym turystą i krajoznawcą. Chodzi po górach i nizinach. W soboty i niedziele wybiera się z aparatem, aby pofotografować różne dziwne rzeczy, np. ozdobne żeliwne pokrywy studzienek kanalizacyjnych i hydrantów, albo balustrady w klatkach schodowych starych kamienic.\nW czasach, gdy wypada pojechać na Mauritius, do Egiptu, od biedy do Tunezji (Costa Brava zbyt popularne) Aleksander z gronem kilkunastu przyjaciół od lat włóczy się po Polsce. Nocują w szkolnych schroniskach, zwiedzając dokładnie to Góry Sowie, to Suwalszczyznę. Jeszcze jest w Polsce tyle do zobaczenia.\nPora na bardziej oficjalny biogram. Od urodzenia Aleksander Stukowski mieszka w Poznaniu, gdzie skończył dobre liceum (nr 3, mniejsza o nazwę, bo ta zmieniała się w zależności od przemian ustrojowych). W roku 1968 ukończył chemię na uniwersytecie. Po studiach został na uczelni, ale miał pecha; po kilku latach pracy nad doktoratem zmarł mu promotor. Wyznaczono następcę, ale ten ostentacyjnie okazywał brak zainteresowania podrzuconym przez władze wydziału "kukułczym jajem"; w efekcie wszystko się przesunęło w czasie i Aleksander został w 1977 r. "wyrotowany", czyli po prostu zwolniony. Pracę doktorską obronił w 3 miesiące później. Przez rok pracował w spółdzielni farmaceutyczno-chemicznej, a w październiku 1978 r. (czyli dokładnie 20 lat temu) trafił do inspekcji pracy (wówczas jeszcze związkowej) Zarządu Głównego Związku Zawodowego Pracowników Służby Zdrowia. Po utworzeniu PIP nadzorował przemysł spożywczy, stając się z czasem specjalistą od zagrożeń wybuchem, typowych dla niektórych branż tego przemysłu. Słowo "specjalista" oznacza tu wiedzę merytoryczną, a nie zajmowane stanowisko - uzyskał w 1984 r. służbowy tytuł starszego inspektora pracy i pozostał przy nim do dziś.\nObecnie dr Stukowski nie zajmuje się na co dzień kontrolami. Działa w sekcji profilaktyki, pełniąc jednocześnie obowiązki rzecznika prasowego Okręgowego Inspektora Pracy.\nDeklaruję, że w siedzibie Polskiej Akademii Umiejętności w Krakowie (gdzie od roku mieści się redakcja) strzelą w górę nie tylko korki od szampana, ale i kolorowe race, gdyby w hierarchii inspekcyjnej przybyła Aleksandrowi choćby jedna "belka".


Plies wiek wartość netto 2019, kwestie prawne, wzrost, samochody itp | Pandora Year Book\nPlies wiek wartość netto 2019, kwestie prawne, wzrost, samochody itp\nPlies nigdy nie marzył o przekroczeniu tego, co miał, i nigdy nie zdał sobie sprawy ze swoich umiejętności. Jest raperem z Fort Myers, na Florydzie pomógł ludziom osiągnąć sukces muzyczny, ale na początku nie wiedział, że jego talent jest tym, za co umiera przemysł. Ponadto jest nominowanym do Nagrody Grammy raperem, który wydał pięć najlepszych albumów studyjnych: „The Real Testament ,”Definition of Real , „Da REAList , ” I ” Goon Affiliated. ’ After college dropped out, he found his record label ‘Big Gates’ along with his stepbrother.\nalbum sprzedał się w nakładzie ponad 21 000 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. W 2008 roku płyta sprzedała się w ponad 528 000 egzemplarzy w Stanach Zjednoczonych.\nDom i samochody\ndziewczyna i dzieci Pliesa\npomiar ciała (wiek, wzrost, waga)\nAlgernod Lanier Washington urodził się 1 lipca 1976 roku w Fort Myers na Florydzie.Ameryka. Dorastał we wschodniej dzielnicy Dunbar w Fort Myers. Algernod Lanier uczęszczał do Fort Myers Senior High School.\nw czasie nauki w szkole średniej grał na pozycji obrońcy i defensywnego w swojej grupie piłkarskiej, gdzie został koronowany na króla strzelców, a także został uznany za „najlepiej ubranego” ucznia swojej klasy.\nPo ukończeniu szkoły średniej uczęszczał na Miami University, gdzie kontynuował grę w piłkę nożną i grał dla Nod Washington. W piłkę nożną grał w latach 1995-1997. Później przeniósł się na University of Central Florida, ale zrezygnował.\nzaczął rapować podczas nauki w liceum. Porzucił studia i spełnił swoje marzenie, aby zostać znanym piosenkarzem i raperem. Pod koniec lat 90. wraz ze swoim przyrodnim bratem Ronnellem Lawrence założył wytwórnię płytową „Big Gates”. Początkowo nie chciał rapować, ale później współpracował z jednym z jego artystów. Następnie podpisał kontrakt z Slip-n-Slide Records. Po podpisaniu kontraktu z Slip-n-Slide wydał kilka mixtape ’ ów.\nw 2007 roku wydał swój debiutancki album „The Real Testament ” z Akonem, tankiem i T-Painem. Album miał 17 utworów i osiągnął 2 miejsce na amerykańskiej liście Billboard 200 W 2008 roku. 10 lipca 2007 roku wydał utwór „Shawty „, który został certyfikowany przez RIAA.\npiosenka sprzedała się w ponad 1 mln egzemplarzy i uplasowała się na 60 miejscu na US Billboard Hot 100, na 12 miejscu na US R&B / Hip-Hop i dotarła do top 2 na amerykańskich billboardach Rap.\npiosenka zdobyła nagrodę na Ozone Awards 2007 za najlepszy Rap/R & B Wydał swój drugi przebój ” Hypnotized .”\nw 2008 roku wydał kolejne albumy zatytułowane „Definition of Real ” oraz „Da REAList . Album znalazł się na 2.miejscu amerykańskiej listy Billboard 200, Top R&B/Hip-Hop Albums i Top Rap Albums.\njego trzecim studyjnym albumem był „Da REAList” wydany przez Atlantic Records. Album zadebiutował na czternastym miejscu listy Billboard 200 i na pierwszym miejscu listy Billboard ’ s Top R&B/Hip-Hop Albums and Top Rap Albums chart.\nalbum sprzedał się w nakładzie 114 438 egzemplarzy w pierwszym tygodniu. Jest to najniżej notowany album do tej pory, który spędził dwadzieścia tygodni na liście Billboard 200 i sprzedał się w liczbie 326 149 egzemplarzy na dzień 4 grudnia 2009 roku.\nw 2010 roku wydał dwa albumy „Goon Affiliated” i „Purple Heart.”Z płyty wydał dwa pierwsze single, „Becky and She Got it Made”. Album zadebiutował na 5. miejscu amerykańskiej listy Billboard 200 i odniósł dużo większy sukces niż poprzednie albumy.\nw tym samym roku wydał swój mixtape pod tytułem „You Need People Like me „, na którym znalazł się utwór „Boosie” dedykowany raperowi Lil Boosie.\nw 2011 roku wydał dwa mixtape 'y z tytułami” i Fuck with the DJ ” i „Aristotle” z jego piątego albumu Purple Heart. We wrześniu wydał swój pierwszy singel promocyjny „Just (the Tip)” z Jeremihem i Ludacrisem.\nInne promocyjne single Plies były zatytułowane”F**king or What”I” Faithful ” wydane w 2013 roku. Jego najnowsze piosenki to Rock, FEMA i tak rzeczywiście.\nwydał kilka mixtape ’ ów i singli ze swojego piątego albumu Purple Heart jak Find You, Dayum!, Nie ma Mixtape ’ u Bh i Ritz Carlton. Plies współpracował również z kilkoma artystami, takimi jak Ashanti, Fat Joe, Keri Hilson, Rick Ross, Ace Hood, Gucci Mane, Chris Brown i wielu innych.\nobecnie Plies mieszka w Greenwich wraz z synem Pilesem lubi drogie samochody. Ma Gl Phone 50, Maybacha, Maserati i wiele innych, a nawet zamontował głośnik w samochodzie. Poza tym ma ogromną kolekcję butów.\npoza tym był nominowany do trzech nagród Bet Hip-Hop, czterech Ozone Awards. Zdobył nagrodę Best Rap / R&za piosenkę”Shawty ” z T-Pain w 2007 roku. Był także nominowany do Nagród Grammy w 2011 roku.\nw lipcu 2006 roku Plies został aresztowany za nielegalne posiadanie ukrytej broni po strzelaninie w Gainesville na Florydzie. Strzelanina, w której rannych zostało 5 osób. Został zwolniony z więzienia po zapłaceniu 40 tysięcy dolarów.\n17 stycznia 2017 roku Plies został aresztowany za jazdę pod wpływem alkoholu w Wesley Chapel na Florydzie. Plies odmówił badania zawartości alkoholu we krwi i trafił do aresztu. Został zwolniony tego samego ranka za kaucją 500 dolarów.\n20 października 2003 roku jego dziewczyna, Brandy Lacole Lyons, urodziła syna, Nijera Laniera Washingtona w Szpitalu Uniwersyteckim w Tampie na Florydzie. Para poznała się w 1994 roku i zaczęła się spotykać, a związek zakończył w 2007 roku. Ich syn, Nijer ma teraz 15 lat i mieszka z Plies.\nPara poznała się w grudniu 2014 roku. W lutym para rozstała się w 2015 roku. Obecnie jest singlem i nie ma plotek o randkowaniu z nikim.\nwedług stanu na 2019 r.Plies ma 43 lata, ale wygląda bardzo młodo. Należy do grupy etnicznej Afroamerykanów.\nPile ma 1,65 m wysokości i waży około 66 kg. Jego rozmiar klatki piersiowej i talii to 41 i 35. Jego biceps ma 14 cali.\nw 2017 roku jego wartość netto wynosiła około 12 milionów dolarów. Jego wartość netto wzrosła o 2 miliony dolarów w stosunku do zeszłego roku. Większość swojej wartości zarobił na sprzedaży muzyki. Poza tym zarabiał na koncertach.\nraper Plies znany jest z jedynej w swoim rodzaju sieciowej kolekcji najpiękniejszych rzeczy w życiu. W 2011 roku zakupił iced out the iron chain. Zamieścił również zdjęcie swojego nowego łańcucha na swoim koncie społecznościowym.Facebook, Instagram i Twitter.\nraper Piles jest dość aktywny na różnych platformach społecznościowych, takich jak Facebook, Instagram i Twitter. Ma ponad 6.5 milionów obserwujących na Instagramie, a konto na Twitterze ma ponad 826 tysięcy obserwujących. Ponadto ma 5,6 miliona obserwujących na Facebooku.Facebook i Instagram nie zapomnij również polubić nas na Facebooku i Instagramie.\n2+ bardzo smutne Listy miłosne\nkomandosi Sił Specjalnych trenują w ten sposób, aby uzyskać niesamowitą siłę i wytrzymałość


Jadeitowy salon - Page 2\nRe: Jadeitowy salon [odnośnik] 27.03.22 18:31\nOch, jakże cudowna była jej reakcja. Taka czysta i wymowna, bezkompromisowa, ale zupełnie spodziewana, zupełnie w stylu, do którego Neala zdążyła przyzwyczaić swą starszą kuzynkę. I w pewnym sensie zapewnienie, że dalej będzie trzymać ich w swych myślach, rozgrzało serce lady Greengrass do tego stopnia, że świadomie musiała powstrzymać się od wybijającego się z jej mimiki i gestów rozczulenia. Nela była już bowiem w tym wieku, w którym każde próby przypominania jej o wieku jeszcze przecież niedorosłym, kończyć się mogło stwierdzeniem, że jest już przecież dorosła, a na pewno nie była już dzieckiem. Och, powrócić do tamtych czasów, gdy wszystko było takie inne, wybuchowe i spokojne jednocześnie, gdy status jeszcze—nie—dorosłego mógł być największą bolączką rodzinnych relacji...\n— Nie wywracaj oczami, bo ci jeszcze tak zostanie — zwróciła jej uwagę ze śmiechem, bowiem każda próba dalszej dyskusji mogła przerodzić się w wyścigi na tę logikę właśnie. Mare oczywiście uwielbiałaby droczyć się z kuzynką jeszcze trochę, gdyby tylko nie rozmawiały o następstwach zbrodniczego ataku, o wojnie pukającej im do drzwi. Nela była przecież jeszcze tak młoda, serce miała z kryształu, to naturalne, że się martwiła, ale dla niej życie dopiero się rozpoczynało i marnowanie go na zamartwianie się losem dorosłych było w ocenie Mare jednocześnie czymś pięknym, szlachetnym, godnym pochwały, ale także marnowaniem młodości. Ostatecznie każdy pragnął bezpieczeństwa — gdyby Greengrassom coś się zdarzyło, a Neala byłaby wtedy z nimi — stałaby się ich priorytetem. Oni sobie poradzą, tak jak poradzili sobie na początku XVI wieku, wchodząc w dziedzictwo Alesgoodów i stając się najmłodszym rodem wśród arystokracji Magicznej Wielkiej Brytanii. Motyl nie był największym stworzeniem, nie wzbudzał powszechnie strachu, lecz trzepot jego skrzydeł zdolny był wywołać huragan na drugim końcu globu.\nUśmiechnęła się szerzej, gdy Nela, pod wpływem historii o niewygodnych krzesłach, zmieniła swoje miejsce. Teraz gdy siedziały bliżej siebie, mogły zjeść wspólnie posiłek i od razu przejść do rzeczy. Plany, które kwitły pod dwiema kronami ognistorudych włosów były bowiem wielkie i doniosłe. Na miarę tych właśnie czasów.\n— Zaleta i wada — wydęła lekko usta w zamyśleniu, nie zdając sobie teraz sprawy, że podświadomie imitowała podobną reakcję Neali. Kilkukrotnie zastukała samym czubkiem różdżki w jeden fragment omawianego teraz przez nie szlaku, po czym wyprostowała się nieco, ściągając łopatki do środka pleców. — Ale ostatecznie Devon, przynajmniej w moim odczuciu, jest w na tyle dobrym położeniu geograficznym, że nie graniczy z nikim, kto mógłby chcieć wam aktywnie zaszkodzić. Może regularne patrole załatwiłyby sprawę? — u nas się sprawdzają, pragnęła dodać, ale ród Greengrass mógł dysponować nie tylko swymi siłami, ale także wsparciem wykwalifikowanych grup smokologów, których znajomość terenu w podobnych warunkach była na wagę złota.\nSłuchała dalszych słów Neali, podążając wzrokiem za wskazanymi przez nią kierunkami. Kilkukrotnie kiwnęła głową na tak, dając sygnał kuzynce, że miała rację i jej propozycje były jak najbardziej słuszne.\n— Ród Parkinson, jeżeli wierzyć plotkom, znajduje się obecnie w podobnej sytuacji co my w końcu zeszłego roku — odezwała się jeszcze, wznosząc spojrzenie na Nealę. Zastanawiała się, czy kuzynka mogła również słyszeć takie doniesienia, jednakże Mare zwracała uwagę na wszystkie wieści z szeroko pojętej okolicy, odkąd zaczęło robić się niebezpiecznie. — Większość ich poddanych dalej wspiera Londyn, ale jest też istotna grupa, która tego nie robi. Warto byłoby zadbać i o nich. Zrobiłabym to sama, gdyby nie to, że muszę w pierwszej kolejności zadbać o mój lud — krótkie, choć przepełnione bólem westchnienie uciekło z ust Mare, gdy opuściła nieco głowę, pozwalając poruszyć się dwóm kręconym kosmykom włosów, które okalały jej twarz. Przez kolejne chwile studiowała mapę, aż wreszcie przeszły do kolejnego punktu, do Cheshire oddzielającego Derbyshire od Lancashire.\n— Ale ciężko jest powiedzieć coś podobnego o Cheshire. Ród Rowle zawsze był agresywnie nastawiony do kogokolwiek z zewnątrz, nigdy nie darzyliśmy się sympatią. Chociaż jest to najkrótsza droga, może się okazać zbyt niebezpieczna... — przeciągnęła ostatnią sylabę, zanim przysunęła jedną połówkę maślanej bułeczki i nie wgryzła się w nią. Jadła przez kilka milczących chwil, póki nie wytarła dłoni w ozdobną serwetkę i znów nie chwyciła różdżki. Tym razem zaprowadziła ją nieco na wschód od wskazanych przez Nelę ziem, wskazując na ziemie zachodniego Yorku. — Ale York może dzielić sentymenty Gloucestershire i Worcestershire. Carrowowie zbliżają się do naszych granic wyłącznie na polowania, poza tym są raczej sennymi sąsiadami. Ryzyko dalej istnieje, ale myślę, że jest znacznie mniejsze. Jak myślisz, Nelu?\nPytanie zawisło między nimi, bowiem Mare zdołała dostrzec skrępowanie, które przebijało się przez sylwetkę kuzynki i pragnęła ją z niego wytrącić. Była mądrą, młodą damą, były w żeńskim towarzystwie i mogła zabierać głos bez nadmiernego wstydu. Wiele dało się jej wybaczyć, chociażby ze względu na wiek, ale i Mare z każdym dniem od napaści na Staffordshire musiała wchodzić w buty dla arystokratki nietypowe, przedkładając rozum, logikę i taktyczne planowanie nad załamywanie rąk i strumienie łez. Faktyczną pomoc nad załamywanie rąk w wygodzie jadeitowego salonu.\n— Och — uniosła brwi ku górze zdziwiona, ale na pewno zadowolona. Ostrożnie odebrała notatnik Neali w obie dłonie, poświęcając kolejne kilka chwil na przeanalizowanie zapisków. Przypominało jej to o leżących w gabinecie wypożyczonych księgach rachunkowych zajazdu "Pod Gruszą" i raportami, które regularnie dostawała od budowniczych z Doliny Downs Bank. Ostatecznie cały czas rozwijała się w dziedzinie ekonomii, pamiętając prowadzone przez siebie samą rachunki stypendialne. Czytanie z tych danych nie stanowiło więc dla niej problemu, na co najlepiej wskazywał szeroki, rozciągający się na jej wargach uśmiech. — To wspaniałe dane, Nelu. Możemy z nich wiele wywnioskować i w pewnym sensie również przewidzieć tempo rozwoju portu. Plymouth to ważne miejsce na mapie Devon, a wsparcie portu i jego zarządców mogłoby sprawić, że przekazaliby wieść dalej, do swych kupców i armatorów. Mogę polecić ci pewnego specjalistę od morskiego handlu, będzie miał więcej do powiedzenia ode mnie, ale to niezwykle miły człowiek, nie zawiedziesz się na nim — Roley Wellers, z którym miała okazję prowadzić negocjacje budowlane chwalił się przecież wieloletnią ekspertyzą w tej dziedzinie. Przekazała notatnik Neli, uśmiechając się przy tym pokrzepiająco. — Nie bądź dla siebie tak surowa. Widzę przecież, że coś cię trapi. Jeżeli nie chcesz o tym rozmawiać, nie będę wnikać, ale jeżeli pragniesz wydusić to z siebie, obiecuję, że będzie to naszą tajemnicą i nigdy nie wyjdzie poza ściany tego pokoju.\nRe: Jadeitowy salon [odnośnik] 28.03.22 2:35\nNie mogłam przecież zareagować inaczej. To była prośba nie do zrealizowania w ogóle i ani trochę, żeby wziąć i przestać się martwić o kogoś, kto bliski był twemu sercu. Musiałam więc to odpowiednio Mare wytłumaczać, a jakby chciała się ze mną kłócić, to tłumaczyłabym jej to tak długo, aż w końcu nie zgodziłaby się, że po mojemu jest odpowiednio. Mimowolnie wywróciłam jeszcze raz oczami na tą uwagę, żeby oczami nie wywracać. Zaraz jednak rozciągnęłam swoje usta w uśmiechu zmieniając szybko miejsce po tej historii o niewygodnych fotelach. Nie chciałam na takich siedzieć, jak miałam jakiś wybór, chociaż nie zauważyłam, żeby jakieś nad wyraz niewygodne były. Może to prawda nie była całkowita, ale lepiej było podjąć kroki zawczasu, niż potem się martwić obolałym siedziskiem, prawda? Prawda.\nPotknęłam krótko głową na tą wadę i zaletę całą. Słuchając słów, które wypowiadała. Devon rzeczywiście nie graniczyło z nikim, kto mógłby otwarcie przejść do ataków na nie. Z jednej strony mieliśmy Kornwalie z drugiej Somerset i Dorset. Wszystkie były nam przyjazne. Ale nie dlatego zaczęłam tą rozmowę. Unisołam trochę brwi na wypowiedziane przez Mare słowa. - Chyba wuja już je zorganizował, ale nie wszystko da się… zabezpieczyć zawsze. Wiesz, ludzie się zmieniają. Są inni, niż pan Theodor. Pewnie kuzyn Elroy ci mówił o tym, co działo się w Wellswood. - nadmieniałam, bo byłam pewna, że Mare wiedziała o wszystkim co tam zaszło. Pani Lande została wyrzucona ze swojego własnego domu. Tak odpłacono jej za dobroć którą okazała. Na całe szczę - miałam nadzieję - nie zamknęła całkiem swojego serca na innych. Po to były te działania moje wszystkie. Może nie znaczące i może małe, ale chciałam żeby wszyscy pamiętali, że gdzie zgoda, tam i zwycięstwo. Mówiłam dalej, nie do końca pewna, czy powinnam się w ogóle wychylać z własnymi myślami gdzieś dalej. Kto by mnie chciał słuchać? Zastanawiałam się ciągle. Ale Mare słuchała teraz, prawda? Może jednak, nie mówiłam tak źle wcale. Wysłuchałam uwagi o Gloucestershire. To fakt, a sam ród który tam panował chyba też nigdy nie był takim… zabrakło mi słowa. Tylko jak w ogóle można było zadziałać w całym hrabstwie o które dbał ktoś inny? Nie miałam pojęcia, na tym nie znałam się wcale. Przesunęłam wzrok w kierunku przesmyku który pokazałam sama Mare, na pewno już o tym myśleli. Pewnie gadałam rzeczy, które już dawno były przedyskutowane. Mimo to, byłam jej wdzięczna, że kontynuuje ze mną rozmowę, chociaż nie musiała wcale. Mogła mi powiedzieć, że to nie zajęcie dla dziewczyn w moim wieku. Że powinnam zająć się haftowaniem, czy jakąś inną robótką i siedzieć w domu. Zadane pytanie zaskoczyło mnie trochę. Co ja myślałam? Wyprostowałam się trochę marszcząc brwi. Zastanowiłam, biorąc wdech w płuca. - Mama zawsze mówiła, że los śmiałym sprzyja. Ale mogę tylko teoretycznie patrzeć. Na taktyce i walce to Brendan się zna. Z mapy łatwiej jest spróbować wziąć tylko kawałek z Chesire. Ale z Twoich słów wynika, że próbowa przejęcia tych terenów tu. - wskazałam palcem odcinek bardziej okrężny leżący już na ziemiach Yorku - w samym wykonaniu jest łatwiejszy? Chociaż czy przejmowanie ziem w ogóle jest łatwe? - zapytałam wydymając trochę usta. Nigdy się nad tym nie zastanawiałam. Nigdy nie czułam się żadnym władcą ziem. Zawsze żyliśmy z ludźmi w Devon jak równy z równym. Te ziemie nie były nasze, należały do wszystkich, którzy uznawali je za dom swój. Tak myślałam, dokładnie tak, jak powiedziałam w Devon. Uniosłam dwie ręce żeby dłońmi potrzeć o boki głowy. - Okropnie to skomplikowane. - przyznałam odchylając się na sofie. - Nie rozumiem, Mare. Dlaczego musismy walczyć o to. O to, które życie jest więcej warte. O to kto ma decydować czy komuś oddychać tym samym powietrzem wolno. To tak strasznie… trywialne. - ostatnie słowo wypadło ze zdenerwowaną manierą. Opadłam na oparcie. - Nie musisz odpowiadać. To po prostu strasznie… frustrujące. - mruknęłam spoglądając na sufit salonu. To, że tak niewiele mogłam zrobić. To, że zamiast doceniać różnice, korzystać z nich i się na nich uczyć, niektórzy zwyczajnie woleli je zabić. Jakby bycie innym, czymś złym było całkiem. Uniosłam dłonie i uderzyłam się w policzki podnosząc się do pionu. Przechodząc do działania dalej, podając Mare notatki. Trochę zapominając, że w tym notatniku mam też wszystko inne, ale nie zakładałam, że Mare weźmie i zajrzy gdzieś dalej. - Myślisz, że będzie chciał porozmawiać ze mną - w sensie, że weźmie mnie na poważnie? Może… nie powinnam próbować sama. - zawahałam się trochę gdzieś pomiędzy potrzebą działania i tym, że byłam nieletnia i mała. Nikt nie brał mnie na poważnie. Szybciej mogłam być maskotką niż kimś kto coś rzeczywiście zdziałać może. Ale to kolejne słowa sprawiły, ze rozwarłam w zaskoczeniu usta. Tak wyglądałam? Jakby coś mnie trapiło? Zmarszczyłam brwi zamykając usta. Podniosłam się gwałtownie odkładając na stolik notatnik. Zaczęłam spacer po salonie, splatając dłonie na piersi. Zrobiłam jego jedną długość, zwróciłam na pięcie by w końcu zatrzymać się przed Mare. Tupnęłam lekko kilka razy prawą nogą jakby zastanawiając się czy coś powiedzieć, czy nie mówić nic wcale. - Mężczyźni są bez sensu, Mare! - powiedziałam w końcu z pretensją rozkładając na boki dłonie. - Dobrze, że mi Sheila wytłumaczyła już wcześniej, jak to sercem lubią brać i się bawić, to ostrożna jestem. I postanowiłam wiesz? Nie zakocham się, nigdy, przenigdy, bo zakochiwanie się do niczego nie jest potrzebne. I wiśnie. Wiśnie też są bez sensu! Kwaśne strasznie. - wykrzywiłam usta w niezadowoleniu oddychając ciężko opadając na ten fotel który wygodny miał nie być wcale. - I przeznaczenie razem z losem uwzięły się na mnie. Rozrywkę sobie robią ze mnie wredną. - uniosłam rękę i oparłam ją na czole. - Zawsze wychodzę w oczach innych marnie, a ziemia nie rozstępuje się by mnie pochłonąć ani trochę. - pożaliłam się wyrzucając z siebie większość moich problemów. Znaczy właściwie to nawet nie była większość, bo nie powiedziałam nic ani o Walterze, ani o Leonie. Ale nieważne. - Ale nie martw się o mnie, poradzę sobie. - powiedziałam jeszcze, nie ruszając się jednak z fotela.\nRe: Jadeitowy salon [odnośnik] 01.04.22 17:27\nMłodości, ty nad poziomy wylatuj, szepnęłaby Mare, gdyby tylko mogła posłyszeć myśli kłębiące się pod rudością pokrywającą głowę Neali. Kuzynka była naprawdę uroczym dziewczęciem, choć w oczach lady Greengrass tak samo rozczulająco uroczym, co też skrajnie nietypowym. Z własnego doświadczenia wiedziała, że arystokratki w tym wieku były albo rozpuszczonymi pannicami, albo skromnymi dziewczętami skupiającymi się przede wszystkim na prezencji odpowiedniej dla ich wcześniejszego wychowania. Nela do większości kwestii zaprzątających jej głowę podchodziła z kolei skrajnie bezkompromisowo. Jeżeli istniał jakiś problem, należało go rozwiązać — to podejście było zrozumiałe i oczywiście cenione, lecz zacięcie, z jakim się za to zabierała, wznosiło kąciki ust starszej kuzynki w rozczulonym uśmiechu. Och, oby myślała, że wszystko da się załatwić samą determinacją i szczerymi chęciami jak najdłużej. Mare nie chciała być tą, której przyjdzie kiedyś wyprowadzać ją z błędu.\n— Tak, Elroy wspominał mi o tym... — zagryzła lekko wnętrze policzka, pogrążając się w zamyśleniu. Słyszała o tym, że Wellswood padło ofiarą swej własnej dobroci i szczerze powiedziawszy, pierwsze tego typu doniesienia nie brzmiały jak coś, co mogło być prawdziwe. Nie gdy Weaseleyowie poświęcali wszystko, gdy wszystkim dzielili się ze swym ludem, do tego stopnia, że niektórzy twierdzili, że nie było już nawet różnicy pomiędzy tymi, co nosili nazwisko Weasley, a każdym innym mieszkańcem Devon. — I widzisz, nie miałam ci jeszcze okazji pogratulować opanowania sytuacji. Tam, w Wellswood i w domu Uriena. Przed tobą świetlana przyszłość, Nelu. Jestem tego pewna — pozytywne zapewnienie o słuszności podejmowanych przez nią kroków mogło wpłynąć wyłącznie dobrze na przyszłe planowania i realizacje. Mare dawno wyszła z wieku, w którym jej główną motywacją były pochwały, ale wciąż lubiła ich słuchać, upewniać się w tym, że podejmowane przez nią działania miały sens. Neala zasługiwała na wsparcie podobne, ale mocniejsze, chociażby dlatego, że wciąż jeszcze dorastała, potrzebowała odpowiednich wzorców, nawet jeżeli mogły ją odrobinę rozpuścić. Nie wierzyła zresztą, że pod opieką wujka i cioci jakiekolwiek rozpuszczenie jej groziło. Nie pod ich opieką i czułym, czujnym okiem Brendana.\nBrendana, którego wspomnienie przywołało na lico Mare niemal niespotykany, szczęśliwy, choć naznaczony melancholią uśmiech. Ile czasu minęło, gdy otrzymali od siebie ostatnie listy? Co się z nim działo? Musiał być zajęty, zupełnie zajęty, tak chciała myśleć, nie dopuszczając do siebie myśli, że mógł być w niebezpieczeństwie. A może powinna? Może powinna podążyć za głosem serca, podnieść alarm, choćby nieuzasadniony? Co jeżeli potrzebował jej pomocy? Chyba to wygodna myśl — sądzić, że tak właśnie było, że i on za nią tęsknił, gdziekolwiek był. Znacznie trudniej było trzymać się ustalonych ram, pamiętać, że był przecież o wiele bardziej zdolny pomóc sobie sam, niż składać swój los w ręce damy nawet o najczystszym sercu i najszlachetniejszych względem niego zamiarach. Co, jeżeli jej nagła reakcja mogłaby rozbić w gruz wszelkie jego starania, spowodować, że właśnie przez to znajdzie się w niebezpieczeństwie?\nUkłucie po prawej stronie żeber nie należało do przyjemnych, ale wybudziło ją z krótkotrwałego zanurzenia pod powierzchnię myśli.\nKochać się w skargach jest rzeczą niewieścią, mężom przystało w milczeniu się zbroić. — to zdanie powtarzała zawsze, gdy na szali stawiano życie mężczyzn bliskich jej sercu. Męża, jego braci, Archibalda, Roratio, całej niezliczonej rzeszy kuzynów i przyjaciół. To zdanie dodawało otuchy, stawiało w perspektywie porywy gryfońskiego serca, które przecież rwało się przed samą Mare, byle tylko pomóc, byle być potrzebną, byle choć odrobinę ulżyć w cierpieniu. I z cierpliwością przełykać kolejne gorzkie pigułki skondensowanej pokory.\n— Polityka nigdy nie jest łatwa — przyznała wreszcie, wciąż z nutką rozczarowanej boleści, jakby nie mogła wyzbyć się jej przez nawet tak krótką wzmiankę o Brendanie. Gdzie teraz był? On, Elroy, Archie, Rory, Isaiah, najmłodszy z braci Greengrass? Okrutna to matula wojna, co swe dzieci wystawia do śmierci. — A wiesz, czemu tak się dzieje? Bo polityką nie rządzi serce, a kalkulacja. To, co my uznajemy za dobre i sprawiedliwe, przez kogoś zza miedzy może zostać uznane za pomysł zupełnie niedopuszczalny. I dlatego nierozsądnie jest poruszać się drogą przez Cheshire, choćby była krótsza niż ta prowadząca przez York — starała się brzmieć jak najbardziej neutralnie, choć widać było, że emocje Neali udzielają się także jej — co prawda w mniejszym stopniu, przede wszystkim nakrywając ją całą cienkim welonem melancholii, która była efektem pogodzenia się z aktualnym stanem rzeczy. Tym, że na dyskusje czas minął w momencie, w którym na żyzne ziemie Staffordshire spadła pierwsza kropla krwi.\nSama wyprostowała się na swoim miejscu, nie odrywając wzroku od wyjątkowo emocjonalnej reakcji Neali. Gdy ta zasiadła na jednej z kanap, Mare wzniosła się ostrożnie, przestąpiła kilka dzielących ją od niej kroków, a kilka sekund później obejmowała już młodszą kuzynkę, na tyle pewnie, ciepło i wygodnie, na ile pozwalały im zajęte przez siebie pozy.\n— Oczywiście, że jest frustrujące. Ale walczymy właśnie po to, by nie być częścią milczącej większości. Sprzeciw wobec woli silniejszego to największa forma odwagi, wiesz? Nie zawsze musi być duży i spektakularny. Nie wierzę, że da się kogoś przymusić do bohaterstwa, dlatego nie chcę być surowa dla tych, którzy na sprzeciw nie mają siły. Sama widziałaś tylu ludzi, którzy byli wobec tego wszystkiego bezradni, czyż nie? — jedna z jej dłoni wzniosła się wyżej, by głaskać uspokajająco włosy kuzynki. Nie wiedziała tylko, kto tego bardziej potrzebował. Czy Neala, czy ona sama? — Naszym zadaniem jest dbać o to, by nigdy nie mieli wątpliwości, że dobre serce warte jest więcej niż wszystkie galeony, niż całe złoto świata. Musimy być głosem tych, których teraz pragnie się uciszyć. Pomocną dłonią sięgającą tam, gdzie trwoga nie pozwala sięgnąć innym. Myśl o tym, proszę, w ten sposób. Wojna jest okrutna, oczywiście. Jest męcząca i wyniszczająca, ale naszym obowiązkiem, naszą tradycją jest dbanie o wszystkich, którzy tego potrzebują. Gdy o to poproszą i gdy duma wiąże im usta.\nOdsunęła się odrobinę od kuzynki, pragnąc zajrzeć w jej jasne oczy, odnaleźć w nich choć jedną iskierkę zrozumienia. Gdy przypatrywała się dorastaniu Neli, za każdym razem ogarniała ją milcząca złość. Na wszystkich, przez których nie mogła liczyć na prawdziwie beztroskie dzieciństwo i dorastanie, przez których została zmuszona do noszenia ciężaru zbyt wielkiego jak na wiek, nawet jeżeli dawała sobie z nim radę zaskakująco dobrze. I choć przeszłości Neali i jej rówieśników nie dało się już odratować, można było próbować ochronić przed podobnym losem młodsze dzieci. Nie pozwoli, by jej córka, by dzieci Archibalda wzrastały w tak podłym świecie.\n— Myślę, że większym problemem będzie nie tyle twój wiek, co fakt, że nie jesteś chłopcem — przyznała wreszcie, wzdychając cicho, ale pozwalając sobie na drobny uśmiech. Wiedziała, jak brzmią jej słowa i z czym się wiążą, ale nie chciała dawać młodej Weasley fałszywej nadziei. — Najlepiej będzie, gdy wybierzesz się tam z wujem. Powinnaś nauczyć się od niego tego, jak prowadzi się podobne rozmowy. Tutaj, w Derby z początku niewiele osób brało mnie na poważnie i dalej większość ma problem ze zrozumieniem, że mam swoje zdanie i zainteresowania. Szczęśliwie Elroy jest moim ogromnym wsparciem, a wtedy wystarczy tylko, że stoi gdzieś w obok, nawet za moimi plecami i nagle nawet krnąbrni budowniczy chcą ze mną rozmawiać — przytknęła opuszki palców do jasnych ust w momencie, gdy pozwoliła sobie na krótki chcichot. Tak, teraz mogła spoglądać na wydarzenia z Portland z niewielkiej, ale jednak perspektywy. Gdyby nie Elroy, możliwe, że jej samej nie udałoby się wywrzeć odpowiedniego wpływu na okupujących most bandytów.\nWymieniły się. Gdy Mare na powrót zasiadła na kanapie, Neala podniosła się i rozpoczęła swój spacer. Znów nieco chaotyczny, aż serce kuzynki zacisnęło się nagle w przepełnionej strachem antycypacji. Cóż mogło aż tak na nią wpłynąć, jeżeli — na osiemdziesiąt procent — nie była to wojna?\nIleż energii musiała włożyć w opanowanie swej mimiki! I choć w sercu Neali rozgrywał się prawdziwy, młodzieńczy dramat, doświadczona już na polu miłosnym Mare musiała powstrzymywać się przed wybuchem śmiechu. Nie chciała przecież bagatelizować jej problemów, wierzyła szczerze, że zranienie — jakiekolwiek zranienie — bolało Nelę szczerze tak mocno, że doprowadziło do takiego wybuchu i odważnych deklaracji. Deklaracji, które słyszała też w dzielonym z równieśniczkami dormitorium od piątego roku wzwyż, bo to wtedy zamiast rozprawiać przede wszystkim o pracy domowej, przeszły do długich rozmów o chłopcach, którzy brali i bawili się sercami niewinnych dziewcząt. Okropieństwo.\nPozwoliła jej mówić tyle, ile chciała. Nie przerwywała, nie poruszyła się nawet, wodząc za nią spojrzeniem przepełnionym przede wszystkim troską. Do czasu, aż ta opadła wreszcie na fotel i oznajmiła, że ma się nie martwić.\n— Muszę. A jeśli nie muszę - to mogę. A jak mogę, to będę — odpowiedziała jej własnymi słowami, pozwalając sobie na drobny, przepełniony satysfakcją uśmiech. Tak właśnie wygląda dorosłe życie, Nelu. Wiele jest osób, które prędko wykorzystają twe słowa przeciw tobie. — Póki co jednak dam ci jedną radę. Nigdy nie zakładaj czegoś na pewno. Nawet, jeżeli serce twoje stałe jest w swych zamiarach, są takie rzeczy, których nie możemy kontrolować. A jeżeli jakiś chłopiec faktycznie postanowił bawić się twym sercem, wybacz mi taką bezpośredniość, ale... Jest niezbyt lotny. To nawet lepiej, że stało się tak prędko — i w manierze, którą Neala mogła bardzo dobrze znać po przynajmniej jednej rozmowie z Archibaldem, Mare wychyliła tułów do przodu, ściszając głos do konspiracyjnego szeptu. — Bo to było prędkie, czyż nie? I powiedz mi, znam tego... Kawalera? — nie wierzyła, że Roratio był zdolny do podobnego braku rozsądku, ale wolała się upewnić. Na wszelki wypadek.\nRe: Jadeitowy salon [odnośnik] 03.04.22 21:11\nZmilkłam na chwilę, kiedy Mare przyznała, że Elroy w istocie o wszystkim jej powiedział. Mimo wszystko nie dawało mi to spokoju nadal, mimo, że już po wszystkim teoretycznie było. Teoretycznie, no właśnie. Uniosłam spojrzenie, kiedy odezwała się na nią. Gratulacje? Właściwie za co. Zmarszczyłam brwi trochę, wzruszając zaraz ramionami. - Sama nie zrobiłabym niczego. - bo taka była prawda. Sama nie byłam w stanie i to frustrowało też. Nie zgodziłam się więc z nią. Świetlana przyszłość? Ja sama miałam co do tego wiele wątpliwości. Ludzie już wiedzieli co chcą robić, gdy byli w moim wieku, a ja nadal, mimo wszystko nie mogłam się zdecydować w którą stronę iść dalej powinnam. Czy jakaś, jedna w ogóle była dla mnie odpowiednia? - Mam nadzieję, że uwierzyli mi choć trochę. - powiedziałam więc odwracając spojrzenie na bok. Przygryzłam dolną wargę splatając dłonie ze sobą. - Że nie zwątpią, że pomagać warto. - wyjaśniłam jeszcze, bo pamiętałam list pani Lande, która pod wątpliwość poddawała to, czy powinna w ogóle wyciągać pomocną dłonie. Powinna, każdy powinien. Być dobrym nie było łatwo, wiedziałam dobrze. Ale bycie złym, nieczułym było jedynie pójściem na łatwiznę. Wyrzeknięciem się tego, co było trudne. Zachłyśnięcie się swoim własnym egoizmem. To były miłe słowa, te które mówiła Mare. Ale ja nadal uważałam, że nie byłam gotowa by móc zadziałać kiedy była konieczność. Niegotowa. Właśnie taka się czułam i nie sądziłam, że ten stan zmieni się prędko.\nTo miłe było, naprawdę, że Mare postanowiła mnie wysłuchać i podjąć ze mną rozmowę nie jak z dzieckiem, a dorosłym prawie. Nie lubiłam, kiedy traktowało się mnie jak nierozumne dziecko. Wiedziałam, miałam świadomość tego, że jeszcze dużo nie wiem i dużo jeszcze jest przede mną. Ale myśleć potrafiłam. Przyjmować słowa które ktoś wypowiadał ku mnie, przyswajać wiedzę i w miarę logicznie wnioski rozpatrywać. Oczywiście, że to nie moja rola była, by brać się rzeczy, których nie znałam wcale, ale mogłam chociaż powiedzieć, jak sprawa przedstawia się w moich myślach. Bo myślałam dużo o tym wszystkim zwyczajnie dlatego, że inaczej nie umiałam. Chciałam jakoś pomóc, choć nadal tak niewiele wiedziałam. Jeszcze mniej rozumiałam, jak się okazywało właśnie przy tym stole. Wszystko było skomplikowane bardziej, niż chciałabym to przyznać. Od samego myślenia mocniej i bardziej głowa aż zaczynała boleć. Nie, miała rację. Polityka nie była łatwa. Ani trochę. Przesunęłam na nią spojrzenie, odrywając ją od rozłożonej na stole mapy. Pokręciłam przecząco głową na zadane pytanie. A otrzymując odpowiedź, rozszerzyłam lekko oczy. Tak prosta a właściwie prawda. Polityką rządziła jedynie czysta kalkulacja. Bilans zysków i strat. Nic więcej. To wszystko wprawiało mnie w jeszcze większą frustrację. Wypuściłam powietrze z ust potakując głową. - Zapamiętam. - obiecałam Mare, spokojniej niż przed chwilą, ale emocje we mnie nadal były mocne i wyraźne. Frustrowało mnie to, że na tak niewiele miałam i mogłam mieć wpływ naprawdę. Że nagle wszystko stawało się większe i wyraźne, a ja byłam mała. Mniejsza nawet niż wzrost mój cały.\n- Widziałam. - zgodziłam się z nią pozostając nadal w objęciach Mare. - Strach potrafi być paraliżujący. - stwierdziłam jeszcze wypowiadając słowa w jej włosy. Bo potrafił. Zatrzymać przed działaniem, wstrzymać serce rwące się do pomocy. Wojna wyciągała na wierzch najgorsze. A każdy patrzył na to, by przeżyć chociaż jeszcze trochę. Przymknęłam na chwilę oczy chłonąc ten gest, obecność. Rozluźniając się trochę, przypominając sobie mamę. - Pamiętam. - przyznałam krótko, bo to właśnie mówiłam w Wellswood. To, że dobro jest naszą bronią. Że teraz bardziej niż wcześniej pomagać sobie musimy i nieść tą pomoc ze sobą. Bo kiedy zwątpimy w siebie samych, kiedy zaczniemy podejrzewać się nawzajem, gdy pozwolimy umrzeć nadziei - wtedy na pewno przegramy. A ja nie zamierzałam przestać wierzyć w mojego brata i ludźmi, którzy są mu przyjaciółmi. Odsunęłam się jak i Mare, łapiąc jej spojrzenie ze swoim - widząc w nim zrozumienie do mojego jednakie. Uniosłam łagodnie kąciki ust do góry - nie martw się Mare. Ja nigdy nie zwątpię i nigdy nie zejdę ze złej drogi. Obiecałam coś Brendanowi, przyrzekłam i nie zamierzałam nigdy złamać wiążącej mnie przysięgi. Byłam teraz odpowiedzialna, nie tylko za swoje własne serce ale i za wszystkie sasanki świata.\nNa kolejne słowa mina mi trochę zrzedła i nie byłam w stanie tego nawet ukryć. Nie mój wiek był problemem, tylko to, że urodziłam się jako kobieta? Naprawdę? Zacisnęłam usta wykrzywiając twarz w złości. Wiedziałam to od dawna, ale i tak za każdym razem denerwowało mnie to tak samo. Umysł miałam lotny. Jasne, że siły wcale właściwie, ale to nie zmieniało tego, że myśleć byłam w stanie tak jak chłopiec. A nawet lepiej czasem.\n- No jasne, że to jest największy problem. - mruknęłam marszcząc nos w niezadowoleniu. - Ale dobrze, pójdę z wujem. - zgodziłam się unosząc trochę brodę. Skoro tak działał świat niech więc będzie. Kopać się z całym nie miałam jak. Poza tym, nie było na to czasu. Ale jeśli tego właśnie było trzeba, nie ma problemu, znajdę mężczyznę, co za mnie będzie pytał.\nAle potem Mare postanowiła wziąć i zmienić temat. Na te moje utrapienia całe. Powinnam język za zębami trzymać. Wiedziałam, że powinnam. Zrobiłam się zaraz czerwona cała, jak wszystko z siebie wyrzuciłam, na fotel opadając w moim własnym wielkim dramacie oddychając ciężko. Kiedy odezwała się uniosłam lekko rękę, odsłaniając oczy i przechyliłam głowę, żeby spojrzeć na nią marszcząc brwi trochę.\n- Nienawidzę chyba być taka mądra, znów swoimi własnymi słowami obrywam. - zapowietrzyłam się naburmuszając trochę w widocznym niezadowoleniu, że znów mi to ktoś robił. Tak to nie powinno działać, że moje własne słowa przeciw mnie samej się stosowało. Bo nawet nie było argumentów, by na nie odpowiadać, bo wiedziałam dobrze, jak je formułowałam, że argument żaden tu nie przejdzie i logicznym się nie wyda. Słuchałam tej rady marszcząc brwi jeszcze mocniej. Nic nie rozumiała kompletnie, ja to zrozumiałam, kiedy wychyliła się tak samo jak Archie to robił. Jakie prędkie. Że niby stało się co? Nic się nie stało. Nie miałam pojęcia o czym ona mówiła. A to pytanie o kawalera tylko jeszcze mocniej ogień roznieciło. Poderwałam się więc znów.\n- Kawalera. Kawalera?! - uniosłam głos spoglądając na nią z góry. - Jednego?! - zapiałam dalej z niedowierzaniem w głosie. - Nie, nie, nie, Mare. Oni wszyscy powariowali. Bez żadnego wyjątku. Razem z ciotką Ollivander która już rok temu na swaty mnie z Titusem brała podstępem. - wzięłam wdech w płuca, potężny haust, żeby nie zapomnieć, że oddychać muszę. - Nic się prędko nie stało Mare, bo ja w porę wiedziałam, że słuchać ich nie ma w ogóle po co. - zapewniłam, ale złość nadal była widoczna we mnie. - Człowiek idzie na potańcówkę i nagle pada Ci taki na kolano! Potem nagle biją się wszyscy i nikt nie wie dokładnie po co, ani dlaczego. Kolejny uznaje, że to super pomysł jest zaraz po tańcu kraść pocałunek. A jeszcze następny do wniosku dochodzi, że zainteresowana jesteś. I wystarczyłoby, prawda? - zapytałam Mare, tylko na chwilę przerywają, żeby wziąć kolejny wdech w płuca. - Ale nieeeeeee, bo po co skończyć, skoro rozkręcić można się dalej. I gadają, że ładna, o słońcach, księżycach i gwiazdach, jednocześnie wskazując że piękna, ale nie najpiękniejsza. No super. No świetnie. Naprawdę dziękuję. Że aż szpetna nie jestem tak całkiem, że w oczy nie kłuje! Przecież wiem jak wyglądam, lustro mam w domu i w ogóle. No gadać to potrafią. O tym jaka nie zmysłowa, jak piegi gwiazdy im przypominają i jak się chcą całować. A potem wychodzi, że to takie gadanie dla gadania, że zainteresowania to nie ma wcale, albo w ogóle żony mają, albo zaręczeni - to na całe szczęście bo tego i tak nie znoszę - są z jakąś biedną która pewnie nawet nie wie, co to za gamoń. Więc nie, ja szczerze i z całego serca uniżenie podziękuję. Nie będę w to bagno wchodzić i się w nim taplać. Mam ważniejsze rzeczy do robienia, niż szukanie tego… jak to go nazwałaś… kawalera. - tym razem nie usiadłam, tylko zaplotłam dłonie na piersi oburzona już całkiem. Potaknęłam głową jeszcze zaznaczając, że postawienie to jest mocne i silne.\nRe: Jadeitowy salon [odnośnik] 03.05.22 12:37\nCzy to zaskoczenie na moment zasznurowało usta zazwyczaj gadatliwej, młodziutkiej kuzynce? Najpewniej tak, choć zmarszczenie brwi wcale nie przybliżyło Mare do właściwej w jej mniemaniu odpowiedzi. Całe piękno obcowania z Nealą polegało przede wszystkim na jej nieprzewidywalności. Ale momentami nawet ona pozwalała masce zsunąć się nieco. I bardzo dobrze — była przecież jeszcze tak młoda, nie powinna brać na swoje barki udawania przed całym światem, że wszystko było w porządku, gdy niekoniecznie było to zgodne z prawdą. Mare cieszyła się, że w pewien nieświadomy prawdopodobnie dla kuzynki sposób stworzyła dla niej bezpieczną przestrzeń. Na tym przede wszystkim jej zależało, a Weasley zasługiwała na odpowiedzialny i skuteczny system wsparcia, niezależnie czy w rodzinnym domu, pod opieką wuja i ciotki, czy też tutaj, na Grove Street 12 w Derby.\n— Jednostki bardzo rzadko są w stanie osiągnąć coś wielkiego — odezwała się wreszcie, cicho i łagodnie, lecz starając się uniknąć patronizującego tonu. Pragnęła, by cała ich rozmowa przebiegła tak, jak powinna. Neala niedługo już, za kilka miesięcy, wejdzie w wiek uznawany przez magiczne społeczeństwo za dorosły, musiała być przygotowana na to, że po drugiej stronie od niańczenia i bagatelizowania jej pozycji ze względu na wiek, wcale nie musi być lepiej. Odebrała już dziś lekcję odnośnie roli płci, odnośnie sprawiedliwości. Teraz pora na kolejną. Oby i ta znalazła drogę do jej serca. — A jednoczyć ludzi też nie potrafi każdy. W chwili może ci się wydać, że nie robisz nic, albo że to, czym się zajmujesz, nie ma faktycznego przełożenia. Ale ludzie, Nelu, ludzie potrzebują wskazania. Potrzebują przywódców, którzy uporządkują ich zadania, nakierują energię tam, gdzie jest prawdziwie potrzebna — potrzebna była charyzma, przekonanie, że działało się w szczytnym celu, umiejętność dotarcia do nawet najbardziej zatwardziałych serc. Wydarzenia z Wellswood przekazane jej przez Elroya pokazywały jak na dłoni, że Neala odnajdywała się w tej roli. Nawet jeżeli działała tylko na podstawie swej intuicji, robiła to dobrze. Wyglądało na to, że miała do tego zacięcie, a przy odpowiednim poprowadzeniu także szansę na jeszcze większe sukcesy na tym polu. — Jest na świecie wiele rzeczy, których robić nam nie wypada, bo czyny te należą do domeny męskiej. Zwracanie się do ludu, sięgnięcie ku sercom, by wspomóc ich w trudzie, niesienie nadziei na całe szczęście do nich nie należy.\nPrzyjazny uśmiech raz jeszcze rozciągnął się po licu lady Mare, której dłonie spoczęły wreszcie — splecione — na podołku. Trzymała poprawną postawę, plecy proste, broda odrobinę wyżej ponad kąt prosty względem szyi. I choć postawa ta mogła ją dystansować, miała dystansować od tych, którzy podobnych manier nie zdążyli lub nie mieli okazji wykształtować, łagodne linie mimiki kobiety opowiadały zupełnie inną historię. Zapraszającą, akceptującą, cierpliwą. Nawet gdy poruszały się w nieprzyjemnym temacie. Nawet gdy ludzki strach, złamana duma i wisząca na włosku przyszłość wrzucone do jadeitowego salonu zagęstniały powietrze, którym miały dziś oddychać. Nie mogły jednak odwracać wzroku. Nie mogły zamknąć się w wygodnych i bezpiecznych murach Grove Street 12, nie mogły spoglądać wyłącznie tam, dokąd sięgał widok z okna Ottery St. Catchpole. Choć Neala była młoda, rozumiała tę lekcję lepiej, niż wielu starszych od niej szlachciców i szlachcianek. Mare nie chciała narzucać na nią pełnego ciężaru odpowiedzialności — ten wolała nieść samodzielnie, ostrożnie spoglądając, czy kuzynka radziła sobie z przeznaczoną dlań dolą. Odporność i siłę budowało się bowiem stopniowo. I choć młode serce pragnęło pewnie wyrwać się do działania, choć frustracja kuzynki wobec braku widocznych natychmiast efektów była dla Mare widoczna jak na dłoni, to właśnie jej odpowiedzialnością, odpowiedzialnością lady Greengrass było, by wskazać Neli kierunek, by nadać jej działaniom odpowiedniego tempa, w miarę realnych możliwości przeprowadzić przez kryzysy. Nela była jednak pojętną młodą damą, co pokazywała już teraz, rozumiejąc trudny temat różnicy płci.\nKiwnęła więc głową, potwierdzając, że pomysł pójścia do portu z wujem był pomysłem trafionym. Sama dość często korzystała — nawet z milczącego — autorytetu swego męża, by otwierał jej niedostępne drzwi, za którymi mogła już swobodnie działać. Miała nadzieję, że i Neli kiedyś się powiedzie. Dobry mąż to nie tylko mąż kochający. Dobry mąż pomagał swej żonie w rozłożeniu skrzydeł, osiągnięciu największego potencjału, dbał o swą wybrankę według swych najlepszych możliwości, co rusz wychodząc nawet poza to, co potrafił wcześniej. Miała szczęście, spotykając na swej drodze Elroya. On, szlachcic z kości i krwi, o sercu czystym i szlachetnym, nigdy nie zabraniał jej działania, a gdy miewał do niego jakieś wątpliwości — rozwiązywali je w klasycznej dla Greengrassów dyskusji albo Mare zapraszała go, by na własne oczy przekonał się o sensie danego działania. Neala zasługiwała na kogoś równie dobrego, za kilka lat, gdy i ona będzie gotowa do roli żony, ale...\nSłowa, które wypłynęły potokiem z ust kuzynki, sprawiły, że serce lady Greengrass stanęło na kilka długich sekund.\n— Nelu? — spytała cicho, ledwo odnajdując siły, by poza delikatnym wzniesieniem rudych brwi i kilkukrotnym mrugnięciem nie zmienić swej mimiki ani trochę. — Nelu, powoli — poprosiła, wznosząc jedną z dłoni do góry, prosząc kuzynkę o drobne wstrzymanie potoku. Prędkość wypowiadanych słów, natłok informacji, ich r o d z a j, złapały Mare zupełnie nieprzygotowaną, a przez to drżącą w szoku.\nTitus, ciotka Ollivander, potańcówka, POCAŁUNEK, bitka, w tej kolejności?, piegi jak gwiazdy, znowu całowanie, żony?!, narzeczone?!\nKlatka piersiowa wzniosła się do góry w głębokim wdechu, uniesiona dłoń sięgnęła po filiżankę z herbatą. Kilkanaście sekund ciszy poświęciła na powrót do spokoju, ciepły napój przyjemnie rozluźnił ciało. A gdy filiżanka raz jeszcze spotkała się ze spodkiem, Mare wychyliła się nieco do przodu, chcąc zajrzeć w błękit tęczówek kuzynki.\n— Rozumiem, że to wszystko... O czym mówiłaś... To nie jeno Titus? — jeszcze tego by brakowało! — To jeszcze jakiś inny... Chłopiec? Chłopcy? Nelu, to, o czym mówisz... — nie zamierzała ukrywać zmartwionego tonu, lecz jego ściszenie było konieczne. Nie chciała, by ktokolwiek usłyszał coś więcej niż to, co już w emocjach wyrzuciła z siebie Weasley. — To bardzo poważne. Ich rodziny muszą wiedzieć, że synowie zachowują się w sposób nieakceptowalny — mówiła dalej, nieświadoma, że część z kawalerów nie nosi szlachetnych nazwisk. — Oni naruszyli twą godność, Nelu. I powinni ponieść za to konsekwencje — dodała, tym razem zupełnie poważnie. Myśli pomknęły prędko ku Peak District, ku mężowi. Spodziewała się, jak zareagowałby, gdyby w tej sytuacji znalazła się — Merlinie broń! — ich córka.\n— Czy ktoś jeszcze o tym wie? — dopytała chwilę później, na powrót przejęta. To, w jaki sposób haniebne zachowanie zostanie przedstawione rodzicom i nestorom winowajców, stanowiło jedno. To, kto mógł wykorzystać te informacje przeciwko Neli to zupełnie inny, choć równie poważny problem.