Jak wyszczuplić twarz? - miniporadnik - magicart.pl\nRedakcja magicart.pl Opublikowane w 19 lutego 2022\nIdealnym kształtem kobiecej twarzy jest tak zwany diament. Tego typu twarz jest szczupła, posiada wystające kości policzkowe oraz wąski podbródek. Niestety nie wszystkie kobiety mogą pochwalić się taki, kształtem twarzy. W ich przypadku zalecane są pewne czynności, które pozwalają optycznie wymodelować twarz i zbliżyć jej kształt do ideału.\nJak wyszczuplić twarz za pomocą odpowiedniej fryzury?\nPomocny w wyszczupleniu twarzy jest dobór odpowiedniej fryzury. W tym przypadku warto pamiętać o tym, że długie i pofalowane włosy sprawiają, że twarz wydaje się smuklejsza. Efektowi temu sprzyja również noszenie przedziałka z boku głowy oraz unoszenie włosów u ich nasady. Alternatywnym rozwiązaniem jest klastyczny bob oraz cieniowanie włosów.\nJak wyszczuplić twarz za pomocą właściwego makijażu i kosmetyków?\nTwarz można optycznie wyszczuplić za pomocą odpowiednich kosmetyków do makijażu. W tym wypadku polecane jest konturowanie wykonywane na sucho lub na mokro. W celu wysmuklenia twarzy można również zastosować dobrze dobrane kremy, które dostępne są w sprzedaży drogeryjnej lub aptecznej. Powinny one wykazywać właściwości ujędrniające. Poza tym, skuteczne kosmetyki wyszczuplające twarz można wykonać również samodzielnie w domu. Może to być na przykład maseczka zawierająca w swoim składzie pomarańcze, jogurt naturalny, płatki owsiane oraz dostępne w aptekach kapsułki z witaminą E. Wszystkie wymienione składniki należy wymieszać w głębokim naczyniu, a następne nanieść na oczyszczoną skórę twarzy.\nJakie są inne sposoby na optyczne wyszczuplenie twarzy?\nW celu wysmuklenia twarzy warto stosować zdrową i zbilansowaną dietę. Powinna być ona bogata w witaminy oraz substancje mineralne. Poza tym, należy spożywać codziennie co najmniej dwa litry płynów, co przyczynia się do skutecznego eliminowania toksyn z organizmu oraz nadmiaru wody z tkanek. W przeciwnym razie dochodzi do tworzenia się obrzęków. Poza tym, twarz można również wyszczuplić za pomocą odpowiednich ćwiczeń mimicznych. Ich wykonywanie wymaga naprzemiennego wymawiania samogłosek „X” i „O”, intensywnego nabierania i wypuszczania powietrza z ust oraz zasysania wewnętrznej części policzków. Tego typu ćwiczenia sprawiają, że skóra na twarzy staje się bardziej elastyczna, a tłuszcz skutecznie jest eliminowany z okolic policzków i podbródka. W celu wysmuklenia twarzy można również stosować odpowiedni masaż. Może on być wykonywany na sucho lub z użyciem odpowiedniego olejku. Polega on na uciskaniu okolicy czoła, policzków i brody przez około dziesięć minut. Sprawdzonym sposobem na wyszczuplenie twarzy jest również stosowanie dobrze dobranej biżuterii. Powinny to być zatem długie kolczyki, a także łańcuszki i wisiorki.\nPoprzedni wpisJak nałożyć botoks na włosy w domu?\nRedakcja magicart.pl 21 września 2021\nRedakcja magicart.pl 19 września 2021


Kto stara się o dziecko - reaktywacja - Strona 122 - Ciąża, poród, macierzyństwo i wychowanie dzieci - Forum Kafeteria\nKto stara się o dziecko - reaktywacja\nPrzez Lasunia, Styczeń 11, 2019 w Ciąża, poród, macierzyństwo i wychowanie dzieci\nStrona 122 z 123\nWitam wszystkie starające !\nPierwszy raz mam taka sytuacje, ze zaglądam na takie fora i szukam info W 20dc byłam u gin, tak czysto formalnie, by się przebadać (jak co roku). Oznajmiła, ze widzi wyraźnie grube endometrium i ciałko żółte. Ze nie chce straszyć, ani nastawiać, ale mam się oszczędzać, dbać o siebie, bo to może być wczesna ciąża. Do okresu zostały mi 4 dni... świruje rzecz jasna i chciałabym wiedzieć, czy u którejś z Was takie wczesne info od gin się potwierdziło. Planowaliśmy powiększenie rodziny, za jakiś czas... ale teraz, mówiąc szczerze, cieszyłabym się gdyby TO było już\nBezsil- jak sie czujesz?\nDnia 3.12.2019 o 14:36, Gość Dyśka napisał:\nDyska ja juz po drugiej wizycie jestem. Weszlam wlasnie w 8 tydz serduszko bije. Zobaczymy co dalej. Bardzo sie boje. Mam malo objawow czasem mnie tylko mdli\nA jak u Ciebie juz chyba niedlugo rozwiazanie\nObjawami nie ma sie co tak sugerować. Każda z nas inaczej znosi ciążę. Jeśli nie wymiotujesz to sie ciesz. mam nadzieję, ze będzie ok. Jeszcze trzeba mieć dystans , ale w sumie tak jest cała ciążę. Albo ja tak mam ☺ zawsze jest strach. Ja teraz też panikuje i sprawdzam ruchy maniakalnie. Tak juz trochę to macierzysntwo wygląda. 14 mam cc zaplanowane. Ale boje sie jak cholera prawdę mówiąc.\nMam jeszcze dystans do 12.tyg wszystko moze sie zdarzyc.a potem w sumie też pewnie tak bedzie. Lekarka mnie troche uspokoila bo powiedziala ,ze wyniki mojego partnera sa jak najbardziej w porządku. Nie widzi zadnych odchylen.\nTo juz prawie final a fizycznie jak sie czujesz??\nTo śmieszne co napisze , ale powiem Ci ze teraz czuje sie lepiej niz w 1 trzymestrze. Wcale sie nie dziwie ze niektóre kobiety od 6 tygodnia siedza na l4. Wymioty, mdłości, ciągle jakies problemy gastryczne, sennosc, wieczne nerwy i ciagly strach jak tylko cos zaboli. A teraz to juz tocze sie po malu. Wszystko jest ok. Kazdy dzien to blizej konca i lepiej wyksztalcone dziecko .\nDnia 16.11.2019 o 16:35, Gość Innka napisał:\nHej, ja odwiedzam\nRuda gratulacje, znacie płeć?\nU nas będzie córeczka, zaczynam 20tc jej ale zleciało.\nCo u reszty słychać?\nDziekuje. Bedzie chlopiec zaraz zaczne 23 tydzien .\nHej, czy zagląda tu ktoś ze starających się?\nBezsil- co u Ciebie? Jak sie czujesz? Zagladasz tu jeszcze?\nHej Dyska:) ostatnio nawet myslalam o Tobie jak sie czujesz? Jak maluszek? U mnie jak narazie wszystko jest ok w czwartek bedzie 15.0 tydz\nAle ciezkie chwile za mna musialam zmierzyć sie ze smiercia taty. Czekal na wnuka ,ale sie nie doczekal.\nJa zagladam tu czas3m ,ale na inny temat\nPrzyjmij moje wyrazy współczucia. To bardzo przykra informacja. Niech spoczywa w pokoju.\nCieszy mnie jednak fakt, ze dobrnelas juz do 15 tyg. Jak sie czujesz? Pisz wszystko. Jakies zachcianki masz ? Nudnosci Znasz juz pleć? Ja czuje sie jak na froncie. Robert okazał sie trudny w obyciu. Moj pierwszy syn to aniol w porównaniu do drugiego. Jestem bardzo zmeczona. Na razie mysle o tym zeby przetrwac okres kolkowy i oby do wiosny. Żebym nie musiała 45 minut szykowac do wyjscia dwojki małych dzieci przysiegam ze musze wczesniej wypić melise .\nOgolnie drugi porod mialam trudniejszy. Marze , zeby chociaz 4 kiko zrzucic. Minął miesiąc , a waga stoi w miejscu, a przybralam dużo trochę nie umiem sie z tym pogodzić, ale poki karmie to nie mam wielu opcji.\nGość Przyszła mama\nWow Dyska Ty już po porodzie? ja jeszcze się staram ale jestem krok do przodu bo wiem co jest przyczyna ze się nie udaje . Mam macice jednorozna , jeden jajowod niedrożny , zrosty i chyba endometriozę . Pozdrawiam\nPrzyszła mama-Ja juz po . Sama nie wiem kiedy to zleciało. 14 grudnia urodziłam.\nTo masz juz ogromny krok w przód. Teraz przynajmiej wiesz jak działać. Przykra sprawa, ze dopiero po takim czasie. Trzymam kciuki nieustannie , bo sama wiem jak to jest " chcieć ".\nDyska dasz rade juz niedlugo wiosna z miesiaca na miesiac bedzie coraz lepiej. A co do wagi to spokojnie daj sobie troche czasu.\nMi juz wszystkie zachcianki odeszly. Juz normalnie jem, chociaz miesa za bardzo nie jem. Na poczatku jadlam tylko kanapki z pasztetem i serek bieluch\nTeraz czasem brzuch mnie pobolewa ,nie wiem czy tak ma byc czy to z innego powodu boli. Bede u lekarza to sie zapytam.\nMi spóźnia się okres 6 dni. Mam bardzo nabrzmiałe piersi i bardzo mnie bolą. Ogólnie czuje się inaczej. Ale zrobiłam dziś test i niestety 1 kreska, tym razem znowu nic\nale ten czas leci. Dyska gratulacje Bezsil który to juz tydzień u Ciebie?\nBezsil wyrazy współczucia\nGratuluję rozpakowanej mamie, ja też bym już chciała. A dopiero wchodzę w 31tc, mala waży już 1700 i jest mi ciężko czasami.\nWiki może zrób test z krwi? Tyle dni spóźnienia... Coś musi być na rzeczy chyba że była chora?\nU Ciebie tez juz niedlugo. Bliżej niz dalej.\nNie wiem czy ktoras z was ma jakis sposob na bol glowy? Bardzo czesto glowa mnie boli\nInnka chyba faktycznie wybiorę się w poniedziałek oby coś faktycznie było, chociaż kolejne negatywne testy już ostudziły moje emocje\nWłaśnie nie byłam chora, jedyne co mi towarzyszy to ból piersi i odrzuca mnie od jedzenia, ale te testy... chyba już wariuje\nWiki a ktory masz dzien cyklu? Najlepsza bedzie beta jezeli do pon nie dostaniesz okresu\nBezsil dzisiaj mam 39 dzień cyklu, wczoraj robiłam test i negatywny\nDodam tez ze co jakiś czas miałam bóle podbrzusza takie jak na okres i już pare razy myślałam, ze to to. Ale dalej brak @\nja dopiero jestem przed testowaniem, na razie stracone 4 cykle, jakoś nam nie wychodzi to staranie bo trudno spotkać się w sypialni, myślę nad kontrolą owulacji, któraś coś poleca? widziałam wpisy na temat komputera myway?\nDoriss my stosowaliśmy kalendarzyk z testami ovu, mierzeniem temp oraz obserwacji szyjki i śluzu. Byłam bardzo zadowolona. W 3cs się udało. Robiłaś jakieś badania? Ja przed zajściem w ciążę morfologię i tsh.\nTrzymam kciuki za wasze II kreski\nBezsil masz rację, czas mi tak szybko już leci, najpierw odliczanie każdego tygodnia a teraz czasami nie wiem już w którym jestem\nCześć wszystkim. Mam taki problem.. Biorę Ovarin od stycznia. 15 stycznia dokładnie mialam ostania @ trwająca 3 dni. Dziś mija 72 dc i niestety nie czuję się nawet jakbym miała ja dostać... Nigdy się nie zabezpieczalismy ale robiłam test na początku marca i 1 kreseczka. Ale dziwi mnie to że cykl jest tak długi gdzie maxymalnie trwał u mnie 54 dni.. I to miesiąc po tym jak straciłam swoje 1 maleństwo. A tak trwa normalnie około 38 dni. Poradźcie mi coś. Jestem w totalnej rozsypce i zaczynam się bać że przez to staranie się o dziecko uroilam sobie ciąże i dlatego spóźnia się...\nodezwij się do dziewczyn na ovufriend, one są ogarniete w takich tematach\nW jakim wieku kobiety zaczynają rozumieć że są w czarnej doopie przez chore wymagania? koło 40stki?\nPrzez blada doopa, 5 godzin temu w Życie uczuciowe\nmoge jutro kupic sobie balsam po goleniu Yves saint laurent\nPrzez blada doopa\nWisielec na mojej kladce!\nRozpoczęty wtorek o 20:49\nFoto z samochod foto\nSranie o pierwsze dziecko\nSTARAJĄCE SIĘ O DZIDZIĘ ZAPRASZAM NA WWW.RAJKOBIETY.PL\nPrzez Gość sarara12\nRozpoczęty Maj 18, 2012\nPrzez Gość kokoo\nRozpoczęty Styczeń 15, 2010\nStaranie o dziecko.\nRozpoczęty Sierpień 1, 2007\nZaczynam starania o dziecko, kto jeszcze?\nRozpoczęty Listopad 18, 2009


Rejestracja samochodu Krościenko nad Dunajcem - wniosek 2022 • jakiwniosek.pl\nRejestracja samochodu Krościenko nad Dunajcem - wniosek o rejestrację pojazdu 2022\nRejestracja pojazdu w Wydziale Komunikacji odpowiednim dla miejscowości Krościenko nad Dunajcem \nJak wypełnić wniosek o rejestrację pojazdu w miejscowości Krościenko nad Dunajcem i gdzie go złożyć? Pobierz aktualny wzór\nRejestracja samochodu / przerejestrowanie auta (Krościenko nad Dunajcem)\nGdzie złożyć dokumenty dot. sprawy - rejestracja pojazdu w miejscowości Krościenko nad Dunajcem?\nMieszkasz w miejscowości Krościenko nad Dunajcem i kupiłeś samochód lub inny pojazd? Nie zapomnij go zarejestrować w odpowiednim wydziale komunikacji. Poniżej znajdziesz szczegóły kiedy i jak należy to zrobić.\nJakie pojazdy trzeba rejestrować w miejscowości Krościenko nad Dunajcem?\nIle jest czasu na przerejestrowanie pojazdu w miejscowości Krościenko nad Dunajcem?\nprzedstawiciel posiadający upoważnienie do rejestracji pojazdu w miejscowości Krościenko nad Dunajcem\nIle trwa rejestracja samochodu w miejscowości Krościenko nad Dunajcem?\nJak wygląda rejestracja nowego samochodu w miejscowości Krościenko nad Dunajcem w 2022?\nNowe auto należy zarejestrować, zanim wyjedziesz nim z salonu. Możesz to zrobić osobiście, w Wydziale Komunikacji odpowiednim dla miejscowości Krościenko nad Dunajcem, lub podpisać pełnomocnictwo, a dealer samochodowy dokona rejestracji auta za Ciebie (taka możliwość istnieje od 4 czerwca 2021 r.).\nWypełnij wniosek o zarejestrowanie samochodu drukowanymi literami i złóż go w Wydziale Komunikacji odpowiednim dla miejscowości Krościenko nad Dunajcem. Druki znajdziesz w sekcji Pobierz dokumenty.\nJak zarejestrować samochód w miejscowości Krościenko nad Dunajcem? Krok po kroku\nzgłaszasz się do Urzędu Komunikacji odpowiedniego dla miejscowości Krościenko nad Dunajcem z kompletem dokumentów\nDokumenty do rejestracji samochodu - Krościenko nad Dunajcem\nwniosek o rejestrację pojazdu Krościenko nad Dunajcem - druk AO-05-01\nupoważnienie do rejestracji pojazdu w miejscowości Krościenko nad Dunajcem, jeżeli osobą rejestrującą jest pełnomocnik\nRejestracja samochodu na zabytek Krościenko nad Dunajcem - dodatkowe dokumenty\nOpłata za rejestrację pojazdu w miejscowości Krościenko nad Dunajcem\nOpłata za rejestrację samochodu w miejscowości Krościenko nad Dunajcem wynosi 100,50 zł (bez zmiany tablic rejestracyjnych, jeśli auto było wcześniej zarejestrowane w tej samej miejscowości) lub 180,50 zł (ze zmianą tablic na standardowe). Można wykupić również tablice zabytkowe lub indywidualne.\nOpłata za rejestrację samochodu w miejscowosci Krościenko nad Dunajcem\ndotychczasowe (bez zmiany tablicy - kiedy możliwa w miejscowości Krościenko nad Dunajcem?)\nindywidualne (pobierz wniosek o tablice indywidualne w miejscowości Krościenko nad Dunajcem)\nDo rejestracji samochodu / pojazdu sprowadzonego z innego kraju (np. Niemiec, Francji, Holandii, Belgii czy Wielkiej Brytanii) Wydział Komunikacji odpowiedni dla miejscowości Krościenko nad Dunajcem potrzebuje:\nIle kosztuje rejestracja auta z zagranicy w miejscowości Krościenko nad Dunajcem?\nindywidualne (pobierz wniosek o tablice indywidualne w miejscowosci Krościenko nad Dunajcem)\nGdzie w miejscowosci Krościenko nad Dunajcem można zapłacić akcyzę za sprowadzone auto?\nOpłaty za akcyzę dokonasz osobiście w Urzędzie Skarbowym odpowiednim dla mieszkających w miejscowości Krościenko nad Dunajcem lub online na platformie puesc.gov.pl. Pamiętaj o pobraniu zaświadczenia o jej uregulowaniu, będzie Ci ono niezbędne przy składaniu dokumentów o rejestrację pojazdu w Wydziale Komunikacji.\nRezerwacja wizyty online w Wydziale Komunikacji odpowiednim dla mieszkających w miejscowości Krościenko nad Dunajcem\nIstnieje również możliwość czasowego wyrejestrowania pojazdu - sprawdź, jak czasowo wycofać pojazd z ruchu w miejscowości Krościenko nad Dunajcem.\nNie znaleźliśmy w naszej bazie Wydziału Komunikacji w miejscowości Krościenko nad Dunajcem. Sprawy komunikacyjne załatwisz w urzędzie znajdującym się w siedzibie powiatu, do którego należy Twoja miejscowość.\nWniosek o zarejestrowanie/wyrejestrowanie pojazdu (PDF) w miejscowości Krościenko nad Dunajcem\nWniosek o zarejestrowanie/wyrejestrowanie pojazdu (DOC) w miejscowości Krościenko nad Dunajcem\nWzór wypełnionego wniosku o rejestrację pojazdu [PDF] w miejscowości Krościenko nad Dunajcem\nWzór wypełnionego wniosku o rejestrację pojazdu sprowadzonego z zagranicy [PDF] w miejscowości Krościenko nad Dunajcem\nZobacz inne sprawy w miejscowości Krościenko nad Dunajcem\nWyrejestrowanie pojazdu Krościenko nad Dunajcem\nZawiadomienie o zbyciu pojazdu Krościenko nad Dunajcem\nDopisanie lub skreślenie współwłaściciela pojazdu Krościenko nad Dunajcem\nIndywidualne tablice rejestracyjne Krościenko nad Dunajcem\nUpoważnienie do rejestracji pojazdu Krościenko nad Dunajcem\nPrawo jazdy Krościenko nad Dunajcem\nCzasowe wycofanie pojazdu z ruchu Krościenko nad Dunajcem\nWpis potwierdzający posiadanie kwalifikacji zawodowej Krościenko nad Dunajcem\nProwadzenie samochodu bez prawa jazdy kategorii B Krościenko nad Dunajcem\nZezwolenie na kierowanie pojazdami uprzywilejowanymi Krościenko nad Dunajcem\nRejestracja motocykla, motoroweru, skutera Krościenko nad Dunajcem\nRejestracja quada Krościenko nad Dunajcem\nRejestracja przyczepki Krościenko nad Dunajcem\nUpoważnienie do odbioru dowodu rejestracyjnego Krościenko nad Dunajcem\nWymiana dowodu rejestracyjnego Krościenko nad Dunajcem\nRejestracja ciągnika rolniczego Krościenko nad Dunajcem


Jaka przyszłość jagodowych? - Ogrodinfo.pl\nStrona główna Owoce jagodowe Jaka przyszłość jagodowych?\nJaka przyszłość jagodowych?\nCzy obecna produkcja owoców jagodowych w Polsce pokrywa potrzeby przemysłu przetwórczego? Czy należy ją zwiększać lub zmniejszać? Działać, czy wszystko pozostawić biegowi zdarzeń? Czy jesteśmy w stanie utrzymać wiodącą pozycję w Europie w produkcji świeżych i przetworzonych owoców jagodowych?\nTakie pytania zadał na wstępie prof. Eberhard Makosz, który zwołał posiedzenie komisji wnioskowej powołanej na XIV Ogólnopolskiej Konferencji Sadowniczej w Lublinie 8 grudnia ubiegłego roku. Odbyło się ono 12 kwietnia w Warszawie.\nPostanowiono stworzyć „mapę drogową”, która zawierałaby zarówno problemy agrotechniczne (nowe środki ochrony roślin, technologie, nawozy), jak i wszelkie inne aspekty gospodarcze dotyczące produkcji owoców jagodowych. Na jej podstawie można wypracować wnioski, które są niezbędne do utrzymania dobrej pozycji Polski w tej branży. Prof. Eberhard Makosz zaproponował wspólne (producentów i przetwórców) przedsezonowe spotkanie po kwitnieniu jabłoni. Obie strony przedstawią na nim swoje problemy, przymiarki do plonów i do cen w oparciu o prognozy światowe. Członkowie komisji chcą również wystąpić do Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi o powołanie Departamentu Produkcji i Przetwórstwa Ogrodniczego. Bardzo spodobał się pomysł prof. Makosza, Witolda Boguty i posła Mirosława Maliszewskiego, żeby stworzyć Forum Ogrodnicze złożone z kilkunastu ekspertów z zakresu ogrodnictwa, którzy zdefiniowaliby problemy branży, podali sposoby na ich rozwiązanie i mieli ścisły kontakt z resortem rolnictwa.\nWięcej na ten temat w czerwcowych numerach „Hasła Ogrodniczego” i „Warzyw”\nPoprzedni artykułZiemia do kupienia\nNastępny artykułGiełda Agroturystyczna w Krakowie


Zatrudnię - Szukamy Opiekunki\nAdres: Bonn/ Niemcy/ Opiekunka- niepaląca, od 15.12.17 na 2 msc/1100 euro\nWiek: 88 lat\tWzrost: 159 cm\tWaga: 80 kg\nPodopieczna porusza się ze wsparciem opiekunki lub przy pomocy rollatora. Seniorka cierpi na lekką demencję i kłopoty z pamięcią (np. zapomina gdzie co odłożyła). Ma problemy ze słuchem, nadciśnienie. Jest po wylewie. Zdarza jej się przebudzić w nocy.\nOpiekunka pomaga w codziennych czynnościach: przy ubieraniu i rozbieraniu, pielęgnacji ciała i higienie, nadzoruje podopiecznego w ciągu dnia. Dodatkowo prowadzi dom: podaje posiłki, robi zakupy. pierze, prasuje itp.\nSeniorka mieszka sama. Dla opiekunki przygotowano standardowo wyposażony pokój. Internet będzie założony.


Strony internetowe www naprawa komputerów laptopów\n- 2015-07-30 - 01:01\nSerdeczne podziękowania za wskrzeszenie komputera i Internetu, oby nigdy więcej nie dotknęła mnie już taka awaria. Naprawiłeś komputer bez uszczerbku dla moich cennych zdjęć, za co jestem ci niezmiernie wdzięczny.\n- 2015-05-25 - 14:32\n- 2015-05-09 - 19:18\nStrona internetowa Damian zrobiona tak jak chcieliśmy, nawet więcej bo po twoich poprawkach ma teraz dodatkowe ekstra zabezpieczenia. Fajnie się wyświetla na tablecie i telefonie, na tym nam zależało najbardziej. W niedługim czasie będziemy potrzebowali kolejnej strony tylko tym razem z innej branży, oczywiście zdjęcia dostarczymy ci tym razem dużo lepszej jakości. Trzymaj się i jeszcze raz wielkie dzięki :)\n- 2015-03-11 - 07:34\nI have read a few of the articles on your website now, and I really like your style of blogging. I added it to my favorites blog site list.\n~Ania i Patryk\n- 2015-02-05 - 00:33\nFilm ze ślubu bardzo nam się podoba :) Bardzo fajnie zmontowany, super robota, rewelacyjnie dobrana muzyka, idealnie zmontowany teledysk na sam koniec. Jesteśmy bardzo zadowoleni. Jeszcze raz bardzo dziękujemy i gorąco pozdrawiamy :-)


Inspiracją do stworzenia Żyjni była idea dostępnego dla wszystkich miejskiego sanatorium, inspirowanego nostalgiczną atmosferą dolnośląskich uzdrowisk i pałaców zdrojowych. Słowo „żyjnia” – równie retro, co futurystyczne – jako punkt wyjścia określiło ogólny charakter miejsca, otwartego na codzienne potrzeby jego użytkowników. Projektanci Dominika Buck i Paweł Buck poszukali dodatkowego kontekstu dla funkcjonowania przestrzeni galerii, w której realizowany był do tej pory program wydarzeń towarzyszących do prezentowanych wystaw. Zaproponowali, by przestrzeń ta służyła również chwili wytchnienia w centrum miasta i wzorem pałaców zdrojowych oferowała unikalne doświadczenie odprężenia. To, co wyróżnia przestrzenie projektowane przez Buck.Studio – opowiada Katarzyna Roj, kuratorka programu galerii Dizajn – to bardzo charakterystyczne opracowanie powierzchni, relacja faktury i detalu oraz całościowe myślenie o wnętrzu, jako współdziałaniu fizycznej przestrzeni i choreografii ludzkiego ciała. Projektują dla marzycieli. A mi zależało, by Żyjnia na co dzień, czyli wtedy, gdy nie realizujemy w niej wydarzeń, nie była tylko efektownym wnętrzem, ale miejscem witalnym, o przyciągającej energii.\nWarto podkreślić, że zespół galerii Dizajn zachęca do wspólnego budowania programu i korzystania z unikalnych właściwości Żyjni wedle własnych pomysłów, o ile ich realizacja nie przeszkadza innym użytkownikom. Wesprzemy inicjatywy, których celem jest promocja wiedzy i dobrych praktyk w obszarze projektowania i ekologii – zachęca Katarzyna Roj.\nautorzy: Dominika Buck i Paweł Buck / Buck.Studio\nSzczegółowy program wydarzeń wkrótce na stronie: www.bwa.wroc.pl.\npartnerzy medialni: Radio Wrocław, Radio RAM, Radio Wrocław Kultura, Notes na 6 tygodni, Magazyn USTA, Label Magazine, PRIV Magazine, Architecture Snob, TYPOWRO, Sisandkids.pl\nBuck Studio Buck.studio bwa wroclaw wystawa 5! BWA


Co planują kandydaci na burmistrza w gminie Bierutów? Spotkanie w Jemielnej. - Olesnica.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\nCo planują kandydaci na burmistrza w gminie Bierutów? Spotkanie w Jemielnej.\nW gminie Bierutów kandydaci na burmistrzów i radnych prezentują się na wspólnych spotkaniach w poszczególnych okręgach. Na zaproszenie obecnie urzędującego burmistrza Bogusława Kobiałki i jego komitetu wyborczego na spotkania do świetlicy wiejskiej w Jemielnej i Wabienicach przybyli w czwartek Iwona Wiśniewska-Kocjan i Piotr Sawicki ze swoimi kandydatami na radnych w okręgu wyborczym nr 10. W krótkich wystąpieniach liderzy poszczególnych komitetów zaprezentowali najważniejsze działania, które zamierzają realizować na terenie sołectw. W Jemielnej głos zabierali również kandydaci na radnych gminy i powiatu: Czesław Teleszko, Józef Ławniczak, Rafał Kaczmarski, Stanisław Stępień, Zbigniew Konefał i Marta Kubiak. Były konstruktywne rozmowy i pytania, te wygodne i niewygodne. W spotkaniach wzięło udział niewielu mieszkańców wsi.\nPomysł wspólnych spotkań nie jest nowy. Już cztery lata temu poprzedni kandydaci odwiedzali sołectwa i prezentowali swoje programy wyborcze. Podobnie będzie i tym razem. Za organizację i nagłośnienie tych spotkań wśród mieszkańców sołectw odpowiedzialny jest komitet wyborczy obecnego burmistrza Bogusława Kobiałki.\nIwona Wiśniewska-Kocjan w swoim wystąpieniu podziękowała mieszkańcom Jemielnej za ciepłe przyjęcie i konstruktywne rozmowy w ich domach. Zapewniła ich, że wszystkie sugestie i prośby podczas tych indywidualnych rozmów będzie starała się spełnić podczas swojej pracy burmistrza jeżeli wygra wybory. Kandydatka przedstawiając swój program podkreśliła potrzebę współpracy między burmistrzem a mieszkańcami gminy. Teraz tej współpracy na wielu płaszczyznach brakuje.\n- Współpraca będzie szeroko pojęta. Chciałabym tworzyć plan wydatków finansowych nie tylko z Radą miejską, bo to jest oczywiste, ale z sołtysami i innymi grupami, które korzystają z budżetu. Inwestycje strategiczne, które będziemy planować w gminie chciałabym konsultować z Państwem, nie tylko internetowo, poprzez ankiety, ale przede wszystkim przez indywidualne kontakty z Państwem.\nPiotr Sawicki w temacie współpraca, będąc 4 lata radnym, podkreślił również, że przykłada wielką wagę do obsługi mieszkańca w Urzędzie, do procedur tam stosowanych. Sam wiele widział od środka i wie, że trzeba to zmienić, przywrócić zaufanie do Urzędu Miasta.\n-Często spotykamy się z opiniami, że Urząd jest sobie, my jesteśmy sobie. Nie wiadomo czy to są nasi reprezentanci? Czy oni słuchają nas jeszcze?\nZapewnił mieszkańców, że regularnie przynajmniej raz w kwartale będzie spotykał się z Radą Sołecką.\nPiotr Sawicki, przypomniał, że jako jeden z grona radnych sprzeciwił się decyzji obecnego burmistrza o niewydzielaniu funduszu sołeckiego. Determinacja radnych była na tyle skuteczna, że burmistrz decyzję swoją zmienił i od trzech lat sołectwa dysponują wydzielonym funduszem na swoje potrzeby. Dzięki temu mają pieniądze na realizację małych inwestycji we wsi. Kandydat uważa, że mieszkańcy aktywizują się, widzą sens i potrzebę, mogą decydować o wydawaniu tych środków. Dlatego jest za tym aby ten fundusz zwiększyć.\nZadeklarował też równe i sprawiedliwe dzielenie środków na inwestycje: 50% dla miasta i 50% dla gminy.\n-Podział musi być sprawiedliwy, żadnego centrowania się na mieście. Wszyscy płacimy podatki, dlatego ten podział musi być sprawiedliwy.- zapewnił Piotr Sawicki. Z okręgu 10 kandydatem KW Tak Dla Zmian w Gminie Bierutów do Rady Powiatu jest Marta Kubiak.\nBurmistrz Kobiałka sprzeciwił się wypowiedziom Pana Sawickiego, ponieważ wyliczenia funduszu sołeckiego są ściśle określone i nie można ich dowolnie zmieniać.\n- tutaj jest moja dobra rada, że po zetknięciu się z tym stanowiskiem (dopisek red. burmistrza) i z obowiązującym prawem trzeba do tego inaczej podchodzić - radził kandydatom obecny burmistrz. Piotr Sawicki zgodził się jeżeli chodzi o sposoby wyliczenia funduszu, ale zarzucił Panu Kobiałce nieznajomość przepisów, ponieważ według niego można fundusz sołecki zwiększać ze środków gminy.\nKandydat na radnego z KWW Iwony Wiśniewskiej-Kocjan w okręgu nr 10, Rafał Kaczmarski poparł konieczność zwiększenia funduszu sołeckiego, który obecnie wynosi 5 tys. złotych.\nPani Wiśniewska-Kocjan zamierza kontynuować budżet obywatelski, ale w trochę zmienionej formie. Uważa, że obecnie pokrywa on również inwestycje, które powinny być finansowane z budżetu miasta. Miasto ma obowiązek finansowania inwestycji ze swojej puli pieniędzy, a nie posiłkuje się budżetem obywatelskim. Podała tu przykład Szkoły Podstawowej, która musiała sobie przez budżet obywatelski wyposażyć pracownię przyrodniczą.\nPodkreśliła fakt rezygnacji w Urzędzie ze stanowiska wiceburmistrza. Jego zadania przejmie sekretarz, który w razie nieobecności burmistrza będzie miał pełnomocnictwa do podejmowania decyzji. Oszczędność z rezygnacji stanowiska wiceburmistrza to koszt rzędu ponad 700 tys. zł.\n-Planu inwestycyjnego w gminie nie ma. Jest wieloletnia prognoza finansowa. W moim przekonaniu jest to dokument podstawowy, żebyście Państwo wiedzieli w co inwestujemy i w którym kierunku nasza gmina idzie. Ja Państwu proponuję zrównoważony rozwój, oparty na realnych naszych możliwościach. Ta ulotka z programem zawiera takie rzeczy z których ja jestem w stanie się za pięć lat wyspowiadać. Tu nie ma obietnic, tu nie ma wyborczych haseł.- mówiła Iwona Wiśniewska-Kocjan.\nKandydatka po wygranych wyborach zajmie się też infrastrukturą drogową. Będzie stworzony harmonogram wykonania inwestycji drogowych. Oprócz dróg gminnych i chodników, będą budowane drogi dojazdowe do pól. Będą dopilnowane rowy przydrożne, które bez względu na przynależność: gminne czy powiatowe będą regularnie wykaszane i utrzymywane w należytym porządku.\nPiotr Sawicki przyłączył się do tego zapewniając, że nie będzie sytuacji przerzucania obowiązków i winy na innych zarządców dróg. Będzie również pilnował aby zdobyć środki na inwestycje drogowe w gminach z programów rządowych, które w najbliższym czasie ruszą.\nWedług burmistrza Bogusława Kobiałki działań na drogach powiatowych czy wojewódzkich gmina nie można wykonywać.\n-nie da rady tego zrobić, bo od razu jest Regionalna Izba Obrachunkowa, która wyciąga naruszenie dyscypliny finansów publicznych, bo prawo mówi jasno: "na moim nie można robić".\nProblem wykaszania rowów podniósł też kandydat na radnego Rafał Kaczmarski.\n-od 13 lat wykaszam rów powiatowy przy swoim domu, za zgodą pani Dyrektor Zarządu Dróg Powiatowych. Czy nie może Pan na swoich pracownikach wymusić wykoszenie jak sprzątają wokół budynku szkoły? - zapytał Burmistrza Rafał Kaczmarski.\nOdpowiedź burmistrza Kobiałki:\n- to że Pan prywatnie sobie kosi rowy powiatowe, może Pan nawet i lotnisko skosić, i nikt nie będzie miał do tego pretensji, ale ja jako burmistrz Kobiałka muszę przestrzegać prawa. I taka jest między nami różnica.\nIwona Wiśniewska-Kocjan ma na to pomysł.\n- możemy partycypować w kosztach utrzymania powiatowych rowów przydrożnych. Jest to tylko kwestia odpowiedniego podejścia do sprawy, chęci obu stron i spisania stosownych porozumień.\nPiotr Sawicki zauważył że przez 12 lat rządów jednego burmistrza w gminie wydarzyły się dobre rzeczy ale zdecydowanie za mało na tak długi okres sprawowania rządów. Uważa, że został przespany okres kiedy można było czerpać środki na inwestycje z funduszy unijnych. Gmina realizowała w tym czasie inwestycje, ale na kredyt. Chciałby zorganizować komunikację gminną. Uważa, że jest potrzeba dowozu ludzi starszych na targ, do przychodni zdrowia, do Urzędu Miasta w Bierutowie. Takie dowozy byłyby odpłatne i przynajmniej raz w tygodniu.\nIwona Wiśniewska-Kocjan w sprawie komunikacji proponuje: według nowych przepisów, które wejdą od nowego 2019 roku można rozszerzyć trasy dla autobusów dowożących dzieci do szkół o dodatkową linię. -Nie płacimy wtedy dodatkowo za kierowcę i zakup busów. Uruchamiana jest dodatkowo linia, która obsłuży mieszkańców tak żeby nie kolidowała z czasem odbioru dzieci ze szkół.\nBurmistrz Bogusław Kobiałka swoje wystąpienie ograniczył do przedstawienia publiczności wykonanych w Jemielnej inwestycji i przedstawienia tych rozpoczętych. W minionej kadencji wykonano remont świetlicy wiejskiej i teren przy kościele. Przedstawił również swoje rozpoczęte inwestycje, które będą przeprowadzone w następnej kadencji czyli: doświetlenie 16 lampami ulic w Jemielnej, utwardzenie drogi za świetlicą wiejską, partycypowanie w kosztach budowy chodnika we wsi oraz ponowne wystąpienie z wnioskiem o przekazanie nieodpłatne działki między świetlicą a Domem Pomocy Społecznej. Przez lata rządzenia nie udało się tej działki przejąć i Jemielna nie ma do tej pory terenu rekreacyjnego i boiska sportowego. Chociaż burmistrz Kobiałka twierdzi, że teren na boisko jest. Mają projekt na plac zabaw i boisko, ale były inne ważne inwestycje.Tę kwestię w swojej wypowiedzi mocno poruszył również Rafał Kaczmarski:\n- boisko sportowe Pan sprzedał, i do tej pory tego boiska nie ma w Jemielnej. Mieszkańcy w rozmowie dopytywali kiedy będzie boisko sportowe? Ma Pan teren, nic Pan do tej pory nie zrobił.\nZ okręgu 10 kandydatem KWW Bogusława Kobiałki 2006 do Rady Miasta jest Józef Ławniczak, obecny radny.\nW Jemielnej na spotkaniu było 7 mieszkańców. Czy świadczy to o tak małym zainteresowaniu mieszkańców nadchodzącymi wyborami i losami ich miejsca zamieszkania? Czy może zawiodła komunikacja między Urzędem w Bierutowie a mieszkańcami wsi? A może są inne powody?\nIwona Wiśniewska-Kocjan, kandydat na burmistrza Bierutowa\nPiotr Sawicki, kandydat na burmistrza Bierutowa\nBogusław Władysław Kobiałka, obecny burmistrz i kandydat na burmistrza Bierutowa\n1 Dziadowa Kłoda: zmiany po wyborach w GOK-u\n2 KWW Robert Fryt i jego drużyna do Rady Gminy\n3 Jak znaleźć grób bliskiej osoby na cmentarzu? Skorzystaj z aplikacji\n4 Kandydaci na wójta w gminie Oleśnica\n2 Syców: Poznaj swojego Dzielnicowego\n4 Dziadowa Kłoda: Obecny wójt ma kontrkandydata\n5 Dzielnicowy- policjant pierwszego kontaktu [DOBROSZYCE]\n2 Dąbrowa Oleśnicka: Pociąg zmiażdżył fiata\n3 Bierutów: poznaj swojego dzielnicowego\n4 Bierutów: radny Jakub Matuszczyk rezygnuje


Rock Penetrowany Pędzlem: Rezonanse i dysonanse (ale jak już mówiłem, jestem optymistą)\nRezonanse i dysonanse (ale jak już mówiłem, jestem optymistą)\nLot był trochę stresujący, to pewnie przez ten głupi sen. Znowu się zaczęło. Dobrze, że dopiero teraz, nie w trakcie podróży poślubnej. Nie chciałbym jej zepsuć. Na pewno byłoby mi bardzo smutno, a Renowi przykro.\nNie miałem jednak mdłości, co mnie bardzo zdziwiło. To chyba cud. Byłem tylko trochę roztrzęsiony. Znowu te koszmary, a ich nie da się kontrolować. Nie chciałem, żeby Patrick mnie gwałcił we śnie. Nie chciałem do niego strzelać. Myślałem, że mam to za sobą.\nWidocznie nie miałem.\nNo tak, długa droga przede mną, ale jak już mówiłem, jestem optymistą. Postanowiłem więc, że nie będę się zrażać. Poza tym, niedługo wrócimy do domu, więc znowu spotkam się z Hoshim. Brakowało mi tego. Boże, nie wytrzymałem nawet dwóch tygodni.\nNa lotnisku zadzwoniłem do mamuśki i powiedziałem, że będziemy za jakąś godzinę. W sumie było już późno, ale to nic. To był pomysł Rena. Powiedział, że skoro Święta spędzimy z jego rodzicami, to przed Świętami możemy wpaść do mojej mamusi. Polubił ją, bardzo. Ja wolałem już wracać do domu. Saki gadała coś o ochroniarzu, ale wywinąłem się. Nie chciałem przyciągać uwagi. To trochę upierdliwe, ale nie lubiłem się tak ukrywać. Na szczęście w Stanach nie byłem aż tak dużą gwiazdą. Tak, grali nasze kawałki w radiu, ludzie wiedzieli, kim jestem, ale nie było tu tłumu napalonych fanek.\nNo i ciągle myślałem o sytuacji, w jakiej znalazł się Ren. Pewnie bardzo mnie to poruszyło, stąd te koszmary. To była tylko kwestia czasu. Nie chciałem, żeby zaczęli o nim pisać. Mieliśmy się ujawnić po powrocie. Chciałem, żeby fani przyjęli to pozytywnie. Miał być ładny wywiad, sesja, a po Świętach krótki koncert. Powiedziałem Saki, że na pewno dam radę. Chciałem już grać.\nDo tego ten Steve. Plany nam się trochę zmieniły, ale dalej nie mogłem przestać o nim myśleć. Nowy szef? Właściciel? A co, jak okaże się homofobem? Zwolni Rena? Będzie go gnoić?\nNie, Rena nie da się gnoić. On jest zbyt idealny. Sam mówił, że jest najlepszym pracownikiem. Wierzył w siebie.\nTo ja też w niego wierzyłem. Ale nie wierzyłem w tego nowego chuja.\nU mamusi byliśmy grubo po północy. Kochana rodzicielka, odpicowała się, przygotowała dla nas kolację i bardzo się ucieszyła na widok Rena.\n– Och, dzióbasy moje kochane, nareszcie jesteście! – zawołała z zachwytem, gdy wpakowaliśmy się do mieszkania. – Klaus, przyjechali! Wyłaź i przynieś wino. Napijecie się z nami, prawda?\n– Nie wiem, mamciu, jestem trochę zmęczony. – Westchnąłem, a Ren objął mnie ramieniem w pasie.\n– Męcząca podróż, rozumiem. Ale chodźcie już, kolacja czeka.\nNie byłem głodny, jednak zgodziłem się dla świętego spokoju. Nie chciałem zawieść mamuśki. W końcu nażarłem się jak nigdy i z wydętym brzusiem poszedłem spać. Nie wiem, co robił Ren. Ja po prostu padłem bez sił.\nDwa kilo, dwa kilo. Jeszcze kilka i znowu będę hot Kot.\nMoja kochana rodzicielka raczej nie obchodziła Świąt. W każdym razie, nie tak tradycyjnie. Ja miałem już pewien pomysł (dzięki, Kaienuś!), ale na razie milczałem. Nie mieli choinki ani innego kiczu (to słowa mojej mamusi). No tak, po co im to? Byli dorośli. Chyba się kochali, dobrze im się mieszkało razem i tak dalej. Cieszyłem się, że mamcia nareszcie ułożyła sobie życie. I miałem nadzieję, że ojciec nigdy się nie odezwie.\nZostaliśmy u nich przez dwa dni. Nażarłem się za wszystkie czasy, mamusia macała Rena i wypytywała nas o podróż poślubną, później znowu nas karmiła, a ja widziałem, że była szczęśliwa. Kochałem ją za to. I za to, że nas akceptowała. Mimowolnie myślałem wtedy o matce Senju. Ten to miał przerąbane.\nA potem miałem koszmar. Znowu. Chyba krzyczałem przez sen. Obudziłem się w ramionach Rena. Tulił mnie tak mocno, że byłem pewien, że złamie mi moje chude żebra.\nA ja znowu przeklinałem siebie. Biedny mąż. Znów będzie przeze mnie niewyspany. Ile można, Kocie? Boże, co robię nie tak?\nNa lotnisku znowu byłem spięty. Miałem wrażenie, że tabletki w ogóle nie działają. Pogadam o tym z Hoshim. Kurczę, nie mogłem się doczekać tego spotkania.\nInnych spotkań też. Za dwa dni próba, potem kolejna, i jeszcze jedna. W sumie miały być chyba trzy. Ciekawe, po co tak dużo? Bo dawno nie grałem? Spoko, Saki, dam czadu. Fani na pewno będą zachwyceni.\nAle najpierw najważniejszy wywiad mojego życia. Ciekawe, czy Ren też był taki spięty? On miał jeszcze na głowie Steve'a, a raczej tego nowego właściciela. Mieliśmy wrócić dwa dni temu, ale plany się zmieniły. W sumie... nieważne. To nawet lepiej, to spotkałem się z mamuśką.\nStałem i gapiłem się na jakiegoś młodego chłopaka. Był chyba mojego wzrostu, miał jaśniutkie włosy i był tak proporcjonalnie szczupły, może nawet nieco wątły. Tak mi się wydawało. Możliwe, że wcale nie był wątły. O czym ja w ogóle myślę? Oczy też miał jasne. Nie widziałem, jakiego były koloru. Rozmawiał z jakąś kobietą i co chwila wrednie się uśmiechał. Chyba coś jej wyjaśniał. Był młodziutki, pewnie nie miał jeszcze osiemnastki. Nie pasował mu ten sarkazm na buzi, wyglądał trochę arogancko. Nie lubiłem takich ludzi.\nAle nie należy oceniać książki po okładce, nie? No to nie oceniałem. Zresztą, ja zwykle nie gapiłem się tak na obcych ludzi. To oni to robili. Otuliłem się mocniej szalikiem, bo chciałem ukryć twarz.\nNie gapcie się na mnie.\nAle chłopak chyba to zauważył. Szybko odwróciłem wzrok i westchnąłem, ale potem znów zerknąłem w jego stronę. Gapił się na mnie bezczelnie.\nA to gówniarz.\nJasne, Kotuś, przed chwilą sam to robiłeś.\nBlondasek wyglądał na zdziwionego. Chyba. Niczego już nie mogłem być pewien. Gdy tylko złapał moje spojrzenie, sarkazm nagle zniknął z jego pięknej buźki. Rozpromienił się cały, dając mi do zrozumienia, że chyba wie, kim jestem.\nŚwietnie. Tylko tego mi brakowało. Gupi Kocie, sam się na niego gapiłeś, to masz.\n– Wszystko gra? – Usłyszałem głos Rena i drgnąłem.\n– Tak – powiedziałem, patrząc mu w oczy.\nDziwny chłopak. Miał coś ciekawego w spojrzeniu. To chyba młodzieńczy zadzior, zapał, nie wiem. Wyglądał mi na modela. Taki ładniutki, szczupły, miał fajne włosy.\n– Na kogo się tak zaciekle gapisz?\n– Co? - Zaśmiałem się, bo trochę się zmieszałem. – Na nikogo.\n– Kłamiesz, słońce. Widziałem.\n– Ohoho, jesteś zazdrosny? – zacząłem się z nim droczyć, a potem objąłem go w pasie.\nMiałem w dupie, co pomyślą inni. Ren to mój mąż. Kocham go. Mam prawo okazywać czułość publicznie. Tak samo jak ta parka hetero, obściskująca się w kącie. Fajnie, że Kaien zaczął działać społecznie. Może też mu pomogę?\n– Nie, ale on jest chyba niepełnoletni – powiedział Ren i pogładził mnie delikatnie po włosach.\n– No gapisz się na tego ładnego blondyna, tak?\n– Cholera. Może tylko młodo wygląda?\n– Spadaj, mężu. Nie mogę się już sobie pogapić na ładnych ludzi? – Wydąłem wargi, a Ren uśmiechnął się szeroko.\n– Możesz. Masz przecież mnie.\n– Narcyz. – Prychnąłem, a potem znowu spojrzałem w stronę chłopaka.\nMiałem ochotę do niego podejść. Chciałem, żeby on podszedł do mnie.\n– Chodź, musimy już iść – powiedział mój mąż, a ja westchnąłem.\nChłopak pomachał mi ręką, więc poluzowałem szalik i uśmiechnąłem się do niego. Też się uśmiechnął.\nKurczę, ładny był.\nW samolocie znowu spałem. Na szczęście nie miałem już koszmarów. Ciekawe, dokąd leciała ta ślicznotka?\nZostały tylko dwa dni do Świąt. Reira zorganizowała nam drzewko. Nie wiem, czemu tak na mnie leciała. Ciągle miała nadzieję, że zgodzę się na trójkąt? A może powinienem to lepiej przemyśleć? Mógłbym się zgodzić na czworokącik. Ren chyba ją lubił, to znaczy, kręciła go. Była fajna. Ale postanowiłem się na tym nie skupiać.\nNasza choinka miała jakiś metr wysokości. Pamiętałem Święta z Kaienem, dlatego teraz też chciałem wykorzystać ten pomysł. Ren może nie był zachwycony, ale pogodził się z losem. Kochany mężuś. Widziałem chęć mordu w jego pięknych oczach, jednak grzecznie ubierał drzewko razem ze mną. Oprócz bombek zawiesiliśmy też jajeczko, parę gumek, dwa korki analne (te mniejsze), kajdanki, pierścień i mój knebel. No, od razu lepiej. Na razie nikt jej jeszcze nie widział, ale byłem pewien, że Kaien się ucieszy. Może wpadnie po Świętach?\nTeraz skupiałem się raczej na ogarnięciu głowy. Hoshi przyjechał po południu. Poprowadziłem go do swojego pokoju, bo jednak wolałem, żeby nie oglądał naszego dzieła sztuki. Chociaż, czy ja wiem? Może to też było ważną częścią terapii?\nPo tej rozmowie bardzo mi ulżyło. Bardzo. Wczoraj w nocy znowu miałem koszmar. Może dlatego, że byłem spięty? Myślałem teraz o rodzicach Rena. Tatko był spoko, ale jego mamusia trochę mnie niepokoiła. Nie miałem pojęcia, co o mnie myśli. Niby zachowywała się w porządku, ale ta jej tajemnicza mina i spojrzenie nie dawały mi spokoju. Była zupełnie jak Ren.\nNa szczęście dwudziestego trzeciego grudnia mieliśmy pierwszą próbę. Ki-Ki chyba był czysty. Sam nie wiem, dlaczego skupiłem się właśnie na tym. Wyglądał całkiem normalnie. Czyżby odwyk? Ale czemu ja nic o tym nie wiedziałem? Chociaż i tak miałem wrażenie, że wszyscy skupiali się tylko na mnie. Nawet Dan. Głupim docinkom nie było końca, jednak nikt nie był złośliwy. Raczej nabijali się ze mnie tak po kumpelsku. Po spotkaniu z Hoshim czułem się pewniej, więc nie spinałem się ani trochę.\n– Dobra, matoły, to teraz jeszcze raz – przerwał Dan, puszczając Kaienowi oczko.\nHm. Ciekawe. Czyżby się pogodzili? A ja znowu nic o tym nie wiedziałem. No pięknie.\nWiem, znów będę banalny, ale:\nJAK JA SIĘ ZA TYM STĘSKNIŁEM!\nChciałem już grać. To miały być tylko cztery kawałki plus jeden akustyczny, ale i tak podniecałem się jak dureń. Naprawdę, tego mi było trzeba.\nJutro wywiad stulecia.\nWieczorem jedziemy do rodziców Rena.\nPotem mamy drugą próbę.\nNo właśnie. Ren mówił, że Yuki chce do nas wpaść. Z Emilem.\n– Nie chodzi o żadne sesje ani nic, po prostu wpadną do nas, najprawdopodobniej dwudziestego szóstego – powiedział, gdy wracaliśmy z próby.\n– To ciekawe. Na pewno spodoba im się nasza choinka, jak myślisz?\n– Twojej mamie też by się spodobała, nie?\n– O tak, w to też nie wątpię. – Zaśmiał się, a ja westchnąłem i zamknąłem oczy.\nDziś na próbie była Ana. Z Danonkiem. Ciekawe, jak sobie radzili? Czytałem czasami te wywiady i dziwiłem się, że jest taka spokojna. A może nie była? Dan raczej czułością nie grzeszył, a może próbował udawać twardziela? No dobra, mógł nie kochać Any, ale swojego smrodka to chyba kochał, nie? Widziałem te cudowne, wiele znaczące spojrzenia Kaiena. Miał ubaw. Drań. Ale ja też mimowolnie się szczerzyłem. W sumie to chyba nigdy nie myślałem o dzieciach. To znaczy, no, kilka razy zastanawiałem się, czy chciałbym je mieć, ale nie znałem odpowiedzi na to pytanie. Na pewno nie chciałbym ich mieć teraz. Szkoda, że nigdy nie gadaliśmy o tym z Renem. A co, jeśli on chciał? Ja nie byłem na to przygotowany. Boże, ale ja mam rozkminy. Jakbym to ja miał mu je urodzić.\nLucyfer chyba pokochał mnie mocniej. To pewnie dlatego, że głównie ja go karmiłem. Nareszcie skupiał się na mnie, nie na Renie. Podstępny kot. Chyba też potrzebował terapii. Albo Pierdzioszka. Może też był gejem?\nYyyyyyyyh, też? Ja nie byłem. Tak mi się tylko powiedziało.\nJa byłem bi. Takim prawdziwym bi z krwi i kości, tylko dość późno to odkryłem. Kiedyś myślałem, że kręcą mnie tylko cycki i wadżajny. Och, tak bardzo się myliłem. Czasami czułem miętę do ładnych facetów, ale tylko tyle.\nNo ale teraz miałem większe pole do popisu. Tyle wygrać, co?\nWywiad mieliśmy w południe. Łyknąłem grzecznie tableteczki, ale te na uspokojenie. W dniu ślubu też je łykałem. Prawdę mówiąc, myślałem, że to będzie wyglądać trochę inaczej. Niestety, prasa dowiedziała się dużo wcześniej. Ren mówił, że to nic takiego, i tak by się wydało. No ale rozumiecie. Chciałem, żeby było idealnie.\nDziennikarka była młodą kobietą z charakterkiem. Nie zadawała niepotrzebnych pytań, ale czułem, że nie odpuści. Nie chciałem skupiać się na przeszłości. Nie mogłem jeszcze mówić o tym publicznie. Nie będę robić z siebie ofiary. Ren był spokojniejszy, chyba naprawdę uważał, że to nic wielkiego.\nNie, pewnie po prostu dobrze się trzymał. Chciał dodać mi otuchy. Kochany mężuś. Miałem wrażenie, że ta laska na niego leciała. Nic dziwnego, jakoś nie byłem zszokowany. Kiedyś nawet Saki śliniła się na widok Rena. Każdy się ślinił. Co więcej, ostatnio robił to nawet Kaien. Chyba. Tak troszeczkę. Po tym, co robili u Yukiego, zacząłem marzyć o czworokącie. Właśnie takim. Nie z Reirą. Ta wariatka pewnie wyruchałaby mnie straponem.\nNo i się zaczęło. Sesja zdjęciowa była śliczna, ale zmęczyłem się jak diabli. Kręciło mi się w głowie i miałem wrażenie, że padnę na miejscu. Zasłabnę. Odpłynę. W ciągu ostatnich dni stale się tak czułem. Chyba jednak nie przytyłem. Dobra, mamusia mnie wtedy nakarmiła na zapas, ale teraz znowu chudłem ze stresu. Prawdopodobnie. Nie wiem. Wolałem o tym nie myśleć.\nPo wywiadzie wyłączyłem komórkę. Po prostu. Tak będzie lepiej.\nNo to teraz kolej na Rena. Ciekawe, jak zareagują w pracy. Miałem nadzieję, że ten nowy koleś będzie w porządku. Ale gdzieś tam głęboko zapaliła mi się czerwona lampka ostrzegawcza. Nie lubiłem tego uczucia. Byłem bezsilny. Ren miał wrócić do pracy po Świętach, wtedy wszystko się wyjaśni.\n– Kotku, za dużo o tym myślisz – powiedział, gdy wróciliśmy do domu.\nA ja gapiłem się w ekran tabletu i po raz setny czytałem wywiad.\n– Jestem głodny, zamówimy coś? – spytał, ale nie reagowałem. – Kotuś? Słuchasz mnie?\n– Będzie dobrze. – Usiadł obok i cmoknął mnie w skroń. – Odłóż już to.\n– Chyba się stresuję. – Westchnąłem, a Ren pogładził mnie po włosach.\n– Wizytą u teściów? – Wyszczerzył się, ale walnąłem go w żebro.\n– Bardzo śmieszne. Ja mówię serio. Na pewno już to czytali.\n– Na pewno. Przecież cię akceptują, dlaczego się martwisz?\n– Bo tak. To chyba normalne, co? Jak przedstawiałeś im swoją babę, to też się martwiłeś, nie?\n– Babę? – Zamrugał, a potem znowu zaczął się uśmiechać.\n– No poprzednie babsko.\n– Chciałbyś – fuknąłem i wstałem. – Zamów coś, umieram z głodu. Myślałem, że padnę tam z wyczerpania.\n– Może być chińszczyzna?\n– Jasne, zjem wszystko.\nChciałem już wyłączyć tablet, ale moją uwagę przykuł jakiś nowy artykuł. Czyżby...? Nie, to nie on. Ale całkiem podobny. Te same jasne oczy, blond włosy i chuda sylwetka.\nMoże był bratem tego gówniarza z lotniska? Konrad był modelem. Nic dziwnego, ładny z niego chłopak. Hej, ale serio – może to jego brat? Kurde, o czym ja w ogóle myślę? Powinienem się skupić na tym, jak oczarować mamusię Rena.\n– Kochanie, weź jajeczko.\n– Co? – Zamrugałem nerwowo, gdy Ren z pięknym uśmiechem podał mi wibrujące jajko.\n– Obiecałem, że będzie fajnie. Nie chciałeś krawata, to będzie jajko.\n– No wiesz co! Nie zgadzam się – oburzyłem się, ale chyba już podjął decyzję za mnie.\n– Włóż je. Wiesz, że lubię mieć nad tobą władzę absolutną.\n– Tak, ale tam będą twoi rodzice! I nie tylko. Nie włożę tego. – Skrzyżowałem ręce na piersiach i spojrzałem mu twardo w oczy.\n– Wiem, że włożysz. Ubłagam cię – powiedział z uśmiechem.\n– To spróbuj.\nNa miejscu byliśmy o siedemnastej. Ren ani razu nie włączył jajka. Chyba zrobi to w najmniej oczekiwanym momencie. Wiedziałem.\nAleż ja byłem zestresowany. Trochę mnie mdliło. Ręce mi latały. Siedziałem i zaciskałem nerwowo pięści.\nNo, to tyle o mnie.\nLucyfer też się stresował. Tak, zabraliśmy go ze sobą. Dość już nasiedział się w domu. Nie, Ren nie był zachwycony, bo Bob (bobo?), ten synek jego kuzyna, podobno miał alergię na kocią sierść.\nNo, kuzyn Rena też był. Z rodziną. Z normalną rodziną: żoną i synkiem. Ren nie miał żony ani synka. Miał męża, czyli wspaniałego mnie. Zestresowanego, spiętego i mającego się za chwilę porzygać mnie.\nAle co tam, przynajmniej nie będzie nudno. Wiedziałem, że długo tam z nimi nie posiedzę. Pewnie padnę od razu po kolacji. Byłem zmęczony po tym wywiadzie, naprawdę. I modliłem się, żeby Ren nie bawił się w sadystę.\nHaruki chyba był uradowany, widząc zięcia, czyli mnie. Kochałem tatusia. Od razu poszliśmy zapalić, choć dalej byłem roztrzęsiony. Seiko jak zwykle tylko dyskretnie się uśmiechnęła, a potem czule (!) pogładziła mnie po ramieniu. Kuzyn Rena miał na imię Rin. Ciekawy zbieg okoliczności. Podobno jego rodzice mieszkali w Stanach i nie wracali na Święta, więc oni wpadali tutaj. Haruki chyba bardzo lubił młodą, ładną żonę Rina, Anetę. Dziewczyna naprawdę była miła i kulturalna. Pomagała Seiko w kuchni, a Bob (bobo?) nie chciał się odkleić od mojego męża. Dzieciak miał trzy lata, więc chyba niezbyt rozumiał, dlaczego jego wujek przyjechał z drugim wujkiem.\nA ja dalej byłem trochę spięty. Oczy mi się kleiły, ale dzielnie siedziałem przy kominku i dyskutowałem z Harukim. Opowiadałem mu o podróży poślubnej, o przyszłym koncercie i wywiadach. W końcu postanowił, że przyjdzie na nasz koncert.\n– Da się to załatwić? Obiecuję, będę wiernym fanem. – Uśmiechnął się i znów nalał mi wina.\n– Jasne, że się da. Nie, już wystarczy, bo się schleję. To znaczy, przepraszam! Upiję się – poprawiłem szybko, a on znowu parsknął śmiechem.\n– Daj spokój, nie musisz się hamować. Wulgaryzmy na mnie nie działają, to Seiko jest przewrażliwiona.\nTo nawet nie był wulgaryzm. Ale dobra, zrozumiałem. Lubiłem Harukiego. A to dzikie trzyletnie bobo chyba lubiło Rena. Zauważyłem, że mój hot mąż też je lubił. To coś, co było dzieckiem i chyba miało ADHD. Lucyfer był nieco przerażony, ale zasnął w pokoju na górze. Po prostu zwinął się w kłębek i chyba udawał, że nie żyje. Mądry kot. Szkoda, że ja tak nie umiałem.\nPotem poszedłem do kuchni (dużej, pięknej, wspaniale urządzonej, jak wszystko w tym domu), bo pomyślałem, że muszę jakoś wybadać, czy Seiko jest w porządku.\n– Też chciałbym pomóc – powiedziałem, a ona spojrzała na mnie z lekkim uśmiechem.\n– To fajnie, chodź. – Uśmiechnęła się Aneta, a potem umyła ręce i zerknęła na Seiko. – Pójdę do Boba, bo pewnie znowu denerwuje Rena.\n– Nie denerwuje go – powiedziała Seiko, a dziewczyna westchnęła. – Wręcz przeciwnie, zauważyłaś, że Ren świetnie dogaduje się z dziećmi?\n– No, to prawda.\nMiały rację. Może nie myliłem się i Ren marzył o dzieciach?\n– Dobra, to idę. Wrócę za chwilę – powiedziała Aneta i puściła mi oczko.\nUśmiechnąłem się miękko i zostałem w kuchni sam na sam z mamą Rena.\n– Pokroisz pomidory? – zwróciła się do mnie łagodnym tonem, a ja od razu podszedłem bliżej.\n– Oczywiście – powiedziałem, gdy podała mi nóż.\n– W ósemki.\n– Na osiem części?\n– Tak. – Uśmiechnęła się szerzej, a ja chyba spaliłem buraka.\nGupi Kot, nie pyta się o takie rzeczy, to powinno być oczywiste.\nDrżącymi rękami wziąłem warzywko (które tak w ogóle jest owocem, chyba), usunąłem szypułkę i zacząłem je kroić. Seiko otworzyła piekarnik i wyjęła ciasteczka. Pachniały bosko. W ogóle te Święta chyba będą całkiem fajne. Podobało mi się tutaj. Dom był duży, przestronny, ale całkiem przytulny. W salonie stała choinka. Ren mówił, że pojutrze miała też wpaść siostra mamy z rodziną.\n– To ta fajna ciotka – wyjaśnił, gdy paliliśmy na balkonie. – Też ma dzieci, więc ucieszą się z choinki i prezentów.\nCóż, pojutrze już nas tu nie będzie. I dobrze. Wystarczył mi jeden dzieciak z ADHD.\n– Kocie, zanieś to do salonu. – Głos Seiko przywrócił mnie do rzeczywistości.\nPodała mi ogromny talerz pieczonych pierogów.\n– Te okrągłe są z grzybami, podłużne z kapustą. Uprzedź Rina, bo on ma alergię na grzyby.\n– Oczywiście. – Kiwnąłem głową i odłożyłem nóż.\nI wtedy to poczułem. Omal nie pisnąłem z zaskoczenia. Ten pieprzony sadysta włączył jajko. Wszystkie włoski na ciele stanęły mi dęba. Odwróciłem się i wbiłem wzrok w męża. Oczywiście, już tu był. Stał, opierając się o ścianę, i świdrował mnie spojrzeniem. Pewnie miał niezły ubaw.\n– Synku, pomożesz? – spytała Seiko, a jego twarz od razu złagodniała.\n– Pewnie – powiedział i podszedł do niej.\nA ja wziąłem talerz pasztecików i skierowałem się do salonu. Słyszałem roześmiany głos bobo i chyba Harukiego. Zlały się w jedno. Jajko wibrowało, rozpraszało i drażniło. Zdążyłem tylko zauważyć Anetę i jej zdziwiony wyraz twarzy. Skapnęła się?\nNie, no co ty, Kocie. Bo niby skąd?\nAle jakoś tak dziwnie się czułem. Za bardzo kręciło mi się w głowie. Chyba się zachwiałem. Cholera. Kocie, oddychaj. Jajko przestało wibrować, ale to nie pomogło. Zerknąłem jeszcze na dużą choinkę i migające lampki, a potem...\nNie pamiętam, jak i dlaczego zemdlałem. Może ze stresu, może z głodu, być może zmęczenie dało mi się we znaki. Po prostu wszystko nagle zaczęło wirować, a chwilę potem osunąłem się na podłogę. Pamiętam, że myślałem tylko o tym, że Seiko mnie zabije za paszteciki.\nSzybko mnie ocucili. Otworzyłem oczy i zobaczyłem twarz Rena.\n– W porządku? Zasłabłeś – powiedział przejętym głosem, a ja rozejrzałem się i zacząłem denerwować.\nNie lubiłem takich sytuacji. Ale siara.\n– Nic mi nie jest, to pewnie zmęczenie – wybąkałem i podniosłem się, ale dalej miałem zawroty głowy.\n– Posadźcie go na kanapie – powiedział Rin.\n– Co mu się stało? – wtrącił dziecięcym głosikiem bobo, a ja wziąłem głęboki wdech.\nKurde, ale wstyd. I jeszcze to jajko. Czułem się jak zboczeniec.\n– Przepraszam za paszteciki – powiedziałem, patrząc na Seiko.\n– Nic się nie stało. Resztę mam w piekarniku. – Uśmiechnęła się, a ja odetchnąłem z ulgą.\n– Na pewno wszystko gra? Nie chcesz się położyć? – spytał mój mąż, a Seiko i Aneta poszły do kuchni.\n– Masz to zjeść – powiedział, podając mi ogromny kawałek makowca.\n– Nie lubię - skrzywiłem się.\nCzułem się jak idiota. Siedziałem na kanapie i przeżuwałem powoli każdy kęs. Nienawidziłem maku. Jezu, ratunku.\n– Nie powinienem był dawać mu wina – kajał się Haruki, a Ren tylko marszczył brwi.\nPewnie czuł się trochę winny. Ale przecież jajko nie było przyczyną. Po prostu zrobiło mi się słabo.\nAle pokaz, nie ma co.\nNa szczęście nikt już do tego nie wracał. Ogólnie atmosfera była ciepła, nie wiem, czemu ja tak rozpaczałem. W kiblu wyjąłem jajko, zawinąłem je w chusteczkę i włożyłem do kieszeni.\nZnowu się nażarłem, jak wtedy u mamuśki, i poczułem się jeszcze bardziej senny. Po kolacji Ren zaprowadził mnie na górę i ułożył do snu. Zamruczałem pod nosem coś w stylu kocham cię, mężu i zasnąłem. Od razu. Stresik zrobił swoje.\nObudziłem się wyspany i od razu poczułem się jak młody bóg. Ren obejmował mnie ramieniem i chyba jeszcze spał, ale gdy chciałem wstać, obudził się.\n– Nie idź jeszcze – zamruczał i potarł nosem o moje ramię.\n– Kiedy wyjąłeś jajko?\n– No nie masz go tutaj – zamruczał znowu, dotykając mojego tyłka.\n– Nie macaj mnie tak.\n– Dlaczego? – Pocałował mnie w sutek, a ja się trochę zmieszałem.\n– Bo dziwnie się czuję. Na dole są twoi rodzice. I trzyletnie dziecko.\n– Trzyletnie dziecko śpi na górze – powiedział, dalej bezczelnie mnie macając.\n– Kręci cię to? – Zamknąłem oczy i poddałem się pieszczotom.\n– Trochę. Chodź tu.\nDotykał mnie namiętnie i stanowczo. Zacisnął dłoń na moim pośladku, a potem dotknął palcem odbytu. Westchnąłem i wtuliłem twarz w jego klatkę piersiową. Chyba wieczorem brał prysznic, bo jego skóra pachniała jakimś fajnym żelem. Pewnie różanym. Wygiąłem się trochę, a on włożył mi palec do środka. W sumie to... czemu nie? Miałem tylko nadzieję, że zamknął drzwi na klucz.\nObjąłem go udem i otarłem się o jego podbrzusze. Ren uśmiechnął się szeroko i liznął mnie w szyję, a potem zaczął całować jabłko Adama. Znowu zamknąłem oczy i poruszyłem biodrami, ale odsunął się. Westchnąłem i schowałem twarz w poduszkę. Też pachniała czymś świeżym.\nZa oknem padał śnieg. Ładnie.\nOkazało się, że Ren po prostu szukał gumek. Miał nawet żel.\n– Spryciarz. – Uśmiechnąłem się, kiedy zakładał prezerwatywę. – Od początku to planowałeś?\n– Co planowałem? Przezorny zawsze ubezpieczony, prawda? Przecież nie przepuszczę takiej okazji – powiedział i przycisnął mnie do łóżka.\nCzułem, jak jego penis pulsuje.\nRen mnie całował. Najpierw szyję, potem wystające obojczyki. Liznął mój sutek, a następnie zaczął go ssać. Jęknąłem i zagryzłem wargę. Cicho, Kocie.\nBoże, ale miał cudowne spojrzenie. Chyba robił to specjalnie. Wiłem się i sapałem, a on mnie całował i lizał. Gdy skupił się na pępku, syknąłem i rozsunąłem uda. Ren masturbował się i jednocześnie smarował penisa lubrykantem. Nie wiem, czemu tak mnie podniecał ten widok. Lubiłem, jak się dotykał. Uwielbiałem patrzeć, jak porusza dłonią, potem ją zaciska, bawi się główką, a następnie znowu zaczyna szybko trzepać. Był wtedy taki zmysłowy. Taki cudowny, aż do bólu. Ładny. Mój.\nJezu, ale ja się nim zachwycałem.\nPrzewrócił mnie na brzuch i rozsunął pośladki. Wejdzie? Tak bez przygotowania?\nUgryzł mnie lekko w pośladek, a ja zastękałem i natychmiast skarciłem się w myślach. Jezu, na dole są jego rodzice. Za ścianą śpi trzyletnie dziecko. Taaa, a Rin pewnie kocha się z Anetą, więc my też możemy.\nCholera, szkoda, że wieczorem tak szybko zasnąłem.\n– Myślisz, że już się obudzili? – spytał, pieszcząc dłońmi moje plecy.\n– Nie wiem. – Zadrżałem i znowu prawie jęknąłem.\nKurczę, ale to było przyjemne.\nChyba dojdę od samego macania.\n– Chcesz, żebym w ciebie wszedł? – zamruczał kuszącym głosem i znowu ugryzł mnie w pośladek.\n– Tak – szepnąłem i wypiąłem się mocniej.\nLubiłem się tak wypinać.\n– Poproś – powiedział, tuląc się do mnie całym ciałem.\nPenisa miał twardego jak kamień.\n– Proszę – szepnąłem od razu, bo naprawdę mi się chciało.\nPoczułem, jak zaciska dłoń na moim członku.\n– Będziesz musiał mnie uciszać – dodałem, gdy potarł swoim o mój odbyt.\n– Tak myślisz? – powiedział niskim głosem i pocałował mnie w kark.\n– Tak. Wejdź we mnie. – Zamknąłem oczy i rozluźniłem tyłek.\nNie odpowiedział. Po prostu znowu pogładził moje biodra i od razu wbił się do końca. Tak nagle, że nie zdążyłem stłumić krzyku. Zmieszałem się i wcisnąłem twarz w poduszkę.\nKurde, przerąbane. Na pewno słyszeli.\nRen zamarł, a potem wyjął penisa i wbił się znowu. Tym razem byłem cicho, ale chwycił mnie za włosy i pociągnął w górę. Syknąłem, a on zacisnął mi rękę na szyi i zaczął się poruszać. Najpierw powoli, drażniącymi ruchami bioder wchodził do samego końca, a ja stękałem i walczyłem z bólem. Na szczęście tarcie szybko zniknęło i poczułem przyjemną wilgoć w środku. Ren to jest mądry, pomyślał o żelu i gumkach. Szkoda, że dupa nie nawilża się samoistnie, nie?\nAle gdy zaczął mnie rżnąć, znowu się zmieszałem. Nie potrafiłem być cicho, dlatego musiał uciszać mnie dłonią. Czułem, jak jego jądra uderzają o moje pośladki. Jedną ręką trzymał mnie w pasie, a drugą zakrywał usta, żebym nie stękał tak głośno.\nRozpychał moją biedną dupę, a ja tylko jęczałem. Bałem się, że znowu odpłynę. Wszystko mi wirowało. Ren przycisnął mnie do łóżka i trochę zwolnił. Boże, jak ja kochałem to uczucie nabrzmiałego fiuta w tyłku. Wchodził teraz wolniej, a potem znów go wyjmował i tylko pocierał o mój odbyt. Drażnił, nakręcał. Wiedział, że chciałem. Droczył się. Bawił. Prowokował.\nPodniecał i doprowadzał mnie do szału.\n– Wejdź we mnie – szepnąłem, a Ren ugryzł mnie w ramię.\n– Robię to – powiedział, dalej tylko się ocierając.\n– Tak? – Niski, zmysłowy głos, chyba nawet lekko zachrypnięty.\n– Przecież właśnie to robię – powiedział i wbił się we mnie znowu, a ja sapnąłem ciężko i wtuliłem twarz w poduszkę, żeby stłumić głośny jęk.\nDrżałem na całym ciele. Skórę miałem wilgotną od potu.\nTak, właśnie tutaj. Dokładnie tu.\n– Mocniej – sapnąłem, ale nie byłem pewien, czy usłyszał.\nJezu, jak cudownie.\nOcierałem się penisem o łóżko, a Ren leżał na mnie i trochę leniwie mnie bzykał. Już nie rżnął. Mógłbym nawet tak zasnąć, ale erekcja mi trochę przeszkadzała. No i fiut w tyłku.\nA potem znowu uniosłem biodra, dając mężowi do zrozumienia, że chcę mocniej. Nie zdążył jednak mnie zerżnąć, bo ktoś zapukał do drzwi.\nZamarliśmy na chwilę, a ja to chyba nawet przestałem oddychać.\n– Śpicie jeszcze? – Głos Rina.\n– Nie – odpowiedział Ren i znowu zaczął się poruszać.\n– Co robisz?! – skarciłem go szeptem, ale nie pozwolił mi się wyrwać.\n– Chodźcie już na dół, nabzykacie się w domu. – Zaśmiał się Rin, a ja poczułem, że robię się czerwony jak burak.\n– Rin, daj nam chwilę – powiedział głośno Ren, nie przestając się we mnie poruszać.\n– Jezu, nie mogę z tobą – fuknąłem i znowu wtuliłem twarz w poduszkę.\n– Dobra, to sobie idę.\nA Ren dokończył to, co zaczął.\nHaruki oznajmił, że w południe jedziemy do Rina. Nie wiedziałem, o co im chodzi. Dlaczego do Rina? Miałem wrażenie, że wszyscy wiedzą, co robiliśmy z Renem. Wiem, paranoja.\n– Zobaczysz, będzie fajnie. – Kuzyn Rena poklepał mnie po ramieniu, a ja wciąż nie mogłem się nadziwić, jacy oni wszyscy tolerancyjni.\nBiedny Senju z tą jego rodzinką.\nMój mąż raczej nie był zachwycony, ale musiał się poddać.\n– Wolałbym zostać z tobą tutaj – szepnął mi do ucha, gdy zostaliśmy sami w kuchni. – Bzyknąłbym cię pod choinką.\n– Kochany jesteś. – Zachichotałem, gdy wsunął mi rękę pod koszulkę.\n– Tak? – zamruczał, liżąc mnie w ucho. – Przepraszam za to jajko.\n– Przestań, to nie była wina jajuszka. – Zaśmiałem się i przechyliłem głowę, a on pocałował mnie w usta.\nPieściliśmy się chwilę, ale Aneta nam przerwała.\nZnowu poczułem się dziwnie, choć nie skomentowała tego.\nCiekawe, czy Rin też mieszka w takim zajebiaszczym domu?\nRin mieszkał za miastem. Trzyletnie bobo z ADHD krzyczało radośnie i przemieszczało się z prędkością światła, gdy tylko weszliśmy do środka.\nOkazało się, że mieszkała z nimi również siostra Anety z synkiem. Podobno niedawno się rozwiodła i teraz szukała nowego mieszkania. No ale nie wnikałem. Dziwnie się na mnie gapiła, pewnie próbowała to jakoś ogarnąć. Na bank wiedziała, kim jestem. Nawet gdyby nie wiedziała, to Seiko, Haruki albo Rin na pewno by jej powiedzieli.\n– Dobra, rozgośćcie się – powiedział Rin, a następnie klepnął mnie w ramię. – Kocie, ty chodź ze mną, pokażę ci coś.\nRin mnie chyba polubił.\nCiekawe, czy już czytali ten wywiad i komentarze.\nRen został. Widziałem, że trochę się skrzywił. Chyba był nieco spięty. Ciekawe, czemu? Co takiego chciał mi pokazać jego kuzyn? Ma kochanka? Chowa w piwnicy zwłoki? Handluje żywym towarem?\nAle Rin zaprowadził mnie do stajni. Dużej i cieplutkiej. Aż pisnąłem z zachwytu, gdy pokazał mi dwa konie.\n– Ujeżdżałeś ostatnio jakiegoś źrebaka? – spytał rozbawionym tonem, a ja poczułem, że robię się czerwony.\n– Nie. – Udałem, że nie załapałem aluzji.\n– A chcesz spróbować?\n– Dawno nie jeździłem konno – powiedziałem, nie przestając się szczerzyć.\n– Jak lubisz, to chodź.\n– Może mógłbym potem pojeździć z Renem? – spytałem miękko, nie chcąc wyjść na gbura.\nNajpierw mnie zatkało, ale po chwili wyluzowałem. Nie to nie. Nie moja sprawa. Ale trochę mnie to uraziło. Co z nim?\n– Spytaj o to Rena, bo widzę, że ci nie powiedział. – Uśmiechnął się Rin, gdy stałem i marszczyłem brwi.\n– On nie lubi koni. Powiedziałbym wręcz, unika.\n– Jak to? – Byłem coraz bardziej zszokowany.\n– To trochę smutna historia, pewnie dlatego ci nie powiedział.\n– Ale nie powiedział czego?\n– Mnie nie pytaj, i tak nic ci nie powiem.\n– Dobra, chodź już do ujeżdżalni.\nZamrugałem i poszedłem za Rinem.\nAle nie spytałem. Nie zdążyłem.\nW nocy miałem koszmar. Nie pomógł nawet śledzik, choinka ani fiut męża. Śniły mi się zwłoki Patricka. Żywe. Rozkładające się, śmierdzące zwłoki. Jak z horrorów. Gałki oczne zwisały mu z oczodołów, a skóra odchodziła płatami. Był obrzydliwy.\nUciekałem, leciałem przed siebie, a one mnie goniły. Potem pojawił się Yuto. Uśmiechnął się i złapał mnie za moje długie włosy. Chyba krzyczałem. Nie wiem, co było dalej. Dzięki bogu.\nObudziłem się z krzykiem i zacząłem płakać. Trząsłem się i zaciskałem mocno powieki. Ren mnie tulił i gładził uspokajająco po głowie, ale nie mogłem przestać płakać.\n– Nie, nie idź! – zaszlochałem, gdy spróbował się odsunąć.\n– Wezmę tabletki, spokojnie.\n– Nie idź! – Wczepiłem się w jego ramię i nie chciałem puszczać. – Proszę, zostań. Nie idź. Nie idź, Ren. Nie idź.\n– Kotku, wezmę tylko twoje tabletki, nigdzie nie pójdę.\n– Nie idź. – Pociągnąłem nosem i zaniosłem się płaczem.\nJaki koncert? Jacy fani? Za dużo tego. Nie mogę.\nSen miałem płytki, niespokojny. Zawsze tak mam po lekach uspokajających.\nTajemniczą blond ślicznotkę z lotniska i Konrada (modela) znajdziecie T U T A J.\nAutor: Kunoichi o 17:53:00\nEtykiety: 2 kg, Aneta, blondyn, bobo, choinka, fobia, konie, Konrad, koszmar, Kot, mamuśka, Marchew, omdlenie, paszteciki, próba, Rin, rodzice, Święta, ujawnienie się, wibrujące jajko\nAyami JJ 22 grudnia 2016 18:23\nco tam sprzątanie\nRenn ważniejszy <3333333333333333\nRen da rade..ayamis wiezy w rena\nKicia swięta są możesz jesc\nMamusia śmiechowa jest\nRen ty to jestes cierpliwy\n.. kocie niie moznna się gapic.\nNie lubie jak ktos się gapi na mnie\nPan zajebisty wkoncu\nMiałem ochotę do niego podejść. Chciałem, żeby on podszedł do mnie\n<………..> nue podoba mi się to\nco to za choinka\n\_ren nie lubii choinek ?\nwiadomo mamusia jest jak ren\nja lubie mame rena\nmama .. spojrzała by się tym spojrzeniem na tą choinke i choinkke szłag by trafił\nkażdy leci na rena ..<ja tez\nkocie ..ty się od mojego dziecka odczep…\nbo sms poleci do rena\naawww rodzinka rena\nmała dzidzia <3333333\nnawet 3 latki leca na rena hahahahaha\nkocie co masz do dzidzi\ndzieci lubią rena\nkocie zazdrosny o 3 latka ?\nRen ty słodziaku tyyyy sadysto\nI tak cie kochamm\nOch rin <33333333\nWiedziałam ze ktoś wejdzie\nAaa chodzi o konniki\nRaczej to ze każdy czegoś się tam no boi i takie tam\nRen i tak cie kocham\nAyamis niie jezdzi konno\nRen tez nie musi\nniech ktos coś złego powie ..to .\nKunoichi 22 grudnia 2016 18:59\nOjjjj, no wiem, że to twoje dziecko, ale Kotu też się spodobał :D\nNo, choinkę mają piękną, kiedyś mieli taką z Kaienem (w starych notkach, których nie czytałaś).\nCieszę się, że lubisz mamusię Rena.\nKot na pewno myślał o tym, że dzieci lubią jego męża :D kiedyś będą musieli porozmawiać o dzieciach, może Kot mu jakieś urodzi hehe :D :D\nFajnie, że Ren jest rozgrzeszony : > Cieszę się. Ale trochę szkoda, mogliby sobie z Renem pojeździć :D ale Kot będzie ujeżdżać go w inny sposób :D\nGdyby mama Rena zobaczyła ich choinkę, pewnie padłaby z wrażenia. :D\nAyami JJ 22 grudnia 2016 19:06\nkot niech lepiej na rena paczy\na nie na moje dziecko\nNuu :)lubie ją :)\nojj tam// koniki są okej ale jak ktoś nie jedzi ze tez okej\nswiat sie zawali jak ren nie bedzie jedzić\nnikomu to do zycia nie potrzebne\nahh biiedne paszteciki\nzjadłabym pasztecika domowej roboty\nKunoichi 22 grudnia 2016 20:07\nOn tylko tak z zachwytem patrzył na Marcela, bo lubi ładnych ludzi. :)\nJa też lubię mamę Rena. :D kiedyś na pewno zmięknie i poczochra Kicia :3\nRen się ich boi (unika), ale nie wiązałabym tego ze mną (bo też się boję), u niego przyczyna będzie poważniejsza, i w kolejnej notce Kota (po Kaienie i Senju) porozmawiają o tym i Ren wszystko opowie. :)\nTeż bym zjadła pasztecika.\nPrzygotuję już świąteczną niespodziankę :)\nAyami JJ 22 grudnia 2016 20:19\nTo nic strasznego ..przecież\nayami jes tobba kochanie\nmama rena ma poprostu taki charakter\ndla rena jest miła bo to jej ren\nKTO MI DA PASZTECIKA ?\nKunoichi 22 grudnia 2016 21:36\nTak, tak, a Ren jest podobny do mamusi :)\nJA nie mam pasztecików, ale jak będę miała, to się podzielę :)\nZa chwile postaram sie dodać ambitny komentarz XP\nKunoichi 22 grudnia 2016 19:00\nAnonimowy 23 grudnia 2016 00:10\nCzas na ambitny komentarz ;)\nPisze w punktach, bo łatwiej mi tak przekazać info i przepraszam za tą nieobecność, ale miałam dużo do ogarniania (ale na bloga patrzyłam <3)\nNa pierwszy ogień wakacje Kota i RENifera\n1. Kicia jest blada heh… ja mam tak, że jak wyjdę na dwór w lecie to robie się brązowa i nic mnie nie piecze, ani nie jestem spalona… może takie geny :>\n2. Mojito to chyba ulubiony napój Kotka (w sumie koty mają kocimiętkę więc… jeszcze te sceny kiedy kradł ją z ogródka sąsiadów… oh wspomnienia niczym sentymenty Kota do żelu <3)\n3. „Mogę jakoś pomóc? - spytał mój hot mąż, gdy odłożyłem laptopa.” – czy to jest ten słynny laptop, na którym Kaien czytał jego pamiętnik i e-maile ??? i o co chodzi z tym HOT, czy każdy teraz u nich go używa XD\n4. Oglądanie chmur z wody jakie to cudowne… nie wiem, ale jak sobie to wyobrażam to musi wyglądać cudownie\n5. Nocny sex na plaży, a kiedy wodospady ???\n6. Sutki kota… przepraszam, ale lubię kiedy Ren je torturuje :> i kocham Kota z kneblem, więc dawaj go częściej\n7. Tak powrót starego Rena… mogę umierać, tyle na to czekałam i ta stara obroża… no po prostu cud, miód\n8. Nie wiem czemu wszyscy tak na tego Steviego narzekają, przecież nic nie zrobił, mnie się osobiście podobała ta scena była taka śmieszna… chce zobaczyć miny Rena podczas tej rozmowy, kiedy kot go ujeżdżał, muszą być piękne :)\nTeraz ta druga (jak ją czytałam to mnie po prostu tak zaskakiwała)… kocham, ale i nienawidzę (nie chce, by kot tak ciągle cierpiał, chce powrotem silnego kota co ma na wszystko wyjebane i chuj)\n1. Znowu te koszmary, a było tak fajnie :( jeszcze to pod koniec … w ogóle strasznie z psychiką Kota\n2. „Kochana rodzicielka” o co chodzi… kocham to rozumowanie Kotka <3\n3. Wszyscy się podniecają Renem, a on ma kota… ciekawe jak musi się czuć, w ogóle to chciałabym taką ich szczerą rozmowę o tym co się dzieje teraz\n4. Tak wiedziałam, że Kot będzie miał zboczoną choinkę :> (Ren nie lubi ubierać choinki, czemu ???)\n5. Ten młody chłopak jest podejrzany, oby nie zagrażał związkowi Kota i Rena\n6. Reira is back :) niech Kitus się zgodzi i wraz Renem urządza czworokąt :3\n7. Kot na próbie… fajnie Ki-ki był na terapii (ciekawe kiedy Ren się dowie o tym, że Kot brał amfę), a Dan i Kaien się lubią, czy to takie chwilowe… teraz się wszystko pozmieniało o 180 stopni i się zaskakuje na kolejnych notatka coraz bardziej, czekam na więcej :)\n8. Wywiad to musiało być stresujące dla biednego Kici… co ja mówię on jest przecież silny i tyle już przeszedł nie? Ren i jego praca, tym się nie musi martwić, Ren jest mądry poradzi sobie, prawda ?\n9. „Chciałem już wyłączyć tablet, ale moją uwagę przykuł jakiś nowy artykuł.” - zdrada laptopa, a tablety to zło (przemilczmy to, że z niego pisze …)\n10. Rodzina Rena… właśnie tak sobie to wyobrażałam, że są bogaci i ogólnie kultura (oni wiedza o tym, że Ren lubi bdsm, bo mnie się wydaje trochę, że tak) Haruki chyba kocha Kotka najbardziej, zastępuje mu troszkę ojca (ciekawe jaki jest tato Kota, skoro Kicek go tak nienawidzi) i się o niego martwi, przyjdzie na koncert… lubię go :3\n11. Myślałam, że Rin chce go wyruchać XD sorry musiałam\n12. Ren się boi koni, a Kot na nich jeździ… czego ja się jeszcze dowiem (w sumie jeździłam na koniu i nie jest to jakieś specjalne, trochę niewygodne)\n13. Ren lubi dzieci, a Kot nie… jestem po stronie Kota\n14. A co z ty tymi wynikami na HIV ???\nAnonimowy 23 grudnia 2016 00:36\nTak na podsumowanie to chce powiedzieć, że to jest moja ukochana para na tym blogu <3\nZawsze kocham Kota (Furi pojawił się niedawno) i jest moja najbardziej lubianą postacią ze wszyskich\nKunoichi 23 grudnia 2016 13:23\n1. Ja jestem bladzioszkiem z piegami :D\n2. Tak, mojito to jego (i mój) ulubiony drink :) #teamMięta\n3. Tak, to jest ten sam laptop :) z tym HOT to głównie u Kota, u innych raczej nieczęsto się pojawia.\n4. Uwierz, tak jest :)\n5. Oni jeszcze sobie gdzieś pojadą, będzie plaża i wodospad, spokojnie :)\n6. Mówiłam, że jesteś sadystką :3\n7. Któż go takiego nie kocha, oto prawdziwy Renuś :D\n8. Cieszę się, że nie nie lubisz Steve'a, ja chciałam, żeby on był fajny, ale wszyscy się na niego rzucili :D\n1. Koszmary, bo jak zaczyna się dziać coś stresującego, to Kot od razu tak reaguje.\n3. Pogadają sobie :)\n4. Renowi raczej chodziło o te zboczone gadżety na choince :D\n6. Chcesz Reirę? :D\n7. Właśnie, po prostu uspokoili się przed świętami :D\n8. No ale Kot się przejmuje :( ale tak, Ren jest mądry :D\n9. zdrada laptopa, a tablety to zło <3 <3 kocham cię za to :D\n10. Tak, Haruki najbardziej go lubi :) i kuzyn Rena też go polubił. Mamusia też, tylko na razie jest bardzo nieufna :D Ren nie opowiada im o swoich zainteresowaniach.\n11. Myślałam, że Rin chce go wyruchać XD sorry musiałam <3 <3 znowu cię kocham! <3\n12. Ren się boi koni, a Kot na nich jeździ – no Kot lubi, nie wiedział, że Ren się ich boi :D\n13. Ja też :D\n14. Niedługo zrobi :)\nAnonimowy 23 grudnia 2016 15:37\nJejku jak mnie ładnie nazwałaś :3\nLaptop kota dość nieźle się trzyma jak na faceta i jego użytkowanie (gry i te sprawy… chociaż w moim przypadku to pady mają ciężkie życie, bo jak mnie w grze ktoś wkurzy to razem z padem ścianę rozwalę… tak gram w gry, mimo że jestem dziewczyną)\nW sumie zapomniałam o dwóch rzeczach\n1. Widzę, że Senju i Kicia mają problemy z wagą, jeden tyje, a drugi nie może przytyć :(\n2. Kot już drugi raz zesłabnął (koncert, ale to po amfie było) smutne jest kiedy on się stara i nie może nic zrobić więcej, poza tym idealizuje Rena (mnie się wydaje, że przez to czuje się gorszy)\nTak chce Reire :) niech kot ją tak zerżnie, żeby nie mogła usiąść i dała mu spokój XD a Daren i Ren będą patrzeć i fapać :3 i kot będzie szczęśliwy, że poogląda Rena kiedy się masturbuje\nStevie… właściwie to dobrze wtedy, że zadzwonił, bo spełniłaś moją wewnętrzna prośbie, że ktoś rozmawia przez telefon i się równocześnie rucha\n„Właśnie, po prostu uspokoili się przed świętami :D” cynamon uspokaja, a papryka pobudza (przynajmniej według tego opowiadania) XD\nPomidory to owoce (bo widzę jest na ich temat dyskusja niżej) właściwie to jest jagoda\nTak samo jest w przypadku ziemniaków, które są bulwami, ale tak na prawdę to przekształcona łodyga… takie ciekawostki ode mnie :3\nKunoichi 23 grudnia 2016 18:59\nTo ja właśnie sobie myślałam ,że Kot już dawno mógłby sobie kupić super wypasionego, ale ciągle ma ten stary <3\nSpoko, ja też lubię pograć, pamiętam, jak jarałam się Devil May Cry i płakałam ,że piąta cżęśc już była DMC i Dante nie ten :d\n1. Bo Senju tyje na licie (a Kot ma tylko antydepresanty i on ogólnie dużo schudł), choć nie żre i rucha się sporo :D\n2. Tak, on idealizuje Rena, a Senju trochę idealizuje (teraz) Kaiena. Kot to słabiutkie chucherko jest :/\nO, to ciekawy pomysł :D jak wydobrzeje (Kot), tak do końca, to pomyślę o tej Reirze. Bo ona jest taką dominującą babą, nie dałaby się tak łatwo Kotu.\nTeż lubię, jak ktoś dzwoni, jak para się rucha, wtedy muszą być cicho, ale i tak sapią i stękają <3 <3 <3\nOch, ty, znawczyni przypraw :D <3\nO właśnie, pomidor to jagoda :3 malina też jagoda, choć większośći (przynajmniej w stolicy na pewno) kojarzy się z czernicami, ale ja mówię jagody na wszystkie drobne owoce.\nKocham takie ciekawostki <3\nAnonimowy 23 grudnia 2016 21:00\nNie!!!!! zostaw ten laptop toż to tradycja :3\nDevil May Cry grałam, ale nie hejtuje tego nowego DMC mnie się podobał (tak wiem fani starej serii się na mnie rzucą)\nKot to nie chucherko, przecież jest silny tyle przeszedł, nie?\nMyślę, że jak Reira będzie mu tak ciągle to przypominać to on nie wytrzyma i sam się na nią rzuci i jej dominacja nie wiele jej pomoże XD\nCzyżbyś była ze stolicy ?\nKunoichi 24 grudnia 2016 11:25\nDobra, lapuś zostaje. :D\nJa nie hejtuję nowego, jest po prostu inny.\nMiałam na myśli fizyczne chucherko, bo jest chudziutki i wątły :)\nMoże i tak, ale Kotu się marzą orgie z facetami, choć na cycki też chętnie patrzy : >\nYaoi Imperativa 22 grudnia 2016 20:30\n1. Biedna Kicia - znów te straszne sny. A już miałam nadzieję, że jest mu troszkę lepiej.\n2. Święta u rodziców :3\n3. Mam nadzieję, że Ren jakoś sobie poradzi w nowej sytuacji.\n4. Kocie masz świetną mamuśkę XD\n5. Konrad i Marcel na lotnisku XD. No i zazdrosny Ren :3\n6. Choinka i obowiązkowe co fajniejsze ozdoby :3\n7. Kot jest Bi :D No raczej :3\n8. Wiem już o jaką podobną scenę ci chodziło :D\n9. Jajeczko - uwielbiam :3. Jaki podstępny i zboczony Ren. Tak <3\n10. Ren włączył jajko <3<3<3 Kocham go po prostu.\n11. Biedny Kotek - zemdlał :(\n12. Słodkie spanko <3<3<3 Uwielbiam takie sceny, zresztą chyba to widać, bo często je popisuje XD\n13. Poranne seksy :3\n14. Fobia Rena - ciekawe skąd się wzięła.\n15. I znów koszmar. I znów kochany i czuły Ren.\nYaoi Imperativa 22 grudnia 2016 20:34\nNie ma to jak krótki i rzeczowy komentarz XD\nA poza tym to <3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3<3\nKunoichi 22 grudnia 2016 21:38\nO matko, serduszka <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3\nAż nie wiem, co odpisać, bo wszystko tak ładnie podsumowałaś, że nie mam nic do dodania :D\nMarchew 22 grudnia 2016 21:09\nKunoichi 22 grudnia 2016 21:46\nZ tym jedzeniem w święta Kot ma jak ja :D < gładzi swoje brzusio >\nSERDUSZKA <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3 <3\na w środku był cały zażenowany - to na pewno, zwłaszcza że ona bardzo lubi go macać i otwarcie się im zachwyca :D\nPiękny młody blondyn musiał być! ostatnio dużo o nim było u ciebie, w dodatku polubiłam go bardziej, no i nawet na nagłówku go masz, więc co będę sobie żałować, nie? :D a Kot gapił się na niego, bo on lubi popatrzeć na ładnych ludzi, tak po prostu : > Ale to na pewno tylko taki wstęp, bo planuję sex-shota (kiedyś) :3 kto wie, może i Konrada ci ukradnę? :D\nRen ma alergię? a to ciekawe - Leksiuś, nie Ren, a Rin, ten jego kuzyn :)\nJA NIE LUBIĘ MAKU :D\nale dlaczego Aneta miałaby coś komentować?\nona ma jakiś problem, czy Kot ma paranoję? - Kot ma trochę paranoję, bo ciągle mu się wydaje, że wszyscy chcą go osądzać za to, że jest z facetem. Dlatego zawsze sobie wmawia, że nie powinno go obchodzić zdanie innych (jak na lotnisku, gdy tulił się do Rena). Ale masz rację, po tym wszystkim (głownie Yuto i porwanie) zaczął mieć problemy z orientacją.\nNo konie, bałam się, że wyśmiejesz Rena. :D bo wiem, że ty lubisz. Kotek też :) potem Ren mu opowie, dlaczego tak jest, no i trafna uwaga - ta fobia raczej nie przeszkadza mu w życiu :)\nMarchew 22 grudnia 2016 21:53\nKunoichi 22 grudnia 2016 22:08\nBtw, jesteś w ważnych tagach :3\nŻeby nie było, ja takiej traumy jak Ren nie mam, więc te konie to fikcja :) to znaczy, to do tego, co powie potem Ren. :)\nTy niedobra! :D Ale lepsze konie niż pająki na przykład (dla faceta), chyba :D\nMarchew 22 grudnia 2016 22:18\nKunoichi 22 grudnia 2016 23:31\nNie, sam pomysł to akurat związany z tym, że ja się troche ich boję, ale dla Rena mam całą historię. :D\nPoprawiłam link, to pewnie jakiś bład bloggera, bo u impru kiedyś też źle działał, i u babi, pamiętasz?\nI widziałam, że u siebie też dałaś : > < już chcę napisać ten sex-shot :3 >\nMarchew 23 grudnia 2016 00:36\nAnonimowy 23 grudnia 2016 00:22\n"Dzikie, trzyletnie bobo " - haha mistrzostwo.\nNa szczęście moje ma osiem i jest już mniej dzikie xddd\nJajeczko w święta, niezły pomysł, Ren musiał mieć ubaw.\nSzkoda Kotka z tymi jego koszmarami. Może wreszcie się wyleczy. Ważne, że wrócili do sesji i już się nie boi.\nA możesz przypomnieć gdzie oni byli w podróży poślubnej ?\nOgarnęłam dwie notki naraz dzisiaj, obie genialne. I lodzik na tarasie też :-)\nKunoichi 23 grudnia 2016 13:04\nRen zawsze ma ubaw z Kota, jak robi mu takie rzeczy : >\nTak, Kotek chciał dominacji Rena, ale to głownie dlatego, że był wtedy rozluźniony :)\nPrawdę mówiąc, nie wiem :D pisałam tylko, że gdzieś w ciepłych krajach :D\nSerce Kuno się cieszy, że jesteś zadowolona z notek :D\nMotionless Min 23 grudnia 2016 00:37\nMamusia Kotka to taka Bożenka xD Bozu, przepraszam, ale naprawdę tak mi do niej pasuje to imię xD Wybacz!\nTo po tym "Klaus, przyjechali! Wyłaź i przynieś wino." xD Mimo wszystko to taka fajna postać jest :>\n" Jestem Hot Kot,\nzawsze gotowy do psot.\nPrzytyję 2 kilo więcej\ni, uwaga, będzie goręcej."\nA mnie dzisiaj poetycka wena wzięła! Szkoda tylko, że do swoich opowiadań naskrobałam tylko... Kropkę. Tak. Postawiłam w ostatnim zdaniu kropkę, bo wczoraj ją pominęłam ;___; Płaczę.\nKarmiąca mamusia <3 Pewnie pyszniutkie dania im gotowała ^^\nOjeju, kotuś, nie płacz przez sen >.<\nKuźwa, wiem, że to okropne, ale lubię motyw płaczu przez sen *-* To jest jednak taki sygnał do tego, że coś w podświadomości człowieka jednak siedzi i to dość mocno, chociaż o tym nie mówi. Ale jak głęboko to musiało się zakorzenić, żeby wywoływał takie stany? Do tego są one niekontrolowane i to jest właśnie najgorsze.\nNaprawdę podoba mi się ten motyw *-*\nAle źle, że płacze. Dobrze przynajmniej, że ma obok siebie Rena, który jest z nim <3\nAaa... Jakiś ładny blondynek <3 Lubię blondynków ^^\nI fajnie, że wracają do grania ^^\nZ tym pomidorem to są ciągle problemy! Ale to chyba jednak owoc jest *-*\n"- [...] Na dole są twoi rodzice. I trzyletnie dziecko.\n- Trzyletnie dziecko śpi na górze " O, jaki dokładniś poprawniś się znalazł!\nŚnieeeeeg <3 Dlaczego u nas nie ma śniegu ;__;\nNajpierw telefon, potem pukanie do drzwi... Peszka mają jakiegoś xD\nKonie *-* Ok, osobiście boję się koni. Nie lubię. Kiedyś mnie kopnął jeden i wciąż mam bliznę na kolanie po operacji.\nAle jestem ciekawa dlaczego Ren ich unika.\nOjeju, ta ostatnia scena *-* Kotek tak bardzo chciał go zatrzymać przy sobie.. Aww *-*\nI smutno :/ Niech mu się nie śnią koszmary! Nie zasługuje na to! :<\nOk, wyszłam na prostą, więc wysyłam weeenę <3 ^^\nKunoichi 23 grudnia 2016 13:10\nKropka też dobra :D\nI w ogóle, TY POETKO <3\nTak, mamusia Kota miała być dobra i fajna :) i dobrze gotuje :D\nNaprawdę podoba mi się ten motyw *-* - też to lubię, dlatego opisuję <3 w ogóle uwielbiam wszystkie zaburzenia psychiczne :3\nPodobno dla przeciętnego zjadacza chleba to warzywo, dla botaników owoc :D uff, naczytałam się sporo o tym, i warzywa to te (zwykle) korzeniowe. Ale generalnie wszystko, co nie jest słodkie, jest warzywem :D chociaż jak dla mnie dobry pomidor JEST słodki :)\nO, jaki dokładniś poprawniś się znalazł! - bo trochę chciał podroczyć się z Kotem, żeby ten bardziej się nakręcił (albo zdenerwował).\nJa tam śniegu nie lubię, choć na święta wolałabym jednak, żeby był. A potem już od razu może być wiosna <3\nKOCHANIE TY MOJE, ja się trochę boję koni (też mam powody, ale Ren ma inne). :)\nCzuję się teraz taka normalna, dziękuję <3\nDzięki za wenę i spotkamy się jutro :)\nMotionless Min 23 grudnia 2016 16:20\nTobie wiersze to mogę pisać! :D\nOstatnio mnie jakiś taki mocny flow wziął xD\nZaburzenia psychiczne są mega ciekawe *-* Naprawdę. Ale czytając o każdym kolejnym przypadku jaki mnie w małym, bądź większym stopniu zaciekawił, dochodzę do wniosku, że nie ma chyba człowieka całkowicie zdrowego. I to jest chore ;__;\nAaale... łatwo sobie wszystko wmówić. Przecież nie każdy ból głowy oznacza raka, a nie każde, wyimaginowane dzwonienie dzwonka do drzwi to schizofrenia *-*\nŚwięta ze śniegiem mają klimat. To w sumie tyle. Ale szczerze mówiąc, odśnieżanie jest całkiem... oczyszczającym zajęciem. Tak jak np. zagrabianie liści. Niby nic, ale takie obcowanie z naturą jest świetną okazją do takiego oczyszczenia umysłu :> Polecam xD\nChyba mamy ze sobą dość sporo wspólnego xD ♥\nPewnie! Nie mogę się doczekać ^^ ♥\nKunoichi 23 grudnia 2016 18:36\nTeż myślę, że nie ma ludzi całkowicie zdrowych psychicznie :D\nCo do odśnieżania to spoko, lubię nawet :D więc wiem, o czym piszesz :D\naaawww #więź <3\nAnonimowy 23 grudnia 2016 18:11\nMatka Kota kojarzy mi się z Debbie z "QaF"...To ja i moje skojarzenia. :D\n"To nawet lepiej, to spotkałem się z mamuśką." - Tutaj miało być "to to"? Czy może "To lepiej...., bo spotkałem..."?\n"Nasza choinka miała jakiś metr wysokości." - Taka mała? :(\n"(...)ale teraz znowu chudłem ze stresu. Prawdopodobnie. Nie wiem. Wolałem o tym nie myśleć." - (Z cyklu: Głębokie przemyślenia, filozoficzne, z drugim dnem): A może to tasiemiec?\n"Ren miał wrócić do pracy po Świętach, wtedy wszystko się wyjaśni." - Dlaczego święta wielką?\nRin Tin Tin! - :D To znowu ja i moje skojarzenia.\n"Nienawidziłem maku." - Witaj w klubie!\nTu, w tym rozdziale, jest tylu ludzi, że tylko mnie się wszystko pierdoli?!\nTeż się boję koni, w sumie. Nie jest to może lęk tak duży jak automatonofobia, ale jednak bym do żadnego konia nie podeszła, bo są wysokie, ciężkie i wiem, że jak kopną, to mogą zabić. Taki lekki dyskomfort mam w obecności. Ale za to do ZOO latam ciągle tylko po to, żeby miziać kucyki i osiołki. :D\nKunoichi 23 grudnia 2016 18:40\nJa myślę, że masz dobre skojarzenia, tylko ona jest szczupła. :)\ntak, oczywiście, sama to widziałam, jak sprawdzałam tekst po raz pierwszy, ale potem mi umknęło, dzięki, poprawię.\nNo mała :( duże to jest u mnie co innego w opowiadaniach.\nNie czepiaj się Kota, on jet teraz trochę nienormalny ;) więc ma prawo tak myśleć.\nBo zaczęłam pisać wielką i tak zostało, podobno może być wielką. Gdybym napisała małą, to wszędzie pisałabym małą, a teraz musiałabym zmieniać i poprawiać nawet tagi, a nie chce mi się. :D\nJeeees, ty też nie lubisz maku!\nArko, nie dziwi mnie to, ja sama się często gubię :D\nNo widzisz, jest nas więcej! w KUPIE siła :D\nAnonimowy 23 grudnia 2016 18:45\nTo było moje głębokie, filozoficzne przemyślenie o tasiemcu!\nNo, nie lubię maku. A jeszcze mnie dzisiaj w pracy molestowali makowcem...\nNo ja ogólnie lubię wszystkie zwierzątka, które są niższe ode mnie. :)\nNic. Spadam pisać, bo zamulam i robię zaległości. :D\nKunoichi 23 grudnia 2016 18:50\nI makowca nie lubię też :(\nZ tymi niższymi to chyba też tak mam. :D Możliwe, że boję się koni właśnie dlatego, że są duże, a ja czuję się wtedy zagrożona.\nAnonimowy 23 grudnia 2016 21:45\nWesołych Świąt Panie i Panowie :-)\nZdrówka, radości, szczęścia i duuuużo miłości.\nKunoichi 24 grudnia 2016 11:26\nTak, Ambruś, niedługo wrzucę świąteczną notkę! Wesołych! <3\nrehab-e 23 grudnia 2016 22:50\nOk, przekopałam wszystko, do czego tylko byłam w stanie dotrzeć xD\nJestem przy tym, jak Ester jest w ciąży, ale to tak naprawdę dopiero początki, bo nie potrafię znaleźć rozpoczęcia ich historii. Czy jest gdzieś coś o tym, jak się poznali, zeszli, etc.? I czy to ma w ogóle jakąś kolejność? xD\nWybacz, że tak z dupy z tym wyskakuje, ale naprawdę chciałabym poznać odpowiedzi na swoje pytania, bo mnie to frapuje.\nAnonimowy 23 grudnia 2016 23:19\nHejka może nie jestem Kuno, ale spiesze z pomocą :3\nPoczątek histori to notatka z onetu (słodki świat yaoi) pod tytułem Kreska\nTo była chyba narracja Kaiena\nKunoichi 24 grudnia 2016 11:30\nOh, rehab! :)\nTutaj masz początki\nSą tu wszystkie zredagowane (na razie, robię to na bieżąco) rozdziały. Rozumiem, że czytasz notki z bloxa (wstydzi się). Na bloxie nie ma początków, usunęłam je (to są właśnie te zredagowane notki).\nrehab-e 24 grudnia 2016 14:10\nDziękuję! Teraz wezmę się za to porządnie :D\nKunoichi 24 grudnia 2016 15:05\nOczywiście, mam jeszcze wiele do zredagowania, le życzę miłego czytania. No i Wesołych! :)\nLov ely 24 grudnia 2016 02:20\nJak obiecałam, tak jestem! Późno, bo dużo sprzątania i tak dalej, ale ważne, że udało mi się pojawić. Teraz, tak nawiasem mówiąc, postaram się komentować chociaż notki Kota i choć trochę dawać o sobie znać, jeśli coś bardzo przyciągnie moją uwagę. Choć ja nie umiem pisać krótkich komentarzy, więc nie wiem jak to z tym będzie…\nNiemniej zaczynajmy, bo późno :D\nZawsze podobało mi się to, że Kot jest takim optymistą. Nie ma co się nad sobą użalać, tylko trzeba myśleć pozytywnie. I niech trzyma tak jak najdłużej. Mam nadzieję, że żadnego załamania czy utraty pewności siebie mieć nie będzie.\nMamusia Kota <3 Ren ją naprawdę musi uwielbiać. A podobno rzadko się lubi swoje teściowe :D\n“Będzie go gnoić? Nie, Rena nie da się gnoić.” -> Dokładnie to samo sobie pomyślałam, zanim przeczytałam to zdanie z ust Kota. Ren by nie pozwolił na takie traktowanie siebie. I w sumie bardzo dobrze. Za to go uwielbiam.\nZ tym nażarciem się w święta to Kot jest genialny. Niby nie głodny, niby nie chce jeść, ale jak już usiądzie, to zje tyle ile uda mu się w siebie wcisnąć. Też tak niestety mam. W sumie nie jestem głodna, ale jak już zacznę jeść, to jem, jem i jem. Przerąbane.\nKot tak często wspomina o swoim ojcu, że czasem mam wrażenie, że jednak pojawi się w jego życiu…\nKoszmar. Biedny Kot. Biedny Ren. Strasznie jest mi go szkoda, kiedy tak budzi się z krzykiem. Choć zawsze jestem ciekawa, co w takich chwilach myśli sobie Ren. Pewnie już się trochę przyzwyczaił do koszmarów Kota, ale i tak musi mu być przykro.\nA ta akcja z gapieniem się na lotnisku była genialna. Nawet bez czytania komentarzy załapałam, że musiało tu chodzić o którąś z postaci Lex, mimo, że nie czytałam nigdy jej opowiadań. Ale jakoś tak mi się od razu załapało :D\n“- Spadaj, mężu. Nie mogę się już sobie pogapić na ładnych ludzi? - Wydąłem wargi, a Ren uśmiechnął się szeroko.\n- Możesz. Masz przecież mnie.” -> Raz, uwielbiam, jak Kot mówi do Rena “mężu”, a dwa, Ren jest genialny. Pobił tym tekstem moje serce :D\n“Ren może nie był zachwycony, ale pogodził się z losem. Kochany mężuś. Widziałem chęć mordu w jego pięknych oczach, jednak grzecznie ubierał drzewko razem ze mną.” -> Kochany mąż!\nW ogóle po tym wszystkim co go spotkało, Kot się trochę zmienił. Nie w negatywnym sensie, ale tak ogólnie. Strasznie przejmuje się opinią innych i tym, żeby być akceptowanym. Wcześniej nie przywiązywał raczej do tego tak dużej uwagi. Ważne, żeby miał kogoś, kto go kocha. Jednak mu się nie dziwię. Bycie z kimś, a bycie czyimś mężem, to jednak całkiem inna sprawa. Ale gdyby rodzice Rena coś do tego mieli, raczej nie przyjęliby tak entuzjastycznie ślubu ich syna, więc Kotek powinien nieco wyluzować. Tak dla własnego zdrowia.\nLov ely 24 grudnia 2016 02:21\nPróba <3 Cieszę się nią, tak samo jak Kot. Myślę, że to pomogło mu na swój sposób odreagować. No i nie padł od ciężaru gitary, więc jest dobrze :D\nNiemniej chłopaki byli kochani. Trzeba być milusim dla Kota.\nA w ogóle, Dan i Kaien kiedy się polubili? Tak ogólnie przez akcję z Kotem czy było coś, co przegapiłam?...\n“No ale teraz miałem większe pole do popisu.” -> Teoretycznie ma męża, więc wcale nie powinien mieć większego pola do popisu :D\n“Każdy się ślinił. Co więcej, ostatnio robił to nawet Kaien.” -> Przeszła mu niechęć do Rena, no to zaczyna dostrzegać wszystkie jego atuty. Z jednej strony chciałabym, żeby to właśnie on zdominował Rena, a z drugiej, wydaje mi się, że gdyby to poszło w przeciwną stronę, dalej byłoby genialnie!\nLepiej żeby Kotek nie chudł ze stresu, bo on pewnie już nie bardzo ma z czego chudnąć…\nBaba Rena <3 :D\nZ tym jajkiem do Ren też wyskoczył. Jednak tak samo jak on, ja też od początku wiedziałam, że Kot da się ubłagać. Znając życie, to nawet Ren nie musiał wiele robić :D\nNaprawdę mnie martwi, to jak Kot się przejmuje wszystkim. Dawniej chyba kierował się myślą “jestem zajebisty, nie można mnie nie lubić”, a teraz się cały czas boi, że zrobi złe wrażenie i coś spieprzy. Biedne Kociątko. Naprawdę takie martwienie się jest niezdrowe. To właśnie przez to chudnie i ma koszmary. Powinien o siebie dbać. Albo Ren, dbaj o niego. Wiem, że i tak ma przerąbane przy Kocie, ale niech dba o tego głupka, bo ktoś musi. Zabrał go Kaienowi, to to teraz jego działka :D\n“No, kuzyn Rena też był. Z rodziną. Z normalną rodziną: żoną i synkiem. Ren nie miał żony ani synka. Miał męża, czyli wspaniałego mnie. Zestresowanego, spiętego i mającego się za chwilę porzygać mnie. ” -> Kotek i tak lepszy <33\nTata Rena, nowym, wiernym fanem <33 On naprawdę jest genialny. Najlepszy tata ever <3\nA Ren mi tak jakoś nie pasuje do dzieci. Znaczy, pewnie byłby wspaniałym rodzicem, bo to Ren, ale tak jakoś nie widzę go w roli tatusia. Mało kogo w tym opowiadaniu widzę w sumie w roli ojca. Raczej nie pasują do takiej roli :D\n“- Pokroisz pomidory?\n- W ósemki.\n- Na osiem części?” -> Czemu głupi Kot? Ja też bym pewnie poprosiła o sprecyzowanie :D\nJajeczko <3 Ren to ma wyczucie czasu, nie ma co.\n“Zdążyłem tylko zauważyć Anetę i jej zdziwiony wyraz twarzy.” -> Wydaje mi się, że ona miała taki zdziwiony wyraz twarzy, bo pewnie zauważyła, że Kot zbladł i się chwieje. Przynajmniej tak mi się wydaje.\n“Pamiętam, że myślałem tylko o tym, że Seiko mnie zabije za paszteciki.” -> Byłam pewna, że właśnie o tym pomyślał!\nSwoją drogą naprawdę szkoda mi Kota. Tak bardzo się martwił tym, że chce zrobić dobre wrażenie i wypaść jak najlepiej, a tu takie coś. Wiadomo, to nie jego wina, ale nie dziwne, że było mu strasznie głupio. Każdemu by było.\nLov ely 24 grudnia 2016 02:22\n“- Masz to zjeść - powiedział, podając mi ogromny kawałek makowca.\n- Nie lubię - skrzywiłem się.\n- Jedz.” -> Kochany, martwiący się Ren. Ale ja nienawidzę maku i choćby nie wiem co, nie dałabym rady go w siebie wmusić…\nChciałam czytać fragment z seksem i komentować na bieżąco, ale w sumie przeczytałam wszystko za jednym razem. Głupia Lovely. Dlatego powiem tylko, że to było genialne, a Rin na końcu był cudowny. W ogóle mam wrażenie, że on bardzo dobrze się dogadywał z Renem za dzieciaka. Sama nie wiem czemu.\n“- Bzyknąłbym cię pod choinką.” -> Chcę to! *^*\nCzyli Ren boi się koni. Wcale mu się nie dziwię. Co prawda u niego łączy się to ze smutną historią, ale ja też nie lubię koni tak bez powodu. A raczej, po prostu się ich boję. Z daleka chętnie na nie popatrzę, ale tylko tyle. Choć ja tak mam niemal ze wszystkimi zwierzętami, więc to nie dziwne.\nNo i ostatni fragment. Koszmar. Lubię smutne rzeczy, a to naprawdę było smutne. Jednak strasznie było mi szkoda Kotka. Biedactwo. Co prawda scena była jednocześnie bardzo kochana, jednak dużo bardziej smutna. Poza tym mam wrażenie, że jest z tym jeszcze gorzej niż wcześniej. Choć to pewnie wina silnego stresu. Jakby nie patrzeć, Kot cały czas się czym denerwuje. Czy dobrze wypadnie przed rodziną Rena, czy go zaadoptują, próbami, koncertem, wywiadem, pracą Rena, no i samym tym, że ma te koszmary. Padnie, jak tak dalej będzie.\nMimo wszystko, mam nadzieję, że zagra ten koncert. Choć boję się, że coś się na nim stanie. Jakiś głoś mi tak po cicho mówi. Bo z drugiej strony wydaje mi się całkiem przeciwnie i że koncert będzie świetny. Mam taką nadzieję.\nNo, i to chyba koniec. Pisałam ponad godzinę, ale napisałam! A tu zaraz do komentowania coś nowego. Bardzo mnie cieszy, choć wieczorem prawie na pewno nie dam rady nic naskrobać. Wigilia i te sprawy, a w dzień masa sprzątania. Choć w sumie nie wiem kiedy dodasz tę niespodziankę.\nW każdym razem pozdrawiam, też mocno kocham, tulam, ściskam, życzę we(ł)ny i te sprawy <3\nKunoichi 24 grudnia 2016 11:46\nCześć, Lovlusiu. :)\nZe świątecznym jedzeniem mam to samo. :D\nale i tak musi mu być przykro – tak, jest mu przykro, bo czuje się bezsilny. A on chce pomóc.\nRaz, uwielbiam, jak Kot mówi do Rena “mężu”, a dwa, Ren jest genialny. Pobił tym tekstem moje serce :D <3 <3 <3\nStrasznie przejmuje się opinią innych i tym, żeby być akceptowanym. Wcześniej nie przywiązywał raczej do tego tak dużej uwagi. - tak, dobrze to odebrałaś, Leks też o to pytała, tak właśnie jest :/\nA w ogóle, Dan i Kaien kiedy się polubili? Tak ogólnie przez akcję z Kotem czy było coś, co przegapiłam?... - wiem, że nie powinnam odpowiadać na to pytanie, ale nie, nie polubili się, po prostu świąteczna atmosfera zrobiła swoje :D\nLepiej żeby Kotek nie chudł ze stresu, bo on pewnie już nie bardzo ma z czego chudnąć… no, kości mu wystają :/\nNajlepszy tata ever <3 – zastępuje trochę Kotu ojca :)\nA Ren mi tak jakoś nie pasuje do dzieci. Znaczy, pewnie byłby wspaniałym rodzicem, bo to Ren, ale tak jakoś nie widzę go w roli tatusia. - ja w sumie też, ale nie napisałam, że to Ren kocha dzieci, po prostu dzieci do niego lgną. :D\nCzemu głupi Kot? Ja też bym pewnie poprosiła o sprecyzowanie :D – ja też :D ale Kot się stresuje w obecności mamy Rena. :) bo dalej nie jest pewien, co ona o nim myśli.\nWydaje mi się, że ona miała taki zdziwiony wyraz twarzy, bo pewnie zauważyła, że Kot zbladł i się chwieje. Przynajmniej tak mi się wydaje. - tak jest!\n“Pamiętam, że myślałem tylko o tym, że Seiko mnie zabije za paszteciki.” -> Byłam pewna, że właśnie o tym pomyślał! - na jego miejscu te bym tak myślała, naprawdę :D\nWitaj w gronie nielubiących maku <3\nUff, widzę, że ten strach Rena to nic wielkiego i więcej osób tak ma z końmi <3\nTak, to po prostu wróciło :/ bo miałaś rację – jak się stresuje, to miewa koszmary. Poza tym, wcześniej były oświadczyny, potem ślub, podróż poślubna, więc był szczęśliwy i nawet jak się stresował, to tak pozytywnie, a teraz emocje opadły i jest jak jest.\nDzięki, Lovluś, za komentarz i wenę :) też ściskam mocno i życzę Wesołych Świąt! :)\nShirohime 24 grudnia 2016 22:51\nKuunuś, kompletnie nie mam siły na pisanie konstruktywnego komentarza, ale chcę, żebyś wiedziała, że notka bardzo mi się podoba ♥ Czekam, aż Ren wytłumaczy się ze swojej niechęci do koni, bo mam wrażenie, że kryje się za tym coś ciekawego [choć pewnie bardzo smutnego, skoro tak wpłynęła na tego sadystę :c].\nDotychczas w Twoim opowiadaniu spotkałam:\n-swoje pierwsze imię\n-swoje drugie imię\n-pierwsze imię mojej mamy\nCzy jednak Kunuś-stalkerka?\nKunoichi 24 grudnia 2016 23:02\nShiruś <3 Widzę od kilku dni masz nowy awek :3\nhm, przypadeG, pewnie dlatego, że daję dośc popularne imiona? :D\nShirohime 24 grudnia 2016 23:05\nNowy awek bardziej pasuje do mojego charakterku ^-^\nNaprawdę są takie popularne? D: Bardzo rzadko je spotykam w swoim otoczeniu, dlatego zawsze się śmieję, jak widzę je u Ciebie :D\nKunoichi 24 grudnia 2016 23:17\nŁadny awek :)\nA to nie wiem, o które imiona ci chodzi? Kasię? Basię? Sandrę? Ale nieważne, śmiech to zdrowie, więc się sobie śmiej. :)\nShirohime 24 grudnia 2016 23:20\nJednorożki zawsze są ładne ♥\nChodzi o Martę [lub Martesię, jak nazywała mnie nauczycielka polskiego], Basię i Anetę :3\nKunoichi 24 grudnia 2016 23:36\nJulia Ayakashi 25 grudnia 2016 23:15\nOjejuśku, dawno mnie tu nie było, no ale wiadomo, święta i te sprawy:")\nBiedny Kotek, myślałam, że te koszmary to już przeszłość, ale jak widać jeszcze długa droga przed nim, mam nadzieję, że szybko się z tego wygrzebie ;/\nJejku, strasznie lubię rodzinkę Rena, wydają się być tacy otwarci i pozytywni ;3\nJestem mega ciekawa dlaczego Ren tak 'unika' koni, przecież to takie cudowne stworzenia, musi mieć z nimi naprawdę nieprzyjemne doświadczenia, żeby tak się zrazić\n'Dawno nie jeździłem konno' -to Kot w ogóle kiedykolwiek jeździł? Nie wiedziałam*^*\nNotka jak zwykle cudowna, ale o tym już wiesz:]]\nKunoichi 26 grudnia 2016 00:29\nNo, będzie się wygrzebywać, bo koszmary mu zostały (ale przynajmniej się przełamał i chce uprawiać seks). To będzie terapia pełną parą.\nO Renie i jego "miłości" do koni napiszę w notce Kota :)\nTak, Kot kiedyś jeździł, nie zdradzę, kiedy, jak i z kim :D\nJulia Ayakashi 29 grudnia 2016 15:41\nNo, to że się przekonał do seksu to już i tak połowa sukcesu, byle tylko te koszmary jeszcze przeszły;/\nJejku, nie jestem w stanie wyobrazić sobie Kotka na koniu xd\nKunoichi 17 stycznia 2017 22:11\nNo ujeżdżał źrebaki :D he he ;)\nWłaśnie teraz piszę Kota, seksy już w sumie są, fabuła też, zostały mi tylko te konie...\nYoshi Ramunne 17 stycznia 2017 20:10\nTaak troszku mnie nie było...\ntak troszku nie mam już co komentować...\nTak troszku mi przykro...\nAle powiem, że Cię kocham, Kuuuuno <3\nKunoichi 17 stycznia 2017 22:13\nAwwwwwww, Yoshi, fajnie, że jesteś :) <3 Dziękuję za miłość, napierdzielam teraz notkę Kota :)