Michał Lenarciński: 2016\nAutor: Lenarciński o 01:30 1 komentarz: Linki do tego posta\n„Turandot” po raz pierwszy w historii opery łódzkiej\nCo i komu ukradł Szostak?\nChyba wszyscy kolejni dyrektorzy łódzkiego Teatru Wielkiego mieli w planie wystawienie „Turandot”. Dlaczego przez blisko 50 lat TWŁ i ponad 60 lat opery w Łodzi zamiar ten nie został zrealizowany? Czy dyrektorzy rezygnowali bo zazwyczaj brakowało obsady, czy dlatego, że kasa okazywała się zbyt pusta, jak na przedsięwzięcie powołania na scenę chińskiego cesarstwa baśniowej epoki cesarza Altouma?\nTrzeba było odwagi dyrektora Pawła Gabary, by plan własny, a przy okazji kilku poprzedników, zrealizować. Łódź nareszcie ma swoją inscenizację ostatniej, niedokończonej przez Pucciniego, opery. Inscenizację zaskakującą w swej oryginalności.\n„Turandot” to jedność miejsca, czasu i akcji. Na cesarskim dworze, i wokół niego, rozgrywa się akt strzelistej miłości Kalafa, która w finale pokonuje zimne wyrachowanie, choć w istocie strach księżniczki Turandot. Prostym w sumie perypetiom, choć nie brak tu okrucieństwa, przygląda się dwór cesarski i lud chiński, chętnie oceniając bohaterów. Wyrafinowanie miesza się tu z prostactwem, przepych z biedą, duma ze strachem. A Pucciniemu świetnie komponowało się swą pierwszą (i ostatnią niestety) wielką operę z bogatym tłem społecznym, co słyszymy dziś w rozbudowanej i zachwycająco poprowadzonej partii chóru.\nW łódzkiej inscenizacji jest nieco inaczej: nie ma pałacu, nie ma kontrastu między pysznym dworem cesarskim a ubogim ludem Pekinu. Przedstawienie Adolfa Weltschka (inscenizacja, reżyseria, dekoracje, światła) jest w istocie spektaklem złożonym w hołdzie powojennej biedzie teatralnej. I trochę stylowi podlizującemu się wówczas nowej, socjalistycznej władzy. Z szaro-burego tłumu wyróżniają się: złotą koroną Turandot i barwnymi szlafrokami trzej ministrowie. Nie ma wspaniałego pałacu, nie ma wielkiego miasta. Nawet cesarz nie zasiada tu centralnie na monumentalnym tronie, a całkiem z boczku, na taboreciku, jakby nie chciał narzucać się swoją burżuazyjnością…\nTrochę może dziwić dziś decyzja przywoływania na scenę smutnych i biednych czasów powojennych, kiedy to teatry grały ambitny repertuar, ustawiając na scenie bardziej lub mniej zniszczone w zawierusze dekoracje, zakładając uratowane kostiumy nie kryjące, że czas świetności dawno już mają za sobą. Tym bardziej dziwi w kontekście tytułu, który obrósł taką tradycją inscenizacyjną, jak „Turandot”. I to tradycją przebogatej wystawy… Reżyserowi zresztą nie sposób odmówić konsekwencji: sposób ustawienia scen jest żywcem przeniesiony z czasów, kiedy w operze nikt z występujących nie musiał grać ani pokazywać emocji (nawet ruszać się nie musiał), bo wystarczyło że stał i śpiewał. I tak jest w łódzkiej „Turandot”: wszyscy stoją i starają się śpiewać zgodnie ze wskazaniami batuty dyrygenta, na niej koncentrując całą swą uwagę.\nMuzycznie przedstawienie przygotował Antoni Wit, który zrezygnował z emocjonalnego prowadzenia opery, na korzyść wyciszania orkiestry (wszyscy doskonale przygotowani, grali technicznie i intonacyjnie nienagannie) w najtrudniejszych dla solistów momentach. Skutkiem czego efekty dramatyczne nie były osiągane jednoczesnym wzmocnieniem dynamiki orkiestry i śpiewaków (In questa reggia wraz z całą sceną z zagadkami, Nessun dorma, cały finał), a ściszeniem w orkiestronie tak dużym, aż głosy Lilli Lee (Turandot) i Charlesa Kima (Kalaf) mogły sprawiać wrażenie odpowiednich do śpiewania tych partii. Oboje koreańscy soliści starali się, co było słychać, i co można docenić.\nZe szczególną sympatią słuchałem za to chóru. Zespół ma tu spore zadanie i przygotował się do niego bardzo starannie (najpewniej pod czułą opieką nowego szefa – Dawida Jarząba). Pięknie też wszystkie głosy zaśpiewały, co mnie cieszyło i zachwyciło, ale… Żeby nie wiem jak chór się starał, choćby nawet wyszedł ze skóry, to z 60 osobowego nie stanie się 100-120 osobowym. Nawet 500 plus tu nie pomoże. A do „Turandot” przydałaby się wzmocniona obsada. Bardzo by się przydała. Słychać to gołym uchem i widać gołym okiem, gdy spojrzeć w partyturę. Swoją drogą - gęstość orkiestracji jest imponująca.\nPremierowe przedstawienie przyniosło mi wszelako duże wzruszenie i dreszcz emocji. To była scena, kiedy ślepy Timur (Grzegorz Szostak) rozpaczał nad zwłokami Liu (Dorota Wójcik). To był moment, który powinien rozciągnąć się (i trwać) nad całym spektaklem: moment pięknego intonacyjnie, emocjonalnego śpiewania, zespolony z przejmującą kreacją aktorską. Są artyści, którym do stworzenia takiej kreacji wystarczy moment właśnie. I jak widać Grzegorz Szostak do nich należy. Mogę śmiało powiedzieć, że w Łodzi Szostak ukradł „Turandot” wszystkim. Widocznie tak miało być.\nAutor: Lenarciński o 19:35 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nZnacie imię i nazwisko?\nUrząd Miasta Łodzi ogłosił konkurs na stanowisko dyrektora Teatru Nowego. Zawarowano w nim m.in: posiadanie co najmniej 7-letniego stażu pracy zawodowej w sferze kultury, na rzecz:\npodmiotu zajmującego się prowadzeniem działalności kulturalnej (...) lub organizatora instytucji kultury na stanowisku związanym z nadzorem nad instytucjami kultury w rozumieniu ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej w przypadku świadczenia przez kandydata pracy na rzecz każdego z podmiotów określonych w lit. a i b, kryterium formalne zostanie uznane za spełnione po zsumowaniu okresów pracy w tych podmiotach; w przypadku jednoczesnego wykonywania pracy na rzecz podmiotów określonych w lit. a i b, okres ten nie będzie jednak zsumowany; posiadanie co najmniej 5-letniego stażu pracy zawodowej na stanowiskach kierowniczych;\nKto te warunki spełnia - wszyscy wiemy…\nW treści ogłoszenia nie jest natomiast napisane, że kandydat powinien znać teatr...\nAutor: Lenarciński o 00:10 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: Lenarciński o 01:18 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nJazdy bez trzymanki ciąg dalszy drogą jakiśtam numer\nSynkretyzm, pardonne moi\nNa którym piętrze absurdu umieścił Jarry „Ubu króla”? Wydaje się, że na ostatnim. Spektakl przygotowany przez Waldemara Zawodzińskiego w Operze Śląskiej pokazuje, że na naszym piętrze. Straszne? Tak samo jak zabawne. I prawdziwe.\nNajnowsza inscenizacja opery Krzysztofa Pendereckiego (napisanej 25 lat temu na zamówienie opery w Monachium i tam wówczas przyjętej dość chłodno) miała premierę w niedzielę 3 kwietnia. Szkoda, że nie pierwszego, może wówczas pomyślelibyśmy, że to żart? I byłoby łatwiej znieść, że sztubacka igraszka 15-letniego ucznia Alfreda Jarry’ego jest igraszką tylko…\nW Bytomiu, podobnie jak w Sosnowcu, scena z maleńkiej stała się wielka. Za sprawą scenografa (też Zawodziński) i interpretacji. Nie umiem odpowiedzieć sobie na pytanie czy byłoby to możliwe, gdyby reżyserię i scenografię firmowali dwaj różni twórcy. Inscenizacja, reżyseria i scenografia w tym spektaklu są tak zjednoczone, jak „rozstrzelona” jest partytura Pendereckiego, który w „Ubu…” zabawił się w twórcze cytowanie. Bo co też tu mamy: rytmikę i instrumentację Kurta Weilla, wspartą energią Verdiowskiego Makbeta, spojrzenie w czeluść Wagnerowskiego Pierścienia, dalekie westchnienie Straussowskiego Rosenkavaliera … Na pewno jest parzyście, co znakomicie ujął prowadzący spektakl zza dyrygenckiego pulpitu Jurek Dybał (wróżę karierę). Dwóm orkiestrom (operowej i wojskowej, bytomskiej) nadał rytm i silny wyraz, nie zaniedbując jednocześnie pewnego rodzaju luzu, na jaki pozwala kompozytor.\nTen luz, w każdej postaci, wykorzystał Zawodziński i jego współpracownice: Janina Niesobska – pełna inwencji choreografia i Maria Balcerek, „ odjechanymi” kostiumami przydająca osobowości jednostkowym i zbiorowym bohaterom. Zawodziński scenograf doskonale wsłuchał się w intencje Zawodzińskiego reżysera, dając spójny, a zarazem szalony i „porozrzucany” obraz Polski. Miejsca, które jest wszędzie i nigdzie. Oraz Rosji, bo przecież „Die Russen kommen!” (vide „Siódemka”).\nAlfred Jarry napisał swój dramaturgiczny drobiazg ponad sto lat temu, a oglądając „Ubu…” na scenie trudno oprzeć się wrażeniu, że to dziełko współczesne, publicystyczno-plakatowe. Oczywiście przepuszczone przez wszelkie możliwe zapory absurdu (zostało to, co na sicie). I dziś, mając świadomość, że granice absurdu Jarry przekroczył, tym trudniej jest godzić się na to, że oto oglądamy na scenie ojczyznę naszą współczesną. 50 lat po Jarrym Gombrowicz w „Operetce” napisał: „I wtedy lokajstwo rzuciło się na państwa”. W swojej śmiałości nie miał jednak tego, co nastoletni Jarry: nie wymyślił, że reformując prawo zlikwiduje się sędziów, a dokonując zmian w finansach, ukatrupi ekonomistów. Ech… życie. Życie, coś przerosło kabaret.\nPrzedstawienie Zawodzińskiego ma w sobie coś, co pozwala mu się rymować z muzycznymi intencjami Pendereckiego: jest zarazem migotliwe i konsekwentne, poważne i zabawne, uwodzicielskie i odrażające. Dawno na operowej scenie nie oglądałem tak doskonałego zjednoczenia muzyki z inscenizacją.\nW sukurs muzyce (niełatwej przecież) i reżyserii przyszli, bez wyjątku, wszyscy wykonawcy: od baletu, poprzez chór, septet Ripli (tu Chamów) po postaci drugoplanowe (pyszna wokalnie i fizycznie Anna Wiśniewska-Schoppa) do tytułowego, potwornego bohatera i jego kuriozalnej małżonki. W roli tytułowej doskonale zaprezentował się Paweł Wunder (choć momentami widać było i słychać obciążenie, jakim była ta partia dla artysty, to ja tu grzechu nie widzę), zaś towarzysząca mu niemal w każdej scenie Królowa Ubu, w wykonaniu Anny Lubańskiej okazała się kreacją na miarę wszystkich dotychczasowych dokonań artystki.\nLubańską śledzę od początków jej kariery. Nigdy nie zdarzyło się, żeby cokolwiek odpuściła wokalnie (a głos ma piękny i technikę doskonałą), aktorsko zawsze starała się być correct. Ale tym razem, w roli Ubicy, przeszła samą siebie. Nienaganna wokalnie, dała obraz kuriozalnego zwyrodnienia, prezentując jednocześnie wdzięk skretyniałej, lecz cwanej maglarki, skrzyżowany z majestatem prymitywu. Nic dziwnego, że publiczność zawyła z zachwytu i uwielbienia, kiedy artystka skromnie kłaniała się, dziękując za przedstawienie. I nic dziwnego, że widzowie wstali, kiedy, już po przedstawieniu, na scenie pojawili się Zawodziński i Penderecki. Panowie chapeau bas. To była jazda bez trzymanki.\nPS. Bardzo podobał mi się program pod redakcją Alana Misiewicza\nPS. Dobrze było tłuc się z Łodzi drogą numerjakiśtam do Sosnowca i Bytomia\nFot. Tomasz Griessgraber/Opera Śląska\nAutor: Lenarciński o 21:46 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nAutor: Lenarciński o 23:34 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nCzego ja w życiu nie robiłem? Właśnie wpadł mi w ręce wywiad ze zmarłą dziś Zytą Gilowską, sprzed niemal 13 lat. Miał urozmaicić wydanie magazynowe "DŁ". No i urozmaicił, a Gilowska, jako autorka dużej volty, urozmaiciła później politykę. Rozmawialiśmy w Sejmie, paląc papierosy, jakby nam lekarz zalecił. Historia pokazała, że moja rozmówczyni asertywności się nie nauczyła...\nMichał Lenarciński: Czy jest w pani życiu taki obrazek: uczona budzi się, służba podaje śniadanie w ogrodzie...?\nZyta Gilowska: Nie ma takiego obrazka. Budzę się, sama sobie robię śniadanie, służby nie ma. Kilka lat temu miałam panie, które pomagały mi w sprzątaniu, ale doszłam do wniosku, że nie umiem korzystać z ich pracy, ponieważ dawałam im zajęcia łatwe, a gdy przychodziło do cięższych - wszystko robiłam sama. Poza tym nie bardzo lubię obcych ludzi w domu. I nie jestem ani na tyle bogata, ani nie mam tak dużych pomieszczeń, bym nie mogła sobie sama poradzić. Nie ma we mnie niczego z prominenta, ani z uczonej, która biega w każdych okolicznościach po mieszkaniu w apaszce, garsonce i butach na obcasach.\n- Jak zatem biega po domu profesor Gilowska?\n- Biegam w legginsach, w t-shirtach. Jak każda normalna kobieta.\n- Dlaczego zainteresowała się pani samorządnością? Praca naukowa przestała wystarczać?\n- Bardzo interesowałam się obradami Okrągłego Stołu, interesowałam się przemianami ustrojowymi. I kiedy te zmiany nadeszły, wiedziałam, że na pewno pojawią się dwie ciekawe dziedziny: jedna to bezrobocie, druga to samorząd terytorialny. Ja chciałam zajmować się bezrobociem, bo w 1989 roku wiedziałam, że szybko ten problem się u nas pojawi.\n- Jednak zajęła się pani samorządem.\n- W samorządzie nie chciałam się realizować naukowo, ani w żaden inny sposób. Kiedy powstawały komitety obywatelskie i szukano chętnych do kandydowania, zwrócono się m.in. do mnie. A ja byłam tak wielką entuzjastką zmian ustrojowych, że nie widziałam powodu, aby odmówić. Potraktowałam to jako zaszczyt. A kiedy już się tam znalazłam, to robiłam tak jak wszystko, co robię w życiu - powiedzmy - z małym pomiarkowaniem. Bo jak już coś robię, to na całego. No i zmieniłam specjalizację naukową (z wykształcenia jestem ekonometrykiem) i zaczęłam zajmować się finansami. W samorządzie zawędrowałam na wszystkie możliwe szczeble, z kongresem władz lokalnych Rady Europy włącznie. Czas spędzony w samorządzie uważam za jeden z najlepszych okresów w życiu. Żałuję tylko, że ten poziom fascynacji samorządem u nas się nie utrzymał, wkroczyło tam znudzenie, prywata. Ale przecież wiem, że żyjemy na ziemi, a nie w raju, i nie każdy musi być takim entuzjastą, jak ja.\n- A co fascynującego jest w finansach publicznych?\n- Na pierwszy rzut oka może fascynować nas dobra architektura, a badanie manuskryptów już nie. Na drugi rzut oka, dzielimy rzeczy na łatwiej i trudniej przyswajalne. Jednak przy wnikliwym zapoznaniu się z materią, ja w każdym razie, nie widzę różnicy między zafascynowaniem wykopaliskami z kultury Majów, a podatkami czy finansami. Fascynacja nie bierze się z materii, tylko z głowy. Jeśli ktoś jest ciekawy świata, to nie jest w stanie zdobywać profesjonalnej wiedzy o tym świecie inaczej, niż poprzez żmudne badania. I wtedy wszystko dla amatora jest tak samo nudne, a dla zawodowca - ciekawe i pasjonujące.\n- Czy w profesjonalnym podejściu do pani pasji nie przeszkadza praca posła? Niedawno powiedziała pani, że marzy, by dotrwać do końca kadencji przy zdrowych zmysłach.\n- Nie mogę powiedzieć, że praca posła przeszkadza mi w wykonywaniu innych prac. Praca posła mi uniemożliwia wykonywanie jakichkolwiek innych prac. Świat staje się na naszych oczach, wszystkiego trzeba się stale uczyć. Powiem panu, że dla ludzi, którzy żyją z tego, że orientują się w świecie, współczesny okres jest bardzo brutalny. Ja nawet nie prowadzę życia rodzinnego takiego, jakie bym chciała. Natomiast sejm tej kadencji powszechnie jest oceniany jako bardzo trudny. Mamy wysokie, świadomie ukryte bezrobocie w sejmie, bo za tymi 460 posłami kryją się duże grupy osób, które nic nie robią. A do tego wpadliśmy w jakieś szaleństwo z tempem stanowienia prawa. Ta gorączka legislacyjna (twierdzę, że to właściwie jest już rzucawka), jest przerażająca. Nie jestem w stanie w tej chwili czytać, ani prowadzić analiz wszystkich ustaw, nawet tych związanych z finansami. Czuję się jak automat. Odnoszę niepohamowane wrażenie, że w sejmie tracę zdolność do systematyzowania informacji, syntetyzowania ich.\n- Czy to może oznaczać, że nie będzie pani chciała wziąć udziału w następnych wyborach?\n- Tak. Mój obecny stan ducha jest taki, że nie wyobrażam sobie kandydowania. Nie mówię, że na pewno nie będę kandydować, a że nie umiem sobie tego wyobrazić.\n- Wygrywa planowany dom z jeziorem w ogrodzie?\n- Nie. Dom z jeziorem też odpadł. Plany, które miałam natknęły się na lokalne układy interesów i wiem, że nie będę już mieszkała tam, gdzie myślałam.\n- Przeprowadzka do Warszawy?\n- Nie. Zostanę tam, gdzie jestem.\n- Jak pani podoba się polityka, jako umiejętność teoretyczna, a jak ta, z którą mamy do czynienia w Polsce?\n- Jak wszyscy inteligenci przeczytałam kilka książek związanych z polityką, poczynając od „Księcia” Machiavellego, ale właściwie przyszłam do polityki bez teoretycznego przygotowania. Polityka jest zgodna z moim temperamentem; ja bardzo lubię szybko reagować i lubię, gdy dużo się dzieje. A w nauce tego nie było, bo nauka jest taka majestatyczna, powolna i wartością samą w sobie jest tu namysł. I była we mnie zgoda, żeby w wir polityki wpaść. Ale ten wir staje się za duży. Co innego jest pokręcić się w wannie z hydromasażem, a co innego wpaść do „końskiego dołu”, jak w dzieciństwie nazywaliśmy wiry na Drwęce. Doszłam do wniosku, że wolę wannę.\n- Przy pani tempie i temperamencie podejrzewam, że w szkolnych lekturach opuszczała pani opisy przyrody, by gonić akcję...\n- Zawsze opuszczałam opisy przyrody, ale - na wszystko jest czas. Może nie interesują mnie literackie opisy, natomiast znajduję upodobanie w kontemplacji przyrody. Zauważyłam podróżując pociągiem, że wszystko, co dała nam natura, jest nieporównanie piękniejsze od tego, co budują ludzie. Nawet dostrzegając to, że wzdłuż torów kolejowych nie jest zbyt malowniczo.\n- Skoro wspomnieliśmy szkołę: jak było?\n- Zawsze było z górki, dobrze się uczyłam, miałam dobrą pamięć. Byłam zdyscyplinowana, ale jak na szkolne warunki za szybka. No i miałam skłonność do hardego odpowiadania nauczycielom, co było zbiorczo opisane jako pyskowanie. Generalnie jednak myślę, że byłam grzeczna. I nie byłam prymuską, nic z tych rzeczy; nauczycielom z dzióbków miodu nie spijałam.\n- Dobra uczennica, energiczna i pyskata; chłopaki „się nie bały”?\n- „Bały się”. Byłam bardzo zwyczajna, ale krnąbrna, ba, zdarzyło mi się nawet bijać.\n- Jak zakochuje się tak dynamiczna osoba?\n- To proste: po raz pierwszy zakochałam się jak miałam trzynaście lat w aktorze, który grał w radzieckiej komedii, nic nie wartej zresztą, pod tytułem „Tygrysy na pokładzie”. Główną heroiną była Lubow Orłowa i najbardziej cierpiałam nie dlatego, że on nie widział, że mi się podoba, ale dlatego, że nie mogłam pojąć jak on mógł iść do tak tandetnej, tlenionej blondyny. Cha, cha, cha. To była pierwsza miłość.\n- Następne były już bardziej realistyczne.\n- Jak poznała pani męża?\n- Na wakacjach. Miałam siedemnaście lat, zdałam do ostatniej klasy maturalnej, a on imponował mi bardzo, bo był dorosły.\n- A jak dziś znosi pani posłowanie?\n- Lepiej ode mnie. Mąż jest doświadczony, pracował w nie jednym miejscu, jest bardziej ode mnie cierpliwy i ma większy dystans. Kiedy przyjeżdżam do domu zwykle mam niewesołe wiadomości i utyskuję, mąż zdecydowanie mnie wspiera. A czasami, jak sam mówi, prostuje mi ścieżki.\n- Czy trafiają się pani, w domu może najczęściej, wolne chwile? Jeśli tak, to co wtedy: telewizja, kino, książki?\n- W Warszawie mam mało tych chwil, w ciągu ostatnich dwóch lat byłam, wstyd się przyznać, trzy razy w teatrze, raz w kabarecie i dwa razy w kinie. Kiedy mam chwile dla siebie, wtedy czytam. Najbardziej zaś odpoczywam przy lekturze gazet; czytam ich wielkie ilości. Lubię to.\n- Jak rozwinęła by pani profesor takie sformułowania: praca to...\n- To oczywisty dla mnie obowiązek, często przyjemność, satysfakcja, czasami zbędny trud..\n- Najważniejszy obowiązek...\n- Starać się być porządnym człowiekiem.\n- Nie przeszkadzało by mi, gdyby...\n- Wszyscy byli piękni, zdrowi, młodzi i bogaci.\n- Chamstwa i fanatyzmu.\n- Jestem sumienna, skromna, lubię poleniuchować. Co jest pani najbliższe?\n- Lubię poleniuchować. Sumienna też chyba jestem, bo gdybym nie była, to pewnie bym tak nie zasuwała.\n- Krzyczę gdy...\n- A co panią złości?\n- Głupota mnie najbardziej złości.\n- Zatem co panią uspokaja?\n- Mnóstwo rzeczy: muzyka, lektura, rozmowa z przyjazna osobą. I wpatrywanie się w fale morskie, w płonące ognisko. Gdy mam czas, zdarza mi się odprężyć układając pasjanse.\n- Grywa pani w karty?\n- Grywałam na studiach i to bardzo intensywnie. Przez te pięć lat na grę w brydża przeznaczałam znacznie więcej czasu, niż na naukę.\n- Czy uważa pani, że kłamstwo może być kiedykolwiek potrzebne?\n- Kłamstwo po prostu jest. Programowo jestem przeciwko kłamstwu, ale zastanawiając się nad jego trwałością, myślałam, że można skłamać, aby kogoś nie zranić. Ale weźmy taką sytuację: zdradzający mąż zapewnia o swojej wierności. I tu już nie chodzi o kłamstwo, ale o oszustwo. Kłamstwo jest częścią zła tego świata, ale z kolei zło jest też częścią świata.\n- Co uważa pani za skandal?\n- Ostentacyjne, szydercze, cyniczne kłamstwo.\n- Zdarzyło się pani pójść od kąta i płakać?\n- Wiele razy. Z żalu, ale częściej ze złości. Uważam, że kobiety najczęściej płaczą ze złości lub w silnym gniewie. Gdybym nie krzyczała, nie płakała, to pewnie zwariowała bym; stresy trzeba odreagowywać.\n- A zdarza się, że gotuje pani obiad?\n- Jak najbardziej, przecież jestem gospodynią domową. Kiedy moja bazą jest dom, czekam na męża z obiadem. Przez dwadzieścia lat małżeństwa byłam tak klasyczną gospodynią domową, że aż wstyd się przyznać. Od tego czasu zostały mi pewne nawyki: wspólne posiłki, robienie przetworów na zimę (od trzydziestu lat robię kiszone ogórki w słoikach). I gdy gotuję, to zawsze od podstaw, nigdy z półproduktów.\n- Czy zmieniłaby pani coś w swoim życiu?\n- Siebie. Może przesadzam, ale chciałabym nauczyć się odmawiać. Jestem bardzo mało asertywna i z tego powodu często jestem sama na siebie zła.\nAutor: Lenarciński o 22:04 Brak komentarzy: Linki do tego posta\n„Turandot” po raz pierwszy w historii opery łódzki...


Trwa plebiscyt „Superbohaterka Wysokich Obcasów” – SATinfo24.pl\n28 marca 2018 Grzegorz Stapiński\tBrak komentarzy\tAGORA, Wysokie Obcasy\nJuż po raz trzeci „Wysokie Obcasy” – tygodnik ukazujący się z „Gazetą Wyborczą” – organizuje plebiscyt na „Superbohaterkę Wysokich Obcasów”. Kapituła plebiscytu i czytelniczki wybiorą kobiety, które najbardziej poruszyły ich wyobraźnię w minionym roku. Laureatki zostaną ogłoszone podczas uroczystej gali 16 kwietnia 2018 r.\nW plebiscycie nominowanych jest 17 niezwykłych kobiet, które w 2017 r. stały się bohaterkami artykułów opublikowanych na łamach „Wysokich Obcasów”, swoim życiem, postawą i wartościami rozpalając wyobraźnię czytelniczek i redaktorek tygodnika. To kobiety, które swoją śmiałością i wizją zmieniają świat, zarażają innych energią, siłą i niezłomnością i potrafią przezwyciężać zarówno osobiste bariery, jak i społeczne czy polityczne ograniczenia. Czasami to osoby słynne, gwiazdy sceny, nauki, biznesu, na przykład modelka Anja Rubik czy dziennikarka i podróżniczka Martyna Wojciechowska, a czasami znane jedynie lokalnie, m.in. ekolożka Wiola Smul, nauczycielka Marina Hulia czy naukowczyni Agata Kołodziejczyk.\nSylwetki wszystkich nominowanych bohaterek można znaleźć na stronie Wysokieobcasy.pl/superbohaterka.\n„Superbohaterkę Wysokich Obcasów” wybierze kapituła, w skład której wchodzą m.in. redaktorka naczelna „Wysokich Obcasów” Ewa Wieczorek, wydawczyni tygodnika oraz „Wysokich Obcasów Extra” Joanna Mosiej-Sitek, prof. Monika Płatek oraz prezes Agory Bartosz Hojka. Swoją nagrodę będą mogły przyznać również czytelniczki w plebiscycie na stronie Wysokieobcasy.pl/superbohaterka. Te z nich, które zdecydują się uzasadnić swój wybór, będą mogły powalczyć o nagrody ufundowane przez partnerów plebiscytu. Głosowanie już się rozpoczęło i potrwa do niedzieli, 8 kwietnia br.\nTytuł „Superbohaterki Wysokich Obcasów” zostanie wręczony podczas uroczystej gali w poniedziałek, 16 kwietnia br. w Teatrze Studio w Warszawie.\nPlebiscyt „Superbohaterka Wysokich Obcasów” wspiera promocja w prasie („Gazeta Wyborcza” i jej tygodniki), w internecie (media społecznościowe) oraz autopromocja. Kampanię przygotował Dział promocji „Wysokich Obcasów” i „Wysokich Obcasów Extra”.\n← Jeszcze więcej informacji z Twojego Regionu\nWataha 2 najlepszym serialem 2018 →\n19 września 2018 10 listopada 2018 Grzegorz Stapiński\t0\nKolejna edycja „Turnieju Miast” w Radiu Pogoda


Jak szybko oczyścić kalmary - Różne 2017 - Magazyn dla modnych kobiet 2017\nMagazyn dla modnych kobiet ⇒ Różne 2017 ⇒ Jak szybko oczyścić kalmary\nKalmary często przyciągają naszą uwagę w przeddzień święta, i, niestety, życie codzienne jest rzadkim gościem na naszym stole. Sympathy występuje, ponieważ w naszej codziennej diecie spada produkt niskokalorycznej w nim tylko 78 kcal na 100 g produktu.\nPoza kalmary owoce morza jest w stanie uzupełnić naszemu organizmowi jodu, żelaza, niklu, kobaltu i wiele witamin. Kalmary przygotowane szybko i łatwo, są częścią różnych sałatek, najsmaczniejsze danie, być może, jest smażone kalmary. Wielu młodych gospodyni myśleć o tym, jak szybko oczyścić kalmary i mają tendencję do kupowania już oczyszczone. Proces jest prosty i nie wymaga dodatkowego czasu i wysiłku. Podobnie jak w każdym biznesie, aby szybko oczyścić kalmary wymaga pewnego doświadczenia.\nprawie niemożliwe, aby znaleźć w naszych sklepach świeże kalmary, sprzedawane są mrożone lub w lodówce. W żywności spożywane głowę, macki i ciało.\nJesteś przyniósł do domu mrożone kalmary, albo muszą być rozmrażane, czyste i gotować, lub po prostu wysłać zamrażarkę, czekając na właściwy moment, aby przygotować. Rozmrażania, czyste i nie mogą być ponownie zamrożone. Tym samym smaku i kalmary użyteczne właściwości zostaną utracone.\nChłodnie kalmary można szybko czyste i nadal działać w zależności od okoliczności, wystawiać je do zamrażania lub rozpocząć gotowanie.\nPrzed szybkim kałamarnicy czyszczenia trzeba rozmrażać je poprawnie. Rozmrożenia się na dwa sposoby: w zimnej wodzie i w powietrzu w temperaturze pokojowej. Gdy woda rozmrażania temperatura wody nie powinna być wyższa niż 20 °. Woda powinna być trzy razy więcej niż kalmary. Produkt niedopuszczalne zalać gorącą wodą, może zmienić kolor pigmenty są w upadku skóry do tkanki mięśniowej. Rozmrażanie kalmary w powietrzu jest uważane za bardziej racjonalne, temperatura powietrza powinna być 18-20 stopni. Proces jest zakończony, jeśli kalmary są cięte nożem.\nJak szybko oczyścić kalmary, aby rozpocząć. Squid tuszy należy rozważyć, to musi być w stanie nienaruszonym, bez uszkodzeń. Następnie umyć zimną bieżącą wodą. Teraz trzeba zdjąć głowicę, to tylko jeden ruch. Teraz należy przygotować miskę wody z lodem i czajnik z wrzącą wodą. Wlać wrzącą wodę kalmary i szybko przełożyć do lodowatej wody. Po tym, że skóra jest łatwa do rozdzielenia i do gwiazdy.\nMożna szybko oczyścić kalmary trochę inaczej. Przygotuj miskę z wodą podgrzewaną do 65-70 stopni, umieścić go rozmrażać kalmary przez 5 minut. Wymieszać z tarciem tusz sobą zaczynają oddzielić skórkę. Następnie Squid myte pod zimną bieżącą wodą. Jeśli skórka nie jest przenoszony w całości, procedura jest powtarzana. Równowaga w twardej skórce usunąć za pomocą szczotki.\nJeśli spodziewasz się gości i trzeba szybko oczyścić kalmary, następnie 30-60 sekund zanurzyć w gotującej się wody, energicznie mieszając cały czas. Skórki oddzielne i łatwe do przejść z dalszego mycia pod bieżącą wodą. Ta metoda jest tylko dobre tempo na tym koniec jego zalet. W rezultacie, w produkcie nieprzyjemny zapach i kolor zmienia się wskutek wypłukiwania minerałów jakości odżywczej znacznie utracone.\nJak szybko czystym kalmary i nie tracą smak i korzystne właściwości. Tam jest bardziej czasochłonny proces, w którym skórka jest usuwany ręcznie. Rozmrażania kalmary nie jest kompletna i aż do chwili, kiedy film będzie łatwo oddzielić i usunąć wnętrzności. Chociaż czasochłonne, nie jest trudniejsze niż usunięcie błony z wątroby wołowej. Po usunięciu folii przemywa się bieżącą zimną osnowę wody.\nMacki można czyścić tylko ciepłą wodą.\nMówiąc o zbliżającej się kalmary czyszczenia nie wspominając o dużej podłużną chrząstkę. Usuń koniecznie musi to zrobić z łatwością, ale nie muszą zakłócić delikatną tkankę. Następnie trzeba usunąć oko, tylko cięte nożem. Następnie trzeba znaleźć i wyciąć dziób. Nie zdziw na mieszkańca głębinowych, jest i będzie łatwo znaleźć różnice. Należy również wyciąć.\nZrozumieć zasady, jak szybko oczyścić kalmary, można łatwo przyrządzić wiele pysznych sałatek. kalmary Taste wymówione, doskonale połączone z innymi owocami morza, to jest łatwe do rozpoznania w morzu koktajli i skomponowanych sałatek. Ale podstępne sztuczki związane z prawidłowym leczeniu kalmary, nie kończy się na czyszczenie. Niewłaściwe gotowania może zastąpić smaczny produkt, aby otrzymać pasek gumy. Nie można strawić kalmary. We wrzącej wodzie kalmary muszą być gotowane więcej niż 3-6 minut. Gdyby okazało się, że wymagany czas jest pominięty, kalmary trzeba gotować do jednej godziny. Następnie, będzie miękki, ale znacznie zmniejszone.\nJak widać oczyścić kalmary jest bardzo prosta. kalmary mięso jest bardzo przydatny produkt diety o wysokiej zawartości białka. Jest zalecany do diety, zdrowego odżywiania, a także dzieci. Oferujemy gotować kałamarnicę z kwaśną śmietaną. To danie może być codziennie lub świąteczny.\nKalmary w śmietanie.\nIlość produktów spożywczych, określa się w zależności od smaku. Gotować kałamarnicę, śmietanę, cebulę i olej roślinny. Przyprawy i przyprawy również odebrać smak, ale obowiązkowy czarny pieprz, sól i koper.\nWe wrzącej wodzie, niższe surowe squid przez jedną minutę. Skórka jest zminimalizowany i można je łatwo usunąć. Teraz umieść go w zimnej wodzie. Następnie spłukać pod bieżącą wodą, usunąć chrząstki struny grzbietowej. Cebule pokroić w dużych pierścieni i smażyć na oleju roślinnym. Squid plaster, grubość pierścienia nie powinna przekraczać 0, 5 cm. Umieścić na patelni z cebulą i gotować 2 minuty. Następnie dodać śmietanę, czarny pieprz, sól. Gotować na średnim ogniu, pod przykryciem przez 5 minut. Aby tabela kalmary podawane na zimno, nabijane z pietruszki.\nCzyszczenie kalmarów (film warto obejrzeć z włączonymi napisami) Wideo.\nPoprzedni Artykuł Jak radzić sobie z nieśmiałością\nNastępny Artykuł Kobiety zazdroszczą: skąd się wzrasta?


Czas - OK-KOLEJ.pl - Pozytywna Galeria Kolejowa\nSP42-056 08.07.2017 | Lipowa Tucholska\nLipowa Tucholska. Wielu z nas tu było, by uchwycić pociąg na tej interesującej stacji. Ze wszech miar ciekawe to miejsce ma kilka faktów, przez które wydaje się, że czasoprzestrzeń zagina się tutaj w tunel, przez który można zajrzeć w nieco inny świat.\nTu nadal semafory kształtowe stoją, choć już tylko na równi stacyjnej, to jednak nadal dzielnie się trzymają. A do tego nadal oświetlają je lampy naftowe. Niewiele jest już takich miejsc.\nNa stacji stoi pokaźna jak na to miejsce wieża wodna. Nadal jest czynna, pomimo że na stacji nie ma już żadnego żurawia. A jednak musi działać dla mieszkańców domów kolejowych. Bez niej nie mieliby wody. Podobno rurociąg nie opłaca się dla władz, bo stacja jest daleko a najbliższe ujęcie (Szlachta) leży w innym województwie.\nCzas dziwnie obchodzi się z tym miejscem. A jednak dla wszystkiego co zaistniało w czasie, kiedyś on się kończy. Dla semaforów, wieży, SA102 i dla nas.\nNa przeciw budynku stacyjnego znajduje się nieco schowany przed wzrokiem odwiedzających tę stację grób. Widać, że mimo upływu czasu, ktoś o niego dba. Wiele razy byłem w Lipowej, ale natknąłem się na niego pierwszy raz podczas przejazdu specjalnego SA102-002. Jeśli ktoś wie, dlaczego znajduje się on właśnie w tym miejscu, to proszę o informację o tym, dlaczego tu jest.\nMimo wszystko jest w tym pewien ładunek nadziei. Choćby ten SA102, który był już w zasadzie uznany za martwego, a ożył. Został uratowany. Stoi teraz w Skansenie w Jaworzynie Śląskiej, odzyskał pierwotne barwy i jest nawet sprawny. Wiara tych, którzy nie chcieli by przepadł, przekuła zamiar w skutek. Determinacja i wiara w osiągnięcie celu czynią cuda.\nA na zdjęciu SA102-002 jako pociąg specjalny "Bory Tucholskie", zorganizowany przez SMK Chojnice. Projekt zorganizowano jako przejazd pożegnalny dla tej serii pojazdów, które zniknęły z pomorskich szlaków.\nDodano: 31.10.2020 18:24\nInne w Kategorii SA101 / SA102\nKasper Jan Kwiatkowski\t 01.11.2020 10:30\nGrobem opiekuje się jedna z osób mieszkających niedaleko stacji. To jest bardzo tragiczna historia:\n"Jedno z najbardziej tragicznych wydarzeń w historii Lipowej Tucholskiej wydarzyło się w lipcu 1945 r. Mimo zakończenia II wojny światowej po Polsce wciąż przemieszczały się duże formacje wojsk sowieckich. Pewnego pięknego, ciepłego, majowego dnia 1945 r. na stacji zatrzymał się pociąg wojskowy relacji Gdańsk – Bydgoszcz, wypełniony sowieckimi żołdakami. Z jednego z wagonów wyrzucono na peron zmasakrowane ciało kobiety. Mimo podjętej przez polskich kolejarzy akcji reanimacyjnej kobieta ta wkrótce zmarła. Zdążyła tylko powiedzieć, że była Niemką porwaną przez Sowietów w Gdańsku. Na trasie do Lipowej była wielokrotnie gwałcona i bita za stawianie oporu. Zmasakrowane ciało wyrzucono na peron, jak bezużyteczny przedmiot."\nDate created: 08.07.2017 11:35:46


Deszcz, błoto i kraksy. Sonny Cobrelli zwycięzcą "Piekła Północy" - Dziennik.pl\nDeszcz, błoto i kraksy. Sonny Cobrelli zwycięzcą "Piekła Północy"\n3 października 2021, 17:52 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nSonny Colbrelli na mecie wyścigu Paryż-Roubaix / PAP/EPA / CHRISTOPHE PETIT TESSON\nWłoch Sonny Colbrelli wygrał słynny kolarski klasyk Paryż-Roubaix. Zawodnik ekipy Bahrain Victorious wyprzedził towarzyszy ucieczki Belga Floriana Vermeerscha (Lotto Soudal) i Holendra Mathieu van der Poela (Alpecin Fenix).\n31-letni Włoch miał bardzo udany sezon, m.in. zdobył w Trydencie tytuł mistrza Europy. W niedzielę odniósł największy sukces w karierze.\nWyścig naznaczony deszczem, błotem i kraksami\nDebiutujący w "Piekle Północy" Michał Kwiatkowski nie liczył się w rywalizacji. Jego kolega z grupy Ineos Grenadiers 37-letni Michał Gołaś startował po raz ostatni i w niedzielę zakończył karierę sportową.\nSonny Colbrelli Paryż-Roubaix kolarstwo\nMistrzyni olimpijska doznała poważnej kontuzji po upadku


Uważaj z używanymi Teslami, czyli niespodziewana odmowa ładowania - LEFTLANE.PL\nUważaj z używanymi Teslami, czyli niespodziewana odmowa ładowania\nZ kuriozalną sytuacją spotkał się ostatnio jeden z właścicieli Tesli. Podczas kilkugodzinnej podróży ze swoją rodziną, chciał naładować swój samochód za pomocą Superchargerów. System odmówił ładowania. Okazało się, że producent zablokował właścicielowi tę możliwość. Powód? Stłuczka. Tesla nie obsługuje samochodów, które uległy kolizjom.\nW ostatnich latach sporo widzieliście pewnie materiałów na YouTube, w których widocznie podekscytowani właściciele Tesli dzielili się swoimi wrażeniami z codziennej jazdy. Podobnie dużo powstało też testów i recenzji. Wszystko to dotyczy jednak samochodów praktycznie nowych, świeżo po opuszczeniu fabryki. Sceptycy lubili pytać a co z taką Teslą po kilku latach? Jak z używanymi modelami po przejściach? Poniższa historia być może zaspokoi ich ciekawość.\nRozbiłeś Teslę? Nie naprawiaj, nie sprzedawaj\nHistoria zaczyna się od zakupu używanej Tesli po drobnej stłuczce. Choć nie podano, czy to Model S lub Model X, w opisywanej historii nie ma to kluczowego znaczenia. Jak opisano twórcy kanału Rich Rebuilds, samochód miał uszkodzone przednie drzwi i błotnik. Uszczerbek był tak mały, że nie wybuchły poduszki powietrzne, a wgniecenia nie przeszkadzały w przy jeździe i użytkowaniu.\nNieco po zakupie, właściciel Tesli wymienił opisywane elementy. Naprawa pozwoliła mu cieszyć się samochodem, jak nowym. Ukazywał to nie tylko wygląd, ale i wsparcie systemu samochodu. Auto otrzymywało informacje o wszelkich aktualizacjach, a także bez problemu mogło być ładowane z sieci autoryzowanych stacji Supercharger.\nI tutaj właściciel, jak się okazało, zupełnie nieświadomie igrał z ogniem. Oficjalnie bowiem Tesla nie obsługuje jakichkolwiek swoich samochodów, które uległy wypadkom. Drobnym lub poważniejszym, nie ważne. Dyskwalifikują one z możliwości otrzymywania informacji o aktualizacjach systemu, serwisowania i ładowania z Superchargerów.\nJak wspomnieliśmy wyżej, właściciel deklaruje, że nie miał pojęcia o regulaminie Tesli w sprawie samochodów po przejściach i użytkował auto w spokoju dłuższy czas. Przed planowaną wyprawą urlopową do Kalifornii, postanowił oddać swój samochód do autoryzowanego serwisu na generalny przegląd. Samochód przyjęto, a mężczyzna otrzymał jako auto zastępcze serwisową Teslę Model X.\nNo i tutaj wszystko się zaczęło. Podczas prac serwisowych, pracownicy wykryli status samochodu i zgodnie z regulacjami Tesli zmuszeni byli powiadomić o tym fakcie centralę. Jako że gwarancja utraciła ważność, serwis obciążył właściciela kosztami prac. Końcowo udało się jednak zawrzeć ugodę, na mocy której właściciel pechowej Tesli odzyskał ją do dalszego użytkowania bez uiszczania opłaty za pozagwarancyjną naprawę.\nKoszmar w Kalifornii\nKierowca postanowił nie zarzucać swoich planów urlopowych. Jakim cudem, dowiadując się o sprawach utraty gwarancji, nie doszła do niego informacja o braku możliwości ładowania z Superchargerów? Nie wiemy. Co się stało podczas wypadu do Kalifornii – możecie się jednak domyśleć. Po sześciogodzinnej podróży kierowca chciał naładować swoją Teslę. Ku jego zaskoczeniu, mapa nie pokazała żadnych ładowarek w bliskiej okolicy, choć w Kalifornii jest ich pełno. Gdy w końcu na skutek obserwacji na ekranie smarftona, znalazł jedną – system odmówił naładowania samochodu.\nBrzmi to jak koszmar i istotnie – samochód wyładowany bagażem i rodziną kierowcy nie był dalej zdatny do użytkowania. Jedyną opcją pozostało odholowanie samochodu 160 kilometrów pod dom przyjaciela kierowcy, gdzie kierowca wypożyczył samochód do dokończenia nieudanego wypadu. Później zadzwonił on do serwisu, z prośbą o wyjaśnienia.\nW odpowiedzi mężczyzna usłyszał, że nie ma problemu, samochód może zostać przywrócony do roli pełnoprawnego samochodu. Warunkiem jest uiszczenie opłaty w wysokości ok. 36 000 złotych, dodatkowo płacąc oczywiście za zaległą – jak widać tylko chwilowo – zapomnianą opłatę za przegląd generalny.\nKto tutaj jest ofiarą, a kto oprawcą? Nikt. Obie strony za to wykazały się niestarannością i niedokładnością. Kierowca powinien poczytać na temat sytuacji prawnej niektórych używanych modeli, próbując dowiedzieć się zwłaszcza o sytuacji przy okazji wizyty w serwisie. Gdyby komunikacja między mężczyzną, a serwisem nie zawiodła – być może udałoby się uniknąć problematycznej sytuacji na urlopie. A może kierowca wiedział, ale stwierdził jakoś to będzie? Tutaj pozostaje już tylko gdybać.\nTesla również ma tutaj sporo za uszami. Raz, że powinna już w trakcie wizyty w serwisie wyłączyć samochód ze wsparcia i poinformować o tym właściciela. Dwa, gdy już jednak zorientowała się, że „tego modelu nie obsługujemy” – w dobrym geście byłoby poinformować o tym właściciela. Zwłaszcza, że sprawa dotyczyła utracenia możliwości ładowania samochodu z popularnej sieci ładowarek.\nMiejmy nadzieję, że morał z tej historii będzie jeden – choćby jak dziwne i nielogiczna była polityka Tesli, mamy nadzieję, że usłyszy o niej więcej osób. Zwłaszcza tych, które są zainteresowane zakupem używanej Tesli.


29 znalezionych zdjęć w kategorii 'wszystkie kategorie' . Sortowanie: 'data publikacji/malejaco'. Ta galeria zawiera ogółem 29 zdjęć. Galerię dodano 28 Sep 2006 (Thursday). Liczba wyświetleń zdjęć z tej galerii: 162045. Adres tego albumu http://fotoswiat.pl/galeria/list.php?exhibition=45. Galeria została oparta na skrypcie Exhibit Engine 2.04. Fotografie chronione są prawem autorskim. Zabronione jest jakiekolwiek wykorzystywanie bez zgody autora.


Osocze bogatopłytkowe Łódź | Neo Beauty\nPłytki krwi są morfologicznym składnikiem krwi, odgrywającym ważną rolę w procesie gojenia i regeneracji tkanek. Posiadają one substancje zwane czynnikami wzrostu, które stymulują poszczególne fazy procesów regeneracji i gojenia tkanek. Osocze bogatopłytkowe wspiera powstawanie nowego kolagenu i poprawia ukrwienie skóry , co prowadzi do poprawy elastyczności , napięcia, tekstury i barwy skóry.\nTerapia osoczem bogatopłytkowym to wspaniały zabieg dedykowany dla pacjentów poszukującym produktów naturalnych lub nie mogącym korzystać z wielu preparatów z powodu uczuleń. Pozyskując osocze bogatopłytkowe z krwi pacjenta, pobudzamy komórki skóry do biostymulacji poprzez działanie na nie czynnikami wzrostu.\nMetoda ta jest wykorzystywana od wielu lat w chirurgii rekonstrukcyjnej, ortopedii i stomatologii. W medycynie estetycznej jest wykorzystywana na potrzeby odnowy skóry. Zabieg wykonywany jest metodą mezoterapii igłowej czyli wykwalifikowany personel medyczny pobiera krew pacjenta ,następnie lekarz po przygotowani preparatu z osocza ostrzykuje daną okolicę ciała .\nZabieg ten można podawać w każda okolicę ciała ,w skórę twarzy, szyi, dekoltu, rąk, głowy .\nProcedura trwa ok godziny.\nPodanie preparatu osocza w zmarszczkę stymuluje komórki macierzyste do namnażania i pobudza fibroblasty do wytwarzania nowego kolagenu. Efekty zabiegu pojawiają się stopniowo wraz z odbudowującymi się włóknami kolagenowymi. Skóra po 1-2 tygodniach staje się bardziej napięta i wygładzona. Zabiegi należy powtarzać w zależności od potrzeb.\nPrzeciwwskazania: choroby autoimmunologiczne, zaburzenia krzepnięcia krwi, ostre choroby zapalne, ciąża i laktacja.\nrewitalizuje skórę twarzy, szyi, dekolty, rąk\npoprawia ukrwienie skóry i wygładza zmarszczki\nhamuje proces łysienia\nprzyspiesza gojenie również po innych zabiegach, np. w stomatologii\nWampirzy lifting jest jednym z najskuteczniejszych i bezpiecznych zabiegów z medycyny estetycznej.\nJest to preparat krwiopochodny, który zawiera zwiększoną liczbę płytek krwi. Osocze bogatopłytkowe znane jest także pod angielską nazwą Platelet Rich Plasma, w skrócie PRP. Skoncentrowane płytki zawarte w niewielkiej ilości osocza, uzyskuje się poprzez odwirowanie krwi. Aby otrzymać osocze bogatopłytkowe, bezpośrednio przed zabiegiem pobiera się od pacjenta krew. Następnie krew ta poddana jest wirowaniu, co pozwala uzyskać pożądany preparat.\nJakie szczególne cechy posiada osocze bogatopłytkowe? Koncentrat taki zawiera wiele czynników wzrostu, a także białka — między innymi fibrynę, które odpowiedzialne są za adhezję. Te właściwości sprawiają, że osocze bogatopłytkowe w ortopedii, stomatologii i medycynie estetycznej używane jest coraz częściej. A jakie dokładnie działanie mają czynniki wzrostu obecne w PRP? Przede wszystkim intensyfikują procesy regeneracji tkanek. Kolejną istotną rolą, jaką odgrywa osocze bogatopłytkowe, jest oddziaływanie na fibroblasty, które motywowane są do wytwarzania kolagenu. Wspomagają także tworzenie nowych naczyń krwionośnych i poprawiają mikrokrążenie.\nKiedy zalecany jest zabieg osoczem bogatopłytkowym?\nZe względu na swoje właściwości i działanie, zabiegi metodą PRP zdobyły największą popularność w dwóch gałęziach medycyny — ortopedii i medycynie estetycznej. Ostrzykiwanie osoczem jest doskonałą alternatywą dla osób, które ze względów zdrowotnych (alergia, lub inne przeciwwskazania) nie mogą stosować innych wypełniaczy. Lifting wampirzy — bo również pod taką nazwą znany jest zabieg z osoczem bogatopłytkowym — zalecany jest w celu niwelowania oznak starzenia. Doskonale wygładza fałdy, bruzdy, zmarszczki — również kurze łapki w okolicach oczu. Skóra po zabiegu osoczem bogatopłytkowym jest wyraźnie jędrniejsza, zregenerowana, a jej gęstość zwiększona.\nMezoterapia osoczem bogatopłytkowym zalecana jest także Pacjentom mającym problem z przesuszoną, zmęczoną skórą. Wampirzy lifting pozwala nie tylko zniwelować oznaki starzenia się skóry, ale także wyrównuje jej koloryt, usuwając przebarwienia, cienie i blizny. Terapia PRP zapewnia kompleksową regenerację skóry twarzy, dekoltu, szyi i dłoni. Ale to nie jedyne obszary, na które stosuje się tę metodę. Aplikowanie osocza bogatopłytkowego na włosy również daje pozytywne efekty. Opóźnia proces łysienia, pobudza włosy do wzrostu. Sprawia, że stają się gęste, mocne i zdrowe.\nKiedy podaje się osocze krwi w ortopedii?\nNie tylko medycyna estetyczna doceniła działanie osocza bogatopłytkowego. Używane jest ono w przypadkach urazów stawów, takich jak skręcenia, urazy ścięgien, urazy kolan. Osocze bogatopłytkowe w ortopedii wykorzystywane jest jako alternatywa leczenia kontuzji. Co najważniejsze, nie wymaga ona interwencji chirurgicznej. Opinie pacjentów potwierdzają działanie terapii PRP osoczem bogatopłytkowym. Z metody tej korzystają profesjonalni sportowcy, ponieważ pozwala na szybkie odzyskanie sprawności. Ostrzykiwanie osoczem bogatopłytkowym chorego obszaru, np. kolana, łokcia, barku lub ścięgien przynosi szybką poprawę stanu zdrowia i jest znacznie mniej inwazyjne niż tradycyjne metody.\nNa czym polega terapia PRP i ile zabiegów jest zalecane?\nW przypadku ostrzykiwania osoczem bogatopłytkowym w celu poprawienia wyglądu skóry zaleca się wykonanie serii zabiegów. Ich dokładną ilość i rozłożenie w czasie lekarz dostosowuje indywidualnie do potrzeb Pacjenta. W przypadku leczenia ortopedycznego osoczem bogatopłytkowym, decyzję o kolejnym zabiegu PRP, podejmuje lekarz ortopeda. Jest to uzależnione efektami i postępami, jakie nastąpiły po pierwszym zabiegu. Zazwyczaj Pacjenci dostrzegają znaczną poprawę już po pierwszym podaniu osocza bogatopłytkowego.\nCzy zabieg PRP jest bolesny?\nKażdy Pacjent nieco inaczej odczuwa ból. Momentem niekomfortowym może być pobieranie krwi. Podczas zabiegu, główny odczuwany dyskomfort związany jest z iniekcją osocza bogatopłytkowego. W przypadku podania osocza bogatopłytkowego do kolana lub innego stawu, po zabiegu Pacjent może odczuwać ból.\nCzy efekty zabiegu z osoczem bogatopłytkowym pozostają na długo?\nNa pierwsze efekty terapii PRP trzeba poczekać około dwóch tygodni. Oczywiście reakcja tkanek następuje już po dwóch dobach od przeprowadzonego zabiegu.\nCzy metoda PRP jest bezpieczna? Czy mogą wystąpić powikłania?\nZabieg pobrania i odwirowania krew nie stanowi zagrożenia dla Pacjenta. Co najważniejsze odpowiednio przygotowane osocze bogatopłytkowe to preparat autologiczny. Dzięki temu nie istnieje ryzyko skutków ubocznych takich jak nietolerancja czy reakcja alergiczna.\nJakie są przeciwwskazania do stosowania osocza bogatopłytkowego?\nMetody PRP nie należy stosować u osób cierpiących na choroby krwi, nowotwory. Zabiegów nie stosuje się również u kobiet w ciąży i podczas laktacji. Przeciwwskazaniem do zabiegu z użyciem osocza bogatopłytkowego jest też przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych.\nJaka jest cena zabiegu z osoczem bogatopłytkowym?\nKoszt terapii PRP uzależniony jest od liczby przeprowadzonych zabiegów, a także obszaru, na którym zostanie podane osocze bogatopłytkowe. Cena zabiegu osoczem bogatopłytkowym wynosi 900 zł, za jedną okolicę. Jeśli pacjent decyduję się na większą ilość partii, możemy indywidualnie zaproponować wycenę.\nCo kryje się pod pojęciem wampirzy lifting?\nChoć nazwa kojarzyć może się z mrocznymi bohaterami horrorów, to w rzeczywistości nie kryje się pod nią nic strasznego. Jest to innowacyjna metoda wypełniania zmarszczek. Preparatem stosowanym w liftingu wampirzym jest osocze bogatopłytkowe pozyskiwane z krwi Pacjenta. W jakim wieku można przeprowadzić zabieg wampirzego liftingu? Jako dolną granicę przyjmuje się 25 lat. Można zatem za pomocą tego zabiegu likwidować również pierwsze oznaki starzenia się, jak i wyrównać powierzchnię skóry, usuwając z niej blizny potrądzikowe i przebarwienia.


Ibisy to szarozielone z metalicznym, czerwonozielonym nalotem na skrzydłach i białym paskiem na policzku. Ibisy Hadada są długonogie ptaki brodzące, należące do tego samego rodzaju jak czaple, bociany i flamingi. Ibisy chowano ze starożytnymi egipskimi mumiami jako prezenty dla swoich bogów. Nazywane popularnir Hadadas, ponieważ wydają głośny krzyk w czasie lotu, "Haa-daa-daa."\nWolą gnieździć się w izolacji, w przeciwieństwie do innych, bardziej społecznych ibisów, które gromadzą się w miejsca gniazdowania składających się z tysięcy ptaków. Spotykane w siedliskach podmokłych, Hadada to bardziej gruntowy niż wodny ptak.\nŻywi się wszystkimi małymi stworzeniami jaki może znaleźć w trawie i płytkiej wodzie, czyli owadami, dwuparcami, pająkami, dżdżownicami, rybami, skorupiakami i małymi gadami. Ibisy są bardzo płochliwe, dlatego nie jest łatwo zrobić im zdjęcie.


O kosmetykach i nie tylko...:): c.d. Kosmetyki do włosów\nc.d. Kosmetyki do włosów\nWitam serdecznie! Dziś przedstawiam jeszcze 3 kosmetyki, które posiadam do pielęgnacji włosów.\n1) EKSPRESOWA ODŻYWKA REGENERACYJNA- Schwarzkopf GLISS KUR\nOdżywka bez Spłukiwania, przeznaczona do włosów suchych i zniszczonych.\nU mnie odżywka ta sprawdza się bardzo dobrze. Stosuję ją na wilgotne włosy. Ułatwia rozczesywanie, a włosy są po niej miękkie.\n2) CHI Silk Infusion - jedwab do włosów.\nStosuję go na końcówki- bardzo fajnie je nawilża.\n3) STYLING SPRAY - got2b Schwarzkopf\nTo lakier do stylizacji włosów, który ma nadawać włosom doskonały połysk i olśniewający blask. Ja jednak nie zauważyłam aby nadawał moim włosom jakikolwiek połysk czy blask...także kosmetyk ten tak średnio się u mnie sprawdza. Widać zresztą po zużyciu- mam go już od zeszłego roku, a zużycie jest niewielkie.\nAutor: basiek86 o 21:33\nDagusia 25 kwietnia 2012 21:50\nja stosuję inną pielęgnację ale ja mam inny rodzaj włosów :) buziak ♥


papiez.wiara.pl » Informacje » Ojcowie synodalni głosują dokument końcowy\nRoman Koszowski /Foto Gość\tOd zachowania Amazonii zależy zdrowie planety i Kościół jest tego świadomy, wie, że niezbędne jest nawrócenie, które doprowadzi nas do ekologii integralnej\nPrezentując ojcom synodalnym dokument końcowy, kard. Claudio Hummes zwrócił szczególną uwagę na kryzys ekologiczny, którym trzeba się bezzwłocznie zająć. Od zachowania Amazonii zależy zdrowie planety i Kościół jest tego świadomy, wie, że niezbędne jest nawrócenie, które doprowadzi nas do ekologii integralnej – mówił 85-letni brazylijski kardynał. Zapewnił on, że Kościół słucha krzyku ludów Amazonii i krzyku ziemi. Jest to w istocie ten sam krzyk, w którym wyraża się również wielka nadzieja – dodał relator generalny Synodu Biskupów o Amazonii.\ndodane 26.10.2019 17:59


USA mają zamiar wycofać się z Rady Praw Człowieka ONZ - GazetaPrawna.pl\n19 czerwca 2018, 21:26\nJuż marcu 2017 roku pojawiły się spekulacje, że USA mogą zrezygnować z członkostwa w Radzie; w maju zeszłego roku Haley oświadczyła na sesji Rady w Genewie, że Stany Zjednoczone dokonają przeglądu swego członkostwa w Radzie Praw Człowieka ONZ i apelują do tego gremium, by pozbyło się "chronicznego uprzedzenia wobec Izraela".\nHaley skrytykowała wtedy działalność i skład Rady oraz przypomniała, że Rada pięciokrotnie krytykowała za to politykę Izraela na okupowanych terytoriach palestyńskich, co uznała za "chroniczne uprzedzenie" wobec państwa żydowskiego.\nJak komentuje AP, oczekiwana decyzja administracji prezydenta Donalda Trumpa o wycofaniu USA z Rady wpisuje się w jego szerszą politykę rezygnowania z wielostronnych porozumień i członkostwa w organizacjach międzynarodowych w ramach koncepcji "Ameryka przede wszystkim".\nOrganizacja broniąca praw człowieka Human Rights Watch skrytykowała już w oświadczeniu decyzję prezydenta USA. Rada "odegrała ważną rolę w takich krajach, jak Korea Północna, Syria, Birma i Sudan Południowy (...). Ale Donalda Trumpa interesuje tylko obrona Izraela" - głosi komunikat HRW.\nRada Praw Człowieka ONZ ONZ USA:Donald Trump


Joker, starszy bokser trafił do schroniska...\nW schroniskowym boksie, jak w więziennej celi przebywa Joker. Jest bardzo spokojny i grzeczny, lubi być głaskany i przytulany, kocha spacery, bardzo ładnie chodzi na smyczy. Nie wykazuje agresji, szuka kontaktu z człowiekiem. Schronisko to nie miejsce dla niego. On powinien resztę swojego życia spędzić w domu, wśród kochających ludzi, wygrzewając swoje kości w miękkiej pościeli...\nJoker przeszedł w niedzielę pod opiekę naszej Fundacji, zamieszkał tymczasowo w siedzibie Fundacji.\n"Pojechaliśmy po Jokera w niedzielę po południu, kiedy bokser został wypuszczony ze schroniskowego boksu, szalał z radości, biegał, skakał. Anię tak wylewnie witał i całował, że w końcu ją przewrócił. Do domu dojechaliśmy koło północy, w samochodzie jechał bardzo grzecznie, spał całą drogę. Problemy zaczęły się w domu, pies był bardzo zestresowany, szczekał do 3 nad ranem. Z psami dogadał się bez problemu, chociaż nie jest nimi zainteresowany. Dla niego najważniejszy jest człowiek i zabawa. Potrafi skakać bardzo wysoko, uwielbia ganiać za piłką"\nJoker pojechał w piątek do lecznicy, pobrano mu krew, został odrobaczony i zaczipowany.\nBokser szuka domu, w którym ktoś będzie z nim aktywnie spędzał czas.\nJoker jest już po zabiegu kastracji, bokser przez kilka dni chodził w kołnierzu i nie mógł do końca szaleć podczas zabawy.\n"Joker uwielbia zabawę, każdy przedmiot jest dobry, żeby poszaleć, butelka, szczotka do zamiatania, nawet puszka. Jest łasuchem, zna podstawowe komendy, pięknie podaje łapkę i rozdaje buziaki."\nKilka dni temu odwiedziliśmy Jokera w domu tymczasowym u Pana Janusza.\n"Joker to bokser z ADHD, musi być w centrum uwagi, cały czas w ruchu, chciałby się na okrągło bawić. Uwielbia zabawę z piłką i przeciąganie sznurka. Nie przejawia żadnej agresji do psów z którymi obecnie mieszka."\nZnów mamy do przekazania smutną wiadomość.\nJoker przeszedł kilka dni temu w za Tęczowy Most. Staruszek poczuł się słabiej, jego opiekun tymczasowy, Pan Janusz zawiózł go od razu do lecznicy. Badanie krwi wykazało osobniki Babesia Canis. Niestety mimo podanych leków i kroplówki Joker czuł się coraz gorzej, był coraz słabszy, nie chciał jeść. Kolejne badania nie zostawiły wątpliwości, zmiana rozrostowa u podstawy prawego przedsionka i duża ilość płynu w worku osierdziowym. Podczas próby odbarczenia worka osiedziowego doszło trzykrotnie do zatrzymania akcji serca i mimo reanimacji nie udało się przywrócić akcji serca.\nBardzo dziękujemy Panu Januszowi za wspaniałą opiekę nad Jokerem, bokserem który przez te 2 lata był szczęśliwy i kochany.


Ostatnie zdanie - Maszyna do Pisania\nUdało wam się wymyślić wasze pierwsze zdanie, o którym pisałam w poprzednim tekście? Świetnie. To teraz kolej na ostatnie.\nŻartuję. Nie ma tak dobrze. O ile pierwsze zdanie jest kluczowe, to sytuacja, w której autor od razu, na samym początku pisania wie, po jakim konkretnym zadaniu postawi ostatnią kropkę owszem, może się zdarzyć, ale na tyle rzadko, że praktycznie mieści się w granicach błędu. Ostatnie zdanie należy rozumieć w sensie metaforycznym – nie chodzi o dobór odpowiednich słów, tylko o samo zakończenie.\nPamiętacie jakie irytujące pytanie zadawali nauczyciele języka polskiego, kiedy „przerabiało się” szkolne lektury?\n– „Co autor chciał powiedzieć?” I teraz, niestety, zanim usiądziecie do pisania, będziecie musieli zadać sobie to pytanie sami, i co gorsza, również sami na nie znaleźć odpowiedź. To trudne zadanie, dlatego spróbujcie najpierw odpowiedzieć na kilka pytań pomocniczych.\nJaki jest temat mojej opowieści?\nO czym przede wszystkim jest ta historia?\nNajlepiej jednym słowem: miłość, nienawiść, ambicja, pożądanie, zaufanie, odpowiedzialność, władza… Oczywiście, zaraz pojawi się w głowie kilka następnych, opisujących słów, ale bądźcie ostrożni. Co za dużo, to niezdrowo. No, chyba, że zamierzacie pisać epopeję.\nKto jest moim głównym bohaterem i na czym mu najbardziej zależy?\nDo czego bohater dąży i czy uda mu się to osiągnąć?\nRzecz jasna, bohaterów może być wielu, ale trzeba ustalić z kim najbardziej będzie się identyfikować czytelnik. Tej postaci trzeba poświęcić najwięcej uwagi.\nCzy chcę pisać przede wszystkim o sobie, czy raczej o innych?\nJeżeli chcecie pisać o sobie, jesteście z jednej strony na wygranej pozycji, bo przecież nikt nie zna was lepiej i macie gwarancję autentyczności, ale z drugiej strony nie ma pewności, że wasza historia będzie na tyle ciekawa, żeby zainteresowała czytelnika.\nCzy chcę opowiadać historię znaną z życia, czy zmyśloną?\nHistorie fikcyjne mogą być dużo ciekawsze, ale gdy zabraknie w nich prawdopodobieństwa, czytelnik natychmiast wyczuje fałsz. Warto zapamiętać złotą myśl Marka Twaina, że prawdę od fikcji różni zaledwie to, że ta druga musi prezentować się wiarygodnie.\nGdy wszystkie te przemyślenia będą już za wami, możemy wreszcie dojść do sedna, czyli zakończenia. Przeczytałam wiele polskich powieści, które bardzo dobrze się zaczynały, całkiem fajnie rozwijały, a kiedy dochodziło się do końca, w głowie pozostawało WIELKIE NIC. To naprawdę już koniec? O co autorowi chodziło? Namotał, wprowadził kilka wątków i prawie niczego nie wyjaśnił na końcu. Więc po co to wszystko? Naprawdę, poświęciłam tyle czasu, żeby na koniec dowiedzieć się, że „wiem, że nic nie wiem”?\nTakie przypadki zdarzają się na szczęście rzadko, ale jednak. Trafiliście kiedyś na taką książkę? Też się złościliście? To nie róbcie tego samego czytelnikom. Zanim siądziecie do pisania zastanówcie się, jak wasza historia będzie się kończyć. Niekoniecznie dosłownie, ale warto wiedzieć, do czego w niej dążycie. Z jakim przesłaniem chcecie pozostawić czytelnika. Tych kilka ostatnich stron ma naprawdę największą siłę rażenia. To od nich zależy satysfakcja czytelnika. Czytelnik usatysfakcjonowany sięgnie po waszą kolejną książkę. Czytelnik wkurzony napisze druzgoczącą recenzję na Lubimy Czytać. I następnej książki może już nie być.\nPamiętajcie o ostatnim zdaniu.\nIzabela Szylko prowadzi w Maszynie kurs “Podstawy pisania” – ZOBACZ PROGRAM KURSU >>\nPrzeczytaj też inne wpisy autorki:\nblogIzabela Szylkoostatnie zdanie


Dj na wesele Dj Adus Łukasz Adamek (Bielsko-Biała), opinie - Wedding.pl\nAugustowska 21, Bielsko-Biała\nNajlepsza oferta, świetny sprzęt, nieszablonowe animacje - również po ANGIELSKU, doświadczenie także klubowe!\nZorganizuję poprowadzę Twoje wesele w roli dj & konferansjer & animator\nPosiadam certyfikat dj oraz legalne utwory muzyczne!\nDJ / KONFERANSJER - PŁYNNIE J. ANGIELSKI (poziom FC). Dodatkowo mam faktyczne ! doświadczenie ! w prowadzeniu wesel międzynarodowych (kilka - kilkanaście w roku).\nFACEBOOK: DJ ADUS oraz Łukasz Adamek\nRezerwacje z około rocznym wyprzedzeniem ale WARTO PYTAĆ zawsze może Wasz termin jest wolny.\nRezerwacje na najbardziej oblegane terminy nawet 2 lata wcześniej są u mnie standardem więc nie czekaj z decyzją !!!\nCO WAŻNE dla WAS MUZYKA TO MOJA PASJA !!!\nOferta podstawowa zawiera kompletny zestaw oświetlenia i nagłośnienia do 3 rano. Każda dodatkowa godzina to plus 200 zł. W zestawie są zarówno Efektowne oświetlenie jak i super jakości nagłośnienie oraz prowadzenie imprezy. Opłaty dodatkowe to ciężki dym, wspomniane nadgodziny lub nagłośnienie koncertowe na wesela 300+ oraz dodatkowe oświetlenie jak super dekoracja światłem (około 25 punktów świetlnych), dojazd powyżej 100 km oraz oświetlenie retro itp.\nW zależności czy drugi dzień jest w komplecie oraz oferta podstawowa zawiera kompletny zestaw oświetlenia i nagłośnienia do 3 rano. Każda dodatkowa godzina to plus 200 zł. W zestawie są zarówno Efektowne oświetlenie jak i super jakości nagłośnienie oraz prowadzenie imprezy. Opłaty dodatkowe to ciężki dym, wspomniane nadgodziny lub nagłośnienie koncertowe na wesela 300+ oraz dodatkowe oświetlenie jak super dekoracja światłem (około 25 punktów świetlnych) itp.\nWybraliśmy Łukasza na własne wesele. Muszę z całym sercem przyznać, że Dj Adus to pełen profesjonalizm, świetne wyczucie muzyki i elegancja w prowadzeniu imprezy. Wprowadza świetny nastrój, pracuje na bardzo dobrym sprzęcie, trzymał najwyższy poziom do samego rana. Świetny prywatnie i zawodowo. Zasłużone 10/10 !!! Parkiet 🔥💥🌟💫🌪\nDJ Adus potrafi świetnie wyczuć klimat przyjęcia, dostosować się do gości nie zapominając o prośbach młodej pary (TAK! Można poprowadzić superimprezę BEZ disco polo!). Ponadto, jeśli nie ma planu wesela, można spokojnie zdać się na improwizację DJa Adusa. Zabawy i oczepiny- szybko, sprawnie i bez obciachu. Nie sądziłam, że będę się tak dobrze bawić na własnym weselu ;-) Ponadto przemiły, kulturalny człowiek o ujmującym uśmiechu, który na pewno zrobi wszystko, żeby Wasza uroczystość była niezapomniana. L&M\nW 1000% polecam Dj Adusa!!! 😍😍😍 Pełny profesjonalizm, na parkiecie cała noc czyste szaleństwo 🎊🎊🎊 Wszyscy goście byli zachwyceni 😁😁 niezależnie od wieku, kazdy znalazl cos dla siebie. Po prostu REWELACJA!!! 😘😘😘😘 Dziękujemy i mam nadzieje że do zobaczenia 😁😍😘😘😘\ngorąco polecam !!! pierwszy raz w życiu spędziłam tyle czasu na parkiecie 🤗\nZ całego serca polecam. Pasjonat muzyki i tańca, z dużym poczuciem humoru i dystansem! Wesele trwało do rana, a goście byli na parkiecie... krótko mówiąc swietna impreza 😀\nŚwietna muzyka i efekty!\nProfesjonalnie i z wyczuciem klimatu i gości. Jak dla mnie rewelacja.\nDJ Adus jest w 100% pasjonatem muzyki !!! Miałam już dwukrotnie przyjemność zaproszenia go do Ustronia. Grał zarówno dla młodzieży jak i na moim weselu. Absolutnie wszyscy byli zachwyceni !!!! Potrafi dostosować się do każdej grupy wymagających gości. Wszyscy byli na parkiecie. Teraz czekam na kolej jego przyjazd w czerwcu i wiem , że będzie rewelacyjnie. Kiedy potrzebujemy muzyki to TYLKO DJ ADUS !\nDj Adus sprostał naszym oczekiwaniom. Muzyka była dopasowana zarówno do naszego gustu, jak i naszych gości. Zabawy oryginalne i trafione. Serdecznie polecamy! 😉\nDj Adus to profesjonalista, poprowadził imprezę zgodnie z naszymi wskazówkami 😊 To była idealna zabawa ! 😍\nSerdecznie polecamy DJa Adusa. Generalnie nie lubimy typowych zabaw weselnych, ale te były naprawę fajne. Nie ustalaliśmy nic wcześniej, Łukasz patrzył do czego najlepiej bawią się goście i w ten sposób dobierał muzykę. Już po obiedzie zachęcił wszystkich do zabawy i wszyscy znaleźli się na parkiecie. Dziękujemy!\nZ całego serca polecam tego DJ ☺ robi naprawdę dobrą robotę. Nasze wesele rozkręcil bez problemu choć oboje z mężem jesteśmy antytalentami na parkiecie. Muzyka jaką gra jest naprawdę różnorodna😊😊😊😊😊 zagrał wszystko o co poprosiliśmy. Jeszcze raz gorąco dziekujemy za oprawę i poprowadzenie naszego wesela❤❤❤❤❤❤ Gorąco polecamy i bardzoooooooo dziekujemy za wszystko Paulina i Tomek\nAbsolutna petarda I mistrzostwo! 😍\nIdealny DJ na wesele :) muzyka została dopasowana do preferencji Młodych jak i gości, co sprawiło, że każdy się świetnie bawił całą noc. Dj Adus jest bardzo miłą, uśmiechniętą i pomocna osobą, której powierzyłabym każdą imprezę.! :) Profesjonalista w każdym calu, serdecznie polecam :)\nByłam na weselu z oprawą DJ Adusa i powiem, że to było najlepsze wesele! Jeśli goście potrafią się bawić to wesele jest udane, ALE to zasługa dobrego dj którym jest Łukasz! Już nie mogę się doczekać kolejnych wesel z udziałem Łukasza- profesjonalizm, energia, super zabawy, uśmiech do białego rana! Bloki muzyczne trafione w punkt nogi same rwą się do tańca!! ❤❤❤❤ Do zobaczenia i dla wszystkich zainteresowanych: nie zastanawiajcie się! 👌🔥💪\nMuzyka to moja pasja ... ale kontakt z ludźmi jest równie ważny ... lubię jak ludzie pytają kiedy wrócę po sezonie za konsolę klubową :-), lubię odkrywać nowe możliwości moich zabawek dla dorosłych czyli oświetlenia oraz konsoli .... cudowne jest to, że ludzie dzięki muzyce którą gram są szczęśliwsi i kocham spełniać ich oczekiwania.... ba nie boję się powiedzieć lubię spełniać marzenia par młodych !!!\nKto to pamięta ... :-) ... tak na serio po prostu para młoda się zgłosiła do mnie a ja zamiast firmówki lub imprezy klubowej zagrałem wesele ... tak po prostu :-)\nOd 2010 r. prowadzę działalność gospodarczą i wtedy zacząłem na poważnie zajmować się współpracą z parami młodymi ... choć nie tylko bo organizuje też duże imprezy także plenerowe...ale dj -em tak naprawdę jestem od 97/98 roku :-)\nKonsola Pioneer 2 x CDJ 900 Nexus oraz mixer Pioneer 900 Nexus! Gram tylko na żywo ! Nagłośnienie wysokiej jakości HK Audio (kilka kompletów), mocne głowice ledowe, mocne pary ledowe i inne efekty (nie kropkuję gości świece elegancko co sprzyja ładnym zdjęciom), podświetlam elementy pomieszczeń....cały czas się coś u mnie zmienia (strona www niestety jest w tym zakresie nieaktualna :-) ). Światło steruje poprzez program i ekran dotykowy laptopa :-)\nPo 24 + kiedy wszystkie oficjalne elementy są już za nami (myślę o Parze Młodej i DJ u :-) )... i mogę poszaleć bez skrępowania za konsolą ... czasami trzeba mi przypominać o przerwach :-) ....\nSporo ;-) Przygotowanie w tygodniu przed - łapie kontekst z propozycji utworów od Pary Młodej oraz zamawiam materiały jak np suchy lód, mały serwis sprzętu...no a potem od rana do rana :-)\nKompletną usługę -wysokiej jakości dźwięk, światło również na najwyższym scenicznym poziomie, dym oraz animację z elementami iluzji...\nBardzo dużo gram - bo goście nie schodzą z parkietu ;-)\nChęć znakomitej zabawy w miłej atmosferze z pełnym wsparciem z mojej strony :-) oraz pomysły często wymyślane ot tak...\nPlenerowy na ponad 300 osób ... gdzieś w szalonej lokalizacji ... gdzie prąd to tylko z agregatu .. wesele w USA byłoby ciekawe (bo w Polsce przetestowałem już multum narodowości ;-) )\nSporo... za dużo by pisać...były rodziny które wracały do mnie 6 razy ;-)\nCenzura ;-)...ale fajnie było na weselach z aktorami m.in. Rafałem Sawickim, Anią Guzik oraz ciekawe były imprezy jeszcze z innymi również muzycznymi gwiazdami no i uwielbiam wesela z muzykami - saksofon perkusja i inne ... zresztą są historie które jednak pominę ... ;-)\nTak uwzględniam listy sugestii muzycznych...\nDaje wiele radości ...ale jest bardzo zajmująca ;-) i wymagająca również fizycznie\nPewność i dobry kontakt...\nRazem stworzymy wyjątkową imprezę\nZabawa z klasa z autorskimi pomysłami ... a jednocześnie dj i konferansjer mistrz ceremonii w jednym... autorskie i nowatorskie zabawy... także z elementami iluzji... Ja gram na żywo a nie puszczam playlisty (gram również w klubach)\nOj Oj nie powiem ;-)\nAugustowska 21 43382 Bielsko-Biała\n303 km od Warszawy\n10 km od Czechowic-Dziedzic\n220 km od Łodzi\nChadzynskiFoto Wodzisław Śląski


Specjalny wskaźnik wykryje raka w 10 sekund - Dobre Wiadomości\nNaukowcy z uniwersytetu w Teksasie w Austin opracowali urządzenie umożliwiające błyskawiczną identyfikację komórek nowotworowych. Jak twierdzą, przenośny „długopis” jest w stanie z dokładnością 96 proc. określić, czy dana tkanka jest chora. Według ekspertów dzięki działaniu wskaźnika operacje będą dużo mniej inwazyjne i znacznie zmniejszy się ryzyko nawrotów choroby.\nWyniki testu urządzenia opublikowano w „Science Taslational Medicine” w środę w artykule „Nondestructive tissue analysis for ex vivo and in vivo cancer diagnosis using a handheld mass spectrometry system”. Robocza nazwa wskaźnika to „MasSpec Pen”.\nNaukowcy wyjaśniają, że chirurg, który będzie przeprowadzał operację, będzie mógł zanalizować „podejrzaną” tkankę poprzez przyłożenie do niej urządzenia.\nZ „długopisu” wypłynie wtedy kropelka wody. Związki chemiczne znajdujące w żywych komórkach zareagują z wodą, po czym kropelka zostanie wchłonięta z powrotem do urządzenia.\n– Ekscytujące w tej technologii jest to, że wychodzi naprzeciw potrzebom medycyny – powiedziała BBC profesor asystująca z Uniwersytetu w Teksasie w Austin Livia Eberlin. – Urządzenie jest proste i eleganckie, i już niedługo będą nim operować chirurdzy.\nDzięki dokładnemu określeniu, które komórki są zainfekowane, zmniejszy się ryzyko ewentualnego „pozostawienia” części chorej tkanki w ciele pacjenta. Z drugiej strony szansa na to, że wytnie się zdrową tkankę spadnie do minimum.\nTechnologia została przetestowana na 253 próbkach. Przy jednorazowym przyłożeniu „długopis” analizuje obszar tkanki do 1,5 mm w głąb.\nŹródło: BBC, sciencedaily.com\n← Ta roślina ma zbawienny wpływ na nasze zdrowie, powinna stać w każdej sypialni\nJak samemu się uszczęśliwić? Cztery pewne sposoby do codziennego praktykowania →


Nowe Zagrody zalewane i zirytowane • Racibórz - nowiny.pl - portal, gazeta - Racibórz, Wodzisław, Rybnik, Agronowiny\nNowe Zagrody zalewane i zirytowane\n18.02.2017 07:00 | 0 komentarzy | ma.w\nZamieszkały przy ul. Gwiaździstej w Raciborzu Sylwester Potocki (na zdj.), architekt i m.in. konserwator zabytków architektury, napisał do władz miasta list otwarty, przedstawiając się jako poszkodowany wraz z rodziną.\nPismo zaczyna się od pytania: kiedy wreszcie zniknie woda z naszej piwnicy? Autor pyta o to „raciborską władzunię, radnych i bezradnych, urzędników i urzędasów, douczonych i niekumatych”. – Od 2009 roku o to się postarali i jak widać nie mają zamiaru, naprawić tego co spaprali – twierdzi. Raciborzanin pisze o marnotrawieniu czasu i pieniędzy podatników i poronionych, jego zdaniem, pomysłach zleceń „kolejnych bezprzedmiotowych opasek, piezometrów” czy pomysłach „rewelacyjnie durnych i bardzo kosztownych dla poszkodowanych – podtapianych” (wskazuje na izolacje przeciwilgociowe). O spotkaniach, które organizuje dla Nowych Zagród magistrat, S. Potocki pisze: kolejne młócenie plew. – Woda nie opada, zagrożenie życia, zdrowia i budynków trwa nadal, a władzunia radzi, radośnie kombinuje co by jeszcze zmajstrować by ta Patologia Obywatelska w Raciborzu mogła być u władzy – czytamy w liście. Potocki chce wiedzieć kiedy (prosi o podanie daty) zniknie woda z domu jego piwnicy. Wezwanie przekazał wiceprezydentowi miasta i przewodniczącemu rady Raciborza.\nInformacje Nowe Zagrody Racibórz Sylwester Potocki\nŚcieżka jest piękna, tylko po co te głazy? 2\nZnów groźnie przy muzeum! Na rusztowa... 32\nRybnicka policja szuka mężczyzny ze z... 12\nZatrzymała pijanego w sztok kierowcę.... 9\nZmiany w Nędzy. Darmowe przedszkole ty... 4\nEwa Gawęda odpowiedziała na słowa Ma... 11\nRodzice uczniów z SP 15 protestują pr... 6\n[Zdrowie] Gabinet bioenergoterapii: schorzenia kręgosłupa i narządów ruchu, stany bólowe, choroby wewnętrzne, Racibórz, Mickiewicza 18, 32-755-21-31.\nAktualnych: 105 z 108948zobacz wszystkie


DACIA DUSTER - KLUB POLSKA :: Zobacz temat - Blokada drzwi Duster\nDACIA DUSTER - KLUB POLSKA Strona Główna » Dział Techniczny » Dział ogólny » Blokada drzwi Duster Poprzedni temat «» Następny temat\n2018-08-02, 10:40\t Blokada drzwi Duster\nWysłany: 2018-08-01, 20:26 Blokada drzwi Duster\nWitam , mam pytanie do użytkowników nowego Dustera a mianowicie o co chodzi z tą blokadą drzwi (przycisk z ikoną klódki) u mnie jest tak że jak wcisnę to słychać ryglowanie drzwi i świeci się czerwona kontrolka ale jadąc mogę otworzyć drzwi od wewnątrz zarówno od strony kierowcy jak i tył od pasażera. Pytam bo mój młody majstruje podczas jazdy przy klamkach i pasuje mi zaryglować. Więc ja już glupi jestem czy tak ma być że można otworzyć podczas jazdy od wewnątrz czy coś jest nie tak.\nWysłany: 2018-08-02, 07:34\nTa opcja sluzy temu, zeby z zewnatrz nikt Tobie drzwi nie otworzyl. Zeby zablokowac drzwi dla dzieciakow z tylu to tradycyjnie pewnie w drzwiach przelaczasz ;)\nWysłany: 2018-08-02, 09:31\nNiestety jest to krok wstecz,właśnie że względu na dzieci.Musisz ręcznie zablokować drzwi blokadą standardową na drzwiach.Też się zdziwiłem jak mi dzieciaki otworzyły.W starym tak nie było.\nWysłany: 2018-08-02, 20:37\nDzięki za wyjaśnienie, faktycznie krok w stecz a byłem przekonany, że blokuje drzwi za każdym razem jak wciskałem przycisk A mam może głupie pytanie jak zablokować ręcznie te drzwi tak jak piszecie\nWysłany: 2018-08-03, 03:44\nJak otworzysz drzwi to zobaczysz taki czarny plastikowy dynks w owalnym otworze-przesuwasz i gotowe.\nWysłany: 2018-08-03, 21:08\nDzięki super już przetestowane.\nWysłany: 2018-08-04, 20:01\nTo od 100 lat nawet dzieci wiedzą .\nTata drzwi zablokował na dole i nie otworzysz.....\nWysłany: 2018-08-05, 12:38\nKolega zadał pytanie i uzyskał odpowiedź,forum od tego właśnie jest żeby każdy w miarę swej wiedzy pomógł,nawet na najprostsze czy dla kogoś błache.\nZadałem pytanie dość błahe dla wielu, ale jako że nigdy nie użytkowałem samochodu 5 drzwiowego (zawsze były 3 drzwiowe), to nie miałem (może wstyd się przyznać) bladego pojęcia jak ręcznie zablokować drzwi w Dusterze. Dobrze, że są ludzie, którzy pomogą nawet w tak błahych sprawach\nWysłany: 2018-08-06, 17:46\nDACIA DUSTER - KLUB POLSKA Strona Główna » Dział Techniczny » Dział ogólny » Blokada drzwi Duster


Ryż ze szparagami i kurczakiem | Tysia Gotuje blog kulinarny\nHome / #zaryżykuj / Dieta mamy karmiącej / Konkurs / Łatwe / Obiady z mięsem / Ryż i kasze / szparagi / Ryż ze szparagami i kurczakiem\nTysia Gotuje 5/25/2016 #zaryżykuj , Dieta mamy karmiącej , Konkurs , Łatwe , Obiady z mięsem , Ryż i kasze , szparagi\nOstatnio dostałam świetną przesyłkę - ogromną skrzynkę z produktami Uncle Ben's. Jak się okazało była to paczka dla RYŻykantów, postanowiłam więc podjąć wyzwanie i wziąć udział w konkursie organizowanym przez samego Josepha Seeletso. Ryż ze szparagami i kurczakiem z dodatkiem warzyw, przypraw i mleczka kokosowego przyrządzimy bardzo szybko, a jego prostota zachwyci nawet wymagających smakoszy. Danie na bazie sezonowych warzyw, jest bardzo aromatyczne, pełne kolorów i wielu zdrowych składników. Przygotowane na bazie ryżu Uncle Ben's tworzy zdrowy i pełnowartościowy posiłek, który wpisuje się w konwencję mojej codziennej diety.\n200 g ryżu długoziarnistego z dzikim Uncle Ben's\nmłoda cebulka wraz ze szczypiorem\n1-2 łyżka oliwy do smażenia\nopcjonalnie siemię lniane\nRyż gotuję według wskazówek na opakowaniu, następnie odcedzam i pozostawiam do lekkiego ostygnięcia. Filet z kurczaka myję, osuszam, oczyszczam z błonek i przyprawiam pieprzem, solą, curry oraz świeżym imbirem. Paprykę pozbawiam gniazda nasiennego i kroję w małą kostkę, seler naciowy drobno siekam, a ze szparagów odłamuję zdrewniałe końcówki, po czym kroję je w 2-3 cm kawałki.\nRozgrzewam dużą patelnię z grubym dnem, wkładam masło, dodaję oliwę i kiedy tłuszcze dobrze się rozgrzeją i połączą dodaję posiekaną na cienkie plasterki młodą cebulkę oraz czosnek. Kiedy cebulka lekko się zeszkli dokładam na patelnię paprykę, szparagi oraz seler naciowy. Doprawiam warzywa lekko do smaku solą oraz pieprzem i przesmażam kilka minut, aż zmiękną. W kolejnym kroku przesuwam warzywa łopatką na bok patelni, i dodaję filet z kurczaka, smażę kilka minut, aż mięso straci swoją surowość, ma jednak pozostać nadal soczyste w środku. Teraz na patelnię dodaję odsączony ryż, który mieszam z warzywami oraz mięsem. Całość podlewam bulionem i mleczkiem kokosowym, na lekkim ogniu smażę przez 2-3 minuty. Na koniec finalnie doprawiam danie do smaku, dla lepszego koloru dodaję kurkumę, sos sojowy oraz skrapiam całość sokiem z limonki. Wszystko jeszcze raz mieszam, serwuję w głębokich miseczkach posypane posiekanym szczypiorkiem i siemieniem lnianym.