*Frambuesa-Kosmetycznie *: Puder Prasowany od VIPERA :)\nNa początku oczywiście zaczniemy od opakowania! Producent mówi, że jest ono w stylu ART DECO i mnie od samego początku urzekło ! Uwielbiam ciemne opakowania + te śliczne kwiatuszki i szlaczki - kuszą oj kuszą ! Ja od samego początku byłam nim mocno oczarowana i cały czas jestem :) Jak widzicie leciutko już się starło, ale po takim czasie użytkowania na pewno mu się to należy :) Napisy z etykietki zdarły się już w 100%, więc dobrze, że zrobiłam to zdjęcie w wakacje, bo teraz nie miałabym Wam już co pokazać.\nPuder dodatkowo zapakowany był w kartonikowe opakowanie, którego ja oczywiście już nie posiadam. W środku puder zabezpieczony dodatkowo folijką, którą ja wyjęłam. Puszek również był w oddzielnym opakowaniu i na samym początku nie mieścił mi się do środka. Musiałam go nosić oddzielnie co troszeczkę wszystko utrudniało, ale teraz już daje radę się wcisnąć do pudełeczka :)\nJak widzicie puder dodatkowo posiada lusterko, której jest dość spore i przejrzyste, nie wyobrażam sobie, żebym miała je kiedykolwiek wyrzucić ;)\nPlastik przez rok użytkowania nigdzie nie pękł, nie wyrobił się i sprawuje się tak samo dobrze jak na samym początku. Nie zdarzyło się również, żeby puder sam otworzył się torebce :)\nJa przez ten czas użytkowania bardzo się z nim polubiłam ! Świetnie matowił moją cerę i pozostawiał ją w takim stanie przez długi czas. Nie mam dużych problemów z błyszczącą się skórą, ale na moje małe wymagania sprawdził się w 100% Nie wiem jak to by było z cerą tłustą.\nPuder lekko koloryzuje, dzięki czemu nasza cera jest jednolita i nie pokazują się żadne przebarwienia. Mamy sporo różnych odcieni, mój jak widzicie to 707 i sprawdził się zarówno podczas zimy jak i przy lecie, tak, więc myślę, że kolorek jest dość uniwersalny :)\nPuder na samiutkim początku miał naprasowane ornamenty . Ja już o nich kompletnie zapomniałam i dopiero dzisiaj gdy wyszukiwałam go na stronie producenta to sobie o nich przypomniałam ;)\nMyślę, że z jego wydajnością również jest bardzo dobrze. Prawdę mówiąc nie używam go codziennie i był okres czasu, że praktycznie leżał zapomniany, ale jest już ze mną rok :) Myślę, że za miesiąc już kompletnie mi zniknie :(\nDo jego aplikacji zawsze używałam tylko tej zamieszczonej gąbeczki i sprawdza się wyśmienicie. Równomiernie aplikuje puder i nie musimy się martwić, że nie mamy czym go nałożyć na twarz gdy np. jesteśmy na mieście :)\nCo tutaj więcej mówić?\nJa serdecznie go polecam, jego cena to 16,99 zł i możecie dostać go o TUTAJ . Mój niestety się kończy i jeśli znajdę go gdzieś stacjonarnie to na pewno kupie. Jeśli nie , to wolę poszukać czegoś w drogerii, żeby nie płacić za przesyłkę.\nMacie może jakieś sprawdzone pudry?\nAutor: frambuesa o 13:53\nKasiorra 25 października 2014 14:11\nszkoda, że nie podałaś składu. to dla mnie wazne (i mysle ze nie tylko dla mnie), a mam wrazenie ze vipera srednio pod tym kontem wypada. ja polecam puder catrice all matt.. dostepny w naturze\nframbuesa 25 października 2014 15:35\nNiestety tak jak napisałam nie posiadam opakowania kartonikowego, a te napisy z etykietki już się starły . Jedyny skład jaki mogę podać to ten znaleziony na stronie wizaz.pl :\nSkład: Talc, Mica, Kaolin, Isopropyl Stearate, Zinc Stearate, Petrolatum Beeswax, Methylparaben, Propylparaben, Parfum, CI 77491, CI 77492, CI 77499\nJa niestety, ale kompletnie nie znam się na analizie :(\nCatrice bardzo lubię , nawet kiedyś zastanawiałam się nad pudrem od nich :)\nMichalina Mielnicka 25 października 2014 14:16\nI tak ładnie przetrwał :) Miałam kiedyś ten puder, spisywał się dobrze.\nmoooni-que 25 października 2014 14:34\noj kiedyś go namiętnie używałam! :)\njest świetny!!<3 tylko ja używałam innego koloru:)\nw ogóle to jedna z pierwszych moich recenzji na blogu:)\nframbuesa 25 października 2014 15:36\nOooo to musze do Ciebie zajrzeć i znaleźć ten puder :))\nmoooni-que 25 października 2014 15:48\nHaha udało Ci się!:D\nInga B. 25 października 2014 15:12\nSzkoda, że po czasie napisy i wzór się wytarły ;) Dobrze, że jesteś z niego zadowolona. Ja żadnego pudru nie polecę, bardzo rzadko ich używam ;)\nframbuesa 25 października 2014 15:37\nja też kiedyś rzadziej używałam, teraz nie wyobrażam sobie makijazu bez niego :)\nSzarona 25 października 2014 15:34\nJej jak podobają mi się zdjęcia w tym wrzosie :P Ja go nie miałam, bo i z dostępnością vipery u mnie marnie, ale jak kiedyś będę go widzieć, to może się skuszę ;)\nframbuesa 25 października 2014 15:38\nHehe dziękuje :))\nU mnie też marnie z ich dostępnością :( nie mam pojęcia gdzie mogę znaleźć je stacjonarnie i czy w ogóle mogę :D\nCherry Belle 25 października 2014 16:29\nVipera ma super lakiery, pudru nie znam, ale obadam go na żywo :)\nbyCarol 25 października 2014 16:41\nWidać, że się z nim polubiłaś po stanie napisów :D Ja nigdy go nie miałam.\nKatarzyna kobieceszufladki 25 października 2014 17:05\nJeszcze żadnego pudru z tej firmy nie miałam.\nczarna 25 października 2014 17:47\nWygląda na fajny, jeśli gdzieś go zobaczę to może się skuszę ;)\nArcy Joko 25 października 2014 18:52\nJa od kiedy dostałyśmy na spotkaniu blogerek ten transparentny od Pierre Rene to teraz tylko ten kupuje. Ale ostatnio przekalkulowałam, że trochę mi się to mało opłaca, bo takie prasowane pudry ma się bardzo długo, a ten z PR kończy mi się w jakiś miesiąc może półtora. I tak teraz kminię czy póki nie będę bogata się z nim nie pożegnać haha :D\nframbuesa 26 października 2014 16:42\nTo ile Ty już opakowań zużyłaś tamtego pudru ? :P Mój cały czas stoi w łazience praktycznie nie ruszony, bo nie mam żadnego dobrego pędzla, ale w takim razie muszę się do niego przekonać :)\nKaś. Klub Kosmetyczny 25 października 2014 19:03\nPrzyjemny puder, ja nie przepadam za takimi puszkami. Mojego ulubionego pudru już jednak próżno szukać w drogeriach, nawet w sieci go juz nie ma:(\nCóż to za cudak ? :)\nSekrety Naszego Piękna 25 października 2014 20:49\nChętnie go wypróbuję jak znajdę :)\nFabryczna 25 października 2014 20:50\nSprawdzony puder to dla mnie Sensique - jest tylko jeden matujący. ;)\nFabryczna 25 października 2014 20:52\nI cieszę się, że tyyyle osób się zapisało. :D\nMariska 25 października 2014 20:57\nJa zdecydowanie wolę sypkie pudry :)\nEwa Bl 25 października 2014 23:05\nNie slyszalam o nim wczesniej, ale po Twojej recenzji chetnie bym wyprobowala. Ciekawi mnie zwlaszcza ten efekt koloryzacji :)\nusmiechnieteoczy 26 października 2014 14:05\nJa mam teraz puder od catrice - jest genialny!\nczerwona filiżanka 26 października 2014 18:57\nChętnie go wypróbuję:))\nEnka 26 października 2014 19:41\nZupełnie go nie znam, u mnie fajnie sprawdza się Healthy Balance z Bourjois :)\nRarity 27 października 2014 09:26\nJa po rożnych przygodach z pustaki chyba zostanę przy swoim faworycie jednak\nSandi Hassa 27 października 2014 22:38\nAnna B 28 października 2014 08:22\no ciekawy , ja nie miałam okazji uzywac:(\nAgnieszka eS. 28 października 2014 09:53\nJakie ładne ma opakowanie ;) i jakościowo również kuszący ;)


Interesują cię luksusowe nieruchomości? - E Modetka\nStart » Kwatera » Domy, Mieszkania » Interesują cię luksusowe nieruchomości?\nDodane: 2017-01-19 :: Kategoria: Kwatera / Domy, Mieszkania\nInteresują cię luksusowe nieruchomości? Warszawa to najbardziej inspirujące miasto i nie wyobrażasz sobie mieszkać gdzieś indziej poza Mazowszem? Nic dziwnego! Miasto kusi atrakcjami i ofertami pracy, lecz nie zapominajmy o odpoczynku. A gdzie można odpocząć lepiej niż we własnym domu? Do zakupu czterech kątów zachęca cudowne osiedle kameralnych domów oraz rezydencji. Inwestycja została zlokalizowana w Walendowie oddalonym niecałe 20 kilometrów od centrum Warszawy. Luksusowe nieruchomości (Warszawa) nie tylko kuszą swoją formą, elegancją i przestronnym charakterem, ale również otoczeniem. W pobliżu znajduje się Chojnowski Park Krajobrazowy, Lasy Sękocińskie i urokliwe stawy. To doskonałe miejsce na relaks z rodziną w dni wolne od służbowych obowiązków.\nPoznaj eleganckie domy!\nWszystkie nieruchomości to gwarancja przestronności, dobrego smaku, elegancki i szyku. Domy powstały z myślą o domownikach ceniących sobie jakość oraz wysoki standard wykończenia. Zachętą do odebrania kluczy jest atrakcyjna cena i gwarancja bezpieczeństwa, nad którym czuwa całodobowa ochrona.


O tym, co nie tylko hobbici lubią najbardziej, czyli książki o jedzeniu | oscetc\nO tym, co nie tylko hobbici lubią najbardziej, czyli książki o jedzeniu\nLubię czytać i przeglądać książki o jedzeniu. Nawet niekoniecznie książki kucharskie. Śledzenie przepisów jest mi dość obce, wszystko robię tak, jak mi się wydaje. Zazwyczaj wychodzi nieźle. Lubię za to czytać o zwyczajach, potrawach, historii jedzenia – to dla mnie czysta przyjemność.\nPierwsza na tapecie jest niezrównana Julia Child. Podejrzewam, że gdybym poznała ją osobiście, nadmiar jej energii mógłby mnie zabić i nie wiem, czy darzyłybyśmy się sympatią. Natomiast czyta się ją i o niej znakomicie. Najpierw sięgnęłam po Moje życie we Francji. Opisy trudnych początków, kiedy przybyła do kraju ślimaków, nie znając języka. Nieco przerażona, ale pogodzona z losem. Szukała pasji i nic jej się nie podobało. Aż w końcu pomyślała, czym chciałaby się zajmować – tym, co sprawia jej we Francji najwięcej przyjemności. Jedzeniem. Czyż może być coś wspanialszego nad smaczny albo ciekawy posiłek? Większość jest skora do eksperymentów, chętnie bym na przykład spróbowała jakiegoś robaka, szarańczy, o. Bo czemu nie? A Francja miała i ma wiele do zaoferowania.\nCzule wspominam wyprawę do Paryża i podróż barką w czasie proszonej kolacji. Nie tylko dlatego, że cudnie się oglądało zabytki, płynąc Sekwaną. I nie dlatego, że znajome Kanadyjki wyły „Like a Virgin” w ramach karaoke (co im wychodziło tak, że do dzisiaj pamiętam, po jedenastu latach!, jakby to delikatnie powiedzieć śpiewały niemal tak źle jak ja, a ja nie śpiewam publicznie, żeby ludzie mnie nie oskarżali o zakłócanie porządku). Wspominam wycieczkę barką ze względu na jedzenie. Przystawki zimne i ciepłe – urocze tartaletki z milionem dodatków. Danie główne stanowiły raki, były przepyszne – wtedy zaczęła się moja wielka miłość do raków, która wyewoluowała w miłość do owoców morza – kalmary, ośmiornice, małże, krewetki – na samą myśl o nich świecą mi się oczy. Potem były francuskie sery (a jestem wielkim miłośnikiem serów), a na koniec czekoladowy suflet. Plus oczywiście francuskie wina.\nTrudno się zatem dziwić, że Julia Child uległa francuskiej kuchni. Te bagietki! Te wypieki! Croissanty, naleśniki z kasztanami. Kto nie spróbował, niech żałuje i niech jak najszybciej nadrabia! Biografia Child ukazała się w Polsce w okolicy premiery filmu Julie i Julia. Urocza, ale niezachwycająca opowiastka, która przeplata losy Child we Francji, opowiadając o początkach i tworzeniu najsłynniejszej książki kucharskiej w Stanach, z losami nieco zagubionej Julii, która postanawia prowadzić bloga o gotowaniu według książki kucharskiej Child. Zadanie doprawdy karkołomne – morze masła… A na dokładkę, dla tych, którzy wahają się, czy obejrzeć – Stanley Tucci jest fenomenalny! Skuszona przyjemną opowiastką o życiu w Paryżu, a potem na południu Francji, sięgnęłam po Gotuj z Julią, kiedy tylko pojawiła się na polskich półkach. Jeżeli ktoś lubi gotować albo dopiero zaczyna przygodę z kuchnią, pozycja obowiązkowa. Wiele cennych rad, wskazówek, świetne przepisy. Gdyby nie dieta, to chyba pokusiłabym się o przygotowanie Tarte Tatin.\nNa urodziny zamówiłam Książkę kucharską Jane Austen. Jest to coś absolutnie pięknego dla każdego, kto lubi czytać o zwyczajach i jedzeniu. Przepisy i opowieści zebrano z rękopisów czasów georgiańskich. Są cytaty z książek Austen, ale to oczywiste, kiedy jej nazwisko pojawia się w tytule. Autorki cytują autentyczne menu, które z reguły zadziwia objętością. Na letnim obiedzie u pana Darcy’ego zaproponowano by Wam zapewne: białą zupę, flądrę, jagnię, kurczęta, potrawkę z rzepy, bażanta, pulpety, pieczeń z udźca wieprzowego na zimno – gdybyście siedzieli pośrodku stołu, a dla tych na krańcach na przykład: krewetki w maśle, szparagi, macaroni, solę z winie z grzybami, brokuły, marmoladę morelową, jabłka pod kołdrą, biszkopty z kremem i lody, a na deser każdy załapałby się na migdały, rodzynki i konfitury. Biorąc pod uwagę moje sympatie kulinarne, pewnie wolałabym siedzieć na krańcu i podziękowałabym za deser… Przepisy na każdą z tych bardziej i mniej wyszukanych potraw znajdziecie na kartach książki. Świetna zabawa, można sobie wyobrazić, co jadano, jak przygotowywano potrawy. Co prawda nie wiem, jak współczesne żołądki zniosłyby taką ucztę, co pięknie odmalowała Joanna Chmielewska w książce Przeklęta bariera, kiedy przenosząca się w te i nazad w czasie bohaterka dziwi się, jak była w stanie pochłonąć takie ilości jedzenia na śniadanie… Polecam bardziej jako ciekawostkę zatem, żeby nie brać odpowiedzialności za rosnący poziom cholesterolu kogokolwiek.\nNa deser zostawiłam ostatnio odkrytą książkę. W miasteczku długowieczności. Rok przy włoskim stole. Autorka, Tracey Lawson, udała się do miasteczka w Italii, żeby zbadać, jak mieszkańcom udało się osiągnąć imponującą długowieczność. Opisuje spotkania z mieszkańcami miasteczka i oczywiście jedzenie. Każdy rozdział to opowieść, a po niej następują przepisy. Nie wszystkie da się zrobić w naszych warunkach, bo niektóre wymagają na przykład pieców opalanych drewnem przez wiele godzin. Ciężko mi wyobrazić sobie przeciętny dom czy mieszkanie, w których zainstalowano taki piec. Styczeń to opowieść o oliwkach, o tym, jak się je zbiera, jak sadzi, jak przetwarza, a potem wytwarza się z nich oliwę. Następny rozdział poświęcony jest wieprzowinie. Zaczyna się od krótkiego, a jakże sensownego zdania – przez rok karmisz świnię, a potem przez rok ona karmi ciebie. Może okrutne, ale jakże prawdziwe. To jedna z filozofii mieszkańców. O wszystko trzeba zadbać, a wszystko ci się odpłaci. A dalej opis tego, jak się robi kiełbasy – ze szczegółami i przepisy. Aż żal, że nie jestem w stanie zrobić ich w domu, chociaż na myśl o myciu i przebieraniu jelit robi mi się nieco słabo. Zero charakteru, ot co. Zdecydowanie wolę nie zjeść niż babrać się w nadziewanie. Może dlatego, że pamiętam świniobicia z dzieciństwa u dziadków. Najpierw karmiłam urocze małe prosięta specjalnie przygotowywaną karmą, nadawałam im imiona, zdaje się, że strasznie głupie, ale usprawiedliwia mnie mocno nieletni wiek. A potem nagle świnka wisiała na haku pyskiem w dół, a dziadek uruchamiał maszynę i robił kiełbasy. Zdaje się, że moja wątroba nie dałaby im rady, bo były diablo tłuste, ale dziadek je takie produkty całe życie, a lat ma grubo ponad osiemdziesiąt, i cieszy się niezłym zdrowiem. Zupełnie jak mieszkańcy Campodimele. Może jest więc coś w tym, że jadanie tłustych kiełbas nie szkodzi, tylko konserwuje? Wątrobo zrobię to dla ciebie i nie spróbuję, wolę kiedy pozostajemy w dobrych stosunkach.\nLuty to przypowieść o tym, że góra daje wyżywienie. Nie dość, że wśród traw pląsają króliki i dziki, to jeszcze rośnie choćby cykoria. Znajdziecie przepisy zawierające roślinkę, która w dużej ilość jest śmiertelną trucizną, więc może lepiej nie próbujcie gmerać w trawie w czasie wakacji w Italii bez konsultacji z kimś, kto zamieszkuje te ziemie od pokoleń. Z przepisów w tym rozdziale najbardziej urzekł mnie ten na szalone ziemniaki. Lubię ziemniaki, a jeśli są szalone, tym bardziej! Karnawał to czas makaronów – lasagne, wstążki, wszystko, co tygryski, które nie są na diecie bezglutenowej lubią najbardziej. Ręce aż się same rwą do robienia ponownie makaronu…. Marzec to Wielkanoc i zapach cynamonu. Opowieść o cieście drożdżowym, które jest bardziej humorzaste niż laska z pms-em. Potem opowieść o poszukiwaniu dzikich szparagów, które podobno smakują o wiele intensywniej niż te, które sprzedają na bazarach jak Polska długa i szeroka. A właśnie mamy sezon na szparagi. Lubię szparagi i taka, na przykład, frittata bardzo mnie kusi. Razem z wiosną nadchodzi bób. Bób, którego nie trzeba obierać, bo jest młody i świeży. Bób, który łuska się cały poranek, od świtu, żeby mógł trafić na stół. Podstawą kuchni Campodimele jest jedzenie i przetwarzanie jedzenia, kiedy tylko pojawia się na krzaku lub grządce. Wtedy jest najlepsze, więc po co zwlekać? Warto się postarać, wstać o brzasku, a potem korzystać cały rok z owoców własnej pracy. Sama przyjemność. Lubicie bób? Bo ja bardzo. Karczochy, sery – wszystko, co powstaje w okolicy. Do tego miasteczka niewiele rzeczy się sprowadza, niewiele rzeczy się też kupuje, każdy stara się wyhodować w swoim orto to, co jest mu niezbędne do życia. Robiono tak od pokoleń, niektóre kuchnie mają tysiąc lat, a zakwas na domowy chleb niekiedy dojrzewa przez lat kilkaset. Każda szanująca się gospodyni korzysta z zakwasu, odkładając trochę na kolejne wielkie pieczenie chleba. Ciekawe, ile ziaren sprzed trzystu lat znajduje się w każdym pachnącym bochenku chleba, chleba, który ma twardy miąższ i chrupiącą skórkę, chleba, który pozostaje świeży przez kilka dni.\nGospodynie hodują kury, zaganiając je pieczołowicie do kurnika, kiedy robi się za gorąco. Wyobraźcie sobie siedemdziesięciolatkę, która wspina się na drzewo, żeby zagonić oporne nioski na sjestę… Cukinia wykorzystywana w całości, fasola, świeże szalotki, przetwory z pomidorów, pyszne dania z ziemniaków, które już testuję i sprawdzają się wyśmienicie. Obieracie kilogram ziemniaków, gotujecie, rozgniatacie, dodajecie dwa jajka i 20 dag startego sera. Smarujecie naczynie oliwą, wykładacie trzy czwarte ziemniaków, na to kroicie 20 dag mozzarelli i układacie pięć plastrów wędzonego boczku. Całość przykrywacie ziemniaczano-jajeczno-serową masą, posypujecie serem albo bułką tartą i zapiekacie około 20 minut w 180 stopniach, a potem aż ser się przypiecze. Zapewniam was – mimo że to danie dość ciężkie, ale niesamowicie sycące i absolutnie pyszne. Zamierzam do niego wracać. A to tylko jeden ze wspaniałych przepisów.\nRok przy włoskim stole czyta się wyśmienicie – to książka idealnie wyważona, trochę opowieści, żeby wejść w odpowiedni klimat, nieco faktów dotyczących badań naukowych, a potem wspaniałe przepisy. Wszystko podlane odrobiną filozofii małego miasta w Italii, które nazwę wzięło od miodu. Tę filozofię można poczuć dopiero, kiedy sięgniecie po książkę. Nie da się zamknąć jej w kilku słowach. To nie tylko jedzenie lokalne, jedzenie tego, co aktualnie dojrzało do spożycia, nawet nie włoskie powiedzenie Ogni cosa ha il suo momento. Sięgnijcie i korzystajcie.\nKsiążek o jedzeniu jest dużo więcej. W wielu utworach znajdują się opisy tego, co kiedyś jadano, jak choćby w Piastach, których autorem jest Koper (nomen omen). Zawsze sięgam po nie z przyjemnością. Lubię się zagłębiać w opowieści, poznawać przepisy, a potem eksperymentować, coś zmieniając, coś dodając, a czasami pomijając na przykład pietruszkę (pietruszki nie lubię bardzo). Każdy z nas jada, czemu więc nie czerpać z tego jeszcze większej przyjemności?\nTags: Austen : Child : Gotuj z Julią : Jane Austen : Joanna Chmielewska : Julia : Julia Child : Julie : Książka kucharska Jane Austen : Moje życie we Francji : Rok przy włoskim stole : Stanley Tucci : Tarte Tatin : Tracey Lawson


Na jakie aspekty powinno się odnieść uwagę przy zakładaniu sklepu w Internecie? | marqu.pl\nOdniesienie przez nas zauważalnego sukcesu wcale jednak nie jest bezproblemowe w realizacji. Na rynku mamy bowiem obecnie do czynienia z dużym nasyceniem wszelkiego typu usługami, co na dodatek utrudnia nam wstąpienie naszej marki do trwałej konkurencji.\nKliknij ochoczo ten link – przeczytasz tam tak samo cenne informacje. To wiarygodny serwis (https://www.logintrade.pl/aukcje-elektroniczne), który także jest warty zainteresowania.\nZe względu na taki stan spraw najroztropniejszym działaniem wydaje się być znalezienie pomysłu na firmę, jaka znajdzie swoich potencjalnych klientów. Analizując szczegółowo bieżące trendy dowiadujemy się, że największe szanse powodzenia wydają się mieć wszelakiego rodzaju przedsiębiorstwa oparte na rozwiązaniach cyfrowych oraz wykorzystujące różne rodzaje reklamy. Mowa w tym miejscu nie tylko o tworzeniu aplikacji, ale przede wszystkim o w szerokim zakresie rozumianej sprzedaży. Jak musimy w takim razie spożytkować Internet w naszej firmie, aby pomógł nam sformować duże grono potencjalnych klientów? Nade wszystko użytkowany przez nas Internet powinien ustanawiać dominujące źródło komunikacji z naszymi użytkownikami. W tym celu musimy obligatoryjnie przeanalizować wykorzystywane współcześnie rodzaje badań marketingowych (), dzięki jakim uda się nam uważnie określić potrzeby konsumentów korzystających z naszych usług ().\nJeżeli uważasz, że dane w sieci nie są pełne, to przejdź do linku (http://www.gms.pl/pl/kamera-cofania/), pod którym odnajdziesz dokładne omówienia tematów – odsyłacz jest tu.\nTo właśnie ich opinia będzie wartościowym wyznacznikiem modyfikowania przez nas oferty. Na dodatek pozwolą one nam także dopasować skuteczne rodzaje reklamy (), trafiające indywidualnie do każdej osoby. Pozostałą kwestią, na którą w podobny sposób będziemy zobligowani odnieść uwagę to skonstruowanie intuicyjnego systemu składania zamówień. Okazuje się, że wielu kontrahentów nie posiada wiedzy jak zamawiać na allegro, dlatego stworzenie przystępnych samouczków wydaje się być w tej sytuacji całkowicie wytłumaczone ().


Bezpieczna firma - Ubezpieczony BLOG\nRozwój biznesu to kluczowa sprawa dla każdego przedsiębiorcy. Jak zabezpieczyć swoją firmę przed zdarzeniami losowymi? Dowiedz się więcej!\nJak mówi stare przysłowie „wypadki chodzą po ludziach”. Dotyczy to również zarządzania firmowymi nieruchomościami. Dowiedz się więcej!\nOd momentu, gdy sieć internetowa opasała całą kulę ziemską, szybkość kontaktu z dowolnym krajem znacznie wzrosła. Z tego powodu możliwe stało się również nawiązywanie kontaktów biznesowych oraz otwieranie się na nowe, chłonne rynki. Wraz z szansami, jakie za tym idą, pojawiają się również zagrożenia. W poniższym artykule piszemy o tym, jak być na nie gotowym […]\nOd jakich sytuacji warto ubezpieczyć firmę?\nUbezpieczenie biznesowe chroni firmę przed skutkami negatywnych zdarzeń. Coraz większa liczba przedsiębiorców zastanawia się, jak zmniejszyć jego koszty.\nProblemy przedsiębiorcy podzielić można na zewnętrzne i wewnętrzne, których źródłem są pracownicy. W zapewnieniu ochrony pomagają ubezpieczenia biznesowe.\nBycie freelancerem to możliwość pracy nad projektami w dowolnym miejscu i o dowolnej porze. Jakie ubezpieczenie dla freelancera warto mieć?\nSkutki działania ognia mogą być niezwykle kosztowne, dlatego w poniższym artykule pokazujemy, jak skutecznie odbudować firmę po pożarze.\nNa terenie naszego kraju powstają coraz to nowe farmy wiatrowe, wymagające specjalistycznego ubezpieczenia. W odpowiedzi na potrzeby rynku do oferty towarzystw ubezpieczeniowych wprowadzone zostały odpowiednie produkty.


KILLJOY (2000) | Kinoamatorskie.pl\nKoulrofobia to paniczny strach przed klaunami. Z tej jazdy wzięła się cała masa filmów, w których śmiesznie ubrany i umalowany facet, ku uciesze widzów, rozrywa na strzępy napotkanych na swej drodze ludzi (i nie tylko). „Killjoy” to takie „TO” Stephena Kinga tyle tylko, że bez pierwiastka geniuszu mistrza grozy, ale za to podlany sosem blaxploitation koszmarek nakręcony za 150 tysięcy dolarów dla wytwórni filmowej Full Moon.\nRok po tym jak trójka osiłków chcąc postraszyć kolesia, który przystawiał się do dziewczyny jednego z nich, przypadkowo pozbawia go życia, w sąsiedztwie (in tha hood) pojawia się demoniczny klaun. Wkrótce okazuje się, że to przybyłe ciut za późno ucieleśnienie ciemnych mocy, które ciemiężony Michael wzywał chwilę przed śmiercią. No ale cóż, skoro nie udało się chłopaka obronić przed oprychami to może chociaż da się go srogo pomścić…\n„Killjoy” to drugi film w reżyserskim dorobku Craiga Rossa Jra. Scenariusz napisał debiutujący wówczas w tej roli 21 letni Carl Washington (m.in. „The Vault” 2000, „Killjoy 2″ 2002, „Urban Massacre” 2002, „Voodoo Tailz” 2002).\nGdy w czołówce filmu pod funkcją producenta wykonawczego pojawia sie nazwisko Charlesa Banda, w mojej głowie zapala się żarówka z napisam „O-HO!”. Reżyser takich filmów jak „Trancers” (1985), „The Gingerdead Man” (2005) czy „Evil Bong” (2006) oraz producent ponad 200 innych nakręconych dla wytwórni Full Moon, być może nie jest gwarancją kina wysokich lotów, ale z pewnością jest gwarancją kina dziwnego. Zabójcze lalki, wilkołaki, kosmici, roboty, zombie – doprawdy wszystko co ludzki umysł jest w stanie wymyśleć, wytwórnia filmowa tego pana jest w stanie przenieść na ekran.\nW zasadzie niemalże każda część składowa tego filmu jest zła. Aktorstwo na poziomie niemieckich pornosów z lat 80. XX wieku. Muzyka przypomina sample dla filmowców amatorów do pobrania gratis z internetu. Scenografia, zdjęcia, montaż, efekty specjalne… szkoda gadać. A jednak jakimś cudem to wszystko złożone do kupy tworzy przedziwną hybrydę dostarczającą widzowi tzw. „guilty pleasure”. Ach ta magia kina… ;-)))\nOKFA to wyjątkowe wydarzenie o wieloletniej tradycji (najstarszy festiwal poświęcony filmowcom amatorom) – pierwsze edycje realizowano w wielu polskich...


COVID-19 a zdrowie psychiczne: częstsze samookaleczenia, stany lękowe | Zdrowie Radio ZET\nMedia w Hiszpanią piszą o pogarszającym się zdrowiu psychicznym Hiszpanów. Za częstsze przypadki samookaleczenia, prób samobójczych, stanów lękowych odpowiadać ma pandemia COVID-19 i wymuszona izolacja. W Polsce natomiast rośnie liczba zwolnień lekarskich wystawianych przez psychiatrów.\nHiszpańskie media donoszą, że epidemia COVID-19 doprowadziła w tym kraju do drastycznego wzrostu przypadków zaburzeń psychicznych u obywateli. Jak wynika ze statystyk medycznych, publiczna służba zdrowia w tym kraju nie jest już w stanie poradzić sobie z problemem.\nPandemia odbija się na zdrowiu psychicznym\nDziennik ''El Mundo'' przytacza wypowiedź głównego epidemiologa kraju Fernando Simona, który potwierdził, że ''część personelu niektórych szpitali po wiosennej fali epidemii koronawirusa nie odbudowała należycie swojej kondycji psychicznej''.\nNatomiast portal 20Minutos, zwrócił uwagę na to, że lawinowe przypadki chorób psychicznych w okresie epidemii koronawirusa doprowadziły do sytuacji niewydolności publicznej służby zdrowia, która nie radzi sobie już ze zjawiskiem. Portal przytacza niepokojące dane. Okazuje się, że zdrowie psychiczne około 46 proc. Hiszpanów z powodu epidemii znajduje się ''w poważnym niebezpieczeństwie'', a system publicznej opieki zdrowotnej nie jest już w stanie przyjąć więcej pacjentów.\n- W ostatnim czasie doszło do nasilenia patologii (…) takich jak samookaleczenia, próby samobójcze czy kryzysy lękowe - napisało w sprawozdaniu dotyczącym zdrowia psychicznego hiszpańskiej populacji stowarzyszenie medyczne AMAI-TLP.\nProblem pogarszającego się zdrowia psychicznego nie dotyczy wyłącznie Hiszpanii.\nDziennik Gazeta Prawna donosi, że podczas epidemii wzrosła liczba zwolnień lekarskich w Polsce. Chociaż dominującą przyczyną korzystania ze zwolnień były choroby związane z ciążą, porodem i połogiem, to znacznie znacznie zwiększyła się (do 11 proc.) liczba dni absencji chorobowej w związku z zaburzeniami psychicznymi i zaburzeniami zachowania.\nKoronawirus odbija się na życiu rodzinnym. Symptomy wypalenia rodzinnego\nKoronawirus COVID 19 Problemy psychiczne Depresja


Awaria alternatora w wyniku dostania się oleju\nPozostałości oleju w alternatorze. Fot. Technical Messenger Mahle\nW razie awarii alternatora należy dokonać kontrolnych oględzin w jego otoczeniu, aby znaleźć przyczynę awarii. Ślady i pozostałości oleju mogą stanowić istotną wskazówkę, ponieważ przedostanie się oleju do wnętrza alternatora prowadzi do poważnych szkód.\nOlej silnikowy może się dostać do alternatora na różne sposoby: na przykład w wyniku nieszczelności w rejonie głowicy cylindra lub z powodu niestarannego uzupełniania oleju silnikowego lub niestarannej wymiany filtra oleju.\nSkutki są jednak zawsze takie same: olej dostaje się do alternatora aż po pierścienie ślizgowe i szczotki węglowe regulatora napięcia. Olej wiąże ścier i nie może zostać odprowadzony wraz z powietrzem chłodzącym. W wyniku tego powstaje wzmożony ogień na szczotkach i tym samym zwiększa się zużycie, regulator napięcia się przegrzewa, a szczotki zakleszczają. Ponadto papkowata masa składająca się z oleju i pyłu węglowego przewodzi prąd. Jeżeli masa ta zgromadzi się między pierścieniami ślizgowymi wirnika a obudową alternatora, dochodzi do zwarcia.\nSilne zużycie pierścieni ślizgowych (z lewej strony) i szczotek węglowych (z prawej strony)\nWażne: Konieczne jest zidentyfikowanie i likwidacja nieszczelności w silniku, układzie paliwowym lub układzie hydraulicznym. Podczas wymiany oleju należy chronić alternator przed przedostaniem się oleju, np. za pomocą ściereczki. Pozostałości oleju silnikowego, oleju napędowego i oleju hydraulicznego należy w całości usunąć!\nźródło: Technical Messenger Mahle\nTagi: Mahle, Aftermarket, alternator, awaria alternatora w wyniku dostania się oleju, olej w alternatorze\n~ skupaut 3 9 miesięcy temu Skup Aut Warszawa Skup Aut Uszkodzonych https://iskupautwarszawa.pl/...\n~ ponieważ 2 9 miesięcy temuocena: 50% Bo?\n~ Rooney 1 9 miesięcy temuocena: 50% https://youtu.be/-oX3BpWYBjA...


Jak Aleksander Jabłonowski zakładał Związek Jaszczurczy « Wolne Media\nOpublikowano: 25.02.2021 | Kategorie: Historia, Polityka, Publicystyka, Publikacje WM\nDokładnie 624 lata temu, 24 lutego 1397 roku w Radzyniu Chełmińskim pruska szlachta utworzyła Towarzystwo Jaszczurcze znane też jako Związek Jaszczurczy. Była to organizacja, która miała chronić interesy szlachty w Zakonie Krzyżackim. Jednak najbardziej prawdopodobnym celem jej działalności była walka z zakonem oraz chęć przyłączenia ziemi chełmińskiej do państwa polskiego. Organizacja ta miała istnieć do lat 50. XV wieku i odrodzić się na krótki czas w trakcie wojny trzynastoletniej.\nZ nieco nowszej historii znamy inną strukturę o tej samej nazwie. W październiku 1939 roku w Warszawie kilku byłych działaczy Obozu Narodowo-Radykalnego utworzyło Organizację Wojskową Związek Jaszczurczy. Jej nazwa rzecz jasna nawiązywała do Towarzystwa Jaszczurczego z końca XIV wieku. Celem działania OW ZJ było wyzwolenie Polski spod okupacji, zarówno tej niemieckiej jak i sowieckiej oraz odbudowa naszego kraju w duchu katolicko-narodowym.\nJednak pomiędzy ZJ z XIV i XV wieku a tym z czasów drugiej wojny światowej wysunięto koncepcję powołania organizacji o takiej samej nazwie, która miała podlegać tajnym służbom wojskowym II Rzeczpospolitej.\nW drugiej połowie lat 20. XX wieku Ekspozytura II Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego a więc przedwojenny wywiad wojskowy planując intensyfikację działalności dywersyjnej na obszarze Prus Wschodnich, zgodził się poprzeć pewną inicjatywę mazurskich działaczy plebiscytowych z 1920 roku czego skutkiem było powołanie w 1928 roku do życia organizacji pod nazwą Zrzeszenie Rodaków z Warmii, Mazur i Ziemi Malborskiej. Jej założycielami byli Paweł Sowa oraz Stanisław Nowakowski.\nPaweł Sowa był polskim działaczem narodowym na Warmii i Mazurach a także wieloletnim współpracownikiem wojskowych służb specjalnych. Nowakowski, podobnie jak Sowa, także był polskim działaczem narodowym z tym, że na obszarze Warmii oraz Pomorza.\nTeoretycznym celem działalności Zrzeszenia było niesienie pomocy moralnej i materialnej Polakom mieszkającym na obszarze Prus Wschodnich, budzenie polskiej świadomości narodowej, sprzeciw wobec germanizacji oraz postulowanie o połączenie Prus Wschodnich z Polską. Jednak, jak nie trudno się domyśleć, wobec agenturalności założyciela owej organizacji, realizowała ona także interesy wojskowych służb specjalnych II RP.\nOddział II Sztabu Głównego WP dzięki istnieniu Zrzeszenia mógł liczyć na większe możliwości penetracji obszaru Prus Wschodnich, lepsze maskowanie działalności swojej agentury oraz infiltrację ludności w celu selekcjonowania jednostek przydanych do ewentualnego werbunku.\nNajlepszym przykładem antyniemieckiej działalności Zrzeszenia była rezolucja przyjęta przez jego władzę, która domagała się ogłoszenie Prus Wschodnich wolną republiką o ustroju kantonalnym.\nZrzeszenie organizowało liczne manifestacje narodowe oraz rozszerzało swoją działalność o kolejne miasta. Najważniejszym nowym ośrodkiem był Grudziądz (siedzibą ZRzWMiZM był Toruń) lecz powstawały one także w mniejszych miastach, takich jak Działdowo, Tczew, Brodnica a także w Poznaniu.\nSekretarzem Generalnym Zrzeszenia był Sowa natomiast Nowakowski pełnił funkcję jego prezesa. W 1931 roku tego drugiego zastąpił Tadeusz Odrowski.\nTadeusz Odrowski był wieloletnim współpracownikiem wojskowego wywiadu II RP, zwerbowanym (być może) przez majora Aleksandra Jabłonowskiego, jednego z czołowych oficerów przedwojennych wojskowych służb specjalnych. Odrowski pod koniec lat 30. XX wieku założył na Pomorzu, na zlecenie Ekspozytury 2, siatkę agenturalną “Odra”.\nSiatka agenturalna “Odra” była częścią regionalnej sieci dywersyjnej na bazie miejscowego Pomorskiego Okręgu Wojskowego. Oprócz niej utworzono także oddzielną sieć dywersyjną pod kryptonimem “Grunwald”.\nPowróćmy jednak do majora a na początku lat 30. XX wieku kapitana Aleksandra Jabłonowskiego.\nAleksander Jabłonowski był jednym z najważniejszych oficerów przedwojennego wywiadu wojskowego.\nW 1932 roku doszło do reorganizacji wojskowych służb specjalnych. Oprócz redukcji etatów wprowadzono również zmiany organizacyjne, takie jak m.in. zmiana nazewnictwa poszczególnych struktur Referatu Terenowego Ekspozytury 2. Od tej pory podział na grupy zamieniono na podział na podreferaty. I tak: Podreferat XI zajmował się kwestiami społeczno-politycznymi; Podreferat XII działał na odcinku krajów bałtyckich oraz Prus Wschodnich i Wolnego Miasta Gdańska; Podreferat XIII odpowiadał za antysowiecką dywersję i działał na odcinku rosyjskim; Podreferat XIV odpowiadał za kwestie techniczne natomiast XV za Rzeszę Niemiecką i państwa zachodnie.\nWedług opracowania “Tajne wojny służb specjalnych II RP” autorstwa Roberta Witaka w 1932 roku kierownikiem Podreferatu XII odpowiedzialnego za kraje bałtyckie, Prusy Wschodnie oraz Wolne Miasto Gdańsk był kapitan Aleksander Jabłonowski. Według tego samego źródła po kolejnej reorganizacji wojskowych służb, która miała miejsce w roku 1933, na czele owego podreferatu stał już ktoś inny, a mianowicie rotmistrz Stanisław Gliński. Po następnej reorganizacji Ekspozytury II Oddziału II SG WP władza nad podreferatem odpowiedzialnym za kraje bałtyckie, Prusy Wschodnie oraz Gdańsk wróciła do kpt. Jabłonowskiego.\nPiszę o tym dlatego, iż na przełomie 1933 i 1934 roku wywiad wojskowy planował powołać a właściwie wysunął koncepcję powołania do życia organizacji o nazwie Związek Jaszczurczy.\nZwiązek Jaszczurczy miał być zbrojnym ramieniem Zrzeszenia Rodaków z Warmii, Mazur i Ziemi Malborskiej, jednak praktycznie byłby on podporządkowany Ekspozyturze II a więc wojskowemu wywiadowi. Nazwa tej organizacji miała nawiązywać do Towarzystwa Jaszczurczego powołanego w XIV wieku przez pruską szlachtę, o którym wspomniałem na początku mojego artykułu.\nPowołany na przełomie 1933 i 1934 roku ZJ miał tworzyć na terenie Prus Wschodnich placówki dywersyjne, które rekrutowały by ludzi do działań destrukcyjnych, którzy sami nie byliby świadomi misji, którą wykonywali.\nZJ miał działać pod przykryciem organizacji zajmującej się działalnością kulturalną, gospodarczą, oświatową i sportową. Jego głównym celem miała być: obrona przed germanizacją, utworzenie niezależnych od Związku organizacji społecznych, sportowych oraz oświatowych o charakterze narodowym, polonizacja zgermanizowanych mieszkańców Prus a także utworzenie niezależnych od ZJ legalnych ośrodków samoobrony ekonomicznej.\nCzłonkami organizacji mogły zostać osoby w wieku od 18 do 35 lat. W organizacji przewidziano trzy stopnie wtajemniczenia: uczeń, czeladnik i przodownik. Fakt ten już z daleka śmierdzi inspirowaniem się masonerią jednak warto rzecz jasna dodać, że wywiad wojskowy II RP w trakcie kampanii antymasońskiej roku 1938 i jeszcze pod koniec 1937 brał aktywny udział w zwalczaniu wolnomularstwa.\nWracając jednak do ZJ.\nZwiązek Jaszczurczy miał być organizacją działająca legalnie jednak na jego bazie planowano tworzyć ściśle zakonspirowane komórki dywersyjne, do których mieliby należeć tylko niektórzy wtajemniczeni członkowie ZJ (jak można się domyśleć, ci najwyżsi stopniem). Wszelkie działania Związku Jaszczurczego miały być ukryte pod maską działalności oświatowo-sportowej.\nOstatecznie koncepcja Związku Jaszczurczego została porzucona ze względu na to, iż nie została zaakceptowana przez szefostwo Oddziału II SG WP. Przyczyną tego był paraliż działalności Zrzeszenia Rodaków z Warmii, Mazur i Ziemi Malborskiej. ZRzWMiZM zostało de facto rozbite przez polskie władze. Swój udział miał w tym m.in. wojewoda pomorski Lamot oraz konsulat RP w Olsztynie. Powróćmy jednak do ZJ.\nWedług książki pt. “Na tajnym froncie polsko-niemieckim” za utworzenie Związku Jaszczurczego odpowiada Oddział II SG WP a konkretniej kierownictwo grupy XV. Tak jak już wcześniej wspomniałem, po reorganizacji wywiadu wojskowego z 1932 roku grupy zamieniono na podreferaty a więc twórcami ZJ było kierownictwo Podreferatu XV Ekspozytury 2 Oddziału II SG WP. Na czele owego podreferatu stał w 1932 roku kapitan Feliks Ankerstein, kierownik całego Referatu Terenowego Ekspozytury 2, któremu wymienione przeze mnie wcześniej podreferaty podlegały.\nPo reorganizacji w roku 1933 a więc w momencie, który nas interesuje, kierownikiem owego podreferatu został właśnie kapitan Ankerstein. Natomiast z pracy prof. Lecha Wyszczelskiego pt. “Dywersja i sabotaż” wynika, że w 1933 roku kpt. Aleksander Jabłonowski stał na czele podreferatu “A-p”, który był odpowiedzialny za dywersję na odcinku Prus Wschodnich oraz Wolnego Miasta Gdańska. Ponieważ praca pt. “Tajne wojny służb specjalnych II RP” z której głównie korzystałem przy określaniu kierownictwa poszczególnych referatów i podreferatów w schemacie obrazującym strukturę Ekspozytury 2 z 1933, nie wymienia w niej stanowiska jakie wówczas pełnił kpt. Aleksander Jabłonowski, można się domyślać, że był on kierownikiem podreferatu Grupy XII czy jak kto woli podreferatu Podreferatu XII, który odpowiadał za Prusy Wschodnie oraz Gdańsk. A biorąc pod uwagę, iż to na tym odcinku działać miał Związek Jaszczurczy, Jabłonowski był najprawdopodobniej jednym z jego założycieli.\nNajprawdopodobniej gdyż zarówno “Tajne wojny służb specjalnych II RP” jak i “Na tajnym froncie polsko-niemieckim” nie piszą wprost kto był twórcą Związku Jaszczurczego, jednak składając fragmenty informacji z owych prac w całość i dodając do tego informacje prof. Wyszczelskiego można z niemal 100% pewnością stwierdzić, że kapitan Aleksander Jabłonowski był jednym z twórców Związku Jaszczurczego czy też, jak kto woli, koncepcji Związku Jaszczurczego, gdyż obie prace (“Tajne wojny służb specjalnych II RP” i “Na tajnym froncie polsko-niemieckim”) a więc dwa najlepsze źródła owej historii w jednym momencie stwierdzają, że Związek Jaszczurczy powstał by za chwilę stwierdzić, że jednak jego utworzenie nie doszło do skutku.\nPora jeszcze przybliżyć nieco sylwetkę Aleksandra Jabłonowskiego. Z informacji przeze mnie zebranych wynika, że Jabłonowski był jednym z najważniejszych oficerów przedwojennego wywiadu wojskowego. Tak jak już wspomniałem, w 1932 roku stał on na czele Podreferatu XII Referatu Technicznego Ekspozytury 2 Oddziału II Sztabu Głównego Wojska Polskiego.\nW 1934 roku, po reorganizacji wojskowych służb specjalnych II RP kierował Podreferatem “A-p” Referatu “A” “Zachód” Ekspozytury 2 Oddziału II SG WP, natomiast w roku 1938 stanął na czele Referatu “Prusy Wschodnie-Gdańsk”, który był częścią Samodzielnego Referatu “A” “Zachód” Ekspozytury II, którym zarządzał major Feliks Ankerstein. W 1939 roku Jabłonowski pozostał na swoim stanowisku.\nW 1935 roku Jabłonowski brał udział w tworzeniu Związku Mazurów. W październiku owego roku kilku działaczy mazurskich opracowało koncepcję statutu owej organizacji. Ten został uważnie przejrzany przez szefa Ekspozytury II majora Edmunda Charaszkiewicza i uznany za opracowany w sposób niedostateczny, zarówno pod względem ideowym jak i stylistycznym. Ów projekt został więc podesłany do komisji złożonej z kpt. Ankersteina, kpt. Jabłonowskiego oraz Władysława Karasia.\nKomisja “poprawiając” statut dostosowała go do potrzeb wywiadu wojskowego, traktując Związek Mazurów jako bazę wypadową dla operacji Ekspozytury II na obszar Prus Wschodnich. Dzięki nowemu statutowi Ekspozytura 2 miała wpływ na działalność organizacji. Statut ten kierownik podreferatu “A-p” a więc kpt. Jabłonowski przedstawił następnie władzom województwa pomorskiego w Toruniu w celu ustanowienia jego ostatecznej formy. Pierwsze zebranie związku odbyło się po tym jak kpt. Jabłonowski otrzymał od Ministerstwa Spraw Zagranicznych list, który był dowodem poparcia inicjatywy przez MSZ.\nPierwsze zebranie Związku Mazurów odbyło się 22 grudnia 1935 roku w Działdowie. W zebraniach ZM uczestniczył Kurt Obitz. Natomiast ostateczna akceptacja istnienia organizacji doszła do skutku 7 lutego 1936 roku kiedy to Jabłonowski spotkał się z Naczelnikiem Wydziału Społeczno-Politycznego Urzędu Wojewódzkiego Pomorskiego. W wyniku owego spotkania zdecydowano m.in. o zatwierdzeniu statutu Związku Mazurów. Na podstawie decyzji Wojewody Pomorskiego w lutym 1936 roku Związek Mazurów został wpisany do rejestru stowarzyszeń.\nJabłonowski ponadto wynegocjował porozumienie o współpracy pomiędzy wywiadem wojskowym a Związkiem Harcerstwa Polskiego.\nW 1932 roku Ekspozytura 2 zwerbowała do współpracy wysokiego urzędnika w Głównej Kwaterze ZHP, podharcmistrza Wyzbora. 1 listopada 1932 roku został on zatrudniony w komórce dywersyjnej i otrzymał rozkaz nawiązania kontaktu z członkami Głównej Kwatery Związku Harcerstwa Polskiego oraz zorientowania się czy harcerstwo nadaje się do prowadzenia dywersji na Kresach. Wyzbor pozytywnie ocenił możliwości wykorzystania harcerzy do działalności dywersyjnej. Projekt współpracy pomiędzy ZHP a wywiadem wojskowym, którego autorem był szef Podreferatu XIII podporucznik Milanowski wynegocjował z Naczelnikiem ZHP, harcmistrzem Olbromskim kpt. Aleksander Jabłonowski.\nWarto również wspomnieć o kooperacji Jabłonowskiego z Kurtem Obitzem. Tak jak już wcześniej wspomniałem, Kurt Obitz pojawiał się na zebraniach Związku Mazurów, przy zakładaniu którego swój udział miał Jabłonowski. Według pracy “Tajne wojny służb specjalnych II RP” Obitz, działacz mazurski, członek władz Mazurskiego Komitetu Opieki Kulturalnej nad Rodakami został w 1934 roku zwerbowany do współpracy z Ekspozyturą 2 przez kpt. Ankersteina oraz kpt. Jabłonowskiego, których uważał za polskich urzędników państwowych. Jednak zapewne domyślał się że ma do czynienia z wywiadem wojskowym.\nEkspozytura 2 poprzez Obitza finansowała działalność Litwina Albinosa Umbrasa, który był zwolennikiem połączenia w Unię Polityczną Prus Wschodnich, Litwy, Łotwy i Estonii na co polski wywiad patrzył z zainteresowaniem, jednak czemu się sprzeciwiał.\nJabłonowski brał także udział w zatwierdzaniu współpracy Związku Strzeleckiego, paramilitarnej organizacji powstałej we Lwowie w 1910 roku, której oddział gdański utworzono w sierpniu 1929 roku z Ekspozyturą II Oddziału II SG WP. Oficer ten zaaprobował współpracę Ekspozytury II i ZS 2 maja 1934. Według owych ustaleń wywiad “Strzelca” miał otrzymywać 300 guldenów [waluta Wolnego Miasta Gdańska – przyp. aut.] miesięcznie.\nWedług pracy pt. “Uwagi i spostrzeżenia mjr. Feliksa Ankersteina z 1940 r. dotyczące przygotowań i działań dywersyjnych Ekspozytury nr 2 Oddziału II Sztabu Głównego WP” w kwietniu 1939 roku Jabłonowski zajął się wyłącznie odcinkiem Gdańskim, natomiast Prusy Wschodnie przeszły pod kierownictwo kapitana Wojciecha Lipińskiego.\nMajor Aleksander Jabłonowski był 19 września 1939 roku, w trakcie decydującego starcia o Kępę Oksywską, dowódcą 3 batalionu rezerwy. Niestety nie udało mi się ustalić jak zakończył się jego żywot. Według książki pt. “Obrona Kępy Oksywskiej” był jednym z 20 żołnierzy spośród 7500 na początku walk, którzy pozostali przy życiu do samego końca konfrontacji z Niemcami. Po zdobyciu tego obszaru przez Niemcy 19 września 1939 roku o godz. 17:00 część z jeńców wojennych wagonami towarowymi przewieziono do obozów jenieckich natomiast resztę, głównie kosynierów gdyńskich, rozstrzeliwano lub też w “najlepszym razie” wysyłano do obozu koncentracyjnego Stutthof.\n1. Kołakowski P., Uwagi i spostrzeżenia mjr. Feliksa Ankersteina z 1940 r. dotyczące przygotowań i działań dywersyjnych Ekspozytury nr 2 Oddziału II Sztabu Głównego WP, 2009\n2. Kosiarz E., Obrona Kępy Oksywskiej, Warszawa 1973\n3. Piwnicki G., Polski wrzesień 1939 roku w Gdyni, Gdynia 2009\n4. Szymanowicz A., Na tajnym froncie polsko-niemieckim. Polski wywiad w Prusach Wschodnich 1918-1939, Gdynia 2013\n5. Witak R., Tajne wojny służb specjalnych II RP. Działalność Ekspozytury nr 2 Oddziału II Sztabu Głównego WP w latach 30. XX w., Łódź 2014\n6. Wyszczelski L., Dywersja i sabotaż. Polskie działania specjalne 1918-1939, Warszawa 2016\nTAGI: II Rzeczpospolita Polska, Służby specjalne, Wojsko Polskie, Wywiad i kontrwywiad\nCosmo 08.05.2021 10:07\nTeraz już wiem skąd wziął się pseudonim artystyczny influencera z prawicowych kanałów YT tak popularnego przed kilkoma latami. Swoją drogą ciekawe czy on tez nie jest czyjaś wydmuszką na potrzeby obecnej prawdy etapu.


Pięknieją Rodzinne Ogrody Działkowe im. Marii Konopnickiej w Wolsztynie | Wolsztyn Nasze Miasto\nPięknieją Rodzinne Ogrody Działkowe im. Marii Konopnickiej w Wolsztynie\nRoland Buśko 2 sierpnia 2020, 14:50\nSporo dzieje się w ostatnim czasie na Rodzinnych Ogrodach Działkowych im. Marii Konopnickiej w Wolsztynie. Dwa lata temu ogrody zostały podłączone do miejskich wodociągów, co spowodowało nie tylko podniesienie wartości działek ale przede wszystkim wygodę ich użytkowników.\nInwestycja kosztowała 114 tysięcy złotych, a dofinansowana była tylko w kwocie trzech tysięcy, zatem niemalże cały koszt związany z doprowadzeniem bieżącej wody do swoich działek ich użytkownicy musieli wziąć na swoje barki. Prezes ogrodu Zenon Tomys podkreśla, że inwestycja ta nie doszłaby do skutku gdyby nie olbrzymie zaangażowanie samych działkowców, którzy dzięki użyciu własnego wkładu i przy pomocy kredytu, który muszą teraz spłacić, doprowadzili do zrealizowania inwestycji. Kolejnym dużym wyzwaniem dla zarządu jest modernizacja ogrodzenia, które trzeba przyznać jest w opłakanym stanie. Inwestycję podzielono na cztery etapy. Pierwszy został już zrealizowany i jest to odcinek wzdłuż drogi Wolsztyn – Chorzemin. Na zaplanowany na ten rok, drugi odcinek od strony Chorzemina, kilka dni temu otrzymaliśmy z Urzędu Marszałkowskiego dofinansowanie w kwocie 17.200 złotych. Gdybyśmy otrzymali całą wnioskowaną kwotę czyli 40 tys. złotych udałoby się zrealizować kolejny odcinek, czyli fragment ogrodzenia wzdłuż torów kolejowych, kontynuuje prezes. Niestety tak się nie stało i pozostaje nam cieszyć się z tego co mamy. We wrześniu na plac budowy wejdzie wykonawca i już w październiku będziemy mogli podziwiać piękne panelowe ogrodzenie z betonową podmurówką, zabezpieczającą przed swobodnym przechodzeniem nieproszonych gości z pobliskich lasów, które ostatnimi czasy odwiedzały nasz ogród. Podczas przekazywania czeku, marszałek deklarował, że program dofinansowania infrastruktury ogrodów będzie utrzymany. Jest zatem szansa, że za dwa lata uda się zrealizować wymianę trzeciego odcinka ogrodzenia. Na wymianę czwartego od strony stadionu po cichu liczymy na wsparcie burmistrza Wolsztyna Wojciecha Lisa. Oprócz dużych inwestycji, członkowie zarządu mają głowy pełne pomysłów na nieco mniejsze inicjatywy, jedną z nich był ogłoszony w sobotę konkurs na najładniejszą działkę. Jury miało pełne ręce roboty ale niemal jednogłośnie pierwsze miejsce przyznało właścicielowi ogrodu nr 138. Drugie miejsce wywalczyła działka numer 116, a trzecie 111. Wyróżnienia z kolei przypadły ogrodom o numerach 35, 9, 60 i 64. W planach jest także budowa sanitariatów i reaktywowanie popularnego przed laty Dnia Działkowca.


Powstanie droga dojazdowa z S17 do mostu na Wiśle w Puławach\nWojewoda lubelski podpisał zezwolenie na budowę 12 km drogi ekspresowej, która umożliwi połączenie drogi S-17 (Warszawa- Lublin) z obwodnicą Puław i tamtejszym mostem na Wiśle w ciągu planowanej drogi ekspresowej S12 (Piotrków Trybunalski - Dorohusk).\n„Wojewoda lubelski Przemysław Czarnek wydał decyzję o zezwoleniu na realizację tej inwestycji drogowej” – poinformowała w czwartek Małgorzata Tatara z zespołu prezydialnego Urzędu Wojewódzkiego w Lublinie.\nNowa droga ma mieć 11,8 km; w większości (przez 10,5 km) przebiegać będzie przez tereny rolne i leśne. Połączy węzeł Kurów Zachód na obecnej drodze ekspresowej S-17 z mostem na Wiśle w Puławach, na obwodnicy tego miasta, która jest jednocześnie fragmentem planowanej drogi S-12. Trasa przebiegać będzie na terenie gmin Puławy i Końskowola.\nInwestycję prowadzi lubelski oddział Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad, który poinformował na stronie internetowej, że decyzji wojewody nadano rygor natychmiastowej wykonalności - to oznacza, iż wykonawca po przekazaniu terenu będzie mógł rozpocząć prace.\nDecyzja wojewody zobowiązuje też do wydania na rzecz Skarbu Państwa terenów pod budowę drogi ich właścicieli i użytkowników wieczystych. Wysokość odszkodowania za przejęte tereny ustali wojewoda w postępowaniu administracyjnym, a jego wartość określą biegli rzeczoznawcy majątkowi.\n„Na potrzeby budowy drogi przejętych zostanie nieco ponad 500 działek, z czego tylko jedna jest zabudowana. Stoi na niej budynek gospodarczy” – poinformowała GDDKiA.\nJeśli właściciele działek wydadzą je w ciągu 30 dni od doręczenia zawiadomienia o decyzji wojewody, to odszkodowanie za nieruchomość ma być podwyższone o 5 proc.\nInwestycja prowadzona jest w trybie „projektuj i buduj”. Umowa na budowę drogi łączącej S17 z obwodnicą Puław została podpisana 30 grudnia 2014. Wykonawcą zadania jest konsorcjum firm Energopol Szczecin i PRD Zwoleń. Droga ma być gotowa do końca kwietnia 2018 r.\nKoszt inwestycji to ok. 323 mln zł. Obejmuje on zarówno prace budowlane (ok. 233 mln zł), jak i opracowanie dokumentacji, odszkodowania za nieruchomości, prace archeologiczne, nadzór nad budową.\nLubelska GDDKiA prowadzi też budowę prawie 100 km drogi ekspresowej S17 na odcinku od Kurowa do obwodnicy Garwolina oraz od Garwolina do węzła Lubelska (który ma połączyć wschodnią i południową obwodnicę Warszawy). Inwestycja ma kosztować blisko 2,4 mld zł. Została podzielona na siedem odcinków. Trasa ma być gotowa do końca 2019 r.\nW latach 2011-2014 r. zbudowano już 67 km drogi S17 na odcinku od Kurowa do miejscowości Piaski (Lubelskie) wraz z obwodnicą Lublina. Budowa tego fragmentu S17 kosztowała 3,3 mld zł, z czego 2,2 mld zł stanowiło dofinansowanie z unijnego Programu Infrastruktura i Środowisko.(PAP)


Teksty Podstawowe – Skauci Europy – środowisko dolnośląskie\n– zdefiniowanie idei przewodnich, które legły u podstaw skautingu od momentu jego powstania: „Skaut jest człowiekiem wiary, przeto odrzucam każdą formę skautingu, która nie miałaby za podstawę religii” napisał Baden-Powell, twórca skautingu;\n– określenie w sposób jasny naturalnych i chrześcijańskich zasad, które są fundamentem cywilizacji europejskiej;\n– określenie w ten sposób stałych elementów tworzących podstawy skautowej metody wychowawczej, które są ujmowane w sposób różnorodny właściwy dla geniuszu każdego z narodów i dla przekazu pokoleniowego;\n– ustanowienie w ten sposób kodeksu służącego za punkt odniesienia dla tych wszystkich, którzy chcą tworzyć, na solidnych podstawach, autentyczne międzynarodowe braterstwo skautowe.\n1. Skauting wierzy w nadprzyrodzone, osobiste i niepowtarzalne powołanie każdego człowieka. w konsekwencji odrzuca on wszelkie koncepcje społeczne prowadzące do jakiejkolwiek formy „umasowienia lub kolektywizacji”, która poświęca osobę na rzecz społeczeństwa.\n4. Skauting chce wychowywać do „kontemplacji” i poczucia „sacrum”.\n5. Skauting uważa życie i grę na łonie przyrody za istotną i oryginalną zasadę swej metody. Nie sprowadza człowieka do roli „wielkiego inżyniera”. Wierzy, że przyrodę najpierw trzeba kontemplować, następnie „urządzić” bardziej niż „przekształcić”: chce wychowywać młodych do pokory, ducha ubóstwa, bezinteresownej służby poprzez zastosowanie prostych, dostępnych dla każdego środków, które rozwijają zdolność trzeźwego osądu, zręczność i umiejętność oraz poczucie harmonii, co wyklucza zastosowanie kosztownych technik, rozwijających iluzje i zaślepienie.\n7. Skauting określa się jako metoda wychowawcza: różni się w ten sposób, przez swoją istotę i cel, od „ruchu młodzieżowego”, którego głównym celem jest służyć Państwu lub ideologii politycznej, doczesnej lub nawet spirytualistycznej. w odróżnieniu od „ruchu młodzieżowego”, skauting uważa się, obok szkoły, za komplementarny wobec rodziny, do której dziecko należy przede wszystkim.\n9. Skauting, jako metoda wychowania czynnego, dąży do „zdesubiektywizowania” dziecka, a potem młodego człowieka: zachęca do nieustannego przekraczania samego siebie, pozwala mu odkryć obiektywność Prawdy w wymiarze społecznym na miarę potrzeb i zdolności jego wieku.\n11. Skauting wychowuje do wolności. Poprzez „system zastępowy” daje młodym doświadczyć życia w małej grupie złożonej z 6 – 8 osób, pod przywództwem jednego z nich, w której każdy jest za coś odpowiedzialny: w ten sposób uczy poczucia odpowiedzialności i sprawowania władzy na miarę kompetencji wieku młodzieńczego.


Kanebo SALA Shittori Shampoo Sweet Rose Moist and Smooth - Japanstore\nGłowna KOBIETY>PIELĘGNACJA WŁOSÓW>Szampony>Kanebo SALA Shittori Shampoo Sweet Rose Moist and Smooth\nKanebo SALA Shittori Shampoo Sweet Rose Moist and Smooth\nShittori Shampoo Sweet Rose Moist and Smooth to nawilżająco - wygładzający szampon do włosów japońskiej firmy Kanebo SALA. Szampon dokładnie oczyszcza włosy i pielęgnuje je. Skutecznie nawilża, zmiękcza i wygładza suche, niesforne, puszące się włosy oraz eliminuje ich elektryzowanie się. Regeneruje, wzmacnia, dodaje włosom połysku, a także zapobiega wysuszeniu. Efektywnie poprawia kondycję włosów, zapewnia zdrowy wygląd oraz ułatwia ich układanie. Formuła zawiera składniki nawilżające, regenerujące i wygładzające, w tym esencję z jedwabiu i pereł oraz kolagen. Szampon ma bardzo przyjemny zapach słodkiej róży (naturalne esencje). Pojemność do wyboru: 400ml lub uzupełnienie 350ml.


Rexmedicasport.pl rezonans Warszawa - Katalog stron firmowych - Dodaj-firme.com.pl\nNazwa firmy: REX MEDICA SPORT Janusz Piaskowski\nAdres firmy: Prosta 69\nTelefon: +48 (22) 101 01 69\nJeżeli jesteś profesjonalnym sportowcem czy też zwykłym amatorem i poszukujesz odpowiedniej jakości usług medycznych, wybierz Rex Medica Sport. To Centrum Diagnostyki Obrazowej zlokalizowane w Warszawie oferuje kompleksowe usługi medyczne, które adresowane są przede wszystkim do ludzi, którzy uprawiają sport i narażeni są na różnego rodzaju kontuzje. Oferta skierowana jest również do wszystkich tych pacjentów, którzy chcą skorzystać z profesjonalnych badań medycznych bądź też chcą zasięgnąć opinii specjalisty, jakim jest ortopeda, neurolog czy neurochirurg.\nrezonans, rentgen, rtg, usg\nReklamuj stronę www.rexmedicasport.pl:\nJesteśmy międzynarodowym koncernem specjalizującym się w produkcji środków przeznaczonych do higieny jamy ustnej. Marka Colgate na polski rynek zawitała w roku 1992. Rok później powstała pierwsza fabryka Colgate w Polsce. Od tego czasu znacznie rozszerzyliśmy ofertę i zdobyliśmy miliony klientów. Nasz flagowy produkt -...\nZa pośrednictwem portalu internetowego Zgaga.eu dowiedzieć się można wielu ciekawych informacji dotyczących zgagi. Jak ją pokonać? Czym zwalczyć? Odpowiedzi na te pytania dostępne są w wielu opublikowanych oraz przygotowywanych artykułach, portal jest bowiem stale aktualizowany. Zawartość portalu docenią również kobiet...\nPoszukujesz sprawdzonych informacji na temat zdrowia i urody? Pragniesz schudnąć? A może Twoim celem jest budowa masy mięśniowej? Wszystkie niezbędne informacje na powyższe tematy znajdziesz w serwisie Zdrowitek.pl. Portal Zdrowitek.pl to ogromna baza artykułów poradnikowych, które przygotowywane są przez ekspertów i s...\nKlientów, których interesują ustawienia hellingerowskie zapraszamy do kontaktu. My możemy się wszystkim zająć. Jest to terapia dla całej rodziny. W ten sposób można sprawdzić, kto kim jest w rodzinie i jaki wpływ te osoby mają na siebie. Nie każdy to widzi gołym okiem. W ten sposób można się wiele dowiedzieć i wiele na...\nObecnie w naszej bazie Firm znajduje się 21736 stron, posegregowanych w 24 kategoriach oraz 459 podkategoriach tematycznych. Gości na stronie: 114. Na rozpatrzenie oczekuje 2 stron.


Krzysztof Jackowski jest pewien, że istnieją inne rzeczywistości. Jasnowidz jest przekonany, że nasz świat nie jest jedynym - Dzisiaj\nKrzysztof Jackowski jest pewien, że istnieją inne rzeczywistości. Jasnowidz jest przekonany, że nasz świat nie jest jedynym\nKrzysztof Jackowski dzieli się swoimi refleksjami na temat innych rzeczywistości. Słynny jasnowidz jest przekonany, że nasz świat nie jest jedynym. Nie ma też pozytywnych wieści dla złych ludzi – oni mogą mieć po śmierci problem.\nKrzysztof Jackowski to postać budząca kontrowersje. Dla jednych to showman, sięgający dla sławy i pieniędzy po nadprzyrodzoną tematykę. Inni uważają, że jasnowidz z Człuchowa rzeczywiście ma dar, jest wrażliwy na świat nadnaturalny i faktycznie widzi więcej, niż mickiewiczowskie „mędrca szkiełko i oko”.\nNic dziwnego, że filmy publikowane na jego kanale na YouTube zawsze mają dużą oglądalność.\nKrzysztof Jackowski jest pewien, że istnieją inne rzeczywistości\nO Krzysztofie Jackowskim najwięcej się mówi, gdy pomaga policji w głośnych śledztwach. Jasnowidz często współpracuje ze służbami w trudnych do wyjaśnienia sprawach kryminalnych, wspiera też załamane rodziny, które bezskutecznie próbują znaleźć bliskich zaginionych. Ostatnio Jackowski brał udział w poszukiwaniach miliardera Piotra Woźniaka-Staraka.\nJednak jasnowidz z Człuchowa pomaga także w inny sposób – dzieląc się swoimi wizjami. Nie zawsze są to przerażające przepowiednie o nadchodzących wojnach czy kataklizmach, choć to one najbardziej pobudzają wyobraźnię. Krzysztof Jackowski ma wiele do powiedzenia na różne tematy.\nOstatnio nagrał film, w którym mówi o istnieniu innych rzeczywistości. To nie jest dobra wiadomość dla złych ludzi.\nPrzestroga Jackowskiego. „Wypada nam wejść na salony?”\nZdaniem jasnowidza nie można zamykać się w jednej rzeczywistości – tej, która wydaje nam się fizyczna. Nie można myśleć, że jest tylko „tu i teraz”. Krzysztof Jackowski jest przekonany, że istnieje inna, docelowa rzeczywistość, w której panują inne zasady. Podaje przykład, że w tym innym świecie można np. przywołać wspomnienie i emocje towarzyszące temu wspomnieniu, przeżyć je na nowo.\nJackowski zaznacza przy tym, że nie można lekceważyć żadnego świata i żadnego życia. Każde, także obecne życie, jest bardzo ważne, ponieważ nasze działania tworzą budulec dla rzeczywistości, w której żyjemy. Jak twierdzi jasnowidz, każdy buduje świat. Dlatego uważa, że bardzo ważne jest, byśmy postępowali moralnie względem siebie i innych. Jeżeli ktoś jest zły, podły, to tworzy ze złego materiału.\nKrzysztof Jackowski nie ma więc dobrych wieści dla postępujących niemoralnie. Porównuje ich do osób utaplanych w błocie. I pyta retorycznie, używając obrazowego porównania, czy będąc brudnym, wypada „wejść na salony, gdzie jest pięknie, czysto i schludnie?” Źle postępujący nie będą tam pasować, więc nie będzie tam dla nich miejsca.\nŹródło: YouTube – JASNOWIDZ Krzysztof Jackowski Official\n"Muszę niestety to przeprowadzić": Po wyborach Kaczyńskiego czekają dwie operacje Previous post\nSprawdź swoją wiedzę i spostrzegawczość. Oblewa nawet co piąty uczeń Next post


Alpenhof Austria Tyrol » opis oferty » Fly.pl\nCena za osobę 2 301 zł\nWszyscy uczestnicy 4 603 zł\nDostaniesz 2301 punktów payback\nNielimitowana jazda na najwyżej położonym lodowcu w Austrii, przytulny hotel i najlepsza zabawa w super cenie!\nhotel położony jest w miejscowości St. Leonhard im Pitztal. Od stacji narciarskiej Rifflsee dzieli nas ok. 13 km natomiast odległość pomiędzy hotelem a lodowcem Pitztal wynosi ok. 17 km. Na obie stacje możemy dojechać za pomocą skibusa, którego przystanek zlokalizowany jest bezpośrednio przed obiektem. Dodatkowo ze szczytu Rifflsee, trasami narciarskimi można dotrzeć do dolnej stacji kolejki na lodowiec Pitztal.\nprzytulny, komfortowy, 3-gwiazdowy obiekt w stylu alpejskim, który dysponuje 21 pokojami i oferuje tyrolską gościnność, piękne widoki oraz możliwość skorzystania z centrum Spa & Wellness.\nprzytulne, 2-osobowe pokoje w nowoczesnym stylu alpejskim z możliwością 1 dostawki (25 m), w każdym znajduje się łazienka z prysznicem lub wanną, WC, suszarka do włosów; TV sat, radio, telefon, darmowe Wi-Fi. Każdy pokój ma balkon.\ncentrum Spa & Wellness: sauna fińska, łaźnia parowa, kabina na podczerwień, strefa z relaksującą muzyką, leżaki, łożka wodne; masaże (odpłatnie); bar, restauracja a'la carte, narciarnia, parking bezpośrednio obok hotelu,\nW naszym programie przeznaczamy 5 dni na stację Pitztaler Gletscher + Rifflsee.\nśniadanie w formie bufetu, obiadokolacja - wybór z 4-daniowego menu + bufet sałatkowy.\nDzień 1: przyjazd, zakwaterowanie od godz. 14:00. Dzień 2-5: białe szaleństwo. Dzień 6: śniadanie, wykwaterowanie do godz. 10:00, możliwość złożenia bagaży w wyznaczonym miejscu, wyjazd na narty. Opcjonalnie: powrót do hotelu.\n5 noclegów * 5x śniadanie i obiadokolacja * opiekę rezydenta na telefon * ubezpieczenie KL, NNW i bagaż, które obejmuje także amatorskie uprawianie sportów zimowych i następstwa chorób przewlekłych, oraz ubezpieczenie OC narciarza (więcej szczegółów) * karnet w oznaczonych terminach FREE SKI * korzystanie z centrum wellness * podatek VAT * Turystyczny Fundusz Gwarancyjny.\nUwaga - W ofertach LAST MINUTE zakupionych na 3 dni przed wyjazdem, OFERTA NIE ZAWIERA KARENTU W CENIE!\nopłata klimatyczna, płatna na miejscu - 2 /os./dzień (obowiązuje osoby od 15 roku życia).\nkarnet 5x Pitztaler Gletscher + Riffelsee.\nZdjęcia okolicy (23)\n24.02.2019 5 dni Pokój standard 2 os., Śniadania i obiadokolacje 2 301 zł 4 603 zł Sprawdź\n03.03.2019 5 dni Pokój standard 2 os., Śniadania i obiadokolacje 2 410 zł 4 820 zł Sprawdź\n10.03.2019 5 dni Pokój standard 2 os., Śniadania i obiadokolacje 2 410 zł 4 820 zł Sprawdź\n17.03.2019 5 dni Pokój standard 2 os., Śniadania i obiadokolacje 2 410 zł 4 820 zł Sprawdź\n24.03.2019 5 dni Pokój standard 2 os., Śniadania i obiadokolacje 2 410 zł 4 820 zł Sprawdź\n31.03.2019 5 dni Pokój standard 2 os., Śniadania i obiadokolacje 2 410 zł 4 820 zł Sprawdź\n07.04.2019 5 dni Pokój standard 2 os., Śniadania i obiadokolacje 2 410 zł 4 820 zł Sprawdź


Plamka Mazurka – Strona 2 – Rzecz o sprawach ptasich piórem Marka Pióry podawana\nTak szybko odlatują\nKilka dni temu za „Biuletynem Monitoringu Przyrody. Raport z wdrażania art. 12 Dyrektywy Ptasiej w Polsce w latach 2013-2018: stan, zmiany, zagrożenia” podałem dziesięć gatunków ptaków, które w ostatnich latach miały znaczący wzrost populacji. Jak łatwo można się domyśleć, są też gatunki mocno zmniejszające swoją liczebność. W tym samym biuletynie dowiadujemy się, że w latach 2007-2018 zaprzestały w Polsce gnieździć się biegus zmienny, czapla nadobna i świstun. Te ptaki u nas zobaczymy oczywiście, ale będą to ptaki jedynie pojawiające się na przelotach lub zalatujące. Drastycznie spadły populacje mewy siwej (-79!), przepiórki (-70%) i czajki. Rzeczywiście, nie bardzo pamiętam kiedy ostatni raz słyszałem pit-pi-lit rozlegającego się z łanu zbóż, a czajki…\nJakiś czas temu chwaliłem się, że mam w posiadaniu „Biuletyn Monitoringu Przyrody. Raport z wdrażania art. 12 Dyrektywy Ptasiej w Polsce w latach 2013-2018: stan, zmiany, zagrożenia”. Pozycja ta bardzo mnie cieszy, bo mam aktualne dane dotyczące populacji poszczególnych gatunków. Dzisiaj chciałbym przedstawić wam gatunki ptaków, które w latach 2007-2018 miały największy (procentowo) przyrost. Ptaki które odnotowały największy przyrost zapewne zaskoczą, gdyż są to gęsiówka (wzrost populacji o 650%), sokół wędrowny (+600%) i mandarynka (+400%). Gęsiówka i mandarynka aż tak bardzo może nie muszą cieszyć, gdyż są to gatunki nierodzime. Z ptaków blaszkodziobych, poza wspomnianą gęsiówką egipską i mandarynką wielki przyrost (w dalszym ciągu mówię o procentowym) odniosły łabędzie krzykliwe…\nSpacer w typie drzemlika\nZ Fredem było nas trzech. Rekordu obecności ptaków też nie było. Gatunków zresztą też. A mimo to ze spaceru wróciłem zadowolony. Oto lista zapisanych ptaków: grzywacz 7 czajka ok. 100 szpak ok 63 kruk 5 kos 2 sójka 3 kopciuszek 4 bogatka 1 wrona siwa 2 czapla siwa 1 ptak w typie drzemlika 1 trznadel 9 myszołów 1 Poza ptakami dopisała też pogoda. Następne spotkanie obędzie się za dwa tygodnie w Zielonagórze. Oprócz spaceru odbędzie się część organizacyjna.\nWczoraj przypadła mi rola przewodnika Marcina Kostrzyńskiego po Szamotułach. Oczywiście wybrałem najbardziej dziki fragment miasta, którego nie ukrywam, że trochę mieszkańcom Szamotuł zazdroszczę. Ale po kolei. Ledwie tylko wyszliśmy z kina Halszka, a mieliśmy świetną obserwację. Samą płynął ponad metrowy zaskroniec. Zaskrońcowi przyglądały się też krzyżówki, a jedna z nich sprawiała wrażenie jakby miała chęć węża dziabnąć. Ostatecznie obyło się bez dziabania, ale potwierdziła się zasada, że przyrodnicza przygoda zaczyna się tuż za rogiem. Tu muszę powiedzieć, że spotkaniom towarzyszy wystawa sekcji fotograficznej Szamotulskiego Ośrodka Kultury zatytułowana „Przyroda tuż za rogiem”. Z powodu ograniczenia czasowego na ulicę Rzeczną nie poszliśmy. Ale krótka trasa od końca ulicy Świdlińskiej do Jeziórka nam…\nWczoraj w Starostwie Powiatowym w Szamotułach zostało zarejestrowane Obrzyckie Stowarzyszenie Miłośników Ptaków. Od 2 do 4 października są Europejskie Dni Ptaków. To trzeba uczcić! W sobotę 3 października o 7.15 wychodzę z Fredem spod sklepu ABC na ulicy Prusa na spacer. Trasa: ulice Słowackiego, Stawna, Dworcowa, Kolejowa i polne drogi w kierunku Obrowa. Spacer jest nieformalny, ale zabieramy wszystkich.


Autor - Robert Ziębiński - bookto.pl\nPijacka gawęda i kryminał noir – zuchwały literacki drink! Gdy Paweł, pracoholik i alkoholik, traci pracę w wydawnictwie i rzuca go dziewczyna, decyduje się na terapię. Próbując poskładać swój świat, pisze też powieść. Jej bohaterem jest zabójca, który dostał zlecenie na siedem osób. Nie wi\nRobert Ziębiński z dużą dozą autoironii przedstawia dziesięć opowieści ze swego „łażenia” po Londynie, tworząc z nich błyskotliwy przewodnik dla miłośników kina, rock'n'rolla i tych, którzy nie lubią chodzić utartymi szlakami. Każde szanujące się miasto z długą historią ma swoje mroczne taj\nAutorzy: Robert Ziębiński · Juliusz Wojciechowicz · Marek Zychla · Kornel Mikołajczyk\n„Cieszy mnie świadomość, że istnieje jeszcze kilku takich pisarzy, którzy ośmielają się podwinąć ten gruby, włochaty dywan wygodnej codzienności, aby na poważnie przyjrzeć się ukrytemu pod nim wijącemu robactwu.” GRAHAM MASTERTON „Autorzy tego zbioru przed pisaniem zdecydowanie odrobili lekcj


Bakcyl dżumy : POPamina – Blog Popkulturalny – Muzyka, Film, Seriale\nDżumafilmy koreańskieTrain to BusanZombie\nWzrosło zapotrzebowanie społeczne na makaron, spirytus i Alberta Camusa. Nie będę udawać, „Dżumę” czytałem w liceum i niewiele pamiętam, poza ostatnim akapitem, na mocy którego nauczyciele wymusili na uczniach z całego świata miliardy okropnie napisanych rozprawek. Ale przy okazji kwarantanny i fali popularności koreańskiego przemysłu filmowego polecam obejrzeć „Pociąg do Busan„. Jest dostępny na Netflixie, chyba pod zniechęcającym tytułem „Zombie Express”.\nOpowieść jest prosta jak droga z Seulu do tytułowego Busan i jak w typowej sensacji o zombie, ale dlatego, że podobnie jak „Dżuma” Camusa, film ma być parabolą. Używa fabuły jako pretekstu, a kartonowych postaci jako przykładów różnych postaw wobec zarazy. Tych samych, które teraz mamy okazję obserwować na żywca, w nieco mniej ekstremalnych okolicznościach.\nKiedy wybucha epidemia i martwi powstają, wszyscy bohaterowie są zamknięci w pędzącym ekspresie. Nie wiedzą do końca, co się dzieje, ale wiedzą, że dzieje się coś niedobrego. Najpierw rzuca się w oczy postawa starszego pana biznesmena. Jest poirytowany, że pociąg się zatrzymuje, spieszy się na bardzo ważne spotkanie biznesowe i z każdą minutą traci miliony. Jeżeli kiedykolwiek pracowaliście w supporcie albo obsłudze klienta, na pewno z nim rozmawialiście. Pan jest przedsiębiorcą i lubi dobre rady, na przykład „ucz się, dziewczynko, bo skończysz tak jak on”. To o bezdomnym, który jako pierwszy przepowiada katastrofę. Pan problemu najpierw nie rozumie, potem bagatelizuje, postrzega tylko z perspektywy własnej niedogodności, potem rzuca na pożarcie wszystkich dookoła, żeby samemu się ratować, wreszcie, jak można się domyślić, kończy trochę gorzej niż bezdomny.\nW tym jaskrawym przykładzie to groteskowa postawa, przez którą tylko mocniej kibicujemy zarazie, ale w prawdziwym świecie bardzo powszechna. „Jak to się czyta, to trochę się włos jeży na głowie”. To jest sytuacja dramatyczna, trudna do przewidzenia. Konieczna może być pomoc od państwa… To nie jest komentarz do sytuacji pracowników oddziałów zakaźnych i nie dotyczy chorych, dla których zabraknie respiratorów i łóżek, tylko przedsiębiorców, których pracownicy przez kilka dni nie przyjdą do pracy, wypowiedź wiceprezeski BCC, jeszcze przed wprowadzeniem obostrzeń. Włącz telewizor, żeby posłuchać więcej, jak globalne rynki finansowe cierpią z powodu pandemii. Moje myśli są dzisiaj z dziesiątkami miliarderów, których koronawirus wykopał z klubu dziewięciu zer.\nDrugą postawę prezentuje drużyna nastoletnich bejsbolistów. Śmieszkują prawie do samego końca. Mamy ich wszyscy wśród znajomych na Facebooku, jesteśmy jednymi z nich. Jesteśmy oswojeni z fatalnymi wiadomościami każdego dnia i ideą, że nagle możemy stracić wszystko, śmieszkowanie to wszystko, co pozostaje, jedyna broń bezsilnych.\nAltruistyczną postawę doktora Rieux demonstruje w filmie kilka osób. Postać grana przez Dong-seok Ma, ale też maszynista, który mógłby odjechać bez pasażerów z zawrotną prędkością, ale zawsze troszczy się o innych. Bez patosu i żadnych it’s been an honour, ale dlatego, że to naturalny odruch. Czy ktoś prezentuje taką postawę w prawdziwym świecie? Oczywiście, wiele ludzi, których nie widujemy tak często jak Pana Biznesmena i śmieszków, albo ich przeoczamy, bo nie są zbyt donośni. Lekarki i lekarze, którym dyżur skończył się trzy dni temu, ale nadal pracują, bo nikt ich nie zastąpi. Kasjerki i kasjerzy, którzy nie poszli na siku od pięciu godzin, żeby przy kasie nie zrobiła się kolejka. Specjaliści pracujący nad szczepionką.\nOd kilku dni progresywiści różnych krajów popychają postulat, żeby szczepionka na wirusa była dostępna za darmo, przyciągając tłumnie reakcjonistów. „Ci, którzy pracują teraz dzień i noc powinni oddać swój produkt za darmo?!”, oburzają się tępiciele komuny, dla których stalinizm to publiczne biblioteki. O, żeby to jeszcze tak działało, że na odkryciu naukowcy zarabiają miliony, jeszcze bardziej zmotywowani do kolejnych odkryć. Nope, snowflake, oni dostaną swoją zwykłą pensję z instytutu, a zarobi koncern farmaceutyczny i jego akcjonariusze. Oprócz rządowej rekompensaty za te dramatyczne dni, kiedy pracownicy wzięli wolne. Można być libertarianinem i turbokapitalistą, ale oddanie takiej dziedziny jak zdrowie niewidzialnej ręce rynku i prawom krańcowej użyteczności to rzecz braku sumienia lub głupoty, a nie poglądu i prowadzi do wykluwania kreatur jak Martin Shkreli. Człowiek odda wszystkie swoje pieniądze, żeby żyć, a łatwiej sprzedać lek stu osobom, które mają 100 tysięcy niż tysiącu, które mają stówkę.\nOstatnim archetypem jest główny bohater filmu. Zaczyna podobnie jak Martin Shkreli. Egoistyczny Hedge Gordon Head Gekko Fund Manager, który ledwo pamięta imię córki. Doświadcza na drodze zła i dobroci ludzkiej, przewartościowuje wszystko, przechodzi na stronę bezinteresowności i poświęcenia. Takie historie w prawdziwym świecie rzeczywiście nie występują.


D | Sennik - znaczenie snów\nDługopis zawsze zostawia po sobie jakiś ślad, tak samo we śnie oznacza, że to, co zrobisz teraz będzie miało wpływ na Twoją przyszłość. Gdy śni Ci się, że piszesz coś długopisem, to znak, że musisz być bardziej ostrożnym w podejmowaniu decyzji. Gdy zgubisz długopis czeka Cię...\nSen o diamencie to zapowiedź radosnych wiadomości i życia w dobrobycie. Gdy Ci się śni, to zawsze dobry znak. Gdy śni Ci się, że kupujesz diamentowy pierścionek oznacza to, że chcesz wziąć sprawy w swoje ręce. Gdy nosisz diamenty to znak, że to, co widzisz to jedynie Twój punkt...\nDentysta w Twoim śnie może oznaczać, że oczekujesz od kogoś pomocy. Gdy śni Ci się, że to Ty jesteś dentystą, oznacza, że boisz się komuś zaufać. Gdy jesteś na wizycie u dentysty to znak, że nie możesz doczekać się rozwiązania Twoich problemów. Z kolei, gdy dentysta wyrywa Ci ząb,...\nDelfin choć to stworzenie kojarzące się z dobrocią i łagodnością, we śnie symbolizuje dokładne przeciwieństwo. Gdy Ci się przyśni możesz spodziewać się przejściowych kłopotów lub zawodu miłosnego. Gdy karmisz delfina we śnie, uda Ci się zyskać nowe znajomości. Gdy pływasz z delfinami...\nSen o dachu odnosi się do tego, co się dzieje z Twoją głową. Gdy śni Ci się, że chodzisz po dachu oznacza to, że podejmiesz się jakiegoś ryzyka i przyniesie Ci ono wymierne korzyści. Gdy zaś naprawiasz dziurawy dach, to możesz się spodziewać, że poniesiesz duże straty, nie do końca z...\nZdajesz sobie sprawę z tego, że stanie w miejscu nie jest dobre, dlatego starasz się coś w swoim życiu zmienić. Niemowlę: jeśli jesteś mamą lub ojcem nie musisz obawiać się o powodzenie swoich dzieci. Zostały w czepku urodzone. Urodzić dziecko: przed Tobą nowe, wspaniałe możliwości....


Zagłębie - Śląsk 1:3. Podopieczni Magiery wciąż niepokonani - Goal.pl\nGoal.pl › Ekstraklasa › Śląsk Wrocław wciąż niepokonany, dublet Exposito\nŚląsk Wrocław wciąż niepokonany, dublet Exposito\nŹródło: Goal.pl 16:55, 29. sierpnia 2021 | Aktualizacja: 22:42, 7. września 2021 Patryk Śliwiński 0\nW drugim niedzielnym meczu 6. kolejki Ekstraklasy Zagłębie Lubin przegrał ze Śląskiem Wrocław 1:3 (1:2). Na listę strzelców wpisali się Exposito (dwa razy), Praszelik i samobójcze trafienie zanotował Golla. Dla Śląska jest to kolejny mecz w tym sezonie bez porażki.\nW pierwszej połowie nie brakowało emocji. Wprawdzie nie oglądaliśmy zbyt wielu okazji, ale piłkarze byli niezwykle skuteczni. Śląsk Wrocław objął prowadzenie już w 14. minucie. Podanie od Makowskiego otrzymał Praszelik, który uderzeniem z szesnastu metrów pokonał Hładuna. Momentalnie chcieli odpowiedzieć piłkarze Zagłębia Lubin, ale sytuacji sam na sam nie wykorzystał Erik Daniel.\nNiewykorzystana okazja zemściła się chwilę później. W 26. minucie na 0:2 strzałem zza pola karnego podwyższył Exposito. Miedziowym udało się jednak złapać kontakt. W 35. minucie w pole karne dośrodkował Bartolewski, ale niefortunnie interweniował Golla, który zanotował trafienie samobójcze. Do przerwy mieliśmy więc wynik 1:2.\nDrugą połowę zdecydowanie lepiej rozpoczęli Miedziowi, stwarzali sobie dużo okazji, ale po raz kolejny zawodziła u nich skuteczność. Brak zdecydowania ponownie wykorzystał Exposito. Hiszpan powtórzył wyczyn z pierwszej połowy i uderzeniem sprzed szesnastki pokonał Dominika Hładuna. Końcowy wynik to 1:3. Zagłębie w drugiej połowie nie wykorzystało żadnej z licznych sytuacji.


Galopujące przemijanie kontra powolny ślimak? - HelixFarm\nHomeAll Posts...Galopujące przemijanie kontra powolny ślimak?\nCzas nie płynie, on galopuje, żeby nie powiedzieć bardziej dosadnie. Niektórzy codziennie w lustrze dostrzegają jego nieustępliwą moc w szczególności w weekend ☺. W walce o nieunikniony upływ czasu wszystkie chwyty są dozwolone. Czy wobec tej siły nasz powolny ślimak ma jakąś szansę?\nOkazuje się, że tak. Ten niepozorny mięczak oprócz walorów smakowych i odżywczych ma jeszcze działanie odwracające bieg czasu. No ma się rozumieć, że nie sam ślimak, ale jego śluz. Śluz ze ślimaka to naturalna wydzielina pozyskiwana z tych sympatycznych mięczaków (dla oburzonych – można w sposób naturalny i bezinwazyjny prowadzić ten proces), którą dodaje się do kosmetyków pielęgnujących skórę. Dzięki swoim niezwykłym właściwościom, stosuje się go w kosmetyce do tworzenia różnych preparatów zwalczających liczne dolegliwości skórne.\nNajwiększymi fankami preparatów pielęgnacyjnych z dodatkiem tej naturalnej substancji są mieszkanki Korei Południowej.\nPomimo tego, że szał na produkty kosmetyczne z zawartością śluzu tego mięczaka pojawił się stosunkowo niedawno, to ślimak i jego wydzielina obecne były w medycynie od wieków. Jego kojące właściwości wykorzystywano między innymi w starożytnej Grecji. Podobno sam Hipokrates zalecał nakładanie zmiażdżonych ślimaków na skórę jako antidotum na stany zapalne. Po śluz tych mięczaków sięgali także mieszkańcy południowych Włoch w celu leczenia trądziku i kurzajek. W 1980 roku pewna chilijska rodzina założyła hodowlę jadalnych ślimaków z gatunku Helix Aspersa Muller. Niebawem odkryli, że po kontakcie z tymi zwierzątkami rany na ich rękach znacznie szybciej się regenerowały, a skóra była w lepszej kondycji. Obserwując te pozytywne efekty, najstarszy z synów farmera zaczął prowadzić badania nad właściwościami śluzu ze ślimaka. Natomiast w roku 1993 opatentowano pierwszy krem z 80% zawartością wydzieliny tego mięczaka.\nJeden ślimak może wyprodukować jednorazowo około jednej łyżeczki śluzu, stąd niemałe ceny kosmetyków z jego zawartością. Przy pozyskiwaniu tego śluzowatego złota żadne ze zwierząt nie cierpi a wręcz odwrotnie niezbędne są odpowiednie warunki dla ślimaków, ponieważ ich śluz nadaje się wyłącznie wtedy, gdy jest produkowany przez zdrowe, szczęśliwe i nie zestresowane mięczaki. Wiąże się to z tym, że ślimaki wydzielają dwa rodzaje śluzu: limozynę i kryptozynę, która to właśnie jest pożądana w pielęgnacji skóry. Gdy mięczak jest zestresowany może dojść do sytuacji, kiedy kryptozyna zostanie skażona toksynami zawartymi w limozynie.\nA więc co takiego niezwykłego ma w sobie ów śluz, że podejmuje walkę z czasem?\nWitamina C – jest bardzo silnym antyoksydantem, który pobudzając syntezę kolagenu, znakomicie działa na skórę twarzy. Dodatkowo kwas askorbinowy uszczelnia naczynia krwionośne, a także rozjaśnia przebarwienia i zmniejsza plamy pigmentacyjne, a także ma doskonały wpływ na promienny i zdrowy wygląd cery.\nAlantoina – związek ten wykazuje silne działanie kojące, dzięki którym koi wszelkie podrażnienia skórne oraz zmniejsza zmiany trądzikowe. Poza tym działa nawilżająco, przyspiesza regenerację skóry, łagodzi stany zapalne, redukuje blizny, zmniejsza widoczność rozstępów oraz wspomaga proces likwidacji cellulitu.\nKwas glikolowy – jego zadaniem jest wzmocnienie warstwy hydrolipidowej skóry oraz jej regenerację i wygładzenie. Dodatkowo zmniejsza proces wydzielania sebum i oczyszcza pory.\nKolagen – odpowiedzialny jest za elastyczność i jędrność skóry twarzy. Dzięki niemu nasze zmarszczki się spłycają, a cera jest bardziej napięta i wygląda dużo młodziej.\nElastyna – substancja ta również ma wpływ na jędrność i elastyczność naszej cery. Jest także składnikiem włókien cery, a dzięki niej wygładza powstałe zmarszczki i nieestetyczne bruzdy.\nWitamina E – nazywana także witaminą młodości, ponieważ nawilża, zmiękcza i wygładza cerę, a także chroni ją przed działaniem szkodliwych wolnych rodników.\nWitamina A – również ogranicza działanie i rozwój wolnych rodników, a przez co hamuje procesy starzenia i regeneruje uszkodzony naskórek.\nMukopolisacharydy – koją podrażnienia skórne, natomiast w połączeniu z kolagenem i elastyną skutecznie nawilżają, regenerują i odmładzają.\nNaturalne antybiotyki – skutecznie niwelują stany zapalne skóry oraz likwidują nagromadzone na nich szkodliwe drobnoustroje.\nPrzyznacie, że sporo tego jak na takie niepozorne zwierzątko.\nRegularne stosowanie kremu ze śluzem ślimaka i innych kosmetyków o wysoko skoncentrowanej zawartości tej wydzieliny ma zbawienny wpływ na cerę, nawet bardzo problematyczną.\nDobry preparat ze śluzem ślimaka poradzi sobie z trądzikiem i innymi, poważnymi zmianami skórnymi, doskonale niweluje też stany zapalne i podrażnienia, a nawet potrafi zredukować widoczność blizn. To również doskonałe remedium na zmarszczki – nic nie spłyca ich tak efektywnie jak krem ze śluzem ślimaka. Za to skoncentrowana w nich alantoina pozwala przywrócić stawom ruchomość i elastyczność oraz dodatkowo koi wszelkie dolegliwości bólowe.\nNo i jak? czujecie się młodsi? Ja zdecydowanie.\nWasz ślimak ze szczęśliwej farmy HelixFarm.


Po trzecie dla zasady - Janet Evanovich (139285) - Lubimyczytać.pl\n7,58 (711 ocen\ti\t68 opinii) Zobacz oceny\nostatnia dodana przez Hooligan-Hernandez, 1 godzinę temu, w grupie 52 książki w 2017\nostatnia dodana przez sisi13087, 37 tygodni temu, w grupie wymienię/sprzedam\nostatnia dodana przez Lovarti, 37 tygodni temu, w grupie wymienię/sprzedam\nOpinie czytelników (1415)\ndeana | 2016-11-02\nNa tak ponure jesienne popołudnia nie ma nic lepszego niż seria Janet Evanovich. Wybuchy śmiechu gwarantowane. Cała szalona ferajna z nieocenioną babcią Mazurową na czele nam to zapewnią. Ja sama popłakałam się ze śmiechu w kilku miejscach - chyba najbardziej...\nyaola | 2017-01-29\nStefanie tym razem tropi Wujaszka Mo, który zapadł się pod ziemię, a ściganie go jest grzechem przeciwko wszystkim mieszkańcom. Tym razem Lula wkracza do akcji niosąc pomoc. Rzeczywiście w tej części brakowało mi trochę babci Mazurowej, ewidentnie zeszła na drugi plan. Szkoda, bo jest urocza.\nlacerta | 2014-11-10\nJanet Evanovich, tak jak i jej bohaterka, nie zawodzi.\nKolejna próba złapania zbiega, tym razem utrudniona przez powszechną sympatię do wujka Mo.\nNie mogłam powstrzymać śmiechu przy ekscytacji Luli pracą łowcy nagród, a jednocześnie byłam tak samo podekscytowana jak ona. Ucieszyłam się z ponownego spotkania z babcią Mazurową i rodzinką Plamów. Jestem strasznie ciekawa Rangera i chyba równie mocno jak Lula chciałabym się dowiedzieć czegoś więcej o nim.\nTrzecie część przygód Stephanie Plum wydawała mi się trochę bardziej niebezpieczna od poprzednich. Razem z bohaterką drżałam o życie jej i biednego Rexa. No i nie mogłam nie podziwiać cierpliwości Stephanie w kwestii samochodu.\nStrasznie żałuję, że serię odkryłam tak późno, bo Stephanie, jej rodzina, Morelli, Ranger, Lula i Connie niesamowicie poprawiają mi humor.\nWampirkaJustynka | 2013-11-03\nNa półkach: Przeczytane, 2013 ✬, ⚚ Wymienione ⚚\nI mam za sobą kolejne przygody łowcy głów - Stephanie Plum. Przyznam jednak, że ta część nie była tak zabawna jak dwie poprzednie. Mimo to warto ją przeczytać choćby dla samego Morellego i Rexa, który po raz kolejny ociera się o śmierć.\nTym którzy czytali poprzednie części nie muszę nic tłumaczyć, a tym co nie czytali niech przeczytają i się uśmiechną. W tej części:\n- Stephannie zatrudni Lulę do pomocy\n- Lula będzie sprawdzać czy Renger nie jest superbohaterem\n- Stephannie będzie podejrzana o morderstwo i przefarbuje włosy!\n- Babcia Mazurowa przyprowadzi się do domu swojego chłopaka\n- Morelli upije Plum a potem...\nJoanna | 2014-03-16\nWszystko zdaje się dobrze układać. Równowaga nie trwa jednak długo. Pewnego dnia bowiem Vinnie, pracodawca Stephanie i jej kuzyn w jednej osobie, zleca jej doprowadzenie przed wymiar sprawiedliwości niejakiego Mosesa Bedemier'a, znanego wszystkim w Grajdole i okolicach jako Wujaszek Mo. To powszechnie szanowany i kochany właściciel sklepu ze słodyczami. Co prawda chodzą słuchy, że w sklepie ostatnio coś niezbyt przyjemnie pachnie, ale może to tylko głupie plotki? Mo oskarżony o posiadanie...\n8_oclock | 2014-06-05\nTrzecie spotkanie ze Stefanią Plum, niezdarną łowcą głów, w komedii parakryminalnej. Polubiłam Stefanię, jej rodzinę i znajomych, Miasteczko o przeszłości mafijnej, w którym mieszkają same oryginały, a panie podczas wizyty u fryzjera porównują broń. Miła, niezobowiązująca, pełna humoru lektura.\naleksnadra | 2012-09-13\nNa półkach: Przeczytane, Ulubione, Posiadam, Janet Evanovich, Niewymienialne\nJeżeli masz ochotę na lekką i bardzo dowcipną opowieść z sensacją w tle, musisz koniecznie przeczytać najnowszą propozycję Janet Evanovich.\nKsiążka "Po trzecie dla zasady" jest trzecią częścią serii o Łowczyni Nagród Stephanie Plum, a dla mnie stanowi początek niezwykłej przygody w towarzystwie przebojowej, nietuzinkowej, pechowej, a czasem fajtłapowatej dziewczyny z wielkimi ambicjami, ogromnym sercem i ogromną radością życia.\nDla tych, którzy nie znają Stephanie przedstawię krótką charakterystykę, a dla wielbicieli będzie to małe przypomnienie najważniejszych informacji o swojej idolce. "Stephanie Plum, metr siedemdziesiąt wzrostu, sześćdziesiąt dwa kilo wagi, niebieskooka i brązowowłosa- krótko mówiąc: łowca nagród". Przez krótki okres czasu zajmowała się zakupem bielizny dla sieci E.E. Martina. Niestety została zwolniona i jak sama twierdzi "nie z własnej winy". Samodzielność kosztuje, rachunki trzeba płacić więc ambicje i oczekiwania Stephanie Plum musiała zweryfikować....\nDla tych, którzy nie znają Stephanie przedstawię krótką charakterystykę, a dla wielbicieli będzie to małe przypomnienie najważniejszych informacji o swojej idolce. "Stephanie Plum, metr siedemdziesiąt wzrostu, sześćdziesiąt dwa kilo wagi, niebieskooka i brązowowłosa- krótko mówiąc: łowca nagród". Przez krótki okres czasu zajmowała się zakupem bielizny dla sieci E.E. Martina. Niestety została zwolniona i jak sama twierdzi "nie z własnej winy". Samodzielność kosztuje, rachunki trzeba płacić więc ambicje i oczekiwania Stephanie Plum musiała zweryfikować. Jedyną sensowną propozycją pracy, oprócz nadzorowania pakowarki w fabryce tamponów, był etat agenta do spraw windykacji poręczeń, tzw. łowca nagród w firmie kuzyna Vinnie'go. Jej obowiązkiem jest doprowadzić przed oblicze sądu, opornych i krnąbrnych przestępców. Zapowiada się niezwykle interesująco...\nTym razem Stephanie czeka niewygodne i nieprzyjemne zadanie. Musi odnaleźć Mosesa Bedemiera, powszechnie znanego, uważanego za świętego sprzedawcę lodów i cukierków. Mieszkańcy Grajdoła nie kwapią się z pomocą, wręcz przeciwnie, chronią go przed łowczynią nagród. Jednak wraz ze zniknięciem Wujaszka Mo, dochodzi do brutalnych morderstw, których ofiarami są dilerzy narkotyków. Czy te dwie sprawy są ze sobą powiązane? W co wplącze się Stephanie Plum i czy odnajdzie Wujaszka Mo?\nWszystkie odpowiedzi znajdziecie, oczywiście, w " Po trzecie dla zasady", podczas ich szukania ubawicie się po pachy. Książka Janet Evanovich to solidna dawka dobrego humoru. Jestem pewna, że dowcipne teksty, dialogi a nawet sytuacje, w które zostaje wplątana Stephanie Plum, rozbawi nie jednego ponuraka. Muszę się przyznać do ciągłego rechotania, czym wprowadzałam w zdziwienie całą swoją rodzinę. Co ciekawsze anegdoty odczytywałam na głos, zaśmiewając się do łez.\nOprócz udanego pomysłu na fabułę, potencjału wykorzystanego w stu procentach, moja uwaga skupiła się na bohaterach. Od pierwszej chwili polubiłam Stephanie, moja sympatia wzrastała proporcjonalnie do przewracanych kartek. Podobało mi się to, że nie jest to kolejna super laska, której udaje się wszystko czego się dotknie. Stephanie nie jest następczynią Lary Croft. Odnosi sukcesy, ale okupione są one ciężką pracą, wytężonym wysiłkiem, zwieńczone po drodze wieloma błędami i pomyłkami. Ma gorsze i lepsze dni i nie zawsze trafnie posługuje się bronią, nie ma szczęścia w miłości. Myślę, że to właśnie na tym polega sukces tej postaci. Jest naturalna i ludzka do bólu. Kobieta, z którą można się utożsamiać, porównywać i zaprzyjaźnić.\nOprócz Stephanie pokochałam również babkę Mazurową za cudowne i trafne podsumowania. Babka pojawia się w powieści może ze dwa- trzy razy, lecz za każdym razem jest gwiazdą scenki i torpedą napędzającą do kontynuowania opowieści. Jest też i Lula, współpracownica Stephanie. Uwielbiam ją za dosadny język, poczucie humoru i osobowość.\nSeria o Łowczyni Nagród Stephanie Plum może i nie jest prozą z najwyższej półki jednak niewątpliwie jest cudowną propozycją na miłą , przyjemną rozrywkę.\nWciągająca akcja, dowcipne dialogi, ciekawi bohaterowie, lekki, ale dynamiczny wątek sensacyjny spodoba się każdemu pożeraczowi książek. A ja czekając na czwartą część serii, zapoznam się z poprzednimi przygodami Stephanie Plum.\nPrzyznaję się również bez bicia, że często będę powracać do "Po trzecie dla zasady".\nAniutka90 | 2014-04-01\nNa półkach: Przeczytane, K. Janet Evanovich, Akcja 100 książek (2014), 2014, Czytnik\nJak zwykle mnóstwo śmiesznych sytuacji, Lula, Morelli, Ranger i Stephanie w akcji! Mnóstwo dawki śmiechu, pościgów, strzelania. Jedyny minus że babcia Mazurowa była tym razem na dalszym planie.\nred_diva | 2016-12-19\nNa półkach: Przeczytane, E-book, Kryminał, Komedia, Akcja\nDużo lepsza niż druga część, jak dla mnie więcej w niej humoru, no i w końcu zaczyna się więcej dziać pomiędzy Stephani i Morellim :)\nzobacz kolejne z 1405\nW Grajdole wiadomości szybko się rozchodzą. Złe-najszybciej. A jeśli te wiadomości dotyczą skanda...\twięcej


Postacie grywalne, Postacie z Call of Duty 4: Modern Warfare, Postacie z Call of Duty: Modern Warfare 2\nDla postaci z Call of Duty i Call of Duty 2, patrz Price.\n22. Pułk SAS, Task Force 141\nM4A1 SOPMOD, M1911, M21, USP .45, Barrett .50cal, AK-47, M14 EBR, AUG HBAR, SCAR-H, Intervention, ACR, Desert Eagle, PKP Pecheneg, MP5, RSASS, P226\nKapitan John Price – brytyjski żołnierz jednostek specjalnych SAS, bohater trylogii Modern Warfare. W Call of Duty 4: Modern Warfare oraz Call of Duty: Modern Warfare Remastered był dowódcą SAS, Bravo Team. W Call of Duty: Modern Warfare 2 oraz Call of Duty: Modern Warfare 3 występuje jako członek Task Force 141.\nPorucznik SAS Edytuj\nPrice w kamuflażu (1996 rok)\nPiętnaście lat przed wydarzeniami z pierwszej części Modern Warfare, młody Price o stopniu porucznika, wraz z kapitanem MacMillanem wyruszają do Prypeci na Ukrainie by zabić przywódcę Ultranacjonalistów – Imrana Zachajewa. Kiedy Price i jego kapitan dotarli do hotelu Polesie, John oddał strzał ze swojego karabinu snajperskiego. Jednak zamach nie powiódł się i Zachajew przeżył tracąc jedynie ramię. Zaraz po wykonaniu strzału porucznik i jego kapitan zostali zmuszeni do odwrotu. Podczas ucieczki MacMillan został ciężko ranny w nogę przez spadający helikopter Mi-28. Price został zmuszony do zaniesienia go do strefy ewakuacji. W oczekiwaniu na transport, John bronił się na terenie diabelskiego młyna. Gdy wsparcie przybyło, John Price zaniósł na pokład helikoptera swojego dowódcę i odleciał wraz z nim.\nKapitan SAS Edytuj\nPodczas wydarzeń pierwszej części cyklu Modern Warfare, Price przejmuje dowodzenie nad drużyną SAS, Bravo Team. Pod jego rozkazami znajdowali się Gaz i Soap oraz Mac, Arem, Barton, Wallcroft i Griffen.\nCieśnina Beringa Edytuj\nZadaniem grupy Price'a było szturm na statek towarowy zawierający urządzenie jądrowe. John ujrzał arabskie pismo na kontenerze, który miał zawierać broń jądrową, i wezwał śmigłowiec. Podczas ucieczki grupa kapitana Price'a została ostrzelana przez myśliwce MiG-29. Kiedy statek zaczął tonąć, Price wraz z resztą grupy uciekł na pokład śmigłowca.\nPrice w misji "Zaciemnienie"\nNastępną misją Johna było odbicie rosyjskiego szpiega na usługach SAS-u – Nikołaja. Wraz ze wsparciem Lojalistów sierżanta Kamarowa, Price przedziera się przez odziały wojsk Ultranacjonalistów. Gdy John dociera do domu położonego niedaleko pobliskiej elektrowni, wraz ze swoimi kompanami oczyszcza budynek i odbija więźnia. Wkrótce John Price dociera do punktu zbiórki i wraz z resztą oddziału odlatuje śmigłowcem.\nPodczas lotu, Price i jego oddział zostają zestrzeleni. Ich jedynym wyjściem było przedarcie się przez tereny farmy kontrolowane przez Rosjan i dotarcie do celu ewakuacji. Zadanie ułatwiał im AC-130 który ich osłaniał ostrzałem z powietrza.\nGrupa kapitana Price'a otrzymuje namiary na kryjówkę Al-Asada. Po szybkiej operacji Price obezwładnia Al-Asada i go zabija. Następnie John opowiada swojej grupie o jego misji na Ukrainie. Następnie oddział łączy się z grupą Marines. Do drużyny Price'a dołącza sierżant Griggs.\nGrzechy ojca Edytuj\nGrupa Price'a oraz Lojalistów i Marines zastawiają pułapkę na syna Zachajewa – Wiktora. Gdy syn Zachajewa zostaje osaczony, Price rozkazuje Soapowi go rozbroić. W tym momencie młody Zachajew popełnia samobójstwo.\nNie można walczyć w sali wojennej Edytuj\nPrice i jego grupa mają za zadanie wpisać kody dezaktywujące do rakiet nuklearnych. Gdy im się to udaje, Gaz informuje o ucieczce Zachajewa. Price wsiada do samochodu i wraz z kompanami ściga go. Gdy most zostaje zniszczony przez wrogi helikopter, pojazd Bravo Team rozbija się. Grupa próbuje odeprzeć natarcie wroga, ale zostaje ogłuszona przez wybuch cysterny. Price widząc Zachajewa idącego w jego kierunku, rzuca Soapowi swój pistolet. Zachajew zostaje zabity, ale Price ponosi ciężkie rany.\nPrice w Operacji Kingfish\n8 października 2013 roku Price dołącza do wspólnej operacji Task Force 141 i Delta Force o nazwie Kingfish. Operacja ta ma na celu odnalezienia i złapania bądź zabicia Władimira Makarowa. Podczas tej misji Price dostał się do rosyjskiej niewoli.\nPrice w gułagu.\nPodczas operacji Kingfish, Price zostaje złapany przez rosyjskie siły i trafia do gułagu w okolicach Pietropawłowska. Price zostaje uwolniony przez MacTavisha, Ghosta i Roacha.\nPrice podczas misji "Ewentualność".\nKiedy Price powraca z gułagu, decyduje się wraz z Roachem, Ghostem i resztą Task Force 141 przejąć kontrolę nad rosyjskim okrętem podwodnym, który uzbrojony jest w głowicę nuklearną i zdetonować ją nad wschodnim wybrzeżem by dać amerykanom przewagę w walce. Niestety podczas eksplozji zostaje zniszczona Międzynarodowa Stacja Kosmiczna, satelita i ginie jeden z astronautów.\nZdrada Shepherda Edytuj\nPrice strzelający ze snajperki.\nKiedy Task Force ewakuuje się z kryjówki Makarowa, Shepherd zdradza. Price, usiłując ostrzec przed śmiercią Roacha i Ghosta, kontaktuje się z nimi przez nadajnik. Lecz jego próba uchronienia ich przed śmiercią idzie na marne. Price dowiadując się o położeniu Shepherda wyrusza wraz z Soapem, by go zabić. Podczas pościgu, John strąca Pave Lowa generała. Soap zabija zdrajcę rzucając nożem i trafiając w oko. Price widząc rannego przyjaciela wraz z Nikołajem przenoszą Soapa w bezpieczne miejsce.\nRatując przyjaciela Edytuj\nSoap został przewieziony do Indii, jednak tamtejsza kryjówka również okazała się niebezpieczna. Wraz ze wparciem Jurijego, John osłania ludzi przenoszących rannego Soapa do helikoptera.\nŚcigając Makarowa Edytuj\nPrice w misji "Znowu to samo".\nPrice, Soap i Juri docierają do Sierra Leone, by dowiedzieć się czegoś więcej o nowych planach Makarowa. Jednak grupa dociera zbyt późno, a broń chemiczna należąca do Makarowa zostaje przewieziona do największych miast Europy (Berlin, Paryż i Londyn).\nTracąc przyjaciela Edytuj\nPrice ratujący Soapa.\nPodczas nieudanej zasadzki na Makarowa w Pradze w Hotelu Lustig, Price jest świadkiem śmierci Kamarowa oraz Soapa. Po przetransportowaniu jeszcze żywego MacTavisha, Price słyszy ostatnie słowa Soapa "Price... Musisz wiedzieć... Makarow... zna... Jurija." po czym ten umiera. Price spycha ze schodów Juriego i zadaje mu pytania o jego znajomości z Makarowem. Po usłyszeniu jego historii John daje Juriemu szansę na odkupienie.\nChwilę po śmierci Soapa, Price oddaje mu Colta, którym zabił Zachajewa (kładzie go na klatce piersiowej), zabiera jego nieśmiertelnik i dziennik, w którym Soap notował i wykonywał rysunki ze swoich misji.\nRatując Prezydenta Worszewskiego Edytuj\nNastępnie Price z Jurijem w ramach pomocy Sandmanowi i jego oddziałowi w uratowaniu prezydenta Worszewskiego udali się na Syberię. W trakcie misji udało się również odnaleźć jego córkę, Alene, lecz pod koniec w skutek zawalenia się kopalni Sandman prawdopodobnie zginął. Przed tą misją na logu Task Force nie było napisu "Wyrzeczenie", co sugeruje, że Price z jednostką został oczyszczony z zarzutów zbrodni wojennej.\nZabijając Makarowa Edytuj\nPrice i Juri w pancerzu kolosa szturmują na kryjówkę Makarowa. W końcu do niego docierają. Price zostaje powalony przez Makarowa, a Jurij umiera trafiony w głowę z pistoletu głównego czarnego charaktera. Podczas chwili nieuwagi, John rzuca się na Makarowa, bije go, obwiązuje mu stalową linę wokół szyi i zbija szybę na której leży Makarow co skutkuje jego powieszeniem. Price po zabiciu Makarowa siada i zapala swoje cygaro.\nPo walce Shepherdem w Modern Warfare 2 Price ma poobijaną twarz, ale już w Modern Warfare 3, mimo że nie minął nawet dzień, nie ma śladu po tym, że się bił.\nPrice pali swoje cygaro w pierwszej misji Call of Duty 4: Modern Warfare: ''Zbędna załoga'', w misji 11. Call of Duty: Modern Warfare 3: ''Oko burzy'' oraz w ostatniej w Call of Duty: Modern Warfare 3: ''W proch się obrócisz''.\nPrice po angielsku oznacza "cena".\nW Call of Duty 4: Modern Warfare Price ma trochę inny kapelusz.\nGdy w misji "W proch się obrócisz" zapala cygaro po śmierci Makarowa, na jego zapalniczce można zauważyć logo Task Force 141.\nW tej samej misji, w szkle można zobaczyć wizerunek Price'a w kapeluszu, pomimo, że kilka minut przed miał na głowie hełm kolosa.\nKiedy w Call of Duty 4: Modern Warfare osłonimy ludzi Kamarova z karabinu snajperskiego można usłyszeć jak mówi "MacMillan byłby dumny".\nW Call of Duty 4 rzucił Soap'owi Colta 45, żeby zabił Zachajewa. Chwilę potem jeden z rosyjskich żołnierzy robi mu reanimację, po czym stwierdza zgon.\nWyraźnie słychać u niego brytyjski akcent.\nPrice zna rosyjski i arabski.\nOsobny artykuł: John Price/Galeria\nJohn Price na Sierra Leone.\nPrice w drużynie Bravo 6.\nJohn Price w głównym Menu gry.