Konrad III Rudy - POCZET.COM\nwładcy dzielnicowi ⇒ Piastowie mazowieccy ⇒ Konrad III Rudy\nBolesław IV warszawski Barbara, córka Aleksandra (Olelka) Włodzimierzowicza, księcia kijowskiego, bratanka Władysława II Jagiełły\n1447/1448 - 28 X 1503 (Osieck k. Garwolina)\n⚭ ok.1469 - przed 1476: Magdalena, córka Stanisława Stawrota, mieszczanina krakowskiego, żona (sic!) Szymona\n⚭ ok.1476/77 - przed 1493 (ok. 1480?): nieznana z imienia mieszczka, córka Aleksego\n❤1480/95: Dorota z Warszawy (późniejsza żona Jana Kozła, wójta Giełczyna)\n❤1486 - 1496?: Anna Łoska, prawdopodobnie szlachcianka\n⚭ 1496/97 - 1503: Anna, córka Mikołaja "Starego" Radziwiłłowicza, wojewody wileńskiego i kanclerza wielkiego litewskiego\nStanisław (1480/95 - po 1520)\nsyn (Wojciech?) (1480/95 - po 1530?)\nHieronim (Jarosz) (ok.1487 - po 1527)\ncórka (ok.1488 - przed 28 VI 1521)\nZofia (1497/98 - ok.1542/11 III 1543)\nAnna (1498/99 - 26 I 1557/2 VIII 1566)\nStanisław (17 V 1501 - 8 VIII 1524)\nJanusz (przed 27 IX 1502 - 10 III 1526)\n1454-1462: Ciechanów, Czersk, Liw, Warszawa, Wyszogród, Zakroczym (współrządy)\n1462-1471: Ciechanów, Czersk, Liw, Płock, Warszawa, Wizna, Wyszogród, Zakroczym, Zawkrze (współrządy)\n1471-1474: Błonie, Czersk, Liw, Piaseczno\n1474-1484: Czersk, Liw, Wyszogród\n1484-1488: Czersk, Liw, Wyszogród, Zakroczym\n1488-1496: Czersk, Liw, Nur, Warszawa, Zakroczym\n1496-1503: Ciechanów, Czersk, Liw, Łomża, Nur, Warszawa, Wyszogród, Zakroczym\n-(10 IX) Śmierć Bolesława IV warszawskiego.\nW imieniu małoletnich książąt Konrada, Kazimierza III, Bolesława V i Janusza II władzę w księstwie czersko-warszawskim obejmuje rada regencyjna z biskupem płockim Pawłem Giżyckim i księżną-wdową Barbarą na czele.\n-(31 XII 1461/1 I 1462) Śmierć Siemowita VI płockiego.\nWładzę w ziemi płockiej, bełskiej, rawskiej i wiskiej przejmuje rada regencyjna z biskupem płockim, Pawłem Giżyckim w imieniu małoletniego Władysława II, pozostającego do tej pory pod opieką Siemowita VI.\n-(26/27 II) Śmierć Władysława II płockiego.\nKatarzyna Siemowitówna, ciotka Władysława II, przejmuje władzę w ziemi płockiej, płońskiej, wiskiej i Zawkrzu.\n(III) Oddziały Katarzyny oblegają zamek w Rawie, broniony przez starostę Grota z Nowego Miasta (dążącego do przyłączenia miasta do Polski).\nWycofanie się wojsk oblężniczych, wobec groźby wojny z Królestwem Polskim.\n(14 IV) Katarzyna przekazuje Konradowi swoje prawa do ziemi płockiej, płońskiej, wiskiej i Zawkrza.\nKonrad uzyskuje pełnoletniość.\n(20 IV) Kazimierz Jagiellończyk zajmuje i wciela do Korony ziemię bełską.\nPoczątek sporu Konrada i Konrada IX Czarnego z Kazimierzem Jagiellończykiem.\n(25 XI) Konrad opuszcza zjazd, sprzeciwiając się składowi osobowemu sądu.\nKazimierz przekupuje Konrada IX Czarnego kwotą 200 czerwonych złotych i skłania do opuszczenia zjazdu.\n-Zaciężne oddziały krzyżackie, obozujące w Działdowie, dokonują szeregu najazdów rabunkowych na Mazowsze.\n-(IX) Odbicie Działdowa z rąk krzyżackich przez wojska Konrada.\n-(XI) Zaciężni krzyżaccy zajmują Czarnocin k. Ciechanowa.\nOdbicie Czarnocina przez wojska książęce.\n-(VII) Porażki Mazowszan w starciach z zaciężnymi krzyżackimi pod Ciechanowem.\n-(26 IX) Wojska Konrada likwidują ostatni zbrojny punkt oporu zaciężnych krzyżackich na górze Nickiej na Wkrą k. Sarnowa.\n-(22 X) Sąd sejmowy w Piotrkowie formalnie odsądza Konrada od posiadania ziemi płockiej, płońskiej, wiskiej, sochaczewskiej, Wiskitek i Zawkrza.\n[...] splątawszy się nieporzadną miłością z niejaką Magdaleną z Krakowa, niewiastą niskiego stanu, żoną Szymona, a córką Stanisława Stawrota, odmówił ją mężowi, i żył z nią przez kilka lat w niesławnym połączeniu [...] - Kronika Jana Długosza\n-Małżeństwo z Magdaleną, córką Stanisława Stawrota, mieszczanina krakowskiego, żoną (sic!) Szymona.\n-(3 IV) Zjazd generalny w Zakroczymiu.\nPodział dzielnicy mazowieckiej pomiędzy braćmi.\nKonrad obejmuje samodzielne rządy w ziemi czerskiej, liwskiej i w części ziemi warszawskiej (Błonie i Piaseczno).\n-(28 IX) Brat Kazimierz III przekazuje Konradowi ziemię wyszogrodzką (formalnie oprawę wdowią matki Barbary), w związku z rozpoczęciem kariery w kościele płockim i wobec znacznego zadłużenia u Konrada (6000 florenów).\n-(16 XI) Porozumienie (zawarte w Młodzieszynie) z matką Barbarą.\nKonrad obejmuje zamek i miasto Wyszogród w zamian za miasta Błonie i Piaseczno (wraz z okręgami) i kwotę 100 kop groszy (wypłacanych corocznie i dożywotnio).\n[...] wziął inną znowu, takiegoż samego [niskiego] stanu i urodzenia kobietę, córkę Aleksego, i skalał się powtórnie związkiem niedorzecznym, gdy mógł wydobyć się z ohydy. - Kronika Jana Długosza\n-Małżeństwo z nieznaną z imienia mieszczką, córką Aleksego.\n-Pogromy ludności żydowskiej w Warszawie.\nKonrad nakazuje wypędzenie z miasta Żydów i konfiskatę ich majątków.\n-Objęcie Zakroczymia z nadania brata Bolesława V.\n-(27 IV) Śmierć brata Bolesława V, księcia warszawskiego.\n(4 V) Patrycjat miejski Warszawy opowiada się przeciwko Konradowi i uniemożliwia mu wjazd do miasta.\n(9/10 V) Konrad udaje się do Czerska.\nWarszawa zostaje włączona do władztwa Janusza.\n-(16 VII) Porozumienie z bratem Januszem.\nKonrad przekazuje bratu Wyszogród i kwotę 20000 florenów w zamian za władzę w ziemi warszawskiej i nurskiej.\n-(18 XI/) Spotkanie w Ciechanowie z Janem von Tieffen, wielkim mistrzem krzyżackim.\nPrymas Zbigniew Oleśnicki młodszy popiera kandydaturę Janusza na tron polski.\n(VIII) Janusz i Konrad przybywają na zjazd elekcyjny w Piotrkowie z orszakiem 1500 zbrojnych.\n(27 VIII) Elekcja Jana Olbrachta na tron polski (dokonana m.in. dzięki energicznym działaniom Fryderyka Jagiellończyka).\nprzed 1493 (ok. 1480?)\n-(/22 II 1493) Zakończenie związku małżeńskiego z nieznaną z imienia córką Aleksego (prawdopodobna zarówno jej śmierć jak i oddalenie przez męża).\n-(22 II) Konrad rozpoczyna starania na dworze moskiewskim Iwana III Srogiego o rękę jego córki.\nOd starszych ludzi słyszeliśmy, że Konrad, gdy mu poseł królewski obwieścił uchwały Rady Królewskiej, poderwał się na te słowa, jako że był zapalczywy w gniewie i ścisnąwszy rękojeść szabli miał się wyrazić, że Olbracht postępuje niegodnie i niesprawiedliwie, ponieważ przywłaszczył sobie, wbrew zwyczajom i postanowieniom wszystkich pokoleń, prawa do najlegalniejszego dziedzictwa. Dlatego, jeśli chce rozstrzygnąć zatarg bez pomocy wojska, to on ufny w słuszność sprawy, której także bogowie nieśmiertelni zwykli sprzyjać, chce się zmierzyć w równej walce i w pojedynku z nim samym, ażeby spór o niewątpliwe prawo za pośrednictwem losu jako sędziego mógł zakończyć szczytnym zwycięstwem lub przynajmniej godną szlachcica śmiercią; wypowiedź poparł łzami i przekleństwami miotanymi na jego głowę, tak dalece złorzeczył imieniu Jagiellończyka. Słowa te przyjęto raczej ze śmiechem niż z oburzeniem, jak mają zwyczaj czynić ci, którzy słuchają złorzeczeń od ludzi pozostających z nimi na wojennej stopie. - Topografia, czyli opis Mazowsza Jędrzeja Święcickiego\n-(16 II) Śmierć brata Janusza.\nKonrad wkracza zbrojnie do Płocka.\n(VII) Jan Olbracht zwołuje pospolite ruszenie województwa inowrocławskiego, brzeskiego i ziemi dobrzyńskiej.\n(VIII) Wojska mazowieckie wycofują z księstwa płockiego.\n(13 VIII) Włączenie ziemi płockiej, płońskiej, wiskiej i Zawkrza do Królestwa Polskiego.\n(20 IV) Jan Olbracht przekazuje w lenno Mazowsze Konradowi.\nZiemia warszawska, wyszogrodzka, zakroczymska, ciechanowska i łomżyńska objęte przez Konrada w dożywocie; ziemia czerska i liwska - dziedzicznymi dobrami Konrada.\nKonrad zobowiązuje się do złożenia hołdu królowi polskiemu w Lublinie.\nKról Polski - gwarantem praw i opiekunem szlachty mazowieckiej.\n-(29 IX 1496/25 I 1497) Małżeństwo z Anną, córką Mikołaja "Starego" Radziwiłłowicza, wojewody wileńskiego i kanclerza wielkiego litewskiego.\n-(13 I) Konrad składa (w Lublinie) hołd lenny Janowi Olbrachtowi.\nKonrad podejmuje (nieudaną) próbę nakłonienia wielkiego mistrza krzyżackiego do wspólnego ataku na Królestwo Polskie, celem odzyskania utraconych ziem.\n-(12 XII) Udział w koronacji królewskiej Aleksandra Jagiellończyka w Krakowie.\nW końcu Konrad czując, że zbliża się kres jego życia, wezwawszy przedniejszych panów, powierzył im swoje dzieci, zaklinając każdego z osobna, aby im na zawsze dochowali wierności, i aby nie pokusili się o szukanie władcy skądinąd, dopóki pozostanie przy życiu potomek z jego linii, której łagodnych rządów przez tyle wieków zaznawali ich przodkowie. I tak spokojny w sumieniu, zgodnie z przepisami religijnymi opatrzony po chrześcijańsku sakramentami, zakończył życie w posiadłości Osieck, dokąd chętnie przyjeżdżał na łowy, pozostawiając żonę Annę jako opiekunkę państwa i dzieci. - Topografia, czyli opis Mazowsza Jędrzeja Święcickiego\n-(28 X) Śmierć Konrada III Rudego w Osiecku k. Garwolina.\nWładzę regencyjną w księstwie warszawskim obejmuje księżna-wdowa Anna.\nSigillum Conradi Dei gracia ducis Mazovie Russie terrarum et cetera et domini Cirnensis MCCCLXXII\ns conradi d g ducis mazovie russie\nPo bezpotomnej śmierci brata Janusza w roku 1495, Konrad udał się do ziemi płockiej w nadziei przejęcia władztwa po zmarłym bracie. Król Jan Olbracht zwołał pospolite ruszenie z terenu Kujaw i wkroczył na Mazowsze płockie. Konrad - wobec znacznej przewagi militarnej przeciwnika - musiał ustąpić. Wkrótce też włączono ziemię płocką, płońską, wiską i Zawkrze do Królestwa Polskiego, traktując te tereny jako opuszczone lenno.\nOd starszych ludzi słyszeliśmy, że Konrad, gdy mu poseł królewski obwieścił uchwały Rady Królewskiej, poderwał się na te słowa, jako że był zapalczywy w gniewie i ścisnąwszy rękojeść szabli miał się wyrazić, że Olbracht postępuje niegodnie i niesprawiedliwie, ponieważ przywłaszczył sobie, wbrew zwyczajom i postanowieniom wszystkich pokoleń, prawa do najlegalniejszego dziedzictwa. Dlatego, jeśli chce rozstrzygnąć zatarg bez pomocy wojska, to on ufny w słuszność sprawy, której także bogowie nieśmiertelni zwykli sprzyjać, chce się zmierzyć w równej walce i w pojedynku z nim samym, ażeby spór o niewątpliwe prawo za pośrednictwem losu jako sędziego mógł zakończyć szczytnym zwycięstwem lub przynajmniej godną szlachcica śmiercią; wypowiedź poparł łzami i przekleństwami miotanymi na jego głowę, tak dalece złorzeczył imieniu Jagiellończyka.\nInformacja niniejsza pochodzi wprawdzie z dość późnego (1634) dzieła Topografia, czyli opis Mazowsza Jędrzeja Święcickiego, niemniej jednak zasługuje na zaufanie, ponieważ porywczy charakter Konrada potwierdzają również źródła z epoki.\nJędrzej Święcicki w swoim dziele Topografia, czyli opis Mazowsza w ten oto sposób opisuje najmłodszego syna Konrada, Janusza (III):\nNikt bowiem nie zdołał silniej od niego miotać ogromnej kuli, oszczepu i głazów olbrzymich rozmiarów, nikt nie zdołał rwać łatwiej grubych powrozów i łamać żelaznych podków końskich, nikt nie zdołał silniej napinać łuku. Mówią, że odznaczał się on podwójną kością pacierzową [kręgosłup - przyp. wł.], szeroką klatką piersiową i muskularną budową, przypominającą wygląd dawnych gigantów, gdyby przez złośliwy wybryk natury nie szpecił całego dostojeństwa, miłej skądinąd twarzy, spłaszczony i skrzywiony nos.\nKsiążę Janusz zmarł w roku 1526, natomiast Topografia powstała ponad 100 lat po tym fakcie, bo w roku 1634. Tak dokładny opis osoby mógłby wydawać się wymysłem pisarza, a jednak... W roku 1953 natrafiono podczas odbudowy katedry warszawskiej na gotycką kryptę grobową, w której znaleziono dwie trumny. Badania przeprowadzone w Instytucie Medycyny Sądowej przez uznanego prof. Wiktora Grzywo-Dąbrowskiego potwierdziły, iż w trumnach były szkielety dwóch młodych mężczyzn (ok. 25-letnich), w bliskim stopniu spokrewnionych ze sobą. Odnaleziono zatem pochówek braci Janusza III i Stanisława Konradowiców. Co ważne, jeden ze zmarłych cierpiał na dość rzadkie schorzenie - rozszczepienie kręgosłupa (spina bifida). Taka przypadłość widoczna jest przez skórę i sprawia wrażenie podwójnego kręgosłupa. Zgadza się to idealnie z opisem Jędrzeja Święcickiego. Nie za zatem powodów, by negować także informację o ponadprzeciętnej sile młodego księcia.\nkolegiata Św. Jana Chrzciciela w Warszawie (obecnie katedra)\nzdjęcie katedry w Warszawie\nStanisław Pazyra, Najstarszy opis Mazowsza Jędrzeja Święcickiego, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1974\nPiotr Andrzej Dmochowski, Andrzej Sikorski, Nieznana nieślubna córka księcia mazowieckiego Konrada III Rudego, [w:] "Rocznik Polskiego Towarzystwa Heraldycznego" nowej serii t. X (XXI), Warszawa 2011\nJanusz Grabowski, Małżeństwa Konrada III Rudego. Ze studiów nad genealogią Piastów mazowieckich, [w:] A. Odrzywolska-Kidawa (red.), Klio viae et invia. Opuscula Marco Cetwiński dedicata, Wydawnictwo DiG, Warszawa 2010\n"Stolica", nr 46 (308), rok 1953


h=8,5 cm/ 500 ml\nSolidny, emaliowany, metalowy kubek z kolorowymi busami VW T1 na ciemnoniebieskim tle. Emaliowana powłoka ułatwia mycie i pielęgnację. Świetnie nadaje się na kemping lub na pikniki! Kubek jest zapakowany w estetyczne, kartonowe pudełko – to idealny upominek!\nWymiary: 9,5 x 8,5 cm / 500 ml\nh8,5 cm/ 500 ml\nKubek 7cm, stal nierdzewna\nVW Wycieraczka BUS VINTAGE...


« Nowy początek :\nThe day after...after party »\nWybaczcie mi, że nie zdążyłem napisać nic 18 marca, czyli wczoraj. Według mojego ambitnego planu będzie się tu pojawiał minimum jeden wpis dziennie (jeśli będę miał dostęp do sieci ;)). Z faktu, że wczoraj były moje urodzinki (2h temu się skończyły)...musicie mi wybaczyć brak aktywności. W tym miejscu chciałbym też wszystkim podziękować za pamięć i życzenia. Choć jeszcze tej nocy będę odpisywał osobiście :)\nUrodziny...niby dzień jak co dzień, a jednak...\nCzas jakby trochę szybciej płynął, pojawia się odrobina radości ile to osób o nas pamięta i zasypuje nas życzeniami. Większość przeglądamy pobieżnie i odruchowo odpisujemy, notując w pamięci kto nam już złożył życzenia a kto jeszcze nie. Ilu z nas tak naprawdę pisze życzenia niekoniecznie z pobudek tylko czysto życzeniowych a innych np. gdyż tak wypada, gdyż wtedy ta osoba będzie pamiętała też o naszych itd.? Dzień urodzin to trochę tak jak z Nowym Rokiem. Dzień, w którym postanawiamy, że zmienimy kilka rzeczy w naszym życiu, choć niewiele z tych planów ma szansę realizacji. Urodziłem się w niedzielę, dlatego ponoć taki leń ze mnie :P Nie przypadkiem też 18 marca swoje imieniny świętuje Narcyz ;)\nJak spędziłem ten dzień? Chciałoby się zacytować How I met your mother: "it will be legen...(wait for it)...darry! :) Część z Was wie jaką mam obsesję na punkcie tego serialu, część z Was udało mi się nawet nim zarazić, innych zarażam właśnie teraz :) Jeśli uwielbialiście kiedyś Przyjaciół to jest to sitcom dla Was, tyle że ulepszony - sprawy z życia wzięte, więc i humor także autopsyjny ;) Obejrzyjcie chociaż jeden odcinek a się zakochacie :)\nWracając do mojego dnia - wylegiwałem się w łóżku do 13:30, później ogarniałem mieszkanie (obiad, wiosenne mycie okien itp). Wieczór za to okazał się przyjemny - dzięki przede wszystkim za masaż dla Marcina i Elwirki :) To w tym miejscu od razu reklama - jeśli szukacie świetnego masażu - mam dla Was namiar na Marcina (część z Was go zna).\nTo teraz czas na rozwiązanie hasła z poprzedniego wpisu. Jeden z czytelników zasugerował w komentarzu, że stawiając problem w ten sposób wierzę w ogóle w przyjaźć jako taką pomiędzy kobietą a mężczyzną. Otóż nie do końca. Sformułowanie było trochę prowokacyjne. Uważam, że przyjaźń między kobietą a mężczyzną nie istnieje (chyba, że w ramach związku). Moim zdaniem prędzej czy później zawsze komuś zaczyna zależeć bardziej i chce czegoś więcej. A to już nie jest przyjaźń. Części osób takie relacje odpowiadają - zdają sobie sprawę z tego, że druga strona coś do nich czuje a one taką sytuację wykorzystują (czasami nieświadomie)...trzymają ich na haku (na czarną godzinę) --> teoria z hakiem zaczerpnięta także z HIMYM :) Z drugiej strony jeśli żadna ze stron nie czuje niczego więcej to nie jest to przyjaźń, osoby takie nie zbliżyły się do siebie wystarczająco blisko. A co z przyjaźnią w ramach związku? Można ją budować tylko równocześnie z budowaniem związku, nie może być najpierw przyjaźni a później związku. Takie jest moje zdanie :P\nA co powiecie na zasadę numeryczną (skala 1-10) dobierania się par? Zaznaczam, że odnosi się ona do wyglądu. Czwórki powinny łączyć się z czwórkami, szóstki z szóstkami itd. (dopuszcza się odchylenia, ale tylko 2 pkt w górę i 3 w dół).\nCo o tym sądzicie? Czy przyjaźń między kobietą a mężczyzną może istnieć? Czekam na argumenty. I jak podoba Wam się zasada numeryczna?\nPs. Od wczoraj ubieramy się tylko w sklepach S. Oliver (dla niewtajemniczonych to nowy sponsor generalny Lecha) ;)\nPs. 2 Jak się do Was/Ciebie zwracać we wpisach? Wolicie jak to jest w 2 osobie liczby pojedyńczej czy mnogiej (na Ty czy na Wy)? :)\npiątek, 19 marca 2010, ozip69\nTagi: lech HIMYM masaż przyjaźń urodziny zasada numeryczna\nTen dzień musiał nadejść...wszyscy o tym wiedzieliśmy...ostatni 24 odcinek 5 sezonu HIMYM :( Na kolejny musimy poczekać do jesieni. A co w ostatnim - jak to zwy\n"Najpiękniejsze kobiety mają najmniejsze szanse zdobycia wartościowego mężczyzny" M. Dietrich Interpretuję to tak, że większość normalnych facetów boi się piękn\nPojawił się nowy odcinek HIMYM - już 21 :) I jakby tego było mało traktuje o tym o czym wczoraj pisałem (szósty zmysł? ;)). A tak dokładniej... odpowiada na czę\nZdjęcie jak i wykonanie Pani Justyny: http://pasjejustychy.blogspot.com/2015/12/kartka-na-17-urodziny.html Jutro rano jedziemy na urodzinki mojej kuzynki. Niby\nGość: Tusia, 87.204.190.*\nCiebie to pogięło dokumentnie!! I za dużo filmów się naoglądałeś :P\n(skala? numerowanie? to krowy ponoć się numeruje!) Ty się człowieku ogarnij :P\nGość: , 212.126.10.*\n1) nawet nie chce urodzinowy masaz czego zrobil Tobie Marcin ;p\n2) przyjazn damsko-meska moze istniec wg mnie, ale tylko w przypadku, ze obie osoby sa w zwiazku z innymi osobami :D\n3) zasada numeryczna calkiem smiechowa :D\nKrowy nie krowy...ludzie też swoje numerki mają :P PESEL to niby co np.? ;)\nAd: 1) to był masaż instruktażowy dla E., ja byłem pomocą naukową :)\n2) ale to chyba jest nadal niewykonalne (moim zdaniem)...:/ Trzeba by np. założyć, że partnerzy nie są zazdrośni o to że ich połówki spotykają się z kimś odmiennej płci tylko w celu zacieśniania przyjaźń (czyli nie są to zdrowe związki). W końcu doprowadziłoby to do rozpadu przynajmniej jednego związku, gdyż ktoś w końcu poczułby coś więcej. Chyba, że się mylę? ;)\n3) No nie? ;)\nAle to jest numer identyfikujący i nie określę Cię, czy jesteś lepszy czy gorszy. A taka skala... Kurcze trąci to trochę niezdrową ideologią. Klasyfikuje ludzi. Dzieli na tych którzy są godni zainteresowania i tych którzy na uwagę nie zasługują... Moje negatywne nastawienie pewnie wynika z niskiej noty w klasyfikacji :P\nAle dopóki traktuje się to z przymrużeniem oka to jest si, gorzej jak masz obsesję na tym punkcie - to trzeba ustalić :P\nTak też trzeba to traktować - z przymrużeniem oka ;) Ale ziarno prawdy w tym jest...czy tego chcemy czy nie :) To co widzimy to pierwsze kryterium selekcji zazwyczaj, dlatego też pierwsze wrażenie jest takie ważne. Zwłaszcza jeśli chodzi o wygląd, sposób ubierania się itd. Taki system też trochę upraszcza sprawę, podobnie jak to jest np. z widełkami wiekowymi :)\nMy czy Wy? przecież i tak nikt tego nie czyta Ozi ;p\nGotujący, narcystyczny leniuch myjący okna w dniu swoich urodzin ;)\nA może przyjaźń damsko męska istnieje, ale nie może trwać wiecznie? Bo przecież w końcu ktoś zacznie czuć coś więcej, a żeby było więcej to musi być i mniej, więc czym jest to mniej? "Hak" to prawda, taka 100%. Ale ze związkiem to już absolutnie nie. Znam parę, która przyjaźniła się ze sobą zanim stwierdziła, że to coś więcej. Wszyscy znajomi myśleli, że od ładnych paru lat są parą, spędzali ze sobą mnóstwo czasu, znali się bardzo dobrze. Teraz są razem i przyjaźnią się nadal. Zresztą, czym związek różni się zasadniczo od przyjaźni poza fizycznością?\nZasada numeryczna? Najpierw trzeba zrobić wywiad środowiskowy, żeby sprawdzić jaki numerek ze mnie. Jeśli odpowiedzi będą skrajnie różne to mam wyciągnąć średnią? ;P\nLiczba pojedyncza w każdym języku jest łatwiejsza ;)\nGość: bartas, 95.108.34.*\nhe he Ozi fajny blog :) stary jak dla mnie "przyjeciele" to najlepszy serial wszechczasow ale faktycznie HIMYM tez daje rade :) a co dobierania sie numerkami hmm sa na to pewne teorie oparte na psychologicznych badaniach jednakze to glownie chodzi o pierwszych kontakt a nie dokonca sie dobieranie w pary. Bo mysle ze w zyciu kazdy by mogl znalzezc sporo anomalii dotyczacych zasady liczb :)pozdro\nCo do przyjaźni między kobietą,a mężczyzną chyba się z Tobą zgadzam Ozi. Taka przyjaźń może być tylko w związku! powstaje w czasem. Sama przyjaźnie między facetem, a kobietą nie istnieje! chęć jej stworzenia jest wywoływana wyłącznie pobudkami seksualnymi. Istnieje ewentualnie dobra znajomość, koleżeństwo. ale nie przyjaźń.\nda-ka-we -- coś w tym jest, ale pojawia się pytanie czy jeśli coś z założenia nie może trwać wiecznie to czy to coś istnieje w ogóle? Porównując np. do miłości...jeśli wyznaczałoby się jej jakieś granice to nie byłaby to miłość. To musi być absolut. Nie można nakładać czy to na miłość czy na przyjaźń ograniczeń. One muszę być wolne i nie skrępowane czasem :) To "mniej" z kolei to pierwsze etapy: znajomość, koleżeństwo...zazwyczaj nie ma nic dalej ;) W sumie trochę źle to ująłem - dla mnie nie ma opcji, że z przyjaźni wyjdzie coś więcej. Jak już - mogę ją budować w ramach związku. Inaczej jest ona jakimś takim zabezpieczeniem, że jeśli nic nie wyjdzie to zawsze zostaje ta niby przyjaźń. Asekuracja w tym przypadku jest krzywdząca. Tu się zgodzę - miłość między kobietą a mężczyzną to przyjaźń z dodatkiem seksualności.\nWywiad środowiskowy może lepiej nie ;) To musi być nasza "autosubiektywna" ocena.\nbartas -- dokładnie, ta teoria ma się tyczyć pierwszego kontaktu, tego pierwszego wrażenia, sfery wizualnej :) Ma być pomocna we wstępnej selekcji dla ludzi, którzy się nie znają. A takich anomalii widziałbym sporo każdego dnia ;)\nxxx -- tak jak piszesz :)\nDobrze, pewnie masz rację. Ale! Jeśli coś jest, kocham Cię tutaj i teraz, ale nie wiem, co stanie się jutro, może kogoś spotkam, może wpadnę pod samochód i stracę pamięć, może stwierdzę, że chcę spróbować czegoś innego. To wcale nie oznacza, że tej miłości nie było. Coś się kończy, coś się zaczyna, ale coś było. To nie jest miłość, jeśli teraz, na tą chwilę czuję, że kocham? To znaczy, że mogę coś nazwać miłością albo przyjaźnią kiedy? Jak umrę i ocenię, co trwało do końca?\nTrochę strach tak to kategorycznie zamykać. A nuż widelec się przydarzy taka przyjaźń albo miłość z przyjaźni i na hipokrytów wyjdziemy ;)\nW takim razie jestem dzisiaj słabą dwójką ;P\nIle ludzi tyle racji - każdy ma swoją ;) Właśnie - to zależy w co kto wierzy. Ja np. wierzę, że tylko jedna miłość jest nam dana w życiu...i to niekoniecznie uda nam się ją złapać i zatrzymać. Ok, w danym momencie nam się może wydawać, że kochamy ale z perspektywy czasu okazuje się, że to nie była miłość, skończyło się więc to nie było to. Może jakieś zauroczenie, chwilowa namiętność, coś co chcieliśmy żeby było tym czym nie było i czym nie miało szans się stać. Odnośnie tego też mam szerszą teorię, ale to w jednym z kolejnych wpisów ;) A nazwać coś miłością czy przyjaźnią można z perspektywy czasu, z perspektywy nas samych... Nie wiem czy po śmierci zostanie czas na ocenianie ;) ale coś w tym jest...życie to próba, tak jak przyjaźnie i miłość jej poddawane.\nOby...oby coś takiego się przydarzało ;) nawet kosztem naszych poglądów :)\nHaha...słaba dwójka w skali 1-10? ;P\nNie mam jeszcze swojej racji, ja tylko polemizuję z Twoją. ;)\nLepiej dla nas, żeby było ich więcej. Byłoby tak ogólnie... prawdziwiej.\nA co, za dużo? :P Miało być "auto"! Czy to oznacza, że kiedy kogoś spotkam mam pytać: "jaki numerek?" (ktoś może nie wziąć tego, jako pytanie o podłożu czysto psychologicznym...)? Bo ktoś może stwierdzić, że jest przeciętną piątką a ja pomyślę, że to co najmniej ósemka. I jak tutaj wspólną przyszłość budować? ;P\nGdybym wiedział kim jesteś to mógłbym to z mojej perspektywy ocenić ;) Nie, nie..."autosubiektywna" czyli własna ocena ;)\nNumerologia i te wszystkie inne psychologiczne teorie dot. dobierania się w pary to dla mnie jedna wielka bzdura, podobnie jak fakt, że przeciwieństwa się przyciągają. Ludzie nie potrafią pogodzić się z faktem, iż na niektóre ,,rzeczy w naszym życiu nie ma wyjaśnienia, one po prostu się dzieją. Poszukują jakis zdroworozsądkowych przyczyn, a przecież w miłości do głosu dochodzi głównie serce. To wąłsnie Ono pomaga nam wybrać tego właściwego/ tę właścią. Rozum zostaje całkowicie wykluczony z tej reakcji ;). Nie zgodzę się również z kwestią dot. przeradzania się przyjaźni w miłość. Jestem zdania, że podstawą miłości jest zaufanie oraz silna więź emocjonalna, potrzeba czasu, aby takową stworzyć, a kto czyni to lepiej, jak nie przyjaciele? Mijają dni, miesiące lata...i nagle budzisz się pewnego ranka i uświadamiasz sobie, że szukałeś Drugiej Połowy tak daleko, a okazało się, że Ona była tak blisko....,, bo najważniejsze spotkania odbywają się w duszy, na długo przed tym, nim spotkają się ciała.\nPrawdziwie Kocha się tylko raz w życiu, a miłość, która się skonczyła, tak naprawdę nigdy się nie zaczęła.\nDr House by się nie zgodził ;) Ale tak naprawdę większość zdarzeń jest nie do wyjaśnienia, przede wszystkim tych bazowych jak wiara, miłość itp. A szukanie wyjaśnienia w tych kwestiach to próba uproszczenia sobie świata i szukania klucza. W miłości do głosu do chodzi raczej racjonalność połączona z chemią (serce to za bardzo potocznie ;)).\nCo do przyjaźni - na tak zaufanie i emocje oczywiście ale to zdobywa się w miarę umacniania związku. Przecież nie ma od razu miłości - trzeba ją budować a budując związek buduje się też przyjaźń a to prowadzi do miłości, ale to wszystko jest w jego ramach. Nie może być przyjaźń oddzielnie i nagle pojawić się miłość, byłaby ta przyjaźń jakimś tam przekłamaniem, jedna ze stron zawsze miałaby nadzieję, że ta druga osoba (w tej niby przyjaźni) coś w końcu do niej poczuje... A to niby odnalezienie po latach w przyjacielu miłości to po części teoria z hakiem a po części strach przed samotnością, ból dotychczasowych porażek i obniżenie poprzeczki swoich wymagań :P\n"bo najważniejsze spotkania odbywają się w duszy, na długo przed tym, nim spotkają się ciała" - bardzo fajne romantyczne podejście ale jednocześnie zaprzeczające własnej teorii :P Skoro tak to od początku dana osoba wiedziałaby, że kocha drugą a nie tylko się z nią przyjaźni, ciało nie miałoby tu nic do powiedzenia.\nOstatnie zdanie - genialne :) Jakieś prawa autorskie? ;) Czy cytacik np. z Coelho?\nNajwyraźniej nie nadaję się do numerkowego dobierania ;)\nWidzę, że moja sympatyczna, błoga wizja miłości mnogiej została zdementowana. A już była nadzieja... ;P\nPożyję jeszcze miliard lat, wtedy powiem Wam, kto z nas miał rację.\nSprytnie zmieniony temat :P Ale ok, nie będę naciskał co do tożsamości ;)\n3mamy za słowo i czekam jakieś 873 miliony lat na odpowiedź...boję się, że nie mam cierpliwości na miliard lat ;)\nGość: HomHom, 95.108.29.*\nZasada numeryczna hmmm, gdzieś już o tym czytawszy. Wg osób które przeprowadziły takowe badania zasada ta się sprawdza. I czasami faktycznie można znaleźć pary albo bardzo ładne, albo bardzo paszczurowate. Najpłynniejsza granica jest przy numeracji środkowej. Aczkolwiek jak każda reguła, ta też ma swoje odstępstwa. Patrzy się na jakąś parę i od razu nasuwa się pytanie "skąd taki karakan wytrzasnął takie cudo?!". Choć tu z wyjaśnieniami przychodzi teoria jednego z "Trzech amigos" że brzydkim ludziom łatwiej poderwać piękność bo im i tak wszystko jedno, nawet jak dostaną kosza. Anyhoo trudniejsze jest zastosowanie praktyczne numeracji, bo ciężko samemu się zaklasyfikować. No i jak ktoś wspominał trąci mocno szufladkowaniem.\nCooo do przyjaźni damsko męskiej, ciężka sprawa. Jak na razie wiem że istnieje... do czasu :D\nWidzę, że strasznie lubisz komlikować sobie życie ;) Dobrze więc, zaprzeczasz teorii, że ludzie przy wyborze drugiej osoby kierują się głównie sercem, ale wierzysz w miłość od pierwszego wejrzenia, bo jeśli by zakładać, że wcześniej nie było przyjaźni ani nawet koleżeństwa to musi być to miłość od pierwszego wejrzenia ,,Idealisto" ;)\nA Twoja wizja zakochania w przyjacielu jawi się strasznie apokaliptycznie, gdyż w ogóle wykluczasz możliwość jej odwzajemnienia (nie rozumiem dlaczego). ,,A to niby odnalezienie po latach w przyjacielu miłości to po części teoria z hakiem a po części strach przed samotnością, ból dotychczasowych porażek i obniżenie poprzeczki swoich wymagań :P " - filozoficzne pomieszanie z poplątaniem. Czytając to donosze wrażenie, że sam próbujesz wymyślić jakąś niezawodną receptę na miłość, znależć odpowiedź na nurtujące pytania, tylko zapominasz, że na niektóre po prostu nie ma odpowiedzi...czasami ,,coś" dzieje się bez jakiejkolwiek przyczyny a mimo to ma sens.\n"bo najważniejsze spotkania odbywają się w duszy, na długo przed tym, nim spotkają się ciała" - jeżeli spotkamy tę pokrewną duszę, to niekoneicznie musi byc ona naszą drugą połówką, a włanie dobrym kumplem czy przyjacielem. Bo zapewne masz takie osoby, z którymi lubisz spędzać czas, doskonale się rozumiesz,a mimo to nie jesteś z nimi związany albo inaczej jesteś ,,duchowo". Nie można zakładać, że za jakiś zcas nie będziesz z tą osobą, bo los bywa przewrotny a życie zaskakuje w najmniej spodziewanym momencie. (taka moja prywatna interpretacja cytatu ;)\nP.S. tak, Coelho i na przyszłość postaram się nie zapominać o cudzysłowie ;p\nHomHom - część teorii nie jest moimi własnymi lub są modyfikacją innych, tak jest m.in. z zasadą numeryczną :) No właśnie...to jest naturalna selekcja...dobór w populacji :) Co do tych odchyleń...tak jak wspominałem ta zasada odnosi się do etapu wstępnego gdzie wygląd ma największe znaczenie. Zaś gdy np. widzimy 3 z 9 jako parę tzn że trójka ostro nadrabia charakterem czy czymś innym :P\nHmmm...zastanawiam się jak się odnieść do tego, że łatwiej brzydszym poderwać ładniejszych. Z jednej strony wiem np. że 9 czy 10 są poza moim zasięgiem (nie jest to kwestia niskiej samooceny) ale z drugiej strony ładniejsi mają trudniej z brzydszymi o tyle, że Ci drudzy im nie wierzą, że ktoś taki mógł się zainteresować kimś takim ;)\nbutterfly-3 -- Życie już jest wystarczająco skomplikowane...ale tak, to fakt ;)\nNie zaprzeczam, że kierują się sercem - po prostu inaczej to nazwałem, bo czym wg Ciebie jest serce?\nCzęsto "zakochuje" się od pierwszego wejrzenia ale...jeszcze szybciej mi przechodzi ;)\nNiekoniecznie musi to być od pierwszego wejrzenia...w internecie np. od pierwszego kliknięcia ;) Idealisto - zgadzam się :)\nJest apokaliptyczna...gdyż jest równie nierealna :P Odwzajemnienia - jeśli już by było to coś na zasadzie: "no dobra niech już będzie, bo nie chce mi się szukać" albo "a nóż się trafi gorszy" :P\nRecepty na miłość nie istnieją...ona jest albo jej nie ma :)\nOdniosłem wrażenie, że ten cytat Coelho odnosił się do miłości. Poza tym można go interpretować dwuznacznie:\n- jako zbliżenie między kobietą a mężczyzną - że najpierw łączą się dusze a później ciała (sex)\n- jako przeczucie, że ktoś jest naszą bratnią duszą - nie znając go lub nawet nie widząc\nPytasz, czym według mnie jest serce?\nNie istnieje chyba żadna definicja tego wyrazu (oczywiście pomijam tutaj czysto biologiczną, bo przecież nie o takową chdzi) i uważam, że nie pojawił się jeszce człowiek, który potrafiłby wprost odpowiedzieć na to pozornie łatwe, ale jakże trudne pytanie.\nSerce nakazuje Tobie wybaczać osobom, które Cię skrzwydziły, dawać im kolejną szansę\nRozum zaś podpowiada, że są winy, których wybaczyć nie można, ,,nie wchodzi się dwa razy do tej samej rzeki", jeśli ktoś postąpił raz źle, postąpi i następny...\nKiedy widzisz człwoieka leżącego na ulicy Serce podpowida Tobie, że może On potrzebowć pomocy i powinieneś Mu jej udzielić.\nRozum mówi: Ten czlowiek jest dla Ciebie obcy, pewnie wypił za dużo...a poza tym nie mieszaj się w sparwy, które bezpośrednio Ciebie nie dotyczą\nKiedy oglądasz ,,Słodki Listopad" serce sprawia, że ronisz łzy, bo widzisz ludzi, których miłość zostaje wystawiona na ogromną próbę...\n...podczas, gdy rozum nakazuje Tobie widzieć aktorów, odgrywajacych swoje role, według z góry ustalonego scenariusza...\nNie jest to żadna definicja serca, ale pewnie już kolejna próba wyjaśnienia zasad funkcjonowania tego niezbędnego nam do życia organu :)\nCzęsto "zakochuje" się od pierwszego wejrzenia ale...jeszcze szybciej mi przechodzi ;) - zawzse zastanawial mnie mechanizm tego zjawiska - widzisz kogoś, wydaje się Tobie, że coś do Niego/ Niej czujesz, ale za jakiś zcas dochodisz do wniosku, że właśnie to było zwykłe wyobrażenie, nic trwałego. Dlaczego?\nBo osoba, ta okazała się być daleka od ideału? (wiem, że nie ma ludzi idealnych, ale ktoś może być idelany dla mnie, dla Ciebie) Bo zacząłeś dotrzegać w niej zbyt dużo wad? Bo raz postąpila w sposób, jaki nie przypadł Tobie do gustu?\nCzysto teoretyzuje teraz, sama także miewam takie momenty, ale im dłużej nad tym rozmyślam, tym mniej znjaduje odpowiedzi...\nWłaśnie dlatego spytałem...stąd moja odpowiedź, że serce to ta część chemiczna, która w połączeniu z racjonalnością decyduje o odpowiednim i świadomym wyborze drugiej osoby :)\nHmmm...co do tego co kto robi to nie takie łatwe. Czasami jest na odwrót... to serce boi się kolejnego zranienia i podpowiada, żeby nie ufać. Rozum natomiast mówi...przecież to świetna kobieta, ładna, inteligentna - nie zasługujesz na nią, dlatego pomimo że Cię krzywdzi...trzymaj się jej. Czyż nie może być też tak?\nDlatego czym różni się serce od rozumu? Po co je rozdzielać? Nie łatwiej przyjąć, że tylko ich połączenie sprawi, że wybór tej drugiej osoby będzie trafny? Serce nam podpowie, że to jest to gdy nie będziemy mogli oderwać od niej wzroku, gdy nogi będą nam się uginały, gdy każde słowo z jej ust będzie jak najsłodszy dźwięk. Rozum natomiast stwierdzi, że to ona gdyż świetnie będziemy się z nią dogadywać, znajdziemy wiele tematów do rozmów a i nasze spojrzenie na świat nie będzie się wiele różnić. A może jest na odwrót i serce będzie mówiło jedno a rozum drugie? Co za różnica...ważne, żeby ze sobą współgrały jak kobieta i mężczyzna...tworząc jedność :)\nCo do szybkiego zakochiwania się - to cecha romantyków i idealistów (choć obydwa wyrazy znaczą to samo). Dlaczego tak jest? Może chcemy za wiele na raz, za dużo opcji widzimy. Staramy się stworzyć coś idealnego, jakby poskładać z cech kilku osób...tą jedną idealną drugą połówkę. Nie chcemy przegapić czegoś wyjątkowego, szukamy bo czujemy, że wciąż czegoś nam brak, że coś tracimy, czegoś nie zauważamy. Czy jesteśmy z góry skazani na porażkę czy tylko w ten sposób znajdziemy to czego szukamy? Dążymy do ideału. To tak jak z pieniędzmi...choćbyśmy nie wiadomo ile zarabiali i tak stwierdzimy, że jest ich za mało i na nic nam nie starcza. Wpadamy w pewien schemat, cykl z którego ciężko się wydostać. Czy szukanie ideału nie jest szukaniem sensu życia? Czy z obawy, że jeśli go znajdziemy...nasze życie nie będzie miało już sensu, bo będziemy znali odpowiedź? Dlaczego nie potrafimy zadowolić się tym że jest dobrze, dlaczego "dobrze" nam nie wystarcza?\nDokładnie...ideały jako takie nie istnieją ale istnieją ideały dla konkretnych osób, tzn istnieje ktoś idealny dla Ciebie i ktoś idealny dla mnie, nie znaczy to że jesteśmy idealni dla innych.\nA może chcemy poczuć się wyjątkowo, poczuć że drugiej osobie na nas zależy? Jeśli jest za łatwo...odpychamy ją, jeśli jest trudno...walczymy o nią.


Samuel i Gorgette Eto'o: Odkryj wszystko o ich życiu małżeńskim! - PRZEKAŹNIK TELES\nLUDZIE I STYL ŻYCIANa ŚwiecieSPORT\nJak mówią na Wybrzeżu Kości Słoniowej, Georgette jest żoną Samuela. Kobieta galera to ta, która spotyka się z mężczyzną, gdy nie ma nic i jeszcze nic nie stał się, nie ma sukcesu.\nPozostaje przy nim pomimo wszystkich jego trudności, nie wahając się wspierać go tak bardzo, jak tylko może. Zna potencjał swojego mężczyzny i oczekuje, że uhonoruje ją poprzez małżeństwo i zaopiekuje się nią, gdy odniesie sukces.\nGeorgette poznała Samuela Eto'o we Francji. W tym czasie prowadziła salon fryzjerski w Nantes, podczas gdy młody Samuel wciąż był amatorem i desperacko szukał klubu. Wspierała go przez całą karierę, aż stał się tym, którego wszyscy znają dzisiaj.\nTradycyjna afrykańska kobieta: „Zamknij się i wytrzymaj”\nSamuel Eto'o o FC Barcelona: „Jeśli Messi odejdzie, my…\nSamuel Eto'o odpowiada pastorowi z Wybrzeża Kości Słoniowej, który przewidział jego śmierć\nSamuel Eto'o i pastor z Wybrzeża Kości Słoniowej, który przepowiedział jego śmierć\nA może to tylko z powodu jej afrykańskiej edukacji, która nakazuje kobiecie milczenie i poddanie się? Jako towarzyszka piłkarza wiele zniosła. Po pierwsze, nie jest pierwszą, która daje mu dziecko.\nTen, który to miał "przywilej" jest Marian Pineda, hiszpańska matka Stefana. Był też przypadek niezapłaconych alimentów, który wywołał poruszenie w sieci. Potem była opera mydlana „Zemsta porno” w 2014 roku z Nathalie Koah jako główną aktorką. Wywołało to globalną wrzawę. Wreszcie są takie, których możemy nie znać ...\nGeorgette Eto'o może być dyskretna, kiedy jesteś żonaty z największym afrykańskim piłkarzem wszechczasów, koniecznie nosimy tytuł, a jego chwała odbija się na nas w taki czy inny sposób. Dyskrecja Georgette nie przeszkadza jej w byciu wszechobecnym w sieci.\nW sieciach społecznościowych utworzono na jego nazwisko wiele fałszywych kont, które przyciągają wiele osób. Są też strony dla fanów, prowadzone przez nieco bardziej uczciwe osoby. Na Facebooku znajdziemy na przykład stronę „Przyjaciele Georgette Eto'o”.\nSamuel Eto'o ożenił się legalnie 06 lipca 2007 r. I religijnie 14 czerwca 2016 r., Ten, który jest szczęśliwie przedstawiony na ramieniu męża na widoku, pomimo „Wersje próbne” skrzyżowania, ten, który dał mu 2 z 4 dzieci.\nźródło: https: //afriqueshowbiz.com/samuel-etoo-son-epouse-devoile-tout-sur-leur-vie-de-couple/\nWybrzeże Kości Słoniowej-Eudoxie Yao: "Nie sypiam z mężczyzną za 20 milionów FCFA!"\nFrancja: rekordowy rok dla PSG i Choupo-Moting\nAktorka zdradza szczegóły dotyczące młodego mężczyzny, od którego serce Tiny drży ...\nLIVE Transfer Talk: Real Madryt, Liverpool cel Mbappe w 2021 roku\n„Jestem zazdrosny o relacje mojego syna i jego niani”, mówi Tonto Dikeh!


Jaką biżuterię dać swojej kobiecie – przewodnik - Najmodniejsze ubrania - zeroclothingco.com\nGdyby to były zrękowiny, rzecz byłaby relatywnie prosta. Miałbyś tu niezwykle ograniczony wybór. Jakkolwiek wszelakie inne okazje pozwalają na dobór prezentu z pełnej gamy. A jest w czym przebierać: złoto, kolczyki srebrne, pierścionki, kolczyki, naszyjniki, bransoletki, brylanty, opale … Głowa boli. Co gorsza kosztowności, jak większość elementów damskiego stroju, podlega wpływom mody . W związku z tym trudno tutaj mówić o bezwzględnej a także uniwersalnej klasyce. Warto na początek spojrzeć wstecz po czym poszukać inspiracji w czasach naszych babć a także dziaduniów. Nasi przodkowie wyznawali tutaj podstawową zasadę: biżuterię wręcza się wyłącznie kobietom bliskim. Będzie to głównie wybranka serca, lecz również matka, siostra czy córka. Biżuteria (http://www.fabrykaproduktu.pl/portfolio-types/fotografia-bizuterii/) to bowiem nadzwyczaj zobowiązujący podarunek. Dama, jaka nie czuje się związana z panem wręczającym jej biżuterię, powinna, podarunek oddać.\nDruga reguła nawiązuje do kobiecej klasy, w której obowiązuje reguła umiaru oraz harmonii. Kupując biżuterię dla swojej wybranki, pomnij, że nawet jeśli Twoje uczucie jest płomienne, upominek nie powinien krzyczeć. Tego typu ozdoby są bardziej kropką nad „i” aniżeli naczelnym punktem programu.\nPowinny podkreślać oraz uzupełniać urodę, a nie ją przyćmiewać. W związku z tym od wielkości a także ilości ozdób, ważniejsza będzie jakość zrealizowania i użyte materiały. Dziś dostępna jest też biżuteria (www.krainasrebra.pl/ – przejdź do nas po linku) online – któż z nas nie zachwycał się biżuterią online.


Zmienne | Dom Maklerski Banku Ochrony Środowiska\nTablicowy typ danych umożliwia zapisanie danych tego samego typu w tablicy o określonej długości. Tablice możemy zadeklarować, jako jednowymiarową lub wielowymiarową maksymalnie do czterech wymiarów. Numeracja elementów tablicy zaczyna się od 0, a ostatnim elementem tablicy jest jej zadeklarowana wielkość minus 1. Przykładowo definiując jednowymiarową tablicę 100 elementów typu int odwołujemy się do jej pierwszego elementu przez 0, a do ostatniego przez 99. To samo dotyczy tablic wielowymiarowych, czyli każdy wymiar indeksowany jest od 0 do wielkość tablicy minus 1.\nPrzekazywane parametry do funkcji mogą być inicjowane domyślnymi wartościami. Wyjątkiem są funkcje wywoływane pomiędzy modułami, gdzie nie można stosować parametrów domyślnych.\nParametry mogą być przekazywane do funkcji przez wartość lub przez referencje. Przekazanie przez wartość oznacza, że funkcja nie ma możliwości modyfikacji tych parametrów w bloku wykonywalnym funkcji, w rzeczywistości funkcja pobiera kopie parametrów, natomiast przekazuje parametr przez referencje.\nFunkcja może zmodyfikować ten parametr, inaczej mówiąc funkcja operuje na rzeczywistej zmiennej, a nie na jej kopi. Aby przekazać parametry przez referencje wystarczy poprzedzić je znakiem ampersand (&), ponieważ domyślnie parametry przekazywane są przez wartość. Możliwe jest przekazywanie tablice, jako parametrów funkcji.Przekazuje się jednak całe tablice i nie ma możliwości przekazywania pojedynczych elementów tablicy.\nParametry przekazywane przez referencję mogą być tylko w zakresie jednego modułu funkcjonalnego i nie mogą być przekazywane np. do funkcji znajdujących się w bibliotekach lub pomiędzy EA i wskaźnikiem. Przekazując parametry przez referencje nie możemy stosować wartości domyślnych.\nParametry wywołania funkcji zewnętrznych mogą być przekazywane zarówno przez wartość jak i przez referencje, co w tym drugim przypadku oznacza, że przekazujemy tak zwany wskaźniki obszaru pamięci, który jest wspólnie dostępny dla kodu wykonywalnego funkcji jak i dla kodu MQL4. Dane przekazywane mogą być dowolnego typu, co jest jednoznaczne dla bibliotek EX4, natomiast może być problematyczne w przypadku bibliotek DLL, które mogą być napisane w dowolnym języku programowania wówczas konieczne może się okazać wykorzystanie rzutowania danych.\nDane typu string są przekazywane, jako wskaźnik (przez referencję) do odpowiedniego bloku pamięci (trzeba pamiętać, że wewnętrzna reprezentacja danych łańcuch składa się z dwóch części: długość bloku pamięci i wskaźnik do bloku pamięci). Jeśli istnieje potrzeba przekazywania danych typu int lub double przez referencje to przydatna może być do tego celu jednowymiarowa tablica odpowiedniego typu.\nDyrektywa #property służy do określenia, parametrów i właściwości tworzonego programu i to właśnie dzięki tej dyrektywie między innymi możemy określić czy kod wykonywalny będzie rozpoznawalny, jako EA, wskaźnik, skrypt lub biblioteka. Od określonego typu kodu wykonywalnego zależy też możliwość stosowania kolejnych właściwości dyrektywy #property przykładowo parametry show_confirm, show_inputs stosujemy tylko w skryptach, a indicator buffer tylko dla wskaźników.\nNazwa i prawa autorskie tworzącego oprogramowanie\nOznacza, że program będzie przechowywał tylko funkcje i nie posiada funkcji specjalnych takich jak start()\nPokazuj wykres wskaźnika w oknie danych\nPokazuj wykres wskaźnika w osobnym oknie\nOkreśla maksymalną ilość buforów dla przechowywania danych wyliczonego wskaźnika, pokazywanych na wykresie, wartość od 1do 8\nOkreśla minimalną wartość na skali wskaźnika\nOkreśla maksymalną wartość na skali wskaźnika\nOkreśla szerokość linii wskaźnika, gdzie N przyjmuje wartości od 1 do 8\nOkreśla styl linii, gdzie N przyjmuje wartości od 1 do 8\nOkreśla poziom dla poszczególnych, oddzielnych okien wskaźniaka, gdzie N przyjmuje wartości od 1 do 8\nOkreśla kolor linii poziomu\nOkreśla szerokość linii poziomu\nOkreśla styl linii poziomu\nWykorzystywane tylko przez wskaźnik\nPrzed uruchomieniem skryptu, zobaczymy jego właściwości\nindicator_colorN color Określa kolor linii wskaźnika, gdzie N przyjmuje wartości od 1 do 8


Lil Oddiette: MUA / rozświetlacz Undress Your Skin\nOdkąd poznałam rozświetlacz Mary Lou i Superb każdy inny rozświetlacz, który przechodzi przez moje ręce ma wysoko zawieszoną poprzeczkę. Uwielbiam idealną, trwałą taflę bez zbędnych drobinek brokatu, które moim zdaniem, psują cały efekt. Odkąd odkryłam, co prawda dość skromnie wyposażoną, szafę MUA w drogerii Superdrug długo zastanawiałam się od czego zacząć poznawanie marki. Wybór padł na tani jak barszcz rozświetlacz Undress your skin (7.5g / 20zł) w odcieniu iridescent gold - niestety nie udało mi się dorwać tego różowego, który w Sieci zbiera fantastycznie opinie.\nNie sposób nie zwrócić uwagi na przepiękne tłoczenie, które zdobi wierzch rozświetlacza. Iridescent Gold to lekko metaliczny, mocno chłodny odcień złota, który nie ma w sobie brokatu, jest lekko zmielony ale da się w nim dojrzeć drobinki. Nic nie irytuje mnie przy aplikacji jak pudrowość produktu, na szczęście Undress your skin nie pyli się, łatwo aplikuje się na licu.\nPrzepięknie wygląda na dłoni, prawda? Niestety, mam wrażenie, że jedna warstwa na mojej twarzy znika, nie tworzy tafli jaką lubię a wygląda bardzo przeciętnie - dwie warstwy wyglądają już dość nieestetycznie przez co rzadko sięgam po ten rozświetlacz. Trwałość też nie powala, po pięciu godzinach znika kompletnie, niestety, MAC i theBalm przyzwyczaiły mnie do zupełnie innej jakości.\nŻałuję, że Undress Your Skin okazał się na mnie taką klapą. Ma potencjał, kosztuje grosze ale zupełnie mnie nie zachwycił. Szkoda.\nJakie produkty MUA polecacie?\nAutor: Lil Oddiette o 15:22\nNaturalne metody 14 stycznia 2016 16:29\nJustyna Wiśniewska 14 stycznia 2016 16:41\nAle złotko ♥\nKosmetyczna Obsesja 14 stycznia 2016 16:48\nUwielbiam złote rozświetlacze mam ich chyba z 4, ale ten jakoś mi nie przypasował.\nCysiowe Wariacje 14 stycznia 2016 17:12\nWygląda rzeczywiście bardzo ładnie, szkoda, że się nie utrzymuje :/\nLirin 14 stycznia 2016 17:41\nA cóż to za piękny nudziak na ustach? ;)\nLil Oddiette 14 stycznia 2016 17:45\nVelvet Teddy z MAC, mam ostatnio fioła na punkcie nudziaków :-)\nLirin 14 stycznia 2016 18:34\nWiem, czytuję chętnie :D Ale wydawało mi się, że Velvet Teddy jest trochę bardziej... w brąz? Ale to może moja wyobraźnia^^"\nRzetelne Recenzje 14 stycznia 2016 17:42\nVera Valentina 14 stycznia 2016 19:29\nma bardzo złoty odcień, szkoda, że tak krótko się utrzymuje :(\njustitia 14 stycznia 2016 19:47\na ja mam podobny tylko z Makeup Revolution :) wyglądają identycznie :) jako rozświetlacz jest taki sobie, ma podobne właściwości, które tutaj opisujesz, ale ja kupiłam ten produkt by uzywac jako cienia do powiek i sprawdza się super :)\nUzależniona Zakupoholiczka 14 stycznia 2016 21:02\nNie znam tej firmy. Niestety czasem mam wrażenie, że w tych tanich kosmetykach cieżko znaleźć coś co zachwyci, szczegolnie gdy już się przyzwyczaimy do "dobrego":)\nW pogoni za ideałem 14 stycznia 2016 21:24\nPiękny odcień i kreska! :)\nżaneta serocka 15 stycznia 2016 11:15\njest prześliczny, brakuje mi złotego rozświetlacza, mam same chłodne srebrne\nOch Angelika 15 stycznia 2016 13:05\nStraszny średniak, nie podoba mi się też jego bardzo złoto-żółta poświata :/...\nKasiaS1980 15 stycznia 2016 13:21\nMam go w obudwu wersjach i bardzo lubię. Tego akurat używam głównie jako cienia do powiek, ładnie rozświetla oko. Ja z kolei nie przekonałam się do Mary Lou, odpsprzedałam ją koleżance. Z rozświetlaczy do twarzy uzywam albo serduszka Make Up Revolution, albo W7 Candy Floss (wprawdzie to róż, ale u mnie świetnie się spisuje jako rozświetlacz).\nkarminowe.usta 15 stycznia 2016 19:06\nCzasem nie warto oszczędzać, lepiej kupić co lepszego jakościowo:) Ostatnio przekonałam się o tym na przykładzie cieni do powiek. Paletka Too Faced i Melkior Professional to zupełnie inna bajka. Te cienie same się blendują...\nkarminowe.usta 15 stycznia 2016 19:07\nPS Mimo to lubię testować nowości, także te tanie jak barszcz:)\nKarolina W 15 stycznia 2016 19:21\nJak dla mnie trochę zbyt żółty.\nKaro 15 stycznia 2016 20:41\nbuuuuuhhh slaby, slaby skoro tak szybko znika, dobrze , ze nie kosztowal majatku!\ndla mnie jest troszke za zólty-za zloty!\nbuziole :*** usteczka cudne masz na zdjeciu <3\nSekrety Naszego Piękna 16 stycznia 2016 14:36\nPodoba mi się taki efekt, szkoda tylko, że szybko znika ;/\nPięknalia Blog 18 stycznia 2016 12:37\nszczerze mówiąc nie bardzo przy[adł mi do gustu ten kolor, jest trochę zbyt złoty, totalnie nie pasowałby do mojej karnacji :/\nczerwona filiżanka 24 stycznia 2016 23:02\nszkoda, bo byłoby naprawdę super...\nAda Filipek 25 stycznia 2016 23:57\nZ tego co widzę fajnie się mieni na ręku,lecz szkoda,że się na nim zawiodłaś.\nRozdanie noworoczne + WYNIKI / zamknięte


zabezpieczania pochodzącym z szlaków komunikacyjnych albo z terenów przemysłowych dzięki ekrany akustyczne. - Zentralblatt MATH org\nekrany akustyczne Jak dużo kosztują akustyczne panele ogrodzeniowe?\nekrany akustyczne Ekrany akustyczne są bardzo przydatne do wygłuszania zamkniętych ścian. Działanie tych urządzeń polega na pochłanianiu fal odbitych. Powinny one mieć wysokość co najmniej 150 cm i sięgać do sufitu. Wysokość jest ważna, ponieważ ekran musi znajdować się wyżej niż poziom siedzących osób. Jeśli ekran będzie zbyt niski, efekty dźwiękoszczelności będą słabe. Można je również zmierzyć pod względem wartości transmisji i izolacji. Można również skonsultować się z profesjonalistą w celu zakupu ekranu do domu lub biura.\nDo zabezpiecznia intymność oraz zmiejszania przed hałasem stosuj ekrany akustyczne.\nEkrany akustyczne zbudowane są z ramy, w której umieszczone są panele chroniące przed hałasem. ekrany akustyczne cena https://zdrowy-styl.eu/ekrany-akustyczne-maja-za-zadanie-do-zabezpieczania-przed-zanieczyszczenia-halasem-pochodzacym-z-szlakow-komunikacyjnych-lub-od-przedsiebiorstw/ Rama jest wykonana z metalu i pokryta gorącym cynkiem w celu ochrony przed korozją. Ważne jest, aby określić, że warstwa cynku ma grubość co najmniej 80 mikronów. W niektórych przypadkach, za zgodą klienta lub zgodnie z GOST 9.410-88, dozwolone jest zastosowanie kolorowej powłoki polimerowej. Te ekrany akustyczne są zaprojektowane tak, aby pasowały do każdego fundamentu i są łatwe do zainstalowania.\nRama ekranu akustycznego jest wykonana z metalu i jest zaprojektowana tak, aby była elastyczna i trwała. Podstawa służy do podtrzymywania ekranów akustycznych. Przenosi on główne obciążenie ekranu i jest pokryty cynkiem ogniowym w celu zapewnienia wysokiej ochrony przed korozją. Ochronna warstwa cynku ma zwykle grubość 80 mikronów i jest przystosowana do instalacji na zewnątrz. Oprócz gorącego cynku, zgodnie z normą GOST 9.410-88 i umową z klientem, dopuszczalne jest zastosowanie kolorowej powłoki polimerowej.\nEkrany akustyczne ustronne zacisze bungalow plus słabo nerwów.\nEkrany akustyczne są dostępne w różnych tkaninach i kolorach. Najlepszym sposobem na zakup jednego z nich jest wyszukiwanie w Internecie. Można znaleźć wiele sklepów internetowych oferujących ekrany akustyczne. Można również wybrać bezpłatną dostawę do Wielkiej Brytanii. Jest to świetny sposób, aby upewnić się, że Twoja inwestycja będzie trwać przez długi czas. Możesz nawet uzyskać zniżkę, jeśli zamówisz z renomowanej strony internetowej. Możesz kupić ekran akustyczny w niskiej cenie, nie martwiąc się o jego jakość lub trwałość.\nIstnieje kilka rodzajów ekranów akustycznych. Możesz wybierać z szerokiej gamy kolorów i materiałów, aby dopasować się do swojego stylu i budżetu. Jeśli jesteś zainteresowany instalacją paneli akustycznych, upewnij się, że wybrałeś wysokiej jakości tkaninę. Ważne jest, aby materiał, który wybierzesz, był dźwiękochłonny. Możesz nawet połączyć ekrany akustyczne ze słupami oświetleniowymi, aby poprawić widoczność. W ten sposób możesz stworzyć barierę akustyczną dla swojego pomieszczenia.\nEkrany akustyczne są bardzo uniwersalne. Mogą być stosowane w każdym środowisku akustycznym, w tym w biurach. Ich modułowa konstrukcja pozwala na przenoszenie ich w różne miejsca bez konieczności spawania. Ekrany akustyczne są kompatybilne z wszelkiego rodzaju znakami drogowymi i słupami oświetleniowymi. Ekrany akustyczne mogą być stosowane w wielu różnych sytuacjach, np. w miejscu pracy. Ekrany akustyczne mogą być łączone z innymi rodzajami stołów działowych w celu uzyskania optymalnej izolacji akustycznej.\nEkrany akustyczne dużo więcej błogostan zawżdy luzu w naszych czterech kątach.\nEkrany akustyczne są doskonałym rozwiązaniem dla biur, ponieważ mogą służyć jako fizyczne bariery pomiędzy dwoma pomieszczeniami. Te przegrody mogą pomóc zmniejszyć hałas między ludźmi, ale także pomóc stworzyć prywatność w przestrzeni. Ekrany mogą zmniejszyć ilość hałasu w otwartym biurze bez blokowania widoku. W rezultacie każdy może kontynuować pracę bez rozpraszania się. A ponieważ są one całkowicie przezroczyste, są bardzo elastyczne i mogą być stosowane w dowolnym miejscu.\nEkran akustyczny powinien być wystarczająco gruby, aby pochłaniać wszystkie rodzaje dźwięków. Grubszy ekran będzie pochłaniał więcej dźwięków niż cienki. Ważna jest również grubość panelu akustycznego. Można go zamontować na suficie lub na ścianach. W ten sposób panele mogą być zawieszane na ścianach. Proces instalacji jest o wiele łatwiejszy niż instalacja sufitu i paneli. Jeśli jest on zainstalowany w ścianie, ekran akustyczny będzie bardziej skuteczny.\nEkrany akustyczne mogą być montowane na ścianach lub sufitach. Aby wykonać ekran akustyczny, można użyć paneli akustycznych o grubości 4″. Panele mają wymiary 4’x2′, a ich grubość wynosi 4″. Do zabezpieczenia paneli używa się kleju. Krawędzie paneli akustycznych są sklejane za pomocą gorącego kleju. Pomogą one utrzymać dźwięk z dala od Twojego domu.\nPreviousEkrany akustyczne zaciszniejszy nasz „apartament” również cokolwiek utraty relaksu.\nNextEkrany akustyczne przewagi harmonii.


EkoEksperymenty: Dlaczego nie mam samochodu i bardzo rzadko z niego korzystam?\nDlaczego nie mam samochodu i bardzo rzadko z niego korzystam?\nZima trwa w Beskidzie już prawie miesiąc, z dnia na dzień sytuacja się zmienia - raz mamy białe drogi, raz gołoledź, czasami lodowe koleiny, niekiedy asfalt jest tylko mokry. Śnieg jest na językach wszystkich, a jesienne sąsiedzkie pytania - Są jakie grzyby? Pojawiły się już opieńki? - zmieniły się na - Jechał dziś pług? Sypali? Ale zimno! Znowu trzeba odśnieżać... Coraz częściej ktoś podważa zasadność mojego dreptania lub pedałowania na rowerze i proponuje mi podwiezienie. A gdy spotyka się z uprzejmą, ale stanowczą odmową nie omieszka poinformować, co o tym sądzi i nazwać mnie upartą wariatką. Tłumaczę sobie, że propozycje wynikają z serdeczności, uprzejmości i troski, ale słuchanie w kółko i w kółko, że jest się nieodpowiedzialnym i głupim tylko dlatego, że nie chcę nadużywać korzystania z samochodu lub mam ochotę poruszać się i przewietrzyć napawa mnie smutkiem i goryczą. By ulżyć samej sobie, postanowiłam więc zebrać myśli i opisać dlaczego właściwie staram się nie korzystać z tego środka transportu.\nSamochodu nie mam przede wszystkim dlatego, że uważam go za narzędzie szkodliwe i niebezpieczne. Produkcja tego środka transportu pochłania masę surowców, a poruszanie się nim wymaga regularnego tankowania paliw sprowadzanych z daleka i wydobywanych nie bez szkody dla środowiska. Dbanie o sprawność samochodu, jego regularne serwisowanie i czyszczenie zużywa kolejne dobrodziejstwa naszego świata, zamieniając je na szkodliwe śmieci. Jeżdżąc zatruwamy środowisko, zanieczyszczamy powietrze, wytwarzamy hałas, niszczymy ekosystemy, wreszcie powodujemy wypadki z udziałem ludzi i zwierząt. Parkując zajmujemy miejsce, na którym mogłoby na przykład rosnąć drzewo lub trawa. Korzystając z samochodu statystycznie mniej się ruszamy, a co za tym idzie jesteśmy grubsi, mamy słabą kondycję i więcej chorujemy.\nDrugim ważnym dla mnie argumentem jest fakt posiadania sprawnych nóg oraz roweru - dzięki nim samochód jest mi najczęściej niepotrzebny. Na rowerze możemy przewieźć nie tylko siebie, ale też między innymi: 20 kilogramów zakupów, łopatę do odśnieżania, kij do kosy i drukarkę do komputera. Natomiast przy użyciu przyczepki lub roweru cargo: katering sylwestrowy dla 25 osób, paczkę wełny mineralnej do ocieplenia domu, kilkadziesiąt kilogramów owoców na przetwory, a nawet wannę. Przemieszczanie się i transportowanie dóbr o własnych siłach pozwala mi pełniej korzystać z własnego ciała i utrzymywać go sprawnym, silnym i zdrowym oraz odreagować stres. Chodzenie i pedałowanie w deszczu, przez śnieg i po lodzie hartuje, ćwiczy zwinność i równowagę - z przykrością stwierdzam, że na temat jazdy w takich warunkach najwięcej mają do powiedzenia ci, którzy nigdy nawet nie próbowali.\nMając na uwadze dwa wyżej opisane powody, nie tylko chętnie rezygnuję z posiadania samochodu w ogóle ale też bez żalu odmawiam podwózki.\nNie da się zaprzeczyć, że nogi i rower mają swoje ograniczenia, szczególnie na dłuższych dystansach. Spacerem poruszam się ze średnią prędkością od 4 do 5 kilometrów na godzinę, rowerem od 15 do 20 - gdy nie mam na to czasu, używam komunikacji publicznej.\nSamochód osobowy to dla mnie absolutna ostateczność - sprawdza się przy transporcie czegoś naprawdę dużego, w sytuacjach ekstremalnych, awaryjnych i przy wyjątkowych okazjach - te zdarzają się w moim przypadku nie częściej niż raz na dwa miesiące i dopiero wtedy korzystam z pomocy rodziny albo przyjaciół, życzliwości sąsiada, autostopu lub po prostu taksówki.\nAnonimowy 9 grudnia 2016 19:09\nBogusiaM 9 grudnia 2016 19:42\nMy korzystamy z samochodu, na dodatek mamy dwa. Ale ja jeżdżę tylko wtedy kiedy potrzebuję, właściwie nie częściej niż 2-3 razy w tyg. Cieszę się, że mam samochód, bo w dużym mieście np. do rodziców samochodem jadę 15 min, a autobusem od 30-60 w zależności od trasy, czy drogą ekspresową czy przez miasto. Ogólnie tam, gdzie mogę chodzę pieszo, nawet w większości zakupy spożywcze przynoszę na nogach. Niestety u mnie korzystanie z roweru do codziennej komunikacji by się nie sprawdziło, ale to w dużej mierze zależy od tego jaki kto wykonuje zawód i jakie odległości musi codziennie pokonać.\nBlendman 10 grudnia 2016 00:24\nBa, ja nawet prawka nie mam i tłumacze to tym, że po prostu chce być eko... a nie, że leniwy :)\nEkoEksperymenty 7 lipca 2017 15:26\nYarema 10 grudnia 2016 17:04\nMożna łączyć jedno i drugie, posiadanie samochodu nie jest zbędnym, gdy trzeba szybko dotrzeć od punktu A do punktu B. Oczywiście, że można skorzystać z PKP, ale wszystkim znajome są komunikaty "Pociąg bla-bla jest opóźniony na bla-bla, za opóźnienie przepraszamy"... Ale dla poruszania się po mieście czy okolicy wiejskiej niekorzystanie z roweru lub komunikacji miejskiej jest raczej świadectwem złego gustu.\nZ drugiej strony, nie można mówić też, że "Produkcja tego środka transportu pochłania masę surowców, a poruszanie się nim wymaga regularnego tankowania paliw sprowadzanych z daleka i wydobywanych nie bez szkody dla środowiska" - to samo możemy powiedzieć o produkcji rowerów. Podobnie "Samochód osobowy to dla mnie absolutna ostateczność - sprawdza się przy transporcie czegoś naprawdę dużego, w sytuacjach ekstremalnych, awaryjnych i przy wyjątkowych okazjach - te zdarzają się w moim przypadku nie częściej niż raz na dwa miesiące i dopiero wtedy korzystam z pomocy rodziny albo przyjaciół, życzliwości sąsiada, autostopu lub po prostu taksówki" - czyli sytuacje ekstremalne wymagają jednak innych środków transportu, i dobrze, że ktoś z sąsiadów czy kolegów ma samochód, ale ja, Dorota, jestem święta i nie mam samochodu... Pozycja nie jest jednoznaczna. To tak samo, jak kiedyś buddyjskiemu mnichu, który słynął ze swojej świętości i tym, że porusza się w ten sposób, aby nie zabić żadnej istoty boskiej, pokazano w mikroskop kawałek ziemi, po której chodzi, aby zobaczył, ile tam jest żywności. Mnich nie był oryginalnym, po prostu rozbił mikroskop... W tym roku skorzystałem z samochodu kilkanaście razy, bo musiałem odwieźć dziecko do szpitalu, etc., ale to bardziej były sytuacje wyjątkowe. Ale nie jeździłem do pracy, bo mogłem dojechać rowerem. Prawda, czasem przyjeżdżałem w błocie, i dobrze, że miałem w pracy komplet odzieży. Wnioskując, wszystko jest dobre w miarę.\nEkoEksperymenty 10 grudnia 2016 18:06\nNigdzie nie napisałam, że jestem święta i nigdy tak nie twierdziłam.\nJasne, że wyprodukowanie i utrzymanie rowerów też pochłania surowce i energię - ale nie oszukujmy się - w nieporównywalnie mniejszej skali niż rower.\nZ pomocy krewnych, znajomych i sąsiadów korzystam tylko wtedy, gdy jadą w tym samym kierunku. Szczerze - wolałabym, żeby samochodu nie mieli. Gdybyśmy korzystali z tego środka kilka lub nawet kilkanaście razy w roku, każdy z nas mógłby sobie pozwolić na taksówkę i zostać ze sporym zapasem gotówki.\nZa polecenie książki serdecznie dziękuję - przeczytam w wolnym czasie!\nYarema 11 grudnia 2016 11:16\n"Jasne, że wyprodukowanie i utrzymanie rowerów też pochłania surowce i energię - ale nie oszukujmy się - w nieporównywalnie mniejszej skali niż rower." - ale fakt jest faktem, też trzeba zbudować fabrykę, też trzeba surowce... Czyli według Ciebie to też zło, tylko w mniejszej skali. Może inaczej, nie cała prawda, a półprawda :) Dorota, twój wpis jest dość kontrowersyjny, i trzeba przyznać, że ludzkość nie powróci do ery kamiennej :-)\nEkoEksperymenty 11 grudnia 2016 13:03\nNie wiem o co chodzi z tymi prawdami i półprawdami, odczytywanie ironii i aluzji nie jest moją mocną stroną. :(\nW artykule opisałam tylko swój wybór i powody, dla których tak wybrałam - z myślą, że może kogoś to zainspiruje, że ktoś zobaczy ile można przewieźć na rowerze i przenieść na nogach. Nie miałam na celu nikogo obrazić, oceniać czy krytykować - zdaję sobie sprawę, że wielu uważa inaczej.\nPrzyznaję, że produkcja rowerów pochłania surowce i nie pozostaje bez wpływu na środowisko, ale uważam pedałowanie na dwóch kółkach za milion bardziej ekologiczne niż jazdę samochodem. I lubię promować ten środek bo moim zdaniem może pokryć 70-95% potrzeb transportowych współczesnego człowieka.\nEkologia to trudny temat. Współczesny człowiek wpływa na środowisko w każdym aspekcie życia - produkując żywność, zapewniając sobie ubranie i ciepło, dbając o higienę, chcąc się przemieszczać czy korzystać "z kultury". Staram się by moje wybory były jak najekologiczniejsze, ale jestem w pełni świadoma, że są tylko kompromisem. Jeśli znasz ekologiczniejsze sposoby i możesz je promować swoim życiem to chętnie o nich poczytam!\nYarema 10 grudnia 2016 17:24\nPolecam "Planeta śmierci 2" Harry Harrisona, to akurat dobra książka na temat rozważania co jest dobre, a co jest złe w świecie techniki i innowacji.\nIdea szczytna, jednakże równie dobrze można nie korzystać z samolotów, statków i pociągów, a wannę przewozić rowerem od producenta ;) Jest bardzo prawdopodobne, że palenie w piecu węglem czy drewnem przez kilka lat bardziej zanieczyszcza środowisko niż wyprodukowanie i korzystanie z jednego samochodu w tym samym okresie czasu. Może więc przestać palić i zacząć grubiej się ubierać ?\nEkoEksperymenty 11 grudnia 2016 10:33\nOgrzewanie domu drewnem to niestety nasza przywara. :( Staramy się grzać jak najmniej i ubieramy się naprawdę grubo. ;) Jeszcze parę lat temu nie wiedziałam, że można zmieścić na sobie tyle warstw... :D Sukcesywnie ocieplamy i izolujemy nasz dom i cały czas myślimy jak sprawić by piec był wydajniejszy, żeby tego drewna schodziło możliwie mało.\nYarema 11 grudnia 2016 11:18\nZainwestujcie w ogrzewanie solarne :) Szkoda lasu. Oto będzie prawdziwe "eko".\nEkoEksperymenty 11 grudnia 2016 13:13\nMyślisz? Ogrzewanie solarne też ma swoje wady, a produkcja, serwis i ewentualna utylizacja paneli oraz akumulatorów również pochłania surowce... :(\nTu, gdzie mieszkamy, mamy lato oraz porę zimokrą. Podczas tej drugiej, kiedy używamy ogrzewania, panuje zachmurzenie +/-85%, dodatkowo dzień jest wtedy bardzo krótki... :(\nabcwycieraczki.pl 18 stycznia 2017 09:32\nJA od wiosny do jesieni dochodzę do pracy pieszo, teraz zimą przerzuciłem się na komunikację miejską, niestety ma ona wady, bo dojazd zajmuje mi więcej czasu niż gdybym chodził pieszo, ale pogoda sprawia, że jednak wybieram komunikację miejską. A auto? Może gdyby ceny paliw były niższe to bym się skusił...\nHelka 30 maja 2019 09:33\nJa częściowo zgodzę się z wypowiedzią, ponieważ sama nie posiadam własnego auta. Na co dzień wystarcza mi rower i komunikacja miejska. Ale kiedy zajdzie potrzeba wyjazdu służbowego, wypadu na weekend nad morze czy gdzieś dalej, to chętnie korzystam z usług wypożyczalni. A to dlatego, że jedyne, o co muszę się martwić to paliwo. Jestem kobietą i nie mam dużego rozeznania w mechanice, dlatego cieszę się, że mogę ograniczyć na pewien sposób wydatki związane z naprawami.\nEkoEksperymenty 30 maja 2019 10:54\nMyślę, że wypożyczalnia to jest fajna opcja! Nie zajmujesz miejsca na parkowanie, a czasami, w razie większej potrzeby możesz skorzystać z zalet samochodu!\nAnonimowy 3 sierpnia 2019 05:12\nAgata Borowska 17 lutego 2020 21:54\nMonika Zawadzka 17 marca 2020 09:50\nJusti 19 sierpnia 2020 17:45\nCiekawy wpis. Każdy lubi, to co lubi. Ja tam mam do pracy bardzo daleko, mieszkam w dużym mieście. Nie wyobrażam sobie nie mieć samochodu. Jak ostatnio strzelił mi akumulator, to byłam uziemiona. Nie wiedziałam co robić. Kolega mi załatwił u firmy https://www.autopart.pl naprawdę dobry akumulator. Teraz mam nadzieję, że już nic się nie wydarzy...\nAnonimowy 16 października 2020 22:50\nPaweł 23 lutego 2022 09:38\nAnonimowy 31 marca 2022 08:13\nHej, mieszkamy w Krakowie. Na nieposiadanie samochodu zdecydowaliśmy się już 2 lata temu. Wyjątkowe uczucie nie myśleć o naprawach, zmianie opon, ubezpieczeniu, wybraniu nowszego modelu. Na co dzień korzystamy z komunikacji miejskiej. Jak potrzebujemy auta korzystamy z carsharingu i wypożyczalni. A co kilometrów zrobimy spacerując... :) Dla nas świetny wybór. Polecam Kuba.\nSzymon 13 maja 2022 20:37\nKult foliowej siatki i totalne poczucie bezradnośc...\nRecenzja książki "Kobieta i natura, czyli jak zach...\n"Nie jest za ślisko?", "Nie marzniesz?" - o jeździ...\nRecenzja książki "Brudna robota. Zapiski o życiu n...\nDlaczego nie mam samochodu i bardzo rzadko z niego...\nOpowieści Sowy Przemądrzałej.\nRecenzja książki "Simona. Opowieść o niezwyczajnym...\nChoinki nie będzie? O ekologicznych świętach Bożeg...\nRecenzja książki "Wilki" Adama Wajraka\nLeśne zwierzęta spod szydełka - zabawy z kawałkiem...


Mill Wizard – EPSIRON\n299,00 zł NETTO (367,77 zł z VAT)\nMill Wizard jest samodzielnym programem (dostępnym na stronie: LINK, z plikami do pobrania) używanym do tworzenia G-kodu, do frezowania części. Można łatwo tworzyć proste części, wykonując podstawowe operacje, a łączenie wielu operacji razem może być używane do tworzenia bardziej złożonych kształtów.\nilość Mill Wizard\nKolejność operacji, wybór narzędzia, które jest używane do operacji oraz zastosowaną strategie cięcia można łatwo i szybko zmienić w oknie sterowania operacjami. Operacje edycji i kopiowania są proste i znacznie skracają czas wykonania pełnej ścieżki cięcia.\nMill Wizard zawiera zdefiniowaną przez użytkownika tabelę materiałów, tabelę narzędzi i maksymalne ustawienia maszyny. Dzięki możliwości otwierania i zapisywania plików „zadań” dokonanie niewielkiej korekty starej części lub ponowne jej uruchomienie przy użyciu narzędzia o innym rozmiarze jest proste i szybkie.\nOkno sterowania operacjami – przenoszenie, kopiowanie i edycja operacji, zmian narzędzi lub strategii skrawania narzędzi;\nWyświetlanie ścieżki narzędzia – zaawansowane wyświetlanie ścieżki narzędzia, które jest natychmiast aktualizowane, aby wyświetlić bieżącą ścieżkę cięcia;\nPliki zadań – zapisuj zadania z wieloma operacjami, otwieraj je i edytuj szybko;\nBieżące operacje: powierzchnia, prostokąt, koło, rowek wpustowy, szczelina łukowa, łącze, frez do gwintów, grawerowanie, kieszenie, wiercenie okręgów śrub, linie otworów, prostokąty, lista otworów itp.\nUwaga: Ponieważ nie jest to rzeczywisty pakiet CAM, Kreator frezowania * NIE * ma możliwości importowania żadnych plików rysunków CAD.\nMill Wizard ma na celu wypełnienie luki między ręcznym pisaniem G-kodu a użyciem bardziej tradycyjnego oprogramowania CAM.\nPlugin dla SheetCAM – Drag knife module\n129,00 zł NETTO (158,67 zł z VAT) Wybierz opcje\nSheetCAM (SheetCAM TNG) – Licencja wieczysta\nPlugin dla SheetCAM – V carving module\n159,00 zł NETTO (195,57 zł z VAT) Wybierz opcje\nSheetCAM + Plugin dla SheetCAM – Cięcie obrotowe (Rotary pipe cutting)\n899,00 zł NETTO (1.105,77 zł z VAT) Wybierz opcje


Zbiory filmowe - Portal - Miejsko-Powiatowa Biblioteka Publiczna im. Anny Kamieńskiej w Świdniku\nCzytelnia multimedialna MediaStrefa od 2017 roku oferuje Państwu do wypożyczenia nowości filmowe w formacie DVD. Obecnie liczba filmów wynosi ponad 1000 tytułów.\nNasze zbiory filmowe podzieliliśmy filmy na 2 części:\nLiczba filmów w bazie na koniec 2020 roku: 940 płyt\nOferujemy przede wszystkim nowości filmowe, najlepsze filmy zagraniczne i polskie, najbardziej nagradzane seriale i filmy animowane.\nKażdy czytelnik biblioteki ma możliwość przeglądania katalogu filmów po nowościach, czyli ostatnio zakupionych przez nas filmach.\nDla Państwa wygody w katalogu online opracowaliśmy zestawienia tematyczne posortowane według gatunku filmowego:\nWykaz zbiorów filmowych jest w katalogu online.


Wysłany: 28-10-15, 20:40 BMW E36 czy będzie kultowe ?\nDo tego tematu zainspirował mnie dialog w temacie dot. pewnej niebieskiej coupe.\nJakie jest Wasze zdanie będzie to klasyk jak E30 czy sami się tylko nakręcamy Ja na chwilę obecną mam 2 takie ulepy z czego jednego mam już 10 lat, a o mały włos kupiłbym w sierpniu trzecią. Drugą kupiłem w czerwcu tego roku miało być E38.... ale trafiłem przez przypadek na e36 która miała malowane tylko jedne drzwi ... nie mogłem się powstrzymać. Moja kobieta pomału traci cierpliwość, a znajomi pukają się w głowę\nWysłany: 28-10-15, 20:45\nnie przejmuj się mnie tez chcą z domu wyrzucić za samochód a jak widzą kuriera to dostają białej gorączki\nWysłany: 28-10-15, 20:46\nJakie jest Wasze zdanie będzie to klasyk jak E30\nUwielbiam kebaby choć mam również e30. Uważam że e30 to kult sam w sobie. Żadne bmw nie jest tak kultowe jak e30 - no może 2002. E21 nie doczekało się tylu oklasków co e30. W przypadku e30 kult bierze się również z e30 M3 ( jedyna w swoim rodzaju trójka ). E36 M3 to zwyklak m-pakiet z potężnym motorem i koniec. e46 to już inna bajka. Uważam, że e36 będzie kultowa ale nie tak jak e30 bo to ona zajmuje to miejsce od wielu lat; Klasyfikacja pod względem modelu 3 to:\n2. 2002 ( choć to nie model 3 )\no plastikach e46 i e90 szkoda pisać\nCo do znajomych pukających się w głowę to pokaż im środkowy palec i klep po plecach jak będą kupować nową skodę 1,2 TSI z salonu\nCo do marudzenia kobity to zrób jak mój kolega: Ona nie lubi i zabrania ci twojego hobby to ty zrób to samo . Od jutr powiedz że nie ma łażenia po galegiach itp. Jak ma trochę oleju w głowie powinna to zrozumieć a jak nie to zmień kobiete bo się będziesz męczył w związku\nOstatnio zmieniony przez ZMIJA PŁOCK 28-10-15, 20:50, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: 28-10-15, 20:50\no to, to ... kurier - masakra jakaś już paczki każe wysyłać do siebie do roboty, żeby nie było, ale co gorsza w robocie też się zaczynają pieklić Pracuję w trochę specyficznej branży i czar na bezproblemowy adres dla przesyłek prysł jak przyszedł pierwszy błotnika, a kumpel zamówił atlas do ćwiczeń przez myśl kiedyś przeszła mi maska, ale chyba by mnie laski zabiły muszę pokombinować coś z techniką PDR\nWysłany: 28-10-15, 21:03\njuż paczki każe wysyłać do siebie do roboty,\nwłaśnie przeszedłem na ten sam sposób\nWysłany: 28-10-15, 21:08\nZMIJA PŁOCK napisał/a:\nEee, aż tak narzekać nie mogę bardziej się denerwuje, że siedzę godzinami na allegro i olx albo, że myję auto średnio raz na tydzień\nWysłany: 28-10-15, 21:10\nWysłany: 28-10-15, 21:37\ne36 będzie kultowe (dla niektórych pewnie już jest ) ale z pewnością nie osiągnie tego statusu co e30. Dla mnie jest i będzie to zwykle auto, nie powodujące u mnie przyspieszonego bicia serca lub chociaż uśmiechu na twarzy (no może uśmiech politowania widząc niektóre egzemplarze )\njak widzą kuriera to dostają białej gorączki\njak miałem e30 było to samo a z kurierarmi byłem na "Ty" i dzwonili bym był w domu jak mieli coś większego\ndokładnie, ale na tych 3ech bym zakończył\nWysłany: 28-10-15, 21:39\nTemat jest o e36 więc musiało być na liście\nWysłany: 28-10-15, 21:48\nOsobiście najbardziej nie podoba mi się w e36 kokpit.\nWysłany: 28-10-15, 21:54\nDla mnie jest i będzie to zwykle auto\nHa widzisz i to jest na pewien sposób piękne powiedzmy, że blisko 20 letnie e36 może w dalszym ciągu służyć jako normalne auto bez jakichś kompleksów na drodze. E30 jest i będzie kultowe to jest bezsporne. Jeździłem kiedyś m20b20 coupe i powiem szczerze, że teraz jakbym miał tym jeździć jako jedyne auto to trochę by mnie wkurzał Wygląd, styl super, ale prowadzenie na mokrym, zimą i na autostradzie.... już wolałbym e34\nWysłany: 28-10-15, 21:59\nTechnologicznie między e30 a e36 jest wielka przepaść. Tej przepaści już tak wielkiej nie ma między e36 a e46 i dlatego tak jest. E46 ma generalnie przesrane najbardziej bo mimo że jest 100 razy bezpieczniejsze od e36 to trafiło w początek ery aut z ograniczoną żywotnością. Ea plastiku i gównianego wykonania, oszczędności sprawia że nie wypada dużo lepiej od e36\nWysłany: 28-10-15, 23:05\nMam i e30 i E46. Wydaje mi się, że nie ma co porównywać tych aut. W e30 jest niesamowity klimat, historia i prosta konstrukcja itp itd. ale E46 choć ma trochę plastiku jest nadal autem, które mimo budy z 98r. budzi na drodze pozytywne myśli. Nie odbiega od dzisiejszych "nowych" aut. Jeżeli mamy fajną E46, z fajnym silnikiem i fajnym wyposażeniem to nie należy na nią patrzeć jak na klasyka, bo nigdy nim nie będzie, ale należy patrzeć jak na "nowoczesną" i ostatnią porządną 3-kę.\nAktualnie chory jestem na czarne cabrio w e36 i pewnie kiedyś dopnę swego.\nU mnie leci to tak: (pomijam prekursorów serii 3)\n3.E36/E46, ale tylko porządne egzemplarze z mocnymi silnikami (R6, bądź 1,8is) i UWAGA, w przypadku E46 całkowicie akceptuję szeroka koła, spasy, gwinty, kąty itp. itd.\nNatomiast w poprzednich modelach stawiałbym na czystą, fajną serię, ale to tylko moje zdanie i mój kierunek\nWysłany: 29-10-15, 07:42\nE30 to fajny klasyk ale nie ma tylu bajerów co e36 więc między tymi dwoma autami jest przepaść na korzyść e36. Jak to wcześniej ktoś napisał " Skok Technologiczny "\nE30 to kanciak\nE36 ma bardziej opływową linie nadwozia\nOczywiście oba te auta budzą we mnie emocje.\nWysłany: 29-10-15, 09:24\nMoim zdaniem z E36 będzie jak Golfem II, czy MB 190 - tylko w niektórych kręgach będzie kultowym samochodem. Mi zglebowana coupeta na dobrym kole zawsze będzie się podobać Za to z mojej E36 + kuzyna E34 535i kumpel się śmiał, że pewnie tanie piły i podróbki perfum wozimy w bagażniku na handel\nE30 trafia w gusta szerszej publiczności nie interesującej się zbytnio BMW