Walka, szampan i wielkie zdziwienie ‹ Orioniści Prowincja Polska – oficjalna strona\n16 maja 2013 By Redakcja Orione\nAlojzego Orione Pierino poznał, gdy ten szalony Ksiądz przyjechał do wioski zbierać dziurawe garnki. To spotkanie zaowocowało serią cudów. Przeczytaj co potrafi wyprosić prosta modlitwa dziecka.\nGłowa rodu Penacca – Pierino, rocznik 1912, pół roku po 78 urodzinach trafia do szpitala. Skarży się na dziwne krwotoki. Rozpoznanie nie pozostawia złudzeń – rak płuc. Pacjent słabnie w oczach. Kilka dni później udaje się przenieść go do Szpitala San Raffaele w Mediolanie, z nadzieją na lepszą opiekę. Kolejne dwa badania cytologiczne potwierdzają diagnozę nowotworu płuc. Wobec podeszłego wieku pacjenta, będącego już w stanie ciężkim, komisja lekarska w szpitalu San Raffaele nie widzi możliwości zaaplikowania jakiejkolwiek specjalistycznej chemioterapii czy radioterapii. Po przeszło miesiącu spędzonym w szpitalu, zostaje z niego wypisany. Lekarze przekazali rodzinie jasny komunikat, że w najlepszym razie Pierino ma przed sobą kilka miesięcy życia, przy czym sugerują nawiązać kontakt ze specjalistą od uśmierzania bólu. Lekarze nie wiedzieli, że ani rodzina, ani przyjaciele nie mają zamiaru rezygnować z walki o życie lubianego i cenionego członka rodziny oriońskiej.\nWewnętrzna męka i szampan dla wszystkich\nCórka Gabriella usłyszała ostateczny wynik drugiego badania cytologicznego po południu 31 grudnia 1990 r. To był dla niej wstrząs. – Po kolacji tata zasnął, a ja zeszłam do kaplicy szpitalnej w S. Raffaele. Miałam przy sobie relikwię Ks. Orione, trzymałam ją w dłoni, ściskałam, wręcz miażdżyłam ją. Tam w kaplicy myślałam o moim tacie… I prosiłam: Księże Orione, powiedz to Jemu (Bogu), pozostaw mojego ojca! Po modlitwie, po tej wewnętrznej męce, nagle przyszedł na mnie wielki spokój, który odczuwałam jako nie mój. Wzięłam materiały ozdobne, by zrobić dekorację świąteczną na zakończenie roku. Przebrana za choinkę, za zgodą pielęgniarki, przeszłam przez oddział składając życzenia, ofiarowując ciasteczka i szampana. Czułam się zadowolona i pogodna, ponieważ oddałam Tatę w dobre ręce – wspomina Gabriella.\nMiałam przy sobie relikwię Ks. Orione, trzymałam ją w dłoni, ściskałam, wręcz miażdżyłam. Myślałam o moim Tacie… I prosiłam: Księże Orione, powiedz Bogu: „pozostaw mojego ojca!”\nMocne modlitewne uderzenie\nWraz z modlitwami dzieci ruszyła cała krucjata modlitw skierowanych do Ks. Orione za chorego, który – jak się okazało – był znany i drogi środowisku oriońskiemu: modlili się krewni, kapłani orioniści, a także podopieczni niepełnosprawni z Małego Kottolengo w Seregno, które pan Penacca wspierał. Pielęgniarz Ennio Moneghini wspominał potem, że atmosfera tych modlitw była niesamowita. Włączyli się nawet chłopcy z Małego Kottolengo. – Później przyszła mi taka wewnętrzna pewność: bądź spokojny, wszystko będzie dobrze – wyznał Ennio. Choć modlono się żarliwie, zaskoczenie było wielkie, gdy z dnia na dzień Pierino Penacca po prostu jakby nigdy nic powrócił do swoich normalnych zajęć: pracował w polu, przycinał gałęzie, pracował jako stolarz, ciął drzewo na pile tarczowej, grał na fisharmonii. To nagłe uzdrowienie potwierdziły w pierwszej kolejności dzieci Pierino: Fiorenzo, Gabriella i Isaura. Ich tata nie tylko wyzdrowiał, ale też nie nosił w sobie nawet śladu choroby. Pierino Penacca zachował też wielką żywotność, aż do kilku miesięcy przed śmiercią, która nastąpiła 2 kwietnia 2001 r., z przyczyn niezależnych od raka, gdy miał blisko 89 lat.\nTo nagłe uzdrowienie potwierdziły w pierwszej kolejności dzieci: Pierino, Fiorenzo, Gabriella i Isaura. Ich tata nie tylko wyzdrowiał, ale też nie nosił w sobie nawet śladu choroby.\nRada Lekarska w dniu 16 stycznia 2003 r. wyraziła swoją jednogłośną opinię odnośnie niewytłumaczalności naukowej uzdrowienia. Jak czytamy w orzeczeniu faktycznie dotyczyło ono „olbrzymiokomór-kowego nowotworu płuc, z nekrozą, szeroko naciekającego, którego spontaniczny regres, kliniczny i cytomorfologiczny, na taką skalę, wraz z nagłym uzdrowieniem, całkowitym i trwałym oraz pozostanie przy życiu pacjenta, nigdy nie poddanego terapii przez następne 12 lat, jawi się jako niewytłumaczalny w terminach medycznych”.\nŚwiadek nie jednego cudu\n– W kwestii mojego stanu zdrowia, przed pójściem do szpitala, pamiętam tylko to, że czułem się źle. Pamiętam krew w ustach i to, że byłem bardzo osłabiony. Także z pobytu w szpitalu pamiętam niewiele: łatwiej przypominam sobie sprawy bardziej odległe w czasie, z młodości, niż te ostatnie – wyznał Pierino. – Po pobycie w szpitalu zacząłem czuć się lepiej. Tak, że jeszcze tego roku w styczniu pojechałem nad morze, gdyż nigdy nie pominąłem wyjazdu zimą nad morze. Już później tego roku nie leżałem w łóżku, nie poszedłem już więcej do szpitala – zaznacza – i od razu zwraca uwagę na ks. Orione. – Do Luigiego modliłem się właściwie zawsze. Pamiętam go jeszcze z czasów gdy przyjeżdżał do miasteczka, by zbierać popsute garnki na budowę figury Matki Bożej Czuwającej. Ks. Orione wyświadczył mi łaskę już dawno temu, kiedy musiałem wyruszać na front wojenny. Przyjechałem do miasteczka na urlop, przed samym wyjazdem. Z żoną poszliśmy do sanktuarium w Tortonie, by prosić Ks. Orione o łaskę, bym nie wyjechał na front. Niedawno umarł i był pochowany w krypcie. Prosiłem go, by sprawił, abym pozostał blisko domu, gdyż w domu miałem ciężką sytuację: moi starzy rodzice byli chorzy, także moja żona zachorowała, miałem troje własnych dzieci i dodatkowo czworo dzieci mojego brata, który zmarł kilka lat wcześniej w wieku 37 lat. Pewien major oddziałów wojskowych w Tortonie, znając moją sytuację, choć nawet go oto nie prosiłem, umieścił mnie w oddziale przeciwlotniczym w Tortonie i tak uniknąłem wyjazdu na front. Następnie, ze względu na to, że umiałem grać, mianował mnie trębaczem i tak – jako jedyny – uniknąłem nawet strzelania i wojny. Zawsze miałem wielką ufność do Ks. Orione i zawsze modlę się do niego. To, że wyzdrowiałem, zawdzięczam Panu Bogu i Ks. Orione – podsumował Pierino Penacca podkreślając, że nie pozostaje mu nic innego jak dziękować za niezasłużony dar. Od 2 kwietnia 2001 r. – gdy umarł z powodu starości – Pierino może już dziękować Bogu twarzą w twarz. Na koniec warto podkreślić, że uzdrowienie Pierino Penacca otworzyło drogę do kanonizacji ks. Alojzego Orione, którą 16 maja 2005 roku ogłosił Jan Paweł II.


Przedwyborcza retoryka a fakty | Salon Nowojorski\n« Czekamy na Hannę\nJezus kontra Piłat »\nJednym słowem, forma była OK. Ale jak z treścią? Nie jest dla nikogo zaskoczeniem, że całe wystąpienie było jednym wielkim frontalnym atakiem na Baracka Obamę i Demokratów, natomiast nie znalazło się w nim miejsce, aby wspomnieć o tym, że Palin popiera zakaz aborcji (nawet w przypadku gwałtu i kazirodztwa), jest zwolenniczką nauczania kreacjonizmu w szkołach oraz uważa, że działalność człowieka nie ma wpływu na ocieplenie klimatu.\nDziennikarze Associated Press przeprowadzili interesująca analizę faktów i fikcji zawartych w wystąpieniu Palin oraz kilku innych polityków republikańskich, którzy przemawiali w czasie konwencji: Attacks, praise stretch truth at GOP convention. Oto kilka przykładów:\nSarah Palin o sobie: Broniłam interesów podatnika nie zgadzając się na marnowanie publicznych pieniędzy na bezsensowne inicjatywy, takie jak budowa na Alasce „mostu donikąd” (bridge to nowhere).\nFakty: Jako burmistrz Wasilla, Sarah Palin zatrudniała lobbystów i kilkakrotnie podróżowała do Waszyngtonu, aby uzyskać dla swojego miasteczka pomoc federalną. Faktycznie, sprzeciwiła się budowie „mostu do nikąd”, który miał kosztować 400 min dolarów i który miał połączyć Ketchikan na Alasce z wysepką zamieszkałą przez 50 osób, ale dopiero wtedy, kiedy sprawa została nagłośniona w mediach jako symbol klasycznego rządowego marnotrawstwa.\nSarah Palin o Obamie: Nasz oponent napisał dwie autobiografie, ale przez cały okres swojej działalności w Senacie nie wprowadził żadnej nowej ustawy ani nie przeprowadził żadnych reform.\nFakty: Mimo że działalność legislacyjna Obamy prezentuje się dużo skromniej niż działalność Johna McCaina, który ponad 20 lat spędził w Senacie, w ciągu trzech lat na stanowisku Senatora Obama był zaangażowany w pracę nad wieloma ustawami, w tym kilkoma dotyczącymi obronności kraju. (Dodam jeszcze, że do tej pory Obama opublikowal dwie książki, ale tylko pierwsza z nich Dreams from My Father: A Story of Race and Inheritance jest autobiografią).\nSarah Palin o Obamie: Obama chce podnieść podatki od dochodu, dywidend, spadków i zwiększyć opodatkowanie biznesów, jednym słowem – chce zwiększyć obciążenie podatkowe amerykańskiego podatnika o kilkaset miliardów dolarów rocznie.\nFakty: Z analiz Tax Policy Center wynika, że gdyby proponowane przez Obamę zmiany w systemie podatkowym zostały wprowadzone w życie, after-tax income podatników amerykanskich zaliczających się do tzw. klasy średniej w 2012 r. wynosiłby 5 procent więcej niż obecnie (czyli niższe podatki dla większosci, ale nie dla wszystkich). Gdyby to McCain został prezydentem, ta różnica wynosiłaby 3 procent. Natomiast Obama faktycznie proponuje zniesienie wprowadzonych przez Busha ulg podatkowych dla Amerykanów zarabiających ponad 250 tys. dolarów rocznie.\nByły gubernator Arkansas Mike Huckabee o Palin: W wyborach na stanowisko burmistrza Wasilla na Alasce Palin uzyskała więcej głosów niz Joe Biden w wyborach prezydenckich (prawyborach Partii Demorkatycznej).\nFakty: Palin została wybrana burmistrzem Wasilla uzyskując w 1996 r. 616 głosów, a w wyborach na druga kadencję w 1999 r. – 909 głosów, czyli razem 1525 (!) głosów. Obecny kandydat Demokratów na stanowisko wiceprezydenta Joe Biden zanim wycofał swoją kandydaturę uzyskał ponad 76 tys. głosów w 23 stanach.\nByły gubernator Massachussetts Mitt Romney o Waszyngtonie: Potrzebna jest zmiana w Waszyngtonie – potrzebujemy rządów konserwatywnych, a nie liberalnych. Mamy receptę dla wszystkich, którzy chcą zmiany w Waszyngtonie – pozbądźmy się wierzących w „wielki rząd” (big government) liberałów i wybierzmy McCaina i Palin.\nFakty: Konserwatywny Republikanin George W. Bush jest prezydentem od prawie 8 lat. Przez większość tego okresu Republikanie sprawowali także kontrolę nad Kongresem, bo dopiero w styczniu 2007 r. Demokraci uzyskali większość zarówno w Senacie, jak i w Izbie Reprezentantów.\nA tutaj inny tekst na temat „faktów i fikcji” zawartych w przemówieniach zarówno Republikanów, jaki i Demokratów w czasie zakończonych niedawno konwencji obydwu partii: The Rhetoric and the Reality. Ciekawa lektura.\nNapisane w Polityka, Salon, wybory prezydenckie | Otagowane Barack Obama, Sarah Palin, Wybory prezydenckie, wybory prezydenckie w Stanach Zjednoczonych |


Szkolenia – Kancelaria e-Infolex\nFIRMA e-Infolex zajmuje się organizacją szkoleń, kursów oraz konferencji.\nSzkolenia specjalistyczne proponowane przez e-Infolex skierowane są do administracji publicznej, przedsiębiorstw oraz instytucji otoczenia biznesu. Proponujemy szereg szczegółowych, nastawionych na praktykę szkoleń z zakresu obowiązującego prawa oraz nauk ekonomicznych. Szkolenia prowadzone są przez wykwalifikowaną, posiadającą wieloletnie doświadczenie w swojej dziedzinie kadrę uniwersytecką i doskonałych trenerów praktyków.\nW ramach realizowanej usługi zapewniamy bezpośredni kontakt z trenerami i wykładowcami również po odbytym szkoleniu bądź warsztatach. Za pomocą CZATU oraz FORUM na naszej stronie internetowej www.e-infolex.pl zapewniamy dodatkowy kontakt między uczestnikami szkoleń, a ekspertami z poszczególnych zagadnień tematycznych. Dzięki temu, każdy uczestnik szkolenia będzie mógł omówić konkretne problemy dotyczące obszarów zainteresowania zawodowego.\nOferta zawiera: salę szkoleniową, materiały szkoleniowe, obsługę cateringową.\nUczestnicy szkoleń otrzymują CERTYFIKAT potwierdzający uzyskane umiejętności podczas szkolenia.\nSzkolenia organizowane są w Białymstoku na terenie Białostockiego Parku Naukowo-Technologicznego, jak również w innych miastach.


Regulamin - U Wójciaka - Noclegi z wyżywieniem w Murzasichle, Zakopane\nDoba hotelowa rozpoczyna się o godzinie 14:00 pierwszego dnia i trwa do godziny 10:00 ostatniego dnia wykupionego pobytu. Zameldowania i zgłoszenia pobytu dokonywane są u właścicielki obiektu tj. Janina Wójciak telefonicznie pod nr. +48 (18) 20 16 359, lub +48 666 991 114. Za pomocą strony internetowej dostępnej pod adresem uwojciaka.pl. Do korzystania z naszych usług upoważnia rezerwacja oraz dokonana na jej rzecz odpowiednio wcześniej kaucja.\nWszelkie opłaty dokonywane są u właścicielki bezpośrednio w Domu Wczasowym "U Wójciaka"\noraz zadatkiem na konto bankowe. Tytuł przelewu: ...\nW przypadku skrócenia pobytu przez Gości z przyczyn niezależnych od Domu Wczasowego "U Wójciaka", pieniądze za pobyt nie są zwracane.\nIlość osób zakwaterowanych w pokojach nie może przekraczać ilości osób zameldowanych oraz mających opłacony pobyt w Domu Wczasowym "U Wójciaka". W przypadku stwierdzenia przebywania w pokoju osób nieuprawnionych, koszt ich pobytu ponosi osoba zameldowana wg. cen obowiązujących w danym dniu. Osoby odwiedzające, nie zameldowane z zewnątrz obiektu, mogą przebywać na jego terenie od godz. 9:00 do 22:00 po uprzednim powiadomieniu właściciela. Parking na terenie obiektu jest parkingiem niestrzeżonym, Dom Wczasowy "U Wójciaka" nie ponosi odpowiedzialności za utratę, uszkodzenia pojazdów i mienia w nich pozostawionego. Parkowanie pojazdów odbywa się wyłącznie w miejscach parkingowych wyznaczonych do tego celu. Cisza nocna na terenie obiektu trwa w godzinach od 22:00 do 6:00 dnia następnego.\nOsoby przebywające na terenie obiektu "U Wójciaka" ponoszą odpowiedzialność materialną za wyrządzone i powstałe z ich winy szkody. Sprawca szkody zostanie obciążony kosztami naprawy lub wymiany. Zgubienie klucza od pokoju będzie obciążone zapłatą za wymianę zamka. Wszelkie usterki wynikłe w trakcie użytkowania mienia obiektu "U Wójciaka" prosimy zgłaszać na bieżąco właścicielce. Goście korzystający z usług zobowiązują się przestrzegać postanowień niniejszego regulaminu, przepisów BHP i przeciwpożarowych oraz stosować się w sytuacjach wyjątkowych do próśb właścicieli.\nW szczególności zabrania się palenia papierosów w pokojach i na terenie obiektu "U Wójciaka". Dom Wczasowy "U Wójciaka" nie ponosi odpowiedzialności za pozostawione w pokojach przedmioty wartościowe i pieniądze. Prosimy o zachowanie bezpieczeństwa oraz należytej staranności związanej z zamykaniem okien i drzwi w momencie opuszczania pokoju. Obiekt nie ponosi odpowiedzialności za rzeczy pozostawione poza pokojem.\nDo korzystania wyłącznie pod opieką rodziców bądź dorosłych opiekunów.\nRegulamin obiektu "U Wójciaka" podaje się do wiadomości poprzez zamieszczenie jego treści na stronie internetowej uwojciaka.pl oraz w drodze indywidualnego zapoznania i zaakceptowania przez klienta podczas czynności meldunkowych w naszym obiekcie. Regulamin niniejszy zatwierdzony został przez właścicielkę Domu Wczasowego "U Wójciaka".


Lamborghini i gwiazdkowe prezenty | Autokult.pl\nJakby nie patrzeć to święta Bożego Narodzenia powoli się do nas zbliżają. Wszakże lada dzień w kalendarzy zawiśnie ostatnia kartka z napisem "Październik" i pozostaną nam już niecałe 2 miesiące. Zapewne wielu z Was zastanawiało się co kupić znajomym, rodzinie pod choinkę. Naprzeciw Waszym rozmyślaniom wychodzi Lamborghini, prezentując zestaw świątecznych gadżetów.\nOczywiście możemy się domyślać, że skoro podpisuje się pod tym Lamborghini, to nie dostaniemy rzeczy rodem z tajwańskiego straganu, ale gadżety wykwintne, które świetnie trafią w gusta samochodowych maniaków i kolekcjonerów. Niestety nie podano informacji, ile za cały zestaw będzie trzeba nam zapłacić, ale domyślam się, że statystyczny Kowalski mógłby mieć problem. Zestaw składa się z ceramicznych bombek (w liczbie trzech), które zapakowane są w stylowe pudełko, koloru do złudzenia przypominającego pomarańczowe Gallardo, oraz utrzymane w tej samej tonacji świeczki (na szczęście ponoć wolno się wypalają).\nDodatkowo znajdziemy w zestawie kalendarz na rok 2008, oraz 20 świątecznych kartek, na których widnieje milionowy Lamborghini Reventon.\nFabryka w Jaworze ruszyła z produkcją akumulatorów. To nie koniec rozwoju Mercedesa VW New Concept Coupe - oficjalnie od VW Fiat Sedici crossover przyłapany! Lotus Exige S Type 72 Nie było sensacji w Singapurze – wyniki kwalifikacji Starcie tytanów na papierze: Ford Bronco vs. Jeep Wrangler. Król offroadu ma się czego bać Renault Austral będzie następcą Kadjara. Niekoniecznie w Australii Toyota najcenniejszą marką motoryzacyjną na świecie Honda Civic Concept (US 2015) - Amerykanie mają lepiej? Podatek VAT a samochody elektryczne. Ministerstwo nie ma dobrych wieści Ferrari 458 Italia w kolorach tęczy 2,6 mln aut z LPG nie wyjedzie na drogi? Posłowie mówią o "uziemieniu"


Reklamacje i zwroty - Twój Klimat\nAby skorzystać z prawa odstąpienia od umowy, muszą Państwo poinformować nas tj. Sklep TwojKlimat.pl ul. Jana Kazimierza 61, tel. 22 395 60 70, e-mail: biuro@twojklimat.pl, o swojej decyzji o odstąpieniu od niniejszej umowy w drodze jednoznacznego oświadczenia (na przykład pismo wysłane pocztą, faksem lub pocztą elektroniczną).\nMożemy wstrzymać się ze zwrotem płatności do czasu otrzymania rzeczy lub do czasu dostarczenia nam dowodu jej odesłania, w zależności od tego, które zdarzenie nastąpi wcześniej. Proszę odesłać lub przekazać nam rzecz, niezwłocznie, a w każdym razie nie później niż 14 dni od dnia, w którym poinformowali nas Państwo o odstąpieniu od niniejszej umowy. Termin jest zachowany, jeżeli odeślą Państwo rzecz przed upływem terminu 14 dni.\nSklep TwojKlimaty.pl zobowiązuje się dostarczyć Klientowi produkt bez wad. Jeżeli otrzymany produkt posiada wadę, mają Państwo prawo do reklamacji (na podstawie gwarancji lub rękojmi).\nW formie pisemnej na adres: ul. Jana Kazimierza 61., 01-267 Warszawa\nW formie elektronicznej za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: biuro@twojklimat.pl\nTelefonicznie – 22 498-07-98\nW przypadku, gdy do ustosunkowania się przez Sprzedawcę do reklamacji Klienta lub do wykonania uprawnień Klienta wynikających z rękojmi niezbędne będzie dostarczenie Produktu do Sprzedawcy lub , Klient zostanie poproszony przez Sprzedawcę o dostarczenie Produktu na adres ; UNI-LUX Sp. z o.o., ul. Jana Kazimierza 61, 01-267 Warszawa.\nJeżeli otrzymany produkt będzie posiadał wady ukryte lub popsuje się podczas użytkowania z przyczyn niezależnych od Ciebie, możesz skorzystać z prawa gwarancyjnego. Produkty posiadają gwarancję producenta, importera lub sprzedawcy, obowiązującą na terenie Polski. Szczegółowe warunki gwarancji są określone w dokumencie gwarancyjnym, który otrzymasz wraz z towarem. Szczegółowe warunki gwarancji, oraz sposoby jej rozpatrywania opisane są również we wzorach kart gwarancyjnych na stronie www.twojklimat.pl.


Co zwiedzić na Lazurowym Wybrzeżu? Malownicze Menton – My Little Page\nTo już ostatni wpis z mojego pobytu na Lazurowym Wybrzeżu. Tak naprawdę powinien się pojawić przed wpisem o Eze, ponieważ najpierw odwiedziliśmy Menton a dopiero w drodze powrotnej Eze, ale w sumie nie ma to większego znaczenia.\nDlaczego Menton a nie Cannes?!\nDlaczego zdecydowaliśmy się odwiedzić Menton, a nie np. Cannes? W końcu top trzy na Lazurowym Wybrzeżu to Nicea, Monako i właśnie Cannes. Od pewnej osoby, która prowadzi bardzo znanego bloga o Lazurowym Wybrzeżu usłyszałam, że czemu chcę wybrać Menton a nie Cannes, przecież każdy chce jechać do Cannes! Moim zdaniem ludzie wybierają to miejsce tylko dlatego, że o nim słyszeli ze względu na odbywający się tam festiwal filmowy. Ale co z tego, skoro tego nie zobaczą? Co najwyżej porozstawiane namioty… Ja niestety z braku czasu musiałam wybrać, a po researchu w internecie uważałam za słuszne wybrać Menton i Eze, niż Cannes, które po zdjęciach w ogóle niczym mnie nie zachęciło. Co innego Menton… urocze, kolorowe miasteczko, które niesamowicie mnie urzekło. Znajduje się ono około 1,5 godziny autobusem od Nicei i blisko granicy z Włochami. Trzeba uważać, żeby się nie zagapić i wysiąść w innym państwie :).\nNa zwiedzanie francuskiego Menton przeznaczyliśmy kilka godzin, łącznie ze zjedzeniem pizzy przy brzegu morza. Spacerowaliśmy po porcie, zachwycaliśmy się kolorowymi budynkami i wędrowaliśmy wąskimi uliczkami miasteczka zajadając crepes. Zdecydowanie polecam odwiedzić to miejsce 🙂\n4 dni na Lazurowym Wybrzeżu – Nicea


Matematyka z wesołym kangurem Kadet 2018 - Outlet - Praca zbiorowa - Książka - Księgarnia Internetowa PWN\nMatematyka z wesołym kangurem Kadet 2018 - Outlet(Miękka)\nTesty konkursu międzynarodowego "KANGUR MATEMATYCZNY" wraz z rozwiązaniami, począwszy od 1992 roku dla poziomu wiekowego "KADET" (klasa 7 - 8 szkoły podstawowej). Ciekawy i kolorowy skład. Testy zadań konkursowych na inne poziomy znajdziesz w kolejnych tomach serii "Matematyka z wesołym Kangurem". Ta książka jest następcą tzw. "niebieskiego" kangura, który począwszy od roku 2015 został rozdzielony na dwie książki - osobną dla poziomu Kadet i Junior.\nTesty konkursu międzynarodowego "Kangur Matematyczny" z lat 1992-2018 wraz z kompletem rozwiązań dla wszystkich lat konkursowych!\nSystem kalibracji macierzy wpływu ...


Od 30 lat Medcom zmienia systemy szynowe na całym świecie! -\nW 2018 roku minęło dokładnie 30 lat odkąd Medcom zaczął zmieniać rynek urządzeń energoelektronicznych. Przez ten czas opracowanych zostało i wyprodukowanych kilkadziesiąt tysięcy systemów przeznaczonych do pojazdów szynowych kursujących na całym świecie. Pojazdy wyposażone w rozwiązania Medcomu przewożą tygodniowo miliony pasażerów m.in. w krajach Unii Europejskiej\nJesteś tutaj: Infotram / Producenci / Od 30 lat Medcom zmienia systemy szynowe na całym świecie!\nInfoTram.pl - Opublikowano: 31.01.2019 11:32:00\nPrzez ten czas opracowanych zostało i wyprodukowanych kilkadziesiąt tysięcy systemów przeznaczonych do pojazdów szynowych kursujących na całym świecie. Pojazdy wyposażone w rozwiązania Medcomu przewożą tygodniowo miliony pasażerów m.in. w krajach Unii Europejskiej oraz USA, Kanadzie, Brazylii, Turcji oraz w Meksyku.\nMiędzynarodowe kontrakty tramwajowe i kolejowe, technologia SiC w lokomotywie Dragon 2, targi InnoTrans oraz premiera tramwaju Moderus Gamma to jedne z głównych wydarzeń roku 2018, które wpłynęły na rozwój firmy zarówno na polskim rynku, jak i na arenie międzynarodowej.\n38 państw i 6 kontynentów w zasięgu Medcom\nDzisiaj eksport autorskich projektów stanowi 20-30% naszej sprzedaży, w zależności od aktualnych kontraktów. Na ten moment współpracujemy z ponad 40 klientami z Europy, Azji, Ameryki Północnej, Południowej oraz Australii. Z rozwiązań Medcom korzystają na co dzień najwięksi producenci pojazdów oraz urządzeń dla transportu publicznego, tacy jak CAF, Hyundai Rotem, Mitsubishi Electric, Siemens USA oraz producenci taboru działający na rynkach lokalnych i regionalnych – Newag, Solaris, Pesa i Modertrans.\nMiędzynarodowe Targi Technologii Transportu InnoTrans 2018\nW tym roku odbyła się już 12. edycja targów InnoTrans - jedno z najważniejszych wydarzeń branży kolejowej, które gromadzi zarówno osoby bezpośrednio związane z transportem szynowym, jak i pasjonatów kolejnictwa. W trakcie czterech dni targów mieliśmy okazję zaprezentować głównie rozwiązania zaprojektowane w technologii SiC oraz zobaczyć pojazdy wyposażone w energoelektronikę Medcom.\nDragon 2 to pierwsza polska lokomotywa zawierająca energoelektronikę wykonaną w technologii węglika krzemu (SiC). Pojazd został zaprezentowany 12 lipca 2018 roku w Żmigrodzie, a następnie można go było zobaczyć na międzynarodowych targach Innotrans w Berlinie.\nW lokomotywie zastosowano rozwiązania Medcom, m.in. przetwornicę zasilania pomocniczego (PSM-175 SiC) wyprodukowaną w całości w technologii wysokoczęstotliwościowej oraz falowniki trakcyjne i zasilacze buforowe. Nowatorski projekt przetwornicy pozwolił na zmniejszenie masy pojazdu aż o 400 kg. W celu uzyskania wyższej sprawności przetwornic zastosowano szybkie mikrokontrolery DSP 32-bitowe oraz wysokoczęstotliwościowe rozwiązania magnetyczne. Przetwornice posiadają rozbudowany układ diagnostyki i rejestracji parametrów pracy, a moduł komunikacyjny jest wyposażony m.in. w interfejsy Ethernet, CAN, USB, MMC i RS232.\nPSM-175 SiC została zaprojektowana w taki sposób, aby można było ją zastosować do różnych źródeł zasilania wejściowego - w tym do zasilania silnika spalinowego i generatora. To oznacza, że przetwornica może być wykorzystywana w pojazdach hybrydowych z modułem dojazdowym, np. na trasach częściowo niezelektryfikowanych.\nW październiku odbyła się również premiera najnowszego niskopodłogowego tramwaju Moderus Gamma dla poznańskiego przedsiębiorstwa Modertrans. Po lokomotywie Dragon 2 to kolejny pojazd na polskim rynku, wyposażony seryjnie w rozwiązania energoelektroniczne w technologii węglika krzemu (SiC). Technologia SiC poprawia sprawność urządzeń oraz ogranicza straty energii w przetwornikach, ostatecznie zmniejszając koszty eksploatacji pojazdów. W ramach kontraktu Medcom wyposaży łącznie 50 nowych tramwajów (30 jednokierunkowych i 20 dwukierunkowych) w przetwornice statyczne wykonane w pełni w technologii węglika krzemu (PSM-50 SiC), falowniki trakcyjne w technologii HV IGBT (FT-50-600) oraz system TCMS.


Autoprezentacja szkolenie - Piotr Dubiński - Wystąpienia publiczne szkolenie\nJeżeli przyjmiemy perspektywę, że autoprezentacja to umiejętność, wówczas możliwe jest jej rozwijanie poprzez szkolenie, kursy, treningi warsztaty.\nSzkolenie zdolności autoprezentacyjnych zazwyczaj składa się z kilku integralnych etapów, które warunkują Twój sukces w kreacji przyszłych prezentacji, wystąpień, prelekcji czy sprzedaży.\nJeżeli odczuwasz, że mógłbyś lepiej sprzedawać, wypowiadać się, negocjować, prowadzić rozmowy, chcesz poznać nowe techniki, odświeżyć spojrzenie na swoją pracę lub zrobić dobre wrażenie podczas ważnych spotkań to szkolenie z autoprezentacji jest dla Ciebie. Dowiedz się jak mogę Ci pomóc i do dzieła.\nWybierz szkolenie z autoprezentacji zamawiane indywidualnie lub zamknięte szkolenie zbudowane pod konkretne wymagania firmy, organizacji czy grupy!\nBadanie potrzeb – jakiego szkolenia z autoprezentacji potrzebujesz?\nWybierz metodę badania potrzeb, która najbardziej Tobie odpowiada. Mogę:\nspotkać się z Tobą osobiście,\nporozmawiać przez Skype\nwysłać do Ciebie arkusz diagnozujący, który wypełnisz samodzielnie.\nBadanie potrzeb pozwoli mi na poznanie Twoich:\ncelów i wymagań\nmocnych stron wizerunkowych\nodczuwanych przez Ciebie deficytów i obszarów do poprawy\nzbudowanie świetnego programu szkolenia.\nJakie szkolenie wybrać? Indywidualne, czy zamknięte warsztaty w grupie?\nWybierz szkolenie indywidualne jeżeli:\nCenisz sobie pracę z trenerem skupionym wyłącznie na Tobie\nChcesz pracować nad tematami związanymi bezpośrednio z Twoim życiem zawodowym lub prywatnym\nPotrzebujesz opracować efektowną prezentację na wczoraj\nInteresuje Ciebie plan szkolenia opracowany indywidualnie dla twoich potrzeb\nWymagasz pracy na konkretnych przykładach z Twojego życia\nChcesz dogłębnie przeanalizować swoje mocne strony i zdiagnozować nieświadome deficyty\nLubisz otrzymywać dodatkowe materiały, konsultacje, prace domowe i zadania\nCenisz sobie poufność\nWolisz wybrać szkolenie osobiste, z dojazdem lub przez Skype\nPotrzebujesz treningów w ustalonym przez Ciebie terminie\nChcesz dokładnie określić liczbę godzin treningu i korzystać z pakietów oraz rabatów\nWybierz szkolenie zamknięte jeżeli:\nPotrzebujesz przeszkolić kilka osób\nNiezbędne jest wypracowanie prezentacji firmowej, standardu sprzedaży lub obsługi\nOczekujesz programu szkolenia stworzonego dla Twojej firmy na zamówienie\nGrupa sygnalizuje, że potrzebuje ciekawego szkolenia, nowych metod i energii do działania\nChcesz otrzymać uniwersalne materiały, do których wrócisz w każdej chwili\nCenisz intensywną i konkretną pracę oraz zaangażowanie wszystkich pracowników\nPotrzebujesz, żeby trener przyjechał do Twojej firmy lub zorganizował inne miejsce szkolenia.\nJak powstaje indywidualny program szkolenia?\nKluczową rolę w tworzeniu indywidualnego szkolenia z autoprezentacji odgrywają trzy aspekty:\nW pierwszym kroku analizuję informacje, których udzieliłeś/aś mi podczas badania potrzeb, to one stanowią bazę do pracy. Następnie przygotowuję dla Ciebie zbiór wiedzy i zadań odpowiednich do postawionych wymagań, tak aby przyniosły jak najleprze efekty.\nNa kwestię planu szkolenia patrzę szeroko. Kiedy zamawiasz trening nie zawsze do końca wiesz czego konkretnie potrzebujesz. Często widzę kiedy klienci otwierają szeroko oczy mówiąc:\n“Piotr, nawet bym o tym nie pomyślał”\n“Nie patrzyłam na to w ten sposób”\n“Nie sądziłem, że można tak to tego podejść”\nOsoby, które do mnie trafiają często mają zbliżone potrzeby. Niezbędne jest jednak indywidualne podejście do każdego z osobna, gdyż każdy ma inny charakter, wymagania i już opanowane umiejętności.\nNajczęściej spotykane potrzeby dotyczą umiejętności niezbędnych do codziennej komunikacji (sprzedaż, obsługa klienta itp.), ale również wyjątkowych zadań (rozmowa kwalifikacyjna, ważne wystąpienie, negocjacje, wykład, prezentacja przed zarządem itd.).\nNajpopularniejsze aspekty mowy werbalnej i mowy ciała:\nPorządkowanie informacji i strukturyzowanie wypowiedzi\nRóżnorodne sposoby rozpoczęcia wypowiedzi\nPoznanie ciekawych chwytów retorycznych\nNarzędzia zwiększające zaangażowanie słuchaczy\nRuch sceniczny, postawa i gestykulacja\nZawsze podchodzę elastycznie do programu treningów indywidualnych, gdyż w trakcie współpracy może okazać się, że potrzebujesz dodatkowych technik i narzędzi.\nDostosowuję się również do bieżących zmian (nowe zadania w pracy), do których dochodzi w okresie treningowym. Wówczas rewidujemy przygotowany wcześniej program pod nowe wyzwania (zmiana miejsca pracy, nowe zadanie od szefa, istotne negocjacje).\nPrzejdźmy do treningu, jak on wygląda?\nTrening autoprezentacyjny składa się przeważnie z cyklu od 4 do 12 spotkań po 2-4 godziny szkoleniowe.\nW trakcie pierwszego spotkania robimy ćwiczenia, które sprawdzą Twój poziom zdolności prezentacyjnych na wejściu.\nKilka nagrań treningowych oraz ćwiczeń zazwyczaj pokazuje priorytetowe obszary do pracy.\nNa każdym kolejnym treningu zajmujemy się poszczególnymi problemami eliminując deficyty prezentacyjne, korygując wcześniejsze działania, aż do uzyskania możliwie maksymalnego stopnia opanowania nowych umiejętności.\nBardzo ważne! Pamiętaj, że szkolenie z autoprezentacji nie kończy się na pracy z trenerem. Prawdziwie utrwalisz sobie zdobyte umiejętności poza salą szkoleniową, w pracy, w domu, podczas oficjalnych wystąpień itd. Należy przyjąć bardzo prostą zasadę znaną między innymi z kursów tańca – na jedną godzinę pracy z trenerem przeznacz 5 godzin samodzielnych powtórek. Wykorzystuj w tym celu możliwie każdą okazję, trenuj podczas obsługi klienta, rozmowy z szefem lub negocjacji z małżonkiem kto ma wyjąć naczynia ze zmywarki i dlaczego to nie masz być Ty.\nIle zapłacisz za porządne szkolenie z autoprezentacji?\nWysokość cen zależy od wielu czynników jednak zazwyczaj najważniejsza jest:\nforma szkolenia (osobiste czy Skype)\nilość uczestników (indywidualne czy dla zamkniętej grupy),\nilość zamówionych szkoleń/godzin szkoleniowych.\nod 100 zł/netto +Vat /godzina szkoleniowa\nSzkolenia zamknięte dla grup\nod 400 zł/netto + Vat /osoba\nSzkolenie, które zamawiasz jest dopasowane pod Twoje konkretne wymagania i potrzeby\nUczysz się dokładnie tego, czego potrzebujesz, nie tracisz czasu na rzeczy mało istotne i niepotrzebne\nTworzę także szkolenia na konkretne zamówienie, dostosowane do wyzwania, które czeka Ciebie lub Twoich pracowników, np. przygotowanie pod cykl wystąpień medialnych, często na wczoraj\nCena za treningu stworzonego specjalnie dla Ciebie zaczyna się już od 100 zł na godzinę szkoleniową. Efekty pozostaną zdecydowanie dłużej.\nJeżeli chcesz przećwiczyć swoją prezentację daj nam znać i wypełnij poniższy formularz


Polscy standuperzy - poznaj najpopularniejsze twarze polskiego standupu! - Blog o wydarzeniach kulturalnych - biletyna.pl\nBilety na biletyna.pl blog stand-up Polscy standuperzy – poznaj najpopularniejsze twarze polskiego standupu!\nKategoria stand-up 26 października 2021 344 Wyświetleń\nStand up na dobre zagwarantował sobie miejsce w polskim kanonie rozrywki. Ta, pochodząca ze Stanów Zjednoczonych, forma artystycznych monologów, ma za zadanie rozbawienie widza raczej za sprawą charyzmy przedstawiającego, licznych improwizacji i interakcji z publicznością, niż za pomocą dopracowanych skeczy, piosenek i dekoracji rodem z kabaretu. Polscy komicy znani są z tego, że potrafią opowiadać dowcipy, które są zarówno zabawne, jak i wierne własnemu podłożu kulturowemu, nie będąc wyłącznie kalką z zagranicy. Rodzima scena to przemyślenia i życiowe doświadczenia zwykłych ludzi przełożona na język komedii, pomieszana z odrobiną absurdu czy też czarnego humoru.\nComedy Central Prezentuje, czyli umowny początek stand up-u w Polsce\nPytanie o początek tego rodzaju rozrywki w naszym kraju jest niezwykle trudne. Ciężko bowiem wskazać wydarzenie, które można jednoznacznie uznać za początek polskiego stand upu. Chyba jednym z ważniejszych czynników sprzyjających popularyzacji tego gatunku rozrywki w naszym kraju było rozpoczęcie emisji w telewizji „Comedy Central Prezentuje” w 2010 roku. Na scenie zobaczyć można było wówczas przede wszystkim komików wchodzących w skład grupy Stand up Polska.\nNajpopularniejsi polacy zajmujący się stand upem:\nRafał Pacześ – komik pochodzący z Łodzi, urodzony 18 czerwca 1990 roku. Wychowywał się w kamienicy na śródmieściu, a miejsce to dziś stanowi atrakcję turystyczną. Jak sam twierdzi, poczucie humoru odziedziczył po ojcu, który zawsze był najzabawniejszą osobą w towarzystwie. Cecha ta przeszła na syna i jak to się często zdarza: uczeń przerósł mistrza.\nPodobno jego kariera rozpoczęła się zupełnie przypadkowo, gdy namówiony przez koleżankę wystąpił na Łódzkim spotkaniu kabaretowym podczas open-mic (czyli występu na żywo, kiedy to każdy z widzów może wejść na scenę). Za swój występ otrzymał nagrodę zatytułowaną Osobowość Sceniczna. Przekonało go to, by zmienić początkowe założenie i zamiast kabaretu zacząć robić stand up. Jego drugi występ odbył się w łódzkiej Scenografii, gdzie supportował Stand up Bez Cenzury, grupę do której należeli wówczas: Abelard Giza, Kacper Ruciński i Katarzyna Piasecka. Dobry odbiór przez publiczność tylko zachęcił go dalszego rozwoju i razem z dwoma kolegami założyli formację, z którą występował w klubie „Szafa” na ul. Rewolucji.\nRafał Pacześ i jego występy to jedne z najczęściej oglądanych materiałów video z tej kategorii na YouTubie. Ilość wyświetleń robi wrażenie, jest to bowiem przeszło 90 milionów.\nW chwili obecnej występuje przede wszystkim w swoim autorskim Pacześ Show.\nAbelard Giza urodził się w 1980 roku w Pruszczu Gdańskim; w chwili obecnej jeden z najpopularniejszych polskich stand uperów. Z wykształcenia jest filmowcem. Pracuje aktywnie jako scenarzysta, reżyser teatralny i filmowy oraz oczywiście komik. Jest twórcą licznych tekstów satyrycznych dla magazynu Chichot oraz założycielem grupy Impact, która zajmuje się produkcją filmową. Dorobek filmowy Abelarda Gizy przyniósł mu liczne nagrody i wyróżnienia jak na przykład: OFFskar za najlepszy scenariusz filmowy (Towar) oraz wyróżnienie na Festiwalu Filmowym w Gdyni za film W stepie szerokim.\nNajwiększą popularność przyniosły mu jednak występy z Kabaretem Limo w latach 1999-2004, którego był założycielem i liderem. Abelard, wraz z Kacprem Rucińskim jest organizatorem spotkań „Stand up: Elżbietańska w plenerze” – pierwszej, cyklicznej sceny stand up w Trójmieście. Od swojego powstania w październiku 2012 roku, impreza ta gościła najlepszych komików z całej Polski.\nKatarzyna Piasecka – urodzona 12 sierpnia 1978 roku w Świebodzinie. Z wykształcenia jest pedagogiem – w 2002 roku otrzymała dyplom magistra pedagogiki terapeutycznej na Uniwersytecie Zielonogórskim, ale nie zdecydowała się na pracę w zawodzie.\nJak sama o sobie mówi, jest „najstarszą polską stand uperką”. Swoją karierę sceniczną zaczynała w Kabarecie Słuchajcie, a obecnie występuje w klubach w całej Polsce. Jest gospodarzem sceny stand upowej w Warszawskich Hybrydach, gdzie zapraszani są najlepsi polscy komicy. Współtworzy również grupę improwizacyjną Siedem Razy Jeden. Jest komiczką, artystką kabaretową, aktorką, konferansjerką i autorką tekstów.\nŁukasz Lotek Lodkowski urodził się w 1985 roku w Warszawie. Naukę w szkole wyższej rozpoczął od studiowania matematyki na Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, by następnie przenieść się na kierunek Zarządzanie i Inżyniera Produkcji w Szkole Głównej Gospodarstwa Wiejskiego. Przez 6 lat pracował w stołecznej korporacji prawniczej.\nLotek to obecnie jeden z najpopularniejszych komików w Polsce i czołowy przedstawiciel sceny stand up. Bardzo często nagradzany, ma na swoim koncie między innymi zwycięstwo w Polskiej Lidze Stand upu. Wielokrotnie gościł ze swoim programem w telewizji (TVP2 Tylko dla dorosłych, TVN Kuba Wojewódzki). Lodkowski to połowa duetu (druga to Karol Modzelewski) współtworzącego imprezę Bękarty Stand Upu.\nŁukasz Lotek Lodkowski wystąpił między innymi na STAND-UP SHOW 2019 – największym komediowym wydarzeniu w Polsce, gromadzącym czołówkę najlepszych komików w kraju na jednej scenie oraz dziesiątki tysięcy widzów. Trasa objęła 10 miast.\nBłażej Krajewski stand uper z Bydgoszczy urodzony 4 czerwca 1990.\nZ wykształcenia historyk, jednak nie zdecydował się na pracę w zawodzie i po ukończeniu licencjatu zaczął pracować jako księgowy. Był także: stolarzem, instruktorem wspinaczki, woźnym w prokuraturze, animatorem dziecięcym, pracownikiem hipermarketu czy ostatnio: bankowcem.\nPopularność przyniosło mu udawanie głosów, co jednak stało się również jego bolączką, ponieważ obawiał się zaszufladkowania. W swoich występach naśladował głosy – Karola Strasburgera, Wojciecha Cejrowskiego czy syntezator mowy – Ivonę. Ze swoim show Rozgłos odwiedził nie tylko Polskę, ale też Wielką Brytanię, w Norwegię, Niemcy czy Irlandię.\nObecnie Błażej Krajewski jeździ z programem Komedia Pomyłek.\nAntoni Syrek Dąbrowski – urodzony w 1982 roku w Warszawie. Komik, improwizator, scenarzysta, aktor. Debiutował na scenie komediowej w 2010 roku. Wziął udział w takich programach jak: HBO Comedy Club, obu sezonach Comedy Central Prezentuje oraz Tylko dla dorosłych w TVP2. Udało mu się również zakwalifikować do programu Stand up Express – kolaboracji komików z całej Europy wschodniej, gdzie występował po angielsku. Improwizacji komediowej uczył się od mistrzów tej formy w teatrze „iO” w Chicago. Od przeszło czterech lat improwizuje w teatrze Hofesinka, który można oglądać na deskach Klubu Komediowego w Warszawie.\nBartosz Zalewski – urodzony we Wrocławiu. Jego przygoda ze stand upem rozpoczęła się od programu telewizyjnego Królowie Komedii, który spodobał mu się tak bardzo, że zaczął marzyć o występach przed publicznością.\nBezapelacyjnie jeden z najcharakterystyczniejszych polskich stand uperów. To, co go wyróżnia, to nieśpieszny styl, refleksyjne pytania przeplatane szczerym realizmem i wymuszony luz, które sprawiają, że w mgnieniu oka wyprzedają się miejsca na jego występy.\nOprócz powyższych, na wyróżnienie zasługują także:


Autor: antologia; Bellon Anna, Grajda J. B., Litkowiec Kinga i inni\nZbiór gorących opowiadań na zimne wieczory. Za oknami mróz, z daleka słychać dzwonki przy saniach, śnieg skrzypi pod butami, a w ciepłym wnętrzu, rozświetlonym blaskiem ognia igrającego w kominku, spotykają się spojrzenia, splatają się palce, usta łączą się w pocałunku. Zamiast szelestu papieru towarzyszącego rozpakowywaniu prezentów słychać szelest ubrań zsuwających się na podłogę. To będą wyjątkowe Święta. Paulina Świst, Anna Wolf, Agata Suchocka, Agnieszka Siepielska, Anna Szafrańska, Mart...\nTytuł: Głosy morza: Antologia polskiej noweli morskiej\nTytuł: Zwycięskie rejsy\nAutor: Mazurczyk Jerzy\nTytuł: Na wyspie: Poezje i opowiadania\nBridget Jones jest znowu młoda, ma na imię Majka, mieszka w Warszawie i postanawia zostać influencerką! "No więc postanowiłam – zostaję influencerką. Wprawdzie nie mam żadnych umiejętności ani specjalnych talentów, ale czy to jest poważna przeszkoda, żeby zrobić karierę i zostać bogatą oraz sławną? Komputer mam, telefon do robienia zdjęć mam, otwarty umysł mam. Jak to nie jest recepta na sukces, to ja nie wiem. Internecie, nadchodzę". Świat Instagrama. Szczęśliwy. Idealny. Ale jak jest...\nTytuł: Kossakowie: Tango\nW 1908 roku Wojciech Kossak w krakowskiej pracowni zaczął malować portret Zofii z Lewentalów, żony Ferdynanda Hoesicka – literata i wydawcy. Historia jednego z najgłośniejszych i najdłuższych romansów artysty jest punktem wyjścia opowieści barwnej i pełnej namiętności, snutej na tle niespokojnego czasu przełomu wieków i XX-lecia międzywojennego, kiedy świat się kończył i jedni popełniali samobójstwa, inni szukali nowych podniet. Na scenie pojawia się barwna galeria postaci – zamiłowani w narodow...\nAutor: Bałczewski Marcin\n"Nazywam się Marcin Bałczewski. No, nie do końca. Znaczy się: tak, Marcin Bałczewski, ale nie tylko. Trzeba to zrozumieć. Nie jest to wcale dziwne, śmieszne czy głupie. Urodziłem się 26 stycznia 1981 roku w łódzkim szpitalu imienia Heleny Wolf. Szpital już nie istnieje. To jest w stu procentach autentyczne stwierdzenie. Można to sprawdzić. Wygooglować. Nie istnieje. To ważne, jednak nie teraz. Teraz ważna jest wyłącznie autentyczność każdego ze stwierdzeń. Urodziłem się, ale nie w całości. Byłem...\nTytuł: Klinika miłości\nWciągająca erotyczna historia o przystojnym chirurgu i jego pacjentkach. Urodzony w Moskwie, ale wychowany na warszawskim Żoliborzu, doktor Igor Orłow wraz ze swoją wspólniczką, Leną Majewską, prowadzi ekskluzywną klinikę medycyny estetycznej. Jego codzienność jest niekończącym się pasmem sukcesów. Egzotyczne podróże, gorące romanse i snobistyczne imprezy – Igor Orłow wie, gdzie bywać i jak czerpać z życia garściami. Nazywany pierwszym playboyem medycyny, żyje szybko, luksusowo i wygodnie....\nOpowiadania zebrane w tomie "Halny" ("Nowohucka kolęda", "Królowa" i "Halny") łączy miejsce akcji – Nowa Huta - i środowisko bohaterów. To gangsterzy, dilerzy narkotyków, nieudani muzycy po wyrokach za spowodowanie po pijanemu śmierci kilku osób. Jak napisał Jarosław Rojek, bohaterowie Jarka "snują eposy o skurwionych superbohaterach, rycerskie romanse bez szczęśliwego zakończenia, moralitety bez rozgrzeszającego morału". Ich wewnętrzne monologi są prawdziwe, także za sprawą języka, brutalnego, ...\n"Niż" Macieja Topolskiego to zbiór próz poetyckich zawierających elementy eseju i reportażu, które poświęcone są pracy kelnerskiej. Książka podzielona została na pięć części (poprzedzonych cytatami z podręcznika przygotowującego do zawodu kelnera), w których autor opisuje kolejne aspekty pracy w gastronomii. Od rekrutacji przez kontakt z klientem po problematyczne relacje z kucharzami czy właścicielami restauracji. Celem książki jest ukazanie - za pomocą stylu łączącego odległe rejestry polszczy...\nTytuł: Babka lancetowata\nAutor: Na izbie czarno (pseud.)\nTytuł: Jak umierają nieśmiertelni: Baśnie udokumentowane\nReportaże wybrane (tom: 2)\nMartę i Rabiha połączyła prawdziwa przyjaźń od dziecka. Są jak brat i siostra, jak papużki-nierozłączki, jak dwie połówki tego samego kamienia. Różni ich tylko jedno - w żyłach Rabiha płynie arabska krew. Choć wychował się w Polsce i czuje się prawdziwym Polakiem, nie jest akceptowany przez otoczenie ze względu na kolor skóry i egzotyczną urodę, którą odziedziczył po ojcu. Nieszczęśliwy splot wydarzeń sprawia, że ich wyjątkowa relacja urywa się, blednie, majaczy we wspomnieniach dorosłych ju...\nTytuł: Związki i bezzwiązki\nAutor: Jasłowska Monika\n"Związki i bezzwiązki" to emocjonalny roller-coaster. To impresje i dialogi, w których łatwo się odnajdziemy. Chwilami jest kojąco, chwilami mocno nieprzyjemnie. Jak to w życiu. Jak to w związkach. Jak to w bezzwiązkach. "Wspaniałe, głębokie, dowcipne, ciepłe, gorzkie, słodkie, smutne, rozmarzone, uśmiechnięte, takie do przytulenia i do smucenia się samemu na kanapie". Bernard Osser, dziennikarz AFP [Noc i Dzień, 2020]\nTytuł: Odwrócone role\nAutor: Łabas Sylwia\nDoświadcz świata z zupełnie innej perspektywy – teraz to ludzie są ofiarami, a zwierzęta ich katami. "Odwrócone Role" to pięć różnych historii: rzeźnia, przetwórstwo mleczne, kurza ferma, Grindadráp na Wyspach Owczych, festiwal psiego mięsa w Yulin. Przeniosą Cię do innej, strasznej rzeczywistości. Poczuj ból, emocje, poznaj myśli ofiar. Potrafisz sobie wyobrazić jak wielkie cierpienie towarzyszy matce, której odbierane jest dziecko? Każdego dnia milionom matek krótko po urodzeniu odbierane ...\nAutor: Brożek Atka\n"Ludzie zawsze pytają, dlaczego to robię. Dlaczego, dlaczego, dlaczego? Odpowiadam zawsze tak samo. Jeśli musisz pytać, nie jesteś gotowy, żeby poznać odpowiedź". Wychowana w domu dziecka Nina wie, że ma niewiele do stracenia. Wynajmuje pokój w niebezpiecznej dzielnicy Wrocławia, żyje samotnie i ledwo wiąże koniec z końcem. Jedyną odskocznią jest dla niej ścianka wspinaczkowa oraz upragnione wyjazdy w wysokie góry. Dziewczyna postanawia dołączyć do klubu wspinaczkowego, co niespodziewani...\nTytuł: Przypadki, czyli awarie międzyludzkie\nAutor: Lasota Marek\nNazywam się Maciek. Jestem wziętym psychologiem, seksuologiem i terapeutą dla par. Przez lata praktyki miałem okazję spotkać wiele ciekawych, barwnych i nietuzinkowych osób. Jeśli chcecie się dowiedzieć, co łączy taśmy treningowe pani Chodakowskiej z filmami porno lub co wspólnego z impotencją ma czajnik elektryczny - zapraszam do lektury mojej kartoteki. [Virtualo, 2020]


Wybił dzwon dla demokracji - Lotna - NEon24.pl\nPOLITYKA - ŚWIAT 04.08.2016 04:22 30 komentarzy\nAtak francuskiej policji na wiernych modlących się w kościele, stanowi najlepszy dowód ile warte są lewackie deklaracje praw człowieka i sama demokracja.\nInternet aż dudni od hiobowych wiadomości, straszenia, często nie bezpodstawnego, wojną, kataklizmami z kosmosu i czasami ostatecznymi. Ad nauseam. Niemniej jednak, po raz pierwszy przeszył mnie dreszcz grozy czasów ostatecznych, kiedy oglądałam wideo pokazujące atak policji w kościele na modlących się chrześcijan.\nPrzede wszystkim dlatego, że jest to najbardziej jawne, brutalne i jednocześnie najbardziej obłudne pogwałcenie jednego z podstawowych praw człowieka - praw którymi jesteśmy łudzeni propagandą dudniącą we wszystkich zakątkach świata, 24 godziny na dobę, przez 365 dni w roku - od długich lat. Praw, które należą do podstawowych zasad tej wspaniałej, wpychanej nam w gardła, a nierzadko przysyłanej na skrzydłach bombowców demokracji, głoszącej równość i braterstwo wszystkich ludzi, wolność i swobodę wyznania.\n,,Published on Aug 3, 2016\nKsiądz siłą wywleczony przez policję z kościoła podczas odprawiania Mszy św.! W Paryżu, w kościele św. Rity policja zaatakowała gazem łzawiącym kapłana wraz z wiernymi. Okazało się, że na miejscu Świątyni ma stanąć apartamentowiec wraz z parkingiem. 30 wiernych wraz z księdzem sprzeciwiło się tej decyzji. Ks. Guillaume de Tanouarn postanowił odprawić Mszę św. łudząc się, że to zapobiegnie brutalnej akcji policji. Wywleczono go na oczach wiernych z kościoła. Zdarzenie miało miejsce w dzień po pogrzebie, zabitego przez islamistę księdza katolickiego w Rouen. Francja zapowiedzianą walkę z terroryzmem islamskim rozpoczęła od ataku na chrześcijan."\nOto, na naszych oczach, demokracja Unii Europejskiej udowodniła, że jest terroryzmem i totalitaryzmem.\nO tym samym myślałam. Albo w meczecie. Wyobraź sobie, co by się działo, gdyby tak wywlekali muzułmanów modlących się na ulicach Paryża, jak to zrobili w stosunku do chrześcijan.\nLotna 04.08.2016 05:46:49\nA jak chodzi o sprostytuowane media, w polityce pl pisze o ,,brutalnej ewakuacji".......!\nLotna 04.08.2016 05:49:30\n------------ KARMA / REINKARNACJA\nninanonimowa 04.08.2016 08:08:58\nwidzisz jakieś możliwości obrony, garstki 20 ludzi, którzy przyszli bronić kościoła katolickiego na taki paromilonowy Paryż?\nPrzecież, tam powinien być właśnie cały Paryż...\nDlatego, chyba nachodzi na miasto (i cały ten zgniły zachód) ta muzułmańska plaga kary.\nAle, u nas do tego nigdy nie dojdzie...\nJan Paweł 04.08.2016 08:11:53\nOgladnolem kilkanascie video z tego ataku policji na kosciol w Paryzu.\nBulwersuje to ale nie dziwi.200 lat temu Francuzi wytapiali tluszcz z zywych katolikow przypiekanych na ogniu i go jedli.Wandea.Moja ciocia mieszka niedaleko tego kosciola i recze, ze nie wiedziala o jego istnieniu.Jest intelektualistka.Do kosciola nie chodzi.\nstaszek kieliszek 04.08.2016 09:34:23\n"Chrześcijanom religia nakazuje wyrozumiałość i wybaczanie wrogom, a wręcz nadstawianie drugiego policzka; takimi absurdami piorą nam mózgi".\nNie. Głosisz nieprawdę. Nie nakazuje. To lewacka , satanistyczna propaganda.\nChrześcijanom religia nakazuje wybaczanie NIEPRZYJACIOŁOM, A NIE WROGOM - WYBACZANIE TYM, KTÓRYCH KOCHAMY.\nTo oznacza też branie win naszego winowajcy na siebie W AKCIE BRATERSTWA. Znaczy że NAJPIERW MUSI BYĆ REALNE BRATERSTWO.\nCzynnym, aktywnym mającym złe zamiary, niegodnym zaufania przebaczać nie wolno.\nJezus nie przebaczył tym, którzy Go krzyżowali.\nSamo nadstawianie drugiego policzka owszem, jest zalecane, ale W AKCIE WALKI O WARTOŚCI WYŻSZEGO RZĘDU - tutaj to wyższego rzędu jak godność osobista.\nKościół Katolicki jest Kościołem Walczącym o swoje sprawy, od swoich świętości zaczynając.\nTy tutaj mówisz o praktyce, o patologiach, które przeżerają nasze życie publiczne i wdzierają się do Kościoła też. To z nimi trzeba nam walczyć, nie z samym Kościołem.\nmiarka 04.08.2016 10:29:26\nDodam jeszcze, że nieprzyjaciel to ten, którego my sobie wybieramy, aby się przed nim strzec, przed jego niesprawiedliwością, kłamstwem i kradzieżą tego, co posiadamy. zaś wróg to ten, kto nas sobie wybiera aby nas zniewalać, niszczyć, wywłaszczać i zabijać.\nPodmianka nieprzyjaciela na wroga jest tu zdradą elit - tych, co mają czuwać nad naszym ładem życia publicznego i wartościami, które mają nami kierować, które mają budować naszą WSPÓLNĄ TOŻSAMOŚĆ.\nWspólne definicje i cele życiowe, to podstawa życia wspólnotowego.\nmiarka 04.08.2016 10:40:27\nCzy Watykan skomentował ten incydent?\n"Świątynia znajduję się w 15. dzielnicy Paryża. W marcu ub.r. władze miasta nakazały miejscowym wiernym i ich proboszczowi opuszczenie świątyni. Wspólnota od wielu miesięcy nie płaciła czynszu. Jak podają francuskie media właściciel terenu i budynku świątyni (Stowarzyszenie Kaplic Katolickich i Apostolskich) był winny miastu 3 miliony euro. Stąd decyzja o sprzedaży tej atrakcyjnej działki deweloperowi – spółką Garibaldi. Na miejscu kościoła powstanie parking i kamienica.\nŚwiątynia wzniesiona na początku XIX wieku w stylu neogotyckim, nie została dotychczas formalnie konsekrowana i od początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku zajmowali ją wierni tzw. „Kościoła gallikańskiego”, który nie uznaje zwierzchności Watykanu i nie jest też przezeń uznawany. Msza jest odprawiana według prawie już martwego tzw. rytu gallikańskiego, znacznie różniącego się od rzymskiego.\nKościół ten dodawał kolorytu XV dzielnicy kolorytu. – Słynął z tego, że był dla ludzi kochających zwierzęta. Właściciele przychodzili ze swoimi psami, kotami, papugami, a nawet wielbłądami albo osiołki – powiedziała Magdalena Tadeusiak szefowa TVP Polonia i była, długoletnia korespondentka TVP w Paryżu.\n"4) I usłyszałem inny głos z nieba mówiący: Ludu mój, wyjdźcie z niej, byście nie mieli udziału w jej grzechach i żadnej z jej plag nie ponieśli: "\n"Gdy doniesiono królowi Salomonowi, że Joab umknął do Namiotu Pańskiego i tam jest przy ołtarzu, wtedy Salomon posłał Benajasza, syna Jojady, do Namiotu Pańskiego, rozkazując: Idź, zabij go! (30) Wszedł więc Benajasz do Namiotu Pańskiego i rzekł do niego: Z rozkazu króla, wyjdź! On zaś odpowiedział: Nie, bo tu chcę umierać! Wtedy Benajasz zdał sprawę królowi, mówiąc: To rzekł Joab i to mi odpowiedział. (31) Na to odparł mu król: Uczyń, jak powiedział. Zabij go i pochowaj, aby zmazać ze mnie i z rodu mojego ojca niewinną krew, rozlaną przez Joaba. (32) A Pan zrzuci na niego odpowiedzialność za to, że zamordował dwóch ludzi zacnych i lepszych od niego, bez wiedzy mego ojca, Dawida; zabił mieczem Abnera, syna Nera, wodza wojska izraelskiego, i Amasę, syna Jetera, wodza wojska judzkiego. (33) Odpowiedzialność za ich krew spadnie więc na Joaba i na jego potomstwo na wieki, a dla Dawida i jego potomstwa oraz jego domu i jego tronu niech będzie pokój na wieki od Pana! (34) Wobec tego Benajasz, syn Jojady, poszedł i zadał mu cios śmiertelny. Potem pochowano go w jego domu na pustyni. "\n1 Kl 2:29-34\nrabszak 04.08.2016 12:35:22\nW kościele wyrżnięto w pień 7000 ludzi, w tym mężczyzn, kobiety i dzieci, a nawet odprawiających mszę kapłanów. Podobnie było w kościele Saint-Nazaire i w miejskiej synagodze. Na ulicach miasta zabito dalsze kilka tysięcy. Ludzi mordowano w domach, które po obrabowaniu podpalano. Dopiero w tym momencie wojsko zdecydowało się wkroczyć do akcji. Rycerstwo zajęło się głównie odbieraniem ciurom zrabowanych dóbr i przeszukiwaniem tych miejsc, które uszły uwagi pierwszej fali rabusiów. Tymczasem miasto płonęło coraz większym ogniem. Wkrótce hełmy i kolczugi zaczęły parzyć. Oślepieni dymem zdobywcy rzucili się do ucieczki w panice tratując się nawzajem, zostawiając na pastwę płomieni tych mieszkańców Béziers, którzy przeżyli masakrę.\nW czasie ucieczki z miasta runął do rzeki most miejski, grzebiąc kilkudziesięciu niedawnych rabusiów.\nNa wieść o rzezi obrońców Béziers, część katarskich zamków poddała się bez walki.\nNamiestnik apostolski, opat Arnaud zdał papieżowi listownie następującą relację: "Dzisiaj Wasza Świątobliwość, dwadzieścia tysięcy mieszkańców wydano mieczowi, niezależnie od posady, wieku, czy płci".\nZ rzezią miasta wiąże się anegdotyczna wymiana zdań pomiędzy krzyżowcami a opatem Arnaud, którą opisał ok. 20 lat po rzezi mnich Caesarius of Heisterbach. Zapytany jak krzyżowcy mają odróżniać katarów od chrześcijan Arnaud miał rzekomo odpowiedzieć: "Zabijcie wszystkich! Bóg rozpozna swoich" (łac. Caedite eos! Novit enim Dominus qui sunt eius).\nrabszak 04.08.2016 12:40:23\nZ kościołem i jego sługami różnie to bywa, tak na przestrzeni wieków, jak i dzisiaj. Niemniej jednak kluczowym problemem jest nie ewentualny brak reakcji Kościoła, który także bardzo niemrawo reaguje na obcinanie głów chrześcijanom na Bliskim Wschodzie przez hordy islamistów finansowanych przez Zachód, ale przede wszystkim brak reakcji eurokołchozu na pogwałcenie praw człowieka w samym sercu Unii Europejskiej.\nJeśli nad podstawowymi prawami człowieka, na których bazuje system nazywany demokracją biorą precedens jakiekolwiek inne prawa, to znaczy, że nikt, żaden członek Unii Europejskiej, żaden obywatel, żadnych praw człowieka nie posiada. Dla demokracji, w której rzekomo wszyscy żyjemy, bez znaczenia jest, czyje podstawowe prawa zostały brutalnie pogwałcone, to mogła być jakakolwiek, choćby najmniejsza sekta czcząca boże krówki (choć wątpię, aby to mogło się przydarzyć żydom czy muzułmanom): przez ten akt prawa wszystkich ludzi żyjących w Unii Europejskiej i pośrednio całej zachodniej demokracji zostały pogwałcone i każdy, kto jeszcze tego nie widział, powinien widzieć teraz, że wybił dzwon dla demokracji, a tym samym dla naszych praw, jakimi się w tej demokracji cieszyliśmy.\nLotna 04.08.2016 14:10:47\nDzięki za ważne informacje dotyczące praw własności:\n"Jak podają francuskie media właściciel terenu i budynku świątyni (Stowarzyszenie Kaplic Katolickich i Apostolskich) był winny miastu 3 miliony euro. Stąd decyzja o sprzedaży tej atrakcyjnej działki deweloperowi – spółką Garibaldi."\nZatem szanowna Autorka uznaje za "lewackie deklaracje praw człowieka i sama demokracja." po prostu zwykłe prawo własności.\nCóż za specyficzna nowomowa - prawo własności staje się lewackie!\nprogramista 04.08.2016 15:18:49\nSpokojnie, pamiętamy. http://pwtw.pl/wp-content/uploads/wst/19/Drozdowski%201.pdf Pozdrawiam. http://niezalezna.pl/uploads/zdjecie2015/144664048110924072597.jpg\nRepsol 04.08.2016 15:25:35\nNie wysilaj się, bo ci żyłka pęknie. Praw własności można dochodzić w inny sposób niż przez wleczenie po podłodze modlących się w świątyni, naruszając w ten sposób ich podstawowe prawo do praktykowania religii i nietykalność osobistą. O ile wiem, wierni nie mieszkają w kościele, tylko przychodzę się tam modlić, można było go zająć po wyjściu wiernych.\nPonadto, gdyby zadłużony był meczet czy tym bardziej synagoga, z pewnością znalazłyby się państwowe, a raczej publiczne, środki na spłacenie długów, aby wyznawcy mogli w tych przybytkach kontynuować swoje modły.\nLotna 04.08.2016 16:18:30\n@Andrzej Tokarski 18:35:03\nWybaczy Pan , ale mam inne zdanie .Pozdrawiam. http://prostozmostu.net/news/francja-koscioly-na-sprzedaz\nRepsol 04.08.2016 21:01:43\nTeraz poczekajmy tylko na następną Krucjatę . Ciekawe kto ją wywoła .Pozdrawiam bez urazy.\nRepsol 04.08.2016 21:46:56\nWrócę do spraw tutaj podstawowych.\n"...praw człowieka - praw którymi jesteśmy łudzeni propagandą dudniącą we wszystkich zakątkach świata, 24 godziny na dobę, przez 365 dni w roku - od długich lat. Praw, które należą do podstawowych zasad tej wspaniałej, wpychanej nam w gardła, a nierzadko przysyłanej na skrzydłach bombowców demokracji, głoszącej równość i braterstwo wszystkich ludzi, wolność ...".\nNarracja naszej rzeczywistości przez prawo to narracja bandycka, narracja służąca "nadludziom", co te "prawa" stanowią i interpretują faktycznie według swojego widzimisię. To źródło podstępnych kłamstw i supermanipulacji u których kresu jest matrix - sytuacja, kiedy każdy z zauważalnych wyborów prowadzi w ostateczności ku naszemu wywłaszczeniu, zniewoleniu i zagładzie. Prowadzi także ku naszej samomanipulacji, kiedy to sami chcemy tego, co w końcu będzie dla nas złe (zjawisko samomanipulacji zadaje kłam żydowskiej logice według której "chcącemu nie dzieje się krzywda").\nW gruncie rzeczy to nie istnieją "prawa człowieka".\nTo co usiłuje się nazywać "prawami człowieka" to w istocie nasze wolności, powołania i nasze ludzkie wartości. Tą samą treść co przez "prawa człowieka powinno się wyrażać na inne sposoby, bo ten się już ostatecznie skompromitował.\n"Prawa człowieka" to wynalazek faszystowsko komunistyczny po to żeby ludziom "dać" to co i tak mają, a nawet są do tego powołani, tylko że po to, żeby za jakiś czas już realnie je zabierać.\nNp. obok "prawa do życia" wprowadzić przez ONZ"prawa reprodukcyjne", których częścią jest "prawo do aborcji". Nadto już zaawansowane są zabiegi dotyczące wprowadzenia "prawa do eutanazji", oraz eugeniki, a cała ONZ-owska "Agenda 21" to jeden wielki krzyk nadnarodowych bandytów - korporacjonistów-syjonistów-globalistów o zalegalizowanie wywłaszczenia i zniewolenia ludzkości oraz jej "depopulacji" czyli ludobójstwa na masową skalę.\nTo, co jest przesyłane na skrzydłach bombowców to nie demokracja tylko bandytyzm, faszyzm i totalitaryzm i zbrodnia w imię korzyści ekonomicznych i ideologicznych, czyli praw, zaś demokracja to nie prawo tylko sprawiedliwość.\nOwszem, to fakt, że demokracja głosi "równość i braterstwo wszystkich ludzi, wolność i swobodę wyznania", ale nie tylko, bo również równoważącą i harmonizującą powyższe cnoty ODPOWIEDZIALNOŚĆ WEWNĄTRZWSPÓLNOTOWĄ I KONIECZNOŚĆ JEDNOCZESNOŚCI PATRZENIA NA TE WSZYSTKIE WARTOŚCI LUDZIE (nigdy inaczej, zwłaszcza NIGDY jako wartości same w sobie - źródło najgorszych ideologii).\nNiestety bandyci zawłaszczyli przestrzenie życia publicznego w tym przestrzeń medialną i zbrodniczymi metodami ustanowili monopole własnych mediów (a do tego wymordowali, zastraszyli lub skorumpowali elity ducha i elity polityczne, nadto skorumpowali cały system sądowniczy i prawodawczy), przez co trudno egzekwować sprawiedliwość - zwłaszcza prawdziwe znaczenia słów.\nSkutkiem tego słowo "ODPOWIEDZIALNOŚĆ" JUŻ ZNACZY MNIEJ JAK PRAWO (bywa nawet ośmieszane nadawaniem mu znaczenia "odpowiadania przed sądem" (przy sądach "kolesiów" ma to wymiar szczególnie bezczelnej patologii).\nDo tego UPOWSZECHNIANE masońskie znaczenie trójcy wartości "wolność, równość, braterstwo" dotyczy traktowania ich oddzielnie, ideologicznie...\nJednak w demokracji dobrze rozumianej jako sprawiedliwość wspólnotowa są od siebie zależne, a nad ich relacjami czuwa odpowiedzialność wspólnotowa, odpowiedzialność za ogół, odpowiedzialność za trwanie wspólnoty.\nTo bardzo ważne, bo dopiero życie w dobrze funkcjonujących wspólnotach daje nam możliwości pełnej samorealizacji indywidualnej i dobre wychowanie potomstwa.\nChodzi więc o dalekowzroczne myślenie o wspólnej, a dobrej przyszłości,\nz nieustannym dążeniem do dobrze rozumianego pokoju jako najwyższego aktu człowieczeństwa dojrzałego - o pokój między wszystkimi ludzmi - stanowiony siłami i środkami moralnymi (a więc zwłaszcza chroniącymi życie - oczywiście dopóki nie panuje moralność trwa wojna (choćby bomby nie leciały na głowy, choćby bez maszerujących wojsk, choćby zwana fałszywym pokojem, choćby z fałszywymi przyjaciółmi, zdrajcami i innymi wrogami wewnętrznymi)).\n"...i swobodę wyznania".\nTo jest oczywiście oszustwo, kiedy swobodę wyznania nazywa się prawem.\n"Swoboda wyznania" to oczywiście wolność, a nawet powołanie ("Do wolności powołał nas Pan".\nTo jest tak samo jak z ONZ-owskimi "pawami człowieka".\nI tu i tu faszyści - korporacjoniści-syjoniści- globaliści uzurpują sobie "prawa nadawania praw", nie patrząc nawet na sprawiedliwość (której w normalnej rzeczywistości ludzkie prawodawstwo musi służyć).\nW obu przypadkach ich docelowym zamiarem jest odbieranie ludziom , a nawet państwom i ich narodom właścicielskim tych "praw" - w ich mniemaniu "w świetle prawa" - tylko że prawa kaduka, czyli bezprawia.\nmiarka 04.08.2016 21:56:24\n,,Zgadzam się też, że synagogi czy meczetu by nie wywalili - lub zrobiliby to w drodze porozumienia i za odszkodowaniem z odpowiednią gminą wyznaniową."\nI tak właśnie powinna ta sprawa zostać załatwiona. Bez względu na wyznanie i bez względu na to czy dana gmina wyznaniowa jest silna, czy nie. Gdybyśmy żyli w demokracji, a nie w świecie Orwella, gdzie ,,wszystkie zwierzęta są równe, ale niektóre równiejsze", a prawa są albo nie są przyznawane/respektowane według indywidualnych okoliczności i czyjegoś widzimisię.\nLotna 04.08.2016 22:04:08\n@Andrzej Tokarski 01:12:03\nJa nie mówię tutaj o prześladowaniu chrześcijan, ani o sytuacji majątkowej tego kościoła, ale o tym, że zostały pogwalcone podstawowe prawa tej grupy ludzi, które są szeroko opiewane w systemie ,,demokracji" - tym samym negując tę demokrację.\nSam przyznajesz, że gdyby to byli żydzi albo muzułmanie, tak by nie postąpiono; że katolikom można ubliżać, naśmiewać się z ich wiary, a nawet obcinać im głowy - o tym wiadomo od dawna, ale nie to jest tutaj sednem sprawy. Gdyby to była jakaś niechrześcijańska mała sekta religijna, napisałabym to samo.\nPrawo swobody wyznania albo jest przestrzegane, albo nie, demokracja albo istnieje, albo jest tylko zasłoną dymną dla ochrony interesów pewnych grup. To prawo wolności wyznania i sumienia wymaga, aby uszanować religijne obrzędy, nie mówiąc już, że bez nakazu aresztowania wierzący nie powinni być traktowani jak przestępcy, bo nawet ,,eksmisja za długi" nie powinna wyglądać w ten sposób. To nie była ani eksmisja, ani ewakuacja, jak twierdzi w polityce.pl., nie mydlmy sobie oczu. To była napaść policj; koń, jaki jest, każdy powinien widzeć, a jednak tak się nie dzieje.\nBardzo trafnie opisał to bloger @Zdecydowany amator w swoim komentarzu:\n,,Ewakuacja w demosracji\nZdecydowany amator - 4 Sierpnia, 2016 - 21:19\nOd jakiegos czasu uzywam tego sformulowania, bo pomimo iz wulgarne, to jednak celujaco odnosi stan rzeczy jaki mylnie nazywaja DEMOKRACJA. Jezeli wiec w Polityce uzywa sie slowa ewakuacja i uzywaja tego ludzie, ktorzy doskonale znaja znaczenie tego sformulowania i czynia to celowo, to moze rozchodzic sie jedynie o manipulacje. By "odkrecic" to medialne wariactwo uprawiane od bardzo dawna, trzeba zaczac nazywac slowa po imieniu. A zeby bylo wesolo, to uwazam, ze czasami moze byc rowniez siarczyscie. W koncu, gdzies trzeba dac upust wlasnym irytacjom. Nie sa to bowiem jakies wyjatki. Wyjatkami dzisiaj jest normalnosc i to taka jaka wieklszosc tu rozumie. Wezmy na ten przyklad slowo EWAKUACJA. Oznacza ono w prostej linii zorganizowana akcje majaca na celu przemieszczenie jakiejs grupy ludzi z uwagi na jakies zagrozenie. W tym konkretnym przypadku byla to napasc francuskiej policji na modlacych sie ludzi w kosciele. Widzimy wiec, ze media ( w tym przypadku Wpolityce ) celowo klamia i zmieniaja sens informacji. Normalnie rzecz biorac powinni byc pociagnieci za to do odpowiedzialnosci karnej. Bowiem wprowadzaja w blad wiele ludzi i moze to miec bardzo duze konsekwencje, wlacznie z zagrozeniem zycia.\nIm bardziej maleje moralnosc w spoleczenstwie, tym bardziej klamstwo jest legalizowane. W konsekwencji ( a taka sytuacje mamy obecnie ) rzeczywistosc ulega takiej zmianie, ze nawet cale spoleczenstwa traca mozliwosc oceny faktow, ktorych sa swiadkami. Ich percepcja chyli sie do relatywizowania wydarzen i wystepuje rowniez zanik zdolnosci syntezy. Stan ten przepasa Demokracja jako swojego rodzaju technokratyczny rezim. Jest wiec w kazdym razie dopelnieniem tego zbiorowego swiatowego wariactwa.Technokraci po lewej stronie o koszernym zabarwieniu tak skrzywili rzeczywistosc, ze doprawdy trzeba miec zaostrzona percepcje, by rozpoznac prawde. Powstaly nawet fakultety, ktorych absolwenci oszukuja ludzi w konkretnym celu i z tego zyja. Mozna wiec powiedziec, ze profanacja ludzkiego zycia osiagnela swoje apogeum.\nLotna 05.08.2016 03:15:54\nwoda dla wodogłowych\nJak zwykle filmik z aktorami dla europejskiego iluzjonu .\nJakiś fake na zlecenie cyrklowych popaprańców . Żer dla presstyucji, nadciśnienie dla naiwnych katolików, kij na kler ( co powie ) , kolejny elemencik ( ze zbioru elemencików) rozwalający jedność społeczną wszędzie . Jakby nie można było zamknąć kościoła , nie wpuścić nikogo na teren ,wyburzyć wieczór, a rano już byłby parking z miejscami noclegowymi dla naszych kolorowych braci. A nasi współwierni ze swoimi zwierzątkami poszliby na spacer do parku a nie k…wa do kościoła.\nZorion 05.08.2016 07:53:39\nrozebrali i po krzyku\nJeśli niedzielna msza w kościele miała średnią frekwencję trzy do czterech osób, a na wieść o rozbiórce kościoła zeszło się ratować, także z sąsiednich parafii, aż trzydzieści osób, no to nie ma co się tu rozpisywać o łamaniu praw człowieka do łamania prawa.\nZadłużenie zapewne kilkuletnie wymusiło taką sytuację jaka zaistniała. Chmary duchownych w tym czasie celebrowały ŚDM w Polsce.\nW rozbieranym przybytku był tylko jeden ksiądz, ani jednego biskupa, żadnych zakonnic, kleryków itd.\nWidocznie nikomu tak specjalnie nie zależało na ratowaniu świątyni.\nPan Bóg też się z niebios nie raczył wychylić.\nOświat 05.08.2016 09:29:53\n„Komu bije dzwon” tej demokracji ?\nEksmisję wnioskowała sądownie „l'association cultuelle des Chapelles catholiques et apostoliques, mystérieuse association de loi 1901,”, którą Le Figaro określa „tajemniczą” (mystérieuse), niesposób było na szybko w internecie znaleźć informację, komu to zrzeszenie się wysługuje i gdzie jest jego siedziba. „l'association”nabyło w jakiś sposób prawo własności do kościoła św. Rity, co ma to zrzeszenie wspólnego z katolicyzmen czy apostolicyzmem poza nazwą, jest trudno powiedzieć. Być może, że chodzi o pospolitych spekulantów nieruchomości, gdyż w całą sprawę jest zaangażowany poza tym spekulant z Belgii i jeszcze jeden z Francji.\nZademonstrowana brutalność policji wobec chrześcijan jest niewyobrażalna wobec wyznawców islamu, ale muzułmanie oddają z taką samą brutalnością, albo większą.\nZaangażowanie przedstawicieli hierarchii kościoła katolickiego, która od lat jest kontrolowana przez lichwiarzy\nnie można też zupełnie wykluczyć.\nTa demonstracja brutalności wobec chrześcijan jest ostrzeżeniem dla nich, i wskazaniem w jakim kierunku zmierza ten system. Niestety chrześcijanie w błogim stanie demokracji nie zważają jak dotąd na postawione w powyższym linku pytanie:\n„Kto by był w stanie rozpoznać, gdyby na Stolcu Piotrowym zasiadł Antychryst ?”\nJak widać wracamy do wielowiekowej rzeczywistości:\n„Wasze ulice, nasze kamienice”, i kościoły też, dodajmy.\nLaznik 05.08.2016 22:03:57\nKatolicy wiedzą, że dzwonią, ale nie wiedzą w którym kościele.\nLaznik 05.08.2016 22:08:36\n@Andrzej Tokarski 11:07:40\nOczywiście, że bym eksmitowała, ale z pewnością nie wlekłabym nikogo po podłodze na zewnątrz, gdyby akurat właśnie np. odbywali stosunek płciowy albo wypróżniali się w toalecie.\nAnalogia być może niesmaczna, ale doprawdy nie wiem, jak to inaczej wytłumaczyć. Jest wiele sposobów na to, aby obedrzeć kota ze skóry: można po uśpieniu, można na żywca.\nLotna 05.08.2016 23:26:08\n"W marcu ub.r. władze miasta nakazały miejscowym wiernym i ich proboszczowi opuszczenie świątyni."\nskoro 15 miesięcy nie starczyło na dobrowolne wyjście nogami do spodu - to wzięli i pomogli - nogami do przodu\nStosunek i kupę można dokończyć pod chmurką...świeże powietrze, ptaszki śpiewają, zwierzątek przywleczonych przemocą do kościoła nie trzeba już trzymać na smyczach - co w świetle bezstresowego dokończenia ww czynności wydaje się nawet korzystne... :)\nStwórcy też łatwiej błogosławić braci mniejszych i większych, bo dach nie ogranicza pola widzenia\nAndrzej Tokarski 06.08.2016 13:21:03\n@Andrzej Tokarski 13:21:03\nMówisz, że jak pod dachem to ,,stwórca" już nie widzi? :))\nOsobliwe poglądy Waćpan masz, zaiste...\nLotna 07.08.2016 18:27:51


Ramos: Obyśmy mogli razem świętować trzeci Puchar Europy z rzędu – RealMadryt.pl\n2018.05.16, godz. 14:01, El Jarek / realmadrid.com\nRamos: Obyśmy mogli razem świętować trzeci Puchar Europy z rzędu\nPiłkarze Królewskich przed dzisiejszym treningiem spotkali się z kibicami, którzy wygrali konkurs platformy Movistar, jednego z głównych sponsorów klubu. Przy okazji kilku graczy odpowiedziało na kilka pytań gości zgromadzonych w Valdebebas. Przedstawiamy ich wypowiedzi. Więcej zdjęć z tego spotkania w ośrodku można znaleźć na oficjalnej stronie klubu.\n– Ta nowa szansa na pokazanie, że jesteśmy królami Europy, jest bardzo pozytywna. Praca, stały poziom, poświęcenie i wysiłek w całym roku daje ci nagrodę w postaci możliwości rozegrania kolejnego finału. Po tym, co zdobyliśmy w ostatnich latach, postaramy się odwdzięczyć fanom za ich radość i podarować tę Ligę Mistrzów. Zdobycie tego trzeciego Pucharu Europy z rzędu byłoby marzeniem, oby się spełniło i obyśmy mogli świętować go razem z wami.\n– Może na starcie Liverpool nie był faworytem, ale gdy oglądasz ich mecze i widzisz, co zrobili, to zasłużyli na znalezienie się w finale. To dobra ekipa, która ma dobrego trenera i czeka nas trudne starcie, ale będziemy przygotowani.\n– Bycie zawodnikiem Realu Madryt wymaga wielkiej odpowiedzialności. Walka, zaangażowanie i legenda to niektóre ze słów, które identyfikują ten klub.\n– By wygrać Ligę Mistrzów, trzeba wykazać się pokorą, pracą, koleżeństwem i ambicją.\n2018.05.16, godz. 14:57, marcus22\nPanowie dać z siebie wszystko!\n2018.05.16, godz. 14:51, Stev13\nNo oby tylko nie zlekceważyć liverpoolu i będzie ok\n2018.05.16, godz. 14:04, MrKrzysiek97\nWszyscy tego chcemy i wszyscy mamy nadzieję że to się uda bo kto inny może tego dokonać tylko my.


Kto zaprotestuje, kiedy ciebie zaatakują? –... | Lurker.pl\n@kisiel, Biedni ci socjaldemokraci sami się prześladują, bo większość ludzi w Europie ma poglądy socjaldemokratyczne.\n@kisiel, @Monte, @UltraMarynarz, @Ijon_Tichy, hahaha, jeszcze takiego raka nie widziałem, ciekawe, że przy okazji przemycają teorię spiskową " kiedy przyszli po żydów, kiedy przyszli po komunistów, kiedy przyszli po socjaldemokratów … " xDxDxD\n@kisiel, Komentarz z sadola…\n@kisiel, z tej "elity" znam jedną osobę z widzenia. Bardzo mnie to cieszy.\n@kisiel, polska to jest kurwa kraj bez elit. prosty czlowiek w tym kraju jest przecietnie madrzejszy od prostego czlowieka na zachodzie. natomiast "elity" mamy tak skrajnie durne i bezwartosciowe, ze caly wysilek tych pomniejszych nieustannie marnują.\n@kisiel, Cała śmietanka fundacji funduje tego NGOsa, zobaczcie sami:\nFundusze norweskie eea grants, fundacja Batorego i wiele wiele innych.


Czym są magazyny Self Storage, na czym polega wynajem oraz z jakiej przyczyny warto? – Blog\nMagazyny Self Storage to coraz bardziej atrakcyjne rozwiązanie do składowania rzeczy, jakie używane jest przez coraz to pokaźniejsze grono klientów cierpiących na niedostatek miejsca w domach lub też mieszkaniach. Na czym dokumentnie polega opcja boksy do wynajęcia, dla kogo skierowana jest oferta oraz kiedy tak właściwie warto jest się nią zainteresować?\nJeśli interesuje Cię magazynowanie miejsce, jak przechowywalnia mebli, prezentujemy najistotniejsze informacje dotyczące tej usługi. Firmy, w jakich szerokiej ofercie znajduje się magazynowanie rzeczy dają możliwość wynajmu magazynu o przeróżnych gabarytach. Chcąc wydzierżawić magazyn, najczęściej wolno liczyć na powierzchnię od 1 do 20 metrów kwadratowych. Wolno więc stwierdzić, że wynająć jesteśmy w stanie nie tylko cały rozległy magazyn, który jest jak dodatkowy pokój w stworzonym przez nas mieszkaniu, lecz również skrytkę. Zastanawiając się nad wynajmem magazynu tego typu, bez żadnego ale powinno się wziąć pod uwagę konkretne detale oferty danej firmy.\nPropozycja wynajmu powierzchni magazynowych winna być skonstruowana w trafny sposób – najważniejsze jest to, by mogła ona spełnić potrzeby jak najogromniejszej ilości potencjalnych klientów. Każdy ma inne potrzeby oraz przede wszystkim posiada całkowicie inne rzeczy do przechowywania, właśnie dlatego powierzchnie magazynowe niesłychanie wielokrotnie są tak zróżnicowane.\nW efekcie, możliwe jest na przykład przechowywanie niewielkich rzeczy, jak sentymentalne pamiątki, jak także wykorzystanie magazynu do przechowywania mebli czy również jako garaż motocyklowy, co zdarza się coraz częściej. W przypadku motocykla, kwestia jest coraz bardziej kultowa przede wszystkim ze względu na bezpieczeństwo, jakie zapewnione jest maszynie. Bezpieczeństwo zagwarantowane jest przez monitoring i ochronę – takie opcje proponuje dużo firm wynajmujących self storage. Jeżeli w związku z tym interesuje Was schowki do wynajęcia czy też wypatrujecie opcji na garażowanie motocykli, to magazyny self storage są w stanie być idealną opcją. Najem nie kosztuje wiele, a rzeczy są bezpieczne.


KULTURA LIBERALNA > Temat tygodnia > GRUDZIŃSKA-GROSS, KŁOCZOWSKI, MARCZEWSKI,...\nCo oznacza intelektualna uczciwość? Czasem prawdziwych przyjaciół. Miał ich wśród najtęższych głów na świecie, w tym zacne grono w Polsce. Thomas Nagel napisał, że jego przyjaciel stał się kochającym Nowy Jork historykiem całej Europy. Timothy Snyder we wspomnieniu o przyjacielu odsłonił lęki, które sprawiały, że książki historyka-kosmopolity tętniły emocjami.\nPrzechodzić obojętnie obok wciąż pozostającego do odkrycia dziedzictwa Judta po prostu nie można. Gdy latem 2009 roku ukazała się obszerna książka „Powojnie”, natychmiast „Kultura Liberalna” urządziła na jej temat debatę pt. „Holokaust wspólnym fundamentem dla Europy…?”.\nNiemal dwa lata później zapraszamy na spotkanie związane z ukazaniem się przekładu pysznych esejów Judta „Zapomniany wiek dwudziesty”, nad którym „Kultura Liberalna” objęła patronat medialny. W debacie udział wezmą Paweł Śpiewak, Piotr Kłoczowski i Krzysztof Czyżewski, a poprowadzi ją Paweł Marczewski. Dyskusja odbędzie się już w najbliższy piątek (17 czerwca) o godz. 19.00 w warszawskiej klubokawiarni Chłodna 25.\nA już dziś Temat tygodnia, który daje przedsmak piątkowej debaty. Irena Grudzińska-Gross wspomina Tony’ego Judta przede wszystkim jako… człowieka nieznośnego. Intelektualnie, a nie jako charakter. Piotr Kłoczowski zwraca uwagę na pokrewieństwo „Zapomnianego wieku dwudziestego” i tomu „Men in Dark Times” Hannah Arendt. Paweł Marczewski zastanawia się nad tym, jak bardzo istotna była kwestia społeczna u Judta i jaki liberalizm reprezentował autor „Powojnia”. Zaś Marta Bucholc w zakładce Czytając recenzuje „Zapomniany wiek dwudziesty”, odwołując się również do wstępu do polskiego wydania autorstwa Pawła Marczewskiego.\n1. IRENA GRUDZIŃSKA-GROSS: Tony Judt – człowiek nieznośny\n2. PIOTR KŁOCZOWSKI: Tony Judt – człowiek w mrocznych czasach\n3. PAWEŁ MARCZEWSKI: Koniec bajeczek. „Wielki testament” Tony’ego Judta\nTony Judt – człowiek nieznośny\nTony Judt był człowiekiem trudnym. Nawet nieznośnym. Chodzi mi nie tyle o jego charakter, co o sposób myślenia (a może nawet o jedno i drugie, jako że myślimy najczęściej w zgodzie z naszymi skłonnościami). Nie należał więc do żadnej grupy ani koterii, nie uprawiał polityki, podczas spełniania swych nielicznych i krótkotrwałych administracyjnych funkcji antagonizował wszystkich, którzy z nim pracowali. A jednocześnie był wybitnie inteligentny, miał wspaniałą pamięć, ogromną ciekawość i nieustępliwą skłonność do podważania wszystkich napotykanych pewników. Pamięć, intelekt, odrębność, niezgoda: być może był on uosobieniem ideału intelektualisty.\nDwie sprawy odróżniały go najbardziej w świecie praktyków idei: kwestia sprawiedliwości społecznej i Izraela. W obu sprawach – zarówno w Stanach, jak i w intelektualnym obiegu europejskim – przygniótł nas consensus. O Izraelu dozwolone jest mówienie tylko z dwóch perspektyw: izraelskiej lub palestyńskiej. Tony Judt pokazał, że można popierać Izrael i nie być przeciwko Palestyńczykom. Jego wizja Izraela jako państwa dwunarodowego wzbudziła szaloną krytykę, szczególnie w Stanach Zjednoczonych. Oskarżono go o „obiektywny antysemityzm”, o chęć podważenia istnienia Izraela, który musi być państwem żydowskim. Tylko lewica izraelska podjęła z nim dialog. A w Stanach tylko „The New York Review of Books” drukował jego artykuły w tej sprawie. Gdy zamilkł, nikt nie wstąpił na to puste miejsce.\nPo roku 1989 „kwestia społeczna” wspominana była tylko przez Jana Pawła II, „populistów” i niedobitki lewicy. Myśl socjaldemokratyczna, idea państwa opiekuńczego, sprawiedliwość społeczna ustąpiły przed niekwestionowaną akceptacją wszechmogącego, „samoregulującego się” rynku. Właśnie przeciwko temu protestował Tony Judt. Jego ostatni, dramatyczny wykład publiczny – na wózku, z aparatami tlenowymi – dotyczył „ekonomizmu”, to jest porzucenia moralnego podejścia do życia społecznego na rzecz ekonomicznych rozważań o rozwoju, wydajności, zysku czy stratach. Apelował w nim o studiowanie, docenienie i kontynuację dwudziestowiecznych zdobyczy socjaldemokracji, o przywrócenie jej do pamięci społecznej, o ostrożność połączoną ze społeczną odpowiedzialnością. Słuchało go wówczas – 19 października 2009 roku – ponad 500 osób. Nie widać jednak na razie żadnych skutków tego wystąpienia.\nAle nie chciałabym brzmieć pesymistycznie. Idee Tony’ego Judta nie są dzisiaj popularne, ale jego książki są czytane, tłumaczone, i – zakładam – przyswajane. Niedługo ukaże się w Stanach następna książka – „Thinking the Twentieth Century”*, ogromnie interesująca i gęsta rozmowa, jaką przeprowadził z Judtem Timothy Snyder. Judt mówi w niej wiele o historii swojej i swojej rodziny, ale przede wszystkim przypomina i rozwija myśli i problemy, których korzenie tkwią w naszej przeszłości. Pamięć historyka łączy się w niej z wrażliwością moralisty. Jeśli idee się jeszcze liczą, niezgoda Tony’ego Judta przełamie niepamięć.\n* Książka niedługo ukaże się również w Polsce.\n** Irena Grudzińska-Gross, historyk idei i literatury, eseistka. Wykłada na Wydziale Literatur i Języków Słowiańskich Uniwersytetu w Princeton. Opublikowała m.in. „Piętno rewolucji. Custine, Tocqueville i wyobraźnia romantyczna” oraz „Miłosz i Brodski. Pole magnetyczne”.\nTony Judt – człowiek w mrocznych czasach\nObjawienia i pokrewieństwa\nNarracja „Powojnia”, historii powojennej Europy autorstwa Tony’ego Judta, rozpoczyna się jesienią 1989 roku, na dworcu Westbahnhof w Wiedniu. Tony Judt stoi na peronie. Ma świadomość, że właśnie zmienia się powojenna scena Europy. Jest to symboliczny moment, jak zatrzymana klatka w filmie „historia”. Potem pojawia się to fantastyczne zdanie: „Po 1989 r. nic – ani przyszłość, ani teraźniejszość, ani przede wszystkim przeszłość – nigdy już nie będzie takie jak kiedyś” – „After 1989 nothing – not the future, not the present and above all not the past – would ever be the same”. To jest zdanie jak z Prousta – objawienie, rewelacja: właśnie obraca się scena świata, przeszłość, przez to, co się stało – czy też „staje się” – będzie ulegała innym odczytaniom, już nie będzie taka sama. To bardzo zapadło mi w pamięci. Są takie zdania, które mówią rzeczy pozornie oczywiste, ale w swej prostocie są niezwykłymi odkryciami: rzeczywiście to, co dzieje się na naszych oczach, jest czymś zupełnie niezwykłym i mimo że minęło już dwadzieścia lat proces ten jest zbyt złożony, by mówić, że mamy go już za sobą.\nTony Judt zwrócił moją uwagę, gdy stał się znaczącym autorem „New York Review of Books”, jednego z najważniejszych pism, fenomenu na skalę światową – łączącego niezwykłą wrażliwość i hierarchię w kwestiach literatury i sztuki z suwerennymi odczytaniami zjawisk politycznych. Potem, jeszcze za jego życia, zapada decyzja, że jego – komentarze, odczytania postaci i wydarzeń – zostaną zebrane w książce i wydane. „Zapomniany wiek dwudziesty” stanowi jakby aneks do „Powojnia”: te dwie książki tworzą rodzaj wspólnej refleksji nad okresem powojennym, nad znaczeniem XX wieku i rozpoznaniem znaczeń dzisiejszej sytuacji. Tytuł polskiego przekładu Pawła Marczewskiego wyostrza ważną, niemal obsesyjną myśl Judta: że jesteśmy świadkami zbiorowej utraty pamięci. Tytuł wstępu, „Świat, który utraciliśmy”, jest jeszcze mocniejszy i pokazuje, jak ważne dla autora jest to zagadnienie.\nUderza pokrewieństwo między zbiorem esejów Judta – będących swego rodzaju powtórką, retrospekcją drugiej połowy XX wieku – a niezwykle ważną książką Hannah Arendt „Men in Dark Times”, wydaną w końcu lat 60. To książka portretów. Arendt fantastycznie ukazywała ludzi w całej ich złożoności, wolności i indywidualności ich wyborów, rozstrzygnięć i dzieła. Dla wielu była to ważna książka ze względu na wybór postaci. Jest to portret pokoleniowy – ona ich w większości znała, ale także portret pewnej sytuacji, momentu w historii: jak żyć twórczo, suwerennie, „bez podpórek” w takim momencie historii, gdy nie chroni nas – albo chroni bardzo słabo – tradycja w jej różnych postaciach. Wydaje się, że Judt jest jej kontynuatorem – w pewnym sensie jego książkę można postawić na półce z jednej strony obok „Powojnia”, a z drugiej obok książki Arendt.\nTo skojarzenie było punktem wyjścia do wysłania listu, w którym pisałem do Tony’ego Judta o jego spostrzeżeniu (do którego wracał zresztą wielokrotnie), że jest pewna konstelacja postaci, ocalałych z rozbicia Europy w obu wojach światowych, które w drugiej połowie XX wieku tworzyły rodzaj république des lettres: zarówno w sensie myśli politycznej i obecności intelektualnej, jak i w sensie pisarskim. Pamiętam, że sugerowałem, iż jest jeszcze wiele takich postaci, które można opisać najciekawiej z takiej właśnie perspektywy: pisałem o Nicoli Chiaromontem, François Bondy, tragicznej conradowskiej postaci Michaela Josselsona – mózgu Kongresu Wolności Kultury, Konstantym Jeleńskim, Czesławie Miłoszu, który idealnie tu pasował i mógłby go interesować i – jak się okazało – zainteresował, bo ostatni swój tekst Judt poświęcił właśnie Miłoszowi.\nPisarzem z pokolenia Judta, z którym widzę intelektualne pokrewieństwo, jest chyba najwybitniejszy pisarz końca XX wieku W.G. Sebald. Sytuują się wprawdzie w nieco innych porządkach pisarskich, ale widać, że byli to ludzie o bardzo podobnej wrażliwości na to, co pochłania naszą przeszłość i na fenomen pamięci. Obaj zauważali, że są momenty, kiedy pamięć niknie i świat staje się pustynią. Zadawali pytania o to, jak tę znikającą przeszłość ocalić nie przez nostalgię czy inną anachroniczną reakcję, ale jako duchową formę życia, która byłaby pomocna nam i naszej współczesności. Kiedy czytam początek angielskiej pielgrzymki Sebalda, czyli początek „Pierścieni Saturna”, wędrówki po wschodnim wybrzeżu Anglii zdewastowanej „pod sztandarami realnego kapitalizmu w erze baroness Thatcher”, to tak jak bym czytał Judta.\nLekcja jednostkowych biografii\nJednym z moich ulubionych esejów z książki Judta jest ten o Albercie Camus i jego powieści „Pierwszy człowiek”. Jest to tekst wyjątkowej jakości, gdyż pokazuje, że Judt z jednej strony bardzo dobrze przemyślany materiał, z drugiej, że był człowiekiem o słuchu wyczulonym na język indywidualny. Judt potrafi odczytać, dotknąć zmysłowego i nieredukowalnego świata\nalgierskiej młodości Camusa, letnich dni i morza. To wiele mówi o samym Judcie: o jego umiejętności widzenia tego, co w egzystencji nieredukowalne. Umiejętność ta jest niesłychanie ważna dla ludzi operujących szerokimi kategoriami – widać, że Judt nie gubi jednostkowego szczegółu, jednostkowej biografii.\nZ kolei tekst o Kołakowskim był dla pewnych środowisk nowojorskich konsekracją, pokazaniem wielkości Kołakowskiego. Zawdzięczamy to między innymi Judtowi – jego wolnemu, suwerennemu umysłowi, przekraczającemu uprzedzenia i przesądy panujące w tym środowisku. Myśl Kołakowskiego jest jedną z ważniejszych w drugiej połowie XX wieku. Zdumiewa jednak trudność, z jaką krytyka marksizmu, zawarta w trzecim tomie „Głównych nurtów marksizmu”, przebija się do świadomości amerykańskich – już nie mówiąc o europejskich, a nawet polskich – środowisk, skądinąd nawet bardzo oświeconych. Kołakowski – wydaje mi się – nadal jest widziany w bardzo zwężonej perspektywie bez rozpoznania jego rzeczywistego wymiaru.\nNa przykładzie portretowanych przez Judta intelektualistów, pisarzy, myślicieli widać – to jest kwestia wrażliwości wobec substancji historycznej, indywidualnej – że wybory intelektualne nie są abstrakcyjne. Są nieredukowalne i mają taką złożoność, o której dzisiaj wiemy, że wszelkie redukcje byłyby tylko próbami uchwycenia czegoś, co zawsze się wymyka. Dopiero analizując fenomen jednostkowej biografii, w jej konkrecie, który jest wręcz dotykalny, można próbować te postaci zrozumieć. Judt potrafi być krytyczny: z wieloma poglądami Arendt się nie zgadza, ale dochodzi wniosku, że nie to jest najważniejsze. Było w niej coś ważnego, pewien rodzaj energii intelektualnej, poznawczej, który sprawia, że Arendt do dziś fascynuje. Takiego patrzenia chciał nauczyć nas Tony Judt.\nPo stronie świadków\nPod koniec życia Judta najbardziej zajmowało rozwiązanie socjaldemokratyczne, które jego zdaniem nie może być anachronicznym powrotem do minionych sytuacji. Jest daleki od nostalgii, pragnie pozostać realistą. Jest świadom, że globalny kapitalizm tworzy miliony wykluczonych; że za chwilę może to być wielki problem polityczny. Judt nie oferuje tutaj całościowych, gotowych rozwiązań, tylko przez ciągłe przypominanie o doniosłości „kwestii społecznej” stara się nas uwrażliwić, dobitnie ukazać realność problemu. Po raz kolejny schodzi przy tej okazji na poziom detalu, mówi o konkretnych ludziach i miejscach.\nJudt był człowiekiem szalenie uważnym wobec świata. Znajdujące wyraz w jego pisarstwie połączenie wręcz stendhalowskiej energii, poczucia, że można sprostać wyzwaniom sytuacji, z wielką wrażliwością na wszystko co jednostkowe, pojedyncze i nieredukowalne, jest czymś niesłychanie rzadkim. Judt jest bardzo ostrożny wobec możliwości stworzenia jakiegoś uniwersalnego programu politycznego, stanowiącego odpowiedź na nasz moment historyczny. Woli mnożyć pytania, a odpowiedzi szuka nie tylko w kategoriach intelektualnych, ale przede wszystkim w bogactwie doświadczeń i wyborów życiowych świadków XX wieku.\n*Piotr Kłoczowski – eseista, historyk literatury, wydawca. Wicedyrektor Muzeum Literatury im. Adama Mickiewicza w Warszawie, kurator Instytutu Dokumentacji i Studiów nad Literaturą Polską. Redaktor serii „Biblioteka Mnemonysne” w wydawnictwie słowo/obraz terytoria, w której ukazał się m.in. tom tekstów Konstantego A. Jeleńskiego „Chwile oderwane”.\nKoniec bajeczek. „Wielki testament” Judta\nGdyby Tony Judt ograniczył się do pisania kolejnych książek poświęconych historii życia politycznego i intelektualnego Francji, zostałby zapewne zapamiętany jako wnikliwy historyk o lekkim piórze. Być może któryś z akademickich kolegów po fachu wytknąłby mu nieścisłości lub zarzucił posługiwanie się zbyt publicystycznym językiem. Na pewno jednak nie posypałyby się na niego gromy za „antyizraelskość” czy zdradzanie ideałów lewicy. Kiedy decydował się od czasu do czasu zawieszać akademicką togę, by napisać kolejny erudycyjny, pełen pasji esej, z pewnością był świadom, że spotka go krytyka o wiele ostrzejsza niż choćby najbardziej zjadliwa recenzja naukowa. Judt nigdy bowiem nie pisał o sprawach, które go osobiście nie obchodziły i nie prowokowały jego samego i czytelników.\nJego pisarstwo eseistyczne i publicystyczne jest niesłychanie różnorodne stylistycznie (od rzetelnych recenzji z mnóstwem przypisów do krótkich, autobiograficznych impresji) i tematycznie (od życia politycznego Belgii po kryzys kubański). Odnajduję w nim jednak pewien wielki, zasadniczy temat, którego szczególne ujęcie, w którym nie ma miejsca na intelektualną, środowiskową czy ideologiczną łatwiznę, skłania mnie do uznania Judta za jednego z najważniejszych intelektualistów naszych czasów. Ten temat to „kwestia społeczna”.\nTo hasło Judt rozumie jednak o wiele szerzej, niż zwykli to czynić ekonomiści czy politycy. Idzie mu nie tylko o redystrybucję, która nie oznacza jałmużny lub niechętnego zaspokojenia „roszczeń”. Nie chodzi mu wyłącznie o wykluczenie przez ubóstwo. Kiedy Judt pisze o „kwestii społecznej” w eseju opatrzonym hasłem „Przesłanie” (w oryginale posłużył się francuskim słowem envoi, odsyłającym do starofrancuskich ballad i poezji François Villona), chodzi mu ni mniej, ni więcej tylko o przetrwanie społeczeństwa.\nUtrzymanie pewnej spójności i solidarności społecznej nie jest dla niego jedynie kwestią określonego pojmowania sprawiedliwości czy szans życiowych, lecz również problemem pamięci, podatności na uproszczone, ideologiczne myślenie, umiejętności stawienia wspólne czoła wyzwaniom dziejowym przekraczającym problemy bezrobocia czy fatalnej infrastruktury. Judt wierzy, że wiek dwudziesty był lekcją mierzenia się z tymi wyzwaniami – lekcją, której nie wolno zapomnieć ani tym bardziej upamiętnić za pomocą gotowych formułek. To dlatego wraca choćby do politycznej wojny domowej we Francji, do podziałów tak głębokich, że nie można ich było zasypać nawet w obliczu inwazji wojsk Hitlera. Z tego samego powodu analizuje przyczyny, dla których myśliciele tacy jak Leszek Kołakowski porzucili złudzenia co do tego, że marksizm może stanowić podstawę sprawiedliwości społecznej, nie porzucając jednocześnie przekonania, że sprawiedliwość społeczna jest niezbędna do tego, by społeczeństwo w ogóle przetrwało jako całość.\nWszystkie te rozważania Judt prowadzi po to, by skończyć z opowiadaniem bajeczek. A opowiadają je wszyscy. Swoją wersję ma lewica z jej odnowioną wiarę w wielkie, abstrakcyjne systemy myślenia, której nie jest w stanie zachwiać doświadczenie stalinizmu – w eseju o Eriku Hobsawmie Judt pisze: „Jeśli lewica ma odzyskać pewność siebie i wstać z kolan, musimy przestać opowiadać pokrzepiające bajeczki o przeszłości. Z całym szacunkiem dla Hobsbawma, który je dobrotliwie neguje, w XX wieku między ekstremizmami na lewicy i na prawicy istniało »fundamentalne pokrewieństwo« oczywiste dla każdego, kto go doświadczył”. Jedna z bajeczek prawicy, poddającej się pozimnowojennemu tryumfalizmowi, karze wierzyć, że niezwykle ważna rola, jaką Jan Paweł II odegrał w upadku komunizmu w Europie, powinna uczynić ją katolicką na wieki. Judt w eseju o Karolu Wojtyle pisze: „Możliwe, że między Polakami a ich papieżem pojawił się rozdźwięk, z którego on dopiero niedawno zdał sobie sprawę. (…) Po 1989 roku polscy obywatele poszli swoją drogą, coraz bardziej głusi na moralne wymagania i krytykę katolickiej hierarchii”. Swoją bajeczkę powtarza do znudzenia również centrum – zgodnie z nią wszystkie problemy znikają wobec „polityki dobrego samopoczucia”. W „Odrodzeniu kwestii społecznej” Judt ukazuje tę postawę na przykładzie Blaira: „Na dzień dzisiejszy blairyzm opiera się na udanym zastąpieniu starej, zdyskredytowanej lewicy tym, co można by nazwać dobrze usposobionym centrum: polityka dobrego samopoczucia, w której podretuszowana ekonomia Thatcher zmieszana jest z równie szlachetnymi w intencjach retuszami społecznymi zapożyczonym od sąsiedniej tradycji liberalnej. W ten sposób unika się zarzutu o bezduszny realizm bez konieczności wyobrażania sobie alternatyw”.\nJudt zdecydowanie odrzuca bajeczki o dziejowej konieczności, wyrokach opatrzności i tryumfie dobrego samopoczucia. Ten zmarły w sierpniu 2010 roku historyk zapisał w swoich esejach swego rodzaju Villonowski „Wielki testament” – ostre, polemiczne, miejscami prześmiewcze wezwanie do odważnego mierzenia się z rzeczywistością. U Villona polegało ono na konieczności pogodzenia się ze starością, śmiercią, biedą; u Judta wymaga przemyślenia na nowo dwudziestowiecznej historii i wyciągnięcia odważnych wniosków o roli państwa w życiu społecznym.\n127 Czesław Miłosz Francois Villon Albert Camus Hannah Arendt Irena Grudzińska-Gross Izrael Jan Paweł II Konstatny Jeleński Kultura Liberalna Leszek Kołakowski Nicola Chiaromonte nr 127. Paweł Marczewski Piotr Kłoczowski Timothy Snyder Tony Judt W.G. Sebald Wielki testament Zapomniany wiek dwudziesty


Piec z automatycznymi ustawieniami | Budowa i remont\nTechnologia stale idzie do przodu, nie tylko taka komputerowa, ale również przemysłowa. Po pierwsze ułatwia ona produkcję, ale również dla nas konsumentów ułatwia życie. Bo sprawdzone technologie są stosowane w rozwiązaniach przeznaczonych właśnie dla nas. Tak właśnie możemy korzystać z pieca, na którym możemy ustawić automatycznie, kiedy ma się nagrzewać. Jak to w ogóle działa. Na początku programujemy nasze urządzenie. Czyli po pierwsze o których godzinach ma nagrzewać dom i do jakiej temperatury. Dodatkowo możemy ustawiać w którym momencie ma grzać wodę w grzejnikach i w bojlerze, żeby można się było swobodnie wykąpać. Oczywiście to wszystko musisz dopasować do swoich potrzeb i do tryby życia Twojej rodziny. Zazwyczaj ustawia się tak, że pół godziny przed pobudką powinien zacząć pracować piec, żeby jak wstaniesz to już było ciepło w domu. Fajne rozwiązanie, bo nie musisz ciągle chodzić i podkładać do pieca, tylko korzystasz z automatycznego ustawienia. A raz na jakiś czas musisz wsypa do podajnika odpowiedni rodzaj paliwa.\n← Eternit na dachu – zakazane tworzywo


Sklep Zoologiczny Błękitna Planeta Kraków - Karmimy psa\nW codziennym żywieniu naszych psiaków ważne jest nie tylko to, co serwujemy mu do jedzenia. Duże znaczenia ma również sposób karmienia, czyli między innymi liczba posiłków dziennie. Jak często zatem powinniśmy karmić psa?\nJak często karmić psa? – zależy od zwierzaka\nO tym, jak często karmić psa przede wszystkim decydują takie czynniki, jak jego wiek, wielkość i zdrowie. Od nich zależy liczba posiłków, które mu serwujemy.\nZacznijmy od wieku. Generalnie obowiązuje zasada, że szczenię lepiej jest karmić kilka razy dziennie. Potrzebuje one bowiem stosunkowo dużo pożywienia, ale jego układ pokarmowy nie funkcjonuje jeszcze tak sprawnie jak u dorosłego osobnika. Podobnie przedstawia się sprawa z psem w kwiecie wieku, z tym że jego układ pokarmowy już przestaje pracować pełną parą. Dlatego i w jednym, i w drugim przypadku lepiej nie obciążać układu pokarmowego, gdyż może skończyć się to problemami zdrowotnymi.\nA psy dorosłe? Liczba posiłków dla psa dorosłego zależy przede wszystkim od masy jego ciała. Psa o dużych gabarytach, czy to rasowego czy nie, lepiej jest karmić kilka razy dziennie (2-3). Przyczyną jest to, że jego układ pokarmowy jest stosunkowo mały w porównaniu do masy ciała, co nie idzie w parze z większą ilości pożywienia, jakiej potrzebuje. Psu małymu i średniemu, po osiągnięciu dojrzałości, wystarczy jeden posiłek dzienne. Niektórzy kynolodzy jednak radzą dzienną dawkę karmy dla psa zawsze dzielić na dwie porcje.\nTrzecim wymienionym przeze mnie czynnikiem, od którego zależy liczba posiłków psa jest jego zdrowie. Sprawa jest prosta. Niezależnie od wieku i masy ciała, chorego pupila lepiej karmić kilka razy dziennie.\nJak często karmić psa? - wydzielamy jedzenie\nNa koniec warto powiedzieć sobie jeszcze jedną rzecz. W przeciwieństwie do kotów, większość psów wykazuje tendencje do przejadania się (zachowanie takie jest pozostałością po przodkach). Z tego powodu psom lepiej jest wydzielać jedzenie, a miskę zabierać, jak tylko się najedzą.


Skuteczne metody nauki angielskiego (Słuchanie i powtarzanie)\nAKTYWNE SŁUCHANIE I POWTARZANIE\n(Skuteczne Metody nauki angielskiego)\nW poniższym artykule przedstawiamy jedną z metod skutecznej nauki języka angielskiego. Prezentowana metoda autorstwa Anny Piekarczyk, to jedna z wielu, które można znaleźć w poradniku.\nAktywne słuchanie i powtarzanie.\nDrogą do sukcesu jest nieustanne słuchanie i powtarzanie poznanego materiału. Powtarzanie wyrazów, zwrotów, rozmówek angielskich, czy całych tekstów to jedna z najskuteczniejszych metod nauki. Mówi się nawet, iż powtarzanie jest matką nauki.\nAby aktywnie słuchać wystarczy wybrać odpowiedni dla swojego poziomu zaawansowania kurs mp3 języka angielskiego (znajdziesz je na stronach naszego serwisu), a otrzymane pliki mp3 nagrać na płytę, odtwarzacz Mp3 lub odtwarzać je bezpośrednio przy pomocy komputera. Kilkakrotne słuchanie i powtarzanie pozwoli ci na długo utrwalić materiał w pamięci. Nie musisz od razu rozumieć znaczenia wszystkich słów. Z czasem zaczniesz intuicyjnie poznawać ich znaczenie. Im więcej powtarzasz, tym szybciej się uczysz i dłużej pamiętasz.\nJak najlepiej powtarzać materiał?\nCały materiał powinien być powtarzany tak długo, iż zaczniesz mówić mechanicznie, nie zastanawiając się nad błędami i nad tym, co masz powiedzieć. Dzięki powtarzaniu nauczysz się mówić bez zbędnego myślenia. Zastanawiając się nad tym, co masz powiedzieć możesz szybko się pogubić, więc zapomnij o tym! Poprzez powtarzanie w naturalny sposób ćwiczysz swój refleks, co jest bardzo potrzebne w mówieniu.\nWykorzystuj każdą wolną chwilę na słuchanie i powtarzanie. Dzięki temu zwroty i zdania angielskie same ‘przyjdą ci na usta’. Najlepiej jest powtarzać materiał słuchając. Najpierw słuchasz, a potem kilka razy powtarzasz (najlepiej na głos) wysłuchany materiał.\nWykorzystaj do tego kursy Mp3, ogólnodostępne podręczniki do nauki języka angielskiego z nagraniami (najlepiej na MP3), darmowe materiały video lub ściągnij z Internetu kilka nagrań językowych i słuchać przy jednoczesnym powtarzaniu do takiego momentu, aż zaczniesz sam mówić spontanicznie i bez namysłu.\nChcesz poznać więcej tego typu metod nauki angielskiego - zobacz poradnik\nA Ty jakie masz metody nauki języka angielskiego. Czekamy na wpisy w komentarzach.\nEtykiety: audiokursy , metody nauki , nauka angielskiego , powrótki , sposoby nauki