spis treści Aneta Januszko-Szakiel Iga Bałos Oliwier Sadlik Urszula Juszczyk Aneta Januszko-Szakiel, Urszula Juszczyk Aneta Dąbek, Justyna Mucha - PDF\nspis treści Aneta Januszko-Szakiel Iga Bałos Oliwier Sadlik Urszula Juszczyk Aneta Januszko-Szakiel, Urszula Juszczyk Aneta Dąbek, Justyna Mucha\nDownload "spis treści Aneta Januszko-Szakiel Iga Bałos Oliwier Sadlik Urszula Juszczyk Aneta Januszko-Szakiel, Urszula Juszczyk Aneta Dąbek, Justyna Mucha"\n2 spis treści Aneta Januszko-Szakiel Iga Bałos Oliwier Sadlik Urszula Juszczyk Aneta Januszko-Szakiel, Urszula Juszczyk Aneta Dąbek, Justyna Mucha edytorial kto ma prawo zdeponować swój tekst w Repozytorium? DSpace jako narzędzie implementacji otwartego dostępu na przykładzie Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego publikujesz? pochwal się tym, co robisz czyli o wdrażaniu modelu open access w Repozytorium Instytucjonalnym Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego erika Repozytorium Instytucjonalne Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego korzyści i wyzwania wolontariat w Bibliotece Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego sprawozdanie Biblioteki Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego za rok 2013 Biblioteka Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w 2013 roku struktura organizacyjna i pracownicy gromadzenie zbiorów opracowanie zbiorów zintegrowany system biblioteczny Koha udostępnianie zbiorów działalność naukowa 2\n3 Szanowni Czytelnicy, rok 2013 w Bibliotece Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego zdominowały prace nad realizacją projektu Repozytorium Dorobku Naukowego Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Zadanie utworzenia systemu repozytoryjnego uzyskało dofinansowanie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w ramach Działalności Upowszechniającej Naukę. Wybrane zagadnienia (organizacyjne, techniczne oraz prawne) funkcjonowania repozytorium są przedstawione w tekstach autorstwa Igi Bałos, Oliwiera Sadlika i Urszuli Juszczyk. Istotnym wydarzeniem ubiegłego roku okazało się testowe wdrożenie otwartego oprogramowania do obsługi biblioteki Koha i publiczne udostępnienie bibliotecznego katalogu online w nowym systemie. Pracownicy bibliotek KAAFM oraz Politechniki Krakowskiej podjęli współpracę w zakresie projektu Przystosowanie i implementacja otwartego systemu bibliotecznego Koha w krakowskich instytucjach bibliotecznych. W tegorocznym piśmie zamieszczamy również artykuł na temat prac wolontariackich. Jesteśmy mile zaskoczeni bezinteresownym zaangażowaniem wielu młodych ludzi w bieżące prace naszej Biblioteki. Wolontariuszom Biblioteki KAAFM dedykujemy opracowanie Anety Dąbek i Justyny Muchy. Ważnym wydarzeniem minionego roku było rozszerzenie współpracy z Centrum NUKAT i uzyskanie przez Iwonę Drabik oraz Anetę Rybak uprawnień do wprowadzania rekordów do Narodowego Uniwersalnego Katalogu Centralnego oraz szkolenia pracowników macierzystej Biblioteki w zakresie tworzenia rekordów. życzę przyjemnej lektury 3\n4 Iga Bałos kto ma prawo zdeponować swój tekst w Repozytorium? Od marca 2014 roku funkcjonuje Repozytorium Instytucjonalne Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego (erika). Platforma umożliwia szybki i łatwy dostęp do cyfrowej kolekcji artykułów naukowych autorstwa pracowników Uczelni. Z tekstami można zapoznać się, korzystając z dowolnego komputera podłączonego do Internetu. Umieszczając tekst w darmowym dla użytkowników Repozytorium, autor wpływa na zwiększenie cytowalności publikacji, otwiera dyskusję nad poruszonym w niej problemem, ułatwia nawiązanie kontaktów z innymi naukowcami. Baza buduje także prestiż Uczelni, zbliżając jej infrastrukturę do najlepszych wzorców. Deponowanie tekstów w Repozytorium leży zatem zarówno w interesie rzetelnego badacza i naukowca, jak i samej Uczelni. Obsługa platformy nie powinna stanowić problemu dla osoby, która korzysta z komputera chociażby w podstawowym zakresie. Zanim jednak przejdzie się do czynności technicznych, należy zweryfikować, czy posiada się uprawnienia do zamieszczenia tekstu w Repozytorium. Kwestia ta, po uwzględnieniu kilku wskazówek, jest równie nieskomplikowana, jak samo przesłanie pliku. Pracownicy Uczelni, którzy zechcą zdeponować tekst, znajdą się jako jego autorzy w jednej z trzech sytuacji. Pierwsza to taka, gdy artykuł (lub inny utwór) nie był nigdzie publikowany. Wówczas to do autora należy prawo decydowania o pierwszym udostępnieniu publiczności tekstu oraz o formie rozpowszechniania. Nie ma zatem przeszkód, by doszło do zdeponowania tekstu. Warunki, z którymi użytkownik może zapoznać się na tej stronie przed przesłaniem pliku, nie zakładają wyłączności Repozytorium do rozpowszechniania treści. Oznacza to, że autor może opublikować tekst gdzie indziej, a także wycofać go z bazy za pośrednictwem redaktora Repozytorium. Wymagania takie może postawić wydawnictwo, jeżeli autor zdecyduje się w przyszłości na publikację przez podmiot niezwiązany z KAAFM. Druga sytuacja dotyczy tekstów, które zostały opublikowane przez Oficynę Wydawniczą AFM. Ze względu na współpracę wydawnictwa z Repozytorium, autor nie potrzebuje żadnych zezwoleń na zdeponowanie tekstu. Trzecia grupa to przypadki, w których tekst był już opublikowany przez wydawnictwo inne niż Oficyna Wydawnicza AFM. Wówczas możliwość zdeponowania tekstu jest uzależniona od treści umowy zawartej z wydawcą. Powszechnie stosowaną praktyką jest 4\n5 wymóg, by autor publikacji przeniósł wszystkie autorskie prawa majątkowe lub udzielił licencji wyłącznej na wszystkich znanych w momencie zawierania umowy polach eksploatacji. Oznacza to, iż możliwość rozpowszechnienia tekstu w ramach Repozytorium zależy od woli wydawcy. Warto zaproponować mu kilka opcji współpracy, obejmujących między innymi darmowe udostępnienie wyłącznie fragmentów publikacji, co poszerzy grono nabywców tradycyjnych egzemplarzy. Rozmowy te może prowadzić w imieniu autora zespół Repozytorium. Wystarczy wysłać na adres lub umówić się na spotkanie z redaktorami Repozytorium w Bibliotece. Należy zwrócić także uwagę na proces podejmowania decyzji o zdeponowaniu tekstów przygotowanych przez więcej niż jednego autora. Jeżeli deponent potrafi wyodrębnić autonomiczny fragment własnego autorstwa, na przykład rozdział, może wówczas samodzielnie podjąć decyzję o zamieszczeniu go w Repozytorium. Należy zatem ustalić, która z trzech wcześniej opisanych sytuacji ma miejsce i podjąć decyzję. Jeżeli natomiast wkład poszczególnych autorów w powstanie tekstu jest równy i niemożliwe jest wyodrębnienie fragmentów, wszelkie ustalenia muszą być podejmowane za zgodą reszty współtwórców. Także i w tym przypadku można liczyć na pomoc redaktorów Repozytorium. Niezależnie od przedmiotu badań i tematyki publikowanych artykułów, nadrzędnym celem naukowca powinna być chęć dzielenia się swoimi odkryciami i przemyśleniami z resztą społeczeństwa. Ono w odpowiedzi może je podzielać lub krytykować i dopiero taki obieg informacji przyczynia się do rozwoju nauki. Nie ma dzisiaj do tego lepszego narzędzia niż cyfrowe biblioteki dostępne przez Internet. Repozytorium umożliwia współtworzenie jednej z pierwszych tego typu platform udostępnianych przez polskie uczelnie. Warto podkreślić, że prawo nie stanowi barier nie do pokonania dla autorów rozumiejących znaczenie tego typu rozwiązań. Autorzy, erika czeka na Wasze teksty! 5\n6 Oliwier Sadlik DSpace jako narzędzie implementacji otwartego dostępu na przykładzie Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego idea powstania Repozytorium KAAFM Wiedza jest dobrem nietypowym. Raz tworzona nie wymaga ponownego wytworzenia. Może być wykorzystywana jednocześnie przez wielu użytkowników bez straty na wartości, a w wielu przypadkach dopiero jej wykorzystanie nadaje jej prawdziwą wartość. Znaczenie dostępności wiedzy dla rozwoju nauki od zawsze było faktem niepodważalnym. Nabiera ono szczególnej rangi dzięki możliwościom, które stwarza technologiczna transformacja nauki. Wzrost znaczenia wiedzy pociąga za sobą dylematy związane z jej efektywnym wykorzystaniem. Istniejące mechanizmy ograniczania bądź zamykania dostępu do wiedzy powinny zostać zbalansowane mechanizmami dystrybucji produkowanej wiedzy. Jednym z takich mechanizmów jest ruch Open Access, propagujący udostępnianie materiałów o charakterze naukowym szerokiej grupie odbiorców. Ruch OA zakłada umieszczanie utworów i publikacji w Internecie bez ograniczeń technicznych, finansowych i prawnych, przy założeniu, że korzystanie z nich będzie wynikało z przepisów prawa autorskiego o dozwolonym użytku lub za dodatkową zgodą w postaci wolnych licencji Creative Commons. Mając na uwadze ideę upowszechniania wiedzy i nauki, w lutym 2013 roku Biblioteka Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego jako jedna z nielicznych w kraju przystąpiła do realizacji projektu mającego na celu stworzenie repozytorium uczelnianego cyfrowej kolekcji dokumentów stanowiących świadectwo naukowej, badawczej oraz dydaktycznej działalności pracowników KAAFM. Przedsięwzięcie zostało dofinansowane ze środków Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w ramach Działalności Upowszechniającej Naukę. Otwarte repozytoria instytucjonalne są w Polsce wciąż bardzo słabo rozwinięte. W Directory of Open Access Repositories zarejestrowanych jest obecnie 85 polskich repozytoriów, a w Registry of Open Access Repositories 113, ale większość z nich to w rzeczywistości nie repozytoria, a biblioteki cyfrowe. Biblioteki cyfrowe w przeciwieństwie do repozytoriów nie umożliwiają autorom samoarchiwizacji materiałów naukowych. Opierają się na digitalizacji treści istniejących pierwotnie w wersji papierowej oraz zawierają w większości utwory znajdujące się w domenie publicznej. Na rynku dostępna jest cała gama programów przeznaczonych do budowy różnego typu repozytoriów. Większość z nich została udostępniona na zasadzie otwartego kodu źródłowego (open source). Ponad połowa repozytoriów indeksowanych w bazie OpenDOAR wyko- wybór i dostosowanie oprogramowania 6\n7 rzystuje wolne oprogramowanie: DSpace (42%) oraz EPrints (26%). Oprogramowanie to rozwijane jest dzięki instytucjonalnemu oraz finansowemu wsparciu organizacji akademickich i non-profit. Organizacją wspierającą rozwój platformy DSpace jest założona w 2007 roku przez Hewlett-Packard oraz Massachussets Institute of Technology DSpace Foundation. Doboru oprogramowania dokonuje się, mając na uwadze szereg czynników, między innymi: typ instytucji wdrażającej, potrzeby użytkowników, rodzaj zasobów i koszty utworzenia repozytorium. Istotne są również ich łatwe przystosowanie do indywidualnych oczekiwań oraz twórcze wykorzystanie zarówno do celów komercyjnych, jak i niekomercyjnych. W przypadku Repozytorium Instytucjonalnego Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego kryteriami decydującymi o wyborze były przede wszystkim: bezpłatna licencja, łatwość adaptacji na potrzeby Uczelni oraz popularność oprogramowania (gwarantująca szerokie wsparcie społeczności i perspektywy jego dalszego rozwoju). Wybór padł na wiodące oprogramowanie repozytoryjne DSpace. DSpace został udostępniony na licencji BSD zgodnej z zasadami Wolnego Oprogramowania, zezwalającej na dowolne modyfikacje kodu źródłowego. Dzięki temu oprogramowanie mogło zostać dostosowane do potrzeb KAAFM zgodnie z możliwościami technicznymi i wymaganiami wizerunkowymi, organizacyjnymi oraz prawnymi. Projektując interfejs strony internetowej Repozytorium KAAFM, starano się zachować spójność ze stroną główną Uczelni i jej podstronami w zakresie funkcjonalności i wyglądu. Interfejs został podzielony na trzy części: część informacyjną w postaci paska zakładek zawierającego między innymi: informacje o projekcie, regulamin, instrukcję deponowania, aspekty prawne i dane kontaktowe; część nawigacyjną umożliwiającą przeglądanie i przeszukiwanie zbiorów i kolekcji; część główną pozwalającą zapoznać się z udostępnionymi materiałami. Planowane jest dodanie nowych zakładek informacyjnych (między innymi zawierających porady dotyczące wyszukiwania zaawansowanego) i funkcjonalności (przykładowo: możliwość komentowania zamieszczonych materiałów). Hierarchiczna struktura zbiorów (communities) Repozytorium KAAFM jest odzwierciedleniem struktury organizacyjnej Uczelni. Na jedenaście udostępnionych zbiorów składa się dorobek sześciu wydziałów, Biblioteki, Oficyny Wydawniczej AFM oraz jednostek międzywydziałowych (Studium Informatyki, Studium Języków Obcych i Studium Wychowania Fizycznego) KAAFM. Dodatkowo w każdym z wymienionych zbiorów znajdują się kolekcje (collections) w postaci artykułów naukowych, książek (bądź ich fragmentów), materiałów konferencyjnych oraz nagrodzonych prac dyplomowych. Założono również deponowanie rozpraw doktorskich. W ramach jednego zbioru można tworzyć nieograniczoną liczbę podzbiorów oraz kolekcji. Z kolei każda kolekcja może zawierać nieograniczoną liczbę pozycji. Osobami uprawnionymi do deponowania materiałów są pracownicy naukowi, doktoranci, autorzy nagrodzonych prac dyplomowych oraz pracownicy administracyjni KAAFM, posiadający konto pocztowe w Przewidziano dwa sposoby deponowania. Zalecaną formą jest autoarchiwizacja (self-archiving), polegająca na samodzielnym deponowaniu utworu przez autora. Nadanie odpowiednich metadanych i formatu dokumentowi może również przejąć redaktor repozytorium, wówczas mamy do czynienia z pośrednim umieszczeniem pracy w zasobach cyfrowych (mediated deposit). deponowanie 7\n8 przeglądanie i wyszukiwanie Proces deponowania jest intuicyjny i składa się z siedmiu kroków. Nawet początkującemu użytkownikowi nie powinien zająć więcej niż 15 minut. Weryfikacja zdeponowanej pracy trwa nie dłużej niż 2 dni robocze. W przypadku braku zastrzeżeń redaktorów zdeponowana pozycja jest dostępna w zbiorach Repozytorium niemal natychmiast po jej zatwierdzeniu. DSpace umożliwia zarchiwizowanie dokumentów w ponad dwudziestu różnych formatach najpopularniejszym z nich jest PDF. Warto przy tym zaznaczyć, iż do zdeponowanej pozycji zostaje automatycznie przypisany stały, unikalny adres URL (Uniform Resource Locator). Oznacza to, że adres nie ulegnie zmianie, nawet gdy system zostanie przeniesiony lub dokonane zostaną w nim jakiekolwiek zmiany. Poszczególne identyfikatory rejestrowane są w Handle System wszechstronnym systemie przydzielającym i zarządzającym stałymi identyfikatorami dla obiektów cyfrowych oraz innych źródeł internetowych. Takie rozwiązanie gwarantuje integralność zasobów zgromadzonych w Repozytorium. O ile deponować mogą jedynie uprawnione osoby, o tyle zgodnie z założeniami ruchu OA dostęp do zasobów Repozytorium KAAFM jest otwarty dla wszystkich. DSpace umożliwia przeglądanie zdeponowanych prac według porządku alfabetycznego, nie tylko na poziomie całego Repozytorium, ale i poszczególnych zbiorów oraz kolekcji. Możliwe jest przeglądanie alfabetycznej listy tytułów, listy autorów, słów kluczowych oraz tematów (dziedzin) reprezentowanych w Repozytorium. Dostępne jest również przeglądanie chronologiczne, według daty dodania bądź daty wydania publikacji. DSpace korzysta z wyszukiwarki o nazwie Lucene nieskomplikowanej, a zarazem niezwykle wydajnej, umożliwiającej zarówno proste, jak i zaawansowane wyszukiwanie. Możliwości programu wykraczają poza standardowe wyszukiwanie w polach tytułu, autora, słów kluczowych czy abstraktu. Słowo wpisane w wyszukiwarce będzie wyszukiwane również w pełnych tekstach wszystkich zarchiwizowanych dokumentów. Lucene posiada kilka przydatnych funkcji, jak chociażby Stop Words, dzięki czemu wyszukiwarka automatycznie ignoruje słowa, które nie wnoszą żadnej wartości do treści (obecnie ignoruje wyłącznie angielskie słowa). Wyszukiwarka umożliwia również zastosowanie podstawowych operatorów logicznych Boole a (AND, OR i NOT), pozwalających na precyzowanie (zawężanie lub rozszerzanie) wyników wyszukiwania. Pisząc o wyszukiwaniu w szerszym kontekście, warto zaznaczyć, iż DSpace jest oprogramowaniem kompatybilnym z Open Archives Inititiave-Protocol for Metadate Hatvesting (OAI-PMH). Dzięki temu zasoby zgromadzone w Repozytorium KAAFM indeksowane są przez czołowe wyszukiwarki internetowe (Google, Bing, Yahoo). Dotarcie do prac zgromadzonych w Repozytorium staje się prostsze i efektywniejsze. Pełny, otwarty dostęp do treści ułatwia ich rozpowszechnianie oraz zapewnia większą pobieralność i oglądalność. Mimo że statystyki te stawia się na drugim planie, mają one duże znaczenie dla samych autorów i użytkowników. Fakt, iż najważniejsze platformy software owe posiadają status wolnego oprogramowania, w znaczący sposób ogranicza koszty utworzenia repozytorium, pozwalając jednocześnie na ich łatwe przystosowanie do indywidualnych oczekiwań i twórcze wykorzystanie zarówno do celów komercyjnych, jak i niekomercyjnych. Zgodnie z opinią twórców oraz propagatorów idei otwartego dostępu w nauce repozytoria są elementem strategii marketingowej uczelni i narzędziem promującym naukę. W praktyce dotyczy to krajów z rozwiniętą siecią instytucjonalnych archiwów cyfrowych USA, Australia, Anglia, Niemcy. W Polsce wciąż niewielka ich liczba powoduje marginalizację tego zjawiska. podsumowanie 8\n9 Niwelując bariery w dostępie do wiedzy (głównie związane z prawami autorskimi), repozytoria zwiększają skuteczność wyszukiwania, rozpowszechniania i w rezultacie oddziaływania publikacji naukowych. Powodują, że instytucja, badacz czy konkretne odkrycie naukowe są bardziej zauważalne, doceniane oraz wykorzystywane nie tylko przez środowisko naukowe, ale też przez społeczeństwo i gospodarkę. I właśnie instytucjom i naukowcom, a w szerszym znaczeniu nauce, przynoszą najwięcej korzyści. bibliografia 1. CROW, Raym. A Guide to Institutional Repository Software. New York DRABIK, Iwona, KOPACZKA, Rafał, SZCZUDŁO, Ilona. Przystosowanie i implementacja otwartego systemu bibliotecznego Koha. W: Biuletyn EBIB [online]. 2014, nr 2 [dostęp 14 kwietnia 2014]. Dostępny w Internecie: 3. KARWASIŃSKA, Emilia, RYCHLIK, Małgorzata. Model i etapy tworzenia repozytorium instytucjonalnego na podstawie badań własnych i doświadczeń bibliotek zagranicznych. W: Informacja dla nauki a świat zasobów cyfrowych. Red. Halina Ganińska. Poznań 2008, s NIEZGÓDKA, Marek i inni. Wdrożenie i promocja otwartego dostępu do treści naukowych i edukacyjnych. Warszawa SZPROT, Jakub. Otwieranie nauki w Polsce. W: Materiały konferencyjne EBIB nr 22 [online]. Toruń: Stowarzyszenie EBIB, 2012 [dostęp 14 kwietnia 2014]. Dostępny w Internecie: 6. WOŹNIAK, Barbara. Repozytorium instytucjonalne uczelni wyższych jako forma promocji nauki. W: Biblioteka, książka, informacja i Internet Red. Zbigniew Osiński. Lublin 2010, s\n10 Urszula Juszczyk publikujesz? pochwal się tym, co robisz czyli o wdrażaniu modelu open access w Repozytorium Instytucjonalnym Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego Istotną kwestię dla otwierania zasobów naukowych stanowią rozbieżności legislacyjne. Międzynarodowa infrastruktura prawna dla otwartej nauki wciąż jeszcze pozostaje nieujednolicona. W związku z tym przyjmowane w repozytoriach instytucjonalnych rozwiązania prawne są specyficzne dla każdego typu zasobu i zależą od środowiska, dziedziny oraz dostępności narzędzi prawnych. Władze uczelni i administratorzy cyfrowych kolekcji najczęściej wykorzystują wolne licencje Creative Commons, uwzględniające właściwe dla danego kraju przepisy prawa autorskiego. Licencje CC zastępują zwykle spotykany model Wszystkie prawa zastrzeżone zapisem Pewne prawa zastrzeżone, oferując jednocześnie warunki licencyjne mniej lub bardziej restrykcyjne. Dzięki nim autor może samodzielnie określać zasady, na których chce dzielić się swoją twórczośzałożenia organizacyjne Na podstawie głównych założeń organizacyjnych i możliwości, jakie daje system DSpace, 12 lipca 2013 roku zostało wydane Zarządzenie Rektora Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego nr 27/2013, wyznaczające zasady gromadzenia, udostępniania oraz politykę bezpieczeństwa zasobów naukowych w Repozytorium KAAFM. Przyjęto, iż kolekcja będzie stanowić nie tylko archiwum trwale zabezpieczające obiekty cyfrowe, ale przede wszystkim bazę dokumentów będących własnością intelektualną pracowników KAAFM. Znajdować się w niej mają zarówno prace niepoddawane wcześniejszej recenzji wydawniczej, jak i te opublikowane, a także inne materiały związane z działalnością Uczelni. W przyszłości Repozytorium KAAFM ma stać się świadectwem naukowej, badawczej i dydaktycznej działalności kadry naukowej. W ramach idei ruchu OA, propagującej między innymi umieszczanie w Internecie publikacji bez ograniczeń technicznych, w Repozytorium KAAFM zostaną udostępnione pełne treści zdeponowanych materiałów. Ich wykorzystanie możliwe jest jedynie w niekomercyjnym charakterze. Wśród kolekcji cyfrowych dokumentów znajdą się zapowiedzi wydawnicze uzupełnione o dane bibliograficzne i spisy treści przyszłych publikacji. Redaktorzy Repozytorium KAAFM zakładają także możliwość szybkiego publikowania, pozwalającego pracownikom naukowym deponować autorskie teksty przed recenzją (pre- -printy), przyspieszając tym samym gromadzenie nieformalnych recenzji na ich temat oraz inicjując procesy komunikacji naukowej. Założenie to potwierdza zdanie biochemika Billa Hookera: Nigdy nie miałem pomysłu, którego nie można byłoby ulepszyć dzięki opowiedzeniu o nim możliwie największej liczbie ludzi i nie sądzę, żeby ktoś kiedykolwiek takowy miał [Hooker, 2006]. kwestie legislacyjne 10\n11 promocja cią z innymi [Siewicz, 2012]. W Repozytorium KAAFM, na mocy wspomnianego już zarządzenia, zastosowanie znalazły dwie opcje: dla pracowników etatowych (publikujących utwory powstałe w ramach wykonywania obowiązków wynikających ze stosunku pracy) przeznaczone są wszystkie, objęte międzynarodowym projektem, wolne licencje CC; natomiast dla pracowników spoza Uczelni, ale publikujących w Oficynie Wydawniczej AFM lub poza nią, opracowana została licencja KA (jej wzór stanowi załącznik nr 1 do wymienionego zarządzenia). Po dopełnieniu formalności we wrześniu 2013 roku udostępniono wersję testową Repozytorium KAAFM. Wkrótce potem rozpoczęły się spotkania, na których władzom Uczelni oraz pracownikom naukowym zaprezentowano funkcjonalności systemu. Były to prezentacje podczas posiedzeń: Rady Bibliotecznej, Komisji ds. Jakości Kształcenia oraz Rad Wydziałowych. Uruchomieniu Repozytorium towarzyszyła kampania informacyjna, obejmująca między innymi: notkę prasową w uczelnianym czasopiśmie U Frycza, dystrybucję ulotek newslettery z aktualnościami dotyczącymi działalności Repozytorium. Zaplanowano również cykl szkoleń adresowany do pracowników naukowych KAAFM, przybliżający zagadnienia związane z ruchem OA, ideą tworzenia repozytoriów instytucjonalnych, korzyściami płynącymi z deponowania (zarówno dla autorów publikacji, jak i dla uczelni oraz studentów). Część warsztatowa szkoleń, oprócz prezentacji systemu, zakłada też symulację deponowania oraz dyskusję dotyczącą aspektów prawnych. Na potrzeby szkoleń opracowano Poradnik dla autorów oraz Instrukcję deponowania materiały zawierające najważniejsze informacje, odpowiedzi na najczęściej zadawane pytania i porady pozwalające na szybkie zapoznanie się z systemem. Na luty 2014 roku przewidziano zakończenie wdrożenia systemu i udostępnienie finalnej wersji strony www Repozytorium KAAFM. Po trzydziestu latach od pojawienia się poczty elektronicznej, Internet w końcu wydaje się realizować pokładane w nim nadzieje bycia międzynarodową platformą konwersacji, wymiany myśli, twórczości i informacji. Użyteczność tej platformy skusiła także wielu uczonych. Tradycyjne formy komunikacji naukowej sprowadzały się do konferencji oraz recenzowanych artykułów Internet zaoferował kanały, które są bardziej otwarte, transparentne, znacznie szybsze i zachęcały do współpracy [Szczęsny, 2013]. Samo stworzenie cyfrowej kolekcji materiałów naukowych w systemie repozytoryjnym nie jest zatem ostatecznym zadaniem. Kolejnym krokiem jest zwiększenie jego widoczności w Internecie, za sprawą optymalizacji systemu pod kątem współpracy z wyszukiwarkami specjalistycznymi typu Google Scholar czy BASE, a także udostępnienia danych dla multiwyszukiwarek typu OpenSearch czy też spełnienia wymogów formalnych i technicznych, pozwalających na wymianę informacji w agregatorach danych. Nieodzowne staje się wykorzystanie w tym celu protokołu OAI-PMH (Open Archives Initiative Protocol for Metadata Harvesting) lub postaci pliku XML [Kurs, b.r.]. Dzięki przyjęciu takiego modelu Repozytorium KAAFM jest w stanie zaistnieć w dużych serwisach typu OpenDOAR (Directory of Open Access Repositories), ROAR (Registry of Open Access Repositories) czy Driver (Digital Repository Infrastructure Vision for European Research). Niezwykle istotną funkcją repozytorium jest właśnie jego interoperacyjność, dająca możliwość eksportowania ważnych danych do zewnętrznych systemów, a tym samym ułatwia wyszukiwanie ich na różnych poziomach w międzynarodowych projektach. Repozytorium KAAFM staje się więc jednym z istotniejszych narzędzi ułatwiających pracownikom naukowym zaistnienie nie tylko w lokalnym środowisku naukowym, ale także na arenie ogólnokrajowej czy nawet międzynarodowej. Upowszechnianie w Internecie wyników pracy przez ludzi nauki staje się już obligatoryjną formą aktywności zawodowej, ma widoczność w Internecie 11\n12 otwieranie polskich zasobów ona przełożenie na możliwość dotarcia do szerszej grupy odbiorców, wzrost liczby cytowań, zwiększenie widoczności i poczytności publikacji czy też na podniesienie prestiżu jednostki naukowej. Deponowanie dokumentów w repozytoriach instytucjonalnych ma także swoje praktyczne zastosowanie dla pracowników naukowych ułatwia zarządzanie swoimi dokumentami i tworzenie prywatnej bazy autorskich zasobów edukacyjnych. W ciągu dekady na różnych szczeblach związanych z nauką toczy się dyskusja dotycząca potrzeby otwierania polskich zasobów wydawniczych oraz polityki otwartego dostępu do publikacji wydawanych przez komercyjne podmioty. Być może w perspektywie czasu wypracowane zostanie rozwiązanie na poziomie liczących się instytucji, może nawet na poziomie krajowym. Zapowiedzią tych zmian wydaje się wspólne stanowisko PAN i KRASP z lipca 2013 roku W sprawie zasad otwartego dostępu do treści publikacji naukowych i edukacyjnych [Stanowisko, b.r.]. Jego 3 punkt stanowi: Jako preferowany kierunek wdrażania modeli OA należy przyjąć tryb repozytoryjny, przy równoczesnym rekomendowaniu autorom publikacji stosowania zasady udzielania niewyłącznych licencji wydawniczych. Niezbędne jest w związku z tym podjęcie skoordynowanych działań prowadzących do wdrożenia w Polsce spójnego systemu rozwiązań repozytoryjnych, służącego podnoszeniu widoczności powstałych w Polsce publikacji, a w przyszłości dalszego rozwoju zakresu stosowania modeli otwartych w nauce i edukacji [Stanowisko, b.r.]. W oczekiwaniu na wprowadzenie zmian w tradycyjnym obiegu publikacji naukowych coraz popularniejszym zjawiskiem jest tworzenie przez badaczy blogów będących platformą wymiany myśli i wyników pracy. Jak stwierdziła Inna Kouper: Naukowiec aktywny online powinien też zajmować publiczne stanowisko wobec ważnych społecznie kwestii, które dotykają jego zainteresowań badawczych [Wolne licencje w nauce, 2013]. Blogi naukowe ewoluowały z uczelnianych stron, na których zamieszczano informacje na temat rozwoju pracy badawczej, publikowano zestawienia bibliograficzne czy relacje z konferencji. Mamy zatem do czynienia z wartościowym uzupełnieniem tradycyjnego modelu obiegu wiedzy, opartego głównie na publikacjach drukowanych. Interesującej odpowiedzi na pytanie, z jakim skutkiem odbywa się upublicznianie wyników pracy naukowej w Internecie, udziela na swoim blogu Emanuel Kulczycki, który zdecydował się oprócz wersji drukowanej udostępnić swoją publikację Teoretyzowanie komunikacji w formie darmowego e-booka w kilku serwisach. Po upływie stosunkowo krótkiego czasu efekty były co najmniej zadowalające książka została pobrana lub przeglądana ponad 1500 razy w ciągu miesiąca. Oprócz tego, dzięki informacji o książce na blogu pierwsze zamówienia u Wydawcy pojawiły się już tego samego dnia, co informacja o książce [Kulczycki, 2012]. 12\n13 bibliografia 1. HOFMOKL, Justyna i inni. Przewodnik po otwartej nauce [online]. Warszawa: ICM UW, 2009 [dostęp 12 grudnia 2012]. Dostępny w Internecie: 2. HOOKER, Bill. The Future of Science is Open. Part 1: Open Access. W: 3 Quarks Daily [online]. 30 October 2006 [dostęp 4 kwietnia 2014]. Dostępny w Internecie: 3. KOZIERSKI, Piotr i inni. Open Access. Analiza zjawiska z punktu widzenia polskiego naukowca [online]. Poznań Kraków: Impuls, 2013 [dostęp 4 marca 2014]. Dostępny w Internecie: 4. KULCZYCKI, Emanuel. Czy warto było udostępnić książkę na licencji CC? W: Warsztat badacza [online]. 11 kwietnia 2012 [dostęp 30 marca 2014]. Dostępny w Internecie: 5. Kurs Repozytoria cyfrowe dla małych instytucji kultury. W: Federacja Bibliotek Cyfrowych [online]. [dostęp 15 marca 2014]. Dostępny w Internecie: 6. NIEZGÓDKA, Marek i inni. Wdrożenie i promocja otwartego dostępu do treści naukowych i edukacyjnych. Praktyki światowe a specyfika polska. Przewidywane koszty, narzędzia, zalety i wady [online]. Warszawa: ICM, 2011 [dostęp 5 stycznia 2013]. Dostępny w Internecie: 7. SIEWICZ, Krzyszof. Otwarty dostęp do publikacji naukowych. Kwestie prawne [online]. Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, 2012 [dostęp 4 stycznia 2013]. Dostępny w Internecie: K_Siewicz_Otwarty_dostep_do_publikacji_naukowych.pdf?sequence=4. 8. Stanowisko Prezydium KRASP i Prezydium PAN z dnia 5 lipca 2013 r. w sprawie zasad otwartego dostępu do treści publikacji naukowych i edukacyjnych. W: Polska Akademia Nauk [online]. [dostęp 15 listopada 2013]. Dostępny w Internecie: images/stories/pliki/2013/wiadomo%25c5%259bci_biez/stanowisko_krasp-pan_open_access.pdf. 9. SZCZĘSNY, Paweł. Otwarta nauka czyli dobre praktyki uczonych [online]. Toruń: Stowarzyszenie EBIB, 2013 [dostęp 20 stycznia 2014]. Dostępny w Internecie: 10. Wolne licencje w nauce. Instrukcja [online]. Red. Klaudia Grabowska, Kamil Śliwowski. Biblioteka Otwartej Nauki, 2013 [dostęp 15 grudnia 2013]. Dostępny w Internecie: 13\n14 Aneta Januszko-Szakiel, Urszula Juszczyk erika Repozytorium Instytucjonalne Kr akowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego korzyści i wyzwania Implementacja systemu repozytoryjnego w uczelniach wyższych, z jednej strony rodzi szanse dla promocji publikacyjnego dorobku akademickiej społeczności i budowania prestiżu uczelni, z drugiej stawia twórców repozytorium przed wyzwaniem rozwijania kolekcji i systematycznego pozyskiwania zasobu. Twórcy repozytoriów instytucjonalnych podkreślają, że sama implementacja systemu repozytoryjnego nie wystarczy. Kolejnym krokiem w kierunku zapewnienia zrównoważonego rozwoju kolekcji dokumentów powinno być opracowanie strategii promocji repozytorium wśród pracowników naukowych uczelni [Rychlik, Karwasińska, 2011a]. Warto wskazać korzyści, które wynikają ze składowania i otwartego udostępniania dorobku publikacyjnego w repozytorium. Rozpowszechnianie własnych prac w modelu open access umożliwia innym naukowcom i badaczom czytanie oraz cytowanie treści [Foster, Gibbons, 2005]. Czynnikiem decydującym o współtworzeniu repozytorium przez pracowników naukowych jest korzystanie z repozytorium użytecznego narzędzia w pracy naukowej. Przede wszystkim ma się do dyspozycji umieszczone tam swoje artykuły i teksty naukowe wraz z ich dokładnym opisem bibliograficznym; unika się tym samym kłopotliwego nieraz poszukiwania w celu przywołania czy zacytowania swoich prac naukowych opublikowanych przed laty w pracach zbiorowych i czasopismach, które akurat w trakcie kolejnych domowych remontów gdzieś się zapodziały lub znajdują się nie w tym, co należy miejscu i trzeba wiele czasu aby je odnaleźć; dostęp do swoich tekstów naukowych umieszczonych w wirtualnej przestrzeni jest możliwy z każdego miejsca geograficznego w Polsce i w świecie (musi być tylko zapewniony dostęp do komputera); ułatwiona zostaje wymiana myśli naukowej, gdyż pytany czasem o swoje publikacje lub cytowane w nich inne prace nie muszę ich kserować, wręczać osobiście lub wysyłać tradycyjna pocztą, lecz wystarczy, że podam linki do swoich tekstów; ostatnią wreszcie zaletą idei otwartego Repozytorium jest możliwość popularyzacji swoich tekstów, które są w ten sposób dostępne dla każdego znającego język polski i/lub angielski w Polsce i na świecie; narzędzia statystyczne, w które zaopatrzone jest repozytorium uniwersyteckie pozwala śledzić zainteresowanie danym artykułem naukowym (wyrażające się w liczbie ściągnięć lub wejść ) w dowolnym okresie czasu [Rychlik, Karwasińska, 2011a]. Nie sposób pominąć roli repozytoriów w zwiększaniu widoczności dorobku oraz wpływu na wyniki cytowań. Powszechnie stosowanym narzędziem do analizy 14\n15 cytowań dorobku publikacyjnego jest bezpłatny program Publish or Perish (Publikuj albo Przepadniesz). Publish or Perish czerpie dane bezpośrednio z Google Scholar i na tej podstawie automatycznie wylicza wiele wskaźników dla Author Impact i Journal Impact [Informacje dla pracowników, 2011]. Jednak podstawą wszelkich wyliczeń są treści indeksowane w Google Scholar. Można na przykład udostępnić dokument na stronie domowej, jednak doświadczenia pokazują, że przynosi to różne skutki: kiedy sami chcemy zgłosić do Google Scholar jakiś artykuł zamieszczony na swojej stronie domowej, to nie zawsze się to udaje. Przerabiałem to wielokrotnie Google Scholar czasami od razu załapie, czasami zajmuje to kilka miesięcy, czasami materiał nie jest w ogóle uwzględniany. Dlatego repozytoria są tak dobrym rozwiązaniem. Zamieściłem już w repozytorium wiele materiałów i za każdym razem w Google Scholar materiały były widoczne już po 7-10 dniach! To jest naprawdę bardzo szybko. I co ważne, dzięki odpowiednim metatagom wszystko jest na swoim miejscu to znaczy poprawnie jest zdefiniowany autor, słowa kluczowe. Jeśli naukowcy i osoby zarządzające uczelniami wyższymi chcą zwiększyć widoczność dorobku kadry, ich indeksy Hirscha i liczbę cytowań, to powinni zakładać i rozwijać repozytoria instytucjonalne [Kulczycki, 2012a]. Mechanizmy powszechnie stosowane w repozytoriach (Open Access Initiative Protocol for Metadata Harvesting) sprawiają, że zdeponowane dokumenty są sprawnie indeksowane przez zewnętrzne serwisy sieciowe (Google, Yahoo, Google Scholar, OAIster, Driver, ROAR, DART-Europe, Federacja Bibliotek Cyfrowych). Tym samym efekty prac naukowo-badawczych zyskują szansę na szerszy odbiór [Karwasińska, Rychlik, 2011b, s. 116]. Ma to szczególne znaczenie dla naukowców zajmujących się humanistyką i naukami społecznymi. Różnice bibliometryczne widać na wykresie [Rychlik, 2013]. Deponowanie treści w repozytoriach i ich widoczność w Google Scholar zwiększają również szanse na pozyskanie grantów z Narodowego Centrum Nauki. Do 2012 roku oficjalnym źródłem indeksu Hirscha i liczby cytowań dla NCN była baza Web of Science, dyskryminująca humanistów. Dopuszczenie przez NCN podawania we wnioskach grantowych łącznej liczby cytowań oraz indeksu H na podstawie Web of Science lub Publish or Perish ma ogromne znaczenie szczególnie dla humanistów. W dokumentacji konkursowej z 15 czerwca 2012 roku NCN zawarł informację, że: dla paneli HS (nauki humanistyczne i społeczne) należy podać łączną liczbę cytowań wszystkich dotychczasowych publikacji bez autocytowań oraz indeks H (źródło: Web of Science lub Publish or Perish) [Kulczycki 2012b]. Upowszechnienie wyników prac naukowo-badawczych w repozytorium przekłada się również na korzystniejszą ocenę parametryczną uczelni. Małgorzata Rychlik Wykres 1. Porównanie liczby prac, liczby cytowań oraz indeksu Hirscha dla baz Web of Science i Publish or Perish (dane z 16 września 2013). [Rychlik, 2013] 15\n16 podkreśla, że im większa widoczność dorobku i potencjalnie więcej cytowań mają pracownicy naukowi, tym ocena jest wyższa. Znaczenie ma jednak nie tylko upowszechnienie pojedynczych prac naukowców. Autorka zauważa, że coraz istotniejsze jest uczynienie z repozytorium uczelnianego platformy lub quasi-platformy wydawniczej do prezentowania zawartości uczelnianych czasopism naukowych. Jest to o tyle istotne, iż Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego w komunikacie w sprawie kryteriów i trybu oceny czasopism naukowych podało, iż czasopisma nieposiadające współczynnika wpływu Impact Factor (czasopisma z listy B) w pierwszym etapie są oceniane według następujących kryteriów: posiadanie przez czasopismo czynnej i aktualnej strony internetowej zawierającej co najmniej następujące informacje o czasopiśmie naukowym: tytuł, numer ISSN, wykaz członków rady naukowej, informacje dla autorów, informacje dotyczące procedur obowiązujących w czasopiśmie oraz informacje dotyczące redakcji czasopism. Zatem w interesie uczelni leży publikowanie czasopism naukowych w Internecie, a repozytoria mogą być w tym pomocne. Rychlik podkreśla również wpływ repozytoriów na widoczność uczelni w rankingach Ranking Web of Universities oraz Ranking Web od Repositories. Wiodące uniwersytety mają repozytoria zajmujące wysokie miejsca w rankingu repozytoriów. Decydujący wpływ na miejsce w tychże rankingach ma polityka obligatoryjnej archiwizacji prac [Rychlik, 2013]. Właściwie wszystkie repozytoria sygnalizują problem z systematycznym napływem prac [Westrienen, Lynch, 2005]. Obligatoryjność deponowania jest uznawana za najefektywniejszą metodę systematycznego zapełniania repozytorium. Wyniki badań pokazują, że w instytucjach, w których autoarchiwizacja jest wymogiem, aż 80% pracowników naukowych samodzielnie deponuje swoje prace [Swan, Brown, 2004; Rychlik, Karwasińska, 2011a]. Natomiast w przypadku fakultatywności deponowania do repozytorium trafia jedynie około 15% dorobku naukowego [Sale, 2006; Rychlik, Karwasińska, 2011a]. Po wprowadzeniu obowiązkowej archiwizacji na Uniwersytecie w Liége, w ciągu roku liczba prac zwiększyła się z niecałego tysiąca do 14 tysięcy [Rentier, 2010; Rychlik, Karwasińska, 2011a]. Terminem otwarty mandat określa się nałożenie przez władze jednostki naukowej zobowiązania, aby wszystkie powstające w ramach jednostki publikacje były rozpowszechnianie w taki sposób, aby każdy mógł mieć do nich dostęp w miejscu i w czasie przez siebie wybranym oraz miał możliwość nieodpłatnego i nieograniczonego technicznie korzystania z nich zgodnie z właściwymi przepisami o dozwolonym użytku lub o innych wyjątkach przewidzianych w przepisach prawa [Siewicz, b.r.]. Wprowadzenie otwartego mandatu wobec publikacji naukowych powstających w ramach jednostki naukowej może zostać uwzględnione w Regulaminie nabywania, korzystania i ochrony własności intelektualnej (wydawany na podstawie art. 86c ustawy z dnia 27 lipca 2005 roku Prawo o szkolnictwie wyższym Dz.U. nr 164, poz z późn. zm.). Potrzebne jest przyjęcie następujących założeń: wobec osób zatrudnionych przez jednostkę naukową na umowę inną niż umowa o pracę: wprowadzenie wymogu przenoszenia autorskich praw majątkowych do publikacji naukowych powstałych w wyniku wykonywania umów albo obowiązku udzielania jednostce naukowej szerokiej licencji na korzystanie z tych publikacji; wobec pracowników naukowych: wykorzystanie przysługującego jednostce naukowej pierwszeństwa publikacji utworu naukowego pracownika i realizowanie tego pierwszeństwa za wynagrodzeniem albo zezwolenie pracownikowi na samodzielną publikację w wybranym wydawnictwie z jednoczesnym zobowiązaniem do umieszczenia publikacji w otwartym dostępie w repozytorium jednostki naukowej. 16\n17 Z uwagi na dopuszczoną w prawie autorskim swobodę umów, także pracownicy mogliby zobowiązać się w umowie do przeniesienia swych praw na jednostkę naukową lub udzielania jej szerokiej licencji na korzystanie z ich publikacji naukowych [Siewicz, b.r.]. Według Registry of Open Access Repository Material Archiving Policies około 350 instytucji wprowadziło obligatoryjną autoarchiwizację prac. Komunikacja stanowi kluczowy element badań naukowych. Odkrycia naukowców i coraz rozleglejsza wiedza ograniczyłyby się bez komunikacji jedynie do ich umysłów i nie znalazłyby one odpowiedniej formy do zastosowania w rzeczywistości. W rozpowszechnianiu wyników pracy naukowej wciąż najbardziej popularne jest umieszczenie tychże wyników w artykułach poddanych procesowi recenzji. Bezsprzecznym wydaje się równocześnie fakt, iż finansowane ze środków publicznych badania naukowe powinny przynosić korzyści wszystkim, a nie trafiać jedynie do drogich czasopism. Stąd coraz częściej spotykane działania instytucji państwowych na rzecz upubliczniania wyników badań. Mamy z nimi do czynienia zarówno na szczeblu lokalnym (w obrębie danego państwa), jak i globalnie w ramach projektów Komisji Europejskiej (Siódmego Programu Ramowego 7PR oraz programu Horyzont 2020). Założenia wspomnianych projektów gwarantują całkowicie otwarty dostęp do publikacji, a nawet stworzenie portalu obejmującego wszystkie publikacje i zbiory, powstałe w trakcie realizacji projektu. W Polsce do listy bieżących priorytetów resortu nauki przypisano miedzy innymi dostęp do wyników badań finansowanych ze środków publicznych. Zależy nam na tym, by na przełomie 2015/2016 roku 60% tych badań było już dostępnych [Minister Kudrycka, 2012]. Jednym z elementów infrastruktury, na którą Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego przeznaczyło 12 mld złotych, jest system POL-on, będący kompletną bazą informacji o nauce i szkolnictwie wyższym w Polsce, oraz Wirtualna Biblioteka Nauki, która otworzyła naukowcom i studentom powszechny i bezpłatny dostęp do światowej literatury naukowej [POL-on, b.r.]. Informacje gromadzone przez system są swego rodzaju drogowskazem w decyzjach ministerstwa o założeniach budżetowych dotyczących kształcenia i pomocy materialnej dla uczelni wyższych. Wsparciem dla systemu POL-on ma być finansowany przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju Interdyscyplinarny system interaktywnej informacji naukowej i naukowo- -technicznej. Zadanie o nazwie SYNAT powierzono 16 jednostkom naukowym pod kierownictwem Interdyscyplinarnego Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego Uniwersytetu Warszawskiego. Jego celem jest utworzenie uniwersalnej, otwartej, repozytoryjnej platformy hostingowej i komunikacyjnej dla sieciowych zasobów wiedzy dla nauki, edukacji i otwartego społeczeństwa wiedzy [SYNAT, b.r.]. Wszystkie wyżej wspomniane działania łączy ze sobą zadanie tworzenia sieci repozytoriów instytucjonalnych, z których treści (metadane) mogłyby być masowo eksportowane do serwisu Polskiej Bibliografii Naukowej (będącej częścią system POL-on). W związku z wizją, iż w przyszłości PBN może posłużyć jako podstawa parametryzacji jednostek naukowych w zakresie publikacji naukowych, całkiem zasadne zdaje się promowanie repozytoriów instytucjonalnych i dążenie do obligatoryjności deponowania. Repozytoria instytucjonalne to niewątpliwie szansa dla społeczności akademickiej oraz uczelni. Pracownicy otrzymują możliwość promowania własnego dorobku wśród szerokich kręgów użytkowników na całym świecie. Władzom uczelni natomiast repozytoria otwierają drogę do sukcesu. Wystarczy tylko, że tworząc politykę rozwoju repozytorium, odniosą się do zaleceń Deklaracji Berlińskiej (spotkanie Berlin 3 z 2005 roku w Uniwersytecie w Southampton), będącej źródłem rekomenda- 17\n18 cji mówiącej o wprowadzeniu wymogu w stosunku do pracowników naukowych danej instytucji, deponowania wszystkich opublikowanych artykułów w repozytoriach otwartych. Jest to niewątpliwie krok odważny i wymagający pokonania bariery mentalnej i przyzwyczajeń kadry naukowo-dydaktycznej, ale równocześnie jest świadectwem zrozumienia wymogów sprawnego i efektywnego funkcjonowania współczesnej nauki. Z powodzeniem, na podstawie obligatoryjności deponowania, funkcjonują wybrane repozytoria australijskie, fińskie, portugalskie [Rychlik, Karwasińska, 2011a]. 18\n19 bibliografia 1. FOSTER, Nancy Fried, GIBBONS, Susan. Understanding Faculty to Improve Content Recruitment for Institutional Repositories. W: D-Lib Magazine [online]. 2005, t. 11, nr 1 [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 2. Informacje dla pracowników. W: Biblioteka Politechniki Łódzkiej [online]. 26 maja 2011 [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 3. KULCZYCKI, Emanuel. NCN i autocytowania humanistów jak to z nimi jest? W: Warsztat badacza [online]. 29 czerwca 2012b [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 4. KULCZYCKI, Emanuel. Repozytorium jest ważne dla naukowców i uczelni. AMUR jako wzór. W: Warsztat badacza [online]. 21 czerwca 2012a [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 5. Minister Kudrycka o efektach reform i priorytetach resortu. W: Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego [online]. 21 października 2012 [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 6. POL-on. System informacji o szkolnictwie wyższym [online]. [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 7. RENTIER, Bernard. Wprowadzanie w życie uniwersytetu polityki otwartego dostępu do wiedzy. W: II Międzynarodowa Konferencja Open Access w Polsce. V Konferencja EBIB Internet w bibliotekach, Toruń, stycznia 2010 roku [online]. Warszawa 2010 [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 8. RYCHLIK, Małgorzata, KARWASIŃSKA, Emilia. Polowanie na zasób czyli strategia pozyskiwania dokumentów do repozytorium AMUR (Adam Mickiewicz University Repository). W: Otwarte zasoby wiedzy. Nowe zadania uczelni i bibliotek w rozwoju komunikacji naukowej [online]. 2011a [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 9. RYCHLIK, Małgorzata, KARWASIŃSKA, Emilia. W kierunku uczelnianego repozytorium cyfrowego. W: Cyfrowy świat dokumentu. Red. Henryk Hollender. Warszawa 2011b. 10. RYCHLIK, Małgorzata. Wpływ repozytorium instytucjonalnego na upowszechnianie dorobku naukowego uczelni. W: Repozytorium Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza [online]. 31 października 2013 [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: https://repozytorium.amu.edu.pl/jspui/handle/10593/ SALE, Arthur. Comparison of IR content policies in Australia. W: First Monady [online]. 2006, nr 11(4) [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 12. SIEWICZ, Krzysztof. Prawne możliwości wprowadzenia otwartego mandatu wobec publikacji naukowych. W: Centrum Otwartej Nauki [online]. [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 13. SWAN, Alma, BROWN, Sheridan. Authors and open access publishing. W: Learned Publishing [online]. 2004, nr 17, s [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 14. SYNAT. System nauki i techniki [online]. [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 15. WESTRIENEN, Gerard van, LYNCH, Clifford A. Academic Institutional Repositories. W: D-Lib Magazine [online]. 2005, t. 11, nr 9 [dostęp 16 czerwca 2014]. Dostępny w Internecie: 19\n20 Aneta Dąbek, Justyna Mucha wolontariat w Bibliotece Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego Pierwszym dokumentem regulującym sprawy wolontariatu w polskim prawodawstwie jest Ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie obowiązująca od kwietnia 2003 roku (znowelizowana w marcu 2010 roku). III rozdział w całości dotyczy wolontariatu. Określono w nim między innymi: które podmioty mogą korzystać z pracy wolontariuszy; jakie wymagania powinien spełniać wolontariusz, aby wykonać określone zadania; jaką formę i treść powinno zawierać porozumienie będące podstawą współpracy między wolontariuszem a placówką. W ustawie sprecyzowano również obowiązki korzystającego wobec wolontariuszy oraz omówiono świadczenia przysługujące wolontadefinicja wolontariatu Działania wolontariackie towarzyszą człowiekowi od zawsze, choć samo pojęcie wolontariat w jego obecnym rozumieniu jest terminem dość młodym. Wśród ludzi stopniowo rozwija się przeświadczenie, że dobrowolna praca na rzecz innych ma sens i wartość. Ich zaangażowanie w sprawy społeczne sprawia, że udaje się rozwiązać wiele problemów i pomóc tym, którzy tego potrzebują. W Polsce pojęcie wolontariat pojawiło się wraz z rozwojem organizacji pozarządowych po roku Bezpłatne, świadome i bezinteresowne działanie na rzecz innych, wykraczające poza związki rodzinno-koleżeńsko- -przyjacielskie to definicja Centrum Wolontariatu w Warszawie [Podstawowe pojęcia, 2013]. Trafną definicję wolontariatu podali również Danuta Lalak i Tadeusz Pilch, stwierdzając, że w tradycyjnym znaczeniu jest to praktyka bez wynagrodzenia dla nauczenia się zawodu. Współcześnie termin ten jest stosowany na określenie bezpłatnej, dobrowolnej, ochotniczej i świadomej pracy stałej lub okazjonalnej na rzecz innych [Lalak, Pilch, 1999, s. 335]. Nie trzeba być altruistą i filantropem nastawionym tylko na dawanie, aby zostać wolontariuszem. Mimo że świadczenie wolontariatu nie dostarcza finansowych korzyści z pracy, to przyczynia się do rozwoju potencjału społecznego jednostki i przynosi wiele niematerialnych korzyści. Poszerza zakres społecznych relacji, zapewnia poczucie sensu i rozwija kompetencje społeczne [Giermanowska, 2011, s ]. Biorąc udział w tego rodzaju inicjatywie, można wyrazić samego siebie, realizować swoje pasje i czuć się częścią zespołu. Wolontariat uczy także podejmowania regularnej aktywności i sprawnego organizowania własnego czasu. Jest to szczególnie ważne dla osób młodych, dopiero kształtujących swoją tożsamość zawodową. Wkraczając na rynek pracy, są na nim bardziej zorientowani, a to z kolei zwiększa ich szanse na zatrudnienie. regulacje prawne 20\n21 wolontariat w Bibliotece KAAFM riuszom. Działalność wolontariuszy w Polsce normalizuje także Rozporządzenie Ministra Polityki Społecznej, określające warunki angażowania wolontariuszy w placówkach opiekuńczo-wychowawczych, oraz Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu, określające tryb angażowania wolontariuszy w pedagogicznych poradniach psychologicznych. W innych ustawach również można znaleźć zapis o możliwości korzystania z pomocy wolontariuszy, jednak już bez dokładnego określania ich zasad. Wolontariat może wyrażać się w przeróżny sposób. W zależności od przyjętych kryteriów istnieje wiele jego rodzajów. European Volunteer Center i Association of Voluntary Service Organisations wyróżniają dwa główne typy pracy wolontariackiej: praca w pełnym oraz niepełnym wymiarze godzin, podobnie jak w przypadku pracy odpłatnej [Moroń, 2009, s ]. Zgodnie z definicjami wymienionych organizacji, pracę w niepełnym wymiarze czasu, to znaczy kilka godzin tygodniowo lub miesięcznie, można potraktować jako pomoc nieformalną lub pracę w granicach struktur organizacji non-profit. Natomiast wolontariat w pełnym wymiarze czasu odbywa się stale, w określonym przedziale czasowym. W polskich warunkach ten rodzaj aktywności dotyczy najczęściej pracowników z innych państw realizujących różnego rodzaju programy wolontariackie. Pomysł włączenia wolontariuszy w codzienną działalność Biblioteki Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego pojawił się pod koniec 2012 roku. Postanowiono rozszerzyć ofertę Biblioteki o wolontariat, który zarówno samej instytucji, jak i ochotnikom ma pomóc w rozwoju i dać powody do satysfakcji. Pierwszym krokiem było zgromadzenie wiedzy na temat organizacji tego typu formy współpracy oraz poznanie podstaw prawnych. Następnie wyznaczono prace, które można powierzyć wolontariuszom. Zaliczono do nich: testowanie zarówno zintegrowanego systemu bibliotecznego Koha, jak i związanych z nim tłumaczeń; porządkowanie księgozbioru w Czytelni Głównej i w magazynie; pomoc w obsłudze użytkowników w Czytelni Głównej, w Wypożyczalni oraz w realizacji zamówień magazynowych; porządkowanie nadsyłanych do Biblioteki darów. Wolontariuszy zaproszono również do współpracy przy tworzeniu dziedzinowych źródeł informacji i uczelnianego repozytorium. Podczas określania zadań zwrócono uwagę, by były to czynności ciekawe, rozwijające i typowe dla biblioteki naukowej, a wolontariusze podczas wykonywania tych prac mogli czuć się potrzebni. Oferta wolontariatu została skierowana do studentów kierunku Informacja Naukowa i Bibliotekoznawstwo Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz umieszczona na stronie internetowej instytutu. Zachętę do współpracy stanowiła obietnica pierwszeństwa w przypadku ubiegania się o miejsce praktyki lub pracy. W spotkaniu informacyjnym zorganizowanym 7 stycznia 2013 roku wzięło udział blisko 20 osób. Udzielono im informacji na temat instytucji, projektów, w które chce się ich zaangażować, oczekiwań i korzyści wynikających ze współpracy. Biorąc pod uwagę, że są to osoby młode, w trakcie studiów, przyjęto zasadę, iż sami zdecydują, jaką pracę i w jaki dzień chcą wykonać. Opiekun wolontariuszy na bieżąco ustalał grafik, konsultując go z pracownikami poszczególnych działów Biblioteki, do których skierowano ochotników. W ciągu kilku dni z grona zainteresowanych wyłoniła się 17 osobowa grupa wolontariuszy, z którymi zawarto ustne porozumienie i wprowadzono w działalność statutową instytucji. Pierwsi wolontariusze w styczniu spotkali się z pracownikami Działu Opracowania, by poznać wprowadzany przez Bibliotekę system Koha i wziąć udział w testowaniu kolejnych wersji tłumaczenia OPAC. 21\n22 Mając na uwadze zapisy prawne, podpisano umowy z 13 aktywnie zaangażowanymi w pracę w Bibliotece wolontariuszkami i do nich skierowano ankietę mającą na celu scharakteryzowanie sylwetki wolontariusza Biblioteki KAAFM. Ankietę, złożoną z 16 pytań, rozesłano za pomocą serwisu ebadania.pl. Odpowiedzi uzyskano od 11 osób. Z informacji zebranych w toku badania wynika, że wolontariuszki w przeważającej części uczęszczały na studia drugiego stopnia (9 spośród badanych osób). Pięć z nich zaangażowało się po raz kolejny w pracę jako wolontariusz, a pozostałe po raz pierwszy spróbowały swoich sił w tej formie pracy. Spośród wolontariuszek, które miały już doświadczenia związane z wolontariatem, cztery zadeklarowały, że do tej pory uczestniczyły przede wszystkim w projektach lokalnych, a dwie w krajowych. Tylko jedna osoba brała udział w międzynarodowych obozach zwanych workcampami. Trzy z pięciu osób, mających już doświadczenia związane z wolontariatem, zadeklarowały, że projekty, w które się angażowały, były związane z kierunkiem studiów. Swoje zaangażowanie w wolontariat biblioteczny statystyczna wolontariuszka motywowała chęcią zdobycia doświadczenia, wiedzy i nowych umiejętności. Mniejszą wagę przywiązała do pracy dla własnej satysfakcji i przyjemności. Na pracę wolontariacką postanowiła przeznaczyć tygodniowo od 3 do 5 godzin, a w przyszłości planuje wykonywać zawód bibliotekarza. Ankietowane osoby były zgodne co do tego, że posiadanie wiedzy z zakresu informacji naukowej i bibliotekoznawstwa ma znaczenie w pracy wolontariusza w bibliotece. Oceniły one przydatność zdobytej podczas studiów wiedzy jako umiarkowaną lub dużą. Na pytanie, czy w trakcie wolontariatu w Bibliotece KAAFM zmieniło się wyobrażenie wolontariuszy o pracy w tego typu instytucji, ponad połowa z nich odpowiedziała przecząco. Pozostałe osoby przyznały, że nastąpiła zmiana ich postrzegania zawodu bibliotekarza. Kolejnym poruszonym w badaniu zagadnieniem były przeszkody i czynniki decydujące o podjęciu pracy w charakterze wolontariusza. Respondentki uznały, że pracę wolontariacką uniemożliwia lub utrudnia brak wolnego czasu. Ponadto jako istotną przeszkodę wskazały także brak motywacji i wiary we własne siły. Na ostatnim miejscu znalazły się brak odpowiednich umiejętności oraz wiedzy. Źródłem satysfakcji wolontariuszek okazało się zdobywanie nowych doświadczeń i wiedzy. Za mniej istotne uznały nabywanie umiejętności komunikacyjnych oraz potrzebę samorealizacji i bycia użytecznym. Ankietowane były zgodne co do tego, że wolontariat może być startem do kariery zawodowej. W odpowiedziach wielokrotnie pojawiały się opinie świadczące, że daje on możliwość zdobycia doświadczenia, praktycznego sprawdzenia umiejętności zdobytych podczas studiów, a także poznania środowiska pracy. Wolontariuszki zwróciły uwagę na to, że korzyści, jakie wynoszą z pracy w danym miejscu, zależą w dużej mierze od rodzaju powierzanych im zadań. Dotychczas ankietowane nie były zadowolone z prac, w których do ich zadań należało wykonywanie jedynie najprostszych, powtarzalnych czynności. Na końcu poproszono o sformułowanie opinii na temat pracy wolontariackiej w Bibliotece KAAFM. Wszystkie głosy wyrażone w ankiecie były pozytywne. Wskazano między innymi na możliwość samodzielnego wyboru wykonywanych zadań, ich różnorodność oraz elastyczne godziny pracy. Wolontariuszki doceniły systematyczne otrzymywanie informacji na temat terminów i zadań, do których mogą się zgłosić. Dużą wagę przywiązały do atmosfery pracy uznały ją za miłą i przy- 22\n23 jazną, przyznały, że czują się częścią zespołu. Chęć kontynuowania pracy jako wolontariusz zadeklarowały niemal wszystkie badane. Tylko jedna osoba nie podjęła jeszcze decyzji w tej kwestii. Współpraca z wolontariuszami należała do działań, które w znaczny sposób wsparły i umocniły funkcjonowanie Biblioteki KAAFM. Same wolontariuszki, co potwierdziła przeprowadzona ankieta, również dostrzegły, iż taka forma aktywności dała im okazję zdobycia nowych umiejętności i kompetencji przydatnych w przyszłym życiu zawodowym. Praca z młodymi ludźmi była dla pracowników Biblioteki nowym i cennym doświadczeniem. Mają oni nadzieję, że podejmowane starania pomogą wolontariuszkom dostrzec sensowność pracy bibliotekarza. Pozytywnym akcentem podjętych działań wolontariackich w Bibliotece KAAFM jest fakt, iż w październiku 2013 roku w wyniku przeprowadzonych rozmów kwalifikacyjnych do pracy przyjęto dwie osoby z grona wolontariuszy. bibliografia 1. GIERMANOWSKA, Ewa. Przez wolontariat do zatrudnienia nowe szanse dla ludzi młodych. W: Trzeci sektor. 2011, nr 23, s LALAK, Danuta, PILCH, Tadeusz. Elementarne pojęcia pedagogiki społecznej i pracy socjalnej. Warszawa MOROŃ, Dorota. Wolontariat w trzecim sektorze. Prawo i praktyka. Wrocław Podstawowe pojęcia. W: Centrum Wolontariatu [online]. [dostęp 20 lutego 2013]. Dostępny w Internecie: 23\n25 sprawozdanie Biblioteki Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego za rok\n26 Biblioteka Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w 2013 roku Na początku roku pracownicy Sekcji Udostępniania Zbiorów odbyli cykl szkoleń z obsługi systemu Koha. W ramach prac przygotowujących do wdrożenia systemu we współpracy z informatykiem bibliotecznym przygotowali teksty przypomnień i monitów bibliotecznych oraz testowali wysyłanie powiadomień owych, a następnie uruchomili opcję elektronicznych powiadomień oraz utworzyli raport generujący statystyki ich wysyłania. Uzupełnili również szablon zapisu czytelnika o dane dotyczące kierunku studiów, utworzyli zakładkę prezentującą nowości w katalogu bibliotecznym oraz testowali nową wersję systemu Koha pod kątem jej zgodności z aktualnymi ustawieniami. Natomiast pracownicy Sekcji Czasopism stworzyli szablon dla dokumentu czasopism zgodnie z zasadami tworzenia rekordu bibliograficznego dla dokumentów ciągłych w MARC21 oraz testowali system Koha, ze szczególnym uwzględnieniem modułu prenumeraty. W styczniu nawiązano współpracę z grupą 13 wolontariuszek studentek Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa Uniwersytetu Jagiellońskiego które zaangażowano w prace na rzecz Biblioteki. Wolontariat trwał do września. Po jego zakończeniu do pracy przyjęto dwie osoby mgr Aleksandrę Fabiańczyk i lic. Jadwigę Pudykiewicz. 1 lutego Biblioteka KAAFM zaczęła pracować w otwartym systemie bibliotecznym Koha. Nowy katalog OPAC po raz pierwszy został pokazany wszystkim użytkownikom i poddany ich ocenie. Nie zakończyło to jednak prac nad systemem. Ze względu na jego specyfikę, przystosowywanie go do potrzeb Biblioteki będzie trwało przez cały okres jego działania. Wiele funkcjonalności wprowadzanych jest na bieżąco. Wykorzystywane są zarówno uwagi użytkowników, jak i zmiany wprowadzane przez światową społeczność użytkowników systemu Koha i, wraz z pojawieniem się nowych wersji, implementowane w Bibliotece KAAFM. W lutym Biblioteka przystąpiła do realizacji projektu Repozytorium Dorobku Naukowego Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. Projekt uzyskał dofinansowanie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego, w ramach funduszy przeznaczonych na Działalność Upowszechniającą Naukę (dofinansowanie przyznano 12 lutego 2013 roku). Celem projektu jest stworzenie cyfrowego systemu gromadzenia, udostępniania w otwartym modelu oraz trwałego archiwizowania dorobku pracowników naukowo-dydaktycznych Uczelni. W marcu Bibliotekę KAAFM dołączono do Katalogu Rozproszonego Bibliotek Polskich KARO. 26\n27 Fotografia 1. Dzień bibliotekarza i bibliotek Fot. Barbara Bogacka 12 marca odbyło się spotkanie z władzami Uczelni dotyczące projektu Repozytorium. 1 kwietnia oficjalnie rozpoczęto prace związane z realizacją zadania. W skład zespołu weszli: mgr Renata Patela, mgr Urszula Juszczyk oraz informatyk biblioteczny Rafał Kopaczka. W maju do zespołu pracującego nad uruchomieniem uczelnianego repozytorium dołączył mgr Oliwier Sadlik. Do lipca sporządzono regulamin działania Repozytorium, przygotowano zasady prawne udostępniania zasobów repozytoryjnych, dostosowywano oprogramowanie DSpace oraz testowano wprowadzanie danych. 8 maja świętowano dzień bibliotekarza i bibliotek. Studentom rozdawano słodycze oraz książki (wyselekcjonowane przez pracowników Sekcji Gromadzenia Zbiorów) maja na szkolenie w ramach programu Erasmus Staff training mobility przyjechała PhDr. Janka Štubňová z Biblioteki Akademii Korpusu Policyjnego w Bratysławie. Program szkolenia obejmował zapoznanie się: ze strukturą organizacyjną Biblioteki, zbiorami, ze sposobem ich gromadzenia, katalogowania oraz udostępniania, z usługami dla użytkowników, wykorzystaniem ICT (sprzęt, oprogramowanie, zewnętrzne bazy danych, strona Biblioteki). Stażystka została również zaproszona na rozmowę z Kanclerzem KAAFM prof. nadzw. dr Klemensem Budzowskim. Poza zajęciami, wynikającymi z programu szkolenia, pracownicy Biblioteki przygotowali dla stażystki wycieczki: do Biblioteki Jagiellońskiej (w celu zapoznania się z jej historią i zbiorami), na krakowski Rynek, Planty, Plac Targowy Stary Kleparz oraz na kopiec Krakusa. 20 maja podpisano umowę z Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego w sprawie określenia warunków realizacji i finansowania Repozytorium KAAFM. W lipcu w ramach projektu zakupiono serwer i 6 zestawów komputerowych. 10 czerwca Biblioteka KAAFM (wraz z Biurem ds. Osób Niepełnosprawnych) nawiązała współpracę z Akademicką Biblioteką Cyfrową utworzoną przy Uniwersytecie Warszawskim. ABC to serwis udostępniający osobom niewidomym i niedowidzącym materiały dydaktyczne zaadaptowane do ich potrzeb, w formatach współpracujących z programami typu JAWS. Biblioteka KAAFM planuje czynnie włączyć się w powiększanie dorobku ABC poprzez skanowanie książek i czasopism, które nie są jeszcze dostępne w tej bazie. 10 i 11 czerwca pracownicy Biblioteki wspólnie z firmą ABE-IPS zorganizowali wystawę książek obcojęzycznych. Wystawa towarzyszyła XIII Międzynarodowej Konferencji Naukowej Państwo, Gospodarka, Społeczeństwo. 27\n28 Fotografia 2. Wystawa Podróże z pasją. Fot. Barbara Bogacka Od 18 czerwca do 15 września w Bibliotece prezentowana była wystawa Podróże z pasją, przygotowana przez pracowników Sekcji Udostępniania Zbiorów. Od 24 czerwca do 19 lipca praktykę specjalistyczną w Bibliotece KAAFM odbyła mgr Agnieszka Bogusz z Biblioteki Politechniki Krakowskiej. Program stażu obejmował zapoznanie się ze specyfiką poszczególnych działów Biblioteki. Najwięcej czasu poświęcono zapoznaniu się z systemem Koha (Biblioteka PK rozpoczynała prace związane z przystosowaniem systemu do własnych potrzeb). Na początku lipca do Biblioteki dotarła Decyzja Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 26 czerwca 2013 roku przyznającą środki finansowe na przystoso- wanie i implementację otwartego systemu bibliotecznego Koha. 12 lipca wydane zostało Zarządzenie Rektora Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego w sprawie utworzenia Repozytorium Dorobku Naukowego KAAFM. Zasady deponowania i udostępniania zasobów oraz wyznaczenie polityki bezpieczeństwa zgodnie z 4 Zarządzenia określa Regulamin Repozytorium Dorobku Naukowego Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego, stanowiący załącznik nr 2 do niniejszego dokumentu. Zarządzenie weszło w życie 1 września. W lipcu i wrześniu w Bibliotece wprowadzono nowy system identyfikacji wizualnej. Każdemu działowi (Czytelnia Główna, Czytelnia Czasopism, Oddział Informacji Naukowej, Wypożyczalnia) przypisany został odrębny kolor. Od tej pory wszystkie druki i oznakowanie w Bibliotece mają spójny charakter. 28 sierpnia zawarto umowę z Ministerstwem Nauki i Szkolnictwa Wyższego określającą warunki realizacji oraz finansowania zadania dotyczącego przystosowania i implementacji otwartego systemu bibliotecznego Koha. Projekt jest realizowany wspólnie z Biblioteką Politechniki Krakowskiej. 25 września rozpoczęto prace nad tłumaczeniem instrukcji obsługi systemu bibliotecznego Koha. Na przełomie września i października mgr Aneta Rybak i mgr Iwona Drabik z Sekcji Opracowania Zbiorów wzięły udział w szkoleniu zorganizowanym przez Centrum NUKAT. W wyniku zdanego 31 października egzaminu uzyskały uprawnienia do wprowadzania rekordów do Narodowego Uniwersalnego Katalogu Centralnego NUKAT, a także szkolenia pracowników macierzystej biblioteki w zakresie tworzenia rekordów. 28\n29 Fotografia 3. Dni Otwarte Biblioteki KAAFM Fot. Karolina Imiołek-Stachura Na początku października zorganizowane zostały Dni Otwarte Biblioteki. Zaproszono na nie studentów pierwszego roku. W czasie krótkich wycieczek po Bibliotece, koordynowanych przez bibliotekarzy, zapoznali się z jej ofertą, zbiorami, zasadami korzystania. Mogli również zapisać się do Biblioteki. 23 października podczas obrad Komisji ds. Jakości Kształcenia omówiono zagadnienia dotyczące Repozytorium. 21 listopada odbyło się posiedzenie Rady Bibliotecznej poświęcone zagadnieniom Repozytorium oraz została zaprezentowana jego testowa wersja. W październiku opublikowano drugi numer Notesu Bibliotecznego Krakowskiej Akademii im. Andrzeja Frycza Modrzewskiego. W listopadzie mgr Anna Chojko z Sekcji Opracowania Zbiorów wzięła udział w szkoleniu online zorganizowanym przez Centrum NUKAT, dotyczącym tworzenia haseł przedmiotowych wzorcowych i rozwiniętych w języku KABA. Na przełomie listopada i grudnia pracownicy Sekcji Czasopism odbyli szkolenia dotyczące katalogowania dokumentów w programie Virtua. Szkolenia prowadziły mgr Iwona Drabik oraz mgr Aneta Rybak. Po przeprowadzonym szkoleniu pracownik Sekcji Czasopism uzyskał uprawnienia do wprowadzania rekordów do NUKAT. W grudniu obchodzono Mikołajki studenci w mikołajkowym quizie wygrali 114 książek wyselekcjonowa- Fotografia 4. Mikołajki Fot. Karolina Imiołek-Stachura 29\n30 Fotografia 5. Czytelnia Główna. Fot. Barbara Bogacka nych przez pracowników Sekcji Gromadzenia Zbiorów (pochodzących z daru Wydawnictwa Wolters Kluwer). Otrzymali również blisko 100 zestawów gadżetów promocyjnych Biblioteki zaprojektowanych i przygotowanych przez pracowników Oddziału Informacji Naukowej. Od 9 grudnia w Bibliotece KAAFM można było obejrzeć wystawę Druga strona kobieta, prezentującą zdjęcia autorstwa Noemi Kuczery. Wystawa została przygotowana przez studentki Informacji Naukowej i Bibliotekoznawstwa UJ: Beatę Krupę, Katarzynę Michtę, Justynę Myszor i Monikę Szarlej w ramach przedmiotu Obserwatorium kultury. Ze strony biblioteki wystawę koordynowali pracownicy OIN-u. W 2013 roku przeprowadzona została selekcja czasopism, w wyniku której zubytkowano tytuły niezgodne z profilem Uczelni oraz zniszczone egzemplarze. Biblioteka zajmuje 2300 m 2 w budynku C kampusu. Posiada Wypożyczalnię, Czytelnię Główną, Oddział Informacji Naukowej i Czytelnię Czasopism oraz magazyny, które mogą pomieścić woluminów. Biblioteka dysponuje ponad 100 miejscami w czytelniach i ponad 70 stanowiskami komputerowymi. Nowoczesne, ergonomiczne wyposażenie placówki dostosowano również do potrzeb osób niepełnosprawnych. Studenci mogą korzystać ze zbiorów bibliotecznych przez 7 dni w tygodniu. Zbiory liczą Fotografia 6. Czytelnia Główna. Fot. Barbara Bogacka 30\n31 zbiory Czytelnia Główna Fotografia 7. Czytelnia Czasopism. Fot. Karolina Imiołek-Stachura blisko woluminów, w tym około 8000 publikacji obcojęzycznych, głównie w języku niemieckim i angielskim. Biblioteka udostępnia 414 tytułów czasopism w prenumeracie bieżącej oraz blisko 1600 tytułów czasopism archiwalnych. Księgozbiór podręczny Czytelni Głównej obejmuje około książek w wolnym dostępie do zbiorów. Publikacje ułożone są działowo według Uniwersalnej Klasyfikacji Dziesiętnej. Oprócz księgozbioru podręcznego udostępnia się zbiory magazynowe zamawiane elektronicznie przez katalog OPAC oraz materiały sprowadzone z innych bibliotek drogą wypożyczeń międzybibliotecznych. Czytelnia Główna posiada: 54 miejsca siedzące; 32 stanowiska komputerowe, w tym 6 stanowisk przystosowanych do potrzeb osób niewidomych i niedowidzących; 3 stanowiska katalogowe; 4 dwustanowiskowe Pokoje Cichej Pracy wyposażone w komputery; mieszczący około 28 osób Pokój Pracy Grupowej, wyposażony w 4 stanowiska komputerowe. W Czytelni Czasopism wydzielono tygodniki, dzienniki, wydawnictwa urzędowe oraz czasopisma wydawane przez KAAFM. Bieżące roczniki czasopism znajdują się w Czytelni. Natomiast roczniki z lat poprzednich przechowywane są w magazynach i muszą być zamawiane poprzez katalog OPAC. W Czytelni Czasopism znajduje Czytelnia Czasopism Fotografia 8. Oddział Informacji Naukowej. Fot. Karolina Imiołek-Stachura 31\n32 Oddział Informacji Naukowej się: 10 stanowisk pracy, w tym 2 stanowiska przeznaczone do pracy z czasopismami wielkoformatowymi; 4 stanowiska komputerowe. OIN prowadzi działalność informacyjną, w ramach której udziela informacji bibliograficznej (pomoc w wyszukiwaniu materiałów bibliograficznych do prac dyplomowych; pomoc przy tworzeniu tematycznych zestawień bibliograficznych w oparciu o różne źródła informacji); służy pomocą przy przeszukiwaniu dostępnych w Bibliotece KAAFM baz danych oraz bezpłatnych baz danych dostępnych online; pomaga w lokalizowaniu potrzebnych materiałów w bibliotekach krajowych i zagranicznych. OIN posiada 15 stanowisk komputerowych (w tym jedno przystosowane do potrzeb osób niewidomych i niedowidzących) oraz umożliwia dostęp do następujących baz danych: EBSCO w jej skład wchodzi 9 baz pełnotekstowych i 6 bibliograficznych; EMIS; Leisure & Tourism; Polska Bibliografia Lekarska; ScienceDirect; Scopus; SpringerLink; System Informacji Prawnej Lex Omega; Web of Knowledge; Wiley Online Library. W OIN-ie można również korzystać z programu SPSS Statistics. kowie, podziwiać grafiki autorstwa między innymi: Waldemara Marszałka, Jane Burrel, Inge-Britte Mills, Aili Vahtrapuu, Yip Sun Sun, Cholasinth Chorsakul i Hiroshiego Maruyamego. Uczelnia współpracuje z wieloma uczelniami z Europy, Afryki i Azji. Partnerskie konferencje oraz programy rozwoju dają możliwość wspólnego wydawania publikacji. Ponadto każda ze współpracujących uczelni zawarła z KAAFM umowę partnerską, która zapewnia wymianę literatury wydawanej przez te jednostki. Uczelnia nawiązała współpracę z Biblioteką Jagiellońską, Biblioteką Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz Biblioteką Politechniki Krakowskiej, aby studenci KAAFM mogli korzystać z bogatych księgozbiorów. współpraca wystawy Biblioteka włącza się aktywnie w życie Uczelni, organizując wystawy tematyczne dotyczące zarówno własnych zbiorów, jak i szeroko pojętego życia książki. W Bibliotece użytkownicy mają możliwość nie tylko pracy z książką czy czasopismem, ale mogą również, dzięki Międzynarodowemu Triennale Grafiki w Kra- 32\n33 33 Fotografia 9. Dni Otwarte Biblioteki KAAFM Fot. Karolina Imiołek-Stachura\n34 struktura organizacyjna i pracownicy 34


QUOTE(godfrydl @ 8/11/2010, 9:55)\nCiekawa dyskusja na forum sprawiła, że znowu sięgnąłem po "Czarną księgę komunizmu". Hm, dane o Kubie nie są tam budujące. Ale przypomniałem sobie, że Castro po Batiście przejąl całkiem nieźle zorganizowany kraj, z PKB stawiającym go na trzecim miejscu w Ameryce Łacińskiej. Za rządów Fidela Kuba spadła prawie na sam dół.\nA ile kubańskiego PKB za Batisty wytwarzała mafia?\nDzisiaj Kuba na dole? Kuba jest mniej wiecej na poziomie Brazylii (a Brazylia nie jest na dole).\nTo może wyjaśnienie "osiągnięć" reżimu Castro typu służba zdrowia (pewnie jak w PRLu bidna, niedoinwestowana, przeżarta korupcją, rządzona przez wszechwładnych partyjnych kacyków-ordynatorów).\nMoże, ale Kuba, fidelizm to nie kopia PRL. Służba zdrowia obok edukacji to dla Castro jeden z filarów legitymizacji jego władzy. Dlatego te dziedziny są jednymi z ostatnich na których oszczędza.\nW każdym razie kubańska służba zdrowia jeżeli chodzi o oragnizację przypomina zachodnioeuropejską (w przeciwieństwie do wielu krajów Trzeciego Świata).\nWskaźniki zdrowotności społeczeństwa są na poziomie Pierwszego Świata, a o tym np. Brazylia wciąż może tylko marzyć.\nTen post był edytowany przez kris9: 8/11/2010, 22:55\nSwoją drogą jeśli chodzi o poziom bezpieczeństwa to gdybym miał do wyboru życie na Kubie albo życie w takim np. Meksyku albo Kolumbii, to Kuba zdecydowanie wygrywa.\nZapraszam wiec do emigracji\n15 miejsce na 20 krajów hiszpanskojezycznych? To takie niby bogactwo?\nNadal nie otrzymalem bardziej precyzyjnej listy kubanskich wiezien. Chcesz mi tez powiedziec,ze w USA 3% populacji siedzi w wiezieniach?\nNie sadze Darthcie czy bys chcial zyc w kraju ,ktorego nawet opuscic nie wolno,w ktorym bys zarabial okreslona i bardzo niska sume pieniedzy,ba w ktorym nawet nie wolno Ci zmienic bez pozwolenia miejsca pracy czy zamieszkania.Co wiecej w kraju w ktorym rzad ustala co Ci wolno jesc.Wreszcie w Meksyku jestes mimo wszystko wolnym obywatelem,jak Ci sie system nie podoba to zawsze mozesz z kraju wyjechac,albo po prostu zmienic miejsce zamieszkania na bezpieczniejsze.\nNiestety wiele z tych zakazow wskazuje jasno,ze jest to spoleczenstwo niewolnicze.\n-okreslony poziom mozliwych zarobkow\n-zakaz przemieszczania sie\n-przywiazanie do warsztatu pracy\n-powazne ograniczenia w dysponowaniu prywatnym majatkiem\nO politycznych wolnosciach nie ma co mowicabsolutnie.200 osob wiezionych za poglady to ma byc malo?.Przy tym co roku Kuba na skutek miedzynarodowych naciskow czesc politycznych wiezniow za granice wydala.W normalnym,wolnym i cywilizowanym kraju liczba tego typu wiezniow wynosi po prostu 0.\nCo do "stron amatorskich" to niestety znajduja one potwierdzenie w kubanskich realiach.Popatrzmy jak wyglada kubanskie prawodastwo w konkretnych przypadkach:\nNp.w sprawie skazywania ludzi za zabicie krowy.Jak podaje hawanska CubaNet z 30 czerwca 2009 roku,niejaki Juan Sanchez Ruiz ,lat 58,osiaduje juz 19 lat za ukradzenie i zabicie czworonoga.Do odsiadki zostalo mu jeszcze lat 11.Skazany zostal na lat 30,kare odbywa w wiezieniu w Quivacan,pomimo zlego stanu zdrowia(trzy zawaly serca).Jak stwierdza sam "zbrodniarz":"Ja tylko zabilem jedna krowe i to tylko po to,aby nakarmic moja rodzine,nie podlozylem jakiejs bomby".\nZa zgwalcenie kobiety prawo rewolucyjne przewiduje wyrok lat 10-ciu.\nPan Oswaldo Medina,jak donosi duzy i powazny dziennik La Razon,za podobna zbrodnie zostal skazany zaledwie na 3,5 roku wieziena.Scislej mowiac nie za podobna ,bo krowa tym razem byla jego wlasnoscia.Dowiadujemy sie tez ciekawych szczegulow.Np.takich ze przecietny Kubanczyk urodzony po rewolucji nigdy nie jadl steka,co nie dziwi skoro cena kilograma miesa to wysokosc miesiecznej pensji(cena na czarnym rynku jest 20 razy wyzsza).Swoja droga zona mojego znajomego po wydostaniu sie z Kuby spelnila takie swoje zyciowe marzenie.Zjadla bez chleba czy ryzu calego kurczaka\nWiecej szczescia mial pan Juan Carlos Gonzales,ktory sie osmielil powiedziec do kamery,ze na Kubie brakuje zywnosci i ze jest glodny.Jako "niebezpieczny element socjalny" zostal skazany zaledwie na 2 lata.Oczywiscie nie jest to zaden wiezien polityczny.Tutaj "niebezpieczny" material za jaki prawo rewolucyjne skazuje na dwuletnie wiezienie:\n12 maja 2009 roku zostal skazany na 3 lata wiezienia dyrektor Cubana Pres,pan Alberto Santiago Du Bouchet.Zostal skazany za "dystrybucje wrogiej propagandy",czyli po prostu dzielil sie prasowymi i internetowymi informacjami ze znajomymi.Oficjalny protest zlozyl w tej sprawie International PEN.\nJak widac "amatorskie strony" znajduja potwierdzenie w kubanskich realiach jak najbardziej.\nWarto tez zerknac na liste krajow ,ktore oficjalnie potepiaja rzad kubanski za ewidentne lamanie praw czlowieka.Pierwsza lista to kraje ktore potepily rezim w Komisji Praw Czlowieka ONZ.Druga to kraje glosujace przeciw.Trzecia to kraje wstrzymujace sie od glosu.\nOstatnia deklaracja potepiajaca rzad Kuby za lamanie praw czlowieka w Parlamencie UE zostala przeglosowana nastepujaco:\n509 glosow za,30 przeciw,14 wstrzymuacych sie.\nCo do kubanskiej sluzby zdrowia to tutaj mamy kilka pouczajacych zdjec,polecam zwlaszcza filmik.Wiecej zycia Krisie,a mniej pieknych raportow.Radze tez poznac kilku Kubanczykow osobiscie :\nLaurke kubanskim szpitalom wystawil nawet sam slynny pan Moor.Czego tam nie pokazywano,ale tego typu show tez mozna zdemaskowac.Tutaj stronka i kilka filmow na temat kubanskiej sluzby zdrowia jak i bajecznych rewelacji pana Moora.\nTen post był edytowany przez mariusz 70: 10/11/2010, 10:02\nQUOTE(mariusz 70 @ 10/11/2010, 9:04)\nTu akurat jestem całkowicie po stronie mariusza_70, bo znam parę historii właśnie bezpośrednio z opowieści Kubańczyków. Lekarstw brak (trzeba je przysyłać prywatnie z Europy lub Stanów w nadziei, że nie skonfiskują paczki po drodze), szpitale nie mają środków, by leczyć, ludzie kombinują na lewo by coś zdobyć (znam niedawną historię załatwienia sobie butli tlenowej dla umierającej w domu osoby bezpośrednio od kierowcy ciężarówki, który rozwozi je do szpitali), płacą za prywatną opiekę lekarską, bo lepsza niż w szpitalach itp. Wnioski, które się nasuwają, są proste: państwo kształci lekarzy, którzy nie mogą ratować ludzi, bo choć szpitale niby są, brak nowoczesnych lekarstw i technik. Państwowa służba zdrowia w wersji kubańskiej jest bardzo kulejąca i to chyba jest największy eufemizm, na jaki można się zdobyć. Oczywiście można gdybać, czy 50 lat temu było lepiej, zastanawiać się nad ówczesną dostępnością szpitali dla Kubańczyków, ich wyposażeniem i jakością. Można też się bawić w porównywanie z innymi pobliskimi krajami, analizując standardy zdrowotne na Dominikanie, w Wenezueli albo na Haiti (przed ostatnim kataklizmem, oczywiście). Nie zmieni to jednak w żaden sposób faktu, że służbie zdrowia na Kubie daleko od przyzwoitości wedle nawet polskiej miary.\nA kolega kris9 od kilku lat to samo i trzeba naocznych świadków\nNo pewnie że to samo, bo nic się nie zmieniło na gorsze w ciągu ostatnich kilku (obniżyła się srednia długosć zycia albo zwiększyła smiertelność noworodków? ). O służbie zdrowia i naocznych świadkach będzie pod koniec (Godfrydzie po tylu latach powinieneś wiedzieć, że kris9 nie pisze rzeczy, których nie można podeprzeć najpoważniejszymi źródłami )\nMasz jakieś stare dane. Dziś w PKB per capita Kuba jest na 10 miejscu na 20 krajów latynoskich.\nCzy to bogactwo? Przepraszam bardzo ale czy ja tak napisałem? Ale Ty napisałeś, że Kuba jest na dole w tym względzie, a środek to chyba nie jest dół.\nJako ciekawostkę można też podać fakt, że np. w 1989 roku Kuba była na 6-7 miejscu.\nNadal nie otrzymalem bardziej precyzyjnej listy kubanskich wiezien.\nAle dostałeś liczbę wiezień i liczbę wieźniów. Odbiega to od Twoich danych.\nChcesz mi tez powiedziec,ze w USA 3% populacji siedzi w wiezieniach?\nW 2008 roku 3,2% dorosłej populacji USA było w więzieniu, na zwolnieniu warunkowym albo miało kuratora sądowego.\nNie sadze Darthcie czy bys chcial zyc w kraju ,ktorego nawet opuscic nie wolno,\nNo przecież Darth wyraźnie napisał, że chodzi mu o bezpieczeństwo np. na ulicach.\nCo do "stron amatorskich" to niestety znajduja one potwierdzenie w kubanskich realiach.\nNarazie to raczej nic nie znalazło potwierdzenia (zinstytucjonalizowana pedofilia, majątek, itd)\nPopatrzmy jak wyglada kubanskie prawodastwo w konkretnych przypadkach:\nPodałem link do kodeksu karnego, hiszpański znasz. Wskaż paragraf, który przewiduje takie kary za zaszlachtowanie krowy.\nNatomiast to, że kradzież/zabicie krowy nie swojej (spółdzielczej, pegieerowskiej) jest karalne jest oczywiste (ale tez raczej nie taką karą jaką podają Twoje amatorskie czy półamatorskie źródła )\nprzecietny Kubanczyk urodzony po rewolucji nigdy nie jadl steka,co nie dziwi skoro cena kilograma miesa to wysokosc miesiecznej pensji(cena na czarnym rynku jest 20 razy wyzsza).\nPomyłka: Mięso poza systemem kratkowym kosztuje rzeczywiście bardzo drogo, ale w systemie kartkowym jest dużo tańsze (inna sprawa, że np. w latach 90 miesa nawet na kartki często nie można było kupić, a dzisiaj rzadko pojawia się wołowina na przydziale).\nCo do służby zdrowia:\nAleż nikt nie twierdzi, że na Kubie nie ma braków w medykamentach, wyposażeniu, infastrukturze (np. w latach 90-ych na Kubie były naprawdę poważne problemy z żywnością więc o czym mówimy). I to w raportach jak najbardziej się zaznacza.\nAle nie zmienia to faktu że mimo to, dzięki priotytetowi jaką ma służba zdrowia, wysokiemu poziomowi merytorycznemu lekarzy, ogólnej dostępności (ze szczególnym naciskiem na prewencje i wczesne wykrywanie, czego może pozazdrościć nawet Pierwszy Świat) oraz dobrej organizacji (niektórzy twierdzą, że też m.in. dzięki rozpowszechnionej „rekomendowanej” aborcji ) wskaźniki zdrowotności na Kubie są na poziomie Pierwszego Świata i nikt tego nie kwestionuje.\nTu trochę do poczytania (proszę zwrocic uwage na to jakie to sa strony, jakich organizacji itd., oraz to że w tych linkach podkreślone są rownież problemy z jakimi boryka się kubańska służba zdrowia, a nawet jej krytyka):\nNa razie chyba wystarczy.\nTen post był edytowany przez kris9: 11/11/2010, 0:18\nJa w kwestii kar - czy kubański kodeks postępowania karnego zna instytucję kary łącznej czy nie? Jeśli nie, to owe "30 lat" może mieć sens, aczkol wiek pod warunkiem wielokrotnej recydywy i odsiadywania sumy kar => tak jak to jest w USA przecież! => w Stanach nie dziwi sumaryczny wyrok np 250 lat więzienia + potrójnego dożywocia...\nNo wiesz Krisie pomimo Twego ideowego sceptycyzmu pan Juan Sanchez Ruiz w wiezieniu siedzi za zabicie rogacizny.Nie siedzi jako wyjatek,siedza za podobne "zbrodnie" i inni:\nPorozmawiaj sobie z jakims Kubanczykiem,dowiedz sie jak wyglada jego "zachodni" system sluzby zdrowia,ile miesa spozywa w miesiacu i jak sie ma pojecie wolnosci na wyspie.Potem wez te wszystkie raporty i wyrzuc po prostu na smieci.Internet obecnie takie kontakty ulatwia,a i fora turystyczne oferuja wymiane informacji.No chyba,ze sie boisz cos niewygodego uslyszec co Ci ideowa wizje zburzy.\nInaczej po prostu postepujesz jak pan Moor ,ktory za pomoca potiomkinowskich obrazkow,wykresow i raportow usilowal wmowic amerykanom,ze na kubanskij sluzbie zdrowia powinni sie wzorowac.Do zyciowych realiow mialo sie to jednak jak piesc do nosa,o czym kazdy kubanski pacjent Ci powie.Tutaj odpowiedz na sensacje pana Moora.Jest angielskie tlumaczenie.\nWarto tez zerkac na zdjecia z ulicy,ktore cos o ekstremalnej kubanskiej nedzy mowia.Statystyki pewnie takie sprawy skrzetnie omijaja:\nNa ladzie napis:"Dziekujemy Fidel za wszystko co nam dajesz"Swoisty symbol funkcjonalnosci systemu.\nCo do "powaznych" zrodel to jak na razie w sprawie wieziennictwa podales dane o rozpietosci od 60 do 200 tys.wiezniow.Trudno wiec mowic o "powadze" i precyzji.Nie znalazlem tez nic co podwaza bardzo precyzyjne dane podane przez "amatorow".\nNa szczescie tego typu "powaznych" raportow nie biora pod uwage tak powazne kraje jak np.USA,Francja,Szwecja,GB,Niemcy,Wlochy,Irlandia,Japonia,Holandia itd.Opieraja sie w swych decyzjach raczej na tym co potwierdzaja "amatorskie" strony i wyciagaja w stosunku do Kuby konsekwencje polityczno-gospodarcze jak najbardziej powazne.Zadales sobie kiedys proste pytanie DLACZEGO ?\nTen post był edytowany przez mariusz 70: 11/11/2010, 8:54\n(..)postepujesz jak pan Moor ,ktory za pomoca potiomkinowskich obrazkow,wykresow i raportow usilowal wmowic amerykanom,ze na kubanskij sluzbie zdrowia powinni sie wzorowac(...)\njeśli mówimy m.in. o filmie Moor'a "SICKO" - to przede wszystkim pokazywał amerykanom jako wzór - poziom służby zdrowia w Kanadzie, Anglii i Francji !!\nzobacz jeszcze raz ten film\nKońcówka z przewiezieniem chorych amerykanów (m.in. ratowników z Twin Towers), których nie stać na leczenie w USA na Kube - to już ewidentna prowokacja - zresztą udana - bo władze federalne USA zagroziły mu za to pozwem sądowym - a o to chyba chodziło...\nTen post był edytowany przez Dan23: 11/11/2010, 13:25\nMariuszu i Ty dalej swoje amatorskie strony. Co z paragrafami w kodeksie karnym na temat szlachtowania krów? A moze coś na temat instytucji kary łącznej o jakiej wspominał Darth?\nJak widać na forum naukowym wklejanie przypadkowych stron z google.es to troche mało.\nQUOTE(mariusz 70 @ 11/11/2010, 8:25)\nPorozmawiaj sobie z jakims Kubanczykiem,dowiedz sie jak wyglada jego "zachodni" system sluzby zdrowia,ile miesa spozywa w miesiacu i jak sie ma pojecie wolnosci na wyspie.\nAleż rozmawiałem i rozmawiali wszyscy ci naukowcy i badacze, którzy się tym zajmują (myslisz ze tylko Ty rozmawiasz? ). I powyższe wskazuje że wyglada to tak jak opisałem w moim porzednim poście.\nOczywiście taki kubański Mariusz70 odpowiednio Ci to wszystko uczerni, więc nie przecze, że możesz sie spotkać z opiniami różniacymi się od siebie (tak jak różne -a nieraz bardzo różne- są opinie Polaków o PRL-u).\nI właśnie dlatego odwołać się trzeba też do źródeł naukowych. Wciąż tego nie rozumiesz.\nPotem wez te wszystkie raporty i wyrzuc po prostu na smieci.\nTo chyba rada roku na tym forum. Wszystko to co stworzyły uniwerytety, parlamenty, organizacje miedzynarodowe i naukowcy, którzy nieraz latami przebywali na Kubie wyrzuć i wierz w to co Ci Mariusz wyszuka na google.es? (gdybyś chociaż znalazł opracowania naukowe przedstawiające dużo gorszy obraz można by przynajmniej powiedzieć, że źródła różnią się od siebie, ale jeżeli nic nie podajesz...)\nTy chyba naprawde wierzysz, że są dwa podstawowe źródła wiedzy: pan "Moor" i google.es. (chociaż z tym ostatnim źródłem jest problem, bo tam mozna wyszukac wszystko co sie tylko chce, łącznie z peanami na cześć Kuby, a zachowujesz się tak jakbyś nie zdawał sobie z tego sprawy).\nMariuszu, a moze czas na razie odłożyć na bok panów "Moor" i amatorskie strony z google.es i zacząc zdobywać wiedzę poprzez publikacje naukowe? (szczególnie, że jesteśmy na forum naukowym). Nie myślałeś o tym?\nDo cholery naprawdę nie mogę liczyć abyśmy na forum naukowym wspólnie postarali sie stworzyć jak najbliższy prawdzie i obiektywny obraz Kuby, zamiast zajmować się agitacją? Widziałeś gdzieś abym pisał, że Kuba to wzór i wspaniały kraj?\nInternet obecnie takie kontakty ulatwia,a i fora turystyczne oferuja wymiane informacji.\nDokładnie. Problem w tym, ze na amatorskich stronach na ogół dużo zalezy od preferencji politycznych ludzi, którzy sie wypowiadaja (tak jak to jest w Twoim przypadku ). I tam moge znależć rownie dużo peanów na część Kuby co antypeanów, wciąż tego nie dostrzegasz? A tymczasem to nie forum turystyczne ale naukowe, a to Mariuszu wciąż Ci się myli.\nNo chyba,ze sie boisz cos niewygodego uslyszec co Ci ideowa wizje zburzy.\nNie martw się o moją ideową wizję. Socjalizm w ochronie zdrowia istnieje w całej Europie Zachodniej i są to najlepsze slużby zdrowia na świecie. Tak więć moja wizja miała i ma się dobrze\nJaką moją wizję? Zródła podawałem, wiec jak już to jest to wizja naukowa ludzi, którzy nad tym pracowali, a nie moja. Natomiast Ty ze względu na to, że cała swoją wiedze opierasz na google.es będziesz musiał zburzyć swoją ideową wizję porzez zapoznanie sie z naukowymi opracowaniami.\nInaczej po prostu postepujesz jak pan Moor ,ktory za pomoca potiomkinowskich obrazkow,wykresow i raportow usilowal wmowic amerykanom,ze na kubanskij sluzbie zdrowia powinni sie wzorowac.\nNie znasz angielskiego i nie czytałeś tego co jest napisane w linkach które podalem, jezeli wciąż powołujesz sie na pana "Moor" i uważasz, że ja stąd czerpię swoją wiedzę.\nWarto tez zerkac na zdjecia z ulicy,ktore cos o ekstremalnej kubanskiej nedzy mowia.\nCo mówia? Że jest zinstytucjonalizowana pedofilia, a system zdrowia nie działa? A moze to że w PKB na osobe Kuba jest na samym dole?\nCo do "powaznych" zrodel to jak na razie w sprawie wieziennictwa podales dane o rozpietosci od 60 do 200 tys.wiezniow.\nNa pewno nie masz problemu z samym czytaniem, chociaz masz problem z czytaniem po angielsku. Rozumiem to, tylko mogles od razu powiedzieć i przynajmniej nie pisać rzeczy, których w angielskich tekstach nie ma.\nNie znalazlem tez nic co podwaza bardzo precyzyjne dane podane przez "amatorow".\nNie znalazłeś, bo czytasz tylko amatorskie strony które Ci pasują, dlatego ja to za Ciebie znalazłem.\nNa szczescie tego typu "powaznych" raportow nie biora pod uwage tak powazne kraje jak np.USA,Francja,Szwecja,GB,Niemcy,Wlochy,Irlandia,Japonia,Holandia itd.\nNo przecież te raporty są na stronach tych państw, nawet rządowych (instytycje i parlamenety, uniwerystety itd). To powinieneś zauważyć nawet bez znajomosci języka, ale może w ogole nie interesują Cię linki, które podaje bo mogą Ci zburzyć Twoja wizję?\nOpieraja sie w swych decyzjach raczej na tym co potwierdzaja "amatorskie" strony i wyciagaja w stosunku do Kuby konsekwencje polityczno-gospodarcze jak najbardziej powazne.Zadales sobie kiedys proste pytanie DLACZEGO ?\nTu mnie zaskoczyles zupełnie: Jak biegną Twoje sciezki wnioskowania, skoro uwazasz że To iż istnieją sankcje gospodarcze jest potwierdzeniem tego ze na Kubie jest 200 tys wiezniow a nie np. 60 tys? A może tego ze na Kubie jest zistytucjonalizowana prostytucja? Albo, że jest karane w wymiarze 30 lat szlachtowanie krów? Możesz mi to wyjaśnić?\nTen post był edytowany przez kris9: 11/11/2010, 14:55\nKrisie, czy zatem uważasz, ze zamieszczone w nich materiały dowodowe takie jak fotografie czy filmy są bezwartosciowe? Kompletnie nie nalezy ich brać pod uwagę?\nCzy w tym systemie równości na Kubie tak samo traktuje się elity partyjne, turystów zagranicznych i zwykłych kubańskich szaraków? Czy wszyscy oni otrzymują podobną opiekę medyczną jeśli jej potrzebują, mają taki sam dostęp do leków??\nQUOTE(silent_hunter @ 11/11/2010, 15:20)\nKrisie, czy zatem uważasz, ze zamieszczone w nich materiały dowodowe takie jak fotografie czy filmy są bezwartosciowe? Kompletnie nie nalezy ich brać pod uwagę?.\nA czy zamieszczone fotografie i filmy prezentujace kubańska służbę zdrowia w nieco lepszym świetle są bezwartościowe i nie nalezy brać ich pod uwagę? Oba należy brac pod uwagę, ale przede wszystkim trzeba się oprzeć na badaniach naukowców i poważnych instytucji na ten temat.\nA to, że budynki i sprzęt używany w kubańskich szpitalch przedstawiają wiele do życzenia to własnie te instytucje, a ja wraz z nimi, potwierdzam.\nZresztą w latach 90-tych był powazne problemy nawet z wyżywieniem społeczeństwa!\nA dlaczego same fotografie to za mało? A choćby dlatego (kilka zdjęc polskich szpitali ):\nWyszukałem to tak jak Mariusz, na szybko poprzez Google, nie wysilając się przy tym zbytnio. I co jakbys pokazał takie zdjecia cudziemcowi? Bida z nedzą.\nTak wieć można znaleźć wszystko jak widać. I tak jak mówię nie znaczy, że wklejanie zdjęć jest bezwartościowe, tym bardziej w przypadku Kuby gdzie szpitale naprawdę często źle wyglądają. Ale na tej tylko podstawie wyrabiać sobie poglady na kwestię ogolnej sprawności służby zdrowia bez wchodzenia głębiej w temat?\nOczywiście, że masz rację: Nie. I to często nadmienia się w powaznych publikacjach i badaniach naukowych. Na Kubie są -można powiedzieć- światowej klasy kliniki, ale tam leczą odpłatenie za dolary czy euro (dlatego poza turystką innego rodzaju istnieje również turystyka medyczna), tudzież na zlecenie i rachunek kubańskiego rządu (chyba tak byli leczeni amerykańscy strażacy z 11 września).\nWięc kubański szarak może o tym zapomnieć tyle, że nie należy na tej podstawie wyciagać wniosków leżących na drugim biegunie: Czyli, że poza tymi klinkami nic nie istnieje, albo że jeżeli coś istnieje to co najwyżej tylko jako skrajne minimum.\nMariuszowi sie wydaje, że stwierdzając to, ja -tak jak on - prowadzę agitację polityczną, w tym przypadku na rzecz kubańskiej dyktatury. Nic bardziej błędnego. Ja staram sie być obiektywny i zapraszam innych do obiektywnej dyskusji bez jakichkolwiek zabarwień politycznych. I ja sam chętnie dowiem się nowych rzeczy, ale musi to być poparte solidnymi źródłami.\nTen post był edytowany przez kris9: 11/11/2010, 17:16\nZapytałem dlatego, ze odniosłem wrażenie, ze próbowałeś zbytnio uromantyczniac system kubański a przy tym ośmieszac wartośc relacji jak to nazwałeś, od amatorów. Toż to np. o naszej prlowskiej rzeczywistości, o nastrojach, o poziomie życia świat się niejednokrotnie dowiadywał właśnie od tych amatorów.\nI co, tak odbiegały od prawdy? Czy ten negatywny obraz to był jakiś prawicowy spisek?\nAle przy tym upada cały opiewany przez elyty intektualne Zachodu mit socjalnej, równej opieki medycznej na Kubie! De fakto mamy system równych i równiejszych... Żadna mecyja, żaden szczególny powód do dumy, na pewno zaden model do naśladowania.\nP.S. Co ma oznaczac to Twoje ciagłe umieszczanie emotikonki ?\nTak jesteś zły na wspóldyskutantów?????\nQUOTE(silent_hunter @ 11/11/2010, 17:14)\nByli "amatorzy" którzy upiększali PRL, byli tacy którzy byli obiektywni i byli tacy którzy obraz "uczerniali". Do wyboru do koloru.\nA najbardziej obiektywne były naukowe opracowania i publikacje na ten temat (dlaczego sądzisz, że amatorzy stanowili główne źródło wiedzy, tym bardziej, ze wtedy nie było internetu?).\nAle przy tym upada cały opiewany przez elyty intektualne Zachodu mit socjalnej, równej opieki medycznej na Kubie! De fakto mamy system równych i równiejszych... Żadna mecyja, żaden powód do dumy, na pewno zaden model do naśladowania\nNo cóż kapitalizm wdarł się również na Kubę, a pełna rowność to miała byc dopiero w komunizmie.\nA tak całkiem serio: O jakie "elyty" chodzi? Jeżeli chodzi o równość to poważne elity mogą twierdzić, ze ten system jest równiejszy od przeważającej większości krajów Trzeciego Świata (gdzie całe rzesze społeczeństwa w ogóle nie chodzą do lekarza, a to jednak warto byłoby zmienić). Mogą też co najwyzej twierdzić, że Kuba jest przykładem iż biedne kraje pod względem np. dostępnosci do lekarza mogą się zbliżać do zachodniej Europy.\nA tak upiększam swoje posty. Nie można?\nTen post był edytowany przez kris9: 11/11/2010, 17:51


Warszawa. Koronawirus w SP 46 na Mokotowie. Placówka zawiesza zajęcia dla jednej klasy drugiej | TVN Warszawa\nTuż po powrocie najmłodszych uczniów do szkół mokotowska podstawówka musiała zawiesić zajęcia jednej z klas drugich. Powodem było wykrycie zakażenia koronawirusem u nauczycielki. Pierwszą informację otrzymaliśmy na Kontakt 24.\nChodzi o Szkołę Podstawową numer 46 im. Stefana Starzyńskiego przy ulicy Wałbrzyskiej. - Zajęcia są zawieszone do 28 stycznia tylko w jednej klasie drugiej. Podczas badań przesiewowych stwierdzono COVID-19 u nauczycielki – informuje Monika Chrobak, rzeczniczka mokotowskiego urzędu dzielnicy. W pozostałych klasach I-III zajęcia stacjonarne odbywają się bez zmian.\nZgodnie z nowelizacją rozporządzenia ministra edukacji i nauki w sprawie czasowego ograniczenia funkcjonowania jednostek systemu oświaty w związku z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, od poniedziałku uczniowie klas I-III szkół podstawowych wrócili do nauki stacjonarnej w szkołach. Decyzja ta dotyczy także uczniów klas I-III szkół podstawowych specjalnych, w tym funkcjonujących w specjalnych ośrodkach szkolno-wychowawczych oraz w podmiotach leczniczych i jednostkach pomocy społecznej.\nDyrektorzy szkół podstawowych są także zobowiązani do prowadzenia świetlic dla uczniów klas I-III.\nWszystkie zajęcia mają odbywać się w reżimie sanitarnym. - Dzieci pójdą do szkół w tak zwanych bańkach – będą klasy od klas oddzielone, nie będą się ze sobą te klasy spotykały, nie będzie również spotkań między nauczycielami. Po to to wszystko, żeby zachować maksimum bezpieczeństwa na tyle, na ile się da – mówił w minionym tygodniu minister edukacji i nauki Przemysław Czarnek.\nCZYTAJ WIĘCEJ O WYTYCZNYCH DOTYCZĄCYCH POWRÓTU NAJMŁODSZYCH UCZNIÓW DO SZKÓŁ>>>\nAkcja testowania nauczycieli\nAkcja testowania nauczycieli na obecność koronawirusa rozpoczęła się 11 stycznia i trwała przez cały drugi tydzień ferii zimowych. Wcześniej Ministerstwo Zdrowia informowało, że chęć przeprowadzenia testu zadeklarowało około 165 tysięcy osób – to nauczyciele wczesnoszkolni i pracownicy szkolnej administracji.\nZ danych MEiN wynika, że ostatecznie w testach wzięło udział około 136 tysięcy osób, wyniki otrzymało już około 134 tysiące osób. - Pozytywny test na obecność koronawirusa dotyczył 2591 osób, to jest dwóch procent wszystkich wyników badań – poinformowała Anna Ostrowska, rzeczniczka MEiN.


OGŁOSZENIE WYNIKÓW NABORU MOVEMENT RESEARCH AT JUDSON CHURCH\nW ramach naboru wniosków na dwutygodniową wizytę studyjną w Movement Research 2019\n„Movement Research at Judson Church”, we współpracy z GPS/Global Practice Sharing Program, Art Stations Foundation oraz Instytutem Muzyki i Tańca, ogłasza wyniki naboru wniosków na dwutygodniową wizytę studyjną w Movement Research w Nowym Jorku (od 30 listopada do\n15 grudnia 2019).\nW odpowiedzi na ogłoszenie o naborze wpłynęło 50 aplikacji. Komisja złożona z ekspertów zewnętrznych i przedstawicielki Instytutu Muzyki i Tańca zarekomendowała 49 wniosków (jeden wniosek został odrzucony ze względów formalnych – zgłoszenie wpłynęło po zakończeniu naboru wniosków). Rekomendowane wnioski podlegały opiniowaniu, biorąc pod uwagę kryteria oceny formalnej (termin złożenia wniosku, poprawność aplikacji i jej zgodność z wymaganiami określonymi w ogłoszeniu o naborze) oraz kryteria oceny merytorycznej: spójność i wartość artystyczną projektu, dotychczasowy dorobek choreografa i tancerzy, otwarcie na współpracę z artystami z Nowego Jorku.\nMarya Wethers – Movement Research at Judson Church\nJoanna Leśnierowska – Art Stations Fundation\nWybrała do realizacji z 49 zarekomendowanych projekt i kandydaturę:\nDziękujemy wszystkim uczestniczkom za zgłoszenia do naboru realizowanego w edycji programu wizyty studyjnej w Nowym Jorku Movement Research 2019. Kolejny nabór na wizytę studyjną w 2020 zostanie ogłoszony w pierwszej połowie 2020 roku.\nOGŁOSZENIE WYNIKÓW NABORU MOVEMENT RESEARCH AT JUDSON CHURCH.docx