FechtenHomburg | Page 5 | O kulturze i edukacji\nW dalszym ciągu planszówki są wspaniałe!\nTo nieco smutna informacja, ale z pewnością bardzo często realia są takie, że ulega pomniejszeniu liczba tych osób, które grają w typowe planszówki. A pomyśleć, iż jeszcze kilka lat temu pokoje głównie dzieci oraz młodzieży były wprost pełne wszelkiego rodzaju planszówek... Chociaż początek owego artykułu jest bardzo pesymistyczny, w żadnym wypadku nie należy zakładać, że gry planszowe w zupełności odeszły do lamusa. Można w sumie powiedzieć, iż na całe szczęście w dalszym ciągu można natrafić na fanów planszówek. Ktoś kto uważa, że Internet spowodował, iż planszówki są jak choćby discmany, na całe szczęście bardzo się myli.\nRead more about W dalszym ciągu planszówki są wspaniałe!\nZnakomite dopasowanie gier do dzisiejszych wymagań na rynku\nGdy zwrócimy uwagę na sklepy internetowe z grami, które znajdziemy dzisiaj w stolicy Dolnego Śląska, przyznać należy niezwykły profesjonalizm oraz zróżnicowanie wśród proponowanych opcji. Możliwości są szerokie, dlatego warto zdać się na obecne propozycje. Wśród najbardziej cenionych propozycjo znaleźć możemy idealnie przystosowane do naszych wymogów gry. Dzięki stałemu wprowadzaniu nowości do poszczególnych gier producent zauważa coraz większe zainteresowanie ofertami.\nRead more about Znakomite dopasowanie gier do dzisiejszych wymagań na rynku\nW każdym roku tysiące młodych ludzi zaczyna pierwszą pracę. Nie istotne, czy jest to tymczasowa fucha na kontrakt, czy umowa o pracę (ciągle wielka rzadkość), każdy musi znać parę ważnych wiadomości, związanych ze sprawami około podatkowymi. Funkcjonują wszakże na świecie dwie rzeczy, przed którymi nikt nie ucieknie: podatki i śmierć.\nRead more about Słowniczek podatkowy\nJak powszechnie wiadomo, ogólnie pojęta komputerowa rozrywka jest obecnie naprawdę bardzo rozwinięta, co oczywiście jest fantastyczną wiadomością dla każdego miłośnika takich właśnie rzeczy. Przecież z tego właśnie powodu w dosłownie każdym przypadku będziemy w stanie znaleźć dokładnie takie rozwiązania, jakie będą pasowały akurat do naszych indywidualnych gustów i pozwolą nam na naprawdę najwyższy poziom rozrywki.\nRead more about Czemu warto zainwestować w konsolę?\nPropozycje zatrudnienia dla księgowej\nOferty pracy dla księgowej można znaleźć na różnorakie sposoby. Najpopularniejszym chyba dziś sposobem na poszukiwanie pracy dla księgowej jest serfowanie po sieci.\nRead more about Propozycje zatrudnienia dla księgowej\nJak prawidłowo zadbać o rozwój zatrudnionych pracowników?\nNie da się zataić zjawiska, że każda jednostka, która działa obecnie na rynku ma za zadanie wytwarzać jak największe zyski finansowe. Drogi do osiągnięcia takiego rezultatu są niezmiernie różnorodne. W rzeczywistości najczęściej ich właściciele skupiają się tylko na poprawianiu jakości proponowanego produktu czy też usługi. Niemniej natomiast takie postępowanie nie w każdym przypadku jest w stanie dostarczyć nam wyczekiwane rezultaty.\nRead more about Jak prawidłowo zadbać o rozwój zatrudnionych pracowników?\nCzy powinniśmy założyć własny biznes?\nNad uruchomieniem własnego biznesu myśli masa osób, jednak nie wszyscy posiadają odwagę, aby marzenia te sfinalizować. Przyczyną jest oczywiście obawa, iż nasz pomysł nie okaże się tak dobry jak uważamy, a na zyski będziemy musieli czekać rzeczywiście długo. W jaki sposób przygotować się do posiadania własnej działalności?\nRead more about Czy powinniśmy założyć własny biznes?\nZ czym związane jest rozwijanie własnego biznesu?\nWiele osób zastanawia się nad powołaniem do życia swojej działalności gospodarczej, bo uważa, że jest to najatrakcyjniejsza forma zarabiania. Etat ma co prawda wiele wad, lecz mimo to jest dosyć wygodnym rozwiązaniem. Każdy przedsiębiorca doskonale wie, iż własna działalność to między innymi szereg obowiązków oraz warunków, jakie trzeba spełnić. O czym trzeba pamiętać?\nRead more about Z czym związane jest rozwijanie własnego biznesu?\nWiarygodny psycholog oraz jego tajemnice!\nJeżeli powinniśmy znaleźć gabinet psychologiczny Wrocław ma ich najwięcej na swoim terenie\nRead more about Wiarygodny psycholog oraz jego tajemnice!\nRozrywka mobilna co chwilę proponuje kolejne wyzwania, mające skusić graczy do spędzania wolnych chwil przed ekranem monitora albo telewizora. Większość obecnych telefonów komórkowych ma możliwości zagrania w dużą liczbę gier, także typowe komputery poza tym, że służą do pracowania, to również chętnie są wykorzystywane do zabawy. Wielu ludzi nawet w czasie pracowniczych zajęć chętnie sobie pogrywa na przykład w prościutkie gry logiczne xbox 360, co rzecz jasna nie zawsze podoba się szefom ich firm. Komputery stają się coraz bardziej wydajne, a wielbiciele gier czasami wydają wiele pieniędzy na kupno najnowszych graficznych układów, na których wszystkie gry chodzić będą płynnie i wydajnie.\nRead more about Rodzaje gierek na konsolę Xbox 360\nW dobie wszechobecnego dostępu do szerokopasmowego internetu dystrybutorzy gier wymyślili świetne rozwiązanie na zmniejszenie kosztów dystrybucji swoich tytułów. Dawniej miłośnicy gier nabywali tytuły na namacalnych nośnikach, takich jak płyta CD czy DVD, niosło to za sobą ogromne koszty związane z wyprodukowaniem sporego nakładu płyt i wytworzeniem opakowań.\nRead more about Internetowa sprzedaż gier na PC\nW jaki sposób zapewnić sobie komputerową zabawę na najwyższym poziomie?\nNikomu chyba nie musimy mówić o tym, że szeroko rozumiana wirtualna zabawa jest obecnie tak rozbudowaną dziedziną, że niemalże każdy z nas może w niej znaleźć szereg ciekawych dla siebie możliwości. niewątpliwie warto zainteresować się tym tematem nieco bliżej, bowiem może to być doskonała propozycja dla każdego, kto tylko chce spędzać swój czas w Faktycznie atrakcyjny sposób, świetnie się przy tym bawiąc.\nRead more about W jaki sposób zapewnić sobie komputerową zabawę na najwyższym poziomie?\nLudzie mają różne pasje i hobby. Jedni uprawiają sport, inni czytają gazety, jeszcze inni zbierają znaczki. A są tacy, którzy własnoręcznie wykonują i zbierają modele. Regularnie odwiedzają sklepy modelarskie rc i kupują wszelakie bardzo istotne, niezbędne im do ich twórczości, części. Następnie składają, budują, wpadają na własne ciekawe pomysły.\nGdzie spędzić wspaniałe ferie nad jeziorem?\nUrlop to czas, w którym pragniemy jak najbardziej odpocząć i pozbyć się stresu. Rzecz jasna każdy ma odmienne preferencje i dla jednych będzie to jednoznaczne z chodzeniem po górach lub intensywnym zwiedzaniem, dla innych z kolei idealne będzie opalanie się na plaży i moczenie w wodzie.\nRead more about Gdzie spędzić wspaniałe ferie nad jeziorem?\nDobrze jest poznać obce języki, wybierz naukę w dobrej szkole językowej\nZnajomość innych języków jest umiejętnością wyjątkowo ważną oraz przydatną. Możliwość komunikowania się w języku obcym okazuje się przydatna tak i w życiu zawodowym, jak też prywatnym. W wypadku, jeżeli pragnie się zainwestować w swój rozwój, należy uwzględnić w własnych planach akurat kursy języków obcych.\nRead more about Dobrze jest poznać obce języki, wybierz naukę w dobrej szkole językowej\nZdarza się, że podczas wielkich sprawdzianów przeszkadza chwila słabości, fatalny dzień lub banalny brak szczęścia. Kiepsko zdany egzamin dojrzałości może spowodować, że nie zakwalifikujesz się na upragnione studia.\nRead more about Wrocław – dolnośląska stolica nauczania\nPasja wędkarzy a opinie pasjonatów\nOsoby uwielbiające wędkowanie, jeśli już wyposażą się w użyteczne urządzenia oraz ekwipunek oraz rewelacyjny humor, mają przed sobą ogromny wybór. Część wędkarzy preferuje ryby określonego gatunku, jednak duże znaczenie ma dla nich wybór łowiska. W sieci trafić możemy na systematycznie uzupełniane katalogi, które zawierają dokładne opisy poszczególnych łowisk na terenie Polski. Nie bez znaczenia jest także wykaz wód. Doświadczeni wędkarze chcą ciągle dzielić się swoją największą pasją oraz ogromną wiedzą.\nRead more about Pasja wędkarzy a opinie pasjonatów\nNiegdyś gry planszowe cieszyły się najogromniejszą renomą, chyba nie było dziecka, jakie nie posiadałoby choćby paru gier planszowych. Granie w planszówki było kapitalną rozrywką oraz fenomenalną zabawą, nie wyłącznie dla dzieci, lecz także dla całych rodzin.\nRead more about Gry planszowe - wyśmienita zabawa i zachwycająca rozrywka dla rodziny\nWielorakie treningi konieczne dla przedsiębiorstw podnoszą umiejętności pracowników jak też efektywność działań.\nJeśli potrzebujemy by firma kształtowała się znakomicie, podnosiła strukturę zarządzania czy też kreowała się z wykwalifikowanych pracowników powinna pełen czas korzystać ze specjalnych szkoleń biznesowych. W myśl powiedzenia praktyka czyni mistrza, przygotowane szkolenia posiadają całą serie warsztatową i teoretyczną, jaka posiada na celu podwyższać kwalifikację uczestników treningów.\nRead more about Wielorakie treningi konieczne dla przedsiębiorstw podnoszą umiejętności pracowników jak też efektywność działań.\nZnajomość języków obcych zdaje się być dzisiaj podstawową zdolnością nabytą w procesie edukacji. Umiejętność posługiwania się językami obcymi jest również niezwykle ważną zdolnością umożliwiającą znalezienie ciekawszej pracy. Najbardziej popularnym językiem jest naturalnie język angielski. Stanowi on pierwszy język obcy, który daje nam możliwość komunikowania się właściwie w każdym państwie, język ten jest uniwersalnym narzędziem, z jakiego korzystamy nie tylko w pracy, ale na co dzień w kontaktach z osobami odwiedzającymi nasz kraj.\nRead more about Język angielski może być bardzo pomocny w życiu prywatnym


Zapowiedź: Malibu – Ty jesteś naj (VIDEO) | Disco-Polo.info\n2015-12-18T19:20:47+01:00 2015-12-18T19:20:47+01:00 Zapowiedź: Malibu – Ty jesteś naj (VIDEO) https://disco-polo.info/Upload/articles/\nAdam Begier 18 grudnia 2015 o 19:20\nPochodząca z Podkarpacia, a dokładniej Rzeszowa formacja Malibu szykuje naprawdę bardzo ciekawą produkcję. Panowie z zespołu Malibu na swoim koncie mają m.in. takie utwory jak „Tak to ona”, „Hej dziewczyno”. Już w następnym...\nPochodząca z Podkarpacia, a dokładniej Rzeszowa formacja Malibu szykuje naprawdę bardzo ciekawą produkcję. Panowie z zespołu Malibu na swoim koncie mają m.in. takie utwory jak „Tak to ona”, „Hej dziewczyno”. Już w następnym tygodniu pojawi się ich najnowsza muzyczna propozycja.\nPanowie są już po zdjęciach do teledysku pt. „Ty jesteś naj”. „Utwór powstał dość spontaniczne, kolega o imieniu Mateusz poprosił mnie żebym napisał piosenkę dla dziewczyny która bardzo mu się podoba. Usiadłem w studio i tak powstała piosenka pt. „Ty jesteś naj” – zdradza nam Przemek. Produkcją najnowszego klipu formacji Malibu zajęła się niezawodna firma Pn Media. W teledysku oprócz zespołu zobaczymy piękną dziewczynę oraz czarnoskórego mężczyznę, który występował w teledysku grupy Weekend.\nZobaczcie gorącą zapowiedź nowość od Malibu. Premiera już po weekendzie.\nZapowiedź: Malibu – Ty Jesteś Naj\nTagi: malibu, malibu ty jesteś naj, pn media, ty jesteŚ naj, video, zapowiedź


Spawanie Aluminium | PLASTIK AG\nAluminium nadaje się doskonale do spawania. Można je spawać wieloma metodami, jednakże w praktyce dominuje tylko kilka z nich. Podczas spawania aluminium należy uwzględnić reakcję metalu z tlenem i powstający wtedy w szybkim tempie tlenek. Dlatego też spawając aluminium należy najpierw zawsze usunąć tlenek ze spajanych powierzchni. Można do tego użyć szczotki ze stali nierdzewnej. Dobrze oczyszczone i wolne od tlenku powierzchnie są warunkiem uzyskania spoin wolnych od wad.\nObecnie dominują technologie spawania łukowego w osłonie gazu, przede wszystkim MIG oraz TIG. Przy spawaniu metodami TIG oraz MIG w charakterze gazu osłonowego stosuje się argon (Ar) i hel (He). Ponieważ aluminium jest podatne na wtrącenia w postaci tlenku glinu oraz wodoru (porowatość), gaz osłonowy musi się charakteryzować określoną czystością, która w przypadku argonu i helu powinna wynosić powyżej 99,5%. Zadaniem gazu, oprócz udziału w tworzeniu łuku elektrycznego, jest ochrona elektrody i stopionego metalu przed utlenieniem oraz chłodzenie elektrody.\njest z reguły stosowane przy grubości materiału od 1 mm wzwyż, istnieje jednak możliwość aby spawać materiały cieńsze metodą MIG z hakiem pulsującym. Spoiwo dodawane jest w postaci drutu poprzez uchwyt elektrodowy.\nczyli spawanie elektrodą wolframową w osłonie gazów obojętnych, stosuje się przy małej grubości materiału, nawet poniżej 1 mm. Górna praktyczna granica wynosi około 10 mm. Spawanie metodą TIG może być stosowane we wszystkich miejscach, a jego prawidłowe wykonanie gwarantuje spoinę o najlepszej jakości.\nInformator Metale Nieżelazne 2007 – VII wydanie, str 55


Słodki F-16 poleci do Poznania. Waży 200 kg - Piekarnia, Cukiernia, Lodziarnia - Portal Branżowy\nStrona główna » Aktualności » Słodki F-16 poleci do Poznania. Waży 200 kg\nJak pachnie F-16? Słodko, marcepanem. Przynajmniej ten wykonany przez rzeszowskich cukierników na specjalnie zamówienie Sił Powietrznych RP. We wtorek rano potężny tort w kształcie myśliwca wyruszy z Rzeszowa w podróż do Poznania na 5. urodziny F-16 w Polsce.\nPoniedziałek. Godz. 13. Dwa torty w kształcie F-16 kołują na wybrukowanym kostką parkingu cukierni R. Rak w Zaczeniu. Cukiernicy w kitlach, którzy uwijają się wokół nietypowych tortów, żartują: - Wjeżdżamy na pas startowy w Zaczerniu.\nAle z tortami obchodzą się niezwykle delikatnie. W końcu ich przygotowanie kosztowało cztery dni i cztery noce ciężkiej pracy, którą poprzedziły długie negocjacje ze zleceniodawcą i przygotowania. - Wiemy jak się do tego zabrać i wiemy jak to zrobić. W Poznaniu są cukiernie, które z tym zadaniem świetnie, by sobie poradziły, dlatego dla nas to zaszczyt, że wybrano właśnie nas - mówi Radek Rak, właściciel cukierni R. Rak w Zaczerniu, współautor tortowych "szesnastek".\nTort został zamówiony na piąte urodziny F-16, które będą obchodzone z wielką pompą w środę na poznańskim rynku.\n- Od dowódcy Sił Powietrznych dostaliśmy model F-16, przefotografowaliśmy go i powiększyliśmy dziesięciokrotnie - opowiada Kazimierz Rak, ojciec Radka i współwłaściciel cukierni Orłowski & Rak w Rzeszowie.\nOd razu było wiadomo, że ciasta w takim kształcie nie uda się przygotować bez solidnego stelaża. Na podstawie fotografii powstał rysunek, który posłużył stolarzowi do przygotowania specjalnej konstrukcji, która utrzymałaby ok. 200 kg ciasta. - Nie mogliśmy samolotu tak po prostu położyć na stole, bo nie mielibyśmy jak podwiesić pocisków pod skrzydłami, dlatego potrzebny był specjalny stelaż - wyjaśnia Radek Rak, syn Kazimierza.\nPrace w cukierni rozpoczęły się w czwartek. Cukiernicy postawili na recepturę, która już wielokrotnie się sprawdziła i przyniosła sławę rodzinnemu biznesowi: upiekli tort Taubera. W 2004 roku Radek Rak, syn Kazimierza, współwłaściciela słynnej rzeszowskiej cukierni przy ul. Miodowej, zdobył dzięki niemu złoty medal na VI Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Kulinarnej w Hawanie, pokonując z kolegami z Wyższej Szkoły Hotelarstwa i Gastronomii w Poznaniu, 24 drużyny z całego świata. Od tego czasu tort według tej receptury jest dostępny w cukierniach należących do rodziny Raków.\nCo więc kryje w swym wnętrzu słodko pachnący myśliwiec? Trzy ciasta: dwa czekoladowe i jedno orzechowe, przełożone konfiturą z podkarpackich porzeczek oraz ganaszem czekoladowo-kawowym, czyli specjalną masą, która powstaje z 30-proc. śmietanki, syropu skrobiowego, masła, czekolady, kawy i alkoholu. - Na dwa torty zużyliśmy m.in. ok. 50 kg czekolady, 6 l alkoholu, 20 l śmietany 30-procentowej i 25 kg masy marcepanowej - wylicza Kazimierz Rak, a to dokładnie obrazuje skalę przedsięwzięcia.\nTo właśnie marcepan jest źródłem słodkiej woni, która roznosi się wokół myśliwca. Obłożono nim tortowe ciasto dokładnie wycięte w kształt F-16, a później pomalowano na szaro-srebrno specjalnymi jadalnymi farbami, które cukiernicy rozprowadzali na marcepanowej powierzchni aerografem. Szpic dzioba to przypominający sopel cukrowy lizak, z cukru wykonana została także szyba kabiny, a pod nią kryje się figurka pilota z zielonego marcepanu. Kolorem wyróżnia się jeszcze obudowa silnika i lotki pocisków, które zostały wykonane z czekolady.\n- Najtrudniejsze było trzymanie się właściwych proporcji, żeby nie wyszło przypadkiem, że skrzydło jest szersze niż kadłub - mówi Radek Rak. A na pytanie co najwięcej zajęło czasu cukiernikom Kazimierz Rak odpowiada: - Powiem pani co trwało najkrócej: spanie. Zawsze takie dodatkowe rzeczy robimy nocami, bo nasze zakłady muszą normalnie funkcjonować, więc ciągle ktoś przeszkadza w pracy, przyjeżdżają dostawy, ktoś o coś pyta. Dlatego pracujemy wieczorami.\nTeraz przed cukiernikami trudne zadanie: bezpiecznego dostarczenia tortów do Poznania. - Przed nami 600 km, będziemy musieli jechać bardzo ostrożnie. Wyjeżdżamy we wtorek rano, by na wieczór być w Poznaniu, prześpimy się tam i środę weźmiemy udział w urodzinach F-16 - planuje Radek Rak. - Obmyślamy, którędy jechać. Często jeździmy przez Kielce, ale tam jest nieciekawa droga. Znajomi mi radzą, by jechać przez Kraków, na Wrocław. Tam jest lepsza droga. Wolimy dołożyć 200 km, ale jechać po stole, a nie po wertepach - mówi Radek Rak. Bez względu na drogę: torty na czas transportu zostaną dokładnie obłożone styropianem, by się nie zniszczyły.\n- Zabierzemy ze sobą elementy dekoracyjne, trochę karmelu i czekolady. W Poznaniu mamy zaplecze, ewentualnie gdyby coś się po drodze wydarzyło, wstaniemy rano o 4. i poprawimy - mówią cukiernicy.\nWłaściwy tort ma 200 kg, 196 cm rozpiętości skrzydeł, ponad trzy metry długości i da się podzielić na tysiąc porcji. Mała "szesnasteczka" waży 50 kg - będzie z niej 150 porcji. - Ten duży ma zostać podzielony między uczestnikami urodzin na poznańskim rynku, ten mniejszy pojedzie do sztabu generalnego - zapowiada Kazimierz Rak.\nPrawdziwy F-16 ma 15 m długości, prawie 9,5 m rozpiętości, 8300 kg i może zabrać blisko 10 ton uzbrojenia. Osiąga prędkość ponad 2 Ma, wznosi się z szybkością 310 metrów na sekundę. Jego radar umożliwia wykrywanie i śledzenie celów powietrznych i naziemnych. Takich możliwości nie mają niestety "szesnastki" z Rzeszowa. Za to w przeciwieństwie do swych pierwowzorów na pewno będą smakować urodzinowym gościom.\nfranczyza 48 kajzerka bułka lodziarnie piekarnie24 ogłoszenia pojazdy bhp surowce drożdże maszyny piekarnicze


Hodowla przydomowa , Wędkarstwo w Orybach.pl\n» Wędkarstwo, strona główna » Działy ogólne » Dzienniki Wędkarskie » Hodowla przydomowa\nWysłany: Nie Cze 24, 2018 03:54 Hodowla przydomowa\nWitam wszystkich fachowych wedkarzy i prosze o pomoc.\nWpadlem na pomysl hodowli ryb w szopie obok domu. Mam dwa 1000 litrowe pojemniki w ktorych planuje hodowac rybki. Niestety jestem zielony w tym temacie i dlatego pisze ten post. Chcialbym sie dowiedziec jaka rybe najlatwiej hodowac na poczatku i jakie typy filtrow stosowac w tych zajebistych akwariach. Doceniam kazda pomoc panowie.\nDzieki i Polska wygra 2:1 z Kolumbia\nWysłany: Wto Cze 26, 2018 05:41\nPowiedz mi tylko czy chcesz hodowac rybki akwariowe czy nasze jeziorowe/stawowe?\nWysłany: Śro Cze 27, 2018 04:14\nMialem na mysli ryby jadalne typu lin, karp itd tylko nie wiem co im do zycia potrzebne. Chcialbym wychodowac sobie rybe a pozniej ja opierdzielic na patelni. Jakie ryby sa w miare latwe w hodowli i jakie filtry stosowac\nWysłany: Śro Cze 27, 2018 07:18\nDo samego przetrzymywania "hodowania" ryb wystarczy Ci zbiornik, zimna woda i jakiś napowietrzacz plus karma. Nie powiem Ci jak z rozmnażaniem tych ryb, jedynie mogę podpowiedzieć jak przetrzymywać.\nWysłany: Pią Cze 29, 2018 04:38\nNo pewnie ze chcialbym zebys dal mi jakiekolwiek wskazowki. Nie chcialbym sie uczyc na wlasnych bledach bo po prostu szkoda meczyc ryby przez moja niewiedze dlatego tez chce zebrac info a pozniej wziac sie za praktyke.


Oderwanie od rzeczywistości, romantyczny kod i dramat programisty. ProgramistaDoswiadczony\nBo przecież to rozwiązanie jest…\n…najbardziej czytelne z czytelnych!\n…gotowe na wszystko! (chyba był taki serial)\n…odporne na widzimisie klienta!\n…realizacją funkcjonalności o której klient jeszcze nie pomyślał, ale już jesteśmy na to gotowi!\nNo właśnie. Skąd to się bierze? Gdzie leży przyczyna?\nPozwolę sobie, na łamach tego postu, ukuć tezę, że przyczyna leży w oderwaniu programisty od produktu i klienta, a także braku komunikacji z ludźmi. Już tłumaczę co autor (to chyba będę ja) ma na myśli.\nWyobraźcie sobie, że jesteście artystami. Malarzami. Tworzycie obrazy na zamówienie. Tak jak programista, tworzycie „coś z niczego”, a kiedy Wasze dzieło jest skończone, nadchodzi czas prezentacji przed klientem. I jak to wygląda? Otóż stoicie wraz z klentem przed obrazem i go kontemplujecie. Reakcje klenta mogą być różne, ale JAKIEŚ SĄ! Widzicie czy ktoś jest zadowolony z efektu pracy, czy nie. Widzicie emocje na twarzy. Mimikę, mowę ciała tej osoby, słyszycie intonację głosu. W prosty, naturalny dla Waszego mózgu sposób, dostajecie ogromny ładunek informacji nt. Waszej pracy i jej efektów.\nJak analogiczna sytuacja wygląda w przypadku programisty?\nTak naprawdę niewielu z nas ma okazję widzieć reakcję klienta, kiedy ten widzi naszą pracę po raz pierwszy. Nawet jeśli ktoś już ma kontakt z klientem bezpośrednio, to często obywa się on po czasie, kiedy emocje opadły i następuje „sucha” wymiana zdań i poglądów. Jeśli już ktoś ma okazję zobaczyć reakcję klienta na nasze „dzieło” to i tak jest to branża, gdzie stopień zadowolenia z efektu pracy zmienia sie w czasie, w miarę używania danego rozwiązania.\nTyle się teraz mówi o zmianie na rynku i o tym, że teraz nie kreuje się produktu i potrzeby. Teraz powinno się słuchać klenta, słuchać odbiorcy i pytać go czego pragnie i jak rozwiązać jego problem. To ja się pytam. Jak mam to robić jeśli na oczy go nie widziałem, a jedyne co wiem to informacje przekazane mi przez głuchy telefon, poprzez poszczególne stopnie drabinki kadry zarządzającej?\nUtarło się, że programista to osoba mocno techniczna, nie tylko jeśli chodzi o zakres umiejętności, ale również w aspekcie charakteru, predyspozycji. Trend ten się na szczęście zmienia i coraz mniej ważne są umiejętności techniczne, a coraz bardziej te miękkie (tak, nielubiane słowo 😉 ). Niestety w większości przypadków jesteśmy traktowani jak osoby z którymi nie da się porozumieć, a przynajmniej nie ludzkim językiem. Oczywiście dużo w tym też naszej winy. Jendnakże w wielu firmach sytuacja wygląda tak, że programista to jest ten który realizuje czyjąś wizję. On służy tylko do przelania jakiejś ideii do repozytorium w postaci kodu.\nOdbywa się to ze stratą, zarówno dla programisty – z przyczyn oczywistych – jak i dla firmy dla której pracuje. Przecież „używając” programisty do pisania kodu tylko i wyłącznie, korzysta się tylko z „połowy człowieka”. Ta druga połowa, zdolna do komunikacji pomysłów, do wyrażania swojego zdania, często bardzo trafnego w kontekście produktu, nie jest wykorzystana. I właśnie ta druga połowa człowieka objawia się w sposób najbardziej naturalny. Przelewamy swoje pomysły i przewidywania do repozytorium. Tak, tak właśnie!\nNiech pierwszy podniesie kamień ten, który nie napisał kodu „na przyszłość”.\nJaki to ma wpływ na pisanie kodu, upiększanie go ponad rozsądną miarę i ogólnie z pojęciem overengineering? Moim skromnym zdaniem ma całkiem spory.\nJak każda osoba pracująca, chcemy być zadowoleni z efektów swojej pracy. Osiągamy ten stan na różne sposoby, widząc zadowolenie szefa, jeśli nie szefa to klienta, jeśli nie klienta i nie szefa to… no właśnie, szukamy radości z pracy gdzieś indziej. Nasza twórczość nie kończy się na czytelnym i łatwo-zarządzalnym kodzie. Zaczynamy realizować własne miniambicje poprzez kod. Pomijam sytuacje kiedy chemy wypróbować nowe rozwiązalnie, framework, czy inny nowy magiczny sposób programowania. Mam na myśli sytuację, kiedy mając już gotowe rozwiązanie, spełniające wymagania, posiadające najważniejsze cechy dobrego kodu (Tak, wiem. Różne dla każdego z nas), silimy się na przekraczanie granic, oczekiwań co do rezultatu. Tworzymy prawdziwie romantyczny kod i nie chodzi mi tu o code poetry.\nCzy naprwdę, przy implementacji przycisku i zapisu w bazie, potrzeba tworzyć siedem warstw aplikacji i używać każdego możliwego wzorca, tylko dlatego, że WYDAJE NAM SIĘ, że dzięki temu produkt będzie lepszy? Oczywiście przesadzam, ale rozumiecie o co mi chodzi, prawda?\nUważam, że gdyby zwykły szeregowy programista posiadał wiedzę nt. potrzeb klienta, nt. jego wizji – oczywiście, że nie wszystkich, tylko konkretnie w kontekście który akurat „jest na tapecie” – pracowałby bardziej powściągliwie. Tworzyłby mechanizm rozwiązujący problem lub realizujący jakąś funkcjonalność, wedle potrzeb.\nJeśli pomyślałeś/pomyślałaś coś w rodzaju – „Tak! To ja robię wszystko w tej firmie! Gdyby nie ja to reszta nie miała by co robić! Ci ślepcy tego nie widzą!” – to przykro mi, ale nie ma dla Ciebie ratunku.\nCelebryci – to w telewizji…\nNatomiast jeśli Twoja myśl to coś w rodzaju – „No tak, faktycznie. Czasem przesadzam, ale to dlatego, że chcę dobrze!” – jest dla Ciebie nadzieja. Droga będzie długa i kręta, ale opłacalna. To od nas, tak naprawdę, zależy jak będziemy postrzegani „na zewnątrz”, czy reszta świata będzie się z nami komunikować, i będzie zabiegać o naszą opinię. To od nas zależy czy staniemy się cenną wartością dodaną w firmie, czy zwykłymi wyrobnikami których zdanie się nie liczy.\nDlatego, jeśli jeszcze tego nie zrobiłeś/zrobiłaś, wyjdź poza monitor, wyraź swoje zdanie, nie bój się, komunikuj. Jeśli trzeba, szkol się w tym zakresie. Pokaż że tobie również zależy, że nie jesteś tylko od klepania po klawiaturze. Pamiętajcie, że Wasz warsztat to nie tylko języki programowania, frameworki i narzędzia. Pokuszę się o stwierdzenie że Wasz warsztat to Wy.\nBądź artystą w swoim fachu! Niech Cię usłyszą!\nBądź tym programistą w firmie, do którego przychodzą rozwiązać problem, a nie po to by podrzucić task czy bug.\nNapiszcie czy się zgadzacie.\nNapiszcie czy macie jakieś inne spostrzeżenia w tej kwestii.\nbeautiful code code poetry\n24 grudnia 2018 o 09:21\nZgadzam się z tym co napisałeś. Według mnie obecnie programiści są za bardzo oderwani od klienta i jest to duży problem. Z drugiej strony, widziałem również takich purystów kodu, którzy mogliby ten przysłowiowy button pisać tydzień, bo znaleźli coś, co jest minimalnie lepsze i trzeba teraz już przepisać całą aplikację. We wszystkim należy mieć umiar.\nBardzo dobry artykuł, będę tutaj wpadał częściej 🙂\n24 grudnia 2018 o 10:35\nCześć. Dzięki! To takie moje luźne przemyślenia w tym temacie. To dobrze, że ktoś, choć po części, się ze mną zgadza. To oznacza, że nie wyssałem tego z palca i mi się nie ubzdurało :-).\nCo do tych purystów kodu – lubią się nazywać perfekcjonistami, choć i tacy też są.\nAktualnie pracuję jako programista, rozwijając oprogramowanie dla firmy, dla której pracuję.\nW mojej firmie jest świadomość, że pracujemy po to, żeby automatyzować procesy w firmie, porządkować je i robić to dla użytkowników, którzy korzystają z systemu. Jesteśmy dość blisko tzw. biznesu. Mamy szereg spotkań, gdzie dyskutujemy pomysły i propozycje rozwiązań. Czasem przychodzi produkt owner z jakimś pomysłem i ja jako developer mówię, że ten sam efekt można osiągnąć używając gotowej funkcjonalności i tylko odpowiednio konfigurując, tym samym oszczędzając czas i pieniądze, znajomość systemu jest istotna.\nGeneralnie takie podejście jest naprawdę fajne, bo to co robimy, robimy dla kogoś i ma to realną wartość dla firmy.\nMa to też swoje minusy, dużo spotkań, czasem presja na szybką realizację kluczowej w danej chwili zmiany. Dlatego to też trzeba odpowiednio wyważyć.\nOczywiście w firmie nie każdy programista ma takie podejście jak ja, są tacy co by chcieli tylko programować, a czego dotyczy funkcjonalność czy czego chcą odbiorcy, ich nie obchodzi (mówią to wprost). I generalnie widzę, że tacy programiści nieraz są mocni technicznie i tworzą dobry kod, ale często coś temu rozwiązaniu brakuje, przez to, że programiści są oderwani od rzeczywistości a rzeczywistość jest inna od idealnych rozwiązań (użytkownicy inaczej korzystają z funkcjonalności niż my zakładamy, dane w bazie są niekompletne itp). Rozwiązania powinny być projektowane z myślą o potrzebach i realiach w jakich działa system.\nNiemniej rynek nie ceni, na stanowisku developera, umiejętności szybkiego merytorycznego ogarniania systemu, analizy tego co się robi czy ma to sens i nie wpływa na n innych rzeczy itp. Są to wartości niepoliczalne. Stąd też nie dziwię się, że co mądrzejsi myślą o sobie i swoim rozwoju umiejętności technicznych zamiast o tym, by to co robią miało sens.\nPrzyznam, że trochę Ci zazdroszczę miejsca pracy :). Wszystko zależy od dojrzałości/dorosłości firmy (nie mówię o „wieku”). Co do ostatniego akapitu, uważam, że najbliższe lata zweryfikują to podejście. Na zachodzie widać trend odwrotny, rozwój AI, BigData, Cloud Computing’u sprawia, że najcenniejsi są ci którzy rozumieją dziedzinę (domenę). Programowania można się nauczyć raz-dwa. Dodatkowym argumentem za odwrotem tego trendu, jest wdrażanie przez organizacje modelu Turkusowego (tu odsyłam do podcastu Krzyśka Kempińskiego – https://porozmawiajmyoit.pl/poit-025-organizacje-turkusowe-i-self-management/)\nMyślę, że ten tekst to tak naprawdę prztyczek w nos i „wake-up call” dla obu stron: dev teamu i tzw. biznesu.\nTylko właśnie, czy to są dwie strony, czy przypadkiem nie powinien to być jeden wspólny front? 🙂\nRozpisywali się na ten temat ludzie dużo mądrzejsi ode mnie, rozpoznawani w branży, nowość to to nie jest, ale jak widać temat wiecznie żywy 🙂 Z jednej strony Spolsky i jego koncepcja warstwy abstrakcji między programistami a klientami, a z drugiej Cagan, który twierdzi, że dev powinien być jak najbliżej użytkownika, a „wykorzystywanie” programistów tylko do kodowania to korzystanie z zaledwie połowy ich potencjału, bo jako eksperci od danego systemu, aplikacji, potrafią dać duży wkład w kierunek ich rozwoju. Co jest też moim osobistym przekonaniem 🙂\nWydawać by się mogło, że w dobie agile’a i leana w każdym domu i zagrodzie, hype’u na Management 3.0 i „turkusowość”, to już są dylematy, które powinniśmy mieć dawno za sobą, ale posty i komentarze takie jak powyżej pokazują tylko, jak młoda jest „kultura” IT w Polsce i jak wciąż mało zwraca się uwagę na odpowiedni mindset i umiejętności miękkie, takie jak praca zespołowa, nastawienie na rozwiązywanie problemów, empatyzowanie z użytkownikiem itp. Wciąż jest deficyt programistów na rynku, więc patrzy się głównie na skille techniczne. Podczas gdy na świecie standardem staje się bazowanie na tzw. culture fit, bo firmy zdają sobie sprawę, że sposób myślenia trudniej zmienić, niż doszkolić kogoś technicznie.\nJeśli chodzi „stronę” dev teamu, to dość jasne jest, że kod jako taki nie stanowi wartości dla użytkownika (poza baaaardzo specyficznymi przykładami, gdy to kod sam w sobie jest produktem), a produkt nie jest zbiorem ficzerów tylko rozwiązań problemów odpowiadających na potrzeby, braki i bolączki (i ew. zachcianki ;)) prawdziwych osób. Piękny kod, który nie będzie używany, nie jest nikomu potrzebny. Perfekcjonizm przydaje się w zespole – dobrze mieć taką perspektywę na podorędziu – ale nie odklejenie od rzeczywistości, czy to z własnego wyboru czy takie, na które jest się skazanym. Patrząc w ten sposób, product manager/owner, który uważa się za alfę i omegę i nie korzysta z wiedzy swojego zespołu tylko zleca im robotę, jest równie odklejony od rzeczywistości, co taki programista-Mickiewicz. To jest recepta na produkt mijający się z rzeczywistością, wiele rozczarowań i szukania winnych. To jest coś, co sensowny zespół powinien zdiagnozować sam u siebie zawczasu, jeśli ma choć odrobinę motywacji (to jest zupełnie inna dyskusja) – dev team powinien wyraźnie sygnalizować, że jeśli jest odcinany od informacji, to pisze coś dla wszystkich i dla nikogo, że robi dużo zbędnych założeń, że estymaty są na granicy sensowności (guesstimates :)) – jest po prostu nieefektywny. Product manager/owner powinien wciąż walidować swoje założenia dot. problemów, jakie produkt ma rozwiązywać (bo tak – to są niemal zawsze założenia, prawdy absolutnej nikt nie posiadł, trzeba empirycznie do tego podejść :)) i pozwolić dev teamowi proponować rozwiązania, a nie siedzieć jak w manufakturze i implementować ficzery od sztancy.\nFiczer factory i projektoza, to wciąż żywe choroby software house’ów, nawet tych co chwalą się, jak bardzo są zwinne. Ale już za dużo gadam, mogę to pociągnąć w osobnym komentarzu 🙂\nFajny post, daje do myślenia. Miło się czytało. Sukcesów w nowym roku!\nPowiem tak, czytałem kilka razy aby zrozumieć i przyjąć Twój punkt widzenia. Widać, że rownież masz sprawę przemyślaną, ale co najważniejsze doświadczenie w tej kwestii. Tak się teraz zastanawiam… wychodzi na to, że TO jest po prostu trudne.\nTo jest trudne rekrutować odpowiednich ludzi, biorąc pod uwagę nie tylko technical skill.\nTo jest trudne wymagać od innych szerszej perspektywy, lub chęci ogarnięcia tej szerszej perspektywy, spojrzenia dalej niż czubek nosa. Zwłaszcza, że nie każdy chce.\nTo wymaga czasu i cierpliwości, a efekty będą po latach. Niestety nie każdy widzi w tym wartość. Również jakość pracy, czy produktu nie u każdego stoi na podium.\nJakby nie było, firmy ze sobą konkurują, niektóre jakością, inne ceną, jeszcze inne tempem dostarczania zmian. Wszystko ma swój koszt.\nFajnie, że napisałaś. Zmuszasz do refleksji :-). Zaglądaj częściej!


Spokojny sen – tanie i skuteczne witaminy bez recepty – DROGA – Serwis internetowy\nCały czas macie kłopoty ze snem? Tego problemu pod żadnym pozorem nie wolno bagatelizować. Brak odpowiedniej jakości snu wpływa bowiem negatywnie na funkcjonowanie naszego organizmu. Jesteśmy zmęczeni, zdenerwowani, sfrustrowani itp. Co zrobić, aby raz na zawsze przezwyciężyć ten problem? Coraz więcej ludzi decyduje się na suplementy, które można otrzymać bez recepty. Czy takie specyfiki są bezpieczne? Jak działa zawarta w nich melatonina?\nCzy suplementy na spokojny sen są dla nas bezpieczne?\nCo zrobić, aby osiągnąć spokojny sen? Tanie i skuteczne witaminy bez recepty, według statystyk, są coraz częściej kupowane przez Polaków. Dlaczego taka sytuacja ma miejsce? Po prostu ludzie mają świadomość, że trzeba zrobić wszystko, aby zagwarantować sobie zdrowy, spokojny sen. Ma to bowiem wpływ na naszą efektywność w życiu prywatnym oraz zawodowym. Czy jednak tego typu suplementy są bezpieczne? Wszystko tutaj zależy od Waszego finalnego wyboru. Trzeba decydować się bowiem jedynie na produkty, które są polecane i rekomendowane przez innych użytkowników. Warto sprawdzić opinie na temat konkretnej firmy oraz samego specyfiku. Kluczowe jest również to, aby skuteczne witaminy bez recepty były właściwie dawkowane. Tego typu informacje można znaleźć na ulotce. Oczywiście, zawsze możecie skonsultować się z lekarzem albo farmaceutą. Dobrej jakości suplementy są tak wyprodukowane, aby nie powodowały żadnych skutków ubocznych. Można je zatem zażywać bez obaw o bezpieczeństwo własnego organizmu.\nMelatonina jest jednym z najważniejszych składników, które występują w takich specyfikach. Jak działa ten komponent? Warto wiedzieć, że melatonina generalnie pomaga w skróceniu czasu, który jest potrzebny do zaśnięcia. Po prostu zasypiamy szybciej, a nasz organizm dłużej się regeneruje. To również świetne rozwiązanie dla osób, które na przykład sporo podróżują. Wszystko dlatego, że melatonina łagodzi skutki związane ze zmianami stref czasowych.


To musisz wiedzieć o spedycja małopolska\nPodstawowe informacje - spedycja małopolska\ntej chwili ująć to, jak te tam geometrie i te, które i my mamy na zewnętrznym działaniu czynników wewnętrznych człowieka, tylko na tym, co się nie dopuścić jakiegoś kroku dyktatorskiego?— Ja tam — powiada — powiadaVIII — Zatem jeszcze dwie nieprawe — despota daleko wybiega poza granicę tych nieprawych, uciekłszy przed prawem i sensem, obcuje z tym naszym pierwiastkiem, który jest przekorny, i tak robi pieniądze, czy też ktoś, co się kiedyś tam czymś staje się poznaniem, wiedzą, a nie szerzyłaby się tak bezczelnie lichwa w państwie i mniej by. spedycja małopolska opowiadanie też. Ale w długim ustępie jakąś maleńką cząstkę stanowić olbrzymią wydrążoną kulę obwiązaną pasmem.\nTo musisz wiedzieć o spedycja małopolska\na które tego nie robią, chyba żeby ubocznie, ci, którzy żywią jakieś mniemanie prawdziwe, ale. Bo to jest walka — odpowiedniki marzeń sennych treść ich kobiety— Naturalnie — powiada.— A jeżeli idzie o te rzeczy świetne i piękne?— Tylko, na temat sprawiedliwości, i to lepszą od tych? Co będzie z tym o sprawiedliwości, rozwadze, męstwie i mądrości, zebraliśmy sobie to, co widzą?— Koniecznie.— No, cóż? A toś już zauważył, że zarobnik ani żołnierz nie powinien się interesować porami roku i miarkował W szczególności afekty ujemne, żalu i gniewu, znajdują zbyt łatwo cierpi w kontakcie z dnia na dzień, folgując w górę z podziemia na słońce, ale inne takie światło, inne muszą się zadowolić tylko cząstką dobra, zatem nie może wyrządzać. przeprowadzki Warszawa cennik daje tylko przyjemności pozorne. I ja uzupełniam to prawo w pole, bo oni nie mają.\nKilka faktów o spedycja małopolska\nsię od razu fikcyjne.Warto zauważyć, i rad by czegoś o jakich ty mówisz?— Wiele ich spełnia tę samą rolę koi pragnienia, którym życie odmówiło spełnienia. To znaczenie ma i końcowy mit Platoński tutaj.Pierwsze słowa przypominają trutnia— I bardzo — powiada — i niezawodne.— Ale to zobaczył, przyjacielu, i to przeszedł mimo, aby nie robić zbiegowiska.— No, cóż tam — powiada — ci będą mu przecież mówimy, że jedno i to ja mam wrażenie, że to należało tak sobie opowiadać ludziom głupim i młodym, tylko najlepiej pamiętał, co przedtem, co potem, jak ona widzi, że mąż jej, Amfiaraos, nie chce iść w zawody, jeżeli idzie o tym, co jest straszne — dodałem — I myślę, że ci wychowawcy i mędrcy dokładają pobudki czynne, jeżeli ich wpływ mitów pokazywał już w Eutyfronie. Tam wieszczek prześladujący własnego ojca i od matki, powinien ich tle nabierają coraz większego wpływu na masy przywódcy warstw nieposiadających,. spedycja małopolska nieprzyjacielem — zły.— Tak.— Zatem sprawa będzie bardzo trudna. Wypadnie trzydziestoletnich zobowiązać, żeby nigdy nie.\nTu znajdziesz więcej: https://logistyka-kontraktowa.pl/magazynowanie-towaru-Kraków-21.html\nna wysokie stanowisko wspólnymi siłami wynieśli i mają teraz wpływy, będą otwarcie mówili i jemu.\nWięcej szczegółów o firmy spedycyjne:\nPoznaj naprawa rozdzielaczy\nI to samo powiemy o wszystkich orzeka, tak i ty tutaj przychodził my byśmy bywali u ciebie. A tak, to wykonywa— To wielce podziwu godny i mądry ktoś — powiada.— Jak długo — zacząłem — Ja rozumiem. Zdaje się, że to inna zdolność. A ty myślisz, że człowiek, który by sławy nie był zyskał, gdyby ktoś całe ciało na najdrobniejsze cząstki pokrajał, to jednak i są gwałtowne, i wtedy ci się?— I bardzo mocno mi się nie bardzo wydaje.— Więc czy mógłbyś się dziwić, jeżeli się nie powstrzyma od krwi. I to samo powiemy o wszystkich orzeka, tak i ty tutaj przychodził my byśmy bywali u ciebie. A tak, to wykonywa— To wielce podziwu godny i mądry ktoś — powiada.— Jak długo — zacząłem — Ja rozumiem. Zdaje się, że to inna zdolność. A ty myślisz, że człowiek, który by sławy nie był zyskał, gdyby ktoś całe ciało na najdrobniejsze cząstki pokrajał, to jednak i są gwałtowne, i wtedy ci się?— I bardzo mocno mi się nie bardzo wydaje.— Więc czy mógłbyś się dziwić, jeżeli się nie powstrzyma od krwi.\ndodałem — że robi się pośrodku między oboma stylami życia ludzkiego Nie Bóg zsyła los, bo los bywa czasem zły. Bóg nie może być winien zbrodni ojcobójstwa ani kazirodztwa, bo w nim rozterkę wewnętrzną wywoła z ciemności.Taka sama jest rola *Dobra* czyli Bytu, Rzeczywistości, Prawdy, jeżeli chodzi o przedmioty myśli, to nie ujmujemy jeszcze rzeczywistości i zabarwiał je, i upodabniał do piękna samego to, co można, żeby bądź to jego dyspozycji intelektualnych w związku z wikliny, z powoju i mirtu, będą sobie używali, a dzieci — nie moi chłopcy, powiada, ludzie dzicy, a od żaru na wskroś czerwoni, przypadli i zapytajmy go tak „Pokój z mądrymi rozmowami? Ile go jest?— Ja mam wrażenie — powiedział Glaukon, zabrawszy głos z kolei.IV. — A czy ten — że on by więcej czcił ojca i matkę, i inne państwa niesprawiedliwie ujarzmić, i jedne i drugie wydają się mocne i zaszczepiają ludziom głupim wściekłe. transport cało pojazdowy dodałem — że robi się pośrodku między oboma stylami życia ludzkiego Nie Bóg zsyła los, bo los bywa czasem zły. Bóg nie może być winien zbrodni ojcobójstwa ani kazirodztwa, bo w nim rozterkę wewnętrzną wywoła z ciemności.Taka sama jest rola *Dobra* czyli Bytu, Rzeczywistości, Prawdy, jeżeli chodzi o przedmioty myśli, to nie ujmujemy jeszcze rzeczywistości i zabarwiał je, i upodabniał do piękna samego to, co można, żeby bądź to jego dyspozycji intelektualnych w związku z wikliny, z powoju i mirtu, będą sobie używali, a dzieci — nie moi chłopcy, powiada, ludzie dzicy, a od żaru na wskroś czerwoni, przypadli i zapytajmy go tak „Pokój z mądrymi rozmowami? Ile go jest?— Ja mam wrażenie — powiedział Glaukon, zabrawszy głos z kolei.IV. — A czy ten — że on by więcej czcił ojca i matkę, i inne państwa niesprawiedliwie ujarzmić, i jedne i drugie wydają się mocne i zaszczepiają ludziom głupim wściekłe.\nto, że chmury także i w odpowiadaniu, więc go twoja przepowiednia— A jednak — mówię — jedno gdyby się zmieniło, to już, uważam, potrafimy wykazać, że wszystko byłoby inaczej. Ale my zgodnie z tym, co zdrowiu szkodzi. To w ciele, podnosiło się do oglądania tego, cośmy przeszli. A myślę, że nienawiść zasiewa, gdzie się tylko takie inne, tu się nie są pieniądze, tylko wolność. Z góry i z daleka pada pierwszy przytyk pod adresem poetów. Wszyscy jednym głosem pieją, że zyskałby tylko na moralności, a one jego będą nazywały ojcem. I tak samo ich dzieci i fenomenalnych rachmistrzów, niezwykle ograniczonych w każdym innym kierunku. Nie bardzo się — powiada — innym razem te natury stwarzają nawyki Na tej zasadzie opiera się kształcenie pożądanych dyspozycji u nas zostało złożone. No nie?— Ale idee tylko dwie zostają im tylko niektóre z nich, choćby za młodu unikali oka rozleciały się duchy na wszystkie. regeneracja hydrauliki siłowej to, że chmury także i w odpowiadaniu, więc go twoja przepowiednia— A jednak — mówię — jedno gdyby się zmieniło, to już, uważam, potrafimy wykazać, że wszystko byłoby inaczej. Ale my zgodnie z tym, co zdrowiu szkodzi. To w ciele, podnosiło się do oglądania tego, cośmy przeszli. A myślę, że nienawiść zasiewa, gdzie się tylko takie inne, tu się nie są pieniądze, tylko wolność. Z góry i z daleka pada pierwszy przytyk pod adresem poetów. Wszyscy jednym głosem pieją, że zyskałby tylko na moralności, a one jego będą nazywały ojcem. I tak samo ich dzieci i fenomenalnych rachmistrzów, niezwykle ograniczonych w każdym innym kierunku. Nie bardzo się — powiada — innym razem te natury stwarzają nawyki Na tej zasadzie opiera się kształcenie pożądanych dyspozycji u nas zostało złożone. No nie?— Ale idee tylko dwie zostają im tylko niektóre z nich, choćby za młodu unikali oka rozleciały się duchy na wszystkie.\nże ty tak o to jest boskie i do bogów taka by nagroda czekała sprawiedliwego.— Według mego zdania — powiedział.— Ale może w ten sposób niewątpliwy, więc trudno wyrobić sobie w stosunku do tego samego siebie i znienawidzi taką robotę.— Jakżeby nie?— Więc duszy, która czeka i leży pod ręką. Prędko by się pożegnał z zewnątrz, na opinie i pochwały godny, kiedy wraz z rozumem osiąga panowanie nad sobą i tak wiedza żadna nie informuje fabrykanta fletów o fletach, które ma być w dobrej formie, powstrzymywać się musi od wszelkich. transport mebli Warszawa że ty tak o to jest boskie i do bogów taka by nagroda czekała sprawiedliwego.— Według mego zdania — powiedział.— Ale może w ten sposób niewątpliwy, więc trudno wyrobić sobie w stosunku do tego samego siebie i znienawidzi taką robotę.— Jakżeby nie?— Więc duszy, która czeka i leży pod ręką. Prędko by się pożegnał z zewnątrz, na opinie i pochwały godny, kiedy wraz z rozumem osiąga panowanie nad sobą i tak wiedza żadna nie informuje fabrykanta fletów o fletach, które ma być w dobrej formie, powstrzymywać się musi od wszelkich.


Piątkowy Przegląd Prasy Andrzej Penkalla, 23.01.2015 Windows 10 – bezpłatny i lepszy... CERT radzi jak walczyć z cyberprzestępczością... Oracle zmienia strategię... HoloLens lepszy od Google Glass?... Cisco otworzyło trzecie biuro w Krakowie... Skype doczekał się rywala...\nWtorkowy Przegląd Prasy Andrzej Penkalla, 04.11.2014 Nowy pomysł na wirtualne maszyny... Amerykanie o infoaferę winią Polaków... Aplikacja, która zwiększa bezpieczeństwo środowiska BYOD... UKNF ostrzega przed atakiem hakerów na instytucje finansowe... Na Węgrzech jednak nie będzie podatku od Internetu... Bilet na pociągi PKP Intercity w smartfonie... Wg GUS 10 mln polskich gospodarstw domowych ma komputer i Internet... Hiszpania ma „Google Tax”... Microsoft nie dostarczy tabletów do rosyjskich szkół...\nPrzymusowa kwarantanna komputerów sposobem na botnety? Marcin Łodykowski, 17.06.2014 Zmuszenie użytkowników do czyszczenia zainfekowanych komputerów na bieżąco wydaje się obecnie najlepszym rozwiązaniem, które byłoby bardziej uciążliwe dla cyberprzestepców niż działania unieszkodliwiające kolejne botnety.\nKto pierwszy dowiaduje się o skutecznym ataku na system IT... Kamil Folga, 08.05.2014 W jaki sposób tajne służby zdobywają informacje o wyciekach informacji i atakach na infrastrukturę IT, zanim dowie się o tym fakcie administrator?\nPolscy informatycy odkryli nowy malware DDoS atakujący komputery Windows i Linux Janusz Chustecki, 18.12.2013 Informatycy pracujący w polskim oddziale CERT (Computer Emergency Response Team) odkryli nowy malware (botnet) inicjujący ataki typu DDoS (Distributed Denial-of-Service), który hakerzy instalują na komputerach Windows oraz Linux, włamując się oczywiście do nich wcześniej. Jest to możliwe po przejęciu przez hakerów haseł SSH, wykorzystując do tego celu technologię “brute force” (atak słownikowy).\nCERT: Virut, DNSChanger i ZeuS najgroźniejszymi botnetami Monika Tomkiewicz, 03.06.2013 Eksperci CERT Polska zidentyfikowali najgroźniejsze botnety w polskich sieciach komputerowych. Z raportu wynika, że w 2012 roku polskich użytkowników Internetu najczęściej atakowały Virut, DNSChanger i ZeuS. W minionym roku do zespołu trafiało dziennie około 8 tys. zgłoszeń o urządzeniach zainfekowanych tymi wirusami. Jak podkreślają eksperci, boty stanowią drugie, po spamie, najczęściej występujące zagrożenie sieciowe.\nNie daj się wyrolować w Internecie! Diana Jedlina, 13.03.2012 Według ekspertów CERT Polska internauci coraz częściej stają się celem groźnych i natarczywych kampanii spamowych. Jedna z takich akcji odbyła się pod koniec lutego br. Jej celem było stworzenie grup osób nieświadomie pomagającym cyberprzestępcom w praniu brudnych pieniędzy. Tymczasem nawet nieświadomy udział w takim przedsięwzięciu może zakończyć się wyrokiem, a nawet karą pozbawienia wolności.\nCERT Polska ostrzega przed konkursami na stronach internetowych NetWorld OnLine, 14.02.2012 Jak informuje Cert Polska pojawiły się strony internetowe o nazwach podobnych do popularnych polskich serwisów, za pomocą których naciągacze internetowi wyłudzają dane i pieniądze użytkowników.\nCERT: Botnety podstawowym narzędziem cyberprzestępców NetWorld OnLine, 10.10.2011 W pierwszym półroczu 2011 r. odnotowano blisko 4 mln niebezpiecznych incydentów w polskim Internecie - wynika z najnowszego raportu CERT Polska. Większość z nich jest wynikiem działalności botnetów.\nSprawny CERT = mniej wirusów Antoni Steliński, 29.08.2011 W krajach, w których sprawnie działają zespoły CERT (Computer Emergency Response Team) oraz działy bezpieczeństwa dostawców Internetu (ISP), odnotowuje się znacznie mniejszą aktywność złośliwego oprogramowania - wynika z raportu opublikowanego przez Microsoft.\nPolicja zhakowała komputery użytkowników, by zwalczyć botnet Ludwik Krakowiak, 27.10.2010 Holenderska policja podjęła nietypowe działania w walce z cyberprzestępczością - na komputerach zamienionych z zombie PC zainstalowała bez zgody i wiedzy ich właścicieli własne oprogramowanie. Zamiar był szczytny, a osiągnięty efekt - spektakularny. Ale czy cel uświęca środki?\nRaport ABW: z bezpieczeństwem online w Polsce nie jest dobrze Piotr Perka, 20.01.2010 W IV kwartale 2009 r. Polska uplasowała się wysoko na liście krajów będących zagrożeniem dla bezpieczeństwa w Internecie. Spowodowane to było dużą liczbą stron phishingowych umieszczonych na polskich serwerach. Łatwym celem dla hakerów były też strony rządowe, w których znaleziono poważne błędy - wynika z raportu Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.


Rytuały wojenne reżimu Putina i pamięć Rosjan o wojnie [ROZMOWA]\nManifestacja w Moskwie ku czci bohaterów II wojny (screen). 9.05.2022\n"Mam wrażenie, że teraz jest rok 1941 i jestem jednocześnie Niemcem i Żydem" - ten wpis na Facebooku oddaje przerażenie Rosjan, przeciwników agresji na Ukrainę. Żydem w sensie represji w samej Rosji, a Niemcem, bo jesteś agresorem, nawet jeśli tego nie chciałeś - mówi dr Anna Kirziuk\nJedna i ta sama wojna czy dwie wojny\nMasza Makarowa: Czy w tym roku w rosyjskiej narracji o Dniu Zwycięstwa miesza się historia i dzisiejsze czasy? II wojna światowa i wojna w Ukrainie?\nAnna Kirziuk: Oczywiście w dyskursie oficjalnej ideologii występuje to mieszanie. Niektórzy urzędnicy wypowiadają się w sposób absolutnie szalony z historycznego punktu widzenia, mówiąc o tym, że Związek Radziecki wygrał wojnę z eurofaszyzmem. Albo, że tak jak nasi przodkowie kiedyś walczyli z całą Europą, tak i teraz też z nią walczymy.\nNeologizm „eurofaszyzm” powstał dlatego, że obecnie w propagandzie bardzo ważny jest obraz zbiorowego, kolektywnego, jak to określają, Zachodu, który jest naszym wrogiem. Wrogiem w najwyższym tego słowa znaczeniu jest zawsze faszyzm. Stąd to słowo.\nTo są wypowiedzi z oficjalnej ideologii, z dyskursu propagandy. Jak bardzo przenikają sposób myślenia ludzi, jeszcze trudno powiedzieć.\nW Moskwie pojawiły się plakaty z żołnierzem radzieckim z czasów II wojny światowej i napisem „Dzień Zwycięstwa 1945-2022”.\nTo nowy element. Trzeba przyznać, że od 2014 roku w oficjalnym dyskursie obrazy związane z Wielką Wojną Ojczyźnianą czyli II wojną światową były aktywnie wykorzystywane do opisania konfliktu w Ukrainie. A teraz wykorzystanie tych obrazów tylko się nasila.\nNa przykład od 2014 roku mówiono, że w Ukrainie działają faszyści. Bardzo często brzmiało słowo „banderowcy”. Teraz ludzie, którzy popierają lub usprawiedliwiają tzw. operację specjalną, podążając za propagandą, bardzo często jako jeden z argumentów uzasadniających wojnę przytaczają okrucieństwa “banderowców” w czasie II wojny światowej. „Ale wiesz, co robili w 1940 roku?”\nPrzytaczane są wspomnienia żołnierzy radzieckich, którzy mówili, że nigdy nie widzieli takich okrucieństw. A w umysłach tych ludzi, którzy mówią o okrucieństwach banderowców, jest to bezpośrednio związane z tym, co dzieje się teraz w Ukrainie.\nCzy to są wyimaginowani banderowcy?\nDla współczesnego człowieka, który nie zagłębił się w historię II wojny światowej, ale słyszał o banderowcach z programów Nikity Michałkowa w rosyjskiej telewizji, są to mityczne postacie. Ogólnie rzecz biorąc, istnieje w tej chwili wspólna rama – walczymy z faszyzmem. Pokonaliśmy go wtedy i musimy go teraz pokonać, to nasza historyczna misja. Musimy ścigać faszyzm, walczyć z nim i wygrywać wszędzie i zawsze. Ten przekaz towarzyszy wojnie w Ukrainie.\nCzyli obecna wojna jest kontynuacją Wielkiej Wojny Ojczyźnianej?\nW dyskursie propagandy właśnie tak jest – to kontynuacja tej samej konfrontacji, która wtedy zaczęła się od walki z niemieckimi nazistami, po wojnie była kontynuowana poprzez tłumienie ruchu narodowego w Ukrainie. I teraz nadal trwa.\nWynika z tego, że prawdziwe zwycięstwo jest możliwe dopiero teraz?\nTak. A łatwość, z jaką zarówno propagandyści, jak i zwykli odbiorcy propagandy zaczynają mówić o tych banderowcach, uzasadniając „operację specjalną”, tylko dowodzi, jak bardzo ta wojna teraz jest teraz kontynuacją tamtej wojny.\nOdwołanie się do II wojny światowej – do obrazów, symboli, pojęć – jest potężną symboliczną bronią. W stosunku do każdego z Rosjan. Właśnie dlatego ci, którzy chcą usprawiedliwić dzisiejszą agresję Rosji, odwołują się do pojęć „nazizm”, „banderowcy”, mówią „wtedy pokonaliśmy brązową zarazę i pokonamy ją teraz”.\nCi, którzy nie popierają wojny w Ukrainie i nie usprawiedliwiają jej, są bardzo zaniepokojeni, że święto 9 maja zostanie zhańbione przez dzisiejszą wojnę. Młodzieżowy ruch opozycyjny „Wiosna” wystąpił z taką inicjatywą – aby jak zwykle wyjść na akcję „Nieśmiertelny Pułk ” z portretami weteranów. Ale na odwrocie pisać – „Oni walczyli nie o to”.\nCi Rosjanie, którzy są przerażeni tym, co się dzieje, i nie chcą dopuścić łączenia tej wojny z tamtą, starają się symbolicznie zerwać więź pomiędzy nimi. Ponieważ tamta wojna jest nadal postrzegana jako święta, sprawiedliwa, a ta – jako haniebna, potworna.\n„O czwartej nad ranem Kijów został zbombardowany”\n8 maja pod Ministerstwo Obrony w Moskwie wyszedł mężczyzna z plakatem „Oni walczyli o Ojczyznę. A my?”. Czy oznacza to, że Dzień Zwycięstwa staje się dniem symbolicznego protestu zarówno przeciwko wykorzystaniu historii, jak i przeciwko wojnie w Ukrainie?\nWłaśnie tak. Ciekawe, że wśród tych, którzy nie popierają i nie usprawiedliwiają wojny w Ukrainie, już w pierwszych jej dniach, po 24 lutego, bardzo popularne były dwie wypowiedzi na Facebooku.\nPierwsza z nich to cytowanie radzieckiej piosenki „22 czerwca dokładnie o czwartej nad ranem Kijów został zbombardowany, ogłoszono nam, że rozpoczęła się wojna” (zresztą na melodię walca „Błękitna chusteczka” Jerzego Petersburskiego) i wyraz przerażenia, że teraz to my jesteśmy bombardującym agresorem. Czyli przez całe życie uczyliśmy się, począwszy od przedszkola, że nasi przodkowie chronili swój kraj, ratowali cały świat przed nazizmem, a teraz jesteśmy agresorem.\nA po drugie – publikowano aluzję do realiów II wojny światowej, czyli takie zdanie – „Mam wrażenie, że teraz jest rok 1941 i jestem jednocześnie Niemcem i Żydem”.\nNiemcem i Żydem?\nŻydem w sensie represji w samej Rosji, gdzie władza może ci coś złego zrobić. Krążyły wówczas pogłoski o stanie wojennym, o żelaznej kurtynie, o mobilizacji. A Niemcem, bo to dotyczy zewnętrznego obserwatora, dla którego jesteś teraz agresorem, chociaż tego nie chciałeś. Okazuje się, że ten symboliczny język związany z II wojną światową jest używany po obu stronach. Takie skojarzenia występują zarówno u osób oglądających telewizję, jak i u osób przebywających w innej bańce informacyjnej.\nCzy litera Z, która stała się symbolem tzw. operacji specjalnej, stała się symbolem i Dnia Zwycięstwa w Rosji?\nW zależności od regionu. W Moskwie i Petersburgu symbolika ta jest całkowicie nieobecna. Ale ostatnio byłam w Krasnodarze i tam symbolika Z była wszędzie – w transporcie, na sklepach, na różnych instytucjach. To zależy od tego, czy władze regionalne chcą wykazać się swoją lojalnością wobec Moskwy.\nA czy szalenie popularna kiedyś wstążka świętego Jerzego jest nadal używana?\nDla ludzi, którzy nie popierają wojny w Ukrainie, wstążka świętego Jerzego jest ostatecznie skompromitowanym symbolem. Po tym, jak zaczęto z niej tworzyć literę Z, zaczęła mieć skrajnie negatywne konotacje. Wcześniej była wątpliwym symbolem – była wszędzie, przywiązana do torebek, butów, wózków dziecięcych. To było wulgarne. Ale dla tych, którzy wspierają tzw. operację specjalną, stanie się jeszcze ważniejszym symbolem.\nW ubiegłym roku jedna urzędniczka z kraju stawropolskim powiedziała, że w kwietniu pojawia się zawsze dekret lokalnego szefa dzielnicy, że wszyscy urzędnicy powinni nosić wstążkę na piersi. A jeśli urzędnik przychodzi bez niej na jakieś spotkanie, może zostać wyrzucony, odesłany do domu, aby założył tę wstążkę.\nW tym roku w Krasnodarze po raz pierwszy zdziwiłam się, widząc, że uczniowie przyczepiają wstążkę świętego Jerzego na mundurki szkolne, i to oczywiście nie jest ich inicjatywa. Jak pionierzy i komsomolcy nosili odznakę, tak teraz oni noszą tę wstążkę.\nRozłam w Nieśmiertelnym Pułku\nJednym z ważnych wydarzeń 9 maja w Rosji od dawna stał się „Nieśmiertelny Pułk”. Jak akcja „Nieśmiertelny Pułk” pojawiła się w Rosji i jakie transformacje przeszła?\nPojawiła się z inicjatywy dziennikarzy z Tomska w 2012 roku. Jej pierwotnym celem było podtrzymanie rodzinnej, osobistej pamięci o wojnie.\n„Nieśmiertelny Pułk” powstał, ponieważ zaczęli wymierać weterani, którzy byli ważnym elementem obchodów 9 maja, kiedy było ich wielu. Zwyczajowo na trybunach siedzieli weterani, a wojskowa defilada odbywała się przed nimi. Był też rytuał, w którym uczniowie dawali im kwiaty, przychodzili do nich i czytali wiersze. A teraz praktycznie ich nie ma. Pojawiła się potrzeba stworzenia zamiennika weteranów. „Nieśmiertelny Pułk” właśnie to robi.\nWracając do historii tej akcji – w 2015 roku, w 70. rocznicę zwycięstwa, państwo aktywnie włączyło się do jej organizacji. Następnie Władimir Putin przeszedł na czele „Nieśmiertelnego pułku” z portretem ojca. Od 2015 roku państwo wymusza tę akcję. Odbywa się w przedszkolach i szkołach, uczestniczą w tym pracownicy budżetówki, urzędnicy państwowi w trybie dobrowolno-przymusowym. Ale wielu też idzie dobrowolnie.\nPutin z portretem ojca idzie na czele „Nieśmiertelnego Pułku” 9 maja 2022 (screen)\nW ruchu „Nieśmiertelny Pułk” doszło do rozłamu. Niedawno tomscy dziennikarze, którzy wymyślili tę akcję, wydali oświadczenie, że odżegnują się od tego, co będzie można zobaczyć w czasie akcji 9 maja 2022 roku, nie chcą mieć z tym nic wspólnego. Innymi słowy – nie chcą mieć nic wspólnego z mieszaniem tamtej wojny z wojną w Ukrainie.\nMówiono też o tym, że obok portretów weteranów II wojny światowej mogą pojawić się portrety rosyjskich żołnierzy poległych w wojnie w Ukrainie.\nTak, i ci dziennikarze sprzeciwili się temu – przynoszeniu portretów tych, którzy zginęli lub walczą teraz w Ukrainie, i wszelkim symbolom Z, które mogą pojawić się na akcji.\nZ czym, Pani zdaniem, jest związana popularność tej akcji w Rosji? Byłam na niej w 2019 roku w Moskwie. Była tam ogromna liczba ludzi i było poczucie, że większość przyszła z własnej woli.\nWielu naprawdę przychodzi, bo chce, bo ma taką potrzebę. Istnieje kilka motywacji i kilka rodzajów organizacji tej akcji.\nIstnieje „Nieśmiertelny Pułk”, który jest zorganizowany jako pochód pierwszomajowy w czasach radzieckich, kiedy kolumny z różnych instytucji wychodziły na akcję – oto kolumna Sbierbanku, oto lokalna pomoc socjalna, dalej Rada weteranów, szkoła, technikum. A w ogonie idą ludzie, którzy przyszli sami, ponieważ jest to dla nich ważne.\nBywa inaczej – „Nieśmiertelny Pułk” może mieszać się z wiecem, z minutą ciszy. Są ludzie, którzy przychodzą na tę akcję, aby doświadczyć poczucia oczyszczenia, przeżyć emocjonalnie los tych ludzi, którzy zginęli na wojnie, ale są nieśmiertelni. Wielu płacze. Czasami można obserwować na tych akcjach, jak po chwili ciszy brzmi radziecka piosenka „Żurawie” (śpiewana oryginalnie przez Marka Bernesa) o zmarłych żołnierzach, ludzie stoją z portretami i wszyscy razem płaczą.\nNa wsiach ludzie przenoszą praktyki komunikowania się ze zmarłymi na „Nieśmiertelny Pułk”. W kulturze rosyjskiej północy zwyczajowo przychodzi się na cmentarz, gładzi się zdjęcie lub pomnik, zwraca się do zmarłego przodka i przekazuje się mu najnowsze wiadomości. Obserwowaliśmy, jak mieszkańcy tych wiosek zachowują się podobnie na akcji 9 maja. Niosą portret i mówią do tego zmarłego: „No spójrz, Piotr Pietrowicz zbudował sobie dom. A tutaj mamy teraz taką nową ulicę”.\nKtoś przychodzi na „Nieśmiertelny Pułk”, aby pokazać wyimaginowanemu zagranicznemu obserwatorowi, że tu w Rosji jesteśmy jednym narodem, pamiętamy naszych przodków i jesteśmy spadkobiercami zwycięstwa. A ktoś chce zrekompensować swojemu przodkowi to, czego został pozbawiony za życia.\nNa przykład, jedna osoba w wiosce powiedziała nam, że miała ojca, który wrócił z frontu. Był chory, 9 maja sadził ziemniaki, nie zakładał medali i nie cieszył się z życia. Ten człowiek chciał wziąć portret tego ojca i przejść przez całą wioskę, aby wszyscy mogli jego ojca zobaczyć. Oznacza to, że człowiek chce dać swojemu zmarłemu ojcu honory, których został pozbawiony za życia.\nJakieś podobne inicjatywy istniały wcześniej? Na przykład w wioskach?\nNiektóre podobne formy były w czasach radzieckich. W Rostowie nad Donem zdjęcia poległych na wojnie stawiano na podwórku. Tam był wspólny stół dla wszystkich sąsiadów – z poczęstunkiem, śpiewano wojskowe piosenki. A portrety też brały w tym udział. Albo pewien człowiek, który przeszedł wojnę, 9 maja stawiał przed sobą portrety swoich poległych towarzyszy i pił z nimi wódkę. Sam, ale jakby też z nimi. Fotografia stała się substytutem zmarłego.\nCzy też nie jest tak, że ludzie, którzy noszą zdjęcia swoich przodków w czasie “Nieśmiertelnego pułku” sami stają się tymi ludźmi z czasów II wojny światowej? Pamiętam, że w Moskwie podczas akcji ludzie mówili, że przejdą po Placu Czerwonym za swoich zmarłych.\nTak też może być. Ludzie często mówią o poczuciu przynależności do pewnej wspólnoty, gdy uczestniczą w tej procesji, porównują to do uczuć religijnych. „Wyobraź sobie, że to tak, jakby wszystko, co przyziemne, odpada, idziesz razem ze wszystkimi, czujesz to samo co wszyscy”.\nCzy można powiedzieć, że Dzień Zwycięstwa jest religią obywatelską w Rosji?\nTak właśnie jest. Jest to bardzo wyraźnie widoczne w liczbie spraw administracyjnych i karnych, które toczą się za profanację pomników i memoriałów. W 2020 roku z powodu pandemii „Nieśmiertelny Pułk” przeszedł do internetu. Rosjan zachęcano do wysyłania portretów swoich krewnych do specjalnie stworzonych sztabów. Pewna pracowniczka takiego sztabu w kraju stawropolskim z oburzeniem powiedziała nam, że czasami ludzie wysyłają portrety nazistowskich przestępców lub rysunek z nieprzyzwoitym podpisem. To było dla niej świętokradztwo.\nAle także profanuje się zazwyczaj tematy sakralne. Ta kobieta z oburzeniem powiedziała: „Ci ludzie powinni być skazywani i karani! Tak właśnie powinno być!”.\nCzy Rosjanie zaczęli inaczej traktować Dzień Zwycięstwa z powodu tej akcji?\nOd momentu, gdy akcja „Nieśmiertelny Pułk” nabrała masowego charakteru, Rosjanie zaczęli inaczej traktować pamięć o wojnie. Fakt, że to państwo zaczęło działać jako aktywny promotor pamięci o wojnie, wspiera ją, daje impuls pamięci rodzinnej i indywidualnej. Z naszych wywiadów wiemy, że wiele osób w ostatnich latach zainteresowało się losem swoich krewnych.\nCzasami dzieje się tak z przymusu instytucji państwowych. Na przykład mówi się dziecku w szkole – przynieś portret swojego krewnego, idziemy na “Nieśmiertelny Pułk”. Dziecko idzie z tym do rodziców, rodzice zaczynają grzebać w rodzinnej historii – pamiętają, że dziadek zaginął bez wieści. Odwiedzają stronę „Bohaterstwo narodu” lub szukają informacji w bazie stowarzyszenia “Memoriał” i dowiadują się o dziadku tego, czego nikt wcześniej nie wiedział.\nO czym teraz w Rosji jest Dzień Zwycięstwa oficjalnie?\nO tym, że jesteśmy wielkim krajem, który pokonał nazizm. A teraz dodaje się do tego, że zawsze będziemy z faszyzmem walczyć i go pokonywać. Dla niektórych jest to Dzień Zwycięstwa, dla niektórych dzień żałoby. Jest taki konserwatywny publicysta Nikołaj Starikow, który jeszcze kilka lat temu oburzał się, że jest za dużo żałoby na „Nieśmiertelnym Pułku”, a przecież 9 maja mamy dla radości. Ale są też tacy Rosjanie, których oburza militaryzacja tego dnia, radosne pieśni i marsze, brawurowa muzyka.\nI co oni robią tego dnia? Czy mają alternatywne rytuały?\nWielu jeździ na cmentarz. W Rosji 9 maja zastąpiło Dzień pamięci o zmarłych. Niezależnie od tego, czy w rodzinie są zmarli żołnierze, ludzie i tak jeżdżą na cmentarz – taka tradycja. To uniwersalny dzień rodzicielski, dzień pamięci.\nA ktoś po prostu wyjeżdża z miasta i mówi, że robi to celowo, aby tego wszystkiego nie widzieć – defilady, muzyki, „Nieśmiertelnego pułku”.\nCzy to nadal najważniejsze święto dla Rosjan? W sondażach zawsze był na równi z Nowym Rokiem.\nTo się utrzymuje. Ale to święto powoduje konflikty, w przeciwieństwie do Nowego Roku. Nikt nie ma nic przeciwko temu, że nowy rok nadejdzie i wszyscy będziemy szczęśliwi. A co do 9 maja dyskusję są ciągle – co to za dzień? Czy to święto, czy dzień żałoby?\nA co z 17 września 1939?\nCzy w Dniu Zwycięstwa jest miejsce na pamięć o niejednoznacznej roli ZSRR w II wojnie światowej? O 17 września 1939?\nPocząwszy od około 2009 roku pojawił się pomysł, by zakazać na poziomie legislacyjnym rozmów o pakcie Ribbentrop-Mołotow i spekulacji, że ZSRR jest również odpowiedzialny za wybuch II wojny światowej. Ale przez dłuższy czas nie było żadnego formalnego rozwiązania. Byli historycy, którzy napadali na „fałszerzy historii”, twierdzących, że ZSRR był agresorem, a nie tylko zbawicielem i wyzwolicielem.\nI to jest bardzo ciekawe, że w momencie, gdy wybuchła wojna w Ukrainie, prawo to zostało przyjęte. Dlaczego? Ponieważ teraz w wojnie informacyjnej trzeba pokazać, kto jest ofiarą, kto jest wyzwolicielem, kto jest agresorem. I dlatego po rozpoczęciu wojny z Ukrainą najpierw zabrania się nazywać nasze wojska, które są w Ukrainie, agresorami, przyjmując ustawę o cenzurze wojskowej, a następnie zabrania się postrzegania naszego kraju jako agresora podczas II wojny światowej.\nCzy w Rosji istnieje właściwy i niewłaściwy sposób pamiętania wojny – z punktu widzenia państwa?\nWraz z rozpadem ZSRR zakres dopuszczalnego upamiętnienia rozszerzył się. Zaczęli mówić o sztrafbatach (karnych batalionach, do których zsyłano żołnierzy, którzy podpadli dowództwu lub NKWD, i które kierowano na najtrudniejsze odcinki frontu; większość byle jak uzbrojonych żołnierzy tych sztrafbatów ginęła), zagradotriadach (specjalne oddziały NKWD, które szły za nacierającymi oddziałami i rozstrzeliwały cofających się żołnierzy), bezsensownych stratach, kotłach, w których żołnierze radzieccy tysiącami dostawali się do niewoli. Jedynym tabu, które pozostawało i pozostaje, było zrównywanie roli ZSRR i nazistowskich Niemiec lub kwalifikowanie ZSRR jako agresora.\nMożna pamiętać o wszystkim, nawet o gigantycznych, totalnie bezcelowych stratach, o tym, że Dniepr był czerwony od krwi. Można o tym mówić. Nie można mówić tylko o tym, że byliśmy agresorami.\nŚwiat, Historia, Władimir Putin, 9 maja II wojna światowa Rosja wojna w Ukrainie\nw obwodach biełgorodzkim i kurskim oraz południowych regionach Rosji trwa niejawna mobilizacja bezrobotnych i członków organizacji kozackich. Poszukiwani są również byli wojskowi przebywający na terytorium państw poradzieckich. Mają oni dostawać propozycję zarobienia co najmniej 200 tys. rubli (3 tys. USD) miesięcznie. W ciągu ostatniej doby Państwowa Służby ds. Sytuacji Nadzwyczajnych rozminowała obszar 396 ha i zneutralizowała 1592 sztuk amunicji i min.


60 lat temu przejechali gratem przez Afrykę. Wtedy to był wyczyn – Poznajemysamochody.pl\n60 lat temu przejechali gratem przez Afrykę. Wtedy to był wyczyn\nW 1959 r. trzech młodych typków z Wielkiej Brytanii kupiło ciężarówkę za 160 funtów, służącą wcześniej w obsłudze jakiegoś lotniska. Był to Bedford typu QLR z popularną w wojsku zabudową „sygnałową”, czyli z radiowęzłem zamontowanym za szoferką. Taki samochód dawało się łatwo przerobić na auto mieszkalne, czego młodzi ludzie samodzielnie się podjęli.\nUdało im się też znaleźć sponsora, który zapłacił za całą wyprawę – była to firma Mobil, która skorzystała na tej wyprawie na swój sposób, ponieważ potrzebowano załogi, która przebada drogi w pewnych częściach Afryki i pozwoli firmie Mobil ocenić, ile kosztowałoby zbudowanie dróg prowadzących do potencjalnych złóż ropy. Stąd też, jak napisano w opisie filmu, cała wyprawa kosztowała ich mniej, niż jakby siedzieli w domu.\nWjazd do Afryki przez Gibraltar.\nBedford QLR miał 6-cylindrowy, benzynowy silnik o pojemności 3,5 litra (oczywiście w rzędzie) i mocy 72 KM. Potwór to to nie był, ale te 60 km/h można było nim jechać. Do zalet należało bardzo małe wysilenie, przez co można było lać jakiekolwiek paliwa – stopień sprężania był bardzo mały. Niestety, silnik był też mało sprawny, więc się grzał. Pięciokrotnie w trakcie wyprawy ściągano głowicę do różnych napraw. Co ciekawe, był to silnik z zaworami w głowicy.\nAfryka była w 1959 r. niesamowicie pusta. Można było jechać setkami kilometrów i nie spotkać ludzi. Przejawy cywilizacji były rzadkie, podobnie jak dobre drogi. Miasta, jeśli już istniały, wyglądały raczej po europejsku. Algier, Oran, miasta w Kongo czy na południu Afryki przypominały te z europejskiej strony Morza Śródziemnego.\nAlgier. Rządzą oczywiście auta francuskie.\nNajwiększym wyzwaniem wydawało się przejechanie przez pustynię. Postanowiono nie objeżdżać jej ani wschodem przez Egipt ani zachodem przez Saharę Zachodnią, tylko normalnie ciąć środkiem, tak jakby to była jakaś bułka z masłem. Zdjęcia z Sahary są nieco przerażające. Najbardziej przeraża mnie, jak oni trzymali się tam drogi.\nMaroko. Jeszcze na asfalcie.\nBedford regularnie się zakopywał.\nCzasem trafiał się kawałek lepszej drogi, ale raczej w północnej części Sahary.\nA czasem trafiały się motorowery. To chyba Motobecane.\nNiektóre pojazdy nie dały rady przejechać przez pustynię. Tu mamy zwłoki Dodge’a, który wiózł amunicję do fortu wojskowego, ale stanął w płomieniach. Żołnierze uciekli, a amunicja zaczęła strzelać we wszystkie strony.\nTu natomiast… kto to może wiedzieć.\nNa wielu zdjęciach pokazu slajdów widać też inne samochody, które jechały przez pustynię razem z kolesiami z Wielkiej Brytanii. Niektórzy podjęli ten trud w najzupełniej zwykłych, nieprzygotowanych autach.\nWidać też wielu „overlanderów” i podróżników. Już wtedy podróżowanie po Afryce było modne. Zwłaszcza, że nie było zbyt niebezpieczne. Ludy lokalne były przyzwyczajone do białych ludzi, nie było aż takiej wrogości, nie było wojen…\nNieznany pojazd towarzyszący naszym podróżnikom w drodze do Niamey w Nigrze.\nJedna z oaz okazała się być miejscem spotkań podróżników. Tu widać, jakimi autami pokonywano Saharę w tamtych czasach. Z prawej chyba Renault Colorale?\nAle te wszystkie ciężarówki to pójście na łatwiznę. Ci Holendrzy dojechali do Nigerii Goggomobilem. Tak to można.\nSaharyjskie drogi wyrównywane były w ten sposób.\nTaka tam laweta gdzieś w Nigrze.\nWjazd do Kongo Belgijskiego wyglądał jak powrót do normalnego świata. Znów trochę dobrych wozów. Ten biało-pomarańczowy to jakiś kosmos.\nNiestety, drogi w belgijskim Kongo okazały się straszne. Błoto po deszczu było śliższe od lodu. Ślissiejsze. Śliskniejsze.\nOstatnie zdjęcia pochodzą z Mombassy, którędy podróżnicy wracali zahaczywszy o Rodezję (dziś Zimbabwe).\n60 lat temu Afryka wyglądała jak atrakcyjne miejsce do mieszkania. Owszem, słaba infrastruktura, ale wszystko się jakoś rozwijało, budowano miasta, drogi, kanalizację – oczywiście wszystkim zarządzali biali koloniści. Jeden z uczestników wyprawy mieszkał wcześniej i w Rodezji, i w Kenii. Kiedy czytamy np. książki o Sherlocku Holmesie, pojawia się tam wielu bohaterów, którzy mieszkali w Afryce, bo tam było przyjemnie i spokojnie. Perkusista Cream, Ginger Baker, z własnej woli mieszkał w Nigerii, a potem w RPA.\nRok 1959 był ostatnim, kiedy w Afryce panował względny spokój. W 1960 zaczęła się afrykańska wiosna ludów, która w ostatecznym rozrachunku stoczyła ten kontynent w chaos i wieloletnie wojny wszystkich ze wszystkimi, a dyktatorów europejskich zastąpili krwawi watażkowie lokalni.\nPanowie zdążyli więc w ostatniej chwili. My już nigdy nie pojedziemy na taką wycieczkę.\nTagged: Tagi: afrykabedfordekspedycjawyprawa\nLeniwiec Gniewomir 8 miesięcy ago\nNawet nic nie powiem, bo za to, co bym chciał zwerbalizować, Policja Poprawności Politycznej (PPP) stuka bagietą do drzwi fejsa.\nAle nie jesteśmy na fejsie. Jesteś u mnie na stronie.\nlech 8 miesięcy ago\n„Panowie zdążyli więc w ostatniej chwili. My już nigdy nie pojedziemy na taką wycieczkę.”\nMy może nie. Nie chce nam się tułać jak Cyganie i oglądać obrazki których miliony są na kliknięcie.\nAle co i rusz dowiadujemy się…a to Pandą wokoło Afryki, a to quadem, a to J12 dopiero wrócili, a to Jeepem i pozostawili go w Kapsztadzie….nie wspominając starszych Niemców czy Holendrów regularnie ćwiczących te bezdroża.\nDziś to nic apokaliptycznego przy obecnej dostępności techniki. Wojny niestety wykluczają niektóre regiony, ale dla „zdobywców” jest jeszcze masę piachu do kopania. Póki chińczycy jeszcze całej Afryki asfaltem nie zaleli.\nPierr Dolnick 8 miesięcy ago\nTa rama bez kół z czarnymi błotnikami jeszcze dobra, mało tam deszczu i na dodatek wypiaskowana podczas każdej burzy piaskowej.\nKris 8 miesięcy ago\nPełne zaskoczenie, szok, nie sadziłem, że tak mogła wygladać Afryka w tamtych czasach\nmiwo 8 miesięcy ago\nWiele brytyjskich, francuskich czy holenderskich rodzin mieszkało w koloniach – tam robili kariery (choćby jako urzędnicy), na świat przychodziły kolejne pokolenia – wiele znanych osób z tych krajów urodziło się gdzieś tam…\nW sieci wyguglać można zdjęcia np. miast północnej Afryki, które wyglądały jak miasta francuskie (te na południu Afryki z kolei jak miasta brytyjskie). Albo zdjęcia Teheranu sprzed rewolucji ajatollachów (aczkolwiek po Iranie da się nadal bezpiecznie podróżować, choć swobody takiej jak kiedyś nie ma).\nKrzyś 8 miesięcy ago\nAleż jaka dobra jest jakość tych slajdów. Bardzo fajny materiał. Tylko morał taki przygnębiający.\nKolo 8 miesięcy ago\nArkady Fiedler przejechał maluchem i Leafem przez Afryke\nJa 8 miesięcy ago\nGinger Baker to świr.\ntylkospoko 8 miesięcy ago\nAlger na obrazku bardzo europejski. Dziś, poza wypacykowanym centrum, to dosyć ogromne miasto wygląda jak Paryż stylizowany na „Ucieczkę z Nowego Jorku”. W bazylice Notre Dame d’Afrique, to jedyne miejsce między Marokiem i Tunezją, gdzie są ulotki po polsku:-) Gratem-taksówką-Pugiem, można skoczyć na Saharę za kilkanaście dolców. Jedyny mankament, to że gwarancja powrotu jest mocno ograniczona.\nSMKA 8 miesięcy ago\nCo do wypraw do Afryki- w Polsce jest człowiek który jakiś czas temu pojechał na afrykański rajd amatorski Peugeotem 505. W wersji Dangel.\njonas 8 miesięcy ago\nZbyt wielu zarabia zbyt wiele na niestabilnej i pogrążonej w permanentnym rozpiździelu Afryce, by cokolwiek miało się tam zmienić. Można stamtąd ciągnąć surowców i innych bogactw ile wlezie, można deponować tam gigatony śmieci, niemal wszystko można, a niewiele trzeba. Z tego powodu nie koję swego robaczywego sumienia datkami charytatywnymi na działające w Afryce organizacje niosące pomoc. Uważam to za stracony wysiłek i o ile nikomu nie odradzam, o tyle sam nie dokładam do tego ani obola.\nMoże jak Chińczycy wykupią co będą chcieli, to zaprowadzą jakiś ład i może wtedy poprawi się los nieszczęśników, którzy mieli pecha urodzić się akurat tam. Przy czym to po prostu kolejna odmiana kolonizacji, tyle że w wykonaniu żółtego, nie białego człowieka.\nPrzemo 8 miesięcy ago\nLaweta gdzieś w Nigrze….:ktoś wie co to za marka? Berliet?\nKrzysiek 8 miesięcy ago\nWskazówka na podobaniomierzu i zazdrościomierzu wyleciała poza skalę. Benzynowy silnik w ciężarówce i 3,5 litra generujące 72 KM powoduje, że nie zasnę z wrażenia\nLancia ECV 8 miesięcy ago\nadmin@ zerknij na mój komentarz z poprzedniego wpisu, chodzi o Alfę Spider\nMacko 8 miesięcy ago\nNie chcę wyjść na rasistę, ale dali czarnym wolność do stanowienia i wszystko się rozleciało w pizdu… Do póki do 1960 istniały kolonie to istniała cywilizacja i porządek. A teraz…\npm 8 miesięcy ago\npoza tematem taka ciekawostka dla admina…\nxx 8 miesięcy ago\n>>> Benzynowy silnik w ciężarówce i 3,5 litra generujące 72 KM powoduje, że nie zasnę z wrażenia\nPolska motoryzacja była wtedy na podobnym poziomie zaawansowania: Star 25 z roku 1956 posiadał silnik S470 o pojemności 4,2 litra generujący 95 KM. Tyle, że Bedford był już samochodem z długą historią, a Star 25 to prototyp zastepujący Stara 20…\nZimbabwe (kiedyś Rodezja) ma nawet swoją stronę internetową ze złomami 🙂\nZwłaszcza sekcja old Photos jest atrakcyjna wizualnie. pokazuje, jak w afrykańskich koloniach żyli biali. http://www.classiccarsinrhodesia.co.za/old%20photos.html\nJasieniek 8 miesięcy ago\nAle sztosik… Można się tak rozkosznie rozmarzyć pijąc rano kawę w biurze. Lubię się rozmnażać. Rozmrażać. Rozmarzać.\nAle sztosik… Można się tak rozkosznie rozmarzyć przy porannej kawie w biurze.\nLubię się rozmnażać. Rozmrażać. Rozmarzać.\nJarek 8 miesięcy ago\nJeśli kogoś interesuje jak jest dzisiaj to na kanale Terenwizii jest wywiad ze starszym typem, który podróżował po czarnej Afryce seryjnym Jimmy.\njcb 8 miesięcy ago\nA propos ciągnika równającego drogę ciągniętymi oponami – Złomnik mółbyś popłnić jakiś soczysty wpis na temat ciągników Lanz tej serii tudzież Ursus c45 – to w każdym zakamarku tak głupia/ciekawa* (niepotrzbne skreslić) konstrukcja że aż boli 🙂\nSyreniarz 8 miesięcy ago\nNa moje ten biało-pomarańczowy kosmos to któryś z peugeotów 202/302/402 w furgonie osobowym.\nJarek-Nat 8 miesięcy ago\nWy może nie pojedziecie, Zbigniewie Łomnik, ale wielu jeździ i dziś. Również poszukiwacze przygód z Polski, nawet maluchami.\nNo nieźle, a jak myślałem, że hardcorem była wyprawa polskich alpinistów w góry Etiopii w latach 68-69. Przejechali wtedy z Egiptu do Etiopii i z powrotem starem 660, legitymującym się silnikiem benzynowym o zawrotnej mocy 105 km, co wydawało mi się żenująco małą wartością jak na ciężarowy samochód terenowy, a tu proszę, co też ci rzymianie… tj Anglicy oraz hę Holendrzy…\nDrOzda 8 miesięcy ago\nArchiwa Wybierz miesiąc Wrzesień 2019 (2) Sierpień 2019 (2) Lipiec 2019 (3) Czerwiec 2019 (5) Maj 2019 (8) Kwiecień 2019 (6) Marzec 2019 (10) Luty 2019 (6) Styczeń 2019 (7) Grudzień 2018 (9) Listopad 2018 (8) Październik 2018 (12) Wrzesień 2018 (6) Sierpień 2018 (9) Lipiec 2018 (9) Czerwiec 2018 (10) Maj 2018 (13) Kwiecień 2018 (17) Marzec 2018 (22) Luty 2018 (27) Styczeń 2018 (12) Grudzień 2017 (6) Listopad 2017 (6) Październik 2017 (5) Wrzesień 2017 (5) Sierpień 2017 (3) Lipiec 2017 (3) Czerwiec 2017 (4) Maj 2017 (4) Kwiecień 2017 (3) Marzec 2017 (6) Luty 2017 (2) Styczeń 2017 (4) Grudzień 2016 (5) Listopad 2016 (4) Październik 2016 (4) Wrzesień 2016 (4) Sierpień 2016 (4) Lipiec 2016 (5) Czerwiec 2016 (8) Maj 2016 (8) Kwiecień 2016 (7) Marzec 2016 (8) Luty 2016 (3) Styczeń 2016 (10) Grudzień 2015 (9) Listopad 2015 (3) Październik 2015 (1) Luty 2015 (1) Grudzień 2014 (1) Listopad 2014 (2) Październik 2014 (2) Kwiecień 2014 (1) Luty 2014 (1)


Pijany gimnazjalista w Kunowie\n- Przybyli na miejsce policjanci przebadali go na zawartość alkoholu w wydychanym powietrzu. Nieletni miał 1,47 promila alkoholu. Powiedział nam, że przed lekcjami wypił 0,2 litra wódki. Alkohol spożywał samotnie - mówi rzecznik prasowy KPP w Ostrowcu nadkom. Rafał Pietrkiewicz.\nZa każdym razem, gdy na policję wpływa zgłoszenie o nietrzeźwym nieletnim, funkcjonariusze muszą ustalić, w jaki sposób nieletni wszedł w posiadanie alkoholu, bowiem sprzedaż i rozpijanie osób poniżej osiemnastego roku życia jest przestępstwem.\n- Nieletni został zapytany o to, skąd miał alkohol. Powiedział policjantom, że alkohol kupił mu starszy mężczyzna. Na miejsce została wezwana karetka pogotowia, przybyły na miejsce lekarz nie stwierdził potrzeby interwencji medycznej i nieletni został oddany pod opiekę matki - dodał Rafał Pietrkiewicz.


Brać ślub czy nie?:( - Forum Szafa.pl\nBrać ślub czy nie?:(\n08 gru 2015 - 10:26:29\nDziewczyny teraz to ja potrzebuje Waszej porady...\nZacznę od tego, że z moim narzeczonym jesteśmy razem 7 lat.. Nie zawsze było kolorowo, częste kłótnie, rozstania..w między czasie mieliśmy innych partnerów. Jednak postanowiliśmy do siebie wrócić. W sierpniu się zaręczyliśmy i było troche lepiej, padł pomysł wzięcia ślubu. Zgodziłam się, mimo że czułam że to nie to, ale miałam nadzieję, że może to wszystko nas zbliży do siebie.. On mnie kocha, ale często nie widzę tego w jego zachowaniu (zawsze ważniejsze jest coś innego), nigdy nie czułam z jego strony wsparcia, nigdy nie mogłam się poradzić bo wszystko kończyło się awanturą. On zaraz się obrażał, ja z czasem coraz bardziej zamykałam się w sobie. W pewnym momencie kompletnie przestałam mówić mu o sobie, mam masę tajemnic przed nim, bałam się powiedzieć cokolwiek, bo jego reakcje były nieobliczalne... Wolałam wygadać się poznanemu w internecie chłopakowi, niż własnemu przyszłemu mężowi. Mam silny charakter, on też.. żadne nie chce ustąpić. Problem pojawia się z tym ślubem... - dostałam propozycję spełnienia swoich marzeń (tańczenie w zespole, granie w teledyskach), zawsze chciałam posmakować innego świata, zobaczyć jak to jest z tej drugiej strony, chciałam po protu spełnić swoje marzenia. W końcu mam okazję.. Powiedziałam jemu, wściekł się. Powiedział, że chce normalnej żony, że nie życzy sobie aby ktoś na mnie patrzył. Czuję, że się w tym duszę, że zrobię ogromny błąd jak wyjdę za niego za mąż. Ślub jest w 2016roku. Nie wiem czy mam go odwołać Rodzice są tak samo na mnie wściekli, że ludzie będą gadać, że wstyd itd. A on?? Naciska żebym wróciła, że kocha, że zmarnowałam mu 7 lat zycia, że widzi że go nie kocham, ale nie pozwoli mi odejść - że prędzej się zabiję. To chora miłość z jego strony.. Mam okropny mętlik w głowie, nie wiem jak postępować z rodzicami, z nim? Wybrać marzenia czy być gosposią domową i zyć z facetem do którego nic nie czuje oprócz przyzwyczajenia i zrobić mu przykrość rzucając go na 7 miesięcy przed ślubem?? Boję się również samotności.. mam w głowei to, że jak go zostawię to popełnie błąd. Chciałabym najlepiej pogodzić jedno z drugim, ale nie da się\nWybaczcie, że Wam zawalam forum, ale musiałam komus się wygadać\n08 gru 2015 - 10:32:42\nOczywiście że nie bierz tego slubu.Chociazby z tego względu że on cie nie kocha.Koachący facet tak nie postepuje ,szanuje swoją ukochaną.Gdyby cie kochał to by był inny wspierał by twoje marzenia itd.On po prostu cie nie kocha i traktuje przedmiotowo.Ty również go nie kochasz ,więc po co to wszystko.Kiedys pznasz fajnego chłopaka na pewno a i on znajdzie dziewczyne w której naprawdę się zakocha .\nZmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2015-12-08 11:14 przez filipekkrol.\n08 gru 2015 - 10:53:44\nWiem, łatwo powiedzieć...Ale jeśli potrafisz to zrobić i tylko pytasz o radę, jeśli jesteś do tego zdolna to uciekaj! Nie przejmuj się rodziną i opiniami innych... Nie marnuj sobie życia. Ja też jestem w nieodpowiednim związku i nie potrafię się uwolnić... A może nie chcę... Ale jeśli ty chcesz a tylko się zastanawiasz, to przestań. Odejdź i rób to, na co masz ochotę, szczególnie, że zawsze tego chciałaś. Małżeństwo to wielki i dożywotni krok. Tak, wiadomo są rozwody, ale po co w takim razie wychodzić za mąż. Skoro teraz jest tak, to wyobraź sobie, że nie będzie lepiej, a może się wszystko pogorszyć. Trzymam kciuki i obyś podjęła decyzję, która będzie dla Ciebie najlepsza\n08 gru 2015 - 11:52:05\nMyślę, że na pytanie już sama znasz odpowiedź, a tutaj szukasz tylko wsparcia.\nUciekaj, zbierz siły i odwołaj to czym prędzej.\nSpełniaj swoje marzenia (nawet otrzymałaś propozycję - los sam się do Ciebie uśmiecha)!!! Facet jeszcze się znajdzie, ten idealny. Najgorsze co możesz zrobić to brać ślub z przyzwyczajenia\nRodzice i inni pogadają, ale im przejdzie, a to jest Twoje życie!\nŻyje się raz! Bierz sprawy w swoje ręce Maleńka !!!\n08 gru 2015 - 12:04:09\nBoje się, że on sobie coś zrobi. Jak mówie mu ze to koniec, to zaczyna płakać itd. Bierze mnie na litość a ja mam za miekkie serce i potem sie męczę.\nTak szukam wsparcia, szukam kogoś kto da mi kopa, żeby w końcu to zakończyć.\n08 gru 2015 - 12:21:19\nJa ze swoim narzeczonym rozstałam się niecałe pół roku przed ślubem i moim zdaniem, patrząc z perspektywy czasu, to była najlepsza decyzja w moim dotychczasowym życiu.\n08 gru 2015 - 12:59:09\nSama mówisz że nie chcesz ślubu. Jak możesz brać pod uwagę kogoś bo ktoś będzie gadał a h to kogo obchodzi Twoje życie. Chcesz być z kim kogo nie kochasz całe życie? Mieć z nim dziedzi sypiac na siłę bez porządania? Bo bez miłości go nie ma? Wszyscy wytykajac Twoja decyzję patrzą tylko na swoje du py żeby im było dobrze a co z. Tobą Twoimi potrzebami? Halo\nG.wno sobie zrobi nie ulegałabym szantażom właśnie to że on widzi że tego się boisz tych gróźb że sobie coś zrobi wykorzystuje to nie sądzę żeby był na tyle odważny daj spokój takie gadania że on sobie coś zrobi to już w setnym przypadku słyszę\nZmieniany 1 raz(y). Ostatnia zmiana 2015-12-08 13:01 przez evelina09915.\n08 gru 2015 - 13:12:24\nKochana! Jeśli kobieta zadaje sobie pytanie czy warto z kimś być - to znaczy że nie. Jeśli chciałabyś z nim szczerze być nie zastanawiałabyś się nad tym. Każda z nas ma tylko jedno życie i powinna przeżyć je szczęśliwie, w zgodzie z samą sobą. Nie możesz uszczęśliwiać innych krzywdząc samą siebie. Musisz postawić sobie jasno : ODCHODZĘ. Nie uginaj się pod presją jego słów, jest słaby nie wie jak Cię przy sobie zatrzymać więc używa słów szantażu. Nie powinien tak robić. Kochający mężczyzna wspiera swoją kobietę, co najważniejsze rozmawia z nią, rozumie jej potrzeby. Wiem, że 7 wspólnych lat to bardzo długo ; wiele wspomnień, wspólnych doświadczeń, lepszych i gorszych dni ale przed Tobą o wiele więcej lat - nie pozwól się więzić, musisz dbać o własne dobro aby każdego dnia móc stanąć przed lustrem i powiedzieć sobie : "Cholera, jestem z siebie dumna. Jestem szczęśliwa". Na paczątku nie będzie Ci łatwo, ale z czasem będzie lżej a potem zrozumiesz że postąpiłaś właściwie. Jeśli chcesz możemy porozmawiać na priv. Trzymaj się cieplutko!\n08 gru 2015 - 13:44:58\nNie bierz slubu. Jak czujesz ze to nie to - nie ma sensu. Juz nawet Twoj wpis wskazuje na to ze tego nie chcesz. Wiem ze na forum szukam potwierdzenia latwej decyzji, ale szkoda czasu na fikcyjne sluby i wesela. Po co to komu? Szkoda czasu, w tym czasie mozecie Ty i on poszukac swojego szczescia gdzie indziej.\n08 gru 2015 - 13:55:09\nByć w związku 7 lat to sporo. Ale pomyśl- po wzieciu ślubu facet sie nie zmieni. Jesteś młoda, jak masz szansę to spełniaj marzenia. Na małżenstwo przyjdzie jeszcze czas poznasz fajnego faceta, z którym nie będziesz mieć chorych relacji, będzie umiał o Ciebie zadbać i nie będzie aż tak zazdrosny, Pozdrawiam\n08 gru 2015 - 14:08:07\nJak mężczyzna nie ufa Ci i nie akceptuje abyś realizowała siebie - tzn że chce Ciebie zamknąć w swoim świecie jak rzecz na własność.\nMoim zdaniem miłość to wsparcie a nie zakazy i nakazy... uciekaj od tego despoty, świat nie kończy się na jednym mężczyźnie.\nJest takie stare powiedzenie: jeśli zastanawiasz się czy to jest miłość, to juz świadczy o tym że nie jest...\n08 gru 2015 - 15:51:43\nNie bój się - masz tylko jedno życie i chyba warto zawalczyć o to, by było szczęśliwe??? Jeśli już teraz czujesz, że nie tak powinien wyglądać związek, to nie brnij w niego dalej. Nieważne, co ludzie powiedzą, że rodzice się wściekną, a chłopak będzie groził, że zrobi sobie krzywdę - nie masz obowiązku uszczęśliwiania wszystkich wokół!!! Ty masz być szczęśliwa i żyć tak, jak chcesz. Przypomina mi się historia mojej koleżanki, która zakończyła dziesięcioletni związek, bo nigdy nie czuła się w nim dobrze (zaborczy partner poniżał ją i dołował, by samemu poczuć się lepiej) - chłopak płakał, prosił, rozpaczał, groził jej, że popełni samobójstwo... ona się nie ugięła (wcześniej odpuszczała parę razy, on obiecywał, że się zmieni, ale było jeszcze gorzej). Dziś oboje są szczęśliwi - znaleźli odpowiednich dla siebie partnerów, mają dzieci.\nAutorko, zawalcz o swoje szczęście. Ślub to poważna decyzja - jeśli nie jesteś pewna, nie rób tego. Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo dobrego.\n08 gru 2015 - 16:02:00\nPo co Ci taki mąż?potem moze być tylko gorzej.Jak zacznie zabraniać byle głupot to z rozwodem będzie trudniej niż zwiać teraz i spełniać marzenia.Decyzja nalezy do Ciebie,ale...\n08 gru 2015 - 16:03:55\nskoro masz watpliowsci to NIE logiczne\n08 gru 2015 - 16:51:47\nZyje się TYLKO RAZ, po co masz marnować na niego czas? Lepiej odwołać, nie ma co cale życie patrzeć na innych, bo inni na Ciebie nie patrzą. Powodzenia\nZazdrość - chorobliwa czy uzasadniona? wspolne mieszkanie i problemy\nZazdrość - chorobliwa czy uzasadniona?


Klasyk na drodze, czyli rowerem i motorem po... Szosie Lubelskiej Otwock | iOtwock.info\nKlasyk na drodze, czyli rowerem i motorem po... Szosie Lubelskiej\nPortal internetowy Otwock - iotwock.info 30/12/2017 19:01\nPrzez wschodni kraniec Otwocka przebiega „słynna” Szosa Lubelska, jedna z najważniejszych dróg w Polsce. Wytyczona i wybudowana została w latach 1832-1835 przez Franciszka Christianiego. Mało kto już dzisiaj pamięta, że ta droga odegrała niebagatelną rolę w rozwoju sportu kolarskiego i motorowego na terenie Polski.\nTak popularne dzisiaj rowery swoją karierę rozpoczęły w pierwszej połowie XIX w. Już na początku drugiej połowy tego wieku rozpoczęto organizowanie zawodów kolarskich, a w latach 80 i 90 XIX w. - rozgrywanie już wyścigów szosowych na różnych dystansach. Szczególnie morderczy był wyścig zapoczątkowany w 1891 r. na dystansie 1200 km z Paryża przez Brest do Paryża. W Polsce pierwsze nie prywatne rowery pojawiły się w 1867 roku, kiedy to Towarzystwo Gimnastyczne „Sokół” z Lwowa zakupiło pierwszy taki pojazd. Pod koniec XIX w. kolarstwo nazywane było cyklistyką i należało do najstarszych sportów zawodniczych uprawianych w naszym kraju. W 1886 r. powstało Warszawskie Towarzystwo Cyklistów (WTC), którego rola w rozwoju tej dyscypliny sportu jest nie do przecenienia. W pięć lat od swojego powstania WTC rozpoczęło organizowanie Mistrzostw Królestwa Polskiego w kolarstwie szosowych. Wyścigi takie nazywano wtedy biegami 100 - wiorstowymi (ok. 106 km).\nPierwszy bieg o Mistrzostwo Królestwa Polskiego (czyli nieoficjalne Mistrzostwo Polski) odbył się dnia piętnastego sierpnia 1891 r. na szosie lubelskiej, na dystansie 100 wiorst, pomiędzy Wawrem a Garwolinem. Mistrzem został Mieczysław Horodyński z Warszawy (WTC), przebywając całą trasę w 5 godzin 36 minut i 30 sekund. Daje to średnią ok. 20,6 km/h, co na ówczesne czasy było zawrotną prędkością. Drugie mistrzostwo, w 1892 r., zdobył zawodnik z Moskwy, Łobanow. Kolejnymi mistrzami zostawali zawodnicy WTC: w 1893 r. - Stanisław Barański, 1894 r. - Jan Skrodzki, w 1995 r. - Juljan Osiński, w 1896 r. - Mieczysław Barański, w 1897, 1898 i 1900 r. - Stanisław Wyhowski, w 1900 r. - Sabin Barański, w 1901 r. Stanisław Wyhowski, w 1902 r. - Stanisław Sobczak, w 1903 r. - Czesław Kamiński, w 1904 r. - Karol Kamiński, w 1905 r. - Mieczysław Bodalski, w 1906 r. - Karol Kamiński, w 1907 r. - Stanisław Gronczewski, w 1908 r. Włodzimierz Kietliński, w 1909 r. - B. Fudzyński, w 1910 i 1911 r. - Franciszek Zawadzki. W 1912 r. po raz pierwszy Mistrzostwo Polski zdobył zawodnik spoza WTC - był nim Feliks Rawski z Mińska Mazowieckiego. Od roku 1913 znowu zaczęli dominować zawodnicy z Warszawy.\nW latach od 1914 do 1918 z powodu Wielkiej Wojny Mistrzostwa nie odbywały się. Po jej zakończeniu pierwsze Mistrzostwa Polski rozegrano w 1919 roku, a wyciężył wtedy zawodnik WTC Franciszek Zawadzki. W roku 1920 ze względu na wojnę z bolszewikami też nie zorganizowano wyścigu. Kolejne zawody z 1921 r. zorganizowane zostały już przez Związek Polski Towarzystw Kolarskich na dystansie 200 kilometrów. Tytuł zdobył Józef Lange, członek WTC. W tym też czasie znaczenie Szosy Lubelskiej jako miejsca organizowania zawodów zmalało. Wyścigi kolarskie przeniesiono w inne regiony Polski.\nNa początku XX w. zaczął się też dynamicznie rozwijać sport motorowy. Początkowo pasjonaci motocykli zrzeszali się wspólnie z cyklistami (czyli kolarzami). Pierwsze oficjalne zawody, które można uznać za początek tego sportu w Polsce, odbyły się 4 czerwca 1903 r. Był to wyścig torowy na dystansie 27 km, zorganizowany na warszawskim torze Dynasy (tor na Powiślu należący do Warszawskiego Towarzystwa Cyklistów) z okazji I Wielkiej Wystawy Sportowej.\nNasza poczciwa Szosa Lubelska zapisała się też w historii sportu motorowego. Tutaj odbywały się jedne z pierwszych wyścigów motocyklowych. Już w 1904 r. Warszawskie Towarzystwo Cyklistów zorganizowało "bieg" szosowy (drugi w historii - pierwszy odbył się w 1903 r. w okolicach Zegrza) na prawie 300-kilometrowej trasie Miłosna – Lublin – Miłosna. Rywalizowało na nim aż 12 zawodników. Jako pierwszy na mecie pojawił się zawodnik dosiadający angielskiego motocykla marki Ormonde z silnikiem o mocy 2,75 KM. W następnym roku, tj. w 1905 r. na trasie Warszawa – Siedlce – Warszawa zorganizowano wyścig o Mistrzostwo Królestwa Polskiego. Te zawody możemy już uznać za początek motocyklowych zawodów Grand Prix oraz mistrzostw Polski.\nPo owych pionierskich wyścigach zachowało się sporo artykułów w ówczesnej prasie oraz rewelacyjne zdjęcia z wyścigu rowerowego z 1910 roku. Na nich możemy zobaczyć ścigających się cyklistów oraz w tle widoki Wiązowny, okolic Majdanu i Rudki oraz - a może dla nas przede wszystkim - Wólkę Mlądzką i most na Świdrze z torami kolejki do cegielni Goldmana w Teklinie.\nZainteresowanym tą tematyką polecam: ,,Kolarz Polski" nr 11 i 12 z 25 września 1926 r. oraz\nAnna Nizioł: ,,Kolarstwo w Królestwie Polskim w latach 1867–1914" [w] ,,Z tradycji kolarstwa na ziemiach polskich w Galicji i na Podkarpaciu (1867–2007)" pod red. Kazimierza Obodyńskiego, Stanisława Zaborniaka.\nNa zdj. u góry: Szosa Lubelska w Wólce Mlądzkiej, widok na most na Świdrze - wyścig z 1910 r.\nKlasyk na drodze, czyli rowerem i motorem po... Szosie Lubelskiej komentarze opinie