Fletcher Michael R., Bez odkupienia (recenzja, E) – Beatrycze Nowicka Opowiadania\nBez odkupienia (recenzja, E)\nMichael R. Fletcher, wyd. Papierowy Księżyc\nPierwszy tom cyklu „Świat Urojeń”\n„Bez odkupienia” Michaela R. Fletchera, otwierające cykl „Świat urojeń”, zawiera trochę niezłych pomysłów zrealizowanych w estetyce, która nie każdemu przypadnie do gustu.\nWydawnictwo Papierowy Księżyc nie ustaje w poszukiwaniu anglojęzycznych autorów fantasy, na naszym rynku jeszcze nieznanych, a mających do zaoferowania coś interesującego. Udało im się z powieściami Marka Lawerence’a i Roberta Jacksona Bennetta. Czy stało się tak w przypadku kanadyjskiego pisarza Michaela R. Fletchera? Nie powiedziałabym, że tak, choć z drugiej strony nie użyłabym też słowa porażka.\n„Bez odkupienia” doskonale wpasowuje się w modną ostatnio podkonwencję, po angielsku określaną mianem „grimdark”, którą na własny użytek określam mianem „brudnej fantasy”. Bohaterowie są tu raczej parszywi, życie ludzkie jest tanie, a większość powieściowego świata prezentuje się odpychająco, nic tylko błoto, smród, odchody, krew i wydzieliny (między innymi, na początku powieści jeden z bohaterów jest chory, a autor co i rusz o tym przypomina, każąc Bedecktowi nieustannie smarkać i odpluwać flegmę, smacznego). Ponieważ w świecie tym szczególną rolę odgrywają chorzy psychicznie, wszystko to zostało „okraszone” sporą dawką równie przyjemnych elementów, takich jak opisy kanibalistycznych uczt i towarzyszących im orgii. Szczęśliwie (przynajmniej dla mnie, bo osobiście tego typu estetyki nie lubię), Fletcher nie dysponuje piórem VanderMeera, czy Swanwicka, dzięki czemu odpychające sceny nie są na tyle sugestywne, by zostawały one na dłużej w pamięci czytelnika. Sądziłam, że autor z rozmysłem obrał ten trend, jednak z jego wypowiedzi znalezionej na sieci wynika, że w momencie pisania nie wiedział on nawet, iż taka podkonwencja istnieje. Pojawia się zatem ciekawe pytanie – co sprawia, że twórcy niezależnie sięgają po podobne rozwiązania? Znużenie heroic fantasy? Czy może to raczej wydawcy, wietrząc zyski, spośród przysyłanych im manuskryptów wybierają te pisane w popularnej obecnie estetyce.\nWracając jednak do Fletchera, niestety, wypada on gorzej od Joego Abercrombiego i Marka Lawrence’a. Ten pierwszy ma znacznie lepszy styl. Lawerence’owi udało się nadać narracji indywidualny rys, ale przede wszystkim stworzył charyzmatycznego, zapadającego w pamięć bohatera i przemycił sporo nawiązań literackich. Autor „Bez odkupienia” pisze poprawnie, tak, że czyta się to szybko, jednak nic ponad to. W jego powieści pojawia się kilka interesujących przemyśleń, jest ich jednak zdecydowanie mniej niż w lepszych książkach Abercrombiego, czy trylogii „Rozbite imperium”. Bohaterowie Kanadyjczyka nie budzą sympatii, brakuje im też magnetyzmu, który cechuje interesująco wykreowane postaci negatywne. Może pod sam koniec trójka protagonistów zyskuje nieco ludzkich cech.\nNa uwagę zasługuje koncepcja świata. Pomysł, by myśli i przekonania mogły kształtować rzeczywistość, nie jest nowy. Najwcześniej wydane ze znanych mi książek, opartych na tym motywie to „Trylogia Zimnego Ognia” C. S. Friedman, z późniejszych należałoby wymienić wzmiankowane wyżej powieści Marka Lawrence’a, pojawia się on także w „Mieście schodów” Bennetta (choć tam wpływ wierzących jest pośredni). Fletcherowski Świat Urojeń, to uniwersum, gdzie największą mocą dysponują szaleńcy, którzy jednak prędzej czy później padają ofiarą własnego obłędu. Autor obmyślił ich klasyfikację i nie zadowolił się uczynieniem Ułudników (zwanych też Geisteskranken; przy okazji napomknę, że niemieckie słowa i z niemiecka brzmiące nazwy własne oraz imiona wydały mi się dobrym pomysłem, który buduje klimat) jedynie ozdobnikiem, ale oparł całą fabułę na mechanice świata. Podobnie, jak u Friedman (z tym, że tam nie był to główny wątek), ludzie doszli do wniosku, że oto mogą stworzyć sobie boga. O ile w „Trylogii Zimnego Ognia” proces ten trwał stulecia, szalony kapłan Konig Furimmer z „Bez odkupienia” chce dokonać tego w ciągu zaledwie jednego pokolenia. Spieszy się, ponieważ liczy na to, że wychowywany do tego celu chłopiec, już po swoim Wstąpieniu, będzie mu posłuszny i ocali go przed narastającym obłędem. Ten manifestuje się w postaci sobowtórów i lustrzanych odbić, które uzyskały autonomię i knują przeciwko kapłanowi. Przyznam, że rozdziały przedstawiające zmaganie się Koniga z emanacjami własnego umysłu oraz intrygi tych ostatnich, uważam za najciekawsze, bo już perypetie trójki wędrownych zabijaków nie są jakoś szczególnie oryginalne. Oparcie powieści na wątku chłopca-przyszłego boga sprawia, że powieść nie powiela najbardziej ogranych schematów fabularnych, co uważam za zaletę. Chwilami lektura „Bez odkupienia” skłania też do refleksji nad ludzkim umysłem, postrzeganiem i powstawaniem pętli sprzężeń, które z czasem stają się obsesjami.\nOczywiście mam zastrzeżenia odnośnie spójności pomysłu. Czy w świecie, w którym materializują się urojenia, mieszkańcy nie powinni raczej skrupulatnie wyszukiwać i zabijać Ułudników (zwłaszcza tych najbardziej niebezpiecznych, jak przyzywający ogień Hassebrandzi), zanim ci urosną w siłę, pozwalającą im w parę chwil niszczyć całe miasta? Zwyczajni ludzie marzą o takich rzeczach, jak spokojne, w miarę dostatnie życie, szczęśliwa rodzina i temu podobne, nierzadko sobie to wyobrażają. Czy suma tych wizji nie powinna wystarczyć, by uczynić świat choć odrobinę przyjemniejszym miejscem, niż to przedstawione na kartach powieści?\nInną kwestią jest szafowanie terminami „zdrowy psychicznie”, „poczytalność”. Brzmi to cokolwiek nieadekwatnie do quasi-średniowiecznego świata, ale to kwestia drugorzędna. Wydaje mi się, że autor nie do końca przemyślał swoją kreację – koncepcja świata powinna przejawiać się na poziomie języka nie tylko powierzchownie, w nomenklaturze Ułudników. Możliwość kreowania rzeczywistości myślą to więcej niż jedna z cech, to podstawa uniwersum. Czy słowa „szalony” i „zdrowy psychicznie” mają rację bytu, skoro obłęd się materializuje? Wreszcie (autor niewiele zdradza na temat historii, więc może w dalszych tomach znajdzie się jakieś wyjaśnienie), za dziwaczne uważam rozwiązanie, by na określenie niektórych typów urojeń, używać określeń wziętych od nazwisk osób, które je opisały w „naszym” świecie.\nDość długo zastanawiałam się nad niższą oceną, w końcu jednak zdecydowałam się docenić te kilka interesujących rozwiązań i płynną lekturę. Fani podkonwencji powinni poczuć się usatysfakcjonowani, pozostałym czytelnikom radziłabym się zastanowić, czy taka estetyka im odpowiada. Dla mnie tego rodzaju książki są w pewien sposób niepełne, przekłamane, na tej samej zasadzie, co skierowane do kobiet książki o bohaterkach, co to otrzymują spadek, zakładają kawiarenki/księgarenki, poznają przyjaciół i zdobywają miłość. „Bez odkupienia” może stanowić znośną rozrywkę, lecz bardzo wątpię, by zyskało sobie sławę trwającą dłużej niż moda na „brudną” podkonwencję.\nFletcher napisał trzy powieści osadzone w tym uniwersum (rozumiem, że pierwsze dwie stanowią fabularną całość) oraz mikropowieść. Papierowy Księżyc nie wydał pozostałych. Trudno mi orzec, czy gdyby jednak się ukazały, sięgnęłabym po nie. Z jednej strony tom pierwszy mnie zaintrygował, z drugiej zaś zniechęca mnie epatowanie obrzydliwością.


Nowa książka Leszka Kozaka | naszabramow.pl\nHome / Czytelnia / Nowa książka Leszka Kozaka\nDodany 22 lutego 2016 przez Redakcja in Czytelnia, KULTURA, WAŻNE INFORMACJE with 2 komentarze\nLeszek Kozak autor kilku pozycji dotyczących historii najbliżej nam okolicy, m.in “Obszar Gminy Abramów w Dziejowym Ujęciu”, „Wojna i okres powojenny na terenie gminy Abramów 1939 – 1945”, „Historia wsi Marcinów” wydał nowa pozycją. „Oddział podziemia antykomunistycznego pod dowództwem Kazimierza Wożniaka ps. „Szatan”, taki tytuł ma nowa książka. Temat, chociaż historyczny, jest kontrowersyjny i mimo, że upłynęło kilkadziesiąt lat, wciąż wzbudza emocje i spory. Książka interesująca nie tylko dla pasjonujących się lokalną historią. Poniżej krótki wpis autora o tej pracy.\nW tym tygodniu ukazała się publikacja mojego autorstwa pt. „Oddział podziemia antykomunistycznego pod dowództwem Kazimierza Woźniaka ps „Szatan”. Książka przedstawia działalność kilkuosobowej grupy żołnierzy podziemia antykomunistycznego walczących pod przewodnictwem charyzmatycznej postaci jaką był K. Wożniak ps. Szatan w latach 1946-1947 na terenie powiatu: lubartowskiego, lubelskiego oraz puławskiego. Działalność tej bojówki nacechowana była dużą dozą brutalności oraz bezkompromisowości. Czyny tej grupy obrosły wśród lokalnej społeczności złą legendą żyjącą po dziś dzień. W publikacji napisanej w oparciu o bazę źródeł IPN, wielu ustnych relacji oraz literatury starałem się możliwie najpełniej przedstawić fakty, by stawić czoło wielu stereotypom i niedomówieniom na temat wydarzeń z tamtych lat. Zachęcam do lektury.\nPublikacja dostępna jest już w Publicznej Bibliotece w Abramowie.\nKomentarze do: “Nowa książka Leszka Kozaka”\nMarcin 22 lutego 2016 at 22:54\nGdzie można nabyć/wypożyczyć książki “Wojna i okres powojenny na terenie gminy Abramów 1939 – 1945″, “Historia wsi Marcinów” ?\nRedakcja Post author 23 lutego 2016 at 09:13\nW sprawie nabycia książki najlepiej skontaktować się z autorem – tel.600 263 745


Filmy w gatunku: Tatuaż — filmaster.com\nFilmy w gatunku: Tatuaż\nElise i Didier od siedmiu lat żyją w szczęśliwym, choć niekonwencjonalnym związku. Połączyła ich gorąca miłość od pierwszego wejrzenia, głęboka potrzeba życia po swojemu i pasja do muzyki bluegrass. Niespodziewanie...\nreżyser: Peter Burger\nMłody artysta zaczyna się fascynować samoańską sztuką zdobienia ciała. Pragnie poznać jej tajniki, ale przy tym wdaje się w konflikt z tajemniczymi siłami i groźnym samoańskim duchem. (filmweb)\nreżyser: Eric Schwartz\nDokument o życiu pionierów, którzy zapoczątkowali rewolucję w światowym tatuażu.\nreżyser: Marvin Blunte, David Roma...\nMario Barth: Na własnej skórze (2008)\nreżyser: Billy Burke\nOd kiedy kojarzone z przestępczym światem Yakuzy tradycyjne tatuaże Tebori, zostały oficjalnie zabronione przez japońskie prawo, sztuka tatuowania stała się nielegalna i zeszła do podziemia. „Under The Skin” to pierwsza...\nreżyser: Fred Villari\nreżyser: Eric G. Duncan


Chiński producent Xiaomi - co warto o nim wiedzieć? | Genosis\nChiński producent Xiaomi – co warto o nim wiedzieć?\nMarka Xiaomi staje się w Polsce coraz popularniejsza i coraz chętniej sięgamy po jej produkty. Być może jest to spowodowane także i tym, że stosunkowo od niedawna można produkty tej marki zakupić w Polsce bez konieczności ich sprowadzania. Od 2016 roku w Polsce działa oficjalna dystrybucja Xiaomi.\nXiaomi na dzień dzisiejszy swoją siedzibę ma w Pekinie. Jest to chiński producent elektroniki użytkowej istniejący od 2010 roku. Marka zaistniała na rynku poprzez zaprojektowanie i wypuszczenie smartfona Mi1. Obecnie, Xiaomi regularnie wypuszcza coraz to nowe propozycje smartfonów z dwóch, głównych linii produktowych – serii Redmi oraz Mi. Oprócz smartfonów, w ofercie Xiaomi znajdziemy też szereg innych produktów: różnego rodzaju sprzęt gospodarstwa domowego taki jak odkurzacze, odkurzacze bezprzewodowe czy oczyszczacze powietrza. Szeroko pojętą elektronikę, a więc smart TV, głośniki, powerbanki, routery czy też tablety Mi Pad oraz wszelkie akcesoria do telefonów.\nNa chwilę obecną Xiaomi jest jednym z największych producentów smartfonów.\nProdukty Xiaomi i największe zalety marki\nPrzede wszystkim sam twórca Xiaomi określa ją jako markę tanich produktów wysokiej jakości. W swoim założeniu to, co produkuje Xiaomi miało posiadać przystępną cenę, ale i wysoką jakość. Dlatego też polityką firmy jest, aby nie przekraczać progu 5% marży. Szukając różnego rodzaju opinii w sieci na temat produktów Xiaomi najczęściej można znaleźć potwierdzenie tego, że faktycznie jakość tych przedmiotów została świetnie zbilansowana z ich ceną.\nFaktycznie, pochylając się zarówno nad wypuszczanymi przez markę smartfonami jak i innymi produktami elektroniki użytkowej, są to propozycje takich rzeczy, które są solidnie wykonane i wytrzymałe. Co najmniej kilka smartfonów w momencie, kiedy miały swoją premierę posiadało wiele zaawansowanych funkcji przy jednoczesnej bardzo przystępnej cenie telefonu. Dodatkowo, warto zwrócić uwagę chociażby na fakt, że nawet starsze wersje smartfonów Xiaomi są wydajniejsze i tańsze w stosunku do propozycji nowych modeli innych marek. Często wspomina się nawet, że propozycje Xiaomi to urządzenia o klasę wyższe w stosunku do konkurencji z tej samej półki cenowej. Jeśli więc chcemy zainwestować w naprawdę dobry sprzęt w atrakcyjnej cenie – Xiaomi będzie dla nas idealnym rozwiązaniem, z którego będziemy zadowoleni. Tym bardziej, że wybór oferowanych smartfonów jest naprawdę szeroki.


Zapewne wiele osób miało kiedyś problem ze zgubionym lub skradzionym telefonem. Z reguły załamujemy się, gdyż smartfon to stosunkowo małe urządzenie i zapewne ciężko je odnaleźć. Pomimo, że część z nas nosi go zawsze przy sobie, może dojść do sytuacji, podczas której przez nasze "gapiostwo" utracimy tą cenną rzecz. Na szczęście istnieje kilka legalnych sposobów, aby ustalić dokładną lokalizacje telefonu. W jaki sposób to zrobić? Przeczytaj ten artykuł, a z pewnością się dowiesz.\n"Znajdź moje urządzenie"\nCo ciekawe Google wyposażyło system Android w funkcję, dzięki której jesteśmy w stanie zlokalizować nasze urządzenie. Co więcej, nie ogranicza się ona tylko i wyłącznie do pokazania telefonu na wirtualnej mapie, ale mamy także możliwość zablokowania smartfona, zadzwonienie, wylogowanie się, a także wyczyszczenie danych. Wystarczy wejść na odpowiednią stronę i wybrać urządzenie. Co ciekawe, nawet w przypadku wyłączonego GPS'a jesteśmy w stanie dość dokładnie określić położenie danego urządzenia. Mówi się, że margines błędu wynosi około 150 metrów. Co prawda jest to dość duża odległość, ale należy pamiętać o tym, że możemy także za pomocą tego narzędzia włączyć dzwonek. Wówczas znacznie zawęża to nam obszar poszukiwań. Niestety małym minusem tego rozwiązania jest wyświetlanie się powiadomienia. W tym przypadku potencjalny złodziej zostanie szybko ostrzeżony.\nZ podobnego oprogramowania mogą skorzystać właściciele iPhone'ów. W tym przypadku istotna jest chmura iCloud. Nie można zapominać o zaznaczeniu w ustawieniach odpowiedniej opcji "znajdź mój iPhone", w przeciwnym wypadku jedyną możliwością okaże się zmiana haseł do kont Apple ID. Aby skorzystać z tej możliwości także wystarczy odwiedzić odpowiednią stronę i po chwili możemy dowiedzieć się o aktualnej lokalizacji.\nCo ciekawe kilka antywirusów także zostało wyposażonych w funkcję lokalizacji. Co prawda na telefonach nie jest to zbyt popularne rozwiązanie, jednak warto o nim wiedzieć. Konieczne jest sparowanie lub uaktywnienie odpowiedniej funkcji w aplikacji. Możliwe jest zlokalizowanie telefonu, uruchomienie specjalnego sygnału dźwiękowego lub zablokowanie urządzenia. Dodatkowo warto wiedzieć o możliwości zrobienia zdjęcia lub zarejestrowania sygnałów z mikrofonu.\nLokalizator bluetooth jako alternatywne rozwiązanie na przyszłość.\nJeśli chcemy jeszcze lepiej zadbać o bezpieczeństwo naszego urządzenia, świetnym rozwiązaniem może okazać się także specjalny lokalizator bluetooth. Jest to małych rozmiarów urządzenie, które możemy przyczepić w dowolny sposób do telefonu. Pomoże nam odnaleźć smartfona w przypadku m.in. rozładowania. Całością operuje specjalna aplikacja, dlatego konieczne jest posiadanie drugiego telefonu. Co ciekawe, zasięg jest ogromny, dlatego nawet podczas podróży na drugi koniec Polski lokalizator będzie bardzo przydatny. Jego bateria jest bardzo wytrzymała, a dodatkowo odporny jest na deszcz, a także inne warunki atmosferyczne. W razie potrzeby możemy włączyć dźwięk lokalizatora, dzięki czemu znajdziemy telefon nawet w największych zaroślach.


Teatr przed końcem świata | Przeglad | Miesięcznik „Teatr” (wersja beta)\nTeatr przed końcem świata\nW tym roku Olimpiada odbywała się pod auspicjami Instytutu im. Jerzego Grotowskiego. Duch reżysera i reformatora teatru ujawniał się podczas całego festiwalu, nawet w najbardziej egzotycznych okolicznościach.\nTegoroczna Olimpiada Teatralna zbiegła się z polityczną pacyfikacją Teatru Polskiego we Wrocławiu. W programie festiwalu znalazły się wprawdzie wrocławskie Dziady, pierwszy raz wystawione w całości, czy głośna w świecie Wycinka, ale były to łabędzie śpiewy, bo w najbliższej przyszłości spektakle te nie zagoszczą na Scenie im. Jerzego Grzegorzewskiego. Zmiany w Teatrze Polskim wywołały protesty mieszkańców miasta. Po raz pierwszy w dziejach teatru publiczność zbuntowała się nie przeciw artystycznym eksperymentom, ale w obronie artystów i kultury narodowej. Znakomity zespół, który zasłynął wybitnymi inscenizacjami polskich klasyków, nie tylko Dziadów, ale też Sprawy Dantona czy Termopil polskich, to wszak nasze dobro narodowe.\nWspaniałe święto teatru światowego we Wrocławiu dowiodło, że istnieje wciąż duże zapotrzebowanie na sztukę z najwyższej półki. Grotowski, Grzegorzewski czy Tomaszewski wychowali bardzo wymagającą publiczność. Wrocławianie wciąż kultywują pamięć o wybitnych przedstawieniach i ambitnych przedsięwzięciach artystycznych, jak Nocne czuwania czy Teatr źródeł. Farsy, rocznice, koronacje i rekonstrukcje bitew nie zastąpią takich arcydzieł jak Książę Niezłomny, Śmierć w starych dekoracjach czy Przyjeżdżam jutro.\nZ finansowym wsparciem programu Europejskiej Stolicy Kultury udało się we Wrocławiu zorganizować zadziwiająco bogatą Olimpiadę Teatralną. Przez cały miesiąc, od rana do nocy, w różnych miejscach miasta i w wielu językach odbywały się warsztaty, wykłady, spotkania z artystami, debaty ekspertów, koncerty, remiksy i pokazy spektakli najwybitniejszych twórców współczesnego teatru. Przez pięć dni swoje przedstawienia prezentowali artyści dolnośląscy. Cały tydzień trwał festiwal „Dziady. Recykling”. Można było zobaczyć, obok wrocławskich, także Dziady z Teatru Narodowego oraz wziąć udział w autentycznych rytuałach opętania, brazylijskim candomblé i haitańskim vodou. Nurt „Więcej niż teatr” proponował pogłębioną dyskusję nad projektami teatralnymi z udziałem artystów niepełnosprawnych. Nurt „Eastern Line” prezentował niezależne teatry z Europy Wschodniej, a w „Programie Instytutu Grotowskiego”, pośród wielu innych gwiazd, wystąpili Maja Komorowska i Teatr Tessenkai z Tokio, jeden z najwybitniejszych i najsławniejszych zespołów tradycyjnego teatru nō.\nW tym roku Olimpiada odbywała się pod auspicjami Instytutu im. Jerzego Grotowskiego, co oczywiście wpłynęło na program całego wydarzenia i listę zaproszonych gości. Duch Grotowskiego ujawniał się nawet w najbardziej egzotycznych okolicznościach. Podczas pokazu pracy artystów teatru nō wielki aktor Tetsunojō IX Kanze cytował Grotowskiego i dowodził, że polski reżyser najtrafniej uchwycił istotę sztuki nō, kiedy ją nazwał „ujarzmianiem eksplozji”.\nW najgłośniejszych przedstawieniach Grotowskiego ciało odgrywało fundamentalną rolę. Gesty, grymasy i ruchy aktorów komunikowały znaczenia wyraziściej niż słowa, często wypowiadane szybko lub melorecytowane. Teatr fizyczny uprawiają dziś liczni twórcy. Ale nie wszyscy przyswoili lekcję Grotowskiego. W wielu spektaklach Olimpiady zhisteryzowane ciała mało komunikowały. Zamiast wyrazistych hieroglifów aktorzy, choć pełni energii, demonstrowali bełkotliwe samoumartwianie. Klinicznym przykładem był solowy popis tancerza Cédrica Charrona w spektaklu Czekaj, czekaj, czekaj… (dla mojego ojca). Jan Fabre, głośny belgijski reżyser i choreograf, kazał Charronowi przez godzinę na zmianę to rzucać się po scenie, to spokojnie wygłaszać do mikrofonu patetyczne monologi. Odbywało się to pośród malowniczych, gęstych dymów, sugerujących chmury. Tancerz ofiarnie upadał na kolana i łokcie, ryzykując poważne uszkodzenie stawów, ale jego wysiłki były bezkształtne, wciąż takie same i w efekcie bez sensu.\nNieujarzmione ciała kłębiły się podczas występów wielu zespołów niezależnych. Szlachetnym wyjątkiem było skromne, ale wyjątkowo piękne przedstawienie Camille Kamili Klamut i Ewy Pasikowskiej. Świetna też była, a chwilami nawet porywająca, choreografia spektaklu Disconnected międzynarodowej grupy Farma v jeskyni z Pragi. Sensy brawurowych etiud nie były już jednak takie oczywiste. Szczególnie problematyczny wydał mi się związek choreografii z osobami cierpiącymi na hikikomori, syndrom wykluczenia. A taki przecież, wedle deklaracji twórców, miał być ambitny temat tego doku-przedstawienia. Reżyser i choreograf Viliam Dočolomanský nie zdołał niestety wyartykułować swych szlachetnych intencji.\nDziałają jednak wciąż wielcy artyści, którzy rozwinęli własny język ciała, porównywalny z dokonaniami Grotowskiego. Dwóch z nich odwiedziło Wrocław. Olimpiadę Teatralną zainaugurowały Trojanki Eurypidesa. Japoński reżyser Tadashi Suzuki stworzył to przedstawienie w 1974 roku. Znakomicie wykorzystał tradycyjne praktyki japońskie do inscenizacji antycznego tekstu, budując zarazem na wskroś współczesne widowisko. Suzuki, jak wcześniej Grotowski, poddał swych aktorów surowej, klasztornej wręcz dyscyplinie. Stworzył własny trening aktorski, oparty na specyficznym kroku i ruchu ciała. Cztery dekady później, w wykonaniu kolejnego pokolenia artystów, Trojanki Suzukiego wciąż porażają. I są dziś dojmująco aktualne. Każdego dnia nowe ofiary lokalnych konfliktów czekają w strachu na deportację.\nTadashi Suzuki ujarzmia i dyscyplinuje erupcje energii aktorów w tradycji teatru nō. Theodoros Terzopoulos wykorzystuje greckie kulty opętania. Opracował niezwykłą technikę oddechów energetyzujących aktorów i umożliwiających im pełniejszą artykulację głosu. Swój teatr grecki reżyser dedykował Attisowi, pięknemu herosowi, który sam siebie wykastrował. We Wrocławiu Terzopoulos pokazał trzy przedstawienia, ale najciekawszy wydał mi się Amor, wyjątkowo udany przykład nowoczesnego kunsztu aktorskiego. W godzinnym spektaklu występuje tylko para artystów.\nAntonis Myriagkos wciela się w… giełdę papierów wartościowych. Rewelacyjnie i błyskotliwie żongluje dłońmi, eksplodując równocześnie seriami liczb, wypowiadanych w zawrotnej szybkości po grecku, angielsku i włosku. Nie przejęzycza się ani razu. Aglaia Pappa, ukryta do ramion w rurze, trwa w zamrożonym uśmiechu, wydając z siebie sporadyczne okrzyki po angielsku i grecku, w rodzaju „kup mnie” czy „sprzedaj mnie”. W scenie kulminacyjnej aktorka ukazuje się na krótko w całej krasie, żeby zmysłowo zatańczyć. Współczesny Amor uwodzi poprzez liczby, bo gra na giełdzie to dziś wyjątkowo silny afrodyzjak. Doskonałość techniczna łączy się w tym niezwykłym spektaklu z dużym poczuciem humoru. Oryginalny pomysł został precyzyjnie i zabawnie wyartykułowany nowatorskimi, ale też zrozumiałymi środkami teatralnymi. Mistrzowska lekcja reżyserii.\nHumor zdecydowanie odróżnia Teatr Attis od Teatru Laboratorium. Sprawia, że przemoc sceniczna przestaje być dostrzegalna. Intensywne działania fizyczne nabierają lekkości i stają się zadziwiająco czytelne. Tadashi Suzuki i Theodoros Terzopoulos różnymi technikami ożywiają i ujarzmiają ciała swoich aktorów, ale łączy ich troska o widza. Obaj precyzyjnie komponują partytury ról i sceniczne obrazy. Ciała ich aktorów, nawet w transie czy stanie ograniczonej świadomości, zachowują wyrazisty kształt.\nRyszard Cieślak w dwóch ostatnich przedstawieniach Grotowskiego – Książę Niezłomny i Apocalypsis cum figuris– nie grał Don Ferdynanda czy Ciemnego, ale doświadczał nawiedzeń. Archetypem obu ról był Jezus. Aktor całym sobą poświadczał więc aktualność Ewangelii. Do legendy przeszła siła oddziaływania kreacji Cieślaka na publiczność, choć jego akt totalny spełniał się w profesjonalnym teatrze eksperymentalnym, a nie w chrześcijańskiej świątyni. Podczas długich, żmudnych prób aktor wpisywał w swój umysł partyturę roli tak głęboko, że potem, podczas spektaklu, mógł działać ciałem i głosem bez udziału świadomości.\nPerformerzy Suzukiego czy Terzopoulosa również zdają się grać w transie. Michał Zadara do podobnego stanu doprowadził Bartosza Porczyka we wrocławskich Dziadach. Wielogodzinne studia nad rozszyfrowaniem trudnego tekstu zaowocowały pogłębionym zapamiętaniem partytury roli Konrada. Porczyk, szczególnie w części IV, nie tyle gra, co jest grany, poprzez ciało i głos transmituje tekst z własnej podświadomości. Przed każdym spektaklem aktor długo ćwiczy na sali, żeby nabrać kondycji do wielogodzinnej transmisji strumienia roli. Może dlatego w przedstawieniu każde słowo Mickiewicza można zrozumieć.\nPodczas Olimpiady wrocławskie Dziady zostały skonfrontowane z Dziadami warszawsko-litewskimi, wyreżyserowanymi przez Eimuntasa Nekrošiusa w Teatrze Narodowym. Nekrošius, bardziej niż Zadara, nadał całemu widowisku spójną estetykę. Skomponował serię obrazów, często pięknych, ale nie zadbał, by aktorzy w tych obrazach zamieszkali. Może zabrakło czasu. Artyści skrupulatnie odgrywają kolejne układy, nie kontrolują jednak w pełni swych ekspresji. W scenach intensywnych nieznośnie wrzeszczą, a w monologach tracą głos. Trudno zrozumieć słowa. Chwilami miałem wrażenie, że grali po litewsku. Odarcie Dziadów z rytuału odbiera inscenizacji wymiar mityczny.\nLudyczna część II Dziadów w spektaklu Zadary, może nie tak pięknie rozwiązana jak w warszawskiej inscenizacji Nekrošiusa, uwspółcześniała i, moim zdaniem, uwiarygadniała rytuał. Zdarzyło mi się wziąć udział w podobnych uroczystościach przed laty na Łemkowszczyźnie. Kicz tylko wzmacniał grozę i powagę wydarzenia.\nTrans nie jest oczywiście metodą teatralną. Termin ten ma tylko wyeksponować niepsychologiczne korzenie współczesnego aktorstwa. Wbrew diagnozom niektórych teatrologów, powtarzanym także podczas Olimpiady, sztuka nie utraciła kontaktu z rytuałem. Każde udane przedsięwzięcie artystyczne, bez względu na intencje twórców, może stać się źródłem głębokich przeżyć duchowych, zarówno artysty, jak i widza. Grę Porczyka czy aktorów Terzopoulosa nazywam „transem”, żeby uwypuklić szczególny charakter procesu twórczego w teatrze. Na scenie artyści żyją intensywniej niż w życiu prywatnym. Podczas prób poddają własne organizmy odważnym eksperymentom i wyczerpującym ćwiczeniom. Stosują też niekiedy ryzykowne techniki transformacji, zapożyczane z praktyk monastycznych. Powoływanie w sobie Innego jest w istocie doświadczeniem religijnym.\nTrans teatralny różni się od transu rytualnego stopniem utraty świadomości. Członkowie sławnej świątyni Ilê Axé Opô Ajagunã z Salvadoru w stanie Bahia, zaproszeni na Olimpiadę, wezwali szesnaście orixás do Wrocławia. Ujawniło się osiem bóstw, opętując tancerzy podczas czterogodzinnego rytuału candomblé w Starej Piekarni. Boskie energie wyparły z Brazylijczyków ich własne, pojedyncze tożsamości. Orixá opętuje i przemienia człowieka totalnie.\nTrans, religia czy rytuał to słowa protezy. Mają sygnalizować, że dobry teatr to więcej niż teatr.\nGrotowski chyba najdobitniej w XX wieku podkreślał źródłowy wymiar rewolucji w sztuce. Pisał w Performerze: „Odkrycia są daleko za nami i trzeba odbyć długą podróż wstecz, aby dotrzeć aż do nich”. Podczas Olimpiady zwrot ku źródłom pojmowano różnie.\nWalerij Fokin w Teatrze Aleksandryjskim zrekonstruował cztery sceny Maskarady Lermontowa z legendarnej inscenizacji Wsiewołoda Meyerholda, granej w tym samym teatrze przed stu laty. Było to jedno z najważniejszych przedstawień radzieckiego reżysera i komunisty, który przyczynił się istotnie do rozwoju nowoczesnej sztuki reżyserii. Fokin ożywił stare szkice, makiety i partytury współczesnymi technologiami. Perfekcyjnie zrealizowany i przepiękny wizualnie spektakl zachował coś z ducha Meyerholdowskiego oryginału dzięki porywającej kreacji Petra Semaka w roli Arbienina. Wspaniała lekcja mądrego dialogu z historią.\nPippo Delbono, niestrudzony w teatralizowaniu własnej biografii, na prośbę umierającej matki przeczytał ponownie Ewangelie. Swój nowy spektakl stworzył w Zagrzebiu, z aktorami Chorwackiego Teatru Narodowego. Podczas prób spotkał uchodźcę z Afganistanu. Zaprosił go do przedstawienia, żeby opowiedział swoje trudne życie. Teatr po raz kolejny mógł się narodzić z prawdziwych opowieści.\nRomeo Castellucci zaproponował z kolei powrót do źródeł kultury. Druga część spektaklu Zstąp, Mojżeszu rozgrywa się w paleolitycznej jaskini. We Wrocławiu Castellucci wyreżyserował tę scenę z polskimi ochotnikami. Nie udawali „małpoludów”. Poruszali się jak ludzie współcześni, choć byli nago i grali w maskach. Ten zabieg nadał przepięknej scenie wymiar metafory i pozbawił ją komiksowych odniesień. W finale kobieta, opłakująca śmierć dziecka, podeszła do przezroczystego ekranuoddzielającego scenę od widowni i odcisnęła na nim serię krwawych śladów dłoni. Potem wymazała krwią olbrzymie SOS.\nPaleolityczni łowcy-zbieracze pozostawili setki śladów dłoni na skałach i wewnątrz jaskiń. Najstarsze, datowane na 40 000 lat, mogli zrobić neandertalczycy. To pierwsze świadectwa działań symbolicznych człowieka i bezsprzeczny dowód zachowań kulturowych. Dodanie paleolitycznej sekwencji po pierwszej, współczesnej części spektaklu przemieniło opowieści o nienarodzonym Mojżeszu w uniwersalny moralitet. Castellucci, współtwórca teatru Socìetas Raffaello Sanzio, po raz kolejny dowiódł, że jest duchowym spadkobiercą renesansowego geniusza.\nZwrot ku źródłom zaproponował także Peter Brook, najwybitniejszy reżyser teatralny XX wieku. Powrócił raz jeszcze do Mahabharaty, sanskryckiego kompendium wiedzy o człowieku. Trzydzieści lat temu w kamieniołomach pod Awinionem Brook pokazał po raz pierwszy dziewięciogodzinną inscenizację całego eposu. Prace nad scenariuszem trwały osiem lat. Spektakl uznano za jedno z największych dokonań artystycznych drugiej połowy XX wieku. Nowy projekt jest minimalistyczny, ale nie mniej doniosły. W Battlefield (Polu bitwy) Brook skupia się na finale Mahabharaty. Świat wprawdzie przetrwał wielką wojnę, ale ziemię pokrywają miliony trupów. Zwycięzcy wcale nie są szczęśliwi. W wojnie każdy przegrywa.\nCztery dni przed pokazem Pola bitwy we Wrocławiu Amerykanie powierzyli rządy nad światem bogatemu narcyzowi zauroczonemu Putinem. Nowe technologie już wkrótce umożliwią błyskawiczną likwidację ludzkości. Kolejna Mahabharata nie powstanie.\nTegoroczna Olimpiada Teatralna umożliwiła pogłębioną debatę nad stanem współczesnego teatru. Intensywny miesiąc pokazów i rozmów napawa optymizmem. Wciąż powstają teatralne arcydzieła. Nawet trudna, eksperymentalna sztuka może liczyć na sukces. Wrocławska publiczność entuzjastycznie przyjęła Roberta Wilsona w Ostatniej taśmie Krappa i rosyjską wersję spektaklu Max Black Heinera Goebbelsa.\nStarzy mistrzowie nie wymarli i nawet po dziewięćdziesiątce, jak Peter Brook, tworzą wybitne spektakle. Młodzi artyści, pomimo kłopotów z artykulacją, bez kompleksów buntują się i proponują własną sztukę. Jednym z hitów Olimpiady był spektakl Matka Courage krzyczy grupy Układ Formalny, założonej przez studentów wrocławskiej PWST. Mam nadzieję, że w przyszłości to oni lub ich koledzy przejmą Teatr Polski we Wrocławiu. Sztuka przetrwa. Dopóki żyjemy.\nVII Olimpiada Teatralna\n„Świat miejscem prawdy”\nWrocław, 14 października – 13 listopada 2016\nPowrót do lalek\nWięcej niż manifesty obecności?


Chirurgia słownik medyczny\nChirurgia jest to dział medycyny zajmujący się leczeniem urazów, chorób oraz innych zaburzeń funkcjonowania organizmu człowieka w oparciu o działania manualne i instrumentalne. Podstawową domeną chirurgia są schorzenia i urazy o charakterze ostrym; choroby i zaburzenia przewlekłe znajdują się w zakresie jej zainteresowania tylko wtedy, gdy koniecznym elementem leczenia jest zabieg chirurgiczny.\nWspółczesne leczenie chirurgiczne opiera się w dużym stopniu na stosowaniu urządzeń monitorujących stan pacjenta w trakcie i po operacji. Podczas operacji nieprzerwanie sprawdza się odpowiednie parametry, gdyż np. spadek ciśnienia krwi i przyspieszenie tętna mogą świadczyć o znacznej utracie krwi. Inne parametry, które podlegają monitorowaniu, to: praca serca (elektrokardiogram), praca mózgu (czynność bioelektryczna mózgu rejestrowana przez elektroencefalograf), stężenie tlenu w naczyniach żylnych i tętniczych, ciśnienie parcjalne dwutlenku węgla we krwi krążącej oraz objętość oddechowa i wymiana oddechowa (oddychanie). Intensywne monitorowanie stanu pacjenta jest zazwyczaj kontynuowane jeszcze przez pewien czas po zakończeniu operacji. W XX w. pojawiły się nowe techniki chirurgiczne zastępujące stosowane dotychczas ręczne cięcie skalpelem. Lasery wykorzystywane są obecnie powszechnie do usuwania i niszczenia guzów oraz znamion barwnikowych. Promień lasera umożliwia także podklejanie siatkówki oka oraz koagulację krwi z krwawiących naczyń i zahamowanie krwawienia.\nChirurgia stereotaktyczna wykorzystuje przestrzenne, trójwymiarowe układy, wspomagane zdjęciami rentgenowskimi, aby dokładnie zlokalizować umiejscowione głęboko w mózgu zmiany patologiczne (niedostępne leczeniu w inny sposób) i dzięki temu skierować w to miejsce wiązkę promieni rentgenowskich, strumień gorąca lub zimna czy podać domiejscowo leki.\nKriochirurgia wykorzystuje w przeprowadzaniu zabiegów niskie temperatury. Służy m.in. do usuwania brodawek oraz przedrakowych i rakowych zmian skórnych, a także zmętniałej, w przebiegu zaćmy, soczewki. W ostatnich latach coraz bardziej powszechne stają się – i zastępują wiele z operacji wykonywanych dotychczas metodą tradycyjną – zabiegi wykorzystujące endoskopię. Opiera się ona na zastosowaniu cienkich, elastycznych przewodów, w których znajdują się światłowody. Przewody te połączone są ze źródłem światła oraz kamerą wideo i monitorem. Przewody endoskopu wprowadzane są (zwykle po nacięciu powłok brzusznych) do organizmu człowieka i umożliwiają obserwację (na podłączonym monitorze) narządów danej okolicy. Dzięki temu, że w przewodach endoskopu znajdują się również, obsługiwane z zewnątrz, specjalne narzędzia chirurgiczne, możliwe jest wykonywanie niewielkich zabiegów i operacji chirurgicznych (np. usunięcia pęcherzyka żółciowego) bez rozległego nacinania powłok brzusznych, jak w przypadku tradycyjnego leczenia operacyjnego.\nWyróżniamy 4 specjalistyczne dziedziny chirurgie: urazową, ekstyrpacyjną, rekonstrukcyjną i transplantacyjną.\nCelem chirurgii urazowej jest przede wszystkim opatrywanie ran i urazów oraz dbałość o prawidłowe ich gojenie się.\nChirurgia ekstyrpacyjna zajmuje się gł. usuwaniem chorych narządów lub tkanek; ch. onkologiczna jest zasadniczo cz. chirurgii ekstyrpacyjnej i przeprowadza zabiegi usunięcia piersi (mastektomia), pęcherzyka żółciowego (cholecystektomia) czy macicy (histerektomia).\nChirurgia rekonstrukcyjna zajmuje się przede wszystkim zastępowaniem uszkodzonych tkanek pojawiających się np. na skutek oparzeń, złamań czy procesów chorobowych o charakterze zwyrodnieniowym (zabiegi takie wykonuje się najczęściej w ramach chirurgii plastycznej i ortopedii).\nChirurgia transplantacyjna zajmuje się przeszczepianiem narządów dawcy do organizmu biorcy, u którego organy te uległy zmianom uniemożliwiającym ich funkcjonowanie; jedną z najczęściej wykonywanych operacji transplantacji są przeszczepy nerek. Podstawowe podspecjalizacje w zakresie chirurgia to: chirurgia ogólna, chirurgia plastyczna, chirurgia ortopedyczna, położnictwo i ginekologia, neurochirurgia, torakochirurgia, chirurgia okrężnicy i odbytnicy, otolaryngologia, oftalmologia (okulistyka) i urologia.\nChirurgia ogólna dała początek wszystkim podspecjalizacjom chirurgicznym, a obecnie zajmuje się przede wszystkim operacjami w obrębie jamy brzusznej, żołądka, jelit, piersi, naczyń kończyn, gruczołów dokrewnych, guzów tkanek miękkich oraz amputacjami.\nChirurgia plastyczna zajmuje się gł. tkankami znajdującymi się na powierzchni ciała człowieka, a przede wszystkim zabiegami rekonstrukcyjnymi w obrębie twarzy.\nChirurgia ortopedyczna leczy chirurgicznie tkankę kostną, ścięgna, więzadła i mięśnie; częste zabiegi operacyjne wiążą się z leczeniem złamań kości oraz wad wrodzonych układu kostnego (zwykle kręgosłupa). Położnicy wykonują cesarskie cięcia, a ginekolodzy specjalizują się w usuwaniu guzów macicy i jajników. Neurochirurdzy wycinają guzy zlokalizowane w obrębie ośrodkowego układu nerwowego i lokalizują urazy togo układu; zajmują się również leczeniem urazów międzykręgowych kręgosłupa, Tomko chirurdzy leczą operacyjnie choroby tkanki płucnej, kardiochirurdzy – choroby serca i dużych naczyń krwionośnych (dziedzina la jest jedną z najdynamiczniej rozwijających się gałęzi chirurgii).\nChirurgia okrężnicy i odbytnicy zajmuje się przede wszystkim operacyjnym leczeniem schorzeń jelita grubego, a otolaryngolodzy specjalizuję się w leczeniu zabiegowym chorób nosa, uszu i gardła (jednym z najczęstszych zabiegów jest tonsylektomla, czyli usunięcie migdałków). Oftalmolodzy wykonują za biegi na gałce ocznej. Urolodzy zajmują się leczeniem chorób układu moczowego oraz (u mężczyzn) układu płciowego.\nTags: urazy manualne, zaburzenia funkcjonowania organizmu


Profbud i Vector+\nVECTOR ART AWARD to pierwsza edycja konkursu artystycznego, mającego na celu promocje prac w pełni oddających znaczenie wybranego Słowa Roku, którym dzisiaj stało się „WYZWANIE”. (...)\nKultura japońska słynie na cały świat jako zorientowana na prostotę, naturę i tradycję. Związane z nią wzornictwo również przejawia te cechy. Sztuka aranżacji z Dalekiego Wschodu stała się obecnie jednym z popularniejszych źródeł inspiracji. Dowodem jest m.in. moda na styl (...)\nPo latach panowania oszczędnego w deseniach minimalizmu we wnętrzach nastał czas printów i deseni. Wzory geometryczne, abstrakcyjne, roślinne, a nawet zwierzęce, zdobią i dodają wyrazu aranżacjom. Modną inspiracją ostatnio stały się też ptasie motywy. W nowym (...)\nVirtus Studio zaprasza na drugi webinar z letniego cyklu Design & Hotele. Gościem specjalnym będzie Jan Sikora, założyciel pracowni Sikora Wnętrza. Za swoje projekty otrzymał (...)\nZ początkiem lipca firma Profbud rozpoczęła przedsprzedaż nowej inwestycji mieszkaniowej, zlokalizowanej przy ulicy Zagłoby w warszawskim Ursusie. Osiedle Złota Oksza to miejsce dla osób ceniących sobie (...)\nPhilips TV & Sound oraz Dezeen zapraszają fanów designu na wydarzenia online\nMarka Philips TV & Sound oraz magazyn Dezeen organizują cykl paneli dyskusyjnych transmitowanych na żywo online, w których udział wezmą (...)\nZielone innowacje w architekturze i urbanistyce / 08.07.2021 godz. 11:00\nVirtus Studio zaprasza na kolejny webinar z cyklu Architektura – Letnia edycja! Rozpoczynamy wakacje, a wraz z nimi letni cykl naszych webinarów (...)\nVirtus Studio zaprasza na kolejny webinar z cyklu Budownictwo modułowe. Budownictwo modułowe jest znane i stosowane od wielu lat w Europie, a w naszym kraju wciąż zdobywa (...)\nTkaniny oraz dekoracje wnętrzarskie to nieskończona gama inspiracji. Jakie trendy królują w tej dziedzinie i co nowego producenci przygotowali w tym sezonie mogli dowiedzieć się uczestnicy Dnia Otwartego dla Architekta FARTEXTIL 2021. Zapraszamy do obejrzenia relacji z (...)\n18 czerwca w wyjątkowym hotelu The Bridge Wroclaw - MGallery odbyła się konferencja zorganizowana przez Virtus Studio dla marki Scalamid. Tematem przewodnim spotkania były ograniczenia w projektowaniu oraz sposoby ich pokonywania. Przedstawiciele firmy zaprezentowali nowość na rynku (...)


Reklama na Tipy.pl – ponad 2 mln realnych użytkowników miesięcznie\nCzęsto wyszukiwane: jak oduczyć psa sikania w domu, , jak pić tequile\tRejestracja Logowanie pełna wersja strony\nTutaj jesteś: Reklama na Tipy.pl – ponad 2 mln realnych użytkowników miesięcznie\nChcesz zamówić reklamę na Tipy.pl?\nReklamę na stronie sprzedaje Dział Handlowy AdStyle.\nW celu uzyskania pełnej informacji prosimy o bezpośredni kontakt z naszym biurem:\ntel. +48 22 595 16 57\nRodzaje reklamy na portalu Tipy.pl\nTipy.pl to gwarancja dotarcia do ponad 2 013 000 (2,01 mln) realnych użytkowników miesięcznie!\nŹródło Gemius Megapanel 12-2014\nZastanawiasz się jaka forma reklamy jest najbardziej skuteczna? Taka, po której nikt nie spodziewa się, że coś promuje. W odpowiedzi na Twoje potrzeby oferujemy ci reklamę Twoich produktów i usług w postaci porad sponsorowanych na portalu Tipy.pl.\nDlaczego powinieneś wybrać tę formę reklamy?\nprzede wszystkim dlatego, że klienci sami szukają informacji na dany temat, nie traktują więc Twojej reklamy jako nachalnej i ofensywnej\ndobrze przygotowana porada prowadzi do pozytywnych skojarzeń z danym produktem, co przekłada się na wzrost sprzedaży i budowanie marki\npisząc porady na portalu Tipy.pl budujesz autorytet eksperta w danej dziedzinie i zaufanie do marki\nsam wybierasz rodzaj promocji porady w zależności od twoich potrzeb i budżetu (do wyboru publikacja stała z wyróżnieniem na stronie głównej, publikacja tymczasowa z wyróżnieniem lub publikacja stała bez wyróżnienia)\ndodatkowe wyróżnienie porady sponsorowanej na stronie głównej zapewnia ci konkurencyjną cenowo reklamę w najbardziej zauważalnym miejscu portalu\nwykupienie jednocześnie kilku rodzajów wyróżnień gwarantuje ci dotarcie do wszystkich użytkowników portalu, zarówno powracających, jak i trafiających na poszczególne podstrony bezpośrednio z wyszukiwarki\nRodzaje wyróżnień porad sponsorowanych na portalu Tipy.pl\nPorady na dziś – są to porady wyświetlane na samej górze strony głównej. Porady te zmieniają się rotacyjnie, przykuwając uwagę każdego użytkownika odwiedzającego portal Tipy.pl. Dzięki swojemu położeniu gwarantują dotarcie do szerokiego grona potencjalnych klientów. Istnieje możliwość wykupienia jednocześnie kilku Porad na dziś.\nPorady polecane w kategorii – są to porady wyświetlane w prawej kolumnie, w boksie promującym wybraną kategorię. Boks ten pojawia się zarówno na stronie głównej portalu, jak i na wszystkich jego podstronach. Istnieje możliwość wykupienia jednej porady, kilku porad lub całego boksu wybranej kategorii.\nPromowana porada – porada ta pojawia się w prawej kolumnie, wyłącznie na podstronach portalu Tipy.pl. Jest to dobry sposób na dotarcie do tych użytkowników portalu, którzy trafiają na strony konkretnych porad wprost z wyszukiwarki. Największą skuteczność wykazuje w połączeniu ze sponsorowaną Poradą na dziś.\nZainteresowany? Przeczytaj wytyczne dotyczące publikacji porad sponsorowanych na portalu Tipy.pl.\nReklama kontekstowa to najlepszy sposób na dotarcie do klientów, którzy są zainteresowani produktami lub usługami z Twojej branży.\nKilkadziesiąt różnorodnych kategorii portalu Tipy.pl pozwoli na precyzyjne dobranie treści podstrony pod kątem oferowanego przez Ciebie produktu. Umożliwi to dotarcie do najlepiej wyselekcjonowanej grupy docelowej, co znacznie zwiększy współczynnik klikalności Twoich reklam.\nSprytne wkomponowanie Twojej reklamy w layout portalu sprawi, że z pewnością zostanie ona zauważona.\nSprawdź jak umieścić reklamy AdWords na portalu Tipy.pl.\nDla zaawansowanych użytkowników AdWords proponujemy stworzenie dedykowanych kanałów, na które będzie można skierować kampanie. Są to tzw. sekcje, czyli treści serwisu związane z konkretnym tematem (kategoriami głównymi/podkategoriami). Podczas rozmów zostaje ustalony zakres tematyczny sekcji, utworzone kanały niestandardowe dla wybranych sekcji z możliwością skierowania kampanii dedykowanych.\nPortal Tipy.pl to ponad 1,7 mln unikalnych użytkowników miesięcznie. Nie zmarnuj szansy i pozwól im się zauważyć.\nDobrym sposobem jest odpowiednio przeprowadzona kampania banerowa. Na Tipy.pl to Ty decydujesz, gdzie ma być wyświetlony Twój baner.\nwszystkie strony portalu\nkategorię główną, jej podkategorie (powiązane z nią tagi i porady)\nokreśloną podkategorię kategorii głównej: dotyczy podkategorii najwyższego poziomu (powiązane z nią tagi i porady)\nsekcję, czyli zbiór kilku kategorii głównych (powiązane z nią tagi i porady)\nZnalazłeś na naszym portalu artykuł, który szczególnie przypadł Ci do gustu? Zostań jego sponsorem!\nSponsoring artykułu to dobra forma reklamy, zwłaszcza jeśli któraś z naszych porad pasuje do profilu Twojej działalności. Masz wówczas szansę zostać sponsorem artykułu i pokazać się licznemu gronu jego czytelników. Zyskasz w ten sposób zarówno rozpoznawalność, jak i autorytet.\nZobacz jak wygląda boks sponsora artykułu.\nKilkadziesiąt kategorii portalu Tipy.pl sprawia, że każdy reklamodawca znajdzie tu coś dla siebie. Wykorzystaj ten fakt zostając sponsorem kategorii związanej z profilem Twojej działalności.\nCo zyskasz? Będziesz rozpoznawalny wśród tej grupy użytkowników, która na pewno interesuje się Twoją branżą. Zbudujesz markę wśród precyzyjnie dobranej grupy potencjalnych klientów. Przełoży się to bezpośrednio na liczbę wejść na twoją stronę, gdy użytkownicy ci będą podejmować decyzję o zakupie.\nZobacz, gdzie wyświetli się boks sponsora kategorii. Boks ten jest widoczny w obrębie całej kategorii głównej i we wszystkich jej podkategoriach.\nChcesz w dyskretny sposób zareklamować swoje produkty lub usługi? Napisz artykuł sponsorowany i umieść go na Tipy.pl.\nArtykuł ten zostanie wyświetlony na stronie głównej Tipy.pl, w dziale "Polecane" (prawa kolumna). Daje Ci to gwarancję, że zobaczy go każdy użytkownik odwiedzający stronę główną portalu.\nOkres publikacji artykułu sponsorowanego wynosi minimum 7 dni.\nZobacz gdzie dokładnie wyświetli się Twój artykuł sponsorowany.\nPrzeczytaj wytyczne dotyczące pisania artykułów sponsorowanych.\nMarketing szeptany to wciąż najbardziej skuteczna forma reklamy w Internecie. Oferujemy Ci dyskretną promocję Twoich produktów lub usług w postaci komentarzy sponsorowanych na portalu Tipy.pl.\nKomentarze te pojawią się zarówno na podstronach konkretnych porad (na dole strony), jak i na naszym forum.\nDzięki temu przeczytają je zarówno osoby trafiające na stronę danej porady wprost z wyszukiwarki, jak i te, które odpowiedzi na swoje pytania szukają na forach.\nKupując u nas reklamę sponsorowaną nie musisz martwić się o to, że Twój komentarz zostanie usunięty przez moderatora, tak jak ma to miejsce w przypadku innych popularnych for internetowych. U nas zobaczy go każdy odwiedzjący podstronę danej porady, a Ty zaoszczędzisz czas i pieniądze.\nNa Twoje życzenie możemy nawet umieścić wpis w dowolnym miejscu już toczącej się na forum dyskusji.\nDlaczego warto reklamować się na portalu Tipy.pl?\nTipy.pl to portal, który zajmuje wysoką pozycję wśród portali o podobnej tematyce.\nOdwiedza nas średnio ponad 2,01 mln realnych użytkowników miesięcznie, co pozwala nam dotrzeć do prawie 10% internautów w Polsce.\nLiczba użytkowników i ilość wygenerowanych przez nich odsłon wciąż wykazują tendencję wzrostową. W samym tylko grudniu 2014 odnotowaliśmy ponad 24,2 mln odsłon. Jest to niemal 3-krotnie więcej, niż w tym samym okresie w roku poprzednim.\nPrzewagą Tipy.pl jest również angażujący content. Średni czas, jaki użytkownicy spędzają na naszym portalu to aż 7 minut!*\nŹródło: Gemius Megapanel, grudzień 2014\nKim są użytkownicy Tipy.pl?\nProfil demograficzny użytkowników:\nWiększą część użytkowników Tipy.pl stanowią kobiety (54,91% całkowitej liczby użytkowników).\nNasz portal jest najbardziej popularny wśród użytkowników w przedziale wiekowym 19-30 lat (30,04%) oraz 31-45 lat (28,57%). Liczne grono odwiedzających Tipy.pl stanowią również osoby w przedziale wiekowym 46+ (24,35%).\nNasi użytkownicy to osoby z wykształceniem średnim (39,46%) i podstawowym (30,85%) oraz niepełnym wyższym i wyższym (łącznie 29,7%).\nNajliczniejszą reprezentację stanowią mieszkańcy wsi (36,84%) oraz miast poniżej 50 tys. mieszkańców (27,34%). Mieszkańcy większych miast stanowią odpowiednio: 15,79% (miasta od 500 do 200 tys. mieszkańców) oraz 20,03% (miasta powyżej 200 tys. mieszkańców).


Tajniki piwnej degustacji • Artykuł Beerlovers.pl\nZostań piwnym ekspertem, czyli cervesario. Odwiedź browar i szkołę degustacji, a przekonasz się na własne podniebienie, że piwo, to prawdziwa ambrozja.\nChcesz zostać piwnym ekspertem? Pogłęb swoją wiedzę w szkole piwnej degustacji. Tu nie ma obowiązków, tylko same przyjemności. Odróżniacie ale od lagera? Macie kilka ulubionych browarów i wśród przyjaciół uchodzicie za prawdziwych ekspertów? Może czas zweryfikować swoją wiedzę? Mamy dla Was szkołę w której z całą pewnością zostaniecie prymusami.\nOD ZERA DO KONESERA\nW Tyskich Browarach Książęcych warzy się piwo od bliska 400 lat! Tym samym jest to jeden z najstarszych browarów w naszym kraju.\nOd wiosny w Muzeum Tyskich Browarów działa Książęca szkoła degustacji. Cervesario czyli piwny kiper nauczy Was nie tylko odróżniać smaki piw, ale także wyczuli na różne aromaty w nich zawarte. To właśnie zmysł powonienia jest kluczowy dla degustacji piwa, zapachów Waszego ulubionego trunku mogą być setki! Czego jeszcze może nauczyć Was Cervesario i na czym dokładnie polega jego rola możecie przeczytać w naszym wcześniejszym artykule o Cervesario.\nWEŹ PIWO NA WARSZTAT\nPiwne warsztaty rozpoczną się od zwiedzania browaru, będziecie mieli też okazję obejrzeć multimedialną wystawę. Do szkoły degustacji możecie zabrać kanapki na drugie śniadanie, ale z pewnością nie będą potrzebne Wam podręczniki. Materiały dydaktyczne to trzy gatunki piw Książęcych: Ciemne Łagodne, Czerwony Lager oraz Złote Pszeniczne. Poza tym będziecie mieli niepowtarzalną okazję do spróbowania najświeższego piwa, 14-dniowego Tyskiego Gronie. Praktyka czyni mistrza, będziecie próbować Książęcych Browarów i ćwiczyć zmysły, odkrywać wraz z cervesario bogactwo aromatów i pełnię smaków ulubionych piw. Ta szkoła to marzenie dla każdego piwosza.\nBo jak śpiewają Elektryczne Gitary – “nie warto mieć niczego tylko karmić zmysły”.


Niebanalne podarunki na wyjątkowe okoliczności\nNietuzinkowe prezenty na szczególne okoliczności dostępne są w sklepie Prezent Simple. Działający w sieci sklep ma sporą kolekcję koszulek, plecaków i kubków przykładowo na takie okazje jak: Dzień Babci, Dzień Dziadka, Dzień Nauczyciela, Prezent na Święta, Dzień Ojca, Dzień Matki, Dzień Kobiet, Dzień Mężczyzn, bądź Walentynki. Wybierając Prezent Simple opłaca się sugerować się preferencjami osoby jakiej chce wręczyć się prezent, a pewne0 będzie, że prezent będzie udany. Z tego powodu każdorazowo należy dokładnie przyjrzeć się udostępnionym prezentom. Decydując się na poszczególne koszulki dobrze będzie mieć wiedzę, że zrobione są one z najwyższej jakości tworzyw. Pod względem wyrobu oraz trwałości nie można im wobec tego czegokolwiek zarzucić. Jednocześnie ich design jest świetny. Solidnie wykonane, estetyczne koszulki z trendy motywami na pewno spodobają się obdarowanym. Szczególnie, że znacznie więcej osób ceni oryginalne rozwiązania.


Polityka prywatności » Creatovnia\nI. Administrator danych osobowych II. Kontakt w sprawach związanych z przetwarzaniem danych osobowych III. Pochodzenie danych IV. Rodzaj przetwarzania danych osobowych V. Cel przetwarzania danych VI. Przekazanie danych osobowych VII. Czas przetwarzania danych osobowych VIII. Przetwarzanie automatyczne i profilowanie IX. Uprawnienie użytkownika względem własnych danych osobowych X. Organ nadzorczy i skargi I. Administrator danych osobowych\nAdministratorem danych osobowych jest firma Creatovnia z siedzibą we (53-019) Wrocławiu, ul. Krzycka 83A/13, wpisana do rejestru przedsiębiorców CEIDG, NIP: 8862364187, REGON: 381001702, zwanym dalej Administratorem lub creatovnia.pl.\nPoczta: Creatovnia ul. Krzycka 83A/13 53-019 Wrocław\nDane osobowe są zbierane wyłącznie w związku z aktywnością w serwisie internetowym creatovnia.pl, w tym w szczególności poprzez rejestrację konta użytkownika, zakup towaru, usługi, zadanie pytania, subskrypcję wyników wyszukiwania, kontakt z biurem obsługi klienta, etc.\nKontaktu z Administratorem (creatovnia.pl)\nZe względu na prawnie uzasadniony interes Ransport.pl dane osobowe są przetwarzane również w celu:\nDane osobowe będą przetwarzane wyłącznie przez Ransport.pl oraz wybranych partnerów do realizacji wskazanych wyżej celów.\nPrzetwarzanie danych osobowych przez partnerów technologicznych creatovnia.pl odbywa się na podstawie umowy zapewniającej zgodność warunków przetwarzania z rozporządzeniem o ochronie danych osobowych.\nDrogą elektroniczną na adres aleksandra@creatovnia.pl\nNa adres: Creatovnia, ul. Krzycka 83A/13, 53-019 Wrocław


Wypożyczający sprzęt mieli problem. Pomogła policja\nponiedziałek, 8 lutego 2021 07:20\nFunkcjonariusze Wydziału do walki z Przestępczością Gospodarczą Komendy Powiatowej Policji w Brzesku zatrzymali 43-letniego mężczyznę, który w styczniu bieżącego roku pożyczył elektronarzędzia oraz sprzęt budowlany, następnie oddał je do lombardów.\nPodczas prowadzonego postępowania policjanci szybko namierzyli 43-latka, który został zatrzymany. Okazało się, że sprawca wypożyczone wcześniej elektronarzędzia oddawał do lombardów, oszukując w ten sposób właścicieli tych placówek poprzez wprowadzenie ich w błąd co do prawa własności i możliwości dysponowania tym sprzętem. Funkcjonariusze odzyskali utracone elektronarzędzia, które z powrotem trafiły do rąk prawowitych właścicieli. Jak się okazało, niektórzy właściciele wypożyczalni nie byli jeszcze świadomi, że zostali oszukani i dopiero działania policjantów w tej sprawie uświadomiły im zagrożenie. 4 lutego 43- letni mężczyzna usłyszał zarzuty dotyczące przywłaszczenia mienia oraz oszustwa. Za przestępstwa grozi mu kara nawet 12 lat pozbawienia wolności, gdyż działał on w warunkach recydywy.\n– Funkcjonariusze zajmujący się tą sprawą poczuli podwójną satysfakcję, albowiem na ręce Komendanta Powiatowego Policji w Brzesku wpłynęło podziękowanie za wzorową pracę oraz szybkie i sprawne odzyskanie mienia. Najlepszą nagrodą dla policjantów za wykonaną pracę jest bowiem wdzięczność osób, którym mogli pomóc. „...Dzięki doskonałej pracy Pańskich pracowników, którzy sprawą zajęli się zanim ja zdążyłem się zorientować, że zostałem oszukany, udało się odzyskać przedmioty dzięki którym mogę prowadzić swoją działalność gospodarczą.......Może być Pan dumny ze swoich pracowników.”


19 grudnia młodzież szkolna z gimnazjum, i studencka, i ta trochę starsza (+50) przybyła na plebanię, by wraz z Bractwem Świętego Józefa poukładać paczki przyjmowane od pierwszego tygodnia Adwentu i składowane w specjalnym pomieszczeniu. Wiele paczek zostało przygotowanych przez ludzi dobrej woli ze słupieckiej parafii, ale sporo też przez firmy i osoby spoza parafii. Piękne opakowania i rozmiary paczek z jednej strony budziły respekt, a z drugiej poczucie szczęścia. Dzięki panom z Bractwa św. Józefa czas przenoszenia paczek z tymczasowego magazynku do Domu Parafialnego znacznie się skrócił, bo wyniósł tylko pół godziny. Gdy paczki znalazły się w docelowym miejscu przyszedł czas na popakowanie ich w worki i sprawdzenie czy wszystkie aniołki z Drzewka Dobroci wrócił jako prezenty. Wszyscy obecni zabrali się do pracy; jedni liczyli, drudzy nosili. Nie zapomniano o pamiątkowych fotkach z tej akcji charytatywnej. Po dobrej pracy przyszła refleksja i wzruszenia, że tyle jest w naszej parafii ludzi dobrej woli, którzy już od czterech lat robią paczki, rezygnując ze swoich przyjemności, by drugiemu zrobić przyjemność, a przez to – oddać chwałę Bogu. ks. Marcin\nZawsze się radujcie, nieustannie się módlcie. W każdym położeniu dziękujcie, taka jest bowiem wola Boża w Jezusie Chrystusie względem was. W trzecią niedzielę Adwentu, Niedzielę Radości Gaudete słyszymy te słowa w liturgii, w czytaniu z Pierwszego Listu Św. Pawła do Tesaloniczan. Radość, modlitwa i wdzięczność to trzy postawy, które przygotowują nas do przeżywania Bożego Narodzenia w sposób autentyczny - powiedział papież Franciszek w rozważaniu poprzedzającym modlitwę „Anioł Pański”, którą odmówił z wiernymi zgromadzonymi na placu św. Piotra w Watykanie. Tradycyjnie pobłogosławił też figurki Dzieciątka Jezus do bożonarodzeniowych szopek, przyniesione przez dzieci. W tym czasie wszyscy zgromadzeni na niedzielnej Eucharystii w słupieckiej parafii łączyli się duchowo z Ojcem Św. Franciszkiem. A w sposób szczególny uczyniły to dzieci, przygotowujące się do Sakramentu Pierwszej Komunii Świętej. Naśladując włoskich kolegów przyniosły ze sobą figurki Dzieciątka Jezus, które również zostały poświęcone. Pobłogosławione figurki Bożej Dzieciny położą na sianku na wigilijnym stole. To kolejny ważny etap w życiu tych, którzy za niespełna pięć miesięcy przyjmą żywego Pana Jezusa do swoich serc. A maleńka figurka Dzieciątka Jezus, zrodzonego jako ubogie i kruche pośród nas, aby nas obdarzyć swoją miłością, ma przypominać o tej wyjątkowej chwili i z jeszcze większą czułością pozwala oczekiwać na Boże Narodzenie. Agnieszka\n"Świeć gwiazdeczko, mała świeć do Jezusa prowadź mnie. " Pielęgnowanie tradycji bożonarodzeniowej oraz promowanie pięknej tradycji kolędowania z uwzględnieniem akcentów regionalnych zgromadziło, dnia 15 grudnia w Kaplicy Dobrego Pasterza, twórców, nauczycieli i uczniów klasy 4d ze Szkoły Podstawowej nr 7. Deska, płyta, wierzba poddawały się radosnym zdobieniom wstążkami, kolorowym papierem, bibułą, łańcuchami choinkowymi, farbami oraz pomponami. Oczywiście niezastąpiony był klej na gorąco, taker oraz pineski. I tu zaskoczenie, bo dzieci okazały się fantastycznymi fachowcami w obsłudze każdego przyrządu do mocowania. Współpraca międzypokoleniowa po kilku godzinach zmagań przyniosła wspaniałe, różnokolorowe efekty, które zostaną zaprezentowane 6 stycznia na Orszaku Trzech Króli. Wszyscy jesteśmy zgodni - piątkowe warsztaty wiele ciekawego nas nauczyły, pokazały też, że dorosły bardzo przydaje się do prac precyzyjnych a dziecko ma nieograniczoną fantazję jeśli chodzi o dobieranie kolorów czy dekorowanie brokatami. Wiemy również, że tworzenie gwiazdy kolędniczej - która symbolizuje gwiazdę betlejemską - to ciężka praca dlatego dziękujemy ks. Marcinowi za przygotowany słodki poczęstunek. Radosna twórczość tworzy ogromny bałagan, który należy uprzątnąć - ale i tu "czwartaki" pokazały wysoką klasę! Zatem o tym jak zrobić wspaniałą gwiazdę kolędniczą wiemy prawie wszystko dzięki Pani Dorocie Kurasz, Marioli Ligorowskiej, Beacie Szałęga i "pogromcy takera" - księdzu Marcinowi\nModlitwą oraz ewangelią wg św. Łukasza rozpoczęło się czwartkowe spotkanie młodzieży przygotowującej się do Sakramentu Bierzmowania i ich rodziców, rodzeństwa z duszpasterzami naszej parafii oraz nauczycielami. W Sali Dobrego Pasterza spotkaliśmy się, by usiąść przy wigilijnym stole, wziąć do ręki opłatek i złożyć sobie życzenia z okazji zbliżających się Świąt Bożego Narodzenia. Opłatek wigilijny jest symbolem pojednania i przebaczenia, znakiem przyjaźni i miłości, a dzielenie się nim na początku wieczerzy wigilijnej wyraża chęć bycia razem. Pyszny czerwony barszczyk, krokiety, domowe ciasta smakowały wszystkim wybornie. Był czas również na wspólne kolędowanie przy akompaniamencie Pani Jadwigi Kozakowskiej ze śpiewnikiem w ręku, który będzie nam towarzyszył podczas Orszaku Trzech Króli. Świąteczna, ciepła, domowa atmosfera, zapach świerkowych gałązek, rozmowa, radość i uśmiech na twarzach obecnych towarzyszyły temu wieczorowi. Nie zabrakło oczywiście pamiątkowych zdjęć z kapłanami , kolegami, przyjaciółmi i rodzicami. Selfie tym razem z opłatkiem obowiązkowe. Dziękujemy ks. Marcinowi, który przygotowuje młodych ludzi do bierzmowania za to, że mogliśmy w tak miłym gronie się spotkać. Tak jak powiedział ks. Proboszcz Krzysztof Iwaniszyn, wierzymy, że wspólnie spędzone dobre chwile zaowocują w tym czasie przygotowania naszych dzieci do tak ważnego wydarzenia w ich życiu, a my rodzice będziemy starać się tak jak umiemy najlepiej, by umocnieni w wierze przyjęły ten dar sakramentu bierzmowania, jakim jest Duch Święty. Agnieszka\n"Alzheimer zabiera wszystko... Patrzysz na twarz osoby, którą kochałeś całe życie i wiesz, że nie ukrywa ona już żadnych uczuć. Że to maska za którą, jak twierdzą lekarze, nie ma nic. Refleksji, przemyśleń ani miłości, która karmiła cię całe życie..." Właśnie o Alzheimerze spróbowaliśmy porozmawiać z panią Beatą Szałęgą podczas spotkania zorganizowanego w dniu 14 grudnia 2017 r. w Szkole Podstawowej Nr 7, w klasach drugich i trzecich gimnazjum oraz w klasie siódmej szkoły podstawowej. Przygotowana prezentacja przedstawiała przyczyny, czynniki obniżające ryzyko choroby Alzheimera, łagodzenie objawów i stadia przebiegu choroby oraz ćwiczenia, jakie można wykonywać samodzielnie z chorym w konkretnym stadium. Alzheimer to choroba, która polega na nie dającym się powstrzymać zaburzeniu czynności części mózgu, które są odpowiedzialne za funkcje poznawcze. To choroba, która wchodzi tylnymi drzwiami w nasze życie, jest nową sytuacją dla chorego, jak i opiekuna. Wiele osób nie potrafi poradzić sobie nie tyko z niezrozumieniem zachowań chorego, ale i ze zrozumieniem własnych reakcji i sposobu radzenia sobie w obliczu wielkiego stresu i nowych, nieznanych sytuacji. Czas przedświąteczny jest dobrą okazją, by wtedy gdy klimat świąt nastraja nas do dobroci, sprzyja ”zejściu z kanapy”, o którym mówi Papież Franciszek – zainteresować się drugim człowiekiem. Człowiekiem chorym, który cierpi z powodu swojej bezradności, słabości czy wieku. Dzisiejszy świat lansuje młodość, tężyznę fizyczną, kreatywność, zapominając, że rodzimy się i umieramy, i to jest kolej życia, o której powinno się uczyć szczególnie w szkołach wśród dzieci i młodzieży – mówił ks. Marcin, dziękując pani Beacie za przeprowadzenie spotkania. Podsumowaniem czwartkowego spotkania niech będą wypowiedzi chorych kierowane do ich opiekunów rodzinnych: zrozum moją chorobę, odwiedzaj mnie – nie trać ze mną kontaktu, ucz się o chorobie Alzheimera, znajdź czas na wysłuchanie mnie, pamiętaj – ciągle jestem sobą, ciągle ja to ja, ludzie potrzebują miłości, nawet jeśli nie pamiętają! Beata\nRekolekcje (łac. recolligere - zbierać na nowo, powtórnie) – w katolicyzmie kilkudniowy okres poświęcony odnowie duchowej poprzez modlitwę, konferencje oraz spowiedź. W naszej parafii było nam dane przeżyć rekolekcje adwentowe, niezwykły dla nas czas, w którym mogliśmy wysłuchać Słowa Bożego, głoszonego przez rekolekcjonistę- O. Witolda Radowskiego –Redemptorystę z Tuchowa. Począwszy od 10 grudnia- niedzielnej Mszy Św. Ojciec Witold dawał niezwykłe świadectwo wiary. Postawił nam szereg pytań, przede wszystkim o naszą wiarę. Jaka ona jest? Czy my mówiąc: Wierzę w Boga Ojca Wszechmogącego jesteśmy w pełni świadomi tego wyznania wiary? A dziś, podczas gdy oczekujemy na narodzenie Pana Jezusa, gdy czuwamy- to właśnie czas Adwentu winien być tym momentem dla każdego z nas, kiedy powinniśmy sobie odpowiedzieć na te pytania. Powinniśmy zawsze dbać o naszą wspólnotę parafialną, bo tylko ta oparta na modlitwie, życzliwości, dobrym słowie, wdzięczności, miłości, nadziei a przede wszystkim wierze, będzie doskonała. Nie możemy zadawać pytania: Gdzie jesteś Boże? Bo przecież nawet w chwilach trudnych Bóg jest przy nas, ma swój plan, chociaż czasem ten Boży plan nie jest po naszej myśli i jest nam ciężko zrozumieć to, jaką drogę Pan dla nas wybrał. Wzorem do naśladowania jest dla nas Maryja – Matka, która patrzyła na śmierć swojego Jedynego Syna. Ona jest wśród nas- Nasza Matka. Jezus do nas mówi, tylko zechciejmy go wysłuchać, nie stawiajmy warunków. Ojciec Rekolekcjonista w poniedziałek wygłosił konferencję dla młodzieży, natomiast we wtorek do małżeństw i rodziców. W słowie skierowanym do rodziców podkreślił wagę wychowania, szukania relacji, umiejętności rozmowy z dzieckiem. Mówił, jak ważne jest to, by umieć dziś w dobie smartfonów, komputerów znaleźć czas, by być rodziną, która potrafi rozmawiać, bawić się, wspólnie się modlić. Niech ten czas rekolekcji będzie umocnieniem naszej wiary jako więzi z Bogiem – usłyszeliśmy na zakończenie od Ojca Witolda, który udzielił nam błogosławieństwa. A my wspólnota parafialna wraz z kwiatami i życzeniami jako wyraz wdzięczności za dane nam piękne świadectwo, za głoszone Słowo Boże, ofiarujemy dar modlitwy.Ten czas rekolekcji adwentowych jest dla nas cennym doświadczeniem, pozwalającym jeszcze pełniej oczekiwać na Boże Narodzenie, otworzyć z jeszcze większą miłością serca dla Dzieciątka Jezus, gorliwiej modlić się, z wiarą i nadzieją czuwać. Agnieszka\nEucharystyczny Ruch Młodych i Liturgiczna Służbą Ołtarza postanowiła przygotować na Święta ciekawe prezenty. Święta to czas w którym spotykamy się i składamy sobie życzenia przy Wigilijnym stole. Ale nie tylko, bo i też wysyłamy sobie kartki z pięknymi życzeniami świątecznymi. Większość z nas pod wigilijnym obrusem kładzie sianko. Wszyscy wiemy, że jest to jeden z wigilijnych zwyczajów, jednak mało kto zna jego rodowód. A przecież każdy zwyczaj ma swoja historię i symbolikę. Zgodnie z wiarą chrześcijańską sianko po obrusem to nawiązanie do żłóbka, w którym przyszło na świat dzieciątko Jezus. Przypisuje się mu magiczną moc, która zapewnia domostwu dobrobyt. W dawnych czasach sianko przywiązywano nawet do drzew owocowych, podawano je bydłu do jedzenia, nawet zakopywano w ziemi w polu. Wszystko po to, by w tych miejscach gościł dostatek i urodzaj. Dla chrześcijan sianko to także symbol prostoty i skromności. Przypomina nam o tym, że Jezus Chrystus urodził się w ubogiej stajni, z dala od przepychu i bogactwa. Sianko pod obrusem ma więc symbolizować skromność, jaką każdy chrześcijanin powinien nosić w sercu. ks. Jacek\nKolorowe lampiony rozpraszające światło w ciemności niosły dzieci w kolejnym dniu Rorat, w czasie Adwentu, oczekiwania na narodzenie Jezusa, w dniu , w którym sposób szczególny wpatrzeni jesteśmy w Maryję. 8 grudnia obchodzimy bowiem w Kościele Święto Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Maryi Panny – imieniny Bożej i naszej Matki. Dzień to był wyjątkowy dla rodziców i dzieci, które w maju po raz pierwszy przyjmą Pana Jezusa do swojego serca. Podczas Mszy Św. uczestniczyli w kolejnym etapie przygotowania do Sakramentu Pierwszej Komunii Świętej. Ks. Proboszcz Krzysztof Iwaniszyn dokonał poświęcenia medalików, które z szacunkiem ucałowały dzieci a rodzice uroczyście wręczyli je, zakładając na szyję. Błogosław tatusiu, błogosław mamusiu...prosiły dzieci. Czyniąc na czole znak krzyża rodzice pobłogosławili je. Od tego dnia noszenie medalika, albo krzyżyka to znaczy upodabnianie się do Maryi i Jezusa, pogłębiane więzi z Bogiem przez modlitwę, pokutę i uczynki miłości. To symbol żywej wiary: Jestem Twój, o Boże. Medalik to także pamiątka tego, co się dokonało podczas chrztu św., kiedy staliśmy się dziećmi Bożymi. Ks. Krzysztof podkreślił, że medalik tak jak różaniec to tarcza w walce ze złem i pobłogosławił ten ważny czas formacji dla dzieci i ich rodziców, by jeszcze owocniej go przeżyć, by każdego dnia dawać świadectwo o Bogu w codziennym życiu. Agnieszka\nW sobotę 9 grudnia 2017r w Bielawie na pływalni Ośrodka Sportu i Rekreacji odbyły się po raz siódmy MISTRZOSTWA SŁUŻBY LITURGICZNEJ DIECEZJI ŚWIDNICKIEJ W PŁYWANIU. Organizatorami imprezy była Diecezja Świdnicka i Ośrodek Sportu i Rekreacji w Bielawie. Celem organizacji zawodów było promowanie zasad bezpiecznego pływania i popularyzacja pływania oraz propagowanie aktywnej formy spędzania czasu wolnego wśród ministrantów i lektorów Diecezji Świdnickiej. Chłopcy zmierzyli się w kilu kategoriach wiekowych na różnych dystansach. Parafię św. Katarzyny reprezentował Jakub Pilczuk, który startował w kategorii grzbietowej na 50 m i w stylu dowolnym na 50 m. W sumie w mistrzostwach udział wzięło ponad 50 ministrantów i lektorów z 14 parafii Diecezji Świdnickie. Dziękujemy Kubie za udział w tych zawodach i zapraszamy za rok do wzięcia udziału innych ministrantów i lektorów. ks. Jacek\nW piątek 8 grudnia o godzinie 2.00 nad ranem kandydaci do Bierzmowania, ich nauczyciele, katecheci wyruszyli do Torunia. Pora była bardzo wczesna, dlatego grupa po modlitwie do Matki Bożej Patronki dnia poszła spać. Czas drogi szybko minął, bo część grupy słodko spała, a druga część wykorzystała go na rozmowy. O godzinie 8.30 pielgrzymi zatrzymali się na śniadanie i kawę w McDonaldzie (pora trochę wczesna, wszystko jeszcze zamknięte, ale to nic, dobrze, że są McDonaldy!). Po posiłku grupa udała się na Mszę św. do Sanktuarium NMP Gwiazdy Nowej Ewangelizacji i św. Jana Pawła II, do Ojców Redemptorystów w Toruniu. Msza święta rozpoczęła się o godz. 10.00. Przewodniczył jej ks. Marcin, katecheta i prowadzący kandydatów do Bierzmowania ze Słupca. Za liturgię odpowiadała pani Magda. Katechetka przeczytała pierwsze czytanie i psalm, zaś jej syn Stanisław Lichwa czytał drugie czytanie. Uczeń Wojciech Lis służył do Mszy. W kazaniu kapłan zachęcał młodych ludzi do ufności na wzór Matki Bożej. Każdy z uczestników mógł ucałować relikwie św. Jana Pawła II i prosić o pomoc św. Papieża. Po zwiedzeniu sanktuarium i pamiątkowych fotkach grupa udała się do sklepu z dewocjonaliami przy sanktuarium.Tu była znów okazja do napicia się herbaty czy kawy i przegryzienia ciastka. Po zakupach rozpoczęło się zwiedzanie Centrum Nowoczesności Młyna Wiedzy. A tu już nie było końca zabawie i różnym eksperymentom. I choć niektóre zabawy (układanie klocków mega, wejście do domku na drzewie czy siedzenie w nim) mogły się kojarzyć z bardzo małymi dziećmi, wszyscy – od wychowawców po młodzież z gimnazjum – w nich uczestniczyli. Jeszcze zakupy w sklepie przy muzeum, fotki na Rynku pod pomnikiem Kopernika i najważniejsze – pierniki, i czas na obiad. Po obiedzie o godzinie 15.00 przyszedł czas na Muzeum Żywego Piernika. W muzeum animatorzy przenieśli zebranych na warsztatach do Średniowiecza. Tu zaś było wszystko. Animatorzy zaprezentowali produkty, z których wypieka się pierniki i zaprosili młodzież do wyrobienia z nich ciasta. Po połączeniu składnikow: cynamonu, imbiru, kardamonu, goździków, gałki muszkatołowej, anyżu, lawendy, pszennej mąki i miodu następuje ucieranie ciasta. Do ucierania została zaproszona Karolina Śmietanka. Po powstaniu kleistej masy czas tego piernika na 12 tygodni na razie się zakończył. Do dalszej pracy młodzież dostała ciasto zrobione przez inną grupę. Po jego rozwałkowaniu, włożeniu do formy, a następnie do pieca, młodzież zwiedzając pracownię czekała na upieczenie ciastek. Upieczone, pięknie pachnące, a przede wszystkim gorące pierniki młodzież zapakowała przy pomocy animatorów. Kilka zdjęć, i ruszamy w kierunku autokaru, przechodząc spacerkiem po pięknie oświetlonym Staromiejskim Rynku i wstępując na chwilę na Toruński Jarmark. O godz. 17.00 grupa wyruszyła w drogę powrotną do Słupca. W autokarze jeszcze czas na modlitwę i film pt. "Próba Ogniowa". Po podziękowaniu Panu Bogu za dar bezpiecznego pielgrzymowania ks. Marcin podziękował w imieniu parafii wszystkim nauczycielom za pomoc w przygotowaniu i przeprowadzeniu pielgrzymki. O godz. 23.30 grupa dotarła do Słupca. ks. Marcin\nNareszcie 6 grudnia! Tak pewno niejedno dziecko po otworzeniu swoich oczu rano, przywitało dzisiejszy dzień. Choć w ten wyjątkowy dzień brakowało niestety śniegu, Mikołaj dał radę dojechać. Wstał o siódmej, wypił kawę, odśnieżył samochód i pojechał po pasterza. Anioł już czekał w szkole; on zawsze jest w szkole i pilnuje dzieci. W tym roku św. Mikołaj został zaproszony do dzieci szkolnych z wszystkich klas od 1 do 4, toteż musiał przybyć samochodem. Tradycyjnie o godzinie 8.00 Mikołaj ze znanymi pomocnikami: aniołkiem i pasterzem wyruszyli po szkole odwiedzać dzieci. Pasterz zaopatrzony w dzwonek dzielnie i głośno się nim posługiwał. Wystarczyło, by dzwonkiem zadzwonił a następowało wielkie poruszenie wśród dzieci w klasach. Nie było tak łatwo otrzymać w tym roku prezent. Mikołaj a to pytał: „czy pościeliłeś, pościeliłaś łóżko?”, a to prosił: „zaśpiewaj kolędę”. Po rozdaniu prezentów szczęśliwa trójca – Mikołaj, anioł i pasterz – wróciła na plebanię. ks. Marcin\nW Międzynarodowy Dzień Wolontariusza młodzież ze Szkolnego Koła Wolontariackiego, prowadzonego przez panią Magdalenę Schmidt, wraz z ks. Marcinem udała się do Ścinawki Dolnej do Domu Opieki prowadzonego przez Siostry Terezjanki. Na progu domu wolontariuszy przywitała siostra przełożona i zaprosiła przybyłych do środka. Tam już w sali dzieci wraz z innymi siostrami czekały na młodzież ze Słupca. Po wniesieniu prezentów dzieci od sióstr obdarowały wszystkich gości symbolicznymi medalami wdzięczności. Napięcie wśród dzieci, niezmiernie ciekawych co jest w paczkach, było bardzo duże, bo gdy siostry poprosiły o otwarcie przywiezionych pudeł wszystkie dzieci aż podskoczyły z radości. No i zaczęło się! Jeden wyciągnął samochód BMW, drugi ciastolinę, ktoś inny miśka... Od razu zaczęła się świetna zabawa. Siostry, zawsze gościnne, poczęstowały wszystkich pysznymi smakołykami. Zabawa mogłaby trwać i do rana, a i rozmowom nie było końca, ale niestety trzeba było wracać do Słupca. Jeszcze uściski rąk, dobre słowa, życzenia świąteczne i ruszamy do Słupca na Roraty. ks. Marcin\nDzień przed wspomnieniem św. Mikołaja, św. Mikołaj wraz z towarzyszami: aniołkiem – Rozalią i pasterzem – ks. Marcinem wybrał się z wizytą do Szkoły Podstawowej nr 7 przy ulicy Akacjowej (budynek gimnazjum), by odwiedzić dzieci i nauczycieli. Już o godz. 8.00 podjechał pod szkołę, zwarty i wypoczęty, z workiem prezentów. Swoje kroki najpierw skierował do pani wicedyrektor Marioli, aby zameldować obecność, poczęstować cukierkiem i zrobić pamiątkowe zdjęcie. Z dobrym słowem od pani dyrektor Mikołaj ruszył po szkole. Chodził po salach pełnych dobrych dzieci i częstował cukierkami. Na wielu twarzach zauważał zdziwienie, że to przecież dopiero 5 grudnia, ale wszędzie witała go radość i dobre słowo. Uczniowie bardzo spontanicznie reagowali na niespodziewane odwiedziny, a za pamięć obdarowywali miłego gościa piosenką. Jeszcze fotka z ks. proboszczem, jego błogosławieństwo i święty opuścił budynek szkoły przy ulicy Akacjowej, udając się na ulicę Szkolną 3. ks. Marcin\nŚw. Barbaro Ty, która w ziemi łonie dajesz górnikom bezpieczne schronienie. Usłysz Barbaro, Ty wielka, wiernego górnika słowo. Do ciężkiej pracy zjeżdżamy na dół ciemnym szybem, O zechciej nas uchronić w głębokiej górniczej nocy! Chroń nas przed przygnieceniem przez skały, przed grożącym nam śmiercią płomienistym wybuchem metanu i wyrwij nas w potrzebie. Choć w 2000 roku zakończono wydobycie węgla kamiennego w KWK "Nowa Ruda" to wciąż żywe pozostają wspomnienia o ludziach trudu górniczego, o górnikach, którzy zginęli pod ziemią o osobach, które tworzyły historię Nowej Rudy - jako miasta górniczego. Dlatego dnia 4 grudnia 2017 roku w Nowej Rudzie odbyły się jak zwykle uroczyste obchody Dnia Górnika, w których uczestniczyli górnicy, samorządowcy, delegacje ze szkół i mieszkańcy miasta. Pod Pomnikiem Trudu Górniczego na Osiedlu Wojska Polskiego w Nowej Rudzie-Słupcu zebrani goście złożyli kwiaty. Następnie wszyscy przeszli do Kościoła pw. św. Katarzyny Aleksandryjskiej gdzie biskup Ignacy Dec odprawił mszę świętą w intencji poległych i zmarłych górników. Św. Barbaro - Ty, która jesteś nasza ochroną w walce z duchami głębi. Pomóż nam także dzisiaj opanować zaczepki złych nieprzyjaciół. I wybijaj godzinę odpoczynku, codziennego wyjazdu na górę, Aby z wiernych ust móc pozdrowić Cię radosnym Szczęść Boże. Beata\n3 grudnia o godzinie 11.15 w kościele miało miejsce kolejne spotkanie formacyjne dzieci przygotowujących się do Pierwszej Spowiedzi i Komunii św. Na to spotkanie dzieci przyniosły zakupione świece wigilijne. Każda zakupiona świeca to dobry uczynek – mówił podczas wprowadzenia do poświęcenia ks. Marcin. Przypomniał też, że cały okres od września do maja to 9 miesięcy, a więc tyle, ile czeka kobieta na dziecko – tyle Maryja czekała na Jezusa. Cały rok jest adwentem i tylko dobre przygotowanie, rozmodlenie wyda dobre owoce i pozwoli przyjętą komunię przeżyć duchowo i religijnie. Na koniec kapłan odmówił modlitwę nad przyniesionymi świecami i idąc przez kościół, poświęcił je. Czas adwentu, jak mówi prorok Izajasz, jest okazją do prostowania dróg i wyrównywania pagórków. Czas dobrze przeżyty i na początku adwentu podjęte postanowienia będą duchowym prezentem 25 grudnia dla Dzieciątka Jezus. ks. Marcin\nJuż stoi w Kościele "Drzewko dobroci"!!!\nOd 1 Niedzieli Adwentu jest wystawione Drzewko Dobroci. Każdy aniołek na drzewku, to jedno dziecko z rodzin najbardziej potrzebujących. Na odwrocie aniołka określona jest płeć i wzrost dziecka oraz rzeczy, jakich potrzebuje. Aniołka z drzewka ściąga osoba dorosła i w miarę możliwości spełnia określone życzenia. Termin przynoszenia paczek do 18 grudnia. Na paczce prosimy podać numer aniołka. ks. Marcin\nWięcej informacji i drzewku dobroci:\n"Szczęśliwi miłosierdziem" - pod takim hasłem dnia 30 listopada 2017 roku zorganizowano w Domu Parafialnym w Słupcu - kolejne Słupieckie Spotkanie Młodych. Około 60 osób ze Szkoły Podstawowej Nr 7 w Nowej Rudzie wraz z katechetami, nauczycielami i rodzicami bawiło się przez trzy godziny przy muzyce dobieranej przez rewelacyjnego DJ JOHNSONA. "Oczy zielone.." - łączyły pokolenia a LAMBADA - zmuszała do wysiłku iście z zajęć fitnessu. Potem pizza, cola i chipsy - uzupełniały poziom szczęścia. Trzy godziny a może TYLKO trzy godziny radosnego tańca przeplatanego konkursami i puszczaniem baniek mydlanych - to właśnie nasze imieniny św. Andrzeja 2017. Jedynym solenizantem na sali był Pan Andrzej Kruk - autor genialnych zdjęć, które niejednokrotnie zdobią stronę parafialną. Kochany Panie Andrzeju wszyscy życzymy Ci "Wiary, co góry przenosi. Nadziei, która nie gaśnie i miłości w każdej ilości". Zastawione stoły, świetna muzyka i radosna atmosfera to niewątpliwie sukces organizacyjny ks. Marcina ale dziękujemy także każdemu z młodych ludzi, którzy przygotowywali Kaplicę Dobrego Pasterza do Spotkania oraz po zakończonych tańcach pomogli ją posprzątać. Czekamy na kolejne Słupieckie Spotkania Młodych ćwicząc kroki do "Belgijki" - za rok zatańczy ją cała sala. Beata\nWięcej informacji o andrzejkach:\nW trzeci dzień Triduum Odpustowego ku czci patronki naszej parafii- Św. Katarzyny Aleksandryjskiej zgromadziliśmy się w Dzień Pański, by pokłonić się Jezusowi Chrystusowi Królowi Wszechświata. To właśnie dziś w dniu 26 listopada przypada ta uroczystość kończąca rok liturgiczny. W tym ostatnim dniu uroczystości odpustowych, odpowiadając na zaproszenie ks. Krzysztofa Iwaniszyna, przybyli kapłani z innych parafii, wśród nich ks. Krzysztof Herbut – proboszcz Parafii Św. Jana Nepomucena w Piskorzowie. W głoszonym słowie Bożym ks. Krzysztof podkreślił, jak ważne jest, by w swoim życiu podążać za Bożą mądrością i miłością, bo nasz Król Jezus Chrystus wie doskonale, co jest dobre, a co złe. I choć czasem wydaje nam się niesprawiedliwe, zwyczajnie po ludzku buntujemy się przeciwko temu, co nas w życiu spotyka, nasze troski dnia codziennego i problemy wydają nam się niemożliwe do rozwiązania, a może nie potrafimy wybaczyć drugiemu człowiekowi krzywdy, którą nam wyrządził – zaufajmy Panu, On się tym wszystkim zajmie. Im szybciej pozbędziemy się ciężaru, który nas przygniata, tym życie będzie lżejsze, a my będziemy wolni. Tym różni się mądrość ludzka od mądrości Bożej. Posłuchajmy głosu Króla, który w dzisiejszej ewangelii mówi do nas: Zaprawdę, powiadam wam: Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnie uczyniliście. Czyńmy więc wszystko w swoim życiu tak, by u kresu naszej ziemskiej wędrówki dostąpić Jego tronu. Dziś dziękujemy Jezusowi Chrystusowi Królowi za dar życia i kapłaństwa naszego Drogiego Ks. Prałata Jerzego Czernala. Do urodzinowych życzeń Błogosławieństwa Bożego, opieki Matki Najświętszej, zdrowia i życzliwości dołączamy naszą modlitwę. Uwieńczeniem Triduum Odpustowego była adoracja Jezusa w Hostii ukrytego i zawierzenie naszej parafii, naszych rodzin, nas samych Jezusowi Chrystusowi, którego dokonał nasz proboszcz ks. Krzysztof podczas Jubileuszowego Aktu Przyjęcia Jezusa Chrystusa za Króla i Pana. Uroczystości odpustowe w naszej parafii dobiegły końca. Był to dla nas czas wyjątkowy, który pozwolił nam być bliżej naszej czcigodnej Patronki Św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Dziękujemy Jezu Chryste Królu Wszechświata za ten czas Triduum, za dar Św. Katarzyny. Agnieszka\nDrugi dzień Triduum Odpustowego to imieniny Parafii, wspomnienie liturgiczne Św. Katarzyny Aleksandryjskiej – naszej patronki, przypadające 25 listopada. To wielkie Święto zgromadziło na uroczystej Eucharystii wielu kapłanów, zarówno tych, którzy kiedyś pełnili posługę duszpasterską w naszej wspólnocie parafialnej, jak i tych z naszego dekanatu i innych, którzy przyjęli zaproszenie naszego proboszcza ks. Krzysztofa Iwaniszyna. Sobotniej Mszy Św. Odpustowej przewodniczył ks. Prałat Marek Babuśka – kustosz Bazyliki Strzegomskiej – nauczyciel kapłaństwa naszego ks. Krzysztofa. W skierowanym do nas słowie ks. Marek przybliżył nam życiorys naszej Świętej Patronki. Kim była Katarzyna Aleksandryjska? Urodziła się ok 282 roku w Aleksandrii w Egipcie, była córką króla Kustosa. Według tradycji była bogatą i wykształconą chrześcijanką, która przyjęła śluby czystości. Poniosła śmierć męczeńską w wieku 18 lat. Otwarcie krytykowała prześladowania chrześcijan i postępowania cesarza Maksencjusza, którego żonę nawróciła na chrześcijaństwo. Wyrok śmierci zapadł po dyspucie religijnej, w której Katarzyna okazała się bieglejsza od pięćdziesięciu mędrców niechrześcijańskich, część z nich nawracając. Niezadowolony z takiego obrotu sprawy cesarz skazał Katarzynę na śmierć po wcześniejszych torturach.Odstąpiono od łamania kołem po zniszczeniu narzędzia tortur przez anioła i wyrok wykonano przez ścięcie. Atrybuty Św. Katarzyny to: anioł, Dziecię Jezus, gałązka palmowa, koło, na którym była łamana, korona w ręku, krzyż, księga, miecz.To śmierć męczeńska, odwaga i niezłomna wiara Katarzyny sprawiła, że została ona wyniesiona na ołtarze. Mamy niezwykłą patronkę, za dar której powinniśmy codziennie Panu Bogu dziękować - Św. Katarzynę, która umiłowała mądrość i życie w prawdzie. I tak jak powiedział ks. Marek Babuśka to właśnie tego oczekuje od nas nasza Święta Patronka, by być człowiekiem prawdy, by życie było dla nas najwyższą wartością, tak jak dla Jezusa, którego tak kochała Św. Katarzyna, by każdy z nas miał swój punkt odniesienia, a jest nim Kościół, nasz dom, nasza parafia, nasi duszpasterze. Sobotnią Eucharystię zakończyła adoracja Najświętszego Sakramentu. Wpatrzeni w Jezusa, ukrytego w prostym kawałeczku chleba, zasłoniętego milczeniem, powierzyliśmy naszą wspólnotę parafialną poprzez modlitwę -Litanię do Św. Katarzyny Jej wstawiennictwu. Zanim udaliśmy się do naszych domów, ks. Krzysztof podziękował za obecność w tym jakże ważnym dniu dla naszej parafii. A na zakończenie z towarzyszeniem Chóru Parafialnego zabrzmiało: Ciebie Boga wysławiamy,Tobie Panu wieczna chwała, Ciebie Ojca, niebios bramy, Ciebie wielbi ziemia cała. Tak Panie Boże wielbimy Ciebie, dziękujemy za Św. Katarzynę, za naszą wspólnotę parafialną, za naszych kapłanów, za każdy dzień z Tobą. Agnieszka\nPielgrzymka LSO i ERM\nZgodnie z tradycją diecezji, w sobotę, przed Niedzielą Chrystusa Króla, w tym roku 25 XI, odbyła się pielgrzymka ministrantów, lektorów, ceremoniarzy, Nadzwyczajnych Szafarzy Komunii Św. a także członków Eucharystycznego Ruchu Młodych oraz scholi parafialnych do Katedry Świdnickiej. W tym roku Mszy św. przewodniczył J.E. bp Adam Bałabuch. Natomiast nasi wolontariusze i ERM mieli duży udział w organizacji tego wydarzenia. Wolontariusze pomagali w recepcji i przy wydawaniu posiłków. Natomiast ERM pokazał krótkie przedstawienie, dotyczące motywacji do działania, do pokazania tego że nie wstydzę się Jezusa. Na koniec uczestniczy wysłuchali świadectwa siostry zakonnej i księży, którzy pracowali zagranicą na misjach. Dzieci z entuzjazmem odebrały przedstawienie, jak i świadectwa, które wygłosili obecni goście. ks. Jacek\nŚwięta Katarzyno, szczególna patronko uczącej się młodzieży, - módl się za nami\nŚwięta Katarzyno, dziś noworudzka brać za Twoją przyczyną cześć Bogu Stwórcy chce dać Święta Katarzyno. Tyś opiekunką nam, błogosław dziś słupiecką ziemię i polski ten kraj. Święta Katarzyno, Ty wiesz jak wiele zła wyrządzić może człowiek, gdy Boga przestanie się bać. Święta Katarzyno, o łaskę Boga proś, by w Słupcu wszystkie dzieci spokojny miały los. Święta Katarzyno nie dozwól zgubić się, strzeż wiary w naszych sercach i uchroń nasz przed złem. Święta Katarzyno te modły to nasz głos, głos mieszkańców Słupca, proś za nami Boga proś. Hymn do Św. Katarzyny rozbrzmiewał w piątek 24 listopada podczas uroczystej koncelebrowanej Eucharystii, na której zgromadziliśmy się licznie w pierwszym dniu Triduum Odpustowego ku czci Św. Katarzyny Aleksandryjskiej-patronki naszej parafii. W tym też dniu Jej wstawiennictwu polecaliśmy dzieci i młodzież, wychowawców, katechetów, rodziców i nauczycieli. Już w pierwszych słowach ks. Prałat Marek Korgul - Wikariusz Biskupi ds Katechezy, który przewodniczył piątkowej Mszy Św., odniósł się do słów Jana Zamoyskiego-Takie będą Rzeczypospolite, jakie ich młodzieży chowanie. I właśnie o dobre wychowanie dzieci młodzieży powinniśmy się gorliwie modlić za wstawiennictwem naszej patronki- dziewicy, męczennicy, jednej z najpopularniejszych Świętych Kościoła katolickiego - Św. Katarzyny. Bo przecież dziś tak ważne jest wychowanie młodego pokolenia. W głoszonej przez ks. Marka homilii postawiono nam pytanie: Czy znacie swoje sumienie?Czy postępujecie zawsze zgodnie ze swoim sumieniem? Podkreślił wagę kształtowania naszych sumień przez wychowawców. A są nimi od najmłodszych lat rodzice, nauczyciele, katecheci, Kościół, który jest Matką i wychowawcą i dzisiaj coraz częściej internet. Ten ostatni nie zawsze uczy tego, co dobre. Wychowanie dzieci i młodzieży w dzisiejszych czasach nie jest proste. O pomoc musimy zawsze prosić Świętych. Ich droga do świętości też nie była łatwa. Musimy tak postępować w naszym życiu, by Jezus Chrystus nas się nie zaparł, gdy staniemy przed nim. Nie możemy się zapierać, że go nie znamy, bo On zrobi to samo. Dziękujmy dobremu Bogu za to, że Św. Katarzyna Aleksandryjska jest patronką naszej słupieckiej parafii. To wielki i cenny dar. Ta piątkowa Eucharystia, o której piękną oprawę muzyczną zadbała nasza Schola Dziecięca - to dziękczynienie za dotychczasową straż i pomoc św. Katarzyny w wychowaniu dzieci i młodzieży, to prośba rodziców dzieci przygotowujących się do najważniejszego w życiu Sakramentu Pierwszej Komunii Świętej i rodziców młodzieży przystępującej do Sakramentu Bierzmowania. To podziękowanie za katechetów i nauczycieli dbających o jak najlepsze wychowanie naszych dzieci. Św. Katarzyno do Ciebie zanosimy nasze prośby o owocny czas przygotowania, prowadź nas i błogosław nam, wstawiaj się za nami u Naszego Pana Jezusa Chrystusa, chroń nas i módl się za nami. Agnieszka\nOstatnie pożegnanie śp. Marii Leżańskiej\n"Plejada Świętych - Wielkie Imieniny 2017" - Ząbkowice Śląskie\nMsza Św. imieninowa ks. Marcina\n11 listopada - Święto Niepodległości 2017\nWieczór z piosenką patriotyczną 10.11.2017\nI etap konkursu - "Plejada Świętych..."\nKonkurs plastyczny - Każdy świętym może być!\nKonkurs "Plejada Świętych..." rozpoczęty!\nZakończenie Słupieckich Dni ze św. Janem Pawłem II\nPRAGA – śladami świętego Jana Nepomucena


Hotele blisko Carlos - NAJLEPSZE CENY NA HOTELE w pobliżu Restauracje i kawiarnie Makau\nWyszukaj hotele w pobliżu Carlos\nRozwiń listę... Makau: ostatnio zarezerwowane noclegi Najlepiej sprzedające się MGM Macau Avenida Dr. Sun Yat Sen NAPE Oferta Specjalna - Pokój typu Grand zarezerwowany 6 minut/y, 13 sekundy temu\nHoliday Inn Macau Hotel Rua de Pequim, No. 82-86 Pokój o podwyższonym standardzie - Dla niepalących zarezerwowany 7 minut/y, 26 sekundy temu\nLisboa Hotel 2-4 Avenida de Lisboa Pokój królewski z dwoma łóżkami pojedynczymi zarezerwowany 18 minut/y, 11 sekundy temu\nVilla Tong Keng 3/F, 10 Travessa Da Felicidade Pokój z podwójnym łóżkiem zarezerwowany 22 minut/y, 1 sekundę temu\nGrandview Hotel 142 Estrada Governador Albano de Oliveira Pokój Premium z podwójnym łóżkiem lub dwoma pojedynczymi łóżkami zarezerwowany 35 minut/y, 18 sekundy temu\nMiejsca takie jak Carlos przyciągają turystów do miasta Makau. Agoda.com zapewnia najniższe ceny hoteli w pobliżu takich miejsc jak Restauracje i kawiarnie. Bez względu na to, czy szukamy tańszych (np. Pensao Tin Lai Hotel) czy też droższych hoteli, jak Pousada De Sao Tiago Hotel, w pobliżu znanych miejsc takich jak Carlos znajdziemy ich całe mnóstwo. Dzięki formularzowi rezerwacji dostępnemu na stronie Agoda.com, w prosty sposób zarezerwujesz hotele w pobliżu takich miejsc jak Carlos. Dzięki wygodnej wyszukiwarce i informacjom na temat hoteli łatwo znajdziemy zakwaterowanie w mieście Makau. Agoda.com cieszy się zaufaniem ponad 3 500 000 klientów, którzy rezerwują hotele w pobliżu takich znanych miejsc jak Carlos.\nHotele w okolicy Carlos najbliższe\nCarlos – popularne hotele w pobliżu


Drzewa. Młodzi przyrodnicy - Księgarnia Natuli\n» Drzewa. Młodzi przyrodnicy\nPoręczny format sprawia, że książkę można zabrać ze sobą na spacer by na żywo odkrywać przyrodę.\nInformacje zostały przedstawione w prosty sposób, dzięki czemu dzieci z łatwością zapamiętają nowe informacje, a ciekawostki dotyczące drzew sprawią, że tekst jest jeszcze bardziej interesujący. Ciekawym informacjom towarzyszą piękne ilustracje, dzięki którym natura stanie się małym czytelnikom jeszcze bliższa.\nMłodzi przyrodnicy to bestsellerowa seria, która przybliży czytelnikom różnorodne zagadnienia dotyczące świata przyrody, przedstawi najbardziej fascynujące fakty z życia zwierząt i roślin. To idealna seria do pierwszego czytania.\nWydawnictwo Natuli Książki o przyrodzie Seria Czytam Sobie


Pozwól mi wrócić | B.A. Paris (książka) - Księgarnia znak.com.pl\n34,89 zł 25,15 zł\n37,88 zł 28,14 zł\n79,79 zł 52,09 zł\n71,79 zł 47,29 zł\n74,79 zł 49,09 zł\nFabuła książki "Pozwól mi wrócić" B.A. Paris\nCo może się wydarzyć, gdy dziewczyna znika, a chłopak decyduje się nie mówić całej prawdy?\nFin i Layla są młodzi i szaleńczo w sobie zakochani, gdy podczas wakacyjnego wyjazdu do Francji dziewczyna znika nie zostawiając po sobie żadnego śladu.\nW momencie, gdy chłopak decyduje się nie mówić policji całej prawdy, nie zdaje sobie jeszcze sprawy z tego, że jego życie nie będzie już takie samo, gdyby tego było mało nawet po latach, znajdują się ludzie, którzy nie wierzą w jego niewinność.\nStrach pojawia się ponownie po dziesięciu latach, w innym miejscu i z inną kobietą, która okazuje się być siostrą zaginionej Layli. Po serii wiadomości i telefonów od nieznajomego zaczyna coraz bardziej wierzyć, że dawna miłość wciąż żyje i jest gdzieś niedaleko, tak przynajmniej wydaje się Finowi.\n„Wkroczyliśmy w złoty wiek thrillera! A to dzięki tak niesamowitym książkom jak Pozwól mi wrócić, która mnie zachwyciła”\nprofil B.A Paris w serwisie Facebook\nB.A. Paris wysoko ustawiła sobie poprzeczkę tworząc bestsellery "Za zamkniętymi drzwiami" czy "Na skraju załamania" dlatego też najnowsza książka, w nieco innym stylu, nie każdemu jej fanowi może przypaść do gustu.\nLekki thriller psychologiczny z ciekawą fabułą i zaskakującym zakończeniem od początku wzbudza chęć poznania prawdy. A prawda? Szokuje bardziej niż najwymyślniejsze kłamstwo.\nFinn zakochuje się bez pamięci w młodej rudowłosej Layli. Pewnej nocy podczas postoju na parkingu dziewczyna znika. Zrozpaczony Finn poszukuje jej przez lata, nie zdradza jednak całej prawdy o ich związku, by odsunąć od siebie podejrzenia. Po 12 latach, okresie załamania i depresji, chłopak próbuje ponownie ułożyć sobie życie. Zamierza się ożenić, a jego wybranką jest... siostra Layli.\nWtedy zaczynają pojawiać się sygnały, że zaginiona dziewczyna żyje. Czy to właśnie planowane małżeństwo Finna jest impulsem dla którego Layla po tylu latach zdecydowała się ujawnić? A może ktoś perfidnie kłamie próbując zniszczyć jego poukładane życie? Finn bliski szaleństwa nie spodziewa się, że odpowiedź jest na wyciągnięcie ręki, bliżej niż myśli.\nMimo, że według mnie nie jest to ten poziom, do którego autorka zdążyła nas przyzwyczaić, to intryga mnie wciągnęła i trzymała w napięciu do ostatnich stron. Może i Wam przypadnie do gustu?\nJa na pewno zamierzam nadal śledzić poczynania autorki i z chęcią sięgnę po kolejną jej książkę.\nFinn, oraz Layla są kochającą się parą. Pewnego dnia wracając z urlopu we Francji, postanawiają zatrzymać się na małym, osamotnionym parkingu. Gdy Finn, wraca z toalety okazuje się, że Layla zniknęła. Mężczyzna przedstawia, francuskiej policji, swoją wersję zdarzeń, po czym wraca do Anglii. Po wielu latach Finn, postanawia ułożyć sobie życie od nowa z Ellen, która jest siostrą zaginionej kobiety.\nPara prowadzi spokojne i poukładane życie, więc Finn postanawia się oświadczyć. Niestety mężczyzna nie zdaje sobie sprawy jak ogromny wpływ na jego życie będzie miała ta decyzja. W momencie, gdy wieść o zaręczynach wychodzi na jaw, powraca Layla, która prowadzi z parą tajemniczą grę. Grę, która doprowadza narzeczonych do obłędu.\nCzy Finn, wyznał policji całą prawdę, podczas pobytu we Francji?\nCzy każdy jest tym za kogo się podaje?\nA może rzeczywistość jest całkiem inna...\nAutorką książki jest B.A. Paris, którą większość może kojarzyć z książki „Za zamkniętymi drzwiami" która okazała się światowym bestsellerem.\nAutorka postawiła sobie tym bardzo wysoko poprzeczkę. Niestety muszę stwierdzić, że każda jej kolejna książka jest słabsza od poprzedniej.\nTo nie jest tak, że książka jest kiepska. Książka sama w sobie jest świetna, czyta się ją szybko i przyjemnie. Wątek jest naprawdę ciekawy i wciągający. Zakończenie również jest ciekawe, ale spodziewałam się czegoś WOW! Spodziewałam się tsunami a otrzymałam bałtycki sztorm. Wydaje mi się, że zbyt wiele oczekuję od autorki i pewnie gdybym nie czytała jej poprzednich książek, byłabym bardzo zadowolona. Jednak czuję lekki niedosyt, zwłaszcza, że bardzo wyczekiwałam tej pozycji, odkąd tylko zobaczyłam jej zapowiedź.\nKsiążkę oceniam 3.5/5\nMłodzi ludzie, Finn i Layla, postanawiają miło spędzić urlop. Wyruszają do Francji. W czasie podróży robią sobie krótką przerwę i odpoczywają na parkingu. Gdy Finn wraca z toalety Layli nie ma już w samochodzie. Zniknęła. Ślad po niej zaginął. Rozpoczyna szaleńcze poszukiwania, ale bezskutecznie. Prowadzone przez policję dochodzenie również nie odniosło skutku, dziewczyny nie odnaleziono.\nMijają lata, Finn ułożył sobie życie z Ellen, siostrą Layli. Było im trudno, ale czas goi rany. Jednak tak naprawdę Finn nigdy nie zapomniał o Layli, miał nadzieję, że żyje i się odnajdzie. Cały czas żył złudzeniami, oszukiwał siebie i Ellen.\nKtoś zaczyna podrzucać pod dom Finna małe matrioszki. To daje Ellen sygnał, że jej siostra nadal żyje i że to ona podrzuca te laleczki. Będąc pewnego razu u fryzjera, Ellen przekazuje chłopakowi, że chyba widziała siostrę. Ogarnia ją paranoja. Zaczyna się robić gęsta atmosfera. A ku zdumieniu Finna, ktoś nawiązuje z nim kontakt e-mailowy. Ten ktoś twierdzi, że jest Laylą. Czy to może być prawda? A może ktoś się z nim zabawia? Tym bardziej, że jego zeznania na policji po zaginięciu Layli nie były szczere, nie powiedział całej prawdy. Może ktoś się dowiedział jak było naprawdę i go szantażuje? Finna ogrania przerażenie i nie wie jak ma postąpić ...\nTytuł powieści „Pozwól mi wrócić" B.A. Paris jest bardzo wymowny i czytelny. Od początku stara się naprowadzić czytelnika na trop. Sugeruje, że zaginiona chce powrócić, tylko ktoś jej na to nie pozwala. Może ktoś ją więzi lub nie chce jej widzieć. Ten tytuł to rozpaczliwe błaganie, prośba „pozwól mi wrócić" ... A może tak naprawdę to tylko złudzenie, nasze wyobrażenie i oczekiwanie.\nTo niesamowity i elektryzujący thriller, trzymający w napięciu do ostatniej chwili. Unikalny pomysł autorki na fabułę, zaskakujący i nietuzinkowy. Mroczna i tajemnicza atmosfera, gęstnieje z każdą godziną, minutą, sekundą . . . Aż do punktu kulminacyjnego, który jest wisienką na torcie, perełką w szklanej muszelce.\nW części książka ma formę wspomnień, czyta się jak pamiętnik, wspomnienia, przedstawienie wydarzeń z dwóch perspektyw, Layli i Finna. Prowadzona narracja w pierwszej osobie przez bohaterów zbliża nas do nich, wnikamy w ich psychikę, sposób myślenia i w pewien sposób staramy się usprawiedliwić ich zachowanie.\nLektura wciąga jak korkociąg, wytrąca z nas najrozmaitsze emocje i uczucia, często bardzo różne i nieprzewidywalne. Nie chcemy, ale autorka nas skłania do określonego myślenia, śmiem stwierdzić, że celowo nami manipuluje. Momentami nie wiemy, co mamy myśleć, tacy jesteśmy otumanieni. Ale to świetny zabieg, wymagający nie lada umiejętności pisarskich, aby tak manewrować czytelnikiem. Poddajemy się sugestiom autorki, ale to wielce przyjemne i niesamowite.\nPowieść elektryzuje od pierwszych stron, wchłania nas w ciąg zdarzeń i sytuacji, trzyma w napięciu do ostatniej chwili. Niespodziewane zwroty akcji przyprawiają o palpitacje serca, fundują nam powolny wzrost strachu i lęku, pąsy na policzkach. Trudno jest się z nią rozstać, nawet nie jest sposób odłożyć jej na bok, wzrok nieustannie za nią wodzi i aż się prosi, aby ją z powrotem wziąć do ręki.\nIntrygujący i tajemniczy bohaterowie, zaskakujące i nieprzewidywalne zwroty akcji, mroczna atmosfera, tajemnicze sytuacje, dziwne zbiegi okoliczności, to tylko nieliczne z jej zalet. A jest ich naprawdę dużo, dużo więcej . . .\nPolecam gorąco, otrzymujecie niecodzienną i niespotykaną historię, przemyślaną w każdym calu, z paletą zaskakujących i niekończących się pytań, wywołujących gęsią skórkę. Pochłoniecie ją jednym kęsem, jak pyszne ciasteczko.\npozwół jej wrócić\nBardzo podobały mi się emocje, budowane stopniowo. odczuwamy, że to dzieje się szybko, że zaraz dowiemy sie prawdy, ale autorka nakazuje nam cierpliwie czekać na dalszy rozwój sytuacji. Uważam, że sztuką jest utrzymywać emocje czytelnika na wysokim poziomie przy praktycznie każdej stronie. Uszanowanie dla autorki za kunszt pisania, książkę poleciłem moim znajomym i jestem pewny, że się im spodoba.\nczkałam i mnie nie zawiodła:) 9/10 polecam!\nTo jest to co lubię. Brakowało mi ostatnio takich książek na szczęście rekomendacja znajomych była jak strzał w dziesiątkę! B.A Paris niewątpliwie ujmuje kunsztem literackim! Apetyt rośnie w miare jedzenia, czytająć chcemy więcej, więcej akcji, więcej napięcia, autorka daje nam jednak czas, czas na przemyyślenie fabuły i to bardzo mi się podoba.\nBardzo przyjemnie toczona narracja, dzięki temu łatwo można dojść do końca książki, nie orientując się nawet kiedy się to dzieje. Trzyma w napięciu, pełna zawiłych smaczków, które wyjątkowo sobie cenie w tego typu książkach. Wybór trochę przypdkowy aczkolwiek nie żałuję ani trochę!\nMiłość, która niestety nie będzie miała szansy na swoją przyszłość. Zakochana w sobie para - Finn i Layla, zatrzymują się na parkingu, niestety do auta wróci już tylko jedna osoba. Co się stało z jego ukochaną? czy uda się jej wrócić? Kto stoi za jej zaginięciem? A może Finn ułoży sobie życie z kimś innym? Musicie to przeczytać jeśli chcecie się dowiedzieć co wydarzy się dalej. Dla mnie kolejna bardzo dobra książka tej autorki:)\nTo już kolejne spotkanie z Paris, każda kolejna książka utwierdza mnie w przekonaniu, że wybór tej autorki był jednym z najlpeszych czytelniczych decyzji.