Marzec | 2014 | Greń Kazimierz – BLOG\nOpublikowany 27 marca 2014 przez userkamlegit\nOdbyło się kolejne posiedzenie Komisji ds. Futsalu i Piłki Plażowej Polskiego Związku Piłki Nożnej. Ponad dwugodzinne obrady wypełniło sprawozdanie Przewodniczącego Kazimierza Grenia z działalności Wydziału oraz omówienie bieżących spraw i zadań na najbliższy rok. W obradach wzięli udział także dyrektor Łukasz Wachowski i przedstawiciele Departamentu Gier.\nWiceprzewodniczący Grzegorz Morkiz złożył obszerne sprawozdanie z przeprowadzonych w kilku kategoriach wiekowych Mistrzostw Polski w futsalu.\nDokonano także zmiany personalnej w Zespole Piłki Plażowej. Wiceprzewodniczącym ds. Piłki Plażowej został wybrany Adam Górko, w miejsce Tomasza Iwana pełniącego obowiązki dyrektora pierwszej reprezentacji Polski.\nKurs trenerów PZPN C i UEFA B w Krośnie\nOpublikowany 25 marca 2014 przez userkamlegit\nDnia 23 marca 2014r. egzaminem końcowym zakończano zintegrowany kurs trenerów PZPN C i UEFA B w Krośnie. Był to pierwszy tego rodzaju kurs organizowany w Krośnie. Kadry trenerskie Okręgowego Związku Piłki Nożnej w Krośnie zostały wzbogacone kolejnymi 30 trenerami. Komisja egzaminacyjna w składzie Piotr Maranda-przedstawiciel PZPN-przewodniczący, prof. Henryk Duda, Robert Solnica oraz Henryk Rożek-kierownik kursu, wyraźnie stwierdziła, że poziom przygotowania merytorycznego kursantów do egzaminu był bardzo wysoki, co świadczy o dobrze przeprowadzonym procesie szkolenia. Niemal na każdym kursie organizowanym przez Wydział Szkolenia Podkarpackiego ZPN zauważalni są kursanci z Małopolskiego, Śląskiego , Lubelskiego, czy Świętokrzyskiego ZPN. Podobnie też było i w Krośnie. Filozofią działania Prezesa Podkarpackiego ZPN Kazimierza Grenia oraz całego Zarządu jest możliwość kształcenia przyszłych trenerów w macierzystych Podokręgach czy Okręgach, czyli wychodzić do ludzi. Stąd też obok organizowanych kursokonferencji związkowych w poszczególnych Okręgach i Podokręgach organizowane są kursy, bo tylko dobrze wyszkolony trener potrafi wyszkolić dobrego zawodnika.\nKurs trenera UEFA-B\nOpublikowany 24 marca 2014 przez userkamlegit\nDnia 23 marca 2013 r. zakończył się kolejny kurs trenera UEFA-B organizowany przez Wydział Szkolenia Podkarpackiego ZPN w Rzeszowie. Podczas sesji weekendowych kursanci w pełni zrealizowali treści programowe kursu. Tradycyjnie już merytoryczny nadzór nad kursem objął Prezes Podkarpackiego Związku Piłki Nożnej Kazimierz Greń. W komisji egzaminacyjnej znaleźli się tacy trenerzy jak: trener klasy mistrzowskiej UEFA-PRO Piotr Maranda -przedstawiciel Polskiego Związku Piłki Nożnej (przewodniczący Komisji), trener klasy mistrzowskiej UEFA-A prof. Henryk Duda, trener klasy I UEFA-A Robert Solnica oraz trener klasy I UEFA-A Henryk Rożek-kierownik kursu.\nWszyscy egzaminatorzy podkreślali podkreślali bardzo dobre przygotowanie kursantów do egzaminów.\nOpublikowany 22 marca 2014 przez userkamlegit\nPodczas spotkania z klubami Podokręgu Stalowa Wola, byliśmy świadkami dwóch miłych uroczystości.\nPrezesi K. Greń i Zenon Krówka wręczyli 5 piłek meczowych, wylosowanych podczas Gali Piłkarskiej, wiceprezesowi Stowarzyszenia Racławice Zbigniewowi Kutuła.\nPrezesi K. Greń, Z. Krówka i sekretarz E. Chmura w nawale pracy nie zapomnieli o solenizantach. Życzenia imieninowe i okolicznościowe statuetki otrzymali: prezes OKS Mokrzyszów Zbigniewa Hara, wiceprezes Józef Kornatowski i prezes Rzeczyca Długa Józef Krawiec.\nSpotkanie prezesów klubów Podokręgu Stalowa Wola\nOpublikowany 21 marca 2014 przez userkamlegit\nW wiosennej, pięknej scenerii zajazdu „Sezam” w Stalowej Woli, odbyło się spotkanie robocze prezesów klubów Podokręgu Stalowa Wola z prezesem Podkarpackiego ZPN Kazimierzem Greniem. Gospodarzami spotkania byli prezes Podokręgu Zenon Krówka sekretarz Podkarpackiego ZPN Edward Chmura. Ważnym zagadnieniem było omówienie bezpieczeństwa na obiektach piłkarskich. Prelegentami byli przedstawiciele policji Józef Hajdo i Sylwester Marczewski. Prezes K. Greń omówił funkcjonowanie Podkarpackiego ZPN, działanie systemu ekstranet, regulaminy, bezpieczeństwo na stadionach, finansowanie klubów oraz rolę społecznych działaczy w rozwoju piłki nożnej.\ndługoletniego działacza sportowego i wspaniałego przyjaciela\nJego śmierć to bolesna strata dla naszego środowiska.\nRodzinie i Bliskim Zmarłego przekazujemy\nszczere wyrazy współczucia i otuchy\nPodkarpackiego Związku Piłki Nożnej w Rzeszowie\nKurs Trenera II klasy – zakończony\nOpublikowany 19 marca 2014 przez userkamlegit\nDzień 15 marca 2013 r. był dniem szczególnym dla adeptów kursu trenera II klasy piłki nożnej. W tym dniu odbył się egzamin oraz obrona prac dyplomowych. W sumie 33 kursantów pomyślnie zdało egzamin końcowy, natomiast 31 obroniło prace dyplomowe. Pozostali skorzystają z drugiego terminu. Przypominam, że jest to już drugi kurs trenera II klasy organizowany przez Wydział Szkolenia Podkarpackiego Związku Piłki Nożnej. Przewodniczącym Komisji Egzaminacyjnej jak poprzednio był prof. dr hab. Henryk Duda trener klasy mistrzowskiej UEFA -A, pozostali egzaminatorzy to: dr Maciej Huzarski trener I klasy UEFA-A, mgr Robert Solnica trener I klasy UEFA- A, mgr Henryk Rożek trener I klasy UEFA-A (kierownik kursu) oraz Daniel Kijak trener I klasy UEFA-A. Prof. Henryk Duda wyraził swój podziw z przygotowania merytorycznego do egzaminu kursantów oraz podkreślił wysoką jakość prac dyplomowych co świadczy o dobrze zrealizowanych treściach programowych kursu przez wykładowców, a byli nimi oprócz w/w dr Dariusz Śledziewski AWF Warszawa, dr Miłosz Stępiński Uniwersytet Szczeciński, mgr Marcin Dorna trener Olimpijskiej Reprezentacji Polski, mgr Ryszard Kuźma trener UEFA-PRO. Kolejnym wyzwaniem dla Wydziału Szkolenia Podkarpackiego ZPN będzie zorganizowanie i przeprowadzenie kursu trenera UEFA-A. Początek kursu przewidziany na miesiąc sierpień bieżącego roku. Nie byłoby tych kursów bez osobistego zaangażowania i wsparcia Prezesa Podkarpackiego ZPN Kazimierza Grenia. Mam nadzieję graniczącą z pewnością, że przy takim wsparciu wszystkie plany Wydziału Szkolenia będą pomyślnie sfinalizowane.\nPodkarpacie na sportowej mapie jest coraz lepiej postrzegane.\nOpublikowany 17 marca 2014 przez userkamlegit\nPoniższy wywiad autorstwa Pawła Bukały ukazał się w magazynie strefa biznesu numer 20 marzec 2014\nPodkarpacie na sportowej mapie\njest coraz lepiej postrzegane.\nWywiad z Członkiem Zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej i zarazem Prezesem Podkarpackiego Związku Piłki Nożnej – Kazimierzem Greniem\nPAWEŁ BUKAŁA: Jakie to uczucie, kiedy człowiek z Podkarpacia zostaje (praktycznie po raz pierwszy w historii) obdarzony tak wielkim kredytem zaufania przez centralę Związku?\nKazimierz Greń: Jest to dla mnie z jednej strony wielkie wyróżnienie, ale zarazem także spory obowiązek. 11 grudnia 2004 roku miałem zaszczyt prowadzić zjazd Polskiego Związku Piłki Nożnej. Ta funkcja nigdy dotąd nie przypadła nikomu z Podkarpacia.\nZ grona 65 osób kandydujących wówczas do liczącego 35 miejsc gremium uzyskałem 3 wynik w kraju. Dokładnie 107 głosów. Sporo tych liczb, ale dla porównania – wielki mój przyjaciel Andrzej Strejlau, czy też nieżyjący już Władysław Stachurski, także selekcjoner reprezentacji Polski w latach 95-96 otrzymali kolejno 48 i 47 głosów. Później był jeszcze 2008 rok i pierwszy wynik w kraju, teraz kandydowałem do zarządu Polskiego Związku Piłki Nożnej na trzecią swoją kadencję i znów uzyskałem szósty wynik.\nPB: Widać, że zaufanie do Pańskiej osoby, pomimo upływu lat nie słabnie.\nKG: To cieszy. Wszystkich którzy obdarzyli mnie zaufaniem staram się nie zawodzić. Na moich barkach spoczęła obecnie komisja Futsalu oraz Piłki Plażowej. Oprócz tego jestem także w komisji finansowej. Nie zwalnia mnie to jednak z obowiązku bycia Prezesem Podkarpackiego Związku Piłki Nożnej. Można by rzec – w Warszawie się bywa, natomiast na Podkarpaciu się żyje i mieszka. Nie zawaham się przyznać, że Podkarpacki Związek jest moją ostoją i o nim po prostu nie mogę zapomnieć.\nPB: Jak połączyć obie funkcje? Zarówno w stolicy jak i na Podkarpaciu trzeba być aktywnym, widocznym i skutecznym.\nKG: Owszem. Nie można jedynie figurować dla zasady. Uzyskałem zgodę kolegów z zarządu na to by przez dwa dni pełnić swoje obowiązki w Warszawie. Soboty i niedziele wbrew pozorom także nie są dla mnie wolne od pracy. Są mecze ligowe w różnych klasach rozgrywkowych które należy kontrolować, jubileusze klubów, spotkania z prezesami i zarządami. Przerwy zimowe poświęcone są na futsal. Wyjazdy do Gliwic, Katowic – to także zakres mojej aktywności.\nPB: Nie tak dawno stał się Pan sprawcą wielkiego przewrotu w Polskim Związku Piłki Nożnej.\nKG: Jeden z dziennikarzy powiedział\n0 mnie że jestem człowiekiem, który skruszył PZPN-owski „beton”. Przyznaje, miło było to usłyszeć jednak teraz trzeba nadal robić swoje. Czasem nawet kosztem domu\n1 rodziny. Kiedy jest taka potrzeba to nie można narzekać. Niektórzy zauważają wkład pracy, wysiłek i wyrzeczenia natomiast inni… narzekają lub „wykrzykują” nie do końca przemyślane slogany. Co ciekawe, najgłośniej czynią to ci którzy nie tak dawno byli w Związku i mieli możliwości zrobienia czegoś pozytywnego. Teraz zwą się opozycją, choć tak na dobrą sprawę po\nprostu zostali od pewnych funkcji i stanowisk odsunięci.\nPB: Na co dzień styka się Pan z nowym obliczem PZPN-u. Jakie zmiany można więc w nim zauważyć w stosunku do lat minionych.\nKG: Różnic jest wiele. Zasadnicza, to osoba samego Prezesa Zbigniewa Bońka. Spotykamy się, rozmawiamy, wymieniamy uwagi. Wszystko czynione jest inteligentnie i w kulturalnej atmosferze. Wiadomo -każdy ma wady i zalety. Ja także nie jestem człowiekiem idealnym. Jednak wracając do tematu zmian.\nZwolniliśmy kluby I ligi z opłat sędziowskich. W 50 proc. z tego obowiązku zwolniliśmy kluby II ligi, wliczając w to obserwatorów. Wiadomo, że wkrótce będzie to całkowite zwolnienie, gdyż ten szczebel rozgrywek zostanie scentralizowany. Zorganizowaliśmy Ligę Centralną Juniorów w której każdy klub otrzymuje pieniądze na wyjazdy. Przykładowo – mistrz Podkarpacia nie gra już jedynie ze Stalą Mielec, Resovią czy Karpatami Krosno. Mecze z Wisłą Kraków czy Koroną Kielce są znakomitym przygotowaniem tych młodych 18, 19 letnich zawodników do gry na wyższym poziomie niż wojewódzki. Aktualnie pozostaną 2 ligi – wschodnia i zachodnia. Zredukowaliśmy opłaty dla klubów I ligi Futsalu. Powstało 13 lig II ligi. Na Podkarpaciu pozyskaliśmy sponsora który ufundował markowy sprzęt piłkarski, równowartość 4,5 tysiąca złotych. Skorzystały na tym, na mocy umowy ze sponsorem, wszystkie czwarto ligowe kluby podkarpackie. Jak łatwo policzyć, do klubów w ciągu dwóch lat trafi sprzęt za blisko 120 tys. złotych. Odciążamy kluby dzięki moim propozycjom zaakceptowanym przez zarząd. Zmienił się także diametralnie poziom sędziowania meczów piłkarskich. Nie tak dawno mieliśmy jeszcze 60 obserwatorów, których dziś już nie ma. Wychodzę z założenia że może ich być 10, byle sumiennie wywiązywali się ze swoich obowiązków. Na spotkaniach z klubami sportowymi słyszę pozytywne opinie dotyczące pracy arbitrów, ale to nie znaczy że nie może być jeszcze lepiej. Nastały czasy gdy nie mają oni już zewnętrznego, sztucznego „nacisku” żeby dany mecz „przekręcać lub ustawiać”. Wiadomo, jeżeli znajdzie się jeszcze jakaś czarna owca – natychmiast zostanie usunięta z grona sędziowskiego.\nPB: Taka forma nadzoru nie wszystkim zapewne przypadła do gustu, wszak obrazki z filmu „Piłkarski poker” (choć to komedia) przewijały się nie raz w futbolowej rzeczywistości…\nKG: Owszem. I dlatego Greń jest dla wielu niewygodny. Będą pisać do prokuratury, na policję. gdzie tylko mogą aby w jakimś stopniu zaszkodzić. Ja, podobnie jak kluby chcę płacić jedynie za rzetelną pracę. Co więcej, nie mam sobie nic do zarzucenia, gdyż nigdy nie uczestniczyłem w jakichś „ciemnych” procederach. Mam świadomość że kiedyś w ramach „przekręcania” spotkań na różnym szczeblu – dowożono kury, jaja, szynki i balerony w zależności od tego w jakich okolicach grała dana „zainteresowana” drużyna. Aktualnie to już historia.\nPB: Czy można więc powiedzieć, że na Podkarpaciu ciężko o przychylność i wsparcie?\nKG: Gdy zdecydowałem się kandydować po raz trzeci na lata 2012 – 2016 zetknąłem się z dwoma epizodami. Bardzo pozytywnym, kiedy na ponad 700 klubów poparło mnie 90% z nich. Najdziwniejsze natomiast jest to, że mój kontrkandydat obecny na sali w dniu głosowania i wyboru delegata utrzymywał że zjazd jest nielegalny choć sam kandydował. Po przegranej zaskarżył jego przebieg. Ja ze swojej strony poprosiłem o tajne głosowanie, co więcej zaproponowałem aby Pan Benedykt Czajkowski osobiście liczył głosy.\nWynik? 126:10. Karty były ostemplowane i każdy za kotarą mógł zagłosować jak chciał.\nPB: O tym, że Kazimierz Greń potrafi zaskakiwać – wiemy. Wydanie krążka wraz z Mieczysławem Golbą pod tytułem „Pozytywni” było czymś wielce nietypowym.\nKG: Kiedyś bawiłem się śpiewaniem. W 2009 drogą luźnego wyboru wyselekcjonowałem utwory w których wokalnie dobrze się czuję. Ponad 3 miesiące pracy w studiu nagrań, rzecz jasna wszystko opłacone z mojej kieszeni. Do projektu namówiłem posła Golbę. Początkowa nazwa brzmiała G7, czyli Greń, Golba i zespół rodzinny Grochowie.\nMoja żona przez kilka miesięcy zastanawiała się gdzie znikam między godzinami 18 a 24. Wszystko wyjaśniło się w swoim czasie.\nDebiut płyty miał miejsce podczas Gali Piłkarskiej ponad 3 lata temu. Nikt się tego nie spodziewał. Konsternacja była jeszcze większa gdy pojawił się zespół i oznajmił zgromadzonym że ich nominalny wokalista jest chory a w jego miejsce wkrótce dołączy do nas (gdyż obecnie jedzie przez Rzeszów) Grzegorz Markowski. Ja, wystylizowany na muzyka rockowego -już przygotowany, potężna trema, 250 osób na sali, wygaszone światła. Co więcej pierwszy utwór jaki miałem zaśpiewać był jedynie z akompaniamentem fortepianu. Margines błędu, czy też fałszowania – zerowy!. Była konsternacja, jednak potem rozległy się brawa. Oczywiście każdy kto chciał otrzymał od nas krążek, natomiast płyta nie trafiła do dystrybucji. Wiem co by się działo gdyby było inaczej – jaka lawina przetoczyła by się po mojej osobie.\nPo roku poszliśmy za ciosem. Z pomocą zespołów RSC oraz Piersi – nagrałem płytę autorską. Także po 3 miesiącach została wydana w Olsztynie. Być może kiedyś przyjdzie pora na kolejną. Ale na to potrzebny będzie czas. Na razie pozostały mi kapitalne wspomnienia.\nPB: Wygląda więc na to, że na każdym kroku musi Pan zachowywać czujność.\nKG: Tego nauczyło mnie już życie. Każde słowo musi być ważone i analizowane. Bez względu na to, czy spotkanie lub konferencja odbywa się o godzinie 12, czy też po całym dniu – o 19!. Zastępy krytyków były, są i będą. Jednak ja cenie sobie (jeśli już) krytykę konstruktywną. Taką która da mi do myślenia i pozwoli zmienić coś na lepsze. Jeśli jednak ktoś stara się tylko i wyłącznie obrazić lub atakować mnie, moją rodzinę dla samej zasady uznaję to za chwyt poniżej pasa.\nWiem że z natury jesteśmy „mistrzami świata” w krytykowaniu, ale czasem ciężko się z tym pogodzić. Pozostaje nadal robić swoje.\nJeden z dziennikarzy powiedział o mnie że jestem człowiekiem, który skruszył PZPN-owski „beton”. Przyznaje, miło było to usłyszeć jednak teraz trzeba nadal robić swoje.\nUdany rewanż futsalistów!\nOpublikowany 16 marca 2014 przez userkamlegit\nW drugim meczu towarzyskim, rozegranym dzisiaj w Bojszowach, reprezentacja Polski w futsalu pokonała Cypr 6:2 (3:0).\nBiało-czerwoni zdominowali swojego rywala w końcówce pierwszej i na początku drugiej połowy. Do przerwy bramki zdobywali Marcin Mikołajewicz, Paweł Budniak i Michał Kubik, a po zmianie stron dwie bramki strzelił Mariusz Milewski i jedną kapitan Artur Popławski (na zdjęciu). Strzegący polskiej bramki Kamil Dworzecki został pokonany tylko dwa razy.\nPolska – Cypr 6:2 (3:0)\nBramki: Mikołajewicz (14.), Budniak (15.), Kubik (16.) – Milewski (21. i 26.), Popławski (22.) – Alexiou (35.), Christodoulou (35.)\nZwiązek podsumował dwulecie\nOpublikowany 15 marca 2014 przez userkamlegit\nW dniu wczorajszym zgodnie z wymogiem Statutu odbyło się Walne Zebranie Sprawozdawcze Podkarpackiego Związku Piłki Nożnej. Przybyło blisko dziewięćdziesiąt procent uprawnionych delegatów.\nSprawozdania z dokonań w latach 2012-2014 złożyli:\nZarządu – Prezes Kazimierz Greń\nKomisji Rewizyjnej- Przewodniczący Marcin Świerad\nSądu Koleżeńskiego – Przewodniczący Ryszard Łuc\nSprawozdania stosowną uchwałą zostały jednogłośnie przyjęte przez Delegatów.\nNadzwyczajne zebranie, to także okazja do podziękowań i wyróżnień.\nPrezes Kazimierz Greń oraz wiceprezesi związku Mieczysław Golba, Marek Hławko, Wiesław Lada, Tadeusz Kulik i Zenon Krówka odznaczyli kilkudziesięciu działaczy honorowymi odznakami Podkarpackiego oraz Polskiego Związku Piłki Nożnej. Tą najcenniejszą Diamentową Honorową Odznaką Podkarpackiego ZPN zostali odznaczeni Stanisław Miłoś, Wiesław Hasiak, Ferdynand Kozub.


Dyspraksja – Integracja Sensoryczna\nFragment rozdziału Podstawy Diagnozy i Terapii Integracji Sensorycznej napisanego przez Zbigniewa Przyrowskiego w książce pod red. prof. Czesława Szmigla Podstawy Diagnostyki i Rehabilitacji Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej. Kraków 2001. AWF.\nNiestety pojęcie dyspraksja ma – w zależności od tego , kto go używa- różne odcienie znaczeniowe. Część, używa słowa dyspraksja /tak jak Miller 1986/ zamiennie z apraksją, inni jak, Ayres /1974b/, stosuje pojecie dyspraksja rozwojowa dla określenia pewnych zaburzeń u dzieci, a apraksja, u dorosłych. Według Ayres apraksja to utrata zdolności, które się posiada, a dyspraksja to dysfunkcja w rozwoju tych zdolności. Ayers używała pojęcia dyspraksja rozwojowa, by podkreślić, że jest to zaburzenie w rozwoju pewnych zdolności, a nie wynik uszkodzenia OUN.\nDyspraksja obecnie jest definiowana jako trudności planowania i wykonywania w prawidłowej sekwencji niewyuczonych, nieuwewnętrznionych zachowań motorycznych / Cermark 1991/. Należy również podkreślić / Ayres 1974b, 1991/, że dyspraksja rozwojowa nie jest zaburzeniem określonych ośrodków mózgu, a raczej zaburzeniem integracji między wieloma centrami OUN. Szczególnie między tymi ośrodkami, które opracowują informacje dotykowe i proprioceptywne niezbędne do planowania motorycznego. Nasz mózg potrzebuje wielu informacji do planowania ruchu, tak by najpierw powstał pomysł – idea zadania, następnie sposób osiągnięcia celu i wreszcie wykonanie zadania. Wszystkie z tych procesów mogą ulec zaburzeniu lub tylko jeden z nich. Cermark pisze, że dzieci z dyspraksją muszą ciągle myśleć jak zaplanować jakiś ruch, co ogranicza ich sprawność i tempo uczenia się nowych zadań oraz precyzyjne ich wykonanie.\nAyres /1974b, 1991/ uważa, że przyczyną dyspraksji rozwojowej są zaburzenia integracyjnych procesów sensorycznych /dotykowych i proprioceptywnych/ w strukturach podkorowych niezbędnych do planowania motorycznego. Planowanie motoryczne jest zależne od percepcji dotykowej i schematu ciała. Prawidłowy schemat ciała to baza prawidłowego i szybkiego planowania ruchu. Natomiast do powstania właściwego schematu ciała niezbędny jest odbiór informacji z receptorów somatosensorycznych – głównie dotykowych, ale również proprioceptywnych.\nDzieci z dyspraksją są niezgrabne ruchowo, potykają się i często są poobijane. Poruszając się, potrącają przedmioty i osoby. Wymagają znacznie więcej pomocy ze strony rodziców i opiekunów niż inne dzieci w ich wieku mimo, że ich rozwój intelektualny jest prawidłowy. Rozwój ruchowy w zakresie tak zwanych „kamieni milowych” może być opóźniony w niewielkim stopniu. Natomiast obserwujemy duże opóźnienia w zakresie samoobsługi, takie jak trudności z nauką zapinania i odpinania guzików, suwaków, wiązania sznurowadeł, ubierania i rozbierania się, posługiwania się sztućcami i innych. Deficyty w planowaniu ruchu będące źródłem dyspraksji dotyczą zarówno motoryki dużej, jak i motoryki małej. Można również obserwować różne zaburzenia artykulacji /Ayers 1991/.\nW przeciwieństwie do dzieci prawidłowo rozwijających się dzieci z dyspraksją mają trudności z opracowaniem spójnego planu działania opartego na informacjach wzrokowych i na somatosensorycznym sprzężeniu zwrotnym, powstającym podczas wykonywania zadania. Jeśli plan działania nie jest prawidłowy za pierwszym razem, tak by zadanie kończyło się sukcesem to dzieci te nie potrafią go tak zmodyfikować, by następnym razem mogły wykonać zadanie poprawnie. Dzieje się tak dlatego, że nie czują, gdzie znajdują się ich części ciała w przestrzeni ani w jakiej relacji są one do siebie i ciała jako całości. Nie potrafią szybko i sprawnie uczyć się czynności samoobsługowych, takich jak np. wiązanie sznurówek, ponieważ nie potrafią zbudować planu takiego działania. Nie są w stanie również przechowywać w pamięci takiego planu, by móc go użyć po modyfikacji do wykonywania podobnych czynności w przyszłości. Jeśli wyuczą się wykonywania jakiejś czynności to nie potrafią tego planu działania modyfikować stosownie do nowych okoliczności. Nie mają więc zdolności do generalizacji zachowań. Mogą, choć z dużymi trudnościami, nauczyć się wiązania sznurówek, ale nie będą potrafiły zawiązać wstążki na włosach itp.\nLane /1991/ uważa, że dzieci dyspraktyczne wymagają pomocy zarówno w opracowaniu planu działania, jak i jego skutecznej realizacji. Jeśli plan podczas działania wymaga nawet drobnych korekt, nie potrafią tego dokonać ze względu na nieefektywne sensoryczne sprzężenie zwrotne.\nSinclair /1992/ pisze, że dzieci z dyspraksją mają problemy w jednej lub wszystkich zdolnościach niezbędnych do wykonania określonych działalności, takich jak sformułowanie pomysłu działania, procesu planowania i wykonania zadania .\nAyres /1974b, 1991/ i Mass /1998/ uważają, że dzieci z dyspraksją mają trudności w uczeniu się szkolnym, ponieważ jest ono dla nich dużo trudniejsze niż dla innych, szczególnie w początkowym okresie nauczania. Trudności te dotyczą przede wszystkim pisania i rysowania, ale również zajęć ruchowych, jakimi są wychowanie fizyczne oraz gry i zabawy zespołowe.\nAyres /1991/ zauważyła również, że dyspraksja często wiąże się z dezorganizacją zachowania. Dotyczy ona wielu aspektów codziennego życia. Dzieci dyspraktyczne nie potrafią utrzymać porządku ani na biurku ani u siebie w pokoju. Mają kłopoty z właściwym ubieraniem się – często obserwujemy u nich wystającą koszulę, skarpetki założone piętą do góry, buty nie zawiązane, kurtkę nie zapiętą itp. Jeśli zajrzymy do teczki, tam również króluje nieporządek. Ayres, tłumacząc to, pisze, że jeśli dziecko nie czuje swego ciała, jeśli jego mózg nie potrafi organizować doznań płynących z ciała, nie będzie też w stanie organizować otoczenia wokół siebie.\nDezorganizacja zachowania przejawia się czasem agresją wobec przedmiotów. Dzieci z dyspraksją, nie potrafiąc kontrolować otaczającej ich rzeczywistości, niszczą czasem te przedmioty, którymi nie potrafią manipulowć lub ich używać. Źle piszę, bo długopis jest niedobry, spadam z roweru – to rower jest głupi, to ściana mnie uderzyła, to huśtawka mnie zrzuciła itp. W ten sposób lub podobnie próbują wytłumaczyć swoje kłopoty. Czasem jednak uderzają, kopią, tłuką przedmioty, które sprawiły im trudności. Inną charakterystyczną cechą jest to, że nawet drobne zdarzenie, takie jak rozlanie herbaty, może wywołać niewspółmierną do sytuacji reakcję. Ayers /1991/ pisze, że zawsze jest ktoś inny odpowiedzialny za pomyłki i niepowodzenia dzieci z dyspraksją. Dzieci te często są labilne emocjonalnie; w jednej chwili są szczęśliwe w następnej już płaczą. Czasem próbują zachowywać się jak malutkie dzieci wykorzystując podobne techniki do rozwiązywania problemów /Ayres 1991/.\nDiagnoza dyspraksji wymaga oceny funkcji dotykowych i przedsionkowo-proprioceptywnych. Wiele informacji uzyskujemy podczas obserwacji spontanicznej zabawy dziecka i wywiadu z rodzicami. W klinicznej obserwacji dzieci te mają duże trudności z przyjęciem i utrzymaniem przez określony czas pozycji zgięciowej na plecach oraz próby dotykania poszczególnymi palcami do kciuka. Natomiast najwięcej informacji uzyskamy podczas badania testami standaryzowanymi dotyczącymi funkcji dotykowych, praksji posturalnych, praksji oralnych i obustronnej koordynacji ruchowej.


7 produktów Pokaż produkty\n6 produktów Pokaż produkty\nDla BioTechUSA najważniejsza jest jakość. Oczekujemy najwyższej jakości od nas samych, a także od naszych dostawców. Nasi dostawcy są wykwalifikowani, a my kontrolujemy ich działalność w celu zapewnienia, że pod względem jakości i bezpieczeństwa żywności, w procesie tworzenia produktu, jak również w procesie jego produkcji, wykorzystywane są jedynie nienagannej jakości surowce oraz opakowania.\n10 produktów Pokaż produkty\nBody-Solid Europe jest filią Body-Solid USA, eksperta w produkcji i imporcie sprzętu fitness. Ciało i budżet mają kluczowe znaczenie dla Body-Solid, ponieważ Body-Solid nie tylko oferuje szeroką gamę sprzętu fitness do użytku domowego, ale także koncentruje się na rynku komercyjnym, takim jak szkoły sportowe i firmy.\n84 produktów Pokaż produkty\n1 produkt Pokaż produkty\n68 produktów Pokaż produkty\nDK City Corporation, założona w 1987 roku, zajmowała się produkcja produktów, których zadaniem było spełnienie wszystkich potrzeb ludzi prowadzących zdrowy i szczęśliwy tryb życia.\n24 produktów Pokaż produkty\nOdżywki Dymatize Nutrition\nDymatize Nutrition to amerykańska firma od 20 lat zajmująca się produkcją suplementów diety dla sportowców. Logo Dymatize jest doskonale rozpoznawalne na całym świecie i od lat kojarzone z wysoką jakością w przystępnej cenie.\nSzereg badań i testów nad czystością użytych surowców powoduje, że produkty Dymatize spełniają najwyższe standardy jakości. Producent szczyci się tym, że w przeciwieńśtwie do innych, posiada własne laboratorium smaku, gdzie tworzy swoje unikalne kompozycje, podczas gdy inne firmy korzystają z gotowych dostępnych na rynku.\nSuplementy Dymatize Nutrition\nFirma Dymatize jako jedna z nielicznych posiada własne plantacje surowców do wyrobu odżywek, by kontrolować proces produkcji już od samego początku.\nNajlepiej rozpoznawalnymi odżywkami Dymatize są Elite Fusion 7 - doskonała odżywka białkowa łącząca w sobie 7 frakcji białek oraz legendarna przedtreningówka X-Pand.\nExtensor jest marką, obejmującą produkty przeznaczone dla sportowców zarówno wyczynowych jak tych, którzy uprawiają sport rekreacyjnie.\nFight Pro - Sprzęt dedykowany dla osób dopiero rozpoczynających swoją przygodę ze sportami walki. Produkty wykonane ze sztucznych materiałów ale z zachowaniem jak najwyższej jakości i przede wszystkim bezpieczeństwa i wygody osoby trenującej\n30 produktów Pokaż produkty\nOdżywki i Suplementy Inkospor\n5 produktów Pokaż produkty\nFIRMA IRONMAXX POWSTAŁA W 2004 NA TERENIE NIEMIEC I SPECJALIZUJE SIĘ W PRODUKCJI\nSUPLEMENTÓW DIETY DLA SPORTOWCÓW, ZARÓWNO ZAWODOWYCH, JAK I AMATORÓW. OBECNIE\nIRONMAXX POSIADA SIEĆ DYSTRYBUCJI W CAŁEJ EUROPIE, ALE NASZE PRODUKTY MOŻNA ZNALEŹĆ JUŻ\n162 produktów Pokaż produkty\nLAB ONE – polski producent suplementów diety\nSklep LAB ONE to miejsce stworzone dla aktywnych osób, które chcą dbać o zdrowie oraz sylwetkę. Jako polski producent wysokiej klasy suplementów diety, kosmetyków pielęgnacyjnych, a także probiotyków oferujemy najlepsze i najskuteczniejsze produkty. Korzystamy z nowoczesnych rozwiązań oraz innowacyjnych technologii, które gwarantują ich najwyższą jakość – zapraszamy do wygodnych zakupów online.\n8 produktów Pokaż produkty\nFirma Sport Masters istnieje już od 1991 roku i już od samego początku jej działania była związana ze sportami walki. Ogromne doświadczenie założyciela, pozwoliły stworzyć produkty najwyższej jakości. Firma Sport Masters posiada w swojej bogatej ofercie sprzęt dla osób trenujących zawodowo jak i dla amatorów. Cechuje ją bardzo dobry stosunek jakości do ceny produtku.\nWszystkie produkty przeszły niezliczoną ilość testów przy pomocy profesjonalnych zawodników sportów walki.\n14 produktów Pokaż produkty\nMatrix Fitness to jedna z najbardziej rozpoznawalnych firm w całej branży fitness. Ceniona przez członków klubów jak i właścicieli oraz trenerów. Najnowsze technologie, najwyższa jakość wykonania oraz nowoczesny design sprawiają, że sprzęt idealnie nadaje się zarówno do użytku komercyjnego jak i domowego.\n18 produktów Pokaż produkty\nOd 1968 roku NOW jest liderem w branży produktów naturalnych. Nawet gdy zdrowa żywność i naturalne suplementy nie były głównym nurtem, nigdy nie zrezygnowaliśmy z naszej misji - dostarczania wartości w produktach i usługach, które umożliwiają ludziom prowadzenie zdrowszego życia.\n25 produktów Pokaż produkty\nMarka Olymp powstała w 1972 roku i wniosła ogromny wkład w rozwój sprzętu dla sportowców.\nOd ponad 40 lat firma produkuje najwyższej jakości sprzęt fitness głównie do użytku komercyjnego, ale także do celów indywidualnych i rehabilitacyjnych. Dzięki bogatemu doświadczeniu i ogromnemu know-how nasze produkty są dopracowane w każdym calu i są rozpoznawane przez klientów w Polsce i Europie.\nZastosowanie najlepszych materiałów gwarantuje trwałość i niezawodność. Nasze maszyny są nowoczesne i ergonomiczne, co zapewniają wysoko wykwalifikowani inżynierowie, profesjonalny dział badań i rozwoju oraz osiągnięty mistrzowski poziom w produkcji.\nWszystkie te cechy działają razem, aby osiągnąć jasno określony cel – budowanie siły i kształtowanie ciała.\n38 produktów Pokaż produkty\n3 produktów Pokaż produkty\n12 produktów Pokaż produkty\n15 produktów Pokaż produkty\n13 produktów Pokaż produkty\nStairMaster - Minęły dekady odkąd wprowadziliśmy urządzenia do pionierskiego, najtrudniejszego treningu na siłowni. Nasze maszyny wciąż są tymi, na których trenujący decydują się na przekraczenie granic swojej wytrzymałości. Dzisiaj dodajemy nowe produkty do portfolio StairMaster, które sprawiają, że serca biją mocniej, płuca płoną, motywując klientów do powracania do treningów, które pokochają do bólu.\n• Marka #1 w kategorii cardio\n• Znana z treningów o wysokiej intensywności\n• Znana z niezawodnych produktów• Dostarcza szybkich rezultatów\n• Renomowana, godna zaufania firma\n44 produktów Pokaż produkty\n16 produktów Pokaż produkty\nTiguar to niestereotypowa marka, stworzona, by w swoich produktach połączyć inżynieryjny koncept i spryt wraz z funkcjonalnością i przyciągającym designem. Produkty tiguar są idealną opcją dla tych, którzy chcieliby wyposażyć swój klub w sprzęt idący z duchem czasu i spełniający rosnące oczekiwania ćwiczących; to opcja dla klientów, którzy jednocześnie oczekują bardzo wysokiej funkcjonalności i racjonalnej ceny.\nTREC NUTRITION przykłada szczególną wagę do najwyższej jakości oferowanych suplementów. W chwili obecnej w firmie funkcjonuje Zintegrowany System Zarządzania spełniający wymagania norm ISO 9001 i ISO 22000\nSuplementy Universal Nutrition skierowane są głównie do osób trenujących sporty siłowe i sylwetkowe.\nProfesjonalny, najwyższej jakości komercyjny sprzęt fitness.\n0 produkt Pokaż produkty


Elektroniczna inwentaryzacja : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Polecamy Elektroniczna inwentaryzacja\nJeszcze do niedawna inwentaryzacja była żmudnym i mało przyjemnym procesem. Musieliśmy przeprowadzać ją ręcznie, mozolnie sprawdzając każdą pozycję na liście ze stanem faktycznym. Nie rzadko wiązało się to z koniecznością wchodzenia na drabinki, czy wciskania się na czworaka pod biurka by odczytać często mało czytelne numery inwentarzowe z mebli czy sprzętu elektronicznego. Zdarzało się, ze podczas czyszczenia lub eksploatacji sprzętu numery ulegał zatarciu i trzeba było szukać, sprawdzać, porównywać i niczym detektyw z kart powieści, odkrywać ukryte wskazówki. Po odcyfrowaniu i spisaniu wszystkich numerów nadchodził czas liczenia, sprawdzania i porównywania z nadzieją, że nikomu poprzednim razem nie przytrafił się "czeski błąd". Inwentaryzacja była czynnością bardzo pracochłonną często wymagającą zamknięcia placówki, a przez to przynoszącą straty.\nDziś, technologie automatycznej identyfikacji (Auto ID) pozwalają nam znacznie przyspieszyć i ułatwić ten proces, eliminując przy tym ryzyko popełnienia błędów. Oto trzy kroki do prostej, szybkiej i przyjemnej inwentaryzacji środków trwałych.\nKrok 1: Znakowanie.\nPierwsza część procesu to znakowanie środków trwałych oraz sprzętu podlegającego inwentaryzacji w danej jednostce. W tym celu wykorzystuje się drukarkę etykiet, np. Bixolon SLP-TX400 oraz etykiety foliowe, na których nadrukowany zostaje indywidualny kod kreskowy ( czy możemy tutaj dać link do wcześniejszego artykułu o kodach kreskowych?). Znakowanie umożliwia stworzenie bazy aktywów w danej lokalizacji i eliminuje do minimum ryzyko zaginięcia rzeczy podczas przesunięć pomiędzy stanowiskami pracy czy oddziałami. Dlaczego etykiety foliowe? Są mocne, odporne na ścieranie, na działanie wody, rozpuszczalników i środków chemicznych. Do znakowania środków trwałych wykorzystuje się najczęściej etykiety foliowe: poliestrowe, poliestrowe typu VOID oraz winyl kruchy. Poliester typu VOID i winyl kruchy stanowią również zabezpieczenie przed zerwaniem, tzn. etykieta typu VOID po zerwaniu pozostawia ślad w postaci napisu VOID (ciężki do usunięcia); winyl kruchy jak sama nazwa wskazuje kruszy się podczas próby zerwania (nie możliwe jest zerwanie etykiety w całości). Do znakowania możemy również użyć etykiet ze znacznikami RFID. Automatyczne znakowanie środków trwałych pozwala na szybkie i bezbłędne przeprowadzenie inwentaryzacji przy wykorzystaniu terminali danych.\nKiedy już cały sprzęt w firmie jest oklejony etykietami lub tagami RFID nadchodzi czas na ich odczytanie. Do tego celu służą inwentaryzatory zwane również kolektorami lub terminalami danych. Niewielkie urządzenia takie jak na przykład TC55 firmy Motorola niewiele różnią się wyglądem od popularnych smartfonów. Ich możliwości sięgają jednak o wiele dalej.\nDostawcy sprzętu Auto ID prześcigają się w dostarczaniu coraz bardziej zaawansowanych narzędzi pracy.\nNiezależnie od marki i modelu kolektory wyposażone są w czytniki kodów kreskowych 1D lub 2 D oraz jeden lub kilka systemów komunikacji bezprzewodowej (GPRS, WIFI, Bluetooth). Dodatkowo mogą posiadać cały szereg funkcji ułatwiających inwentaryzację: głosowe potwierdzenie odczytu czy też możliwość zbierania danych w urządzeniu bez podłączenia do sieci bezprzewodowej. W zależności od producenta i przeznaczenia terminale bywają również wyposażone w takie funkcje dodatkowe jak czytnik RFID czy odporna na uderzenia, wodę, wstrząsy i pył obudowa.\nWśród szerokiej gamy dostępnych na rynku urządzeń, na pewno uda się znaleźć coś pasującego idealnie do aktualnych lub planowanych potrzeb firmy.\nJak przebiega inwentaryzacja przy pomocy kolektora danych? Bardzo prosto. Pracownik z odległości kilkunastu centymetrów ( lub w przypadku niektórych kolektorów czy użycia znaczników RFID - nawet kilku metrów) odczytuje za pomocą urządzenia, kody kreskowe z poszczególnych przedmiotów. Dane są zbierane w pamięci urządzenia a następnie przesyłane do systemu ( na bieżąco, podczas skanowania, lub po jego zakończeniu i podłączeniu urządzenia do komputera). W przypadku znaczników RFID istnieje możliwość stałego monitorowania sprzętu przy pomocy anteny, która automatycznie wykrywa znaczniki będące w jej zasięgu, nawet jeśli znajdują się w szafie, pod biurkiem czy w pokoju obok.\nKrok 3- Porównanie.\nOstatnim etapem, jest porównanie danych zebranych z będącymi w systemie. W zależności od wykorzystywanego oprogramowania, po jednym lub kilku kliknięciach mamy gotowe wyniki. Niezależnie od tego, czy korzystamy z kodowania informacji w samym kodzie kreskowym czy też prowadzi on tylko do konkretnej pozycji w bazie danych, automatycznie otrzymujemy informację, czy wszystko się zgadza, czy może czegoś brakuje.\nMożliwości jakie dają nam nowoczesne technologie są niemal nieograniczone. Korzystając z kodów 2D możemy na przykład razem z numerem zakodować również datę zakupu, producenta czy dane kontaktowe serwisu, dzięki czemu, niezależnie od tego gdzie sprzęt się znajdzie i kto go będzie używał, dane będą w razie konieczności łatwo dostępne.\nZ nowoczesnymi urządzeniami Auto ID, inwentaryzacja staje się łatwa, szybka, przyjemna i pozbawiona błędów.\nDystrybutorem urządzeń Auto ID do inwentaryzacji jest firma Koncept-L S.A.


krauka 31.03.2021 11:53\nfot. ppixabay.com/zdjęcie ilustracyjne\n- Wyniki pozwalają nam stwierdzić, że szczepionka jest bezpieczna i wysoce immunogenna - zapewnił Sawienkow. Dodał, że zaszczepione preparatem zwierzęta w 100 proc. przypadków wytworzyły przeciwciała przeciwko koronawirusowi.\nRosja. Pierwsza szczepionka przeciw COVID-19 dla zwierząt\nW środę Federalna Służba Nadzoru Weterynaryjnego i Fitosanitarnego (Rossielchoznadzor) poinformowała o zarejestrowaniu pierwszej szczepionki na świecie przeciw koronawirusowi dla zwierząt. Preparat nazywa się CarniVacCov i jest przeznaczony dla zwierząt futerkowych, psów oraz kotów.\nCarniVacCov został stworzony przez podlegający federacji Centralny Ośrodek Ochrony Zdrowia Zwierząt. Już w listopadzie ubiegłego roku ośrodek poinformował, że rozszerzy badania kliniczne szczepionki przeciw COVID-19 również na norki. Wcześniej preparat testowano na psach i kotach.\nMasowa produkcja szczepionek może ruszyć już w kwietniu\nAgencja Reutera informuje, że według obecnych danych odporność u zwierząt utrzymuje się przez pół roku od podania preparatu, jednak badania na ten temat nadal trwają. Wiceszef Rosyjskiej Federalnej Służby Nadzoru Weterynaryjnego i Fitosanitarneg podkreśla, że "jest to pierwszy i jedyny obecnie na świecie preparat profilaktyczny przeciwko COVID-19 dla zwierząt". Ma być produkowany na masową skalę już od kwietnia 2021 roku. Jak dotąd w Rosji odnotowano dwa zakażenia koronawirusem u zwierząt.\n"Jako ludzkość musimy być przygotowani na każdą ewentualność"\nW styczniu 2021 roku na łamach pisma "Virulence" naukowcy z USA i Wielkiej Brytanii stwierdzili, że w przyszłości może być konieczne szczepienie zwierząt domowych przeciwko koronawirusowi, aby powstrzymać jego rozprzestrzenianie się. Jeden z autorów Cock van Oosterhout, profesor genetyki ewolucyjnej na UEA (University of East Anglia) napisał, że psy i koty mogą zakazić się koronawirusem, jednak jak dotąd nie pojawiły się przypadki przenoszenia go na ludzi.\n"Sensowne jest opracowanie szczepionek dla zwierząt domowych po prostu jako środka ostrożności, aby zmniejszyć to ryzyko. Jako ludzkość musimy być przygotowani na każdą ewentualność, jeśli chodzi o koronawirusy. Myślę, że najlepszym sposobem, by to zrobić, jest faktyczne rozważenie rozwoju szczepionek również dla zwierząt" - przekazał profesor.


Joie Every Stage fotelik samochodowy 0-36 kg Deep Sea\nJoie Every Stage - fotelik samochodowy 0-36 kg | Deep Sea /\nJoie Every Stage - fotelik samochodowy 0-36 kg | Deep Sea\nNumer oferty: #203\nKod EAN: 5056080607580\nFotelik Every Stage brytyjskiej marki JOIE to połączenie komfortu oraz wysokiej jakości bezpieczeństwa. Przeznaczony jest dla dzieci od 0 do 18kg tyłem do kierunku jazdy oraz 9-36kg przodem do kierunku jazdy. Dzięki możliwości regulacji fotelik dostosowuje się do rosnącego dziecka.\nEvery Stage posiada 10 - stopniowa regulacja wysokości zagłówka wspierane przez system Grow Together™ dzięki którym za pomocą jednej ręki możemy dostosować go do rosnącego dziecka wraz z pasami bezpieczeństwa. Dodatkowo system AutoAdjust™ pozwala na rozszerzenie się boków wraz z zagłówkiem.\nZaawansowana ochrona boczna gwarantuje dziecku bezpieczną podróż. Panele boczne wyposażone w autorski system Guard Surround Safety™ stworzony przez Joie absorbują energię i przekazują energię uderzenia na skorupę fotelika chroniąc tułów oraz główkę dziecka podczas zderzenia bocznego.\nDodatkowe wyposażenie jakim są kieszonki po obu stronach umożliwiają schowanie skarbów dziecka.\nWewnętrzne pasy bezpieczeństwa zapewniają dziecku bezpieczeństwo. Miękkie nakładki na pasy zapewniają komfort oraz zapobiegają powstawaniu otarciom. Po osiągnięciu odpowiedniejszej wagi (16-36kg) pasy możemy schować w specjalne schowki a dziecko zapinamy pasami samochodowymi.\nFotelik montujemy za pomocą pasów samochodowych przeciągając je w wyznaczonych do tego specjalnie oznaczonych miejscach. Po osiągnięciu przez dziecko odpowiedniej wagi/wzrostu demontujemy pasy wewnętrzne a dziecko zapinamy pasami 3 - punktowymi.\nRegulacja pochylenia fotelika zapewnia komfort podczas podróżowania dla dziecka. 6 - pozycji (2 tyłem i 4 przodem) po odpowiednim ustawieniu fotelika niwelują efekt opadającej główki. Zmiana kąta pochylenia fotelika przodem do kierunku jazdy możliwa jest wyłącznie przed jego zamontowaniem.


Plac Centralny już w trakcie szkiców - Architektura\n60 tygodni mają architekci na przygotowanie dokumentacji projektowej placu Centralnego w Warszawie. Miasto podpisało umowę z pracownią A-A Collective.\n- Nie chcemy tworzyć kolejnej kamiennej pustyni. Uważamy, że koncerty, manifestacje, targi, gry miejskie, spektakle mogą być organizowane w przestrzeni, która łączy w sobie elementy parku i placu. Latem plac będzie działał jako rozległy obszar zabawy i wypoczynku. W zimie zaś jako park, którego widoki będą łagodziły mroźny krajobraz stolicy”. Zapewni to dobór roślin, które nie tracą liści na zimę i są zielone przez cały rok - tak tłumaczyli główną ideę swojego projektu architekci z A-A Collective.\nWarszawa RSS plac Centralny RSS A-A Collective RSS


Oczami dziecka: wybaczanie - Indigo Studio\nOczami dziecka: wybaczanie\nPosted on Lipiec 4, 2016Lipiec 11, 2017 by Gratiana in Osobiste\tOczami dziecka: wybaczanie\nDorośli ludzie często nie zdają sobie sprawy, że wiele sytuacji jakich doświadczyli w dzieciństwie, w tak ogromnym stopniu wpłynęło na ich dorosłe życie.\nCzęsto urazy i przeżycia we wczesnym okresie życia zostają przez podświadomość zepchnięte głęboko. Trudno jest zauważyć, że to co się dzieje, poglądy jakie się reprezentuję, postawę jaką się przybiera, swoją genezę mają w dzieciństwie.\nDzieci moi mili, mają takie same problemy, stres jak my dorośli. Jednak mało kto o tym myśli, ponieważ często dorosłym wydaje się, że przecież skoro dziecko ma wszystko, czego mu potrzeba, to dlaczego ma mieć jakieś kłopoty, czy okropne przeżycia.\nKłopoty dzieci, dorośli często bagatelizują, trywializują lub po prostu uważają je za śmieszne i nie przywiązują do nich wagi. Ale uwierzcie mi, że te problemy mają taką samą rangę, jak u dorosłych, jedyne co je odróżnia to fakt, że są „dostosowane” niejako do poziomu rozwoju emocjonalnego.\nI uwierzcie mi, że waga przeżycia jest taka sama. Śmierć bliskiej osoby, dla osoby dorosłej, jest tak samo traumatycznym przeżyciem jak dla dziecka śmierć jego zwierzątka.\nOczywiście zależy to od wrażliwości i dorosłych i dzieci, ponieważ i dorośli i dzieci w równym stopniu posiadają zdecydowanie rożny stopień wrażliwości, często jej po prostu brak.\nAle wróćmy do wybaczania.\nDawno temu, za górami za lasami …\nTe wydarzenia trwale zapisały się w mojej pamięci, miałam wtedy 6 może 7 lat. Pamiętam to jakby to było dziś.\nOtworzyłam oczy i poczułam cudowny zapach choinki, tak – wczoraj przecież była Wigilia. Choinka skrzyła się w promieniach porannego słońca tysiącem iskierek.\nDuża choinka zawsze stała w salonie, w którym spotykała się cała rodzina, ale zawsze mniejsza była ustawiana w moim pokoju.\nObok mnie leżał mój przyjaciel, którym był pies rasy Bernardyn i Myszka Miki, którą dostałam wczoraj pod choinkę od siostry mojej mamy. Myszka była szczególna, bo przyjechała do mnie z Disneyland, wraz z moją ukochaną ciocią, która mieszkała w Stanach Zjednoczonych od ośmiu lat.\n• Ciocia mnie uwielbiała i rozpieszczała do granic możliwości. Sama nie miała dzieci, więc na mnie przelała swoją miłość. Później się dowiedziałam, że chciała mnie ze sobą zabrać, jednak Tata nie pozwolił. Wstałam z łóżka. Oj tak – obok stał mój cudowny domek dla lalek, który Dziadek tworzył nocami w swojej pracowni w tajemnicy. Były także mebelki i inne wyposażenie potrzebnie do tego, by lalkom żyło się wygodnie.\nZ kuchni dochodziły odgłosy krzątaniny. Dziś miała się odbyć wyborna kolacja świąteczna. Na pewno między innymi dlatego, że wyjątkowo na te święta przyjechała ciocia, wiec gości miało być sporo.\nUbrałam się i postanowiłam pomagać w przygotowaniach, jednak nikt nie chciał mojej pomocy ! Do dziś nie wiem dlaczego ? No ale zostawmy to.\nTak minął cały dzień. Zaczęli przybywać goście. Moje ciocie, wujkowie … Kilka dni wcześniej przyjechała nawet moja Mama, która z zapałem uczestniczyła w przygotowaniach. Gdybym wtedy wiedziała, do czego ten zapał doprowadził nie spuszczałabym jej z oka.\nKolacja gotowa ! – usłyszałam wołanie i pobiegłam do salonu\nNa dworze było już ciemno. Choinka migotała światełkami, goście siedzieli przy stole i było pięknie, miło i wesoło.\nAż nagle słowa mojej Cioci !\nsłowa, które wywołały burzę zdarzeń i które pamiętam do dziś. Słowa, które jak sztylet utkwiły w moim sercu.\nPyszny pasztet ! Czy to z waszych królików ???\nTo był moment, w którym mój świat się zawalił !\nZerwałam się od stołu i wybiegłam z domu. Na dworze był mróz i mocno padał śnieg.\nPrzedarłam się przez ogród do pasieki, gdzie mieszkały moje kochane króliczki. W ślad za mną podążał mój przyjaciel Pies.\nNie było Leonarda !!! Mojego przyjaciela – białego Leonarda.\nZaczęłam się rozglądać i badać wzrokiem miejsce zbrodni w poszukiwaniu śladów.\nCiała nie było !!!\nW jednej sekundzie dotarło do mnie, że zmielone w okrutny sposób ciało mojego przyjaciela spoczywa na świątecznym stole pomiędzy bigosem, a kaczką, która też spoczęła na stole !!!\nPo chwili dotarło do mnie, że w pasiece są już prawie wszyscy.\nZabiliście mojego przyjaciela !!! – jedynie to dałam radę z siebie wykrztusić.\nGdy spojrzałam na Mamę, nie mam pojęcia dlaczego objawiła mi się jako monstrualny potwór z siekierą w ręku. W moim sercu rosła nienawiść.\nTak, to był pierwszy cios, który tak dokładnie pamiętam.\nPrzyjechało pogotowie i zabrało mnie do szpitala. Wylądowałam tam z 40-sto stopniową gorączką i z objawami spazmów histerycznych.\nNikt po prostu nie zdawał sobie sprawy z wagi czynu. Myślę, że to wydarzenie zapisało się na stałe w mojej podświadomości, wiele lat nie zdawałam sobie sprawy, jak bardzo. I myślę, że to jeden z powodów tego, że jestem Veganką.\nKocham moją Mamę, bez względu na to w jakim wymiarze obecnie przebywa. I jestem pewna, że jest mi wdzięczna za pomoc, a ja jestem jej wdzięczna za życie. Wiem, że jej postępowanie było niczym innym jak wołaniem o pomoc.\nDziadek i Tata podjęli męską decyzję – Nigdy więcej zabijania w naszym domu !\nDziadek dokupił króliczków rasy Angora, które wyczesywałam starannie dostarczając Babci surowca na czapki i sweterki dla mnie.\nPodzielUdostępnijKliknij, aby udostępnić na Facebooku(Otwiera się w nowym oknie)Udostępnij na Twitterze(Otwiera się w nowym oknie)Kliknij, aby udostępnić na Google+(Otwiera się w nowym oknie)Udostępniej na Pinterest(Otwiera się w nowym oknie)\tTagged Marzenia, opwiadania, Pragnienia, Zmysły\tPublished by Gratiana\nPrevious Post Aby Twój dom stał się ŚwiątyniąNext Post Opowiem historię, która wydarzyła się naprawdę.\n2 thoughts on “Oczami dziecka: wybaczanie”\tAleksandra napisał(a):\tKwiecień 4, 2017 o 10:29 pm\tGdy miałam 4 latka dostałam psa. To był mały, słodki kundelek. Bawiliśmy się, razem spędzaliśmy każdą chwilę. Było bardzo wesoło. Dwa razy stanął w mojej obronie ! Bronił mnie przed starszymi dziećmi. Sielanka trwała trzy lata. Kiedy zachorowałam, musiałam iść do szpitala. Spędziłam tam miesiąc. Po powrocie do domu, okazało się, że mojego przyjaciela nie ma! Nigdy nie poznałam prawdy. Czy uciekł, czy zabłąkał się, ale strata przyjaciela była potężnym szokiem. Bardzo lubię zwierzęta. Widzę, że wiele zwierzaków lgnie do mnie. Ale , chyba mogę to tak określić, jest we mnie strach. Wiem, że decydując się na posiadanie zwierzątka, biorę odpowiedzialność za nie. Boję się, że gdyby coś mi się stało, to ta mała istotka będzie narażona na pastwę losu. I to spowodowało, że kilka razy znajdując maleńkie kotki, psy- nie umiałam ich przygarnąć. Szukałam zawsze pomocy wśród „silniejszych” ludzi.\nBardzo , bardzo zgadzam się, że przeżycia w okresie dzieciństwa , mają kolosalne przełożenie na postawę i poglądy w życiu dorosłym.\nBardzo dokładnie rozumiem, że przyjaciel „przeistoczony” w pasztet, to trauma. Na całe życie….\nOdpowiedz\tGratiana napisał(a):\tKwiecień 4, 2017 o 10:50 pm\tAleksandro, jest dokładnie tak, jak napisałaś.\nTeż kiedyś miałam lęki z różnych powodów, mam czasami także do dziś. Jednak teraz wiem, że pozbycie się lęku o cokolwiek, to najlepsze co można dla siebie zrobić. Lęk przyciąga to czego się boimy i tworzy się koło zamknięte.\nOczywiście, że trauma na całe życie, bo chociaż minęło tyle lat, pamiętam wszystko jak dziś.


Misja Crew-2 wyrusza na Międzynarodową Stację Kosmiczną – AstroNET\nW ramach prowadzonego od 2009 roku projektu Commercial Crew Program, którego bezpośrednim celem jest umożliwienie wymiany załóg między Międzynarodową Stacją Kosmiczną a Ziemią, NASA we współpracy z SpaceX przygotowuje się do wysłania czteroosobowej załogowej misji Crew-2 na ISS. Wylot zaplanowany jest na czwartek 22 kwietnia o godzinie 6:11 czasu wschodnioamerykańskiego letniego, czyli o godzinie 12:11 czasu środkowoeuropejskiego letniego, z terenu Centrum Kosmiczne Johna F. Kennedy’ego położonego na przylądku Canaveral w stanie Floryda. Update: start przełożono na piątek 23 kwietnia o 11:49 czasu środkowoeuropejskiego letniego. Astronauci polecą na pokładzie kapsuły o nazwie Endeavour, która należy to rodziny załogowych statków kosmicznych Crew Dragon opracowanych przez SpaceX. Kapsuła ta wyniesiona zostanie na orbitę przez rakietę nośną Falcon 9. Kapsuła Endeavour wykorzystana została pierwszy raz w maju ubiegłego roku, kiedy to odbył się nią lot testowy Demo-2 dwóch astronautów Roberta Behnkena oraz Douga Hurley’a na ISS i z powrotem.\nRakieta SpaceX Falcon 9 z kapsułą Crew Dragon na placu startowym 39A.\nCzteroosobowa załoga ma spędzić na ISS kilka miesięcy, w których trakcie wykonywać będą zarówno badania naukowe w pozaziemskim laboratorium jak i prace konserwacyjne na stacji kosmicznej, a ich powrót przewidywany jest na jesień 2021 roku. Członkowie zespołu, którzy wybrani zostali w lipcu 2020 roku to:\nShane Kimbrough – dowódca statku kosmicznego Endeavour oraz misji Crew-2. Do jego zadań należy nadzorowanie przebiegu wszystkich faz lotu, od startu aż po powrotne wejście w atmosferę. Na pokładzie ISS pełnił będzie również funkcję inżyniera lotu, który asystuje dowódcy stacji. Shane Kimbrough astronautą Narodowej Agencji Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej został w 2004 roku i pierwszy lot odbył cztery lata później na pokładzie promu kosmicznego misji STS-126 na ISS, a w 2016 roku jako członek długiej misji Expedition 49/50 poleciła na ISS rosyjskim statkiem Soyuz. Łącznie spędził w przestrzeni kosmicznej 189 dni, w których trakcie wykonał 6 spacerów kosmicznych. Studia licencjackie ukończył na Akademii Wojskowej Stanów Zjednoczonych w West Point w Nowym Jorku na kierunku inżynieria lotnicza, natomiast tytuł magisterski z badań operacyjnych zdobył w Instytucie Technicznym Georgii w Atlancie. Kimbrough jest także emerytowanym pułkownikiem armii Stanów Zjednoczonych.\nMegan McArthur – pilot statku Endeavour oraz zastępca dowódcy misji. Jest ona odpowiedzialna za wszystkie człony statku kosmicznego oraz ich prawidłowe działanie. Misja Crew-2 jest pierwszym lotem McArthur na Międzynarodową Stację Kosmiczną, której załogi stanie się długotrwałym członkiem. Na astronautę NASA wybrana została w 2000 roku i w 2009 roku uczestniczyła w ostatnim locie naprawczym Teleskopu Hubble’a STS-125 w roli specjalisty misji. W trakcie tej misji sterowała ramieniem mechanicznym promu kosmicznego, które służyło do przytrzymywania teleskopu oraz przemieszczania astronautów wykonujących naprawy. Megan McArthur pierwsze studia ukończyła na Uniwersytecie Kalifornijskim w Los Angeles na kierunku inżynieria lotnicza, natomiast studia doktorskie z zakresu oceanografii odbyła na Uniwersytecie Kalifornijskim w San Diego.\nAkihiko Hoshide – specjalista misji Crew-2. Zadanie jego polegać będzie na współpracy z dowódcą oraz pilotem w celu monitorowania statku kosmicznego w trakcie dwóch kluczowych faz lotu, czyli startu oraz wejścia w atmosferę. Tak jak Shane Kimbrough, Hoshide będzie pełnił także funkcję inżyniera lotu misji Expedition 65 na Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Swoją przygodę z eksploracją kosmosu rozpoczął w 1992 roku, kiedy to dołączył do japońskiej organizacji, która obecnie funkcjonuje pod nazwą Japońska Agencja Eksploracji Aerokosmicznej (JAXA) i kilka lat później, w 1999 roku, wybrany został na kandydata na astronautę. Hoshide w swojej dotychczasowej karierze odbył dwa loty kosmiczne, z których pierwszym była misja STS-124 na ISS w 2008 roku w celu dostarczenia Japońskiego Modułu Eksperymentalnego Kibo na pokład stacji. Drugi jego lot miał miejsce w 2012 roku, gdy w ramach misji Expedition 32/33 spędził 124 dni na pokładzie ISS.\nThomas Pesquet – specjalista misji Crew-2. Podobnie jak Hoshide, wspólnie z pilotem oraz dowódcą odpowiedzialny będzie za monitorowanie statku kosmicznego w trakcie startu, oraz wejścia w atmosferę podczas powrotu na Ziemię. Po dotarciu na Międzynarodową Stację Kosmiczną stanie się on długotrwałym członkiem jej załogi. Jako astronauta wybrany został przez ESA w 2009 roku i pracował początkowo jako specjalista Eurocom Europejskiej Agencji Kosmicznej, komunikując się z centrum kontroli misji z astronautami. W przestrzeni kosmicznej spędził 196 dni w ramach misji Expedition 50 i 51 na ISS, gdzie wyniesiony został na pokładzie rosyjskiego statku Soyuz. W trakcie tej misji odbył dwa spacery kosmiczne w celu wymiany baterii w elemencie systemu zasilania stacji, naprawy usterki w systemie chłodzenia oraz przeglądu ramienia mechanicznego.\nOd lewej strony: Akihiko Hoshide, Shane Kimbrough, Megan McArthur i Thomas Pesquet.\nPlanowany przebieg misji Crew-2\nMisja rozpocznie się wylotem z placu startowego 39A, po czym statek kosmiczny zacznie przyspieszać w celu osiągnięcia szybkości około 28 000 km/h. Gdy znajdzie się on na orbicie okołoziemskiej, pod nadzorem załogi oraz centrum kontroli misji, odbędzie się szereg automatycznych manewrów, które skierują kapsułę na odpowiedni tor prowadzący do stacji. Czas, który kapsuła spędzi na orbicie, zależeć będzie of dokładnej daty startu i w przypadku jakichkolwiek opóźnień zostanie on dostosowany przez pracujących nad misją naukowców. Po upływie tego wyznaczonego czasu orbitowania, kapsuła znajdzie się w odpowiedniej pozycji do dokowania. Statek Endevour zaprojektowany został w taki sposób, by samodzielnie poradził sobie z procesem dokowania do ISS, jednak w przypadku jakichkolwiek komplikacji znajdujący się na pokładzie astronauci będą mieli możliwość przejęcia sterów.\nJeśli dokowanie zakończy się sukcesem załoga Crew-2 dołączy do przebywających na pokładzie Międzynarodowej Stacji Kosmicznej astronautów misji Expedition 65 oraz astronautów Crew-1. W trakcie trwającej około sześciu miesięcy misji kapsuła pozostanie zadokowana do ISS. Końcowy etap misji rozpocznie się, ponownie samodzielnym, odłączeniem Endeavour od stacji, aby następnie skierować się z powrotem na Ziemię, wchodząc w gęstsze warstwy atmosfery. Zgodnie z planem, kapsuła wylądować ma metodą wodowania tuż przy wybrzeżu Florydy, skąd zostanie wyciągnięta przez przeznaczony do tego zadania statek SpaceX.\nJednym z głównych zadań załogi Crew-2 na ISS będzie przeprowadzania nowych badań naukowych dotyczących technologii medycznych, zdrowia oraz różnych materiałów, które mogą zostać wykorzystane na Ziemi. Planowany jest między innymi test mobilnego urządzenia USG Butterfly IQ Ultrasound, które może być wykorzystywane w środowisku kosmicznym. Astronauci kontynuować będą także badania z zakresu inżynierii tkankowej na tak zwanych chipach tkankowych, czyli niewielkich modelach ludzkich organów zawierających różnorodne rodzaje komórek, które zachowują się podobnie do komórek w ludzkim organizmie. Zmiany, które zachodzą w ludzkich narządach podczas lotu kosmicznego, przypominają proces starzenia się oraz rozwój chorób, jednak postępują w znacznie szybszym tempie niż w warunkach ziemskich. Pozwala to naukowcom na szybsze przeprowadzanie badań nad bezpiecznymi oraz efektywnymi sposobami leczenia. Oprócz badań naukowych astronauci odbędą również spacery kosmiczne, których celem będzie instalacja nowych paneli słonecznych, aby zwiększyć całkowitą dostępną moc elektryczną z 160 kW do 215 kW.\nRozpoczęcie misji Crew-2 będzie można śledzić na bieżąco na stronie NASA live. Długie i regularne komercyjne misje kosmiczne umożliwiają NASA nieprzerwanie wykonywać istotne badania naukowe na pokładzie ISS. Badania te mogą nie tylko zostać wykorzystane na Ziemi, ale stanowią także pierwszy krok do dalszej eksploracji Układu Słonecznego.\nPosted on 25 maja 2022 25 maja 2022 by Ania Hansdorfer 228 odsłon


99. rocznica wybuchu Powstania Wielkopolskiego [ZDJĘCIA] - Lepszy Poznań - informacje z Twojego fyrtla\nW Poznaniu odbyły się obchody 99. rocznicy wybuchu Powstania Wielkopolskiego. Na placu Wolności tradycyjnie stanął obóz powstańczy.\nNa terenie obozu funkcjonowało studio fotograficzne, w którym każdy chętny mógł zobaczyć zdjęcie z samym sobą z okresu Powstania Wielkopolskiego. Przybyli na plac Wolności mieszkańcy mogli zrobić sobie zdjęcie z naturalnej wielkości figurami Stanisława Taczaka, Józefa Dowbora-Muśnickiego oraz Ignacego Jana Paderewskiego. Można było także skosztować wojskowej grochówki. Nowością w tym roku był zorganizowany Escape Room z grą o nazwie „Skaut”. Na placu Wolności pojawiła się także replika pojazdu pancernego Erhardt z 1919 roku, którą stworzył Stanisław Ornoch. Erhardt był pojazdem zdobytym przez powstańców w Budzyniu w 1919 roku.\nObchody 99-lecia wybuchu Powstania Wielkopolskiego (27.12.2017)\nUżyte w artykule zdjęcia: Karolina Kiraga\nTagi:99. rocznica Powstanie Wielkopolskie powstanie wielkopolskie 1918\nMiejski Sylwester: 5 dj’ów i największy pokaz fajerwerków


Centrów handlowych kryzys się nie ima | Informacje\nFoto: TVN24 Foto: Jak grzyby po deszczu wyrastają nowe centra handlowe\nJak grzyby po deszczu - nie zważając na kryzys - w polskich miastach wyrastają kolejne centra handlowe. Jeszcze w tym roku otwarte zostaną galerie handlowe, których łączna wartość ma przekroczyć miliard euro, a łączna powierzchnia wzrośnie o niemal 20 proc. - pisze "Rzeczpospolita".\nPonad 1 mln mkw. nowych powierzchni handlowych w tym roku - według danych firmy Cushman & Wakefield - da nam czwarte miejsce w Europie. Według firmy PMR, w tym roku zostaną oddane centra warte 1,2 mld euro - to prawie o połowę (46 proc.) więcej niż w 2008 roku.\nGdzie staną nowe centra handlowe?\nJuż w listopadzie krakowian czeka otwarcie Bonarki (234 tys. mkw.) Także w listopadzie Grupa Parkridge planuje otwarcie Focus Mall w Piotrkowie Trybunalskim, buduje też w Gliwicach. Również niedługo ruszy budowa wielkiego centrum w Zgorzelcu i w Szczecinie.\nInwestycji nie boi się też Plaza Centers Polska. – W styczniu rozpoczęliśmy budowę w Suwałkach, w tym roku ruszy też projekt w Toruniu – opowiada w rozmowie z "Rzeczpospolitą" Agnieszka Cymerman, dyrektor Departamentu Najmu Plaza Centers Polska.\nTrudniej o sfinansowanie budowy\nChoć w ostatnich miesiącach zmieniły się warunki finansowania nowych projektów, ich powstanie nie jest zagrożone. Może być co najwyżej przesunięte w czasie nawet o kilka miesięcy - uważa Piotr Kaszyński, szef Działu Powierzchni Handlowych Cushman & Wakefield. Zmieniła się także wysokość wymaganego wkładu własnego przy budowie supermarketu z 20 proc. na 30–35 proc.\nJeszcze rok temu banki wymagały podpisania umów najmu 30 proc. powierzchni, teraz żądają już 50 proc.\nWarunki te jednak nie przekraczają możliwości inwestorów, o czym świadczą kolejne planowane budowy centrów handlowych.


Nie lubię, kiedy na wyświetlaczu telefonu wyświetla mi się połączenie przychodzące z naszego przedszkola…bo zwykle oznacza to złe wiadomości.\nTak było i tym razem, choć tym razem temat wyjątkowo nie dotyczył ani gorączki, ani przeziębienia. Kudłata nagle zaczęła skarżyć się na bolącą rękę. Nie upadła, nikt jej nie popchnął, za to bardzo płakała i nie była w stanie nią ruszyć. Pognałam więc do przedszkola, gdzie moje zapłakane dziecko siedziało na kolanach ulubionej pani. Już samo wyjście z przedszkola nie było łatwe, bo zakładanie kurtki trwało dobrych kilkanaście minut – włożenie ręki w rękaw urosło do czynności niemożliwej do wykonania, a wszelkie, nawet najdelikatniejsze próby powodowały kolejne fale płaczu.\nDlatego nie zastanawiałam się długo – po drodze zgarnęłyśmy Tomka i już wszyscy razem pojechaliśmy do szpitala. Mieszkamy na Bielanach, więc najbliżej byłoby nam do Szpitala Bielańskiego. Biorąc jednak pod uwagę fakt, że wizyta tam to bite kilka godzin na izbie przyjęć, zdecydowaliśmy się na szpital dziecięcy w Dziekanowie Leśnym. Z naszej dzielnicy to 20 minut drogi, a biorąc pod uwagę jego obłożenie byliśmy pewni, że tam od razu ktoś się nami zajmie.\nPo drodze próbowaliśmy ustalić, co tak naprawdę się wydarzyło. Kiedy Kudłata opowiedziała o zabawie w kółku, po której rozbolała ją rączka pomyśleliśmy, że może chodzić o łokieć piastunki. Co prawda Marcelina wciąż wskazywała na pachę jako źródło bólu, ale ze względu na bliskie sąsiedztwo łokcia, stawialiśmy jednak na łokieć.\nW szpitalnej izbie przyjęć było dokładnie tak samo pusto, jak pierwszym razem, kiedy tu byliśmy (kiedy to Kudłata postanowiła sprawdzić głową kto jest mocniejszy – Ona, czy szklany stolik kawowy. Jeśli nie znacie tej historii, to stół przegrał). Zostaliśmy zarejestrowani, a kiedy usłyszeliśmy sakramentalne „lekarz czeka na państwa na pierwszym piętrze” poszliśmy plątaniną pustych korytarzy tam, gdzie nas skierowano, po czym z marszu weszliśmy do gabinetu doktora.\nPo krótkim wywiadzie, lekarz kazał mi posadzić Marcelinę na kolanach, po czym na ułamek sekundy ścisnął Ją za łokieć i powiedział: „już”. Nie bardzo rozumiałam co „już”, miałam w końcu w głowie ułożony cały scenariusz – na bank prześwietlenie, może jakieś unieruchomienie…ale na pewno nie „już”. Na potwierdzenie owego „już” doktor poprosił Marcelinę żeby podniosła rękę do góry. Nie zrobiła tego, mając na pewno w głowie jeszcze świeże wspomnienie bólu, który odczuwała sekundy temu, więc zagadnęłam Ją o spinkę, którą miała we włosach…i w tym momencie ręka Kudłatej automatycznie i beż żadnego problemu powędrowała do góry.\nWidząc moje zdziwienie lekarz zaczął wyjaśniać, co tak naprawdę się stało.\nZwichnięcie stawu łokciowego, czyli tzw. „łokieć piastunki”\nSama nazwa trochę niesprawiedliwa, bo sprawcą zwichnięcia może być najdelikatniejszy nawet rodzic, a spowodować je – zwykłe (i wcale nie silne) szarpnięcie – na przykład przy pociągnięciu za rękę, kiedy np. dziecko się potyka. Schorzenie to, nazywane podwichnięciem Chassaignaca, najczęściej dotyka dzieci w wieku od 2 do 5 lat. Powstaje ono przy nagłym szarpnięciu rączki dziecka przy wyprostowanym łokciu. Więzadła łokcia u dzieci są jeszcze na tyle elastyczne i luźne, że dochodzi do przemieszczenia się kości promieniowej ze stawu. Na łatwość, z jaką dochodzi do tego rodzaju zwichnięcia ma też wpływ fakt, że kościec dziecka nie jest w pełni wykształcony.\nPo takim szarpnięciu dziecko nagle czuje ból w obrębie łokcia, promieniujący do pachy. Może pojawić się też obrzęk i niemożność wyprostowania. Konieczna jest interwencja lekarza i nastawienie, a w przypadku ostrego urazu – także unieruchomienie stawu łokciowego.\nJeśli już dojdzie do podobnej sytuacji i mamy podejrzenie, że to właśnie ten uraz spotkał nasze dziecko – najlepiej od razu udać się do lekarza. Głównie dlatego, że im mniejsza opuchlizna, tym łatwiej łokieć nastawić. W duchu dziękowałam więc sobie za matczyną intuicję, która od razu zapaliła w mojej głowie hasło „szpital”. Że nie czekałam aż minie. Dzięki temu wyszliśmy ze szpitala po 20 minutach od przyjazdu, zdrowi i w doskonałych humorach.\nUwaga na powtórki\nJeśli naszemu dziecku już raz zdarzyło się to zwichnięcie, musimy być ostrożni w przyszłości, bo „łokieć piastunki” lubi się powtarzać. Dlatego lepiej usunąć z rodzinnego katalogu zabaw wszelkiego rodzaju podnoszenia za ręce przez jednego, lub dwoje rodziców. Z tego samego powodu następnego dnia rano w przedszkolu opowiedziałam wychowawczyni Marceliny co zaszło i co powiedział lekarz. Przyznała, że choć dotąd nie spotkali się z podobną sytuacją, będą ją mieć na uwadze podczas zabaw z dziećmi. W końcu wiedzy nigdy dość – i z tego samego powodu postanowiłam Wam dzisiaj tą historię opisać.\nA Wy mielicie już kiedyś do czynienia z „łokciem piastunki”? Jeśli tak, to koniecznie mi o tym napiszcie!\nPrzyznam szczerze ze nie spotakalam sie z tym pojęciem – w „praktyce” tymbardziej… Dobrze, ze podzieliłas sie z nami swoim doświadczeniem – warto być przygotowanym na wystąpienie takiej sytuacji. Pozdrawiam\n14 kwietnia, 2016 at 7:42 am Odpowiedz\nTak, córka ma 3 latka, miała to już 2 razy. Za pierwszym razem bawiłyśmy się, robiła mała fikołki i nagle straszny ból ręki, również pojechaliśmy do szpitala, w parę minut problem zniknął. A za drugim razem upadła jej jakąś bardzo mała rzecz pod stół, położyła się na brzuszku i mocno wyciągnęła rączkę, wstała juz z bolącym łokciem i sama krzyczała że chce do szpitala… lekarz nam powiedział że takie rzeczy mogą się powtarzać nawet do 9 roku życia… trudno uważać na wszytko, bo jak widać nie wiele trzeba. Trzymajcie się ☺\n14 kwietnia, 2016 at 10:06 am Odpowiedz\nWitam .Dokladnie pol roku temu na spacerze razem z mężem zafundowalismy naszemu dziecku wlaśnie jego ulubioną zabawę czyli podnoszenie za ręce. W pewnym momexie przez przyadek puscilam rączkę 2.5 letniego synka i podniosl go tylko mąż. Momentalnie przeraźliwie płacz dziecka i nasza bezradność.rączki nie można było dotknąć przy kazdym poruszeniu sie dziecka płacz byl coraz glosniejszy.Przyznam że nigdy wcześniej tak bardzo cierpiacego mojego Synka nie widziałam.Szybka decyzja i juz bylismy w drodze do szpitala.Oczywiscie wglowie miałam wizję pobytu w szpitalu,rentgenow,gipsu i ogromnych wyrzutow sumienia.Na szczęście okazalo sie że pozostały tylko wyrzuty sumienia. pani doktor zaczela rozmawiac z synkiem o jego koszulce, chwycila go za rączkę a po chwili powiedziała że juz.Mamy wrócić za 15 min a w tym czasie dziecko ma sie bawić klockami.Nie ukrywan ze bylqm lekko wzburzona bo jak to dziecko ze złamaniem lub zwichnięciem i ma sie bawić klockwmi a ona nawet zdjecia nie zalecila……poszliśmy do tych klocków a tqm cud .Moje dziecko z blyskiem w oku zaczęło ukladwc klocki.ani przez moment nie zaplakalo.Nie skarzylo sie na bol.Okazalo sie ze wystarczyla sekunda aby pani doktor odpowiednio ustawila wszystko w raczce.Maz twierdzi zezauwazyl ze lekarz zrobil jakis ruch ja nie zdążyłam…..najedlismy sie strachu na szczescie wszystko skonczylo sie dobrze.Ale mamy nauczke i juz nawet nie probujemy zabawy w podniszenie synka za rączki.\n14 kwietnia, 2016 at 12:48 pm Odpowiedz\nW wieku 19 lat doznałem takiego urazu w lewym łokciu na lekcji WF-u. Upadłem na wyprostowane w łokciach ręce. RTG niczego nie wykazało, lekarz kazał unieruchomić rękę, a po dwóch tygodniach ruszać ręką w granicach bólu. Po miesiącu okazało się, że jak oparłem się na parapecie, to kość promieniowa wyskoczyła ze stawu. Bardzo nieprzyjemne uczucie zwłaszcza jak ręka była jeszcze dość obolała. Po jakimś roku dostałem się do szpitala (dzięki NFZ). W szpitalu byłem jakimś ewenementem, bo dorosłym ludziom takie urazy bardzo rzadko się zdarzają. Niechętnie podjęli się operacji było bardzo niewiadomych. Ostatecznie zrekonstruowali więzadła za pomocą powięzia przedramienia. Po operacji było całkiem dobrze przynajmniej główka kości promieniowej nie wyskakiwała mi ze stawu aczkolwiek to i tak nie to samo. Od operacji mam przemieszczenia kości łokciowej.\nNiedawno upadłem na basenie i mam nawrót tej przypadłości w mniejszym stopniu. Niesamowicie ograniczające i wykluczające z wielu sportów.\n17 grudnia, 2016 at 10:17 am Odpowiedz\nDokładnie wczoraj przeszłam to samo. Byliśmy za zakupach,małą jest ciężko utrzymać przy sobie wszędzie biega,ma 1.5roku.\nNie chcąc żeby spadła z ruchomych schodów, a właśnie tam podażała wartkim i zdecydowanym krokiem(biegiem) chciałam ja zatrzymać, złapałam za prawa rękę, a że użyła więcej siły wobec mnie,złapałam też za lewą,no i wtedy zaczął się krzyk! Ręka w nadgarstku ” wisiała”,płacz i krzyk okropny. Leki przeciwbólowe nic nie dały. Ręką zgięua w połowie przy brzuszku wzdłuż ciała. No i sor, lekarz wysłuchał co się stało i w chwilę dosłownie naprawił rękę\n30 marca, 2018 at 3:14 pm Odpowiedz\nCzy po tym nastawieniu Pani córka jeszcze narzekała na ból ręki? Bo my z podobnym przypadkiem trafiliśmy wczoraj w nocy na SOR, tam nastawili chorą rączkę, ale dziś córka cały czas narzeka na ból… Nie wiem czy ma jakiś psychiczny hamulec przed ruszaniem nią czy diagnoza nie była trafna i rzeczywiście ją cały czas boli…\n29 sierpnia, 2018 at 2:24 pm Odpowiedz\nMałgosiu, nie, żadnego bólu nie było – w zasadzie znikał od razu po nastawieniu ręki. Jeśli Córeczka cały czas narzeka na rękę, warto to skonsultować jeszcze raz.\n11 września, 2018 at 10:32 pm Odpowiedz


W Polsce serwis działa od 2013 roku i współpracuje z ponad 1 500 restauracjami, w tym z siecią McDonald’s, z którą testuje usługę - McDonald’s w Dostawie. Środki, które trafią do polskiego oddziału przeznaczone będą przede wszystkim na rozwój usługi, a także ekspansję na nowe miasta. Jak mówi Michał Rokosz, dyrektor zarządzający foodpanda na rynki CEE – Dzięki finasowaniu będziemy mogli pojawić się w nowych lokalizacjach, a jednocześnie rozwijać ofertę w miastach, w których już działamy. Pozyskane fundusze zostaną też przeznaczone na podniesienie i tak wysokiego już standardu obsługi klienta w naszym serwisie – dodaje Rokosz – Cele, które sobie postawiliśmy są ambitne i dodatkowe fundusze pomogą nam je osiągnąć – podsumowuje Rokosz. Na razie nie wiadomo, jaka część dofinansowania trafi do Polski.\nW czerwcu bieżącego roku foodpanda przejęła rosyjskiego lidera rynku zamówień jedzenia online – Delivery Club. W lipcu natomiast wprowadziła nową wersję aplikacji mobilnej, która pozwala użytkownikom w sposób jeszcze bardziej intuicyjny zamawiać posiłki z dostawą.


Soczewki okularowe robione na zamówienie – Nikon Lenswear\nDostosuj soczewki do Twoich indywidualnych potrzeb.\nSoczewki okularowe Nikon są produkowane pojedynczo aby maksymalnie dostosować je do potrzeb użytkownika. Wykonuje się je na podstawie pomiarów i informacji jakie wysyłane są przez Twojego optyka, aby maksymalnie je dopasować do Twoich potrzeb. Jednak to nie wszystko, czy wiedziałeś, że możesz dopasować swoje soczewki nie tylko do ulubionych oprawek ale też do Twojego stylu życia?\nTwoje oprawki okularowe mają unikalne wymiary, które determinują jak soczewki okularowe będą zamontowane i umiejscowione przed Twoimi oczami. To odgrywa znaczącą rolę w tym jak będziesz w nich widział. Zaawansowane soczewki okularowe firmy Nikon uwzględniają parametry kształtu i dopasowania oprawki, co znacznie poprawia wydajność soczewek.\nProwadzimy różne style życie i potrzebujemy różne okulary. Twój optyk zapyta Ciebie jaki styl życia prowadzisz i jakie są Twoje oczekiwania jeżeli chodzi o okulary. Optyk zbierze wszystkie informacje i zleci firmie Nikon wykonanie takich soczewek, aby były maksymalnie dopasowane do Ciebie.\nOptyk lub optometrysta dokonuje pomiaru ponad 12 parametrów użytkownika okularów, które są potrzebne do przygotowania projektu soczewek okularowych Nikon.\nNikon wykorzystuje ponad 12 parametrów aby zaprojektować Twoje soczewki. Parametry użytkowników z całego świata są internetowo przesyłane do specjalnego kalkulatora obliczeniowego w Japonii – NODE Nikon Optical Design Engine – w celu zaprojektowania indywidualnych soczewek. Następnie są one wytwarzane przy użyciu wysoce precyzyjnych, cyfrowych narzędzi do obróbki powierzchni.\nW rezultacie, każda osoba nosząca okulary, która wybiera soczewki firmy Nikon, otrzymuje soczewki dostosowane do ich konkretnych potrzeb, zapewniając doskonałą jakość widzenia.\nDwustronnie personalizowane soczewki jednoogniskowe


Bracia Sisters w DKK – MiPBP Nowy Tomyśl\nMiPBP Nowy Tomyśl > Dyskusyjny Klub Książki > Bracia Sisters w DKK\nPowakacyjne spotkanie Dyskusyjnego Klubu Książki działającego w naszej bibliotece odbyło się 10 września. W gościnnej czytelni przy „małej czarnej” rozmawiałyśmy o książce pt. Bracia Sisters, której autorem jest Patrick DeWitt.\nDeWitt urodził się w 1975 roku na wyspie Vancouver w Kolumbii Brytyjskiej. Pracował jako robotnik, urzędnik i barman. Zadebiutował w 2009 roku powieścią Ablutions. Wydana dwa lata później książka Bracia Sisters została entuzjastycznie przyjęta przez krytyków i czytelników. Książka znalazła się na listach bestsellerów, była nominowana m.in. do Nagrody Bookera i Nagrody im. Waltera Scotta dla najlepszej powieści historycznej, została także wyróżniona Nagrodą Kanadyjskiego Stowarzyszenia Pisarzy, Nagrodą Literacką Gubernatora Generalnego oraz Rogers Writers’ Trust Fiction Prize.\nW powieści Patrick DeWitt przenosi nas do roku 1851, gdzie wraz z braćmi Sisters: Charlim i Elim podróżujemy z Oregon City do San Francisco /ponad 600 mil/. Nie jest to wycieczka krajoznawcza – bracia otrzymali zlecenie zabicia wroga swojego szefa. Tak więc jedziemy z nimi konno przez górskie ostępy i prerie Kalifornii, strzelamy z rewolwerów, odwiedzamy saloony, poznajemy Dziki Zachód od podszewki. Narratorem powieści jest Eli – młodszy z braci dzięki czemu powieść jest jeszcze bardziej wciągająca. Jest w niej wiele brutalnych opisów, co może zniechęcić niektórych czytelników, ale trzeba pamiętać, że nie były to łatwe i sielankowe czasy. Każdy walczył o swój byt.\nKsiążka jest tak skonstruowana, że nie wiemy kogo spotkamy w drodze, akcja toczy się szybko i wartko – miejscami nieszablonowo. Przekora zawarta na kartach książki dodaje smaczku co powoduje, że z ciekawością przewracamy kolejne kartki.\nPolecamy tę książkę – znajduje się ona w naszych zbiorach książkowych oraz jako audiobook.\nFotografie pozyskano z następujących stron www: Wicked-portland.com en.wikipedia.org, www.james_delgado.com, pl.wikipedia.org