Pianka polietylenowa w domu i zagrodzie - lowiczanin.info\nPianka polietylenowa w domu i zagrodzie\n09:24, 08.07.2021 | AS\nW przemyśle motoryzacyjnym i innych dużych operacjach transportowych spedytorzy potrzebują niezawodnych, wysokiej jakości materiałów opakowaniowych do ochrony najrozmaitszych towarów.\nJako jeden z wiodących rodzimych producentów materiałów z polietylenu firma Goldfoam oferuje piankę polietylenową (PE), która jest trwałym, lekkim, sprężystym materiałem o zamkniętych komórkach.\nPianka PE nie tylko stosowana jest materiał ochronny i opakowanie ozdobne w detalicznym handlu wysyłkowym, ale także często wykorzystywana jest do pakowania towarów rolniczych i przemysłowych. Nie tylko ze względu na doskonałe właściwości amortyzacyjne i tłumiące drgania, ale i doskonałe własności izolacyjne. Pianka polietylenowa zapewnia również wysoką odporność na chemikalia i wilgoć. Opakowania z pianki polietylenowej są dostępne w postaci woreczków, arkuszy, wiązek, pianki perforowanej w rolkach, torebek z przegródkami na piankę, rurek piankowych, wykrojników z pianki itp.\nWoreczki piankowe są dostępne w różnych rozmiarach i świetnie nadają się do pakowania naczyń, szkła, ramek do zdjęć oraz łamliwych figurek i pamiątek. Można je również przerobić na specjalne torby, które pasują do niestandardowych kształtów do opakowań przemysłowych, części samochodowych itp.\nGoldfoam wychodzi z założenia, że każda branża jest wyjątkowa i stara się zaspokoić potrzeby nie tylko handlowców detalicznych, ale i dużych korporacji działających w rozmaitych sektorach rynku, rozumie specyficzne potrzeby dotyczące materiałów ochronnych rynku motoryzacyjnego i przemysłowego. W ofercie firmy są więc różne rodzaje pianki polietylenowej dostosowane do potrzeb specyficznych klientów.\nOd momentu powstania Goldfoam specjalizujące się w dostarczaniu najwyższej jakości elastycznych rozwiązań opakowaniowych zarówno o uniwersalnym i wszechstronnym zastosowaniu, jak i rozwiązań dedykowanych dla przemysłu spożywczego, medycznego, farmaceutycznego, motoryzacyjnego i innych branż potrzebujących materiałów opakowaniowych w całym kraju.\nTrzeba mieć świadomość, że pianka polietylenowa zdecydowanej większości osób kojarzy się z zabezpieczaniem różnego rodzaju opakowań. Koniecznie trzeba jednak zdawać sobie sprawę, że pianka PE ma znacznie więcej zastosowań.\nPianka polietylenowa jest obecnie dostępna w różnych wymiarach. Pianka polietylenowa w rolkach doskonale zabezpiecza przed wilgocią. W wielu branżach jest to znacznie efektywniejsze rozwiązanie niż tradycyjne kartonowe opakowania, ma też znacznie lepsze z punktu widzenia ochrony, jak i zapewnienia trwałości produktów właściwości niż szeroko stosowana np. w przemyśle spożywczym rozciągliwa folia.\nPianka polietylenowa w rolkach jest w stanie także zapewnić skuteczną ochronę przed różnego rodzaju uszkodzeniami mechanicznymi. Gwarantuje także zabezpieczenie przed zabrudzeniami i wilgocią. Pianka polietylenowa jest coraz chętniej stosowanym rozwiązaniem, które z roku na rok cieszy się coraz większym zainteresowaniem.\nPianka polietylenowa cechuje się nie tylko właściwościami hydroizolacyjnymi, ale również termoizolacyjnymi. Jest również świetnym izolatorem akustycznym. Jej właściwości przyczyniają się do tego, że pianka polietylenowa wykorzystywana jest do izolacji podłóg pływających. Piankę polietylenową można bez żadnego problemu ułożyć także pod panelami podłogowymi. Do jej zadań należy wówczas wytłumienie dźwięków uderzeniowych. Ponadto pianka stanowi dodatkową barierę izolacyjną.\nPianka polietylenowa dostępna jest na rynku w różnych wersjach cenowych. Oczywiście ogromny wpływ na cenę ma grubość materiału. Wysokiej jakości pianka o grubości 40 mm, będzie rzecz jasna znacznie tańsza niż pianka w rolkach o grubości np. 10 cm. Trzeba pamiętać, że każde zastosowanie wymaga pianki o różnej grubości, ale generalnie pianka polietylenowa oferuje jedną z najkorzystniejszych relacji skuteczności w stosunku do ceny.\nCzym kierować się przy wyborze ręcznika dla dziecka?\nJak kupować taniej i wygodniej w aptece internetowej?


Jabberwocki i Behemoty na frontach I wojny światowej [galeria] - Wykop.pl\n@Czajna_Seczen tytus.edu.pl #nauka #gruparatowaniapoziomu #liganauki #swiatnauki #qualitycontent #historia\nPiekło wojny w okopach dodał: mokry z wiekdwudziesty.pl\nA1 kontra Nixe. Pierwszy pojedynek stalowych potworów dodał: Czajna_Seczen z tytus.edu.pl\nRenault FT dodał: KMS76 z wiekdwudziesty.pl\nOkopowe katapulty i proce podczas I wojny światowej dodał: yolantarutowicz z retronauta.pl\nNawet gdybym nie interesował się Wykopem, to zacząłbym ze względu na te wpisy. Cóż za dynamika, scena jak z filmu :)\nDonald_W 3 dni temu via iOS\n@matkaPewnegoMirka: artyści związani z Warhammer 40000 mocno nawiązywali do tego klimatu (zobacz różne ilustracje np w podręcznikach sprzed 10-15lat), do tego same czołgi rodem z WW1 (np Land Raider lub Rhino)\nLisek_Chrystusek 3 dni temu\n@matkaPewnegoMirka: w BF1 w jednej misji jest prawie identyko cutscena jak Niemcy oblegają unieruchomiony brytyjski czołg https://www.youtube.com/watch?v=iacG92dmXro\ngrzesiecki 4 dni temu via Android\nJabberwocki to Monty Pythona film\n@grzesiecki: lol, a nie wiersz Carolla?\nAKFobia 3 dni temu\n@RudaBrona: nie, bo to zespół taneczny\nKadela 4 dni temu\nCiekawe jaka była średnia życia załogi na polu bitwy\nzajunc 4 dni temu\n@Kadela: Zależne głównie od dwóch czynników: stanu pojazdów (niezawodność/awaryjność maszyn, opancerzenie, bezpieczeństwo załogi) i środków przeciwpancernych przeciwnika (wiązki granatów, karabiny przeciwpancerne, przeciwpancerny ostrzał artyleryjski). Im bliżej zakończenia wojny, tym lepsze były pojazdy, ale i możliwości przeciwnika w zakresie zwalczania czołgów.\n@Kadela: To czysta spekulacja, ale nawet ogłuchły od huku silnika i podtruty spalinami czołgista miał niewielkie szanse dostać kulą karabinową, czy zawisnąć na drucie kolczasty. Był też w dużej mierze chroniony przed odłamkami pocisków artyleryjskich i chociażby przed utopieniem w błocie. Statystyczne życie atakującego w pierwszej linii żołnierza było, jak mniemam znacznie krótsze.\n@NoOne3: pytanie zadałem właśnie w kontekście ogromnych strat na polach bitwy 1 wojny światowej ówczesne czołgi również przypominały jeżdżące trumny więc zapewne szału nie było ale od kuli karabinowej fakt potrafiły ochronić.\nOdnośnie użycia czołgów podczas I wojnie światowej - polecam opis i przemyślenia autorstwa Heinza Guderiana, zawarte w "Achtung-Panzer!".\nSilwerbalk 3 dni temu\n@zajunc: no służyły do przełamywania lini wroga... A za czołgami szła piechota..\n@Silwerbalk: Zachęcam do zapoznania się z zagadnieniem ataku czołgów pod Cambrai w 1917 roku.\nnudziarz123 3 dni temu via Android\n...a to wszystko to były Transformersy...\nCzajna_Seczen dołączył 13 lat 8 mies. temu\n213\twykopali 0\tzakopali 3.7 tys. wyświetleń


Komin 2 w 1, ocieplacz na szyję i czapka V7063-07 pomarańczowy - Czapki Zimowe | Gadżety reklamowe Gratisownia\nPolarowy komin 2 w 1 o kodzie 20006680 to jeden z popularniejszych modeli szalików w naszej palecie produktów tego typu. Dzięki swojej funkcjonalności, uniwersalności i prostocie użycia ten kawałek materiału w kształcie rękawa, w zależności od potrzeb może służyć jako czapka, opaska, kominiarka, maska lub szalik. Chroniąc w ten sposób wybraną część ciała przed zimnem i wiatrem.\nAby z szalika stał się czapką, wystarczy ściągnąć jeden z jego końców sznurkiem i zabezpieczyć odpowiednim zaciskiem.\nKominy polarowe znakujemy przy wykorzystaniu termotransferu. Logo może być małe, delikatne i dyskretne lub zająć większą część produktu. Potrzebujesz aby na produkcie znalazło się hasło reklamowe? Również nie ma problemu. Nadrukujemy!\nNasz polarowy komin 2 w 1 został wykonany z polaru o gramaturze 200 g/m2.\nMa wymiar 24,5 x 25,5 cm i waży około 200 gram.\nWystępuje w wielu żywych kolorach:\nKażdy znajdzie coś dla siebie! Polecamy na chłodne jesienne lub mroźne zimowe dni i wieczory.\nOcieplana kurtka damska Athenas pomarańczowy\nCena od 157,01 zł\nMęski mikropolar Rixford pomarańczowy


Kilka tysięcy porcji narkotyków znalezionych w samochodzie podczas kontroli drogowej - Gazetawroclawska.pl\nKilka tysięcy porcji narkotyków znalezionych w samochodzie...\n7 kwietnia 2015 15:07 07.04.2015 15:07\nPolicjanci postanowili zatrzymać do kontroli osobowego volkswagena. Zauważyli, że osoby w samochodzie zaczęły coś gwałtownie chować.\nPodczas przeszukania samochodu funkcjonariusze znaleźli blisko 500 porcji amfetaminy i tabletki ecstasy. Poza tym okazało się, że kierowca nie ma wymaganych dokumentów, w tym aktualnej polisy OC. Zatrzymano osoby podróżujące samochodem, to mężczyźni w wieku 29 i 39 lat oraz 17-latka.\nPotem przeszukano pomieszczenia zajmowane przez zatrzymanych, a tam policjanci znaleźli znaczne ilości metamfetaminy, amfetaminy i kolejne tabletki ecstasy.\nŁącznie funkcjonariusze zabezpieczyli blisko 5,5 tysiąca porcji handlowych środków odurzających i ponad 850 tabletek ecstasy. Wszystkie zatrzymane osoby trafiły do policyjnego aresztu. Postawiono im zarzuty posiadania oraz udostępniania znacznej ilości środków odurzających. Grozić za to nawet do 10 lat pozbawienia wolności.\nasd (gość) 07.04.15, 16:30:12\nAle juz de8ile niskich lotowm jezdza z czyms takim to wszystkie dokumenty a nawet kazda zarowka w aucie powinna byc sprawdzona. A tak sami sie prosili\nxxx (gość) 07.04.15, 15:33:58\nNo tona weekend niepolda będzie puste...\nwkurwiony (gość) 08.04.15, 20:41:08\nTam nie zabraknie


Polskie dziewczyny: Strona użytkowniczki: Margaret25, wiek: 24\nHej Misiaki. Sympatyczna, szczera aż do bólu... Z dużą pozytywną energią do życia. Dość wymagająca. Troskliwa i kochana... Czasem przesadnie uparta itd... Z miłą chęcią poznam kogoś wartościowego. :) Nie posiadam konta premium!\nSzczęścia, drugiej połówki ;)\nSport, muzyka :)


Unicode: temat PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nGoogle oddziela Emoji od Androida - nowe emotki trafią na stare smartfony Google pracuje nad mechanizmem, który pozwoli na aktualizację emotek bez konieczności instalacji najnowszej wersji Androida. To świetna wiadomość dla posiadaczy starszych smartfonów.\nOto wszystkie nowe Emoji, które pojawią się w Android 11 i iOS 14 jesienią Nowe wersje mobilnych systemów operacyjnych zaoferują zupełnie nowe emotki. Premiera nastąpi jesienią, ale mym już sprawdzamy, jakie ikonki dodano.\nUnicode Emoji 13 czyli nowe emotki w Androidzie 11 Unicode zaktualizowało standard Emoji. Sprawdzamy, jakie nowości przewidziano.\nSubtitle Edit: proste narzędzie do edycji napisów filmowych Oglądanie filmu z niestarannie przygotowanymi napisami może popsuć całą przyjemność. Z kłopotu wybawi cię Subtitle Edit. Za jego pomocą poprawisz tłumaczenie i synchronizację. Zapiszesz napisy w odpowiednim formacie.


Przepis na marchewkową zapiekankę mięsno-ziemniaczaną - Jedzmy-zdrowo.pl\n13 listopada 2013 Obiady\n1 kg mielonego mięsa (wołowe albo wieprzowe)\n1 kilogram ziemniaków (lub 1,5, jeżeli chcemy zrobić ich kolejną warstwę)\nNa początku obieramy ziemniaki i gotujemy je we wrzątku (osolonym). Po odcedzeniu ubijamy, dodając do nich masło i mleko. Wsypujemy nieco tymianku, pieprzu i majeranku.\nW międzyczasie na patelni rozgrzewamy olej – smażymy na nim mięso, dodając do niego pokrojone cebule i ząbki czosnku. Naszą marchew obieramy i kroimy w kostkę, po czym dodajemy do mięsa. Całość zalewamy bulionem i prażymy przez parę chwil. Dodajemy następnie nieco soli i pieprzu, a następne również łyżkę mąki – dobrze mieszamy. Dorzucamy jeszcze groszek i wszystkie zioła.\nZmniejszamy ogień i gotujemy pod przykryciem około 10 minut. W międzyczasie natłuszczamy formę do zapiekania – po dziesięciu minutach przekładamy do niej mięso, na wierz dodając ziemniaki. Można dać je również na dno, tworząc dwie warstwy (należy obrać i zagotować więcej ziemniaków). Całość wkładamy na 20 minut do rozgrzanego do 190 stopni piekarnika.\nPrzepis na babkę z warzyw i ryb Przepis na pizzę ziemniaczaną Sałatka z miksem z ziemniaków i czosnku


Przyznano nagrody w konkursie Eco-Miasto 2015 - terenyinwestycyjne.info\nPrzyznano nagrody w konkursie Eco-Miasto 2015\n- Bardzo się cieszę, że aż tyle polskich miast zgłosiło się do konkursu ECO-MIASTO. Z roku na rok jest ich więcej, co pokazuje, że takie inicjatywy są w Polsce potrzebne, a nasze działania przynoszą efekty. Serdecznie gratulujemy zwycięzcom, bo zasługują oni na to, aby być wzorem dla innych samorządów w kwestiach zrównoważonego rozwoju. Tegoroczna inicjatywa ECO-MIASTO jest tym ważniejsza, ponieważ to właśnie Francja będzie gospodarzem szczytu klimatycznego COP21, którego celem będzie osiągnięcie międzynarodowego porozumienia w kwestii zmian klimatu – mówił Pierre Buhler, ambasador Francji w Polsce.\nGala Rzetelni 2014\nGala Konkursu Markowy Samorząd


Relacja live z ostatniego dnia okienka transferowego › FCBarca.com\nRelacja live z ostatniego dnia okienka transferowego\n2 września 2019, 10:15\nZapraszamy na relację live z ostatniego dnia okienka transferowego. Dziś już na pewno przekonamy się, jak wyglądać będzie przyszłość Ivana Rakiticia i Rafinhi. Zobaczymy też, czy w ostatniej chwili zmieni się coś w temacie Neymara.\nWydaje się, że Barcelona zakończyła już działania na rynku transferowym. Dziękujemy za śledzenie relacji z dzisiejszego dnia na fcbarca.com! W styczniu z pewnością czekają nas kolejne emocje.\nOkazało się, że w El Chiringuito poinformowano jedynie o Pedrim z Las Palmas.\nBarça pozyska jeszcze dziś jakiegoś piłkarza. [El Chiringuito]\nPomocnik nie przejdzie do Juventusu i zostanie w Barcelonie. [Catalunya Radio]\nOficjalnie: Ignasi Vilarrasa z Barçy B w Realu Valladolid.\nDo północy nic się już nie wydarzy. Neymar nie przejdzie do Barcelony. [Catalunya Radio]\nŹródła z klubu informują, że Chorwat zostanie w klubie. Wraz odejściem Rafinhi kadra jest zamknięta. [Adria Albets]\nPiłkarz Barçy B ostatecznie zostanie w klubie i nie odejdzie na wypożyczenie. Będzie grał z numerem "22". [Sport]\nPiłkarz juvenilu Raúl Moro negocjuje transfer do Lazio. [Gerard Romero, RAC1]\nOficjalnie: Rafinha odchodzi na roczne wypożyczenie do Celty Vigo. Więcej w tym artykule.\nOficjalnie: Sergio Akieme dołącza do Barcelony B. Podpisze 2-letnią umowę z opcją przedłużenia o kolejne dwa lata. Jego klauzula odejścia wyniesie 40 milionów euro. Obrońca będzie grał z numerem "18" na koszulce.\nBarcelona zapłaci za Sergio Akieme 350 000 euro. [Què T'hi Jugues]\nOficjalnie: Gabriel Novaes wypożyczony na jeden sezon do Córdoby.\nPiłkarz Barçy B odchodzi do Realu Valladolid. Barcelona oferowała mu przedłużenie umowy i wypożyczenie, ale zdecydował się odejść. [Santi Ovalle]\nŹródła z Barcelony potwierdzają, że porozumienie jest blisko. Celta przejmie od dziś płacenie pensji Rafinhi. [Marta Ramon, RAC1]\nIago Aspas i córka prezesa Celty dają wskazówki w mediach społecznościowych, że niedługo dojdzie do ogłoszenia w sprawie Rafinhi.\nBarcelona kupiła napastnika za 5 milionów euro, ale na razie pozostanie on na wypożyczeniu w Las Palmas. [Sport]\nOdejście Chorwata niemal wykluczone. Juventus oferuje zawodników, a Barcelona chce pieniądze. Rakitić zostanie w klubie i na razie nie przedłuży z nim kontraktu. [Gerard Romero, RAC1]\nWypożyczenie będzie bez opcji kupna. Piłkarz dziś po południu poleci już do Vigo. [Gerard Romero, RAC1]\nAdria Albets również pisze, że Rafinha zaakceptował opcję przedłużenia umowy z Barceloną i odejścia na wypożyczenie do Celty.\nOtoczenie pomocnika utrzymuje, że nie odejdzie on z Barcelony. [Mundo Deportivo]\nSelekcjoner reprezentacji Chorwacji powiedział, że pozwolił zawodnikowi na późniejsze dołączenie do zespołu, ponieważ obecnie zajmuje się on sprawą rozwiązania swojej przyszłości. [Goal.com]\nPomocnik zaakceptował wypożyczenie do Celty. Kluby są w trakcie wymiany dokumentów. [Mundo Deportivo]\nLe Parisien podaje, że Al-Khelaifi, gdy dowiedział się o chęci odejścia Brazylijczyka, zgodził się pod warunkiem, że zapłacona zostanie "ogromna kwota". Mowa było o nawet 300 milionach euro. Barcelona podeszła na początku do negocjacji "z niemal pustymia rękami". Transfer od początku był niemożliwy, bo PSG wiedziało, że Barça nie ma pieniędzy.\nWg Francesca Aguilara od rana trwają rozmowy w Paryżu w sprawie Neymara. Problemem jest duża liczba osób zaangażowanych w temat. Do końca dnia mogą pojawić się nowe informacje.\nOficjalnie: Marcus McGuane wypożyczony na jeden sezon do holenderskiego Telstaru.\nAdria Albets podaje, że Rafinha ma ofertę przedłużenia umowy z Barceloną od momentu, gdy doznał kontuzji na Wanda Metropolitano. Musi ją zaakceptować, by odejść na wypożyczenie do Celty. Zespołu z Vigo nie stać jednak na opłacenie całej pensji piłkarza.\nSporting oferował Barcelonie dwuletnie wypożyczenie napastnika, ale ta nie przystała na warunki Portugalczyków. [MD]\nAguilar dodaje, że PSG i Inter doszły do porozumienia w sprawie wypożyczenia Icardiego, co może mocno wpłynąć na przyszłość Neymara.\nFrancesc Aguilar podaje, że źródła z Paryża informują go, że ojciec Neymara i jego otoczenie nie byli tak "wierni" Barcelonie, jak się mówiło. To "kłamliwy poker", w którym wszystkie chwyty są dozwolone. Do zamknięcia okienka chcą wykorzystać swoje karty.\nMoi Llorens potwierdza, że Rafinha może odejść na rok do Celty. Najpierw musi jednak przedłużyć umowę, a kluby muszą uzgodnić, kto będzie płacił jego pensję. Juventus naciska na transfer Ivana Rakiticia, ale nie oferuje zawodników, którzy interesują Barçę.\nWg Sportu napastnik zostanie w Barcelonie B, ponieważ nie osiągnięto żadnego porozumienia w sprawie wypożyczenia. Barça wymagała minut dla Ruiza oraz nie chciała zawrzeć opcji wykupu, na co nie zgodził się żaden klub.\nSport podaje, że Neymar jest już w Miami i dołączy do zgrupowania reprezentacji Brazylii. Napastnik uważa sprawę swojego transferu za zamkniętą, spróbuje odejść z PSG zimą lub latem przyszłego roku.\nWg Francesca Aguilara spotkanie Neymara z przedstawicielem Realu, o którym informowało L'Equipe, miało zupełnie inny charakter niż twierdzi dziennik. We Francji mówiono, że zawodnik poinformował, że zostaje w PSG. Aguilar uważa, że mogło być wręcz na odwrót.\nFC Barcelona B poszukiwała nowego lewego obrońcy. Wszystko wskazuje na to, że będzie nim Sergio Akieme. Więcej na ten temat można przeczytać tutaj.\nPodsumowanie doniesień z ostatnich godzin\nWg Gerarda Romero z RAC1 Rafinha przedłuży dziś umowę z Barceloną. Pomocnik ma duże szanse na wypożyczenie do Celty Vigo z opcją kupna za 10 milionów euro. Problemem jest pensja piłkarza. Celta chce płacić ją po połowie, a Barça chce obarczyć nią zespół z Vigo.\nWg Mundo Deportivo Gabriel Novaes z Barçy B odejdzie na roczne wypożyczenie do Córdoby. Z kolei Marcus McGuane prawdopodobnie trafi na wypożyczenie do Telstaru z drugiej ligi holenderskiej.\nLa Gazzetta dello Sport podaje, że Juventus dalej negocjuje transfer Rakiticia. Na Camp Nou może trafić Emre Can, choć dyrektor generalny Starej Damy Fabio Paratici nie chce dać mu odejść. Wg MD Barçę najbardziej przekonuje ponoć z kolei Federico Bernardeschi.\n3 września 2019, 09:15\n@KlapuFcBppuknij sie w. Glowe. Rakitic dal mega duzo a przyszedl za mala kase. Do tego sobie przypomnij jego wazne gole jak z juve w finale lm czy z realem piekna bramka na bernabeu. Gosc idealnie pasowal do zespolu do pewnego czasu. W przeciwienstwie do sergio, potrafil uderzyc, wejsc w linie ataku czy poslac ostatnie podanie.


Robert Florczak – retrospective, recycling, remix - Sopot.pl - Witamy na stronie miejskiej...\nWystawę będzie można oglądać od 5 października do 18 listopada. Sam artysta pisze o niej:\n„Pierwszy człon tego tytułu, czyli Retrospective, zaprezentuje moją twórczość od czasu ukończenia uczelni w 1988 r. Dyplom robiłem z wielkoformatowych portretów. Były to obrazy olejne na płótnie oraz rysunki na papierze. (…) Na wystawie pokazuję dwa obrazy dyplomowe i kilka portretów Alicji powstałych po dyplomie, w tym „Kaszubska Madonna / Drewniane Lustro” stworzone do wystawy „Tabula Rasa” w Gmachu Parlamentu Szlezwik-Holsztyn w 1995 roku oraz ostatni z moich portretów „Salome” namalowany na rzecz wystawy „Sopot w Berlinie” w 2001 r.\nNa wystawie pokażę w formie zdjęć i filmów zdarzenia teatralne, parateatralne, performatywne, instalacje i filmy, które kreowałem lub najczęściej współkreowałem w latach 1993-2017. Większość tych materiałów jest związana z działalnością Fundacji SFINKS (Sopockie Forum Integracji Nauki, Kultury i Sztuki) oraz „Transgatunkowego Teatru SFINKS”. (…)\nRecycling dotyczy moich orłów i innych obiektów z kos, sierpów, kluczy i innych elementów upolowanych na składowiskach złomu, przydrożnych „antykwariatach”, na jarmarkach, pchlich targach i innych. Najnowszym przedstawicielem „Recyclingu” będzie „Sopocka Mewa”, którą zrealizowałem w ostatnich miesiącach i pierwszy raz będzie zaprezentowana na tej wystawie. Po wystawie będzie umieszczona na 5-metrowej stalowej kolumnie mojego autorskiego projektu i posadowiona w przestrzeni publicznej Sopotu. Do recyclingu zaliczam sztandary, które maluję na odzyskanych banerach reklamowych, ale też „Kogut Florek” wykreowany na podłożu lekko przypalonej kotary z klubu SFINKS.\nwojciech wilczyk, regionalny program operacyjny województwa pomorskiego 2014-2020, wystawki, zakopane, ludzie, spotkanie z magdaleną grzebałkowską, festiwal, drugie wydanie, wyniki matur, zakład opiekuńczo-leczniczy, mistrzostwa polski, penderecki piano trio, sąsiedzkie grillowanie, goście, park sanitariuszki inki, budżet obywatelski, automobilklub orski, charytatywna, jutro będzie dobry dzień, kary, odzyskanie niepodległości, czystość wody, piano w naturze na łysej górze, szkolny sezon żeglarski, forget me not,


Cesarka na życzenie pacjentki? Nie w toruńskim szpitalu! | Dziennik Bałtycki\nCesarka na życzenie pacjentki? Nie w toruńskim szpitalu!\nAC-B 05.08.2016 Zaktualizowano 05.08.2016\nWe wtorek na Bielanach metodą naturalną urodziła się Larysa. Fot. Grzegorz Olkowski\nNa toruńskiej porodówce spada liczba cięć cesarskich. Warunki są dobre, brakuje tylko znieczulenia\n- Prawdopodobnie jesteśmy jedynym szpitalem w Polsce, który w ostatnim roku zmniejszył liczbę cięć cesarskich - przyznaje ordynator toruńskiej porodówki dr Marek Maleńczyk.\nJak wynika z ostatniego raportu Najwyższej Izby Kontroli, która skontrolowała 29 szpitali w kraju, aż 47 proc. przeprowadzonych w nich porodów w zeszłym roku skończyło się cesarką! Pod tym względem Polska jest w europejskiej czołówce. Ta „epidemia” omija toruńską porodówkę. Od zeszłego roku liczba cięć cesarskich w Toruniu jeszcze się zmniejszyła, z 31 na 30 procent.\nStatystyki zaskakują, także dlatego, że toruńska porodówka i ginekologia ma trzeci stopień referencyjności, co oznacza, że przyjmuje także ciąże z największymi komplikacjami.\nPorodówka w szpitalu na Bielanach słynie z tego, że każde wskazanie do cesarki, z którym przychodzi rodząca, położnik weryfikuje zlecając konsultację ze specjalistą szpitalnym. I ten w wielu przypadkach kwestionuje ich zasadność. Z tego też względu toruńscy położnicy już kilka lat temu dostali przydomek „zakon rodzących naturalnie”.\nOstatni alarmujący raport NIK pokazuje, że położnicy z Bielan wybrali słuszną drogę. W ich ślady wkrótce będą musiały pójść inne porodówki. Minister zdrowia zapowiedział ograniczenie liczby cesarek.\nWedług ordynatora toruńskich położników lawinę cesarek moze zatrzymać promocja porodów naturalnych, która powinna zacząć się w gabinecie lekarza prowadzącego ciążę.\nRaport NIK pokazuje, że z tym może być spory problem. Jego wyniki są druzgocące dla polskich porodówek (toruńskiego szpitala nie kontrolowano). Standardem jest, że kobiety rodzą bez znieczulenia, pozbawiane są intymności, zdarza się, że rodzą w wieloosobowych salach, przedzielanych tylko parawanami. Bywa, że za poród rodzinny muszą zapłacić dodatkowo, szpital w Bytowie kasował za to 56 zł, w Opocznie szpital za poród w wannie liczył sobie 250 zł.\n- Życzyłbym każdemu szpitalowi takich warunków, jakie są u nas - mówi ordynator oddziału położniczo-ginekologicznego w Toruniu dr. Marek Maleńczyk. - Komfortowe sale porodowe, bardzo dobrze wyposażone zapewniające pacjentkom intymność. Nie ma mowy o porodach w salach wieloosobowych czy opłatach za rodzinny poród.\nGorzej wygląda za to sprawa znieczulenia. Toruńska porodówka nie ma w zespole anestezjologa, korzysta ze wsparcia specjalisty z innego oddziału. Pierwszeństwo mają pilni pacjenci. Podobnie jest w większości porodówek, do których zapukał NIK. Jak podkreśla dr Maleńczyk, znieczulenie zewnątrzoponowe to jedna z wielu form łagodzenia bólu.\n- Pacjentkom proponujemy na przykład gaz rozweselający, z którego w zeszłym roku skorzystała co trzecia rodząca naturalnie - dodaje.\nKobiety zabiegają o cesarkę z różnych przyczyn: ze strachu o siebie i dziecko, w przekonaniu, że jest to metoda najbezpieczniejsza, z obawy przed bólem. Tymczasem dr Maleńczyk przestrzega.\n- Powoduje patologie w kolejnej ciąży. Wytrzymałości blizny na macicy nie sposób ocenić. Wrośnięte w nią łożysko może zagrozić życiu matki - ostrzega, że konsekwencje dotykają też dzieci. - Częściej zapadają na astmę czy cukrzycę - podkreśla ordynator.\nCesarskie cięcie, czy naturalny poród?\nMateriał oryginalny: Cesarka na życzenie pacjentki? Nie w toruńskim szpitalu! - Gazeta Pomorska\ncesarskie cięcie na ...\nGość 13.02.2018 18:14:44\nAle macie problemy ludzie, zajmijcie sie walką z bezrobociem.\nHanna 13.02.2018 15:05:55\nWarunki w szpitalu w Toruniu masakryczne, nigdy więcej nie będę rodziła na Bielanach. Pan Ordynator pomylił swoje mieszkanie ze szpitalem. Może w jego mieszkaniu odbywaja sie porody? W sali 3 osobowej leży 5 kobiet,a łazienka jest na dwie salę czyli w tym przypadku na 10 kobiet. To są te super warunki na 21 wiek? Brawo! Był tez miesiąc gdzie kobiety leżały na korytarzu i rodziły w gabinecie ginekologicznyn. To wg. Pana Ordynstora oddział na wysokim poziomie!\nHanna 13.02.2018 15:05:31\nHanna 13.02.2018 15:05:00\nporodówki w Trójmieś...\ngdzie rodzić w Gdańs...\nporodówka na gdański...\nW szpitalu na Zaspie porody w dowolnej pozycji\nOd 1 stycznia br. na wszystkich oddziałach położniczych w Polsce zaczęły obowiązywać nowe standardy opieki okołoporodowej. Medyczne standardy dotyczą głównie kobiet w ciąży fizjologicznej, przebiegającej bez powikłań. Tzw. patologia rządzi się swoimi prawami. Tu lekarzowi nie moż...\ngdzie najlepiej rodz...\nDomowe łóżko z narzutą, do tego przyjemne oświetlenie, obrazy na ścianach, komoda, krzesła i drewniane łóżeczko dla dziecka. Do tego osobna łazienka z prysznicem. O taki „domowy” pokój w szpitalu przy ul. Kamieńskiego proszą wrocławianki. Napisały petycję, pod którą podpisało się...\nporód w Wejherowie\nPorodówka w Szpitalu Specjalistycznym w Wejherowie [ZDJĘCIA]\nJak wygląda porodówka w Wejherowie i na co mogą liczyć kobiety rodzące w tym szpitalu? Sprawdźcie najważniejsze informacje i zobaczcie zdjęcia.


NIKASIL CZY TULEJA, wady i zalety, co wybrać? - Strona 6 - Forum MotoX.com.pl\nPostautor: crossrider » pt, 22 cze 2007, 22:25\nPost autor: crossrider » pt, 22 cze 2007, 22:25\nmam takie dosc amatorskie pytanie...\njak odrozniacie tuleje od nikasilu?po czym to poznac?\njade ogladac moto i wole sie upewnic co i jak\nPostautor: SEBOOL » pt, 22 cze 2007, 22:49\nPost autor: SEBOOL » pt, 22 cze 2007, 22:49\nZeliwo łątwo odróznić od aluminium wiec nie powinieneś mieć problemu.\nW cylindrze będzie ćemniejsz aobwódka to wtedy jest tuleja. Wsztko zależy co i jak wygląda!\nRejestracja: sob, 5 maja 2007, 14:25\nMotocykl: Yz 85\nSkontaktuj się z raadex\nPostautor: raadex » pt, 22 cze 2007, 23:12\nPost autor: raadex » pt, 22 cze 2007, 23:12\nja osobiście odradzam tuleje, miałem tuleje w kawasaki i przy docierania (po połowie baku) tuleja się oberwała i rozwaliła mi cały dół\nPostautor: gajowy » śr, 27 cze 2007, 22:25\nPost autor: gajowy » śr, 27 cze 2007, 22:25\nNicasil ma lekko żółtawe odcień, a żeliwo jest ciemniejsze.\nMożna tez pootrzeć kartką papieru po odtłuszczonym materiale cylindra-żeliwo ze względu na dużą zawartość węgla zabarwi papier na czarnawy kolor, po nicasilu powinno być czystawo.\nPostautor: rauri » wt, 14 sie 2007, 13:34\nPost autor: rauri » wt, 14 sie 2007, 13:34\nsiemka,jestem ciekaw czy slyszeliscie o tulejach ktore są wbijane do cylindra w angli(nie chodzi mi tu o tuleje zeliwne lecz jakies inne,zapomnialem nazwy) albo jesli ktos posiada namiary na taka firme to bym bardzo prosil.\nRejestracja: wt, 15 sie 2006, 15:55\nPostautor: moro » pt, 21 wrz 2007, 11:36\nPost autor: moro » pt, 21 wrz 2007, 11:36\nJa osobiście polecam tuleje. Kumpel ma w YZ 125 i dobrze się to spisuje. Robił mu to Piotr Woryna. Zna się na tym dobrze od razu dobrał mu tłok Vertex'a. Już podaje link do jego "sajta" http://www.motor-tech.katowice.pl/\nWysyłasz cylinder i za tydzień idzie z powrotem do Ciebie odnowiony. Motor nie stracił na mocy. a zapłacił 350zł jak dobrze pamiętam za tuleje(nicasil 800-900zł i długi okres oczekiwania.) i jeździ na tym od kilku miesięcy z powodzeniem. Tłok dostajesz bez problemu, a szlif kosztuje 30zł więc dużo taniej niż obsługa nicasil'u.\nPostautor: kawasakikx80 » pt, 19 paź 2007, 10:25\nPost autor: kawasakikx80 » pt, 19 paź 2007, 10:25\nja też mam tuleje i jestem bardzo zadowolony co do trwałoćsi tyleja się szybciej zużywa (różnica ok jednego tłoka):) i tuleja jest duuuużo tańsza\nPostautor: Manhatan » pt, 19 paź 2007, 14:04\nPost autor: Manhatan » pt, 19 paź 2007, 14:04\nKumpel ostatnio też dał cylinder od NSR 125 do tulejowania właśnie Piotrowi Worynie i musze przyznać, że bardzo dobrze to wygląda, pozatym właśnie tydzień i cylinder masz praktycznie spowrotem w domu.\nPostautor: Szuwar » pt, 19 paź 2007, 22:23\nPost autor: Szuwar » pt, 19 paź 2007, 22:23\nJA w swoim rm 250 1995 rok dałem cylinder to tulejowania koles potrzymał go 2 tygodnie , zapłaciłem 120 zł , widac że zrobione solidnie .Dwa dni temu skończyłem docieranie ,wszystko w najlepszym porządku ,nie widze spadku mocy .Na początku jak sie dowiedziałem ,że tylko 120 zł to sobie pomyślałem, że to jakaś lipa ale po dłuższej rozmowie szlifierz Pan Stasiu powiedział , że wali już takie tuleje od paru lat i ludzie są zadowoleni.Jest to oczywiście tuleja żeliwna.Gdybym miał kase to zrobiłbym nicasil ale dla mojej "amatorskiej" jazdy tuleja z pewnością wystarczy.\nPostautor: Manhatan » pt, 19 paź 2007, 22:39\nPost autor: Manhatan » pt, 19 paź 2007, 22:39\nWiem, że ide na łatwiznę, ale czy mógłby mi ktoś z was streścić jak to jest dokładnie z tym nikasilowaniem cylindra?\nPowiedzmy, że na początek sezonu będę musiał zrobić nikasil, wymiana tłoka przypadnie mi 2 razy na sezon, bo zamierzam czasami wybrać się na tor i może na jakieś amatorskie zawody. Na ile według powyższych danych wystarczy mi takie jedno nikasilowanie? Jestem amatorem więc raczej kręcenie jej przez cały czas do granic możliwości nie wchodzi w grę\nPostautor: zielorz » sob, 20 paź 2007, 10:02\nPost autor: zielorz » sob, 20 paź 2007, 10:02\nTo ile ci wytrzyma nikasil zależy od wielu czynników. Od tego jak często wymieniasz tłok, jak jeździsz, jak dbasz o filtr powietrza, od jakości nikasilu, od warunków w jakich jeździsz, od oleju jaki lejesz itd.... I nie mów, że jesteś amatorem to nie będziesz kręcił. Cross to taka zabawa gdzie właśnie kręcenie daje największą frajde, nie będziesz chciał się rozwijać bo nie chcesz zajechać silnika ?! Po drugie nikasil zrób sobie zimą, a nie na początku sezonu. Ogólnie w dwusuwowej secie nie ma co oszczędzać na podzespołach bo są one wysilone i żeby jechać, trzeba kręcić. Miałem kiedyś setke z patentami i uwierz mi to nic fajnego - więcej naprawiasz niż jeździsz.\nPostautor: kawasakikx80 » sob, 20 paź 2007, 17:45\nPost autor: kawasakikx80 » sob, 20 paź 2007, 17:45\njeden nikasil starcza na 5-6 tłoków. Jeżeli się myle poprawcie mnie


Objawy paradontozy i „Dieta dla Ciebie”. Posłuchaj audycji Na Zdrowie : Radio Olsztyn\nAplikacja mobilna, STYL i ZDROWIE, Audycje, Na Zdrowie\nObjawy paradontozy i „Dieta dla Ciebie”. Posłuchaj audycji Na Zdrowie\nZapalenie przyzębia, czyli paradontoza jest drugą po próchnicy najczęściej występująca chorobą jamy ustnej.\nW większości przypadków spowodowana jest niewłaściwą higieną. Wśród przyczyn są też między innymi uwarunkowania genetyczne, cukrzyca, zaburzenia hormonalne i immunologiczne. Paradontoza częściej występuje u palaczy i u osób po 35 roku życia. Jak objawia się paradontoza, jakie są jej konsekwencje? Naszym ekspertem jest lek. stomatolog Anna Lella – konsultant wojewódzki w dziedzinie periodontologii.\nNa zdrowie – cz. 1\nW cyklu „Dieta dla Ciebie” – orzechy. Włoskie, laskowe, ziemne, brazylijskie i wiele innych. Wybór jest duży, wszystkie są zdrowe i warto je włączyć do diety jak najwcześniej. O wartościach odżywczych orzechów mówi dr inż. Anna Hinburg – dietetyk kliniczny.\nNa zdrowie – cz. 2\nAudycja Na zdrowie na antenie Radia Olsztyn w każdą sobotę o godzinie 9.15. Zaprasza Agnieszka Lipczyńska.\nCo dziesiąty Polak ma parodontozę. Nieleczona może prowadzić do zawału Zazwyczaj bagatelizowana, jest groźna dla całego organizmu. Parodontoza to choroba […]\nJak prawidłowo mierzyć temperaturę ciała? Posłuchaj audycji Na Zdrowie (06.06.2020) Pandemia wymusiła wprowadzenie telemedycyny do polskiej służby zdrowia. Czy […]\nZ roku na rok rośnie liczba nowotworów skóry. Posłuchaj audycji Na Zdrowie (20.06.2020) Agnieszka Lipczyńska rozmawiała o nowotworach skóry i terapii uroginekologicznej. W […]\nBocian wypadł z gniazda, policjanci zawieźli go do azylu\nPolicjanci z Dywit Jonkowa uratowali w sobotni poranek młodego bociana, który wypadł z gniazda - poinformowała policja. Młodego bociana, który wypadł z gniazda, zauważył policjant po...


Jugema sprzedaż mebli do gastronomii - Top Strony - Katalog dobrych stron\nStrona główna » Firma » Usługi » Jugema sprzedaż mebli do gastronomii\nTytuł: Jugema sprzedaż mebli do gastronomii\nData dodania: 17.02.2017r. godz.: 14:35\nAkt.: 17.02.2017r. godz.: 14:36\nPosiadająca siedzibę w Środzie Wielkopolskiej firma Jugema gorąco zachęca Państwa do współpracy oraz zapoznania się ze swoją profesjonalną ofertą. Zajmujemy się wykonywaniem konstrukcji stalowych, skiełkowaniem, cięciem laserem jak i obróbką skrawaniem. Oferujemy wyroby takie jak podesty robocze, obsługowe i technologiczne, przenośniki taśmowe, rolkowe czy transportery jak również zbiorniki ze stali nierdzewnej, linie technologiczne, konstrukcje oraz poręcze. Nasze produkty charakteryzują się wyjątkową trwałością jak i precyzją wykonania. Na stronie internetowej umieściliśmy więcej szczegółów dotyczących oferty.\nmeble technologiczne, sprzedaż mebli do gastronomii, meble do gastronomii, meble ze stali nierdzewnej, producent urządzeń gastronomicznych, meble gastronomiczne, producent mebli gastronomicznych, meble nierdzewne sprzedaż\nZareklamuj stronę www.jugema.com.pl:\nJeśli posiadasz problemy, dolegliwości zdrowotne związane z miejscami intymnymi, wsty ...\nChinaming.pl chińszczyzna Szcz\nJeżeli szukają Państwo lokalu z kuchnią orientalną na terenie Szczecina, zachęcamy do ...


Promocja: wodoodporny smartwatch Lenovo i słuchawki bezprzewodowe w niższej cenie | gsmManiaK.pl\n27.03.2019 , Dawid Bonkowski Promocje Akcja partnerska\nKalendarzowa wiosna przybyła do Polski zgodnie z zegarkiem, dlatego pora pozbyć się zimowego humoru i zaserwować sobie wypoczynek na świeżym powietrzu – dzięki dzisiejszej promocji będzie to przyjemniejsze (i tańsze), niż moglibyśmy przypuszczać.\nChiński sklep TomTop zorganizował obniżkę na dwa ciekawe produkty: inteligentny zegarek Lenovo oraz słuchawki z łącznością Bluetooth. Kupicie je w niższej cenie, natomiast pozostałe oferty i wyprzedaże dystrybutora znajdziecie na oficjalnej witrynie sklepu.\nWodoodporny i trwały smartwatch\nLenovo Watch X Plus to smartwatch, którego możecie mieć za 216 złotych z darmową dostawą do Polski. To całkiem atrakcyjna kwota za zegarek, który oferuje minimalistyczny wygląd i kilka przydatnych funkcji.\nPrzede wszystkim Lenovo Watch X Plus to gadżet, który sprawdzi się w ekstremalnych warunkach. Urządzenie chwali się wodoszczelną obudową i wzmocnieniem ze strony powłoki Sapphire Mirror Glass o twardości 9H.\nJego główne elementy wytworzono z solidnych materiałów – obudowa oraz pasek to odporna na ścieranie stal, która dodatkowo ma właściwości przeciwpotowe. Tarczę smartwatcha tworzy okrągły ekran dotykowy wykonany w technologii OLED.\nWatch X Plus jest wyposażony w pulsometr, żyroskop, czujnik grawitacji oraz pola magnetycznego. Oprócz tego posiada funkcje mierzenia przebytego dystansu, liczenia spalonych kalorii i zrobionych kroków oraz monitorowanie snu.\nSłuchawki bezprzewodowe to nieoceniony gadżet nie tylko dla sportowców – w dzisiejszej promocji kosztują one 35 złotych i są dostępne w białym kolorze.\nPchełki wyposażono w łączność Bluetooth 5.0 oraz baterię, która posłuży na 2 godziny nieprzerwanego słuchania muzyki. To wprawdzie nie mistrzowski czas pracy, jednak dzięki dołączonemu etui z akumulatorem możemy je podładować w terenie.\nCeny Lenovo Watch X Plus\nPodobne: promocja w chińskim sklepie, tomtop promocja, promocja na smartwatcha, promocja na Lenovo Watch x, promocja na słuchawki bezprzewodowe, jakie słuchawki bezprzewodowe wybrać,


W Moskwie można spędzić noc z Ewą Sonnet - Dziennik.pl\nW Moskwie można spędzić noc z Ewą Sonnet\n11 marca 2009, 16:27 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nW Moskwie można spędzić noc z Ewą Sonnet? / Inne\nMocno roznegliżowane zdjęcia Ewy, posiadaczki bodajże największego naturalnego biustu w Polsce, trafiły na stronę internetową... rosyjskiego domu publicznego. Według podanych na niej informacji modelka i piosenkarka jest jedną z pracujących w nim dziewczyn!\nRosyjska strona be-mine.ru prezentuje zdjęcia dziewczyn "na godziny". Nie wiadomo w jaki sposób, pod pseudonimem Karina, trafiła tam pani dumnie prezentująca swoje walory, która do złudzenia przypomina biuściastą piosenkarkę.\nWedług strony ma ona 22 lata, 177 centymetrów wzrostu, waży 56 kilogramów i mieszka w Moskwie. Godzina z nią kosztuje trzy tysiące rubli (ok. 300 złotych), a cała noc w jej towarzystwie to wydatek 10 tys. rubli.\nOczywiście, głęboko wierzymy, że to wielka pomyłka. Ewa Sonnet ma po prostu pecha. Jej trudne do ukrycia walory nie po raz pierwszy sprowadziły na nią problemy. Jej zdjęcia "pożyczyły" sobie już angielskie agencje towrzyskie oraz estoński zespół metalowy Rotting Cock, który uwiecznił ją na okładce albumu zatytułowanego "My Sister Is Dead And I fuck Her Corpse Every Day".


Zarejestruj numer SMSem w Play - GSMONLINE.PL\nRejestracja - OLX.pl\nREJESTRACJA KARTY SIM: Jak zarejestrować numer na kartę.\nZarejestruj się – Rejestracja – (krok 1) - www.orange.pl.\nPlay - rejestracja numeru na kartę - AntyWeb\nRejestracja numeru telefonu - ING Bank Śląski\nZarejestruj @ Driver Club\nTrwa pobieranie danych... - Play\nRejestracja numeru w Plus na kartę | RejestrujNumer.pl\nPlay: Karta - Lista ofert na kartę | Play\nPromocje, telefony, laptopy, modemy - sprawdź naszą ofertę i dołącz do Play. Znajdź wymarzony telefon i wybierz najlepszą ofertę. Rozwijamy się dla Ciebie! Oficjalne forum sieci Play - pomoc, rozwiązywanie problemów. Dołącz do dyskusji!\nPlay wprowadził możliwość rejestracji numeru na kartę przez SMS.. Jak to działa? Wysyłasz z zarejestrowanego numeru (abonament/MIX/na kartę) darmowy SMS pod numer 676 o treści: ZAREJESTRUJ , czyli np. ZAREJESTRUJ 790123456; Wskazany numer otrzyma SMS z pytaniem o wyrażenie zgody na rejestrację. Rejestracja karty SIM w sieci Plus bez wychodzenia z domu. Operator sieci Plus poszedł jeszcze dalej i od 1 sierpnia 2016 roku, w przypadku jego obecnych klientów z umową abonamentową lub mix.\nDane, które podajesz przy rejestracji numeru, będą przechowywane w Play. Dokładnie tak samo, jak w przypadku danych osób, które podpisały z Play Umowę o Świadczenie Usług Telekomunikacyjnych. Twoje dane są bezpieczne i chronione zgodnie z Ustawą o ochronie danych osobowych. Ta strona używa do swojego działania plików cookie. WIĘCEJ INFORMACJI AKCEPTUJĘ. Scroll to top\nRejestracja najnowsze ogłoszenia na OLX.pl. Wyrażam zgodę na używanie przez Grupę OLX sp. z o.o. środków komunikacji elektronicznej oraz telekomunikacyjnych urządzeń końcowych w celu przesyłania mi informacji handlowych oraz prowadzenia marketingu (np. newsletter, wiadomości SMS) przez Grupę OLX sp. z o.o., podmioty powiązane i partnerów biznesowych. Dołączając do programu „Moja Biedronka na co dzień” otrzymujesz trzy karty: jedną główną oraz dwie mniejsze w postaci breloczków do kluczy, które można podarować swoim bliskim. Dzięki temu możecie wspólnie korzystać z programu i zbierać punkty.\nREJESTRACJA KARTY SIM: JAK ZAREJESTROWAĆ NUMER NA KARTĘ? DO KIEDY REJESTRACJA TELEFONU NA KARTĘ? Przeczytajcie nasz PORADNIK. Do 1 lutego wszyscy użytkownicy telefonów 'na kartę' muszą. Zaznaczenie to jest dobrowolne, przy czym brak wyrażenia tej zgody nie skutkuje dla Ciebie żadnymi negatywnymi konsekwencjami, w szczególności nie stanowi przeszkody w kontynuowaniu procesu rejestracji elektronicznej (zawarcia umowy o świadczenie usług płatniczych w drodze elektronicznej).\nBrak dostępu zaloguj się. Jeśli Twoim zdaniem aplikacja działa nieprawidłowo, podziel się z nami tą informacją. Kliknij na numer telefonu wyświetlony w prawym górnym rogu i z listy wybierz opcję: Zgłoś błąd. W celu rejestracji na Kujawsko-Pomorskiej Platformie Edukacyjnej, należy wcześniej skontaktować się Administratorem szkolnym, który wygeneruje unikatowy kod szkoły, który jest ważny przez 30 dni od dnia wygenerowania. Po jego otrzymaniu, należy przejść do formularza rejestracyjnego i wprowadzić do niego wymagane dane.\nWszystko w aplikacji PLAY NOW i na playnow.pl Oglądasz do woli! Bo w sieci Play nie zużywasz swoich pakietów danych i nie płacisz dodatkowo za transfer. Nawet tydzień po emisji! Jeżeli spóźnisz się na swój serial, odtworzysz go od początku, nawet do tygodnia po emisji. Play. Uwaga na podejrzane maile o fakturach! Dowiedz się więcej Pobierz aplikację Play24. Zarządzanie kontem Play nigdy nie było tak proste. Dostępny jest nowy Regulamin Play24. Uwaga na podejrzane maile o fakturach! Dowiedz się więcej.\nNo i już wszystko wiadomo, tak jak pisałem z rana Play przygotował promocję dla posiadaczy kart SIM w ofercie prepaid, w której za rejestrację swojego numeru mogą aktywować pakiet za 100 zł na rozmowy i SMS-y z paczką 10 GB transferu danych na 30 dni. Ciekawiej to wygląda w przypadku stałych klientów ofert na kartę: Podmiotem właściwym do pozasądowego rozstrzygania sporu wynikającego z umowy zawartej pomiędzy konsumentem a Pożyczkodawcą jest Rzecznik Finansowy. Kontakt do Rzecznika Finansowego oraz szczegółowe informacje dotyczące postępowania dostępne są na stronie internetowej www.rf.gov.pl.\n* Wyrażam zgodę na przesyłanie na udostępniony przeze mnie w powyższym formularzu rejestracyjnym adres poczty elektronicznej, informacji handlowej kierowanej do mnie przez Jeronimo Martins Polska S.A., zgodnie z Regulaminem Serwisu. Chcę otrzymywać także ofertę alkoholową Rejestracja urządzenia GPS GPSTrace.pl. * Potwierdzam prawidłowość wprowadzonych danych. Podanie nieprawdziwych danych może skutkować wyłączeniem dostępu do usługi.\nNowoczesna oferta bankowości internetowej, kont osobistych i firmowych, kredytu hipotecznego, pożyczki gotówkowej, lokat i kont oszczędnościowych, produktów inwestycyjnych i ubezpieczeniowych dostosowanych do Twoich potrzeb. udziału w grach realizowanych za pośrednictwem serwisu gry.lotto.pl oferującego sprzedaż produktów Administratora za pośrednictwem sieci Internet - na podstawie ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, regulaminu serwisu gry.lotto.pl oraz na podstawie ustawy z dnia 1 marca 2018 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz.\nTego adresu będziemy używać m.in. do ochrony Twojego konta, wysyłania powiadomień i ułatwienia innym osobom znalezienia Ciebie. Ustawienie tej funkcji możesz zmienić w każdej chwili w Ustawieniach konta. Wyślij Proszę, aby konsultant Plus przedstawił mi ofertę handlową Plus kontaktując się na podany przeze mnie numer telefonu. Oświadczam, że zatwierdzając formularz potwierdzam pełnoletność. Klauzula informacyjna do pobrania\nWelcome to Driver Club, AMIC Energy’s loyalty program. Activate 90-day fuel discounts up to -7gr/l; redeem points for discounts or over 200 catalog prices. Play zachęca klientów do rejestracji numeru na kartę dodatkowymi bonusami. Roczna ważność konta, 10 GB i duży pakiet złotówek na usługi. W związku ze zbliżającym się obowiązkiem rejestracji numerów na kartę Play wprowadza szereg bonusów za dokonanie tej czynności: 100 GB, rok ważności konta - dla klientów Play Internet na.\nTrwa pobieranie danych... Wypełnij formularz rejestracyjny na stronie zarejestrujnumer.blue.pl/orange. Rejestracja online obsługiwana jest przez Blue Media S.A. Zaloguj się do serwisu transakcyjnego Twojego banku Bank prześle Twoje dane do Orange Po pozytywnej rejestracji otrzymasz SMS-a od Orange..\nPunkty rejestracji numerów na kartę w Plusie Rejestracja numeru na kartę w sieci Plus dostępna jest w: salonach Plus i Cyfrowego Polsatu, salonikach i kioskach Ruchu, Kolporter, placówkach Poczty Polskiej, sklepach Relay, Inmedio oraz 1Minute, elektro marketach Neonet, stacjach paliw Statoil, BP rejestracja.beretta.pl\nPlay na Kartę, Play na Kartę Lubię to!, Formuła Play na Kartę, Play na Kartę Rok Ważności Konta. Chcesz sprawdzić jaką masz taryfę? Wpisz kod *111*49*1# i zatwierdź zieloną słuchawką. Dlaczego nie mogę aktywować ofert na mojej taryfie? Rejestracja jest administracyjną procedurą niezbędną do dopuszczenia pojazdu do ruchu po drogach publicznych. Poniżej przedstawiono najważniejsze informacje dotyczące przebiegu procesu rejestracji pojazdu, jego wyrejestrowania oraz czasowego wycofania z ruchu. Opisano również instytucje uprawnione do rejestracji pojazdów, dokumenty niezbędne do tego celu i opłaty ponoszone przez.\nwww.play.pl Zarówno Multikino jak i nasi zaufani partnerzy korzystamy z plików cookies i innych technologii (w tym śledzących i /lub profilujących) na naszej stronie internetowej, aby strona ta poprawnie działała oraz żeby personalizować treści i reklamy, dostarczać funkcje mediów społecznościowych oraz by analizować statystyki odwiedzin.\nDokumenty potrzebne do zarejestrowania numeru w Play: dowód osobisty lub paszport, telefon z kartą SIM. Rejestracja dotyczy wszystkich numerów na kartę w Play i Red Bull Mobile (marka działa w ramach sieci Play). Specjalna infolinia dla klientów rejestrujących numer w Play działa pod numerem: 730 300 300. Dla klientów Play połączenie. Poczta o2 - najszybciej rozwijająca się poczta, dostępne na wszystkich urządzeniach. Posiada 100MB, załączniki, 30GB pojemności, skuteczny antyspam, segregację wiadomości, bezpłatne kont e-mail\nWprowadzony w dniu 25 lipca 2016 r. obowiązek rejestracji numeru na kartę, tzn. obowiązek podania swoich danych i potwierdzenie ich przez dostawcę usług, wynika z ustawy o działaniach antyterrorystycznych.. T-Mobile, Play lub innej sieci, może przenieść swój numer do Plusa. Na przenoszących numer, czekają specjalne oferty. Rejestracja bezrobotnego Proces rejestracji w Urzędzie Pracy nie należy do skomplikowanych. Jednak zanim wybierzesz się do placówki w tym celu, przygotuj wszystkie niezbędne dokumenty, które będą wymagane przy rejestracji. Rejestracja w PUP daje bezrobotnym wiele możliwości w zakresie aktywizacji zawodowej.\nDane, które podajesz przy rejestracji numeru, będą przechowywane w Play. Dokładnie tak samo, jak w przypadku danych osób, które podpisały z Play Umowę o Świadczenie Usług Telekomunikacyjnych. Twoje dane są bezpieczne i chronione zgodnie z Ustawą o ochronie danych osobowych. www.play.pl Kasyno Na Lryptowaluty Bez Zezwolenia. Promocje, telefony, laptopy, modemy - sprawdź naszą ofertę i dołącz do Play. Znajdź wymarzony telefon i wybierz najlepszą ofertę. Rozwijamy się dla Ciebie! Dokumenty potrzebne do zarejestrowania numeru w Play: dowód osobisty lub paszport, telefon z kartą SIM. Rejestracja dotyczy wszystkich numerów na kartę w Play i Red Bull Mobile (marka działa w ramach sieci Play). Specjalna infolinia dla klientów rejestrujących numer w Play działa pod numerem: 730 300 300. Dla klientów Play połączenie. Wszystko w aplikacji PLAY NOW i na playnow.pl Oglądasz do woli! Bo w sieci Play nie zużywasz swoich pakietów danych i nie płacisz dodatkowo za transfer. Nawet tydzień po emisji! Jeżeli spóźnisz się na swój serial, odtworzysz go od początku, nawet do tygodnia po emisji. Trwa pobieranie danych... Brak dostępu zaloguj się. Jeśli Twoim zdaniem aplikacja działa nieprawidłowo, podziel się z nami tą informacją. Kliknij na numer telefonu wyświetlony w prawym górnym rogu i z listy wybierz opcję: Zgłoś błąd. Play na Kartę, Play na Kartę Lubię to!, Formuła Play na Kartę, Play na Kartę Rok Ważności Konta. Chcesz sprawdzić jaką masz taryfę? Wpisz kod *111*49*1# i zatwierdź zieloną słuchawką. Dlaczego nie mogę aktywować ofert na mojej taryfie? Restauracja Kasyno Policyjne Malbork. Wprowadzony w dniu 25 lipca 2016 r. obowiązek rejestracji numeru na kartę, tzn. obowiązek podania swoich danych i potwierdzenie ich przez dostawcę usług, wynika z ustawy o działaniach antyterrorystycznych.. T-Mobile, Play lub innej sieci, może przenieść swój numer do Plusa. Na przenoszących numer, czekają specjalne oferty. Tego adresu będziemy używać m.in. do ochrony Twojego konta, wysyłania powiadomień i ułatwienia innym osobom znalezienia Ciebie. Ustawienie tej funkcji możesz zmienić w każdej chwili w Ustawieniach konta. Kasyno.siostra Ojciec Dlugi Erotyk Ksiazka. Play wprowadził możliwość rejestracji numeru na kartę przez SMS.. Jak to działa? Wysyłasz z zarejestrowanego numeru (abonament/MIX/na kartę) darmowy SMS pod numer 676 o treści: ZAREJESTRUJ , czyli np. ZAREJESTRUJ 790123456; Wskazany numer otrzyma SMS z pytaniem o wyrażenie zgody na rejestrację.\nPlay Pl Rejestracja © 2020


Regulatory wzrostu w uprawie roślin | Gazeta Lubuska\nRegulatory wzrostu w…\nHormony wzrostu stanowią przedmiot badań od wielu lat, szczególnie jeśli chodzi o florę. Odkrycia dzisiejszej nauki pozwalają bardzo precyzyjnie wpłynąć na rozwój roślin. Istnieją związki, produkowane syntetycznie oraz w sposób naturalny, które podane nawet w małych ilościach, wpłyną na rozwój rośliny – hamując go lub dodatkowo stymulując. Mowa o regulatorach wzrostu roślin, o których więcej można przeczytać w tym artykule.\nCzym są regulatory wzrostu i rozwoju roślin?\nRegulatory wzrostu: https://agrosimex.pl/product-category/regulatory-wzrostu/ to różnego rodzaju substancje o budowie drobnocząsteczkowej, które są w stanie zainicjować lub zmodyfikować przebieg procesów życiowych w organizmach roślinnych. Ich zastosowanie jest bardzo szerokie: od tradycyjnych upraw sadowniczych i rolniczych, aż po florystykę. W Polsce, regulatory wzrostu roślin są stosowane, przede wszystkim, do przeciwdziałania wyleganiu zbóż. To niekorzystny dla upraw proces, który objawia się m.in. przewracaniem lub przeginaniem się roślin w dolnych międzywęźlach i może doprowadzić do zmniejszenia plonów nawet do 40%. Warto zaznaczyć, że regulatory wzrostu, oprócz ich podstawowego działania, mogą również chronić rośliny przed różnego rodzaju chorobami.\nRodzaje regulatorów wzrostu roślin\nZbyt duża obsada roślin, nawożenie środkami z dużą ilością azotu, gleba o niskiej zawartości potasu, niekorzystne warunki atmosferyczne w czasie wegetacji – to główne przyczyny wylegania roślin. To nic innego, jak trwałe pochylenie zbóż u podstawy źdźbła. Jak można mu zapobiegać? Poprzez stosowanie regulatorów wzrostu i rozwoju roślin. Na jakie grupy można je podzielić?\nAntygibereliny – np. chlorek chloromekwatu, trineksapak etylu, triazole, etefon\nDziałanie antygiberelin polega na uwalnianiu etylenu do przestrzeni komórkowej.\nRetardanty – np. chlorek chloromekwatu, trineksapak etylu, etefon\nDziałanie retardantów stymuluje wzrost korzeni rośliny i korzystnie wpływa na funkcjonowanie jej aparatu fotosyntetycznego. To substancje, które wzmagają krzewienie, zwiększając przy tym średnicę źdźbła i grubość jego ścianek.\nTriazole – systemiczne fungicydy\nTriazole działają zarówno na wzrost, jak i rozwój roślin. Są w stanie skutecznie stymulować lub hamować wzrost korzeni. Dodatkowo, wspierają syntezę chlorofilu i karotenoidów.\nHimalaya 80 SG – regulator wzrostu w uprawie ziemniaka\nRegulatorem wzrostu stosowanym w uprawie ziemniaka, zarówno jadalnego, jak i pastewnego, jest Himalaya 80 SG: https://agrosimex.pl/product/himalaya-80-sg/. Preparat zapobiega kiełkowaniu bulw ziemniaka, ale można go również stosować przy uprawie cebuli i tytoniu. W dwóch ostatnich przypadkach, środek zapobiega wyrastaniu cebuli w szczypior i korzenie, jak również wyrastaniu pasynków w tytoniu.\nPo wykonaniu zabiegu z użyciem środka Himalaya 80 SG, należy odczekać dwa tygodnie, zanim zostanie przeprowadzona desykacja naci ziemniaczanej. Przeprowadzenie zabiegu wcześniej, niż jest to zalecane, może doprowadzić do obniżenia plonu i deformacji bulw ziemniaka. W przypadku tytoniu, zabieg ogławiania, powinien być przeprowadzony w fazie pełni kwitnienia. Warto przy tym zaznaczyć, że opisywany środek, może powodować występowanie objawów fitotoksyczności, czyli przebarwień liści tytoniu.\nHimalaya 80 SG to regulator wzrostu, który stosuje się, by zapobiec kiełkowaniu bulw ziemniaka. Żeby zadziałał, zabieg należy wykonać na 3 do 5 tygodni przed zbiorem ziemniaków, czyli tuż przed rozpoczęciem naturalnego więdnięcia naci ziemniaczanej. Ten okres można rozpoznać po tym, że dolne liście zmieniają kolor z zielonego na żółty, a pędy delikatnie się pochylają, choć nadal są zielone.\nGibb Plus 11 SL – regulator wzrostu polecany w uprawie jabłoni\nRegulator wzrostu i rozwoju roślin, polecany przy uprawie jabłoni, to Gibb Plus 11 SL: https://agrosimex.pl/product/gibb-plus-11-sl/. Jego skład polepsza jakość skórki owoców, redukuje ordzawienia jabłek i poprawia zawiązywanie owoców. Środek można stosować również w przypadku wystąpienia przymrozków, podczas słabego kwitnienia lub złego zapylenia.\nZabiegi z użyciem opisywanego środka, można wykonywać do czterech razy w sezonie, w odstępach wynoszących ok. 10 dni. Warto pamiętać o tym, że podczas zabiegów, temperatura na zewnątrz powinna wynosić co najmniej 16 stopni C.\nŚrodek, tak samo dobrze sprawdza się w uprawie jabłoni, jak i gruszy. W przypadku jabłoni, podanie środka należy wykonać po opadnięciu płatków kwiatowych. W przypadku gruszy, zabieg trzeba przeprowadzić jeszcze w fazie opadania płatków kwiatowych.\nOdra wylała. Strażacy ratowali uwięzione konie\nRolnicy z powiatu oławskiego proszą Mateusza Morawieckiego o interwencję w sprawie działka w Siechnicach. Mają dość suszy! 10


Czy interesującym miastem jest Kudowa Zdroj oraz co można by obejrzeć w tamtym zakątku? | ValenciaExplora\nPosted on: 6 lutego 2019, by : admin\nW obecnych dniach posiadamy tyle atrakcji wypoczynkowych, iż w każdy weekend możemy być gdzieś indziej. Czy też jesteśmy pasjonatami Tatr, lub kochamy morze, wszyscy odnajdziemy w naszym państwie jakiekolwiek dobre miejsce na wypoczynek.\nAle jest takie miejsce w naszym państwie, jakie powinniśmy obowiązkowo zwiedzić. Cóż to za miasteczko?\nKudowa Zdroj to miasteczko uzdrowiskowe w województwie południowo zachodnim. Tuż po wojnie Kudowa Zdroj nosiła markę Chudoba. W 1946 r. wprowadzono nazwę miasta jako Kudowa Zdroj. Wstępne wzmianki o miasteczku pochodzą z 1354 r. Jak ukazuje przeszłość, jest to bardzo wielowiekowe miasto. Dzisiaj Kudowa Zdroj to miasto sanatoryjne oparte o Góry Stołowe i Wzgórza Lewińskie. obiekty sanatoryjne łączą się głównie w parku Zdrojowym u podnóża Góry Parkowej. To tu jest zbudowany antyczny budynek uzdrowiska o ciekawej architekturze i charakterystycznym łamanym dachu. W miejscowości takiej jak Kudowa Zdroj zwalcza się nade wszystkim choroby systemu krwionośnego, dolegliwości ortopedyczne i choroby układu pokarmowego.\nKudowa Zdroj posiada dzielnicę Czermna, w jakiej można by odwiedzić Kaplicę Czaszek. Jest to kaplica 1 z trzech na starym kontynencie wyłożona czaszkami i kośćmi ludzi umarłych w okresie bitwy trzydziestoletniej oraz w okresie zarazy. Kudowa Zdroj posiada rozwiniętą paletę noclegową zarówno w sanatoriach jak i w hotelach.\nJeśli wybierzesz na odpoczynek miasto Kudowa Zdroj, przekonasz się, iż był to odpowiedni dobór. Nie omieszkaj wyłącznie oznajmić o niniejszym miasteczku koleżance, jaka także zastanawiała się nad jakimś interesującym obszarem na odpoczynek.


PO pyta Kaczyńskiego i Szydło o senatora Biereckiego - sejm-rząd Ludzie\nPO pyta Kaczyńskiego i Szydło o senatora Biereckiego\n10 sierpnia 2015 17:35\nPO wezwała Jarosława Kaczyńskiego oraz Beatę Szydło do zadeklarowania, czy ich partia zamierza wystawić kontrkandydata dla Grzegorza Biereckiego, byłego prezesa SKOK, w wyborach do Senatu. Jeszcze nie mamy gotowych list - odpowiada rzeczniczka PiS.\n"Dzisiejsze doniesienia prasowe o tym, że pan Grzegorz Bierecki będzie kandydował do Senatu przy pozwoleniu PiS, przy jego wsparciu polegających na braku wystawiania kontrkandydata w jego senatorskim okręgu wyborczym powodują pytania o rzeczywiste intencje Prawa i Sprawiedliwości" - mówił na poniedziałkowej konferencji w Sejmie poseł PO Michał Szczerba.\nZdaniem Szczerby jeśli informacje tygodnika są prawdziwe, to "rodzi wątpliwości", czy PiS faktycznie chce się odciąć od kłopotów Biereckiego oraz instytucji SKOK-ów, co do której działalności - jak podkreślił poseł PO - jest coraz więcej wątpliwości.\nSzczerba zaapelował też do prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego oraz kandydatki PiS na premiera Beaty Szydło, by wypowiedzieli się w tej sprawie. Podkreślił, że gdyby te doniesienia okazały się prawdziwe, to byłoby to "coś naprawdę niestosownego". "Według nas - to nie są standardy, których oczekują Polacy, oczekujący także tej dobrej zmiany i przywrócenia wiary w ten dobry sens polityki" - mówił poseł PO.\nRzecznik PiS Elżbieta Witek powiedziała PAP, że listy PiS nie są jeszcze gotowe, więc nie zamierza dywagować o poszczególnych nazwiskach. "Pokażemy je wszystkie naraz" - zaznaczyła.\nWitek zaznaczyła, że Bierecki nie będzie startować z list PiS. "Natomiast to, co robi PO, wydaje mi się groteskowe, oni najwyraźniej mają problemy ze swoimi listami i próbują odwrócić od nich uwagę. Ja rozumiem, że czują się zagrożeni i chcieliby poznać kształt naszych list jak najszybciej, ale muszą się jeszcze uzbroić w trochę cierpliwości" - mówiła Witek.\nO sprawę Biereckiego był też pytany rzecznik sztabu wyborczego PiS Marcin Mastalerek. Jak podkreślał, to, że Bierecki zamierza startować, nie jest dla nikogo tajemnicą, podobnie jak to, że nie będzie go na listach PiS. "Życzyłbym PO lepszej prasówki, nie musieliby wtedy pytać" - mówił.\n"My na razie się listami nie zajmujemy, zbierze się komitet polityczny i wtedy będziemy się tym zajmowali" - powiedział Mastalerek; podobnie odpowiedział na pytanie, czy na listy PiS trafi wieloletnia posłanka PO Lidia Staroń. Według Newsweeka, również ona zabiega o start z listy PiS w najbliższych wyborach parlamentarnych.\n"Jesteśmy gotowi rozmawiać ze wszystkimi, ale o tym decyduje komitet polityczny; jeżeli taka deklaracja padnie, to wtedy się nad tym zastanowimy" - deklarował Mastalerek, dopytywany o ewentualną kandydaturę Staroń.\nW lipcu sejmowa komisja finansów publicznych zaakceptowała sprawozdanie podkomisji badającej od marca tego roku na zlecenie sejmowej komisji finansów publicznych realizację ustaw o SKOK. Wśród wniosków znalazł się m.in. postulat powołania sejmowej komisji śledczej, która zbadałaby m.in. nieprawidłowości w procesie stanowienia prawa, dotyczącego SKOK-ów, rolę poszczególnych osób w tworzeniu tego systemu oraz mechanizmu jego finansowania.\nZainteresowanie tematem SKOK-ów to m.in. efekt publikacji prasowych na ten temat. W marcu najpierw "Wprost", a potem "GW" napisały, że senator i "twórca SKOK-ów Grzegorz Bierecki wyprowadził kilkadziesiąt milionów złotych do spółki, której dziś jest właścicielem i prezesem". W wydanym wówczas oświadczeniu Bierecki, nawiązując do medialnych doniesień pisał, że "wszystkie zarzuty podnoszone w tych artykułach to kłamstwa". "Kłamią na mój temat również politycy PO, z premier Ewą Kopacz na czele, prowadząc w ten sposób brudną kampanię wyborczą" - oświadczył wtedy Bierecki.\nSzef klubu PiS Mariusz Błaszczak podjął wówczas decyzję o zawieszeniu Biereckiego w prawach członka klubu parlamentarnego.\nSKOK-i stały się jednym z głównych tematów politycznego sporu w kampanii przed wyborami prezydenckimi. PO wskazywała na patologie w kasach, wykazane w raportach KNF, przywoływała też sprawę skierowania przez prezydenta Lecha Kaczyńskiego do TK ustawy obejmującej SKOK-i nadzorem KNF. PO oceniała, że PiS nie chciało nadzoru państwa nad Kasami.\nPiS z kolei przywoływało projekt L. Kaczyńskiego z 2008 r., który mówił o nadzorze KNF nad SKOK-ami, a który został odrzucony w Sejmie m.in. głosami PO. Według PiS prezydent Kaczyński wykonał swój konstytucyjny obowiązek, kierując w 2009 r. ustawę ws. SKOK-ów do TK. Politycy PiS stwierdzali też, że prezydent Komorowski wycofał większość zaskarżonych artykułów z Trybunału w 2011 r., nie dysponując żadnymi pisemnymi ekspertyzami - miałoby to wynikać z pisma kancelarii Komorowskiego do Grzegorza Biereckiego z 2011 r.\nPiS Szydło Beata Kaczyński Jarosław Platforma Obywatelska Bierecki Grzegorz\nwho is who? 2015-11-16 21:59:37\nTwórcą SKOKÓW i systemu spółdzielczego nie jest G. Bierecki tylko śp. Stefczyk. Myślę że wielu nie docenia sprytu i majstersztyku Pana Grzegorza B. Mój przyjaciel siedzi w pace bo za dużo wiedział. W żołądku mi sie poprzewracało jak sie dowiedziałem kto będzie teraz pilnował narodowego trzosu. ps. inf. dla ewntualnych działań CBA pisze z Ipki znajomej.


Nie był to czas wegetacji\nŹródło: strona www.mkidn.gov.pl\nUrodziła się 21 kwietnia 1935 w Warszawie, zmarła 16 lipca 2013 r. w Łodzi.\nOd 1945 r. mieszkała w Łodzi. Ukończyła studia na Politechnice Łódzkiej. Pracowała na tej uczelni w Instytucie Elektrotechniki.\nBrała udział w akcjach petycyjnych w obronie braci Kowalczyków i przeciwko zmianom w Konstytucji PRL. Pomagała w kontaktach z osobami prześladowanymi. Po Marcu’68 odsunięta od zajęć dydaktycznych w Instytucie Elektrotechniki, pozbawiona stypendium doktoranckiego.\nOd końca lat 60. razem z bratem Witoldem Sułkowskim działała w antykomunistycznej podziemnej organizacji „Ruch”. W 1970 r. została na kilka miesięcy aresztowana.\nOd 1976 r. współpracowała z Komitetem Obrony Robotników, a od jesieni 1977 r. regularnie pisywała w drugoobiegowym kwartalniku „PULS” pod pseudonimem SPIN i uczestniczyła w pracach redakcji. Była jedną z założycieli Niezależnego Klubu Dyskusyjnego w Łodzi. Mieszkanie Ewy Sułkowskiej-Bierezin i jej męża Jacka Bierezina stało się niezależnym salonem literacko-politycznym, organizowano jawne spotkania opozycjonistów.\nW sierpniu 1980 r. organizowała struktury „Solidarności”, od maja 1981 była członkinią komisji rewizyjnej „Solidarność” Ziemia Łódzka, a od listopada 1981 przewodniczącą tej komisji. W stanie wojennym internowana w okresie od 13 grudnia 1981 do 22 lipca 1982. W obozie dla internowanych napisała kilkanaście okolicznościowych piosenek. (Sieradz, Olszynka Grochowska, Gołdap) – zwolniona 22 lipca 1982 r.\nW lutym 1983 wyemigrowała do USA, pracowała jako redaktor w pismach „Dziennik Związkowy” (1986–2001) i „2B” (1993–2000), współpracowała z Radiem Wolna Europa (1983–1986) i „Nowym Dziennikiem” (1990–2003).\nW Stanach Zjednoczonych organizowała akcje wspierania podziemia demokratycznego w Polsce, tworzyła i tłumaczyła teksty opozycyjnych piosenek. Do Polski wróciła w 2003.\nOpracowała wraz z Ewą Rogalewską publikację „Orła wrona nie pokona”, czyli co pomagało nam przetrwać. Śpiewnik internowanych (wyd. IPN, Białystok 2009), redagowała opracowanie „Puls. Nieregularny kwartalnik literacki nr 13 bis 1977–1981. Antologia tekstów publikowanych na łamach edycji krajowej” (wyd. SPP Oddział w Łodzi, Łódź 2007).\n29 września 2009 roku Podsekretarz Stanu w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego Tomasz Merta wręczył Ewie Sułkowskiej- Bierezin Srebrny Medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis w uznaniu dla jej zasług dla tworzenia i obrony niezależnej kultury narodowej.\nW 2011 roku prezydent Bronisław Komorowski odznaczył Ewę Sułkowską-Bierezin Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski. W 2012 r. otrzymała Nagrodę Miasta Łodzi.\nNależała do Stowarzyszenia Wolnego Słowa i Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich.\nM am nadzieję, że moje wspomnienia jako dziennikarza prasy polonijnej o jeszcze jeden odcień wzbogacą, składający się z wielu barw i krętych linii, portret polskiego dziennikarstwa, że posłużą za przyczynek do szerszych rozważań o tradycjach polskich mediów. Ponadto zdarzenia, których byłam świadkiem, mogą być – jak sądzę – interesujące z punktu widzenia czysto historycznego.\nZ Politechniki do Dziennika\nWkrótce po skończeniu studiów rozpoczęłam pracę jako asystentka w Katedrze Elektrotechniki Teoretycznej na Politechnice Łódzkiej. Katedrą kierował wówczas uczony i erudyta - profesor Bolesław Konorski, w swoim czasie zdeklarowany komunista, później - opozycjonista, choć nie tak żarliwy w obydwu rolach jak Stefan Amsterdamski. Postać Amsterdamskiego przywołuję nieprzypadkowo, bowiem nasze losy biegły w jakimś sensie równolegle. Oboje przeszliśmy przez Politechnikę, dla obojga słupami milowymi na drodze do samookreślenia były lata 1956 i 1968, oboje zostaliśmy trzynastego grudnia 1981 internowani. Mam w indeksie wpisaną przez niego tróję z marksizmu-leninizmu, jedną z kilku trój w całej tej książeczce. Ale, w odróżnieniu od wielu kolegów z Politechniki, którzy pamiętają go głównie jako fanatycznego asystenta w Katedrze Podstaw Marksizmu- Leninizmu, uwierzyłam, że jego opowiedzenie się po stronie opozycji demokratycznej było w pełni autentyczne. Podobnie zresztą jak mojego Profesora i niektórych nawróconych (bo przecież nie wszystkich) byłych komunistów.\nPrzez kilka pierwszych lat pracy na Politechnice uważałam, że urządziłam się świetnie: wypracowałam sobie pozycję osoby tak apolitycznej, że nikt nigdy nie zaproponował mi wstąpienia do partii, lubiłam prowadzenie zajęć dydaktycznych i chyba miałam do tego zdolności, latem cieszyłam się długimi wakacjami a poza wakacjami - elastycznym zagospodarowaniem godzin pracy.\nMoże warto dodać jeszcze, że studia wybierałam w szczytowym okresie stalinizmu i chciałam, by moja przyszła praca zależała możliwie najmniej od tzw. postawy społecznej. Mogłam równie dobrze wybrać jakąkolwiek inną dziedzinę, także humanistyczną ale wtedy nie mogłabym oczekiwać takiego komfortu.\nPrzyszedł Marzec 1968, nieco wcześniej studenci okrzyknęli mnie „najlepszym asystentem wydziału”. Kłamstwa prasy i wykręcanie się kadry naukowej od zajęcia jasnego stanowiska popchnęły mnie do ostentacyjnego opowiedzenia się po stronie protestujących studentów. Komórka PZPR nalegała, by odsunąć mnie natychmiast od zajęć ze studentami. Ponieważ nie mogłam - wobec profesorów, którzy chcieli mnie bronić - zobowiązać się do zachowania dyscypliny jako „pracownik państwowy”, czyli do schowania swoich poglądów do kieszeni, musiałam pożegnać się z pracą dydaktyczną na Politechnice, a po jakimś czasie także z naukową. Po kilku próbach znalezienia zajęcia: najpierw na miarę kwalifikacji, później - jakiegokolwiek, wylądowałam w Instytucie Techniki Cieplnej, gdzie aż do wybuchu „Solidarności” omijały mnie podwyżki i awans.\nJednak nie był to czas wegetacji - przeciwnie.\nMój młodszy brat, Witold Sułkowski, studiował filologię polską i czynnie uczestniczył w wystąpieniach studenckich na Uniwersytecie Łódzkim. Przez niego poznałam mojego późniejszego męża, Jacka Bierezina, a następnie przystąpiliśmy wszyscy troje do organizacji „Ruch” ze wszystkimi tego późniejszymi konsekwencjami. Marzec i „Ruch” nie podziałały na nas zniechęcająco. Raczej nas zahartowały i utrwaliły potrzebę życia według własnych zasad i znalezienia dla siebie przestrzeni wolności.\nDla mnie taką „ucieczką w wolność” stała się głównie współpraca z „Pulsem nieregularnym kwartalnikiem literackim”, który narodził się w Łodzi w 1977 roku, jako jawne pismo podziemne. Ten oksymoron polega na nielegalności i „drugoobiegowości” PULSu z jednej strony i publikowaniem w każdym numerze stopki redakcyjnej, z adresami i ewentualnymi telefonami redaktorów - z drugiej.\n„Puls” założyli moi najbliżsi, czyli Jacek Bierezin, Witold Sułkowski oraz ich młodszy kolega Tomasz Filipczak. Do pierwszego numeru zaprosili byłego łodzianina (wcześniej wilnianina) - Tadeusza Walendowskiego. Później do redakcji dołączyli: Leszek Szaruga, Antoni Pawlak, Bartosz Pietrzak i Janusz Anderman.\nW „Pulsie” miałam swoją stałą rubrykę podpisywaną pseudonimem„Spin”. Nie były to w ścisłym sensie teksty, ale pozwoliły mi poczuć się AUTORKĄ. Komponowałam z tytułów gazetowych kolażowe utworki (Poltytuły Polprasy) a także wynajdywałam uderzające przykłady nadużywania słowa w oficjalnych publikacjach i książkach polskich (PolPot - od „Polak potrafi”) lub sowieckich (Sowshow).\nOkres tej wspaniałej wolności, celebrowanej głównie jako wolność słowa, zakończył się internowaniem1 i decyzją opuszczenia kraju.\nPominę opis szarpaniny trzech pierwszych lat na wychodźstwie, opisałam to w wielkim skrócie we wspomnieniach zatytułowanych „Dwadzieścia lat snu” opublikowanych w „Autoportrecie zbiorowym” 2. Pozwolę sobie częściowo przenieść z tej publikacji to, co dotyczy mojej drogi do zawodu dziennikarza, jakim stałam się pracując przez ponad piętnaście lat w chicagowskim „Dzienniku Związkowym” i nowojorskim „Nowym Dzienniku”.\nPo tych doświadczeniach pisanie do polskiej prasy nie wymagało ode mnie praktycznie żadnego „przestawiania się”: w negatywnym, ani pozytywnym sensie. Był rok 2003, nie musiałam dostosowywać się do nowej sytuacji w mediach, nie musiałam ani przyzwyczajać się do wolności, ani pozbywać się wewnętrznej cenzury.\nEmigracja jako wyzwanie i wezwanie\nPierwszy amerykański postój w stanie Maryland u brata, który w rok po przyjeździe rozpoczął pracę w Głosie Ameryki”, zaowocował ciekawą akcją. Jeden z najnowszych odwiedzających nasz dom uchodźców, siedemnastoletni wówczas Marcin Żmudzki, uparł się, by zbierać podpisy pod protestem przeciwko przetrzymywaniu bez procesu jedenastu działaczy “Solidarności” i opozycji 3. Ścisły komitet tej akcji składał się tylko z trzech osób (oprócz mnie i Marcina znalazł się w nim Jarosław Świątek, były działacz NZS), dzięki czemu był szybki i sprawny w działaniu. Naturalnie bez żarliwej pomocy bardzo wielu osób, począwszy od najbliższego otoczenia po internowanych z innych stanów oraz miejscowych znakomitości, jak Jan Nowak- Jeziorański czy b. ambasador USA w Warszawie Richard T. Davies, nie udałoby się zebrać tak imponującej liczby podpisów, i to głównie amerykańskich. Codziennie na nasz adres w Takoma Park przychodziły dziesiątki podpisanych „protestów”.\nAmerykańska agencja John Adams Associates pisała o tym 23 stycznia 1984, gdy akcja “Protest” - po wysłaniu listów do Prezydenta Stanów Zjednoczonych, Przewodniczącego Izby Reprezentantów, Przewodniczącego Amerykańskiej Federacji Pracy i Kongresu Organizacji Przemysłowych (AFL-CIO) - była wciąż prowadzona, by przynieść w sumie około 11 tysięcy podpisów, w tym ok. 300 amerykańskich profesorów i ponad 2000 studentów. Wśród sygnatariuszy znaleźli się Saul Bellow, Zbigniew Brzeziński, Władimir Bukowski, Robert Conquest, Milton Friedman, Lane Kirkland, Jerzy Kosiński, Max Lerner, Richard Pipes, Norman Podhoretz, Ravi Shankar, Adam B. Ułam i jeszcze około setki wybitnych osobistości plus wszyscy polscy uchodźcy, do których dotarliśmy, w tym Stanisław Barańczak, Janusz Głowacki, Henryk Grynberg, Jacek Kaczmarski, Jakub Karpiński, Irena Lasota oraz Jan Karski i Jerzy Lerski.\n16 lutego na ręce Jana Nowaka wpłynął list od prezydenta Ronalda Reagana, zapewniający o wykorzystaniu wszystkich możliwych środków na rzecz uwolnienia „niesprawiedliwie więzionych”. Inne nasze listy spowodowały np. uchwały lokalnych administracji amerykańskich popierające nasz apel, a także dość zdecydowaną reakcję 80 senatorów. Amerykanie traktowali nasze akcje poważnie, ponieważ — jak nam poradzono - obie były bardzo starannie przygotowane, ostateczny kształt tekstom anglojęzycznym (apel, rozsyłane na bieżąco komunikaty i listy) nadawali amerykańscy przyjaciele (głównie irlandzka żona Jarka), a efektowne opracowanie graficzne, z napisem PROTEST było dziełem Wojciecha Wołyńskiego, który w Polsce współpracował z “Pulsem”, a obecnie jest wykładowcą na amerykańskim uniwersytecie i wziętym grafikiem.\nPo marylandzkiej Takomie i zanim osiedliłam się w Chicago, jakiś czas mieszkałam w Detroit. Tam, w środowisku emigracji solidarnościowej, zrodził się pomysł zorganizowania zbiórki pieniędzy na maszynę drukarską dla polskiego podziemia wydawniczego. Przygotowaliśmy4 i przeprowadzili tzw. radioton, który przyniósł około jedenastu tysięcy dolarów.\nO obydwu akcjach pisała amerykańska prasa, a o PROTEŚCIE mówiły obie rozgłośnie: Wolna Europa (Piotr Kobyliński) i Głos Ameryki (Tadeusz Walendowski).\nObydwa przedsięwzięcia były pożytecznym doświadczeniem. Trzeba było pisać teksty precyzyjne i zwięzłe, a także przemawiać na różnych spotkaniach. Jerzy Różalski, prowadzący w Detroit od kilkunastu lat audycje po polsku, zaproponował mi wygłaszanie radiowych pogadanek. Nie była to dla mnie zupełna nowość. Kilka “mowionych” felietonów przyjęło ode mnie wcześniej Radio Wolna Europa.\nZ początku były to felietony lub komentarze o charakterze politycznym, z czasem zaczęłam omawiać książki, a następnie periodyki wydawane w Londynie, Paryżu i Berlinie. Przydała mi się bardzo dotychczasowa obfita korespondencja z przyjaciółmi, pisanie szło mi o wiele lepiej niż w Polsce. Moje wystąpienia w eterze zdobyły pewną popularność, więc kiedy przeniosłam się za chlebem do Chicago, nie miałam wielkich oporów, żeby zaproponować felietony o książkach polskojęzycznym programom radiowym. Programów polskich było niewiele, ale prowadzili je z reguły nowi przybysze z Polski konkurując z powodzeniem z mało urozmaiconymi dwoma czy trzema dotychczasowymi audycjami, w tym odwiecznym programem Boba Lewandowskiego.W Chicago zostałam zatrudniona do uruchomienia polskiej księgarni, drugiej po najstarszej i dobrze prosperującej “Polonii” prowadzonej przez panią Mirę, wdowę po jej założycielu, Edwardzie Puaczu. Niedaleko wegetowała też polska księgarnia-antykwariat “Glob”. Moja księgarnia nazywała się “Spotkania” od paryskiego wydawnictwa Piotra Jeglińskiego, z którym już współpracował mój zleceniodawca i właściciel lokalu. Głęboka różnica zdań między mną a właścicielem księgami na temat wartości poszczególnych pozycji książkowych i zadań naszej „placówki kulturalnej” doprowadziła do błyskawicznego rozwiązania umowy.\nZnalazłam się dosłownie na bruku, ale szczęście znów mi dopisało. Maciej Wierzyński, którego poznałam w Chicago, jako należącego do formującej się elity nowo przybyłych, zaproponował mi podjęcie pracy dziennikarskiej. Moje radiowe felietony o książkach uważał za dostatecznie ciekawe, by zachęcić mnie do pisania i zarekomendować do “Dziennika Związkowego”, w którym opuszczał stanowisko zastępcy redaktora naczelnego. Gazeta ta, wydawana przez Związek Narodowy Polski, a praktycznie przez jego każdorazowego prezesa, jest najstarszym i - jak dotąd - najpopularniejszym dziennikiem w tym najbardziej polskim mieście w USA.\nTak znalazłam się w gronie pracowników polonijnej gazety.\nSamej gazecie można było sporo zarzucić: język w niektórych tekstach roił się od amerykanizmów z nieznośnie nadużywaną majuskułą, szata graficzna była amatorska, strony monotonnie i źle łamane, a zespół redaktorski - sprawny i zdolny - wykorzystywany niemal wyłącznie do tłumaczenia wiadomości z amerykańskich agencji. Nie było w ogóle własnych reportaży, wywiadów, recenzji i komentarzy (poza tzw. edytoriałami), a oprócz “newsów” - albo przedruki, albo teksty z zewnątrz. “Edytoriały” pisane prawie wyłącznie przez Panią Redaktor wydawały nam się, zwłaszcza po świetnych wstępniakach Wierzyńskiego, kompromitujące i były przedmiotem nieustannych żartów trzymanej krótko grupy “tłumaczy”. Niemniej naczelna - Anna Rychlińska, dla której poprzedni redaktor, Jan Krawiec, pozostawał na razie autorytetem, na tyle była wierna dobrym obyczajom dziennikarstwa amerykańskiego, że ten pierwszy rok pracy w “Dzienniku” okazał się dla mnie dobrą szkołą zawodu. Głównie zresztą dzięki temu, że przez cały czas do naszych obowiązków należało przeglądanie najważniejszych amerykańskich tytułów, czytanie i tłumaczenie amerykańskiej prasy. Wiele razy w gronie redakcyjnych kolegów dyskutowaliśmy o brakach naszej gazety mając przed oczami profesjonalną prasą chicagowską lub nowojorską. Niemniej jedna rzecz zawsze nas trochę śmieszyła. W popularnych, niespecjalistycznych gazetach wyjaśnia się wszystko, o czym tekst napomknie, tak jakby czytelnik nie miał bladego pojęcia o absolutnie niczym. Kursowało ostrzeżenie: - Jak użyjesz określenia „klimat Szekspirowski”, to nie zapomnij wyjaśnić, że “Shakespeare to angielski poeta, aktor i jeden z najwybitniejszych dramaturgów wszechczasów, żyjący na przełomie wieków XVI i XVII”. I nie było w tym przesady.\nOkreślenie „dziennikarstwo amerykańskie” użyłam nie bez kozery, ponieważ w Polsce jego zasady nie są ogólnie stosowane, a i w Europie Zachodniej traktowane niezbyt rygorystycznie. W Ameryce zasada oddzielenia informacji od opinii obowiązuje do tego stopnia, że wykluczone są określenia niosące ocenę: pejoratywną lub afirmatywną ponieważ demaskowałyby reportera jako obserwatora nieobiektywnego. Na własne zdanie jest miejsce w komentarzach, felietonach, recenzjach, listach etc.. Reporter może i powinien cytować zdania innych ludzi, przy czym musi dbać o równowagę, tzw. balans, to znaczy zasięgać opinii możliwie różnych: zwolenników i przeciwników, strony poszkodowanej i sprawców szkody itd. Należy przy tym zawsze podawać dane pozwalające zidentyfikować osoby, które się cytuje. Trzeba starać się dotrzeć do osób zainteresowanych i poinformować czytelników, jeśli to się nie uda, lub jeśli ktoś odmówi komentarza. Jest rzeczą absolutnie niedopuszczalną aby o jakimkolwiek toczącym się śledztwie lub procesie podawano jedynie lub głównie informacje uzyskane od policji lub prokuratury, co w naszej prasie zdarza się nazbyt często. Wszelkie niefrasobliwości w tym względzie: naginanie wypowiedzi, wymyślanie nieistniejących rozmówców, niezgodne z prawdą oświadczenia o próbach dotarcia do takich czy innych źródeł itp. - mogą się skończyć utratą pracy, twarzy i nazwiska na rynku dziennikarskim.\nWiadomość powinna być potwierdzona przez co najmniej dwa źródła, a gdy korzysta się tylko z agencji informacyjnej, to nie wolno jej zniekształcać, tzn. niczego dodawać, zmieniać sensu, ani opuszczać istotnych dla całości faktów. Ponieważ wszystkie nasze informacje w tym czasie pochodziły niemal całkowicie z anglojęzycznych źródeł, musieliśmy podczas ich tłumaczenia powściągać emocje, by nie dobierać określeń oceniających np. władze PRL jako “be” a opozycję jako „cacy”. Bardzo długo nie mogłam pojąć, dlaczego nie podkreślamy przynajmniej w ten sposób naszego stanowiska. Dziś uważam, że jest to jedna z najpożyteczniejszych rzeczy, jakich nauczyłam się w Ameryce. Potem już łatwiej było mi zdobyć dystans do najbardziej bezpośrednio obchodzących mnie spraw, nie kompromitować się podczas wymiany zdań oraz szanować cudze postawy i poglądy, byle manifestowane w sposób cywilizowany i byle adwersarz szanował moje.\nWszystko to naturalnie teoria. W praktyce dobre obyczaje prasy amerykańskiej bywały naturalnie łamane, w szczególności od czasu prezydentury George’a Busha juniora: w New York Times’ie zdarzył się fikcyjny wywiad, manipulowano informacjami5. Ponadto możliwość modyfikowania informacji daje zawsze stosowany przez wiele gazet dwustopniowy system opracowywania niektórych wiadomości. W tej metodzie reporter gromadzi jedynie surowe fakty oraz wypowiedzi świadków, osób zainteresowanych etc. Na tej podstawie ostateczny kształt nadaje tekstowi siedzący w redakcji pisarz. To on jest autorem całej historii, on podpisuje tekst swoim nazwiskiem, on ostatecznie wybiera z dostarczonego materiału, co uzna za istotne. Wszystko spełnia mniej więcej wymogi obiektywizmu, co najwyżej nieco cieniowanego preferencjami piszącego. Jednak - a znamy to aż zanadto dobrze - mogą pojawić się naciski, które trudno odeprzeć, zwłaszcza gdy nie ma się wyrobionego wielkiego nazwiska.\nDziennik Związkowy”, uporządkowany tematycznie i formalnie przez Krawca, dość długo trzymał się tych reguł, choć - jak cała prasa polonijna (ambitniejsze próby kończyły się nieodmiennie bankructwem) - był nijaki, staroświecki, a z czasem jeszcze bardziej uciekał w zaściankowość. Zaczęłam to odczuwać w miarę jak rósł bałagan i przekraczano wszelkie zasady dziennikarskie, nawet te formalne.\nByła jesień 1987 roku. Zespół, z którym zaczęłam pracować, okazał się grupą ludzi życzliwych i lojalnych wobec siebie. Łączyła nas wspólna niedola (permanentne niedocenianie naszych kwalifikacji i umiejętności, nieliczenie się z naszym zdaniem, a przy tym wszystkim śmiesznie małe zarobki), ale takie rzeczy rodzą raczej brak solidarności. Tu było inaczej.\nSpotykaliśmy się co jakiś czas z pytaniem: dlaczego tkwimy całe lata w tej sytuacji, znając co najmniej nieźle angielski? Praca w gazecie codziennej jest dla niektórych jak narkotyk. Po kilku rotacjach i odejściach ustalił się na dobre skład zespołu, który swoją pracę w gazecie kochał, licząc, że jej staczanie się po równi pochyłej skończy się, że “dłużej klasztora niźli przeora” i wszystkie zakręty, wykręty i przekręty przeczekamy. Z czasem praca stała się siłą rzeczy ciekawsza, bo środowisko polonijne rozwijało się - zdarzały się już i wywiady, i reportaże, i inne formy autorskich tekstów, zaczęliśmy wychodzić na zewnątrz, mieć własne zdjęcia. Zmiany przyspieszyły z nastaniem nowego naczelnego - Wojciecha Białasiewicza, nie pozbawionego dobrych cech ludzkich, zdrowego rozsądku i jakiej takiej wyobraźni. Niemniej wtedy właśnie rozpoczął się okres upadku “Dziennika Związkowego” jako wiarygodnego medium.\nNastąpiło to w krótkim czasie po śmierci Alojzego Mazewskiego, prezesa Związku Narodowego Polskiego (ZNP) i zarazem Kongresu Polonii Amerykańskiej (KPA), który był człowiekiem dostatecznie przyzwoitym, by nie traktować prezesury jako drogi do wzbogacenia się i zbudowania własnej potęgi, a “Dziennika” - jako trybuny do wygłaszania swoich poglądów na wszystko i wszystkich oraz jako miejsca, gdzie wydawca może jednym telefonem usunąć dowolną wiadomość lub nakazać zamieszczenie najbardziej kłamliwego paszkwilu. Za prezesury Edwarda Moskala to się radykalnie zmieniło. Minimum niezależności dziennikarskiej zapewniło nam założenie grupy związkowej, co w pewnym stopniu chroniło przed bezpodstawnym zwolnieniem, straszeniem i ograniczało próby szczucia przeciw sobie. Do związku zawodowego należało wszystkiego sześć osób z redakcji.\nNie chcę opisywać szczegółowo procesu degeneracji gazety, warunków i stosunków w redakcji, trybu pracy etc., bo wzmocniłoby to - i tak trudny do uniknięcia - posmak donosu. W końcu sama byłam jednym z kółek w tym mechanizmie. Co prawda - jak wszyscy w “Dzienniku” - byłam całkowicie bezsilna, ale to w niczym nie zmienia sprawy. Przerwałam milczenie udzielając wywiadu Pawłowi Smoleńskiemu z „Gazety Wyborczej”. Zrobiłam to po bezprzykładnym ataku „mojej” gazety na Nowaka-Jeziorańskiego. Ale stało się to dopiero po dwunastu latach pracy w “Dzienniku”, gdy miałam już jakieś podstawy utrzymania i za nikogo nie byłam odpowiedzialna. Nie uważam więc tego za szczególny wyczyn.\nMogę się spotkać z zarzutem gołosłowności. Nie podaje faktów, przykładów, można sądzić, że słowa krytyki dyktuje mi rozżalenie. Od faktów i przykładów roi się w rocznikach „Dziennika” z okresu „Księstwa Moskala”. O niektórych mówiłam w tak zatytułowanym wywiadzie, do którego odsyłam bardziej dociekliwych.6\nPraca w polonijnej gazecie\nMoja praca w polonijnej gazecie wyglądała bardzo różnie. Zasadniczo, wraz z redakcyjną koleżanką Krysią Cygielską zajmowałyśmy się, prawie od początku, sprawami tak bezpiecznymi jak kultura, sztuka i rozrywka. Krystyna świetnie fotografuje i w wielu wypadkach tworzyłyśmy tandem: ona fotografowała, ja opisywałam. Tak się działo głównie, gdy wybierałyśmy się w wolnym czasie na „polowanie”. Były to dodatkowe godziny pracy, za które nam nie płacono. Nie miałyśmy także wierszówki, więc był to czas przepracowany z darmo, ale za to mogłyśmy wybierać tematy, które nas pasjonowały. Opracowałyśmy i przedstawiły na przykład ponad pięćdziesiąt chicagowskich pomników i rzeźb stojących pod gołym niebem. Słyszałyśmy nawet o kolekcjonowaniu przez czytelników tej weekendowej serii. Chodziłyśmy także na wszystkie ciekawsze przedstawienia, koncerty, wystawy, spotkania z wybitnymi autorami lub artystami, by nasi czytelnicy mieli na bieżąco możliwie dokładny obraz “życia kulturalnego” całej Polonii, także tej niezorganizowanej. Odwiedzałyśmy amerykańskie muzea, ogród botaniczny i zoologiczny, Park Ravinia z koncertami na wolnym powietrzu, słowem co popularniejsze i ciekawsze miejsca i imprezy w całym mieście.\nDo czasu. Podczas negocjacji nad kolejnym kontraktem z wydawcą powiedziano, że nie wolno nam pracować za darmo. Jednocześnie wydawca, personalna i naczelny podkreślili zgodnie, że tzw. nadgodziny będą przyznawane tylko w wyjątkowych, uzasadnionych wypadkach, co w rzeczywistości zakończyło dotychczasową praktykę reagowania na wszystkie wydarzenia kulturalne, warte odnotowania. Odtąd większość z nich, a nawet tak wielką i ważną imprezę, jaką stał się urządzany co roku dwutygodniowy Festiwal Filmu Polskiego, zbywano jedynie krótszymi lub dłuższymi informacjami. Redakcyjne recenzje, opinie i wywiady stały się rzadkością. Materiały tego typu zamawiano u - nie zawsze fachowych - sprawozdawców, byle nie zlecać ich członkom redakcji. Przewinienie, jakim było zapisanie się do związku zawodowego7, miało nigdy nie zostać nam wybaczone.\nZanim jednak odcięto nam te możliwości, zgromadziłyśmy z Krysią w swoim dziennikarskim dorobku masę tekstów ilustrujących spore - a w niektórych dziedzinach ogromne - możliwości zaspakajania głodu wiedzy lub głodu kulturalnej rozrywki w polskim (i nie tylko polskim) Chicago. Szczególnie zależało nam na pokazaniu bogactwa głównego nurtu kulturowego Wietrznego Miasta, ale to nie było nigdy w gazecie dobrze widziane (konkurencja, reklamowanie czegoś, co się nie ogłasza w “Dzienniku”, a więc nie przysparza dochodu).\nPoza wspomnianymi prezentacjami pisałyśmy z Krysią reportaże, przeprowadzałyśmy wywiady. Ja częściej pisałam recenzje: mam na swoim koncie setki recenzji z książek, spektakli teatralnych i kabaretowych, koncertów i wystaw, a wywiadów przeprowadziłam lekko licząc około dwustu: z politykami, artystami, aktorami, zdolnymi dziećmi, ciekawymi osobami ze środowiska polonijnego. Przedstawiałam sylwetki wielu popularnych w Chicago osób, a nawet całych rodów.\nBardzo ciekawe były zawsze rozmowy z przybyszami z Polski przed 1989 rokiem. Wielu z nich znałam wcześniej jako uczestników opozycji rożnych ugrupowań. Cieszyłam się bardzo z każdego spotkania, zawsze bardzo serdecznego, bez względu na różnice poglądów. Do najważniejszych zaliczam spotkanie z Mirosławem Dzielskim. Był’to ostatni z nim wywiad. Niedługo potem znalazł się w szpitalu, gdzie zmarł8.\nPo roku 89 przyjeżdżały osoby, z którymi na pewno nie miałabym okazji rozmawiać w Polsce, a wiec najwybitniejsi polscy aktorzy, reżyserzy, politycy i kto tam jeszcze. Z tutejszych zawodowych kontaktów najwyżej cenię sobie dwa wywiady: z Tymoteuszem Karpowiczem i Zygmuntem Dyrkaczem, twórcą „Teatru Chopina” (obydwa dla nowojorskiego „Nowego Dziennika).\nDo moich codziennych obowiązków - obok „newsów” - należało redagowanie zajmującej ważne miejsce strony zatytułowanej pozornie podobnie, jak poletko tak chętnie przeze mnie uprawiane: „Życie kulturalne i organizacyjne Polonii”. W ciągu tygodnia dział ten był rozbudowany, a w weekendowej części pt. “Kultura i rozrywka” skrócony do małej tabelki.\n“Życie kulturalne i organizacyjne Polonii” to były po prostu - nadsyłane przez najróżniejsze polonijne organizacje, grupy i grupki, kluby i stowarzyszenia - ogłoszenia o zebraniach, bankietach, zabawach, piknikach, “dniach indykowych”, “szynkowych”, “pączkowych” etc. Były tam także oferty rozrywek kulturalnych: występów chórów, zespołów tanecznych, amatorskich spektakli, spotkań organizowanych przez stowarzyszenia, wystaw Polskiego Klubu Artystycznego i innych grup tego rodzaju. Do mnie należało przepisanie ich po zredagowaniu to znaczy głównie po poprawieniu uporczywych błędów, jak na przykład: “instalacja nowego zarządu” zamiast “zaprzysiężenie”; “zapraszamy o liczne przybycie” albo “zapraszamy o przynoszenie fantów na loterię fantową”, a także sporadycznych jak choćby (pisownia oryginalna): “Obecność członków jest porządana na załatwienie warznych spraw przed odroczeniem się na wakacje”. Kuriozalne bywały także treści tych ogłoszeń. Oto\nStowarzyszenie Polskiego Dziedzictwa (Polish Heritage Society) zapraszało na „tradycyjną polską Wigilię”, w programie której były „kiełbaski na gorąco” i potańcówka. Do działu ogłoszeń nadchodziły teksty pełne słów żargonowych: “rufiarz”, “peciarz”, “trok”, ‘mapowanie floru”9 itd. Niektóre przedostały się do druku.\nZ ogłoszeń zapamiętałam kilka:\n“Potrzebuję osoby do nocnego sprzątania w stawie Michigan”; “Potrzebna młoda dziewczyna do sprzedania. Najlepiej ze Słowacji lub z Polski”; “Potrzebni mężczyźni z samochodem i doświadczeniem przy masowaniu podłóg i prawii (?) carpetów“; “Odkupię mało używaną muszlę klozetową z bocznym wejściem”; “Wolna 38 letnia sprzątaczka pozna konkretnego mężczyznę z mapą”.\nZdarzały się naturalnie również nasze pomyłki i chochliki drukarskie, czasem szczególnie złośliwe. Kiedyś otrzymaliśmy do natychmiastowego tłumaczenia anglojęzyczny zapis tekstu przemówienia prezydenta Busha seniora podczas jakiegoś festiwalu polskiego. Prezydent najwidoczniej wymówił szczególnie niechlujnie nazwiska Kościuszki i Pułaskiego, amerykański reporter zapisał, jak usłyszał, a tłumaczący zapis kolega był na tyle roztargniony lub zmęczony, że w gazecie ukazał się następujący cytat z przemówienia:\n“Podejmijcie walkę prowadzoną przez Solidarność, walkę Ceausescu i Połowskiego...”.\nAmbitna próba edytorska\nPomysłem nastawionym na przyciągnięcie polskiej i amerykańskiej elity intelektualnej było powołanie do życia dwujęzycznego pisma “2B”10. „To be” miało stać się ponadnarodowym forum, gdzie miałyby miejsce prezentacje literackie oraz wymiana idei i opinii na tematy filozoficzne, polityczne, krytyczno-literackie i wszelkie inne, byle ciekawe. Ważne było, by pismo zainteresowało także Amerykanów oraz czytających po angielsku innych, nie-polskich imigrantów. Polska redakcja chciała pełnić rolę gospodarzy, a w perspektywie stworzyć rodzaj klubu. Pomysłodawcą i redaktorem naczelnym był Tomasz Tabako, któremu ludzie skupieni wokół “2B” zawdzięczają wspaniałą przygodę intelektualną i pracę do siódmego potu. Teksty polskojęzyczne miały obszerne streszczenia po angielsku i odwrotnie. Była to prawdziwa orka, niekończące się przerabianie i użeranie z Tomkiem, a gdy przychodził egzemplarz do korekty, rozpętywało się istne piekło. Za to, gdy wraz z ukazaniem się numeru opadały emocje, to choć zawsze mieliśmy jeszcze jakieś zastrzeżenia - kochaliśmy Tomka od nowa. Skład redakcji zmieniał się, ale stale byli w nim m.in. Krystyna Cygielska, Frank Kujawiński - poeta i tłumacz, ja, mój brat Witold Sułkowski i Teresa Torańska. Oprócz tego pomagało nam w różny sposób bardzo wiele osób, zarówno z Polski, jak i spoza kraju. Wszyscy - podobnie jak redakcja - honorowo. Gdzie trzeba, splendor zapewniało nam grono doradców, wśród których byli: Zygmunt Bauman, Janusz Głowacki, Gustaw Herling-Grudziński, Janusz Kapusta, Richard Pipes, Josef Skvorecky, Tomasz Venclova i inni wspaniali. Ale najważniejsze, że udało się, głównie Tomkowi, ściągnąć do “2B” znakomitych autorów, nie tylko polskich, ale wielu amerykańskich i innych, nawet japońskich. Okładki i ilustracje wewnątrz były dziełem najlepszych polskich artystów, w tym także Eda Paschke, wybitnego amerykańskiego malarza przyznającego się do „polskich korzeni”. W czternastu numerach znalazło się tyle nazwisk z pierwszej ligi, że obawiam się wymienić tylko niektóre, szczególnie, że każde z nas kogoś innego uważało za “należącego do najważniejszych”. Wszyscy się jednak godziliśmy, że najważniejszym z najważniejszych był nasz mistrz, opiekun i dobry duch - Tymoteusz Karpowicz.\nZ początku nasi autorzy także nie brali pieniędzy, ale i tak koszty wydania numeru były spore, a za teksty, przynajmniej te zamówione, trzeba było zacząć płacić. Mieliśmy kilkoro wiernych sponsorów i trochę z trudem wydeptanych pieniędzy za reklamy, ale to nie wystarczało. Notabene wymyśliliśmy, by pod każdą reklamą zamieszczać cytat z literatury lub filozofii, co dawało zabawny efekt i wpisywało anonsy rynkowe w całość mierzącą wyżej.\nZdawało się, że nasze kłopoty zmierzają ku rozwiązaniu, gdy „Wspólnota Polska” przyrzekła Tomkowi kilkanaście tysięcy dolarów na rozwój „2B”. Nasz periodyk nie był ulubionym pismem Edwarda Moskala. Wkrótce nadeszło pismo z sekretariatu „Wspólnoty”, zawiadamiające o niemożności przyznania pismu „2B” dotacji.\nTak więc - po czternastu numerach - musieliśmy wydawanie “2B” zawiesić. Z początku z nadzieją na „odwieszenie”, a z czasem na dobre.\n28 lutego 2003 to data zamykająca dwudziestoletni okres od chwili, gdy jako uchodźca polityczny wylądowałam na lotnisku w stolicy Stanów Zjednoczonych, Waszyngtonie. W dwa miesiące później wróciłam na stałe do Polski. Od jesieni 1989 roku przyjeżdżałam tu co rok na urlop, dzięki czemu moje powtórne lądowanie w odmienionym domu było inne niż pierwsze na gościnnej, ale obcej ziemi: tym razem obyło się bez szoku. Niemniej po tylu latach Ameryka stała się dla mnie „drugą ojczyzną”. Moja najbliższa rodzina w Ameryce skurczyła się: wiosną 2003 r. zmarł mój brat, w niespełna rok później odeszli niemal jednocześnie nasi najbliżsi emigracyjni przyjaciele Ania i Tadek Walendowscy. W dalszym ciągu jednak tu i tam mam ludzi bliskich zarówno z lewa, jak i z prawa. Tu i tam z niektórymi rozumiem się w pół słowa, z innymi po prostu nie poruszamy pewnych tematów chcąc zachować sympatię, która przetrwała lata. Niestety, coraz częściej trzeba sięgać do tego sposobu, coraz rzadziej udaje się rzeczowa rozmowa o trudniejszych sprawach. Zaczęło mi brakować życzliwego chłodu w konwersacjach z przypadkowymi ludźmi, który tak długo mnie drażnił w Ameryce, zatęskniłam za kilkoma serdecznymi osobami stamtąd, podobnie jak tam tęskniłam za przyjaciółmi stąd. Jestem kimś innym w Ameryce i kimś innym w Polsce: tu i tam nie całkiem na miejscu.\nA dziennikarstwo? No cóż, dobre obyczaje amerykańskiego dziennikarstwa zaczęły TAM zanikać, ale niestety nie da się - choćby dla stylistycznego efektu - napisać, że TU zaczynają się pojawiać.\n1 Od 13.XII. 1981 do 22.VII.1982 w Sieradzu, Olszynce Grochowskiej i Gołdapi.\n2 Drugi tom wspomnień dziennikarzy polonijnych wydanych nakładem Wydawnictwa Uniwersytetu Opolskiego - Opole 2003 pod redakcją Wiesławy Piątkowskiej-Stepaniak.\n3 Byli to :Andrzej Gwiazda, Seweryn Jaworski, Marian Jurczyk, Jacek Kuroń, Adam Michnik, Karol Modzelewski, Grzegorz Palka, Zbigniew Romaszewski, Andrzej Rozpłochowski, Jan Rulewski i Henryk Wujec.\n4 Wśród organizatorów byli aktywiści „Solidarności”, m.in. Leszek Waliszewski, Tadeusz Witkowski, Wojciech Fizyta; komitet miał łączność z Komisją Pomocy dla Opozycji Demokratycznej w Polsce, na czele której stał niezwykle zasłużony Bonawentura Migała z Chicago współpracujący latami z Jerzym Giedroyciem.\n5 Pisał o tym obszernie Michael Missing w „The New York Review of Books” zimą2004r.\n6 „Księstwo Moskala”, wywiad Pawła Smoleńskiego w Gazecie Wyborczej z dnia 24 maja 2001 r. Dysponuję także stertami wycinków z „Dziennika Związkowego” oraz mającymi związek z moją tam pracą dokumentami.\n7 Był to związek zawodowy drukarzy, inna możliwość nie wchodziła w grę. Tę opcję usprawiedliwiał fakt, że swoje teksty przygotowywaliśmy jako gotowe do wyklejania stron (początkowo) lub montowania komputerowego.\n8 Wywiad zamieszczono w wydanej w 1995 r. w Krakowie książce „Odrodzenie ducha - budowa wolności” pisma zebrane Mirosława Dzielskiego.\n9 Wyrazy oznaczają kolejno: pracującego na dachu, wyrównującego powierzchnię (np. szpachlą), ciężarówkę, zmywanie podłogi tzw. mapą.\n10 Należy czytać „to be” - zgodnie z powszechnie stosowanymi pomysłami na przedstawianie niektórych słów - jeśli się da - inaczej; na przykład: 4U - for you.


Sporządzanie sprawozdania finansowego i przeprowadzanie analizy finansowej, Kowalak Robert Księgarnia Internetowa Maruszewski\nStrona główna / Edukacja / Sporządzanie sprawozdania finansowego i przeprowadzanie analizy finansowej - Kowalak Robert\nAutor: Kowalak Robert\nPodręcznik w przejrzysty sposób i dostosowanej do potrzeb uczniów formie przedstawia i wskazuje konkretne rozwiązania merytoryczne dotyczące sprawozdawczości i analizy finansowej przedsiębiorstw, popierając rozważania teoretyczne licznymi praktycznymi przykładami. Książka jest dobrze osadzona w realiach współczesnych obszarów oceny działalności przedsiębiorstw.\nCechą charakterystyczną podręcznika jest to, że w przystępny dla ucznia sposób łączy teorię z praktyką. Wyróżnia się spośród innych podobnych podręczników kompleksowym ujęciem tematyki, co przygotowuje czytelnika do pracy w przedsiębiorstwach w dziale rachunkowości lub dziale analiz finansowych.\nPodręcznik został podzielony na dwie części: pierwszą – dotyczącą sprawozdawczości finansowej, oraz drugą – dotyczącą analizy finansowej. Jednak obie części należy traktować jako integralne, ponieważ przedstawiona analiza finansowa bazuje na treści sprawozdań finansowych regulowanych przez ustawę o rachunkowości.\nCzęść pierwsza podręcznika pt. „Sprawozdawczość finansowa” podzielona na cztery rozdziały obejmuje następujące zagadnienia: istotę sprawozdawczości finansowej, elementy sprawozdania finansowego oraz procedury sporządzania sprawozdania finansowego i jego badania.\nW części drugiej pt. „Analiza finansowa” - również podzielonej na cztery rozdziały - przedstawiono istotę analizy finansowej, jej przedmiot, zadania i metody oraz analizę sprawozdań finansowych i analizę wskaźnikową.\nZagadnienia omawiane w podręczniku uwzględniają stan prawny obowiązujący na 1 stycznia 2017 r.\n1) uczniów techników zdobywających zawód technika ekonomisty;\n2) słuchaczy szkół policealnych zdobywających zawód technika rachunkowości;\n3) uczestników kwalifikacyjnych kursów zawodowych z zakresu kwalifikacji A.36;\n4) studentów kierunków ekonomicznych;\n5) słuchaczy studiów podyplomowych z zakresu rachunkowości i analizy finansowej;\n6) uczestników szkoleń z zakresu rachunkowości i analizy finansowej;\n7) analityków w przedsiębiorstwach;\n8) osoby zatrudnione w działach: rachunkowości, analiz finansowych, ekonomicznych;\n9) wszystkich zainteresowanych problematyką analizy finansowej i rachunkowości.\nPodręcznik jest dostosowany do podstawy programowej kształcenia w zawodach technik ekonomista oraz technik rachunkowości i obejmuje wszystkie zagadnienia związane z prowadzeniem rachunkowości, które występują w trzeciej części kwalifikacji A.36 (AU.36)\nPodręcznik jest dopuszczony do użytku szkolnego przez Ministra Edukacji Narodowej i wpisany do wykazu MEN pod numerem 9/2017.