ΔημοσίευσεAphrodite Zografos Τροποποιήθηκε πριν 3 χρόνια\nΑνοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα στο ΤΕΙ Αθήνας Αρχές Οργάνωσης Παιδαγωγικής Πράξης Ι (E) Ενότητα 11: Παρουσίαση εργασιών (Μέρος Β) Ευγενία Θεοδότου BA ECS, MA, MSc, PhDc. Εργαστηριακός Συνεργάτης του ΤΕΙ Αθήνας Τμήμα Προσχολικής Αγωγής Το περιεχόμενο του μαθήματος διατίθεται με άδεια Creative Commons εκτός και αν αναφέρεται διαφορετικά Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.\n2 Φοιτήτρια: Σάσαρη Αθανασία Αριθμός Μητρώου: 11035\nΠαρουσίαση 1 Φοιτήτρια: Σάσαρη Αθανασία Αριθμός Μητρώου: 11035\n3 Μέρος 1: Καταγραφή 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΠαιχνίδι Άσκησης Αριθμός παιδιών: Τέσσερα αγόρια και δύο κορίτσια Ηλικία παιδιών: 3,5 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Η Β. μου φέρνει τη μπάλα να παίξουμε και τα υπόλοιπα παιδιά μας πλησιάζουν θέλοντας να μπούνε στο παιχνίδι μας. Τα παιδιά πετάνε την μπάλα μεταξύ τους και τρέχουν να την πιάσουν.\n4 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (1/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Κινητικός: Αρχικά, δόθηκε ευκαιρία στα παιδιά να απελευθερώσουν όλη τους την ενέργεια με το να τρέχουν να πιάσουν τη μπάλα. Έπειτα, εξάσκησαν την αδρή τους κινητικότητα και γύμνασαν με αυτόν τον τρόπο το σώμα τους.\n5 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (2/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Νοητικός: Τα παιδιά άσκησαν τις σχέσεις του χώρου (πάνω- κάτω, δεξιά-αριστερά) παίζοντας μπάλα, διότι την πετούσαν ψηλά με τα χέρια τους και άλλοτε την κλωτσούσαν με τα πόδια τους κάτω στο πάτωμα σε διαφορετικές κατευθύνσεις. Ταυτόχρονα, εξάσκησαν τη λογικομαθηματική τους σκέψη αφού το κάθε παιδί είχε διαλέξει τον αριθμό της σειράς του που θα έπιανε τη μπάλα για να τη πετάξει. Έτσι, με αυτόν τον τρόπο περίμεναν τη σειρά τους καθώς γνώριζαν ποιος είναι ο δικός τους αριθμός. Επίσης στην αρχή η μπάλα που είχαν διαλέξει να παίξουν ήταν μια μεγάλη και φουσκωτή και δεν τα διευκόλυνε να την κλωτσούν γι'αυτό πήραν μια πιο μικρή και ελαφρύτερη. Έτσι, συνειδητοποίησαν την έννοια της (βαριάς-ελαφριάς) μπάλας.\n6 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (3/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Κοινωνικός:Υπήρξε συνεργασία ανάμεσα τους αφού έπαιξαν ομαδικά και μάλιστα έθεσαν κανόνες (έχοντας ο καθένας το δικό του αριθμό). Δυο παιδιά δεν έπαιζαν τόσο πολύ με τα υπόλοιπα αλλά τα παρακολουθούσαν και όποτε τους ερχόταν η μπάλα την έπιαναν. Κατά τη διάρκεια που έριχναν τη μπάλα ένα παιδί θέλησε να την πάρει από κάποιο άλλο που την κρατούσε και επικράτησε διαφωνία ανάμεσα τους που έληξε μετά από λίγο, καθώς τα χώρισε η παιδαγωγός. Τομέας Συναισθηματικός: Τη στιγμή που πετούσαν ψηλά στον αέρα τη μπάλα γελούσαν δυνατά και φώναζαν χαρούμενα. Κάποια παιδιά έτρεχαν ενθουσιασμένα στο χώρο για να κλωτσήσουν τη μπάλα και όταν δεν την έπιαναν πρώτα έκλαιγαν. Ύστερα, ηρεμούσαν και έπαιζαν όλα μαζί.\n7 Μέρος 1: Καταγραφή 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΜέρος 1: Καταγραφή 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία Παιχνίδι Κανόνων Αριθμός παιδιών: εκ του παραλλήλου: δυο αγόρια και ένα κορίτσι Ηλικία παιδιών: 3 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Ο Γ. Με τον Α. Κάθονται στα καρεκλάκια και αρχίζουν να βγάζουν τα κομμάτια από το πάζλ, ενώ η Σ. Φέρνει και εκείνη ένα παζλ και κάθεται δίπλα τους.\n8 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Κινητικός: Τα παιδιά δεν κινήθηκαν. Τομέας Νοητικός: Στην αρχή υπήρξε μια δυσκολία στην εφαρμογή των κομματιών διότι τα δυο παιδιά προσπαθούσαν από την ανάποδη πλευρά να τα βάλουν και ύστερα από την κανονική τους θέση. Έτσι συνειδητοποίησαν τις πλευρές του μπροστά και του πίσω αφού στα επόμενα κομμάτια δεν έκαναν το ίδιο λάθος. Ακόμη, έμαθαν κανόνες αφού το παιχνίδι παίζεται με συγκεκριμένο τρόπο. Ταυτόχρονα, εξάσκησαν τη λογικομαθηματική τους σκέψη αφού αναγνώρισαν τα σχήματα των κομματιών και καταλάβαιναν πότε ένα κομμάτι χωρούσε στο κενό ή όχι ανάλογα με το σχήμα του. Τέλος για να βάλουν τα κομμάτια στις σωστές θέσεις συνδύαζαν τα χρώματα των κομματιών με αυτά των κενών του παζλ, στοιχείο το οποίο τα διευκόλυνε.\n9 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά έπαιζαν εκ του παραλλήλου με τα πάζλ στο ίδιο τραπέζι καθισμένα χωρίς να συνεργάζονται αλλά μοιράζονταν το ίδιο υλικό. Δεν υπήρξε διάλογος, ούτε κάποια αλληλεπίδραση ανάμεσα τους. Τομέας Συναισθηματικός: Ο Α. Είχε την ίδια δυσκολία με την Σ. Να εφαρμόσει από την σωστή πλευρά τα κομμάτια του πάζλ γι‘ αυτό και φάνηκε να απογοητεύεται αρχικά. Στην συνέχεια τα κατάφερε να τα βάλει στις σωστές θέσεις ολοκληρώνοντας το πάζλ και άρχισε να χαίρεται δείχνοντας το στη παιδαγωγό. Η Σ. Δεν έδειξε απογοήτευση αλλά συνέχισε να προσπαθεί και μετά από πολλές προσπάθειες τα κατάφερε μόνη της να τα βάλει.\n10 Μέρος 1: Καταγραφή 3ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΜέρος 1: Καταγραφή 3ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία Παιχνίδι Συμβολικό Αριθμός παιδιών: Δυο κορίτσια Ηλικία παιδιών:3 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Η Κ. Φέρνει την κούκλα και τη βάζει πάνω στο καρεκλάκι προσπαθώντας να τη ντύσει με τα ρούχα της. Ύστερα, καθώς η Κ. Παίζει με την κούκλα και κάνει πως είναι η μαμά της την πλησιάζει η Β. Λέγοντας της να παίξει και εκείνη. Η Κ. Συμφωνεί και παίζουν μαζί.\n11 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (1/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΜέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (1/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία Τομέας Κινητικός: Με λεπτές κινήσεις προσπαθούσαν να ταΐσουν τη κούκλα με το κουτάλι, ενώ τη ξέντυναν και την έντυναν. Τ έλος, τη μετακινούσαν από ένα σημείο σε ένα άλλο.\n12 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (2/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΜέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (2/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία Τομέας Νοητικός: Τα δυο κορίτσια εξάσκησαν τον λογικομαθηματικό τους τομέα διότι, κάθε φορά που η Β. Τάιζε την κούκλα με το κουταλάκι έλεγε τα εξής: «μια για τη μαμά, μια για το παιδί, μια για τον μπαμπά και άλλες δυο για τη μαμά και άλλες δυο για τον μπαμπά». Έτσι, είχαν την ευκαιρία να σκεφτούν τους αριθμούς και να τους εφαρμόσουν. Ακόμη, την ώρα που έντυναν την κούκλα έλεγαν μεταξύ τους τα χρώματα της φούστας της κούκλας και τα σύγκριναν με τα δικά τους. Μέσα από το διάλογο που είχαν για τα χρώματα μοιράστηκαν τις εμπειρίες τους και τις γνώσεις τους. Τέλος, μπήκαν στο ρόλο της μαμάς αφού προσπαθούσαν να φροντίσουν την κούκλα σαν παιδί τους, γεγονός το οποίο είναι σημαντικό διότι μιμήθηκαν τη σχέση του ενήλικα με το παιδί.\n13 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (3/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΜέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (3/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία Τομέας Κοινωνικός: Όταν η Β. Πλησίασε την Κ. Να παίξει και εκείνη μαζί της με την κούκλα, η Κ. Αρνήθηκε καθώς ήθελε να παίξει μόνη της. Έπειτα, τη δέχτηκε και άρχισαν να συνεργάζονται για να φροντίσουν μαζί την κούκλα. Τομέας Συναισθηματικός: Αρχικά, η Κ. Αντέδρασε αρνητικά θέλοντας να κρατήσει την κούκλα μόνο για τον εαυτό της, αφού την τράβηξε στην αγκαλιά της. Στη συνέχεια όμως η παιδαγωγός της πρότεινε να παίξει μαζί της γιατί η Β. Ήθελε να φροντίσει την κούκλα και η Κ. Δέχτηκε με χαρά αυτή τη φορά. Έτσι τα δυο κορίτσια συνεργάστηκαν μαζί ντύνοντας και ξεντύνοντας την κούκλα, ταΐζοντας την και μιλώντας της εκφράζοντας τα δικά τους συναισθήματα.\n14 Μέρος 1: Καταγραφή 4ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΠαιχνίδι Κατασκευών Αριθμός παιδιών: Δυο αγόρια και τρία κορίτσια Ηλικία παιδιών:3,5 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Ο Γ. με την Ι. έπαιρναν τα τουβλάκια από το καλάθι και τα άφηναν στο πάτωμα, όπου ο Μ., η Ν. Και η Ε. Τα συναρμολογούσαν και στη συνέχεια όλοι μαζί έφτιαχναν μια γέφυρα όπως είπαν.\n15 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (1/5) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Κινητικός: Εξάσκησαν τη λεπτή τους κινητικότητα αφού έπιαναν τα τουβλάκια ανάλογα τον όγκο και το μέγεθος που καταλάμβανε και τα τοποθετούσαν όπου έπρεπε. Ταυτόχρονα, κάποια παιδιά εξάσκησαν την αδρή τους κινητικότητα όταν ανέβηκαν σε καρέκλα να μεγαλώσουν το πύργο τους και κρατούσαν ισορροπία.\n16 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (2/5) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Νοητικός: Τα παιδιά κατασκευάζοντας με τα τουβλάκια εξάσκησαν τους λεπτούς χειρισμούς τους, αφού έπιαναν με τον αντίχειρα, τον δείκτη και τα υπόλοιπα δάχτυλα των χεριών τους τα τουβλάκια και τα ένωναν μεταξύ τους. Έπειτα, είχαν την ευκαιρία να εξασκήσουν την λογικομαθηματική τους σκέψη , αφού συνειδητοποίησαν ότι κάποιο άλλο παιδί έχει περισσότερα τουβλάκια από τα ίδια και για τον λόγο αυτό θέλησαν να μοιράσουν τα τουβλάκια ώστε να είναι ισόποσα. Μεταξύ των τεσσάρων παιδιών υπήρξε ένας διάλογος σχετικά με το τι ήθελαν να κατασκευάσουν : Γ.: «Να την κάνουμε πιο ψηλή γέφυρα» Ε.: «Ναι, ναι αλλά δε φτάνω να βάλω κι άλλα τουβλάκια» Ν.: «Θα ανέβω στη καρέκλα εγώ για να βάλω».\n17 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (3/5) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Νοητικός (συνέχεια): Τότε ανέβηκε η Ν. Και πρόσθεσε 3 τουβλάκια. Όμως η παιδαγωγός την κατέβασε. Ύστερα, η γέφυρα ήταν αρκετά ψηλή και έπεσε. Με αυτόν τον τρόπο τα παιδιά κατάλαβαν τις έννοιες του χώρου (πάνω - κάτω, δεξιά-αριστερά, χαμηλά-ψηλ;a), αφού αρχικά ξεκίνησαν από χαμηλά να κατασκευάζουν και στη συνέχεια έφτασαν σε πιο ψηλό επίπεδο. Τέλος, τα παιδιά μπόρεσαν να κρατήσουν ισορροπία σε αυτό που έφτιαχναν κρατώντας το από τη βάση του και προσθέτοντας κι άλλα τουβλάκια. Έτσι, κατανόησαν το νόμο της βαρύτητας αφού όλη τους η προσπάθεια ήταν για να κρατήσουν σταθερή τη γέφυρα τους.\n18 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (4/5) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά συνεργάστηκαν για να φτιάξουν τη γέφυρα με τα τουβλάκια, αφού οι μισοί της ομάδας κρατούσαν τα τουβλάκια να μην πέσουν και οι άλλοι πρόσθεταν για να υψωθεί. Έτσι, έθεσαν κανόνες μεταξύ τους για να τα καταφέρουν. Τ ο ένα παιδί αλληλεπιδρούσε με το άλλο, διότι συζητούσαν και έκαναν διάλογο για το πώς θα συνεχίσουν τη κατασκευή τους. Επίσης, όταν ο Γ. Έδωσε την ιδέα να κάνουν πιο ψηλή την γέφυρα, τα υπόλοιπα παιδιά ενθουσιάστηκαν και συμφώνησαν μαζί του.\n19 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (5/5) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Συναισθηματικός: Κατά τη διάρκεια που έπαιζαν τα παιδιά με τα τουβλάκια έμοιαζαν να είναι ευχαριστημένα και να τους ενδιαφέρει πολύ το υλικό με το οποίο διάλεξαν να ασχοληθούν. Όταν έπεσε η γέφυρα με τα τουβλάκια που είχαν φτιάξει, δυο από τα πέντε παιδιά η Ι. Και η Ν. Ενθουσιάστηκαν και άρχισαν να γελάνε μεταξύ τους χτυπώντας δυνατά τα χέρια. Τα άλλα τρία παιδιά : Ο Γ., ο Μ., και η Ε. Αρχικά έμοιαζαν να δυσαρεστούνται απ‘ αυτό το γεγονός, όμως στη συνέχεια το δέχτηκαν και ξεκίνησαν πάλι από την αρχή την κατασκευή τους.\n20 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 1ο παιχνίδι Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΕίδος Παιχνιδιού: Συμβολικό Αριθμός παιδιών: Δέκα αγόρια και εννέα κορίτσια Ηλικία παιδιών: 3-3,5 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Τα παιδιά είναι μοιρασμένα σε δύο μεριές μέσα στη τάξη. Από τη μια πλευρά τα παιδιά είναι οι γίγαντες και από την άλλη οι νάνοι. Στις δυο πλευρές της αίθουσας έχουμε το χωριό των γιγάντων και το χωριό των νάνων. Περιγράφουμε στα παιδιά τα χωριά πόσο μεγάλα ή μικρά είναι και τους λέμε την ιστορία όπου μια μάγισσα μάγεψε τα 2 χωριά και κάθε πρωί οι γίγαντες πρέπει να πάνε στο χωριό των νάνων και αντίστοιχα. Έτσι, αλλάζουμε πλευρές περνώντας από το “μαγεμένο δρόμο” μεγαλώνοντας σταδιακά ή μικραίνοντας (οι νάνοι θα μεγαλώνουν και οι γίγαντες θα κονταίνουν καθώς πλησιάζουν στα χωριά).\n21 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (1/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Κινητικός: Στον αισθησιοκινητικό τομέα δούλεψαν την έννοια του(βαριά-ελαφριά) αφού άλλοτε κινούνταν με βαρύ βηματισμό και άλλοτε με ελαφρύ. Τέλος, τα παιδιά κινήθηκαν στον χώρο και γυμνάστηκαν με τις κινήσεις που έκαναν, γεγονός το οποίο τα αναζωογόνησε και τους έδωσε την ευκαιρία να εκτονώσουν την ενέργεια τους.\n22 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (2/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Νοητικός: Αρχικά τα παιδιά μπήκαν στον ρόλο του γίγαντα κάνοντας βαριές φωνές, βαρύ βηματισμό και σήκωναν τα χέρια τους να αναδείξουν το μεγάλο τους ανάστημα. Ενώ από την άλλη μεριά το ίδιο συνέβη και με τους νάνους οι οποίοι είχαν καμπουριάσει και ήταν πιο μαζεμένοι για να φαίνεται πως είναι μικροσκοπικοί. Έτσι, όλα τα παιδιά μιμήθηκαν κάτι φανταστικό και μπήκαν στο ρόλο που έπρεπε κάθε φορά ανάλογα με το μέρος που βρίσκονταν. Τα παιδιά έμαθαν να εναλλάσσουν επίπεδα(πάνω- κάτω, μεγάλο-μικρό)διότι, από νάνοι γίνονται γίγαντες με το να ψηλώνουν με κινήσεις του σώματος τους και από γίγαντες γίνονται νάνοι με το να κονταίνουν σταδιακά.\n23 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (3/3) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Κοινωνικός: Το κάθε παιδί προσπαθούσε να μπει στον ρόλο του γίγαντα και του νάνου αντίστοιχα. Κάποια παιδιά κοιτούσαν τον διπλανό τους να δουν τι κάνει και το μιμούνταν και αυτά. Έπειτα, μερικά παιδιά την στιγμή που περπατούσαν και έκαναν τους γίγαντες συνομιλούσαν μεταξύ τους και αλληλεπιδρούσαν την ώρα του παιχνιδιού είτε σε ζευγάρια, είτε σε μικρές ομάδες των τεσσάρων με πέντε ατόμων. Τομέας Συναισθηματικός: Στην αρχή φαίνονταν κάπως μπερδεμένα τα παιδιά, όμως με τις οδηγίες κατατοπίστηκαν και κατάλαβαν πως θα παίξουμε. Έτσι, κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού διασκέδαζαν αφού γελούσαν με αυτό που έκαναν οι ίδιοι αλλά και με κάποιο άλλο παιδί που τους φαινόταν αστείος ο τρόπος του. Τα παιδιά είχαν ενθουσιαστεί τόσο που θέλησαν να επαναλάβουν το ίδιο παιχνίδι για αρκετές φορές.\n24 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 2ο παιχνίδι Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΕίδος Παιχνιδιού: Κανόνων Αριθμός παιδιών: 7 αγόρια και τέσσερα κορίτσια Ηλικία παιδιών: 3 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Τρέχουν ελεύθερα στο χώρο με τη μουσική. Όταν σταματήσει η μουσική αρχίζουμε να λέμε αντικείμενα που βάζουμε στο τραπέζι (ποτήρια, κρασί, πιάτα κ.α.). Στο τέλος φέρνουμε το φαγητό και το γλυκό που έχουμε αποφασίσει από πριν και το έχουμε πει. Μετά όλοι μαζί σαν ομάδα φτιάχνουμε το φαί που θέλουμε.\n25 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Κινητικός: Τα παιδιά κινήθηκαν μέσα στον χώρο να βρουν αντικείμενα που θα τους χρησίμευαν να φτιάξουν το φαγητό τους. Ανακάτευαν με τα χέρια τους τη σούπα και έκαναν διάφορες κινήσεις με το σώμα τους. Τομέας Νοητικός: Τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να φανταστούν με το μυαλό τους το αντικείμενο που θα ήθελαν να βάλουν πάνω στο τραπέζι και με αυτόν τον τρόπο άφησαν την φαντασία τους ελεύθερη να καλπάσει. Ακόμη, συνειδητοποίησαν την έννοια του (λιγότερο-περισσότερο) διότι ,όταν φτιάχναμε το δικό μας φαγητό τα παιδιά συζητούσαν μεταξύ τους την ώρα που ανακάτευαν τη σούπα <<Ρίξε λίγο αλατάκι>>, <<Βάλε και λίγο κρασί είναι λίγο>>. Έτσι, συνειδητοποίησαν την ποσότητα των υλικών. Τέλος, το παιδί που ήταν υπεύθυνο να φέρει το φαγητό που φτιάξαμε στο τραπέζι μιμήθηκε πως το σήκωνε με δυσκολία διότι ήταν πολύ βαρύ. Έτσι, κατανόησαν την έννοια της βαρύτητας.\n26 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΤομέας Κοινωνικός: Αρχικά το κάθε παιδί έβρισκε μόνο του το αντικείμενο που ήθελε και στη συνέχεια όλοι μαζί σαν ομάδα συνεργαζόμασταν για να φτιάξουμε το φαγητό. Τα παιδιά αλληλεπιδρούσαν μεταξύ τους είτε σε ομάδες των τριών ατόμων είτε σε ζευγάρια. Τομέας Συναισθηματικός: Ενθουσιάστηκαν με το παιχνίδι αυτό αφού φώναζαν την ιδέα τους που είχαν σκεφτεί και την έλεγαν δυνατά. Διασκέδαζαν αφού γελούσαν την ώρα που έφτιαχναν το φαγητό τους. Όλα τα παιδιά έμειναν ευχαριστημένα και είχαν όρεξη να συνεχίσουν το παιχνίδι για πολύ ακόμη.\n27 Μέρος 3: Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία\nΜέρος 3: Φοιτήτρια Σάσαρη Αθανασία Λίγα λόγια για την εμπειρία μου Αρχικά, όταν πήγα στον παιδικό σταθμό και γνώρισα τις παιδαγωγούς και τα παιδιά ενθουσιάστηκα και μου άρεσε που μου δόθηκε αυτή η ευκαιρία μέσα απ‘ το εργαστήριο να ασχοληθώ με τα παιδιά. Ταυτόχρονα μου άρεσε που συμμετείχα σε πολλές δράσεις με τις παιδαγωγούς και τα παιδιά, αλλά και όταν μου δινόταν η ευκαιρία να κάνω εγώ στα παιδιά διάφορες δραστηριότητες, αφού πρώτα είχα συνεννοηθεί με τις παιδαγωγούς. Τα παιδιά συνεργάζονταν μαζί μου και έδειχναν να απολαμβάνουν το παιχνίδι κάθε φορά που πήγαινα. Τέλος, θα θυμάμαι πάντα την όρεξη των παιδιών για παιχνίδι αφού σε κάθε ευκαιρία της ημέρας είτε με κάποιο παιχνίδι που κρατούσαν, είτε μέσω του συμβολικού παιχνιδιού, ήθελαν να παίξουμε.\n28 Φοιτήτρια: Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη Αριθμός Μητρώου: 12093\nΠαρουσίαση 2 Φοιτήτρια: Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη Αριθμός Μητρώου: 12093\n29 Μέρος 1: Καταγραφή 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΜέρος 1: Καταγραφή 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη Παιχνίδι Άσκησης Αριθμός παιδιών: Δύο Ηλικία παιδιών: Τριών ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Ο Γ (3) αποφάσισε να πάρει μια μπάλα πλαστική για να παίξει. Η ιδέα φάνηκε να αρέσει στον Α(3) και τον ακολούθησε. Ο ένας στεκόταν απέναντι στον άλλον και πετούσαν την μπάλα άλλοτε κλωτσώντας την και άλλοτε με τα χέρια. Προκειμένου να πιάσουν την μπάλα κινούσαν όλο το σώμα τους και έτρεχαν μέσα στην αίθουσα όταν εκείνη ξέφευγε από εκείνον που έπρεπε να τη πιάσει. Το παιχνίδι δεν διήρκησε αρκετή ώρα. Όταν σταμάτησαν ο Α έδωσε την μπάλα σε ένα άλλο παιδί.\n30 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΜέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη Τομέας Κινητικός: Η μπάλα κατεξοχήν είναι ένα παιχνίδι κίνησης. Κλωτσούσαν τη μπάλα, έτρεχαν και χρησιμοποιούσαν όλο το σώμα τους προκειμένου να την πιάσουν. Τομέας Νοητικός: Ο υπολογισμός της σχέσης απόστασης με την ταχύτητα απαιτεί εγρήγορση την οποία και επέδειξαν τα δύο παιδιά. Κατανόησαν άμεσα τους κανόνες του παιχνιδιού. Τομέας Κοινωνικός: Το παιχνίδι δεν απαιτούσε ιδιαίτερη συνεργασία ανάμεσα στα παιδιά παρά μόνο της μεταφοράς της μπάλας. Τα παιδιά όρισαν ότι μπορούν να πετάξουν την μπάλα με ποικίλους τρόπους. Τομέας Συναισθηματικός: Τα παιδιά φώναζαν και χειρονομούσαν ζωηρά και έδειχναν να απολαμβάνουν το παιχνίδι τους.\n31 Μέρος 1: Καταγραφή 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΠαιχνίδι Κανόνων Αριθμός παιδιών: Δύο Ηλικία παιδιών: Τριών ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Η Λ(3) και η Κ(3) κάθισαν στο τραπέζι της αίθουσας και πήραν ένα πάζλ δώδεκα κομματιών. Αρχικά η Λ έβγαλε από το κουτί τα κομμάτια και τα ανακάτεψε πάνω στο τραπέζι. Τότε η Κ κοίταξε την εικόνα του πάζλ και έβαλε το πρώτο κομμάτι. Συνέχισε να ψάχνει ποιο ταιριάζει δίπλα του. Η Λ πήρε ένα κομμάτι και το έβαλε ακριβώς κάτω από το πρώτο. Συζητούσαν κάποιες στιγμές μεταξύ τους και προσπαθούσαν να βρουν τα κομμάτια. Κοιτούσαν την εικόνα και έβρισκαν η καθεμία από ένα κομμάτι. Όταν τελείωσαν γέλασαν και έβαλαν έτοιμο πια το πάζλ μέσα στο κουτί.\n32 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΤομέας Κινητικός: Το πάζλ είναι παιχνίδι που απαιτεί λεπτούς χειρισμούς τους οποίους και άσκησαν. Οι χειρισμοί ήταν συντονισμένοι και δεν απαιτήθηκε ιδιαίτερη κινητική προσπάθεια. Τομέας Νοητικός: Σκέφτονταν προτού ενεργήσουν και διαλέξουν κάποιο κομμάτι. Φαίνονταν σαν να έχουν αποστηθίσει το πάζλ. Χρησιμοποίησαν σωστή άρθρωση στο λόγο τους και συνεννοούνταν μεταξύ τους. Τομέας Κοινωνικός: Τα κορίτσια συνεργάστηκαν μεταξύ τους και συμφώνησαν να εναλλάσσονται στην ανεύρεση των κομματιών. Έθεσαν κανόνες διότι αποφάσισαν να κοιτάζουν πρώτα την εικόνα και έπειτα να βρίσκουν ένα κομμάτι. Τομέας Συναισθηματικός: Η όλη διαδικασία τους γέμισε ευχαρίστηση καθώς και ικανοποίηση που στο τέλος τα κατάφεραν. Εμπιστοσύνη διότι η καθεμία άφηνε την άλλη να βοηθήσει.\n33 Μέρος 1: Καταγραφή 3ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΠαιχνίδι Συμβολικό Αριθμός παιδιών: Τέσσερα Ηλικία παιδιών: 2,5 έως 3 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Η Θ(2.5), η Τ(2.5), η Μ(3) και ο Μ(2.5) κάθονται στο πάτωμα στη γωνιά με τα κουζινικά. Η Θ άρχισε να μαγειρεύει, πήρε μια κατσαρόλα ένα κουτάλι και ανακάτευε. Η Τ έπλενε τα πιάτα στο νεροχύτη, ο Μ μαγείρευε στο φούρνο και η Μ έπαιρνε τα πιάτα από το φούρνο και δοκίμαζε τα φαγητά. Αποφάσισαν μεταξύ τους πως η Θ θα είναι η μητέρα ο Μ ο πατέρας και η Τ με τη Μ θα είναι τα παιδιά τους. Η όλη διαδικασία συνεχίστηκε για αρκετή ώρα ώσπου η Θ και η Μ σταμάτησαν να παίζουν.\n34 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΤομέας Κινητικός: Το παιχνίδι αυτό απαιτούσε συνδυασμό λεπτών και αδρών κινήσεων τις οποίες και άσκησαν. Εφάρμοσαν επίσης το δούναι και λαβείν στη μεταφορά των σκευών. Τομέας Νοητικός: Έδειξαν να έχουν αποστηθίσει και να αντιγράφουν τις καθημερινές κινήσεις των γονιών τους και να χειρίζονται τα αντικείμενα με το σωστό τρόπο, δηλαδή όπως θα τα χρησιμοποιούσαν οι γονείς τους στο σπίτι. Τομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά έθεσαν τους ρόλους τους, αποφάσισαν μαζί ποιος θα είναι ο ρόλος του καθενός και επικοινωνούσαν μεταξύ τους. Έπαιξαν μαζί χωρίς να παρεμβαίνει ο ένας στο ρόλο του άλλου. Τομέας Συναισθηματικός: Έδειχναν ιδιαίτερα ικανοποιημένοι και ευχαριστημένοι. Φώναζαν ζωηρά και άφηναν τον εαυτό τους ελεύθερο να ασχοληθούν με τα αντικείμενα που εκείνοι ήθελαν.\n35 Μέρος 1: Καταγραφή 4ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΠαιχνίδι Κατασκευών Αριθμός παιδιών: Τρία Ηλικία παιδιών: 2.5 έως 3 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Ο Δ(3), η Μ(2.5) και ο Τ(3) κάθισαν στο πάτωμα και άδειασαν ένα μεγάλο κουτί με τουβλάκια. Ο Δ ξεκίνησε να βάζει στη σειρά σε μια ευθεία γραμμή τα κίτρινα τουβλάκια. Αντίστοιχα, έκανε και η Μ με τα κόκκινα τουβλάκια. Ο Τ τους ρώτησε τι θα κάνουν και ο Δ του απάντησε πως θα φτιάξουν ένα μεγάλο πύργο.\n36 Μέρος 1: Καταγραφή 4ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΠαιχνίδι Κατασκευών Περιγραφή παιχνιδιού (συνέχεια): Τότε ο Τ έδινε τουβλάκια στο Δ και στη Μ και εκείνοι τα έβαζαν το ένα πάνω στο άλλο. Αρχικά έφτιαξαν ένα πύργο με κόκκινα τουβλάκια και στη συνέχεια ένα δεύτερο με κίτρινα. Όταν τελείωσαν ο Δ πήρε τον πύργο με τα κίτρινα τουβλάκια και τον έβαλε πάνω στον πύργο με τα κίτρινα. Στο τέλος μετρώντας έως το τρία έτρεξαν και οι τρεις πάνω στον πύργο και τον έριξαν κάτω.\n37 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΤομέας Κινητικός: Το παιχνίδι αυτό ενδείκνυται για την ανάπτυξη λεπτών χειρισμών, τις οποίες και άσκησαν με επιτυχία. Επίσης είχαν συντονισμένη κίνηση. Τομέας Νοητικός: Τα παιδιά συνομιλούσαν και συνεννοούνταν μεταξύ τους, χρησιμοποίησαν τις σχέσεις χώρου (πάνω, κάτω, δίπλα, δεξιά, αριστερά. Τομέας Κοινωνικός: Επικοινώνησαν, συνεργάστηκαν για να φτιάξουν μαζί τους δύο πύργους. Έθεσαν κανόνες (πρώτα τα κόκκινα έπειτα τα κίτρινα τουβλάκια). Τομέας Συναισθηματικός: Γελούσαν, η δραστηριότητα αυτή τους πρόσφερε ικανοποίηση. Τα έντονα χρώματα τα οποία διάλεξαν δείχνουν επίσης την καλή τους διάθεση.\n38 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 1ο παιχνίδι (1/2) Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΕίδος Παιχνιδιού: Κανόνων Αριθμός παιδιών: Έξι Ηλικία παιδιών: 2.5 έως 3 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Αρχικά ρώτησα τα παιδιά της τάξης (10) εάν θέλανε να παίξουμε μουσικές καρέκλες. Έξι από αυτά που απάντησαν αμέσως ναι. Τους εξήγησα τους κανόνες του παιχνιδιού που είναι εγώ να κρατάω ένα μικρό τύμπανο, εκείνοι τα τρέχουν γύρω από τις καρέκλες που θα βρίσκονταν στο κέντρο της αίθουσας και κάθε φορά που θα σταματάω να χτυπάω το τύμπανο θα προσπαθούν να βρουν μια κενή καρέκλα να καθίσουν.\n39 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 1ο παιχνίδι (2/2) Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΕίδος Παιχνιδιού: Κανόνων Περιγραφή παιχνιδιού (συνέχεια): Έτσι λοιπόν έβαλα στο κέντρο της αίθουσας πέντε καρέκλες και ξεκίνησα να χτυπάω το τύμπανο με ρυθμό. Όποιο παιδί δεν έβρισκε καρέκλα ερχόταν δίπλα μου και χτυπούσαμε μαζί το τύμπανο. Όσο μειώνονταν τα παιδιά μειώνονταν και οι καρέκλες. Σε όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού γελούσαν, χόρευαν και μιλούσαν μεταξύ τους.\n40 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΤομέας Κινητικός: Τα παιδιά έτρεχαν, χόρευαν στο ρυθμό που χτυπούσα το τύμπανο. Επίσης χτυπούσαν με ρυθμό το τύμπανο μαζί με εμένα. Τομέας Νοητικός: Κατάλαβαν γρήγορα τους κανόνες του παιχνιδιού. Αντέγραψαν το ρυθμό των χτυπημάτων μου στο τύμπανο. Επιδόθηκαν σε αυτοσχέδιες χορευτικές φιγούρες. Στις ξαφνικές μου παύσεις ανταγωνίζονταν τους συμπαίκτες τους για την εύρεση κενής καρέκλας οπότε σκέφτονταν γρήγορα για το που θα καθίσουν. Τομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά αποδέχθηκαν γρήγορα τους κανόνες του παιχνιδιού. Συνεργαστήκαμε και επικοινωνήσαμε. Τομέας Συναισθηματικός: Τα παιδιά γελούσαν, ευχαριστήθηκαν το παιχνίδι. Ξέδιναν αφού έτρεχαν ελεύθερα και κινούνταν στο χώρο.\n41 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 2ο παιχνίδι Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΕίδος Παιχνιδιού: Κατασκευών Αριθμός παιδιών: Πέντε Ηλικία παιδιών: 2.5 έως 3 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Σχεδίασα σε ένα μεγάλο χαρτόνι ένα τζάκι και έδωσα στα παιδιά να το ‘ντύσουν’ κολλώντας μικρά χαρτάκια γκοφρέ σε δύο αποχρώσεις (καφέ και μπορντό). Καθίσαμε στο τραπέζι που υπήρχαν τα προαναφερθέντα υλικά καθώς κόλλα και ξύλα κανέλας. Τους πρότεινα να φτιάξουν πρώτα την καμινάδα και έπειτα τις πέτρες γύρω του και στο τέλος να χρωματίσουν με πινέλο το εσωτερικό από το τζάκι χρησιμοποιώντας σκούρα χρώματα. Τα παιδιά διάλεγαν τα χρώματα που θα έβαζαν στο τζάκι, έβαζαν κόλλα και τα κολλούσαν όπως ήθελαν. Στο τέλος, έβαλαν αντί για κόκκινο στη φωτιά ξύλα κανέλας. Το αποτέλεσμα ήταν πολύ όμορφο.\n42 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΤομέας Κινητικός: Άσκησαν εξαιρετικά λεπτούς χειρισμούς για να κολλήσουν και να χρωματίσουν το τζάκι. Οι κινήσεις τους ήταν επαρκώς ακριβείς. Τομέας Νοητικός: Η δραστηριότητα κατά βάση ήταν υπό καθοδήγηση και επομένως δεν έχριζε ιδιαίτερης νοητικής προσπάθειας. Παρ’ όλα αυτά ταίριαζαν τα χρώματα με τα πραγματικά χρώματα που έχει ένα τζάκι. Τομέας Κοινωνικός: Συνεργάστηκαν μεταξύ τους για να κολλήσουν μαζί τα χαρτάκια και έπειτα να χρωματίσουν. Επικοινωνούσαν και συζητούσαν με ποιο τρόπο θα τα κολλήσουν. Τομέας Συναισθηματικός: Το αισθητικό αποτέλεσμα έκανε τα παιδιά να είναι ιδιαίτερα χαρούμενα. Η ικανοποίηση στο τέλος ήταν έκδηλη στα πρόσωπά τους. Το ενδιαφέρον τους έμεινε αμείωτο ως το τέλος της δραστηριότητας.\n43 Μέρος 3: (1/2) Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΜέρος 3: (1/2) Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη Λίγα λόγια για την εμπειρία μου Είθισται, στις επαναλαμβανόμενες δραστηριότητες να υπάρχει μια σχετική κάμψη του ενδιαφέροντος αυτού που τις ασκεί. Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης μου στον παιδικό σταθμό διαπίστωσα ότι η κοινωνικότητα και η αντίληψη των παιδιών αυτής της γενιάς σε αντιδιαστολή με τις προηγούμενες, είναι αυξημένη και ως εκ τούτου το ενδιαφέρον μου όχι μόνον δεν κάμφθηκε αλλά παρέμεινε αμείωτο. Βρέθηκα σε επαφή με ανθρώπους ξεχωριστούς, χαρακτήρες διαφορετικούς και υπό διαμόρφωση που ο καθένας είχε κάτι να πάρει και να δώσει.\n44 Μέρος 3: (2/2) Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη\nΜέρος 3: (2/2) Φοιτήτρια Αγγελοπούλου Χρυσοβαλάντη Λίγα λόγια για την εμπειρία μου Προσπάθησα να αντιμετωπίσω την κάθε προσωπικότητα χωριστά, αλλά και μέσα από τις δραστηριότητες σαν σύνολο. Η σωματική ακεραιότητα βρισκόταν στην κορυφή των προτεραιοτήτων μου χωρίς ποτέ να αμελώ τη ψυχική ηρεμία και την δυνατότητα να αφομοιώνουν αυτά που εγώ προσπαθούσα να τους μεταδώσω. Η προσπάθεια μου να γίνομαι αντιληπτή από όλους με κρατούσε σε εγρήγορση. Έμαθα να δέχομαι τα συναισθήματα των παιδιών όποια και αν ήταν αυτά. Η εναλλαγή των δραστηριοτήτων, η διαφορετικότητα των χαρακτήρων αλλά ακόμα και η ρουτίνα της καθημερινότητας του παιδικού σταθμού με γέμισαν γνώσεις που αναμφισβήτητα θα είναι χρήσιμες για την μελλοντική μου απασχόληση με τα παιδιά.\n45 Φοιτήτρια: Δημητράσκου Μαρία Αριθμός Μητρώου: 11025\nΠαρουσίαση 3 Φοιτήτρια: Δημητράσκου Μαρία Αριθμός Μητρώου: 11025\n46 Μέρος 1: Καταγραφή 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΜέρος 1: Καταγραφή 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία Παιχνίδι Άσκησης: Δοχεία και καπάκια Αριθμός παιδιών:4 Ηλικία παιδιών:3 Περιγραφή παιχνιδιού: Ήταν η ώρα του ελεύθερου παιχνιδιού όταν η παιδαγωγός τοποθέτησε πάνω στο τραπέζι πολλά διαφορετικά δοχεία (γύρω στα 14 στον αριθμό) ,διαφόρων μεγεθών. Η Μ(3) στράφηκε αμέσως στο τραπέζι ξεκινώντας να περιεργάζεται τα δοχεία βάζοντας και βγάζοντας τα καπάκια τους. Ακολούθησαν άλλα 3 παιδιά τα οποία και αυτά με τη σειρά τους έπαιρναν τα δοχεία και τα ταίριαζαν με τα καπάκια τους με μεγάλη επιδεξιότητα και προσοχή, απολύτως προσηλωμένα στην ασχολία τους. Η δράση κράτησε περίπου λεπτά και ύστερα η παιδαγωγός ζήτησε από τα παιδιά να βάλουν τα δοχεία στο ντουλάπι καθώς σε λίγο θα σερβιριζόταν το πρωινό.\n47 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΤομέας Κινητικός: Μέσω της δράσης αυτής, τα παιδιά άσκησαν τους λεπτούς χειρισμούς, καθώς κρατούσαν τα δοχεία και τα ταίριαζαν με τα διάφορα καπάκια μέχρι να βρουν τα σωστά. Τομέας Νοητικός: Σε νοητικό τομέα τα παιδιά ανέπτυξαν τον οπτικοκινητικό συντονισμό, την αυτοσυγκέντρωσή τους, τις έννοιες της σύγκρισης και του μεγέθους. Τομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά κατά τη διάρκεια της δράσης συνομιλούσαν μεταξύ τους, ενώ πολλές φορές επίσης απευθύνονταν και στην παιδαγωγό κάθε φορά που κατάφερναν να ταιριάξουν με το καπάκι του κάποιο πιο δύσκολο δοχείο. Τομέας Συναισθηματικός: Τα παιδιά ασχολήθηκαν με τη συγκεκριμένη δραστηριότητα με πολύ ενδιαφέρον και προσήλωση. Έδειχναν πολύ περήφανα και ενθουσιασμένα κάθε φορά που κατάφερναν να ταιριάξουν με τα καπάκια τους τα πιο δύσκολα δοχεία και η παιδαγωγός τα επιβράβευε γι’ αυτό.\n48 Μέρος 1: Καταγραφή 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΠαιχνίδι Κανόνων: Πάζλ Αριθμός παιδιών:6 Ηλικία παιδιών:3-3;6 Περιγραφή παιχνιδιού: Λίγο μετά το μεσημεριανό, η παιδαγωγός σκόρπισε στο πάτωμα ένα πολύ μεγάλο πάζλ, το οποίο αναπαριστούσε διάφορα ζώα σε μια ζούγκλα. Αμέσως πλησίασε στο σημείο αυτό ο Γ(3) ο οποίος ενθουσιασμένος φώναξε: «Αυτό είναι το αγαπημένο μου πάζλ!». Ακολούθησαν άλλα 3 αγόρια και 2 κορίτσια τα οποία με μεγάλη συγκέντρωση κοιτούσαν προσεκτικά τα κομμάτια και τα τοποθετούσαν σε διάφορα σημεία μέχρι να διαπιστώσουν που ταίριαζαν καλύτερα.\n49 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΤομέας Κινητικός: Τα παιδιά άσκησαν τους λεπτούς χειρισμούς αλλά και την αδρή κινητικότητα καθώς το πάζλ ήταν στο πάτωμα οπότε πολλές φορές έπρεπε να τεντώνουν τα χέρια τους ή να σκύβουν προκειμένου να βρουν ένα κομμάτι. Τομέας Νοητικός: Ανέπτυξαν τον οπτικοκινητικό συντονισμό, την συγκέντρωση της προσοχής, την αντίληψή τους. Τομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά κατά τη διάρκεια της δράσης συνομιλούσαν(άρα αναπτύχθηκαν και γλωσσικά) και συνεργάζονταν μεταξύ τους. Τομέας συναισθηματικός: Τα παιδιά απόλαυσαν το πάζλ κάτι που φάνηκε από το έντονο ενδιαφέρον και τη προσήλωσή τους σε αυτό ενώ ενισχύθηκε και η αυτοεκτίμησή τους καθώς φάνηκαν υπερήφανα και ευχαριστημένα όταν το ολοκλήρωσαν επιτυχώς.\n50 Μέρος 1: Καταγραφή 3ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΠαιχνίδι Συμβολικό: Με κουζινικά Αριθμός παιδιών:4 Ηλικία παιδιών:3-3;6 Περιγραφή παιχνιδιού: Ήταν η ώρα του ελεύθερου παιχνιδιού και μια ομάδα παιδιών (3 κορίτσια,1 αγόρι) συγκεντρώθηκε στη γωνιά των κουζινικών. Η Ε(3;6) είπε: «Εγώ θα είμαι η μαμά και εσείς τα παιδιά. Τώρα θα σας ετοιμάσω κάτι να φάτε». Η Ε λοιπόν «ετοίμαζε» το φαγητό ενώ τα άλλα παιδιά είχαν πάρει τα φλιτζάνια και «έπιναν» τσάι όπως έλεγαν.\n51 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΤομέας Κινητικός: Τα παιδιά άσκησαν τους λεπτούς χειρισμούς καθώς ανακάτευαν με τη κουτάλα το φαγητό στη κατσαρόλα καθώς και όταν έπιαναν το φλιτζάνι τους για να πιουν το τσάι τους. Τομέας Νοητικός: Σε νοητικό τομέα έμαθαν την υπακοή σε κανόνες (καθώς έθεσαν κανόνες για το παιχνίδι αυτό), τον οπτικοκινητικό συντονισμό (όταν μαγείρευαν), τη λογικομαθηματική σκέψη (καθώς μετρούσαν τα πιάτα και τα φλιτζάνια). Τομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού μιλούσαν μεταξύ τους. Τομέας Συναισθηματικός: Τα παιδιά φαίνονταν να απολαμβάνουν ιδιαίτερα τα κουζινικά καθώς συμμετείχαν με πολύ χαρά και ενδιαφέρον.\n52 Μέρος 1: Καταγραφή 4ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΠαιχνίδι Κατασκευών: Με τουβλάκια Αριθμός παιδιών:6 Ηλικία παιδιών:3-3;6 Περιγραφή παιχνιδιού: Κατά τη διάρκεια της ελεύθερης απασχόλησης στην υποδοχή, μια ομάδα 6 παιδιών συγκεντρώθηκε και άρχισε να ασχολείται με τα τουβλάκια, που η παιδαγωγός είχε αφήσει στο πάτωμα. Τα παιδιά έκαναν διάφορες κατασκευές με αυτά με πολύ ενδιαφέρον και προσοχή, συνομιλούσαν μεταξύ τους ενώ σε κάποιο σημείο μάλιστα πραγματοποίησαν και συμβολικό παιχνίδι καθώς ισχυρίζονταν ότι οι κατασκευές τους ήταν «όπλα».\n53 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΤομέας Κινητικός: Τα παιδιά άσκησαν τους λεπτούς χειρισμούς μέσω της δημιουργίας και της επεξεργασίας των κατασκευών με τα χέρια τους. Τομέας Νοητικός: Ανέπτυξαν τη προσοχή τους, τον οπτικοκινητικό συντονισμό, ξεχώριζαν με αρκετή άνεση τα χρώματα και τα μεγέθη (καθώς τα τουβλάκια ήταν διαφόρων μεγεθών και χρωμάτων) καθώς και τη λογικομαθηματική σκέψη γιατί μετρούσαν. Τομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά συνομιλούσαν μεταξύ τους διαρκώς και συνεργάζονταν. Τομέας Συναισθηματικός: Τα παιδιά φαίνονταν ικανοποιημένα και υπερήφανα κάθε φορά που η παιδαγωγός τα επαινούσε για τις κατασκευές τους.\n54 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 1ο παιχνίδι Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΕίδος Παιχνιδιού: Άσκησης Αριθμός παιδιών: 14 Ηλικία παιδιών: 3-3;6 Περιγραφή παιχνιδιού: Στο παιχνίδι αυτό δημιουργήσαμε έναν δρόμο με διάφορα εμπόδια και δοκιμασίες. Το κάθε παιδί δηλαδή κλήθηκε να περνάει μέσα από κούτες, να πέφτει πάνω σε μαξιλάρια, να πηδάει πάνω από μπάλες και να περνάει γύρω από κώνους κρατώντας μάλιστα σε όλη τη διαδρομή ένα μαντήλι το οποίο θα έπρεπε να δίνει στον επόμενο.\n55 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΤομέας Κινητικός: Τα παιδιά αναπτύσσουν την αδρή κινητικότητα καθώς πηδάνε, τρέχουν, σκύβουν αλλά και τη λεπτή κινητικότητα καθώς κατά τη διάρκεια της διαδρομής κρατάνε ένα μαντήλι. Τομέας Νοητικός: Αναπτύσσουν τον οπτικοκινητικό συντονισμό αλλά έρχονται και σε επαφή με έννοιες χώρου όπως «μέσα- έξω», «πάνω- κάτω», «δεξιά- αριστερά».\n56 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΤομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού συνομιλούσαν μεταξύ τους (πχ η Ε(3) έλεγε στην Γ(3): «Πρόσεχε μην σου πέσει το μαντήλι!»). Τομέας Συναισθηματικός: Τα παιδιά έδειχναν να απόλαυσαν πραγματικά τη παραπάνω δραστηριότητα καθώς γελούσαν όλη την ώρα και μου ζητούσαν να την επαναλάβουμε κι άλλες φορές. Επίσης φαίνονταν να νοιώθουν υπερήφανα όταν οι παιδαγωγοί τα επαινούσαν για τις ικανότητες τους να αποφεύγουν και να περνάνε τα διάφορα εμπόδια.\n57 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 2ο παιχνίδι Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΕίδος Παιχνιδιού: Κανόνων Αριθμός παιδιών: 7 Ηλικία παιδιών: 3-3;6 Περιγραφή παιχνιδιού: Πραγματοποιήσαμε το παιχνίδι του καθρέφτη. Στο παιχνίδι αυτό δηλαδή κάποιος κάνει διάφορες κινήσεις και οι υπόλοιποι σαν «καθρέπτης» πρέπει να ακολουθούν τις κινήσεις του και να τις μιμούνται. Τα παιδιά με μεγάλη προσοχή και συνέπεια παρακολουθούσαν τις κινήσεις που κάναμε και τις εκτελούσαν με ακρίβεια.\n58 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΤομέας Κινητικός: Τα παιδιά εξασκούν τόσο την αδρή κινητικότητα (πχ όταν σε κάποια κίνηση έπρεπε να χοροπηδάνε) όσο και τη λεπτή (πχ χτυπώντας παλαμάκια μόνο με τους δείκτες) Τομέας Νοητικός: Τα παιδιά ανέπτυξαν την αντίληψη και τη προσοχή τους, τον οπτικοκινητικό συντονισμό, αλλά ήρθαν και σε επαφή με έννοιες «γρήγορα- αργά», «ψηλά- χαμηλά». Τομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά συνομιλούσαν μεταξύ τους κατά τη διάρκεια της δράσης. Τομέας Συναισθηματικός: Τα παιδιά φαίνονταν ικανοποιημένα καθώς γελούσαν καθώς και περήφανε κάθε φορά που εκτελούσαν σωστά τις κινήσεις.\n59 Μέρος 3: Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία\nΜέρος 3: Φοιτήτρια Δημητράσκου Μαρία Λίγα λόγια για την εμπειρία μου H εμπειρία μου στον παιδικό σταθμό μου πρόσφερε την ευκαιρία να γνωρίσω και να καταλάβω σε βάθος τη λειτουργία και την οργάνωση ενός παιδικού σταθμού. Δεν ήταν η πρώτη μου φορά που βρέθηκα σε παιδικό σταθμό καθώς είχα ξανά πάει και στο Β΄ εξάμηνο. Ωστόσο ο κάθε παιδικός σταθμός έχει το δικό του τρόπο λειτουργίας, προσέγγισης και εφαρμογής της παιδαγωγικής πράξης. Φρόντιζα να συλλογίζομαι και να ελέγχω τη κάθε δραστηριότητα ώστε να είμαι σίγουρη ότι αυτή είναι παιδαγωγικά κατάλληλη και ανταποκρίνεται σε ανάγκες και χαρακτηριστικά των παιδιών. Μπόρεσα να έρθω σε πιο ουσιαστική επαφή με παιδαγωγικές αξίες και θεωρίες καθώς και τον τρόπο εφαρμογής αυτών ο οποίος απαιτεί μεγάλη προετοιμασία και στοχασμό.\n60 Φοιτήτρια: Χριστοδουλάκη Αικατερίνη Αριθμός Μητρώου: 12052\nΠαρουσίαση 4 Φοιτήτρια: Χριστοδουλάκη Αικατερίνη Αριθμός Μητρώου: 12052\n61 Μέρος 1: Καταγραφή 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΠαιχνίδι Άσκησης Αριθμός παιδιών: 5 παιδιά Ηλικία παιδιών: 4-5 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Τα παιδιά είτε ανέβαιναν πάνω στα αυτοκινητάκια και τα ποδήλατα είτε απλώς κρατιόντουσαν από τα αυτοκινητάκια και έτρεχαν σε όλο το χώρο του παιδότοπου. Το παιχνίδι ανήκει στην κατηγορία των παιχνιδιών άσκησης γιατί προκαλεί τη σωματική άσκηση των παιδιών (τρέξιμο, περπάτημα) ενώ παράλληλα προκαλεί την αίσθηση του παιδιού (αισθητηριοκινητικό στάδιο) γιατί τα παιδιά παρατηρούσαν τα χρώματα που είχαν τα αυτοκινητάκια και τα ποδήλατα (όραση) καθώς επίσης και το υλικό από το οποίο ήταν κατασκευασμένα τα αυτοκίνητα και τα ποδήλατα (αίσθηση αφής).\n62 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (1/4) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κινητικός: Το παιχνίδι άσκησης βοηθάει τα βρέφη να κινηθούν σε όλο το χώρο αφού ανεβαίνουν στα ποδηλατάκια και τα αυτοκίνητα και έτσι γυμνάζουν τους εαυτούς τους. Η δραστηριότητα αυτή ικανοποιεί την ανάγκη των παιδιών για κίνηση που είναι απαραίτητη σε αυτή την ηλικία. Το τρέξιμο, τα ποδηλατάκια και τα αυτοκινητάκια, βελτιώνουν το νευρομυικό συντονισμό των παιδιών καθώς αναπτύσσεται η ταχύτητα αντίδρασης του μυ αλλά και η ταχύτητα με την οποία φτάνει μία πληροφορία στον εγκέφαλο. Τέλος, με το τρέξιμο τα παιδιά βελτιώνουν την ισορροπία τους καθώς μαθαίνουν να μετατοπίζουν σωστά το βάρος του σώματός τους από το ένα πόδι στο άλλο.\n63 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (2/4) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός: Τα παιδιά κατάφεραν να γνωρίσουν καλύτερα τις λειτουργίες του αυτοκινήτου, λέγοντας: «Αυτό είναι το γκάζι και αυτό το φρένο, ο συμπλέκτης και τώρα θα αλλάξω ταχύτητα…». (συμβολικό παιχνίδι). Ακόμη κατάλαβαν πώς πρέπει να κινηθούν τα πόδια τους για να κάνουν πετάλι στο ποδήλατο. Με το να δημιουργούν ιστορίες στις οποίες το κάθε παιδί συμμετείχε με το δικό του ποδήλατο ή αυτοκίνητο έπρεπε να σκεφτούν τρόπους με τους οποίους όλες αυτές οι μηχανές θα μπορούσαν να συνδεθούν μέσα στην ίδια ιστορία αναπτύσσοντας έτσι τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους. Τέλος, εμπλούτισαν το λεξιλόγιό τους με νέες λέξεις γύρω από τα αυτοκίνητα όπως «γκάζι, φρένο, ταχύτητες».\n64 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (3/4) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κοινωνικός: Η δραστηριότητα, βοήθησε στην κοινωνικοποίηση των παιδιών καθώς και τα 5 παιδιά έτρεχαν μαζί στο χώρο του παιδότοπου, μιλώντας και αλληλεπιδρώντας μεταξύ τους. Ακόμη, όλοι πρόσθεταν τις δικές τους ιδέες στο παιχνίδι και έτσι τα παιδιά συνεργάστηκαν γιατί το καθένα από αυτά ενδιαφερόταν και οπτικά και λεκτικά για το τι κάνει ο διπλανός του.\n65 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (4/4) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Συναισθηματικός: Η δραστηριότητα αυτή επειδή ικανοποίησε την ανάγκη των παιδιών για κίνηση, τα βοήθησε να αποβάλλουν την ένταση της ημέρας κάνοντας κάτι που τα παιδιά πρέπει οπωσδήποτε να έχουν την ευκαιρία να κάνουν σε αυτές τις ηλικίες: να τρέξουν και να αφεθούν ελεύθερα να δημιουργήσουν παιχνίδια θέτοντας τα ίδια τους κανόνες και δημιουργώντας το σενάριο. Τα παιδιά ένιωσαν ευχαρίστηση με το παιχνίδι άσκησης γιατί το να αφεθούν ελεύθερα να τρέξουν ήταν κάτι που τα έκανε πολύ χαρούμενα καθώς τους έδωσε την ευκαιρία να σηκωθούν από τις καρέκλες στις οποίες ήταν αναγκασμένα να κάθονται καθ’ όλη τη διάρκεια που έτρωγαν πρωινό και φυσικά κατά την προσέλευσή τους στον παιδικό σταθμό ενώ τους πρόσφερε την ευκαιρία να μειώσουν το στρες και το άγχος που τυχόν ένιωθαν.\n66 Μέρος 1: Καταγραφή 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΠαιχνίδι Κανόνων Αριθμός παιδιών: 12 παιδιά συμμετείχαν στη δραστηριότητα Ηλικία παιδιών: 4-5 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Η παιδαγωγός, μου έδωσε ένα παιχνίδι μνήμης στο οποίο υπήρχαν περίπου 32 κάρτες. Η κάθε κάρτα υπήρχε από 2 φορές. Όλες οι κάρτες ήταν γυρισμένες ανάποδα για να μην φαίνονται οι εικόνες και το παιδί έπρεπε να βρει δύο ίδιες κάρτες. Για να επιτευχθεί όμως αυτό, το παιδί έπρεπε να προσπαθήσει να θυμηθεί μήπως είχε δει που βρισκόταν περίπου η όμοια κάρτα κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Τα παιδιά καθόντουσαν στα τραπεζάκια τους όση ώρα διήρκεσε η δραστηριότητα αυτή.\n67 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (1/5) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κινητικός: Με τη δραστηριότητα αυτή τα παιδιά άσκησαν τη λεπτή τους κινητικότητα καθώς τα παιδιά έπρεπε να χειρίζονται με προσοχή τις κάρτες λόγω του μικρού μεγέθους τους και να τις χειρίζονται με προσοχή ώστε να μη χαλάσει η τάξη των καρτών. Ακόμη, άσκησαν τον οπτικοκινητικό τους συντονισμό καθώς έπρεπε να συντονίσουν τα μάτια τους με το χέρι τους όταν ήθελαν να σηκώσουν δύο κάρτες από το τραπέζι για να ελέγξουν αν είναι όμοιες.\n68 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (2/5) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός: Το παιχνίδι αυτό βοήθησε τα βρέφη να εξασκήσουν τη μνήμη τους καθώς έπρεπε να θυμούνται αν και πού είχαν ξαναδεί μία συγκεκριμένη κάρτα για να καταφέρουν έτσι να βρουν δύο όμοιες κάρτες. Έτσι ανέπτυξαν και την παρατηρητικότητά τους. Έμαθαν ότι ο καθένας πρέπει να περιμένει τη σειρά του για να παίξει αναπτύσσοντας υπομονή. Οξύνθηκε η προσοχή τους και ο τρόπος σκέψης τους αφού όλοι έπρεπε να είναι προσηλωμένοι στο παιχνίδι για να καταφέρουν να παρατηρήσουν και να καταγράψουν στη μνήμη τους τις θέσεις διάφορων καρτών και έπειτα να τις ανακαλέσουν στη μνήμη τους όταν συναντήσουν μία ίδια κάρτα.\n69 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (3/5) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός (συνέχεια): Εξασκήθηκαν στην έννοια της αντιστοίχησης ένα προς ένα αφού κάθε κάρτα ήταν όμοια μόνο με άλλη μία και στην παρατήρηση ομοιοτήτων και διαφορών αφού όταν είχαν πλέον σηκώσει δύο αναποδογυρισμένες κάρτες έπρεπε να ελέγξουν αν είναι όμοιες μεταξύ τους. Ασκήθηκαν στη μεθοδικότητα και στην οργάνωση των πληροφοριών στο μυαλό μιας και το κάθε παιδί έχει το δικό του τρόπο με τον οποίο καταγράφει κάποια πράγματα στη μνήμη του, όπως για παράδειγμα τη θέση των καρτών πριν ξεκινήσει το παιχνίδι. Τέλος, όπως κάθε παιχνίδι έτσι και αυτό, ανέπτυξε τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών καθώς παρουσιάζει στα παιδιά ένα διαφορετικό τρόπο με τον οποίο θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν κάποια αντικείμενα όπως στην προκειμένη περίπτωση οι κάρτες.\n70 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (4/5) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κοινωνικός: Η δραστηριότητα αυτή βοήθησε τα παιδιά να κοινωνικοποιηθούν καθώς το κάθε παιδί παρακολουθούσε όλα τα υπόλοιπα παιδιά της ομάδας για να δει αν κάποιος θα έβρισκε δύο ίδιες κάρτες αλλά και γιατί στο παιχνίδι συμμετείχαν πολλά παιδιά. Επίσης, τα παιδιά μιλούσαν μεταξύ τους κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού μιας και η συγκεκριμένη δραστηριότητα τους φαίνονταν λίγο δύσκολη ενώ γελούσαν χαρούμενα κάθε φορά που κάποιο παιδί κατάφερνε να βρει δύο ίδιες κάρτες. Επίσης, η δραστηριότητα ενθάρρυνε την πρωτοβουλία και την ουσιαστική επικοινωνία μεταξύ των παιδιών καθώς τα βρέφη έπρεπε να αλληλεπιδράσουν και να αποφασίσουν αν η πρώτη κάρτα που θα σήκωναν θα ήταν από την αριστερή ή τη δεξιά πλευρά του σχηματισμού των καρτών, πάνω ή κάτω.\n71 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (5/5) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Συναισθηματικός: Τα παιδιά με το συγκεκριμένο παιχνίδι, ένιωσαν αυτοπεποίθηση και ικανοποίηση γιατί κάποιες φορές κατάφερναν να βρουν δύο ίδιες κάρτες παρόλο που το παιχνίδι αυτό ήταν αρκετά δύσκολο. Ακόμη, η δραστηριότητα αυτή τους πρόσφερε χαρά καθώς συμμετείχαν όλοι μαζί με τους φίλους τους και φάνηκε από τα γέλια τους ότι διασκέδασαν πολύ. Το παιχνίδι βέβαια, κούρασε λίγο τα παιδιά λόγω της δυσκολίας που έφερε για αυτό και κράτησε όσο ήθελαν τα παιδιά.\n72 Μέρος 1: Καταγραφή 3ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΠαιχνίδι Συμβολικό Αριθμός παιδιών: 2 αγόρια και 3 κορίτσια Ηλικία παιδιών: 4-5 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Τα παιδιά έπαιζαν το «μαγαζί που πουλάει μηχανές, αυτοκίνητα και ποδήλατα». Το παιχνίδι ήταν ομαδικό γιατί τα παιδιά συμμετείχαν ενεργά και συνεργάζονταν. Κάποιο παιδί έκανε τον ταμία, κάποια άλλα τους πελάτες και ένα άλλο τον πωλητή. Το παιχνίδι ήταν συμβολικό γιατί τα παιδιά ανέλαβαν ρόλους στο μαγαζί (π.χ. Ο Α 5 ετών έκανε τον ταμία και ο Δ 4 ετών έκανε τον πωλητή κ.τ.λ.) προσπαθώντας να μιμηθούν τον τρόπο λειτουργίας ενός κανονικού μαγαζιού.\n73 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (1/10) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κινητικός: Τα παιδιά για να παίξουν «το μαγαζί», κινήθηκαν στο χώρο, καθώς «ο πωλητής» έπρεπε να εξυπηρετήσει τους πελάτες και να τους βοηθήσει να βρουν αυτό που ψάχνουν (π.χ. αν θέλουν να αγοράσουν αμάξι, μηχανή κ.τ.λ.). Έτσι άσκησαν την αδρή τους κινητικότητα καθώς έπρεπε να αντιλαμβάνονται κάθε φορά τη θέση τους στο χώρο. Έπρεπε να καταλαβαίνουν αν βρίσκονται στο χώρου του ταμείου ή στον κύριο χώρο του «μαγαζιού» αλλά και να ελέγχουν την κίνησή τους στο χώρο ώστε να παίξουν αρμονικά και με τα άλλα παιδιά που συμμετείχαν στο συγκεκριμένο παιχνίδι.\n74 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (2/10) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κινητικός (συνέχεια): Άσκησαν τους λεπτούς χειρισμούς καθώς έπρεπε να πατάνε τα κουμπιά στην ταμιακή μηχανή με προσοχή αφού τα κουμπιά είναι σχετικά μικρά ή να δώσουν τα «ρέστα» στον πελάτη. Επίσης, τα παιδιά έπρεπε αρχικά να ταξινομήσουν τα αντικείμενα που διατίθενται προς πώληση και αυτό τους έδωσε αφορμή για περαιτέρω κίνηση. Ανέπτυξαν τον οπτικοκινητικό συντονισμό τους καθώς κάποια αντικείμενα είχαν τοποθετηθεί σε ράφια στο μαγαζί και τα παιδιά έπρεπε να τα κατεβάσουν σε περίπτωση που κάποιος πελάτης ήθελε να τα αγοράσει.\n75 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (3/10) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κινητικός (συνέχεια): Τα παιδιά για να παίξουν «το μαγαζί», κινήθηκαν στο χώρο, καθώς «ο πωλητής» έπρεπε να εξυπηρετήσει τους πελάτες και να τους βοηθήσει να βρουν αυτό που ψάχνουν (π.χ. αν θέλουν να αγοράσουν αμάξι, μηχανή κ.τ.λ.). Έτσι άσκησαν την αδρή τους κινητικότητα καθώς έπρεπε να αντιλαμβάνονται κάθε φορά τη θέση τους στο χώρο. Έπρεπε να καταλαβαίνουν αν βρίσκονται στο χώρου του ταμείου ή στον κύριο χώρο του «μαγαζιού» αλλά και να ελέγχουν την κίνησή τους στο χώρο ώστε να παίξουν αρμονικά και με τα άλλα παιδιά που συμμετείχαν στο συγκεκριμένο παιχνίδι.\n76 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (4/10) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\n77 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (5/10) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός: Το συγκεκριμένο παιχνίδι, βοήθησε τα παιδιά να αναπτύξουν τη λογικομαθηματική τους σκέψη καθώς υπολόγιζαν τις τιμές των προϊόντων που πωλούνται στο μαγαζί τους, προσπαθούσαν να υπολογίσουν τα ρέστα και επίσης έθεσαν κανόνες όπως για παράδειγμα ότι αυτός που αγοράζει κάποιο αυτοκίνητο πρέπει να υπογράψει κάποια χαρτιά και να πληρώσει το αντίτιμο της αξίας του προϊόντος που αγόρασε. Ακόμη, πραγματοποίησαν συγκρίσεις τιμών, για παράδειγμα ανάμεσα σε μία μηχανή και σε ένα αυτοκίνητο, αναπτύσσοντας περαιτέρω τη λογικομαθηματική τους σκέψη. Τα παιδιά, άσκησαν και τη μνήμη τους καθώς παρατήρησα ότι προσπαθούσαν να λένε στον κάθε «πελάτη» την ίδια τιμή για ένα συγκεκριμένο προϊόν.\n78 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (6/10) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός (συνέχεια): Τα παιδιά εξοικειώθηκαν λίγο περισσότερο με τον τρόπο λειτουργίας ενός μαγαζιού αλλά και γενικότερα με το ρόλο του καθενός από τους εργαζομένους μέσα σε ένα μαγαζί και προσπάθησαν να κατανοήσουν τον τρόπο σκέψης των άλλων παιδιών ακούγοντας τις ιδέες τους πάνω στο σενάριο του παιχνιδιού αλλά και προσπάθησαν να μπουν στο ρόλο του υπαλλήλου ενός μαγαζιού.\n79 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (7/10) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός (συνέχεια): Ανέπτυξαν νέες γλωσσικές δεξιότητες αφού ήρθαν σε επαφή με καινούριο λεξιλόγιο και συντακτικές δομές, δηλαδή προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν το λεξιλόγιο που χρησιμοποιούν οι υπάλληλοι και οι πελάτες ενός μαγαζιού, κάτι που προκύπτει και από την προσωπική εμπειρία του κάθε παιδιού (π.χ. χρησιμοποίησαν εκφράσεις όπως: «τι θα θέλατε να αγοράσετε;», «αυτό το αυτοκίνητο κάνει Χ ευρώ» κ.τ.λ.). Τέλος, μέσα από το συγκεκριμένο παιχνίδι τα παιδιά προσέγγισαν και αφομοίωσαν την πραγματικότητα αφού πήραν στοιχεία για το πώς περίπου λειτουργεί ένα μαγαζί.\n80 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (8/10) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κοινωνικός: Το παιχνίδι βοηθάει τα παιδιά να κοινωνικοποιηθούν καθώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και το καθένα προσθέτει τις δικές του ιδέες στην ιστορία. Τα παιδιά αρχικά είχαν κάποιους πελάτες στο μαγαζί που αγόραζαν αυτοκίνητα. Στη συνέχεια όμως υπήρχαν άλλοι πελάτες που θεωρούσαν τις τιμές πολύ ακριβές και δεν αγόρασαν τίποτα. Με το συγκεκριμένο παιχνίδι τα νήπια μαθαίνουν να σέβονται τον χώρο του άλλου αφού, για παράδειγμα, ο πελάτης δεν παρέμβαινε στο χώρο του ταμία.\n81 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (9/10) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κοινωνικός (συνέχεια): Τα παιδιά καλλιέργησαν την ικανότητα μίμησης διαφόρων καταστάσεων ενώ παράλληλα προσπαθούσαν να μπουν στη θέση των άλλων (π.χ. πωλητής, ταμίας κ.τ.λ.) κάτι που προώθησε τη συνεργασία των παιδιών με έναν πολύ δημιουργικό τρόπο και τα βοήθησε να αντιληφθούν καλύτερα κάποιες διαδικασίες που συμβαίνουν στον κόσμο των ενηλίκων. Τέλος, εξασκήθηκαν στην επαφή με τους ρόλους της υπακοής και της εξουσίας καθώς ο πωλητής έπρεπε να ακούει αυτά που έλεγε ο πελάτης ώστε να τον εξυπηρετήσει σωστά.\n82 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (10/10) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Συναισθηματικός: Το συμβολικό αυτό παιχνίδι πρόσφερε στα βρέφη ευχαρίστηση μιας και στα παιδιά αρέσει να μιμούνται τον κόσμο των ενηλίκων. Ακόμη, τους έδωσε την ευκαιρία να χαλαρώσουν και να ξεκουραστούν κάνοντας κάτι που επέλεξαν τα ίδια τα παιδιά να κάνουν με δική τους πρωτοβουλία. Όπως κάθε παιχνίδι, έτσι και το συγκεκριμένο βοήθησε τα παιδιά να αποφορτιστούν από την ένταση της ημέρας. Τέλος, το παιχνίδι προώθησε την ελεύθερη έκφραση των συναισθημάτων αφού κάθε παιδί μπορούσε να εκφραστεί όπως ήθελε παραμένοντας απλώς μέσα στο σενάριο που είχε καθοριστεί στην αρχή ενώ έδωσε στα παιδιά και την ευκαιρία να βιώσουν μία διαφορετική πραγματικότητα που τα ίδια είχαν πλάσει.\n83 Μέρος 1: Καταγραφή 4ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΠαιχνίδι Κατασκευών Αριθμός παιδιών: 2 παιδιά Ηλικία παιδιών: 4-5 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Τα παιδιά έπαιζαν με τα τουβλάκια που υπήρχαν σε ένα καλάθι στο χώρο του παιδότοπου φτιάχνοντας ψηλούς πύργους, σπίτια και πολυκατοικίες. Το παιχνίδι ανήκει στις κατασκευές γιατί τα βρέφη προσπαθούσαν με τα διαθέσιμα τουβλάκια να κατασκευάσουν πύργους και σπίτια, κτίρια δηλαδή που βλέπουν γύρω τους κατά τη διάρκεια της εξερεύνησης του κόσμου που τους περιβάλλει.\n84 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (1/6) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κινητικός: Το παιχνίδι κατασκευών με τουβλάκια βοήθησε τα παιδιά να εξασκήσουν τη λεπτή τους κινητικότητα, δηλαδή να καταφέρουν να τοποθετήσουν τα τουβλάκια με το σωστό τρόπο το ένα πάνω στο άλλο, συντονίζοντας παράλληλα μάτια και χέρια (οπτικοκινητικός συνδυασμός). Τέλος, θα μπορούσαμε να πούμε για το συγκεκριμένο παιχνίδι, ότι τα παιδιά κινήθηκαν στο χώρο αφού κάποιες φορές έφτιαχναν τους πύργους καθιστά ενώ όσο ο πύργος γινόταν πιο ψηλός, τα παιδιά έπρεπε να σηκωθούν έτσι ώστε να φτάνουν να προσθέσουν και άλλα τουβλάκια από πάνω.\n85 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (2/6) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός: Τα παιδιά ανέπτυξαν τη λογικομαθηματική τους σκέψη με το να σκεφτούν πόσα τουβλάκια θα έπρεπε να χρησιμοποιήσουν στην καθεμία κατασκευή ενώ έπρεπε και να βρουν τον τρόπο με τον οποίο θα τοποθετούσαν τα τουβλάκια ταξινομώντας τα ανάλογα με το μέγεθός τους. Η λογικομαθηματική σκέψη ενισχύθηκε και με το γεγονός ότι τα παιδιά πρόσθεταν, αφαιρούσαν και συγκέντρωναν περισσότερα ή λιγότερα τουβλάκια για τις κατασκευές. Εξασκήθηκαν στο να συνδυάζουν τα χρώματα μεταξύ τους επιλέγοντας κάθε φορά τα τουβλάκια που θα τοποθετούσαν με βάση το χρώμα που πίστευαν ότι θα ταίριαζε πιο πολύ με ένα τουβλάκι. Το παιχνίδι με τα τουβλάκια μαθαίνει στα παιδιά τις έννοιες του χώρου όπως «επάνω», «πίσω» κ.τ.λ.\n86 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (3/6) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός (συνέχεια): Επίσης, μπόρεσαν να καλλιεργήσουν την έννοια της εκτίμησης του ύψους καθώς ήθελαν τα πυργάκια να είναι πολύ ψηλά αλλά όχι τόσο ώστε να γκρεμίζονται ή να είναι πιο ψηλά από τα ίδια τα παιδιά (παρατηρήθηκε το φαινόμενο τα παιδιά να κατασκευάζουν πύργους πολύ ψηλότερους από το ύψος των παιδιών). Έτσι ήρθαν σε επαφή με την έννοια της βαρύτητας (τα τουβλάκια πέφτουν προς τα κάτω) και της ισορροπίας. Ήρθαν σε επαφή με διάφορα είδη τούβλων και έτσι έπρεπε να προσπαθούν κάθε φορά να βρουν τα κατάλληλα τουβλάκια για να τα ενώσουν για την κατασκευή του πύργου.\n87 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (4/6) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός (συνέχεια): Ακόμη, γνώρισαν τα διάφορα σχήματα αφού άλλα τουβλάκια ήταν ορθογώνια και άλλα τετράγωνα αλλά και γιατί τα παιδιά έφτιαχναν διάφορες κατασκευές με τα τουβλάκια, οι οποίες είχαν ποικίλα σχήματα. Ενίσχυσαν το λεξιλόγιο τους αφού εξασκήθηκαν στο να εκφράζουν διάφορα σχήματα, θέσεις στο χώρο (επάνω, κάτω, δίπλα) και μεγέθη. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι ήρθαν σε επαφή με έννοιες της γεωμετρίας λόγω του ότι ήρθαν σε επαφή με διάφορα σχήματα (ορθογώνια, τετράγωνα). Τέλος, ανέπτυξαν τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους.\n88 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (5/6) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κοινωνικός: Το παιχνίδι βοήθησε τα βρέφη να κοινωνικοποιηθούν καθώς τα δύο παιδιά έπρεπε να συνεργαστούν μεταξύ τους και να αλληλεπιδράσουν για να κατασκευάσουν τα κτίρια που ήθελαν. Ωστόσο, κάποιες φορές τα παιδιά δεν έφτιαχναν μαζί μία κατασκευή αλλά το κάθε παιδί έφτιαχνε μία δική του μετατρέποντας έτσι το ομαδικό παιχνίδι σε παράλληλο. Επομένως, το παιχνίδι αυτό βοήθησε τα παιδιά να αναπτύξουν το σεβασμό προς τον προσωπικό χώρο του άλλου καθώς παρατήρησα ότι ούτε η Κ ούτε ο Σ παρενέβησαν ο ένας στην κατασκευή του άλλου με οποιοδήποτε τρόπο.\n89 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (6/6) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Συναισθηματικός: Το παιχνίδι πρόσφερε στα παιδιά ευχαρίστηση, ξεκούραση και αποφόρτιση από την ένταση της καθημερινότητας καθώς τα βρέφη έπρεπε να συγκεντρωθούν στο να κατασκευάσουν με τα τουβλάκια τα διάφορα κτίρια με προσοχή. Ακόμη, μέσα από την παρατήρησή μου, κατάλαβα ότι η δραστηριότητα ήταν διασκεδαστική για τα βρέφη καθώς οι πύργοι που έφτιαχναν γκρεμίζονταν πολλές φορές πράγμα που έκανε τα παιδιά να γελάνε. Επίσης, ο Σ πριν από την έναρξη της δραστηριότητας ήταν θυμωμένος λόγω μίας διαμάχης με ένα παιδί στον παιδικό σταθμό. Ωστόσο, η δραστηριότητα τον βοήθησε να αποφορτιστεί από το θυμό και να παίξει ευχάριστα. Τέλος, τα παιδιά με την ενασχόληση με το συγκεκριμένο παιχνίδι νιώθουν και ηθική ικανοποίηση γιατί καταφέρνουν να δημιουργήσουν κάτι μόνα τους, χωρίς τη βοήθεια του ενήλικα, με δική τους πρωτοβουλία και σκέψη.\n90 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 1ο παιχνίδι (1/2) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΕίδος Παιχνιδιού: Συμβολικό Αριθμός παιδιών: Συμμετείχε όλο το τμήμα δηλαδή 15 παιδιά. Ηλικία παιδιών: 4-5 ετών. Περιγραφή παιχνιδιού: Άρχισα να διηγούμαι στα παιδιά την εξής ιστορία: «Μια φορά και έναν καιρό, ήταν ο Γιόμο, ένας Αφρικανός, που ήθελε να αγοράσει μία πολύχρωμη φορεσιά αλλά είχε λεφτά μόνο για το κουμπί. Αποφάσισε λοιπόν να πάει να δουλέψει στις φυτείες μπανάνας για να μαζέψει λεφτά. Κάποια στιγμή, εμφανίζεται στο χωράφι το αφεντικό και λέει σε όλους να μαζεύουν πιο γρήγορα τις μπανάνες. Τότε, ο Γιόμο τσαντίζεται και αρχίζει να πετάει τις μπανάνες κάτω. Τον ακολουθούν όλοι και πετάνε μπανάνες σε όλο το χωράφι.\n91 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 1ο παιχνίδι (2/2) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΕίδος Παιχνιδιού: Συμβολικό Περιγραφή παιχνιδιού (συνέχεια): Αρχίζουν να πατάνε από τα νεύρα τους τις μπανάνες και γλιστράνε όλοι». Με αφορμή αυτή την ιστορία, ζήτησα από τα παιδιά να σχηματίσουν έναν κύκλο και να κάνουν ότι κρατάνε ένα καλάθι με το αριστερό τους χέρι ενώ με το δεξί έβαζαν τις μπανάνες που έκοβαν, μέσα στο καλάθι. Αυτό αρχικά έγινε με αργό ρυθμό και έπειτα πιο γρήγορα. Έπειτα, έκανα εγώ το αφεντικό που τους φωνάζει να κάνουν πιο γρήγορα και τα παιδιά άρχισαν να τρέχουν και να πετάνε μπανάνες σε όλο το χώρο με απότομες κινήσεις σε όλα τα επίπεδα.\n92 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (1/7) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κινητικός: Το παιδί μέσα από αυτή τη δραστηριότητα μαθαίνει να τρέχει και να πηδά, εξασκώντας και ενδυναμώνοντας έτσι τους μύες του αφού το βρέφος καλείται να κινηθεί σε όλο το χώρο, τρέχοντας και πετώντας μπανάνες. Με αυτόν τον τρόπο, ενισχύεται και ο καλύτερος έλεγχος των κινήσεων αλλά και ο οπτικοκινητικός συντονισμός καθώς το βρέφος αντιλαμβάνεται, όταν κινείται, το σώμα του στο χώρο και συντονίζει τα μάτια του με το χέρι του όταν για παράδειγμα κάνει ότι θέλει να πιάσει μία μπανάνα για να τη βάλει στο καλάθι που κρατάει.\n93 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (2/7) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κινητικός (συνέχεια): Προσπαθεί να μοιραστεί το χώρο με τα υπόλοιπα παιδιά προσέχοντας να μην χτυπήσει κάποιο άλλο παιδί την ώρα που τρέχει (αδρή κινητικότητα). Έχει τη δυνατότητα να κινηθεί με άνεση και ελευθερία στο χώρο προς όποια κατεύθυνση επιθυμεί και σε όλα τα επίπεδα (πάνω, κάτω κτλ). Μέσα από την κίνηση στο χώρο μπορούν να συνειδητοποιήσουν καλύτερα τα όρια του εαυτού τους, του σώματός τους καθώς ανακαλύπτουν νέους τρόπους με τους οποίους μπορούν να κινηθούν και αντιλαμβάνονται καλύτερα το επίπεδο στο χώρο στο οποίο βρίσκονται (ψηλά ή χαμηλά) αλλά και γνωρίζουν καλύτερα τα μέρη του σώματος μέσω της κίνησης (αντιλαμβάνονται αν κινούν τα χέρια, τα πόδια τους κ.τ.λ.).\n94 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (3/7) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός: Τα παιδιά έπρεπε να σκεφτούν τρόπους με τους οποίους θα μπορούσαν να μαζέψουν τις μπανάνες καθώς υποτίθεται ότι κάποιες μπανάνες ήταν πολύ ψηλά και δεν τις έφταναν και άλλες πιο χαμηλά αναπτύσσοντας έτσι τη φαντασία και τη δημιουργικότητά τους. Ακόμη, τα παιδιά έμαθαν τις έννοιες του χώρου όπως «επάνω», «κάτω», «ψηλά», «χαμηλά» καθώς έπρεπε να κινηθούν σε διάφορα επίπεδα την ώρα που πετούσαν τις μπανάνες ενώ με αυτόν τον τρόπο εμπλούτισαν το λεξιλόγιό τους με τις νέες αυτές έννοιες.\n95 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (4/7) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός (συνέχεια): Επιπλέον, τα βρέφη μέσα από την κίνηση στο χώρο μπορούν να συνειδητοποιήσουν καλύτερα τα όρια του εαυτού τους, του σώματός τους καθώς ανακαλύπτουν νέους τρόπους με τους οποίους μπορούν να κινηθούν και αντιλαμβάνονται καλύτερα το επίπεδο στο χώρο στο οποίο βρίσκονται (ψηλά ή χαμηλά) αλλά και γνωρίζουν καλύτερα τα μέρη του σώματος μέσω της κίνησης (αντιλαμβάνονται αν κινούν τα χέρια, τα πόδια τους κ.τ.λ.).\n96 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (5/7) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κοινωνικός: Η δραστηριότητα αυτή βοήθησε τα παιδιά να κοινωνικοποιηθούν καθώς όλα τα παιδιά συμμετείχαν σε αυτό το παιχνίδι και κάποια παιδιά ενδιαφέρονταν να δουν πως συμμετείχε ο διπλανός τους ή ο φίλος τους στο παιχνίδι. Ακόμα, το κάθε παιδί είχε τις δικές του ιδέες όσον αφορά το πώς θα ανταποκριθεί στη δραστηριότητα αυτή, δηλαδή το καθένα από τα παιδιά έβαζε με διαφορετικό τρόπο τις μπανάνες στο καλάθι, με διαφορετικό τρόπο έτρεχε πετώντας μπανάνες κ.τ.λ. Τέλος, κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας, τα παιδιά μιλούσαν μεταξύ τους σχολιάζοντας το παιχνίδι στο οποίο συμμετείχαν.\n97 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (6/7) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Συναισθηματικός: Η δραστηριότητα πρόσφερε στα παιδιά χαρά γιατί πιστεύω ότι απόλαυσαν την ιστορία και τη δραστηριότητα κρίνοντας από την προσήλωσή τους στην αφήγηση της ιστορίας και από την ενεργή συμμετοχή που συνοδεύονταν από το γέλιο τους κατά τη διάρκεια πραγματοποίησης της δραστηριότητας. Ακόμη, πιστεύω πως τα παιδιά ένιωσαν να ταυτίζονται λίγο με τον Γιόμο καθώς, όπως είδαμε, ο Γιόμο εναντιώνεται στην διαταγή του αφεντικού πετώντας κάτω τις μπανάνες, γεγονός που ταιριάζει με την περίοδο αρνητισμού που περνάνε τα βρέφη.\n98 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (7/7) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Συναισθηματικός (συνέχεια): Δηλαδή ένιωσαν τον Γιόμο σαν ένα παιδί ίδιο με εκείνα ενώ επίσης ήρθαν σε επαφή με την ανατροπή των ρόλων εξουσίας και υπακοής καθώς ο Γιόμο εναντιώνεται στο αφεντικό μαζί με τους άλλους εργάτες. Μπόρεσαν να ταυτιστούν μαζί του. Πιστεύω ότι η εμπειρία αυτής της δραστηριότητας τους πρόσφερε διασκέδαση λόγω της άνεσης με την οποία μπορούσαν να κινηθούν στο χώρο. Τέλος, δόθηκε η δυνατότητα στο παιδί να δοκιμάσει διάφορους ρόλους και καταστάσεις βοηθώντας έτσι να αντιμετωπίσει τους φόβους του και να βιώσει την επιτυχία, μιας και το παιδί τολμάει έστω και φανταστικά, να εναντιωθεί στο αφεντικό και κατά συνέπεια να αντιμετωπίσει το φόβο του απέναντι στο πρόσωπό του (επαφή με διάφορα συναισθήματα).\n99 Είδος Παιχνιδιού: Κανόνων (Κινήσεις με Χαρτοπετσέτες)\nΜέρος 2: Συμμετοχή στο 2ο παιχνίδι (1/3) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη Είδος Παιχνιδιού: Κανόνων (Κινήσεις με Χαρτοπετσέτες) Αριθμός παιδιών: 10 παιδιά συμμετείχαν στη δράση Ηλικία παιδιών: 4-5 ετών Περιγραφή παιχνιδιού: Το παιχνίδι έχει ως εξής: τα παιδιά περπατούν με διάφορους τρόπους στο χώρο, τοποθετώντας τη χαρτοπετσέτα σε διάφορα σημεία του σώματος, προσέχοντας πάντα να μην τους πέσει κάτω η χαρτοπετσέτα. Οπότε, έχουμε τα παρακάτω: Η χαρτοπετσέτα στο κεφάλι (στα τέσσερα διπλωμένη). Περπατούν πολύ προσεχτικά χωρίς να τους πέσει από το κεφάλι. Πιάνουν τη χαρτοπετσέτα με το ένα χέρι και την πετούν στο άλλο, χωρίς βέβαια να πέσει κάτω.\n100 Είδος Παιχνιδιού: Κανόνων (Κινήσεις με Χαρτοπετσέτες)\nΜέρος 2: Συμμετοχή στο 2ο παιχνίδι (2/3) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη Είδος Παιχνιδιού: Κανόνων (Κινήσεις με Χαρτοπετσέτες) Περιγραφή παιχνιδιού: Τα δύο χέρια τεντωμένα μπροστά και ανάμεσα στα χέρια πιασμένη η χαρτοπετσέτα. Περπάτημα ανακατεμένα χωρίς καθόλου να σκουντάει το ένα παιδί το άλλο. Σε ένα χτύπημα στο τύμπανο ανοίγουν τα χέρια τους και πέφτει κάτω η χαρτοπετσέτα. Μετά την ξαναπιάνουν για να γίνει το ίδιο. Η χαρτοπετσέτα ακουμπισμένη στην παλάμη. Τα χέρια είναι βέβαια στην οριζόντια θέση. Περπατούν χωρίς να πέσει η χαρτοπετσέτα, μετά αλλάζουν χέρι. Το ένα πόδι τσαρουχάκι. Ακουμπάνε τη χαρτοπετσέτα σ’ αυτό το πόδι και περπατάνε. (Το πόδι που είναι τσαρουχάκι ακουμπάει με τη φτέρνα στο πάτωμα).\n101 Είδος Παιχνιδιού: Κανόνων (Κινήσεις με Χαρτοπετσέτες)\nΜέρος 2: Συμμετοχή στο 2ο παιχνίδι (3/3) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη Είδος Παιχνιδιού: Κανόνων (Κινήσεις με Χαρτοπετσέτες) Περιγραφή παιχνιδιού (συνέχεια): Περπάτημα ανακατεμένα. Στο χτύπημα του τύμπανου βάζουν κάτω τη χαρτοπετσέτα και τρέχουν γύρω της. Πάλι κάτω οι χαρτοπετσέτες (ανοιγμένες όμως) πολύ περισσότερες από τα παιδιά και αρκετά κοντά η μία στην άλλη. Τα παιδιά περπατάνε πατώντας πάνω στις πετσέτες. Μετά από αυτή τη δουλειά (που βέβαια είναι κάτω οι πολλές χαρτοπετσέτες), γίνεται η κάθε μία ένα μικρό σφιχτό μπαλάκι και τα παιδιά παίζουν χιονοπόλεμο ή πετροπόλεμο. Τα παιδιά, καλούνται να τοποθετήσουν τη χαρτοπετσέτα στον ώμο τους, στην κοιλία τους, στη μασχάλη τους, στην πλάτη τους και να τη στηρίξουν ανάμεσα στα γόνατά τους, προχωρώντας με μικρά πηδηματάκια για να μην τους πέσει.\n102 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (1/9) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κινητικός: Το παιδί μαθαίνει και γυμνάζει το σώμα του γιατί εξασκείται στο να τρέχει, να πηδά και να χοροπηδά κλπ. Έτσι, το παιχνίδι βοηθά στη βελτίωση του κινητικού συντονισμού, στην ισορροπία και στον καλύτερο έλεγχο των κινήσεων καθώς τα παιδιά καλούνται να ανταποκριθούν σε ποικίλες προκλήσεις όπως το να διατηρήσουν την ισορροπία τους τοποθετώντας την χαρτοπετσέτα πάνω στο πόδι τους το οποίο είναι τσαρουχάκι και περπατώντας ταυτόχρονα.\n103 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (2/9) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κινητικός (συνέχεια): Βοηθά στην ανάπτυξη της αδρής και λεπτής κινητικότητας γιατί τα παιδιά πρέπει να αντιληφθούν τη θέση τους στο χώρο και να μην παρεμβαίνουν στο χώρο των άλλων παιδιών την ώρα που προσπαθούν και οι υπόλοιποι να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις του παιχνιδιού και από την άλλη πρέπει να κρατάνε απαλά τη χαρτοπετσέτα για να μην σκιστεί πετώντας την και πιάνοντας την στον αέρα όποτε πρέπει σύμφωνα με τους κανόνες. Επίσης, αναπτύσσεται ο οπτικοκινητικός συντονισμός γιατί πρέπει να παρακολουθούν πολύ προσεχτικά τα χέρια τους την ώρα που κρατάνε τη χαρτοπετσέτα έτσι ώστε να κάνουν ότι μπορούν για να μην τους πέσει η χαρτοπετσέτα.\n104 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (3/9) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός: Το παιχνίδι προωθεί τη φαντασία και τη δημιουργικότητα των παιδιών καθώς με τη δραστηριότητα τα νήπια ανακαλύπτουν νέα παιχνίδια και τρόπους με τους οποίους μπορούν να διασκεδάσουν παίζοντας ακόμη και με μία χαρτοπετσέτα. Η δραστηριότητα ενισχύει τις δεξιότητες των νηπίων σχετικά με την επίλυση προβλημάτων αφού, αν για παράδειγμα δύο παιδιά θελήσουν να πατήσουν ταυτόχρονα πάνω στην ίδια χαρτοπετσέτα θα πρέπει να αποφασίσουν ποιος θα πατήσει πρώτα.\n105 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (4/9) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Νοητικός (συνέχεια): Επιπλέον, βελτιώνεται η ικανότητα συγκέντρωσης και προσοχής τους επειδή πρέπει κάθε φορά να ακούνε σε ποιο σημείο του σώματος πρέπει να τοποθετηθεί η χαρτοπετσέτα. Τα παιδιά αντιλήφθηκαν καλύτερα τα μέρη του σώματος γιατί έπρεπε κάθε φορά να τοποθετούν τη χαρτοπετσέτα στο σημείο του σώματος που έπρεπε. Τέλος, κατάφεραν να αναγνωρίσουν την υφή της χαρτοπετσέτας αλλά και να την κατατάξουν στα ελαφριά και απαλά αντικείμενα παρατηρώντας αν πέφτει αμέσως κάτω ή αν πέφτει κάτω αργά.\n106 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (5/9) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κοινωνικός: Η δραστηριότητα αυτή, δίνει στα παιδιά τη δυνατότητα να δημιουργήσουν φιλικές σχέσεις και να συνεργαστούν με τους άλλους μιας και πρέπει να προσέχουν ποια κατεύθυνση ακολουθεί το κάθε παιδί έτσι ώστε να μην πέσουν πάνω του. Δίνει τη δυνατότητα να μάθουν να σέβονται τους άλλους και τον εαυτό τους αφού πρέπει να μάθουν να σέβονται το χώρο του καθενός και να περιμένουν τη σειρά τους όταν για παράδειγμα οι χαρτοπετσέτες είναι απλωμένες κάτω πρέπει να πατάνε μόνο πάνω σε αυτές (δεν γίνεται να θέλουν όλοι να πατήσουν πάνω στην ίδια χαρτοπετσέτα την ίδια στιγμή και άρα πρέπει να περιμένουν).\n107 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (6/9) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κοινωνικός (συνέχεια): Με το παιχνίδι αυτό, το παιδί μαθαίνει να αποδέχεται του κανόνες και να λειτουργεί με αυτούς, γεγονός που διευκολύνει την προσαρμογή του καθώς υπάρχουν διάφοροι κανόνες για την πραγματοποίηση αυτού του παιχνιδιού που πρέπει να ακολουθήσουν, όπως για παράδειγμα να τοποθετούν την χαρτοπετσέτα στο σημείο που τους ζητείται κάθε φορά.\n108 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (7/9) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Κοινωνικός (συνέχεια): Η δραστηριότητα αυτή, δίνει στα παιδιά τη δυνατότητα να δημιουργήσουν φιλικές σχέσεις και να συνεργαστούν με τους άλλους μιας και πρέπει να προσέχουν ποια κατεύθυνση ακολουθεί το κάθε παιδί έτσι ώστε να μην πέσουν πάνω του. Δίνει τη δυνατότητα να μάθουν να σέβονται τους άλλους και τον εαυτό τους αφού πρέπει να μάθουν να σέβονται το χώρο του καθενός και να περιμένουν τη σειρά τους όταν για παράδειγμα οι χαρτοπετσέτες είναι απλωμένες κάτω πρέπει να πατάνε μόνο πάνω σε αυτές (δεν γίνεται να θέλουν όλοι να πατήσουν πάνω στην ίδια χαρτοπετσέτα την ίδια στιγμή και άρα πρέπει να περιμένουν).\n109 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (8/9) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\n110 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (9/9) Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΤομέας Συναισθηματικός: Βοηθά το παιδί να αναγνωρίσει και να εκφράσει τα συναισθήματά του τόσο τα θετικά όσο και τα αρνητικά. Αυτό είναι κάτι που μπορεί εύκολα να φανεί από το αν τα παιδιά συμμετέχουν ενεργά και με ευχαρίστηση στο παιχνίδι ή αν βαριούνται να πραγματοποιήσουν τη δραστηριότητα και να ακολουθήσουν τους κανόνες της. Επιπλέον, επιτρέπει στο παιδί να αποκτήσει και να εξασκήσει δεξιότητες που θα το κάνουν να νιώσει ωραία για τον εαυτό του και να αποκτήσει αυτοπεποίθηση γιατί όπως είναι φυσικό όταν τα παιδιά βλέπουν ότι καταφέρνουν επιτυχώς να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις της δραστηριότητας νιώθουν περήφανα για τον εαυτό τους. Με αυτόν τον τρόπο, καλύπτουν τις ανάγκες για εκτίμηση και διάκριση.\n111 Μέρος 3: Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη\nΜέρος 3: Φοιτήτρια Χριστοδουλάκη Αικατερίνη Λίγα λόγια για την εμπειρία μου Πιστεύω ότι η εμπειρία που αποκόμισα από την πραγματοποίηση του εργαστηρίου θα μου μείνει αξέχαστη. Παρά τις δυσκολίες που μπορεί να αντιμετώπισα κατά την εφαρμογή των δράσεων που είχα σκεφτεί να πραγματοποιήσω, απέκτησα νέες γνώσεις οι οποίες θα αποδειχθούν πολύτιμες για την μετέπειτα σταδιοδρομία μου.\n112 Φοιτήτρια: Δέσπω Ίβα Αριθμός Μητρώου: 12032\nΠαρουσίαση 5 Φοιτήτρια: Δέσπω Ίβα Αριθμός Μητρώου: 12032\n113 Μέρος 1: Καταγραφή 1ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΠαιχνίδι Άσκησης Αριθμός παιδιών: 20 ( 10 αγόρια 10 κορίτσια ) Ηλικία παιδιών: 2;6-3 Περιγραφή παιχνιδιού: Όλα τα παιδιά σηκώθηκαν από τις θέσεις τους και βρήκαν ένα ιδανικό σημείο στο χώρο ώστε να μην εμποδίζουν τους συμμαθητές τους . Η παιδαγωγός τους ήταν επίσης όρθια και στεκόταν μπροστά τους ώστε εκείνα να αντιγράφουν τις κινήσεις της . Για τη δραστηριότητα αυτή χρησιμοποιήθηκε ένα κασετόφωνο το οποίο έπαιζε το τραγούδι «χόκι-πόκι». Η παιδαγωγός τους τραγουδούσε παράλληλα.\n114 Μέρος 1: Καταγραφή 1ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΠαιχνίδι Άσκησης Περιγραφή παιχνιδιού (συνέχεια): Μόλις ξεκίνησε τα τραγούδι τα παιδιά έπρεπε να αποδώσουν με την κίνηση τους τις «εντολές» που έδινε. Αρχικά έβαλαν το δεξί χέρι μέσα, το αριστερό έξω, τα κούνησαν, έκαναν γύρω-γύρω και ολοκλήρωσαν την κίνηση με ένα πηδηματάκι Ύστερα έκαναν το ίδιο αλλά αυτή τη φορά έβαλαν πρώτα το αριστερό μετά το δεξί. Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε και με άλλα μέρη του σώματός τους όπως τα πόδια, το κεφάλι και η κοιλιά. Στο τέλος του τραγουδιού τα παιδιά ξέσπασαν σε χειροκροτήματα.\n115 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (1/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Κινητικός: Άσκησαν την αδρή τους κινητικότητα διότι συμμετείχαν με όλο τους το σώμα, ήταν όρθια και ελεύθερα να κινηθούν σε όλο το χώρο. Απέκτησαν ένα στοιχειώδη ρυθμό καταφέρνοντας να συντονίσουν τις κινήσεις ολόκληρου του σώματος και κυρίως των χεριών και των ποδιών. Επίσης, μπόρεσαν να αντιληφθούν τη διάρκεια που θα έπρεπε να έχει η κάθε κίνηση τους κάτι που είχαν ορίσει με το πηδηματάκι στο τέλος της κάθε άσκησης.\n116 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (2/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Νοητικός: Γνώρισαν τα μέλη του σώματός τους τα οποία επαναλαμβάνονταν καθ' όλη τη διάρκεια της άσκησης . Κατάφεραν να συγχρονίσουν τις κινήσεις τους με τα λόγια του τραγουδιού αλλά και με τις κινήσεις της παιδαγωγού τους. Μπόρεσαν να αντιληφθούν τις θέσεις που έπρεπε να πάρει το σώμα τους μέσα στο χώρο αλλά και να αφομοιώσουν έννοιες όπως γύρω-γύρω. Τέλος, κατάφεραν να έρθουν σε μια πρώτη επαφή με τις έννοιες δεξί – αριστερό και να διαμορφώσουν μια αρχική θεώρηση για τη δική τους πλευρίωση.\n117 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (3/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Κοινωνικός: Συμμετείχαν όλα μαζί στην ίδια δραστηριότητα κατορθώνοντας να αποκτήσουν ένα κοινό βίωμα. Επιπλέον, είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν τις αντιδράσεις των συνομήλικών τους και να συνεργαστούν μαζί τους. Έμαθαν επίσης να μην επεμβαίνουν στον προσωπικό χώρο του άλλου αφού είχαν ήδη ορίσει το χώρο που αναλογούσε στον καθένα. Τομέας Συναισθηματικός: Βοήθησε τα παιδιά να ξεφύγουν από την αδρανή ατμόσφαιρα που είχε δημιουργηθεί έως εκείνη την ώρα. Επιπλέον, τους δόθηκε η δυνατότητα να συμμετάσχουν όλοι μαζί σε μια ήδη γνωστή δραστηριότητα που χάρις στη μουσική και την κίνηση κάλυψε τις ανάγκες τους για καλλιτεχνικές δραστηριότητες .\n118 Μέρος 1: Καταγραφή 2ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΜέρος 1: Καταγραφή 2ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα Παιχνίδι Κανόνων Αριθμός παιδιών: 20 (10 αγόρια 10 κορίτσια ) Ηλικία παιδιών: 2;6-3 Περιγραφή παιχνιδιού: Τα παιδιά κάθισαν στα μαξιλαράκια και η παιδαγωγός άρχισε να εξιστορεί την περιπέτεια ενός κυνηγού ο οποίος πηγαίνοντας στο κυνήγι συναντούσε κάποια εμπόδια. Αυτά με τη σειρά τους έπρεπε κάθε φορά να αναπαριστούν με τα χέρια και τα πόδια τους τις εναλλαγές στον τρόπο βαδίσματος του κυνηγού.\n119 Μέρος 1: Καταγραφή 2ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΜέρος 1: Καταγραφή 2ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα Παιχνίδι Κανόνων Περιγραφή παιχνιδιού (συνέχεια): Για παράδειγμα , όποτε το βάδισμα ήταν αργό οι κινήσεις τους ήταν μεγάλες και αργές ενώ όποτε ήταν γρήγορο οι κινήσεις τους γίνονταν γρήγορες και μικρότερες. Η ιστορία ολοκληρώθηκε με τον κυνηγό να επιστρέφει στο σημείο της αρχικής εκκίνησης του . Στη δραστηριότητα αυτή δε χρησιμοποιήθηκαν παραπάνω υλικά ούτε κάποια ηχητικά βοηθήματα.\n120 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΜέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα Τομέας Κινητικός: Συμμετείχαν στη δραστηριότητα με τα χέρια και τα πόδια τους με μεγάλες και μικρές κινήσεις οπότε μπόρεσαν να συντονίσουν αυτά τα δύο μέλη . Υπολόγισαν το πόσο έπρεπε να παρατείνουν και να σταματούν την κίνησή τους ανάλογα με το πόσο χρόνο χρειαζόταν ο κυνηγός να ξεπεράσει το κάθε εμπόδιο. Τομέας Νοητικός: Κατάφεραν να αφομοιώσουν έννοιες όπως αργά – γρήγορα , ψηλά – χαμηλά και εύκολα – δύσκολα. Επίσης, κατόρθωσαν να παρακολουθήσουν και να κατανοήσουν μια ιστορία από την αρχή ως το τέλος καθώς και να ακολουθήσουν οδηγίες με έναν έμμεσο τρόπο.\n121 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΜέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα Τομέας Κοινωνικός: Τους δόθηκε η ευκαιρία να συμμετέχουν όλοι μαζί στο ίδιο παιχνίδι επομένως να αποτελέσουν μέρος ενός κοινωνικού συνόλου. Εκτός αυτού, μπόρεσαν να παρατηρήσουν το ένα το άλλο και να αντιληφθούν το διαφορετικό τρόπο με τον οποίο κάθε παιδί εκτελούσε τις εκάστοτε κινήσεις. Τομέας Συναισθηματικός: Τα παιδιά φάνηκε να διασκεδάζουν ιδιαιτέρως κάτι που έγινε φανερό μέσα από τις εκφράσεις του προσώπου τους οι οποίες ήταν πολύ θετικές. Ένιωθαν το συναίσθημα της χαράς και της ολοκλήρωσης κάθε φορά που ξεπερνούσαν κάποιο εμπόδιο και επομένως ξεπερνούσαν τις προκλήσεις. Τέλος, το παιχνίδι αυτό τα βοήθησε να εκτονωθούν αφού είχε προηγηθεί μια πιο αδρανής δραστηριότητα, αυτή της ζωγραφικής.\n122 Μέρος 1: Καταγραφή 3ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΠαιχνίδι Συμβολικό Αριθμός παιδιών: 19 ( 10 αγόρια 9 κορίτσια) Ηλικία παιδιών: 2;6-3 Περιγραφή παιχνιδιού: Η δραστηριότητα πήρε μέρος στην αυλή με τη βοήθεια ενός γεωργού. Ο γεωργός, αφού συστήθηκε και καλωσόρισε τα παιδιά, άρχισε να σκάβει το χώμα εξηγώντας τους παράλληλα ότι οι σπόροι θα μπορούσαν να θαφτούν μόνο στο μαλακό χώμα. Ύστερα έσπειρε τους σπόρους και τους ξανακάλυψε με χώμα. Μετά απ' αυτήν του την ενέργεια, ζήτησε από τα παιδιά να τον βοηθήσουν να σπείρει όλους τους εναπομείναντες σπόρους καθώς και να φυτέψουν βολβούς και δενδρύλλια.\n123 Μέρος 1: Καταγραφή 3ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΠαιχνίδι Συμβολικό Περιγραφή παιχνιδιού: (συνέχεια): Κατόπιν, μοιράστηκαν σε όλα τα παιδία πλαστικά φτυάρια και τσουγκράνες κατάλληλα για το μέγεθός τους. Τα παιδιά ξεκίνησαν όλα μαζί να σκάβουν το χώμα όπως τους είχε δείξει ο γεωργός. Στη συνέχεια, τους μοίρασε σπόρους τους οποίους άρχισαν να πετούν σε όλη την επιφάνεια του σκαμμένου χώματος. Τέλος, κάλυψαν τους σπόρους με χώμα με τη βοήθεια των εργαλείων που τους είχαν δοθεί αρχικά. Η ίδια διαδικασία επαναλήφθηκε με τους βολβούς και τα δενδρύλλια, μόνο που αυτή τη φορά αντί να τα σπείρουν τα έθαβαν στο χώμα. Όταν η δραστηριότητα ολοκληρώθηκε, ο γεωργός μοίρασε στα παιδιά δώρα όπως μαρούλια, κρεμμύδια και σιτάρι εξηγώντας τους πως αυτή θα ήταν η τελική μορφή όσων είχαν φυτέψει. Τα παιδιά και οι παιδαγωγοί ευχαρίστησαν το γεωργό και επέστρεψαν στην τάξη τους.\n124 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Κινητικός: Ανέπτυξαν την αδρή κινητικότητα αφού ακολουθώντας τις οδηγίες του γεωργού έσκυβαν για να σκάψουν και να οργώσουν το χώμα και κινούνταν στο χώρο για να καλύψουν ολόκληρη την επιφάνεια. Επίσης άσκησαν τη λεπτή κινητικότητα κρατώντας τους και με το χειρισμό των εργαλείων. Άσκησαν τον οπτικοκινητικό τους συντονισμό αφού έπρεπε να υπολογίσουν κάθε φορά πόσους σπόρους, βολβούς ή δενδρύλλια έπρεπε να σπείρουν για να καλυφθεί ολόκληρη η επιφάνεια του χώματος . Τομέας Νοητικός: Κατόρθωσαν να αποκτήσουν νέες γνώσεις σχετικά με τη διαδικασία του φυτέματος καθώς και να τις εφαρμόσουν την ίδια ακριβώς στιγμή. Αφομοίωσαν τις έννοιες σκληρό-μαλακό όπως και βολβοί , σπόροι και δενδρύλλια. Ανέπτυξαν καινούριες δεξιότητες και ικανότητες όπως το σκάψιμο και το όργωμα του χώματος.\n125 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Κοινωνικός: Έδρασαν όλα μαζί σε μία ομάδα αποκτώντας ένα κοινό βίωμα. Έμαθαν να σέβονται τον προσωπικό χώρο και την ιδιοκτησία των συμμαθητών τους χωρίς να διεκδικούν τα εργαλεία ή τον προσωπικό χώρο του άλλου. Τέλος, επικοινώνησαν και συνεργάστηκαν τόσο μεταξύ τους όσο και με το γεωργό αφού συζήτησαν για τη δραστηριότητα και άκουσαν τις απαντήσεις των άλλων. Τομέας Συναισθηματικός: Οι αντιδράσεις τους ήταν πολύ θετικές αφού συνοδεύονταν από θετικές εκφράσεις, επιφωνήματα και χαμόγελα. Επιπλέον, τους δόθηκε η ευκαιρία να έρθουν σε επαφή με τη φύση αλλά και να συμμετέχουν όλοι στο παιχνίδι έχοντας ίσες ευκαιρίες. Δέχτηκαν διαρκή επιβράβευση και φάνηκαν να αισθάνονται ασφάλεια και ευχαρίστηση.\n126 Μέρος 1: Καταγραφή 4ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΠαιχνίδι Κατασκευών Αριθμός παιδιών: 20 ( 10 αγόρια 10 κορίτσια) Ηλικία παιδιών: 2;6-3 Περιγραφή παιχνιδιού: Η παιδαγωγός ρώτησε τα παιδιά αν θα ήθελαν να ασχοληθούν με τη ζωγραφική είτε με την πλαστελίνη και εκείνα διάλεξαν την πλαστελίνη. Αμέσως μετά κάθισαν στα τραπεζάκια ανά ομάδες και η παιδαγωγός τους μοίρασε πλαστελίνες. Στη δραστηριότητα αυτή χρησιμοποιήθηκαν πλαστικά μαχαιράκια κατάλληλα για το μέγεθος των χεριών τους όπως επίσης και πλαστικές φόρμες.\n127 Μέρος 1: Καταγραφή 4ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΠαιχνίδι Κατασκευών Περιγραφή παιχνιδιού (συνέχεια): Η πλαστελίνη χρησιμοποιήθηκε κυρίως για κατασκευές όπως βραχιόλια, φίδια μπάλες και πίτες. Αργότερα με τη βοήθεια της παιδαγωγού πέρασαν σε πιο σύνθετες κατασκευές όπως χελώνες, σαλιγκάρια και καλαθάκια. Τα παιδιά συνομιλούσαν καθ’ όλη τη διάρκεια. Το τέλος της δραστηριότητας ήρθε μετά από την παρότρυνση της παιδαγωγού να περάσουν στο άκουσμα μιας ιστορίας.\n128 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (1/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Κινητικός: Αν και η δραστηριότητα αυτή δεν τους έδωσε την ευκαιρία να είναι ασκήσουν την αδρή κινητικότητα ωστόσο ήταν ιδανική για την καλλιέργεια της λεπτής τους κινητικότητας. Κατά τη διάρκεια της απασχόλησής τους με την πλαστελίνη άσκησαν τους λεπτούς χειρισμούς των χεριών και των δακτύλων. Επιπλέον συντόνισαν τις κινήσεις του ματιού και του χεριού φέρνοντας εις πέρας τις κατασκευές που επιθυμούσαν.\n129 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (2/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Νοητικός: Η δραστηριότητα αυτή έδωσε στα παιδιά την ευκαιρία να απασχοληθούν εποικοδομητικά . Αφού χειρίστηκαν το υλικό της πλαστελίνης ανακάλυψαν παράλληλα τις ιδιότητες της να αλλάζει μορφές χάρις στη δική τους συμβολή. Κάτι τέτοιο τα διευκόλυνε να αφομοιώσουν καλύτερα τις έννοιες σκληρό - μαλακό. Εκτός αυτού, άσκησαν τη λογικομαθηματική τους σκέψη υπολογίζοντας κάθε φορά την ποσότητα της πλαστελίνης που έπρεπε να χρησιμοποιήσουν αλλά και τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να την επεξεργαστούν.\n130 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού (3/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Κοινωνικός: Σε αυτήν την περίπτωση τα παιδιά είχαν τη δυνατότητα να δράσουν σε μικρές ομάδες. Με αυτόν τον τρόπο μπόρεσαν να επικοινωνήσουν καλύτερα και πιο άμεσα με τους συμμαθητές τους. Είχανε πολλές ευκαιρίες για συζήτηση και για συνεργασία. Τομέας Συναισθηματικός: Ως προς το συναισθηματικό τομέα η δραστηριότητα αυτή είχε για κύριο στόχο την κάλυψη της ανάγκης για δημιουργική φαντασία. Τα παιδιά το κατάφεραν αυτό με βάση τις καινούριες κατασκευές που εφηύραν με δική τους πρωτοβουλία. Εκτός αυτού ένιωσαν την ικανοποίηση του να επινοήσουν και να κατασκευάσουν κάτι από την αρχή. Επιπλέον, τα βοήθησε να μεταβούν σε μια πιο ήρεμη ψυχική κατάσταση σχετικά με την προηγούμενη κινητική δραστηριότητα στην οποία είχαν συμμετάσχει.\n131 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 1ο παιχνίδι (1/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΕίδος Παιχνιδιού: Κανόνων Αριθμός παιδιών: 20 ( 10 αγόρια 10 κορίτσια ) Ηλικία παιδιών: 2;6-3 Περιγραφή παιχνιδιού: Τα παιδιά κάθισαν στα μαξιλαράκια και τους ρώτησα αν ήθελαν να παίξουμε ένα καινούριο παιχνίδι. Απάντησαν θετικά. Τότε ξεκίνησα να τους εξηγώ τους κανόνες. Όλοι μαζί θα έπρεπε να ρωτάμε ρυθμικά ποιος πήρε από το βάζο το γλυκό χτυπώντας παράλληλα παλαμάκια. Επέλεξα ένα αγόρι ηλικίας 2,5 ετών για να ξεκινήσουμε το παιχνίδι από αυτόν. Το παιδί κάθε φορά θα έπρεπε να αρνείται ότι πήρε το γλυκό. Στη συνέχεια όλοι μαζί τον ρωτούσαμε με τον ίδιο τρόπο ποιος πήρε το γλυκό και τότε το παιδί υποδείκνυε κάποιο άλλο παιδί πηγαίνοντας παράλληλα να καθίσει δίπλα του.\n132 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 1ο παιχνίδι (2/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΕίδος Παιχνιδιού: Κανόνων Περιγραφή παιχνιδιού (συνέχεια): Η ερώτηση επαναλαμβανόταν τότε στο καινούριο παιδί το οποίο με τη σειρά του αρνιόταν και υποδείκνυε έναν άλλο φίλο του. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβανόταν έως ότου να μείνει στο τέλος μόνο ένα παιδί το οποίο θα παραδεχόταν ότι πήρε το γλυκό. Στο τέλος της δραστηριότητας τα παιδιά θέλησαν να την επαναλάβουμε για να έχουν κι άλλα παιδιά την ευκαιρία να είναι αυτοί που πήραν το γλυκό.\n133 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (1/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Κινητικός: Κατάφεραν να αναπτύξουν με κάποιο τρόπο την αδρή τους κινητικότητα αφού σύμφωνα με τους κανόνες του παιχνιδιού έπρεπε να σηκωθούν από τη θέση τους για να καθίσουν δίπλα στο συμμαθητή τους που επέλεγαν για να είναι ο επόμενος στη σειρά. Οι κινήσεις των χεριών τους από την άλλη πλευρά συντονίστηκαν με το τραγούδι και απέκτησαν έτσι ένα στοιχειώδη ρυθμό. Τομέας Νοητικός: Άσκησαν τις νοητικές τους λειτουργίες αφού έπρεπε να ακολουθήσουν κάποιους συγκεκριμένους κανόνες για να έχει το παιχνίδι μια ομαλή έκβαση. Εκτός αυτού, άσκησαν τόσο τη λογικομαθηματική τους σκέψη όσο και τη μνήμη τους αφού έπρεπε κάθε φορά να υπολογίζουν ποιοι συμμαθητές τους δεν είχαν πάρει το λόγο και να απευθύνονται σε αυτούς.\n134 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (2/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Κοινωνικός: Τα παιδιά πήραν όλα μαζί μέρος σε μια δραστηριότητα και απέκτησαν ένα κοινό βίωμα. Επιπλέον, είχαν την ευκαιρία να παρατηρήσουν τους συνομήλικους τους σε περίπτωση που δεν είχαν κατανοήσει τους κανόνες και να αναφερθούν σε αυτούς με βάση το παιχνίδι. Επίσης έμαθαν ότι θα έπρεπε να περιμένουν τη σειρά τους και να μην επεμβαίνουν όταν είχε το λόγο κάποιο άλλο παιδί.\n135 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού (3/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Συναισθηματικός: Κατ’ αρχάς κάλυψε την ανάγκη τους για συμμετοχή σε μία ομάδα καθώς όλα τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να πάρουν το λόγο και να απολαύσουν παράλληλα την προσοχή των υπολοίπων. Επίσης όταν έφτανε η σειρά τους οι αντιδράσεις τους ήταν πολύ θετικές καθώς και όταν τους δινόταν η ευκαιρία να επιλέξουν οι ίδιοι το παιδί που έπρεπε να πάρει σειρά. Τέλος, κατάφεραν να ξεφύγουν από την αδράνεια στην οποία βρίσκονταν κατά τη διάρκεια της προηγούμενης συζήτησης για τα μέρη του σώματος.\n136 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 2ο παιχνίδι (1/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΕίδος Παιχνιδιού: Κατασκευών Αριθμός παιδιών: 20 ( 10 αγόρια 10 κορίτσια ) Ηλικία παιδιών: 2;6-3 Περιγραφή παιχνιδιού: Τα παιδιά κάθισαν στα τραπεζάκια τα οποία ήταν γυρισμένα έτσι ώστε να κοιτάζουν προς εμένα. Είχα τοποθετήσει μία λεκάνη πάνω σε μια αρκετά χαμηλή καρέκλα έτσι ώστε να δημιουργηθεί η κατάλληλη οπτική γωνία για να βλέπουν όλα τα παιδιά τη διαδικασία που γινόταν μέσα στη λεκάνη. Ρώτησα τα παιδιά αν ήξεραν τα ονόματα όλων των υλικών που χρησιμοποιούσαμε (αλεύρι , νερό , αλάτι ,λάδι και χρωστική) και απάντησαν θετικά.\n137 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 2ο παιχνίδι (2/2) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΕίδος Παιχνιδιού: Κατασκευών Περιγραφή παιχνιδιού (συνέχεια): Στη συνέχεια τα ρώτησα ποιο χρώμα θα ήθελαν να χρησιμοποιήσουμε μέσα στο ζυμάρι και απάντησαν το μπλε. Αφού παρακολούθησαν τη διαδικασία, μοίρασα σε κάθε παιδί από ένα κομμάτι αλμυρού ζυμαριού για να ασχοληθεί. Η δραστηριότητα κράτησε αρκετή ώρα. Αρχικά τα παιδιά ασχολήθηκαν μόνα τους μετά όμως ζήτησαν τη βοήθειά μου για να δημιουργήσουμε πιο σύνθετες κατασκευές. Η δραστηριότητα έλαβε τέλος καθώς το πρόγραμμα του σταθμού προέβλεπε το παιχνίδι στην αυλή.\n138 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (1/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Κινητικός: Ανέπτυξαν τη λεπτή τους κινητικότητα αφού άσκησαν τους λεπτούς χειρισμούς των χεριών και των δακτύλων τους. Εκτός αυτού κατάφεραν να συντονίσουν τις κινήσεις του χεριού και του ματιού δημιουργώντας έτσι καινούριες κατασκευές με δική τους πρωτοβουλία . Τομέας Νοητικός: Ως προς το νοητικό τομέα τα παιδιά είχαν την ευκαιρία να δουν από κοντά πως γίνεται ένα ζυμάρι και επομένως να πάρουν μια πρώτη ιδέα για τα υλικά και τη σύστασή του. Δουλεύοντας το, κατανόησαν τις ιδιότητές του και έθεσαν στόχους σε σχέση με το τι θα ήθελαν να φτιάξουν με αυτό. Έτσι εξάσκησαν τη λογικομαθηματική τους σκέψη υπολογίζοντας κάθε φορά τις κινήσεις των χεριών τους αλλά και την ποσότητα του ζυμαριού που έπρεπε να χρησιμοποιήσουν για τις κατασκευές τους.\n139 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (2/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Κοινωνικός: Δουλεύοντας σε μικρές ομάδες τα παιδιά κατόρθωσαν να επικοινωνήσουν καλύτερα το ένα με το άλλο. Επιπλέον είχαν τη δυνατότητα να επικοινωνήσουν πιο άμεσα και με έναν άλλο ενήλικα εκτός της παιδαγωγού τους. Τέλος, αντιλήφθηκαν και σεβάστηκαν την προσωπική κατοχή του άλλου αφού επεξεργάστηκαν μόνο το ζυμάρι που δόθηκε στους ίδιους χωρίς να το διεκδικήσουν από κάποιο άλλο παιδί.\n140 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (3/3) Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΤομέας Συναισθηματικός: Το παραπάνω παιχνίδι ικανοποίησε την ανάγκη των παιδιών για ενασχόληση με καλλιτεχνικές δραστηριότητες καθώς μέχρι εκείνη την ώρα δεν είχαν ασχοληθεί με κάτι παρόμοιο. Επιπλέον, συνέβαλε στην καλλιέργεια της δημιουργικής τους φαντασίας αφού ήταν σε θέση να κατασκευάσουν με δική τους πρωτοβουλία διάφορες κατασκευές που επιθυμούσαν εκείνη την ώρα. Η δυνατότητά τους αυτή τους προσέφερε και το αίσθημα ευφορίας που εξέφρασαν όταν ολοκλήρωναν τις κατασκευές τους τις οποίες επιδείκνυαν τόσο στους συνομηλίκους όσο και σε μένα.\n141 Μέρος 3: Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα\nΜέρος 3: Φοιτήτρια Δέσπω Ίβα Λίγα λόγια για την εμπειρία μου Η εμπειρία αυτή μας έδωσε τη δυνατότητα να δούμε από κοντά και να λάβουμε μέρος στις καθημερινές δράσεις ενός παιδικού σταθμού . Έτσι μπορέσαμε να κατανοήσουμε με άμεσο τρόπο τους στόχους που εξυπηρετούν οι προγραμματισμένες δραστηριότητες που λαμβάνουν χώρα στο περιβάλλον ενός σταθμού. Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι το πρόγραμμα δεν είναι μια απλή απαρίθμηση δραστηριοτήτων αλλά παρέχει στα παιδιά τη δυνατότητα να αναπτύξουν τις ικανότητές τους και να κατακτήσουν τους εκάστοτε στόχους που τίθενται. Εκτός αυτού μας δόθηκε η ευκαιρία να καταλάβουμε ότι μία σωστά οργανωμένη παιδαγωγική πράξη θα πρέπει να ανταποκρίνεται στα χαρακτηριστικά της ανάπτυξης των παιδιών καθώς και να καλύπτει σε βάθος όλους τους τομείς της ανάπτυξής του θέτοντας πάντα εφικτούς στόχους.\n142 Φοιτήτρια: Κούρτη Ευγενία Αριθμός Μητρώου: 11036\nΠαρουσίαση 6 Φοιτήτρια: Κούρτη Ευγενία Αριθμός Μητρώου: 11036\n143 Μέρος 1: Καταγραφή 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΠαιχνίδι Άσκησης Αριθμός παιδιών: πέντε παιδιά Ηλικία παιδιών: 3 έως 4 Περιγραφή παιχνιδιού: Κάποια παιδιά ζήτησαν από την παιδαγωγό να τους μοιράσει πλαστελίνη, προκειμένου να παίξουν. Η παιδαγωγός τοποθέτησε την πλαστελίνη σε ένα από τα τραπέζια και κάλεσε όσα παιδιά επιθυμούσαν να παίξουν. Πλησίασαν τρία κορίτσια και δύο αγόρια και, πιο συγκεκριμένα, ο Μ(3,6 χρ.), η Δ(3 χρ.), η Κ(4 χρ.), ο Ν(3,6 χρ.) και η Μ(3,6 χρ.).\n144 Μέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΜέρος 1: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία Τομέας Κινητικός: Αναπτύσσεται η λεπτή κινητικότητα, καθώς επιστρατεύτηκαν τα άκρα των παιδιών και ήταν απαραίτητο να τα χρησιμοποιήσουν με προσοχή και ακρίβεια προκειμένου να πετύχουν το αποτέλεσμα που επιθυμούσαν. Τομέας Νοητικός: Αναπτύσσεται η φαντασία των παιδιών, ανακαλύπτουν τον τρόπο με τον οποίο να φτιάξουν αυτό που επιθυμούν, ενισχύεται η επιμονή και η υπομονή των παιδιών Τομέας Κοινωνικός: ενίσχυση κοινωνικοποίησης, καθώς μιλούν μεταξύ τους και συζητούν για τα έργα τους. Τομέας Συναισθηματικός: Φαίνονταν ενθουσιασμένα με την ιδέα να φτιάξουν έργα με την πλαστελίνη, έδειχναν περήφανα για το αποτέλεσμα και το έδειχναν στην παιδαγωγό.\n145 Μέρος 1: Καταγραφή 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΠαιχνίδι Κανόνων Αριθμός παιδιών: πέντε παιδιά Ηλικία παιδιών: 3 έως 4 Περιγραφή παιχνιδιού: Οι παιδαγωγοί μοίρασαν στα παιδιά ένα παιχνίδι με κάρτες memory, στο οποίο απεικονίζονταν διάφορα ζώα της ζούγκλας. Συγκεντρώθηκαν συνολικά πέντε παιδιά προκειμένου να το φτιάξουν, ύστερα από δική τους επιλογή. Ειδικότερα, συμμετείχαν ο Ν(4 χρ.), η Δ(3 χρ.), ο Α(3 χρ.), ο Δ(3,6 χρ.) και Λ(3,6 χρ.).\n146 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (1/2) Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΤομέας Κινητικός: Άσκηση της λεπτής κινητικότητας , ήταν απαραίτητο να επιστρατευτούν τα άκρα, να υπάρχει ακρίβεια και σχολαστικότητα. Τομέας Νοητικός: ενίσχυση της μνήμης, εξέλιξη του λόγου καθώς τα παιδιά μαθαίνουν τις ονομασίες των ζώων της ζούγκλας.\n147 Μέρος 1: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού (2/2) Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΤομέας Κοινωνικός: ενίσχυση της επικοινωνίας των παιδιών, αφού μιλούσαν καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, όσα παιδιά δεν γνώριζαν κάποια από τα ζώα βοηθήθηκαν από τα υπόλοιπα και τα έμαθαν καθώς κάθε φορά που σήκωναν μία κάρτα έλεγαν και το όνομα του ζώου που απεικονιζόταν. Τομέας Συναισθηματικός: Φαίνονταν χαρούμενα και έδειχναν ενδιαφέρον για το παιχνίδι, έδειχναν στην παιδαγωγό τις καρτέλες που είχαν συγκεντρώσει και φαίνονταν περήφανα.\n148 Μέρος 1: Καταγραφή 3ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΠαιχνίδι Συμβολικό Αριθμός παιδιών: εφτά Ηλικία παιδιών: 3 Περιγραφή παιχνιδιού: Οι παιδαγωγοί μοίρασαν κουζινικά σε μια γωνιά της τάξης και κάλεσαν όσα παιδιά επιθυμούσαν να παίξουν με αυτά. Πλησίασαν εφτά κορίτσια και, αφού πρώτα μοίρασαν ρόλους μεταξύ τους, ξεκίνησαν το παιχνίδι τους.\n149 Μέρος 1: Αξιολόγηση 3ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΤομέας Κινητικός: Εξέλιξη λεπτής κινητικότητας, καθώς χειρίζονταν διάφορα μικρά και λεπτά αντικείμενα. Τομέας Νοητικός: Ανάπτυξη της φαντασίας, εξάσκηση του συμβολικού τρόπου σκέψης τους και της μνήμης τους, εξέλιξη του λόγου, σταδιακή είσοδος των παιδιών στον κόσμο των μεγάλων. Τομέας Κοινωνικός: Ενισχύεται η κοινωνικοποίηση καθώς έρχονται σε επαφή και παίζουν αρμονικά, αυξάνεται η συνεργασία τους. Τομέας Συναισθηματικός: Φαίνονταν χαρούμενα και ευχαριστημένα που μιμούνταν τις σχέσεις των μεγάλων και υποδύονταν διάφορους ρόλους.\n150 Μέρος 1: Καταγραφή 4ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΠαιχνίδι Κατασκευών Αριθμός παιδιών: τέσσερα Ηλικία παιδιών: 3 έως 3,6 Περιγραφή παιχνιδιού: Οι παιδαγωγοί τοποθέτησαν τα τουβλάκια πάνω σε ένα τραπέζι και προέτρεψαν τα παιδιά να παίξουν με αυτά. Τέσσερα αγόρια πλησίασαν και, συγκεκριμένα, ο Δ(3 χρ.), ο Χ(3,6 χρ.), ο Μ(3,6 χρ.) και ο Α (3 χρ.). Ωστόσο, τα παιδιά προτίμησαν να παίξουν στο πάτωμα, όπου και μετέφεραν τελικά τα τουβλάκια.\n151 Μέρος 1: Αξιολόγηση 4ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΤομέας Κινητικός: Εξάσκηση λεπτής κινητικότητας, καθώς έπρεπε να χρησιμοποιήσουν με προσοχή τα άκρα τους, προκειμένου να κατασκευάσουν εκείνο που επιθυμούσαν. Τομέας Νοητικός: Άσκηση λογικό-μαθηματικής σκέψης, καλλιέργεια της δημιουργικής φαντασίας, ενίσχυση της υπομονής και επιμονής των παιδιών. Τομέας Κοινωνικός: Ενίσχυση της κοινωνικοποίησης των παιδιών μέσα από τις συζητήσεις σχετικά με τις κατασκευές τους. Τομέας Συναισθηματικός: Φαίνονταν περήφανα για τις κατασκευές τους, έδειξαν ιδιαίτερη χαρά από το θόρυβο που προκλήθηκε όταν διέλυσαν τις κατασκευές τους, αφού πρώτα τις είχαν δείξει στην παιδαγωγό.\n152 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 1ο παιχνίδι Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΕίδος Παιχνιδιού: Παιχνίδι άσκησης. Αριθμός παιδιών: 14 Ηλικία παιδιών: 3-3,6 Περιγραφή παιχνιδιού: Δημιουργήσαμε μια διαδρομή με εμπόδια, την οποία διέσχισαν τα παιδιά. Αναλυτικότερα, τοποθετήσαμε δύο κούτες μέσα από τις οποίες πέρασαν τα παιδιά, μαξιλάρια στα οποία πήδηξαν πάνω τους, κώνους όπου πέρασαν κυκλικά και, τέλος, μπαλάκια και τα παιδιά πήδηξαν από πάνω τους. Τα παιδιά έπρεπε να διανύσουν την συγκεκριμένη διαδρομή κρατώντας ένα μαντίλι που δεν έπρεπε να τους πέσει.\n153 Μέρος 2: Αξιολόγηση 1ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΤομέας Κινητικός: Ενίσχυση αδρής και λεπτής κινητικότητας. Τομέας Νοητικός: Εξέλιξη οπτικό-κινητικού συντονισμού, τα παιδιά έρχονται σε επαφή με έννοιες του χώρου, όπως πάνω, κάτω, δεξιά, αριστερά, μέσα, έξω. Τομέας Κοινωνικός: Ενίσχυση κοινωνικοποίησης, καθώς συνομιλούσαν και ενθάρρυναν ο ένας τον άλλον. Τομέας Συναισθηματικός: Φαίνονταν χαρούμενα με το συγκεκριμένο παιχνίδι, καθώς επίσης και περήφανα που κατάφεραν να ολοκληρώσουν τη διαδρομή.\n154 Μέρος 2: Συμμετοχή στο 2ο παιχνίδι Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΕίδος Παιχνιδιού: Παιχνίδι κανόνων. Αριθμός παιδιών: 15 Ηλικία παιδιών: 3 έως 4 Περιγραφή παιχνιδιού: Το παιχνίδι του καθρέφτη. Ειδικότερα, κάθεται ένα παιδί στη μέση ή η παιδαγωγός και εκτελεί διάφορες κινήσεις, τις οποίες τα υπόλοιπα παιδιά παρακολουθούν και θα πρέπει να μιμούνται. Για παράδειγμα, χοροπηδάνε, σηκώνουν ψηλά τα χέρια τους, αγγίζουν το κεφάλι τους.\n155 Μέρος 2: Αξιολόγηση 2ου παιχνιδιού Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΤομέας Κινητικός: Ενίσχυση λεπτής και αδρής κινητικότητας. Τομέας Νοητικός: Εξάσκηση προσοχής και αντίληψης, ανάπτυξη οπτικό-κινητικού συντονισμού, ήρθαν σε επαφή με έννοιες όπως αργά-γρήγορα, ψηλά-χαμηλά. Τομέας Κοινωνικός: Ενίσχυση κοινωνικοποίησης, καθώς τα παιδιά συνομιλούσαν μεταξύ τους και διόρθωνε ο ένας τον άλλον. Τομέας Συναισθηματικός: Φαίνονταν ικανοποιημένα και περήφανα κάθε φορά που εκτελούσαν σωστά τις εντολές και οι παιδαγωγοί τα επαινούσαν.\n156 Μέρος 3: Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία\nΜέρος 3: Φοιτήτρια Κούρτη Ευγενία Λίγα λόγια για την εμπειρία μου Εκείνο που κέρδισα από την πραγματοποίηση της πρακτικής μου άσκησης στον παιδικό σταθμό ήταν να αντιλαμβάνομαι πιο άνετα τις ανάγκες των παιδιών και να ετοιμάζω δραστηριότητες, οι οποίες είναι παιδαγωγικά κατάλληλες και βασισμένες στα χαρακτηριστικά της ηλικίας των παιδιών και στις ανάγκες τους. Έμαθα να είμαι προετοιμασμένη και οργανωμένη κάθε φορά που επισκεπτόμουν τον παιδικό σταθμό. Επιπλέον, μου δόθηκε η δυνατότητα να δω σε εφαρμογή μερικές από τις θεωρίες και, γενικά να παρατηρήσω πόση απόσταση υπάρχει μεταξύ θεωρίας και πράξης.\n157 Τέλος Ενότητας\n159 Σημείωμα Αναφοράς Copyright Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Αθήνας, Ευγενία Θεοδότου Ευγενία Θεοδότου. «Αρχές Οργάνωσης Παιδαγωγικής Πράξης Ι (E). Ενότητα 11: Παρουσίαση εργασιών (Μέρος Β)». Έκδοση: 1.0. Αθήνα Διαθέσιμο από τη δικτυακή διεύθυνση: ocp.teiath.gr.\n160 Σημείωμα Αδειοδότησης\n161 Επεξήγηση όρων χρήσης έργων τρίτων\n162 Διατήρηση Σημειωμάτων\n163 Χρηματοδότηση Το παρόν εκπαιδευτικό υλικό έχει αναπτυχθεί στo πλαίσιo του εκπαιδευτικού έργου του διδάσκοντα. Το έργο «Ανοικτά Ακαδημαϊκά Μαθήματα στο ΤΕΙ Αθήνας» έχει χρηματοδοτήσει μόνο την αναδιαμόρφωση του εκπαιδευτικού υλικού. Το έργο υλοποιείται στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Εκπαίδευση και Δια Βίου Μάθηση» και συγχρηματοδοτείται από την Ευρωπαϊκή Ένωση (Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο) και από εθνικούς πόρους.


Εξόρμηση στη Κυρά Παναγιά και στις Βόρειες Σποράδες :: unknownGREECE\nΤετάρτη 26 Ιανουαρίου 2022 :: 09:22\nΕξόρμηση στη Κυρά Παναγιά και στις Βόρειες Σποράδες\nΠρόκειται για έναν τόπο μαγευτικό, όπου δεν πας με αυτοκίνητο! Μια ειδυλλιακή περιοχή που προσφέρει ηρεμία αλλά και δράσεις για όσους θέλουν, όπως για παράδειγμα οι καταδύσεις ή πεζοπορία!\nΗ Κυρά Παναγία ή αλλιώς Πελαγονήσι είναι το μεγαλύτερο από τα ερημονήσια των Βορείων Σποράδων. Βρίσκεται βορειοανατολικά της Αλοννήσου και μάλιστα πολύ κοντά. Είναι ένα νησί που έχει μόνο 10 κατοίκους και έκταση 25 τετραγωνικά χιλιόμετρα.\nΤο νησί είναι ιδιοκτησία της μονής Μεγίστης Λαύρας του Αγίου Όρους. Υπάρχει και στο νησί μοναστήρι στο οποίο οφείλει και το όνομά του. Διαμένει συνήθως ένας μοναχός.\nΗ Κυρά Παναγιά βρίσκεται στο θαλάσσιο πάρκο Αλοννήσου και είναι ένα από τα καταφύγια της μεσογειακής φώκιας ενώ το υψηλότερο σημείο του νησιού είναι 299μ.\nH πρόσβαση στην Κυρά Παναγιά μπορεί να γίνει μόνο με σκάφος, σε ένα από τα δύο φυσικά λιμανάκια που διαθέτει το νησί, τον Πλανήτη στα βόρεια και τον Άγιο Πέτρο στα νότια. Απόλυτη χαλάρωση και βουτιές στα πεντακάθαρα καταπράσινα νερά είναι ό,τι έχει να προσφέρει η Κυρά Παναγιά στους επισκέπτες της, ενώ οι λάτρεις του ψαρέματος θα τη λατρέψουν σίγουρα.\nΤο καλοκαίρι από το Πατητήρι ξεκινούν πολλά καϊκια και κρουαζιερόπλοια με προορισμό τις βόρειες και δυτικές ακτές του νησιού και το θαλάσσιο πάρκο. Υπέροχες θαλάσσιες εκδρομές που κάνουν αξέχαστες τις διακοπές σας.\nΜπορείτε να επισκεφθείτε τη νήσο Περιστέρα με τον κάβο του πειρατή και με τα πολλά αρχαία ναυάγια, τα Σκάτζουρα με τα λευκά μάρμαρα και το εγκαταλελειμμένο μοναστήρι, την Κυρά Παναγία με το μοναστήρι της Παναγίας, την Ψαθούρα με την υπέροχη παραλία στη νότια πλευρά και την σπηλιά του Κύκλωπα στα Γιούρα. Πληροφορίες και πρόγραμμα αυτών των εκδρομών μπορείτε να πάρετε στο λιμάνι και στα ταξιδιωτικά γραφεία.\nΦυσικά, από το Πατητήρι, πρωτεύουσα του νησιού, μπορείτε και πεζοπορώντας, διασχίζοντας πανέμορφα μονοπάτια, να οδηγηθείτε σε άγνωστες, απομονωμένες, ειδυλλιακές παραλίες.\nΣτην Περιοχή Αλοννήσου-Β. Σποράδων από το 1992 υπάρχει το πρώτο Εθνικό Θαλάσσιο Πάρκο της χώρας μας που περιέχει εκτεταμένες νησιωτικές και θαλάσσιες περιοχές του ευρύτερου νησιωτικού συμπλέγματος της Αλοννήσου με ιδιαίτερα φυσικά, μορφολογικά και γεωγραφικά χαρακτηριστικά.\nΗ Μεσογειακή φώκια, ή φώκια, η Μοναχός (Monachus - monachus), είναι από τα πλέον απειλούμενα είδη της Ευρώπης και έχει εναποθέσει τις ελπίδες για την επιβίωσή της στην Ελλάδα. Κάποτε ένας μεγάλος αριθμός από αυτές ζούσε σε όλη τη Μεσόγειο, στις βόρειες ακτές της Αφρικής, στον Ατλαντικό και στη Μαύρη Θάλασσα.\nΗ Κυρά Παναγιά ή Πελαγονήσι, αποτελεί το μεγαλύτερο ακατοίκητο νησί των Βόρειων Σποράδων, με έκταση 25 τετραγωνικά χιλιόμετρα. Παρ’ ότι σήμερα το νησί είναι ακατοίκητο, έχουν εντοπιστεί υπολείμματα νεολιθικών οικισμών, αποτελώντας ένα από τα νησιά που εποικίστηκαν από πολύ νωρίς (6000 π.Χ.), ενώ μέχρι και την κλασσική εποχή υπήρξε μία συνεχής κατοίκηση και πιθανολογείται ότι μία ολόκληρη αρχαία πόλη ήταν εγκατεστημένη εδώ, που, σύμφωνα με έρευνες πιστεύεται ότι ήταν η αρχαία Αλόννησος.\nΚατά τη Βυζαντινή Περίοδο αποτελούσε σταθμό διερχόμενων πλοίων και λέγεται ότι κάποιο ναυάγησε εδώ, αν και το ναυάγιο δεν έχει εξερευνηθεί ακόμα. Το 963 μ.Χ. ο Άγιος Αθανάσιος Αθωνίτης αγόρασε από τους Βυζαντινούς άρχοντες το νησί, για να αποτελέσει μετόχι της Μονής της Αγίας Λαύρας για να προμηθεύει τα εκεί μοναστήρια με τρόφιμα όπως μέλι, λάδι, κρέας και σιτάρι, ενώ ταυτόχρονα ξεκίνησε η εκτροφή κατσικών, πράγμα που συνεχίζεται μέχρι σήμερα που το νησί εκμισθώνεται από τη Μονή της Αγίας Λαύρας σε ντόπιους κτηνοτρόφους για να βόσκουν τα κοπάδια τους. Νοτιοανατολικά του νησιού βρίσκεται το μοναστήρι που χτίστηκε το 1100 και οι εγκαταστάσεις του, από τις οποίες σώζονται το παλιό λιοτρίβι και ο παλιός ανεμόμυλος, ενώ η τοποθεσία του προσφέρει μία μοναδική θέα στα γύρω νησάκια.