'Ανευ σημασίας: Μαρτίου 2011\nΑναρτήθηκε από Νέμεσις στις 6:54 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜια μέρα αφιερωμένη στην Ποίηση μόνο με με μια Εαρινή Ισημερία θα μπορούσε να "δέσει".Μέσα στην πρώτη μέρα της 'Ανοιξης σε δρόμους λευκούς και με τ' άνθη γύρω να μιλούν...\n“Η ποίησις είναι ανάπτυξις στίλβοντος ποδηλάτου. Μέσα της όλοι μεγαλώνουμε. Οι δρόμοι είναι λευκοί. Τ’ άνθη μιλούν. Από τα πέταλά τους αναδύονται συχνά μικρούτσικες παιδίσκες. Η εκδρομή αυτή δεν έχει τέλος.”\nΜα τι να σου πω για την Ποίηση; Τι να σου γι' πω αυτά τα σύννεφα, γι' αυτό τον ουρανό; Να τα κοιτάζω, να τα κοιτάζω, να τα κοιτάζω και τίποτ' άλλο. Καταλαβαίνεις πως ένας ποιητής δεν μπορεί να πει τίποτα για την Ποίηση· ας τ' αφήσουμε αυτά στους κριτικούς και τους δασκάλους. Μα ούτε εσύ, ούτε εγώ, ούτε κανένας ποιητής, δεν ξέρουμε τι είναι Ποίηση. Είναι εκεί! κοίταξε. Έχω τη φωτιά μέσα στα χέρια μου, το ξέρω και δουλεύω τέλεια μαζί της, μα δεν μπορώ να μιλήσω γι' αυτή χωρίς να κάνω φιλολογία. Καταλαβαίνω όλες τις ποιητικές τέχνες. Θα μπορούσα να μιλήσω γι' αυτές, αν δεν άλλαζα γνώμη κάθε πέντε λεπτά. Δεν ξέρω. Ίσως μια μέρα ν' αγαπήσω πολύ την κακή ποίηση, όπως αγαπώ σήμερα την κακή μουσική, παράφορα. Θα κάψω ένα βράδυ τον Παρθενώνα για ν' αρχίσω να τον χτίζω το πρωί και να μην τον τελειώσω ποτέ. Στις διαλέξεις μου μίλησα κάποτε για την Ποίηση, αλλά το μόνο για το οποίο δεν μπορώ να μιλήσω είναι η ποίησή μου. Όχι γιατί δεν έχω συνείδηση του τι κάνω. Αντίθετα, αν είν' αλήθεια πως είμαι ποιητής από χάρη του Θεού -ή του δαίμονα- είναι εξίσου αλήθεια ότι είμαι ποιητής χάρη στην τεχνική και την προσπάθεια, και γιατί κατέχω απόλυτα του τι είναι ποίημα.\nείσαι η αρχή\nτου μεγάλου ονείρου μας\nτου μικρού μας ταξιδιού\nΗ ποίηση έχει τις ρίζες της στην ανθρώπινη\nγι' αυτό και οι γυναίκες ταράζονται μόλις το δουν\nκι Αλλες Βαθιά μες στο Σώμα τους.\nΔεν αρκεί να ονειροπολούμε με τους στίχους. Είναι λίγο. Δεν αρκεί να πολιτικολογούμε. Είναι πολύ .Κατά βάθος ο υλικός κόσμος είναι απλώς ένας σωρός από υλικά. Θα εξαρτηθεί από το αν είμαστε καλοί ή κακοί αρχιτέκτονες το τελικό αποτέλεσμα. Ο Παράδεισος ή η Κόλαση που θα χτίσουμε. Εάν η ποίηση παρέχει μια διαβεβαίωση και δη στους καιρούς τους durftiger είναι ακριβώς αυτή: ότι η μοίρα μας παρ' όλ' αυτά βρίσκεται στα χέρια μας\nΘάθελα λίγο δυναμίτη, θάθελα μιαν έκρηξη\nευλογία κυρίου τα μυδράλια της ποίησης.\nΠοίηση μια διαρκής επανάσταση υπάρξεως\nτα ωραία δάκρυα του κόσμου.\nΧρείες της ζωής, χρείες του κόσμου τα κελαηδήματα\nΚαι ποτέ στ’ αλήθεια δε μάθαμε τι είναι τα ποιήματα\nείναι σπαράγματα, είναι ομοιώματα\nαπλά γδαρσίματα, είναι σκαψίματα\nείναι ιώδιο; Είναι φάρμακα; Είναι γάζες, επίδεσμοι;\nΠολλά τα βαλσαμώνουν ως μηνύματα\nΟ ποιητής λέει την αλήθεια, είπε ο Λόρκα\nΗ ποίηση ωφελεί όσο μια παυσίπονη σταγόνα σε ένα ωκεανό λύπης. Δεν είναι λίγο, λέει η Δημουλά.\n"Το χρέος είναι τόσο μεγάλο που η βοήθεια από το ΔΝΤ δεν αρκούσε. Ο πρωθυπουργός λοιπόν έκανε μια μεγάλη πολύμηνη προσπάθεια και πέτυχε έναν μηχανισμό και 110 δισ. Ο μηχανισμός ήταν μια πολιτική μαγκιά του πρωθυπουργού που την πέτυχε όταν η εμπιστοσύνη στην Ελλάδα ήταν μηδενική."\nΠολιτική μαγκιά κατά τον κ.Παμπούκη το μνημόνιο.\nΓια να δούμε τι εννοεί ο ποιητής με την λέξη “μαγκιά”. Διαβάζουμε στο λεξικό:Οι οπαδοί του Γαλλικού Κόμματος ονομάσθηκαν "Μοσχομαγκίτες", από το όνομα κάποιου Μόσχου και τη μάγκα, το μικρό στρατιωτικό τμήμα της δεκαρχίας.\nΑπό τη "μάγκα" προέκυψε και ο όρος "μάγκας" καθότι πολλοί "μαγκίτες" πωλούσαν προστασία, για να εξασφαλίσουν ακόπως και αμόχθως τα προς το ζην.\nΟ μάγκας, συνήθης κοινωνικός χαρακτήρας της προπολεμικής περιόδου,μακρύ μουστάκι, τα μυτερά παπούτσια με γυρισμένες μύτες, το καβουράκι, το παντελόνι με ρίγα και το κομπολόι. Στη μέση φορούσαν τυλιχτό ζωνάρι, κυρίως για να κρύβουν τα μικρά όπλα -μαχαίρια και πιστόλια- που κουβαλούσαν. Οι μάγκες εμφανίστηκαν ως κουτσαβάκηδες γύρω στα 1870 και έδρασαν περίπου μέχρι το 1892, όταν ο γνωστός Μπαϊρακτάρης τους κυνήγησε αλύπητα.\nΚατόπιν όλων τούτων συμφωνώ και επαυξάνω με τον κ.Παμπούκη για την...μαγκιά.Έ ντε λα μαγκέν ντε Μνημονίκ,άλα πι και φικέ ξηγιέτ'\nα λε λεπτίκ, μέσα έπεσε χρησιμοποιώντας την συγκεκριμένη λέξη. Το λέει και το λεξικό...\nΕκτός, αν ήθελε να μας πει κάτι άλλο, οπότε μάλλον ατύχησε και εκτίθεται, χρησιμοποιώντας λέξεις που ούτε συνάδουν με τον πολιτικό λόγο από όσους θέλουν να λέγονται σοβαροί (πανεπιστημιακός άνθρωπος...), αλλά και που η σημασία τους μόνο σε σοφία δεν παραπέμπει, αν ήθελε αυτό να μας πει.\n' Oχι τίποτε άλλο, αλλά αν ανοίξουν κανένα λεξικό οι κουτόφραγκοι, θα το ξανασκεφτούν αυτό με την εμπιστοσύνη που μετά την... πολιτική μαγκιά έπαψε να είναι μηδενική...\nKαι τέλος πάντων "Οι μάγκες δεν υπάρχουν πια τους πάτησε το τρένο"... Χρόνια τώρα τό'χει πει ο αξέχαστος Ρασούλης.\n"Η Δημοκρατική της Ρόδου" 15.3.2011\nΑναρτήθηκε από Νέμεσις στις 3:54 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nAκρογιαλιές του φλερτάρουν με τα κύματα,\nσύννεφα που παίζουν με τα χρώματα\nτι παραφωνία οι κραυγές της πλεονεξίας, της μπίζνας, της ματαιοδοξία του πλουτισμού,της εξουσίας,\nσ' ένα τόσο δα μέρος, όπου το μόνο που θέλεις ν' ακούς είναι τα βότσαλα να βρέχονται και να βλέπεις με τι χρώματα αποχαιρετά τη μέρα ο ήλιος.\nΠόσο έξω πέφτω...\n( και πάλι).\nΑναρτήθηκε από Νέμεσις στις 7:01 μ.μ. 2 σχόλια:\nΑφού κατάπιαν αμάσητη την παραχώρηση κάθε έννοιας κυριαρχίας και ασυλίας της χώρας στις “δάνειες δυνάμεις”, όπως αρέσκεται να τους λέει ο πρωθυπουργός.\nΑφού ξεθεμελίωσαν με τις υπογραφές τους κάθε εργασιακό και ασφαλιστικό δικαίωμα.\nΑφού συνυπέγραψαν τον προϋπολογισμό πτώχευσης του Παπακωνσταντίνου.\nΑφού συναίνεσαν στη διάλυση του κοινωνικού κράτους.\nΑφού είδαν την ανεργία να εκτινάσσεται ανεξέλεγκτα ως αποτέλεσμα της πολιτικής του κόμματός τους.\nΑφού παρατηρούν απαθείς όλους τους δείκτες της οικονομίας να καταρρέουν βυθίζοντας τη χώρα στην ύφεση και την κοινωνία στην απόγνωση,\nαποφάσισαν, για να πουν πως με κάτι ασχολούνται,\n“εκεί που φύτρωνε φλισκούνι κι άγρια μέντα"\nκι έβγαζε η γη το πρώτο της κυκλάμινο”,να παζαρέψουν τα τσιμέντα και να κοιτούν μετά πως “τα πουλιά πέφτουν νεκρά στην υψικάμινο”.\nΨηφοθήρες βουλευτές, εξουδετερώνουν την υπουργό με..."επανάσταση", κοπτόµενοι για την οικοδοµική δραστηριότητα και τους πολίτες ,που αλλιώς τα είχαν υπολογίσει µε τους εργολάβους. Αυτό μπορεί να ακούγεται λογικό και σε πολλές περιπτώσεις να αφορά όντως ιδιοκτήτες που θίγονται από τις ρυθμίσεις της υπουργού.\nΌμως ανάμεσα σε δυο αγαθά η πολιτική ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΠΙΛΕΓΕΙ ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ.\nΕδώ λοιπόν είναι και το διαχρονικό πρόβλημα των πολιτικών αυτού του τόπου.\nΝα μην μπορούν και να μην θέλουν να κάνουν επιλογές, πέρα και πάνω από συμφέροντα. Γιατί το προφανές εδώ είναι ότι η διατήρηση του φυσικού πλούτου της χώρας, υπερτερεί των επιμέρους συμφερόντων ή αναγκών.\nΚανονικά θα έπρεπε να καταργηθεί εντελώς η ελληνική ευρεσιτεχνία της εκτός σχεδίου δόμησης σε όλη την επικράτεια και αυτοί τα στυλώνουν για τα 4 στρέμματα στις περιοχές Natura, για μια χούφτα ψήφους παραπάνω. Αν αυτό είχε γίνει από δεκαετίες, η χώρα σήµερα θα ήταν διαφορετική\nΓια να κάνεις ομελέττα πρέπει να σπάσεις αυγά όμως. Και τέτοια δεν προτίθενται να σπάσουν.\n΄Οπως κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν ό,τι θέλουμε να αλλάξουν τα πράγματα. Θέλουμε να φύγουμε από αυτό που χτίσατε κύριοι υπουργοί και βουλευτές τριανταπέντε χρόνια τώρα. (και ως τσιμέντο και ως πελατειακή σχέση). Θέλουμε μια ζωή πιο ποιοτική. Καταλάβετέ το!!\nΚι αυτή η ενέργεια του πρωθυπουργού... Εξαντλήθηκε στον αντικαπνιστικό νόμο. Μέχρι και δόντια έτριξε στον υπουργό. Τα περί πράσινης ανάπτυξης που δεν λείπουν από τις ομιλίες του, απεδείχθησαν πράσινα άλογα. Κατατροπώθηκε και η πράσινη ανάπτυξη και ο οριζοντάς μας.\nΤι αξίζει άλλωστε αυτός ο ορίζοντας, από τη στιγμή που δεν μεταβιβάζεται μέσω συμβολαιογράφου...\nποτέ μην ξαναβγείς...”\nΥ.Γ. Και τέλος πάντων ας παραιτηθεί η κυρία Μπιρμπίλη να τελειώνουμε μ' αυτή την ξεφτίλα του σβήσε γράψε.\nΑς αναλάβει ένας εκ των τσιμεντολάγνων.\nΑναρτήθηκε από Νέμεσις στις 6:18 μ.μ. 5 σχόλια:\nΠου δεν γιορτάζει σήμερα αυτό το:"Είμαι ΚΑΙ γκόμενα ΚΑΙ ανταγωνιστική executive, ΚΑΙ η τέλεια μάνα".\nΑναρτήθηκε από Νέμεσις στις 10:06 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n' Εκθεση Ιδεών:\nTO ΚΟΥΛΟΥΜΟ είναι μια μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Επίσης, το κούλουμο είναι ένα φαγητό που τρώμε, κάθε Κούλουμο. Κάθε Κούλουμο πέφτει Καθαρά Δευτέρα και το έθιμο είναι να τρώμε όλοι από ένα κούλουμο, για το καλό του χρόνου.\nΕγώ το κούλουμο δεν το τρώω γιατί μου φέρνει αναγούλα. Προτιμάω τα γαριδάκια με γεύση μπέικον. Κανονικά, όμως, πρέπει να τρώω. Γιατί το κούλουμο έχει σίδηρο που σε κάνει δυνατό και φωσφόρο που δεν σε κάνει ηλίθιο. Εγώ μια φορά, έφαγα κούλουμο για το φωσφόρο, γιατί νόμιζα ότι θα φωσφορίζω. Αλλά όλη νύχτα τριγύρναγα στο διαμέρισμα και δεν φωσφόριζα καθόλου. Κι όταν το είπα στη μαμά μου, η μαμά μου είπε:\n- Τι να σου κάνει και το φωσφόρο, άμα το παιδί σου βγει βλαμμένο;\nΤο κούλουμο το μαγειρεύουνε οι χριστιανοί κάθε Καθαρά Δευτέρα. H Καθαρά Δευτέρα είναι μια μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης. Τη Καθαρά Δευτέρα τη λένε Καθαρά Δευτέρα, γιατί όλοι οι άνθρωποι πλένονται.\nΠαλιά, οι άνθρωποι πλένονταν κάθε Σάββατο και λούζονταν κάθε Μεγάλο Σάββατο. Εμένα μου άρεσε αυτό το ωραίο έθιμο της Χριστιανοσύνης! Και κάθε που η μαμά μου μού έλεγε για μπάνιο, ούρλιαζα ότι με δέρνει και την πηγαίνανε στο Τμήμα για κακοποίηση ανηλίκου.\nΤώρα, όμως, μου είπε η μαμά μου ότι ήρθε νέα κυβέρνηση με τον Κύριο Καραμανλή - που είναι μια μεγάλη μορφή της Χριστιανοσύνης. Κι αυτός - λέει η μαμά μου - έβγαλε ένα νόμο να πλένονται οι άνθρωποι υποχρεωτικά, κάθε μέρα. Κι όποιος δεν πλένεται, τον κλείνουν φυλακή και του δίνουν να τρώει μπάμιες και κούλουμα. Κι εγώ φοβήθηκα και από τότε κάνω μπάνιο κάθε μέρα.\nΤο Κούλουμο είναι μια μεγάλη νηστεία της Χριστιανοσύνης όπου ξεσκιζόμαστε στο φαγητό. H δασκάλα μας μάς είπε ότι τρώμε μόνο ψαροφαγία. Αλλά εμείς στο σπίτι μας δεν μαγειρεύουμε ποτέ ψαροφαγία: μόνο χταπόδια, καλαμάρια και σουπιές. Και ταραμά. Που δεν τον τρώω εγώ, αλλά μασάει η κατσίκα ταραμά! Εμείς δεν έχουμε κατσίκα. Έχουμε ένα χάμστερ! Και δεν μασάει το χάμστερ ταραμά. Τα φαγητά αυτά είναι συμβολικά, διότι έχουν ένα συμβολισμό και συμβολίζουν κάτι με τον Ιησού Χριστό και τους δώδεκα απόστολους, στη Βηθλεέμ. Ή στην Ιερουσαλήμ. Ή στη Γεθσημανή.\nΔιότι στα αρχαία εκείνα χρόνια της Χριστιανοσύνης, δεν υπήρχε Χριστιανοσύνη. Υπήρχαν οι Ρωμαίοι εκατόνταρχοι. Αυτοί, για πολλές μέρες, ντύνονταν μαρκησίες και βασίλισσες της νύχτας. Και ξαφνικά, κάθε Καθαρά Δευτέρα βάζανε τη στολή στο χρονοντούλαπο της Ιστορίας κι αρχίζανε να τρώνε χαλβά γεύση σοκολάτα.\nΟ αετός είναι ένα μεγάλο έθιμο της Χριστιανοσύνης μας. Συμβολίζει την Ορθοδοξία που πετάει ψηλά στα ουράνια και πετάει ψωμάκια τους φτωχούς ανθρώπους.\nΣτα αρχαία χρόνια, οι Ρωμαίοι εκατόνταρχοι μόλις βγάζανε τη στολή της μαρκησίας, πετάγανε αετούς πάνω από τη Βηθλεέμ. Κι επειδή τότε δεν είχανε ηλεκτρισμό, ο αετός δεν σκάλωνε στους στύλους της ΔΕΗ και οι μπαμπάδες των εκατόνταρχων δεν λέγανε «άι σιχτίρ και τον πλήρωσα χρυσό, γαμώ το έθιμο, γαμώ!».\nH Καθαρά Δευτέρα είναι μια μεγάλη γιορτή της Χριστιανοσύνης, που μας έρχεται απότομα. Το Χριστούγεννα είναι 25 Δεκεμβρίου. H 25η Μαρτίου είναι 25 Μαρτίου. Το Πάσχα - που όλο κουνιέται - το υπολογίζει ο μπαμπάς (που είναι δημόσιος υπάλληλος) ένα χρόνο πριν. Όμως, η Καθαρά Δευτέρα έρχεται σαν κεραμίδα. Ποτέ δεν την περιμένουμε. Και λέει η μαμά μου:\n- Πω, πω, αυτή τη Δευτέρα είναι Καθαρά Δευτέρα;\nΚι όλο ζει με αυτό το άγχος: Ότι η Καθαρά Δευτέρα θα πέσει Τρίτη!\nΑναρτήθηκε από Νέμεσις στις 5:22 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΜοναχικός όταν οι άλλοι γίνονται πλήθος, με τους πολλούς για να βοηθήσω τον κάθε απελπισμένο, τρυφερός αντάρτης, ενεργοποιώ τα όπλα της ψυχής μου όταν η ιστορική μου συνείδηση το επιτάσσει. Επικοινωνώ με τους λαούς και τους πολιτισμούς μιλώντας τη γλώσσα τους.\nΘα δω το μέλλον με τον δικό μου τρόπο και θ' αγωνιστώ για το μερτικό μου στην ευημερία με την δικιά μου αίσθηση Δικαίου.\n(το απόσπασμα είναι από την "εισαγωγή", του νέου βιβλίου του Γιάννη Χριστοδουλάκη, "Ο Νέος Σκοτεινός Μεσαίωνας & Εμείς Οι Νεοέλληνες")\nΑναρτήθηκε από Νέμεσις στις 9:53 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\n΄ Εχει διαφορά που ήταν πέντε χρόνια μεγαλύτεροι απ' τον Αλέξη;\n΄Εχει διαφορά που η σφαίρα έφυγε από δειλό ψυχάκια συνέλληνα ή αλλοδαπό κι όχι από κάποιον ψυχάκια αστυνομικό;\nΜάλλον πρέπει να υπάρχουν αυτές οι διαφορές και άλλες πολλές.\nEίχαν την ατυχία να είναι "μπάτσοι"...\nΕίχαν την ατυχία να αντιμετωπισθεί ο θανατός τους, σαν φυσιολογική συνέπεια της δουλειάς που έκαναν, αλλά και βάσει της...ψυχρής σχέσης μας με την αστυνομία.\nΒάσει των πιθανοτήτων της επικινδυνότητας της δουλειάς μέσα από αριθμούς στατιστικής, ήταν εν δυνάμει...νεκροί.\nΜια δήλωση καταδίκης τους αρκεί.\nΟι άρχοντες, οι μεγαλοσχήμονες των ΜΜΕ, θα εκπληρώσουν στο ακέραιο το καθήκον τους.\nΗ πολιτεία θα δηλώσει πως θα συμπαρασταθεί στις οικογένειες εκφράζοντας τη λύπη της, οι δημοσιογράφοι θα το έχουν πρώτο θέμα στα δελτία.\nΟι διαμαρτυρίες, τα ποιήματα, τα τραγούδια, οι σελίδες που γέμιζουν το διαδίκτυο, οι τοίχοι με συνθήματα είναι για θάνατο πολίτη...\nΟ προοδευτισμός έγινε επιλεκτικός...\nΕπιλεκτική η ευαισθησία μπροστά στον θάνατο.\n“Τρισάγια κάθε τόσο\nγιὰ νὰ δοθεῖ ἡ ὑπηκοότητα νεκροῦ...”(Κική Δημουλά)\nΑναρτήθηκε από Νέμεσις στις 9:45 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από Νέμεσις στις 9:13 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nTο χελιδόνιμ πέπεται\nκαι φέρνει μας μήνυμα\nκοσάρια,γρόσια και αυγά\nόχι ένα κι από δυο\nαλλά από έξη κι'απ'οχτώ.\n' Ηρθε,ήρθε χελιδόνα,\nκαι στη ράχη μαύρη\n(χελιδόνισμα της Ρόδου)\nΚαλή άνοιξη καιρού!\nΑναρτήθηκε από Νέμεσις στις 5:49 μ.μ. 1 σχόλιο:


10 θεατρικές παραστάσεις για πολύ μικρά παιδιά | PAMPERNPLAY\n3 έτη ago leave a comment122 views\n10 θεατρικές παραστάσεις για πολύ μικρά παιδιά ολοι μαζι από Μαρία Κωνσταντοπούλου | 10 Νοε 2017 Το θέατρο χωρίζεται κυρίως σε δύο κατηγορίες: για «μεγάλους» και για παιδιά, κυρίως σχολικής ηλικίας. Τα τελευταία χρόνια, στήνονται θεατρικές παραστάσεις που απευθύνονται σε πολύ μικρό κοινό, το οποίο μπορεί να μην έχει αρχίσει καν να μιλάει ή να περπατάει. Παρόλα αυτά, η συμμετοχή του είναι παραπάνω από ενεργή και τα οφέλη που κερδίζουν τα παιδιά από το θέατρο είναι πολλά. Αν ψάχνετε να κάνετε κάτι διαφορετικό με το μικρό σας, δείτε ποιες είναι οι βρεφικές παραστάσεις που απευθύνονται σε μωρά και πολύ μικρά παιδιά.\nΤο εισιτήριο κοστίζει 15 ευρώ για έναν γονιό και ένα μωρό και 20 ευρώ για δύο γονείς με ένα μωρό.\nΗ γενική είσοδος ανέρχεται στα 10 ευρώ αλλά η προπώληση μέσω Viva κοστίζει 8 ευρώ ανά άτομο όπως και το οικογενειακό εισιτήριο για 4 άτομα και πάνω.\nΠρωταγωνιστής της παράστασης είναι ένα μωρό που μαθαίνει σιγά-σιγά ότι εκτός από τον κόσμο που ξέρει, υπάρχει ένας ολόκληρος καινούριος κόσμος που πρέπει να ανακαλύψει και μάλιστα με την παρότρυνση της μαμάς και του μπαμπά. Η παράσταση θέλει να δώσει το έναυσμα στα παιδιά από 8 μηνών έως 4 ετών να τολμούν καινούρια πράγματα και να μην φοβούνται το άγνωστο. Η μουσική του Φοίβου Δεληβοριά είναι ένα ακόμα κίνητρο για να την επιλέξετε. Κι όλα αυτά, μέσα σε 35 λεπτά.\nΤο εισιτήριο ανέρχεται στα 8 ευρώ.\nΤο όνομα της παράστασης είναι αμφίρροπο, κάτι που την κάνει ακόμα πιο ενδιαφέρουσα. Το πάπλωμα που απλώνεται σε όλη την σκηνή θα κάνει τους δύο πρωταγωνιστές να ονειρευτούν κι εκείνοι με τη σειρά τους θα ταξιδέψουν τους μικρούς θεατές τους από 1 έως 4 ετών μέσα στα όνειρά τους. Η ομάδα Artika που παρουσιάζει την ίδια παράσταση για τέταρτη χρονιά, είναι εγγύηση.\nΤο εισιτήριο ανέρχεται στα 10 ευρώ και το μειωμένο (φοιτητές, πολύτεκνοι, άνω των 65 και κάτω των 25) στα 8 ευρώ. Το εισιτήριο για ανέργους κοστίζει 5 ευρώ.\nΣτο ίδιο θέατρο και από την ίδια ομάδα, η παράσταση «Κάτι σαν κήπος» απευθύνεται σε παιδιά από 1 μέχρι 5 ετών. Το σκηνικό στήνεται σε έναν κήπο που συνεχώς αλλάζει και μεταμορφώνεται και καλεί τα μικρά σας να τον παρατηρήσουν και να συνδυάσουν τις αισθήσεις τους για να τον νιώσουν.\nΤο θέατρο Κούκλας της Ιρίνα Μπόικο και την παράσταση «Πολύχρωμο Παραμύθι», πρωταγωνιστές είναι οι ηθοποιοί, οι κούκλες αλλά και τα ίδια τα παιδιά που συμμετέχουν ενεργά στην παράσταση. Απόδειξη της επιτυχίας της είναι το ότι παίζεται για δέκατη τρίτη σεζόν και έχει χαρίσει σε πολλά μικρά παιδιά 1,5 έως 3,5 ετών, την πρώτη τους θεατρική εμπειρία. Η διάρκειά της δεν ξεπερνά τα 50 λεπτά κι έτσι μπορείτε να συνδυάσετε την έξοδό σας με μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας.\nΠάλι από το θέατρο Κούκλας της Ιρίνας και στον ίδιο χώρο και αυτή η παράσταση απευθύνεται σε εξίσου μικρά παιδιά (1,5-3,5 ετών) που θα ταξιδέψουν με ένα μαγικό καράβι για να γνωρίσουν τον κόσμο μέσα σε 50 λεπτά. Οι μικροί θα παίξουν, θα συμμετέχουν και θα γνωρίσουν τη μαγεία του θεάτρου.\nΓια λίγο μεγαλύτερα παιδιά από 2,5 έως 5,5 ετών, το θέατρο Κούκλας Ιρίνας Μπόικο, πραγματοποιεί δύο ακόμα παραστάσεις: τον «Λύκο και τα εφτά κατσικάκια», που βασίζεται στο παραμύθι των αδελφών Γκριμ και τα «Τρία γουρουνάκια», σε μια λίγο διαφορετική εκδοχή του κλασικού παραμυθιού που έχουμε όλοι αγαπήσει.\nΗ μουσική παντρεύεται με το θέατρο και τη φαντασία σε μία παράσταση που οι λιλιπούτειοι θεατρόφιλοι θα απολαύσουν. Θα δουν από κοντά μουσικά όργανα, θα προσπαθήσουν να μιμηθούν τους ήχους της φύσης και φυσικά θα παίξουν. Η παράσταση απευθύνεται σε θεατές από 18 μηνών μέχρι 6 ετών, επομένως αν ακόμα κι αν έχετε παιδιά με αρκετά μεγάλη διαφορά ηλικίας, μπορείτε να την παρακολουθήσετε οικογενειακώς.\nΤο εισιτήριο ανέρχεται στα 8 ευρώ ενώ το οικογενειακό από 3 άτομα και πάνω κοστίζει 7 ευρώ ανά άτομο.


Κωδικός Προϊόντος - SKU: 748248\nΧωρητικότητα: 30 cl/ 3 φλιτζάνια. Γαλατιέρα από ανοξείδωτο ατσάλι. Στιβαρή κατασκευή με ενισχυμένα τοιχώματα που απορροφούν γρήγορα την αύξηση της θερμοκρασίας με αποτέλεσμα την μεγίστη διόγκωση αφρογάλατος. Κωνικό σχήμα και κυρτή βάση που βοηθάει στην σωστή περιστροφή του γάλακτος κατά την διάρκεια παρασκευής αφρογάλατος διασφαλίζοντας έτσι την παρασκευή πλούσιας, βελούδινης υφής, κρέμα για cappuccino. Ρύγχος κατάλληλα σχεδιασμένο για ακριβή ροη του γάλακτος που διευκολύνει στη στόχευση κατά την δημιουργία latte art. Εργονομικά σχεδιασμένη χειρολαβή με τέτοια κλήση και σχήμα που επιτρέπει το σταθερό κράτημα και διευκολύνει την κίνηση του καρπού του χεριού σε όλα τα στάδια της δημιουργίας latte art. Ενισχυμένη υποστήριξη της βάσης που διευκολύνει την γρήγορη επαναφορά της θερμοκρασίας του μη χρησιμοποιημένου γάλακτος ελαχιστοποιώντας την πιθανότητα βρασμού αν αυτό χρησιμοποιηθεί ξανά.\nΤιμή Καταστήματος: €31.30


Ο σκύλος που με έσωσε • Dogforum-Τα πάντα για το σκύλο!\nΟ John Dolan ήταν ένας άστεγος και εξαρτώμενος από ουσίες άντρας. Σε ηλικία μόλις 10 ετών είχε μάθει ένα οικογενειακό μυστικό που θα του άλλαζε την ζωή, ένα μυστικό που θα τον οδηγούσε στο έγκλημα, στις φυλακές και στον δρόμο. Τώρα όμως η ζωή του έχει αλλάξει ριζικά χάρη σε ένα σκύλο, τον George και χάρη σε ένα ταλέντο που έμενε ανεκμετάλλευτο, το σκίτσο και την ζωγραφική.\nΌποιος, πριν από λίγα χρόνια, περνούσε από την Shoreditch High Street, στο Ανατολικό Λονδίνο, θα πιθανόν να είχε δει τον John Dolan να ζωγραφίζει, με ένα κυπελάκι για τα κέρματα δίπλα από το σκύλο του, στο πεζοδρόμιο. Τώρα όμως χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτών που μπορεί να προσπέρασαν ή απλά να σταμάτησαν στα “πεταχτά” μπροστά από τον Dolan, είναι ένας τουρίστας από την Νέα Ζηλανδία που περιηγείται σε μια γκαλερί εδώ κοντά και σταματά με έκπληξη μπροστά από ένα σκίτσο του John Dolan.\n«Είδα αυτόν τον τύπο στο δρόμο τις προάλλες, ακριβώς απέναντι», λέει. «Μακάρι να είχα σταματήσει τότε και να του είχα μιλήσει».\nΟ Dolan, μέχρι πρόσφατα ένας άστεγος, εξαρτημένος από την ηρωίνη, είναι τώρα ένας «διάσημος καλλιτέχνης», όπως λέει ο ίδιος, καθώς ορμά στην γκαλερί Howard Griffin μούσκεμα από τη βροχή. Έχει ήδη μια έκθεση που “ξεπούλησε”, μια δεύτερη μόλις άνοιξε και μια νέα συγγραφική προσπάθεια, με την βιογραφία του, η οποία θα μπορούσε να γίνει μπεστ σέλερ. Όπως ο ίδιος γνωρίζει πολύ καλά, το ενδιαφέρον για τα περίπλοκα σχέδιά του για τα κτίρια του Λονδίνου και του σκύλου του, του George, είναι στο επίκεντρο της αξιοσημείωτης αλλαγής της τύχης του. Αυτό θέτει δύο ερωτήματα: Πού πήγαν όλα στραβά, και πού πήγαν όλα καλά; Οι απαντήσεις, όπως πολλοί άνθρωποι μπορούν να καταλάβουν, είναι συνδεδεμένες με την οικογένεια.\nΠαραδόξως, όμως, ένα μέλος της οικογένειας του Dolan είναι ιδιαίτερα σημαντικό: Ο σκύλος του, ο George.\nΗ ζωή του Dolan άλλαξε όταν ο Richard Howard-Griffin, ένας θιασώτης της τέχνης του δρόμου και των καλλιτεχνών του δρόμου, αποφάσισε να εκθέσει έργα του Dolan στην γκαλερί του, το περασμένο φθινόπωρο. Αλλά ο Dolan, ένας γοητευτικός και μάλλον ευαίσθητος άνθρωπος, δεν έχει ξεφύγει ακόμη από το παρελθόν του. Τα περισσότερα από τα δόντια του λείπουν και είναι έκδηλη η ευαισθησία και η αίσθηση του ευάλωτου που κουβαλά ένας άνθρωπος που αναρρώνει από τα τραύματα μιας ολόκληρης ζωής.\nΠαραδόξως, ίσως, η παιδική ηλικία του ήταν ευτυχισμένη. Ο γιος του Gerry, ενός οδοκαθαριστή, και της Dot, μιας οικιακής βοηθού, μεγάλωσε σε ένα διαμέρισμα, στην περιοχή του St. Paul. Οι αδελφοί του, ο David και Malcolm, και οι αδελφές του, Jackie και Marilyn, ήταν πολύ μεγαλύτεροι και ο Dolan ήταν ένας θρασύς πιτσιρικάς, κακομαθημένος με παιχνίδια, γλυκά και κόμικς, τα οποία θα περνούσε ώρες προσπαθώντας να τα αντιγράψει, ζωγραφίζοντας στο δωμάτιό του.\nΚάπου εκεί, στην ηλικία των 10 ετών, “ο κόσμος του γύρισε ανάποδα”. Ο Gerry, ο αυταρχικός μα αγαπημένος του πατέρας, του ανακοίνωσε απότομα ότι οι γονείς του είναι στην πραγματικότητα οι παππούδες του και πως “πραγματική”, βιολογική του μητέρα ήταν η “αδερφή” του, Marilyn. Πατέρας του ήταν ένας νεαρός, με το όνομα Jimmy, τον οποίο είχε δει 1-2 φορές.\n“Νομίζω πως ήμουν πολύ μικρός για να διαχειριστώ ένα τέτοιο νέο και με τσάκισε, πραγματικά”, λέει ο Ντόλαν. “Είχε μια τεράστια επίδραση πάνω μου. Με εκτροχίασε και από εκεί και μετά ήμουν, αυτό που λέμε, προβληματικό παιδί”.\nΟ ίδιος θυμάται να λέει στον εαυτό του πως τίποτα δεν θα αλλάξει και πως γονείς του είναι ο Gerry και η Dot, αλλά οι αλλαγές στον χαρακτήρα του ήταν πλέον έκδηλες. Καθώς ήταν και υπέρβαρος σαν παιδί, έπεφτε και θύμα κοροϊδίας και πειράγματος στο σχολείο, γεγονός που έκανε τα πράγματα χειρότερα. “Το μισούσα το σχολείο. Πραγματικά το μισούσα”.\nΈτσι άρχισε να κάνει κοπάνες, να “σνιφάρει” κόλλα και να πετάει γυάλινα μπουκάλια με γάλα από πολυκατοικίες. Δεν άργησε να βρεθεί κυνηγημένος από την αστυνομία. Αντιμέτωπος με αυτή του την συμπεριφορά, ο Gerry απείλησε να τον στείλει σε οικοτροφείο ή να τον στείλει να μείνει με τον Jimmy, τον βιολογικό του πατέρα. Όλες αυτές οι απειλές είχαν μεγάλο αντίκτυπο στον John.\nΟ καθηγητής των καλλιτεχνικών ήταν ο μόνος που είχε χρόνο για αυτόν στο σχολείο. Ο John παράλληλα εργαζόταν περιστασιακά αλλά ποτέ δεν είχε “μια κανονική δουλειά”, όπως πάντα του έλεγαν ο Gerry και η Dot. “Δεν είχα καθόλου αυτοπεποίθηση με όλα αυτά”, λέει ο ίδιος “Ήμουν στα όρια της κατάθλιψης”. Κάπου εκεί βρέθηκε για 6 μήνες και στο αναμορφωτήριο του Feltham, για μικροκλοπές μα βρισκόταν στον ίδιο χώρο με εγκληματίες, δολοφόνους και μέλη συμμοριών. Όταν βγήκε από εκεί ο Gerry και η Dot δεν τον δεχόντουσαν σπίτι, ήταν πλέον άστεγος. Έκανε κάποιες μικροκλοπές, κάποιες ληστείες σε εμπορικά ακίνητα (“Δε θα έμπαινα ποτέ στο σπίτι κάποιου για να κλέψω”). Τα σαντουιτσάδικα του West End ήταν καλή λεία την Κυριακή το βράδυ, μετά από τις εισπράξεις ενός Σαββατοκύριακου.\nΤο σπίτι της Dot και του Gerry είχε κατ ‘επανάληψη δεχθεί εφόδους από την αστυνομία λόγο της δράσης του John. Όχι πολύ καιρό μετά από μια τέτοια επιδρομή, η Dot πέθανε από καρκίνο. Ο Gerry δεν συγχώρησε ποτέ πραγματικά τον Dolan – “Πάντα μου έλεγε αν δεν είχα υπάρξει ποτέ η Dot θα μπορούσε να είναι ακόμα εδώ” – αλλά ο γέρος πλέον Gerry δεν μπορούσε να μείνει μόνος και ο Dolan μετακόμισε στο σπίτι.\nΤο πένθος, η θλίψη και η μοναξιά που ένιωθε ο Gerry έβρισκαν εκτόνωση στον John – “Είσαι ένα άχρηστο σκατό!”. Ήταν κάτι τυπικό για άντρες της γενιάς του Gerry, “Φωνακλάδες και γκρινιάρηδες”, λέει ο Dolan “Ξεσπούσε πάντα επάνω μου. Είχε διαλύσει την αυτοπεποίθηση και την εμπιστοσύνη μου. Μέχρι πριν καν φτάσω τα 30 ήμουν ένα ράκος”.\nΌταν πέθανε ο Gerry, το 1997, όλη η οικογένεια του είχε διακόψει κάθε επικοινωνία, εκτός από την αδερφή του Jackie. Ο Dolan έμεινε και πάλι άστεγος όταν δεν μπορούσε να πληρώνει το ενοίκιο του και μέχρι το 2009 είχε πάνω από 300 καταδικαστικές αποφάσεις, 30 φυλακίσεις και έναν αστράγαλο με σοβαρή αρθρίτιδα. Του είχε παραχωρηθεί ένας χώρος για να μένει από την πρόνοια, όταν μπήκε ο George στην ζωή του. Είχε κάνει φιλίες με ένα ζευγάρι άστεγων στους οποίους προσφέρθηκε ένα διαμέρισμα και δεν μπορούσαν να πάρουν και τον σκύλο τους μαζί. Έτσι έπρεπε να δώσουν τον George, ένα Staffordshire Bull Terrier, τον οποίον είχαν πάρει σαν κουτάβι από έναν άστεγο αλκοολικό με αντάλλαγμα ένα μπουκάλι μπύρας.\nΟ Ντόλαν είχε τρομοκρατηθεί όταν του εμπιστεύθηκαν τον George. Ένιωσε ότι ήταν η πρώτη “καθαρή” ευθύνη που έπρεπε να αναλάβει – “Πως θα τα βγάλω πέρα με ένα σκύλο; Δε μπορώ καλά-καλά να φροντίσω τον εαυτό μου” έλεγε. Θυμήθηκε όμως πόσο αγαπούσε τον σκύλο που είχε η οικογένεια του, τον Butch, σαν παιδί και παρατήρησε πως ο George τον κοιτούσε μέσα στα μάτια όταν του μιλούσε. Είχαν “δεθεί” με τον George και τότε ο Dolan συνειδητοποίησε πως αν έμπαινε ξανά φυλακή θα έχανε τον George. Έτσι, με μιας, αποφάσισε να εγκαταλείψει το έγκλημα “Το έκανα διότι πλέον είχα ένα ζώο και αυτό είναι μια ευθύνη”, λέει και χαϊδεύει τον George δίπλα του. “Είναι σαν ένα παιδί για εμένα, κατά κάποιο τρόπο και οφείλω να του παρέχω μια στέγη πάνω από το κεφάλι του και ζεστασιά”.\nΤο να βρει εργασία με αυτό το “βιογραφικό” ήταν απίθανο, έτσι μετά από μάταιες προσπάθειες δοκίμασε την επαιτεία, “Έριξα πάνω μου ένα παλιό σακάκι, έτσι για πλάκα…” κάνει παύση και συνεχίζει “Ήταν αρκετά σκληρό και ταπεινωτικό”.\nΕίχε στο μυαλό του μια επιτυχημένη τεχνική: Θα έβαζε το κυπελάκι για τα ψιλά μπροστά από τον γλυκό σκύλο (και πλέον καλά εκπαιδευμένο). “Ναι, δεν είμαι τόσο χαζός τελικά”, αστειεύεται. “Το να κάθομαι και να έχω το χέρι μου απλωμένο ήταν για μένα τόσο ταπεινωτικό και τόσο ντροπιαστικό. Δεν ήθελα καν να κοιτώ τους περαστικούς που περνούσαν. Έπιασα το μολύβι κυρίως για να χωθώ μέσα στο μπλοκ ζωγραφικής και να μη βλέπω”.\nΆρχισε λοιπόν να ζωγραφίζει τα γύρω κτίρια και τον George, που καθόταν δίπλα του και να εξασκεί το παλιό του ταλέντο. Δεν άργησε να βρει τον αυτό του και το touch στο σκίτσο. Έβαζε προς πώληση τα σκίτσα του για λίγες λίρες και αρκετοί αγόραζαν δείχνοντας ιδιαίτερο ενδιαφέρον στα σκίτσα του George. Ήρθε, λοιπόν, μια πρόταση για να κάνει κάποια σκίτσα για μια τοπική έκδοση και λίγο αργότερα, ο Richard Howard-Griffin του ζητά να κάνει μερικά μεγαλύτερα σχέδια για να τα εκθέσει στην γκαλερί του. Ο “Griff” είχε την ιδέα να προσκαλέσει και άλλους καλλιτέχνες, όπως τον ROA και τον Thierry Noir και να ζωγραφίσουν πάνω στα σχέδια του Dolan. Αυτές οι συνεργασίες πούλησαν πάνω από 50,000 λίρες.\nΟ Dolan με αυτά τα λεφτά επισκέφθηκε γιατρούς για να τον βοηθήσουν στην απεξάρτηση από την ηρωίνη και πέρασε (και περνάει) μια πολύ δύσκολη περίοδο. “Είναι πολύ εύκολο να γυρίσεις πίσω… Πρέπει να μη θες να γυρίσεις πίσω”, λέει. “Τώρα που έχω χρήματα ίσως είναι και πιο δύσκολο να κρατηθώ… Όχι πως έχω και τόσα πολλά!” και γελάει.\nΟ Dolan δεν έχει επαφές με τους εναπομείναντες της οικογένειας του “Είχαν την ευκαιρία τους”, λέει. Ο βιολογικός του πατέρας είχε σχολιάσει κάτω από μια διαδικτυακή του συνέντευξη “Γεια σου John, χαίρομαι που σε βλέπω να τα πηγαίνεις καλά. Να προσέχεις. Ο μπαμπάς”. Στην καρδιά του Dolan μοναδική οικογένεια πλέον είναι ο George, ο φύλακας άγγελος του, όπως λέει. “Αν δεν ήταν αυτός τίποτα από όλα αυτά δεν θα είχε συμβεί”, παρατηρεί και συνεχίζει να χαϊδεύει τον σύντροφο του.\nΟ George είναι πλέον 8 ετών και σε πολύ καλή κατάσταση, όπως και ο Dolan που γράφτηκε και σε γυμναστήριο αν και ακόμα δεν έχει βρει το θάρρος να πάει.\nΟ Dolan είναι πλέον διάσημος στο Ανατολικό Λονδίνο, βοηθά και συμμετέχει σε πολλά κοινωφελή ιδρύματα και project, ετοιμάζει μια έκθεση στο Los Angeles και κάποιοι τον έχουν πλησιάσει και για τα πνευματικά δικαιώματα για κινηματογραφική ταινία.\nΠαρά την επιτυχία του, ακόμα κάθεται στο πεζοδρόμιο και ζωγραφίζει “Δεν είναι ακριβώς μια ιστορία του “και ζήσαμε εμείς καλά και αυτοί καλύτερα” η ιστορία μου”, λέει “Ακόμα νιώθω μια κατάθλιψη και έχω τις κακές μου μέρες”. Στην ερώτηση αν του αρέσει καλύτερα ο εαυτός του τώρα από ότι πριν, κάνει μια παύση και απαντά “Λίγο περισσότερο… Μα πρέπει να φτιάξω και τα δόντια μου κάποια στιγμή”.\nΠροηγούμενο άρθροΑκίτα (Akita)\nΕπόμενο άρθροΗ διατροφή του σκύλου – Παρανοήσεις και Παραπλάνηση


sfrang: Αποχαιρετισμός στη θρησκευτική πίστη (52)\nΟμοφοβία: το αγαπημένο θρεφτάρι των θρησκειών\nΚωνσταντίνος Κ., 25 ετών, Φυσικοθεραπευτής\nΑπό 6 ετών άρχισα να καταλαβαίνω και να αισθάνομαι ότι είμαι ομοφυλόφιλος. Δεν ήξερα φυσικά περί τίνος πρόκειται, απλά καταλάβαινα ότι μου άρεσαν τα άλλα αγοράκια και καθόλου τα κοριτσάκια. Όχι, δεν επηρεάστηκα από την τηλεόραση και τα περιοδικά, όπως φοβούνται πολλοί συντηρητικοί πως θα συμβεί στα παιδιά τους. Μεγαλώνοντας άρχισα φυσικά να μαθαίνω όλους αυτούς τους χαρακτηρισμούς με τους οποίους στολίζουν τους gay, τόσο από το σχολικό όσο και από το οικογενειακό μου περιβάλλον.\nΑφουγκραζόμουν ένα πρωτοφανές κοινωνικό μίσος προς τους ομοφυλόφιλους, μεγαλύτερο μίσος κι απ’ ότι έδειχναν στους άθεους, τους ναρκομανείς (ή όποια άλλη κατηγορία ανήκει στη black list της εκκλησίας). Δεν τολμούσα να μιλήσω φυσικά για τη σεξουαλική μου ιδιαιτερότητα, έμαθα να ζω με την ομοφοβία ως κάτι φυσιολογικό και μάλιστα την ενσωμάτωσα και στον εαυτό μου. Θυμάμαι ότι στο δημοτικό κορόιδευα κι εγώ ένα παιδάκι που ήταν θηλυπρεπές. Αργότερα μίσησα τον εαυτό μου γι’ αυτό, μέχρι που κατάλαβα ότι κι εγώ δεν ήμουν τίποτα άλλο παρά θύμα και δημιούργημα του κακού που ονομάζεται ελληνορθοδοξία.\nΑπό μικρός δημιούργησα δύο εαυτούς μέσα μου. Αυτόν που θεωρούσα κανονικό και πρόβαλα προς τα έξω και αυτόν που θεωρούσα μιαρό και τον είχα φυλακίσει στο πιο απόμακρο σημείο του εγώ μου. Μεγάλωσα χωρίς ιδιαίτερο πρόβλημα, αφού οι άλλοι βλέπανε μόνο ό,τι ήθελα εγώ και τις κρυφές μου φαντασιώσεις τις κρατούσα αυστηρά στη σφαίρα του ιδιωτικού.\nΜόνο οι μπηχτές που άκουγα με κλόνιζαν πού και πού. Η μητέρα μου είχε πει κάποτε ότι αν είχε έναν gay γιο θα τον σκότωνε. Ο πατέρας μου χλεύαζε με τον χειρότερο τρόπο τους ομοφυλόφιλους. Παπάδες, γείτονες, δάσκαλοι μιλούσαν για κολάσεις, Σόδομα και Γόμορρα, φωτιές, θειάφια και όταν ένιωθαν κάπως ξεπερασμένοι ή ντεμοντέ κολλούσαν και κάτι περί «παρά φύσιν» ή ανωμαλίας για να βάλουν στο παιχνίδι και την επιστήμη.\nΌλα αυτά με πλήγωναν, αλλά έλεγα στον εαυτό μου πως δεν με αφορούν, καθώς πρόκειται για το κομμάτι του εαυτού μου που είχα κλειδωμένο κάπου πολύ μακριά. Ώσπου έφτασα στην πρώτη Λυκείου και τότε έπαθα την πρώτη κρίση ταυτότητας, όταν ένας καθηγητής έδωσε μέσα στην τάξη τον ορισμό της ομοφυλοφιλίας. Είπε ότι ομοφυλόφιλος είναι αυτός που διεγείρεται από άτομα του ίδιου φύλου. Όχι πως δεν ήξερα τι είναι, αλλά όταν άκουσα την περιγραφή είδα ότι ταίριαζε απολύτως σε αυτό που ήμουν εγώ. Ακολούθησαν κάποιες ερωτήσεις από τους συμμαθητές μου, όπως «γιατί γίνονται ομοφυλόφιλοι;», «είναι φυσιολογικό αυτό;». Ο καθηγητής έδωσε διφορούμενες απαντήσεις, όμως δεν θυμάμαι λεπτομέρειες γιατί το στομάχι μου είχε δεθεί κόμπος. Οι μάσκες άρχισαν να ραγίζουν στο μυαλό μου και οι κλειδαριές να σπάνε. Σάστισα. Πήγα σπίτι και έλεγα συνεχώς «όχι, δεν είμαι έτσι – όχι δεν είμαι αυτός».\nΒυθίστηκα για τρία χρόνια σε εσωτερική αναζήτηση, έπεσα σε κατάσταση δυσθυμίας και απέκτησα ιδεοψυχαναγκαστικές εμμονές. Δεν μπορούσα με τίποτα να αποδεχτώ ότι ήμουν ομοφυλόφιλος. Έγινα ένα ράκος στα τελευταία μου μαθητικά χρόνια και δεν μπορούσα να ζητήσω τη βοήθεια κανενός. Έδωσα πανελλήνιες κι ούτε καν ακούμπησα με τους βαθμούς μου τη σχολή που ονειρευόμουν.\nΏσπου, εντελώς ξαφνικά, πριν μετακομίσω στην πόλη που βρισκόταν η σχολή στην οποία πέρασα, έγινε μέσα μου ένα κλικ και είπα «τι κι αν είμαι gay;». Βγήκα στο μπαλκόνι, πήρα μια βαθιά ανάσα και είπα μέσα μου «Ο θεός μ’ αγαπάει όπως είμαι». Δεν κατέληξα ποτέ σε τι οφειλόταν τελικά αυτό το κλικ. Ίσως συνειδητοποίησα μετά από τόσο καιρό ότι αυτό που είμαι δεν αλλάζει, ότι είμαι αρκετά έξυπνος για να κοροϊδεύω τον εαυτό μου ή ίσως απλά κουράστηκα με όλο αυτό το ψυχαναγκαστικό μαρτύριο.\nΜετακόμισα στο νέο μου σπίτι, μακριά από τους γονείς μου, έχοντας εντελώς καινούργια και ισορροπημένη διάθεση, κάνοντας μια νέα αρχή. Είχα ήδη πει στην αδερφή μου ότι είμαι gay και αντέδρασε πολύ θετικά. Της ήρθε βέβαια ξαφνικό και την ταλαιπώρησα αρκετά μέχρι να το εκστομίσω. Με αγκάλιασε και μου είπε να μην αμφιβάλλω ποτέ ξανά για την αγάπη της. Μου είπε πως δεν το θεωρεί αμαρτία, αλλά θα της πάρει λίγο καιρό να το συνηθίσει. Δεν είχα πάντως καθόλου στα σχέδιά μου να το αποκαλύψω και στην υπόλοιπη οικογένεια. Ένιωθα τόσο γαλήνια και όμορφα μέσα μου. Αυτό μου αρκούσε και έμαθα να το εκτιμώ.\nΤι ήταν αυτό που με έκανε να γίνω σκεπτικιστής σχετικά με τη θρησκεία; Λοιπόν, άρχισα να χρησιμοποιώ το internet κάποια στιγμή και έπεσα επάνω στο κανάλι youtube του αναρχικού χρήστη Urfurslaag. Είδα αρχικά κάποια βίντεο στα οποία μιλούσε για την ομοφυλοφιλία και εξηγούσε στοιχειοθετημένα πόσο ΟΚ είναι όλη αυτή η κατάσταση. Μου έκανε πάρα πολύ καλή εντύπωση η προσπάθειά του και ο λόγος του προκάλεσε αυθόρμητα τον θαυμασμό μου.\nΈψαξα όλα του τα βιντεάκια και είδα και αυτά στα οποία μιλούσε για τη θρησκεία και ανέλυε το χριστιανισμό. Μα γιατί να μισεί τόσο τους χριστιανούς, σκέφτηκα. Ξαναείδα τα βίντεό του. Τα επιχειρήματά του φάνταζαν λογικά. Τα κίνητρά του αντανακλούσαν μια αγνή ηθική και ειλικρινή πρόθεση να μοιραστεί τις ιδέες του. Δεν καταλάβαινα όμως γιατί κάποιος αποφάσισε να μπει σε όλη αυτή τη διαδικασία επιχειρηματολογίας, απλά και μόνο επειδή είναι άθεος. Γούστο του καπέλο του. Δεν είχε να κάνει καμιά πιο σοβαρή δουλειά, μορφωμένος άνθρωπος; σκέφτηκα.\nΤο «μικρόβιο» της αμφιβολίας είχε μπει ήδη μέσα μου, αν και ακόμα ήμουν άπειρος για να πειράξω το θέμα της θρησκείας στο νου μου. Άκουγα διάφορα για τους άθεους, ήξερα πως υπάρχουν, όμως δεν ένιωσα την ανάγκη να τους γνωρίσω ή να τους ρωτήσω κάτι. Ο Urfurslaag από την άλλη με ενέπνευσε, μου δημιούργησε την ανάγκη να θέλω να ακούσω κάθε τι που έχει να πει, να εμποτίσω το μυαλό μου με τις ιδέες του και να σχηματίσω μια καινούργια δική μου προσωπική ηθική, πετώντας τα άχρηστα παρασκευάσματα που πήρα από την οικογένεια και τον κοινωνικό μου περίγυρο. Χρειαζόμουν δηλαδή ένα υγιές πρότυπο, για να κάνω την αλλαγή στον εαυτό μου.\nΚι ενώ οι διασυνδέσεις μου με ευφυείς και σκεπτικιστές ανθρώπους ήταν αρκετές στο internet, στο κοινωνικό μου περιβάλλον οι πάντες παρέμεναν κλασικά υποταγμένοι στον χριστιανισμό, μια κατάσταση στην οποία ευδοκιμεί η ομοφοβία, ο παραλογισμός, ο ανορθολογισμός κλπ.\nΑπέκτησα πλέον ισχυρούς προβληματισμούς για το θέμα θρησκεία και ο αγνωστικισμός ελλόχευε μέσα μου για τα καλά. Είναι ηθικό, σκεφτόμουν, μια θρησκεία της αγάπης να θέλει τους ομοφυλόφιλους στην κόλαση να καίγονται αιωνίως; Παλιά πίστευα ότι αυτά είναι απλά υπερβολές των μεγαλυτέρων που ήθελαν να εξαντλήσουν τον συντηρητισμό τους χρησιμοποιώντας τη θρησκεία. Όμως δεν είναι έτσι. Όλα αυτά τα αναφέρουν και οι παπάδες, οι οποίοι σίγουρα δεν τα βγάζουν από το μυαλό τους.\nΈψαξα στο internet και είδα ότι όλη αυτή η μισαλλοδοξία στηρίζεται επαρκέστατα από τα κείμενα της Βίβλου. Οι διάφορες απόπειρες από χριστιανούς ομοφυλόφιλους να αποδώσουν τα μηνύματα μίσους των κειμένων αυτών απλά σε λάθος μεταφραστικό, μου φαίνονται αστείες.\nΕίναι πολλοί αυτοί οι ομοφυλόφιλοι που υποφέρουν λόγω της θρησκείας και όμως παραμένουν πιστοί χριστιανοί. Βρήκα διάφορα sites «πρώην» ομοφυλόφιλων που έλεγαν ότι βρήκανε «θεραπεία» με τη βοήθεια της εκκλησίας και του Χριστού και μάλιστα προσφέρονταν να βοηθήσουν και άλλους να μπουν ξανά στο σωστό δρόμο.\nΕπειδή έχω την κακιά συνήθεια να προσπαθώ να μπαίνω στο μυαλό και την ψυχολογία των άλλων, λυπήθηκα πραγματικά για το πώς μπορεί να ένιωθαν αυτοί οι ομοφυλόφιλοι μέσα τους. Ποιοι τους το έκαναν άραγε αυτό; Ποιοι τους διαστρέβλωναν την αληθινή τους φύση; Γιατί το κάνουν οι φανατικοί πιστοί αυτό στους συνανθρώπους τους;\nΑκόμη κι αν ενοχοποίησα τους παπάδες και τους φονταμενταλιστές χριστιανούς, δεν μπόρεσα να δεχτώ ότι η θρησκεία που πίστευα τόσα χρόνια ήταν μια απάτη. Πίστευα πως όλοι αυτοί ερμηνεύουν λάθος τη θρησκεία, γι’ αυτό ποιούν αυτές τις τερατώδεις πράξεις. Πάτησα στο google «άθεοι» και ανακάλυψα το site της Ένωσης Αθέων. Ήθελα να δω από πού αντλούν αυτοί οι άνθρωποι τη σιγουριά και πεποίθηση ότι δεν υπάρχει θεός. Πώς μπορούσαν να ξέρουν αποδεδειγμένα κάτι τέτοιο; Κι αν έκαναν λάθος; Δεν φοβόντουσαν τις συνέπειες; «Αρκετά, μέχρι εδώ» είπα μέσα μου, «όλα έχουν και ένα όριο, δεν είμαι άθεος!». Και βγήκα αμέσως από το site των αθέων, χωρίς να πάρω τις απαντήσεις που ήθελα.\nΠήγα μια μέρα στην εκκλησία του χωριού μου. Ενώ έψελνε ο παπάς, μπαίνει μέσα το αγόρι που κορόιδευα στο δημοτικό, επειδή ήταν θηλυπρεπές. Τα παπούτσια του είχαν ένα μικρό τακούνι και στο λαιμό φορούσε φουλάρι. Καθώς πήγαινε προς τα εικονίσματα για να τα προσκυνήσει, όλοι οι εκκλησιαζόμενοι τον κοιτούσαν από πάνω ως κάτω. Κάποιοι λες και έβλεπαν τον σατανά τον ίδιο, κάποιοι με σκανδαλώδεις υπαινιγμούς στο βλέμμα και άλλοι περιφρονητικά ή περιπαικτικά.\nΑυτή ήταν η τελευταία φορά που πήγα σε εκκλησία ως πιστός. Φάνηκε πλέον καθαρά ο σκοπός και ο λόγος ύπαρξης αυτού του θεσμού. Η λειτουργία στις εκκλησίες εξυπηρετεί ως επί το πλείστον ανθρώπους μνησίκακους που αρέσκονται στον κοινωνικό σχολιασμό, ηλικιωμένους που θέλουν να πάρουν μάτι ή να κουτσομπολέψουν τη νεολαία ή άτομα που δεν βγαίνουν ποτέ από το σπίτι γιατί δεν έχουν κάποιο άλλο κοινωνικό ενδιαφέρον.\nΌταν φύγαμε από την εκκλησία, μια θεία μου σχολίασε υποτιμητικά το αγόρι αυτό. Η συγκεκριμένη είναι μια γυναίκα με την οποία μας χωρίζουν ελάχιστα χρόνια ηλικιακά. Μιλήσαμε για πολιτική. Μου είπε ότι είναι σοσιαλίστρια και ιδεαλίστρια. Εγώ τότε ήμουν απολιτίκ. Μετά η κουβέντα το έφερε στη θρησκεία. Της είπα τις ανησυχίες και τους προβληματισμούς μου και εκείνη γέλασε. «Μπα, έγινες επιστήμονας και τώρα δεν πιστεύεις σ’ αυτά;» μου είπε. «Όταν μεγαλώσεις κι άλλο και δεις κάποια πράγματα, θα καταλάβεις γιατί όλα έχουν κάποιο νόημα σ’ αυτόν τον κόσμο και γιατί υπάρχει το κακό» επισήμανε.\nΔιαπίστωσα πάντως πολλές συγχύσεις και κενά στο συλλογισμό της. Τη μια μου έλεγε ότι το κακό το δημιούργησε ο άνθρωπος και όχι ο θεός και την άλλη ότι ο θεός μας στέλνει το κακό επειδή έχει ένα συγκεκριμένο σχέδιο για κάθε άνθρωπο, το οποίο στο τέλος του βγαίνει σε καλό. Μου τα έλεγε τόσο επιτακτικά όλα αυτά, με τέτοια αλαζονεία και θράσος, που νευρίασα, αν και δεν το έδειξα.\nΠώς μπορεί αυτή, μια υποκρίτρια, που πριν λίγο αποκαλούσε «πούστη» ένα παιδί, να νομίζει πως κατέχει την απόλυτη αλήθεια; Η επιβεβαίωση της υποκρισίας της ήρθε αμέσως μετά. Μου είπε «Ο θεός σου στέλνει μόνο ό,τι μπορείς να αντέξεις. Δες για παράδειγμα, έστειλε τον καρκίνο στην Kylie Minogue και επειδή ήταν πλούσια μπόρεσε και το αντιμετώπισε. Αν το έστελνε σε μένα ή στο παιδί μου, που είμαστε φτωχοί, τι θα έκανα; Γι’ αυτό σου λέω: ο θεός ξέρει πού τα στέλνει!».\nΈπαθα σοκ. Τέτοια λανθάνουσα ηθική θεώρηση από άτομο που διατείνεται ότι είναι ιδεαλίστρια, πρώτη φορά έβλεπα. Στο τέλος συγκινήθηκε κιόλας από την καλοσύνη που της χάριζε ο χριστιανισμός και δάκρυσαν μαζί με τη μάνα μου.\nΓύρισα στο φοιτητικό μου σπίτι, αποφασισμένος για κάτι: να αλλάξω την ανθρωπότητα και να μην επιτρέψω ποτέ στον εαυτό μου να γίνει ένας από αυτούς. Έβλεπα τον κόσμο ως χαμένα πρόβατα, που ξεστράτισαν από την ουσία της ζωής και άρχισαν να ορίζουν την ηθική με τον λάθος τρόπο. Η ηθική έπρεπε να πηγάζει από μέσα τους και από την κοινή λογική, όχι από τα άγρια ένστικτά τους που τα νομιμοποιούσαν με παραβολές παπάδων.\nΣτο μεταξύ άκουγα για αυτοκτονίες gay εφήβων, bulling στα σχολεία υπό την ανοχή των καθηγητών, σωματικές βλάβες gay παιδιών από τους γονείς και λιντσάρισμά τους στο δρόμο. Σκεφτόμουν πώς θα μπορούσα εγώ να αντιδράσω εάν βρισκόμουν στη θέση τους και τι θα μπορούσα να κάνω αν κατέληγα με μώλωπες στο σώμα και σπασμένα πλευρά από τους ίδιους μου τους γονείς…\nΠοιος προστατεύει αυτά τα παιδιά; Ποια δύναμη στο σύμπαν τα έχει καταδικάσει σε αυτή τη μοίρα της β’ κατηγορίας ανθρώπων; Ένας καλός και πανάγαθος θεός; Γιατί δεν τα σταματάει όλα αυτά; Γιατί αφήνει να κυκλοφορούν βιβλία με το όνομά του, τα οποία προωθούν αυτά τα απάνθρωπα πρότυπα, όπως άσκηση βίας, ομοφοβία, κακοποίηση παιδιών και γυναικών, δουλεία, πόλεμος, δολοφονίες και αλαζονεία; Άρχισα να σκέφτομαι πολύ σοβαρά ότι αυτό το βιβλίο που καλείται ‘’Αγία Γραφή’’ δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα δημιούργημα του Νίκου Φώσκολου της εποχής εκείνης.\nΣταδιακά, ενώ αρχικά ήθελα να αλλάξω την ανθρωπότητα, οι προθέσεις και το όραμά μου άρχισαν να σκοτεινιάζουν. Ένιωθα πως ήθελα να την καταστρέψω. Έβλεπα gay άντρες να μην εκλαμβάνουν στα σοβαρά τη φύση τους και να βλέπουν το θέμα της ομοφυλοφιλίας τους ως ένα κουσούρι που μοιραία θα λήξει μόλις έρθει η εποχή να παντρευτούν με γυναίκα. Άκουγα άτομα που εκτιμούσα, να προσεύχονται στην Παναγία με δάκρυα στα μάτια, για να αλλάξει τη σεξουαλική τους ιδιαιτερότητα. Κάποιος μου είπε ότι θα προτιμούσε να πεθάνει, παρά να μάθουν οι γονείς του ότι ήταν gay.\nΑπομόνωσα συνειδητά τον εαυτό μου από όλους και όλα. Πίστευα άλλωστε πως εμείς οι ομοφυλόφιλοι είμαστε ούτως ή άλλως καταδικασμένοι σε κοινωνική αποτυχία, με τα ήθη και τις αντιλήψεις που επικρατούν. Μάζεψα απίστευτο μίσος μέσα μου. Έβλεπα άτομα να απομακρύνονται το ένα από το άλλο, απλώς και μόνο επειδή κάποιοι έβαζαν φρένο στο κοινό τους μέλλον. Άνθρωποι που θα μπορούσαν να αποτελέσουν κάτι πολύ σημαντικό και αξιόλογο στη ζωή μου, είχα πειστεί πως νομοτελειακά θα έμεναν μακριά μου.\nΤότε ήταν που πήρα την απόφαση και πήγα σε ένα βιβλιοπωλείο να παραγγείλω το Η περί Θεού Αυταπάτη του Richard Dawkins, που ήξερα πως είναι δημοφιλής στους κύκλους των αθέων. H βιβλιοπώλισσα με κοίταξε παράξενα. Όταν έπρεπε να επαναλάβει τον τίτλο στον ειδικό συνεργάτη της, μου ζήτησε να το κάνω εγώ επειδή δήθεν δεν τον θυμότανε. Χαμογέλασα διακριτικά και είπα μέσα μου «Εδώ είμαστε. Ξεκινάμε!»\nΌταν έπιασα το βιβλίο αυτό στα χέρια μου, ήταν περίοδος εξεταστικής κι έτσι το δάνεισα στον 17χρονο τότε ξάδερφό μου (γιο της θείας μου της ιδεαλίστριας) για να το διαβάσει. Να σημειωθεί πως εκείνος μου το είχε ζητήσει. Την επόμενη μέρα η θεία μου του το πήρε με το «έτσι θέλω» και μου το επέστρεψε λέγοντας ότι δεν θέλει τέτοια βιβλία μέσα στο σπίτι της. Μου απαγόρευσε να παρασύρω τον γιο της στον «ψευτοπροοδευτισμό» μου και με εγκάλεσε να σεβαστώ τα «πιστεύω» της. Οργίστηκα υπερβολικά, αλλά δεν θέλησα να προκαλέσω καυγά γιατί τα μάτια της γυάλιζαν παραφροσύνη.\nΠριν φύγω για το φοιτητικό μου σπίτι, ο ξάδελφος μου ζήτησε να του ξαναδώσω το βιβλίο μου, στα κρυφά αυτή τη φορά. Και του το έδωσα, αφού μου υποσχέθηκε ότι θα το κρύψει καλά. Κάποια μέρα, ενώ στέλναμε μηνύματα με τα κινητά, τον ρώτησα αν του άρεσε το βιβλίο και μου είπε πως ήταν πολύ ενδιαφέρον. Μετά από ώρα, μου ήρθε ένα μήνυμα που μου έλεγε ότι η μητέρα του βρήκε το βιβλίο και έγινε χαμός.\nΌπως έμαθα, τον πήρε ο ύπνος και η θεία μου έψαξε το κινητό του. Είδε τα μηνύματα που ανταλλάξαμε και έκανε άνω κάτω όλο του το δωμάτιο μέχρι να βρει το βιβλίο που ήταν μέσα στη ντουλάπα, κάτω από ρούχα. Ο ξάδερφος μου είπε ότι το δωμάτιό του έμοιαζε βομβαρδισμένο. Τον ρώτησα πώς την ανέχεται και γιατί δεν της κόβει αυτό το δικαίωμα. Μου είπε ότι θα της πει να αλλάξει την τακτική της απέναντί του, διότι δεν είναι πια μικρό παιδί.\nΒέβαια, η συμπεριφορά της ως τώρα παραμένει ίδια κι αυτό γιατί μερικοί νέοι, όπως ο ξάδερφός μου, δεν αντιλαμβάνονται ότι κάποιοι γονείς δεν συνετίζονται με τον καλό τρόπο, αλλά χρειάζονται τον αυστηρό. Επιβάλλεται η πλήρης ρήξη κάποιες φορές, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για σεβασμό στοιχειωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Οι γονείς πρέπει να σταματήσουν να κουκουλώνουν τις παρατυπίες τους με το «τίμα τον πατέρα και τη μητέρα σου», αλλά και να πάψουν να σφετερίζονται αυτό το χριστιανικό μότο, που διαστρεβλώνει τις σχέσεις τους με τα παιδιά τους.\nΌταν τελείωσε η εξεταστική περίοδος, επέστρεψα στον χωριό μου για τις καλοκαιρινές διακοπές. Θα ξεκινούσα να διαβάζω και το βιβλίο του Dawkins, που φυσικά η θεία μου το είχε ήδη επιστρέψει στη μητέρα μου. Τόλμησε και η μητέρα μου να πει την ατάκα «Ούτε εγώ δεν θέλω τέτοια βιβλία μέσα στο σπίτι μου», αλλά την έβαλα αμέσως στη θέση της. Όταν πήγα για καφέ στον ξάδερφό μου, η θεία μού είπε «έλα λίγο έξω». Καθίσαμε στο μπαλκόνι και ξεκίνησε ο εξής διάλογος:\nΘΕΙΑ: Κοίταξε, δεν έχεις καταλάβει ένα πράγμα. Η θρησκεία είναι κάτι ιερό, για κάποιους ανθρώπους είναι κομμάτι της ζωής τους. Δεν μπορείς να την προσβάλεις γιατί είναι σαν να μη σέβεσαι τον άλλο.\nΕΓΩ: Μα δεν προσέβαλα τη θρησκεία σου…\nΘ: Την προσέβαλες. Σου είπα ότι δεν θέλω τέτοια βιβλία μέσα στο σπίτι μου. Και όμως του το ξαναέδωσες. Δεν με σεβάστηκες.\nΕ: Συγνώμη, αλλά εσύ δεν σέβεσαι το δικαίωμα του να διαβάζει κάποιος ό,τι θέλει.\nΘ: Να φύγει από το σπίτι μου αν θέλει να διαβάζει αυτά τα πράγματα. Εμένα η δικιά μου θρησκεία μου λέει να μην δέχομαι τέτοια πράγματα μέσα στο σπίτι μου!\nΕ: Αυτοί που έκαιγαν και απαγόρευαν βιβλία, ήταν οι ναζί, αν δε το θυμάσαι… Εσύ δηλώνεις αριστερή και ιδεαλίστρια.\nΘ: (εκνευρισμένη) Ρε ξέρεις ότι οι μουσουλμάνοι σκοτώνουν για τη θρησκεία τους; Τόσο σημαντικό είναι για κάποιους ανθρώπους. Είναι η ίδια τους η ύπαρξη, το καταλαβαίνεις; Δεν είναι δικαίωμά μου να πιστεύω ό,τι θέλω; Γιατί μου το στερείς αυτό;\nΕ: Δεν το στερώ από κανέναν. Αλλά και εσύ δεν μπορείς να επιβάλλεις στο παιδί σου τη δικιά σου θρησκεία.\nΘ: Σώπα ρε! Και γιατί να του επιβάλλεις εσύ τις βλακείες αυτού του μαλάκα;\nΕ: Δεν θέλω να τους τις επιβάλλω. Αυτός μου ζήτησε το βιβλίο.\nΘ: Εγώ όμως σου είπα κάτι. Και παρ’ όλα αυτά με παράκουσες και δεν με σεβάστηκες. Εγώ σέβομαι τις απόψεις σου, δεν θέλω να σου επιβάλλω κάτι διαφορετικό, αρκεί όμως να τις κρατάς για τον εαυτό σου και να μην προσπαθείς να μου τις επιβάλλεις.\nΟ διάλογος δεν είχε τελειωμό. Κάναμε φαύλους κύκλους συζητήσεων και όποτε ερχόταν σε λογικό αδιέξοδο, μου έλεγε απειλητικά ότι οι μουσουλμάνοι σκοτώνουν για τη θρησκεία τους. Λες και οι χριστιανοί δεν έχουν σκοτώσει. Εκείνη τη μέρα κατάλαβα ότι δεν υπάρχει πιο αδόκιμο περιβάλλον για συζήτηση, όταν σε αυτό υπάρχει ένας απαίδευτος φανατισμένος, που νομίζει ότι τον πνίγει το δίκιο.\nΔεν της πάω και πολύ κόντρα, διότι αυτά τα άτομα είναι ικανά για όλα, όπως δήλωσε άλλωστε και η ίδια. Μου αρκεί που δεν μοιράζομαι την ίδια στέγη μαζί της. Το κακό είναι πως με στενοχωρεί το όλο θέμα, διότι κατά τα άλλα, είναι αρκετά διασκεδαστική και ευχάριστη στην παρέα. Οι μετέπειτα συζητήσεις μας επάνω στο θέμα των θρησκειών πάντως, αξίζουν την αφιέρωση ενός ξεχωριστού κεφαλαίου.\nΤο καλοκαίρι εκείνο ξεκίνησα να διαβάζω Dawkins. Τους δικούς μου τους κακοφαίνονταν που κρατούσα στα χέρια μου ένα βιβλίο που είχε τόσο ανίερο τίτλο, αλλά δεν τολμούσαν να πουν κάτι. Μόνο δυσανασχετούσαν υποτιμητικά για τις επιλογές μου. Η γιαγιά μού είχε πει «Εγώ λέω να αφήσεις αυτό το βιβλίο και να ξαναγίνεις το καλό παιδί που ήσουν».\nΚάπου στα μέσα του Καλοκαιριού, δήλωσα ευθέως στο εαυτό μου και τους άλλους ότι είμαι άθεος. Δεν αντέδρασαν έντονα. Απλώς άφησαν να αιωρηθεί στην ατμόσφαιρα ότι κάνω νεανικές τρέλες. Ο Richard Dawkins προτρέπει στο βιβλίο του να είμαστε όχι απλά άθεοι, αλλά μαχητικοί άθεοι. Μια μέρα λοιπόν, παρατήρησα το εικονοστάσι της γιαγιάς μου και είδα ότι ήταν φουλ στις εικονίτσες, τα θρησκευτικά βιβλιαράκια, παλιά μπουκαλάκια με αγιασμό και λάδι, βαφτιστικά καρτελάκια με αγίους, πασχαλινά αυγά και σταυρουδάκια.\nΤην ρώτησα γιατί διατηρεί αυτό το χάλι και μου είπε ότι φοβάται να τα πετάξει γιατί είναι αμαρτία και ότι αυτά αν δεν τα θες πρέπει να τα δώσεις κάπου και όχι να τα πετάξεις. Πήρα μια μαύρη σακούλα απορριμμάτων και τα άδειασα όλα μέσα, εκτός από μια εικόνα, ένα σταυρό και ένα βιβλιαράκι αγίας γραφής. Πήγα και τα πέταξα στον κάδο. Όταν επέστρεψα της είπα «Βλέπεις; Είμαι ακόμα ζωντανός». Περιέργως δεν αντέδρασε. Επίσης κατάλαβε ότι το εννοώ πως είμαι άθεος.\nΜόλις το έμαθε η μητέρα μου, έγινε έξαλλη. Είναι η μόνη που φοβάται ότι η ψυχή μου θα πάει στην κόλαση (εκτός από τη θεία μου) και εκνευρίζεται όταν κάνω τέτοιες ενέργειες. Σ’ αυτό που αντέδρασε περισσότερο, ήταν όταν έβγαλα τους σταυρούς από τον τοίχο του δωματίου μου και τα σταυρουδάκια που είχα από μικρός κάτω από τα μαξιλάρια μου. Άρχισε να κλαίει από την οργή της και μου είπε να τα βάλω πίσω γιατί είναι μεγάλη αμαρτία. Δεν το έκανα. Χρειάστηκε μεγάλο ψυχικό σθένος από την πλευρά μου, ώστε να μην υποκύψω στον συναισθηματικό εκβιασμό της. Πολλοί βλέπουν ότι δεν πιάνει η λεκτική βία και τότε αρχίζουν τον ψυχολογικό εκβιασμό. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή εκεί.\nΜε το τέλος της ανάγνωσης του βιβλίου, άλλαξαν πολλά πράγματα για μένα, άλλαξε όλη μου η ζωή. Κατάλαβα γιατί αντιδρά έτσι η μητέρα μου, η θεία μου και γενικά η κοινωνία. Κατάλαβα από πού πηγάζει η άγνοιά τους και η τυφλή αποδοχή των δογμάτων. Είναι μια σύνθετη κατάσταση, που δεν γίνεται να την εξηγήσεις με την αρίθμηση μερικών αιτιών.\nΚάποια είναι προφανή: η πλύση εγκεφάλου των ανθρώπων από τη νεαρή τους ηλικία. Η ταινία Κυνόδοντας είναι μια καλή απεικόνιση του πώς μπορεί να μετατραπεί η γονική νουθεσία σε κακοποίηση των παιδιών. Η απουσία της διδασκαλίας της εξέλιξης των ειδών στα σχολεία και η αντικατάστασή της από τα θρησκευτικά, συνιστά πνευματική κακοποίηση. Ναι, το έχουμε πλέον συνηθίσει, αλλά συνιστά πνευματική κακοποίηση.\nΌλο αυτό έχει μεγαλύτερο αντίκτυπο στη ζωή των ανθρώπων, απ’ το να πιστέψουν απλά σε έναν Χριστούλη. Όταν μαθαίνεις στα παιδιά ότι το απίθανο και το μεταφυσικό είναι πραγματικότητα, τότε είναι επόμενο μεθαύριο ως πολίτες να περιμένουν τον Μεσσία που θα τους βγάλει από την κρίση, τον ένα και μοναδικό ηγέτη και τον θεό που θα τους σώσει επειδή αγαπάει την Ελλάδα, χωρίς οι πολίτες να κουνήσουν το μικρό τους δαχτυλάκι.\nΌταν πιστεύουν ότι ένας θεός έχει ένα σχέδιο για όλους, είναι λογικό να μην αναλαμβάνουν τις πολιτικές τους ευθύνες και να αφήνονται στο έλεος του κάθε επιτήδειου. Έχουμε γίνει τόσο μοιρολάτρες σε αυτή τη χώρα, που προσυπογράφουμε με απερισκεψία το τέλος μας, με σκοπό να έρθει άρον άρον η ανάσταση. Αυτό μάθαμε πως είναι το φυσικό επακόλουθο. Δεν αισθανόμαστε πως αν δεν έρθουμε στα συγκαλά μας, ο θάνατος μπορεί να είναι παντοτινός.\nΟι φιλίες μου έχουν πλέον περιοριστεί. Δεν μετανιώνω όμως που μορφώθηκα. Το να παραμένεις πρόβατο για να ταιριάζεις με την πλειοψηφία, δεν είναι η λύση. Το τελευταίο εξάμηνο στη σχολή μου έκανα παρέα σχεδόν αποκλειστικά με μια κομμουνίστρια. Ήταν πάρα πολύ σπιρτόζα κοπέλα. Βέβαια είχε κι αυτή τη δικιά της θρησκεία, τον μαρξισμό, αλλά το ότι δεν ήταν χριστιανή , μου αρκούσε.\nΓενικά, μου αρέσει να βλέπω άτομα τα οποία έχουν όραμα και νοιάζονται. Ακόμη κι αν δε συμφωνώ μαζί τους. Αυτό που δεν μου αρέσει είναι να συναναστρέφομαι άτομα αδιάφορα για την ίδια τους την ύπαρξη, επιφανειακά και ματαιόδοξα. Είχα προτείνει στην κομμουνίστρια να κάνουμε ένα γκάλοπ για τη θρησκοληψία στους φοιτητές επιστημών υγείας, αλλά δεν ευδοκίμησε η πρόταση, καθώς δεν ήταν τόσο ένθερμη ακτιβίστρια για την αθεΐα όσο για τον κομμουνισμό. Όταν μετακομίσαμε στις πόλεις μας, της αποκάλυψα ότι είμαι φιλελεύθερος και έκτοτε κόψαμε σχεδόν κάθε επαφή.\nΤελευταία, έγινα μέλος στην Ένωση Αθέων. Μέσα από συλλογικότητες, είναι πιο εύκολο να γίνεις ηχηρός στο ευρύ σύνολο. Είναι μάλλον στον χαρακτήρα μου, όταν ανακαλύπτω κάτι, να θέλω να το μοιραστώ με τους άλλους. Αυτό που θέλω να μοιραστώ με τους πιστούς, είναι πως όλοι έχουν την ικανότητα και τη λογική να καταλάβουν τι είναι καλό και ηθικό, χωρίς τις οδηγίες ενός βιβλίου. Θέλω να τους πείσω ότι είναι πιο αποτελεσματικό να αγωνίζεσαι για το καλό του εαυτού σου με όλες σου τις δυνάμεις, παρά να μιλάς με κάποιον που δεν πρόκειται να σε ακούσει ποτέ. Και είναι καλό να δέχεσαι και τις κακοτυχίες που δεν μπόρεσες να αντιστρέψεις.\nΕίμαστε ήδη τυχεροί που γνωρίσαμε αυτόν τον κόσμο κι αυτό είναι αρκετό για να μας κάνει έστω και λίγο ευτυχισμένους. Όπως λέει και ο Dawkins, φανταστείτε πόση τύχη χρειαζόταν για να είναι αυτό το συγκεκριμένο σπερματοζωάριο, ανάμεσα στα δεκάδες εκατομμύρια, που θα γονιμοποιήσει το ωάριο της μητέρας σας, ώστε να γεννηθείτε εσείς!\nΑν και ακόμα με εκνευρίζουν οι χριστιανοί, λόγω της ομοφοβίας και της στενομυαλιάς τους, δεν τους μισώ πια. Όλα χρειάζονται υπομονή και δεν αλλάζουν από τη μια μέρα στην άλλη. Έτσι και το πνεύμα της εποχής θα αλλάξει κάποια στιγμή. Εμπιστεύομαι πάρα πολύ τους συνοδοιπόρους μου σε αυτό, δηλαδή τα μέλη της Ένωσης Αθέων. Είναι άνθρωποι ορθολογικοί, ηθικοί, οραματιστές, καλοσυνάτοι και γεμάτοι όρεξη για δουλειά.\nΘυμάμαι πως όταν ξεκίνησα την πρακτική μου σε δημόσιο νοσοκομείο, ήλπιζα ότι πλέον θα συναναστραφώ αληθινούς επιστήμονες, ορθολογιστές και άθεους. Αυτό που βρήκα εκεί ήταν το εντελώς αντίθετο. Κάποτε μια συνάδελφος είχε δει ένα περίεργο όνειρο που αφορούσε τον εαυτό της και αμέσως την επόμενη μέρα υποχρέωσε την κόρη της να πάει να εκκλησιαστεί.\nΤην ρώτησα γιατί ενέπλεξε και την κόρη της στις δεισιδαιμονίες της και μου απάντησε ότι το χρέος του καλού χριστιανού είναι να κάνει και το παιδί του έναν καλό χριστιανό. Αυτή θεώρησε ότι είχε παραμελήσει το σκοπό της και ίσως γι’ αυτό είδε το παράξενο όνειρο. Τότε κατάλαβα ότι η δουλειά ενός άθεου είναι δύσκολη και δεν σταματάει ποτέ.\nΣτους γονείς μου δεν έχω πει ακόμη ότι είμαι ομοφυλόφιλος, αλλά θα το κάνω σύντομα. Ίσως με κάποια επιστολή και τη βοήθεια της αδερφής μου. Καλό θα ήταν να μην είμαι υποχρεωμένος να το βιώσω αυτό, αλλά είναι το δικό μου αντίτιμο για να νιώσω ελεύθερος.\nΥποβολή από Stelios Frang στις Monday, May 20, 2013


Νέα επαφή Νταμπίζα - Χριστοβασίλη για τον Κόντε. Αναλυτικό ρεπορτάζ... | sport24epirus.gr\nΝέα επαφή Νταμπίζα – Χριστοβασίλη για τον Κόντε. Αναλυτικό ρεπορτάζ…\nΟ Νίκος Νταμπίζας και ο Γιώργος Χριστοβασίλης μίλησαν ξανά για τη μεταγραφή του Πέδρο Κόντε από τον ΠΑΣ Γιάννινα στον Παναθηναϊκό. Διαβάστε το ρεπορτάζ του Sport24.gr.\nΑύγουστος 22, 2018, 00:10\nΠαρά τις δυσκολίες που υπάρχουν, ο Νίκος Νταμπίζας είναι αποφασισμένος να εξαντλήσει τα περιθώρια για να ντύσει τον Πέδρο Κόντε στα πράσινα. Ο τεχνικός διευθυντής του Παναθηναϊκού θα προσπαθήσει να εκμεταλλευτεί το χρόνο μέχρι τη λήξη της θερινής μεταγραφικής περιόδου, θεωρώντας ότι κυλά προς όφελος του.\nΟ Νταμπίζας δεν πρόκειται να βιαστεί, αφού έχει τη δυνατότητα να βρει επιθετικό ακόμα και στο “παράθυρο” του Σεπτεμβρίου για τους ελεύθερους. Αντίθετα, ο ΠΑΣ Γιάννινα δεν μπορεί να πουλήσει τον Κόντε μετά τις 31 Αυγούστου και θα ρισκάρει να τον χάσει χωρίς αντίτιμο, μιας και το συμβόλαιο του λήγει στις 30 Ιουνίου του 2019.\nΕπομένως, αυτός ο οποίος επείγεται περισσότερο είναι ο ιδιοκτήτης του ΠΑΣ, Γιώργος Χριστοβασίλης και ο Νταμπίζας πιστεύει ότι θα κλείσει τη μεταγραφή με το μικρότερο δυνατό κόστος. Κάτι που σημαίνει πως οι εξελίξεις στην υπόθεση αναμένεται στα τέλη του μήνα, όταν το ρολόι θα μετρά αντίστροφα.\nΣτο μεταξύ, ο Νταμπίζας μίλησε ξανά με τον Χριστοβασίλη την Τρίτη (21/8) και συζήτησαν για τον Κόντε. Είναι γεγονός ότι αυτή τη στιγμή, έχουν διαφορά τόσο στο οικονομικό, όσο και στον τρόπο καταβολής των χρημάτων. Ωστόσο, υπάρχει εκατέρωθεν διάθεση για συμβιβασμόι και θα επικοινωνήσουν ξανά.\nΤο σίγουρο είναι ότι ο Νταμπίζα διαπραγματεύεται για ένα ποσό μικρότερο της ρήτρας των 900.000 ευρώ και ο Χριστοβασίλης είναι διατεθειμένος να πουλήσει με λιγότερα λεφτά. Ο Κόντε είναι ενήμερος για τις επαφές, θέλει να παίξει στον Παναθηναϊκό αλλά ακόμα δεν έχει συζητήσει για τη δική του αμοιβή.\nPrevious article Η “καυτή” Γουάντα θα σε κάνει να δεις το “Σαν Σίρο” με άλλη ματιά!\nNext article Την πρώτη τους προπόνηση με τον ΠΑΣ έκαναν οι Μυστακίδης και Μιχαήλ (photo)


Διοικούσες Επιτροπές Πανεπιστημίου Κρήτης 1973-1987 | Διοικούσες Επιτροπές Π.Κ. 1973-1987 | ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ | ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ\nΑρχική»ΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ»... »Διοικούσες Επιτροπές Π.Κ. 1973-1987»Διοικούσες Επιτροπές Πανεπιστημίου Κρήτης 1973-1987\nΔιοικούσες Επιτροπές Πανεπιστημίου Κρήτης 1973-1987\nΕΤΟΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΜΕΛΗ\n14/9/1973 -19/2/1975 ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ\n1. Γ. ΚΟΥΡΜΟΥΛΗΣ\n2. Μ.Ι. ΜΑΝΟΥΣΑΚΑΣ\n3. Σ. ΣΚΑΡΑΒΕΛΑΣ\n4. Δ. ΚΑΤΑΚΗΣ\n5. Ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ\n19/2/1975 -18/2/1976 ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ Δ.Ε.\nΠΡΟΕΔΡΟΣ : Μ.Ι. ΜΑΝΟΥΣΑΚΑΣ\n1. ΕΜΜ. ΔΡΕΤΑΚΗΣ\n2. ΑΘΗΝΑ ΤΣΟΥΔΕΡΟΥ\n4. Ν. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ\n18/2/1976 - 3/5/1976 ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ\n1. Μ. ΜΑΝΟΥΣΑΚΑΣ\n2. ΔΗΜ. ΚΑΤΑΚΗΣ\n3. ΝΙΚ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ\n4. Γ. ΜΕΡΙΚΑΣ\n5. ΧΑΡ. ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ\n3/5/1976 - 21/3/1980 ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ\n1. M. ΜΑΝΟΥΣΑΚΑΣ\n4. ΔΗΜ. ΤΡΙΧΟΠΟΥΛΟΣ\n21/3/1980 - 13/11/1981 ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ\n4. ΧΑΡ. ΠΡΟΥΚΑΚΗΣ\n5. ΣΠΥΡ. ΜΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ\n6. Γ. ΚΟΥΜΑΝΤΟΣ\n7. ΠΑΝ. ΑΣΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ\n8. ΝΙΚ. ΦΩΤΑΚΗΣ\n9. ΝΙΚ. ΑΡΤΕΜΑΔΗΣ\n10. ΟΡ. ΜΑΝΟΥΣΟΣ\n11. Ι. ΑΛΙΒΙΖΑΤΟΣ\n12. ΑΘ. ΚΩΣΤΙΚΑΣ\n13. Γ. ΚΑΝΔΥΛΗΣ\n13/11/1981 - 27/5/1983 ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ\n1. ΓΡ. ΣΗΦΑΚΗΣ\n2. Γ. ΡΟΥΣΣΑΣ\n3. Σ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ\n4. Ε. ΚΟΥΝΙΑΣ\n5. ΝΙΚ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ\n6. Φ. ΚΑΦΑΤΟΣ\n7. Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ\n8. Λ. ΤΣΙΧΡΙΤΖΗΣ\n9. Α. ΦΑΤΟΥΡΟΣ\n10. ΕΜ. ΚΑΡΕΛΗΣ\n11. ΕΜ. ΛΟΥΚΑΚΗΣ\n12. Ν. ΣΒΟΡΩΝΟΣ\n13. Κ. ΣΦΑΓΓΟΣ\n27/5/1983 -13/5/1985 ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ\n9. Β. ΣΚΟΥΡΗΣ\n11. ΧΡ. ΣΚΟΥΛΟΥΔΗΣ\n13/5/1985 - 2/1/1987 ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ\n2. ΒΑΣ. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ\n8. Α. ΤΣΙΧΡΙΤΖΗΣ\n2/1/1987 - 31/8/1987 ΔΙΟΙΚΟΥΣΑ ΕΠΙΤΡΟΠΗ\n1. Β. ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ\n2. Σ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ\n3. Ε. ΚΟΥΝΙΑΣ\n4. ΝΙΚ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΑΚΗΣ\n5. Φ. ΚΑΦΑΤΟΣ\n6. Ε. ΟΙΚΟΝΟΜΟΥ\n7. Λ. ΤΣΙΧΡΙΤΖΗΣ\n8. Β. ΣΚΟΥΡΗΣ\n9. ΕΜ. ΚΑΡΕΛΗΣ\n10. ΧΡ. ΣΚΟΥΛΟΥΔΗΣ\n11. Ν. ΣΒΟΡΩΝΟΣ\n12. Κ. ΣΦΑΓΓΟΣ\n13/11/81 - 2/1/1987\nΠΡΟΕΔΡΟΣ: ΓΡΗΓΟΡΗΣ ΣΗΦΑΚΗΣ\nΠΡΟΕΔΡΟΣ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΚΡΕΜΜΥΔΑΣ


So you think you can dance: Αυτοί είναι οι δύο παίκτες που αποχώρησαν από το 1ο live\nΟι 24 χορευτές που πέρασαν στα live του So you think you can dance έδωσαν τον καλύτερο τους εαυτό στις χορογραφίες που παρουσίασαν. Βάσει της ψηφοφορίας του κοινού, τρία ζευγάρια έμειναν στο τέλος. Οι κριτές Πάνος Μεταξόπουλος, Ιβάν Σβιτάιλο, Ελένη Φουρέιρα, Κωνσταντίνος Ρήγος και Ιωάννης Μελισσανίδης αποφάσισαν να σώσουν τους ...χορευτές από τη Θεσσαλονίκη τη Μαρία και τον Βασίλη.\nΣτην συνέχεια οι τέσσερις χορευτές που έμειναν: Η Νεφέλη, η Χρύσα, ο Άγγελος και ο Τέλης χόρεψαν ξανά στην σκηνή του So you think you can dance. Οι κριτές αποφάσισαν πως εκείνοι που πρέπει να αποχωρήσουν από το παιχνίδι είναι η Χρύσα και ο Τέλης.\nΗ Νεφέλη και ο Άγγελος έχασαν τα ταίρια τους και συνεχίζουν οι δυο τους ως νέο ζευγάρι στα live.


Διαμέρισμα Travesera List a place\nTravesera Travesera (αναφορά: B30792)\nΜηνιαία ενοικίαση καταλύματος με μπαλκόνι και κλιματισμό κοντά στην FCB, Βαρκελώνη\n2 μονόκλινα 2 δίκλινα 2\n2 μπάνια με ντουζίερα Ιντερνετ WiFi: Συμπεριλαμβάνεται στην τιμή\tCamp Nou: 930 m\n2 μονόκλινα 2 δίκλινα 11 ανεξάρτητη κουζίνα\n2μπάνια με ντουζίερα Μπαλκόνι: 4 m²\nΚαλυμμένη βεράντα: 2 m²\n2 μονόκλινα\t2 δίκλινα\tΕμφάνιση προβολής οδού\nΤελευταία ανακαίνιση: 2000\nΠεριοχή: Les Corts\tLes Corts: 140 m\tPlaça del Centre: 450 m\tCamp Nou (Κτίριο / Κατασκευή) 930 m\tPlaza de España (Πλατεία) 1810 m\tMercat del Ninot (αγορές) 1900 m\tΕμφάνισε τον χάρτη\tWatch video\tΔείτε τις τιμές και να κάντε κράτηση\nΚάπνισμα: Δεν επιτρέπεται, Κατοικίδια Δεν επιτρέπεται Περιορισμός ηλικίας: Ο δικαιούχος της κράτησης πρέπει να είναι τουλάχιστον 25 ετών.\tΑυτό το κατάλυμα δέχεται άτομα κάτω των 25 ετών για μηνιαίες κρατήσεις. Συμπεριλαμβάνεται στην τιμή:\nΙντερνετ WiFi,\tΚλινοσκεπάσματα,\tΠετσέτες.\tForm of payment upon arrival: Μετρητά.\nΚατά την παραλαβή των κλειδιών του διαμερίσματος, θα σας ζητηθεί να πληρώσετε μία προκαταβολή € 180.\nΑφίξεις από 14:00 h. Πρόωρες αφίξεις κατόπιν αίτησης (αν το διαμέρισμα δεν είναι κατειλημμένο). Αφίξεις μετά τις 22:00h έχουν μια επιπλέον χρέωση 20 €. Αφίξεις μετά τις 00:00h έχουν μια επιπλέον χρέωση €30. Τα κλειδιά θα παραδοθούν στο ακίνητο.\nΑναχωρήσεις έως 11:00 h. Αναχωρήσεις πριν τις 00:00h έχουν επιπλέον χρέωση of €30. Καθυστερημένες αναχωρήσεις κατόπιν αίτηματος (μόνο αν δεν αναμένονται επισκέπτες).\nΝοσοκομείο: 1 μ\nCamp Nou (Κτίριο / Κατασκευή) 930 m\nPlaza de España (Πλατεία) 1810 m\nMercat del Ninot (αγορές) 1900 m\nTravesera can be reserved only if the booking start date is between 25 Ιουν 2017 - 10 Ιουλ 2017


Σύμφωνα με την διεθνή λίστα κατάταξης QS το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών κατατάσσεται στα 250 κορυφαία Business School παγκοσμίως στην κατηγορία Superior.\nH διεθνής λίστα κατάταξης QS( Quacquarelli Symonds) τοποθετεί το Ο.Π.Α. στα 250 κορυφαία Ιδρύματα παγκοσμίως που παρέχουν Πλήρους φοίτησης Μεταπτυχιακά στη Διοίκηση Επιχειρήσεων (ΜΒΑs).\nΗ φήμη του Ιδρύματος εντός του εκπαιδευτικού γίγνεσθαι. Δηλαδή τα ίδια τα Πανεπιστήμια και οι ακαδημαϊκοί πως το αξιολογούν.\nΗ φήμη των αποφοίτων στην αγορά εργασίας\nΓια την κατάταξη των Ιδρυμάτων συμμετείχαν 77 χιλιάδες ακαδημαϊκοί και 12 χιλιάδες εργοδότες από όλο τον κόσμο.


Έλενα Ράπτη - Κίμων Μπάλλας: Στη δημοσιότητα η πρώτη φωτογραφία από το γάμο τους! - Fay's book\nHome / Celebrity News / Έλενα Ράπτη – Κίμων Μπάλλας: Στη δημοσιότητα η πρώτη φωτογραφία από το γάμο τους!\n23 / 08 / 2019 από Faysbook\n“Θέλω να μοιραστώ μαζί σας μια πανέμορφη στιγμή της ζωής μου. Πριν από λίγο καιρό ο σύντροφος μου κι εγώ ενωθήκαμε με το Ιερό Μυστήριο του γάμου. Παντρευτήκαμε όπως ακριβώς το είχαμε ονειρευτεί! Σε πολύ στενό οικογενειακό κύκλο προσευχηθήκαμε στο Θεό να μας χαρίσει έναν ευλογημένο γάμο και μια ζωή με αγάπη, σεβασμό και πίστη 🙏❤”, ανέφερε η ίδια στην ανάρτηση της.


Κριτική για BARRIO ALL DAY από maria2, Μαι 2016 | ask4food\nΣάββατο πρωί χτυπάει το τηλέφωνό μου. Το περίμενα μιας και ήταν τα γενέθλια της κολλητής μου, η οποία μου πρότεινε να πάμε το βράδυ σε ένα καινούριο bar-restaurant που άνοιξε στο Γκάζι. Δέχτηκα, αν και είχα κάποιες αμφιβολίες για την περιοχή γενικότερα. Το μαγαζί λεγόταν Barrio.\nΟμολογώ πως ήταν πολύ εύκολα προσβάσιμο και υπήρχαν αρκετοί χώροι στάθμευσης, γεγονός που μας διευκόλυνε πολύ.\nΑντικρίσαμε ένα εντυπωσιακό διώροφο, με industrial ύφος, και μπαίνοντας μέσα τα πράγματα εξελίχθηκαν ακόμα καλύτερα, διότι η υποδοχή ήταν ζεστή και το προσωπικό ήταν χαμογελαστό και έτοιμο να μας εξυπηρετήσει, παρόλο που το μαγαζί ήταν γεμάτο.\nΕίχαμε κλείσει τραπέζι για φαγητό στο roof garden, επομένως ανεβήκαμε στον δεύτερο όροφο και είχαμε και την ευκαιρία να δούμε τον πρώτο που, αν και ήταν μικρός, ήταν ένας όμορφος και ζεστός χώρος. Βέβαια, ανεβαίνοντας στον δεύτερο, αντικρίζοντας την θέα του Λυκαβηττού και της Ακρόπολης και έχοντας πιάτο το βιομηχανικό Γκάζι, τρελαθήκαμε!\nΔοκιμάσαμε αρκετά πιάτα, μιας και βλέποντας τις προσιτές τιμές, αποφασίσαμε ότι είχαμε την πολυτέλεια. Το μενού ήταν αυτό ακριβώς που έπρεπε, γεμάτο με γευστικά και εντυπωσιακά πιάτα. Εγώ ξεχώρισα τις πένες με τα θαλασσινά και το ριζότο με μανιτάρια, αν και ο καθένας στην παρέα ξεχώρισε διαφορετικά πιάτα.\nΑφού απολαύσαμε το γεύμα μας, αποφασίσαμε να κατέβουμε στον κάτω όροφο και να πιούμε ένα ποτό. Τελικά καταλήξαμε να δοκιμάζουμε τα κοκτέιλ που μας προτάθηκαν από το προσωπικό, τα οποία ήταν δροσερά και απολαυστικά.\nΟύσα λάτρης της καλής μουσικής, εξεπλάγην όταν άκουσα μια μεγάλη ποικιλία από ξένα και ελληνικά κομμάτια που εξελισσόταν πολύ ωραία κατά τη διάρκεια της βραδιάς.\nΤα χρήματα που χαλάσαμε;Πολύ λιγότερα από αυτά που αναμέναμε, βλέποντας την ποιότητα του φαγητού και του χώρου. Έκτοτε έχω πάει πάρα πολλές φορές και το προτείνω ανεπιφύλακτα.


Αναρτήθηκε από tractatus στις 3:27 μ.μ.\nκαλησπέρα, χαθήκαμε. Γιατί, δεν ξέρω, αλλά αυτά συμβαίνουν. Και να σκεφθείς ότι παρακολούθησα τις φοβερές σκακιστικές παρτίδες Κασπάροφ- Καρπόφ στη Βαλένθια της Ισπανίας...φιλια\nΕκτός από Βραδύπους , είμαι και Βραδύνους κι έτσι δεν τόπιασα το υπονοούμενο άλλωστε είπες ότι είναι η αρχή μιας κουβέντας... Έπεσα τυχαία πάνω σου θα σ΄αφουγκραστώ κάποιες μέρες... θα δώ...\n27 Σεπτεμβρίου 2009 - 3:00 π.μ.\nΡιτσάκι χαθήκαμε τυχαία και, κυρίως, λόγω τρεξίματος στην καθημερινότητα και με ενδιάμεσο το καλοκαίρι που είχε πολλούς σταθμούς για μένα. Και τώρα ακόμα είμαι στο πόδι για μετακίνηση σε διπλανό νησί. Θα τα πούμε περί τα μέσα Οκτωβρίου όταν όλα -ελπίζω- θα έχουν πάρει ένα πιο ήρεμο δρόμο. Νάσαι καλά και να απολαμβάνεις τις ...παρτίδες. Αλλωστε, οι παρτίδες είναι αυτές που κάνουν τον Κασπάροφ και τον Καρπόφ...:)\nΓειά σου Βραδύπους και καλωσόρισες στον διαδικτυακό ιστό. Απ όσο είδα είσαι καινούργιος στα πράγματα....πολλές ευχές λοιπόν για να περνάς καλά εδώ μέσα μαζί με καλή παρέα και συζήτηση. Θα δείξει που λένε...\n27 Σεπτεμβρίου 2009 - 10:45 π.μ.\nΩς καταξιωμένος θεατράνθρωπος προβλέπω ότι το έργο θα διακοπεί πριν το φινάλε, κάπου στη μέση της 2ης πράξης υπολογίζω, ελλείψει κοινού, που θα τρέχει στα χωράφια για βρακανίδες.\n29 Σεπτεμβρίου 2009 - 7:01 μ.μ.\nΕκείνο το «Σσσσσστ...» του τίτλου τι νόημα έχει, καλή μου;\nΝα περάσουμε αθόρυβα στην εξουσία να μην μας πάρει μυρουδιά τ' αφεντικό;\n2 Οκτωβρίου 2009 - 12:12 μ.μ.\n@ ατάκαρδε...μάλλον δεν σου αρέσουν οι συμβολισμοί ακόμα κι όταν είναι εμφανείς τόσο για το παιχνίδι: σκάκι όσο και για τη θεατρική πράξη:ανάπαυλα και σιωπή....\nτα περι φεντικού και εξουσίας πάντως έχουν να κάνουν περισσότερο με τίτλους και τσιτάτα και λιγότερα με πράξεις,\nκαλωσόρισες στο blog\n3 Οκτωβρίου 2009 - 5:58 μ.μ.\nτόπιασες το υπονοούμενο αλλά να είσαι πάντα έτοιμος και για εκπλήξεις. Ετσι κι αλλιώς αυτές κάνουν νόημα για τη ζωή...το αλατοπίπερο. Ακόμα κι αν μας καίνε παραπάνω....μαθαίνουμε απ' όλα, φίλε μου.\nΚαλή ψήφο, λοιπόν! και κυρίως καλή δύναμη!\n3 Οκτωβρίου 2009 - 5:59 μ.μ.\nΣίγουρα δεν θα πλήξουμε.\nΤο παιχνίδι θα έχει πολλά μέχρι την Ανοιξη και άγνωστο τι, απο κει και μετά.\n3 Οκτωβρίου 2009 - 11:21 μ.μ.


Γεφύρι Του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη | Τα Πέτρινα Γεφύρια της Ελλάδος\nΠριν μπούμε στους Κήπους το συναντάμε στο αριστερό μας χέρι.\nΠαλιότερα υπήρχε ο μύλος του Λαζαρίδη\nΤόλης Κοντοδήμος από το Βραδέτο\n7,80 (6,80 + 1,00) μ.\nΤο γεφύρι έχτισε ο Τόλης Κοντοδήμος από το Βραδέτο ο οποίος ήταν διερμηνέας της Γαλλικής πρεσβείας στην Πόλη. Το δεύτερο όνομά του το πήρε από τον ιδιοκτήτη του μύλου που βρισκόταν εκεί κοντά. Πάνω από το γεφύρι υπάρχει ένας βράχος που ονομάζεται «Καντήλα, εξαιτίας του παρακάτω θρύλου: Στα 1853, ληστές έκαψαν την εκκλησία της Μπάγιας (Κήπων) και έκλεψαν τις εικόνες της. Ανάμεσα στις εικόνες ήταν κι αυτή του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης. Από τότε, κάθε βράδι της παραμονής της γιορτής των Αγίων, παρουσιαζόταν μια καντήλα, κρεμασμένη από το βράχο μέχρι το γεφύρι. Τελικά οι Κουκουλιώτες βρήκαν τις εικόνες κρυμμένες κοντά στο ποτάμι και από τότε σταμάτησε να εμφανίζεται και η καντήλα.\nα) Νίτσα Συνίκη  Παπακώστα, Πέτρινα γεφύρια, εκδ. Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Ιωαννίνων, 2002, σ. 112 β) Σπύρος Μαντάς, Ηπειρώτικα Γεφύρια εκδ. Λαϊκό Πολύπτυχο, Αθήνα 1984, σ. 100 - 101 γ) Σπύρος Μαντάς, Πέτρινα Γεφύρια, (Σειρά Οι Θησαυροί Της Ελλάδας), Δημοσιογραφικός Οργανισμός Λαμπράκη, 2007, σ. 42 δ) Γιώργος και Έυη Μπελληγιάννη, Πέτρινα τοξωτά γεφύρια της Ελλάδας, εκδ. Μίλητος, 2011, σ. 38 ε)www.petrinagefiria.uoi.gr στ)apeirosgaia.wordpress.com


Ιδανική ευεξία και ρουτίνα απώλειας βάρους, Υγιεινή πρωινή ρουτίνα αδυνατίσματος. Μάθετε περισσότερα\nΙδανική ευεξία και ρουτίνα απώλειας βάρους, Ποια είναι τα καλύτερα φυτά για απώλεια βάρους;\nΠίνετε έως κι έξι κουταλιές της σούπας από αυτό το ρόφημα την ημέρα, είτε αραιωμένο σε νερό ή σε φυσικούς χυμούς. Ρίζα πικραλίδας Η ρίζα πικραλίδας μερικές φορές προστίθεται στις σαλάτες όπως στο μαρούλι. Η γεύση της είναι ελαφρώς πικρή αλλά πολύ πλούσια και μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τις ιδιότητές της για να χάσετε βάρος φτιάχνοντας ένα έγχυμα πικραλίδας από τις ρίζες.\nΥλικά 2 κουταλιές της σούπας αποξηραμένης ρίζας πικραλίδας 30 γραμμάρια 1 λίτρο νερό Πολτοποιείτε τις ρίζες και τις βράζετε για 15 λεπτά.\nΜερικά καταστήματα πωλούν σακουλάκια τσαγιού με την ετικέτα mate, ιδανική ευεξία και ρουτίνα απώλειας βάρους οποία μπορούν επίσης να αποτελέσουν μέρος της διατροφή σας για απώλεια βάρους. Γαϊδουράγκαθο, από τα καλύτερα φυτά για απώλεια βάρους Όπως και με την τσουκνίδα, δεν γνωρίζουν όλοι τα οφέλη αυτού του άγριου φυτού, το οποίο μπορεί να βρεθεί απλά σε κάθε λιβάδι ή στην άκρη του δρόμου.\nΓια να επωφεληθείτε από φροντίζουμε την απώλεια βάρους εξαιρετικές του ιδανική ευεξία και ρουτίνα απώλειας βάρους, φτιάξτε ένα τσάι. Υλικά 1 λίτρο νερό Εκτέλεση Ζεσταίνετε το νερό μέχρι να βράσει, προσθέτετε τη ρίζα και την αφήνετε να μουλιάσει για 15 λεπτά.\nReview: Ο ρόλος της πρωτεΐνης στην απώλεια και τη συντήρηση του βάρους.\nΣυστήματα του ανθρώπινου σώματος: Πως χάνεται το λίπος από το σώμα μας; - Απόστολος Α. Χρονόπουλος Τρία απλά βήματα για να χάσετε βάρος | aps-epc.com Hotel Borgo Pantano, Συρακούσες – Ενημερωμένες τιμές για το Απώλεια λίπους φελλού Pm λίπος καυστήρα Λύκος: Τα 9 σημάδια που δεν πρέπει ποτέ να αγνοούν οι γυναίκες (φωτο) Πώς να χάσετε 10 λίβρες σωματικού λίπους\nΜασάζ με μέλι. Αυτά τα τρόφιμα μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως...\nΩστόσο, ως μέρος της δωρεάν υπηρεσίας μας για εσάς, προσπαθούμε...\nΚατά το μεταβολισμό, 1 g λίπους αποδίδει 9 kcal, ενώ...\nΜέγιστη ασφαλής εβδομάδα απώλειας βάρους\nΆλλες πηγές μετράνε. Υπάρχουν άνθρωποι που χάνουν πιο εύκολα βάρος;...\nΑν και οι δυτικοί πληθυσμοί που καταναλώνουν κρέας έχουν μεγαλύτερες...\nProfessor T. Good quality collagen and hyaluronic acid — have...


Έκτακτο Παράρτημα: Με “στομωμένα” όπλα η σάπια Δύση κατά της Ρωσίας\nΤι όπλα έχει στη διάθεσή της η Δύση προκειμένου να ανακόψει την Ρωσία; Αφενός την ενίσχυση της Ουκρανίας σε στρατιωτικό υλικό και αφετέρου την απειλή των “κυρώσεων από την κόλαση” που θα πλήξουν τη Ρωσία σε περίπτωση στρατιωτικής ενέργειας στο ουκρανικό έδαφος.\nΌμως η σημασία και των δύο θα πρέπει να σχετικοποιηθεί.\nΣτον τομέα των εξοπλισμών υπάρχουν κινήσεις οι οποίες δημιουργούν πραγματικό πρόβλημα στη ρωσική πλευρά, όπως η αποστολή φορητών αντιαεροπορικών Stinger (σε νοσταλγική ανάμνηση του ρόλου που αυτά έπαιξαν στα χέρια των Αφγανών μουτζαχεντίν την δεκαετία του ’80) ή Javelin, και άλλες που φλερτάρουν με το γκροτέσκο, όπως η απόφαση της Γερμανίας να αποστείλει 5.000 κράνη, προφανώς για να μείνει το Βερολίνο εντός του κάδρου της κοινής δέσμευσης στην ασφάλεια της Ουκρανίας, εμμένοντας την ίδια στιγμή στη γραμμή της μη αποστολής “επιθετικού” υλικού. Ενδιαμέσως, διακρίνει κανείς και κινήσεις απλής ιδιοτέλειας, όπως αυτή της Βρετανίας να πωλήσει πεπαλαιωμένα αντι-αρματικά, σαν να επρόκειτο να κριθεί η όποια σύγκρουση με όρους μαζικών χερσαίων επιχειρήσεων του τύπου του 20ού αιώνα.\nΚαι όλα αυτά διατηρούν κάποια σημασία μόνο παραβλέποντας τα νέα δεδομένα που έχει δημιουργήσει η στενότερη πρόσδεση της Λευκορωσίας στη Ρωσία και καθιστούν ιδιαίτερα ευάλωτο το ίδιο το Κίεβο. Και μόνο προϋποθέτοντας, όπως το θέλουν τα δυτικά μέσα ενημέρωσης, ότι το ουκρανικό “θέατρο” είναι κατεξοχήν το πεδίο εφαρμογής των “στρατιωτικών-τεχνικών μέτρων” που έχει προαναγγείλει η Μόσχα ότι θα λάβει σε περίπτωση απόρριψης των εγγυήσεων ασφαλείας που διεκδικεί από ΗΠΑ και ΝΑΤΟ.\n(Το δε ενδεχόμενο μιας ανάφλεξης ειδικά στην περιοχή του Ντονμπάς, με ουκρανική πρωτοβουλία ή μετά από μία black flag operation, δεν υποχρεώνει οπωσδήποτε τις ρωσικές δυνάμεις να διαβούν τα σύνορα, εφόσον μπορούν να προσφέρουν την στήριξη προς τους ρωσόφωνους αυτονομιστές με πυρά πυρβολικού εξ αποστάσεως, με παροχή πληροφοριών και με ενεργοποίηση συστημάτων ηλεκτρονικού πολέμου).\nΣτην πραγματικότητα, η αντιπαράθεση στον τομέα της οικονομίας είναι περισσότερο καθοριστική – και ενδέχεται να αποτελέσει και το πεδίο στο οποίο θα επιτευχθεί ένας συμβιβασμός.\nΩς αθλητής του τζούντο, ο Βλαντίμιρ Πούτιν γνωρίζει πώς να αξιοποιεί την ίδια την ορμή του αντιπάλου για να αποκτήσει πλεονέκτημα. Και εν προκειμένω, οι “κυρώσεις από την κόλαση” έχει γίνει σαφές ότι αποτελούν μεγαλύτερο πρόβλημα για όσους σκέπτονται να τις υιοθετήσουν απ’ ό,τι για όσους πρόκειται να τις υποστούν.\nΗ παρούσα συγκυρία βρίσκει τη ρωσική οικονομία αρκούντως οχυρωμένη απέναντι σε έξωθεν πιέσεις, αλλά ταυτόχρονα και αρκούντως παγκοσμιοποιημένη, ώστε οι συμπαίκτες στο διεθνές παιχνίδι να απειλούνται με υψηλό κόστος σε περίπτωση βίαιης αποκοπής.\nΑπό το 2014, οπότε θεσπίστηκαν οι πρώτες κυρώσεις κατά της Ρωσίας για την προσάρτηση της Κριμαίας, μέχρι σήμερα η Ρωσία έχει αυξήσει τα συναλλαγματικά της αποθέματα από τα 493 δισ. δολάρια στα 630 δισ. δολάρια (μειώνοντας το ποσοστό των δολαρίων στο “μείγμα”), έχει περιορίσει την εξάρτηση των τραπεζών της από τις διεθνείς αγορές κεφαλαίου, έχει αναπτύξει το δικό της σύστημα πληρωμών SPFS (εναλλακτικό προς το Swift), έχει ανακτήσει την εγχώρια αγορά επιτυγχάνοντας σχεδόν αυτάρκεια στα αγροτικά προϊόντα, έχει διατηρήσει υγιή τα δημοσιονομικά της (με χρέος της τάξης μόλις του 20% του ΑΕΠ), έχει εξασφαλίσει πλεόνασμα τρεχουσών συναλλαγών ύψους 7% και χειρίζεται, όποτε χρειάζεται, τη διολίσθηση του νομίσματός της για την απορρόφηση των κραδασμών.\nΚαι το κυριότερο: Βρίσκεται σε μία φάση όπου η διεθνής ζήτηση για υδρογονάνθρακες και αντίστοιχα οι τιμές παίρνουν διεθνώς την ανιούσα, ενώ έχει εξασφαλίσει την στήριξη του μεγαλύτερου εισαγωγέα ενέργειας παγκοσμίως, δηλ. της Κίνας, η οποία αδιαφορεί για τους όποιους εμπορικούς ή επενδυτικούς περιορισμούς θα ήθελε να προτείνει το αμερικανικό υπουργείο Οικονομικών.\nΕίναι για αυτόν τον λόγο που η Ουάσιγκτον προσανατολίζει πλέον κυρίως τις προσπάθειές της στη στοχοποίηση εκείνων των τομέων υψηλής τεχνολογίας στους οποίους ο Πούτιν βασίζεται για τη διαφοροποίηση της ρωσικής οικονομίας, πέρα από την “μονοκαλλιέργεια” των υδρογονανθράκων.\nΣε κάθε περίπτωση, όμως, η ενεργειακή εξάρτηση της Ευρώπης, και δη της Γερμανίας, από τη Ρωσία απομακρύνει κάθε ενθουσιασμό σε πολλές πρωτεύουσες για την κλιμάκωση της κρίσης μέσω νέων κυρώσεων. Άλλωστε η προσπάθεια των ΗΠΑ να οργανώσουν επείγουσα μεταφορά υγροποιημένου φυσικού αερίου προσκρούει στην αδυναμία προμηθευτών όπως το Κατάρ να ανταποκριθούν και την απροθυμία χωρών όπως η Ιαπωνία και η Νότια Κορέα να αυτοπεριοριστούν, απελευθερώνοντας ζήτηση.\nΟι μνήμες της θρυλικής αερομεταφοράς με την οποία απαντήθηκε το 1948 ο αποκλεισμός του Δυτικού Βερολίνου λειτουργούν μάλλον παραπλανητικά. Εκείνη η εποχή σημαδεύτηκε από την εμπέδωση της αμερικανικής ηγεμονίας στην Ευρώπη μέσω του Σχεδίου Μάρσαλ. Βρισκόμαστε προφανώς πολύ μακριά από εκεί πλέον.\nΑνώνυμος 27 Ιανουαρίου 2022 - 4:16 μ.μ.\nΤα σχετικά πρόσφατα τοπικά δημοψηφίσματα ανεξαρτησίας με τα οποία οι Ουκρανοί πολίτες απαίτησαν και πέτυχαν ανεξαρτησία από το Κίεβο, λένε πολλά.\nΑπό την άλλη, οι φιλοδυτικές "Ταξιαρχίες εφόδου" των Ουκρανών Νεοναζί,θυμίζουν την προσήλωση της Δύσης και του ΝΑΤΟ στη "δημοκρατία";\nΣτη Συρία ποιοί εισέβαλλαν; Στο Ιράκ; Στη Λιβύη;Στην πρώην Γιουγκοσλαβία;\nΜέχρι πότε θα θρηνούν οι Λαοί, για να χαίρονται "το βρακί" της Χίλλαρυ και τα "προφυλακτικά" του Κλίντον ή του Έπσταϊν;


Ο Αστέρας έχει το κάστρο της Τρίπολης (photos+videos) - Onsports.gr\nOnsports Team\t07 Ιανουαρίου 2012, 19:09\nΟ Αστέρας έχει το κάστρο της Τρίπολης (photos+videos)\nΤο αήττητο της έδρας του διατήρησε ο Αστέρας Τρίπολης που νίκησε 1-0 τον Παναιτωλικό, χάρη σε γκολ του Πιπίνη, από λάθος εκτίμηση του Μπλάζιτς.\nΟι Αρκάδες δεν εντυπωσίασαν με την απόδοσή τους, ενώ ο Παναιτωλικός ήταν ακίνδυνος επιθετικά, ενώ μετά το 70' έπαιζε με δέκα παίκτες λόγω τραυματισμού του Θεοδωρίδη. Το μοναδικό γκολ της αναμέτρησης σημείωσε ο Πιπίνης στο 34', με τον Μπλάζιτς να φέρει ευθύνη. Αυτή η νίκη αποτελεί ανάσα για την ομάδα της Τρίπολης, που έφτασε τους 15 βαθμούς.\nΧωρίς περιθώρια για νέες βαθμολογικές απώλειες παρατάχθηκε ο Αστέρας Τρίπολης στο γήπεδο, με τους Κουρμπέλη και Αργυρόπουλο να παίρνουν θέση στο βασικό σχήμα. Από την άλλη ο Παναιτωλικός ήθελε το θετικό αποτέλεσμα, έχοντας τον Πασά νέο πρόσωπο στην ενδεκάδα. Στα πρώτα λεπτά της αναμέτρησης το παιχνίδι ήταν ισορροπημένο, με την μπάλα να φτάνει μπροστά από τις δύο εστίες, αλλά χωρίς να δημιουργείται η μεγάλη φάση.\nΘυμηθείτε λεπτό προς λεπτό το Αστέρας Τρίπολης-Παναιτωλικός


Αλληλεγγύη σε αυτούς που χάνουν τα σπίτια τους\nΜια Οικογένεια στη Νίκαια Αρνείται να Παραδώσει το Σπίτι της στην Τράπεζα κι «Ας Χυθεί Αίμα»… ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, ΠΟΥ ΤΑ ΑΝΑΛΓΗΤΑ ΚΑΙ ΑΙΣΧΡΑ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΟΜΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ, ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΕΚΑΤΟΝΤΑΔΕΣ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ, ΚΑΙ ΠΙΕΖΟΥΝ ΝΑ ΤΟΥΣ ΧΑΡΙΣΤΟΥΝ ΤΑ ΧΡΕΗ ΤΟΥΣ,…\nΤην ίδια στιγμή, δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας, απειλούνται, να πεταχθούν στον δρόμο, και ουσιαστικά, να αυξήσουν τον ήδη τεράστιο αριθμό των αστέγων,…\n«Η εικόνα των αστυνομικών που χτυπούν την πόρτα, έχει μείνει ακόμη στο μυαλό μου. Κάθε βράδυ πέφτω για ύπνο και σκέφτομαι πως είναι το τελευταίο μας βράδυ στο σπίτι», λέει η κα Ελένη, από την Νίκαια, σε γνωστό διαδικτυακό έντυπο.\nΤο σπίτι, σήμερα, τυπικά ανήκει στην Eurobank. Αγοράστηκε από τον κ. Σκοπελίτη το 2005 με δάνειο ύψους 130.000 χιλιάδων ευρώ από τη συγκεκριμένη τράπεζα και ανακαινίστηκε με ακόμη ένα δάνειο, 30.000 ευρώ. Στην εποχή της ευμάρειας και πριν η κρίση μάς χτυπήσει την πόρτα, οι μαυρισμένοι πλέον τοίχοι του σπιτιού έκλειναν μέσα τους τη ζωή και την καθημερινότητα μιας μεγάλης οικογένειας. Ζούσαν εκεί ο κ. Βασίλης με τη γυναίκα του, η κουνιάδα και ο κουνιάδος του, τα δυο πεθερικά του και τα δυο παιδιά του..\nΗ μόνη ερώτηση που μπορώ να κάνω αρχικά είναι «Τι πήγε τόσο στραβά;». Η ζωή του κ. Σκοπελίτη, όπως σιγά-σιγά ξεδιπλώνεται μέσα από τα λεγόμενά του, είναι σαν ντόμινο με συνεχείς πτώσεις των κομματιών. Τα παιδιά του, μετά την αγορά αυτού του σπιτιού, επίσης αγόρασαν από μια κατοικία το καθένα, με δάνεια ύψους 70.000 ευρώ και 90.000 ευρώ αντίστοιχα. Σήμερα, η τράπεζα έχει ήδη κατασχέσει τα δυο αυτά σπίτια μετά από πλειστηριασμούς, ενώ ο πλειστηριασμός για το σπίτι τής οδού Βιθυνίας που μένουν σήμερα πλέον όλοι μαζί, αφού τα παιδιά επέστρεψαν στο πατρικό τους, έγινε το 2012. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να είναι όχι απλά η πρώτη, αλλά η μόνη κατοικία που τους έχει απομείνει. Το σπίτι όμως τυπικά ανήκει στη τράπεζα. Μετά από αναποδιές και προβλήματα υγείας, ζουν με το επίδομα αλληλεγγύης, λαμβάνουν 100 ευρώ ο καθένας, δηλαδή συνολικά 400 ευρώ τον μήνα. << Πώς θα πλήρωνα τα δάνεια με 500 ευρώ εισόδημα και τόσους ανθρώπους να μένουν εδώ; Δεν υπήρχε τρόπος». Σύμφωνα με τον νόμο, η τράπεζα ή οι ιδιώτες, πριν κάνουν πλειστηριασμό, πρέπει να έχουν δικαστική απόφαση ή δικαστική διαταγή, που να δέχεται ότι ο οφειλέτης χρωστάει. Δεν μπορούν να κινηθούν αυθαίρετα. Για να εκδοθεί αυτή η δικαστική απόφαση ή η δικαστική διαταγή έχει προηγουμένως λάβει έγκαιρα γνώση ο οφειλέτης ώστε να μπορεί να υπερασπίσει αποτελεσματικά τη θέση του. Ολες αυτές οι διαδικασίες τηρήθηκαν την περίπτωση του κ. Σκοπελίτη. Και ο πλειστηριασμός έγινε.\nΟΙ ΥΠΕΥΘΥΝΟΙ ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ, ΤΟ ΜΑΡΤΥΡΙΟ, ΠΟΥ ΠΕΡΝΑΕΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΟΝΟΜΑ.\nΟΠΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΑΛΓΗΤΟΙ ΥΠΟΥΡΓΟΙ, ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΣΠΑΣΕΙ ΚΑΘΕ ΡΕΚΟΡ ΑΔΙΑΦΟΡΙΑΣ, απέναντι στους φτωχούς και στους αστέγους.\nΣΑΝ ΛΑΟΣ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΠΟΤΕ, ΝΑ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΤΑ ΟΝΟΜΑΤΑ, του Κουρουμπλή, της Φωτίου, του τζιτζιφιόγκου Κατρούγκαλου, του Τσιρώνη, του Φλαμπουράρη, του υπουργού οικονομικών και υπάλληλου του Σόρος Παπαδημητρίου, της γυναίκας του, επίσης υπουργού, και μερικών άλλων,…\n<< ΟΜΑΔΑ ΚΙΒΩΤΟΣ ΑΣΤΕΓΩΝ >>.


Φωτιάδης: Βλέπω πρόωρες εκλογές | Acharnet\nΜε πολύ βοήθεια από τους Γερμανούς και δική μου επιμονή και υπομονή κατάφερα αρχικά να τελειώσω τη γερμανική σχολή αρχιτεκτονικής. Στη συνέχεια άρχισα να αλληλογραφώ με το υπουργείο παιδείας στη Βόννη και κατάφερα να σπουδάσω και να αποφοιτήσω ως πολιτικός μηχανικός. Εκεί έφερα σε ένα τραπέζι, Τούρκους, Κυπρίους και Έλληνες και βγάλαμε αποφάσεις κατά της Τουρκίας, με αποτέλεσμα να το θεωρήσει η εκκλησία πολύ σημαντική υπόθεση και να μου χορηγήσει υποτροφία για 33 μήνες, αλλά εγώ τα κατάφερα και τελείωσα σε 17. Μετά πήγα στο Αννόβερο και τέλειωσα με άριστα τις σπουδές μου. Όλα αυτά τα λέω κυρίως για τους νέους. Γιατί ότι πιστεύεις πολύ μπορείς με προσπάθεια να το πετύχεις. Εγώ ξεκίνησα με βαθμό 12 και δεν μπορούσα να σπουδάσω πουθενά, γιατί στη Γερμανία χρειαζόταν τουλάχιστον 15. Με τις επιστολές μου όμως στον υπουργό Παιδείας και την συνεχή παρουσία μου εκεί που παίρνονταν οι αποφάσεις κατάφερα να σπουδάσω και να τελειώσω με άριστα. Ο βαθμός μερικές φορές μπορεί να αδικεί, οπότε όπως είπα και πριν αρκεί να υπάρχει θέληση και μπορείς να πετύχεις τα πάντα. Στη Γερμανία γνώρισα και τη γυναίκα μου, η οποία είναι και αυτή αρχιτέκτων-μηχανικός, παντρευτήκαμε το 1982 στην Ελλάδα και μετά ξαναγυρίσαμε στη Γερμανία, όπου μετά από δύο χρόνια αποκτήσαμε το γιο μας, ο οποίος σπουδάζει και αυτός αρχιτέκτονας στο Βόλο. Τότε έπρεπε να πάρουμε τη μεγάλη απόφαση. Να ξαναγυρίσουμε στην Ελλάδα. Και λέω μεγάλη απόφαση, διότι εγώ τότε έπαιρνα έναν πολύ καλό μισθό ως πολιτικός μηχανικός, που έφτανε τα 15.000 μάρκα. Κι όμως τα άφησα όλα αυτά για να έρθω να βοηθήσω την πατρίδα μου, γιατί τότε πιστεύαμε πολύ ότι όλοι οι Έλληνες έπρεπε να πάμε στη χώρα μας να βοηθήσουμε. Τα δύο πρώτα χρόνια στην Ελλάδα ήταν πολύ δύσκολα. Ζούσαμε με δανεικά χρήματα και ρούχα. Το 1986 πολιτεύτηκα στα δημοτικά πράγματα του Μενιδίου και εξελέγην δημοτικός σύμβουλος με τον Κο Βρεττό και το 1990 επανεκλέγηκα με τον Τάσο Μουστακάτο δήμαρχο. Ο λαός του Μενιδίου αναγνώρισε αυτά που πρόσφερα στο Δήμο Αχαρνών, οπότε το 1993 όπου και κατέβηκα στις βουλευτικές εκλογές, πήρα 6000 σταυρούς μόνο από το Μενίδι και ήμουν πρώτος επιλαχών βουλευτής. Το 1996 μπήκα στη βουλή, πρώτος σε ψήφους στην περιοχή του Μενιδίου. Για πρώτη φορά κάποιος από το δημοτικό συμβούλιο χωρίς να είναι δήμαρχος κατέβηκε υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές, αλλά ήμουν προσωπική επιλογή του Ανδρέα Παπανδρέου, ο οποίος υποψιάστηκε το ρεύμα που υπήρχε, από το μεγάλο προσφυγικό κομμάτι της περιοχής που θα με στήριζε και όπως ο ίδιος έλεγε, για να λυθούν μερικά προβλήματα, πρέπει να υπάρχει κάποιος που τα ξέρει για να τα προωθεί.\nΠως κρίνετε τη μέχρι τώρα πορεία της κυβέρνησης Καραμανλή;\nΗ πορεία της σημερινής κυβέρνησης θα κριθεί μέσα στο 2005. Νομίζω πως είναι νωρίς ακόμα για να κρίνουμε το έργο μιας κυβέρνησης, η οποία ακόμη δεν έχει κλείσει ούτε ένα χρόνο διακυβέρνησης. Ο κόσμος πρέπει να δίνει πάντα ένα περιθώριο στην εκάστοτε κυβέρνηση. Βέβαια πρέπει να πω πως μέχρι στιγμής δε έχει κάνει αυτά που υποσχέθηκε, γιατί υποσχέθηκε πάρα πολλά, τα οποία τα περιμένει ο λαός. Σε εμάς ήταν γνωστό πως η Νέα Δημοκρατία δεν θα μπορέσει να πραγματοποιήσει όλες τις υποσχέσεις της, γι£ αυτό και εμείς δεν τα υποσχεθήκαμε, αν και για μας θα ήταν πολύ απλό, καθώς ήμασταν ήδη στην κυβέρνηση. Αλλά αυτά ξέρετε πως είναι, η αντιπολίτευση πάντα υπόσχεται για να πάρει την εξουσία και μετά βρίσκει μπροστά της τις υποσχέσεις σαν χιονοστιβάδα που εξαπλώνεται παντού και σε όλα τα επίπεδα.\nΤι έφταιξε και έχασε το ΠΑΣΟΚ τις εκλογές του 2004;\nΤο ΠΑΣΟΚ έχασε από μόνο του. Η αλαζονεία κάποιων υπουργών μας στοίχισε. Εγώ το έλεγα πριν χάσουμε. Το ότι δεν είμαι πλέον βουλευτής δεν είναι τυχαίο, καθώς υπάρχουν μερικοί άνθρωποι που πετάνε μερικούς έξω γιατί τα λένε έξω από τα δόντια. Στο ΠΑΣΟΚ νομίζανε λοιπόν, πως εσαεί θα είναι στην κυβέρνηση και κανένας δεν μπορεί να τους πάρει τη θέση. Δεν είναι όμως έτσι, γιατί ο λαός έχει κρίση. Εμείς στο ΠΑΣΟΚ, κάναμε πολλά και μεγάλα έργα και νομίσαμε πως μετά από τέτοια προσφορά δεν υπάρχει περίπτωση να χάσουμε τις εκλογές. Λάθος μας όμως, γιατί ξεχάσαμε τον απλό άνθρωπο. Καλά είναι τα μεγάλα έργα, αλλά θα έπρεπε αν μη τι άλλο, να προσέξουμε την καθημερινότητα του πολίτη. Αν γινόταν μια σωστή διαχείριση, θα μπορούσαμε να καλυτερεύσουμε και το πρόβλημα της ανεργίας, της υγείας αλλά και τις παιδείας. Είχαμε μπροστά μας τους Ολυμπιακούς Αγώνες, έπρεπε να τρέχουμε με μεγάλες ταχύτητες και αφού ρίξαμε όλο το βάρος εκεί χάσαμε.\nΠως κρίνετε την αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ, με ηγέτη τον Γιώργο Παπανδρέου;\nΗ αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ τώρα αρχίζει να διαμορφώνεται και να φαίνεται προς τα έξω. Διότι δεν μπορείς να κάνεις αντιπολίτευση ευθύς εξ£ αρχής, γιατί κανένας δεν θα πίστευε τη θέση μας. Δεν μπορείς να κατηγορείς τη νέα κυβέρνηση, για πράγματα που εσύ δεν έχεις κάνει πριν από ένα ή δύο μήνες. Οπότε επειδή τώρα βγαίνουν κάλπικες οι υποσχέσεις της Νέας Δημοκρατίας, θα κάνουμε την κριτική μας, την αντιπολίτευσή μας, αφού άλλωστε υπάρχουν πολλά πράγματα τα οποία η Νέα Δημοκρατία δεν χειρίστηκε σωστά, όπως η απογραφή του Υπουργείου Οικονομίας, οι εξεταστικές επιτροπές για τα εξοπλιστικά, όπου τώρα εκτός από την Αμερική που ήταν εναντίων μας, η κυβέρνηση κατάφερε να στρέψει εναντίων μας και τη Ρωσία. Είδαμε την υποδοχή στον Καραμανλή από τον Πούτιν και είδαμε την πολύ πιο θερμή υποδοχή στον Ερντογάν. Αυτά με τις μίζες στα εξοπλιστικά ξέρουμε όλοι πως γίνονται παγκοσμίως, δεν χρειάζεται να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Επίσης, πολλά λάθη έχουν γίνει και στον αγροτικό τομέα.\nΠοιες είναι οι μελλοντικές σας βλέψεις όσον αφορά την πολιτική σταδιοδρομία σας; Θα είστε ξανά υποψήφιος στις επόμενες εκλογές;\nΕγώ ποτέ δεν είχα αρρώστια με την πολιτική. Εάν θελήσει το κόμμα να με προτείνει θα δούμε. Τώρα μετά το συνέδριο, ο Γιώργος Παπανδρέου θέλει να φτιάξει ένα καινούριο κόμμα μέσα στο ΠΑΣΟΚ. Γράφεται και διαβάζουμε όλοι, πως οι υποψήφιοι του ΠΑΣΟΚ είτε στις δημοτικές, είτε στις βουλευτικές εκλογές θα βγαίνουν μέσω ψηφοφορίας των στελεχών και φίλων του κόμματος. Εγώ είμαι πάντοτε ένας ενεργός πολίτης και η πολιτική με ενδιαφέρει, αλλά δεν θα βγω μόνος μου ποτέ να θέσω υποψηφιότητα, αν δεν έχω τη στήριξη του λαού και του κόμματος.\nΤι κινήσεις είχατε κάνει, κατά την θητεία σας στη βουλή, για το συμφέρον του ελληνικού, αλλά παράλληλα και του μενιδιάτικου λαού;\nΔυστυχώς τα έργα μου δεν φάνηκαν. Δεν θέλω να περιαυτολογήσω, αλλά έχω κάνει πάρα πολλά και για την Ελλάδα μας, αλλά και για την περιοχή του Μενιδίου. Ένας νέος βουλευτής, όπως εγώ ήταν σπάνιο να είναι σε μια επιτροπή τόσο σημαντική όπως η επιτροπή του απόδημου ελληνισμού. Είχα να κάνω με μια δεύτερη Ελλάδα, εκτός Ελλάδος, γεγονός πολύ δύσκολο. Στον τομέα αυτό δούλεψα πάρα πολύ και ήμουν εισηγητής του νομοσχεδίου για την ενίσχυση των προσφύγων. Δυστυχώς αυτά δεν προβάλλονται από τα ΜΜΕ, γιατί εγώ ποτέ δεν έκανα δημόσιες σχέσεις και συνεχίζω έτσι και σήμερα. Επίσης ήμουν στην επιτροπή συνεργασίας των χωρών της Μαύρης Θάλασσας. Ένας πολύ σημαντικός οργανισμός. Συμμετείχαν η Τουρκία, η Ελλάδα, η Ουκρανία, η Βουλγαρία, η Ρωσία και η Ουκρανία. Μέχρι να μπω εγώ στον οργανισμό αυτό κυριαρχούσαν οι Τούρκοι. Εγώ ήμουν ο μόνος που ήξερα τη ρωσική γλώσσα και ανέπτυξα καλές σχέσεις με του Ρώσους, που είναι και ομόθρησκοί μας και κατάφερα να αλλάξω το κλίμα. Βγάλαμε από τη θέση του τον γενικό γραμματέα του οργανισμού που ήταν Τούρκος, διότι όπως είχαμε μάθει, με λεφτά του οργανισμού παρέδωσε γεύμα προς τιμήν του Ντενκτάς. Στην προσπάθεια αυτή με στήριξαν οι Ουκρανοί και οι Ρώσοι. Η πολιτική είναι ανθρώπινες σχέσεις. Αν δεν έχεις αυτές τις σχέσεις δεν μπορείς να κάνεις τίποτα. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι ισραηλίτες, οι οποίοι έχουν αυτό το λόμπι και κατάφεραν να κυριαρχήσουν παντού. Αυτό το λόμπι δεν υπάρχει σε εμάς τους Έλληνες, το αντίθετο μάλιστα. Για να επανέρθουμε στα προσωπικά μου έργα στο Δήμο Μενιδίου. Σαράντα χρόνια κάποιοι προσπαθούσαν να εντάξουν την περιοχή του Πλάτωνα στο σχέδιο και δεν μπορούσαν διότι έπρεπε να υπάρχει απόσταση 250 μέτρων από το νεκροταφείο. Με δικιά μου εισήγηση και παρέμβαση και επί υπουργείας Λαλιώτη καταφέρνουμε και κάνουμε τα 250 μέτρα 20. Ακόμη βέβαια δεν έχει μπει στο σχέδιο, αλλά ο νόμος υπάρχει και κάτι πάει να γίνει τώρα. Πήγαινα και παρακαλούσα να ψηφιστεί αυτό το νομοσχέδιο μέσα στη βουλή. Είναι καθαρά έργο δικό μου. Άλλο έργο είναι η διάνοιξη Αριστοτέλους-Κύπρου απέναντι. Ήταν εργοτάξιο και δεν θέλανε να το ανοίξουνε. Κάνω παρέμβαση στον υπουργό Κο Καστανίδη και παρά τη φασαρία, άνοιξε. Το ταχυδρομείο στις Κάτω Αχαρνές το έφερα εγώ, όπως και στους Θρακομακεδόνες, που τώρα μετακόμισε στο κτίριο του ΟΤΕ.\nΠόσο σοβαρό είναι το πρόβλημα της υπογεννητικότητας στην Ελλάδα; Ποια κίνητρα θα δίνατε εσείς στον κόσμο για να αποκτήσει παιδιά;\nΗ υπογεννητικότητα για την Ελλάδα είναι το υπ£ αριθμόν ένα πρόβλημα. Ζήτησα στη βουλή να αναγνωριστούν ως πολύτεκνοι αυτοί που έχουν τρία παιδιά, τότε το συζήτησε το κόμμα μου, αλλά δεν προχώρησε. Ψήφισε το νόμο αυτό τελικά τώρα η Νέα Δημοκρατία, αλλά ακόμη δεν έχει εφαρμοστεί. Το πρόβλημα αγγίζει και το συνταξιοδοτικό, αφού όπως λένε τα στατιστικά πρέπει να δουλεύουν τρεις για να πάρει ο ένας σύνταξη και εμείς είμαστε 1/1,2 καταλαβαίνεις το μέγεθος του προβλήματος. Άλλοι λένε πως ήρθαν οι αλλοδαποί και θα συνεισφέρουν, όμως κάθε χώρα θα πρέπει να λύνει το πρόβλημα με δικούς της πολίτες. Θα πρέπει ο πολύτεχνος να προηγείται για την πρόσληψη στο δημόσιο. Εγώ θα πριμοδοτούσα με αρκετά καλό ποσό, αυτούς που έχουν τέσσερα παιδιά και πάνω. Επίσης θα πρέπει να δοθούν επιδόματα στα παιδιά. Στη Γερμανία πριν από λίγα χρόνια έπαιρναν 200 μάρκα. Δεν μπορεί να βλέπουμε στην τηλεόραση ανθρώπους που έχουν κάνει έξι παιδιά, να μην έχουν δουλειά. Στην Ελλάδα όμως ξεφτιλίζουμε τον αδύναμο. Όταν πάς στην πρόνοια και αυτοί σε στέλνουν από δω και από κει, τότε καταλαβαίνετε την κατάσταση. Στη Γερμανία όταν κάποιος πάει στα γραφεία της Πρόνοιας, δεν φεύγει αν δεν έχει λυθεί το πρόβλημά του.\nΠοια η γνώμη σας για την ένταξη της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση; Υπάρχουν κίνδυνοι πίσω από αυτό το ενδεχόμενο;\nΕγώ είμαι υπέρ της ένταξης της Τουρκίας, γιατί πιστεύω πως μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι πιο εύκολο να ελεγχθεί. Νομίζω όμως πως στην πορεία θα φανεί ποια πολιτική θα ακολουθήσει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε σχέση με την Τουρκία. Διότι αν δεν αλλάξει κάποια βασικά πράγματα στην πολιτική της η Τουρκία τότε τα πράγματα θα είναι δύσκολα γι£ αυτήν. Γιατί φανταστείτε να γίνει ολοκληρωτικά μέλος της ευρωπαϊκής ένωσης η Τουρκία και να συνεχίζει την ίδια πολιτική με σήμερα. Νομίζω πως ο δρόμος της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι στρωμένος με αγκάθια.\nΈνα χρόνο μετά την καταψήφιση του σχεδίου Ανάν, πιστεύετε πως ο κυπριακός λαός πήρε τη σωστή απόφαση; Το ΠΑΣΟΚ ήταν υπέρ ενός ξεκάθαρου ναι.\nΗ θέση του κόμματός μου ήταν ναι, αλλά η δική μου ήταν σίγουρα όχι και μάλιστα είχα υπογράψει κάποιο σχετικό έγγραφο. Σίγουρα δικαιώθηκα. Δεν πας ποτέ απέναντι στην αλάνθαστη πρόθεση του λαού. Υπάρχει περίπτωση να πω εγώ ναι και να έρθω σε αντιπαράθεση με τον Κο Παπαδόπουλο και το λαό της Κύπρου; Όλα αυτά που έλεγαν οι ΗΠΑ για να φοβίσουν τον κυπριακό λαό και να πει το ναι, αποδείχτηκε ότι δεν έγιναν. Άλλωστε τι περιμένεις από μια κυβέρνηση που την επόμενη μέρα που βγήκε, αναγνώρισε την ΠΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα. Και εμείς συνεχίζουμε και δαπανούμε τεράστια ποσά για εξοπλισμούς από τις ΗΠΑ. Αλλά είναι τα πράγματα τόσο ρευστά που δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς. Δυστυχώς υπάρχει μόνο ένας πόλος εξουσίας και αυτός κυβερνάει τον κόσμο.\nΚατά τη γνώμη σας υπάρχει περίπτωση βουλευτικών εκλογών πριν το 2008;\nΝαι, εγώ πιστεύω πως μετά την εκλογή του Προέδρου θα έχουμε σύντομα εκλογές. Τα προβλήματα είναι πολλά.\nΜε ποιο τρόπο θα γίνουν εκλογές; Θα παραιτηθούν βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας όπως το 1993;\nΔεν είναι απαραίτητο να γίνει αυτό, αλλά και έτσι να το πάρουμε βλέπουμε πως ήδη παραιτήθηκε ο τομεάρχης αγροτικών της Νέας Δημοκρατίας. Πάντως, δεν νομίζω πως έχει πολλές πιθανότητες να πέσει η Νέα Δημοκρατία λόγω παραίτησης βουλευτών, καθώς έχει μια ισχυρή πλειοψηφία. Αλλά θα χρειαστεί να ανανεώσει τη εντολή του λαού, για τα προβλήματα που θα συσσωρευτούν. Στη Νέα Δημοκρατία πιστεύουν πως όσο συντομότερα γίνουν εκλογές, τόσο περισσότερες πιθανότητες έχει το κόμμα τους να τις κερδίσει. Δεν θα κατέβει δηλαδή ο Κος Καραμανλής για να τις χάσει. Αν εξαντληθεί η τετραετία, η γνώμη μου είναι πως θα κερδίσει σίγουρα το ΠΑΣΟΚ.\nΠοια είναι η θέση σας για το θέμα της αναγνώρισης της ΠΓΔΜ από της ΗΠΑ, με το συνταγματικό της όνομα;\nΚοίταξε, αυτές τις χώρες θέλανε να τις δημιουργήσουν οι ΗΠΑ και τα κατάφεραν. Ήτανε θέμα ημερών να γίνει. Αυτό που έχει σημασία είναι οι λεπτοί χειρισμοί που πρέπει να γίνουν μετά την αναγνώριση. Δεν ξέρω το κατά πόσον εμείς μπορούμε να απαγορεύουμε από κάποιον να αυτοπροσδιορίζεται, ως Έλληνας ή ως Μακεδόνας. Δεν μπορούμε να το απαγορεύσουμε σε κανένα. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να κινηθούμε για να μην αναγνωριστούν τα Σκόπια από όλες τις χώρες. Αν αναγνωριστεί η ΠΓΔΜ με το συνταγματικό της όνομα και από τις χώρες της ευρωπαϊκής ένωσης, τότε θα αναγνωριστεί καθολικά. Κάθε χώρα κοιτάει το συμφέρον της, κάτι που εμείς δεν κάναμε ποτέ. Για παράδειγμα εμείς παίρναμε πάντα θέση στο Γιουγκοσλαβικό υπέρ του Τίτο και μετά υπέρ του Μιλόσεβιτς, τον οποίον παρέδωσαν οι ίδιοι οι Σέρβοι. Στηρίζουμε δηλαδή έναν ηγέτη που οι ίδιοι οι πολίτες της χώρας του τον αποδοκιμάζουν. Και μετά έρχονται οι ΗΠΑ και η Ευρώπη και χρηματοδοτεί την Σερβία και τις πρώην γιουγκοσλαβικές δημοκρατίες και η Ελλάδα δεν παίρνει τίποτα.\nΠιστεύετε ότι υπάρχει θέμα σύρραξης στα Βαλκάνια;\nΝομίζω πως δεν υφίσταται τέτοιο θέμα. Όλες οι εντάσεις που γίνονται σκοπό έχουν να κλέψουν τις εντυπώσεις. Άλλωστε τώρα οι περισσότερες χώρες μπήκαν στην ευρωπαϊκή ένωση. Δεν νομίζω πως θα ασχοληθούμε εμείς με την Αλβανία ή τα Σκόπια, γιατί αυτοί για εμάς είναι μηδαμινές ποσότητες.\nΣας ευχαριστώ πάρα πολύ που μου δώσατε τη δυνατότητα να μιλήσω και εύχομαι στους αναγνώστες σας καλή χρονιά και ευτυχισμένο το 2005.


Βίντεο σοκ: Δείτε καρέ καρέ πως μπορούν να "αρπάξουν" το παιδί σας και να μην πάρετε χαμπάρι! - Funny-Περίεργα - Athens magazine\n30 Δεκεμβρίου 2020 10:24\nΠαιδί: Γονείς προσοχή! Βρίσκεται σε όλα τα σπίτια και δηλητηριάζει 60.000 παιδιά κάθε χρόνο!\nΈδωσε φάρμακο στο νεογέννητο για τα δοντάκια του και αφού έκλεισε το μπουκάλι πήγε το μωρό για ύπνο. Μόλις επέστρεψε στην κουζίνα είδε τον 2 ετών γιο της να έχει πιει όλο το μπουκάλι. «Πανικοβλήθηκα. Δεν είχα κλείσει το μπουκάλι σφιχτά και κατάφερε να το ανοίξει. Το ήπιε όλο!» δήλωσε στο Today.\n«Θάψτε με στο φέρετρο με τη μαμά μου»: Η τελευταία επιθυμία ενός 7χρονου καρκινοπαθή


Φορητός συμπυκνωτής οξυγόνου Eclipse 5\nΑρχική › Οξυγονοθεραπεία › Συσκευές οξυγόνου › Φορητός συμπυκνωτής οξυγόνου Eclipse 5\n4 234,15€ (με ΦΠΑ)\nΦορητός συμπυκνωτής Eclipse 5 με εργονομικό σχεδιασμό, εύκολη μεταφορά σε αεροπορικά ταξίδια και βέλτιστη απόδοση παραγόμενου οξυγόνου.\nΟ φορητός συμπυκνωτής οξυγόνου Eclipse 5 από την Sequal αποτελεί ένα ολοκληρωμένο σύστημα προσωπικής οξυγονοθεραπείας που μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε ως σταθερός είτε ως φορητός με αυτονομία έως 5.5 ώρες!\nΜεγάλη προσοχή έχει δοθεί στη δυνατότητα μεταφοράς, για αυτό διαθέτει λαβή, ρόδες, σχεδιασμό σε μορφή βαλίτσας που χωράει κάτω από κάθισμα αεροπλάνου και είναι εγκεκριμένο από τον Αμερικανικό εθνικό αερομεταφορέα (FAA) για ασφαλή χρήση σε αεροπλάνο. Έχει τη δυνατότητα τροφοδοσίας από φορτιστή αυτοκινήτου, ο οποίος συμπεριλαμβάνεται, και μπορεί ταυτόχρονα λειτουργεί κατά τη διάρκεια της φόρτισης από την μπαταρία του.\nΟ φορητός συμπυκνωτής οξυγόνου Eclipse 5 έχει τη δυνατότητα παροχής 0,5 έως 3 lt/min στη λειτουργία συνεχούς Ροής και στη λειτουργία όγκου/εισπνοής σε ασυνεχή ροή μπορεί να παρέχει 16-96ml (περίπου 1-6 lt/min) με 3 επιλογές για χρόνο εισπνοής (αργό - μέτρο - γρήγορο) . Στο τρόπο λειτουργίας ασυνεχούς ροής ο φορητός συμπυκνωτής οξυγόνου Eclipse 5 έχει τη δυνατότητα αύξησης της παροχής σε 128ml, 160ml και 192ml.\nΗ τεχνολογία autoSat διατηρεί την αναλογία του Οξυγόνου σταθερή και ανταποκρίνεται , ρυθμίζοντας αυτόματα τη παροχή, σε οποιαδήποτε μεταβολή της αναπνευστικής συχνότητας του χρήστη, ώστε να διατηρείται σταθερό το FiO2.\nΣε περίπτωση που η συσκευή βρίσκεται στον τρόπο λειτουργίας με παλμό και δεν καταγράψει προσπάθεια εισπνοής για 15 δευτερόλεπτα τότε αλλάζει αυτόματα σε Συνεχή Ροή μέχρι να μπορέσει να εντοπίσει την επόμενη εισπνοή.\nΔιαθέτει ηχητικούς συναγερμούς και φωτεινή ένδειξη σε περίπτωση: Αποσύνδεσης ρεύματος , χαμηλής μπαταρίας, χαμηλού οξυγόνου, ροής οξυγόνου εκτός κανονικών\nορίων, μη ανίχνευσης εισπνοής, δυσλειτουργίας συσκευής, έναρξης λειτουργίας, Pulseflow, ένδειξης για την κατάσταση της μπαταρίας, υπερφόρτωσης συστήματος, υψηλής & χαμηλής πίεσης, ανάγκης για συντήρηση.\nΈχει διαστάσεις (ΥxΠxΒ) 49x31.2x18cm και ζυγίζει περίπου 7kg και η μπαταρία περίπου 1,5kg. Η διάρκεια μπαταρίας είναι σε συνεχή ροή 4,4 ώρες στο 0,5 lt/min, 3,7 ώρες στο 1 lt/min, 2 ώρες στα 2 lt/min, 1,3 ώρες στα 3 lt/min. Σε ασυνεχή ροή 5,4 ώρες στα 16ml (1 lt/min), 5,1 ώρες στα 32ml(2 lt/min), 4,9 ώρες στα 48ml(3 lt/min), 4 ώρες στα 64ml(4 lt/min), 3,7 ώρες στα 80ml(5 lt/min), 3,5 ώρες στα 96ml(6 lt/min), 2,5 ώρες στα 128ml, 2 ώρες στα 160ml, 1,7 ώρες στα 192ml. Με συγκέντρωση Ο2: 93+/‐ 3% και επίπεδό θορύβου 48 db(A) στα 3 lt σε συνεχή ροή. Με 40 db(A) στα 3 lt σε ασυνεχή ροή, τάση λειτουργίας 100‐240 VAC, 50‐60Hz ή 12 V, μπαταρία 97,5 W‐Hr Lithium και κατανάλωση 52 Watt στο 1 lt σε συνεχή Ροή, 145 Watt στα 3 lt σε συνεχή Ροή, 45 Watt σε 1 δόση/παλμό σε Ασυνεχή Ροή,45 Watt σε 6 δόσεις/παλμό σε Ασυνεχή Ροή.Χρόνος Φόρτισης 1,8 ‐5 ώρες για να φτάσει στο 80% ανάλογα την ροή σε περίπτωση που λειτουργεί ταυτόχρονα.\nΤύπος Φορητός συμπυκνωτής Ο2\nΕγχειρίδιο Χρήσης Eclipse 5


Louie G's Deli & Pizza, Tannersville - Κριτικές εστιατορίων - TripAdvisor\nΗνωμένες Πολιτείες Πενσυλβάνια Pocono Mountains Region Tannersville Εστιατόρια σε Tannersville Louie G's Deli & Pizza\nΝο 27 από 32 στην κατηγορία Εστιατόρια για: Tannersville Πίτσα, Ντελικατέσεν Route 611, Tannersville, PA\nΝα εμφανιστούν επίσης ΧάρτηςΔορυφορικός Έχει γίνει παύση των ενημερώσεων χάρτη. Μεγεθύνετε για προβολή ενημερωμένων πληροφοριών. Επαναφορά ζουμ Γίνεται ενημέρωση του χάρτη… Επιστροφή στον χάρτη Επισκόπηση 4,5 4 κριτικέςΕξαιρετικό75%Πολύ καλό0%Μέτριο25%Ανεπαρκές0%Πολύ κακό0%17 Ιουλ 2016“Louie G's Deli & Pizza”19 Απρ 2013“Great Food, Prices”Ώρες εστιατορίου + Προσθήκη ωρώνΚΟΥΖΙΝΕΣ Πίτσα, ΝτελικατέσενΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ Route 611, Tannersville, PAΥπηρεσίαΦαγητόΑξίαΑτμόσφαιραΌλες οι λεπτομέρειες Βελτίωση αυτής της καταχώρισης\nΔείτε τι λένε οι ταξιδιώτες: Αυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιhammerinhanPalm Beach, Florida34136Η κριτική γράφτηκε 17 Ιουλίου 2016 Louie G's Deli & PizzaΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε τηνΚαλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιKathy BGouldsboro, Πενσυλβάνια41Η κριτική γράφτηκε 19 Απριλίου 2013 Great Food, PricesΠώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε τηνΚαλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nΑυτή η κριτική μεταφράστηκε μηχανικά από τα Αγγλικά Τι είναι αυτό; Με σκοπό την καλύτερη ενημέρωσή σας από τον μεγαλύτερο δυνατό αριθμό ταξιδιωτών, αυτή η κριτική μεταφράστηκε αυτόματα στα ελληνικά και ενδέχεται να μην αντιστοιχεί πλήρως στο πρωτότυπο. Ελπίζουμε ότι θα σας βοηθήσει να προγραμματίσετε το ταξίδι σας. Να εμφανίζονται μηχανικές μεταφράσεις; ΝαιΌχιGeorge HBartonsville3213Η κριτική γράφτηκε 5 Μαρτίου 2013 Fresh Home Made Pizza!!!Πώς ήταν αυτή η μετάφραση;Ευχαριστούμε για την υποβολή της διόρθωσης. Εξετάζουμε την πρότασή σας. Βαθμολογήστε τηνΚαλή OK Κακή Βελτίωση μετάφρασης Σας ευχαριστούμε για τη βαθμολογία σας\nJo Ann ATannersville, Πενσυλβάνια94Η κριτική γράφτηκε 12 Ιανουαρίου 2013 Try it - you will be pleasantly surprised!Μετάφραση Google Περισσότερα1 Ευχαριστούμε, Jo Ann A Ενημέρωση καταχώρισης… Ερωτήσεις & ΑπαντήσειςΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του Louie G's Deli & Pizza και από προηγούμενους επισκέπτες.Σημείωση: η ερώτησή σας θα δημοσιευθεί στη σελίδα Ερωτήσεις & Απαντήσεις.Οδηγίες δημοσίευσηςΥποβολήΕπαλήθευση: Βελτίωση αυτής της καταχώρισης\nRoute 611, Tannersville, PA Τοποθεσία: