Για την Καταλονία | Avantgarde\n02/10/2017 · by kseeath\t· in Αριστερά,Ανάλυση,Διεθνή,Πολιτική.\t·\n…….«Επίσης ο καταλανικός εθνικισμός στηριζόταν πρωταρχικά στις τοπικές μεσαίες τάξεις, σε σημαίνοντα πρόσωπα των επαρχιακών μικρών πόλεων και σε διανοουμένους, επειδή η μαχητική και κατά κύριο λόγο αναρχική εργατική τάξη, Καταλανών και μεταναστών, αντιμετώπιζε με καχυποψία τον εθνικισμό λόγω της ταξικής της θέσης. Όλα τα κείμενα που σχετίζονταν με το αναρχικό κίνημα εκδίδονταν συνειδητά και εσκεμμένα στην ισπανική γλώσσα.»…..\nE.J Hobsbawm «Έθνη και Εθνικισμός από το 1780 μέχρι σήμερα. Πρόγραμμα μύθος και πραγματικότητα» σελ 196\nΣτην Καταλονία υπάρχει de facto «κατάσταση εξαίρεσης». Η ισπανική κυβέρνηση, κάνει στην ουσία χρήση του άρθρου 155 του ισπανικού συντάγματος του 1978, που δίνει τη δυνατότητα στο ισπανικό κράτος να παύσει το καθεστώς των αυτονομιών – μέσω της παύσης της ηγεσίας και των διοικητικών θεσμών της αυτονομίας – για λόγους εθνικής ασφαλείας. Στόχος της ισπανικής κυβέρνησης είναι η ακύρωση, στην πράξη, του δημοψηφίσματος με ερώτημα την απόσχιση και την ανεξαρτησία, που έχει προκηρύξει η καταλανική κυβέρνηση για τις 1/10/2017.\nΕίναι η δεύτερη φορά από το 2012 που εφαρμόζεται ένας τύπος «καθεστώτος εξαίρεσης» από την ισπανική κυβέρνηση. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την καταστρατήγηση της «καταστατικής τάξης» των χωρών που εφαρμόζονται οι πολιτικές λιτότητας και τις «άτυπες» περιπτώσεις εφαρμογής «εκτάκτων καθεστώτων» στις περιπτώσεις εκείνες που το καθεστώς της λαϊκής κυριαρχίας δεν οδηγεί στο επιθυμητό για τις άρχουσες τάξεις αποτέλεσμα, πρέπει να μας κάνει ιδιαίτερα «σκεπτικούς» σε ότι αφορά το παρών και το μέλλον της αστικής δημοκρατίας στην Ευρώπη. Η ήττα του «κοινωνικού συμβολαίου» σήμανε και την ήττα τόσο της «καταστατικής τάξης», όσο και της δημοκρατίας της πολιτικής διαπραγμάτευσης, έτσι όπως την ξέραμε, τουλάχιστον στην Ευρώπη, από την εποχή του «καπιταλισμού της ευημερίας». Τα προηγούμενα «πολιτικά εργαλεία», το προηγούμενο πολιτικό πλαίσιο λειτουργίας της δημοκρατίας, μάρτυρες ενός ενδόξου και απαξιωμένου από τη θέση του ηττημένου, παρελθόντος, είναι ακατάλληλα για τις ευρωπαϊκές ελίτ σε ότι αφορά τη διαχείριση της κρίσης. Η δημοκρατία μετατρέπεται σε μια τυπική και επιτελεστική λειτουργία μέχρι οι «ιθαγενείς» να μάθουν πως πρέπει να ψηφίζουν και το «βαθύ κράτος» αναλαμβάνει σε πολλές περιπτώσεις την πολιτική εκπροσώπηση των ευρωπαϊκών ελίτ.\nΣε αυτό το πολιτικό περιβάλλον κανένα από τα δικαιώματα που προβλέπονται από τους καταστατικούς χάρτες δεν είναι πλέον αυτονόητο. Από την άλλη, οι άρχουσες τάξεις που δεν έχουν τη δυνατότητα να «μεταρρυθμίσουν» την καταστατική τάξη στηριζόμενες στη νομιμοποίηση που θα τους παρείχε η λαϊκή κυριαρχία, καταφεύγουν σε κάθε είδους έκτακτα μέτρα. Από την επίσημη ή την ανεπίσημη κήρυξη του καθεστώτος «εκτάκτου ανάγκης», μέχρι την συγκρότηση θεσμών εντός της χώρας που δεν υπόκειται σε κανενός είδους δημοκρατικό έλεγχο. Υπό αυτές τις συνθήκες, θα έγραφε ένας οπαδός του φιλελευθερισμού – πόσο μάλλον ένας μαρξιστής – ο καταλανικός λαός δικαιούται την καταστρατήγηση μιας συνταγματικής τάξης που η ίδια η κυβέρνηση του έχει πετάξει από καιρό στα σκουπίδια, έχοντας κάθε δικαίωμα στη διεξαγωγή δημοψηφίσματος και στην απόσχιση.\nΔεν μπορεί λοιπόν, να υπάρχει αριστερός που να μην είναι για λόγους αρχής, ενάντια στην εφαρμογή οποιουδήποτε τύπου «εκτάκτων μέτρων» από την ισπανική κυβέρνηση. Δεν μπορεί να υπάρχει αριστερός που να μην καταλαβαίνει ότι το δικαίωμα στο δημοψήφισμα είναι στοιχειώδες αστικοδημοκρατικό δικαίωμα, όπως ακριβώς και το δικαίωμα στην απόσχιση. Τα υπερασπιζόμαστε και τα δυο, απέναντι στον αυταρχισμό του ισπανικού κράτους. Αυτό δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση ότι συμφωνούμε με την απόσχιση. Δεν είμαστε οπαδοί του «αποσχιστικού δρόμου για τον σοσιαλισμό» και μάλιστα μέσα από ένα πολιτικό σχέδιο ταξικής συνεργασίας, μέσα από ένα πολιτικό σχέδιο που αποτελεί τον ορισμό του Λαϊκού Μετώπου. Ούτως ειπείν, στην Καταλονία θα ψηφίζαμε στο δημοψήφισμα της Κυριακής και θα ψηφίζαμε ΟΧΙ.\nΑυτό είναι ένα πρώτο επίπεδο συζήτησης, μια τοποθέτηση γενική και δημόσια. Το δεύτερο επίπεδο συζήτησης, κατά τη γνώμη μου με περισσότερη αξία από το πρώτο, είναι η συζήτηση «εντός του κινήματος».\nΣτη διεθνή βιβλιογραφία το καταλανικό εθνικό κίνημα συμπεριλαμβάνεται – και εξετάζεται συγκριτικά εντός του συγκεκριμένου πλαισίου – στα αυτονομιστικά κινήματα που έρχονται να ταλανίσουν την προοπτική του ευρωπαϊκού φεντεραλισμού στα τέλη της δεκαετίας του ’60. Αν δεν υπήρχε η καταλανική αριστερά – και αναφέρομαι στην καταλανική Λαϊκή Ενότητα – να λειτουργεί ως άτυπο «γραφείο τύπου» της καταλανικής εθνικής υπόθεσης εμβολίζοντας την απελπισία μιας ηττημένης αριστεράς που ψάχνει εναγωνίως για οποιοδήποτε στήριγμα, χωρίς κριτήρια και ιδεολογικές σταθερές, με μυθοπλασίες και υπερβολές, τότε το «καταλανικό ζήτημα» θα είχε τεθεί στο πλαίσιο που του αρμόζει. Δίπλα στο ζήτημα της ανεξαρτησίας της Λομβαρδίας, της Φλάνδρας και του Κεμπέκ.\nΕδώ και χρόνια όμως φαίνεται να έχουν αρθεί οι βασικές διαιρετικές τομές που χώριζαν στην παράδοση μας την αριστερά από τη δεξιά, τον κόσμο της εθνικής από τον κόσμο της κόκκινης, κομμουνιστικής σημαίας. Πολλές φορές τα τελευταία χρόνια η αριστερά βρέθηκε να δίνει μάχες που δεν ήταν δικές της, κάτω από ξένες σημαίες. Χωρίς επικαιροποιημένη και συνεκτική ανάλυση για τον ιμπεριαλισμό που να λαμβάνει υπόψη τις κληρονομιές, τόσο του Ψυχρού Πολέμου, όσο της κατάρρευσης και της ήττας της κομμουνιστικής υπόθεσης τη δεκαετία του ’90.\nΆμεσα ή έμμεσα στηρίχτηκαν οι επεμβάσεις της Αυτοκρατορίας στη Λιβύη και τη Συρία, βαφτίστηκαν επαναστάσεις από αυτές που πρέπει να στηρίζουν οι κομμουνιστές, η επέμβαση των «εντεταλμένων στρατών» της Αυτοκρατορίας και η ναζιστική αντεπανάσταση στην Ουκρανία αντιμετωπίστηκε περίπου ως μακρινός απόγονος της Μαχνοβίτσα. Οι τζιχαντιστές πολιτικοί κρατούμενοι του Καντάφι χαρακτηρίζονται συλλήβδην «πολιτικοί κρατούμενοι» και η απελευθέρωσή τους από τις φυλακές του Λιβυκού καθεστώτος χαιρετίζεται μεγαλοπρεπώς, για να λειτουργήσει στο συλλογικό ασυνείδητο της αριστεράς ως τμήμα του μαρτυρολογίου της. Ο «χάρτης» και η εδαφοποίηση της πολιτικής παράδοσης χάνουν τη σημασία τους και τα «υποκείμενα» ή οι κάθε λογής «αγωνιστές», δεν αξιολογούνται πλέον με βάση το πολιτικό σχέδιο που υπηρετούν και την ιστορική σχέση αυτού του σχεδίου με την υπόθεση της αριστεράς, αλλά με βάση τα χαρακτηριστικά της ρουτίνας του «ρεπερτορίου του αγώνα». Μια ορισμένη αριστερά, αντί να είναι η φωνή και το πρόγραμμα ενάντια σε κάθε καταπίεση, έχει καταντήσει «η φωνή των απανταχού καταπιεσμένων»,το γραφείο τύπου του αγώνα τους, χωρίς να την ενδιαφέρουν τα πολιτικά συνδηλούμενα των διαφόρων «κραυγών για την ελευθερία» που ακούγονται από δεξιά και από αριστερά.\nΤα προλεχθέντα συμβάλλουν τα μάλα στη συγκρότηση μιας αφήγησης για την υπόθεση του καταλανικού εθνικού κινήματος που κινείται στο επίπεδο του μεταφυσικού και του μεταμοντέρνου. Ανασύρονται αυθαίρετα τμήματα και πρωταγωνιστές της ισπανικής ιστορίας και συγκολλούνται χωρίς κανόνες για να παρουσιάσουν «αυτό που δεν είναι» ως «αυτό που είναι». Οι «ιστορικές παρακαταθήκες» όμως ζουν στον κόσμο των πεθαμένων –όσο και αν επιμένουν κάποιοι στη γραμμική συνέχεια της κομμουνιστικής εποποιίας – και για να επανέλθουν στον κόσμο των ζωντανών πρέπει να υπάρχει αυτός που θα τις ανασύρει και θα τις ξαναστήσει στον κόσμο των ζωντανών. Για να είναι έγκυρος ο ισχυρισμός της συνέχειας ή η αναβίωση του ιστορικού παρελθόντος στο παρόν, θα πρέπει να αποδεικνύεται για την κάθε περίπτωση ξεχωριστά και όχι να «τεντώνεται» ή να φτιασιδώνεται το παρόν για να χωράει στο παρελθόν.\nΓια την ιστορία μας λοιπόν ανασύρθηκε ο Φράνκο και το φασιστικό του καθεστώς για να συγκροτηθεί ένα δίπολο που το «άλλο» είναι ο Ντουρούτι και η ισπανική επανάσταση. Το Ισπανικό κράτος ακόμη και όταν εφαρμόζει το «καθεστώς εξαίρεσης» δεν είναι ένα φασιστικό κράτος. Παρόλο που η ισπανική μεταπολίτευση ήταν μια συμφωνημένη από τα πριν και συγκροτημένη διαδικασία μετάβασης από τη δικτατορία στη δημοκρατία, ενσωματώνοντας το πολιτικό προσωπικό του Φρανκισμού στο βαθύ κράτος τη διοίκηση και τα πολιτικά κόμματα, παρόλο που η συμφωνία για «πολιτική συμφιλίωση» έκρυψε τα εγκλήματα μια πολύχρονης δικτατορίας κάτω από το χαλί, το ισπανικό κράτος δεν είναι ένα φασιστικό κράτος. Το αφήγημα της ισπανικής δεξιάς περιλαμβάνει τον Φράνκο, την ισπανική Μοναρχία και την ιδέα της ισπανικότητας. Η ισπανική δεξιά υπεράσπισε τις αξίες της από την σκοπιά της αντεπανάστασης ενάντια στην επανάσταση και τον κομμουνισμό. Αυτό είναι ίσως και το μεγαλύτερο πρόβλημα για την ισπανική δεξιά, αν επικαλούμενη τη δημοκρατία επιχειρούσε να οργανώσει «από τα κάτω» το αντι – αποσχιστικό κίνημα. Κανείς δε θα μπορούσε να εγγυηθεί ότι δίπλα στις ισπανικές σημαίες δε θα κυμάτιζαν οι σημαίες των Καρλιστών και τα πορτραίτα του Φράνκο. Αυτό για την ισπανική δεξιά θα ισοδυναμούσε με καταστροφή.\nΤο επίσημο αφήγημα όμως δεν είναι αυτό που ζει στο βάθος της ισπανικής δεξιάς. Η Ισπανία για να ενταχθεί στο Δυτικό Κόσμο και τους θεσμούς του τη δεκαετία του ’70 υπέγραψε ένα κοινωνικό και πολιτικό συμβόλαιο στο οποίο αναγκάστηκε να βρει τρόπο να ενσωματώσει το παρελθόν, στο παρών μιας συμφωνημένης δημοκρατίας που χώραγε και τον εσωτερικό εχθρό, στο δρόμο ενός πλουραλιστικού καθεστώτος που εγγυόταν τα τυπικά της δημοκρατίας και άνοιγε το δρόμο στην ευρωπαϊκή ενσωμάτωση και την καπιταλιστική ανάπτυξη. Όταν το διεθνές περιβάλλον πετάξει κάποια στιγμή την Ισπανία στο περιθώριο των χαμένων της παγκοσμιοποίησης θα ξανασυζητήσουμε με ενδιαφέρον το ισπανικό αφήγημα και τις κληρονομιές του Φρανκισμού.\nΚάθε κράτος εξορισμού υπερασπίζεται την εδαφικότητα του απέναντι στον εσωτερικό και τον εξωτερικό εχθρό. Κράτος που δεν το κάνει, παύει να είναι κράτος. Αυτό ακριβώς είναι που κάνει αυτή την στιγμή στην Καταλονία η ισπανική Δεξιά, πέρα από υπερβολές και υπερβατολογικά σχήματα. Να θυμίσω ότι ήταν το Ισπανικό Σοσιαλιστικό Κόμμα – και όχι η ισπανική δεξιά – που έθαψε οριστικά την ΕΤΑ, μεταφέροντας τον πόλεμο στην ίδια τη χώρα των Βάσκων, με παραστρατιωτικές ομάδες Λατινιαμερικάνικου τύπου.\nΑπό την άλλη, αν είναι κάτι που σίγουρα απουσιάζει από το αποσχιστικό κίνημα στην Καταλονία, αυτό είναι η παρουσία του Ντουρούτι και η ιστορική κληρονομιά του ισπανικού αναρχισμού και της ισπανικής επανάστασης. Παρουσιάζεται σαν ιστορική κληρονομιά το αντίθετο ακριβώς από αυτό που συνέβη, σαν να ήταν ο καταλανικός εθνικισμός η θρυαλλίδα της ισπανικής επανάστασης, ενώ συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Το πολιτικό πρόγραμμα του καταλανισμού δεν ήταν συμβατό με το πολιτικό πρόγραμμα της σοσιαλιστικής επανάστασης στην Ιβηρική χερσόνησο. Οι Ισπανοί αναρχικοί γνώριζαν ότι για να κερδηθεί ο εμφύλιος και να νικήσει η επανάσταση έπρεπε να πάρουν όλη την Ισπανία και να στρατεύσουν για αυτό τον σκοπό κάτω από τις σημαίες τους το ισπανικό «προλεταριάτο» ανεξαρτήτως των εθνικών τους πεποιθήσεων. Ο εθνικισμός θα στεκόταν εμπόδιο και πιθανόν να έστηνε το «προλεταριάτο» στις αντίπαλες πλευρές του οδοφράγματος.\nΑυτό που κατάλαβαν οι Ισπανοί που πολέμησαν για την επανάσταση δεν το κατανόησαν ποτέ οι Καταλανοί εθνικιστές. Η ισπανική επανάσταση ήταν μια – κυριολεκτικά – διεθνής επανάσταση και από τη «ζαριά» στην Ισπανία κρίθηκε το μέλλον του ναζισμού, το μέλλον της επανάστασης, το αν θα γινόταν πόλεμος και ο χαρακτήρας του. Ο Lluís Companys, ο ηγέτης του καταλανικού εθνικού κινήματος, μετά την συντριβή της ισπανικής επανάστασης και της δεύτερης ισπανικής δημοκρατίας κατέφυγε στο Παρίσι. Εκεί τον συνέλαβαν οι Ναζί, το 1940 και τον παρέδωσαν στο Φρανκικό καθεστώς. Ήταν αυτόπτης μάρτυρας της ήττας της γενιάς του, με την έννοια ότι πέρα από την ήττα της ισπανικής επανάστασης, έζησε και την κατάληψη της Γαλλίας από τους Ναζί. Όταν οδηγήθηκε μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα, αυτό που φώναξε πριν εκτελεστεί ήταν: «Για την Καταλονία». Από όλο αυτό το αίμα, την ήττα και τη ναζιστική λαίλαπα που θα κόστιζε δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς, ο αριστερός εθνικιστής, μέχρι την τελευταία του πνοή το μόνο που έβλεπε ήταν η Καταλανική Υπόθεση.\nΠέρα από κάθε είδους καλλωπισμούς της ιστορίας για να ταιριάζει στο πλαίσιο που θέτουμε, ένα δεύτερο σύμπτωμα της μεταμοντέρνας αρρώστιας είναι η αποπολιτικοποίηση των αγώνων, των θεσμών του κράτους, η βασιλεία του αδιαμεσολάβητου σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής. Για την υπόθεση της Καταλονίας αυτό αντιστοιχεί σε αφηγήσεις που αποπολιτικοποιούν, ουδετεροποιώντας, το φαινόμενο του εθνικισμού. Στην περίπτωσή μας είναι το «πλήθος» που ορμά στο προσκήνιο της ιστορίας, έμπλεο εθνικιστικού πυρετού, για να ανατρέψει μέσω της απόσχισης όλους τους όρους που κάνουν τη ζωή του ανυπόφορη. Γιατί άραγε το «πλήθος» χρησιμοποιεί το εργαλείο της απόσχισης και όχι αυτό της σοσιαλιστικής επανάστασης; Στην Καταλονία δεν υπάρχουν κράτος, πολιτικά κόμματα, ιδεολογικοί μηχανισμοί, δεξιά και αριστερά και σε τελευταία ανάλυση όλα αυτά που συνιστούν την πάλη των τάξεων στο κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο και δημιουργούν έναν συσχετισμό εντός της κοινωνίας υπέρ ή κατά της ιστορικής προοπτικής της μιας ή της άλλης κοινωνικής τάξης; Στην Καταλονία δεν υπάρχει άραγε η διαμεσολάβηση του κοινωνικού από το πολιτικό μέσω των θεσμών του κράτους και των πολιτικών κομμάτων και μπορεί το κοινωνικό να περιφέρεται «γυμνό» στο προσκήνιο της ιστορίας; Ο εθνικισμός αποτελεί τελικά σημαία ευκαιρίας, πέρα από τις τάξεις και τα πολιτικά κόμματα και μπορεί να την σηκώνει ο οποιοσδήποτε, χωρίς επιπτώσεις;\nΗ «ψυχή» και η ιστορία του σεπαρατισμού στην Ισπανία ανήκουν στoν Συντηρητισμό, στη Δεξιά – με εξαιρέσεις την ΕΤΑ στη Χώρα των Βάσκων και την Terra Lliure στην Καταλονία, για όσο καιρό έλαμπε ακόμη το αστέρι του «τριτοκοσμισμού» – και αυτό δεν μπορούμε να το αγνοήσουμε. Τα δυο εθνικιστικά – δεξιά κόμματα, το Καταλανικό CiU (συμμαχία του φιλελεύθερου CDC και του Χριστιανοδημοκρατικού UDC) και το Βασκικό PVN, κυριάρχησαν στην πολιτική ζωή των δυο περιοχών για πολλά έτη και είναι στην ουσία τα κόμματα που το όνομα τους συνδέεται με τα επιτεύγματα του καθεστώτος της αυτονομίας. Το CiU κυβέρνησε την Καταλονία από το 1980 μέχρι το 2003 χωρίς διακοπή και κατόπιν επέστρεψε πάλι το 2010. Το Βασκικό PVN κυβέρνησε από το 1980 μέχρι το 2009 και κατόπιν επέστρεψε στην κυβέρνηση το 2012.\nΤα δυο εθνικιστικά κόμματα δεν έπαιζαν ρόλο μόνο σε τοπικό επίπεδο. Ήταν και τα δυο κόμματα της κεντρικής πολιτικής σκηνής από το 1993 μέχρι το 2012 και σε πολλές περιπτώσεις «διαμεσολαβητές ισχύος» σε ότι αφορά την σταθερότητα του ισπανικού πολιτικού συστήματος. Σε αυτό το χρονικό διάστημα έλεγχαν περίπου τις 20 από τις 350 θέσεις της ισπανικής Κάτω Βουλής και κατά καιρούς, ιδιαίτερα σε περιόδους κυβερνητικής αστάθειας, ασκούσαν αξιοσημείωτη επιρροή στο ισπανικό πολιτικό σύστημα. Έτσι, μπόρεσαν να διαπραγματεύονται παραχωρήσεις σε τοπικό επίπεδο από την κεντρική κυβέρνηση, σε αντάλλαγμα με τη δική τους συναίνεση, είτε στον σχηματισμό κυβερνήσεων μειοψηφίας είτε στην ψήφιση επώδυνων προϋπολογισμών. Με αυτό τον τρόπο συμπλέχτηκαν με τα κόμματα εξουσίας και το ισπανικό κράτος και λειτούργησαν για αρκετά έτη ως παράγοντας ρυθμιστικός και σταθεροποιητικός του ισπανικού πολιτικού συστήματος.\nΠάντως ήταν κυρίως τα καταλανικά κόμματα εξουσίας (δεξιά και κεντροαριστερά) τα οποία ανέλαβαν να διαμεσολαβήσουν και να εκπροσωπήσουν πολιτικά την ήττα του καταλανικού κινήματος των πλατειών μετά το 2011 με εργαλείο τον καταλανισμό και αίτημα την απόσχιση και την ανεξαρτησία. Το εθνικιστικό πολιτικό πρόγραμμα, πολλές φορές, φαντάζει ως μια λύση, «αμοιβαία επωφελής» στην ιστορική διένεξη του προλεταριάτου με την αστική τάξη. Θα φάνταζε σαν ένα λιγότερο δυστοπικό εγχείρημα για την προοπτική του εργατικού κινήματος στην Ισπανία, αν σε αυτό το «καράβι» δεν είχε «μπαρκάρει» και η αντικαπιταλιστική αριστερά στην Καταλονία (Λαϊκή Ενότητα, CUP) , μπολιάζοντας το «λαϊκό μετωπικό» εγχείρημα της ταξικής συνεργασίας με τον «ριζοσπαστισμό» της. Σήμερα, το αποσχιστικό κίνημα στην Καταλονία, οργανώνεται από τον κυβερνητικό συνασπισμό κομμάτων της δεξιάς και της κεντροαριστεράς (Junts pel Sí coalition) που στηρίζεται από την Λαϊκή Ενότητα (με εκλογική επιρροή περίπου 8%).\nΑς δούμε την ιστορία του αποσχιστικού κινήματος από το 1978 μέχρι σήμερα, να κατανοήσουμε τα ζητήματα που θέτει, τη βάση της κοινωνικής και πολιτικής νομιμοποίησης του.\nΤο Ισπανικό Σύνταγμα του 1978 προέβλεπε ναι μεν το «αδιαίρετο της ενότητας του ισπανικού έθνους», προέβλεπε όμως από την άλλη «το δικαίωμα στην αυτονομία στις εθνότητες και τις περιοχές που το συγκροτούν». Το «Δεύτερο Θέσπισμα για την Αυτονομία της Καταλονίας» εγκρίθηκε με δημοψήφισμα το 1979 που συγκέντρωσε το 88% των ψήφων και το γεγονός αυτό αποδυνάμωσε τους οπαδούς της ανεξαρτησίας. Το θέσπισμα προέβλεπε την αποκλειστική αρμοδιότητα της Καταλανικής κυβέρνησης πάνω στα ζητήματα του πολιτισμού, των μεταφορών, του εμπορίου, του περιβάλλοντος, των επικοινωνιών, της δημόσιας ασφάλειας και των τοπικών κυβερνήσεων. Στα ζητήματα της υγείας, της εκπαίδευσης και της δικαιοσύνης, η τοπική κυβέρνηση μοιραζόταν τις αρμοδιότητες με το κεντρικό κράτος. Το δικαιϊκό σύστημα ορίστηκε ενιαίο για όλη την ισπανική επικράτεια με εξαίρεση τον καταλανικό αστικό κώδικα.\nΗ κατάσταση με τις πολιτικές ισορροπίες και εν πολλοίς το γεγονός που βρίσκεται μέχρι σήμερα πίσω από τις πολιτικές εξελίξεις ήταν η σύγκρουση του ισπανικού κράτους με τους Καταλανούς αυτονομιστές γύρω από την τύχη του «Τρίτου Θεσπίσματος για την Αυτονομία», το 2005. Το κείμενο του Θεσπίσματος δεν προέβλεπε απλά, μια «επαυξημένη αυτονομία». Ήταν ένα κείμενο ουσιαστικής και όχι τυπικής απεμπλοκής βασικών θεσμών του καταλανικού από το ισπανικό κράτος. Μεταξύ άλλων, το κείμενο προέβλεπε την ουσιαστική οργανική απεμπλοκή του καταλανικού δικαιϊκού συστήματος από το ισπανικό, την καθιέρωση της καταλανικής ως κυρίαρχης γλώσσας και την εγκατάσταση ενός καθεστώτος ουσιαστικής οικονομικής ανεξαρτησίας από το ισπανικό κράτος, με ταυτόχρονη κατάργηση του συστήματος «αλληλεγγύης» μεταξύ των Αυτονομιών, που προβλεπόταν από το σύνταγμα του 1978. Το σύνταγμα του 1978 παρείχε την πρόνοια της μεταφοράς πόρων από τις πλουσιότερες Αυτονομίες στις φτωχότερες. Οι Καταλανοί εθνικιστές μέσω του Θεσπίσματός τους καταργούσαν αυτήν ακριβώς την πρόνοια και θεσμοθετούσαν την ισόποση κατανομή των εισερχομένων – εξερχομένων πόρων από την Αυτονομία τους. Σε αυτό το σημείο, για να κατανοήσουμε τη διγλωσσία, το αντιφατικό και το παράλογο του εθνικιστικού πυρετού, θα πρέπει να τονίσουμε ότι τόσο οι καταλανικές κυβερνήσεις, όσο και οι καταλανικές αντιπροσωπείες στο Ευρωκοινοβούλιο αλλά και το καταλανικό λόμπυ στην Κομισιόν, είχαν κάνει τα πάντα ενάντια στην απόφαση του πλούσιου ευρωπαϊκού βορά να περικόψει τους ευρωπαϊκούς πόρους από τον φτωχό ευρωπαϊκό νότο.\nΤο «Τρίτο Θέσπισμα για την Αυτονομία» στηρίχτηκε ενώπιον της ισπανικής βουλής και της ισπανικής γερουσίας από τους Σοσιαλιστές και καταψηφίστηκε από το Λαϊκό Κόμμα, δηλαδή την ισπανική Δεξιά, η οποία υποστήριξε ότι το κείμενο ήταν αντισυνταγματικό και ανακοίνωσε την προσφυγή της ενώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου.\nΕνώπιον του Συνταγματικού Δικαστηρίου δεν προσέφυγε μόνο η ισπανική Δεξιά και κάποιες προσωπικότητες της ισπανικής δημοσιογραφίας. Την προσφυγή υπέγραφαν οι Αυτονομίες της Αραγωνίας, της Βαλένσια και των Βαλεαρίδων Νήσων. Θα πρέπει να σταθούμε λίγο στο ζήτημα της προσφυγής των άλλων Αυτονομιών ενάντια στην απόφαση των Καταλανών. Ο καταλανισμός (καταλανικό εθνικό αφήγημα) συνηθίζει να περιλαμβάνει στην «επικράτεια» του και τις λεγόμενες «Καταλανικές Χώρες». Οι «Καταλανικές Χώρες» περιλαμβάνουν εκτός από τις Βαλεαρίδες και τη Βαλένσια, τμήμα της Αραγονίας, το Πριγκηπάτο της Ανδόρα, τμήμα της Νότιας Γαλλίας (Roussillon) και την πόλη Alghero στην Σαρδηνία. Οι «Καταλανικές Χώρες» δεν είναι τίποτε άλλο παρά ο καταλανικός κόσμος στον Μεσαίωνα. Οι άλλες Αυτονομίες προφανώς είχαν πρόβλημα να θεωρούνται από τους καταλανούς στο συνταγματικό τους κείμενο ως «Καταλανικές Χώρες» και να περιλαμβάνονται με αυτό τον τρόπο στο καταλανικό έθνος. Η δε Αυτονομία της Βαλένσια έχει βρεθεί πολλές φορές σε «κατάσταση πολέμου» προσπαθώντας να «αποκρούσει» καταλανικά προγράμματα δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, που έχουν στόχο την συμπερίληψη της γλώσσας τους στα Καταλανικά. Ο δεύτερος λόγος (όχι απαραίτητα κατά σειρά προτεραιότητας) έχει να κάνει με τις δημοσιονομικές πρόνοιες του καταλανικού συνταγματικού κειμένου, που καταργούσε την «αλληλεγγύη» ανάμεσα στις Αυτονομίες.\nΤο Δικαστήριο αξιολόγησε την συνταγματικότητα του κειμένου και η απόφαση του εκδόθηκε το 2010 με πλειοψηφία 6 – 4. Το Δικαστήριο επαναδιατύπωσε 14 άρθρα και υπαγόρευσε την ερμηνεία σε 27 ακόμη. Τα άρθρα αυτά αφορούσαν κυρίως το δικαιϊκό σύστημα, τα ζητήματα της γλώσσας και τις δημοσιονομικές πολιτικές. Επίσης, επαναδιατύπωσε το άρθρο που όριζε τους καταλανούς ως έθνος, απεμπλέκοντας τον όρο από τη νομική του διάσταση. Η καταλανική κυβέρνηση δεν αποδέχθηκε ποτέ την απόφαση και πρόβαλε τις αντιρρήσεις της ως προς τη νομιμότητα της σύνθεσης του δικαστηρίου.\nΣε αυτό το σημείο νομίζω ότι πρέπει να συζητηθεί το δημοψήφισμα του 2006 στην Καταλονία και ο συσχετισμός που κατά τη γνώμη μου διαμόρφωσε το αποτέλεσμα στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Το 2006 έγινε δημοψήφισμα στην Καταλονία για την αποδοχή ή όχι, του «Τρίτου Θεσπίσματος για την Αυτονομία». Το 74% των Καταλανών ψήφισε υπέρ του σχεδίου και το 21% εναντίον. Εναντίον του σχεδίου είχαν ταχθεί το Λαϊκό κόμμα και η Καταλανική Κεντρο – αριστερά. Οι ψηφοφόροι τους προφανώς πήγαν μέχρι την κάλπη να φωνάξουν ένα βροντερό, όχι. Στο δημοψήφισμα όμως συμμετείχε μόνο το 49% του εγγεγραμμένου στους εκλογικούς καταλόγους πληθυσμού. Το 51% απείχε. Αυτή η εικόνα, η εικόνα της διαιρετικής τομής ανάμεσα στον πληθυσμό έστω και δια της αποχής, ήταν αυτή που όπλισε με αυτοπεποίθηση αυτούς που προσέβαλαν την συνταγματικότητα του θεσπίσματος. Είναι πολύ αμφίβολο αν το Συνταγματικό Δικαστήριο θα έβγαζε αυτή την απόφαση και όχι κάποια, εγγύτερα στις προσδοκίες του καταλανικού εθνικισμού, αν η συμμετοχή ήταν για παράδειγμα, όχι 49%, αλλά 90%. Σε ότι αφορά τον ίδιο τον συσχετισμό 6 – 4 που διαμορφώθηκε με τις ψήφους των δικαστών, πέρα από διάφορες θεωρίες συνομωσίας, αυτός μπορεί να συζητηθεί ως προς το ζήτημα, του τι είδους κράτος ήταν το ισπανικό το 2010. Η «Παλινόρθωση του Βασιλείου των Βουρβώνων» ή ένα καθεστώς που κοιτάζει προς τον Φράνκο με νοσταλγία, δε θα έβγαζε ποτέ έναν συσχετισμό 6 – 4, πολλά υποσχόμενο στο μέλλον, αλλά ίσως ένα συσχετισμό 10 – 0, για τον παραδειγματισμό κάθε ενδιαφερόμενου.\nΤο καίριο ερώτημα αφορά τη διαμόρφωση του εκλογικού αποτελέσματος στο δημοψήφισμα του 2006. Για ποιο λόγο η πλειοψηφία του πληθυσμού απείχε από την κάλπη και πως συνδέεται αυτό με τη γενική τάση χαμηλής συμμετοχής στην εκλογική διαδικασία που παρατηρείται στην Καταλονία και φτάνει το 60%;\nΗ απάντηση βρίσκεται στη φύση του καταλανισμού (καταλανικός εθνικισμός) ως εθνικισμού και στην λειτουργία του ως πολιτική ιδεολογία που συγκροτεί ένα πολιτικό πρόγραμμα, αυτό της καταλανικής αστικής τάξης. Το σχέδιο αυτό φαίνεται να είναι ηγεμονικό, ακόμη και λόγω της «σιωπής», αυτών που έχουν κάθε συμφέρον να αντιτίθενται. Το αστικό πολιτικό σχέδιο είναι εν τέλει αυτό στο οποίο ορκίζονται όλοι αυτοί, που ενώ μέχρι χτες κατήγγειλαν τις πολιτικές λιτότητας των καταλανικών κυβερνήσεων σήμερα τις ψηφίζουν, που ενώ το 2011 χτυπήθηκαν με την καταλανική αστυνομία στους δρόμους σήμερα ζητούν περισσότερη αυτονομία για αυτήν, που ενώ το 2011 ήθελαν να βάλουν φωτιά και να κάψουν τους «καταλανικούς θεσμούς» σήμερα, αυτούς τους ίδιους θεσμούς τους θέλουν ανεξάρτητους.\nΤο 1979 το 68% του πληθυσμού στην Καταλονία αισθανόταν μόνο Ισπανοί ή τόσο Ισπανοί όσο και Καταλανοί. Το 35% αναγνώριζαν τους εαυτούς τους, μόνο ως Ισπανούς ή περισσότερο ως ισπανούς παρά ως Καταλανούς και το 33% αισθανόταν το ίδιο Ισπανοί όσο και Καταλανοί. Το 2007 μόνο το 50% αισθανόταν μόνο Ισπανοί ή τόσο Ισπανοί όσο και Καταλανοί, την ίδια στιγμή το άλλο 50% αισθανόταν περισσότερο Καταλανοί παρά Ισπανοί (30%) ή μόνο Καταλανοί (20%) . Φαίνεται ξεκάθαρα, ότι από το 1979 τα Καταλανικά πολιτικά κόμματα και οι καταλανικές κυβερνήσεις έχουν σφυρηλατήσει επιτυχώς, μια Καταλανική ταυτότητα και αυτό φαίνεται να ενδυναμώνεται συνεχώς ως τάση. Για αυτή την μεταστροφή δεν ευθύνονται μόνο οι δυο νόμοι που ψηφίστηκαν, ο νόμος για την «Κανονικοποίηση της Γλώσσας» το 1983 και ο νόμος για τη «Γλωσσική Πολιτική» το 1998 που εξασφάλισαν την Καταλανική ως κυρίαρχη γλώσσα στη δημόσια σφαίρα, αν και η ισπανική ήταν δημοφιλέστερη. Όποιος θέλει να κατανοήσει τόσο την μεταστροφή όσο και την έλλειψη αντίδρασης των ισπανοφώνων απέναντι σε αυτούς τους νόμους που περιόριζαν τα δικαιώματα τους, θα πρέπει να περάσει πρώτα από τη διαπίστωση ότι η «καταλανικότητα» καθορίζει το κοινωνικό και το οικονομικό status στην Καταλονία. Όταν αναφερόμαστε στην «καταλανικότητα» δεν εννοούμε στη δυνατότητα του οποιουδήποτε να μιλάει άπταιστα την καταλανική γλώσσα, αλλά το καθεστώς της καταγωγής του από καταλανικά γλωσσικά δίκτυα, δηλαδή, για την περίπτωσή μας τη δυνατότητα του μετασχηματισμού των γλωσσικών – πολιτισμικών δικτύων σε δίκτυα πολιτικής αλληλεγγύης με την επέμβαση της πολιτικής εξουσίας, της επιχειρηματικής ελίτ και των δικτύων πατρωνίας.\nΓια την Καταλονία μπορεί να ειπωθεί ότι αποτελούσε και αποτελεί το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα της συνδυασμένης και ανισόμερης ανάπτυξης. Μέσα στα 3 πρώτα ΑΕΠ εντός της ισπανικής επικράτειας με το 30% των κατοίκων της να επιβιώνει σε θλιβερές πόλεις των 25.000 – 30.000 κατοίκων δίπλα στις βιομηχανικές ζώνες. Η Υπηρεσία Υγείας της Βαρκελώνης ανέφερε ότι η διαφορά στο προσδόκιμο ζωής μεταξύ των ανδρών, μπορεί να είναι και 10 έτη, εξαρτώμενη από την κοινωνικο – οικονομική τους κατάσταση. Ο ΟΟΣΑ (2003) αναφέρει ότι η Καταλονία είναι μια από τις ισπανικές περιοχές με την πιο απευθείας σχέση μεταξύ του εισοδήματος των γονιών και της δυνατότητας του παιδιού τους να παρακολουθήσει το Πανεπιστήμιο. Αν προσθέσουμε στον συλλογισμό μας ότι η εισοδηματική διαφορά συνδέεται με την «καταλανικότητα», μπορούμε να συμπεράνουμε το μέγεθος της περιθωριοποίησης για τους «άλλους».\nΟι «άλλοι» είναι το λεγόμενο «σπιράλ της σιωπής». Ισπανόφωνοι μετανάστες ή απόγονοι μεταναστών ξέρουν πολύ καλά ότι η κοινωνική τους ανέλιξη έχει οροφή και η οροφή είναι η καταλανική καταγωγή. Παραμένουν σιωπηλοί πολιτικά και είναι μέσα στο 40% που απέχει από τις εκλογικές διαδικασίες στην Καταλονία, μέσα στο 51% που απείχε από το δημοψήφισμα του 2006,και μέσα στο 60% της αποχής από το δημοψήφισμα του 2014.\nΑς δούμε όμως ποιοι είναι αυτοί που θα ψήφιζαν σήμερα για την ανεξαρτησία, την κοινωνική τους τάξη σε συνδυασμό με την καταγωγή τους και την εκλογική τους συμπεριφορά. Ανάμεσα στους κατοίκους της Καταλονίας, το ερώτημα της ανεξαρτησίας γίνεται πιο δημοφιλές όσο πιο υψηλό γίνεται το εισόδημα.\nΤα υψηλά εισοδήματα είναι υπέρ της ανεξαρτησίας\nΗ ανεξαρτησία είναι δημοφιλής μόνο ανάμεσα σε αυτούς που απαντούν «ζούμε άνετα». Ανάμεσα στους ανθρώπους που αντιμετωπίζουν «πολλές δυσκολίες» για να βγάλουν τον μήνα η ανεξαρτησία είναι το 30%. Οι Καταλανοί που ζουν χειρότερα, που είναι άνεργοι ή συνταξιούχοι δεν είναι με την ανεξαρτησία. Η ανεξαρτησία αρχίζει να προηγείται στους δημοσίους υπαλλήλους.\nΑυτό που στην ουσία απομακρύνει τους φτωχούς από την ιδέα της ανεξαρτησίας είναι η καταγωγή τους και η καταγωγή της οικογένειας τους. Οι Καταλανοί που είναι γεννημένοι εκτός Καταλονίας έχουν χαμηλότερα εισοδήματα και είναι λιγότερο με την ιδέα της ανεξαρτησίας. Το 37% δηλώνει λιγότερο από 1200 ευρώ και μόνο το 10% αγγίζει τα 2400 ευρώ οικογενειακό εισόδημα. Για τα παιδιά αυτής της γενιάς τα πράγματα είναι καλύτερα αφού γιατί μόνο το 20% πλέον δηλώνει οικογενειακό εισόδημα κάτω από 1200 ευρώ, ενώ το 25% ξεπερνά τα 2400 ευρώ.\nΗ σχέση ανάμεσα στην καταγωγή και την ανεξαρτησία είναι προφανής. Ανάμεσα στους «τρίτης γενιάς» Καταλανούς, με 2 γονείς και 4 παππούδες – γιαγιάδες γεννημένους – ες στην Καταλονία, η υποστήριξη για την ανεξαρτησία φτάνει το 75%. Αυτός ο αριθμός αρχίζει να γίνεται χαμηλότερος σε οικογένειες με πιο «ετερογενή» καταγωγή. Η υποστήριξη στην ανεξαρτησία μειώνεται στο 49% ανάμεσα στα παιδιά που ένας από τους δυο γονιούς έχει γεννηθεί έξω από την Καταλονία και στο 29% στην περίπτωση που και οι δυο γονείς έχουν γεννηθεί εκτός Καταλονίας, δηλαδή που ήλθαν στην Καταλονία ως μετανάστες.\nΚαταγωγή και Οικογενειακό Εισόδημα\nΚαταγωγή και Ανεξαρτησία\nΝομίζω ότι το βασικό του τελευταίου διαγράμματος είναι η πόλωση. Στο γράφημα φαίνεται η Καταλονία των άκρων. Στο ένα άκρο, στο κάτω αριστερό τετράγωνο, βρίσκονται οι Καταλανοί με καταγωγή έξω από την Καταλονία και με χαμηλό οικογενειακό εισόδημα που είναι και αυτοί που αντιτίθενται περισσότερο στην ανεξαρτησία. Στο πάνω δεξιό άκρο βρίσκονται τα εγγόνια των Καταλανών με τα πιο υψηλά εισοδήματα που είναι και οι πιο ένθερμοι υποστηρικτές της ανεξαρτησίας.\nΠοσοστό Καταλανών σε κάθε ομάδα καταγωγής και εισοδήματος που είναι υπέρ της ανεξαρτησίας\nΗ εργατική τάξη και τα πιο χαμηλά εισοδήματα, οι μετανάστες από άλλες περιοχές της Ισπανίας και τα παιδιά τους δεν στηρίζουν την υπόθεση της ανεξαρτησίας. Ήταν γνωστό ότι οι προβλέψεις για το δημοψήφισμα έλεγαν ότι οι ψήφοι θα ήταν περίπου 50 – 50.\nΥπάρχει όμως ένα ερώτημα για τους ένθερμους υποστηρικτές της ανεξαρτησίας και ιδιαίτερα αυτούς από τα αριστερά, εγχώριους και εξωχώριους. Ότι η εθνικιστική δεξιά και το κράτος γράφουν στα «παλαιότερα των υποδημάτων τους» αυτού του είδους τη θεσμική ανισότητα που δημιουργεί μειονότητες είναι γνωστό. Η Αριστερά όμως;\nΤι ζητάνε οι Καταλανοί εθνικιστές; Οι καταλανοί εθνικιστές θέλουν διαπραγμάτευση με το Ισπανικό κράτος.\nΟι καταλανική αστική τάξη, το καταλανικό μπλοκ εξουσίας δε θέλει την ανεξαρτησία. Ανεξάρτητη Καταλωνία θα ήταν καταστροφή για αυτούς. Να αρχίσω από τα προφανή. Την προηγούμενη φορά, το 2015, που είχε ανοίξει πάλι αυτή η συζήτηση, η S&P είχε υποβαθμίσει τα καταλανικά ομόλογα στην κατηγορία «σκουπίδια». Η προϋπόθεση που έθεταν οι αστικοί κύκλοι, δηλαδή η διεθνής αναγνώριση, αποδείχτηκε χίμαιρα και η πόρτα έκλεισε με βρόντο στα μούτρα των Καταλανών πρώτα από τον ΟΗΕ και κατόπιν από την Κομισιόν. Θα πρέπει να μπουν σε διαπραγματεύσεις από την αρχή με την ΕΕ και με δεδομένο ότι το διαζύγιο με την Ισπανία δε θα ήταν «βελούδινο», ας υποθέσουμε με ασφάλεια ότι πρόκειται να εισπράττουν το ένα veto μετά το άλλο. Για το νόμισμα, αυτό που είναι εξασφαλισμένο και τους διαμηνύθηκε επίσημα είναι, ότι σίγουρα δεν πρόκειται για το ευρώ.\nΤο σημαντικότερο όμως ότι όλο αυτό το πανηγύρι θα ήταν κόντρα στο ρεύμα των πιο βαθιών πεποιθήσεων του καταλανικού εθνικισμού, των φόβων του και της ιδεολογίας του. Ο καπιταλισμός στην Καταλονία μπορεί να συνδέθηκε στα πρώτα του βήματα με τη βιομηχανική επανάσταση στην Ευρώπη, αλλά μεγαλούργησε γιατί η Καταλονία ήταν η βιομηχανική και τεχνολογική πρωτοπορία μιας ολόκληρης Αυτοκρατορίας. Η ισπανική Αυτοκρατορία εξασφάλιζε ότι μπορούσε να εξασφαλιστεί με το κύρος και την ισχύ. Καταρχάς την εσωτερική αγορά και την προστασία μέσω του δασμολογικού συστήματος από τον εξωτερικό ανταγωνισμό. Οι Καταλανοί από την πλευρά τους εκτίμησαν τις ευκολίες που τους προσέφερε η ισπανική Αυτοκρατορία. Μπορεί στο εθνικό τους αφήγημα οι υπόλοιποι Ισπανοί να ήταν απολίτιστοι, μη ευρωπαίοι, κλπ, οι ίδιοι όμως μεγαλούργησαν στο πλαίσιο της αποικιοκρατίας, με την πιο πολυπρόσωπη και ευημερούσα παροικία τους να βρίσκεται στην Κούβα, η οποία όμως χάθηκε μετά την ήττα στον Ισπανο-αμερικανικό πόλεμο του 1898. Κάπου εκεί τελειώνει η Αυτοκρατορία, παρόλα αυτά και ενώ ριζοσπαστικοποιείται ο καταλανικός εθνικισμός δεν ζητά ποτέ ανεξαρτησία. Δεν είναι και λίγο να απευθύνεσαι, χωρίς ανταγωνισμό, σε μια εσωτερική αγορά τουλάχιστον δεκάδων εκατομμυρίων. Η μόνη περίοδος (αν εξαιρέσουμε την περίοδο μετά το 2010) που γίνεται αυτή η συζήτηση είναι τη δεκαετία του ’30, που πλέον η επανάσταση βάζει μπουρλότο, όχι μόνο εντός αλλά και εκτός της Ισπανίας. Αυτή είναι νομίζω μια ιδεοτυπική προσέγγιση για την καταλανική αστική τάξη, που γνωρίζει καλά ότι όπως στο παρελθόν έτσι και στο μέλλον, θα ήταν ένα «τίποτε», χωρίς την υπόλοιπη Ισπανία.\nΗ καταλανική ελίτ, στο προηγούμενο διάστημα είχε κάνει όλες τις προετοιμασίες που απαιτούνται για να υλοποιηθεί στα πρώτα της στάδια, η απόσχιση και η ανεξαρτησία. Υπήρχε σχέδιο για τους θεσμούς που θα χρειαζόταν το νέο κράτος, σχέδιο για την διάδοχη κατάσταση, που οι παλιοί θεσμοί, οι θεσμοί του ισπανικού κράτους, θα έπρεπε να αντικατασταθούν από αντίστοιχους του νέου κράτους και ένα συμβούλιο δικαστών και νομικών που θα προετοίμαζε το καθεστώς της ανεξαρτησίας σε ό,τι αφορά το νομοπαρασκευαστικό έργο.\nΈχουμε λοιπόν ένα κίνημα αποσχιστικό ναι μεν, που δεν εννοεί στα αλήθεια την απόσχιση δε. Νομίζω ότι αυτό που περίμεναν οι αποσχιστές ήταν η «στρατιωτικού τύπου» απάντηση του ισπανικού κράτους. Η κυβέρνηση Ραχόι είναι κυβέρνηση μειοψηφίας που στηρίζεται στη Βουλή από το καταλανικής καταγωγής «Ποτάμι» τους Ciudadanos. Για κάποιους, η βάρβαρη επέμβαση του ισπανικού κράτους, ήταν αποτέλεσμα των πολιτικών πιέσεων των καταλανών «Ποταμίσιων», οι οποίοι πέρα από τις υπόλοιπες ταυτότητες, δηλαδή, του νεοφιλελεύθερου, οπαδοί της “rule and law” διακυβέρνησης, είναι παιδιά ισπανών μεταναστών στην Καταλονία, άρα άμεσα ενδιαφερόμενοι σε σχέση με τα τεκταινόμενα του δημοψηφίσματος, με τον τρόπο που περιγράψαμε προηγουμένως.\nΗ μόνη περίοδος που το καταλανικό πολιτικό σχέδιο ευδοκίμησε ήταν η περίοδος μέσα στη δεκαετία του 2000, που είχαν την εξουσία οι Σοσιαλιστές. Οι Σοσιαλιστές ανέλαβαν να περάσουν και, το έκαναν, το «Τρίτο Θέσπισμα για την Αυτονομία» από τα ισπανικά νομοθετικά σώματα. Η Δεξιά μπλόκαρε τελικά τη διεύρυνση της αυτονομίας στο Συνταγματικό Δικαστήριο. Η ιστορία της ισπανικής δεξιάς λέει ότι δεν έχει τα ίδια περιθώρια διαπραγμάτευσης με τους αυτονομιστές σε σχέση με τους σοσιαλιστές. Η κρίση, κρίση και στο ισπανικό πολιτικό σκηνικό, με μια δεξιά κυβέρνηση μειοψηφίας που στηρίζεται από το ισπανικό Ποτάμι, βουτηγμένη στα σκάνδαλα, είναι ο ένας «πήχης». Τον άλλο «πήχη» τον τοποθετεί στο ύψος του, το ισπανικό μνημόνιο, το ισπανικό χρέος, οι ανακεφαλαιοποιήσεις των ισπανικών τραπεζών και ο αποπληθωρισμός της ισπανικής οικονομίας. Το «εθνικό ζήτημα» στην Ισπανία και το μέγεθος της ισπανικής οικονομίας ήταν οι δυο λόγοι που η Ισπανία αντιμετωπίστηκε πιο «χαλαρά» από την Τρόικα.\nΤο σίγουρο είναι ότι ακόμη και μια κυβέρνηση της αριστεράς στην Ισπανία (Σοσιαλιστικό Κόμμα και Ποδέμος), δεν μπορεί να ικανοποιήσει όλα τα αιτήματα των Καταλανών εθνικιστών. Μπορεί όμως να διαπραγματευτεί το πακέτο των αιτημάτων με καλή διάθεση και να κλείσει μετά από χρόνια μια ετεροβαρή συμφωνία, δίνοντας τους για παράδειγμα, τα «πολιτισμικά» που ζητάνε. Ο Ραχόι όμως και το ισπανικό κράτος αντέδρασαν με τρόπο τέτοιο που δεν συνάδει με το αφήγημα της εθνικής ενότητας στην Ισπανία. Θα το χρεωθεί και μπορεί να το πληρώσει με το «κεφάλι» του. Το καταλανικό εθνικό κίνημα έσπασε την απομόνωση του – απομόνωση που οφείλεται στο εθνικιστικό περιεχόμενο του πολιτικού του προγράμματος – μετά την καταστολή. Αυτή τη στιγμή γίνονται διαδηλώσεις σε όλη την Ισπανία, όχι για στηριχτεί η υπόθεση της καταλανικής απόσχισης, αλλά για να πέσει η κυβέρνηση του Ραχόι. Ο Ραχόι κατάφερε να μετατρέψει ένα αποσχιστικό κίνημα σε σύμβολο του αγώνα για τις πολιτικές ελευθερίες, ενάντια στο κράτος εκτάκτου ανάγκης. Η ισπανική δεξιά, οι αντιφάσεις και η αδυναμία του πολιτικού συστήματος λόγω της κρίσης, έδωσαν το φιλί της ζωής σε ένα γεγονός το οποίο φαινόταν να έχει ηττηθεί από το 2012. Ενώ μέχρι την προηγούμενη μέρα από το καταλανικό δημοψήφισμα, τα διεθνή ΜΜΕ δεν ασχολούνταν σχεδόν καθόλου με το θέμα, τώρα έχει γίνει διεθνές και, δυστυχώς για το Ραχόι, ευρωπαϊκό θέμα.\nΑξίζει να αναφερθούμε στην στάση των Ποδέμος και των Σοσιαλιστών σε ό,τι αφορά το αποσχιστικό κίνημα. Τα δυο κόμματα κινήθηκαν εντός του πλαισίου της εθνικής ενότητας. Τα δυο κόμματα κράτησαν «υπεύθυνη», «εθνική» στάση, τασσόμενα εναντίον της απόσχισης, υπέρ του δημοκρατικού διαλόγου, στηρίζοντας όμως την ενότητα της Ισπανίας. Το καθένα από τα δυο το είπε με το δικό του τρόπο και ο τρόπος σχετίζεται τόσο με τη θέση τους στην κλίμακα δεξιά-αριστεράς, όσο με την ιστορία τους και τις πολιτικές τους προσδοκίες. Οι Σοσιαλιστές είναι «εθνικό κόμμα» ενώ οι Ποδέμος πασχίζουν να αποδείξουν ότι είναι, δίνοντας τις απαραίτητες εγγυήσεις που θα τους ανοίξουν το δρόμο σε μια πιθανή συμμετοχή τους σε μια κυβέρνηση συνεργασίας με τους Σοσιαλιστές.\nΠαρόλα αυτά, έχει αξία να αναφερθούμε στα αιτήματα και την πολιτική καμπάνια της απόσχισης, να δούμε και τι είδους μέλλον μπορεί να έχει μια αριστερά της ταξικής συνεργασίας στην Καταλονία, που το μόνο που ευαγγελίζεται τελικά είναι η ανεξαρτησία.\nΟ καταλανικός καπιταλισμός φαίνεται να τα καταφέρνει καλύτερα με την κρίση σε σχέση με την υπόλοιπη Ισπανία. Το ΑΕΠ τους αυξήθηκε κατά 3,4% το 2015 (η καλύτερη επίδοση από το 2008) και ήταν η χρονιά που σημείωσαν ρεκόρ εξαγωγών. Είναι καταρχάς στη «φύση», εννοώντας στην ιδεολογία του καταλανικού εθνικισμού, που θεωρεί τους υπόλοιπους ισπανούς κάτι σαν αφρικανούς, να μη θέλει να μοιραστεί μαζί τους τα οφέλη της ανάκαμψης. Αυτό που ψάχνουν εναγωνίως είναι μια καλύτερη θέση στον ισπανικό και διεθνή καταμερισμό εργασίας, μια θέση περισσότερο «εθνική», από αυτό που είναι σήμερα.\nΙστορικά, το «Δεύτερο Θέσπισμα για την Αυτονομία» το 1979, ήταν ένα «πολιτικό συμβόλαιο» που υπογράφτηκε ανάμεσα στην ισπανική κυβέρνηση και την Αυτονομία της Καταλονίας. Οι Καταλανοί συμφώνησαν να πληρώνουν, παίρνοντας σε αντάλλαγμα το δικαίωμα να χτίσουν το κράτος τους, βασισμένο στην «εθνική τους ιδιαιτερότητα». Το συμβόλαιο αναθεωρήθηκε τη δεκαετία του 2000 και το αποτέλεσμα που προέκυψε ήταν σε βάρος των επιδιώξεων τους. Αυτό που προβάλλεται σήμερα σαν κύριο αίτημα του καταλανικού εθνικού κινήματος αφορά την «αλληλεγγύη» ανάμεσα στις Αυτονομίες, το καθεστώς δηλαδή, που μπορούν να μεταφέρονται πόροι από τη μια Αυτονομία στην άλλη για να στηριχτούν οι θεσμοί του κράτους, το κοινωνικό κράτος και οι δημόσιες επενδύσεις. Το αίτημα αυτό συνδέεται με ένα δεύτερο που αφορά τη δυνατότητα μιας πιο «εθνικής» πολιτικής εκπροσώπησης στην ΕΕ. Αυτό που ζητάνε δηλαδή είναι μια ανακατανομή των ευρωπαϊκών κονδυλίων που θα ευνοούσε την Καταλονία, εις βάρος της υπόλοιπης Ισπανίας που θα την διαπραγματεύονταν οι ίδιοι.\nΑυτό το πλαίσιο δεν είναι τυχαίο ότι ηγεμονεύεται από την καταλανική δεξιά. Είναι ο «εθνικισμός των πλουσίων» ενάντια στον «εθνικισμό των φτωχών» και για όσους από την αριστερά μπορούν και στηρίζουν ένα τέτοιο κανιβαλικό, πολιτικό πρόγραμμα, διανθίζοντας το με «σοσιαλισμούς» και «χειραφετήσεις», ο δρόμος για τον σοσιαλισμό που προτείνουν, δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας «κανιβαλικός δρόμος για το σοσιαλισμό». Αυτό ακριβώς ήταν που έγινε αντιληπτό στην υπόλοιπη Ισπανία (με τη βοήθεια της προπαγάνδας του κεντρικού κράτους) και το αποσχιστικό κίνημα δεν έχαιρε καμίας αποδοχής, μέχρι που χτυπήθηκε από τον Ραχόι.\nΟι Καταλανοί εθνικιστές δεν χρησιμοποιούν ως σύμβολα την Αλγερία του Μπεν Μπιελά ή το Βιετνάμ του Χο-Τσι-Μινχ. Εμπνέονται από τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας και τα παραδείγματα που χρησιμοποιούν είναι η Κροατία του Τούζμαν, η Σλοβενία και το Τσεχοσλοβάκικο «βελούδινο διαζύγιο». Τα σύμβολα του αγώνα τους είναι οι δυο Καταλανοί ήρωες του Πολέμου της ισπανικής Διαδοχής (1701-1714) οι Rafael Casanova και Josep Moragues. Η συμμετοχή της αριστεράς στο αποσχιστικό κίνημα δεν έθεσε το ζήτημα της αντικατάστασης των συμβόλων. Ίσα-ίσα επικεντρώθηκε στη γκροτέσκο συζήτηση της αντικατάστασης του πρώτου από τον δεύτερο, γιατί ο δεύτερος ήταν ταπεινή κοινωνικής καταγωγής.\nΗ Λαϊκή Ενότητα της Καταλονίας, στηρίζει με την ψήφο της μια κυβέρνηση που εφαρμόζει αυστηρή λιτότητα, μεγεθύνοντας τις ήδη υπάρχουσες ανισότητες. Νομίζει ότι έχει υπογράψει ένα πολιτικό συμβόλαιο με την Καταλανική δεξιά, αλλά αυτό δεν είναι αλήθεια. Το πώς έχει η κατάσταση με το πολιτικό συμβόλαιο που υποτίθεται ότι έχει υπογράψει η «αντικαπιταλιστική αριστερά» στην Καταλονία, το περιγράφει ο ηγέτης της καταλανικής δεξιάς, σε μια συνέντευξή του στην καταλανική εφημερίδα La Vanguardia : «Μπορεί να φαίνεται ότι το PDeCAT είναι ευάλωτο στην Λαϊκή Ενότητα, μα αυτό δεν είναι αλήθεια. Αφήστε με να σας δώσω ορισμένα παραδείγματα. Η Λαϊκή Ενότητα έθεσε ως προϋπόθεση για να στηρίξει τον προϋπολογισμό του 2017, να αυξηθούν όλοι οι φόροι, μα αυτό δεν έγινε, κανένας φόρος δεν αυξήθηκε. Αυτό ήταν ένα φιάσκο για τη Λαϊκή Ενότητα. Παρόλα αυτά δημιούργησαν πολύ θόρυβο γύρω από αυτό το θέμα. Άλλο παράδειγμα: απαίτησαν να κοπούν οι επιδοτήσεις προς τα ιδιωτικά σχολεία και αυτό δεν έγινε. Παρότι θύμωσαν, τίποτε δεν άλλαξε στην πραγματικότητα. Αν επικεντρωθείς στο «θόρυβο», μπορεί να σχηματίσεις την εντύπωση ότι η Λαϊκή Ενότητα παίρνει αυτό που θέλει. Η πραγματικότητα όμως είναι πολύ διαφορετική». Βεβαίως, η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική στα πάντα. Η Λαϊκή Ενότητα, παρόλο που στο πρόγραμμά της ισχυρίζεται ότι επιδιώκει το αντίθετο, στηρίζει μια αποσχιστική συμμαχία που το λέει καθαρά, ότι την επόμενη μέρα της απόσχισης θα επιδιώξουν την ενσωμάτωση του νέου κράτους στους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς, ΕΕ και ΝΑΤΟ.\nΑς κοιτάξουμε όμως, μέσα από τα λόγια τους γιατί επιλέγουν τον «αποσχιστικό δρόμο για τον σοσιαλισμό». Ας δούμε πως το περιγράφει ο David Fernandez, βουλευτής της Λαϊκής Ενότητας στο Καταλανικό κοινοβούλιο: «Το σύνθημα μας είναι: στο δρόμο που χάραξε ο Ζαπάτα, διεκδικούμε για τον εαυτό μας αυτό που θέλουμε για όλους τους ανθρώπους του κόσμου, δηλαδή ελευθερία, δικαιοσύνη και δημοκρατία. Παρόλα αυτά, αν έπρεπε να διαλέξω έναν κεντρικό, σημαντικό, αναπαλλοτρίωτο λόγο, θα έλεγα ότι θέλουμε ανεξαρτησία για να ξεπεράσουμε, να εξαλείψουμε και να μετασχηματίσουμε τις αυξανόμενες κοινωνικές ανισότητες που καθορίζουν την κοινωνία μας…..Για να το πούμε διαφορετικά, θα επέλεγα ένα προσιτό από οικονομική άποψη σύστημα στέγασης, κοινωνικό σύστημα υγείας, ποιοτική εκπαίδευση, φροντίδα για τους ηλικιωμένους. Μια πιο ηθική και ανθρώπινη χώρα. Η έκφραση «ανεξάρτητη χώρα» έχει την ίδια σημασία με την έκφραση «μια διαφορετική χώρα». Να αυτοκαθοριστούμε, να ξεσηκωθούμε, για να ξαναχτίσουμε την κοινωνική δικαιοσύνη, να «ξαναχτίσουμε» τους εαυτούς μας από τα ερείπια που άφησε η κρίση. Να επανακτήσουμε την κυριαρχία: πολιτική κυριαρχία απέναντι σε ένα δημοφοβικό κράτος, οικονομική κυριαρχία απέναντι στα αρπακτικά των διεθνών αγορών, λαϊκή κυριαρχία απέναντι στις ελίτ και τη διαφθορά που έχουν απαγάγει τη δημοκρατία μας, για να επιστρέψουμε αυτή τη χώρα στους δικαιωματικούς κατόχους, το λαό. Χωρίς κυριαρχία, είναι άλλοι που θα αποφασίζουν για εμάς, ξέρουμε ποιοι, ξέρουμε τι και ξέρουμε πως. Ανεξαρτησία σημαίνει την ανάκτηση των μόνων δημοκρατικών εργαλείων που μας επιτρέπουν να ξεκινήσουμε να αλλάζουμε τα πράγματα σε ένα διεθνές επίπεδο στο οποίο η κυριαρχία των κρατών και των αγορών δεν έχει να κάνει τίποτε με την ελευθερία των εθνών και την αξιοπρέπεια των ανθρώπων….».\nΩραία λόγια και μάλιστα με νόημα αν ακούγονταν από το στόμα ενός βιετναμέζου ή ενός αλγερινού επαναστάτη την εποχή των αγώνων ενάντια στην αποικιοκρατία. Τα λέει όμως ένας πολίτης της ιμπεριαλιστικής Ισπανίας, περήφανος προφανώς για το δικό του, το ξεχωριστό εθνικό φρόνημα, όσο και να θέλει να το ντύσει με αριστερές φανφάρες, που διέπρεψε την περίοδο της ισπανικής Αυτοκρατορίας και του επιτρέπει σήμερα να φοράει παπούτσια και να μπορεί να ονειρεύεται. Είναι χαρακτηριστικό ότι η Λαϊκή Ενότητα είναι το πιο ανυποχώρητο τμήμα του σεπαρατιστικού μπλοκ στην καταλονία. Είναι αυτοί που έβαζαν από παλιά (στον προηγούμενο γύρο του εθνικού ζητήματος, το 2015) και με έμφαση το ζήτημα των «καταλανικών χωρών» και σε αυτό ήταν ανυποχώρητοι. Καμία αναφορά στο άτυπο καθεστώς διαχωρισμού ανάμεσα στους Καταλανούς από καταγωγή και τους υπόλοιπους. Προφανώς ο σύντροφος αναφέρεται στον «σοσιαλισμό»» της δικής του Volkisch κοινότητας, έναν «σοσιαλισμό» που δεν αφορά κανέναν, από εμάς τους υπόλοιπους.\nΤο ισπανικό προλεταριάτο, κύριε; Ας βράσει στο ζουμί του θα ήταν η απάντηση ή ας αποσχιστούν και αυτοί να φτιάξουν έναν σκασμό μικρά κρατίδια, να μετατρέψουν την Ισπανία σε ιβηρική εκδοχή των Βαλκανίων, για να δουν επιτέλους τον σοσιαλισμό. Προφανώς δεν έχει διαβάσει λέξη από την ιστορία των Βαλκανίων, αλλιώς θα κατανοούσε τι σημαίνει ακριβώς η συγκρότηση ενός καταλανικού κράτους, με ισπανόφωνη μειονότητα πλέον σε μια ισπανική θάλασσα. Μόνο πόλεμος, καταστροφή και ανταλλαγή πληθυσμών. Ο ορισμός της ισπανικής δυστοπίας.\nΌποιος καταλανός πασχίζει για την επανάσταση πρέπει να πάρει μαζί του το προλεταριάτο της υπόλοιπης Ισπανίας. Αυτό δεν θα το καταφέρει ποτέ, εξετάζοντας τα «λογιστικά βιβλία» των άλλων Αυτονομιών , απαιτώντας από την κεντρική κυβέρνηση να μειώσει τη δική του συνεισφορά στο κεντρικό ταμείο. Θα πρέπει να αρχίσει από τα «λογιστικά βιβλία» της δικής του Αυτονομίας, να συγκρουστεί με τη δική του αστική τάξη, να στραφεί ενάντια στο καθεστώς της «άνισης ανάπτυξης» εντός της δικής του Αυτονομίας, να απαιτήσει να αρθεί το άτυπο καθεστώς διαχωρισμού ανάμεσα στους Καταλανούς από καταγωγή και τους ισπανόφωνους γόνους μεταναστών, να παλέψει για την επανάσταση και τον σοσιαλισμό στην Καταλωνία.\nΑυτοί όμως έχουν στο μυαλό τους την «Ικαρία». Θέλουν να «πάρουν» την επανάσταση από την Ισπανία και να την «μεταφέρουν» κάπου αλλού, στο δικό τους φαλανστήριο, στη δική τους Home Colony, που έγραφαν και οι ουτοπικοί σοσιαλιστές. Οι συσχετισμοί δεν είναι με το μέρος τους και αυτό αφελώς κάνουν ότι δεν το καταλαβαίνουν, ακόμη και όταν τους το επισημαίνουν οι «σύμμαχοι». Η φύση του νέου καθεστώτος θα καθοριστεί από το πολιτικό πρόγραμμα της κοινωνικής τάξης που κατέχει την πολιτική εξουσία την περίοδο της μετάβασης. Από όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, αυτή είναι η αστική τάξη της Καταλονίας και η δυναμική του πράγματος δεν φαίνεται να μεταβάλλεται.\nΥπάρχει «κάτι» που συνδέει την επανάσταση με την εδαφικότητα, τουλάχιστον στην μαρξιστική παράδοση; Πέρα από την ρήση του Μαρξ, την οποία θα πρέπει να διαβάσουν όλοι οι οπαδοί της «μετατροπής του εθνικού σε ταξικό», « …..Η πάλη του προλεταριάτου ενάντια στην αστική τάξη, αν όχι στο περιεχόμενο, στη μορφή, είναι στην αρχή εθνική. Φυσικά το προλεταριάτο κάθε χώρας πρέπει να ξεμπερδέψει, πριν απ’ όλα, με τη δική του αστική τάξη….», υπάρχει η εμπειρία της Ρώσικης επανάστασης. Προϋπόθεση για τη νίκη των Μπολσεβίκων ήταν να μην αφήσουν την πολιτική τους εξουσία να σβήσει περικυκλωμένη σε δυο «κομμούνες», της Πετρούπολης και της Μόσχας. Πολέμησαν σκληρά για να επεκτείνουν την εξουσία τους στα όρια της Τσαρικής Ρωσίας. Η διεθνοποίηση της επανάστασης έχει μια προϋπόθεση, ιδιαίτερα σε περιόδους που δεν υπάρχει καμία ΕΣΣΔ να την «υιοθετήσει». Η προϋπόθεση είναι, να μπορεί να δεσμεύσει για τον εαυτό της όσο το δυνατόν περισσότερο έδαφος, πόρους και ανθρώπους, ώστε να μπορέσει με αξιώσεις να δώσει τη μάχη ενάντια στην καπιταλιστική περικύκλωση. Αυτό είναι ένα μάθημα που προφανώς οι Καταλανοί σύντροφοι δεν το γνωρίζουν.\nΟι οπαδοί του «μετασχηματισμού του εθνικού σε ταξικό» και αυτό είναι το διεθνές υπόδειγμα, ενώ δεν είναι διόλου φειδωλοί όταν στηρίζουν μειονότητες ή εθνικά καταπιεσμένους που υπάγονται σε άλλα κράτη-έθνη, όταν το πρόβλημα είναι εντός της χώρας τους συνηθίζουν να κοιτάνε από την άλλη. Το προηγούμενο διάστημα στήριζαν ενθέρμως το καταλανικό εθνικό κίνημα, όχι απέναντι στην ισπανική κυβέρνηση, αλλά ως τέτοιο, με το πρόγραμμα του και αυτά που φαντάζεται για τον εαυτό του. Όταν η συζήτηση γίνεται στα «εντός συνόρων», εκεί αρχίζουν να μπαίνουν «άλλα» κριτήρια. Στην εντός συνόρων περίπτωση, για παράδειγμα, η καταπιεσμένη εθνότητα ή η μειονότητα δεν φτάνει να αυτοανακηρυχθεί ως τέτοια, όπως για παράδειγμα οι Καταλανοί, αλλά χρειάζεται «πιστοποιητικά καταπίεσης», τα οποία οφείλει να παραλάβει οσονούπω, από την εθνότητα που την καταπιέζει.\nΗ βασική επιδίωξη του Λένιν ήταν το πολιτικό πρόγραμμα για την σοσιαλιστική επανάσταση. Με αυτό τον τρόπο οφείλουμε να διαβάζουμε τις «ιστορικές παρακαταθήκες». Η σοσιαλιστική επανάσταση του Λένιν, όπως και του Μαρξ πριν από αυτόν, είναι ένας πόλεμος που απαιτεί ένα πραγματικό πεδίο μάχης το οποίο δεν μπορεί να είναι το κεφάλι των επαναστατών ή η ιδεαλιστική επίκληση της επανάστασης ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Το πεδίο μάχης θα ήταν τα κράτη-έθνη με τα σύνορά τους και τους εθνικούς τους πολιτισμούς, οι πραγματικές μονάδες μέτρησης της πολιτικής ισχύος. Η επανάσταση επρόκειτο να γίνει εντός του κάθε έθνους-κράτους.\nΤο πρώτο ζήτημα λοιπόν είναι η συναρμογή των υποτελών με το πολιτικό πρόγραμμα της δικής τους άρχουσας τάξης. Εδώ τα πράγματα είναι απλά. Οι κομμουνιστές είναι σε κάθε περίπτωση απέναντι στο πρόγραμμα διεκδικήσεων της δικής τους άρχουσας τάξης. Πως εφαρμόζεται όμως το πρόγραμμα αυτό στην περίπτωση, είτε πολυεθνικών αυτοκρατοριών που καταπιέζουν τα υποτελή έθνη εντός της επικράτειας τους είτε εθνικών μειονοτήτων;\nΗ απάντηση περιλαμβάνει δυο μέρη, όπως ακριβώς συμβαίνει στην πραγματική ζωή. Είναι ιστορικό γεγονός ότι όταν οι εθνικά καταπιεσμένοι προβούν πια στην απαίτηση της απόσχισης, στο εσωτερικό τους λειτουργεί μια πολιτική ηγεσία που έχει σχεδιάσει το πολιτικό τους πρόγραμμα και έχει επιχειρήσει να εντάξει όλες τις κοινωνικές τάξεις κάτω από την σημαία της, τη σημαία του σεπαρατισμού. Από την άλλη μεριά τώρα, η άρχουσα τάξη που καταπιέζει, η επισήμως εθνική, κάνει και αυτή το ίδιο από τη μεριά της. Ο στόχος των κομμουνιστών είναι να διεμβολίσουν τα δυο πολιτικά σχέδια, μην τυχόν και τα δυο προλεταριάτα, αντί να βρεθούν στα αντίπαλα χαρακώματα του επικείμενου πολέμου, στραφούν τελικά ενάντια στους καταπιεστές τους. Να σημειώσω ότι ο Λένιν δεν θεωρεί σε καμία περίπτωση ότι για να υλοποιήσει κάποιος τη διεθνιστική δουλειά, από την μια μεριά της εθνικής ή της μειονοτικής διένεξης, πρέπει οπωσδήποτε να υπάρχει ο καθρέπτης του από την άλλη μεριά.\nΟ κομμουνιστής από την μεριά της εθνότητας που καταπιέζει, οικοδομώντας την ενότητα των δυο εργατικών τάξεων που ζουν εντός των ίδιων συνόρων, οφείλει να στηρίξει το αναφαίρετο δικαίωμα της απόσχισης στην εθνότητα που καταπιέζεται, ως αντιτιθέμενος στο πρόγραμμα πολιτικών διεκδικήσεων της δικής του αστικής τάξης. Αυτό σημαίνει ότι θα την υπερασπιστεί εμπράκτως απέναντι στη δική του άρχουσα τάξη, ότι και αν χρειαστεί να κάνει. Η στήριξη στο «αναφαίρετο δικαίωμα» δεν σημαίνει και πολιτική συμφωνία. Δεν σημαίνει πολιτική συμφωνία, γιατί το κομμουνιστικό πρόγραμμα προτάσσει την σοσιαλιστική επανάσταση και όχι τη βαλκανοποίηση του κόσμου, ως απάντηση για το κοινωνικό ζήτημα.\nΟ κομμουνιστής από την μεριά της εθνότητας που καταπιέζεται έχει την υποχρέωση να αντιταχθεί στο ζήτημα του σεπαρατισμού που βάζει η δική του αστική τάξη, στο πολιτικό πρόγραμμα της δικής του αστικής τάξης και να κρατήσει το δρόμο ανοιχτό στην προοπτική της επανάστασης.\nΑυτή είναι εν πολλοίς η «ιστορική παρακαταθήκη» της παράδοσης μας σε σχέση με το εθνικό ζήτημα. Παντού; Η απάντηση είναι όχι.\nΟι αποικιοκρατούμενες χώρες είναι διαφορετική περίπτωση και η διαφορά έγκειται στο ότι είναι η αποικιοκρατία μέσω της οποίας διαμεσολαβείται η υπαγωγή του εδάφους, των ανθρώπων και των πόρων στον καπιταλιστικό τρόπο παραγωγής. Αν δεν ηττηθεί πολιτικά με τον πιο απόλυτο τρόπο, δηλαδή στρατιωτικά, η σοσιαλιστική επανάσταση δεν μπορεί να έχει κανένα μέλλον. Οι επαναστάτες που ανήκουν στις χώρες των «ποδεμένων» έχουν υποχρέωση να στηρίζουν τις επαναστάσεις στον κόσμο των «ξυπόλητων» ακόμη και αν αυτές είναι εθνικές, δηλαδή αντιαποικιοκρατικές. Οι επαναστάτες στις χώρες των αντιαποικιοκρατικών αγώνων έχουν την πολιτική υποχρέωση να μην σταματήσουν τον αγώνα μέχρι το τέλος και το τέλος δεν είναι άλλο από την σοσιαλιστική επανάσταση. Αυτή είναι η διαδικασία των δυο διαδοχικών επαναστάσεων είναι η «διαρκής επανάσταση».\nΗ περίπτωση της Καταλονίας δεν είναι η περίπτωση ενός «υποτελούς έθνους» που καταπιέζεται. Είναι η περίπτωση μιας εθνότητας που καταπιέζεται στην καρδιά του ιμπεριαλισμού, κομμάτι της κληρονομιάς του. Καταπιέζεται και, σε όποιον δεν φτάνουν οι καταδίκες του πολιτικού προσωπικού της Αυτονομίας από το 2015 και μετά, τα γεγονότα του δημοψηφίσματος το αποδεικνύουν περίτρανα.\nΔεν συμφωνούμε πολιτικά με την απόσχιση για λόγους που αναλυτικά εξηγήσαμε κυρίως όμως δεν συμφωνούμε με την «αντικαπιταλιστική αριστερά» της Καταλονίας, που έχει καταντήσει συμπλήρωμα της αστικής τάξης.\n Ο Μαρξ από την εποχή του Μανιφέστου του Κομμουνιστικού Κόμματος θεωρεί σημαντικό να κάνει διακριτή τη διαφορά ανάμεσα στον «προλετάριο» και τον «κομμουνιστή». Η διάκριση αυτή δεν έχει σχέση με την κοινωνική καταγωγή ή την κοινωνική τάξη ως θέση στη διαδικασία της καπιταλιστικής παραγωγής, αλλά την κοινωνική τάξη ως ιστορική προοπτική, την τάξη που υλοποιείται, την τάξη στο επίπεδο του πολιτικού αγώνα. Γράφει ο Μαρξ στο Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος (σελ. 36 – 37) : «….Στην πράξη οι κομμουνιστές είναι το πιο αποφασιστικό τμήμα των εργατικών κομμάτων όλων των χωρών, το τμήμα που τα κινεί πάντα προς τα μπρός….. Ο άμεσος σκοπός των κομμουνιστών είναι ο ίδιος με τον σκοπό όλων των άλλων προλεταριακών κομμάτων: συγκρότηση του προλεταριάτου σε τάξη, ανατροπή της αστικής κυριαρχίας, κατάχτηση της πολιτικής εξουσίας από το προλεταριάτο.» Για τον Μαρξ οι κομμουνιστές είναι η πολιτική πρωτοπορία γιατί εκφράζουν την ιστορική προοπτική του προλεταριάτου. Οι κομμουνιστές δεν είναι η φωνή των καταπιεσμένων, είναι το πολιτικό πρόγραμμα ενάντια στην καταπίεση και το δεύτερο δεν είναι καθόλου ίδιο με το πρώτο.\n https://www.vilaweb.cat/noticia/3748884/20100629/sentencia – lestatut – obre – nova – era – politica – catalunya.html\n http://www.hoy.es/prensa/20061115/nacional/admitidos – recursos – aragon – valencia_20061115.html\n Τα συμπεράσματα εν πολλοίς και τα στατιστικά προέρχονται από τα παρακάτω δυο κείμενα https://www.researchgate.net/publication/289007808_Nationalism_and_public_opinion_in_contemporary_Spain_The_demobilization_of_the_working_class_in_Catalonia και http://www.tandfonline.com/doi/abs/10.1080/13537110601155734.\n https://politica.elpais.com/politica/2017/09/28/ratio/1506601198_808440.html;id_externo_rsoc=FB_CC τα στοιχεία της EL PAIS προέρχονται από την Καταλανική Στατιστική Υπηρεσία http://ceo.gencat.cat/ceop/AppJava/pages/home/fitxaEstudi.html;colId=6288&lastTitle=Bar%F2metre+d%27Opini%F3+Pol%EDtica.+2a+onada+2017\n http://gencat.cat/economia/catalaneconomy/article2/index.html και http://gencat.cat/economia/catalaneconomy/article4/index.html\n La Vanguardia 09/07/2017 από https://www.marxist.com/the-independence-referendum-and-the-catalan-national-question.htm\n Κ.Μαρξ-Φ.Ένγκελς, 1980, Μανιφέστο του Κομμουνιστικού Κόμματος, Σύγχρονη Εποχή, σελ 34\n← Το παραλήρημα του Τραμπ σε στυλ «ο Αγών μου» στον ΟΗΕ\nΑποικιοκρατία χωρίς μάσκα: η κυβέρνηση των ΗΠΑ σέρνει τα πόδια της, μπλοκάρει την ενίσχυση στο Πουέρτο Ρίκο →\n11 responses to “Για την Καταλονία”\nΠαράθεμα: Για την Καταλονία – Praxis Review·\nφίλος 04/10/2017 στο 10:06 πμ · ·\n100% τιγκα τροτσκιστικά, όχι ντεμί καταστάσεις…\nΑνακοίνωση της LUCHA INTERNACIONALISTA (τροτσκιστική οργάνωση από την Καταλονία) για το δημοψήφισμα της 1ης Οκτώβρη\nΝα υπερασπιστούμε το δικαίωμα στην εθνική αυτοδιάθεση!\nΓια μια Ιβηρική Σοσιαλιστική Ομοσπονδία!\nΕκδήλωση συζήτηση 04/10/2017 στο 3:50 μμ · ·\nΚαταλονία: Δημοψήφισμα και Καταστολή, Ανεξαρτησία κι Αριστερά\nΔευτέρα 9/10, 7μμ, Πολυτεχνείο, Γκίνη\nΔιοργάνωση: Κομμουνιστική Επαναστατική Δράση/περιοδικό Avantgarde</pre\nφίλος 05/10/2017 στο 1:18 πμ · ·\nΗ ακροδεξιά στη Καταλονία (εκτός από το βασιλιά και την αστική τάξη όλης της Ισπανίας (μην πιάσουμε που κλείνει το μάτι της ΕΕ) πλην της Καταλονίας) κατά του δημοψηφίσματος και της απόσχισης;\nφίλος 05/10/2017 στο 1:25 πμ · ·\nΕνεργοί οπαδοί του ΟΧΙ στην απόσχιση.\nΠαράθεμα: Για την εθνικιστική Καταλωνία | Αγώνας της ΚρήτηςΑγώνας της Κρήτης·\nLeon Kokotas 05/10/2017 στο 10:21 μμ · ·\nαυτού του είδους η επιχειρηματολογία είναι για τα μπάζα, γιατί στέκεται «απέναντι» σε αυτό που ξέρουμε σαν ιστορικός υλισμός. Εμας μας ενδιαφέρουν τα πως και τα γιατί που κινούν τα νήματα της ιστορίας. «Φίλε» θα σε παίξω μπαλίτσα στο γήπεδο σου. Για ρίξε μια ματιά στους συμπαραστάτες. https://elpais.com/elpais/2017/10/04/inenglish/1507129814_170926.html\nφίλος 08/10/2017 στο 11:11 πμ · ·\nΔεν εκανα επιχειρηματολογια, μην μυγιαζεσαι.\nΜου κανει εντυπωση πως δεν εχετε συνοχη στο καρλαφτικο τροτσκισμο.\nΑπο την αλλη εγω προτιμω την εξαλλη συνοχη των χηλικων καταστροφιστων που παραπεμπουν τα παντα στη μεσσιανικη παγκοσμια επανασταση κοκκινη κυπρος, κοκκινη καταλονια σε κοκκθνα βαλκανια και ιβηρικη ομοσπονδια κλπ κλπ υποστηριζουμε τους παντες και κοτσαρουμε μια παγκοσμια επανασταση οπου ολα τα αιτηματα των παντων θα εισακουστουν ( φορτηγατζηδες, ταξιτζηδες, μειονοτητες τα παντα ολα λεμε θα τα βολεψει η χηλικη τροσκιστικη παγκοσμια κυβερνηση χωρις καμια αντιπαραθεση, θα θυμιζει κατι απο νιρβανα οπου ολοι θα ομογνωμουν) .\nΤουλαχιστον αυτοι ειναι συνεκτικοι στην τρελα τους εχουν και την CRFI , η τακτικη πως μαζευομαι και κοβω καταστασεις καθε φορα και βλεπω που φυσαει ο αερας του ενος κομματιου της αστικης ταξης εγω(ως εγχωριο κινημα, ως αγγλος , ως καταλανος) παω κοντρα σε οποιο μου την σπαει περισσοτερο ανα περιπτωση και κλεινοντας τα ματια σε αλλο και μαλιστα αυτο το κανω επιλεκτικα και αναλογως ειναι παραβιαση του καρλιαφτισμου οποτε δεν ξερουμε και τι μας ξημερωνει καθε μερα ανα κατασταση… Ενω π.χ. στα γραφεια της CRFI τουλαχιστον εχουν μια ιδεα τι θα αποφασισουν απο πριν, δεν ειναι μπαλα που γυριζει…\nΓια τους Μαντελικους δεν γνωριζω… Τα κομματια εχουν ρεφορμισει αρκετα οποτε δεν παιρνω και ορκο.\nΠαράθεμα: ΚΕΝΟ ΔΙΚΤΥΟ: "Εθνικισμός και Δημοκρατία - Σημειώσεις για την Καταλονία" - Void Network·\nΠαράθεμα: Platypus Εθνικισμός και συλλαλητήρια: σκέψεις για το ζήτημα της ονομασίας της Μακεδονίας - Platypus·\nΠαράθεμα: Platypus - Platypus·


De Facto Cafe, Πύργος - Κριτικές εστιατορίων - Tripadvisor\nDe Facto Cafe, Πύργος\n8 κριτικές#11 από 26 εστιατόρια (Πύργος)\nΥψηλάντου 39, Πύργος 271 00 Ελλάδα+30 2621 035161+ Προσθέστε ιστότοπο+ Προσθήκη ωρών\nΝο 11 από 26 Εστιατόρια - Πύργος\nΔεν υπάρχουν ακόμα αρκετές βαθμολογίες για το φαγητό, την εξυπηρέτηση, τη σχέση ποιότητας/τιμής ή την ατμόσφαιρα στο εστιατόριο De Facto Cafe, Ελλάδα. Γίνετε ένας από τους πρώτους που θα γράψει κριτική!\nΥψηλάντου 39, Πύργος 271 00 Ελλάδα\n+30 2621 035161\nΌτι καλυτερογια ένα πεντανόστιμα γρήγορο γεύμα από τέλειες σφολιατες μέχρι άψογα σάντουιτς και κρέπες με τα καλύτερα υλικά...\nΠολυ καλο σαντουιτσαδικο κρεπερι... παρτε σαντουιτς ψημενο τα σπαει.πιτσα σουπερ κρεπα δυναμη. Οτι πρεπει .\nότι καλύτερο για ένα γρήγορο γεύμα μετά τν βραδινή έξοδο...αρκετά οικονομικό...γρήγορο και άριστη ποιότητα προϊόντων\nΣυμπαθητικό καφε επανω σε κεντρικό δρομο. Περισσοτερο θα το χαρακτηριζα take away. Καθαρο μαγαζί με ευγενικο προσωπικο\nΤέλειος καφές, παγωτό και φαγητό\nΤο καλύτερο στον Πύργο! Καταπληκτικός καφές, νόστιμο παγωτό και πολύ νόστιμο φαγητό, όπως σάντουιτς club ή σάντουιτς με οτιδήποτε θέλετε! Το λατρεύω!\nΣύντομη επίσκεψη, αλλά πολύ ευχάριστο\nΠήγαμε εκεί αρκετές φορές το πρωί και είναι ένα πολύ ωραίο μέρος: ο καφές είναι καλό συν παρατηρούμε το ελληνικό ζωές το πρωί\nΕάν μπορείτε να πάρετε ένα ζεστό παρτίδα κρουασάν φρέσκο από το φούρνο γεμιστό με μερέντα. . Θα ευχαριστήσω μου!\nΈπεσα πάνω σε αυτή την αρκετά νέα εγκατάσταση και ήταν ιδιαίτερα εντυπωσιασμένος με το φιλικό προσωπικό και την προσπάθειά τους να βοηθήσουν με τις δύο οδηγίες και γλωσσικών φραγμών. Οι ντόπιοι νέα ήμασταν ξένοι αλλά το προσωπικό δεν θα μπορούσε να είναι πιο εξυπηρετικός! Ο...διακομιστής μας ζήτησε να πράξη τα Αγγλικά και να διατηρείται η επιστροφή να μας μιλήσουν. Μετά το πρώτο καφέ που έγιναν πιο δυνατές ομιλίες! Το φαγητό ήταν εκπληκτικό, τόσο πολύ που αγόρασε το μεσημεριανό καθώς και να πάτε! Πολύ ωραίο μέρος στη μέση του πουθενά ;Περισσότερα\nΛάβετε γρήγορα απαντήσεις από το προσωπικό του De Facto Cafe και από προηγούμενους επισκέπτες.


Μη φοβάσαι το Αλτσχάιμερ αν τρως αυτές τις 5 τροφές! - Όλα Για Την Γυναίκα\nΑρχική Fitness Μη φοβάσαι το Αλτσχάιμερ αν τρως αυτές τις 5 τροφές!\nΜη φοβάσαι το Αλτσχάιμερ αν τρως αυτές τις 5 τροφές!\nΌταν πρόκειται για την αποφυγή συγκεκριμένων ασθενειών, όπως η νόσος του Αλτσχάιμερ – μια μορφή άνοιας που επηρεάζει τη μνήμη, τη σκέψη και τη συμπεριφορά – είναι σημαντικό να επενδύσουμε ενεργά σε τρόφιμα που μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη.\nΕξάλλου, η νόσος του Αλτσχάιμερ αυξάνεται ραγδαία στις ΗΠΑ, ενώ σύμφωνα με την Ένωση Αλτσχάιμερ, περισσότεροι από πέντε εκατομμύρια Αμερικανοί ζουν σήμερα με τη νόσο, αριθμός που αναμένεται να αυξηθεί σε 16 εκατομμύρια μέχρι το 2050. Αξίζει επίσης να σημειωθεί ότι το Αλτσχάιμερ είναι πιο διαδεδομένο στις γυναίκες.\nΗ γλυκοπατάτα είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, μια ουσία που βελτιώνει τη μνήμη και συμβάλλει στην ενίσχυση της ικανότητας του εγκεφάλου να μαθαίνει πράγματα.\nΑυτό το πανέμορφο πορτοκαλί χρώμα δεν είναι σύμπτωση – σηματοδοτεί την παρουσία βήτα-καροτίνης, ένα ισχυρό αντιοξειδωτικό.\nΤα μύρτιλα και τα σταφύλια περιέχουν επίσης αντιοξειδωτικά. Εν ολίγοις, αν θέλεις να ενισχύσεις την εγκεφαλική σου δύναμη, ένα πιάτο με πολύχρωμα φρούτα είναι πολύ καλή αρχή.\nΟι βιταμίνες Β είναι απαραίτητες για την υγιή ανάπτυξη του εγκεφάλου και μία από τις σημαντικότερες είναι η Β6. Ένα από τα πλουσιότερα τρόφιμα σε βιταμίνη B6 είναι τα ρεβίθια, ένα όσπριο που είναι επίσης υψηλό σε κάλιο και πρωτεΐνες.\nΕπιπλέον, τα ψάρια όπως ο σολομός και ο τόνος είναι ένα κυρίως πιάτο για να γεμίσεις τον οργανισμό σου με βιταμίνη B6.\nΜαζί με τη βιταμίνη Β6 και η βιταμίνη Β12 βοηθά επίσης στην υγιή λειτουργία και ανάπτυξη του εγκεφάλου. Η βιταμίνη Β12 βρίσκεται σχεδόν αποκλειστικά σε ζωικά προϊόντα, ενώ τα στρείδια που μοιάζουν με μαλάκια, περιέχουν γενναιόδωρες ποσότητες αυτής της θρεπτικής ουσίας.\nΤο συκώτι είναι άλλη μία πηγή κρέατος με υψηλή περιεκτικότητα Β12. Οι χορτοφάγοι θα πρέπει να επιλέξουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα αυγά για να πάρουν την ποσότητα βιταμίνης Β12 που χρειάζονται.\nΟι φακές είναι πλούσιες σε φολικό οξύ, μια βιταμίνη που είναι γνωστή ως Β9. Το φολικό οξύ βοηθά όχι μόνο στην λειτουργία του εγκεφάλου αλλά συνδέεται επίσης με μειωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου.\nΈνα φλιτζάνι φακές θα σου δώσει το 90% της προτεινόμενης ημερήσιας πρόσληψης B9 που χρειάζεσαι. Άλλα όσπρια, όπως τα φασόλια και τα ρεβίθια, είναι γεμάτα με φολικό οξύ επίσης.\nΤο σνακ που παίρνεις μαζί σου στη δουλειά, τα φιστίκια είναι ένα από τα πλουσιότερα τρόφιμα σε βιταμίνη Ε.\nΜια μελέτη στη νευροβιολογία της γήρανσης βρήκε μια σύνδεση μεταξύ των ασθενών με νόσο του Αλτσχάιμερ και του χαμηλού επιπέδου βιταμίνης Ε.\nΤα καρύδια και οι ξηροί καρποί είναι γενικά μια μεγάλη πηγή βιταμίνης Ε, όπως επίσης και το σπανάκι.\nΠροηγούμενο άρθροΤι θα έκαναν τα ζώδια αν ναυαγούσαν σε ένα ερημικό νησί\nΕπόμενο άρθροΏρα για ψαράκι: Πανεύκολο και λαχταριστό φιλέτο γλώσσας με μουστάρδα


Κρανίδι: Ο στρατός έστησε σκηνές έξω από τη δομή φιλοξενίας με τα 150 κρούσματα κορωνοϊού\nΣκηνές του στρατού έχουν στηθεί έξω από το ξενοδοχείο που λειτουργεί ως δομή φιλοξενίας, όπου εντοπίστηκαν 150 κρούσματα κορονοϊού.\nΤην Τρίτη έγινε γνωστό πως τα κρούσματα στη δομή φιλοξενίας στο Κρανίδι ανέρχονται σε 150.\nΝα σημειωθεί πως όλα τα θετικά κροούσματα είναι ασυμπτωματικά και καλά στην υγεία τους.\nΣτο σημείο, έχουν σπεύσει, σύμφωνα με το skai.gr άνδρες του στρατού, οι οποίοι έστησαν σκηνές έξω από το ξενοδοχείο, που θα βοηθήσουν στην ευκολότερη διαχείριση της κατάστασης.\nΣτις σκηνές θα διενεργούνται εξετάσεις από το μόνιμο υγειονομικό προσωπικό που θα μένει στο ξενοδοχείο.\nΗ ομάδα με τους ευπαθείς, που είναι θετικοί στον ιό, θα απομονωθούν σε χώρο εκτός του ξενοδοχείου, ενώ οι αρνητικοί θα απομονωθούν εντός τους ξενοδοχείου.\nΗ ιχνηλάτηση των επαφών των κρουσμάτων έχει ήδη ξεκινήσει και δεν έχει εντοπιστεί διασπορά εντός της κοινότητας.\nΠαρά την ανησυχία η κατάσταση φαίνεται να βρίσκεται υπό έλεγχο, καθώς ο κόσμος τηρεί την καραντίνα.\nΠροηγούμενο άρθροΟ Π.Ο.Υ ζητάει να μην παιχτεί μπάλα στην Ευρώπη μέχρι το 2021\nΕπόμενο άρθροAshley Mattingly: Aυτοκτόνησε η 33χρονη Playmate, αφήνοντας ιδιόχειρο σημείωμα


Τέλος τα ρεκόρ στο Nurburgring - Η διοίκηση της πίστα απαγόρευσε ρητά και κατηγορηματικά κάθε προσπάθεια για νέα ρεκόρ στην Πράσινη Κόλαση - gocar.gr - GoForward\nΤέλος τα ρεκόρ στο Nurburgring\nΗ διοίκηση της πίστα απαγόρευσε ρητά και κατηγορηματικά κάθε προσπάθεια για νέα ρεκόρ στην Πράσινη Κόλαση\nΜετά από το φρικτό δυστύχημα στη στροφή Flugplatz κατά τη διάρκεια ενός αγώνα VLN και το θάνατο ενός θεατή, η διοίκηση της πίστας απαγόρευσε κάθε προσπάθεια για θέσπιση ρεκόρ στο Nurburgring. Ήδη άμεσα μετά το συμβάν θεσπίστηκε όριο ταχύτητας στη συγκεκριμένη στροφή ενώ το ίδιο έγινε σταδιακά και σε άλλα πολύ γρήγορα σημεία της πίστας.\nΗ απόφαση αυτή θα επανεξεταστεί στο τέλος της χρονιάς, μέχρι τότε όμως κανείς από τους κατασκευαστές δε μπορεί αποπειραθεί για ρεκόρ, ακόμα κι εάν έχει την αποκλειστική χρήση της πίστας.\nΟ μεγάλος αδικημένος από αυτή την ιστορία φαίνεται να είναι η Koenigsegg που με το One:1 δήλωνε έτοιμη να σπάσει το ρεκόρ της Porsche 918 Spyder. Προς το παρόν όμως, θα πρέπει να βάλει πάγο στις προσπάθειές της.\nΕίναι γεγονός πάντως ότι ο ανταγωνισμός είχε αρχίσει να ξεφεύγει στο κυνήγι του ταχύτερου γύρου, οπότε προς το παρόν ίσως και να έχει πραγματικό νόημα αυτή η απόφαση. Ας ελπίσουμε ότι η επανεξέτασή της θα φέρει και μια αποτελεσματική για όλους λύση.\nCar news: Δες εδώ όλες τις ειδήσεις της ημέραςΤο Dog Mode της Tesla διευκολύνει τη ζωή των ιδιοκτητών!Αυτό το αυτοκινούμενο τροχόσπιτο κοστίζει 6,5 εκατομμύρια και έχει μια Bugatti στο γκαράζ του! [Video]Honda Prelude 1997: Ποια είναι η τελική ταχύτητα του ιαπωνικού κουπέ; [Video]\nαπαγόρευση ρεκόρ γύρου


Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΘέμα: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΑγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay (Αναγνώστηκε 2403 φορές)\n#25 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 11, 2019, 10:37:02 πμ\nΠαράθεση από: Sernak στις Ιανουάριος 10, 2019, 10:53:43 πμ\nΚαλημέρα Ανδρέα, αυτό που εξυπηρετεί που λες; Στο αν τύχει να ''χαθεί'' το δέμα ή κάπου αλλού;\nΚαλημέρα. Όχι για τον έλεγχο στο τελωνείο. Πριν από ενα χρόνο περίπου, κάναμε παραγγελία 2 άτομα το ίδιο κιτ απο lucky. Εγώ επέλεξα να μην μπει απόδειξη στο κουτί ενώ το άλλο κιτ είχε μειωμένη. Το δικό μου χρεώθηκε με δασμούς ενώ το δεύτερο όχι.\nΜπορεί να ήταν τυχαίο αλλά νομίζω ότι η παντελής απουσία απόδειξης έπεξε ρόλο.\nArian δεν είναι κανενα φοβερό μυστικό, οι τελωνειακοί/εκτελωνιστές τα ξέρουν πολύ καλά τα κόλπα αυτά, άλλωστε ανεξάρτητα από το τι γράφει η απόδειξη που μπορεί να συνοδεύει το δέμα αν τους φανεί "περίεργα" χαμηλή μπορούν να κοστολογίσουν την αξία με βάση δική τους λίστα ή πιο πιθανό να καλέσουν τον παραλήπτη να προσκομίσει τις αποδείξεις της συναλλαγής, Paypal, τράπεζα κλπ.\nΛογικό αυτό. Αν πάρει κάποιος μεγάλο 32άρι και βάλει απόδειξη 25$ τότε αν γίνει έλεγχος πάει γυρεύοντας νομίζω.\n#26 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 03:28:25 μμ\nΗ λυπητερή ήρθε σήμερα και δυστυχώς πλήρωσε η σύζυγος\nχωρίς να με πάρει τηλ. Δεν ξέρω κατά πόσο διακαιολογούνται\n25 Ευρώ για αγορά αντικειμένου 42,37 όπως αναγράφει\n"στατιστική τιμή στο σύνολο". Πλέον πληρώθηκαν και δεν\nξέρω εάν γίνεται κάτι.\n#27 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 04:03:45 μμ\nρε συ Κώστα αυτά δε λέμε τόσο καιρό, μια χαρά σωστά σε χρέωσαν (με βάση την αξία του δέματος), 10 για ΦΠΑ και 15 για τον εκτελωνισμό, κια να μην τα είχε πληρώσει η γυναίκα σου δεν υπήρχε κάτι παράτυπο για να αρνηθείς να πληρώσεις.\nΑυτό που θέλω να ρωτήσω επειδή είπες πριν ότι πλήρωσες μια φορά για ταχυδρομικά άσχετα αν το έσπασαν σε δύο πακέτα, στο δεύτερο δέμα τι κόστος ταχυδρομικών σου γράφει ο πωλητής ;\n#28 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 04:10:38 μμ\nΓράφει μόνο βάρος και τιμή 4150 Y,\nπου είναι 33-34 Ευρώ. Προφανώς χρεώσαν\n#29 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 04:21:58 μμ\nτα 4150 είναι το κόστος του κιτ υποθέτω. Τα ταχυδρομικά που αναγράφονται ; στις φωτό των δύο δεμάτων δεν τα βλέπω αλλά λογικά κάπου θα φάινονται πχ. σφραγίδα ταχυδρομείου, σίγουρα οι εκτελωνιστές κάπως βρήκαν το ταχυδρομικό κόστος και το πρόσθεσαν στα 4150 για να σου βγάλουν ΦΠΑ με βάση τη λεγόμενη στατιστική αξία\n#30 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 04:26:00 μμ\nΔεν ξέρω , εάν κάνω την πρόσθεση στο σύνολο\nθα δω. Έχω την εντύπωση ότι δεν αναγράφεται\nξεχωριστά αλλά σαν σύνολο.\n#31 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 08:12:33 μμ\nΠαράθεση από: KWSTAS στις Ιανουάριος 14, 2019, 03:28:25 μμ\n#32 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 08:51:21 μμ\nΜε τις αλλαγές στον εκτελωνισμό στα ταχυδρομεία για μικρής αξίας πράγματα, η παγκοσμιοποίηση δεν αφορά πλέον τον απλό πολίτη. Πάει η χαρά να αγοράσεις από Ιαπωνία ή Αμερική κάτι που δεν μπορείς να βρεις στην Ευρώπη. Για μεγάλης αξίας ο εκτελωνισμός ίσχυε και πριν και σωστά ίσχυε. Προσωπικά αγοράζω πλέον μόνο από ΕΕ και αναρωτιέμαι τι θα γίνει με το Brexit. Ελπίζω τουλάχιστον η Amazon.co.uk να γίνει Amazon.ie. Δυστυχώς τα αγγλικά μοντελομάγαζα δεν μπορούν να το κάνουν αυτό, είναι πολύ μικρά. Αν θυμάμαι καλά, η Amazon.com σου έδινε τη δυνατότητα να σου στείλει κάτι στην Ελλάδα ήδη εκτελωνισμένο και άρα με προβλέψιμο κόστος (νομίζω είχα πάρει έτσι ένα kindle).\n#33 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 10:33:58 μμ\nΊσως το είχε στείλει μέσω Ευρωπαϊκής αποθήκης ή διεύθυνσης.\n#34 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 10:37:53 μμ\nΠαράθεση από: GRmodeler στις Ιανουάριος 14, 2019, 04:21:58 μμ\nΔεν γνωρίζουν εάν πλήρωσα ταχυδρομικά ή ήταν δωρεάν.\n#35 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 10:46:23 μμ\nΗ στατιστική αξία του τελωνείου περιλαμβάνει μεταφορικά και ασφάλιστρα κατ' εκτίμηση άσχετα αν πληρώθηκαν ή όχι (όπως κατ' εκτίμηση είναι και η αξία του προϊόντος).\n#36 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 11:16:09 μμ\nαυτο το κατ' εκτιμηση ποιος το εκτιμα και πως εκτιμαται ειναι το θεμα..\n#37 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 14, 2019, 11:19:18 μμ\nΠαράθεση από: sluff στις Ιανουάριος 14, 2019, 11:16:09 μμ\nΧαχα. Εσύ έκανες την ερώτηση, να η απάντηση αν αντέχεις (εγώ δεν άντεξα):http://sxoli-ekteloniston.blogspot.com/2015/10/2-26-2015.html\n#38 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 15, 2019, 11:32:03 πμ\n#39 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 15, 2019, 04:09:22 μμ\nΠαράθεση από: Kostis Pap στις Ιανουάριος 14, 2019, 10:46:23 μμ\nΑν αναγράφεται αξία προϊόντος και ταχυδρομικό κόστος τότε ο εκτελωνιστής είναι υποχρεωμένος να κοστολογίσει βάση αυτών εκτός αν υποπτευθεί παραποιημένα νούμερα οπότε σε καλεί να προσκομίσεις τα αποδεικτικά της συναλλαγής.\nκατ' εκτίμηση εννοείς όταν δεν αναγράφεται κάτι στη συσκευασία ; ακόμη και τότε λογικά πρέπει να σε καλέσει αν υπάρχουν στοιχεία επικοινωνίας, νομίζω μόνο αν δεν σε βρίσκουν θα προχωρήσουν σε "κατ΄εκτίμηση".\nΠάντως δεν έχω συναντήσει ποτέ δέμα ή φάκελο που να μην αναγράφει πάνω ταχυδρομικό κόστος πχ. στη σφραγίδα του ταχυδρομείου του αποστολέα. Κώστα είσαι σίγουρος ότι δεν υπάρχει πουθενά πάνω στο δέμα τέτοια ένδειξη ; Ακόμη και αν ο πωλητής στα στέλνει με δωρεάν ταχυδρομικά ο ίδιος τα πληρώνει στο ταχυδρομείο του οπότε το ταχυδρομείο κάπου πάνω στο πακέτο θα τα αναγράφει.\n#40 Απ: Αγορά κίτ από Ιαπωνία μέσω Ebay\nΙανουάριος 15, 2019, 06:07:57 μμ\nΔεν υπάρχει φίλε, έχει αυτοκόλλητο που λέει\nPostage Paid-Japan. Ίσως οι έμποροι εκεί έχουν\nκάποια συμφωνία με το ταχυδρομείο και απλά\nπληρώνουν με απόδειξη το αυτοκόλλητο. Τηλ.\nείχα δώσει με την παραγγελία και μάλιστα σταθερό.\nΤο πακέτο έχει ακριβώς τα ίδια αυτοκόλλητα με\nτο προηγούμενο που πόσταρα στην 1η σελίδα.\nΤο μόνο που αλλάζει είναι το βάρος και το κόστος


Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υποβληθούν σε εξωσωματική γονιμοποίηση, κατά την οποία θα χρησιμοποιηθεί το σπέρμα του συζύγου τους, με ωάρια κάποιας άλλης γυναίκας (δότριας ωαρίων). Τα έμβρυα που προκύπτουν μεταφέρονται στη μήτρα της λήπτριας. Ασθενείς που στρέφονται στη δωρεά ωαρίων μπορεί να είναι γυναίκες οι οποίες:\nΈχουν προχωρημένη ηλικία\nΓια κάποιο λόγο έχουν χάσει τις ωοθήκες τους\nΈχουν υποστεί ακτινοθεραπεία ή χημειοθεραπεία\nΝεαρές γυναίκες σε πρόωρη εμμηνόπαυση\nΌλες οι δότριες υποβάλλονται σε σχολαστικό κλινικό έλεγχο.\nΟι εξειδικευμένες εξετάσεις περιλαμβάνουν: Κυστική ίνωση (έως 99% των μεταλλάξεων του γονιδίου CFTR), ευαίσθητο Χ χρωμόσωμα, α,β και δβ -θαλασσαιμία, νωτιαίαμυική ατροφία (εξώνια 7 και 8), μη-συνδρομική βαρηκοΐα (μεταλλάξεις 35delG and L90p), καρυότυπος.\nΕπίσης οι δωρήτριες ωαρίων υποβάλλονται σε εξετάσεις για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα, προγεννητικό έλεγχο, μοριακοί έλεγχοι για Ηπατίτιδα Β και C και HIV.\nΕίναι υποχρεωτική η διαφύλαξη της ανωνυμίας των δοτών και των ληπτών γεννητικού υλικού. Η ανωνυμία και το ιατρικό απόρρητο των δωρεών διαφυλάσσεται απολύτως: εάν έχετε αποδεχθεί την δωρεά ωαρίων ή εμβρύων, δεν θα σας ενημερώσουμε με κανένα τρόπο για την έκβαση της προσπάθειας των ληπτών. Αντιστοίχως, οι λήπτες δεν θα μάθουν κανένα στοιχείο σχετικό με την ταυτότητά ή τον ιατρικό φάκελο της δότριας, πλην των πληροφοριών που σχετίζονται άμεσα με την υγεία τους (π.χ. ομάδες αίματος-Rhesus, “στίγμα” Μεσογειακής αναιμίας κ.λπ.).\nΗ δότρια ωαρίων πρέπει να είναι 18-35 ετών. Η επιτρεπόμενη ηλικία για υποβολή σε εξωσωματική γονιμοποίηση για όλες τις γυναίκες είναι πριν τη συμπλήρωση του πεντηκοστού έτους, ή κατόπιν ειδικής άδειας από την Αρχή Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγης, το πεντηκοστό δεύτερο έτος.\nΤόσο η δότρια όσο και το ζευγάρι των ληπτών ωαρίων υπογράφουν ειδικά έντυπα συγκατάθεσης, με τα οποία δηλώνουν ότι αποδέχονται την δωρεά. Τα έντυπα αυτά τηρούνται σε απόρρητο αρχείο.\nΕπιτρέπεται η μεταφορά έως 2 εμβρύων, όταν αυτά προέρχονται από δανεικά ωάρια.


Επικίνδυνο καλοκαίρι για τα δάση | Ελλάδα | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ\nΣτα εκπαιδευτικά σεμινάρια της Πυροσβεστικής για στελέχη των δήμων (με χρηματοδότηση του Ιδρύματος Στ. Νιάρχος) ανταποκρίθηκαν μόνο 83 στους 395, ποσοστό 21%! Τα σεμινάρια περιελάμβαναν εκπαίδευση σε ζητήματα αντιμετώπισης και καταστολής πυρκαγιών, πυρασφάλειας και δασοπροστασίας και προληπτικής εκκένωσης κατοικημένων περιοχών. INTIME NEWS\nΙδιαίτερη ανησυχία υπάρχει ενόψει του φετινού καλοκαιριού στον τομέα της πυρόσβεσης, μετά και την περυσινή τραγωδία σε Νέο Βουτζά, Μάτι και Κόκκινο Λιμανάκι. Αφενός ουδείς θέλει να αντιμετωπίσει ξανά παρόμοιες καταστάσεις, αφετέρου υπάρχουν λόγοι που υποχρεώνουν σε έγκαιρη παρέμβαση και αυξημένη ετοιμότητα. Λόγοι σχετικοί με μετεωρολογικές - κλιματικές τάσεις αλλά και με τις πολλές γκρίζες ζώνες, τα «χαλασμένα τηλέφωνα» και τις αδράνειες της διοίκησης.\nΜε βάση τις φετινές συνθήκες όλοι οι φορείς πρέπει να είναι πολύ επιμελείς στην αποψίλωση. Υπάρχει συγκεκριμένος καταμερισμός: η ΔΕΗ πρέπει να καθαρίζει τον χώρο γύρω από τους πυλώνες και το δίκτυο μεταφοράς· ας μην ξεχνάμε πως έχουν ξεσπάσει πυρκαγιές από σπινθήρες βραχυκυκλώματος. Ο ΟΣΕ οφείλει να καθαρίζει κατά μήκος των σιδηροδρομικών γραμμών, ο στρατός τα στρατόπεδα, οι δήμοι και οι περιφέρειες τα άλση, τα πάρκα και τις περιαστικές περιοχές. Μάλιστα, οι ΟΤΑ λαμβάνουν κάθε χρόνο περίπου 16 εκατ. ευρώ για τον συγκεκριμένο σκοπό. Το όλο έργο πρέπει να συντονίζει η Πολιτική Προστασία. Και βέβαια οι πολίτες πρέπει να καθαρίζουν τις ιδιοκτησίες τους.\nΑν οι κλιματικοί λόγοι δημιουργούν επιπρόσθετες δυσκολίες, οι εκρηκτικές αδυναμίες του κρατικού μηχανισμού δεν αφήνουν περιθώρια εφησυχασμού. Η φετινή αντιπυρική περίοδος βρίσκει την πολιτεία και τους αρμόδιους φορείς σε... διαβούλευση για τη νέα δομή Πολιτικής Προστασίας! Η οποία προφανώς δεν θα μπορεί να εφαρμοστεί από φέτος. Αρα θα έχουμε την περυσινή δομή, η οποία απέτυχε πλήρως στο Μάτι και μάλιστα ενώ θα συζητούμε για μια νέα... Και όλα αυτά, γιατί η κυβέρνηση καθυστέρησε οκτώ μήνες στην κατάθεση της πρότασής της.\nΕνδεικτικό των φετινών δυσκολιών αποτελεί το γεγονός πως η αντιπυρική περίοδος ξεκίνησε επισήμως την 1η Μαΐου με... πολλά γκολ από τα αποδυτήρια. Από την 1η Ιανουαρίου έως και την 30ή Απριλίου 2019 είχαν εκδηλωθεί συνολικά 4.854 αγροτοδασικές πυρκαγιές, αριθμός αυξημένος σε σχέση με το αντίστοιχο διάστημα του 2018 κατά 165,5%! Τα στοιχεία αυτά δημοσίευσε ο κ. Ανδριανός Γκουρμπάτσης, νομικός και αντιστράτηγος ε.α. του Πυροσβεστικού Σώματος. Μάλιστα, το φετινό πρώτο τετράμηνο εκδηλώθηκε ο μεγαλύτερος αριθμός πυρκαγιών από το 2003, δηλαδή εδώ και 16 έτη! Παρότι οι περισσότερες κατασβέστηκαν έγκαιρα, η αυξητική τάση αποτελεί ένα καμπανάκι συναγερμού ενόψει καλοκαιριού.


Η γυναίκα που έπαιξε σε 173 ελληνικές ταινίες και δεν μίλησε ποτέ [ΦΩΤΟ] – Makeleio.gr\nHomeLIFESTYLEΗ γυναίκα που έπαιξε σε 173 ελληνικές ταινίες και δεν μίλησε ποτέ [ΦΩΤΟ]\nΟι παλιές, «χρυσές» στιγμές του ελληνικού κινηματογράφου έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και σίγουρα οι… παλιότεροι θα τις νοσταλγούν.\nΠολλοί ηθοποιοί που εμφανίστηκαν στις ταινίες των δεκαετιών ’50, ’60 και ’70 μετέπειτα έγραψαν τη δική τους ιστορία στον ελληνικό κινηματογράφο. Υπήρξε όμως και μία γυναίκα που άφησε τη δική της ιστορία στη μεγάλη οθόνη.\nΠρόκειται για τη Βίκυ Ιακωβίδου, τη γυναίκα που έπαιξε σε 173 ταινίες, αλλά σχεδόν πότε δεν ακούσαμε τη φωνή της. Δεν ήταν ηθοποιός αλλά ενδυματολόγος και συμμετείχε στις ταινίες ως κομπάρσος για τη διασκέδασή της.\nΗ Βίκυ Ιακωβίδου γεννήθηκε τη δεκαετία του ’30, έζησε στο Γκύζη και πέθανε αθόρυβα, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, όπως δηλαδή έζησε. Χαρακτηριστικό είναι το κανείς δεν έμαθε την ημερομηνία που πέθανε, πάντως όλοι οι ηθοποιοί και παραγωγή των ταινιών της τότε εποχής, θα τη θυμούνται σαν την πιο γνωστή κομπάρσο του ελληνικού κινηματογράφου.


Τι να φάτε για μεσημεριανό γεύμα για να χάσετε λίπος στο σώμα\nΘα δύναμη κατάρτισης καύση λίπος κοιλιά\nΠροσπαθώντας να χάσετε βάρος πεινασμένοι τη νύχτα\nΤι να φάτε για μεσημεριανό γεύμα για να χάσετε λίπος στο σώμα - Γεμάτο λίπος κρέμα τυρί διατροφή γεγονότα\nΒιταμίνη Ε για ελαστικότητα και για τη χαλάρωση του λαιμού. Είναι το μόνο γεύμα που χωνεύεται πιο εύκολα σε σχέση με οποιοδήποτε άλλο.\nΤι να φάτε για μεσημεριανό γεύμα για να χάσετε λίπος στο σώμα. Τα καρότα περιέχουν μεγάλες ποσότητες φυτικών ινών, που είναι πολύ σημαντικές για την πέψη των τροφών. Στο μπορείτε: - Εάν είστε Ιατρός να καταχωρηθείτε στον κατάλογό μας - Να κάνετε αναζήτηση για Ιατρούς.\nΤι να φάτε για μεσημεριανό γεύμα για να χάσετε λίπος στο σώμα. Παραδοσιακή, λαική και σύγχρονη αγροτική εμπειρία και γνώση.\nΚαλώς ήρθατε στο Νέο μας site! Φυτικές ίνες:. Οι πανταχού παρούσες. Η χημειοθεραπεία μπορεί άμεσα ή έμμεσα να προκαλέσει αύξηση βάρους ή απώλεια βάρους. Ωστόσο οι φυτικές ίνες μπορεί να « παγιδεύσουν» το βήτα καροτένιο γεγονός. ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΚΑΝΩ ΓΑΛΟΠΟΥΛΑ.\nΚαλλιέργειες στο θερμοκήπιο κατασκευές στο σπίτι, ιστορίες και σάτυρα του χωριού, καλλιεργητικά θέματα, αγροτικά νέα και ενημέρωση, περιβάλλον οικόσιτα. Στη δίαιτα αυτή πρέπει να τρώτε πέντε φορές την ημέρα, και κάθε σας γεύμα να περιλαμβάνει πέντε στοιχεία. Εάν φάμε ένα σωστό και ισορροπημένο πρωινό γεύμα δεν θα πεινάμε στη διάρκεια της ημέρας. Πέραν εξάλλου του γεγονότος ότι η ροδιά είναι ένα είδος που προσαρμόζεται πολύ καλά στο μεσογειακό κλίμα και μπορεί να αξιοποιήσει περιθωριακά και υποβαθμισμένα εδάφη, χρησιμοποιώντας για την άρδευσή της ακόμη και.\nΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ Η ιατρική του οικολογικού χωριού είναι επιθυμητό να είναι αειφορική και αυτάρκης. Το πρόγευμα είναι το πιο βασικό γεύμα της ημέρας. Αγαπητά μου παιδιά ( να με συγχωρνάτε για τη λαϊκή προσφώνηση) σας εύχομαι να συνεχίσετε να γράφετε για πολλά πολλά χρόνια ακόμα κάνοντας μας να παραμιλάμε από λιγούρα. Σας προτείνουμε να αυξήσετε την πρόσληψη της βιταμίνης Ε, μια ουσία που είναι απαραίτητη για τη βελτίωση της σφριγηλότητας και της ελαστικότητας του.\nΚαθαρό πράσινο εκχύλισμα κόκκων καφέ για τους διαβητικούς\nGarcinia cambogia τελείωμα naturaleza verde\nIm διατροφή διασημότητα ζούγκλα\nΠράσινο καφέ tampa\nΑποτελέσματα τριχόπτωσης σπιρονολακτόνης\nΤα οφέλη από την κατανάλωση βάρους χυμού λεμονιού\nΓρήγορη απώλεια βάρους ζεστή σοκολάτα\nΜπορεί τα παράσιτα να προκαλέσουν απώλεια βάρους σε σκύλους\nΓεύμα Απώλεια βάρους\nΚΑΛΗΣΠΕΡΑ ΚΑΙ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ. ΕΚΠΗΚΤΙΚΗ ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΓΑΛΟΠΟΥΛΑ.\nΠώς να απαλλαγείτε από τα παχιά γόνατα\nΚαναδικά προγράμματα απώλειας βάρους


*** BEIJING TIANRUI HOTEL, ΠΕΚΊΝΟ ***\nΔιαμερίσματα σε Πεκίνο (503)\n15 Baishu Hu Tong, Beijing, P.R.C. #100006, Πεκίνο, Κίνα\nΤο άνετο Tian Rui 3 αστέρων βρίσκεται στην επιχειρηματική περιοχή του Πεκίνου. Από το 1998, είναι ένα περίφημο ξενοδοχείο στην καρδιά του Πεκίνου.\nΑυτό το ξενοδοχείο βρίσκεται σε εμπορική περιοχή και απέχει 1.6 χλμ από Μουσείο των Ανακτόρων, Πάρκο Jingshan (Yingshan Gongyuan) και Πλατεία Tiananmen. Είναι τοποθετημένο δίπλα σε St. Joseph's Cathedral (East/Main Street India Church), Beijing Mingrui Mansion και Intime Lotte, καθώς και σε εστιατόρια.\nΤα δωμάτια του ξενοδοχείου είναι άνετα δωμάτια, και όλα παρέχουν ανεξάρτητη ρύθμιση κλιματισμού, μίνι μπαρ, σαλόνι, δορυφορική τηλεόραση και γραφείο εργασίας. Τα δωμάτια διαθέτουν μπάνια εξοπλισμένα με δωρεάν προϊόντα περιποίησης και ντους.\nΣτο εστιατόριο σερβίρονται γεύματα της κινέζικης κουζίνας. Προσφέρονται αναζωογονητικά ποτά στο καφέ-μπαρ.\nΟι επισκέπτες του Tian Rui μπορούν να επωφεληθούν από αποθήκευση αποσκευών, δωρεάν στάθμευση και ανελκυστήρα και να χρησιμοποιήσουν υπηρεσία διανομής εφημερίδων, στεγνοκαθαριστήριο και υπηρεσία δωματίου.\nBeijing Tianrui Hotel, Κίνα\nOriental Venice International Hotel Πεκίνο Gloria Plaza Πεκίνο Beijing 161 Hulu Courtyard Hotel Hutong Inn Zaoyuanju Πεκίνο Shengyuan Xiangjiang Hotel - Πεκίνο Beijing Fuyuan Garden Business Hotel Holiday Inn Chang An West Πεκίνο Beijing Wuhuan Hotel Grand Mercure Beijing Central Beijing Tianyuan Youth Hostel Sweet Heart Pekinguni Photography Theme\nΞενοδοχείο The New Midi 4*, Γενεύη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Rhodes 2*, Λονδίνο - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Ciragan Kempinski 5*, Κωνσταντινούπολη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Amira 5*, Κωνσταντινούπολη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Piazza Venezia 4*, Ρώμη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Grange Langham Court 4*, Λονδίνο - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Hamidiye 3*, Κωνσταντινούπολη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Cihangir 3*, Κωνσταντινούπολη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Alexandra 3*, Ρώμη - kράτηση τώρα; Πανδοχείο Holiday Inn London - Regent'S Park 4*, Λονδίνο - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Four Stars 2*, Λονδίνο - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Migny Opera Montmartre 3*, Παρίσι - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Golden Age 4*, Κωνσταντινούπολη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Giglio Dell Opera 3*, Ρώμη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Metropolis 4*, Ρώμη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο D'angleterre 5*, Γενεύη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Pembury 3*, Λονδίνο - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Nh City 4*, Γενεύη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Four Seasons George V 5*, Παρίσι - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Meininger City West 3*, Άμστερνταμ - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Glockenhof 4*, Ζυρίχη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο A La Commedia 4*, Βενετία - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Dolder Grand 5*, Ζυρίχη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Astor 3*, Ζυρίχη - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Plaza Athenee 5*, Παρίσι - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Beatrice 3*, Βενετία - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Nana Hiso 3*, Μπανγκόκ - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Bastille De Launay 3*, Παρίσι - kράτηση τώρα; Θέρετρο Thong Ta And Spa 2*, Μπανγκόκ - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Lovely House Silom 2*, Μπανγκόκ - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Nida Rooms Triple 2 Wattana Sky Train 3*, Μπανγκόκ - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Chatrium Riverside 5*, Μπανγκόκ - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Marriott Rive Gauche & Conference Center 4*, Παρίσι - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Sleeps Kitasenju - Caters To Men 2*, Τόκιο - kράτηση τώρα; Hostel Artnshelter - 2*, Τόκιο - kράτηση τώρα; Πλωτό κατάλυμα Houseboat-apartment Sumatra, Άμστερνταμ - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Ca' Dell'arte 3*, Βενετία - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Shinagawa Prince 4*, Τόκιο - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Daiwa Roynet Akabane 3*, Τόκιο - kράτηση τώρα; Πανδοχείο House 2*, Τόκιο - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Bonerowski 5*, Krasków - kράτηση τώρα; Ξενοδοχείο Pulitzer 5*, Άμστερνταμ - kράτηση τώρα;\nHotels-zurich.org Bangkokshotels.com All-hotels-venice.com Hoteleamsterdam.net Hotel-istanbul.net Hotelesalbufeira.com Hotels-tokyo-jp.com Krakowhotels.net


Τι είναι προσευχή: Μπορούμε αυτό το καταφύγιο να το βρούμε και στο σπίτι μας - ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ\nΤι είναι προσευχή: Μπορούμε αυτό το καταφύγιο να το βρούμε και στο σπίτι μας\n Τελευταία ενημέρωση: 02-10-2015 | 15:05:58 - Πρώτη δημοσίευση: 02-10-2015 | 15:05:58\n«Και ο Κύριος έγινε καταφύγιο για τον φτωχό, βοηθός στην κατάλληλη στιγμή των θλίψεων» (Ψαλμ. 9, 10).\nΑυτός, λέγει ο Προφήτης Δαυίδ, με ασφάλισε, διότι τίποτε δεν είναι ίσο με αυτό το καταφύγιο, τόσο εύκολο και τόσο ασφαλές.\nΕπειδή τα άλλα καταφύγια είναι δυνατόν να τα επιβουλευτούν και δεν μπορεί κανείς να τα βρει γρήγορα και έτοιμα, αλλά εμποδίζονται και από τον τόπο, και από τον χρόνο και από χιλιάδες άλλους παράγοντες, ενώ αυτήν πάντα την βρίσκεις κοντά σου, εάν μόνον την επιζητήσεις με σωστό τρόπο.\nΔιότι «τότε θα φωνάξεις και ο Θεός θα σε ακούσει, και ενώ εσύ ακόμα μιλάς θα σου πει, να εγώ είμαι κοντά σου» (Ησ. 58, 9). Και «εγώ ο Θεός που είμαι κοντά σου και όχι Θεός απόμακρος» (Ιερ. 23, 23)· δεν χρειάζεται λοιπόν να διανύσουμε απόσταση, ούτε να πάμε σε άλλους τόπους, αλλάμπορούμε αυτό το καταφύγιο να το βρούμε και στο σπίτι μας.\nΗ προσευχή είναι το τείχος των πιστών, το όπλο μας το ακατανίκητο, η προσευχή είναι μέσον της καθάρσεως της ψυχής μας, η προσευχή είναι η απολύτρωση των αμαρτημάτων μας, η προσευχή είναι η προϋπόθεση κάθε καλού. Διότι η προσευχή δεν είναι τίποτε άλλο παρά διάλογος με το Θεό και συνομιλία με το Θεό. Ποιός λοιπόν θα μπορούσε να είναι πιο ευτυχισμένος από αυτόν που αξιώθηκε να ομιλεί συνεχώς στον Δεσπότη;\nΕίναι μεγάλο όπλο η προσευχή, εάν γίνεται με κατάλληλη διάθεση. Είναι μεγάλο όπλο η προσευχή, μεγάλη ασφάλεια, μεγάλος θησαυρός, μεγάλο λιμάνι, περιοχή απαραβίαστη. Μεγάλο αγαθό η προσευχή. Διότι εάν κάποιος συζητώντας με κάποιον ενάρετο άνθρωπο, παίρνει όχι μικρή ωφέλεια απ’ αυτόν, εκείνος που αξιώθηκε να κάνει διάλογο με το Θεό, πόσα αγαθά δεν θα απολαύσει; Επειδή η προσευχή είναι διάλογος με το Θεό.\nΔεν υπάρχει τίποτε δυνατότερο ούτε ίσο με την προσευχή… Καμία σχέση δεν έχει με αυτή τη ζωή κατά την διάρκεια της προσευχής αυτός που προσεύχεται σωστά· ακόμη και αν βράζει μέσα του ο θυμός, εύκολα υποχωρεί, και αν ανάβει η επιθυμία, σβήνει, και αν τον λιώνει ο φθόνος, διώχνεται με πολλή ευκολία…\nΌπως ακριβώς όταν φανούν οι ακτίνες του ηλίου, φεύγουν όλα τα θηρία και κρύβονται στις φωλιές τους, έτσι και όταν η προσευχή βγει σαν ακτίνα από το στόμα και την γλώσσα μας, φωτίζεται ο νους, και όλα τα άλογα και άγρια πάθη φεύγουν δραπετεύοντας και κρύβονται στις φωλιές τους, μόνο όμως όταν προσευχόμαστε σωστά, με ψυχή άγρυπνη και νου προσεκτικό.\nΑυτός που μπορεί να προσεύχεται με αφοσίωση, έστω και αν είναι πολύ πτωχός, είναι όμως ο πλουσιότερος από όλους· όπως ακριβώς πάλι αυτός που έχει στερηθεί την προσευχή, έστω και αν κάθεται στον βασιλικό θρόνο, είναι πτωχότερος από όλους.\nΒασιλέας δεν ήταν ο Αχαάβ και είχε άφθονα πλούτη; Επειδή όμως στερείτο την προσευχή, έψαχνε να βρει τον Προφήτη Ηλία για να τον βοηθήσει, έναν άνθρωπο που δεν είχε σπίτι, ούτε ρούχα, παρά μόνο μια προβιά. Πώς γίνεται συ, με τόσες αποθήκες γεμάτες από αγαθά, να ζητείς αυτόν που δεν έχει τίποτε; Τί να τις κάνω τις αποθήκες, λέγει, αφού αυτός με την προσευχή του έκλεισε τον ουρανό και όλα όσα έχω μου τα αχρήστευσε; Βλέπεις ότι ο Ηλίας ήταν πλουσιότερος από τον βασιλέα;\nΚαι όσο αυτός σιωπούσε και δεν προσευχόταν να βρέξει, εκείνος με όλα του τα στρατεύματα βρισκόταν σε μεγάλη πτώχεια. Τι θαυμαστό πράγμα! Δεν είχε ενδύματα ο Ηλίας να φορέσει και έκλεισε τον ουρανό. Και γι’ αυτό τον έκλεισε, επειδή ήταν ρακένδυτος. Επειδή δεν είχε τίποτε, γι’ αυτό έγινε τόσο δυνατός· και μόλις κίνησε τα χείλη του σε προσευχή, έκανε να πέσουν με τη βροχή από τον ουρανό άφθονοι θησαυροί. Ω, στόμα που χωρά μέσα του πηγές υδάτων! Ω, γλώσσα από την οποία ξεχύνονται βροχές! Ω, φωνή από την οποία έρχονται αναρίθμητα αγαθά!\nΤίποτε δεν είναι πιο δυνατό από τον άνθρωπο που προσεύχεται γνήσια. Η προσευχή είναι φωτιά και μάλιστα όταν αναπέμπεται από προσεκτική και άγρυπνη ψυχή. Δεν είναι μικρός σύνδεσμος του ανθρώπου με το Θεό η προσευχή, αφού μας συνηθίζει να μιλούμε μαζί Του και μας οδηγεί στην φιλοσοφημένη ζωή.\nΕάν με το να ανακοινώσει κάποιος τις συμφορές του σε ανθρώπους και διηγηθεί τα βάσανά του αισθάνεται κάποια παρηγοριά, διότι ανακουφίζεται με όσα λέγει, πολύ περισσότερο θα ειρηνεύσεις και θα παρηγορηθείς αν ανακοινώσεις στον Κύριό σου με την προσευχή τα παθήματα της ψυχής σου. Και οι μεν άνθρωποι βαριούνται πολλές φορές αυτόν που θρηνεί και οδύρεται προς αυτούς και τον απομακρύνουν, ο Θεός όμως ποτέ δεν το κάνει αυτό, αλλά αντίθετα τον πλησιάζει και τον προσελκύει. Και όλη την ημέρα αν διηγείσαι τις συμφορές σου, περισσότερο σε αγαπά και σε ακούει. Ο Θεός συνηθίζει πάντοτε να ξεπερνά και να προλαβαίνει τα αιτήματά μας.\nΌπως μία πόλη ατείχιστη εύκολα καταλαμβάνεται από τους εχθρούς, επειδή δεν τους εμποδίζει κανείς, έτσι και μία ψυχή που δεν είναι περιφραγμένη με προσευχές και με δεήσεις εύκολα την υποτάσσει ο διάβολος και την κάνει δεκτική κάθε αμαρτίας και κακώσεως.\nΑν στερήσεις τον εαυτό σου από την προσευχή, είναι σαν να έβγαλες το ψάρι από τη θάλασσα- διότι όπως το ψάρι ζει με το νερό, έτσι και συ ζεις με την προσευχή· και όπως εκείνο πλέει, εύκολα επάνω στο νερό, και πηγαίνει όπου θέλει, έτσι και συ με την προσευχή θα περάσεις τους ουρανούς και θα πλησιάσεις το Θεό.\nΌπως το χρυσάφι και οι πολύτιμοι και ωραίοι λίθοι και τα μάρμαρα κοσμούν τα σπίτια των βασιλέων, έτσι και η προσευχή κοσμεί τον άνθρωπο και τον κάνει κατοικία του Χριστού.\n«Κάμπτω», λέει, «τα γόνατά μου προς τον Πατέρα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού… για να κατοικήσει το Χριστός με την πίστη στις καρδιές μας…» (Εφεσ. 3. 14, 17). Πώς και με τι μπορείς να εγκωμιάσεις την προσευχή, η οποία σε κάνει ναό και κατοικία του Θεού; Εκείνος τον οποίο δεν χωρούν οι ουρανοί, έρχεται και μπαίνει στη ψυχή εκείνου που ζει με προσευχές.\nΌμως πρέπει κι εμείς να ακούσουμε τα λόγια και τις παραγγελίες του Θεού και πάντοτε να προσπαθούμε να πολιτευόμαστε με ύμνους και προσευχές και περισσότερο να έχουμε το νου και το σώμα μας προσηλωμένα στη λατρεία και δοξολογία του Θεού παρά στις βιοτικές μέριμνες, διότι ζώντας έτσι θα ζούμε όπως πραγματικά πρέπει να ζουν οι άνθρωποι.\nΕπειδή όποιος δεν προσεύχεται στο Θεό, ούτε επιθυμεί να συνομιλεί συχνά μαζί Του, αυτός είναι νεκρός και άψυχος και βρίσκεται μέσα στην αγνωσία διότι πρώτο σημάδι της αγνωσίας είναι το να μη γνωρίζει κάποιος το μεγαλείο της τιμής που του γίνεται, να μην αγαπά την προσευχή και να μην καταλαβαίνει πως όταν δεν προσεύχεται είναι νεκρός. Διότι όπως το σώμα μας χωρίς ψυχή είναι νεκρό και βγάζει δυσωδία, έτσι και η ψυχή που δεν προσεύχεται είναι νεκρή και άθλια και ακάθαρτη.\nΑυτό μας το διδάσκει και ο Προφήτης Δανιήλ, ο οποίος προτίμησε να πεθάνει παρά να στερηθεί τρεις ημέρες την προσευχή· επειδή ο βασιλέας των Βαβυλωνίων δεν τον πρόσταξε να ασεβήσει, αλλά μόνο για τρεις ημέρες να μην κάνει την προσευχή του. Αλλά ο Προφήτης δεν δέχθηκε να στερηθεί την προσευχή, γι’ αυτό και δεν στερήθηκε και την βοήθεια του Θεού.\n(Απόσπασμα από το βιβλίο «Ο κόσμος της Προσευχής», εκδ. Κάλαμος)


Πάνω σε ποιον σταρ ούρησε η Νικόλ Κίντμαν; | κοσμικα , gossip | womenonly.gr\nΟυπς... Τι είναι αυτά που ακούμε;\nΈχει βαρεθεί τις χολιγουντιανές υπερπαραγωγές η βραβευμένη με Όσκαρ ηθοποιός και θέλει να στραφεί σε μικρότερες και ίσως πιο ποιοτικές δουλειές. Μήπως, όμως, το παράκανε;\nΟ τελευταίος ρόλος της Νικόλ Κίντμαν (Nicole Kidman) είναι αυτός της Σαρλότ Μπλες (Charlotte Bless) στην ταινία "The Paperboy" που παρουσιάστηκε αυτές τις μέρες στο φεστιβάλ των Κανών.\nΗ ταινία έχει διχάσει τους κριτικούς, όμως η αλήθεια είναι ότι στο τέλος της παρουσίασης το κοινό χειροκροτούσε όρθιο επί 8 λεπτά.\nΠάντως, ανεξάρτητα από τις κριτικές, η ταινία περιλαμβάνει δύο σκηνές της 44χρονης σταρ που θα συζητηθούν δεόντως. Η μία αφορά στο εντυπωσιακό –τηλεπαθητικό- σεξ που μοιράζεται η πρωταγωνίστρια με τον Τζον Κιούζακ (John Kuzac) και η άλλη στο κατουρηματάκι που έριξε η σταρ στον έτερο συμπρωταγωνιστή της, Ζακ Έφρον (Zac Efron).\nΚι όμως, όπως αποκαλύπτει ο σκηνοθέτης της ταινίας, η εν λόγω σκηνή δεν κόπηκε επειδή η ίδια η Κίντμαν το απαίτησε.\nΣε συνέντευξη που έδωσε το περιοδικό "GQ", ο Λι Ντάνιελς (Lee Daniels) αποκάλυψε αρχικά ότι είχε μεγάλο άγχος για αυτή τη σκηνή έτσι ήταν από τις πρώτες που γύρισε.\nΟ Ζακ Έφρον καμαρώνει στο πλευρό της συμπρωταγωνίστριάς του, Νικόλ Κίντμαν. Δεν έχει και άδικο!\nΌταν λοιπόν το γύρισμα ολοκληρώθηκε και η ταινία βρισκόταν στη φάση του μοντάζ ο Ντάνιελς τηλεφώνησε στην Κίντμαν στη μέση της νύχτας –πριν η ταινία φύγει για Κάνες- για να τις εκφράσει τις αμφιβολίες του.\n"Νικόλ, δεν μπορώ να το κάνω. Έχω ξεφύγει. Μου φαίνεται ότι το παράκανα. Δεν μπορώ να βάλω αυτή τη σκηνή στην ταινία", είπε ο σκηνοθέτης στην πρωταγωνίστριά του.\n"Λι, με έβαλες να κατουρήσω επάνω στον Ζακ Έφρον. Αν δεν βάλεις μέσα τη σκηνή είσαι για τελείως δέσιμο", απάντησε κατηγορηματικά εκείνη μην αφήνοντας κανένα περιθώριο.\nΌσο για τον νεαρό Έφρον; Εκείνος φαίνεται ότι διασκέδασε περισσότερο από όλους στο γύρισμα της συγκεκριμένης σκηνής, αφού σύμφωνα με τον σκηνοθέτη, δεν μπορούσε να κρύψει το χαμογελάκι του. Παρόλο που έπρεπε να παίζει τον λιπόθυμο. Δεν είχε και άδικο ο καημένος…


Η τουρκική κυβέρνηση κάνει ένα «πραγματικό κυνήγι ενάντια στον Τύπο» | Documento\nΔιαβάζετε: Η ΤΟΥΡΚΙΚΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΚΑΝΕΙ ΕΝΑ «ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΥΝΗΓΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΝ ΤΥΠΟ»\nΗ τουρκική κυβέρνηση κάνει ένα «πραγματικό κυνήγι ενάντια στον Τύπο»\n14.06.2017 | 10:31\nΟ φωτοειδησεογράφος Ματιάς Ντεπαρντόν, που απελάθηκε προς τη Γαλλία αφού κρατήθηκε επί ένα μήνα στην Τουρκία, εκτίμησε ότι η κυβέρνηση της χώρας επιδίδεται σε ένα «πραγματικό κυνήγι εναντίον των μέσων ενημέρωσης».\n«Έχει γίνει εξαιρετικά δύσκολο, δηλαδή αδύνατο» να ασκήσει κανείς ελεύθερα το επάγγελμα του δημοσιογράφου στην Τουρκία, δήλωσε ο Γάλλος φωτογράφος στον ραδιοφωνικό σταθμό Europe 1. «Οι πιέσεις είναι τεράστιες, είτε οικονομικές είτε άλλες».\n«Πρόκειται για ένα πραγματικό κυνήγι των μέσων ενημέρωσης το οποίο έχει ξεκινήσει η κυβέρνηση», τόνισε.\nΟ 36χρονος Ντεπαρντόν συνελήφθη στις 8 Μαΐου στη νοτιοανατολική Τουρκία στην επαρχία Μπατμάν, όπου έκανε ρεπορτάζ για το περιοδικό National Geographic, με την κατηγορία ότι εργαζόταν χωρίς να διαθέτει δημοσιογραφική ταυτότητα.\nΠολύ γρήγορα μεταφέρθηκε σε κέντρο κράτησης που χειρίζεται η τουρκική υπηρεσία μετανάστευσης στη Γκαζιάντεπ, επίσης στη νοτιοανατολική Τουρκία, όπου παρέμεινε για πολλές εβδομάδες, παρά το ότι είχε ληφθεί απόφαση να απελαθεί την 11η Μαΐου.\nΜόλις έφτασε στη Γαλλία ο Ντεπαρντόν δήλωσε ότι τον κατηγορούσαν «για τρομοκρατική προπαγάνδα, παροχή βοήθειας και υποστήριξης σε τρομοκρατικές οργανώσεις, δηλαδή το PKK (Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν)».\nΟ Γάλλος φωτογράφος επεσήμανε ότι οι συνθήκες κράτησής του ήταν «σχετικά καλές», όμως το γεγονός ότι τον κρατούσαν στην απομόνωση ήταν «αρκετά πολύπλοκο από ψυχολογική άποψη». «Γνώριζα ότι θα φύγω. Το ερώτημα ήταν πότε», τόνισε.


Αναρτήθηκε από reporterABC στις 12:47 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από reporterABC στις 12:26 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από reporterABC στις 12:21 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από reporterABC στις 7:38 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από reporterABC στις 11:29 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από reporterABC στις 10:44 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από reporterABC στις 10:29 π.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από reporterABC στις 7:36 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από reporterABC στις 7:31 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:\nΑναρτήθηκε από reporterABC στις 1:50 μ.μ. Δεν υπάρχουν σχόλια:


Φορολογικές δηλώσεις: Αντίστροφη μέτρηση για την πληρωμή δόσεων - Ysterografo News\nΕφάπαξ μέχρι την προθεσμία πληρωμής της πρώτης δόσης, δηλαδή έως τις 31 Αυγούστου. Στην περίπτωση αυτή, τα φυσικά πρόσωπα θα κερδίσουν έκπτωση φόρου 2%.\nΣε 8 ίσες μηνιαίες δόσεις με την πρώτη και δεύτερη δόση να καταβάλλεται έως τις 31 Αυγούστου και την τελευταία έως τις 26 Φεβρουαρίου 2021.\nΣε έως 12 ή 24 δόσεις, εντάσσοντας την οφειλή στη νέα πάγια ρύθμιση. Οσοι επιλέξουν τις 12 μηνιαίες δόσεις το επιτόκιο ανέρχεται στο 4,5%, ενώ για τις 24 μηνιαίες δόσεις το επιτόκιο αυξάνεται και διαμορφώνεται στα επίπεδα του 6%. Για την υπαγωγή της οφειλής στην πάγια ρύθμιση δεν απαιτείται αυτή να καταστεί ληξιπρόθεσμη. Μπορεί να ρυθμιστεί και πριν από την εκπνοή της προθεσμίας εξόφλησης της πρώτης δόσης ή των επόμενων δόσεων του φόρου εισοδήματος.\nΟι φορολογούμενοι έχουν τη δυνατότητα να επιλέξουν και τις λύσεις που προσφέρουν τα πιστωτικά ιδρύματα. Συγκεκριμένα, μπορούν να πληρώσουν τον φόρο σε 12 άτοκες μηνιαίες δόσεις με πιστωτική κάρτα. Στην περίπτωση αυτή οι φορολογούμενοι, πληρώνοντας ολόκληρο το ποσό του φόρου με κάρτα, κερδίζουν και την έκπτωση φόρου 2% και 12 άτοκες μηνιαίες δόσεις.