Domy pasywne - przyszłosć polskiego budownictwa\nTa dziwnie brzmiąca nazwa określa dom, w którym ilość zużywanej energii jest zredukowana do minimum (czasem do 90%). Aby dom mógł być określany mianem energooszczędnego, jego zużycie energii przy zachowaniu komfortu cieplnego mieszkańców nie może przekraczać 15kWh na 1m2 powierzchni użytkowej.\nDomy pasywne, charakteryzują się nie tylko niskim zużyciem energii. Przede wszystkim można je rozpoznać po formie. Są to w większości przypadków budowle dwukondygnacyjne, charakteryzujące się prostą bryłą i płaskim pulpitowym dachem. Ich prostota nie przypada do gustu osobom, które wielbią ganki, wykusze i wszelakiego rodzaju załamania w bryle domu.\nCiekawostką jest, że idealnym kształtem pod względem energooszczędności jest igloo, choć ze względów ekonomicznych i konstrukcyjnych jest to bardzo kosztochłonna inwestycja.\nPlanując budowę domu pasywnego, musimy odpowiednio ustawić jego bryłę, w taki sposób, by największe okna oraz ewentualne instalacje słoneczne usytuowane były od strony południowej, co w znacznym stopniu zwiększy ich wydajność. Natomiast od strony północnej, zalecane jest zupełne zamknięcie, czyli ograniczenie lub wyeliminowanie okien i drzwi.\nBudując dom pasywny, należy zainwestować w nowoczesne techniki redukujące straty ciepła, takie jak: dobra izolacja ścian czy niskoemisyjne okna.\nOprócz strat energii trzeba również zracjonalizować jej pozyskiwanie. Dobrym rozwiązaniem jest instalacja rekuperatorów, czyli wentylacji z odzyskiem ciepła, pomp ciepła, kolektorów słonecznych czy paneli fotowoltaicznych. Te rozwiązania spowodują, że zapotrzebowanie na energię z sieci będzie minimalne a nasz dom stanie się w dużej mierze samowystarczalny.


Program do faktur(73)\nWitam Zastanawiam sie nad kupnem programu do faktur. Chcialbym wydac tak do 200 zl z wieczysta licencja. Czy ktos moze mi cos konkretnego polecic. Program do malej firmy na 1 komputer bez magazyny. Myslalem o Sega Symfornia start Faktura Small Business Programer - Fama Start Moze ktos uzywa ktorys z tych programow. prosze o opinie Dziekuje\nZielone światło dla faktur wysyłanych e-mailem(29)\nProgram do wystawienia faktur (51)\nWitam użytkowników, za pewne pytanie, już się kiedyś powtórzyło, aczkolwiek jestem nowy na forum i można by rzecz, że świeżak w sprawach związanych z księgowością. Mianowicie szukam programu, dzięki, któremu mógłbym wystawiać faktury, byłby aktualizowany oaz łatwy w obsłudze. Wiem, że na rynku jest sporo tego typu programów, aczkolwiek który jest godny rozważenia. Nie koniecznie chodzi mi o bezpłatną i badziewną wersję.\nSkany faktur przesyłane księgowej(9)\nCzy biuro rachunkowe może nie wrzucać w koszty faktur, które ja otrzymałam w wersji papierowej, a jemu przesłałam ich skany?\nSamozatrudnienie, kwota na fakturze(6)\nPotwierdźcie moje obliczenia: Jeśli kwota na fakturze jest 4000 to z tego płacę : - ZUS ok 300 - podatek 19% już od 3700 - zostaje mi 2997 gdzieś w tym wszystkim gubi mi się VAT - jakie on ma tutaj znaczenie, gdzie powinnam go tutaj umieścić i czy wpływa na to co ostatecznie dostaję? Uprzedzając pytanie jaka jest kwota na fakturze - proszę o pokazanie wszystkich możliwości\nniezaplacona faktura (26)\nSklep internetowy. Faktura/Paragon/inne?(9)\nwitam, Prosze kolegow i kolezanki o pomoc. Prowadze maly sklep internetowy - wysylam pojedycze kosmetyki. Jestem vatowcem i mam na razie obrot maly. Jak powinienem ewidencjonowac sprzedaz? Czy wystawiac paragony? Czy fakture VAT? Czytalem ze do obrotu 40 000 w roku poprzednim nie musze miec kasy/drukarki fiskalnej. Ale jaki wtedy wydawac dowod sprzedazy jesli nie paragon? Czy mam wystawiac faktury VAT? Musialbym od kazdego klienta (sami detaliczni, fizyczni) brac NIP. A m...


Filmy ze Strefy VOD teraz także na Samsung Smart TV | kropka.co\nBrowse: Home / Artykuły / Filmy ze Strefy VOD teraz także na Samsung Smart TV\n26 września 2012 · w Artykuły, Film, RTV\n?Sponsoring?, ?W ciemności?, ?O północy w Paryżu? i inne doskonałe filmy ze Strefy VOD są już dostępne także na telewizorach Samsung Smart TV. W ofercie Strefy VOD użytkownicy znajdą co miesiąc najnowsze premiery, filmy w jakości HD, a także obszerne informacje o filmach, zwiastuny i galerie, możliwość oceny filmów i zapamiętywania ulubionych tytułów.\nDotychczas ze Strefy VOD mogli korzystać tylko użytkownicy komputerów. Obecnie bogata oferta filmowa będzie także dostępna dla posiadaczy telewizorów Samsung Smart TV oraz kin domowych i odtwarzaczy Blu-Ray z interfejsem Smart Hub.\nKatalog Strefy VOD to najnowsze premiery, doskonałe filmy w jakości HD, a także wiele tytułów filmowych, których nie ma nigdzie indziej. Obszerne informacje o filmach, zwiastuny i galerie, możliwość oceny filmów i zapamiętywania ulubionych tytułów. Dzięki aplikacji widzowie będą mogli obejrzeć na telewizorach takie pozycje jak: Sponsoring, W ciemności, Baby są jakieś inne, O północy w Paryżu i wiele innych. Każdego miesiąca w Strefie VOD pojawiać się będzie nawet kilkanaście premier, powiększany też będzie katalog starszych tytułów filmowych.\nWszystkie filmy dostępne są na żądanie, wystarczy, że użytkownik pobierze aplikację i zarejestruje konto. Płatność za filmy pobierana jest SMS-em. W ten sposób zbiera się też punkty, którymi płaci za film lub pakiet tytułów. Punkty można również doładowywać przelewem bankowym lub kartą kredytową przez stronę www.strefavod.pl i wykorzystać w aplikacji.\nCeny filmów kształtują się na poziomie od 6,5zł do 10 zł przy zakupie pojedynczych tytułów. Użytkownicy mają również możliwość kupienia pakietu punktów (240 i 550 pkt.) w cenie od 15 do 24,90 zł lub miesięcznego abonamentu za 29,90 zł, który pozwala na obejrzenie dowolnej ilości filmów. Premierze towarzyszy promocja – pierwsze 50 000 osób zarejestrowane w aplikacji Strefa VOD otrzyma unikatowe kody umożliwiające obejrzenie 2 filmów za darmo. Promocja trwa do wyczerpania kodów.\nNowa aplikacja poszerza do ponad 40 tysięcy ofertę filmów dostępnych za pośrednictwem telewizorów Samsung Smart TV, kin domowych i odtwarzaczy Blu-Ray z interfejsem Smart Hub. Można wybierać wśród tytułów dostępnych za darmo w modelu film za reklamę lub, tak jak w aplikacji Strefa VOD za pośrednictwem mikroopłat oraz usługi e-portmonetki. Biblioteka filmów dostępnych na platformie Samsung Smart TV ciągle rośnie, a wśród atrakcyjnych materiałów video znajdziemy także wiele odcinków popularnych seriali czy programów rozrywkowych.\nAplikacja Strefa VOD dostępna jest na telewizorach, w kinach domowych i odtwarzaczach Blu-Ray z serii D i E.\n← Nowe studio TVN24 i Faktów\nAparat Samsung SMART FOTO EX2F już dostępny w Polsce →


Duża flaga zakonu kalatrawensów mf 1528.1 (KOD: 5614) - Aleprezent\nStart Kategorie Inne INNE DUŻA FLAGA ZAKONU KALATRAWENSÓW MF 1528.1\nMiniaturowe machiny oblężnicze (5)\nDuża flaga zakonu kalatrawensów mf 1528.1\nEmblemat z aksamitu naszywany\n"Order Rycerski Kalatrawy, Order Wojskowy Kalatrawy (hisz. Orden de Caballería de Calatrava, Orden Militar de Calatrava), pierwotnie Zakon Rycerski Kalatrawy lub Kalatrawensi – utworzony jako zakon rycerski w 1158 roku, założony w Kastylii przez opata Rajmunda z cysterskiego opactwa Fitero, od 1487 podporządkowany władcom hiszpańskim, a od od XIX wieku istniejący jako odznaczenie honorowe nadawane przez królów hiszpańskich. Jeden z czterech hiszpańskich orderów rycerskich (Kalatrawy, Montezy, Alkantary i Św. Jakuba).\nPo wiekach zmiennych losów w roku 1838 zakon Kalatrawy faktycznie przestał istnieć i utracił posiadłości. Pozostało jednak odznaczenie honorowe noszące nazwę zakonu. Nadawane było w jednej klasie – komandor, a sam order był oznaką przynależności do zgromadzenia rycerskiego. 29 kwietnia 1931 roku order został zniesiony jako odznaczenie państwowe, pozostając orderem wygnanego króla. W latach 1931-1935 liczba odznaczonych wzrosła z 89 do 139, ale podczas hiszpańskiej wojny domowej 1936-1939 zginęło łącznie około 100 spośród odznaczonych czterema hiszpańskim orderami rycerskimi. Konkordat z 1953 roku uniemożliwił dalsze nadania i do 1981 roku pozostało zaledwie siedmiu odznaczonych, jednak powrót monarchii hiszpańskiej spowodował odrodzenie orderu. Obecnie zarząd nad wszystkimi czterema orderami sprawuje „Rada Czterech Orderów”, mimo że każdy order zachowuje swoją odrębność. Wielkim mistrzem czterech orderów rycerskich jest król Hiszpanii Filip VI Burbon, emerytowanym wielkim mistrzem – Jan Karol I Burbon, były król Hiszpanii, a prezydentem „Rady Czterech Orderów” jest Karol Burbon Sycylijski, tytularny król Obojga Sycylii, książę Caserta i Kalabrii"1.\n1-Order Kalatrawy [online]. Wikipedia : wolna encyklopedia, 2017-04-01 18:12Z [dostęp:\n]. Dostępny w Internecie: //pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Order_Kalatrawy&oldid=48952246


Warsztaty ERC Mentoring Initiative - Aktualności RPK - Regionalny Punkt Kontaktowy Programów Badawczych Unii Europejskiej - Centrum Transferu Technologii - Politechnika Krakowska\nPolska Akademia Nauk wraz z Instytutem Nauk o Człowieku (IWM) organizują warsztaty: ERC Mentoring Initiative\nWydarzenie odbędzie się w formie zdalnej, w dniach 4 i 5 grudnia br.\nJest adresowane do naukowców reprezentujących nauki humanistyczne i społeczne, planujących aplikowanie o granty Europejskiej Rady ds. Badań Naukowych (ERC) Starting i Consolidator, czyli będących odpowiednio od 2 do 7 lat oraz od 7 do 12 lat po uzyskaniu stopnia doktora.\nSpotkanie jest poświęcone dopracowaniu koncepcji pomysłu badawczego, który naukowiec zamierza przedstawić we wniosku projektowym ERC. Podczas dwudniowej serii spotkań kandydaci do grantów ERC będą mieli możliwość zaprezentowania pomysłu badawczego i skonsultowania go z zaproszonymi mentorami. Eksperci mają wieloletnie doświadczenie w obszarze grantów ERC. Dla zakwalifikowanych uczestników są również przewidziane półgodzinne indywidualne konsultacje on-line z zakresu „Academic writing”, które odbędą się przed warsztatami, w dniach 19-20 listopada br. Spotkanie będzie prowadzone w języku angielskim.\nZgłoszenia przyjmowane są do 25 października za pośrednictwem formularza rejestracyjnego: https://forms.gle/4L6FFZFBf3bnva5h9\nW oparciu o informacje przekazane w formularzu zgłoszeniowym Biuro ds. Doskonałości Naukowej PAN wyłoni 5 uczestników warsztatów.


moje Eldorado...: Cytrynka i glinka od Garniera\nSzampon który kupiłam to poj. 400ml. Przyznam, że wolę mniejsze pojemności, ale jeśli chodzi o Ultra Doux znalezienie poj. 250 ml jest praktycznie niemożliwe, a jeśli już, to cena jest niewiele niższa niż dużego. Mój kosztował niecałe 7zł w promocji w Kauflandzie, i tam cała seria jest najtańsza, łącznie z odżywkami za 5,99zł bez promocji.\nSzampon nie zawiera silikonów, które jako tako nie szkodzą moim włosom, jedynie obciążają je dodatkowo, co w przypadku przetłuszczania nie jest korzystne. Ma przyjemny zapach. Gdzieś przeczytałam, że pachnie jak Cif, ale ten kto to pisał chyba nigdy nie używał Cifa;) Zapach lekko cytrynowy, ale taki jakby pudrowy - przywodzi mi na myśl właśnie tą glinkę, która jest w składzie.\nSzampon jest dość gęsty, dlatego kosmetyk zaopatrzony jest w dużą dziurkę, dzięki czemu wydobywa się on bez problemu. To, do czego mogę się przyczepić i co doprowadza mnie do szału to zamknięcie na klik, które jak się zamknie to nie można otworzyć. Osobiście nie domykam do końca, a i tak mocno siedzi, a jak już domknę, do muszę otwierać przez ręcznik.\nKolor szamponu to żółty wpadający w jasną zieleń, lekko perłowy. Dobrze się rozprowadza na włosach, bardzo dobrze się pieni, bardzo dobrze się spłukuje. Bardzo plącze włosy, mokre są tępe i sprawiają wrażenie, jakby zaraz wróble miały uwić sobie w nich gniazdo. Odżywka konieczna, ale oczywiście nie na całą długość. Defekt ten wynagradza fakt, że rzeczywiście świetnie oczyszcza włosy jak i skórę głowy sprawiając, że czupryna jest świeża, błyszcząca i lekka.\nOsobiście nie przeszkadza mi już to, że włosy są splątane, ponieważ i tak nie rozczesuję ich mokrych, a jak podeschną to same ładnie się rozplątują.\nTo, co najważniejsze, czyli działanie. Włosy, które musiałam myć codziennie, nieraz już pod koniec dnia nadawały się do drugiego mycia w chwili obecnej myję co drugi dzień (chyba że są upały i dla komfortu i higieny to myję codziennie), czasami na trzeci i uwierzcie, nie ma smalcu na nich! Wiadomo, nie wyglądają już tak świeżo jak w dzień mycia, jednak wyglądają nadal atrakcyjnie i czuję się swobodnie. Czy można się do czegoś przyczepić? Tak. Przy myciu włosów po całej długości, końcówki potrafią się przesuszać. Nie są w złym stanie i źle nie wyglądają, ale w dotyku są lekko sianowate. Polecam przeciągnąć włosy tylko pianą na długości, bez dodatkowego pucowania.\nJestem jak najbardziej na tak, mam jeszcze jakąś 1/3 do zużycia i planuję zakup innego Ultra Doux'a.\nKarolina. 20/7/13 01:15\nKiedyś miałam też szampon z Garniera do włosów przetłuszczających się Kwiat Lipy o ile się nie mylę i też świetnie sobie radził. Ale jak weszłam na opinię KWC to ocena była bardzo niska, widać na każdego wszystko inaczej działa. Ja jestem teraz wierna Pantene Aqua Light :)\nmoje Eldorado 23/7/13 00:06\nWahałam się między tym a lipowym (zapach lipowego bardzo mnie kusił:)).\nAnonimowy 20/7/13 01:45\nstrasznie lubie ta wersjie z garniera, mnie tez ta zakretka doprowadza do szału :O\nmoje Eldorado 23/7/13 00:07\nMyślałam, że może trafił mi się taki egzemplarz z tym korkiem:)\nnusinka 20/7/13 07:02\nJeszcże tej wersji Garniera nie miałam. Może czas wypróbować :)\nmoje Eldorado 23/7/13 00:25\nMoże:) Ja wieki nie miałam UD:)\nAswertyna 20/7/13 08:24\nja za garnierem nie przepadam, ale zapach cifa skłąnia mnie zeby obwachac go w sklepie ^^\nmoje Eldorado 23/7/13 00:26\nobwąchać nie zaszkodzi:)\nIVONA 20/7/13 09:19\nu mnie ten szampon również się sprawdził:)\nAnonimowy 20/7/13 10:06\nJa przerzuciłam się na pielęgnacje z Dove. Szampony i odżywki tej firmy są genialne i bardzo dobrze oczyszczają włosy (również mam przetłuszczające się włosy).\nmoje Eldorado 23/7/13 00:40\nDove lubię umyć raz na ruski rok, mam wtedy wrażenie WOW, ale na co dzień - odpada!\nMarysia P. 20/7/13 10:43\nJa juz od dawna planuję i jakoś mi nie po drodze;)\nmoje Eldorado 23/7/13 00:41\nTo w końcu weź i się skieruj na odpowiednią drogę:P\nKociamber w podróży 20/7/13 11:02\nTeż go mam ale nie daje u mnie az takich dobrych rezultatów, włosy są tylko minimalnie dłużej świeże.\nSzkoda, że nie podziałał na ciebie...\nżaneta serocka 20/7/13 12:59\nciekawa opcja, chyba wypróbuję, teraz mam wersję avocado\nmoje Eldorado 23/7/13 00:42\nZ avokado miałam odżywkę, z resztą całkiem niezła była:)\nMoniArt 20/7/13 13:41\nSheLazY 20/7/13 14:29\nto całkiem fajny się wydaje ;) hmm może nawet się skuszę\nnaprawdę jest fajny ten szamponik:)\nŚwiat piękna i testowania. 20/7/13 15:36\nJa lubię produkty Garniera do włosów,chociaż ostatnio nie używałam ,to na pewno jeszcze znajdą u mnie swoje zastosowanie ;)\nWhatka 20/7/13 15:45\nteż go chyba zakupię :D a jeśli chodzi o plątanie to jestem tego samego zdania ;)\nEwka 20/7/13 15:56\nMiałam i byłam z niego bardzo zadowolona ;)\nPatrycja Charlotte 20/7/13 16:49\nnika88 20/7/13 17:38\nMuszę go wypróbować, bo zdaje się byłby dobry do moich włosów. :)\nAngelika K. 21/7/13 00:02\nNie lubię szamponów UD. Choć ten mógłby być dla moich włosów dobry... Cena przyjemna.\nAlicja Kozubska 21/7/13 15:01\nStawiam na naturę, ale UD są całkiem przyzwoite, gdyby nie analizować składu. Jest do włosów przesuszonych fajny, ale niedostępny w polsce - trzeba zamawiać przez allegro.\nmoje Eldorado 23/7/13 00:44\nNie słyszałam o tym do przesuszonych, ale wcale mnie nie dziwi, że coś jest niedostępne w Polsce:/\nArkana Urody i Wdzięku 22/7/13 14:20\ndziękuję:) w wolnej chwili zgłoszę się:)\ndziamalena. 22/7/13 14:23\nciekawy szampon, nie miałam jeszcze nic z UD, ale chyba się skuszę ;)\nPatrycja Miczek 23/7/13 21:57\nNie próbowałam tego szamponu, ale jak plącze włosy to sobie podaruję :)\nIka 24/7/13 22:53\nMiałam jakiś inny z tej własnie serii (czerwony-już nie pamiętam) ale jakoś nie zrobił na mnie wrażenia\nmysieuszka 25/7/13 13:34\nkiedyś używałam ultra doux'ów, chyba zapomniałam o tych szamponach, rozejrzę sie za wersją dla moich włosów :)\nAlicja R. 26/7/13 18:16\nZ serii Ultra Doux miałam dość dużo szamponów, ale tego jeszcze nie ;) Sama mam włosy przetłuszczające się i jestem zmuszona myć je codziennie ;/ Dlatego też ciekawi mnie czy ten kosmetyk u mnie też tak dobrze by się sprawdził jak u Ciebie :)\nsetfiretotherain 2/9/13 15:21\nCiekawy ten szampon, zwrócę na niego uwagę :)


Reguła, która mówi, że istnieją takie pary wielkości, których nie da się jednocześnie zmierzyć z dowolną dokładnością. O wielkościach takich mówi się, że nie komutują. Akt pomiaru jednej wielkości wpływa na układ tak, że część informacji o drugiej wielkości jest tracona. Zasada nieoznaczoności nie wynika z niedoskonałości metod ani instrumentów pomiaru, lecz z samej natury rzeczywistości.\nW skalach, które bada mechanika kwantowa, nie ma możliwości nieskończenie dokładnego pomiaru jednocześnie położenia i pędu cząstki, gdyż każdy pomiar z samej swojej natury wpływa na badany obiekt, zmieniając jego właściwości. Można przewidywać jedynie średnie wyniki z serii wielu pomiarów. Ważne jest by podkreślić, że Δx itd. nie są błędami pomiarowymi wynikającymi z niedoskonałości urządzeń lub metod pomiarowych, ale niepewnościami wyników (wariancją) wynikających z istoty samego pomiaru.\nSam pomiar bowiem w przeważającej większości przypadków zmienia stan układu. Przykładowo, obserwując dany obiekt oświetlamy go fotonami. Im dokładniej chcemy zbadać położenie obiektu, tym krótsza musi być długość fali fotonów używanych do obserwacji. Fotony o krótszej długości fali niosą większą energię i pęd, a przez to bardziej zaburzają badany układ.\nStała Plancka (h = 6,626·10-34 J·s) wyznacza tu pewną charakterystyczną skalę. Obiekty, dla których długość fali jest zbliżona do jej wielkości, nabierają na skutek działania niesamowitych własności. Przykładem może być tu elektron, który na skutek tunelowania, może przejść przez odpowiednio wąską barierę potencjału, mimo że jego energia jest mniejsza od wysokości tej bariery.\nZależność opisująca zasadę nieoznaczoności dla energii i czasu prowadzi do zaskakującego wniosku. Mechanika kwantowa pozwala na pozorne złamanie zasady zachowania energii. Z nicości może wyłonić się wirtualna cząstka, jeżeli po chwili ponownie zniknie. Proces ten nazywany jest fluktuacją kwantową i zachodzi tak szybko, że nie jest dla nas zauważalny. Zgodnie z mechaniką kwantową najdoskonalsza próżnia wypełniona jest oceanem wirtualnych cząstek, które stale pojawiają się i znikają. W skali makro bilans energetyczny wychodzi na zero, dzięki czemu zasada zachowania energii nie zostanie złamana. Eksperymentalnie można zaobserwować istnienie wirtualnych cząstek dzięki efektowi Casimira.\nJednak obiekty fizyczne znacznie większe od długości Plancka nie mają takich własności. Przykładowo, mrówka o masie 0,1 g i długości 1 mm, która w czasie 1 s pokonuje drogę 1 mm ma pęd równy 0,1 g·mm/s. Zgodnie z zasadą nieoznaczoności jej pozycję i pęd można równocześnie zmierzyć z dokładnością nie większą niż do 10 miejsca po przecinku. Taka dokładność jest zupełnie wystarczająca w codziennych doświadczeniach, dlatego efekty kwantowe nie są tu możliwe do zaobserwowania.\nNaukowcy spierają się co do skutków zasady nieoznaczoności. Jedną z jej implikacji jest istnienie pewnej elementarnej długości Plancka, która wyznacza granice pomiarów. Jej wartość szacuje się na 10-35 metra. Wartość tę można interpretować w ten sposób, że każda inna długość jest jej wielokrotnością. Idąc dalej niektórzy naukowcy uważają, że czas też nie płynie w sposób ciągły, lecz zmienia się skokowo. Na jedną sekundę przypada ok. 5·1044 elementarnych kroków, w których zmienia się stan naszego otoczenia. Odwrotność tej liczby określa się jako czas Plancka. Jednak długość Plancka i czas Plancka znajduje się daleko poza zasięgiem dokładności pomiarów nawet w największych akceleratorach cząstek.


Krzysztof Kasprzak w coraz wyższej formie. Będzie czarnym koniem cyklu Grand Prix? - sportowyfanatyk.pl\nKrzysztof Kasprzak w ostatnich dniach robi wszystko, aby utrzeć nosa niedowiarkom i krytykom. Po katastrofalnym początku sezonu odrodził się jak feniks z popiołów. Wygląda na to, że nie mógł znaleźć lepszego momentu.\nJuż w najbliższy piątek rusza cykl Grand Prix na żużlu. Krzysztof Kasprzak w poprzednim sezonie jeździł bardzo słabo, ale w Grand Prix Challenge wywalczył przepustkę do elity. W tym roku dotychczas jego jazda także nie zachwycała. Kasprzak miał nawet problemy, by w lidze przyjeżdżać do mety przed juniorami rywali.\nW pewnym momencie trener GKM-u Grudziądz, Janusz Ślączka musiał odsunąć od składu wicemistrza świata z 2014 roku. Jego miejsce w zestawieniu zajmował wypożyczony z Unii Tarnów Paweł Miesiąc.\nTeraz jednak doświadczony żużlowiec zanotował dwa występy, które mogą podnieść go na duchu. Najpierw zajął czwarte miejsce w mocno obsadzonym finale Indywidualnych Mistrzostw Polski, a w ostatnim meczu ligowym GKM-u Grudziądz zaliczył najlepszy występ w sezonie, zdobywając 12 punktów i bonus.\nKrzysztof Kasprzak zajął czwarte miejsce w finale IMP 2021/ Foto: Mariusz Cwojda/Magazyn Żużel\nZ pewnością Kasprzakowi w dojściu do porozumienia z własnym sprzętem pomogły występy w Szwecji. Właśnie w Bauhaus-Ligan 37-latek spisywał się bardzo dobrze, ale nie potrafił tego przełożyć na rozgrywki w Polsce. Obecnie Kasprzak wraca jednak na dobre tory, korzystając na przemian z jednostek napędowych Ashleya Hollowaya oraz Flemminga Graversena.\nZawodnik reprezentujący w polskiej lidze GKM Grudziądz przed startem cyklu Grand Prix jest w cieniu Bartosza Zmarzlika i Macieja Janowskiego, którzy mają walczyć o tytuł mistrzowski. Kasprzak jednak jest w stanie napsuć sporo krwi wielu faworyzowanym zawodnikom. Na jakie miejsce na koniec sezonu to wystarczy? Tego nie wie nikt, ale „KK” przystąpi do rywalizacji o mistrzostwo świata bardzo zmotywowany, co potwierdzają jego słowa po meczu GKM-u z Apatorem.\n„Motocykl jechał dobrze i dzisiaj też z niego korzystałem. Tak samo będzie w Pradze. Ostatnio bardzo ciężko trenowałem. Gdy nie idzie, to trzeba jeszcze bardziej zapierniczać i orać, tak jak robi to Bartek. Trzeba brać przykład z mistrzów, aby nie robić wstydu Polsce” – powiedział Kasprzak dla telewizji nSport+.\nPoczątek pierwszych zawodów cyklu Grand Prix 2021 w piątek o godzinie 18:30.


Adamczyk: Trasa S7 od Czosnowa do Gdańska będzie gotowa w 2025 roku - Bankier.pl\nGospodarkaAdamczyk: Trasa S7 od Czosnowa do Gdańska będzie gotowa w 2025 roku\n„Dzisiaj możemy powiedzieć, że droga ekspresowa S7 do 2025 roku od Czosnowa do Gdańska będzie nowoczesną i bezpieczna trasą. (...) Droga alternatywna do autostrady A1 staje się powoli rzeczywistością” – powiedział Adamczyk.\nDodał, że od Płońska na północ trasa będzie gotowa już w roku 2022.\nMinister powiedział, że nowoczesne i bezpieczne drogi rogi to przede wszystkim „silniki rozwoju gospodarczego” i to nie tylko w dużych aglomeracjach, ale szczególnie w częściach naszego kraju, które do tej pory nie były objęte dużym finansowaniem inwestycji drogowych.\n„Dzisiaj realizujemy inwestycje w każdej części naszego kraju. Nie ma obszarów szczególnie wyróżnionych i nie ma tych, które są zapomniane” – podkreślił Adamczyk.\nFragment trasy ekspresowej pomiędzy Siedlinem i Załuskami, na który w czwartek podpisana została umowa, to ostatni z trzech odcinków trasy S7 pomiędzy Płońskiem a Czosnowem, z podpisaną umową. Jej wartość to 692,5 mln zł.\nUmowa została podpisana z konsorcjum firm, którego liderem jest Aldesa Construcciones Polska. Zadaniem wykonawcy będzie przygotowanie projektu budowlanego, uzyskanie niezbędnych decyzji, a następnie budowa prawie 13 km drogi ekspresowej S7 o przekroju dwujezdniowym z trzema pasami ruchu, która powstanie w miejscu obecnej DK7.\nDla zwiększenia konkurencyjności dano wykonawcy możliwość wyboru rodzaju nawierzchni, co oznacza, że sam może zdecydować, czy trasę główną zbuduje betonową, czy bitumiczną.\nUmowy na dwa pozostałe odcinki zostały już wcześniej podpisane. Chodzi o odcinek Modlin – Czosnów i Załuski - Modlin.(PAP)\n1as 2020-10-05 18:55\nNajwiększe jaja to fakt, że stolica kraju to wąskie gardło tej drogi.\nPowinno być dokładnie odwrotnie, tzn. tam od dawna powinien być ring po którym można by objeżdzać Warszawę bez wjeżdżania do niej.\nartureg 2020-10-01 21:50\nWszyscy dojadą do Łomianek i staną w mega korkach, bo ślimaczy się odcinek S7 do Warszawy. Podobnie S17 w Wesołej. To jest kpina żeby nie można było newralgicznych odcinków w terminie oddać.\nm00zyk 2020-10-01 19:52\nTu można powiedzieć tylko jedno... XD.\nGeneralna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad ogłosi w piątek przetarg na kolejny odcinek trasy S6 - poinformował rzecznik rządu Piotr Müller. Przyjęta przez rząd premiera Mateusza Morawieckiego uchwała gwarantuje finansowanie ze środków Krajowego Funduszu Drogowego.


krótkie włosy i odrosty - Forum FRYZJERSKIE - Fryzjerzy.com - Fryzjerzy.com - Profesjonalna strona fryzjerstwa\nkrótkie włosy i odrosty\nEmergence stworzył temat: krótkie włosy i odrosty\nW temacie farbowania jestem zielona, dlatego mam pytanie -\nKrótkie włosy(ok 5cm); chciałabym przy takiej długości włosów utrzymać mniej więcej pół długości włosa odbarwionej do blondu, i drugie pół naturalny ciemny odrost. Czy jest możliwość farbowania u fryzjera włosów tak żeby utrzymywać taką fryzurę bez konieczności odbarwiania na całej długości włosa i czekaniu aż pojawią się ciemne odrosty?\nA jeśli jest taka możliwość to mniej więcej ile by to kosztowało?\nI jakie są koszty odbarwiania naturalnie ciemnych włosów do jak najjaśniejszego blondu w salonie fryzjerskim?\n1 rok 6 miesiąc temu\t#18547


By się urodziły\nwww.radioem.pl → By się urodziły\nInicjatywa Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego z kościoła oo. paulinów na Długiej w Warszawie rozeszła się na cały świat. Było to 30 lat temu.\nW Mszy św. jubileuszowej uczestniczył również o. Szczepan Kośnik, który był przeorem klasztoru paulinów w Warszawie, gdy powstawała DADP\tAgnieszka Kurek-Zajączkowska /Foto Gość\n- Informacja o duchowej adopcji dziecka poczętego przyszła do nas z katedry westminsterskiej. Paweł Milcarek zauważył w niej ulotkę o modlitwie i w styczniu 1987 r. przygotował artykuł do „Rycerza Niepokalanej”. W Anglii to działo kiełkowało, ale miało bardzo ograniczony zasięg. Dopiero jak w kościele oo. paulinów 2 lutego tego samego roku pierwsze siedem osób, w tym ja, podjęło się modlitwy za dzieci poczęte, sprawa nabrała rumieńców – mówi Jerzy Zieliński, koordynator ruchu Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego przy kościele paulinów w Warszawie. Wraz z Wiesławą Kowalską, która również była w gronie pierwszej grupy osób modlących się za dzieci poczęte, uczestniczył w uroczystościach z okazji 30-lecia dzieła. Odbyły się one w Dzień Swiętości Życia w kościele przy ul. Długiej.\nCentralnym punktem obchodów była Msza św., której przewodniczył bp Michał Janocha. - Każdy grzech, nawet dokonany w ukryciu, rani Kościół. Każda modlitwa, nawet niezauważona, dźwiga świat.Przez te 30 lat 9 tys. osób, które przystąpiło do duchowej adopcji dziecka poczętego przez przez 9 miesięcy, zwyczajowo od Zwiastowania Pańskiego do Bożego Narodzenia, modliło się za dzieci zagrożone w łonach matek. Dzięki temu mamy 9 tys. uratowanych istnień. Kiedy staniemy przed Bogiem zobaczymy naszych braci i siostry, którzy urodzili się i żyli dzięki duchowej adopcji - mówił w homilii duchowny.\nSłowo do osób zaangażowanych w dzieło duchowej adopcji przekazał także generał paulinów o. Arnold Chrapkowsi. Przypomniał w nim, że inicjatywa wpisuje się w wypełnienie Jasnogórskich Ślubów Narodów, w których widnieje obietnica "Będziemy stali na straży życia". Wskazał, że paulini roznieśli modlitwę za dzieci poczęte na cały świat, w tym do USA, na Słowację i do Chorwacji. Dostrzegł również, że jubileusz 30-lecia modlitwy łączy się z 300. rocznicą koronowania obrazu Matki Bożej Jasnogórskiej.\nPodczas Mszy św. do duchowej adopcji dzieci poczętych przystąpiły kolejne osoby. Przygotowały się do tego podczas dwudniowych rekolekcji.\n- Spotykamy sie dziś w miejscu, gdzie działo duchowej adopcji zostało zapoczątkowane - przypomniał bp Michał Janocha\tAgnieszka Kurek-Zajączkowska /Foto Gość\tDuchowa adopcja dziecka poczętego może być podjęta w dowolnym czasie, również prywatnie w domu, ale zwyczajowo w uroczystej formule zapoczątkowuje się ją w uroczystość Zwiastowania Pańskiego lub inne święto Matki Bożej. Polega na odmawianiu codziennie jednej dziesiątki różańca oraz specjalnej modlitwy w intencji dziecka i jego rodziców. W jej ramach można też dobrowolnie dołączyć wybrane przez siebie postanowienie. Może nim być: czytanie Pisma Świętego, adorację Najświętszego Sakramentu, Komunię św., praktyki ascetyczne, a także konkretną pomoc innym.\npublikacja 25.03.2017 20:46\n30 LAT DUCHOWEJ ADOPCJI DZIECKA POCZĘTEGO


Francuski chleb na zakwasie (French Country Bread) | Arabeska\n« Kruche ciasto z dżemem i gruszkami\nGruszkowe muffiny z kruszonką »\nFrancuski chleb wiejski na zakwasie Chleb wiejski (Country Bread) Francuski chleb wiejski Prosty chleb na (niby)zakwasie Słonecznikowy chleb na zakwasie\nDrukuj artykuł Ten wpis został napisany przez Evenka na 16 października 2013 o 23:14, i jest w kategorii Chleb. Podążaj za odpowiedziami do tego wpisu przez RSS 2.0. Możesz napisać komentarz, lub trackbacka z Twojej własnej strony.\nWitam serdecznie, jestem pierwszy raz na Pani blogu i jestem zachwycona przepisami na chleby i bułeczki. Chciałabym coś upiec dla mojej rodzinki ale w tej kwestii jestem totalnym laikiem i nie umiem zrobić zakwasu. Czy gdzieś na blogu znajduje się przepis a zakwas, jeżeli nie to bardzo proszę o przepis, będę wdzięczna. Pozdrawiam Agnieszka\nSwoją przygodę z zakwasem zaczęłam od strony Mirabbelki: http://www.chleb.info.pl/zakwas-porady-praktyczne/jak-zrobic-zakwas\nJuż kilka razy przymierzałam się do tego, żeby wstawić na bloga własny przepis, ale coś zawsze stawało na przeszkodzie i w końcu zapominałam. Chyba w końcu czas to nadrobić :-)\nen chlebuś jest pyszny, wiem bo piekłam:) …. uwielbiam takie dziury w chlebie:) pozdrawiam\n#4 napisane przez zorra\nDziękuję Wam :-)P.S. Nie wiedziałam, że na moim blogu można się nawet zakochać – fajnie :-)\nalez on rewelacyjnie wyglada!!!!!!!!!! zakochalam sie :)Pozdrawiam :)\n#8 napisane przez kass\nEvenko, boski ten chlebek! Wygląda obłędnie. Śliczne ma wnętrze.Pozdrawiam ciepło:)\n#11 napisane przez Siostry\nBoski. Zrobimy na pewno:)Pozdrawiamy serdecznie


Wsporniki | Mocowanie silnika | Silnik | Sklep żeglarski internetowy - wyposażenie i akcesoria | Maristo\nMocowanie silnika zaburtowego 8PS\nPantograf 7-35° 15PS\nSkładany uchwyt do silnika 15PS\nUchwyt do silnika zaburtowego\nod 129.95 do 989.95\nBezpieczne i mocne mocowanie do silnika zaburtowego. Wspornik jest trzykrotnie regulowany i zatwierdzony dla silników do mocy 8 KM.\nNa tym pantografie dozwolone jest mocowanie silników do 15 KM lub o wadze 30 kg. Odchylenie można regulować indywidualnie w zakresie 7-35 °.\nPantograf z nową blokadą bezpieczeństwa. Drewniana płyta do przytrzymywania silnika ma maksymalną ładowność 50 kg. Sprężyny wykonane są ze stali nierdzewnej, wspornik ze wzmocnionego i anodowanego aluminium. Do 30 KM przy 2-suwach; do 10...\nPantograf do silników do 7 KM. Stalowa sprężyna ułatwia podnieść silnik. Wymiary mocowania silnika: 19 x 27 x 3,5 cm Przystawka: 10,6 x 14 cm Wysokość podnoszenia: 28 cm Waga: 3,45 kg\nPantograf do silników o mocy do 15 KM. Dwie stalowe sprężyny ułatwiają podnoszenie silnika. Wymiary mocowania silnika: 19 x 27 x 3,5 cm Montaż: 14,6 x 14 cm Wysokość podnoszenia: 28 cm, Waga: 3,9 kg. Załaduj do 50 kg\nMocowanie silnika do relingu – Compass\nPlastikowy uchwyt do silnika zaburtowego, który można przymocować do poręczy rufowej lub relingu. Bezpieczne i szybkie przechowywanie. Uchwyt jest dostarczany w komplecie ze śrubami dla łatwej i szybkiej instalacji. Waga: 0,6 kg.\nRama transportowa i uchwyt do silnika zaburtowego, wykonany ze stali ocynkowanej z płytą drewnianą. Posiada duże nadmuchiwane koła. • Nośność do 80 kg • Wysokość: 95 cm • Płyta drewniana o szerokości około 45 cm • Średnica opon: 36 cm •...\nUrządzenie podnoszące silnik\nPraktyczne urządzenie podnoszące do prawie wszystkich silników zaburtowych o mocy 2-15 KM. Bezpieczny uchwyt do przenoszenia, łatwy w montażu i demontażu z zamkiem. Pasy odporne na słoną wodę i promienie UV.\nUchwyt do silnika do max. 30 kg. Materiał: aluminium anodowane, sprężyny ze stali nierdzewnej i lakierowana płyta drewniana odporna na wodę morską. Waga 3,6 kg Dźwignia o długości 32 cm Wkręty nie wchodzą w skład zestawu.\nUchwyt do szybkiego i prostego montażu na poręczy. Materiał: Lakierowane drewno odporne na wodę morską Waga: 1,2 kg W komplecie ze śrubami. Dostawa z prętem wsparcia.


Kroniki Przygody: Wyprawa po Księżycowe Kamienie - Dzieciaki-Testuja.pl - Recenzje zabawek, książek dla dzieci i gier\nKroniki Przygody: Wyprawa po Księżycowe Kamienie to druga gra wydawnictwa Lucky Duck Games, w której wykorzystamy aplikację mobilną. Przezn...\nKroniki Przygody: Wyprawa po Księżycowe Kamienie to druga gra wydawnictwa Lucky Duck Games, w której wykorzystamy aplikację mobilną. Przeznaczona jest dla grupy wiekowej 7+ dla jednego do czterech graczy. To gra kooperacyjna, w której naszym celem jest zdobycie Kamieni.\nRecenzja gry Kroniki Przygody: Wyprawa po Księżycowe Kamienie:\nW pudełku znajdziemy dużą, dwustronną planszę i karty - postaci oraz przedmiotów. Zarówno na kartach jak i na planszy, są kody QR do skanowania. Za ich pomocą będziemy rozmawiać z postaciami, pytać o innych bohaterów, dawać i dostawać przedmioty, a także podróżować pomiędzy lokalizacjami.\nGrę zaczynamy od misji numer jeden, czyli samouczka. Poznamy mechanikę, poruszanie się po świecie, a także rozwiążemy pierwsze zadania. W ramach jak będziemy pomagać kolejnym postaciom, na przykład rybakowi naprawić wędkę, dostaniemy przedmioty - prezenty. Niektóre z nich będzie można podarować innym bohaterom, co wiąże się z jakimiś korzyściami dla nas.\nJak grać w grę? Koniecznie obejrzyj film, który znajduje się na początku tego wpisu. Zobaczysz aplikację, skanowanie kart i inne istotne szczegóły :)\nW grę można grać samodzielnie, ale trzeba mieć aplikację - bez niej ani rusz. Czytające dzieci bez problemu sobie poradzą z obsługą. Kroniki Przygody to gra ze scenariuszem - po przejściu wszystkich misji, możemy w każdej chwili zacząć od nowa, co moje dziewczyny od razu uskuteczniły - ale dużo szczegółów już pamiętały. Myślę, że jeżeli gra poleży sobie dłuższy czas na półce, gdy się zapomni co i jak, to będzie przynosić tyle samo frajdy, co za pierwszym razem.\nTa gra jest jak książka. Mamy tu pewną historię, świat w którym się zanurzamy - czytając kolejne kroki w aplikacji i punkty do zrobienia, przemierzamy Lato lub Zimę, poznajemy bohaterów, o każdym czegoś się dowiadujemy. Jesteśmy częścią tej historii, osadzonej w niesamowicie przyjemnym, baśniowym klimacie.\nDziękujemy Lucky Duck Games za egzemplarz gry!\nPowiązane: aplikacja gra kooperacyjne Lucky Duck Games


Oknos - olsztyńska firma z ambicjami - Oknonet.pl\nOknos - olsztyńska firma z ambicjami\nPięcioletnia działalność olsztyńskiej firmy OKNOS-Systemy Okienne i Podłogowe została doceniona przez zadowolonych klientów. Znalazło to odzwierciedlenie między innymi w nagrodach typu: "Top Mazur 2008" i "Innowacyjna Firma 2008". Na co jeszcze stać firmę Pana Jana Filipskiego? Jedno wiemy na pewno – wykonali ambitny plan, ale to nie jest ich ostatnie słowo. Z właścicielem firmy Oknos, Janem Filipskim, rozmawiał redaktor Marcin Wilk.\nPomysł powstał w mojej głowie pięć lat temu. Zaraz po studiach zatrudniłem się w firmie produkującej okna PVC. Zaczynałem od kierownika ekip montażowych, poprzez przedstawiciela handlowego, kończąc na dyrektorze handlowym. Któregoś dnia przyjaciel zasugerował mi, abym spróbował robić to samo tylko na swoim. I po naradzie z żoną, pierwszego września 2004 roku rozpocząłem własną działalność.\nByło Panu ciężko na początku istnienia firmy?\nOgromie, głównym problemem był brak środków finansowych. Sprzedaż rozpoczynałem w małej budce o powierzchni 25 m². Nie ukrywam, że głównym atutem były wcześniej zdobyte kontakty z dostawcami i odbiorcami. Obdarzyli mnie dość dużym kredytem zaufania i to zadziałało. Pomału zacząłem rozwijać sprzedaż i powiększać bazę klientów. Na dzień dzisiejszy mamy w Olsztynie piękny salon o powierzchni 120 m². Oprócz tego otworzyliśmy w 2006 roku oddział handlowy w Morągu.\nCo wpłynęło na sukces firmy na rynku?\nGłównym posunięciem było podniesienie poprzeczki w dziedzinie obsługi klienta i jakości montażu. Znałem rynek i wiedziałem, że to jest furtką do sukcesu. Konkurencja na rynku Warmińsko-Mazurskim jest dość duża i tutaj od początku postawiłem na jakość obsługi klientów. Wszystko zostało podporządkowane wyróżnieniu firmy. Począwszy od firmowych strojów ekip montażowych, przez oklejenie floty transportowej i biur znakami firmowymi, po punktualność, rzetelność i czystość prac u klienta. Tym kluczem udało się otworzyć tę furtkę. Reklama w 80% odbywała się i odbywa dalej pocztą pantoflową. Sukcesem było stopniowe uzyskiwanie coraz większej liczby zleceń od czołowych firm budowlanych z regionu,np. od Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego, wojska, urzędów miejskich.\nJakie produkty są dominujące w ofercie i czym się charakteryzują?\nGłównie dominuje stolarka PVC. To była i jest nasza baza, natomiast w 2006 roku stworzyłem autorski program „Kompleks-Usługa”, którego ideą było to, że oprócz stolarki PVC wprowadziliśmy do sprzedaży nowe produkty typu: okna i drzwi drewniane, ślusarkę aluminiową, okna dachowe, drzwi zewnętrzne i wewnętrzne, rolety oraz szereg dodatków, a pod koniec 2006 roku wprowadziliśmy też panele podłogowe. Program Kompleks-Usługa z założenia zakładał maksymalizację usług u klienta, tak by nie musiał biegać po kilku firmach, by mógł większość produktów zakupić u Nas. Program ten znalazł też odzwierciedlenie w zdobytych przez firmę nagrodach regionalnych.\nDosyć duża oferta w takim razie…\nTak, oferta jest dosyć duża i przyjęty program zdaje egzamin, czego dowodem jest zadowolenie klientów. Pomysłów mamy jeszcze kilka, ale będą wdrażane sukcesywnie i bez straty wypracowanego do tej pory wizerunku. Jakość usług zobowiązuje.\nDziałają Państwo w ramach swojego regionu, czy raczej jest to firma o zasięgu ogólnopolskim?\nW 80% procentach działamy na rynku Warmińsko-Mazurskim, to piękny region Polski i żal się stąd ruszać. Poważnie mówiąc realizujemy też zlecenia w Warszawie. Największym z nich jest montaż przeszło kilometra balustrad szklanych w jednym z apartamentowców w centrum Warszawy w nowatorskim systemie szklenia. System ten w Polsce został wdrożony niedawno, a my już go znamy. Najprawdopodobniej będziemy go montować w niedługim czasie w jednym z renomowanych hoteli na Wybrzeżu.\nNa dzień dzisiejszy zatrudniamy siedmiu montażystów stolarki, plus dwóch montażystów paneli podłogowych. Do tego są zatrudnione dwie panie obsługujące klientów w salonach. Często przy dużych robotach, zwłaszcza przetargowych, posiłkujemy się sprawdzonymi ekipami zewnętrznymi. Podstawą każdej firmy są jej pracownicy. Stworzyliśmy zespół profesjonalnie przygotowany do swoich zadań. Odpowiedzialność i zaangażowanie za swój zakres obowiązków jest ciągle podnoszona poprzez udział w szkoleniach branżowych.\nZ jakich dostawców korzysta firma?\nWachlarz możliwości w tej kwestii mamy dość duży. Głównym dostawcą produktów PVC i Alu jest Amex-Bączek. Dostawcami drewna jest firma Drewkar, okien dachowych firma Fakro, a drzwi Porta i Gerda.\nSporo tego. Do kogo skierowana jest oferta firmy?\nW początkowym założeniu oferta skierowana była do klienta indywidualnego. Widziałem tutaj od początku lukę, zwłaszcza jeśli chodzi o jakość obsługi. Natomiast z perspektywy pięciu lat, bo już minęło pięć lat naszej działalności, muszę powiedzieć, że ta skala sprzedaży rozłożyła się po połowie. W tej chwili w zasadzie 50% to klienci indywidualni, a 50% to firmy budowlane i instytucje, wśród nich, wcześniej wspomniane, Spółdzielnie Mieszkaniowe, wspólnoty mieszkaniowe, sklepy itp.\nJakie firmy postrzega Pan jako największą konkurencję?\nNa Olsztyńskim rynku, głównym konkurentem i – nie ukrywam – również wzorem dla mnie, była i jest w dalszym ciągu firma Jocz. Dość prężnie działa również firma AdamS. To są duzi producenci, którzy mają swoje punkty handlowe w Olsztynie i oni są w zasadzie są dla mnie największą konkurencją, ale jednocześnie zdrową konkurencją. Dużo gorzej jest z drobnymi punktami dealerskimi, które przyciągają klientów głównie ceną, nie oferując w zamian prawie nic. To są realia, które występują chyba w każdym regionie naszego kraju i nie warto z nimi walczyć, gdyż punkty te znikają, a w ich miejsce wyrastają nowe. Po pięciu latach własnej działalności wiem, że obrałem słuszny kierunek.\nMoże Pan opowiedzieć o jakichś ciekawszych realizacjach firmy?\nJeśli chodzi o interesujące realizacje… Myślę, że sztandarową realizacją jest nasz apartamentowiec w Warszawie przy ulicy Bagno. To jest taki czternastopiętrowy, bardzo nowoczesny apartamentowiec z wysokiej półki. Jeśli chodzi o rynek lokalny, to też mamy kilka realizacji i to dość ładnych realizacji, np. piękna hala firmy Salmo. To jest producent spławików, firma może mało znana u nas w Polsce, natomiast dość szeroko rozpowszechniona w Europie i na świecie. Mamy realizację fasad aluminiowych na basenie w Olsztyńskiej Szkole Wyższej, realizację budynków mieszkalnych, zakład budynków komunalnych, w których w zasadzie 100% stolarki jest od nas. Ten ostatni to jeden z większych kontraktów, które zrealizowaliśmy. Mamy także dość dużo realizacji na uniwersytecie Warmińsko-Mazurskim.\nJak ocenia Pan miniony 2009 rok?\nNie był to łatwy rok, nie ukrywam. Generalnie w założeniach firmy było od początku tak, że z roku na rok będziemy mieć 20% zwyżki. Natomiast w roku 2009 było to w granicach 12%. Kryzys dał się odczuć po zmniejszonej ilości zamówień od klientów indywidualnych. W przypadku firmowych zleceń, było nawet lepiej niż w 2008.\nNiech Pan zarysuje jakieś mniejsze lub większe plany firmy na przyszłość.\nPlan mamy dość ambitny. Chcemy wybudować własną halę produkcyjną ślusarki aluminiowej, bo widzimy w tym szanse rozwoju. Zostały już poczynione pewne kroki w tym temacie, choć z realizacją będziemy musieli poczekać przynajmniej do 2011 roku, bo wchodzą tu w grę środki unijne. W zasadzie zakończyliśmy etap szkoleniowy i teraz trwa przygotowanie biznes planów. Wydaje mi się, że 2010 rok będzie rozstrzygający, w kontekście obrania kierunku rozwoju firmy.\nBardzo dziękuję za rozmowę i trzymamy kciuki za realizację tych planów.\nred. Marcin Wilk\nSBC Europe, czyli specjaliści od eksportu stolarki do Wielkiej Brytanii i USA\nJednym z pomysłodawców i założycieli spółki SBC...\nPodczas ceremonii uhonorowano firmy, które mają...\nAranżacja bez barier z OknoPlusem\nObchodzony 3 grudnia Światowy Dzień Osób...\nW dniach 20-21 listopada w Warszawie odbyło się forum...\nTegoroczne święto zakupów będzie również ważną...


Dell Alienware 510H 7.1 (Lunar Light) - Słuchawki dla graczy - Sklep komputerowy - x-kom.pl\nAlienware 510H 7.1 (Lunar Light)\nDell Alienware 510H 7.1 (Lunar Light)\nod: Dell|kod producenta: 545-BBCG|kod x-kom: 565125\nSłuchawki Dell Alienware 7.1 AW510H Lunar Light\nDaj się wciągnąć jeszcze bardziej do świata gry dzięki słuchawkom dla gracza Dell Alienware 7.1 AW510H w opcji kolorystycznej Lunar Light. Zestaw słuchawkowy oferuje dźwięk przestrzenny 7.1 wspomagany przez technologię Alienware Immersive Audio.\nUsłyszysz każdy, nawet najmniejszy dźwięk dzięki ręcznie strojonym przetwornikom o średnicy 50 mm z pasmem przenoszenia 20 Hz ~ 40000 Hz. Model AW510H jest kompatybilny z niemal wszystkimi systemami i platformami dzięki wymiennym kablom ze złączami minijack 3,5 mm oraz USB.\nNiezakłóconą komunikację głosową z Twoimi towarzyszami zapewni chowany mikrofon z funkcją redukcji hałasu otoczenia. Zestawu słuchawkowego możesz używać przez wiele godzin, dzięki wygodnej konstrukcji.\nRęcznie strojone przetworniki o średnicy 50 mm\nZestaw słuchawkowy Dell Alienware 7.1 AW510H Lunar Light został wyposażony w najwyższej jakości, ręcznie strojone przetworniki o średnicy 50 mm z pasmem przenoszenia 20 Hz ~ 40000 Hz. W rezultacie użytkownik może cieszyć się niesamowitym, bogatym w szczegóły dźwiękiem.\nUsłyszysz również przeciwnika na wirtualnym polu bitwy, zanim on usłyszy Ciebie, nawet z większej odległości. Jest to możliwe dzięki zastosowaniu autorskiej technologii firmy Dell - Alienware Immersive Audio. Technologia ta, w połączeniu z ręcznie strojonymi przetwornikami oraz nausznikami blokującymi dźwięki z zewnątrz, pozwolą Ci zanurzyć się w wirtualnym świecie bez ryzyka, że coś Cię rozproszy.\nNa wirtualnym polu bitwy musisz być szybszy od przeciwnika. Usłysz go zanim on zorientuje się o Twojej obecności, a zyskasz ogromną przewagę. Pomogą Ci w tym słuchawki Dell Alienware 7.1 AW510H, które wyposażone w technologię Alienware Immersive Audio oraz dźwięk przestrzenny 7.1, sprawią że zdominujesz rozgrywki online.\nDźwięk przestrzenny ponadto da Ci możliwość usłyszenia konkretnego kierunku, skąd zbliża się wirtualny wróg. W rozgrywkach, gdzie liczą się ułamki sekund, daje to bardzo dużą przewagę.\nChowany mikrofon z funkcją redukcji szumów\nKomunikacja głosowa z członkami Twojej drużyny nie może być zakłócona, a Twój głos powinien być dobrze przez nich słyszany. Z pomocą przychodzi mikrofon z funkcją redukcji szumów otoczenia, w który został wyposażony zestaw słuchawkowy Dell Alienware 7.1 AW510H. Mikrofon ten posiada certyfikaty Discord oraz TIA-920.\nFunkcja redukcji szumów otoczenia niweluje wszystkie niepotrzebne i zakłócające rozmowę hałasy, przekazując jedynie Twój głos. Nie ma więc ryzyka, że zostaniesz źle zrozumiany, co w czasie intensywnej rozgrywki jest bardzo ważne.\nW słuchawkach Dell Alienware 7.1 AW510H możesz spędzić wiele godzin i nie będziesz odczuwać dyskomfortu. Wszystko to za sprawą specjalnie zaprojektowanej konstrukcji oraz wyściełanemu pałąkowi i miękkim nausznikom.\nPołączenie pianki zapamiętującej kształt z tkaniną i sztuczną skórą zapewnia optymalne chłodzenie i komfort użytkowania. Ty możesz skupić się na grze i zwyciężać.\nPolecam, dobry dźwięk i bardzo wygodne :)... Rozwiń dalej


Bicaps Potas Potassium 360Mg 60 Procji 60 Kapsułek Formeds - Biogo\n» Bicaps Potas Potassium 360mg 60 procji 60 kapsułek ForMeds\nPotas pomaga w utrzymaniu prawidłowego ciśnienia. Wspomaga również prawidłowe działanie układu nerwowego i mięśniowego. Pullulan jest otrzymywany w naturalnym procesie fermentacji. Podczas produkcji nie stosuje się surowców pochodzenia zwierzęcego, dlatego kapsułka jest odpowiednia dla wegetarian i wegan. Pojemnik wykonany jest z roślinnych i odnawialnych surowców nie GMO. Etykieta jest w pełni biodegradowalna i nadaje się do kompostowania.\nw tym: potas 360 mg (18 %)


Czas Odkupienia - Vladimir Wolff - opinia o książce (3832512) - Lubimyczytać.pl\nCzas Odkupienia /\n7,23 (62 ocen\ti\t15 opinii) Zobacz oceny\nBerlin 2039, miasto z przeszłością... ale bez przyszłości... Kiedyś stolica Europy, dziś radioaktywny trup. Gdy na Unter den Linden i Alexanderplatz polują mutanty, tylko nielicznym starcza odwagi, by przemierzać ulice tej jednej z największych metropolii. Jednak prawdziwe niebezpieczeństwo kryje się w podziemiach. Istnieją ludzie, których nie opuszczają sny o potędze. Chcąc dopiąć swego,...\nBerlin 2039, miasto z przeszłością... ale bez przyszłości...\nKiedyś stolica Europy, dziś radioaktywny trup. Gdy na Unter den Linden i Alexanderplatz polują mutanty, tylko nielicznym starcza odwagi, by przemierzać ulice tej jednej z największych metropolii.\nJednak prawdziwe niebezpieczeństwo kryje się w podziemiach. Istnieją ludzie, których nie opuszczają sny o potędze. Chcąc dopiąć swego, idą po trupach innych. Są gorsi od krwiożerczych bestii, bo dla nich liczy się tylko jeden cel – władza.\nźródło opisu: http://warbook.pl/ksiazka/76/czas-odkupienia\nźródło okładki: http://warbook.pl/ksiazka/76/czas-odkupienia\nNozomi | 2017-03-14\nKsiążka o berlińskim metrze polskiego pisarza, która spokojnie mogłaby należeć do serii "Uniwersum Metro 2033". Co prawda gorsza niż dzieła Roberta Szmidta, ale o niebo lepsza od twórczości Majki i Biedrzyckiego. Niepotrzebny tylko ten nadęty tytuł, w ogóle nie pasuje do treści, na którą składa się akcja, akcja i jeszcze raz akcja.\nKobiety nieidealne. Iza\nDrugą część „Kobiet nieidealnych” przeczytałam w ciągu jednego wieczoru. Po pierwszym tomie, wiedziałam już czego mogę oczekiwać i nie mogłam się docz...


Wyhodowali tkanki in vitro, pomogli dzieciom cierpiącym na mikrotię - Badania i rozwój\nAutor: Radio Zet/Rynek Zdrowia 02 lutego 2018 09:25\nChińczykom udało się wszczepić pięciorgu dzieci ludzką chrząstkę, wyhodowaną in vitro i wymodelowaną w kształt ucha. Fot. Archiwum (zdjęcie ilustracyjne)\nZespołowi chińskich chirurgów plastycznych i bioinżynierów udało się wyhodować in vitro nowe tkanki. Przy pomocy druku 3D uformowali z nich implant ucha, a potem wszczepili go małym pacjentom z wrodzoną wadą tego narządu.\nJak przypomina Radio Zet, mikrotia to rzadka wada wrodzona, która powoduje deformację ucha i niedorozwój słuchu. Jedno z uszu dziecka jest zdeformowane.\nW Chinach u pięciorga dzieci cierpiących na tę przypadłość, zamiast serii skomplikowanych zabiegów chirurgicznych, wykorzystano fakt, że posiadają one jeden zdrowy organ. Na jego podstawie stworzono dokładne odwzorowanie modelu lustrzanego odbicia nowego ucha. Po raz pierwszy w historii udało się wszczepić ludzką chrząstkę, wyhodowaną in vitro i wymodelowaną w kształt ucha.\nDo tego celu Chińczycy użyli chondrocytów, czyli komórek tkanki chrzęstnej, które rozmnażano poza organizmem pacjentów (in vitro). Kiedy było ich wystarczająco dużo, stworzono przy ich pomocy model nowego ucha, które na koniec wszczepiono piątce dzieci cierpiącym na mikrotię. Ich stan monitorowano przez 2,5 roku.


Posłuchaj podcastu: Czy Twój komputer "udźwignie" Windows 11? Kiedy go zaktualizujesz? - TOK FM\n<iframe frameborder="0" width="100%" height="100%" src="https://audycje.tokfm.pl/widget/112444,Czy-Twoj-komputer-udzwignie-Windows-11-Kiedy-go-zaktualizujesz"></iframe>\nLada dzień, bo 5 października firma Microsoft udostępni finalną wersję systemu Windows 11. Następca dziesiątki będzie się charakteryzował odświeżonym wyglądem, przede wszystkich okienek. Ikony w dolnym pasku będą teraz w jego środkowej części, inne będzie też Menu Start. Aplikacja Teams zastąpi Skype'a i zostanie udostępniona wszystkim, będą też nowe widżety i... oczywiście odpowiednie wymagania sprzętowe. Na stronie internetowej Microsoft informuje, że do sprawnego działania potrzebny będzie komputer mający 4 gigabajty pamięci RAM i minimum 64 giga miejsca na dysku oraz gigahercowy 64-bitowy procesor z co najmniej 2 rdzeniami. Brzmi to może jak czarna magia, ale kompatybilność można sprawdzić w specjalnej aplikacji, do której link znajduje się w opisie dzisiejszego podcastu. Dowiedzą się Państwo, czy komputer będzie w stanie udźwignąć Windows 11. Rozwiń »\nAktualizacja do najnowszej wersji ma być bezpłatna, ale niewykluczone, że zostanie ograniczona czasowo. Będzie też przebiegać etapami, w związku z czym nie uda się jej zrobić od razu na wszystkich komputerach. Warto pamiętać, aby przed taką aktualizacją przygotować kopię zapasową danych i sprawdzić, czy oprogramowanie, z którego korzystają Państwo na co dzień, będzie działało na Windows 11.\nLink do aplikacji "Sprawdzanie komputera z systemem Windows": https://aka.ms/GetPCHealthCheckApp (działa tylko na Windows 10) Zwiń «\nMicrosoft Teams z kolejnymi nowymi funkcjami Lubisz zasypiać słuchając podcastów TOK FM? Możesz zaplanować zatrzymanie odtwarzania ich\nprzewodnik technologiczny TOK FM Kamil Wróblewski zapraszam lada dzień, bo 5października firma Microsoft udostępni finalną wersję systemu Windows 11 następca dziesiątki będzie się charakteryzował odświeżonym wyglądem przede wszystkim okienek ikony w dolnym pasku będą teraz w jego środkowej części inne będzie też będzie start aplikacja Teams zastąpi skarpa zostanie udostępniona wszystkim będą też nowe budżety i oczywiście odpowiednie wymagania sprzętowe na stronie Rozwiń » internetowej Microsoft informuje, że do sprawnego działania potrzebny będzie komputer mający 4GB pamięci ram minimum 64GB miejsca na dysku oraz giga Resovia 64 bitowy procesor co najmniej 2 rdzeniami brzmi to może jak czarna magia, ale kompatybilność można sprawdzić w specjalnej aplikacji, do której link znajduje się w opisie dzisiejszego podcastu dowiedzą się państwo czy wasz komputer będzie w stanie udźwignąć indos 11 zapraszam na tokfm PL aktualizacja do najnowszej wersji ma być bezpłatna, ale niewykluczone, że zostanie ograniczona czasowo będzie też przebiegać etapami w związku, z czym nie uda się jej zrobić od razu na wszystkich komputerach warto pamiętać, aby przed taką aktualizację przygotować kopię zapasową danych i sprawdzić czy oprogramowanie, z którego państwo korzystają na co dzień będzie działało na Windows 11 do usłyszenia Zwiń «


Polańczyk, Noclegi w Polańczyku, Kwatery, Pokoje, Tanie Noclegi – Nocleg, Centrum, Cena » e-turysta.pl\nJeśli chcesz zwiedzić nowe okolice, a jednocześnie zachować wyjątkowy urok krajobrazów i skorzystać z form aktywnego odpoczynku, które lubisz, zobacz co zaproponuje nasza matryca wyszukiwania noclegów. Przykładowo, jeżeli preferujesz spędzanie wolnego czasu w górach przy okazji wybierając się na rowerowe wycieczki albo wolisz wybrać się nad jezioro i spędzić czas pod żaglami zaznacz odpowiednie opcje poniżej. Noclegi » Noclegi Polańczyk\nNoclegi w Polańczyku Znaleziono 174 oferty noclegowe\nKategoriaInformacje o miejscowościNoclegi w PolańczykuDomki wypoczynkowe w Polańczyku „Abramówka” są położone przy ulicy Spokojnej 40, rzecz jasna w Polańczyku, w województwie podkarpackim. Jest tutaj miejsce na rozpalenie przez Państwa ogniska, także sala z telewizorem, różnymi grami. W cenie pobytu ponadto znajduje się sauna oraz jacuzzi jak również sala kominkowa, gdzie przyjemnie można spędzić czas na przykład z najbliższymi przy trzasku palącego się kominka. więcejCzytaj całośćCerkiew i Regaty w PolańczykuZwiedzamy kilka zabytków znajdujących się w Polańczyku. Cerkiew pod wezwaniem św. Męczennicy Paraskewii a w chwili obecnej jest to Kościół Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski. W Polańczyku owa Cerkiew powstała w roku 1909. Zbudowano ją w miejscu, w którym wcześniej stała cerkiew drewniana z wieku XVIII. Kościół rzymskokatolicki przejął tą Cerkiew w roku 1948. Z ważniejszych faktów dotyczących tego miejsca warto dodać, że w roku 1949 z Łopienki przewieziono tu cudowny obraz matki Boskiej więcejCzytaj całośćHistoria PolańczykaPolańczyk nad Soliną jest wsią o statusie wczasowo – uzdrowiskowym. Znajduje się ona w województwie podkarpackim ( dokładniej gmina Solina, a powiat leski ). Od roku 1999 to właśnie Polańczyk sprawia funkcję siedziby władz gminy Solina. Przedtem ową siedzibą była sama Solina, ale uległo to zmianie. W Polańczyku jest zlokalizowana Parafia Najświętszej Maryi Panny Królowej Polski, przy ulicy księdza Franciszka Stopy 3. Jest to parafia wyznania rzymskokatolickiego. Prowadzą ją księża więcejCzytaj całość\nDo dyspozycji naszych gości przygotowaliśmy * domek letniskowy 8 osobowy - domek jest drewniany, ogrodzony z miejscem na grill i ognisko. Posiada: duży salon, kuchnię, łazienkę. * 4 pokoje gościnne z łazienkami - aneks kuchenny, większość pokoi z TV (pokoje znajdują się na parterze). Nasze gospodarstwo posiada duży zielony ogród oraz bezpieczny parking na posesji. Naprzeciw domu sklep spożywczy, do rzeki Solinki około 10 min drogi. W pobliżu możliwość jazdy konnej. Piękne widoki na góry. W okolicy panuje cisza i spokój. Zapraszamy przez cały rok! Atrakcyjne ceny do uzgodnienia\nPolańczyk, Bieszczadzka 7 (Pokoje gościnne)\nDom Gościnny „Sawinka” i Domki Letniskowe Zapraszamy do spędzenia wolnego czasu w naszym domu, z którego okien będą mogli Państwo podziwiać urokliwą panoramę Zalewu Solińskiego, a kawa wypita z rana na tarasie z pewnością przysporzy wielu wrażeń. Nasza oferta obejmuje: Dom Gościnny „SAWINKA” Pokoje 2,3 osobowe z łazienkami, TV (32 cale), Internet WI-FI, balkon lub taras (12m2). W każdym pokoju łoże małżeńskie z materacem o szerokości 140 cm, w niektórych sofa do wypoczynku albo jako dodatkowe spanie. Apartament dwupokojowy z łazienką i aneksem kuchenny. Do dyspozycji gości także: - kuchnia z jadalnią o powierzchni 18 m2 w pełni wyposażona (kuchenka gazowa z piekarnikiem, naczynia, sztućce, garnki, patelnie, lodówki – osobna dla każdego pokoju). - parking, - miejsce na ognisko, - grill do dyspozycji gości, - plac zabaw, - działa o powierzchni 1000 m2, co pozwoli państwu znaleźć dla\nCałoroczne domki z kominkiem w niepowtarzalnym klimacie w Bieszczadach nad Soliną. Wierch i dołyna - trochę drewnwa i kamieni o magicznej duszy z dala od chałasu, a blisko natury, to idealne miejsce na wyciszenie skołatanych nerwów. Wieczorne ognisko nad stawem, lub grilowanie, wędzenie, pieczenie chleba w naszej dymnej chacie - "Kurziłce", napewno pozwoli odpocząć i zebrać nowe siły. Duży teren okalający naszą osadę, sąsiedztwo szlaków pieszych wiodących do nieistniejących już wsi, czy "Cudownego żródełka" w Zwierzyniu, tras rowerowych dających możliwość zwiedzania kościołów i cerkwi bieszczadzkich, czy też konie z pobliskiej stadniny pozwolą zapuścić się w najpiękniejsze zakamarki okolicznych pól i lasów i poczuć czym jest życie na wsi, z dala od problemów dnia codziennego. Nasza osada leży na wzniesieniu (475 m.n.p.m) okalającym wieś Berezka, gwarantując piekną panoramę i ciszę\nPolańczyk, Bereżnica Wyżna 33 (Domek letniskowy)\n15 miejsc noclegowych, od 24 zł za osobę\nDOMKI "U BEJDAKA" Domki w cichej spokojnej okolicy las, widoki Dla gości przygotowaliśmy 3 domki letniskowe z modrzewia Domki położone są na dużej działce 1,5 ha przez którą przepływa potoczek. Z działki można podziwiać piękne panoramy Bieszczad. W pobliżu znajdują się szlaki turystyczne i rowerowe. Miejsce polecane szczególnie osobom które lubią spokój i ciszę oraz przyrodę POLECAM FILMIK NA YOUTUBE.Do Polańczyka i Soliny około 6-10 minut jazdy samochodem. Domek posiada: - 2 sypialnie - aneks kuchenny z pełnym wyposażeniem połączony z salonem - TV - lodówkę - kuchenka elektryczna - taras Na terenie posesji: - parking - plac zabaw dla dzieci - grill - miejsce na ognisko Dla chętnych możliwość wypraw z gospodarzem i "podglądania" zwierzyny ( po wczesniejszym uzgodnieniu ) Dodatkowe informacje: Odległości od: - lasu 400 metrów - Jeziora Solińskiego 10 km - SPA 6km - jazdy konnej 6km\nSYLWESTER 2016 / 2017 !!! ZAPRASZAMY !!! Oferujemy pokoje 1, 2 i 3 - osobowe , oraz całoroczne domki z kominkami 4-6 osobowe. KAŻDY POKÓJ POSIADA: łoże małżeńskie, łóżka pojedyncze, balkon, łazienkę, telewizor, lodówkę, czajnik WYŻYWIENIE: do dyspozycji gości w pełni wyposażony aneks kuchenny (zlewozmywak,kuchenka,lodówka,mikrofalówka i naczynia kuchenne...) --------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- CAŁOROCZNE DOMKI Z KOMINKAMI 4-6 OSOBOWE(o pow.45m2) Domki są dwupoziomowe, murowane - co zapewnia przyjemny chłód w środku podczas upalnych dni, a gdy zrobi się chłodno kominek ogrzeje cały domek. PARTER: * salon z kominkiem i TV * aneks kuchenny z pełnym wyposażeniem (kuchenka gazowa, lodówka z zamrażalnikiem, zlewozmywak,czajnik i naczynia kuchenne...) *\nWolna końcówka sierpnia i wrzesień:) Wakacje, weekendowy wyjazd...? Góry, jezioro, wędrówki szlakami turystycznymi albo opalanie i pływanie, kajaki, albo cisza i spokój, leżenie i nic nie robienie grillowanie, ognisko? O tak ognisko! Trampolina i cala rodzina, znajomi szaleństwa i las śpiew ptaków, spanie - dobre, wygodne i praktyczne musi być. Wakacje? Wyjazd na weekend? Bieszczady! Smerfny domek! Tak to jest to :-) W domku czekają na Ciebie: duży salon z kominkiem aneks kuchenny (w pełni wyposażony) łazienka 3 sypialnie tv balkon taras Przed domkiem: duża huśtawka miejsce na ognisko grill sporo miejsca do gry w piłkę zabawy itp. Dla Gości mających ochotę na aktywne spędzanie wypoczynku w okolicy znajduje się wiele ciekawych atrakcji takich jak: piesze wycieczki w góry, szlaki turystyczne, trasy rowerowe, Tworylne nie istniejąca już wioska, była to jedna z pierwszych wsi pod Otrytem\nDomki, pokoje i apartament w Polańczyku\nPolańczyk, ul. Równa 8 (Domek letniskowy)\nNasz ośrodek umiejscowiony jest wśród fascynujących krajobrazów regionu Podkarpacia. Do dyspozycji posiadamy Apartamenty, pokoje gościnne oraz domki letniskowe. ------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------ Dla gości przygotowaliśmy 6 nowych i dużych domków letniskowych. Zapraszamy do spędzenia urlopu nad Zalewem Solińskim, od którego brzegów dzieli nas zaledwie 5 minut spaceru chodnikiem. Budynki są nowe i bardzo wygodne, znajdują się one w sercu Bieszczad, urokliwej miejscowości Polańczyk. Z posesji rozpościera się piękny widok na Jezioro Solińskie. W każdym domku 2 oddzielne sypialnie, kuchnia, salon, łazienka, telewizja z pakietem kanałów, a także bezpłatny dostęp do internetu. Do dyspozycji gości miejsce na grill, plac zabaw, parking\nZielonym Wzgórzu 9 - Nasz dom położony w spokojnej, cichej części Polańczyka, zamieszkałej przez stałych mieszkańców, w malowniczej okolicy na wzgórzu, z widokiem na Zalew Soliński i Połoniny. Takie położenie gwarantuje Państwu atrakcyjny wypoczynek Dom do wyłącznej dyspozycji gości. -pokój 3-osobowy z niezależnym wejściem , łazienką i kuchnią z pełny wyposażeniem, -pokoje (2+3 osoby ,studio) z korytarzem , łazienką , kuchnią z pełnym wyposażeniem z pokoju bezpośrednie wyjście na ogród, -pokoje 2- osobowe z łazienką i balkonem oraz dostępem do kuchni z pełnym wyposażeniem, -2 pokoje 2- osobowe ze wspólną(tylko te pokoje) łazienką i balkonem oraz dostępem do kuchni z pełnym wyposażeniem, Ceny pokoi mieszczą się w przedziale od 40-50zł osobodoba. Po sezonie można liczyć na atrakcyjne zniżki -łazienki z kabinami natryskowymi, z całodobowym, nieograniczonym dostępem do ciepłej wody plusik\nSerdecznie zapraszamy do spędzenia wolnego czasu w malowniczych Bieszczadach. Nasz dom znajduje się nad rzeką Solinką w otoczeniu lasów i łąk, jest więc idealnym miejscem na relaks w ciszy i spokoju. Do dyspozycji Gości przygotowaliśmy 3 pokoje z łazienkami i tv,oraz w pełni wyposażony aneks kuchenny. Na terenie posesji można rozpalić ognisko lub zrobić grilla co pozwala na spędzenie miłego czasu na świeżym powietrzu. Oferujemy również kącik dla dzieci z huśtawką i parking dla zmotoryzowanych. Oprócz bazy noclegowej proponujemy : -spacer nad Jeziorem solińskim -piesze wycieczki w wyższe partie Bieszczad -ścieżki rowerowe -szlaki turystyczne i zabytki -rejs statkiem po jeziorze -jazdę konną -wycieczki do Lwowa lub na Słowację -kąpielisko -bary i restauracje -wypożyczalnie sprzętu wodnego -dyskoteki, imprezy integracyjne Kontakt telefoniczny po godzinie 12\nNoclegiNoclegi w popularnych miastachPopularne kategoriePopularne regionyNoclegi według kategoriiTanie noclegi w Polańczyku. Porównaj ceny, standardy oraz wszelkie możliwości zakwaterowania na terenie pięknego i malowniczego Polańczyka. Szeroki zakres ofert noclegowych w miejscowości Polańczyk: ośrodki wypoczynkowe, hotele, sanatoria, SPA, pokoje gościnne, schroniska oraz ośrodki agroturystyczne. Sprawdź ofertę noclegową, rozrywkową i turystyczną w Polańczyku i okolicach.Obiekty o wysokim standardzie:» ośrodki wypoczynkowe Polańczyk» hotele Polańczyk» apartamenty Polańczyk» SPA Polańczyk» sanatoria, uzdrowiska Polańczyk» wille Polańczyk» zamki, pałace, dworki PolańczykObiekty o średnim standardzie:» kwatery prywatne Polańczyk» pokoje gościnne Polańczyk» domki letniskowe Polańczyk» pensjonaty Polańczyk» bungalow Polańczyk» mieszkania do wynajęcia Polańczyk» domy do wynajęcia Polańczyk» domy wczasowe Polańczyk» zajazdy PolańczykObiekty ekonomiczne:» agroturystyka Polańczyk» schroniska Polańczyk» campingi, pola namiotowe Polańczyk» motele Polańczyk» hostele PolańczykW samym sercu zielonych Bieszczad, na cyplu przejrzystego Jeziora Solińskiego usytuowany jest Polańczyk. Jego lokalizacja jest bez wątpienia jednym z jego głównych atutów, widok stromych zboczy porośniętych wiekowymi lasami, pasma górskiego, oraz jeziora wprost zatyka dech w piersiach. W ostatnich czasach Polańczyk stał się turystyczną perłą Bieszczad i okolic – samorząd widocznie postawił na tą miejscowość co poskutkowało rozwojem infrastruktury turystycznej w postaci licznych hoteli, pensjonatów, restauracji i pubów. Warto nadmienić, że Polańczyk jest atrakcyjny nie tylko w sezonie – a przez cały rok. W okresie letnim oraz wiosennym na Jeziorze Solińskim dostrzec można gro białych żagli oraz innego sprzętu wodnego. Jeśli turyści nie posiadają swojego sprzętu bez problemu mogą skorzystać z licznych wypożyczalni oferujących szeroki wachlarz sprzętu (od łódek żeglarskich, poprzez kajaki aż do windsurfingu) w atrakcyjnych cenach. Jeśli ktoś woli spędzać swój wolny czas na lądzie – nie na wodzie również będzie miał taką możliwość. Okolica obfituje w liczne szlaki piesze oraz rowerowe, natkniemy się tutaj na stadniny koni z wykwalifikowanym personelem a Ci bardziej ekstremalni turyści mogą spróbować swoich sił na torach off-road, quadach czy paintballu. Zimą urocza miejscowość letniskowa zmienia się w stolice amatorów białego szaleństwa. Dobrze przygotowane wyciągi narciarskie czy karczmy rok rocznie spełniają swoją powinność.Uzdrowiskowy Polańczyk\nTanie noclegi w Polańczyku\nPolańczyk to miejscowość położona w gminie Solina, nad Jeziorem Solińskim, posiadająca rozbudowaną bazę noclegową oraz gastronomiczną. W obrębie Polańczyka możliwe jest wynajęcie obiektów noclegowych. Szeroki wybór ofert noclegowych w Polańczyku pozwala na odpowiednie dostosowanie kwatery do indywidualnych potrzeb i preferencji każdego turysty. Tanie noclegi na terenie Polańczyka zapewnią komfortowy pobyt i wypoczynek w tej pięknej i spokojnej miejscowości.\nKwatery oraz pokoje w Polańczyku\nPolańczyk to wyjątkowe i malownicze miejsce, przyciągające co roku rzeszę turystów. Uzdrowiska, zabytki oraz porty żeglarskie zachęcają zwiedzających do podziwiania krajobrazu terenów leśnych, korzystania z uzdrowisk i atrakcji turystycznych. Dlatego już teraz warto zaplanować nocleg w Polańczyku. Możliwość wynajęcia pokoju lub kwatery noclegowej w sezonie turystycznym jest bezcenna. Szeroki wybór noclegów w Polańczyku pozwoli na dostosowanie obiektu noclegowego do indywidualnych potrzeb każdego zwiedzającego. Noclegi Polańczyk,\nszukasz noclegów w Polańczyku w społecznościowym serwisie turystycznym e-turysta.pl.\nNasza baza noclegowa w Polańczyku obejmuje oferty ze wszystkich dzielnic miasta.\nPokoje w Polańczyku, kwatery prywatne, tanie noclegi Polańczyk i inne ekonomiczne propozycje na spędzenie weekendu.\nDla osób pragnących zwiedzić Polańczyk w bardziej luksusowych warunkach proponujemy noclegi w Polańczyku w luksusowych apartamentach i najlepszych hotelach.\nPolańczyk noclegi i tanie pokoje w Polańczyku.\nPokoje w Polańczyku, kwatery prywatne, Serwis e-turysta.pl dostarcza Ci aktualne i atrakcyjne pomysły na nocleg w Polańczyku.\nNie przegap promocyjnych ofert, pamiętaj, jeżeli noclegi w Polańczyku, to tylko z nami!\nPolańczyk pokoje, nocleg Polańczyk na każdą kieszeń.\nDzięki naszej wyszukiwarce zaawansowanej znajdziesz nocleg w Polańczyku, które spełnią wszystkie Twoje wymagania. Jeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Polańczyk, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:\n» noclegi Solina» noclegi Cisna» noclegi Lesko» noclegi Sanok» noclegi Czarna Górna» noclegi Berezka» noclegi Zagórz» noclegi Polana» noclegi Rajskie» noclegi Kalnica» noclegi Dwernik» noclegi Zwierzyń» noclegi Werlas» noclegi Bachlawa» noclegi Roztoki Dolne» noclegi Manasterzec» noclegi Łobozew Górny» noclegi Tarnawa Dolna» noclegi Załuż» noclegi Wola Michowa» noclegi Ustrzyki Dolne» noclegi Wołkowyja» noclegi Zawóz» noclegi Uherce Mineralne» noclegi Lutowiska» noclegi Hoczew» noclegi Smerek» noclegi Górzanka» noclegi Myczków» noclegi Przysłup» noclegi Smolnik» noclegi Mchawa» noclegi Łobozew Dolny» noclegi Teleśnica Oszwarowa» noclegi Łukawica» noclegi Bukowsko» noclegi Huzele» noclegi Rabe» noclegi Chmiel» noclegi Wojtkowa» noclegi Wetlina» noclegi Baligród» noclegi Bukowiec» noclegi Komańcza» noclegi Myczkowce» noclegi Terka» noclegi Olchowiec» noclegi Bóbrka» noclegi Łączki» noclegi Strzebowiska» noclegi Bereżnica Wyżna» noclegi Olszanica» noclegi Bystre» noclegi Weremień» noclegi Czaszyn» noclegi Orelec» noclegi Dołżyca» noclegi Ropienka» noclegi Wysoczany» noclegi Procisne» noclegi Zakopane» noclegi Gdańsk» noclegi Władysławowo» noclegi Kraków» noclegi Łeba» noclegi Kołobrzeg» noclegi Sopot» noclegi Ustka» noclegi Karpacz» noclegi Warszawa» noclegi Świnoujście» noclegi Wisła» noclegi Gdynia» noclegi Mielno» noclegi Poznań» noclegi Międzyzdroje» noclegi Krynica-Zdrój» noclegi Szklarska Poręba» noclegi Jastrzębia Góra» noclegi Szczawnica» noclegi Jastarnia» noclegi Rewal» noclegi Pobierowo» noclegi Bukowina Tatrzańska» noclegi Krynica Morska» noclegi Białka Tatrzańska» noclegi Grzybowo» noclegi Szczyrk» noclegi Wrocław» noclegi Kościelisko» noclegi Polańczyk» noclegi Karwia» noclegi Ustroń» noclegi Kudowa-Zdrój» noclegi Kazimierz Dolny» noclegi Dźwirzyno» noclegi Łódź» noclegi Dziwnów» noclegi Niechorze» noclegi Murzasichle» noclegi Biały Dunajec» noclegi Polanica-Zdrój» noclegi Ciechocinek» noclegi Sandomierz» noclegi Solina» noclegi Ustronie Morskie» noclegi Jarosławiec» noclegi Rowy» noclegi Sarbinowo» noclegi Stegna» noclegi Augustów» noclegi Mikołajki» noclegi Darłowo» noclegi Poronin» noclegi Darłówko» noclegi Międzywodzie» noclegi Mrągowo» noclegi Rabka-Zdrój» noclegi Lublin» noclegi Krościenko nad Dunajcem» pokoje gościnne Zakopane» kwatery prywatne Zakopane» pokoje gościnne Władysławowo» mieszkania do wynajęcia Sopot» pokoje gościnne Łeba» mieszkania do wynajęcia Gdańsk» kwatery prywatne Władysławowo» apartamenty Zakopane» apartamenty Gdańsk» wille Zakopane» apartamenty Sopot» kwatery prywatne Łeba» pokoje gościnne Ustka» hotele Kraków» apartamenty Kołobrzeg» kwatery prywatne Gdańsk» kwatery prywatne Sopot» mieszkania do wynajęcia Zakopane» pokoje gościnne Kołobrzeg» apartamenty Kraków» mieszkania do wynajęcia Gdynia» pensjonaty Zakopane» pokoje gościnne Gdańsk» pokoje gościnne Szczawnica» pokoje gościnne Mielno» kwatery prywatne Ustka» apartamenty Gdynia» apartamenty Świnoujście» kwatery prywatne Kołobrzeg» pokoje gościnne Sopot» pokoje gościnne Międzyzdroje» pokoje gościnne Bukowina Tatrzańska» mieszkania do wynajęcia Kraków» kwatery prywatne Szczawnica» hotele Warszawa» apartamenty Warszawa» pokoje gościnne Jastarnia» mieszkania do wynajęcia Kołobrzeg» hostele Kraków» mieszkania do wynajęcia Świnoujście» pokoje gościnne Wisła» pensjonaty Karpacz» pokoje gościnne Białka Tatrzańska» kwatery prywatne Jastarnia» mieszkania do wynajęcia Ustka» pokoje gościnne Grzybowo» kwatery prywatne Świnoujście» wille Karpacz» pokoje gościnne Ustronie Morskie» pokoje gościnne Poronin» ośrodki wypoczynkowe Zakopane» domki letniskowe Jarosławiec» hotele Poznań» kwatery prywatne Gdynia» pokoje gościnne Jastrzębia Góra» pokoje gościnne Szczyrk» kwatery prywatne Mielno» kwatery prywatne Międzyzdroje» kwatery prywatne Bukowina Tatrzańska» apartamenty Ustka» noclegi Pomorze» noclegi nad morzem» noclegi w górach» noclegi nad jeziorem» noclegi Małopolska» noclegi Pomorze Gdańskie» noclegi Pobrzeże Koszalińskie» noclegi Pomorze Środkowe» noclegi Śląsk» noclegi Pobrzeże Gdańskie» pokoje gościnne Pomorze» noclegi Kaszuby» noclegi Wybrzeże Słowińskie» noclegi Dolny Śląsk» kwatery prywatne Pomorze» noclegi Beskidy» noclegi Pomorze Zachodnie» noclegi Beskidy Zachodnie» noclegi Podhale» noclegi Pobrzeże Szczecińskie» noclegi Tatry» noclegi Pobrzeże Kaszubskie» noclegi Sudety» pokoje gościnne Małopolska» noclegi Wielkopolska» noclegi Łańcuch Tatrzański» apartamenty Pomorze» noclegi Podbeskidzie» noclegi Podkarpacie» apartamenty nad morzem» noclegi Pojezierze Mazurskie» pokoje gościnne Pomorze Gdańskie» noclegi Wybrzeże Trzebiatowskie» noclegi Obniżenie Orawsko-Podhalańskie» domki letniskowe Pomorze» kwatery prywatne Małopolska» mieszkania do wynajęcia Pomorze» domki nad jeziorem» pokoje gościnne Pobrzeże Koszalińskie» noclegi Mazury» pokoje gościnne Pomorze Środkowe» pokoje gościnne Pobrzeże Gdańskie» kwatery prywatne Pomorze Gdańskie» domki nad morzem» pokoje gościnne Wybrzeże Słowińskie» noclegi Mazowsze» pokoje gościnne Kaszuby» kwatery prywatne Pobrzeże Gdańskie» noclegi Bieszczady» noclegi Pojezierze Wielkopolskie» pokoje gościnne Podhale» pensjonaty w górach» pensjonaty nad morzem» apartamenty w górach» pensjonaty nad jeziorem» domki w górach» hotele w górach» hotele nad jeziorem» hotele nad morzem» apartamenty nad jeziorem» agroturystyka» akademiki, bursy» apartamenty» bungalow» campingi» domki letniskowe» domy do wynajęcia» domy wczasowe» hostele» hotele» internaty» kwatery» mieszkania do wynajęcia» motele» noclegi pracownicze» ośrodki wypoczynkowe» pensjonaty» pokoje gościnne» sanatoria» schroniska» SPA» stanice» stanice wędkarskie» wille» zajazdy» zamki, pałace, dworki


Dom nad Borkiem [Barbara Iskra Kozińska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00215 004360 21778429 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Barbara Iskra Kozińska Liczba stron: 171\nISBN: 978-83-64312-15-1 Data wydania: 2014-02-03\nWszystkie prawa zastrzeżone. Książka ani jej część nie może być przedrukowywana ani w żaden inny sposób reprodukowana lub odczytywana w środkach masowego przekazu bez pisemnej zgody Wydawnictwa Szara Godzina s.c. Projekt okładki i stron tytułowych FHU ARKADIA PLUS Jarosław Bartosiński Redakcja Elżbieta Spadzińska-Żak Zdjęcia na okładce © Goodluz/123RF.COM © Piotr Wawrzyniuk/123RF.COM Redakcja techniczna, skład, łamanie i opracowanie wersji elektronicznej Grzegorz Bociek Korekta Zespół Niniejsza powieść to fikcja literacka. Jakiekolwiek podobieństwo do wydarzeń lub postaci autentycznych jest zupełnie przypadkowe. Wydanie I, Katowice 2014 Wydawnictwo Szara Godzina s.c. biuro@szaragodzina.pl www.szaragodzina.pl Dystrybucja wersji drukowanej: DICTUM Sp. z o.o. ul. Kabaretowa 21, 01-942 Warszawa tel. 22-663-98-13, fax 22-663-98-12 dystrybucja@dictum.pl www.dictum.pl © Szara Godzina s.c., 2014 ISBN 978-83-64312-15-1 Januszowi… Widziałam cię w trawie i zbożu, w kaczeńcach na łące i w deszczu, i słońcu. Powrót do miejsc ukochanych Samochód pędził szosą między polami rzepaku i łanami jeszcze zielonego, niedojrzałego zboża. Nagle zwolniłam, chciałam poczuć i wchłonąć swojski zapach zbóż, ziół i kwiatów. Otworzyłam okno, jechałam teraz bardzo wolno. Siedzący obok mnie Marcin nie zrozumiał, o co mi chodzi. Budząc się z drzemki, zapytał: — Co to? Czemu zwolniłaś, mamuś? Coś szepnęłam, dając mu do zrozumienia, żeby się nie przejmował, ale w końcu z entuzjazmem zawołałam: — Dojeżdżamy do Kosarzyna, synku…! — Aha — mruknął, poprawiając się na fotelu. Skręcając szosą pod górkę, minęliśmy żółte, pachnące pola i znaleźliśmy się w środku sosnowego lasu. Wysokie drzewa stanowiły ciemny gąszcz. Mimowolnie ogarnęłam je wzrokiem, jakbym witała się z kimś dla mnie bardzo bliskim, a dawno niewidzianym. Poczułam nagły przypływ ciepłej, spokojnej melancholii i bezpieczeństwa. Byłam u siebie, w drogich dla mnie miejscach. Kiedy minęliśmy las, przed nami otworzył się widok na rozległą dolinę, w której ujrzeliśmy wioskę. Wjeżdżaliśmy do Kosarzyna. Patrzyłam na stojące po obu stronach drogi znajome domy. Pamiętałam wszystkich mieszkańców. Kiedy mijaliśmy plac mieszczący się pośrodku wsi, spostrzegłam, że nie ma już w nim tych ogromnych przepięknych topoli, które pamiętałam z dzieciństwa. Komuś zapewne przeszkadzały, ale na pewno ten ktoś, kto je ścinał, nie urodził się w Kosarzynie, a więc nie zależało mu na zachowaniu piękna tej wsi, której elementem były te wyniosłe, szumiące drzewa. Minąwszy kolejny zakręt, stanęliśmy wreszcie przed bramą wjazdową na naszą posesję. Wjechaliśmy na ogromny podjazd i zatrzymaliśmy się przed ogródkiem z różami, przez który prowadził chodnik do drzwi naszego domku myśliwskiego. — Marcin, wyłóż bagaże, a ja otworzę drzwi — powiedziałam podekscytowana. — Okej ! — zawołał mój synek z nieukrywaną radością, że to już koniec podróży. Otworzyłam furtkę i weszłam na chodnik. Spojrzałam na kwiaty. Wszystkie pięknie zakwitły w tym roku. Przekręciłam klucz w drzwiach wejściowych. Po chwili znalazłam się w salonie. Rzuciłam okiem na znajome kąty. Czułam się tutaj szczęśliwa. Odsłoniłam rolety i całe wnętrze pojaśniało słonecznym blaskiem. W tej właśnie chwili usłyszałam wołanie Marcina: — Mamuś! Wyszłam przed próg domku i zobaczyłam, jak chodnikiem między herbacianymi różami idą moi rodzice. Oboje byli uśmiechnięci i zadowoleni, że widzą mnie po tak długim czasie. Najpierw przytuliłam się do mamy, później przywitałam się z ojcem. Mój kochany tatuś nie mógł ukryć radości, trzymając mnie długo w swoich objęciach, zanim mnie puścił. Rodzice opowiadali mi, przeszkadzając sobie nawzajem, o wszystkich sprawach związanych z domkiem. O podlewanych codziennie kwiatkach, o przepalaniu w kominku, o tym, że czasami sobie przy nim posiedzą. Słysząc to wszystko, poczułam się jakoś swojsko. Cieszyłam się, że widzę rodziców w jako takim zdrowiu, że żyją, że jeszcze ich mam. W tym całym powitalnym zamieszaniu nie zauważyłam, że Marcin gdzieś zniknął. Owszem, bagaże i walizki zostały wniesione, ale brakowało jednego roweru. Domyśliłam się, że pojechał zwiedzić swoje dawne, ulubione miejsca. Pewnie jest już nad jeziorem i siedzi na molo lub obserwuje ryby na przystani. — Majeczko — spytała mnie mama — może jesteś głodna? Mam barszczyk ukraiński, taki, jaki lubisz. — Chętnie, mamuś, już idę. Zobaczę, jak teraz żyjecie i mieszkacie — odpowiedziałam. Nabierając w łyżkę barszczu, spoglądałam na znajome sprzęty. Nagle bliski stał mi się stary, wysłużony kredens, zabytkowa cukiernica i zwykła blaszana łyżeczka leżąca na kolorowej ceracie. Popatrzyłam na ojca. — Tatuś, jak wy sobie radzicie? Jak ze zdrowiem? — zapytałam. Tata spojrzał na mamę. — Ot, widzisz, jakoś łazimy jeszcze. Mamusia dużo chodzi, chce być młoda. — Spojrzał na nią i uśmiechnął się. Krzątająca się przy kuchni mama pokiwała głową. — Młoda to już nie, ale chcę być jeszcze sprawna. Jak człowiek tak siedzi i myśli tylko o chorobach, to się zasiedzi i po nim. Słuchałam przekomarzań swoich bliskich i myślałam, że dwa szczęścia były mi w życiu dane: że mam tak wspaniałych rodziców oraz swoje dzieci. Szłam później przez las znaną sobie ścieżką prowadzącą do jeziora. Przyglądałam się drzewom, które kołysały się dostojnie. Nieopodal mnie kroczył Marcin, jak zwykle z pokrowcem pełnym wędek przewieszonym przez ramię. Zatrzymałam się nad brzegiem jeziora. Stanęłam oszołomiona nad olbrzymią taflą wody, po której całkiem niedaleko pływały perkozy i dzikie kaczki, a blisko miejsca, w którym stałam, wśród sitowia żerowały łabędzie. W prześwitach między drzewami widziałam plażę i kąpiących się wczasowiczów. Słychać było stamtąd dochodzącą muzykę, gwar ludzi i czasami gwizdek ratownika. Nie chciałam tam iść. Nigdy nie lubiłam zatłoczonej plaży. — Mamuś, chodź, pokażę ci, gdzie łowię! — zawołał Marcin, schodząc ze skarpy. Nic nie mówiąc, poszłam za nim. Znaleźliśmy się w samym gąszczu rosnącej przy brzegu trzciny. — Zobacz, mamuś, nasza przystań prawie unosi się na wodzie. Miejsce rzeczywiście było urokliwe. — Nie będę ci przeszkadzać? — Nie będziesz. Nic nie mów, tylko siadaj. — Wskazał miejsce na pomoście. — A może się nawet przydasz do pomocy, jak złowię dużą rybę — dodał, puszczając do mnie oko. Po chwili pilnował już brania, a ja ułożyłam się wygodnie na drewnianych deskach kładki. Zdjęłam bluzkę. Byłam w staniku kostiumu kąpielowego i krótkich spodenkach. Ciepłe słońce otuliło mnie natychmiast. Obserwowałam przez szpary w deskach wodę, w której unosiły się roje malutkich rybek. Woda w tym miejscu była czyściutka, przezroczysta. Widać było piaszczyste dno, na którym leżały muszle małży i kolorowe, o przeróżnych kształtach i barwach otoczaki. Od czasu do czasu przepłynęła dostojnie jakaś większa ryba. Rozpoznawałam już ich wszystkie gatunki. Nauczył mnie tego Marcin, który nagle poderwał wędkę do góry. Na końcu żyłki trzepotała się ryba z czerwonymi płetwami, cała w szaro-czarne pręgi. Jak się okazało, był to nieduży okoń. Marcin sprawnie odczepił rybę z haczyka, po czym delikatnie włożył ją do wiaderka wypełnionego wodą. Patrzyłam, jak z dumą w oczach znów szykował się do zarzucenia wędki. Niewielki wiaterek sprawił, że otaczające przystań trzciny zaczęły szumieć. To wszystko ukoiło mnie i zmęczona zasnęłam. Wydało mi się, że znajduję się w jakiejś dużej łodzi i płynę, a wiatr unosi mnie coraz dalej i dalej i mimo wysiłku nie mogę jej zatrzymać ani zmienić kierunku. Z sennych zmagań wyrwało mnie nagle czyjeś delikatne dotknięcie. Otworzyłam oczy i najpierw zobaczyłam trampki, a później twarz pochylonego Marcina. — Mamuś, idziemy. Zobacz, ile mamy ryb. — Pokazał mi pełne wiaderko różnego rodzaju drobnicy. Przetarłam dłońmi oczy, po czym usiadłam na deskach pomostu, rozglądając się wokół. — Coś mi się zdaje, że zerwał się wiatr — powiedziałam, wstając. — Wiatr jest nieduży, tylko zbliża się wieczór, dlatego słońce trochę odpuściło — wyjaśnił Marcin, oglądając z dumą złowione tego dnia ryby. Wracaliśmy piaszczystą ścieżką biegnącą obok ogrodzenia ośrodka wczasowego. Z zaciekawieniem obserwowaliśmy wczasowiczów krzątających się przy swoich domkach. Na balkonach porozwieszane były wianki nanizanych na nitki żółtych kurek, pierwszych leśnych grzybów, które suszyły się w słońcu. Siedzący przy małych, turystycznych stolikach, wczasowicze jedli kolację. Gdzieniegdzie słychać było muzykę lub nastawiony za głośno telewizor. Przeszliśmy jeszcze obok pola namiotowego i znaleźliśmy się na swojej leśnej ścieżce, prowadzącej wprost do naszego domku. Weszliśmy od strony tarasu. — Zrobimy sobie zupę, no wiesz, tę chińską, błyskawiczną. — Spojrzałam na syna pytająco. — A potem z okazji naszego przyjazdu zrobimy kolację dla całej rodziny. Wypada się przywitać — dodałam, spoglądając mimowolnie na dom rodziców. — Przygotuję wszystko, ty tylko ryby mi spraw, co syneczku? — Jak już będą gotowe do smażenia, przynieś mi je do kuchni i idź wszystkich zaprosić, dobrze? — Okej — zgodził się i dodał: — Ciekawy jestem, co u Damiana, czy już w końcu zdał egzamin na prawo jazdy. Miał z tym trudności, podchodził do niego parę razy. Idąc z talerzami do kuchni, przechodziłam obok kominka. Jak dawno przy nim nie siedziałam. „Może rozpalę, chociaż jest lato — pomyślałam. — Noc i tak nie jest ciepła, bo niedawno padał deszcz”. Na razie jednak zaczęłam przygotowywać kolację. Założyłam obrus na duży, dębowy stół stojący w salonie. Ustawiłam na nim talerzyki, sztućce, filiżanki i koszyczek z chlebem, pokroiłam wędlinę. Kiedy skończyłam, Marcin przyniósł w misce sprawione ryby. — Mamuś, jestem głodny — rzucił i nie czekając, co powiem, otworzył lodówkę i ułamał sobie kawałek podsuszonej kiełbasy przywiezionej z Prochowic. — Kupiłam ci tej kiełbasy na całe wakacje. Część już włożyłam do zamrażarki, ale pamiętałam, żeby zostawić ci trochę w lodówce tak na wszelki wypadek. — Fajnie — uśmiechnął się. Podniósł dłoń, żebym mu przybiła na znak, że wszystko jest w porządku. Spojrzałam na niego rozbawiona, jak wkładając wędlinę do ust, kieruje się w stronę drzwi wyjściowych. Kiedy zostałam sama, przystąpiłam do smażenia. Lubiłam ryby, zwłaszcza te z jeziora. Kiedy usmażyłam pierwsze cztery, wyłożyłam je na talerz i przeszłam do pokoju, włączając telewizor, który stał niedaleko kominka. Usiadłam, żeby sobie coś zjeść, nie czekając na gości. Jadłam powoli, delektując się ich smakiem i zapachem. Zerknęłam na ekran telewizora bez zainteresowania. Inne myśli zaprzątały mi głowę. „Nareszcie jestem wolna, wyzbyta kompleksów”. Z zaciekawieniem przypatrywałam się domowi, każdemu sprzętowi, obrazom wiszącym na ścianach i kominkowi. Wróciłam do kuchni, po zapalniczkę z kuchenki gazowej i podpaliłam papier, który położyłam na palenisku, rozniecając ogień. Otworzyłam jeszcze szklane drzwiczki kominka, wkładając do niego suche drewno. Poczekałam, aż ogień się bardziej roznieci i przytłumiłam płomień, żeby się mocno nie paliło. Kiedy kończyłam smażenie, usłyszałam nadchodzącą rodzinkę. — Dobry wieczór, ciociu! — powiedziały prawie jednocześnie Karolina i Anna. Za nimi weszli ich mężowie Paweł, mąż Karoliny i Jacek, mąż Anny. Po chwili dołączyli do nas Krzysztof i Kalina, a jeszcze za nimi wpadli ich wnukowie, czteroletni Mateusz, syn Karoliny i Pawła, i pięcioletni Patryk, syn Anny i Jacka. Na samym końcu dotarli Damian i Marcin. W salonie zrobiło się wesoło i gwarno. Dzieci usadowiły się natychmiast przy kominku. Przywitałam się ze wszystkimi bardzo serdecznie i zaprosiłam do stołu. — Marcinku, a byłeś u dziadków? — zapytałam tak na wszelki wypadek. — Byłem, zaraz przyjdą — odpowiedział. Dziadkowie faktycznie zaraz przyszli. Posadziłam ich pomiędzy Marcinem a Damianem. Obydwaj chłopcy lubili słuchać opowiadań dziadka z czasów wojny, a kiedy trafili pytaniami na właściwy temat, dziadziuś opowiadał wtedy bardzo długo, właściwie wpadał w jakiś trans. Tak się angażował, że czasami brakowało mu tchu i robił się czerwony na twarzy. Wtedy babcia delikatnie gładziła go po ręce, żeby się uspokoił. Patrzył wówczas na nią zaskoczony i zdumiony, czemu mu przeszkadza. Patryk i Mateusz nie odchodzili od kominka. Siedzieli na rozłożonej przy nim baraniej skórze i patrzyli z zaciekawieniem na płonący ogień, zerkając od czasu do czasu na swoje mamy, które upominały ich, żeby nie podchodzili do ognia. Oprócz smażonych ryb i wędlin, szybko przygotowałam parę różnego rodzaju sałatek. Mama przyniosła wino porzeczkowe własnej roboty. Siedziałam przy stole na wprost nich wszystkich zachwycona. Uśmiechałam się szczęśliwa. — Co u ciebie, jak sobie radzisz? — zapytał Krzysztof, budząc mnie z zamyślenia. — Jak widzisz, jestem z wami i jest mi dobrze — odparłam, patrząc na jego wnuki odpychające się nawzajem od kominka. Kalina, idąc za moim wzrokiem zawołała nagle: — Ej, ej, Patryk! Mateusz! Spokój ma być! — No tak, ale tak w ogóle… — drążył dalej mój brat delikatnie, żeby nie poruszyć obcesowo tematu, który dla mnie był bolesny. Uspokoiłam go, mówiąc: — Jak będzie mi bardzo źle, to ci powiem, a jak będzie mi bardzo dobrze, to też ci powiem. Przysłuchująca się mojej rozmowie z Krzysztofem Kalina zapytała: — Majka, gdzie jest twoja Marta? — We Włoszech — odpowiedziałam i westchnęłam. — Aha — przytaknęła Kalina ze zrozumieniem i dodała: — Na wczasach? — Tak, pojechali sobie na wakacje. — Ciociu — zwróciła się do mnie Karolina — jak ciocia się czuje, jak tu przyjeżdża? — Zawsze dobrze jak nigdzie — odparłam z nieukrywaną szczerością. — Jak my wszyscy — odezwała się Anna, jedząca dotąd w milczeniu sałatkę. — Moje kochane dziewczyny, wasza ciocia wyjechała z Kosarzyna zaraz po maturze, ale ciągle wracała do nas. Była z nami, jak wy byłyście malutkie, później, jak dorastałyście i teraz, jak macie własne dzieci, też przyjeżdża — wyjaśniła babcia. Rozmawiający z wnukami po drugiej stronie stołu tata nagle umilkł i powiedział: — Tak, tak, ale na nas już czas, babciu! Może Majeczka zmęczona? — dodał, patrząc na mnie szklistymi oczami. — To nie Majeczka zmęczona, tylko ty, dziadku. Chyba winka było trochę za dużo. — Ależ zostańcie — prosiłam rodziców. — Trzeba iść, Majeczko — kiwnęła głową mama. — Widocznie tato chce, żebyśmy poszli. No to idziemy — zwróciła się do taty, który już odsunął krzesło i wstał. — Dziadziuś, odprowadzimy ciebie — zaproponował Marcin, widząc jak dziadek szykuje się do wyjścia. — Nie trzeba — oponował ojciec. Mimo to chłopcy ujęli dziadka pod ręce i poszli razem w kierunku jego domu. Za nimi podążała wolno mama. Po odprowadzeniu dziadków, Marcin i Damian wrócili, ale przeprosili gości i poszli na górę do pokoju Marcina. Po chwili słychać było stamtąd muzykę z włączonej wieży. „Widać i słychać, że nareszcie są w swoim żywiole” — pomyślałam, spoglądając na schody prowadzące na piętro domku. Kalina odgadła moje myśli. — Nareszcie się nagadają — powiedziała, skubiąc końcem widelca rybę na talerzyku. — Dawno się nie widzieli, już prawie dwa lata, jak was nie było. — Tak — potwierdziłam, kiwając głową. Tak jakoś wyszło. Nic więcej nie mogłam i nie chciałam mówić. Karolina i Anna wstały od stołu, dziękując za kolację. Za nimi ruszyli ich mężowie, chwytając rozbawionych i ganiających się dookoła stołu chłopców. — No, powiedzcie cioci dobranoc — zwróciła się do nich stanowczym głosem Anna. — Dobranoc! — krzyknęli prawie równocześnie rozbawieni malcy. — Dobranoc! — zawołałam już za nimi, bo zniknęli w mroku i dodałam: — Przychodźcie częściej! — Niech ciocia tak nie mówi, bo jeszcze się cioci naprzykrzą — zauważyła wychodząca jako ostatnia Karolina. Po wyjściu dzieci zrobiło się zupełnie cicho. Zaproponowałam koniak i razem z Krzysztofem i Kaliną przenieśliśmy się na fotele stojące przy kominku. — Może ci pomóc posprzątać? — zapytała Kalina, spoglądając na resztki pozostawione na talerzach na stole. — Nie trzeba — powiedziałam, podając po lampce złocistego płynu. Sama od razu wypiłam spory łyk. — Jak tam wasz sad? — zapytałam, ożywiając nieco rozmowę. — E, tam — machnął ręką Krzysztof — roboty po uszy. — No, bez roboty się nie da — stwierdziła ostentacyjnie Kalina. Moja rozmowa z bratem i bratową przeciągnęła się do późna w nocy, aż schodzący z piętra Damian przypomniał nam, że zaraz będzie świt. — Faktycznie — potwierdził Krzysztof, patrząc w okno i dodał: — Właściwie to wcale nie będę się już kładł — za jakąś godzinę jedziemy przecież z brzoskwiniami. — Mówiąc to, spojrzał mimo woli na zegarek i na syna. — To co? — Idziemy? — Idziemy — zgodziła się Kalina. — Nie mówię dobranoc — uśmiechnęła się, wychodząc. Przystań wśród trzcin Obudziły mnie ostre promienie słońca padające wprost na twarz. Spojrzałam na zegarek. Było już południe. Przeszłam boso do łazienki, zaglądając po drodze do pokoju Marcina, żeby sprawdzić, czy jeszcze śpi. Ale Marcina nie było. „Chyba poszedł nad jezioro — pomyślałam. — Na pewno nie jadł śniadania”. Szybko wzięłam prysznic, włożyłam krótkie spodenki i białą bluzkę na ramiączkach. I białe adidasy, które kupiłam przed przyjazdem do Kosarzyna. Przed wyjściem z domku nalałam sobie świeżo zaparzonej kawy i piłam ją, siedząc w fotelu na tarasie. Rozkoszowałam się widokiem lasu i tak upragnionym spokojem. Czułam narastające w sobie uczucie nieznanej dotychczas radości i ukojenia. Po chwili rozmarzenia, ocknęłam się i zapragnęłam jak najszybciej znaleźć się na przystani, gdzie na pewno jest już Marcin. Otworzyłam garaż i zamiast samochodu wyprowadziłam rower. Jechałam szosą prowadzącą wprost na kemping przy plaży. Po drodze mijały mnie samochody. Starałam się nie patrzeć na nie, skupiając uwagę na drodze. Rower zostawiłam u Kaliny, która pracowała w recepcji ośrodka wczasowego. Minęłam niewielki zagajnik sosnowy i dotarłam do przystani. Kładka jednak była pusta, Marcina nie było. Usiadłam na brzegu drewnianej krawędzi i patrzyłam na wodę, na lekko kołyszące się fale unoszone przez podmuch wiatru. Zamyśliłam się. Klimat tego miejsca, zapach wody, sitowia, ryb i otaczającego lasu oczarował mnie. Zdjęłam adidasy i zanurzyłam stopy w wodzie. Niedaleko przepływały kajaki i rowery wodne wypełnione roześmianą młodzieżą. „Ciekawe gdzie jest Marcin?” Łapałam się na tym, że może jestem nadopiekuńcza dla syna. Siedząc tak, patrzyłam, jak na widnokręgu dryfuje łódź żaglowa. „Czemu stoją, skoro wiatr jest dobry?” — zastanawiałam się. Nieopodal mnie przepłynął perkoz. Obserwowałam, jak świetnym łowcą jest ten ptak, który od czasu do czasu zanurzał się cały pod wodę i znikał na parę sekund, po czym wypływał znów na powierzchnię sporo oddalony od miejsca, w którym zanurkował. Z zamyślenia wyrwały mnie głosy rozmawiających ze sobą mężczyzn. Odwróciłam się i zobaczyłam ich. Wyposażeni w sprzęt wędkarski, szukali miejsca na łowisko. Stanęli wyczekująco przed kładką, na której siedziałam. — Dzień dobry — powiedział wyższy z nich. Odpowiedziałam im, wstając i otrzepując spodenki z drobin żółtego piasku, który znajdował się na deskach kładki. — Już, już schodzę — dodałam, pośpiesznie zakładając buty i wyjaśniając, że ja tylko tak na chwilę przysiadłam, bo też czasami przychodzę tu z synem łowić ryby. Będąc już na ścieżce, spojrzałam na mężczyznę, który pierwszy się do mnie odezwał i przez moment jego twarz przesłonięta ciemnymi okularami wydała mi się znajoma. Oddalając się w leśny gąszcz, myślałam sobie: „Skąd? Przecież już nikogo ze szkoły nie pamiętam”. — Majka! — usłyszałam za sobą. Serce zaczęło bić mi mocniej. Odwróciłam się powoli, nie dowierzając. Patrzyłam zdumiona, jak mężczyzna w ciemnych okularach idzie w moim kierunku. — Majka Kotwicka? — zapytał, jakby upewniając się. — Czy to ty, Majeczko? — powtórzył, podchodząc już całkiem blisko. — Tak — potwierdziłam, patrząc na niego jeszcze bardziej zaskoczona. Mężczyzna zdjął okulary i teraz dopiero go poznałam. — Boże! Janusz Malczewski! — prawie zawołałam podniesionym głosem. — Tak jest. Malczewski Janusz, pułkownik w stanie spoczynku — uzupełnił, podając mi rękę. — Jak mnie poznałeś?! To już przeszło dwadzieścia pięć lat od skończenia szkoły — pytałam rozbawiona. — Bo nic się nie zmieniłaś, no, może trochę — spojrzał na moje mahoniowe włosy. — Ty też — przyznałam, patrząc na jego posrebrzane skronie. — Nie chciałbym się narzucać, ale skoro los tak chciał, że spotkaliśmy się po tylu latach, to tak szybko się nie rozstaniemy. Może wymienimy numery telefonów? Nie zostawimy tak tego naszego spotkania bez żadnego oddźwięku — powiedział, uśmiechając się do mnie radośnie. — Dobrze — zgodziłam się — ale nie mam nic do pisania. — Podaj mi swój numer telefonu, a ja wpiszę go zaraz do swojej komórki i będę cię już miał na zawsze — mówiąc to, nie przestawał mierzyć mnie wzrokiem i uśmiechać się. — Po co? Po co ci to? — śmiałam się. Jak będziesz się tłumaczył przed żoną, dziećmi, wnukami? — pytałam dalej zaciekawiona, nie mogąc powstrzymać śmiechu. Wyjął telefon z tylnej kieszeni spodenek i wpisywał kolejne cyfry. Spojrzałam. Pod imieniem Majka wpisany był już numer mojej komórki. — Mogę zadzwonić? — zapytał. — Uhm — kiwnęłam głową. Gdy nacisnął klawisz, w tylnej kieszeni moich spodenek odezwał się telefon. Wyjęłam i natychmiast podałam go Januszowi. — Widzisz, ja też cię już mam na zawsze — powiedziałam radośnie, patrząc mu w oczy. — Spójrz — wskazał ręką na niewielkie wzgórze. — Tam, między tymi drzewami, w tym białym domku mieszkamy. Jesteśmy tu już prawie dwa tygodnie, ale dlaczego dopiero teraz, dzisiaj, cię widzę? — Bo dopiero od wczoraj jestem w Kosarzynie. Jesteśmy — poprawiłam i dodałam: — Przyjechałam z synem. — Aha, a ja z córkami — dodał, nie przestając się uśmiechać. — Nie będę cię wypytywał o więcej, bo… nie chcę wydać ci się zbyt dociekliwy… — mówił, patrząc mi w oczy tak, jakby chciał wejrzeć w moją duszę. Przez chwilę poczułam się zakłopotana, ale w tej samej chwili podszedł do nas jego kolega. Janusz przedstawił nas sobie. — Stary — zwrócił się Jurek do Janusza — jeżeli o mnie chodzi, to możemy dzisiaj nie łowić. — Nie, nie — zaprotestował Janusz, ja już nie będę się narzucać Majce swoim towarzystwem. Ale mogę, a właściwie to chciałbym cię odprowadzić, jeżeli się zgodzisz — zwrócił się do mnie. — Możesz mnie odprowadzić do recepcji, bo zostawiłam tam rower — odpowiedziałam zaskoczona sytuacją. Wyprowadziłam swój rower z holu recepcji niepostrzeżenie, żeby nie zobaczyła mnie Kalina. Podając mu rękę na pożegnanie, nieśmiało zagadnęłam: — Bardzo się cieszę, że się spotkaliśmy, ale czy chcemy się jeszcze zobaczyć? — Jestem sam z córkami — odparł szybko Janusz, odgadując moje myśli. Żeby już do końca wyjaśnić swoją sytuację, dodał: — Moja żona już dawno opuściła mnie dla innego mężczyzny. Nie ma jej w kraju. Wyjechali przed pięcioma laty do Niemiec. — To ostatnie zdanie powiedział bardzo cicho. — Przepraszam — wyszeptałam zażenowana. Jego nieoczekiwana szczerość stropiła mnie nieco. — Nie musiałeś mi tego mówić — patrzyłam na niego zaskoczona. — Wybacz mi i to ja przepraszam, ale chcę wyjaśnić od razu wszystko. Lubię jasne sytuacje, to chyba zostało mi jeszcze ze służby wojskowej. Bardzo chciałbym cię jeszcze zobaczyć, oczywiście jeżeli ty też tego chcesz. Mówiąc to, spojrzał na mnie wyczekująco. Razem już wyszliśmy na gubińską szosę. Podając mu rękę, mimowolnie ogarnęłam wzrokiem jego opaloną twarz, lśniące w słońcu posrebrzane włosy i oczy pełne dobroci. — Zadzwoń kiedyś — rzuciłam krótko. Nie pamiętam, jak dotarłam do domu. Nieoczekiwana sytuacja, w jakiej się znalazłam, zupełnie wytrąciła mnie z równowagi. Wchodząc do domku, usłyszałam odgłos muzyki dochodzącej z pokoju Marcina. W kuchni zastałam mamę. Układała na suszarce umyte talerze. Coś sobie nuciła, jakąś dawną melodię. — Mamuś, jestem! — zawołałam, wchodząc, żeby jej nie przestraszyć. — A… Majeczko, gdzie byłaś tak długo? — Zasiedziałam się nad jeziorem i jestem głodna, chyba Marcin też. — Mówiąc to, spojrzałam na schody prowadzące na piętro domku. — Nie martw się, moje dziecko, Marcin zjadł cały półmisek pierogów. — Przyniosłam wam trochę, chodź nałożę ci i usiądziemy sobie — mówiła, krzątając się po kuchni. Spojrzałam na nią z wdzięcznością. Jedząc obiad, obserwowałam przez otwarte okno czubki kołyszących się sosen. Mama nic nie mówiła, tylko spoglądała na mnie z zaciekawieniem. Widząc to, zapytałam: — Mamuś, czy ty pamiętasz całą naszą klasę maturalną i tych wszystkich chłopców, którzy po ukończeniu szkoły przyjechali do nas na furmance? Mama uśmiechnęła się: — Pamiętam, a jakże, wszystkich… — Wyobraź sobie, mamuś, że dzisiaj spotkałam Janusza Malczewskiego. Sama nie mogę w to uwierzyć. Po przeszło dwudziestu pięciu latach. — Naprawdę? — Mama wyglądała na zachwyconą. — No tak — potwierdziłam, zmywając talerz po obiedzie. — I co? — Jaki on teraz jest? Był z rodziną, żoną, dziećmi, może wnukami? Opowiedziałam mamie w paru słowach przypadkowe spotkanie z kolegą ze szkolnych lat. Później, idąc do sadu brzoskwiniowego, rozmyślałam. „Janusz… W klasie mało ze sobą rozmawialiśmy, ale pamiętam, że był lubiany”.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Dom_nad_Borkiem-ebookRO/p0202099i020" target="_blank" title="Dom nad Borkiem [Barbara Iskra Kozińska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Dom nad Borkiem [Barbara Iskra Kozińska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>