Parole, Amore mio - Publixo\n3. Mapa do szczęścia\n5. KSIĘŻULO,nie mylić z księcem\n6. Wszystkie części szarady 1\n7. ZŁOTA RĄCZKA 1\n9. Portret Anieli Barcykówny Akt II\n10. 'M' JAK MAJTEK\n1. Niech żyją wakacje\n3. Duch pod domem\n5. twarz dana od Boga\n7. Tuwim dalej żywy\n8. Dama trefl medytuje świątecznie\n10. Dziwna starość\nParole, Amore mio\nTekst 8 z 29 ze zbioru: Pan da pięć biletów do nieba\nAndrzej, od niepamiętnych czasów zwany Szeryfem (najstarsi Indianie nie wiedzieli, dlaczego), stał przed lustrem, poprawiając krawat. Strasznie nie lubił oplatania szyi „zwisem męskim, prostym”, niemniej dziś trzeba. Impreza pochówkowa, to i marynarka będzie niezbędna.\nZdechnę – pomyślał z irytacją. – Na dworze ze trzydzieści stopni, a ja raczej wrażliwy potliwie na wysokie temperatury.\nNa seledynowej koszuli rzeczywiście rosły już pod pachami mokre plamy.\nNie cierpię tej koszuli, ale to prezent od Hanki. Ten łach ma jakąś sztuczną nitkę i zawsze się w nim pocę. Mogła mi uprasować jakąś inną. – Pstryknął pozłacanym Ronsonem i wydmuchał ze złością dym.\n– Założyłeś już koszulę? – głos Hanki dobiegał z łazienki, gdzie robiła się na bóstwo.Bogowie z reguły są starzy, ale mają ambrozję. Żona ma pięćdziesiąt pięć lat i nie ma ambrozji, a kremy Vichy jej nie zastąpią. A jednak jest ładna i atrakcyjna jak na swój wiek, więc…\nRozgoryczony posłał obłok dymu w stronę łazienki.\n– Do cholery, tyle razy ci mówiłam, żebyś w domu nie palił! – Wyszła i od razu na niego wjechała.\n– On pali?\n– Przestań się zachowywać jak gówniarz. Porozmawiamy później. – Odwróciła się i schyliła do szafki. Andrzej przyglądał się jej tyłkowi, który niechcący wyeksponowała.\nTrochę go przybyło, ale to mój tyłek. Na niego pracowałem tyle lat, ciągnąc firmę budowlaną, a potem we Francji. To dzięki mnie jest ubrany teraz w modne ciuchy z górnej półki. A tu jakiś palant…\n– No co się gapisz? – warknęła, odwracając się niespodziewanie. – Mojej dupy nie widziałeś?\nTeraz już usiadła, zamiast się schylić i zaczęła zapinać paski sandałów. Takich okropnych z błyszczących koralików. Zadzwoniła biżuteria, którą obwiesiła się jak żona pruszkowskiego mafiozy w Boże Ciało.\n– Musisz zakładać te sandały? Świecą się, jakby na reaktorze w Czarnobylu leżały. Na pogrzeb idziemy. I jeszcze ten kilogram złota.\n– Tak mi się podoba. To pogrzeb twojego kolegi, to strój na poważnie. A na mnie ludzie będą patrzeć, więc muszę wyglądać elegancko. Niech widzą ci twoi przyjaciele, jak nam się powodzi.\n– Jemu też się podobają? – zapytał zamyślony, niespecjalnie jej słuchając.\n– Och, przestań. Idziemy.\n– Andrzej! Tu się o jakiś pedałach gada! – Hanka szarpnęła dyskretnie go za rękaw i syknęła konfidencjonalnym szeptem. – Nigdy nie mówiłeś…\n– Bądźże cicho. Wszystko musisz wiedzieć?\n– Wyście się… no wiesz – zachichotała jakoś dziwnie nerwowo. Raczej tak niezdrowo podniecająco. – Bo coś facet czyta o jednym z was i tym Rysiu.\nOtrząsnął się z zamyślenia i rozejrzał po pomieszczeniu. Przed nim siedział Jarek z żoną Basią i Piotrek. Dalej Wojtek zwany Syskiem. Za nim posapywał Mirek. Aż tu dolatywał od niego smród trawionego alkoholu.\nPo drugiej stronie nawy Jola, Ela, mała Ania… i gromadka jakichś bachorów. Pewnie wnuki, bo nie słyszał o ich późnym, jakże modnym dziś, macierzyństwie. Nie było Kaśki, ale ta w Stanach i już dosyć dawno zerwała wszelkie kontakty. Podobno coś się stało z jej córką i trochę sfiksowała.\nZresztą kontakty między sobą mieli od lat bardzo sporadyczne. Wspólnie ostatni raz widzieli się u Jarka na imprezie w jego Daskach pod Tarnowem.\nCzasem spotykali się osobno. On z Piotrkiem na budowie nowych apartamentowców na miejscu ich dawnego sadu. Okropnie się wtedy skuł.\nZ Syskiem w związku ze współpracą przy budowie tychże.\nŁadnie mnie wtedy przekręcił. Trzeba było firmę zwijać i jechać za chlebem… wrrróć, złotym chlebem mojej żony, do Francji. Ćwok jeden z tego Wojtka. Nawet nie miał chyba zamiaru mnie oszukać. Źle skalkulował koszty bo na niczym się nie znał, choćby na wyliczaniu wytrzymałości drewnianych belek.\nDziewczyny się postarzały. Brzydko. Rozlały cieleśnie, pomarszczyły boleśnie i zgłupiały obleśnie… Kurwa, zaczynam rymować jak za dawnych czasów, kiedy pisaliśmy wiersze, kręcili filmy, nagrywali słuchowiska na starym rzęchu Piotrka.\nTo były czasy. W mieszkaniu Piotrka w starej kamienicy stworzyła się cyganeria artystyczna osiedlowych wariatów. A imprezy jakie!\n– Ale będzie numer, jak opowiem znajomym o przyjacielskiej grupie pedałów. Jaką rolę pełniły wasze koleżanki? – zaszczebiotała radośnie Hanka, mrużąc marzycielsko oczy.\nKiedyś uwielbiał to jej przymrużenie. Wyglądała wtedy jak kotka wylegująca się na przypiecku. A kiedy wstawała i przeciągała się rozkosznie i leniwie…\nEh, cały czas to uwielbiam – westchnął w myślach – tylko nie dla starego, znajomego psa, kiełbasa. W sumie po tylu latach to już kazirodztwo, a nie miłość, a jednak przekonałem się teraz, jak bardzo ją kocham.\n– Zamknij się, durna suko – wyszeptał jej czule do ucha.\nStypa w knajpie „Koń Polski” przybrała szybko klimat starych imprez. Dorośli, poważni ludzie zagrzebani w szarą codzienność i rytualne obowiązki, zrzucili pancerze i maski, chyba z przyjemnością wracając do czasów młodości i klimatu spotkań w sadzie, czy później u Piotrka.\nZapewne pomogły w tym liczne butelki czystej i kolorowej oraz win przednich gronowych serwowanych przez zabieganych kelnerów. Nie smakowały wprawdzie jak „Patykiem Pisane”, ale efekt spożycia był podobny, choć portfel chudszy.\nDzieci poznikały (podjechali jacyś mężowie czy synowie dziewczyn i potajemnie je zabrali), a ponieważ „Koń Polski” zawdzięczał swoją nazwę usytuowaniu w stadninie, Sysek wykupił jazdy na rumakach i wydurniali się niemożebnie.Ogólnie rzecz biorąc, modelowa atmosfera stypy.\nNie było tylko Piotrka. Wykręcił się jakimś złym samopoczuciem, ale Andrzej wyczuwał jego niechęć do tego spotkania.\nHanka biegała pomiędzy nimi jak poparzona. Dzwoniła ta cholerna biżuteria, a rozbłyski w koralikach sandałów przyprawiały Andrzeja o napady białej gorączki.\nPodchodziła często do niego, całowała, zachwycała głośno jego zaradnością i prezencją.\nObłudna cipa – skonstatował w duchu bez zdziwienia.\nWidział, jak Mirek czasami potajemnie wychodzi do barku w sąsiedniej sali i wypija pięćdziesiątkę.\nDobrze, że nie spija już zlewek jak w Daskach. No, chyba że tu nie ma możliwości.\nObok Jarek z Elą dyskutowali o jakiejś książce. „Atlas: Doppelganger”.\nCóż za kretyński tytuł – pomyślał. – Nawet nie wiadomo, o co chodzi, to kto sięgnie po coś takiego?\nAle… – zreflektował się w myślach. – Przecież ja od lat nie przeczytałem żadnej książki. Chyba od czasów, kiedy rozeszły się nasze drogi. Wtedy musiałem czytać, żeby za nimi nadążyć. Potem już Hanka, praca, złotówki, euro, dzieci, dom, samochód i egzotyczne wczasy.\nMirek dosiadł się z powrotem.\n– Myślisz, że dziewczyna doznała swoistej projekcji drugiej jaźni? –Jarek perorował zawzięcie do kręcącej głową Eli. – Wyszła z siebie i jej sobowtór unosił się nad tym blokowiskiem, podczas gdy ona sama uczestniczyła w wydarzeniach na dole? To tylko zdolna kreacja literacka.\n– Za dobre i autentyczne to jest. Gadasz, Jarek, głupoty. Czasami szaleńcy popełniają najbardziej prawdziwe i normalne rzeczy.\n– To forma wyrafinowanego i interesującego onanizmu intelektualnego. Albo nie – perwersyjny stosunek wyobraźni z talentem. Ale ta Słowik jest dobra w tym seksie literackim.\nZamilkli oboje i ze zdziwieniem spojrzeli na Mirka.\n– Czytałeś? – wybąkał Jarek. – Myślałem…\n– Że tylko piję – Mirek spojrzał na nich ironicznie. – Nie tylko. Ale mylę się w sądach coraz częściej. Pewnie teraz też.\nSzeryf siedział zamyślony obok Mirka. Zawsze podziwiał jego intelekt i zdolności. I tak źle chłop skończył.\nHanka znowu do niego podbiegła. Cmoknęła w policzek.\n– Twoi przyjaciele są fantastyczni. Cudownie mi się z nimi bawi – rzuciła szybko, zdyszana – Widzę, że twój kolega trochę trafiony. – Spojrzała przelotnie na Mirka.\n– Na stypie jesteśmy – mruknął.\n– Oj tam, oj tam. Nie przesadzaj. Idę z nimi gadać dalej. Kocham cię – dodała głośniej.\nWszyscy usłyszeli. Po twarzy przeleciał mu nerwowy skurcz. Rozluźnił krawat i rozpiął koszulę, choć pomieszczenie było klimatyzowane.\n– Szczęśliwy jesteś, widzę. Kochająca żona, fantastyczne pewnie dzieci. Ten leksus, którym podjechałeś, też o czymś świadczy.\nMirek miał trochę mętne oczy. Ale Szeryf widział w nich coś dziwnego. Ten błysk starego Mirka. Inteligentny, cięty i ironiczny.\n– Zdziwiony jesteś, że gadam składnie, choć tyle w siebie wtankowałem? – Przyjaciel uśmiechnął się kącikiem ust. – Właśnie teraz jestem dawnym sobą. Kiedy nie piję, to tylko trzęsący wrak z myśleniem o zdobyciu kolejnej flaszki. – Przerwał na chwilę. – Swoją drogą to dziwne, jak dobraliśmy się przed laty. Burzymy średnią statystyczną osób uzależnionych w tym kraju. Podobno co dziesiąty Polak ma z tym problem, a u nas… sam popatrz. – Ja, wiadomo, Piotrek, na małą Anię wystarczy spojrzeć. Swój pozna swego. Było nas ośmioro – teraz siedmioro – a troje to alkoholicy. Głupi świat małych ludzi. Ale ty jesteś szczęśliwy?\nKiedyś podobnie wypytywał go Piotrek, kiedy siedzieli na ławce, patrząc, jak robotnicy niszczyli sad. Teraz coś się zmieniło.\n– Jestem – bąknął.\nPrzyjaciel walnął kolejną lufę czystej, odetchnął i wytarł usta grzbietem dłoni.\n– Kurwa, Szeryf, co ty pieprzysz?! Sądzisz, że nie widzę twojego tiku? Zawsze taki miałeś, jak byłeś na maksa wnerwiony. Sądzisz że nie dostrzegam idiotycznej gry twojej żony? Tja, kochany Andrzejku… Oczywiście, najdroższy Andrzejku… Kogo ona w chuja chce zrobić?\nSzeryf pochylił się nad stolikiem, wziął kieliszek i wypił go jednym haustem.\n– Wiesz co, wróciłem z Francji pół roku temu. Dzieci odchowane, wykształcone i ustawione. My mamy pełne konto i wszystko co trzeba do dobrego i spokojnego życia. A ona poszła do pracy. Za głupie dwa tysiące. Nigdy nie pracowała, a szkól u niej też ubogo, to została kasjerką w Castoramie. Powiedziała, że chce między ludzi. „No dobra” – odpowiedziałem. Potem jedna z jej koleżanek zmarła na raka. Trzydzieści parę lat. Szok i słowa Hanki: „Życie jest krótkie. I podłe. Muszę z niego trochę skorzystać, zanim mnie się zdarzy coś takiego”. Coraz później wracała do domu z pracy. Znikała na weekendy. Wracała nocą. Widziałem, warując przy oknie, jak podjeżdżało ciemne bmw, a ona długo z niego nie wysiadała. Myślałem, że oszaleję, bo dalej ją kocham. Aż wczoraj…\nSięgnął znowu do stołu. Nalał drżącą ręką kieliszek i podniósł do ust.\n– Sorry. Tobie nie nalałem. Chcesz?\nMirek znowu się lekko uśmiechnął.\n– No, po co pytasz?\nAndrzej nalał mu, sam wypił szybko i zakrztusił się.\n– No i wczoraj – khm – wczoraj, mówi – khm – mówi, poznałam kogoś. Jest cudowny i opiekuńczy. Szepcze, że mnie kocha. Całuje i przytula.\nCzyli robi to, czego ja nie robiłem od lat.\nNo jak miałem robić?! Przychodziłem sterany wieczorami z budów. W weekendy ślęczałem nad rachunkami firmy. Potem zapierdalałem we Francji, żeby miała jak najlepiej. I co dostałem? Gacha, który ma czterdzieści lat, a idiotka myśli, że on się zwiąże z pięćdziesięciopięcioletnią kobietą?\nBo jej nie całowałem i kwiatów nie nosiłem?!\nDo stolika znów podeszła Hanka.\n– O czym gadacie, Andrzejku?\nOczy jej ściemniały. Z tonu Szeryfa nietrudno było wywnioskować o treści tej rozmowy.\n– Powiedziałam, że jutro o tym porozmawiamy. Nie musisz wszystkich o nas informować. Zepsułeś mi miły wieczór – zasyczała.\n– Nasz też, dlatego się dobrze bawię. Poczyniłam już pewne kroki… To znaczy, poczynimy jutro pewne kroki. – szybko się poprawiła.\n– Napijmy się – powiedział Mirek.\nWiesz co, mam już dosyć tej imprezy. – Mirek usypiał na fotelu. – Mam prośbę. Pożycz mi stówę. Będzie na pociąg. – Wzruszył ramionami. – No, coś jeszcze dokupię.\n– Co ja pieprzę – dodał. – Daj mi. I tak nie miałbym z czego oddać.\nAndrzej sięgnął do portfela.\n– Cholera, nie mam. Ale czekaj, tu jest też hotel i widziałem w holu bankomat. Chodź.\nZwlekli się z trudem.\n– Noż kurwa, znowu karta się zepsuła. Raz mi się już rozmagnesowała. Czekaj, mam walutową. Z niej też można wypłacić złotówki.\nMirek nie słuchał go, patrząc na coś za plecami Andrzeja.\n– No co jest do chuja pana. Też komunikat o braku środków? Spieprzona ta maszyna. Mam tam trzydzieści tysięcy euro.\nMirek milczał dalej, patrząc w jeden punkt.\nAndrzej odwrócił się i zobaczył żonę, szybko wychodzącą z hotelu. Wsiadła do ciemnego bmw.\n, 2018-05-23 13:06\nUff, czytałam na raty, ale dobrnęłam do końca.\nOpinia na temat tekstu - jak w ocenach.\nZa mój komentarz mógłby wystarczyć ostatni limeryk Jako "O porożu", ale coś dopiszę.\nW Twoim op. widzę towarzystwo nowobogackich, ale i nowokulturalnych. Nieważne że uchlany jak świnia, ważne że dyskusja na "wysokim" poziomie...\nTo nieprawda, że w życiu ważniejsze jest "być" od "mieć". Sztuką jest i "być" i "mieć". A jak ktoś ma wątpliwości niech zajrzy najpierw do piramidy potrzeb Maslowa i zobaczy, że bez "mieć" będzie tylko g... a nie "być"\n, 2018-05-23 15:13\nA, znowu zapomniałam (brak czasu, zaglądam z doskoku), co mnie rozbawiło:\npanieńka, nowobogacka/bogacka pracująca na kasie?!\nBuchachachaaa... to sobie pofantazjowałeś :D\n, 2018-05-23 21:44\nTrochę to długie, ale bardzo dobre.\n(autor), 2018-05-23 22:33\nChyba niezbyt dokładnie czytałaś, Piórkowa.\nBaba nie ma szkół, a praca była tylko odskocznią, a nie potrzebą.\nI mówić szczerze, nie zgodzę się absolutnie z opinią o towarzystwie.\nNiemniej mogłaś wielu spraw nie wyłapać, bo z tym opkiem est tak, że jest przy końcu cyklu "Pan da...", a na jego początku jest opko z tą samą imprezą, tylko widzianą oczami innego uczestnika.\nTam jest dużo szerzej o ludziach i ich wzajemnych relacjach.\nMarianie, nie załamuj mnie.\nDługie? To portal literacki, czy zabawa z elementarzem?\n, 2018-05-23 22:52\nFakt, czytałam szybko (brak czasu, wspominałam)\nKtóre to opowiadanie, chcę przeczytać. Później jeszcze raz napiszę. Jestem ciekawa, czy zmienię zdanie.\n(autor), 2018-05-23 23:48\nJego tu nie ma!\nJest dłuuuugie, a Marian mnie wystraszył.\nZostań z taką opinią.\n, 2018-05-24 08:22\npiszesz dla Mariana, czy dla wszystkich?\nChcę wiedzieć dlaczego źle oceniałam "to towarzystwo"?\nPublikuj :) już wcześniej wspominałam, że jestem tylko na PubliXo i nie wiem, co i gdzie publikowałeś.\nJeśli tak zdecydujesz to proszę Cię o cierpliwość, bo może mnie nie być kilka dni :)\n(autor), 2018-05-25 21:32\nBo takie rzeczy się zdarzają, Tadeuszu.\nDodam tylko, że Szeryf został później też usunięty z mieszkania.\nŻyje w wynajętym.\n, 2019-09-18 09:17\nHistoria stypy po polsku, po naszemu: w nowoczesnym "ąturarzu" z kupą ciężko we Francji zarobionego szmalcu, pieprzoną żoną obłożoną kochankiem i "póstym kątem" w tragifinale.\nI żeby to była tylko fikcja literacka...\nale ja to wszystko dobrze znam na kilku we własnym realu co najmniej przykładach :(\n, 2019-09-18 12:39\nNa czym opiera swoją wizję szczęśliwej małżeńskiej przyszłości mąż, na wiele miesięcy - ba! nawet lat! - opuszczając swoją żonę?\nMoże roił, że będzie wiódł nad tą rozrywkową i seksualnie rozwiązłą Sekwaną życie pobożnego mnicha? Albo że w tym czasie żonce lubej "w ty Warsiawie" wystarczy na skype samo codzienne buzi-buzi?\nNie da się zrozumieć takiej logiki... tym niemniej ludziska chyba tak właśnie rozumują, bo forsa i "mieć" przesłaniają wszelkie racjonalne argumenty\n(autor), 2019-09-27 11:21\nHistorie w szczegółach się różnią, ale ogólne przesłania są te same.\nHistoria Szeryfa nie jest jakimś ewenementem.


Kraków: Sąd Najwyższy nie zgodził się na przeniesienie procesu...\nSąd Najwyższy nie wyraził we wtorek 30 stycznia 2018 roku zgody na przeniesienie procesu czwórki lekarzy leczących Jerzego Ziobro, ojca ministra sprawiedliwości, do innego sądu równorzędnego. Wnosił o to Sąd Okręgowy w Krakowie przed rozpoznaniem w listopadzie 2017 roku apelacji od wyroku uniewinniającego lekarzy.\nDecyzję o wystąpieniu do SN wnioskiem o przeniesienie rozprawy odwoławczej w sprawie uniewinnionych lekarzy, którzy leczyli Jerzego Ziobro, krakowski Sąd Okręgowy ogłosił 30 listopada 2017, podczas pierwszej rozprawy wyznaczonej do rozpoznania apelacji. Uzasadnił ją "dobrem wymiaru sprawiedliwości".\nJak uzasadnił, w świetle odwołania pod koniec listopada 2017 roku przez ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobrę prezesów krakowskiego sądu okręgowego oraz sugerowanego przez media związku tych decyzji z terminem rozprawy odwoławczej w procesie lekarzy - w odbiorze publicznym mogą powstać wątpliwości co do możliwości bezstronnego rozpoznania sprawy przez krakowski sąd. W takiej sytuacji rozstrzygnięcie krakowskiego sądu byłoby skażone podejrzeniem o brak obiektywizmu sędziów - a to nie leży w interesie wymiaru sprawiedliwości - podkreślił Sąd Okręgowy w ustnym uzasadnieniu swojego postanowienia.\nSN podkreślił także, że w praktyce sądowej często dochodzi do różnorodnych sytuacji, w których dobro wymiaru sprawiedliwości – rozumiane jako podstawa wydania w rozsądnym terminie wolnego od wpływów, bezstronnego rozstrzygnięcia – ulega realnemu zagrożeniu.\n"W ocenie Sądu Najwyższego, nie można jednak tego zagrożenia wiązać automatycznie i każdorazowo z samym faktem zainteresowania procesem ze strony społeczeństwa i środków społecznego przekazu, czy też okolicznością, że oskarżyciel posiłkowy jest politykiem i pełni funkcję Ministra Sprawiedliwości sprawującego nadzór administracyjny nad działalnością sądów powszechnych" – stwierdził SN.\n- Jest to oczywiście słuszne orzeczenie – powiedział jeden z obrońców lekarzy mecenas Krzysztof Bachmiński. - Również moim zdaniem nie było tu podstaw do wyłączenia sądu, sąd jest bowiem niezawisły i nie powinien brać pod uwagę jakichkolwiek wydźwięków społecznych, tylko orzekać według swojego przekonania zgodnie z prawem – powiedział adwokat.\nJerzy Ziobro był leczony od 22 czerwca 2006 roku w Szpitalu Uniwersyteckim UJ w Krakowie. Zmarł 2 lipca 2006 roku Prokuratura dwukrotnie umarzała śledztwo w tej sprawie, co otworzyło rodzinie drogę do złożenia w 2011 roku w sądzie subsydiarnego aktu oskarżenia. Akt taki może wnieść pokrzywdzony w sprawach ściganych z oskarżenia publicznego w sytuacji, gdy dwukrotnie - w tym po wykorzystaniu drogi zażalenia sądowego - odmówi tego prokurator.\nW procesie oskarżonymi są: ówczesny kierownik II oddziału Kliniki Kardiologii i oddziału klinicznego szpitala profesor Jacek D., ówczesny lekarz tego oddziału i wiceszef pracowni hemodynamiki, a obecnie szef II oddziału Klinicznego Kardiologii oraz Interwencji Sercowo-Naczyniowych prof. UJ Dariusz D., lekarka dyżurna Katarzyna S. i ordynator sali monitorowanej Andrzej K.\nW lutym 2018 roku Sąd Rejonowy dla Krakowa Śródmieścia uznał, że nie było związku między działaniami lekarzy a śmiercią pacjenta i uniewinnił czwórkę lekarzy. W uzasadnieniu wyroku sąd stwierdził, że zebrany materiał dowodowy - wiarygodny i miarodajny - nie daje podstaw do przyjęcia, że postępowanie oskarżonych nosiło cechy błędu medycznego, skutkującego narażeniem pacjenta na niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia. Natomiast zaistniałe w przebiegu leczenia komplikacje i powikłania zdrowotne należy uznać za niepowodzenie lecznicze, mieszczące się w granicach przyjętego ryzyka.


Kolczyk z Czaszką, Nauszniac Spine Necacrosome, Alchemy Gothic\nKolczyk z Czaszką, Nauszniac Spine Necacrosome, Alchemy Gothic (AG-E255 )\nMartwy koniec ciała, kręgosłup z czaszką wijący się i przekłuwający płatek ucha.\nKolczyk przechodzi przez zwykłą dziurkę w uchu, nie wymaga tunelu.\nKolczyk wykonany jest z angielskiego pewteru, masy kowalniczej oficjalnie ustanowionej w XV wieku przez króla Edwarda IV. element przechodzący przez ucho wykonany jest ze stali chirurgicznej.\nKolczyk solidny, bardzo dobra jakość szczegółów.\nKolczyk jest ręcznie wykonany i posiada certyfikat jakości wydany przez firmę Alchemy Gothic.\nDla lepszego dopasowania produkty wykonane z pewteru można podgrzać suszarką do włosów przez co stają się bardziej plastyczne.\nKolczyk przeznaczony jest na lewe ucho.


APS Profit Polska - Księgowość i kadry - Agencja pracy tymczasowej\nUsługi księgowo / kadrowe\nW każdej niemal firmie dział księgowości i kadr stanowi niezwykle ważny i istotny element prowadzenia działalności. Bez niego nie można byłoby zatrudnić pracowników, zadbać o sprawy formalne firmy, zapewnić działalności odpowiednio prowadzonej dokumentacji. Nasza agencja pracy oferując swoje usługi poszukiwania pracy dla pracowników i pozyskiwania pracowników dla pracodawców, posiada w swojej ofercie outsourcing księgowości i kadr, realizując wszelkie prace związane z tymi działami dla każdej firmy, tej małej i tej większej, z każdej branży w każdym miejscu w Polsce.\nWspółpracujemy z firmami, prowadząc dla nich outsourcing księgowości i płac. Taka firma zatrudnia więc nas jako firmę zewnętrzną i nam zleca prowadzenie wszelkich spraw związanych właśnie z tymi działami. Sama nie posiada w firmie księgowości i kadr. Nie musi więc zatrudniać osób na te stanowiska, przygotowywać miejsca pracy, wydawać pieniędzy na sprzęty czy niezbędne oprogramowania. Wybiera nas, my otrzymujemy za to stosowne wynagrodzenie i wykonujemy naszą pracę na najwyższym poziomie, biorąc w pełni odpowiedzialność za wykonywane przez nas działania.\nZalet związanych z możliwością prowadzenia przez nas działu księgowości i kadr dla Państwa firmy jest naprawdę bardzo dużo. Co więc przemawia za tym, by wybrać współpracę z naszą firmą? Po pierwsze niższe koszty, a więc w przypadku, gdy firma chce zredukować wydatki, nasza opcja okaże się być najlepszym wyborem. Po drugie, doświadczony personel, który jest w pełni do Państwa dyspozycji. Mając wiedzę, doświadczenie i odpowiednie kwalifikacje, jesteśmy w stanie poprowadzić księgowość i kadry każdej działalności, zarówno działającej w kraju, jak również i za granicą. Co więcej, prowadząc agencję, możemy działać w opcji 2 w 1. Jeśli poszukują Państwo pracowników, tych bez problemu znajdziemy, zatrudnimy do pracy tymczasowej i wraz z końcem możliwości dalszego zatrudnienia, Państwo ich zatrudniają, a my zajmujemy się pełni kompleksową nad nimi opieką.\nZapraszamy bardzo serdecznie do współpracy, licząc na to, że uda się nam spełnić Państwa potrzeby i oczekiwania. Świadczymy nasze usługi na najwyższym poziomie i jesteśmy dla naszych klientów w pełni. Wybór naszej agencji do prowadzenia dla Państwa księgowości i kadr to najlepsza inwestycja, z jakiej na pewno będą Państwo w pełni zadowoleni.\nOcena 5/5 Głosów 316\nTagi: pracownik z Ukrainy, pracownicy z Bangladeszu, pośrednictwo pracy Szczecin


Opera czyli boski idiotyzm: listopada 2016\n"Mefistofele" i celebryci\n„Mefistofele” Arrigo Boito zazwyczaj okrutnie mnie męczy, zupełnie jak francuskie grand opera z którymi jest blisko spokrewniony. Najlepszy dowód – nie zdołałam zmusić się do napisania niczego o niedawnej produkcji monachijskiej mimo udziału w niej mego ukochanego basa, tak się po seansie czułam znużona i niezdolna do wydobycia czegokolwiek z jałowego umysłu. Mam natrętne wrażenie, iż opera obciążona została młodzieńczym grzechem próby upchnięcia w niej wszystkiego, co nigdy się nie udaje. Orkiestrację odbieram jako grzmiącą, chórów wydaje mi się za dużo a całość przytłaczająca. Możliwość zetknięcia z oryginalną, ponad pięciogodzinną wersją dzieła na szczęście nie istnieje (to dopiero byłoby przerażające) a klęska, jaką poniosło na prapremierze w La Scali ani trochę nie dziwi. Trzeba jednak naszemu półrodakowi przyznać, że kiedy już zabrał się do redagowania i poprawek nie oszczędzał materiału i ciął bez litości na wszelki wypadek niszcząc to, co wyrzucił (żeby nie kusiło?) ostatecznie zostawiając nawet nie połowę wersji pierwotnej. Rezultat przetrwał w repertuarze, chociaż do przebojów scenicznych nie należy. Ale zawiera kilka numerów chętnie włączanych do programu koncertów : obie arie Mefista, pierwszą Fausta, jedyną Małgorzaty. Ja też mam swoje ulubione fragmenty: „L’altra notte”, „Giunto sul passo estremo” i przede wszystkim duet kochanków „Lontano, lontano” , który uważam za jeden z najpiękniejszych w całej literaturze gatunku. Chęć usłyszenia ich wszystkich skłoniła mnie do obejrzenia retransmisji z późnowiosennego spektaklu w Baden Baden i nie żałuję, chociaż… Inscenizację Philippa Himmelmanna na pierwszy rzut oka spokojnie można uznać za to, co Amerykanie nazywają eurotrash. Po bliższym przyjrzeniu nie przestaje ona być w najwyższym stopniu denerwująca, za to zaczyna zastanawiać. Reżyser nie rezygnując z utartych schematów regietheatru pokazał naszej epoce lustro i widok nie jest przyjemny. Już w prologu otrzymujemy kpinę z tego jak wielu nam współczesnych może sobie wyobrażać niebo, bo anielski chór został ucharakteryzowany na tłum martwych celebrytów. Kogóż my tu nie mamy: jest Elvis i Marilyn, Jackie Onassis i Lennon, Amy Winehouse i Liberace, są też postaci znane z filmów : Dorotka, Scarlet O’Hara, Eliza Doolittle i oper: Violetta Valery czy CioCio San. Można wręcz się zabawić w prostą grę „rozpoznaj jak najwięcej postaci” (gratulacje dla zespołu odpowiadającego za garderobę i charakteryzację, który miał do wykonania zadanie gigantyczne). Same zaś sfery niebieskie błyszczą i migoczą blikując niemiłosiernie, co uzyskano za pomocą kurtyny z cienkich pasków srebrnej folii, całkiem jak w Las Vegas. A to tylko prolog … Dalej mamy wielką czaszkę stanowiącą zasadnicze miejsce akcji, brak kontaktu pomiędzy bohaterami (na szczęście Himmelmann powstrzymał się od banalnej diagnozy i nie mają oni w rękach komórek), bo międzyludzkie interakcje zastąpiono ustawiczną autoprezentacją. Mefistofeles jest dokładnie z tej bajki – błyszczący, efekciarski, tani i powierzchowny. Takie ustawienie postaci ma swój sens, ale odbiera diabłu co diabelskie – powinien mieć w sobie pierwiastek niebezpieczeństwa, grozy. A ten, mimo starannej stylizacji raczej zalatuje tandetą. Erwin Schrott podejrzanie dobrze poczuł się w skórze tak pokazanego biesa, ale trudno artyście czynić zarzut z tego, że zastosował się do reżyserskich wskazówek i znakomicie je wykonał. Dotyczy to także wokalnej strony roli, którą, jeśli przymknąć uszy na chwilowe dociskanie głosu do granicy możliwości zaliczam do najlepszych osiągnięć Schrotta. Charles Castronovo z powodzeniem przestawia się na cięższy repertuar, i Faust jest tego dowodem. Lubię tego tenora, ciemną, niewłoską barwę jego instrumentu a przede wszystkim szlachetną elegancję z jaką śpiewa. Wszystkie te elementy wsparte oszczędnym w ekspresji aktorstwem złożyły się na doskonałą rolę. Alex Penda (nadal trudno mi się przyzwyczaić do tej wersji jej imienia i nazwiska) nie jest zapewne najlepszą kandydatką na Małgorzatę, a dodatkowo utrudniono jej zadanie sceniczne ubierając w drindl, ten sam na początku i w obrazie więziennym (więzienia jako takiego zresztą nie ma). Podejrzewam, że znacznie lepiej odebrałabym ją w teatrze, nie mając przed oczami nerwowej mimiki. Wokalnie odczułam pewien niedosyt, ale i tak było lepiej niż w wypadku Małgorzaty monachijskiej – Kristine Opolais. Angel Blue (gdzieś zgubiła drugie, urocze imię Joy) dysponuje wszelkimi atutami potrzebnymi do partii Eleny – sporym, ruchliwym, welwetowym sopranem, pięknym legato i last but not least atrakcyjną powierzchownością. Wykorzystała te cechy i mimo, iż reżyser jej to utrudnił (ustawiczne spacery po schodach) stworzyła interesującą postać najpiękniejszej kobiety świata antycznego. Philharmonia Chor z Wiednia i Cantus Juventum z Karlsruhe brzmiały znakomicie. Stefan Soltesz lubi chyba takie wielkie, rozbudowane partytury i radzi sobie z nimi świetnie zmuszając orkiestry (w tym wypadku Münchner Philharmoniker) do gry precyzyjnej i skupionej. Mnie marzyłoby się tylko większe zróżnicowanie dynamiczne, momentami miałam wrażenie, że jest jednostajnie głośno.\nP.S. Jeżeli nie będziecie w niedzielę w Krakowie (wielu z nas będzie) pamiętajcie o transmisji z Bayerische Staatsoper. "Lady Makbet mceńskiego powiatu" pod KiryłemPetrenko to może być prawdziwe przeżycie.\nAutor: Papagena o 01:15 Brak komentarzy:\n"Don Carlo" w San Francisco\nDziś będzie troszkę inaczej niż zwykle, bo mając do dyspozycji jedynie zapis dźwiękowy interesującego mnie spektaklu wsparty bogatym serwisem fotograficznym nie bardzo mogę się wypowiadać o produkcji. Sądząc po zdjęciach Emilio Sagi zrobił to co zazwyczaj przygotowując inscenizację w zasadzie tradycyjną, z bogatymi kostiumami i scenografią oszczędną na ile się da. Jeśli wierzyć recenzjom nie popisał się w kwestii psychologii postaci zostawiając śpiewaków samym sobie co dało rezultat mieszany, zależny od talentów i umiejętności tychże. Natomiast reakcja mediów na muzyczną stronę przedstawienia była już jednoznacznie entuzjastyczna i to zarówno ze strony blogosfery jak recenzentów profesjonalnych. Muszę przyznać, że w czerwcu, kiedy odbyła się premiera straszliwie żałowałam, że San Francisco Opera tak rzadko udostępnia swoje spektakle w sieci, telewizji czy radiu. A jednak, z dużym opóźnieniem zapis czerwcowego „Don Carlo” się pojawił, i chociaż trzeba było nieco popracować nad spłaszczonym i suchym dźwiękiem cieszę się, że mogłam go wysłuchać. Naturalną koleją rzeczy nie mając przed oczami migających obrazków skupiłam się na muzyce oraz jakości nie tylko czysto wokalnej ale też interpretacyjnej. I nie mam innego wyjścia jak zgadzając się z większością pozazdrościć publiczności War Memorial Opera House szczelnie wypełniającej jedną z największych widowni świata (w sumie ponad 3300 miejsc). Wprawdzie Nicola Luisotti nie do końca zapanował nad dynamiką dźwięku i orkiestra miejscami była bliska zagłuszenia solistów a solo wiolonczelowe przed arią Filipa nie zabrzmiało tak elektryzująco jak powinno, ale mimo wszystko muzyka pod batutą doświadczonego dyrygenta żyła i pulsowała mnóstwem barw. Niekiedy takie nieperfekcyjne, ale właśnie mające swoją wewnętrzną żywotność wykonania są dużo ciekawsze od precyzyjnie rozplanowanych i zrealizowanych w każdym szczególe. Moim zdaniem to taki przypadek. Nie wiem jak liczny jest chór SFO, ale brzmiał odpowiednio monumentalnie i dramatycznie w scenach autodafe i końcówce czwartego aktu a lekko i śpiewnie (jego żeńska część) na początku drugiego. Dobra robota. Jedynym zgrzytem (i należy to słowo potraktować dosłownie) tego pięknego wieczoru okazała się niestety Nadia Krasteva, która przywołała mi w pamięci fatalne wspomnienie dwukrotnego kontaktu z Anną Smirnovą w roli księżniczki Eboli. Krasteva, podobnie jak jej rosyjska koleżanka nie potrafiła zróżnicować brzmienia głosu, a przecież partia zawiera fragmenty w bardzo odmiennych nastrojach – piosenka saraceńska powinna płynąć wręcz figlarnie, w duecie z Carlosem mamy na początku akcenty lirycznego rozmarzenia, potem pojawia się gniew zaś „O don fatale” to już czysty dramat. Niestety, o ile mezzosopranistka jako tako poradziła sobie z tym ostatnim fragmentem, cała reszta była jednostajnie krzykliwa i głośna. Andrea Silvestrelli jako Wielki Inkwizytor brzmiał odpowiednio dudniąco, głęboko i złowróżbnie. Natomiast mój ukochany bas, Rene Pape tego dnia chyba wyłączył emocje i po prostu wykonywał swoją pracę. Oczywiście nie wpłynęło to na kardynalne zalety jego śpiewu – cudowną barwę i fenomenalne legato, wciąż słuchanie go należało do kategorii dużych przyjemności, ale ciarki po grzbiecie nie chodziły. Ana Maria Martinez, debiutująca w partii Elisabetty w nagłym zastępstwie za Krassimirę Stoyanovą zaprezentowała się z najlepszej strony. Poza tym, że lubię ten ciemniejszy nieco od typowego „hiszpański” timbre jej sopranu Martinez cieszy mnie pewnością intonacyjną (niby oczywista oczywistość, a jednak niezupełnie) oraz interpretacyjnym wyważeniem – słychać co jej postać czuje, ale nie ma żadnych przydechów i innych tego typu ułatwień (żadnej „łezki”). A mimo tych wszystkich pozytywów niekwestionowanymi przez nikogo (rzadki przypadek) bohaterami spektaklu stali się, każdy z osobna i w duecie Michael Fabiano i Mariusz Kwiecień. Fabiano dysponuje nie tylko idealnym do Carlosa tenorem – jasnym, metalicznym, o rosnącym z czasem „rozmiarze”. Ma on cechę, którą już wcześniej u niego podziwiałam, a która z latami kariery nie zanika, co zdarza się innym jego kolegom – mianowicie wyjątkową szczerość i emocjonalną wiarygodność. Na scenie łączy się ona niezbyt szczęśliwie z mimiczną nadekspresją utrudniającą momentami patrzenie na niego, ale bez pośrednictwa kamery, w teatrze czy zapisie fonicznym to przecież ginie. Słuchając uwierzyłam w młodzieńcza zapalczywość miłosną Carlosa, w jego skomplikowaną więź z ojcem obecnym tylko jako autorytet królewski, nie zaś jako rodzic. Oczywiście Carlos Fabiano to zupełnie inny człowiek niż na przykład neurotyczny i mroczny bohater Jonasa Kaufmanna, ale wokalnie równie interesujący. Mariusz Kwiecień bardzo szybko „ośpiewał” swego Posę i uczynił go jedną ze swoich koronnych ról (która to już?) osiągając w niej mistrzostwo. Ani jednego nietrafionego akcentu, ani jednej nuty obok, ani jednego momentu nadużycia siły głosu. Sama rozkosz dla uszu, a w scenie śmierci markiza z całą pewnością niejedne oczy zwilgotniały – kiedy w głosie Kwietnia pojawia się czułość niewielu słuchaczy potrafi się oprzeć. Największe szaleństwo żywo i entuzjastycznie reagującej widowni w San Francisco wywołały dwa fragmenty opery – ten właśnie i duet Carlosa i Posy. Ani trochę mnie to nie dziwi – ten tenor i ten baryton pasują do siebie idealnie splatając się i kontrapunktując wzajemnie w sposób wyjątkowy.\nAutor: Papagena o 02:30 1 komentarz:\n"Macbeth" w Liceu\n"Macbeth” to jedna z tych oper, które nie dawały Verdiemu spokoju. Wiedział, że ta partytura napisana w wieku niemal szczenięcym jest daleka od doskonałości, ale na tyle dobra, że warto próbować naprawić błędy. Tego typu działalność zazwyczaj (przynajmniej w wypadku autorów wybitnych) powoduje nie tylko zasadnicze spory co do wartości różnych wersji dzieła, ale też nieunikniony chaos w praktyce wykonawczej. Powstają hybrydy, których konstrukcja zależna jest od gustu i potrzeb - niegdyś dyrygenta, ewentualnie śpiewaczych gwiazd (nikt przecież nie chce pozwolić na odebranie sobie popisowego numeru), dziś niestety wtrącają się reżyserzy. Jeśli chodzi o „Makbeta” nie uświadczy się właściwie dziś na światowych scenach „czystej” wersji włoskiej czy francuskiej, najczęściej pokazuje się późniejszą, ale śpiewaną po włosku. W barcelońskim Teatro Liceu tak właśnie było. Reżyserię powierzono tam Christofowi Loy, który sobie z zadaniem kompletnie nie poradził tworząc konglomerat scen banalnych do bólu z typowym dla regietheatru bełkotem. Zasadniczy problem stanowi brak umiejętności radzenia sobie ze scenami zbiorowymi, w wypadku „Makbeta” dyskwalifikujący. Zapewne z braku sensownego pomysłu na tłum biorą się mętne aluzje homoseksualne, panowie w klasycznych strojach baletowych, brodate pokojówki czy mężczyźni w muzealnych gablotach itd. Samo zakomponowanie efektownych (żeby nie powiedzieć efekciarskich) od strony plastycznej obrazów nie wystarczy. Autorzy dekoracji Jonas Dahlberg i kostiumów Ursula Renzenbrink stworzyli wizję tyleż dla oka przyjemną i konsekwentną, co nieoryginalną. Czerń, biel i szarość, rezydencja w stylu gotyckim (takim, jak go rozumieli scenografowie słynnej wytwórni Hammer) z obowiązkowymi schodami w punkcie centralnym – bo, proszę Państwa, jak nie ma basenu, neonów ani armatury sanitarnej to chociaż schody są konieczne. Na domiar złego reżyser wydaje się miał żadnego porozumienia ze śpiewakami, którym nie potrafił pomóc w stworzeniu kreacji scenicznych. Zaowocowało to widoczną dezorientacją Ludovica Téziera, który wykonywał posłusznie nakazane czynności, ale wyraz jego twarzy świadczył dobitnie o tym, że nie bardzo wie, w jakim celu. I wcale mu się nie dziwię. Z kolei Martina Serafin była nieco monotonna, zacięta mina i charakteryzacja typu zombie nie czynią Lady Makbet. Na dodatek oboje nie tworzyli pary, nie odczuwało się żadnej między nimi więzi, co jest w tym wypadku błędem zasadniczym. Jakkolwiek państwo Makbet nie są przykładem do naśladowania także pod tym względem, to jednak związek między nimi powinien być silny, na granicy współuzależnienia wręcz. Ogólnie mówiąc, spektakl chyba dużo lepiej wyglądał w teatrze, gdzie tego typu szczegóły nikną lub są łatwiejsze do przełknięcia niż widziany chłodnym okiem kamery wyolbrzymiającej niepożądane szczegóły. Muzycznie rzecz udała się lepiej, chociaż miejscowy debiut Giampaola Bisanti trudno uznać za godny szczególnego odnotowania. Dyrygował jakoś ogólnikowo, brakowało mi energii, dramatu, pasji. Momenty liryczne wypadły pod jego batutą zdecydowanie lepiej. Chór zaprezentował się znakomicie, co u Verdiego jest warunkiem powodzenia. Oboje protagoniści debiutowali w swoich rolach i to nieotrzaskanie było słychać. Partia Lady Makbet mogłaby przestraszyć swymi wymaganiami najwytrawniejszą sopranistkę i rzadko zdarza się w niej tzw. wykonanie kompletne. Śpiewaczki posiadające głos o właściwej mocy rzadko mają jednocześnie odpowiednią swobodę koloraturową i giętkość o legato już nie mówiąc, a bez niego do Verdiego zbliżać się nie powinno. Martina Serafin ma teoretycznie wszystko, co trzeba, tyle tylko, że nic na odpowiednio wysokim poziomie. Wysokie nuty są ostre i napięte, co nie powinno dziwić i przeszkadzać akurat w tej roli, ale pozostają takie także wtedy, kiedy głos powinien brzmieć bardziej miękko i aksamitnie. Tym, co przeszkadzało mi u Serafin najbardziej była jednak pewna monotonia wyrazowa – jej pani Makbet pozostawała w właściwie tą samą lodowatą babą od początku do końca, a nie o to chodzi. Żeby jednak oddać Serafin sprawiedliwość muszę przyznać, że nie była to zła rola (słyszało się wiele słabszych wykonań), tylko niewystarczająca. Wokalnym mocnym punktem spektaklu okazał się debiutujący jako Makbet Ludovic Tézier. To, czego nie mógł zagrać starał się wyrazić głosem – z powodzeniem. Został też adresatem jedynej owacji wieczoru po pięknie zaśpiewanej arii „Pietà, rispetto, amore”, w której zawarł cały smutek i gorycz swego bohatera. Oczywiście po raz kolejny zadziałał też wieloletni staż belcantowy Téziera, który nie szkodzi nigdy, a w Verdim przydaje się szczególnie. Vitalij Kowaljow był dobrym Bankiem, ale Saimir Pirgu popełnił błąd wybierając rolę Macduffa, która mimo skromnych rozmiarów przerasta możliwości jego lirycznego głosu. Ogólnie mówiąc ten barceloński „Macbeth” miał mnóstwo wad, ale mimo wszystko warto mu było poświęcić czas przede wszystkim ze względu na Téziera.\nAutor: Papagena o 01:48 Brak komentarzy:


Nie ma kropki w pojednaniu - Więź\nNie ma kropki w pojednaniu\nAdam Krzemiński, Winfried Lipscher, Renate Marsch-Potocka, Cezary Gawryś, Zbigniew Nosowski, 2015\nWiele razy byłem proszony przez Chińczyków i Japończyków o wytłumaczenie im, na czym polega istota pojednania polsko-niemieckiego. I zawsze wracaliśmy do tego listu, mówiąc, że jeżeli Chińczycy i Japończycy, czy Japończycy i Koreańczycy chcieliby się pojednać, to muszą znaleźć jakiś wspólny fundament teologiczny. Ale tu zaczyna się kłopot. Bo nawet jeśli by znaleźć wspólny mianownik „złotego środka” w szintoizmie, konfucjanizmie i buddyzmie, to na przeszkodzie staje dominujący w Azji nakaz „zachowania twarzy”, myślenia godnościowego, w którym słabo się mieści łacińskie – mea culpa, nostra culpa. Otóż my – Polacy i Niemcy – tę wspólną kategorię mieliśmy. Tworzyło ją zachodnie chrześcijaństwo – a w tym wypadku znaczenie katolicyzmu w historii obu narodów. […]\nWielkość listu biskupów polskich z 1965 roku polega na tym, że oni przeskoczyli własny cień. Wierzący powie pewnie, że to Duch Święty ich natchnął… Sami autorzy listu nie zdawali bowiem sobie sprawy z jego możliwych konsekwencji. Formuła, jaką zastosowali, była prorocza: przestańmy obnosić się wyłącznie z naszą polską rolą ofiary; jesteśmy współodpowiedzialni za to sąsiedztwo i współodpowiedzialni za przyszłość. To naprawdę wielkie słowa.


Home > Terms > Polski (PL) > WiiU\nWiiU jest konsolą opracowywaną przez Nintendo. Została oficjalnie zapowiedziana w czerwcu 2011 na targach E3. Data premiery przewidywana jest na rok 2012.\nTak jak w poprzedzającej konsoli Wii, kontroler unikalny tylko dla tego urządzenia. Kontroler będzie miał duży panel dotykowy, co pozwoli na grę nawet bez telewizora.\nPremiera WiiU będzie początkiem ósmej generacji konsol do gier.


Elementy wizualne Power BI | Microsoft Power BI\nPrzedstaw historię danych we własny sposób\nOżyw swoje dane za pomocą zachwycających, interakcyjnych wizualizacji dopasowanych do Twojej organizacji i branży.\nSpraw, że trudne tematy będą atrakcyjne i zrozumiałe\nOsadź opowieści o danych na faktach przez wizualizacje, które umożliwią odbiorcom lepsze zrozumienie informacji. Skuteczniej przekazuj szczegółowe informacje, zwiększ poziom zrozumienia i przyswajania wiedzy oraz uatrakcyjniaj przekaz przez przyciągające wzrok wizualizacje, które ułatwiają przetwarzanie danych i szybkie podejmowanie świadomych decyzji.\nPrzeczytaj e-book na temat wizualizacji danych\nZobacz wizualizacje danych w działaniu\nZobacz, jak wizualizacja danych przekształca skomplikowane informacje w coś łatwego do udostępniania i zrozumienia za pomocą tej interakcyjnej wizualizacji diagnostyki silnika samolotu.\nSzybko rozpocznij pracę dzięki setkom wizualizacji\nZacznij wizualizować dane w ciągu kilku sekund dzięki rozbudowanej bibliotece wizualizacji danych. Przejrzyj kolejne setki w usłudze AppSource. Każda wizualizacja została przetestowana i zatwierdzona przez firmę Microsoft pod kątem płynnej integracji z usługą Power BI i dostarczania cennych szczegółowych informacji.\nUtwórz wizualizacje zgodne z własnymi specyfikacjami\nJeśli nie możesz znaleźć potrzebnej wizualizacji w usłudze AppSource, łatwo utwórz ją samodzielnie. Dopasuj niestandardowe wizualizacje danych do swoich wymagań i branży, aby wyróżnić swoją organizację i utworzyć coś unikatowego. Gdy będą już gotowe, możesz łatwo udostępnić skompilowane efekty pracy zespołowi lub opublikować je w społeczności usługi Power BI.\nNawiąż kontakt z certyfikowanym partnerem Microsoft\nUzyskaj pomoc eksperta przy tworzeniu jedynych w swoim rodzaju wizualizacji danych. Zaprojektuj i wdróż niestandardowe, zastrzeżone wizualizacje we współpracy z doświadczonym partnerem usługi Power BI.\nJak klienci mogą budować ufność dzięki wizualizacjom danych\n„Obserwujemy dużą, zwiększającą się lukę między operacyjnymi, codziennymi zastosowaniami większości opartych na analityce szczegółowych informacji a typem odpowiedzi, których potrzebuje kierownictwo”.\nZ łatwością twórz zaawansowane, interaktywne raporty danych oraz zachwycające wizualizacje.\nUzyskaj porady dotyczące projektowania lepszych wizualizacji\nDowiedz się, jak używać percepcji wizualnej do przyciągania uwagi odbiorców.\nZobacz przykłady tworzenia opowieści o danych\nDowiedz się, jak wizualizacje ożywiają dane.\nEksploruj galerię historii danych


Obraz ciagnik Ursus C-360 id:541104 - Galeria rolnicza agrofoto\nZobacz zdjęcia mazury23\nMieszczuch na Mazurach poznaje Króla polskiej wsi !\nKról... i Królowa ?\nLatem by to lepiej wyglądało choć teraz też jest fajnie B)\nladna i zadbana 360\nA umie jeździć ?\nToć to Mieszczuch na Mazurach z Youtube https://www.youtube.com/watch?v=s2XwHtM5-Uk\nno to jest kobieta bo nie sztuka jest stać przy JD albo NH wielki szacunek!!!\nBez obrazy, ale co to ma *******być?\nTa dziewczyna tak ****** na tym filmie, ze tego się słuchać nie da. Co ona chciała niby udowodnić?\nJak by przy tej 60-tce facet stał to by od razu była gadka ,że to nie facebook itp.\n1 za fotkę i film, dziewczyna udowodniła, że jest blondynką.\nPS. nawet mieszczuch jest trochę bardziej ogarnięty...\nMoże Ci się coś nie podobać i masz do tego prawo ale po co od razu te wulgaryzmy? To że je wykropkujesz to nie znaczy że ich nie ma.\nJak dla mnie pokazałeś właśnie, jakim jesteś prostakiem, pisząc w taki sposób o jakiejkolwiek dziewczynie. Nie wiem, czy zauważyłeś, ale cała ta seria filmików jest robiona z przymrużeniem oka. Najwyraźniej jesteś tak zakompleksiony. że wszystko odbierasz tak na poważnie:) Dziewczyna ma do siebie dystans i potrafi z siebie żartować, a to się ceni. Pozdro!\nNo i mamy zdjęcie przy popularnym ciągniku No i fajnie 5 się należy\nBardzo ładny mieszczuszek.\nfota to na 5 ale film to śmiech na sali\nwedług danych af to najpopularniejszy ciągnik nadal pomimo upływu czasu i najazdu importowanych wynalazków.\nPolskaMocUrsus- tak sobie przeczytałam Pana prostacki komentarz i odsyłam Pana pytanie- co Pan sobą reprezentuje? Bo ja wolę nie mieć pojęcia o ciągnikach i sobie z tego żartować, niż brać wszystko na poważnie i obrażać kogoś, kogo się nawet nie zna;) Rozumiem, że jest to sposób na wyleczenie swoich kompleksów? Gratuluję i pozdrawiam- BEZMÓZGA BLONDYNKA Z FILMIKU;)\nWiększych głupot nie słyszałem, ale jak ona jest z miasta to można jej wybaczyć.\nAle ogólnie śmieszne te wasze programy są\nMogli byście nakręcić coś z C330\nPo prostu ......, woli chłopców co tu więcej pisać Komentuje tak, bo widok dziewczyny to dla niego coś obraźliwego jak widać, i wolałby, a by tu jakiś chłopak stał\nTaka "Agromachina" na wesoło\nStulejarze się bulwesurą bo według nich dokonano profanacji super mega międzygalaktycznej C-360\nCzy dobrze widzę, na boku maski, z przodu na dole jest namalowane GR RYN? Ma coś wspólnego z dawnym PGR w Rynie?\nfotka i film spoko, śmieszne o to chodzi 5 za wszystko i 6 za pomysł w produkcji filmów\nDobry filmik dla osób wyluzowanych i optymistycznych.Dobry ubaw na temat radia Stary i głośny i nic nie było słychać Święta prawda Klikam 5\nTa sześćdziesiątka to prawie ruina ale za to jest na foto Piękna dziewczyna 5/5\nhttp://www.wykop.pl/link/2329872/jak-narodzil-sie-kultowy-ursus-c-360/ Macie następny filmik o waszym "królu" Polskiej Wsi.\noglądałem ten film kiedyś zawaliście ten chłopciu opowiada


Dieta ma wpływ na rozwój raka piersi - Polityka i społeczeństwo\nDieta ma wpływ na rozwój raka piersi\nBez asparaginy - aminokwasu zawartego m.in. w szparagach, mięsie, owocach morza, orzechach - nowotwory piersi dają mniej przerzutów. O wynikach badania przeprowadzonego na myszach poinformowało ”Nature”.\nData: 09-02-2018, 09:51\nDietetyk: Nie odżegnujmy się od tłuszczu w diecie\nNaukowcy: Zdrowa dieta łagodzi symptomy depresji\nAsparagina to aminokwas - element składowy białek. Jej nazwa pochodzi od szparagów, ale zawiera ją także mięso, owoce morza, orzechy, nabiał oraz wiele innych produktów. Ludzki organizm może wytwarzać asparaginę samodzielnie dzięki enzymowi - syntetazie asparaginowej.\nNaukowcy z Wielkiej Brytanii, USA i Kanady przeprowadzili badania na myszach z agresywną postacią raka piersi. Nowotwór ten zwykle daje liczne przerzuty w ciągu kilku tygodni i doprowadza do śmierci zwierząt w ciągu miesięcy.\nKiedy jednak u myszy zastosowano dietę o niskiej zawartości asparaginy lub wykorzystano blokujący jej wytwarzanie lek (L-asparaginazę), guz miał problemy z tworzeniem przerzutów. Wręcz trudno było je znaleźć. Natomiast zwiększona podaż asparaginy nasilała tworzenie przerzutów. Nie wykazano natomiast, by dostępność asparaginy wpływała na wzrost pierwotnego guza.\nW ubiegłym roku badacze z University of Glasgow wykazali, że ograniczenie dostępu do aminokwasów seryny i glicyny spowolniło rozwój chłoniaka oraz nowotworów jelita grubego.\nNaukowcy mają nadzieję, że w przyszłości uda się wykorzystać zależność nowotworów od aminokwasów do ulepszenia leczenia. Można byłoby stosować odpowiednią dietę lub blokować przyswajanie aminokwasu przez guz za pomocą leków.\ndieta RSS ALERT / nowotwory RSS ALERT\nPISZESZ DO NAS Z ADRESU IP: 34.229.175.129\nProteinowe koktajle od SmartFood\nTak wygląda praca nad jakością nasienia\nE-administracja coraz popularniejsza. Będą kolejne udogodnienia\nPremier: spada bezrobocie i ZUS płacony przez małe firmy\nAlain Passard, szef kuchni z trzema gwiazdkami Michelin, na Gali Francusko-Polskiej Izby Gospodarczej\nNowe odmiany roślin sadowniczych w Krajowym rejestrze\nSpada bezrobocie. CIT i ZUS płacony przez małe firmy\nUOKiK zapowiada kontrole w sieciowych sklepach detalicznych\nSamozatrudnienie powodem wzrostu… samotności\nE.Leclerc startuje ze swoimi pluszakami i albumem kolekcjonerskim\nEuropa w ogonie światowego wyścigu 5G\nWzrasta liczba zapytań ofertowych dotyczących PIM\nWawel deklaruje zamiar wycofania jaj z chowu klatkowego z produkcji\nSpadek cen kontraktów zbożowych na światowych giełdach\nBrowar Pinta: 2018 to był bardzo dobry rok dla piw rzemieślniczych i Browaru Pinta\nUdany rok w Galerii Olimp\nPół miliona podpisów za projektem zakazu hodowli klatkowej w UE\nKolejne zakłady De Heus z certyfikatem VLOG\nMięso na wtorek: Czarny tydzień polskiej wołowiny\nUstronianka kupuje Hoop Polska\nEkonomiczny poniedziałek. Bruksela walczy z plastikową epidemią. Co to oznacza dla branży spożywczej?\nCasualowy piątek: Struga przejęć - w oczekiwaniu na kolejne transakcje na rynku napojów\nMięso na wtorek: Kadrowa karuzela w branży mięsnej\nSieci opuszczają polskie centra handlowe. Komu nie sprzyja koniunktura?\nSüdzucker zamyka Cukrownię Strzyżów\nMleczna środa: Jogurty - czas na innowacje\nLodowa rewolucja. Marka Augusto wprowadza lody w saszetkach\nCasualowy piątek: Branża słodyczy na ringu\nZM Henryk Kania rozważa możliwość pozyskania inwestora - branżowego lub private equity\nCedrob nie obawia się konkurencji z Ukrainy\nSkandal z wołowiną może zniszczyć polski eksport\nArdanowski: Ubojnie będą płaciły za badanie mięsa inspekcji weterynaryjnej, a nie lekarzom\nHandel mięsem z padłych krów. Branża wołowa: Potępiamy ten proceder\nPolskie sieci handlowe umacniają pozycję na rynku\nZakłady Mięsne Silesia S.A. mają nowego prezesa\nWalentynki to coraz bardziej dochodowe święto dla handlu\nOSM Łowicz: Nasi dostawcy znają sytuację i są spokojni\nRusza program rządowy Posiłek w szkole i w domu\nCo trzeci deportowany migrant wraca do RFN\nMerkel ostrzega w Monachium przed izolowaniem Rosji\nwideo Odchudza się już co czwarte dziecko w Polsce (wideo)\nZachodni model diety sprzyja sepsie i zgonom\nWoda m.in. z wodociągów nadal z 8-proc. VAT\nE-zdrowie nabiera tempa\nPetmex Company zbuduje nową fabrykę karmy dla zwierząt\n2018 był czwartym najcieplejszym rokiem w historii\nNaukowcy: Siemię lniane pomaga walczyć z nadwagą\nRząd obraduje w sprawie programu "Posiłek w szkole i w domu"\nMEN przeznaczy 250 mln zł na poprawę standardu szkolnych stołówek\nLubuskie: Wydano publikację o tradycyjnej kuchni regionu\nPolacy jednym z młodszych narodów Europy, ale z problemami zdrowotnymi\nJak spowolnienie gospodarcze może wpłynąć na branżę spożywczą?\nMaciej Herman, Dyrektor Zarządzający LOTTE Wedel o branży, inwestycjach, rozbudowie zakładu i planach (wywiad)\n@nestle wprowadzi na rynek kawy pod marką Starbucks ☕☕☕ W Polsce będą dostępne jesienią 2019! 🤩 @starbucks_polska #nestle #starbucks #kawa #kawusia #coffemarket #coffeelove #coffee #coffeelife #coffeebeans #rynekkawy #cafe #coffeegram #coffeelover #starbuckscafe #instacoffeelovers #instacoffee #instagood #portalspozywczy #fmcg #rynekspozywczy\nA post shared by PortalSpozywczy.pl (@portalspozywczy.pl) on Feb 14, 2019 at 8:08am PST\nZabójstwo przed barem z kebabem w Ełku znów na wokandzie sądowej\nPo modzie na whisky przyszła moda na rum\n18 lutego to Narodowy Dzień Picia Wina


Szkoła gotowania Archives - Wilczy Apetyt\n5 przepisów na lukier – infografika\nFollow my blog with Bloglovin Dzisiaj wpis trochę inny niż wszystkie. Zamiast przepisu ze zdjęciem mam dla Was infografikę. Jestem ogromnie ciekawa czy taka forma prezentacji treści się Wam spodoba. Mam już… Czytaj więcej\nDlaczego należy myć cytrusy? Wiadomo – cytrusy (raczej) w Polsce nie rosną. Żeby mogły się pojawić w naszych sklepach, muszą przebyć długą drogę z krajów gdzie słońce świeci trochę częściej i mocniej.… Czytaj więcej\nCałe życie nie lubiłam ryżu. Zaczęłam go jeść dopiero, kiedy porzuciłam ryż gotowany w woreczkach i nauczyłam się go prawidłowo przygotowywać. Dzisiaj zachęcam Was do zrobienia tego samego 🙂 Dlaczego ryż… Czytaj więcej\nOdpowiedź na pytanie “jak zrobić dobrą pizzę” nie jest prosta. Przede wszystkim problemem jest sama definicja “dobrej pizzy”. Dla mnie może to być zupełnie coś innego niż dla Ciebie 🙂… Czytaj więcej\nW dzisiejszym wpisie z cyklu “Szkoła gotowania” chciałam zaprezentować Wam mój sposób na pyszny sos pieczarkowy. Starałam się jak najdokładniej opisać cały proces, a także pokazać, że część czynności można wykonać na… Czytaj więcej\nSzkoła gotowania: Kruchy spód\nSamodzielne zrobienie ciasta kruchego naprawdę nie jest trudne i należy tylko stosować się do paru uniwersalnych wskazówek. Spodu, którego przygotowanie opisuję, najlepiej użyć do wytrawnych tart, ale świetnie sprawdzi się także w… Czytaj więcej


Doskonałe podtrzymanie Biustonosz leży idealnie dzięki modelowanym, lekkim miseczkom z fiszbinami – nic się nie odznacza. Fiszbiny delikatnie podnoszą biust, boki z tkaniną dziurkowaną zapewniają dobre podtrzymanie. Z zawartością elastanu: odporny na deformacje, doskonale leży i zapewnia wysoki komfort noszenia. Komfortowe detale Regulowane ramiączka. Potrójnie regulowane zapięcie na haftki. Optymalny komfort noszenia: szerokość ramiączek i zapięcia zwiększa się proporcjonalnie do rozmiaru miseczek. Kolor: biały.


Urządzanie miejsca dla latorośli, dla wielu dorosłych jest sporym wyzwaniem - Blog o wystroju wnętrz, porady dla domu - midnite-liteman.com\nYou are here: Home » web_cat » Atrakcyjny pokój dla dziecka » Urządzanie miejsca dla latorośli, dla wielu dorosłych jest sporym wyzwaniem\nUpdated on 3 grudnia 2019 By admin Comments Off on Urządzanie miejsca dla latorośli, dla wielu dorosłych jest sporym wyzwaniem\nPod tym kryje się głównie to, iż należy dobrać odpowiednie meble, które wykreują zarówno miejsce do odpoczynku, ale i także kącik do odrabiania lekcji. Kłopot tak naprawdę może uwidocznić się wtedy, kiedy będziemy mieć do zaaranżowania tylko niewielką powierzchnię.\nAle od czego są nowoczesne metody, zaprojektowane przez znanych twórców międzynarodowej sławy? Jeśli zastosujemy na przykład łóżko piętrowe z biurkiem, to równocześnie na tym samym miejscu rozmieścimy kącik i do spania, jak i również do odrabiania lekcji.\nSą to tak zwane kombajny z mebli, czyli 2in1, które faktycznie pozwalają zaoszczędzić powierzchnię. Maluchy zwykle są uradowane z tego, iż mogą spać na piętrowym łóżku. Dlatego dorośli nie powinni mieć najmniejszego kłopotu z zaproszeniem ich do tego. Faktycznie z pozoru nieco pokaźniejszy kłopot może pojawić się dopiero w chwili, kiedy w pomieszczeniu musi zamieszkać 2, a nawet trójka maluchów. W takiej sytuacji dobrze jest zastosować już łóżko piętrowe 3 osobowe. Aczkolwiek może się wydawać to całkowicie nie do zrobienia, to należy jedynie spojrzeć na ten praktyczny mebel i wszystko jest jasne.\nPrzede wszystkim nie wyobrażajmy sobie dodatkowego piętra, przy łóżkach piętrowych. Ale raczej z dołu wysuwana jest duża półka, która powoduje, iż jedno dziecko odpoczywa prawie na podłodze, ale także ma swoje duże spanie. Gdy będziemy kupować takie poziomowe meble, to także dobrze jest dobrać pozostałe sprzęty, jakie będą razem tworzyły stylową całość.\nNa zakupach w sklepach z meblami z pewnością możemy oglądać także komody drewniane z szufladami. Gdy będą one w takim samym kolorze co spanie, to raczej nie będzie trzeba się wahać. Jedynie trzeba zadbać o ich przewiezienie do naszego mieszkania, a także poskładanie. Jednakże przy zweryfikowaniu instrukcji składania mebli, nie powinno to być dla posiadaczy zbyt dużą problematyką.\nJeśli masz chęć dowiedzieć się więcej materiałów na ten temat, to użyj źródła, na której znajdziesz pokrewne treści – po prostu kliknij tu.\nW każdej chwili można znaleźć fachowców, lub poprosić pracowników z salonu, aby ten ostatni etap zamontowania mebli dla dzieci, potraktowali jako robociznę.\nTags: aranżacje meble pokoje stolarze


Sprawozdania finansowe powinny mieć następujące zasadnicze cechy jakościowe:\n· zrozumiałość dla użytkowników;\n· istotność, tj. zawierać informacje użyteczne na potrzeby podejmowania decyzji zarządczych;\n· wiarygodność, tj. przedstawiać dane wolne od materialnych błędów i stronniczości;\n· porównywalność, tj. umożliwiać użytkownikom porównywanie danych w czasie, które pozwolą na poznanie trendów rozwojowych.\nW celu ustalenia prawidłowości i rzetelności rocznego sprawozdania finansowego przedsiębiorstwa, zawarte w nim dane poddaje się badaniu przeprowadzonemu przez wysoko wykwalifikowanych specjalistów z zakresu rachunkowości, tj. biegłych rewidentów. Orzeczenie biegłego, w którym nie zgłasza zastrzeżeń i wyraża opinię, że sprawozdania finansowe dają prawdziwy i uczciwy obraz sytuacji finansowej przedsiębiorstwa oraz wyników jego działalności w okresie objętym sprawozdaniem, stwarza podstawę zaufania do informacji zawartych w sprawozdaniach finansowych.\n L. Bednarski, Analiza finansowa w przedsiębiorstwie. Warszawa 1999, s. 41.\n J. Szczepaniak, Ocena przedsiębiorstwa na podstawie sprawozdań finansowych, Łódź 1994, s. 11.


EZG.INFO.PL - Ogólnopolski zlot fanów SABATONA\nOgólnopolski zlot fanów SABATONA\nOficjalny polski fanklub zespołu SABATON, Polish Panzer Battalion oraz Urząd Miasta Zgierza mają przyjemność zaprosić wszystkich fanów zespołu Sabaton na drugi ogólnopolski zlot! Odbędzie się on w Klubie AgRafKa 29 kwietnia o godz. 17.00 - wstęp wolny.\nkonkursy ze specjalnymi nagrodami związanymi z zespołem SABATON\nprezentacja unikatowych materiałów filmowych i muzycznych wraz z DVD World War Live;\npowitalne piwo lub napój bezalkoholowy oraz okolicznościowa koszulka dla pierwszych 50 fanów\nafterparty z muzyką hard rockową i metalową;\nkaraoke do utworów Sabaton;


NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna - Pickup NP300 II 190KM (2019)\nNISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II 190KM\nNISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II 190KM (diesel) (2019 - obecnie)\nWersja jest produkowana od roku 2019 do dziś. NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II to klasa średnie dostawcze samochodów osobowych. Cena nowej wersji NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II to 175 400 PLN\nMoc maksymalna wynosi 140 kW, a licząc w koniach mechanicznych moc wersji NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II wynosi 190 KM. Silnik NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II jest rzędowy posiadający 4 cylindry o pojemności 2298 cm3. Na każdy cylinder w silniku NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II przypadają 4 zawory.\nCały układ napędowy NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II osiąga moment obrotowy 450 Nm. NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II posiada dołączany napęd na 4 koła a typ paliwa na jaki jeździ NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II to diesel.\nWarto nadmienić, że NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II posiada 4 drzwi, 5 siedzeń. Wymiary samochodu: 5280 mm długości, 1850 mm szerokości, 1822 mm wysokości.\nOpinie o NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II 190KM (diesel)\nDane techniczne NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II 190KM (diesel)\nWymiary NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II 190KM (diesel)\nWyposażenie NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II 190KM (diesel)\nStopnie boczne 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nFotel kierowcy regulowany elektrycznie w 6 kierunkach 2019 - obecnie Standard\nFotel kierowcy regulowany elektrycznie w 8 kierunkach 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nSzyby boczne-tylne i szyba tylna - przyciemniane 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nKamery ułatwiające parkowanie 360 (AVM) 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nDach szklany 2019 - obecnie Standard (w pakiecie) 3 500 PLN\nLusterka boczne - podgrzewane z kierunkowskazami w technologii LED 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nAutomatyczne poziomowanie przednich świateł 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nLampy przednie w technologii Full LED 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nHak holowniczy z wtyczką 7 pin 2019 - obecnie Standard (w pakiecie) 2 200 PLN\nNawiew na tylne miejsca 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nFotele przednie i lusterka boczne podgrzewane 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nLusterko podświetlane w osłonie przeciwsłonecznej pasażera 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nSystem nawigacji satelitarnej Nissan Connect z 8 calowym wyświetlaczem, Android Auto, Apple CarPlay 2019 - obecnie Standard (indywidualny)\nFotele przednie i lusterka boczne podgrzewane, tylny nawiew, spryskiwacze lamp przednich, pakiet 2019 - obecnie Standard\nCena NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II 190KM (diesel)\nczerwiec 2019 - obecnie 175 400 PLN\nZdjęcia NISSAN Navara 2.3 dCi Tekna Pickup NP300 II 190KM (diesel)\nNISSAN Patrol 2.8 D Hard Top Kombi GR I 2.9 92KM (diesel)\nNISSAN Almera II 2.2 DI Hatchback I 110KM (diesel)\nNISSAN Micra 1.4 Comfort High CVT Hatchback IV 82KM (benzyna)\nNISSAN Navara 2.5 D XE 2WD Pickup II 144KM (diesel)


Polski sektor transportowy ucierpi na decyzji KE?\nDodano: 31 maja 2017, 15:01 11\nPomimo sprzeciwu komisarzy z Polski, Węgier i Łotwy, Komisja Europejska poparła wniosek przewodniczącego Jean-Claude'a Junckera w sprawie objęcia kierowców ciężarówek przepisami o delegowaniu pracowników i obowiązkową płacą minimalną po trzech dniach pobytu w każdym z unijnych państw. Jak podnoszą polscy przewoźnicy, będzie się to wiązało ze wzrostem kosztów. To właśnie niskimi kosztami pracy Polacy oni z firmami z Europy. Zapewne przybędzie im także biurokratycznej pracy, aby spełnić nowe unijne wymogi.\nZanosi się na to, że na nowych unijnych przepisach najwięcej stracą polskie firmy, posiadające największą flotę transportową w Unii. Polacy przekonują, że 3-dniowe limity mogę doprowadzić ich firmy do bankructw. Chcieli zgodzić się na co najmniej 10-dniowe, ewentualnie 7-dniowe limity. Z drugiej strony trudno nie zrozumieć argumentów państw Europy Zachodniej, które od lat próbują konkurować z sektorem transportu samochodowego Europy Środkowo-Wschodniej. Politycy UE przekonują, że nowymi przepisami chcą walczyć z dumpingiem socjalnym.\nwiadomości kraj biznes gospodarka świat transport przewoźnicy ke unia europejska tiry ciężarówki delegowanie pracowników płaca minimalna\nBaltazar IP 31 maja 2017, 19:35\nPrawda jest taka, że polscy tzw. przedsiębiorcy to banda hochsztaplerów i nieudolnych kretynów, którzy nie tylko nie mają żadnej wizji rozwoju swoich przedsiębiorstw, ale również bladego pojęcia o zarządzaniu. Podstawowe instrumenty konkurencyjności na krajowych i międzynarodowych rynkach tych polskich "herosów" biznesu to: wyłudzenia VAT, niepłacenie podwykonawcom, zatrudnianie na czarno, nędzne płace pracowników.. itp. Mogliśmy się o tym przekonać, kiedy Niemcy wprowadzali obowiązek płacy minimalnej dla firm spedycyjnych prowadzących transporty przez ich terytorium.Od razu zapanowała panika i Donek Ryży popędził całować rączki, nóżki i co tam jeszcze .. Makreli, żeby ten obowiązek dla polskich firm znieść. Przejazd przez Niemcy to zazwyczaj tylko ułamek trasy i wypłata godnego wynagrodzenia tylko za pracę na tym odcinku, stanowiła ogromne zagrożenie dla całej branży.. Podobnie jest w przypadku przedmiotowej decyzji KE. Nie żałujcie jakichś tam kretynów - upadną, to znajdziecie pracę u zagranicznych przewoźników.. za normalną płacę.\nZbych IP 31 maja 2017, 17:58\nNie tylko w supermarketach, ile tu jest firm niemieckich czy francuskich np. Opel (już jest francuski] czy Mercedes, czy Volksvagen. Tam pracownicy też powinni zarabiać tyle co we Francji czy w Niemczech.\nkierowca IP 31 maja 2017, 17:30\nKiedy w francuskich i niemieckich supermarketach będą płacić europejską minimalną\nsledy IP 31 maja 2017, 17:04\nKE chce żeby polski kierowca jeżdżący po UE zarabiał tyle co Europejczyk, to straszne jak tak można to hańba niema na to zgody polskiego rządu.\nnemezis IP 31 maja 2017, 16:23\nCo za tuman pisał ten artykuł, opalił sie czegoś?\nsłowa jak ze skeczu, czy to pisał Polak?


Darius Blog: W piątek Sejm zadecyduje czy Kodeks karny będzie chronił osoby LGBT\nW piątek Sejm zadecyduje czy Kodeks karny będzie chronił osoby LGBT\nKPH: Na najbliższym posiedzeniu Sejmu (piątek, 21.10) odbędzie się pierwsze czytanie projektu ustawy nowelizującej Kodeks karny. Projekt, wniesiony do Sejmu przez posłów Nowoczesnej, przewiduje wprowadzenie przepisów gwarantujących m.in. osobom LGBT ochronę przed przestępstwami motywowanymi uprzedzeniami i mową nienawiści. Sąd Najwyższy nie zgłosił do projektu żadnych uwag. Odmienne stanowisko zajęła Prokuratura Generalna. O tym, co stanie się z projektem ostatecznie zadecydują posłowie i posłanki. Współtwórcami projektu są eksperci z Kampanii Przeciw Homofobii i Stowarzyszenia Lambda Warszawa.\nOsobą reprezentującą wnioskodawców projektu jest Joanna Scheuring-Wielgus z Nowoczesnej. Projekt wsparło aż 68 organizacji pozarządowych, w tym m.in. Federacja na rzecz Kobiet i Planowania Rodziny oraz Helsińska Fundacja Praw Człowieka. Projekt uzyskał także poparcie Związku Nauczycielstwa Polskiego. Główne zmiany zaproponowane w projekcie dotyczą wprowadzenia do Kodeksu karnego nowych przesłanek podlegających ochronie. Są nimi wiek, płeć, niepełnosprawność, orientacja seksualna oraz tożsamość płciowa. Zmiany te mają zagwarantować skuteczną ochronę prawną osobom, które doświadczyły przestępstw motywowanych uprzedzeniami i mową nienawiści z uwagi na powyższe przesłanki. Eksperci z KPH i Lambda Warszawa podkreślają, że zaproponowane przez Nowoczesną zmiany nie wpłyną na swobodę wypowiedzi. Chodzi o to, by ochroną zostały objęte pomijane dotąd grupy, a więc m.in. osoby LGBT.\nSąd Najwyższy mówi tak, Prokuratura Generalna nie\nPo raz pierwszy w historii prac nad tego rodzaju regulacją Sąd Najwyższy w przesłanym przez siebie stanowisku nie zgłosił żadnych uwag do projektu. Dał tym samym zielone światło do uchwalenia projektu ustawy wniesionego do Sejmu przez Nowoczesną, który partia przygotowała we współpracy z KPH i Lambdą Warszawa. Odmienne stanowisko zajęła Prokuratura Generalna, która całkowicie negatywnie zaopiniowała projekt. Należy to postrzegać jako regres w stosunku do lat ubiegłych, kiedy to Prokurator Generalny wyrażał jedynie wątpliwości co do zasadności dodania niektórych przesłanek ochronnych. Ta zmiana stanowiska niepokoi tym bardziej, że na początku tego roku Minister Sprawiedliwości, pełniący jednocześnie funkcję Prokuratora Generalnego, oznajmił, że nie przewiduje dalszych prac w zakresie zmian dotyczących przepisów, o których mowa w projekcie ustawy.\nNadzieja w instytucjach międzynarodowych\nJak podkreślają pomysłodawcy projektu z KPH i Lambda Warszawa, Polska jest zobowiązana do zwalczania wszystkich przestępstw motywowanych uprzedzeniami, w tym tych popełnianych m.in. ze względu na wiek, płeć, niepełnosprawność, orientację seksualną czy tożsamość płciową. Wynika to zarówno z Konstytucji RP (art. 32) jak i z Europejskiej Konwencji Praw Człowieka. Zmiany zaproponowane w projekcie od lat rekomenduje Polsce Komitet Praw Człowieka ONZ oraz OBWE. Sama Polska zobowiązała się w 2012 roku do ich wprowadzenia. Mimo to prowadzone w trakcie dwóch poprzednich kadencji Sejmu prace nad tego rodzaju zmianami nie przyniosły żadnych rezultatów.\n– Odrzucenie projektu stanowić będzie wyraz lekceważenia przez Polskę zobowiązań międzynarodowych w zakresie przeciwdziałania przestępstwom motywowanym uprzedzeniami, a także sygnał, że ochrona osób pokrzywdzonych tą kategorią przestępstw nie jest dla polskich decydentów istotna – wskazuje adw. Paweł Knut z Kampanii Przeciw Homofobii.\nDlaczego zmiana Kodeku karnego jest niezbędna?\nUstawa w nowym kształcie ma za zadanie dostarczyć organom ścigania narzędzi niezbędnych do wykonywania ciążących na nich obowiązków.\n– Odpowiednie przepisy dotyczące przemocy motywowanej uprzedzeniami są niezbędne, by dobrze zrozumieć problem i móc z nim skutecznie walczyć – twierdzi Piotr Godzisz z Lambdy Warszawa, który prowadzi na ten temat badania na University College London. – Widać to wyraźnie w statystykach zbieranych przez Policję, które nijak się mają do prawdziwej skali zjawiska. W statystykach Policji przestępstw na tle niepełnosprawności nie ma w ogóle (choć istnieje taka kategoria), a przestępstw, gdzie motywacją była orientacja seksualna, jest kilka, w porównaniu do około tysiąca zarejestrowanych przestępstw rasistowskich i ksenofobicznych. To niewiarygodne! – ocenia ekspert.\nJak wynika z ostatnich badań Kampanii Przeciw Homofobii zrealizowanych we współpracy z Centrum Badań nad Uprzedzeniami Uniwersytetu Warszawskiego, średnio 3 na 10 osób LGBT doświadczyło przemocy fizycznej i/lub psychicznej w ciągu ostatnich pięciu lat. Jednocześnie jedynie 8,2% osób LGBT, które doświadczyły przemocy fizycznej, zgłosiło ten fakt na policję (dane opisane w „Raporcie o Polsce. Homofobiczne i transfobiczne przestępstwa z nienawiści a wymiar sprawiedliwości”).\nPrzemoc motywowana uprzedzeniami szczególnie szkodliwa\nZ prowadzonych od lat badań wynika, że choć większość przestępstw niesie za sobą negatywne skutki dla osób pokrzywdzonych, przemoc motywowana uprzedzeniami cechuje się szczególną szkodliwością społeczną, a pozostawiany przez nią ślad psychiczny jest porównywalny ze śladem pozostawianym przez najcięższe przestępstwa przeciwko życiu i zdrowiu. Dzieje się tak dlatego, że ataki motywowane uprzedzeniami są powtarzalne, a narażone na nie osoby często czują się wykluczone, zastraszone i bezsilne. To z kolei przekłada się na konieczność dłuższego leczenia osób pokrzywdzonych, a także dłuższego okresu, który jest potrzebny do tego, by powróciły do normalnego funkcjonowania.\nNie ma racjonalnego powodu dla którego m.in. przestępstwa homofobiczne powinny być traktowanie inaczej niż np. rasistowskie. Jeśli ktoś jest ofiarą przestępstwa kilka razy częściej niż „statystyczny” Polak, to potrzebna jest też zwiększona ochrona prawna– wskazuje Mirosława Makuchowska z Kampanii Przeciw Homofobii.\nO tym, czy m.in. osoby LGBT zostaną objęte należytą ochroną przez polskie prawo zadecydują już piątek 21 października posłowie i posłanki. Przekonamy się wówczas, czy ich zaangażowanie w działania na rzecz ochrony Polek i Polaków będzie porównywalne do tego, którym polskie władze wykazały się tuż po Brexicie, kiedy to przestępstwa motywowane nienawiścią były popełnianie w stosunku do obywateli i obywatelek Polski mieszkających w Wielkiej Brytanii.\nEtykiety: KPH, LGBT, news


asics gel pulse 6 - wrażenia lamera - Pan Artur - blog\nO tym, że buty w bieganiu są najważniejsze wie nawet taki lamer jak ja. Żeby kolana nie bolały, żeby przyjemnie się biegało, potrzebne są porządne buty. Moje stare były już złe, bo były stare, zniszczone i niemodne ;) Przyszedł więc czas na nowe!\nNajpierw, dużo czytałem, później dużo oglądałem, następnie biłem się z myślami – postawić na estetykę, na cenę czy na to, żeby były super hiper ever najlepsze i modne. Określiłem kryterium ceny – mogą kosztować max. 350 zł. Tym sposobem część butów odpadła (NB, Salomon, Adidas). No dobra, co z pozostałymi. Kolejne kryterium – dostępność. Ponieważ nie wyobrażam sobie kupienia butów bez przymierzania, musiały być w promieniu 40km ode mnie. Wstępnie wybrałem 3 modele:\nWszystkie w cenie ok. 350 – 400 zł. Niestety okazało się, że najładniejsze z nich, tj. Salomon Speedcross są w zasadzie nie do zdobycia w okolicy. Za to obydwa modele Asics miałem pod samym nosem :) No prawie. Chłopaki z zaprzyjaźnionego sklepu sportowego sprowadzili mi obydwa modele w różnych rozmiarach żebym mógł sobie poprzymierzać. Przymierzyłem i… wybór bardzo szybko padł na Gel Pulse 6. Cena fajna, do nogi dopasowały się momentalnie, decyzja na pewno dobra, nie żałuję.\nPierwszy bieg, jaki w nich zrobiłem, to było moje pierwsze w życiu 10km. Powiem krótko – rewelacja! Są bardzo lekkie, dzięki konstrukcji i żelu świetnie sprawdzają się na twardych podłożach (chodnik, beton, asfalt), ale również w lesie dają duży komfort. Nawet zima im nie straszna, czuć co prawda, że biegnie się przy -5 czy -10 stopniach, ale w niczym to nie przeszkadza.\nWady? Hmmm, są brzydkie, bardzo brzydkie! Poważnie, na początku nie mogłem na nie patrzeć. Brzydki fason, okropne kolory, jakieś dziwne przeszycia. Tylko czy to ma znaczenie? Mają być wygodne i mają zapewniać komfort oraz bezpieczeństwo – zapewniają.\nKolejne buty jakie kupię, to na pewno Salomon’y, a kiedyś może skuszę się na coś New Balance. Póki co, lecę pobiegać w brzydkich Asicsach ;)\nPrevious Postsee bloggers – winter is blogging – nierelacja\nNext PostGdzie jest zima?


Skrzynecka świętuje Pierwszą Komunię Świętą córki. "Rumianki i welonik"\nNajbardziej postarzające fryzury. Dodają nawet 15 lat! Są dawno niemodne\nPomysł na szybki obiad. Kurczaka w sosie śmietanowym przygotujesz w 20 min.\nPaulina Sykut-Jeżyna "modnie nawet na rodzinnym spacerze" w sukience Bonprix\nZupa krem z dyni? Przepis Magdy Gessler to prawdziwy hit! Jak ją zrobić?\nWniosek o przeliczenie emerytury. Nie wszyscy skorzystają na nowych tablicach ZUS\nCiasto na naleśniki amerykańskie. Mają być puszyste? Nie pomijaj tego składnika\nJak zrobić sok z winogron? Prosty i szybki przepis na zimowy sok\nKiedy przestawiamy zegarki na czas zimowy? Wkrótce będziemy spać godzinę dłużej\nSpis powszechny - kto musi się spisać? Zostało tylko kilka dni\nZupa z fasolki szparagowej. Jak ją zrobić? Poznaj prosty przepis\nLekkie i ciepłe kurtki na jesień. Stylowe i tanie propozycje z Sinsay i CA\nMiękkie i ciepłe swetry na jesień z wyprzedaży znanych sieciówek\n"Hotel Paradise 4". Launo i Darek są ze sobą po programie? Mężczyzna komentuje\n"TzG. Bomba gwiazdorzyła już na początku? Nie chciała występować z Maserakiem\nIga Krefft pokazała chłopaka. "Czekałam na niego długo"\nPełen życia 24-letni Andrzej słyszy druzgocącą diagnozę. Jest tylko jeden cel - przetrwać\nKurtki i płaszcze puchowe New Balance nawet 70% taniej! Pikowane modele to HIT


Dzikie hordy Tatarów przez stulecia napadały na wschodnie rubieże Polski, siejąc strach i trwogę. Wyróżniały się wyjątkowym okrucieństwem, bezwzględnością i chciwością. Jednak równolegle mieszkali na terenach naszego kraju Tatarzy, którzy wiernie służyli polskim władcom, przelewając krew za swoją nową ojczyznę. Pojedziemy szukać miejsc, gdzie tatarska tradycja jest wciąż żywa. Sprawdzimy co śpiewa w duszy współczesnym, polskim Tatarom. Kruszyniany i Bohoniki czekają na nas.\nDługi weekend majowy to znak, że sezon turystyczny w Polsce się rozpoczął i należy ruszyć w poszukiwaniu ciekawych miejsc i pięknych krajobrazów. My wybraliśmy Podlasie, więc na naszej trasie nie mogło zabraknąć tatarskich wsi. Tatarska wieś to za dużo powiedziane, gdyż w Kruszynianach i Bohonikach mieszka zaledwie kilka tatarskich rodzin. Kiedyś na Kruszyniany mówiono „triniedzielnaja” (trzyświąteczna) bo zgodnie żyli tu wyznawcy 4 religii. W piątek świętowali muzułmańscy Tatarzy, w sobotę Żydzi, w niedzielę katolicy i prawosławni. Dziś już Żydów nie ma, ale pozostali mieszkają razem i świadczą o wielokulturowości Podlasia.\nKruszyniany – meczet.\nW środku wsi stoi dumnie zielony meczet. Kolor zielony jest najważniejszą barwą w islamie, gdyż kojarzy się z rajem. Nie bez znaczenia jest także fakt, że był to ulubiony kolor Mahometa. Budowla jest najstarszym, zachowanym do dziś meczetem tatarskim w Polsce. Powstał prawdopodobnie na przełomie wieków XVIII i XIX. Na jego wieżyczkach umieszczone są półksiężyce, więc mimo, że kształtem meczet podobny jest do cerkwi i kościołów występujących na Podlasiu, nie sposób go pomylić. A bryła budynku, wynika z faktu, że budowali go miejscowi rzemieślnicy, którzy nie wiedzieli jak wyglądają muzułmańskie meczety.\nPrzed wejściem kłębią się tłumy turystów. Ustawiamy się w kolejkę i na szczęście nie musimy długo czekać. Gdy meczet opuszcza poprzednia grupa, wchodzi kolejna a my razem z nią.\nUdajemy się do malutkiego przedsionka, zdejmujemy buty i kupujemy bilet za 5 zł. Następnie wszyscy razem, czyli kobiety i mężczyźni, wchodzimy do głównego pomieszczenia meczetu. Turystek nie obowiązują prawa islamu, gdyż zwyczajowo kobiety mają swoje oddzielne miejsce w meczecie, swoje wejście i oczywiście powinny zakrywać włosy.\nW świątyni czeka na nas uśmiechnięty przewodnik Dżemil Gembicki. Gdy wszyscy usiedliśmy, zaczyna swoją opowieść o polskich Tatarach, o historii, o islamie ale również o życiu współczesnym. Opowiada nam o sobie i swojej rodzinie. O tym, że wychowują z żoną katoliczką dwoje dzieci, chłopca na muzułmanina, dziewczynkę w wierze katolickiej. Oj, to nie może być łatwe. Chyba, że może?\nKim są Tatarzy? Czyli dobrzy i źli Tatarzy.\nOczywiście nie ma dobrych i złych Tatarów. Ta ocena może być tylko związana z faktem, czy popierali Polskę, czy z nią walczyli. A więc po kolei:\nTatarzy pochodzą z terenów północno-zachodniej Mongolii i rejonu Bajkału. Weszli w skład imperium Czyngis-chana i razem z jego armią brali udział w wyprawach na Europę. Z tego powodu Tatarzy są utożsamiani z Mongołami, co nie do końca jest prawdą. Po rozpadzie imperium mongolskiego utworzyli szereg państw w jego zachodniej części, m.in. Złotą Ordę i Chanat Krymski.\nW XIII w. Mongołowie Czyngis-chana napadli na Polskę i zwyciężyli w bitwie pod Legnicą. Kolejne wieki to ciągłe potyczki z Tatarami krymskimi. Ten prowadzący koczowniczy tryb życia lud napady na sąsiadów i ich grabienie uczynił podstawą swojej egzystencji. Błyskawicznie poruszający się przeciwnicy spadali zwykle na wieś lub miasteczko jak grom z jasnego nieba. Starszych i niesprawnych mieszkańców od razu zabijali, młodych brali w jasyr, kobiety gwałcili, a zabudowania puszczali z dymem. Porwanych sprzedawano na krymskich targach niewolników. Nic więc dziwnego, że pierwsze skojarzenie z Tatarami jest negatywne.\nNa początku XVw. za panowania wielkiego księcia litewskiego Witolda na Litwę przybyły większe grupy Tatarów. Nazywano ich Lipkami od tureckiej nazwy Litwy. Byli to uciekinierzy polityczni, którzy na Litwie szukali schronienia oraz jeńcy wojenni. Książę Witold widział w nich walecznych i przede wszystkim skutecznych żołnierzy. Za służbę wojskową, czyli to co Tatarzy kochali i umieli robić najlepiej, dostali liczne przywileje i wolność wyznania. Tatarzy walczyli między innymi po stronie polsko-litewskiej w bitwie pod Grunwaldem.\nGdy unia połączyła Litwę i Polskę, Tatarzy stali się poddanymi króla polskiego, mieszkańcami Rzeczypospolitej Obojga Narodów. Nadawano im ziemię, za którą zobowiązani byli do służby wojskowej. Członków znaczniejszych rodów pod względem prawnym zrównano ze szlachtą polską, z jednym tylko wyjątkiem – muzułmanie nie mogli uczestniczyć w życiu politycznym kraju.\nWiek XVII przyniósł pogorszenie się sytuacji Tatarów. Polska osłabiona potopem szwedzkim nie miała pieniędzy na wypłatę żołdu. Dodatkowo ograniczano prawa społeczne muzułmanów. Doszło do buntu i masowego przechodzenia na stronę turecką. Jazda tatarska w wojsku litewskim pozostała lojalna, walczyła po polskiej stronie pod Chocimiem. W dowód wdzięczności Polska potwierdziła dawne przywileje Lipków i uchwaliła dla nich amnestię. W 1679 aby wynagrodzić Tatarom zaległy żołd, Jan III Sobieski oddał im podlaskie wsie, między innymi Kruszyniany i Bohoniki.\nTatarzy polscy stracili swój język ojczysty, nadal jednak wierni są swojej religii – islamowi, tradycjom i zwyczajom.\nWięcej informacji o historii Tatarów w Polsce znajdziesz tutaj.\nKruszyniany – mizar.\nBogatsi w wiedzę o historii Tatarów i ich religii udajemy się w kierunku tatarskiego cmentarza. Mizar zajmuje szczyt górującego nad wioską wzgórza, porośniętego stuletnimi sosnami. W pobliżu wejścia przeważają nowe mogiły przypominające groby chrześcijańskie, ale w głębi znajdują się bezwładnie rozrzucone pośród sosnowych pni starsze nagrobki kamienne, różnych kształtów, z arabskimi inskrypcjami i wyrytym półksiężycem.\nMizar został założony w XVIII w. a najstarszy nagrobek o czytelnej inskrypcji pochodzi z 1699 roku. Napisy na nagrobkach są w językach: polskim, litewskim i arabskim.\nKruszyniany – Tatarska Jurta.\nZaryzykuję stwierdzenie, że gdyby nie Dżenneta Bogdanowicz, nikt by o polskich Tatarach nie wiedział. Napisać, że nikt, to przesada, ale na pewno nie byłoby tu takich tłumów turystów.\nPani Dżenneta od blisko 20 lat prowadzi gospodarstwo agroturystyczne, w którym karmi rzesze turystów oryginalnymi, tatarskimi potrawami, opowiada o swoich korzeniach i udostępnia pokoje na nocleg. Dzięki niej w wiosce życie zaczęło toczyć się szybciej i intensywniej. Przyciąga nie tylko turystów, ale też młodych Polaków o tatarskim rodowodzie.\nPodróżujący z nami przyjaciele odwiedzili Tatarską Jurtę kilka lat temu i nie mogli się nachwalić zarówno gospodyni, jak i jej pysznego jedzenia. Oczywistym więc było, że po obejrzeniu meczetu i mizara właśnie tam skierujemy nasze kroki. Ale cóż, sukces może przerodzić się w przekleństwo. Okazało się, że do restauracji w Tatarskiej Jurcie ustawiła się długa kolejka. Czas oczekiwania minimum 2 godziny. Ponieważ brzuchy domagały się nakarmienia, zrezygnowaliśmy z oczekiwania.\nW Kruszynianach jest jeszcze jedna restauracja – Zajazd Tatarski „Na Końcu Świata”. Reprezentowała się dobrze, menu było ok , czyli tatarskie i nawet znalazły się miejsca przy stoliku. Ale… taka historia przydarzyła się nam pierwszy raz w życiu. Przez pełną godzinę nie mogliśmy złożyć zamówienia. Kelnerki odpędzały się od nas, jak od natrętnych much. Wszyscy goście, którzy otrzymali jedzenie, dawno już zjedli, zajazd napełnił się nowymi gośćmi, ale nikt nie był obsługiwany. Personel biegał bez celu po restauracji, ciągle powtarzając „trzeba czekać”. Ale na co??? Głodni i wściekli wyszliśmy z budynku i pojechaliśmy do Bohonik.\nNaprzeciw meczetu znajduje się Dom Pielgrzyma i tam skierowaliśmy pierwsze kroki. Jakie było nasze zdziwienie i olbrzymie rozczarowanie, gdy dowidzieliśmy się, że wszystkie posiłki przewidziane na ten dzień zostały wydane. Nie ma nic, dokładnie nic do jedzenia. We wsi nie ma też innych barów lub restauracji.\nWidząc nasze nieszczęśliwe miny, gospodarze ulitowali się i postanowili dać nam to, co właśnie gotowało się na następny dzień. Oczywiście nie było żadnego wybierania potraw. Zjedliśmy to, co dostaliśmy, zgodnie dzieląc się tatarskimi smakołykami. Wszystko było przepyszne i tak inne od polskiego jedzenia. Była zapiekana w garnkach kryszonka, były czebureki oraz pierekaczewnik z mięsem, a drugi z serem. Były też inne potrawy, ale ich nazw nie zapamiętaliśmy.\nChciałabym gorąco podziękować gospodarzom Domu Pielgrzyma za serce i zrozumienie. Uratowaliście nas od śmierci głodowej.\nBohoniki – meczet.\nSyci i zadowoleni przechodzimy na drugą stronę ulicy do miejscowego meczetu. Budynek jest maleńki, po ostatnim remoncie zmienił kolor z zielonego na brązowy. Zbudowany został prawdopodobnie w 1873 r.\nW środku czeka na nas przewodniczka Eugenia Radkiewicz. Przesympatyczna, starsza pani sprzedaje nam bilety i zaprasza do środka świątyni. Zostawiamy buty w przedsionku, który w Bohonikach jest tylko jeden i razem z przewodniczką wchodzimy. Oprócz nas jest tylko kilka osób, więc atmosfera jest kameralna. Pani Eugenia tryska energią i humorem. O dawnej historii Tatarów mówi mniej niż przewodnik w Kruszynianach, natomiast przedstawia mnóstwo opowieści i ploteczek z codziennego życia wsi. Jest przy tym w 100% autentyczna i przekonywująca. Widać, że bycie przewodnikiem to dla niej powołanie i pasja, a nie tylko wykonywany zawód.\nNa skraju wsi znajduje się mizar, czyli tatarski cmentarz.\nKruszyniany czy Bohoniki, co wybrać?\nW naszym porównaniu zdecydowanie wygrywają Bohonik. Autentyczne, sympatyczne, pomocne. Dużo mniejsza liczba turystów sprawiła, że czuliśmy się wyjątkowi, oczekiwani i pożądani przez miejscowych Tatarów.\nKruszyniany jak dla mnie stały się zbyt komercyjne. Na pewno na taką opinię wpłynęła data naszej wizyty – majówka. Być może w zwykły dzień, w ciągu tygodnia tu także jest cicho i spokojnie.\nW lato w Kruszynianach organizowany jest festiwal Sabantuj. W czasie jego trwania goście mogą liczyć na mnóstwo atrakcji: tradycyjne stroje, tatarska muzyka, tańce, przejazdy Tatarów konno, pokazy tradycyjnego rzemiosła, warsztaty pisania ikon, i wreszcie niezliczona liczba tamtejszych specjałów kulinarnych. Jeśli lubicie takie klimaty, myślę, że warto przeżyć to osobiście, licząc się z dużą liczbą turystów.\nWedług narodowego spisu powszechnego z 2011 r. narodowość tatarską zadeklarowało w Polsce 1916 osób. Tatarzy żyją rozproszeni w Gdańsku, Białymstoku, Warszawie i Gorzowie Wielkopolskim.\nKruszyniany i Bohoniki, maj 2019\n9 thoughts on “Kruszyniany i Bohoniki, czyli Tatarzy są wśród nas.”\n20 maja, 2020 o 2:35 pm\nNigdy nie zwiedzałam meczetu 🙂 Ani nie próbowałam tych potraw. Kolejne doświadczenia przede mną 😀\n20 maja, 2020 o 3:15 pm\nmuszę przyznać, ze nie wiedziałam zbyt wiele o Tatarach w Polsce\nbardzo ciekawy wpis, z którego można się dużo dowiedzić\n20 maja, 2020 o 4:08 pm\nCiekawy wpis. Nie wiedziałam zbyt wiele na ten temat, więc fajnie, że tutaj trafiłam. 🙂\n20 maja, 2020 o 8:13 pm\nChętnie bym pojechała, ale trochę daleko, więc wyprawa musiałaby by być minimum na kilka dni. 🙂\n21 maja, 2020 o 5:10 pm\nMiałam kiedyś przyjemność być w okolicach! Nie pamiętam, czy w tych samych meczetach, ale właśnie w tamtym rejonie kiedyś byłam na wycieczce szkolnej i zakochałam się przy okazji w ich kuchni 😀\n25 maja, 2020 o 6:51 pm\nBogowie, byłam tam ze sto lat temu! Młoda i piękna zwiedzałam okolicę. Świetni i sympatyczni ludzie tam mieszkają <3 a architektura jest CUDOWNA\n25 maja, 2020 o 7:51 pm\nA to bardzo ciekawe, nic nie wiem o Tatarach, a tutaj widzę można się wszystkiego dowiedzieć 🙂\n25 maja, 2020 o 8:51 pm\nslyszałam o tych miejscach, ale nie miałam okazji ich zobaczyć na żywo, widzę, że jest czego żałować 🙂\n26 maja, 2020 o 3:40 am\nKuchnia mogłaby być smaczna 🙂\nKruszyniany i Bohoniki, czyli Tatarzy są wśród nas. 19 maja, 2020


Kredydty chyba naprawdę są dla ludzi którzy ich ni... - Społeczność ING - 1714\nKredydty chyba naprawdę są dla ludzi którzy ich ni...\nKredydty chyba naprawdę są dla ludzi którzy ich nie potrzebują :(\nWitam. Z racji że jest to mój pierwszy zarówno post jak i wątek chciałbym wszystkich serdecznie przywitać. Chciałbym tez podzielić się z Wami swoimi spostrzeżeniami jak i poniekąd swojego rodzaju rozczarowaniem swojego Banku ING którego klijętem jestem od już nawet nie pamiętam ilu nastu lat. W reklamach szeroko pokazane jest jak to Bank potrafi pomóc itp ale w moim przypadku chyba wygląda to nieco inaczej.\nW życiu róznie bywa raz lepiej raz gorzej, raz obroty większe na koncie raz nie ale przyszedł czas gdzie pszyszły gorsze dni i licząc na pomoc banku mamy wielkie nie. Zmuszony do korzystania z innych środków jakoś idzie sobie poradzić ale czy ktos mi może wyjasnić dlaczego tak przyjazny bank widzac że kilkunastoletni klijent korzysta z obcej karty i regularnie ją spłaca. Spłaca tez inne pozyczki z zegarkiem w ręku a jednak jest jak widać nie pewny i nie godny zaufania. Skoro im oddaje to swojemu też bym oddał będąc tutaj naście lat. Czy naprawdę to nie ma żadnego znaczenia ? ile warte są zaświadczenia o zarobkach w porównaniu z realną spłatą karty lub pożyczki w innym banku ? czy to nic nie znaczy ? Konto które pośiadam nie można powiedzieć że jest tanie w utrzymaniu, jest jedyne a jednak dalej ktoś kto pracuje jak może, spłaca i nie znika za granice czy rozpływa się w powietrzu chyba nic nie znaczy.\nNie sądzę że wiele osób to przeczyta, że ktoś zareaguje, że ktoś się skontaktuje czy wogule się ktoś się przejmie ale przykro mi bardzo z tego powodu że tak własnie jestem traktowany że mając dobre i szczere intencje co miesiąc pokazując wpłatami że konsekwentnie wywiązuje się z zobowiązań mój "stary" bank ma mnie po prostu gdzieś jak ostatniego biedaka któremu można dołozyć max 50zł debetu w razie jak zbraknie mu na głupie fajki.\nPozdrawiam osobę z banku która musiała przeczytać te wypociny chyba wogóle nie istotnego pacjęnta tego banku bo klijentem się tutaj nie czuje.\nWiadomość 1 z 9 (5 434 wyświetleń)\nRe.: Kredydty chyba naprawdę są dla ludzi którzy ich nie potrzebują :(\nNiestety muszę się całości zgodzić z przedmówcą.\nING jest jedynie zainteresowane Tobą kiedy wtedy kiedy może Ci wcisnąć jakieś "chałowate" ubezpieczenie którego nikt nie chce kupić, wówczas potrafią dzwonić namolnie kilka razy dziennie.\nNa moim przykładzie wygląda to następująco byłem ( jeszcze jestem ale już niedługo ) klientem Banku od nastu lat (ok 20). Przez konto osobiste przez ten czas przeszło całkiem sporo pieniędzy. Nie było nigdy problemu z drobnymi kredytami gotówkowymi ( wiadmo plany sprzedażowe )\nDwa lata temu postanowiłem wraz małzonką kupić dom , założyłem że mając konto 20 lat przez które przez ten czas przeszło środków z 5 takich kredytów, że nie będzie żadnego problemu również z hipotecznym. I tu się okazało że cała moja historia w ING , jest bez żadnego znaczenia, mimo że wszystkie moje obroty osobiste przechodziły przez ten rachunek i Bank mógł sobie przeanalizować moje wszystkie dochody i wydatki z ostatnich 20 lat , nagle moje podstawowe źródło dochodu stało się niewiarygodne ( faktycznie jest dość specyficzne ale wynagrodzenie regularnie i termino spływa ) i że na kredyt hipoteczny nie mogę liczyć ale mogą mi dać kartę kredytową z wysokim limitem.\nPoszedłem do innego Banku, mimo specyficznego źródła dochodu uznali że nie jestem hochsztaplerem ( BIK pomógł ) dostałem kredyt ( faktycznie trochę droższy niż w ING ) ale kupiłem dom i dobrze mi się nim mieszka. Bank od dwóch lat zarabia na mnie i będzie jeszcze zrabiał jeszcze kilka dobrych lat , większość moich obrotów przeszła już do tego Banku w ING wpływa jedynie tyle aby pokryć ratę kredytu który mi jeszcze został do spłacenia. Spłacę go do końca ( to już za 3 miesiące ) i po 22 latach przestanę być klientem ING.\nI tak ING za 3 miesiące strrci klienta z detalu a za kolejne 4 miesiące jeszcze klienta korporacyjnego ( skończy się linia kredytowa) . Czy było warto dla mnie na pewno tak wiem przynajmniej ile jestem warty dla Banku ( czyli wedłyg mnie nic ) , czy dla Banku - niech ocenią to bankowcy\nWiadomość 2 z 9 (5 317 wyświetleń)\nKredyty dla osób indywidualnych chyba nie są mile widziane w ING bo mam identyczne odczucia. Dawno temu potrzebowałem nagle ledwo 20k pln na samochód, oczywiście niemożliwe, chociaż to były moje niecałe trzymiesięczne dochody, regularne, od dawna, tyle że nie na etacie, obciążeń też nie miałem jakichś dużych bo może 3k miesięcznie.\nPotem jeszcze kiedyś chcialem z ciekawości sprawdzić trochę większą kwotę ale nadal niewielką (60k pln), która była mniej więcej podobnym okresem moich przychodów. Decyzja oczywiście negatywna, jakżeby inaczej, to nic że od kilkunastu lat praktycznie wszystkie dochody wpływają mi do ING, to nic że mają masę historii.\nObecnie z rozpędu mam jeszcze w miarę świeży leasing w ING, ale w sprawie finansowania innych rzeczy już tam nie zaglądam - nie chcą moich pieniędzy to nie, trudno. W tym roku będę potrzebował hipoteki i oczywiście nie biorę nawet pod uwagę ING, to bez sensu.\nDopóki bank był w porządku pod innymi względami to mi to nie przeszkadzało, zastanawia mnie jednak skąd takie podejście.\nBtw, 'klient' i 'pacjent', aż bolą oczy\nWiadomość 3 z 9 (5 291 wyświetleń)\nNie wiem czy nie widzę edycji czy jednak ostatecznie nie ma tej opcji.\nJeszcze co do leasingu - tu też nie było łatwo, przeszło głównie dlatego że zrobiłem maksymalną wpłatę własną a i tak musiało iść z jakimiś tam odstępstwami, ING albo bardzo nie lubi przedsiębiorców (a nie działam w standardowo nielubianych przez banki branżach) albo po prostu nie lubi niczego kredytować, ot taki bank do robienia przelewów.\nWiadomość 4 z 9 (5 282 wyświetleń)\n28-01-2016 14:11 – ostatnio edytowany 30-01-2016 09:38 przez AgnieszkaBin\nNa decyzję kredytową zarówno w przypadku klientów indywidulanych jak i firmowych wpływa wiele czynników. Badana jest m.in. zdolność kredytowa, sprawdzana historia spłat dotychczasowych zobowiązań kredytowych, analiza wydatków związanych z gospodarstwem domowych czy też ilość osób na utrzymaniu. Dopiero na tej podstawie bank podejmuje ostateczne decyzje.\nWiadomość 5 z 9 (5 195 wyświetleń)\nOczywiśćie Pani Magdaleno o tym wiemy, zastanawia mnie tylko dlaczego bank ma dość dziwne metody obliczania tej zdolności, jeden mój przypadek:\nmiałem miesięczną przerwę w dochodach ponieważ umowa była opłacona hurtem za całość, no ale dla ING to już zbyt skomplikowana sytuacja i powoduje moją zupełną niewiarygodność, ewentualnie mogłem dostać KK (wiadomo, plany sprzedażowe) na paskarskich warunkach.\nW paru innych bankach zdolność w tamtym momencie wahała się w zakresie 300-500k pln, tam najwyraźniej to nie przeszkadzało.\nWiadomość 6 z 9 (5 191 wyświetleń)\nWszystko rozumiem, każdy Bank ma prawo sprawdzać zdolność kredytową na swój sposób i wedle swoich procedur, aczkolwiek wypisywanie standartowych formułek jak to Pani zrobiła, niestety jest typowe dla ING gdzie nikt nie ma odwagi powiedzieć mi : Nie damy Ci kredytu bo ...\nłatwiej jest napisać standartową formułkę, że zapadła decyzja odmowna a Bank nie musi podawać przyczyny odmowy.\nzdolność kredytowa - chyba jest bo konkurencja dała mi kredyt ( tylko na podstawie zaświadczeń bez 20-letniej wiedzy o mnie ), a BIK do dnia dzisiejszego z nawyższą możliwą oceną\nsprawdzana historia spłat dotychczasowych zobowiązań kredytowych - chyba pozytywna, ocena BIK chyba mówi sama za siebie\nanaliza wydatków związanych z gospodarstwem domowych - sądze że spora nadwyżka była a i wiedza też spora z 20 lat chyba wystarczy\nilość osób na utrzymaniu - nie zmieniła się w ciągu dwu miesięcy - taka sama jak u konkurencji\nzródo i wysokość dochodów - identyczne jak u konkurencji\nu nich się dało w ING nie\nMuszą Państwo pamiętać, że klienci też podejmują decyzje i też z nich tłumaczyć się nie muszą, ale smutna mina mojej opiekunki w ING jak jej odpowiedziałem na pytanie dlaczego obroty na koncie osobistym i firmowym tak bardzo zmalały, mówiła sama za siebie. Przekonywanie że to już ponad 20 lat razem i status VIP jakoś nie zabrzmiały przekonująco dla mnie. Państwo podjeli decyzję, ja również , chociaż obiektywnie muszę przyznać że ING Online i Ing Business online dla mnie są najbardziej czytelne i intuicyjne ale konkurencja też pracuje nad tym i może się poprawią w przyszłości ( przynajmniem mam taką nadzieję ).\nWiadomość 7 z 9 (5 110 wyświetleń)\nNiestety nie widzę możliwości edytowania\nDla pełnej jasności konkurencją nie był GNB który wg mnie uprawia drogie rozdawnictwo kredytów zwłaszcza hipotecznych\nWiadomość 8 z 9 (5 109 wyświetleń)\nU mnie też konkurencją nie jest oczywiście GNB, ogólnie chyba każdy odrobinę bardziej świadomy konsument w tym kraju unika podmiotów z grup należących do pana LC.\nWiadomość 9 z 9 (5 075 wyświetleń)