Prawie jak kalafior, ale jednak ostrzejszy (głównie zapach), bardziej kolorowy (oczywiste) i bogatszy w składniki antynowotworowe (potęga wręcz!). Warzywo genialne aczkolwiek charakterne. Musiałam się pochylić w pokorze i posłuchać, co w jego różach piszczy... było cicho, robali brak... optymistycznie nie przejmowałam się wersją, że pryskane (wszystko pryskają), włożyłam do miski z EM Refresh dla usunięcia wszystkiego co obce i usunąć się inaczej da, po czym przeprowadziłam gruntowny peeling na grubej tarce. Nie zostawiłam go tak samotnie, dorzuciłam cebulę do towarzystwa. Wszak genialna Jadłonomia kalafiorowe mielone polecała z tartą cebulą...\nNie wykorzystać takich rad to wielki błąd byłby, więc wykorzystałam. Brokuł starkowany uwolnił sulforafan, zamknęłam więc go sokiem cebulowym, dopchałam jaglanką i lubczykiem z ulubioną kozieradką... a to efekt:\nkeksówka 10 x 19 cm\n1 łyżka posiekanego świeżego lubczyku lub ½ łyżki suszonego\nBrokuł razem z łodygą i cebulę zetrzeć na tarce o grubych oczkach.\nGorczycę zmiażdżyć najlepiej w moździerzu lub zmielić.\nWszystkie składniki razem wymieszać, masę wyrobić przez kilka minut rękoma.\nForemkę wysmarować olejem kokosowym i wyłożyć masę, ugnieść i wyrównać.\nPiec w 200⁰C przez 50 minut.\nOdstawić do wystygnięcia w foremce.\nNr 1. Do foremki wyłożyłam połowę masy, zrobiłam rowek, wepchałam tam zmiksowaną upieczoną paprykę (dość pikantną) z ziołami i przykryłam pozostałą częścią.\nNr 2. W wyłożoną masę pasztetu delikatnie wepchnęłam obrane ząbki czosnku.\nObie wersje okazały się smaczne. Raz, że baaaardzo lubię pieczony czosnek;\ndwa, że papryka jako wsad okazała się...jeszcze ostrzejsza...;-) Pasztetem więc smarowałam cienko i na dłużej starczyło :-)\nbrokuł dodatki kasza jaglana obiad pasztet śniadanie\nEtykiety: brokuł dodatki kasza jaglana obiad pasztet śniadanie


Czerwiec | 2015 | | Strona 3\nAktualizacja: Połączenie Wi-fi na odległość 250 km\nArticle source: http://www.pcworld.pl/news/402473/Pol.czenie.Wi.fi.na.odleglo.c.250.km.czy.to.sie.uda.html\nTen wpis został opublikowany w komputery dnia 28 czerwca 2015 , przez AGrzan.\n„Chcemy stworzyć miejsce, w którym miłośnicy tego medium w przyjaznej atmosferze będą mogli poznać jego historię, ale także miło spędzić czas i porozmawiać z ludźmi, którzy znają się na grach, konsolach oraz ich historii.” – zachęcają do wsparcia projektu jego twórcy.\nDlatego, że Wrocław jest najbardziej przyjaznym graczom miastem (Techland, CD-Action, imprezy tematyczne poświęcone grom wideo, Europejska Stolica Kultury w 2016 r.).\nPierwszym celem jest zebranie 92 tysięcy złotych, co pozwoli na powstanie muzeum. Drugi cel – 125 tysięcy zł – to dodatkowo „nowe atrakcje, eksponaty i wydarzenia”. Trzeci – 165 tysięcy zł – umożliwi stworzenie studia fotograficzno-filmowego i zaoferowanie chętnym warsztatów cosplay.\nArticle source: http://www.pcworld.pl/news/402478/Muzeum.Gier.Wideo.we.Wroclawiu.ruszyla.zbiorka.pieniedzy.html\nPołączenie Wi-fi na odległość 250 km\nPróba nawiązania rekordowego połączenia Wi-fi odbędzie się 27 czerwca. Jeden zespół stanie na szczycie małopolskiej Babiej Góry, drugi – na Wielkie Sowie (Dolny Śląsk). Każdy liczyć będzie pięć osób, a próba nawiązania łączności odbędzie się między 12 a 14. Nie jest to pomysł, który powstał z dnia na dzień – studenci szykują się do jego realizacji już od roku. Nie obyło się oczywiście bez wcześniejszych prób – udało się już nawiązać połączenie o długości 100 km. Dwa punkty wyznaczały szczyt Śnieżki i wieżowiec Politechniki Wrocławskiej.\nWszyscy zaangażowani w projekt studenci należą do koła naukowego Wireless Group, którego prezesem jest Mariusz Kondratowicz. Jak powiedział, chcą nawiązać połączenie za pomocą komunikatora. Czeka ich trochę pracy z samym wynoszeniem sprzętu na szczyty, a nieprzewidywalnym czynnikiem jest również pogoda – w górach lubi zmieniać się dość gwałtownie, co może zakłócić przekaz. Próby rekordowego połączenia bezprzewodowego dokonają: Mariusz Kondratowicz, Jakub Jochimiak, Marek Wesołowski, Karol Struk, Daniel Szostak, Mateusz Chudziński, Marcin Maroszek, Kamil Sadowy, Piotr Maks i Daniel Kosowski. Trzymamy kciuki za sukces.\nMU-MIMO – rewolucja w Wi-Fi\nTen wpis został opublikowany w komputery dnia 27 czerwca 2015 , przez AGrzan.\n– Opcja sms-owa została jednak zarezerwowana wyłącznie na naprawdę istotne ostrzeżenia. Sms-y otrzymywać będą wszyscy posiadacze telefonów komórkowych w danym województwie o ile nie zablokują tej funkcji – tłumaczył Andrzej Halicki, minister administracji i cyfryzacji.\nPowiadomienia SMS były w planach już wcześniej, ale zakładano, że będzie to wymagało uprzedniego zgłoszenia numeru do usługi. Wysyłanie ostrzeżeń do wszystkich jest z wielu względów lepsze – ułatwia dotarcie do wielu osób i nie wymaga tworzenia bazy numerów.\nRSO – ostrzeżenia i porady\nRSO to także poradniki dotyczące postępowania w obliczu takich zjawisk jak katastrofy budowlane, burze i nawałnice, alarm bombowy i in.\nW 2014 r. na projekt usługi Regionalnego Systemu Ostrzegania wydano 250 tys. zł. Kwota ta została w całości pokryta przez Ministerstwo Administracji i Cyfryzacji. W roku 2015 na projekt przewidziano kwotę 880 tys. zł, z czego 589,62 tys. zł. z tytułu umowy z TVP. Roczny koszt utrzymania systemu szacowany jest w granicach od 880 tys. do 1 mln złotych. Koszt uruchomienia kanału dystrybucji RSO w postaci przekazywania wiadomości tekstowych SMS jest jeszcze przedmiotem negocjacji.\nArticle source: http://di.com.pl/rso-w-razie-zagrozenia-dostaniesz-powiadomienie-sms-52510\nTen wpis został opublikowany w komputery dnia 26 czerwca 2015 , przez AGrzan.\nPonieważ coraz większy nacisk kładziony jest na ograniczenie emisji gazów cieplarnianych czy też efektywność energetyczną, firm prześcigają się we wprowadzaniu „zielonych” rozwiązań. Mamy już centra zlokalizowane w północnej Skandynawii, gdzie chłodzenie ma charakter naturalny czy pływające, które czerpią energię z fal, a samą wodę wykorzystują do chłodzenia (to na razie pomysł). Centrum połączone z basenem to sposób na wykorzystanie produkowanego ciepła. Ten sam produkt uboczny wykorzystywany jest także do ogrzewania domów. Elektrownie wiatrowe czy słoneczne to już mało efektowne innowacje.\nGoogle wykonuje kolejny krok do przodu i jako kolejną lokalizację swojego centrum przetwarzania danych wybiera elektrownię węglową Widows Creek w hrabstwie Jackson (stan Alabama). Będzie to czternasty taki obiekt należący do amerykańskiej firmy. Elektrownia w kwietniu 2011 roku została częściowo przeznaczona do zamknięci, chodzi o bloki 1-6, wybudowane w latach 1952-1954. Przestaną one produkować prąd z końcem lipca br. Pozostałe dwa, wybudowane w kolejnej dekadzie, zostaną zmodernizowane, by zmniejszyć emisje tlenków azotu.\nGoogle wykorzysta istniejącą infrastrukturę, by móc dalej się rozwijać. Do zasilania wykorzystywać będzie jednak energię odnawialną. Odpowiednie instalacje mają powstać na terenie elektrowni. firma informuje, że nowe centrum wykorzystywać będzie technologie w zakresie efektywności energetycznej najwyższej klasy, wykorzystywać ma także swoje wydajne serwery (Google chwali się, że w ciągu pięciu lat udało jej się zwiększyć moc obliczeniową 3,5-krotnie przy zachowaniu takiego samego zużycia energii).\nArticle source: http://di.com.pl/google-byla-elektrownia-weglowa-bedzie-centrum-przetwarzania-danych-52511


PKO BP wprowadza nowy system płatności - finanse\nPKO BP wprowadza nowy system płatności\nDodano: 08-03-2013 05:53\nPKO BP wprowadza system płatności mobilnych (IKO) i chce, by stał się on rynkowym standardem. Do końca 2015 roku bank chce mieć około 900 tys. klientów tej usługi - poinformował na konferencji Wojciech Bolanowski, dyrektor w PKO BP.\n"W perspektywie do końca 2015 roku mamy w planie kilkaset tysięcy klientów, około 900 tysięcy" - powiedział Bolanowski.\n"Chcemy, by IKO stało się lokalnym standardem płatności mobilnych. Technologiczne platforma jest gotowa na przyjęcie nowych partnerów. Udostępnimy niezwłocznie IKO bez posiadania ROR w PKO BP w mechanizmie wirtualnej portmonetki" - dodał.\nAplikacja na telefon umożliwia płatność za zakupy w sklepie, wypłacanie gotówki z bankomatu za pomocą telefonu, przelewanie środków na numer telefonu i realizowanie zakupów w internecie.\n"Badania przeprowadzone przed wprowadzeniem usługi na rynek pokazują, że płatności mobilne PKO Banku Polskiego mają duży potencjał akwizycyjny" - napisano w materiałach przygotowanych na konferencję.\nLiczba klientów PKO BP z dostępem do iPKO wynosi 4,5 mln, a miesięcznie realizowanych jest 11 mln transakcji.\nObecnie z płatności mobilnych można dokonywać w bankomatach PKO BP, w terminalach płatniczych obsługiwanych przez eService, a także w internecie.\n20.1800 PLN -0.4000 (-1.94%)\nDo artykułu: PKO BP wprowadza nowy system płatności


„Cyfrowa Szkoła” nadal bez konkretów - Kurier365.pl\nczwartek, 21 luty 2013 13:23\n„Cyfrowa Szkoła” nadal bez konkretów Wyróżniony\nPodczas posiedzenia sejmowej komisji edukacji wiceszefowa MEN, Joanna Berdzik, nie była w stanie odpowiedzieć na większość pytań dotyczących perspektyw programu cyfryzacji szkół.\nWiadomo jedynie, iż to na samorządy i rodziców spadnie główny ciężar finansowania komputeryzacji szkół i upowszechniania e-podręczników po zakończeniu (w 2015 r.) pilotażu „Cyfrowa Szkoła”, obejmującego 400 z ponad 20 tys. istniejących szkół, . A koszty mogą sięgnąć w skali ogólnopolskiej miliardów zł.\nW swoim wystąpieniu min. Berdzik omówiła obecny stan realizacji pilotażu „Cyfrowa Szkoła”. Wydano nań 55 mln zł, z czego 20 proc. pokrywają samorządy, a pozostałą część budżet państwa. Co istotne tylko 1/5 szkół objętych pilotażem zdecydowała się udostępniać posiadany sprzęt komputerowy uczniom do domu. Szkoły mogły wybrać do użytkowania tablety z systemem AIOS, bądź Android lub komputery/laptopy z Linuxem lub Microsoftem: - to jest pilotaż, który trwa. Na wiele pytań, które padły z sali nie znamy odpowiedzi. Przez kolejne pół roku będziemy się przyglądać, jak wydawane są środki na pilotaż. O tym jak będzie wyglądał docelowy program cyfryzacji wszystkich szkół – na razie nie mogę nic powiedzieć – stwierdziła Berdzik.\nWśród pytań „które padły z sali”, na które minister nie udzieliła odpowiedzi, znalazło się m.in. zadane przez pos. Dariusza Piontkowskiego (PiS): jaki wpływ na rynek wydawniczy będzie mieć wprowadzenie do 2015 r. do szkół 18 bezpłatnych e-podręczników, w sytuacji, gdy część wydawców uważa, że spowoduje to, że rynek ten przestanie istnieć? Inny poseł (Marek Suski, PiS) zauważył, iż obecny pilotaż nie obejmuje nawet średnio jednej szkoły w powiecie. Nie dowiedział się jednak, kiedy rozpocznie się pełne upowszechnianie e-szkoły w skali kraju oraz kiedy się zakończy, nie mówiąc o tym jakie będą pełne koszty (i źródła ich pokrycia) takiego programu.\nMinister Berdzik, posiłkując się wynikami sondażu przeprowadzonego w szkołach objętych pilotażem, koncentrowała się na jego osiągnięciach. – Nauczyciele widzą zwiększoną motywację uczniów do pracy w e-nauczaniu. Wśród nich panuje duża dyscyplina itd.\nNa pytanie czy formuła samego pilotażu: po jednym e-podręczniku w danej klasie i z danego przedmiotu na całą Polskę, nie oznacza narzucania uczniom „jedynie słusznych” treści, Berdzik wyjaśniła, że nauczyciele będą mogli dodatkowo korzystać z zasobów internetowych na wolnych licencjach. Jednak to w bezpłatnych e-podręcznikach będzie zawarta tzw. podstawa programowa – obowiązująca we wszystkich szkołach w kraju.\nsejmowa komisji edukacji\nWięcej w tej kategorii: « Obieg dokumentów nowocześnie Polacy pracują nad grami na PlayStation 4 »


Polityka prywatności - POLSKIE PLECIONKARSTWO\nKoszyczki WIELKANOC 2021\nWyplatanie płotków ogrodowych\nKoszyczki z pałąkiem WIELKANOC 2021\ncena 14zł brutto /szt\nSerwis internetowy www.polskieplecionkarstwo.pl szanuje prywatność osób odwiedzających jego stronę internetową oraz zapewnia bezpieczeństwo ich danych w każdym momencie korzystania ze swojej strony.\nAdministratorem danych osobowych osób korzystających z usług serwisu internetowego www.polskieplecionkarstwo.pl jest Polskie Plecionkarstwo z siedzibą w Polsce, adres: Chrusty 1, 62-590 Golina Nip: 118 182 55 02\nUżytkownikiem serwisu internetowego www.polskieplecionkarstwo.pl może być wyłącznie osoba pełnoletnia, posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych.\nŚwiadcząc nasze usługi korzystamy wyłącznie z danych, które są niezbędne do identyfikacji danej osoby. W zakres tych danych wchodzą w szczególności: imię i nazwisko, adres e-mail, numer telefonu komórkowego. Dane osobowe przechowywane są przez nas do momentu odwołania przez Użytkownika wyrażonej zgody na przetwarzanie swoich danych osobowych zgodnie z procedurą opisaną w pkt II ust. 2.\nWszelkie dane o Użytkownikach serwisu www.polskieplecionkarstwo.pl nie są ujawniane żadnym osobom trzecim.\nWizyta w serwisie internetowym należącym do www.polskieplecionkarstwo.pl wiąże się z koniecznością tworzenia małych plików tekstowych, umieszczanych na komputerze Użytkownika przez przeglądarkę, służących do identyfikacji Użytkownika, jego osobistych preferencji oraz podnoszenia jakości oferowanych przez nas usług.\nCelem serwisu www.polskieplecionkarstwo.pl jest zapewnienie Użytkownikom usług o najwyższej jakości. Jeżeli jednak poziom obsługi zostanie uznany przez Użytkownika za niewystarczający, może on złożyć reklamację w formie pisemnej przesyłając ją do Serwisu za pomocą formularza kontaktowego znajdującego się w zakładce kontakt.\nInformacje o wyniku postępowania reklamacyjnego zostaną przekazane Użytkownikowi za pośrednictwem poczty elektronicznej w terminie 30 dni od daty otrzymania zgłoszenia przez krotkiwniosek.pl. W sytuacji gdy sprawa będzie wymagała przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, Serwis zastrzega sobie prawo wydłużenia terminu rozpatrzenia reklamacji, o czym Użytkownik składający reklamację zostanie niezwłocznie poinformowany.\nGdzie nas spotkasz... kiermasze, targi, wystawy


Obóz koncentracyjny w Płaszowie.\nI. Decyzja o powstaniu obozu.\nW wyniku umowy z 3 czerwca 1942 r., zawartej pomiędzy Generalnym Gubernatorem Hansem Frankiem a Himmlerem, wszystkie sprawy dotyczące Żydów w Guberni przeszły do wyłącznej gestii sekretarza stanu do spraw bezpieczeństwa w rządzie GG, czyli w praktyce do SS.\nW niemieckich planach eksterminacji społeczności żydowskiej oznaczało to przystąpienie władz III Rzeszy do końcowego etapu rozwiązania "problemu żydowskiego", zapowiedzianego przez Heydricha na konferencji w Wannsee z 20 stycznia 1942 r.\nW Krakowie władze SS rozpoczęły ten etap od założenia w czerwcu 1942 r., w południowo wschodniej części miasta, trzech obozów pracy przymusowej dla Żydów (Judenarbeitslager): w Płaszowie (Julag I), w Prokocimiu (Julag II) i w Bieżanowie (Julag III).\nŻydzi osadzeni w tych obozach chodzili do pracy w różnych przedsiębiorstwach i firmach na obszarze Krakowa. Położenie więźniów było bardzo ciężkie, warunki bytowe tragiczne, a praca ponad siły i głód zbierały obfite żniwo.\nWkrótce jednak, w następstwie potęgującego się w Rzeszy niedoboru rąk do pracy, plany niemieckie bardzo szybko uległy dalekosiężnym zmianom. Podstawą do tych zmian było zarządzenie Hitlera z 21 września 1942 r. o czasowym zatrzymaniu robotników żydowskich w zakładach przemysłu zbrojeniowego i gospodarki wojennej. Zmiana polityki niemieckiej wobec społeczności żydowskiej, zaowocowała na terenie Krakowa powstaniem obozu nowego typu, który zapoczątkowany został rozkazem SS-Oberführera Juliana Schernera, dowódcy SS i policji w dystrykcie krakowskim, z dnia 27 listopada 1942 r.\nRozkaz ten realizował instrukcje Himmlera z 9 października 1942 r. i rozporządzenie Wilhelma Krügera o gettach z 10 listopada 1942 roku. Mówił on, że Żydzi zatrudnieni dotychczas w zakładach zbrojeniowych kontrolowanych przez wojskowego dowódcę w GG, na placówkach wojskowych dowództwa wojsk lądowych oraz w przedsiębiorstwach wykonujących zamówienia dla wojska winni być skoncentrowani w żydowskim obozie pracy w Płaszowie. Jednocześnie, również na rozkaz Schernera podjęto budowę nowego obozu w pobliżu baraków Julagu I.\nWidok ogólny na obóz w Płaszowie.\nObszar wybrany w Płaszowie na nowy obóz obejmował tereny dwóch sąsiadujących ze sobą cmentarzy żydowskich - nowego, zwanego Krakowskim, przy ul. Abrahama 3, o powierzchni około 10 morgów, w znacznej części niewykorzystanej jeszcze na groby, a także starego, Podgórskiego przy ulicy Jerozolimskiej 25.\nObóz zbudowany w tych granicach mieścił się na wysokości węzłowej stacji kolejowej Kraków-Płaszów i w małej do niej odległości. Zapewniało to łączność obozu z międzynarodowymi szlakami kolejowymi oraz z linią podkarpacką, a przez jej odcinek do Żywca - z Węgrami.\nTo położenie obozu spełniało podstawowy postulat instrukcji Heydricha z 21 września 1939 r., aby na miejsca koncentracji ludności żydowskiej wybierać miejscowości, "które są węzłami kolejowymi lub przynajmniej leżą w pobliżu linii kolejowych". Szczególnie korzystne w myśl tych założeń położenie obozu potęgowały ponadto bezpośrednie sąsiedztwo stacji kolejowej Kraków-Płaszów, z traktem ciągnącym z zachodu przez Kraków-Podgórze, Wieliczkę, Bochnię dalej na wschód a także bliskość wapiennych wzgórz Krzemionek, opadających niemal do jego pobocza.\nPierwszy czynnik zapewniał sprawną komunikację z pobliskim gettem na Podgórzu, a nadto w kierunku zachodnim przez Kalwarię Zebrzydowską, Wadowice i Zator z obozem w Oświęcimiu; drugi - możność założenia w obrębie obozu kamieniołomu, wypróbowanego w praktyce esesowskiej środka wyniszczania więźniów przez pracę.\nTopograficznie obszar zajęty pod obóz przedstawiał się jako kotlina łopatowego kształtu z nierównym dnem.\nPołożona była wśród wzgórz wschodniego zakola Krzemionek, kilkukilometrowym pasmem otaczających od południa Podgórze prawobrzeżną dzielnicę Krakowa. Przestrzeń wykorzystana na obóz przedstawia się jako rozległy, opadający szerokimi stromiznami stok, kamienisty, podmokły i malaryczny, z licznymi moczarami u podnóża. Od północy obóz osłonięty był wzniesieniem, mieszczącym u swego wschodniego krańca kamieniołomy miejskie i wapiennik, od wschodu graniczył na dużej przestrzeni z ulicą Wielicką.\nLokalizacja obozu w miejscu położonym na obszarze historycznego, znanego w świecie miasta i siedziby władz Generalnej Guberni, był rażącym wyjątkiem od praktyki stosowanej przez SS. Dotychczas zarówno w Niemczech jak i w krajach okupowanych, obozy zakładano zawsze w miejscowościach niczym niewyróżniających się, z dala od większych miast. Odstąpienie od tej zasady spowodowało niewątpliwie szczególnie korzystne położenie Płaszowa w perspektywie zadań, jakie obóz miał spełnić.\nIII. Rozbudowa obozu..\nBudowę obozu podjęto w lipcu 1942 r., przebiegała ona w trzech etapach:\nW pierwszym okresie, trwającym od lipca do końca października 1942 r. - obóz był planowany tylko jako obóz zbiorczy (Stammellager) dla ludności przeznaczonej do deportacji na wschód, stosownie do założeń planów omówionych na konferencji w Wannsee. W tym czasie wykonawcą budowy była spółka z o.o. o nazwie Deutsches Wohn und Siedlungsgesellschaft, kierowana przez inż. Lukasa.\nTeka z dokumentacją obozu, przechowywana w siedzibie firmy w Krakowie przy ul. Pijarskiej, była zatytułowana "Barackenbau für Krakauer Juden (Baraki dla Żydów krakowskich), co mówiło wyraźnie jaki aktualnie cel przyświeca budowie obozu.\nProjekt inż. Lukasa przewidywał budowę obozu dla 4 000 ludzi na przestrzeni około 15 ha. W miejscu na przedłużeniu ulicy Jerozolimskiej, powstało pierwszych 10 baraków mieszkalnych. Z czasem w szczytowym momencie rozwoju obozu, liczba baraków przeznaczonych tylko dla Żydów wzrosła do 60-ciu.\nW czasie kiedy kierownictwo spoczywało w rękach inż. Lukasa rozbudowa obozu szła bardzo topornie. Notorycznie brakowało zarówno materiałów budowlanych jak i dostatecznej ilości siły roboczej.\nEtap drugi - od listopada 1942 do likwidacji getta 13 i 14 marca 1943 r.\nNa jesieni 1942 r., w rezultacie nowych planów wyzyskania żydowskiej siły roboczej, stan wolnego tempa rozbudowy radykalnie się zmienił. Inżynier Lukas został odsunięty a kierownictwo budowy przeszło w ręce SS-Oberscharführera Müllera, który był drugim z kolei komendantem Julagu I.\nCelem przyspieszenia budowy zorganizowa- no w getcie, na rozkaz nowego kierownika obozu, placówkę o nazwie Barackenbau, która codziennie pod konwojem dochodziła do pracy w obozie.\n13 lutego 1943 r. nastąpiła kolejna zmiana kierownictwa, kiedy to komendantem obozu został SS-Untersturmführer Amon Göth (zdjęcie obok).\nZa kierownictwa Müllera tempo budowy obozu wzmogło się, było jednak umiarkowane. Göthe przyśpieszył je z miejsca, brutalnie pomijając względy na wytrzymałość ludzi zagnanych do pracy. W czasie surowej zimy skoszarował w niedokończonych barakach, bez światła, wody i urządzeń sanitarnych całą placówkę Barackenbau, która dotychczas do pracy dochodziła z getta. Nadto powiększył skład i liczbę kolumn roboczych zajętych przy budowie o więźniów Julagu I.\nW rezultacie już po miesiącu od objęcia kierownictwa przez Goetha obóz, zdaniem władz, był już rozbudowany na tyle, że w dniach 13 i 14 marca przeprowadzono likwidację getta, łącznie z przesiedleniem części jego mieszkańców do Płaszowa.\nPrzesiedlenie części mieszkańców getta na Podgórzu do obozu zapoczątkowało trzeci okres rozbudowy obozu, trwający aż do końca istnienia obozu. Etap ten charakteryzował się systematyczną rozbudową obozu i poszerzaniem jego granic. Szczególny nacisk Göth położył na rozbudowę części obozu przeznaczonej dla komendantury i załogi czyli tzw. Wachblocku, dalej do rozbudowy części mieszkalnej i gospodarczej dla Żydów oraz do budowy obozu przemysłowego (Industrielager). Jednocześnie z tymi pracami podjęto w granicach obozu, przeznaczonego pierwotnie dla Żydów, budowę osobnego obozu dla Polaków.\nPo likwidacji getta na Podgórzu władze niemieckie podjęły decyzję o zmianie nazwy obozu na Zwangsareitslager Plaszow bei Krakau des SS und Polizeiführersim Distrikt Krakau, z pominięciem oznaczenia, że był to obóz przeznaczony dla Żydów.\nWładzą nadrzędną dla obozu był Dowódca SS i Policji SS-Oberführer Julian Scherner.\nKomendantem z dniem 13 lutego 1943 r., został Amon Göth.\nPrzez większość sprawowania swojej władzy nad obozem Göth miał tylko kilkunastu podkomendnych esesmanów.\nSS-Untersturmführer Leo John - zastępca komendanta w obozie dla Żydów,\nSS-Untersturmführer Neuschel - kierownik warsztatów,\nAbert Hujar, Edmund Zdrojewski oraz Lorenz Landstorfer - zastępca komendanta w obozie dla Polaków.\nZałoga obozu składała się z Żydowskiej Służby Porządkowej (OD), skierowanej tutaj po likwidacji getta, oraz ze straży ukraińskiej pełniącej służbę wartowniczą, a określanej mianem "czarni" w nawiązaniu do koloru ich mundurów. W granicach obozu OD była faktycznie jedyną formacją wykonawczą komendanta, gdyż straż ukraińska nie miała wstępu do obozu.\nPo lewej - grupa więźniarek. Na drugim planie obozowe baraki.\nKomendant dysponował na miejscu więzieniem, które od nazwiska więźnia Kranza, pełniącego obowiązki klucznika, nazywano w gwarze obozowej "Kranzowką".\nWykonanie egzekucji należało do OD-manów; przez rozstrzelanie - stosownie według uznania komendanta, bądź do niego samego i esesmanów z jego sztabu, bądź przy ich udziale do straży ukraińskiej.\nSzefem OD był Lagerälteste (starszy obozu) Willy Chilowicz, a jego zastępcą niejaki Finkelstein, drugi z rzędu najstarszy stopniem funkcjonariusz OD. Chilowicz był pierwszym pomocnikiem Götha w rządzeniu obozem, zwłaszcza w zakresie spraw gospodarczych i jego prawą ręką. Razem ze swą żoną, kilku krewniakami oraz bliskimi stanowili wpływową elitę obozową również po przekształceniu obozu na koncentracyjny.\nGranice obozu wytyczało podwójne pasmo betonowych słupów trzymetrowej wysokości, z rozpiętą na każdym paśmie nieprzerwaną siecią drutu kolczastego. Linia zewnętrzna drutów, długości około czterech kilometrów naładowana była prądem elektrycznym.\nKorytarz między zewnętrzną a wewnętrzną linią drutów, o szerokości pięciu metrów, przeznaczony był na pasaż dla warty. Wewnątrz tego pasa wznosiły się wieże strażnicze trojakiego typu:\nparterowe - o wysokości dwóch metrów,\nśrednie - dziesięciometrowe\nnajwyższe - dwudziestometrowe, górujące z południowo-zachodniego krańca nad całym obozem.\nNa szczycie każdej wieży umieszczone były reflektory, a na linii zewnętrznego ogrodzenia nadto silne lampy reflektorowe, umocowane na wysokich słupach rozstawionych w odstępach co kilkadziesiąt metrów. Stożki tych lamp i reflektorów skierowane były na obóz, który od wieczora do białego rana tonął w powodzi jaskrawego światła, sięgającego daleko na przedpola obozu.\nPo prawej - brama w ogrodzeniu oddzielającym od siebie mieszkalną część obozu od części dla strażników (Wachblock). W oddali widać stację kolejową w Płaszowie i zabudowania Płaszowa. Bliżej jedna z głównych dróg Krakowa w kierunku południowym, przechodząca obok obozu.\nGłówne wejście do obozu prowadziło przez ulicę Jerozolimską. Tuż przy bramie wejściowej stała strażnica, budynek komendantury, a naprzeciwko dom w którym przez pewien czas mieszkał Göth.\nPo przeprowadzeniu się Götha do willi zainstalowano tu centralę telefoniczną, z której na cały obóz nadawano przez gigantofon wiadomości oraz muzykę puszczaną z płyt.\nBudynki te łącznie ze szpitalem SS, położonym w kierunku północno-zachodnim od głównego wejścia, oraz zespołem obiektów rozmieszczonych szerokim pasmem wzdłuż ulicy Wielickiej, tworzyły rejon o nazwie Wachblock, czyli teren przeznaczony dla załogi obozowej.\nNajobszerniejszym obiektem Wachblocku były koszary o nazwie Wachkaserne. W północno-wschodnim rogu tego budynku wznosiła się dwupiętrowa wieża, w której pełniąca służbę warta miała możność obserwowania zarówno bramy wejściowej, jak i dalekiego przedpola. Na zapleczy Wachkaserne stały koszary strażników ukraińskich, złożone z czterech baraków, z wydzielona częścią na kwatery dla konwojentów, którzy przybywali do obozu wraz z więźniami doprowadzanymi z terenu.\nCelem usprawnienia komunikacji, zimą 1943/1944 r., doprowadzono do obozu linię kolejową , łączącą obóz z płaszowskim węzłem kolejowym. Biegła ona do obozu przez główne wejście i dalej wzdłuż frontu budynku komendantury aż do czoła zburzonej hali przedpogrzebowej naprzeciwko Wachkaserne.\nW tym samym czasie przystąpiono na północ od komendantury do budowy dwóch dużych baraków, które miały pomieścić pralnię, magazyny towarów i odzieży oraz komory gazowe. Przez cały okres istnienia obozu starano się ukryć ich przeznaczenie.\nFaktycznie jednak były to komory tego samego typu co w Oświęcimiu czy innych obozach zagłady, które i w Płaszowie miały służyć do gazowania ludzi. Do końca istnienia obozu Niemcy zdołali wykończyć dwie komory, jednocześnie realizując plany budowy krematorium. Na szczęście do uruchomienia komór gazowych nie doszło, bowiem szybkie postępy Armii Sowieckiej, narzuciły okupantom pilniejsze zadania.\nPocząwszy od bramy wejściowej, wzdłuż budynków komendantury i Wachkaserne biegła aż do południowego krańca obozu ulica o nazwie SS-Strasse. Jej ciąg tworzył oś wschodniej części obozu, przeznaczonej wyłącznie dla SS i załogi ukraińskiej, oddzielonej od części zachodniej ogrodzeniem z drutu kolczastego, które z północy na południe przecinało obóz na całej jego długości.\nOd gmachu Wachkaserne na południe, między północnym odcinkiem SS-Strasse a ogrodzeniem od strony ulicy Wielickiej, mieściła się grupa budynków prawie wyłącznie gospodarczych.\nPo lewej - ogrodzenie oddzielające dwie części obozu i więźniarki pchające wagoniki. W oddali widać druty otaczające obóz i na zewnątrz dwie wieże wartownicze.W prawym górnym rogu zabudowania Woli Duchackiej.\nZ budynków, które stały na zajętym przez obóz terenie, pozostały tylko domy rozstawione luźno wzdłuż zachodniego pobocza SS-Strasse.\nPo gruntownym remoncie zamieszkali w nim wyżsi oficerowie SS. Goeth zajął najokazalszą willę, wyposażoną szczególnie w luksusy.\nOpodal niej mieściło się schronisko dla psów, których Göth był zawołanym hodowcą. Z jego też inicjatywy stały się one plagą i utrapieniem więźniów, jeszcze jednym środkiem terroru.\nKompleks budynków położony w południowo-wschodniej części obozu, stanowił odrębną, wydzieloną z otoczenia część obozu, przeznaczoną wyłącznie na użytek SS. Mieściły się tu stajnie dla koni i krów, chlewy, królikarnie, remiza, warsztaty samochodowe tudzież dwa baraki przeznaczone na laboratorium chemiczne. W rejonie tym, w barakach Nr 133 i 134 przechowywano również żydowskie księgi liturgiczne i świeckie oraz zbiór żydowskich przedmiotów liturgicznych i inne wartościowe rzeczy.\nAż do momentu przekształcenia Płaszowa w obóz koncentracyjny , czyli do stycznia 1944 r. obóz więźniów (Schutzhaftlager) składał się z trzech niezależnych od siebie części mieszkalnych: jednego dla Żydów, drugiego dla Polaków i wspólnego dla obu pierwszych części rejonu gospodarczo-administracyjnego.\nŻydowski rejon mieszkalny składał się z części przeznaczonej dla mężczyzn oraz oddzielnej dla kobiet. Z obozu męskiego do kobiecego prowadziły dwie drogi, umieszczone w oddzielającym je ogrodzeniu. Przy bramach wartowali stale OD-mani. Mimo tych podziałów ograniczenia dotyczące wzajemnego kontaktowania się mężczyzn i kobiet miały charakter raczej formalny, gdyż zawsze było wiele sposobności do kontaktowania się.\nOstatnim rejonem oddzielonym od innych części obozu był rewir szpitalny (Krankenrevier), usytuowany na zachodnim krańcu obozu, w pobliżu ulicy Swoszowickiej. Składał się on z trzech baraków szpitalnych, w ostatnim mieścił się oddział chirurgiczny.Zachodnią część rewiru, za osobnym ogrodzeniem mieścił się skład węglowy.\nV. Konzentrationslager in Plaszow bei Krakau.\nPrzekształcenie Płaszowa na obóz koncentracyjny poprzedziło zlikwidowanie pierwotnego obozu pracy dla Żydów w Płaszowie, to jest Julagu I i jego podobozów w Prokocimiu i Bieżanowie (kolejno Julag II i Julag III). W następstwie owego przekształcenia uzyskał on nową strukturę organizacyjną, w ramach której pozostał do całkowitej likwidacji w pierwszych dniach 1945 r.\nZewnętrznym wyrazem nowej struktury była zmiana nazwy na Konzentrationslager Plaszow bei Krakau.\nW pierwszym okresie swojego istnienia obóz płaszowski podlegał dowódcy SS i policji dystryktu krakowskiego. W drugim, podległość ta stała się udziałem Głównego Urzędu Gospodarczo-Administracyjnego SS - SS-WVHA z siedzibą w Oranienburgu, a dokładnie Wydziałowi D (Amtsgruppe D) tego urzędu.\nDodatkowo w pionie gospodarczym, obóz podlegał także, wraz z innymi obozami, specjalnej centrali z siedzibą w Krakowie, pod nazwą Deutsche Ausrüstungswerke (DAW).\nKomendantem obozu pozostawał ciągle Göth, jednak fakt przejęcia kontroli nad obozem przez WVHA ograniczył jego zupełną samowolę. W okresie obozu pracy przymusowej, nadzór wykonywany przez Schernera, który z Goethem pozostawał w przyjacielskich stosunkach miał charakter czysto formalny i nie wpływał na tok i warunki życia więźniów. Nowy system kontroli spowodował pewne złagodzenie metod rządzenia, spowodowanego ukróceniem samowoli komendanta obozu. Najbardziej znaczącą zmianą był zakaz samowolnego zabijania więźniów, co położyło wreszcie kres morderstwom dokonywanym przez Götha i jego podwładnych. Göthe jednak i ten zakaz kilkakrotnie potrafił naruszyć.\nW każdym z obiektów gospodarczych, w barakach i niemal w każdym warsztacie, gdzie kierownictwo i dozór należały dotychczas do OD-manów, władzę objęli SS-mani. Stosownie do organizacji w obozach koncentracyjnych utworzono stanowiska Rapportführerów, Blockführerów - blokowych, sztubowych, dozorców grup roboczych - Kapo, tudzież przodowników (Vorarbeiterów). Miejsce straży ukraińskiej zajęła formacja SS w sile sześciuset ludzi z odpowiednią liczbą oficerów i podoficerów.\nKolejnym następstwem tej przemiany zniesiono odrębność obozu dla Polaków, niemniej zarówno oni jak i Żydzi pozostali zajmowanych dotychczas przez siebie barakach.\nDalszym krokiem w kierunku ujednolicenia form organizacyjnych było wprowadzenie dla wszystkich więźniów ubrania w formie pasiaków oraz znakowania więźniów za pomocą kolorowych trójkątów, umieszczanych na ubraniu. Poza trójkątami wyróżniał więźnia numer, wytłoczony obok na tym samym skrawku płótna i naszyty na bluzie pasiaka.\nVI. Warunki bytowe.\nBudowa obozu w Płaszowie.\nO ile warunki bytowania w obozie żydowskim były bardzo złe, o tyle sytuacja w obozie dla Polaków przedstawiała się pod tym względem tragicznie. Utrzymanie czystości osobistej w polskim obozie, uniemożliwiały ogólne, w najwyższym stopniu antysanitarne warunki. Łaźnia i prysznice znajdowały się wyłącznie w żydowskiej części obozu, a dla Polaków kąpiel wypadała przeciętnie raz na sześć tygodni. Grupy powracające z pracy miały bardzo niewiele czasu na opłukanie się pod kranami mieszczącymi się w obozie żydowskim. W czasie upałów nawet i tego rodzaju mycie się nie było dostępnie, gdyż obóz płaszowski był na ogół słabo zaopatrzony w wodę.\nPoczątkowo, kiedy polska część obozu składała się z dwóch baraków, latryna mieściła się pośrodku, a ściana z desek zakrywała ją tylko od strony obozowej ulicy. Z latryna sąsiadowało blisko miejsce, gdzie wydawano więźniom posiłki. Latem roje much, ciągnąc wprost z dołu kloacznego, wpadały chmarami do kotłów z jedzeniem i wodą. Dopiero w nowym, ośmiobarakowym obozie postawiono latryny osobne w męskiej i osobne w żeńskiej części obozu.\nKiedy nadchodziły jesienne chłody, więźniowie spali nadal na gołych deskach prycz i pod kocami tak jak w lecie. Przez pewien czas zabraniano ogrzewania baraków i używania światła elektrycznego pod pozorem niebezpieczeństwa pożaru.\nSytuacja więźniów obozu polskiego poprawiła się nieco w grudniu 1943 r., kiedy to władze obozowe zezwolenie na pomoc ze strony Rady Głównej Opiekuńczej, która dostarczyła kołdry, sienniki i słomę.\nWarunki w obozie żydowskim były tu o tyle znośniejsze, że baraki tu były lepiej wyposażone dzięki samopomocy licznych fachowców żydowskich osadzonych w obozie. Stałą plagą obozu żydowskiego było natomiast przeludnienie ze wszystkimi wynikającymi stąd antysanitarnymi skutkami.\nDruga plagą, w skali całego obozu, było ustawiczne przenoszenie baraków z miejsca na miejsce, łączenie ich lub na odwrót rozdzielanie, rozbieranie wykonanych z trudem ogrodzeń z drutu kolczastego i stawianie na nowo w innym miejscu.\nDogłębną nędzę obozowej wegetacji potęgowały celowe, obliczone na wyniszczenie niedostatki wyżywienia, połączone z nad wyraz ciężką, katorżniczą pracą.\nWedług wykazu ustalającego normy żywieniowe w obozie, na każdego więźnia przypadało 2200 do 2500 kalorii dziennie. Ponieważ równowaga organizmu ciężko pracującego robotnika wymaga więcej niż 4 800 kalorii, najwyższa przewidziana wykazem ilość 2 500 kalorii, była niemal o połowę niższa od wymaganej.\nTrzeba tutaj zaznaczyć, że liczby, które tu padły, były liczbami czysto teoretycznymi. Rzeczywistość była inna, a racje żywnościowe były przez władze obozowe notorycznie zaniżane, chociaż respektowanie ich było nakazane urzędowo.\nW praktyce wyżywienie więźniów łącznie z pacjentami szpitala obozowego składało się z następujących potraw:\n- rano - niesłodzona, czarna kawa.\n- w południe - bardzo cienka, wodnista zupa lub chochla tzw. Sago, a w rzeczywistości przetworu z krup, który nieskonsumowany od razu, zmieniał się w\nnienadającą się do jedzenia galaretę.\n- na wieczór - woda jarzynowa z gotowanymi burakami lub marchwią i chleb wagi 1,40 kg na tydzień.\nWedle obliczeń "wyżywienie" to, przeliczone na kalorie, wynosiło maksymalnie 700-800 do 900 kalorii dziennie.\nZ dodatków dla ciężko pracujących, przewidzianych specjalnym okólnikiem wydanym przez władze centralne, korzystać mogli robotnicy pracujący tylko w zakładach zbrojeniowych. W rezultacie w obozie płaszowskim przysługiwały one wyłącznie załogom obozów filialnych.\nPrzydziałami żywności dla więźniów Goeth rozporządzał całkowicie, stosując praktykę, która od początku stała się regułą. Pewna część przydziałów w ogóle nie trafiała do obozu, już bowiem w mieście zausznicy Götha sprzedawali ją lub wymieniali na atrakcyjne towary.\nW samym obozie kolejny haracz przypadał na rzecz oficerskiej i żołnierskiej kuchni SS ukraińskiej straży obozowej, niezależnie od przewidzianego z urzędu ich przydziału w zaopatrzeniu.\nTą trudną sytuację zasadniczo pogorszył zakaz Schernera z 2 września 1943 r., o zakazie pracy w zakładach poza obozem. Uniemożliwiło to możliwość zdobycia żywności, głównie dzięki robotnikom polskim, pracującym z więźniami w przedsiębiorstwach poza obozowych.\nNiepomiernie gorsze wręcz katastrofalne były stosunki żywnościowe w obozie polskim.\nOto zeznania dr. Bibersteina, znanego lekarza krakowskiego, zatrudnionego podczas okupacji w jednym ze szpitali w getcie a następnie w szpitalu obozowym w Płaszowie:\n"Obóz polski nie miał żadnego kontaktu ze światem zewnętrznym, kompletnie był odosobniony. Więźniowie polscy nie mogli dostać z zewnątrz żadnych produktów. Jeżeli dodamy do tego straszliwe wprost warunki sanitarne, brak słomy, gołe prycze, brak odzieży i bielizny, nie będzie dziwne, że więźniowie charłaczeli szybko i śmiertelność w polskim obozie była większa niż u nas".\nZeznanie mistrza budowlanego Józefa Nieckarskiego:\n"Ludzie się wyczerpywali i z głodu puchli wszyscy, nogi puchły poza kolana, oczy, łokcie, ręce, dużo ludzi tam umarło z głodu".\nZeznanie Władysława Kopysteckiego więźnia polskiej części obozu płaszowskiego:\n"Codziennie padało od siedmiu do dziesięciu osób. W nocy poszedł czasem ktoś do latryny, to zastał trupa, jak leżał pod nogami. Więźniowie dostawali czerwonki i padali, bo co bądź jedli. Jak raz wody zabrakło, dali nam zgniłej kapusty na obiad, kolację i śniadanie".\nOgółem warunki bytowe w polskim obozie przedstawiały się tak, że każdy więzień, który nie miał pomocy z zewnątrz, a tych była przygniatająca większość, skazany był na głód. W pierwszym rzędzie dotyczyło to więźniów politycznych, którzy z uwagi na ścisłą izolację i rodzaj wykonywanej pracy pozbawieni byli całkowicie możliwości nawiązania koniecznych kontaktów.\nW sposób istotny warunki żywnościowe poprawiły się w obozie polskim dopiero w październiku 1943 r. dzięki pomocy zorganizowanej przez Radę Główną Opiekuńczą.\nVII. Wyniszczenie przez pracę.\nPodział między częścią polską a żydowską obozu wyrażał się nie tylko w zakwaterowaniu czy w przydziałach żywności. Podobnie rzecz miała się z zatrudnieniem. Zadaniem polskich więźniów była praca przy rozbudowie obozu, aktualna przez cały okres jego istnienia.\nNatomiast zadaniem więźniów żydowskich była praca w zakładach przemysłowych obozu na potrzeby gospodarki wojennej. Ta linia podziału została zachowana do końca, niezależnie od zmian organizacyjnych, które nastąpiły po przekształceniu obozu na koncentracyjny.\nPraca ponad siły była jeszcze jednym narzędziem w eksterminacyjnych planach Niemców.\nDzień roboczy, oficjalnie liczył 12 godzin. Rozpoczynał się wcześnie rano a kończył w godzinach wieczornych. W warsztatach przemysłowych i na placówkach specjalnych pracowano na dwie zmiany, dzienną i nocną. Latem i jesienią 1943 r. w okresie intensywnej rozbudowy obozu, więźniów żydowskich obojga płci, pracujących na placówkach poza obozem, kierowano po powrocie z pracy jeszcze do noszenia belek, kamieni, cegieł oraz innych materiałów budowlanych. Po dniu ciężkiej pracy było to dodatkowym, wyczerpującym obciążeniem, wydłużającym obowiązkowy czas pracy.\nDo najcięższych prac obozowych należały prace przy pogłębianiu stawów znajdujących się w obozie, a także praca przy wyrąbywaniu w skale piwnicy na ziemniaki - osławionej "Kartoffelkeller". Grupa pracująca przy stawach liczyła około 100 osób. Pracowali późną jesienią i zimą, nędznie odziani, w deszcz, wiatr i przejmujący chłód pierwszych przymrozków, brodząc po kolana w błocie i lodowatej wodzie.\nPraca przy "Kartoffelkeller" wykonywana była tylko przez Polaków i była najcięższym rodzajem robót wykonywanych w obozie.\nWięźniowie zatrudnieni tutaj podzieleni byli na trzy grupy:\npierwsza pracowała kilofami, druga łopatami, trzecia wywoziła urobek taczkami. Więźniowie tej ostatniej grupy po opróżnieniu taczek musieli drogę powrotną pokonywać biegiem.\nW okresie obozu pracy przymusowej placówkę tą dozorował esesman o nazwisku Michalski, nałogowy alkoholik i sadysta, który miał do pomocy grupę ukraińskich strażników. Chwilową choćby przerwę w pracy Michalski karał doraźnie uderzeniami bykowca, z którym nigdy się nie rozstawał.\nBudowa tego typu piwnicy na ziemniaki, gdy istniały nieograniczone wprost możliwości zbudowania stosownego obiektu kosztem nieporównywalnie mniejszego wysiłku więźniów, była oczywiście tylko pretekstem. Prawdziwy cel przedsięwzięcia polegał, bowiem na realizowaniu ustalonego z góry programu niszczenia przez pracę.\nRównie ciężkie były losy więźniów pracujących w kamieniołomach. Tu załoga składała się z Polaków uznanych za politycznie podejrzanych oraz zagarniętych w masowych obławach w podkrakowskich wsiach pod zarzutem "współpracy z partyzantami". Pracowali od godziny szóstej do dwunastej i od czternastej do dwudziestej pierwszej, natomiast druga zmiana pracowała nocą.\nWięźniowie Ci byli tak wygłodniali, że przechodząc obok kuchni rzucali się na odpadki kuchenne, leżące w jej pobliżu.\nPo prawej i wyżej: więźniarki ciągną wagoniki wypełnione kamieniami, używanymi do budowy dróg na terenie obozu.\nDo pracy w kamieniołomach zaprzęgano również Polki, zorganizowane w grupę o nazwie Mannschaftszug.\nZadaniem tej grupy było przewożenie na szynach kamienia pod budowę drogi wytyczonej w najwyższej części obozu, na długich odcinkach mającej znaczną różnicę poziomów.\nPraca na tej placówce trwała cały dzień i noc, na dwie zmiany:\n"W czasie dwunastu godzin musiały te kobiety, młode i starsze, wychudzone, źle odziane, zziębnięte, wykonać dwanaście do piętnastu tur. Krew krzepła w żyłach na widok tych pracujących kobiet, które prężąc ciała do przodu, trzymały mocno w skurczonych rękach zlodowaciałe powrozy i ciągnęły wózki codziennie, nawet w święta".\nPraca w kamieniołomach przez dłuższy czas równała się skazaniu na karę śmierci, zwłaszcza, kiedy po przekształceniu obozu na koncentracyjny placówkę tą objęła kompania karna (Strafkommando). Robotami kierował tu funkcjonariusz niemiecki Lehrem, który podlegał bezpośrednio Goethowi.\nW obozie płaszowskim stałą formą biologicznego niszczenia więźniów były selekcje. Ofiarą padali pierwotnie ludzie zakwalifikowani do pracy, gdyż tylko tę kategorię mieszkańców skierowano z getta do obozu, oraz grupy Żydów aresztowanych za przebywanie poza skupiskami żydowskimi i przekazanych do Płaszowa.. Tutaj ludzie Ci w następstwie przeprowadzanych doraźnie selekcji bądź ginęli, bądź kierowani byli do pracy w obozie. Każda selekcja obejmowała kilkanaście lub kilkadziesiąt osób, a podstawą oceny była wyłącznie przydatność do pracy, toteż na stracenie szli przede wszystkim ludzie starzy, schorowani lub słabi.\nW pierwszym okresie istnienia obozu, selekcje odbywały się przy udziale lekarza obozu, dr Leona Grossa, narodowości żydowskiej, gdyż w tym czasie lekarzy Niemców w obozie nie było. Termin selekcji każdorazowo wyznaczał Göth i czuwał osobiście nad jej przebiegiem, co nie pozostawało bez wpływu na wyniki.\nNiezależnie od ofiar selekcji oraz Żydów kierowanych do Płaszowa przez Gestapo celem eksterminacji z rąk Götha i jego podkomendnych ginęli pojedynczy więźniowie tudzież grupy liczące kilkanaście czy nawet kilkadziesiąt osób.\nObóz płaszowski był ponadto miejscem egzekucji ludzi skazanych wyrokami policyjnych sądów doraźnych. Podstawą w tym zakresie stał się rozkazy pochodzące z okresu mobilizacji i przygotowań do agresji na Polskę, nakazujący wszystkie egzekucje zarządzone przez organy SS, wykonywać w najbliżej położonym obozie koncentracyjnym.\nDla dystryktu krakowskiego takim obozem był właśnie Płaszów i to zarówno w pierwszym jak i w drugim okresie swojego istnienia. Ofiarami byli głównie Polacy ujęci w toku obław pod zarzutem współdziałania z ruchem oporu i partyzantami.\nNa miejsce egzekucji ofiary selekcji doprowadzano z obozowego więzienia, natomiast skazańców z miasta przywożono samochodami ciężarowymi. Eksterminacji dokonywano przez rozstrzeliwanie w przygotowanym rowie, do którego ofiary musiały zejść. Wykonawcami byli esesmani wyznaczani przez Götha bądź przybyli w charakterze eskorty skazanych. Po każdej egzekucji na miejsce stracenia przychodził wyznaczony więzień dentysta i wyrywał z ust zamordowanych złote zęby, które przekazywane były następnie placówce "Effektkammer".\nWedług ustaleń Najwyższego Trybunały Narodowego ofiarą selekcji przeprowadzonych w Płaszowie z rozkazu Götha padło ponad tysiąc osób, a doraźnych zabójstw, których dokonali Göth i jego podkomendni około pięciuset. Poza Göthem szczególna aktywnością wyróżniali się esesmani John, Hujar i Zdrojewski.\nIX. Likwidacja obozu.\nPod koniec 1943 roku, jak również w 1944, szczególnie po zmianie statusu obozu na koncentracyjny, znacznie zwiększyła się migracja jego mieszkańców. Zaczęły przychodzić transporty z likwidowanych gett i mniejszych obozów. Wiele transportów odchodziło do innych obozów, szczególnie na terenie Niemiec.\nPierwsza masowa selekcja w obozie miała miejsce w 7 maja 1944 r. Amon Göth wyraził zgodę na przyjęcie transportu około 10.000 Żydów węgierskich, przeznaczonych do pracy w zakładach zbrojeniowych. Aby zrobić dla nich miejsce, skierował do Oświęcimia część dotychczasowych więźniów. 14 maja wywieziono z Płaszowa, prosto do komór gazowych, 1.400 osób, w tym 286 dzieci z tzw. Kinderheimu - dziecięcego baraku. To właśnie tę akcję niektóre dzieci przetrwały, ukrywając się w dołach kloacznych obozowych latryn. Od tego czasu, czyli od połowy 1944 r. prawie codziennie odchodziły z Płaszowa transporty więźniów do Auschwitz, Gross-Rosen, Mauthausen, Flossenbürga i innych kacetów.\nWe wrześniu 1943 r., przywieziono transport, składający się głównie z kobiet, po likwidacji getta w Tarnowie. W późniejszym czasie te kobiety wywieziono do Stuthoffu.\nW styczniu 1944 r. przywieziono kilkuset Polaków oraz około 100 Żydów ze zlikwidowanego obozu w Szebni koło Jasła. W tym obozie przebywali Polacy i Żydzi głównie z okolic Tarnowa. W tym samym czasie przybyła grupa Żydów ze zlikwidowanego getta w Bochni. W kwietniu 1944 r. przywieziono kilkadziesiąt rodzin z Borysławia, Drohobycza i Majdanka. Wkrótce ten transport trafił do Oświęcimia.\nW maju 1944 r. przywieziono Żydów słowackich - wywieziono ich później w nieznanym kierunku.\nW lipcu przyszły transporty Żydów ze Stalowej Woli, z Rzeszowa, Pustkowa i z Mielca.\nW sierpniu zlikwidowano podobozy w Wieliczce (Saliny), w Fabryce Kabli oraz w Fabryce Naczyń Emaliowanych Schindlera.\nW tym czasie odesłano również około 4.000 osób do Flossenbürga.\nDalsze transporty przybywały głównie z terenów Małopolski Wschodniej i były kierowane na zachód, do dalszych obozów.\n6 sierpnia 1944 r., wysłano transport 6.000 węgierskich Żydówek do Oświęcimia, a 13 i 14 sierpnia wywieziono 5.000 osób do Mauthausen.\n10 października około 600 osób wyjechało do Flossenbürga, a 15 października 4.500 więźniów-mężczyzn do Gross-Rosen. Wśród nich było 700 mężczyzn z listy Schindlera, mających skierowanie do jego fabryki w Brünnlitz.\n21 października wyjechał transport około 1000 kobiet do Oświęcimia, wśród nich 300 skierowanych do Brünnlitz.\nWe wrześniu 1944 r., liczba więźniów przebywających w obozie wynosiła 5 000 Żydów, a już jesienią pozostała jedynie grupa likwidacyjna licząca około 600 osób. Jej zadanie polegało na zacieraniu śladów po istnieniu obozu: grupa rozbierała baraki i urządzenia obozowe, kontynuowała wydobywanie i palenie ciał z masowych grobów.\nOstatnia grupa więźniów została wyprowadzona z obozu pieszo w dniu 15 stycznia 1945 r., na 3 dni przed wkroczeniem do Krakowa wojsk radzieckich.\nX. Dalsze losy Amona Götha.\nKomendant obozu Amon Göth, został aresztowany przez władze niemieckie 13 września 1944 r.\nGöth nie hamując swoich skłonności do rabowania odebranego zamordowanym Żydom, tępił nieubłaganie podobne ciągoty u swoich podwładnych. W efekcie doprowadziło to do zasądzenia kilku z nich na wysokie kary. W odwecie grupa kilku zorientowanych w jego praktykach esesmanów, złożyła na Goetha doniesienie. Treść jego, poparł dowód rzeczowy, w postaci zarekwirowanego w Opawie wagonu, w którym Goethe próbował przemycić do Rzeszy część swoich cennych łupów.\nOskarżono go o korupcję, handel na czarnym rynku oraz łamanie regulaminu obozowego, nie oskarżono jednak o morderstwa czy znęcanie się nad więźniami.\nZwolniony z więzienia w styczniu 1945 r., z powodu cukrzycy, przebywał w sanatorium w Bad Tölz, gdzie tuż po zakończeniu wojny aresztowały go wojska amerykańskie. Uznany za zbrodniarza wojennego, został przekazany władzom polskim.\nOskarżony o ludobójstwo i zbrodnie przeciwko ludzkości, stanął przed Najwyższym Trybunałem Narodowym w Krakowie. Został skazany na śmierć przez powieszenie. Wyrok wykonano 13 września 1946 r. na terenie obozu, którego Göth był komendantem.\nPowrót do spisu treści.\n© copyright 2005 - 2012, Radosław "Butryk" Butryński


Interpretacje oznaczone słowem kluczowym: przewodnik\nCzy Wnioskodawca może odliczyć od dochodu kwotę 2280 zł za opłacenie przewodnika osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa, określonych w art. 7a pkt 7 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?\nCzy wnioskodawczyni może w łącznym rozliczeniu rocznym za 2008r. i lata następne wraz z mężem będącym osobą niepełnosprawną zaliczoną do I grupy inwalidztwa dokonać odpisu ulgi rehabilitacyjnej w kwocie 2 x 2.280 zł z tytułu wydatków poniesionych na używanie samochodu osobowego związanego z przewozem na niezbędne zabiegi leczniczo-rehabilitacyjne osoby niepełnosprawnej oraz z tytułu wydatków poniesionych na opłacenie przewodnika osoby niepełnosprawnej, którym to przewodnikiem byłaby sama wnioskodawczyni\nINTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Min ...\nCzy wnioskodawca może skorzystać z ulgi rehabilitacyjnej z tytułu wydatków poniesionych na opłacenie przewodnika osoby niepełnosprawnej w 2008 roku?\nCzy koszty poniesione na ubezpieczenie NNW dla przewoźników są kosztem uzyskania przychodu ?\nCzy osoba z orzeczoną I grupą inwalidzką z tytułu niepełnosprawności narządu ruchu może skorzystać z odliczenia od dochodu wydatków poniesionych do kwoty w limitowanej wysokości 2.280 zł?\nOdliczenie w ramach ulgi rehabilitacyjnej wydatków poniesionych na opłacenie przewodników\nCzy można skorzystać z prawa do odliczenia wydatków na cele rehabilitacyjne - na opłacenie przewodnika-opiekuna osób z niepełnosprawnością narządu ruchu zaliczonych do I grupy inwalidztwa bez konieczności udokumentowania wydatków zgodnie z art. 26 ust 7a pkt 7 i ust. 7c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych do wysokości 2.280 zł?\nCzy osoba z I grupą inwalidzką może odliczyć kwotę 2.280 zł od podstawy wymiaru podatku za 2008 rok?\nbrak prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku realizacją projektu pn. „Przewodnik terenowy po województwie”\nJakie rodzaje kosztów - wobec braku wykładni jednoznacznie określającej koszty związane z opłacaniem przewodnika - można zgodnie z prawem uznać za koszty opłacania przewodnika, które nie wymagają udokumentowania przy korzystaniu z ulgi rehabilitacyjnej, odnosząc się szczególnie do zastrzeżeń zawartych w opisie stanu faktycznego w pkt 1-3?


Opona 235/60R18 Nexen NFERA RU1 | Wulmarex\nOpona 235/60R18 Nexen NFERA RU1\nOpona Nexen N'Fera RU1 to nowość koreańskiej marki na sezon letni 2014. Opona została stworzona z myślą o samochodach osobowych typu SUV. Specjalny projekt, a następnie technologia produkcji pozwoliły stworzyć model, który w pełni odpowiada na wymagania techniczne tego typu aut oraz atrakcyjnie się z nimi prezentuje. Ten model opony zapewnia odpowiedni poziom osiągów we wszystkich warunkach, które można spotkać latem. Opona szybko dostosowuje się do aktualnie panujących na drodze warunków. Błyskawicznie reaguje na mokrą nawierzchnię i dobrze prowadzi się na suchej drodze. Wszystko dzięki asymetrycznej rzeźbie bieżnika, która stworzona jest po to, by dbać o krótką drogę hamowania na suchej nawierzchni i szybkie odprowadzanie wody podczas deszczu. Te parametry to również zasługa mieszanki gumowej wykorzystanej do produkcji opony. Również od niej zależy dobra przyczepność opony. Poza tym odpowiada ona również za spowolnione zużywanie się opony. Oprócz powolnego zużycia na ekonomiczny aspekt opony składa się też jej kolejny parametr, a mianowicie niskie opory toczenia, które redukują zużycie paliwa. Specjalna konstrukcja sprawia, że w trakcie każdej podróży czujesz się pewnie, a osiągi opony nie odbijają się negatywnie na jej parametrach bezpieczeństwa. Jednym z najważniejszych elementów tej konstrukcji jest centralne żebro opony, które dba o stabilizację auta nawet w trakcie szybkiego pokonywania zakrętów.


Jesteś tutaj: Strona główna Rynek pracy Wiadomości Pracownicy tymczasowi mają pełne ręce roboty – dlaczego latem ofert jest jeszcze więcej\nFirmy, które mają kłopot ze znalezieniem pracowników na stałe, sięgają po inne rozwiązanie. To pracownicy tymczasowi. Jeżeli ci sprawdzą się na krótko, pracodawca może zaoferować im zatrudnienie na dłużej. Nawet na stałe. W wakacje występuje największy popyt na tzw. tymczasowników.\nPracownicy tymczasowi w wakacje jeszcze bardziej są doceniani. To dlatego, że w sezonie brak stałej kadry doskwiera najbardziej.\nfot. Nastya Gapp (Pixabay.com)\nRynek pracodawcy, kiedy to szefostwo decydowało o wyborze tego jednego, jedynego pracownika spośród kilkudziesięciu kandydatów przechodzi do lamusa. W niektórych branżach już przeszedł. Produkcja, handel, budownictwo, a nawet usługi i rolnictwo to branże, w których występuje notoryczny problem z zatrzymaniem dotychczasowej kadry oraz z pozyskaniem nowej.\nNa temat: Praca tymczasowa dobra dla pracodawców, czy dla pracowników również?\n- Biorąc pod uwagę sytuację na rynku pracy oraz deficyt kandydatów w wielu branżach i regionach Polski, spadek liczby pracowników tymczasowych nie jest zaskoczeniem – zaznacza Anna Wicha, prezes Polskiego Forum HR. - Pracodawcy użytkownicy bardzo chętnie przejmują naszych pracowników i zatrudniają ich na stałe.\nPracodawca stracił silną pozycję\nRynek pracy wchłania „tymczasowników" zwłaszcza latem, ponieważ w sezonie wakacyjnym najbardziej brakuje rąk do pracy. Sezon jest w toku, a etatowa załoga idzie na zasłużony urlop, trwający minimum 2 tygodnie. Ktoś musi ją zastąpić, żeby firma normalnie funkcjonowała w czasie nieobecności zatrudnionych.\n- Ten rynek kandydata sprawił, że pracodawca przestał być silniejszą stroną stosunku pracy – podkreślają przedstawiciele Konfederacji Lewiatan. – Pracownicy częściej zmieniają zatrudnienie, w szczególności pracownicy tymczasowi, którym teraz jest łatwiej niż kiedykolwiek znaleźć stałą pracę. Duża rotacja pracowników tymczasowych sprawia, że okres zatrudnienia jednego pracownika staje się coraz krótszy. Sytuacja rynkowa sama zmniejszyła popyt na tę formę pracy. Duża część pracowników tymczasowych zostaje zatrudniona bezpośrednio przez pracodawcę – dodają.\nPraca tymczasowa to rozwiązanie, po które firmy coraz częściej sięgają ze względu na dłuższą nieobecność pracowników etatowych oraz wtedy, gdy przedsiębiorstwo lub organizacja okresowo potrzebują zwiększyć zatrudnienie. Choćby podczas sezonu urlopowego, kiedy firma otrzymuje niespodziewanie duży kontrakt do realizacji "na wczoraj".\nNiestała załoga na wagę złota\nCzasem w takich sytuacjach ostatnia nadzieja pokładana jest właśnie w tej – jak by nie patrzeć – niestałej załodze. Pracodawcy borykający się od miesięcy, a nawet lat, z brakiem personelu, korzystają ze wsparcia pracowników tymczasowych. Zdarza się jednak, że osoba zatrudniona na krótki okres dostaje umowę na stałe. Chodzi przede wszystkim o sytuacje, w których firmy korzystające z usług agencji zatrudnienia ratują się pracownikami tymczasowymi. Zatrudniają ich po zakończeniu współpracy z pośrednikiem.\nZerwanie umowy, na podstawie której pracownik sezonowy, oddelegowany przez agencję, wykonuje swoje zadania w firmie, nie wchodzi w grę. Klient agencji nie powinien tego robić. Dopiero, gdy pracownik tymczasowy skończy pracę u zleceniodawcy i rozstanie się z agencją, może ubiegać się o stałą posadę w firmie, dla której pracował. To układ z korzyściami dla obu stron: po pierwsze dla pracownika, który może dostać stałą pracę w przedsiębiorstwie, które zdążył poznać od podszewki, a po drugie dla pracodawcy, który może zdobyć potrzebnego pracownika, przy czym nie musi go wdrażać.\nPracownik tymczasowy ma lepiej niż stały\nZapotrzebowanie na „tymczasowników" jest spore. Przed laty byli oni traktowani gorzej niż stała kadra. Czasy się jednak zmieniły i teraz pracownicy tymczasowi mają pełne roboty. Znajdują się w o wiele lepszym położeniu niż kiedyś, i to nie tylko w wakacje. A ich ranga rośnie.\nPoznaj różnice: Praca dorywcza, tymczasowa i sezonowa to niekoniecznie to samo\nPrawie 9 na 10 pracodawców spodziewa się trudności w pozyskiwaniu kandydatów – wynika z raportu Hays. Dla wielu przedsiębiorstw czy organizacji pracownicy okresowi stanowią ostatnią deskę ratunku. - Umacniający się w wielu branżach rynek kandydata nie tylko uniemożliwia oferowanie pracownikom tymczasowym gorszych warunków zatrudnienia, lecz w niektórych przypadkach dyktuje stawki atrakcyjniejsze od wynagrodzeń pracowników etatowych – takie wnioski także płyną z raportu Hays, prezentującego wyniki badania przeprowadzonego wśród pracowników tymczasowych.\nLepsze pieniądze dla pracowników tymczasowych\nJeśli pracownicy tymczasowi sprawdzą się, pracodawca zrobi wszystko, aby ich zatrzymać po rozstaniu z pośrednikiem. A to może się udać, gdy zaproponuje podwyżki. Dlatego oferuje wyższe wynagrodzenie pracownikowi tymczasowemu. W rezultacie pensje tzw. tymczasowników rosną. Ci, którzy otrzymają lepszą pensję na start, w przyszłości są skłonni podjąć stałe zatrudnienie w firmie, dla której pracowali. Ponieważ pracodawcy na swój sposób pochłaniają pracowników tymczasowych, problem z pozyskaniem kadry się utrzymuje.\nSytuację częściowo ratują pracownicy-obcokrajowcy, głównie z Ukrainy. Jak wynika z danych Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, stanowią oni już jedną trzecią pracowników tymczasowych w Polsce.\nPracownicy tymczasowi zyskają na zmianach w przepisach\nPraca wakacyjna - jak dorobić, mając „naście” lat


W projekcie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi zmieniającego rozporządzenie w sprawie środków podejmowanych w związku z wystąpieniem afrykańskiego pomoru świń wprowadzono nowe zapisy, które mają poprawić efektywność walki z ASF.\nProjekt wprowadza całkowity zakaz wysyłki dzików do innych państw członkowskich Unii Europejskiej oraz państw trzecich. W przypadku Polski mamy zmianę, gdyż zakaz będzie dotyczył całego terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, nie jak było wcześniej - tylko rejonu ochronnego, obszaru objętego ograniczeniami i obszaru zagrożenia.\nW projektowanym rozporządzeniu doprecyzowano wymogi bioasekuracji na obszarze objętym ograniczeniami i zagrożenia, gdzie nakazuje się zabezpieczenie budynku, w którym są utrzymywane świnie, przed dostępem zwierząt wolno żyjących oraz domowych. Wcześniejsze zapisy zmienianego rozporządzenia odnosiły się tylko do wykluczenia kontaktu świń jedynie z wolno żyjącymi dzikami.\nProjekt rozporządzenia rozszerza wymóg posiadania rejestru wszystkich środków transportu wjeżdżających na na teren gospodarstwa, w tym również środków transportu do przewozu ubocznych produktów pochodzenia zwierzęcego oraz do przewozu pasz.\nProjektowane rozporządzenie będzie obowiązywało po 14 dniach od ogłoszenia.\nkzp - ptch\nWięcej w tej kategorii: « Polsko-duńska firma z branży mięsnej światowym wzorem na COP24 w Katowicach Otwarcie budynku inwentarskiego Gobarto 500 w Kunowie »


Informacje Skyscanner o lotnisku Bhadrapur\nJeśli planujesz lot z lub na lotnisko Bhadrapur albo tylko odbierasz kogoś po przylocie, u nas znajdziesz wszystkie potrzebne informacje o lotnisku Bhadrapur. Sprawdź bieżące godziny przylotów i odlotów, najnowsze informacje i aktualną pogodę lub przeczytaj ostatnie wpisy lotniska Bhadrapur na Twitterze. Znajdź dane kontaktowe do lotniska Bhadrapur oraz szczegóły na temat linii lotniczych obsługujących loty do i z lotniska Bhadrapur. Skorzystaj z naszych praktycznych map i filmów, dzięki którym z łatwością znajdziesz drogę na lotnisko Bhadrapur. Ze Skyscannerem znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz.\nJeśli nie zarezerwowałeś jeszcze lotu, a chciałbyś polecieć z lotniska Bhadrapur, ze Skyscanner znajdziesz najlepszą ofertę. Skyscanner pozwala szybko i łatwo znaleźć najkorzystniejsze ceny lotów z lotniska Bhadrapur. Możesz poszukać lotów w danym miesiącu lub nawet całym roku i dowiedzieć się, w które dni lot będzie najtańszy. Jeśli nie jesteś pewien dokąd chciałbyś polecieć, pozwól by Skyscanner zainspirował Cię możliwością wyszukiwania lotów „wszędzie”.\nSkyscanner przeszukuje loty setek linii lotniczych i porównuje ceny na tysiącach tras, by znaleźć dla Ciebie najlepsze wakacyjne okazje. Czy wiesz, że Skyscanner pozwala wyszukiwać nie tylko loty? Jeśli szukasz hotelu w Bhadrapur, Skyscanner porówna dla Ciebie oferty wszystkich największych dostawców usług hotelowych i znajdzie najlepsze ceny, jakie oferuje Bhadrapur.\nPotrzebujesz samochodu? Nie ma sprawy; Skyscanner przeszuka również oferty największych wypożyczalni aut i znajdzie najniższą cenę wynajmu „czterech kółek” na czas Twojego pobytu w Bhadrapur.\nLotniska w pobliżu Bhadrapur:\nLotnisko Bagdogra (29km)\nLotnisko Biratnagar (80km)\nLotnisko Saidpur (116km)\nLotnisko Tumling Tar (122km)\nLotnisko Paro (165km)\nJakie linie lotnicze latają do Bhadrapur\nWypożyczalnie samochodów na: Bhadrapur\nUrlop w: Bhadrapur


Litwa grozi nam wojną handlową? Chodzi o zakaz importu wieprzowiny - Gospodarka - wiadomości gospodarcze - Dziennik.pl - wiadomości z kraju i ze świata - Dziennik.pl\nW połowie grudnia wydana została decyzja o wstrzymaniu zezwoleń na przywóz do Polski świń i mięsa wieprzowego z obszarów objętych ograniczeniami, czyli z tzw. stref czerwonych ASF m.in. z Litwy.\nJak pisze "Do Rzeczy" minister Jan Krzysztof Ardanowski rozmawiał w tej sprawie ze swoim litewskim odpowiednikiem Giedriusem Surplysem. Ten zaś miał uznać tę decyzję za niezgodną z unijnymi przepisami i zapowiedzieć skierowanie sprawy do Komisji Europejskiej.\n– To narusza zasadę wolnego handlu UE. Wieprzowina jest zdrowa į dodatkowo sprawdzana – stwierdził szef litewskiego resortu. O potencjalnej wojnie handlowej pisze z kolei portal Radia Znad Wilii, który cytuje słowa litewskiego ministra rolnictwa.\nTen z kolei informuje, że jeśli sprawy nie uda się załatwić dyplomatycznie, Litwa utrudni import mięsa wieprzowego z Polski.\n– Warto podkreślić, że nasz eksport wieprzowiny do Polski jest dziesięciokrotnie mniejszy niż ich na Litwę. Być może w takim sposób zostaniemy wysłuchani – dodał.\nwojna handlowa Polska litwa wieprzowina import Jan Krzysztof Ardanowski\nPolska s w,i n i a, wredna s w i n i a , nikt jej nie che. A kto wie czy zdrowa? Sw i n s tvw o z wolowiny tez eksportowali i nam tym reputacjie z a s r a l i !\nNikt nie chce polskiej s w i n i , nawet Litwini ! Hahahahaha\nZnów jak Piłsudski trzeba Litwie przemówić do rozumu? Rusek u ich granic, rusek u nich mniejszością a oni nam podskakują... No żesz...\nMożejki - pamiętamy!\nNiech Litwa dalej fika, to Wilno wróci do Polski, a te pozostałe pastwiska do wypasu **** przejmą Rosjanie.\nMozejski, oto przyklad polskiej s w i n i , takich nie lubia Litwini!\n**** mamy w polsce dostatek\nLitwa ma prawo do nie importowania z Polski mięsa wieprzowego jeśli będzie ono pochodzić z obszarów w których panuje ASF - Polska właśnie zabroniła importu wieprzowiny z stref ASF (logiczne) - AFAIK Polska nie zabroniła importu wieprzowiny z Litwy jako takiej.\nTo jakiś paradoks?\nto sa naciski chłopów i tzw "młodego Leppera"z blokady autostrady,i efekty już widać,znowu spór z sąsiadem i KE.Odciąc dotacje!!!!\nJjESTEM ZA WOJNĄ WIEPRZOWĄ I INNĄ TEŻ Z LlTWĄ ? NIE LUBIĘ ICH I TYLE !\nLitwini, nasi bracia przez cale stulecia , wypowiedziali nam wojne?\n**** w Polsce mamy dostatek .\nMisio, niemozliwe, niemozliwe! Misio , bo czesciej uzywamy tego slowa nie myslac o tym sympatycznym, madrym , smacznym zwierzatku, tylko kiedy mamy na mysli wrednego, glupiego i niesmacznego ludzkiego osobnika, prawda?. Dlatego ten wyraz na indeksie.\nOkazuje się że nie można pisząc o ś w i n i a c h w der dzienniku używać słowa ś w i n i a . A to ś w i n i e\nPolska i Litwa powinny się trzymać razem w duchu Unii Lubelskiej - pierwszej UE.\nFilip, powoli, powoli, po Jagiellonach zaczeli sie Polacy na Litwie panoszyc, podobnie na Bialorusi i Ukrainie. No taka prawda. Widziales 2012 , w czasie mistrzostw pilki noznej, na stadionie, chyba w Poznaniu, plakat ( Polacy grali z Litwa) : Litwini padajcie na kolana przed polskim panem. No , mowi ci to cos? Filip, ty sobie tak swiat malujesz jak ci pasuje. Nie rozumiesz zlych ludzi, bo widocznie jestes w porzadku, ale za to naiwny. Wierz mi , Polak potrafi byc wredny!\nnasz "kochany" spiździały rząd wszystko rozwali\nUkrainiec, yeeeees!. W Niemczech mowia o takich jak Polacy : " Nach oben bücken, nach unten treten" . To znaczy Polak to taki typ , ktory przed tymi " na gorze" sie klania i ugina , a tych " na dole " kopie! Czyli po prostu w r e d n y !\nZa to perfekcyjnie liże #D jankesom i banderowcom.\nPo co wozić wieprzowinę tam i z powrotem ?\nżeby zarobili pośrednicy i państwo na podatkach\nPrzecież wysłaliśmy tam nasze cztery F-16 z obsługą i uzbrojeniem więc o co chodzi?\nGlos........, Chodzi o wredne polskie s w i n i e! Kapisze?\nNo , zeby roznosic zaraze w te i wewte! My mamy taka, oni inna, no i niech sie wszystko wymiesza, podzilimy sie z nimi nasza, a oni z nami ichnia!\nChodzi o te inteligentne zwierzeta, swinie. Kazdy ma przeciez wlasne, wiec po co je wozic w ta i druga strone.


Co wiemy o Wiedźminie 3? | Hol-Games.pl\nE3 zbliża się już do końca, dowiedzieliśmy się wielu ciekawych informacji na temat gier, które niestety, w zdecydowanej większości pojawią się na rynku dopiero w przyszłym roku. Jednym z najjaśniejszych punktów targów były pokazy rozgrywki z Wiedźmina 3. Tytuł tworzony przez CD Projekt Red przykuł uwagę nie tylko Polaków, ale też innych nacji. I nic w tym dziwnego, bo gra już na obecny moment, w tych kilkuminutowych fragmentach prezentuje się wybornie. Z racji tego, że słów na temat nowych przygód Geralta padło dużo, ale były one dawkowane raczej skromnie i w dużych odstępach czasowych postanowiłem przyjrzeć się temu co udało się nam dowiedzieć i zebrać to w jeden, nieco obszerniejszy niż zwykle tekst.\nZacznijmy nietypowo, bo od grafiki – cóż, ten element chyba najbardziej rzuca się w oczy zaraz po uruchomieniu któregokolwiek z nagrań z gameplayem z E3. Gra wygląda oszałamiająco, szczególnie biorąc pod uwagę, że będzie w niej ogromny, otwarty świat. Nie jestem do końca przekonany jak będzie wyglądać to w finalnym produkcie, bo zapowiada się na naprawdę spore wymagania na PC i być może okrojoną rozdzielczość na konsolach, chociaż pozostaje mieć nadzieje, że magicy z CDPR zadbają o dobrą optymalizację.\nPodczas E3 zaprezentowano trzy fragmenty gameplayu. Pierwszym z nich zaprezentowanym na konferencji Microsoftu, była przechadzka po lesie, tropienie gryfa i walka z nim. Mieliśmy okazję zobaczyć nieco przyrody, no i nowe animacje w praktyce. Jak mówią developerzy – w grze będzie ponad 90 różnych animacji Geralta związanych z atakami i unikami, to ponad 3x więcej niż w części drugiej. Dzięki temu płynność ruchów jest dużo większa i przyjemniej się to ogląda. Walka jest też znacznie bardziej brutalna – w powietrzu latają głowy, kończyny, a na jednym z pokazów najsłynniejszy wiedźmin rozpłatał przeciwnika na pół. Na nagraniu widać też, że powróci cały system przygotowań do walki – eliksiry, pułapki, bomby itd. Sam pojedynek z gryfem nie wyglądał może zbyt epicko, ale należy pamiętać, że na tego typu pokazówkach gry najczęściej odpalane są na najniższym możliwym poziomie trudności – nikt chyba nie chciałby oglądać 10 minut przygotowań do walki, a potem 10 minut klepania przeciwnika… 😉\nDrugi ze zwiastunów został zaprezentowany dla portalu IGN i był nieco mniej bogaty w akcje, co nie znaczy, że nie wart naszej uwagi. Przedstawiono tutaj Novigrad – znane z kart powieści A. Sapkowskiego, a przy tym też największe miasto w całej grze. Sami developerzy powiedzieli w jednym z wywiadów, że Novigrad inspirowany był średniowiecznym Amsterdamem i to widać na każdym kroku – począwszy od zabudowań, a na mieszkańcach kończąc. Słowiański folklor wylewa się z ekranu wiadrami, a w polskiej wersji językowej może być tylko i wyłącznie lepiej. Końcowym fragmentem tego gameplayu jest rozmowa z Djikstrą, zlecającym nam zadanie. Na zbliżeniach na twarze widać, jak wiele pracy włożono w ich wygląd i animację. Jeden z redaktorów serwisu PC Gamer pokusił się nawet o stwierdzenie, że Geralt wygra w konkursie brody roku 2015 w grach komputerowych. 😉\nOstatnia, najświeższa zajawka, to gameplay dla serwisu Gamespot. Cóż, tutaj mamy fragment jednego z zadań, trochę dialogów, nieco walki i szczyptę eksploracji – dla każdego coś miłego! Zmieniła się za to lokacja – tym razem Geraltowi przyszło poruszać się po niezbyt przyjemnych bagnach, na których spotyka przeurocze monstrum o jakże swojskim imieniu Johnny. Po raz kolejny można przez moment przyjrzeć się walce, tym razem z utopcami i wspomnianemu już rozczłonkowywaniu. Nagranie z gry kończy się niestety w bardzo niesatysfakcjonującym momencie, ale podobno jest to podyktowane troską o niespoilowanie historii z gry – trzeba więc jakoś wytrzymać do końcówki lutego!\nCo jeszcze wiemy o Wiedźmin 3: Dziki Gon? Świat gry będzie ogromny! Według zapewnień CD Projekt Red, cały świat będzie ponad 30 x większy niż ten z Zabójców Królów, a jego przejechanie konno, galopem zajmie więcej niż 20 minut. Miejscówki będą zróżnicowane – od mroźnego Skellige, inspirowanego Skandynawią, poprzez posępną Ziemię Niczyją, a na majestatycznym Novigradzie kończąc. Wszystkie lokacje mają być dla nas dostępne, bez żadnych sztucznych ograniczeń, takich jak ukryte ściany itd. Po prostu – widzimy jakieś miejsce w oddali i chcielibyśmy się tam udać? Nie ma sprawy, możemy się tam bez problemu dostać! Aby ułatwić nam eksplorację, Geralta nauczono wreszcie skakać. Kolejna ciekawostka związana ze światem w Dzikim Gonie – na zwiedzenie będą czekać nie tylko lądy, ale również i to, co znajduje się pod wodą. Świat przemierzać będziemy pieszo, konno i na pokładzie statków.\nJak wspominałem wcześniej, system walki z jednej strony zachował pewne elementy, z drugiej zaś został gruntownie przebudowany. Na swoim miejscu pozostały bomby, pułapki, mikstury i znaki, a potyczki nadal opierają się w dużej mierze o uniki i atakowanie mieczem. Geralt nauczył się jednak nowych sztuczek, takich jak nowe rodzaje uników (w tym piruet!), a także uzyskał dostęp do kuszy – wiele z potworów będzie bowiem latać.\nFabuła będzie dość luźno powiązana z poprzednimi częściami i książkami A. Sapkowskiego – sami twórcy mówią, że w grę można spokojnie grać bez znajomości poprzedniczek, a gdyby komuś zależało na przybliżeniu sobie historii, to będzie taka możliwość w Dzikim Gonie. Na miłośników książkowego Wiedźmina czeka jednak wiele smaczków, między innymi potwierdzona obecność Ciri i Yennefer. W związku z tą drugą pojawiają się już nawet poważne dylematy – Triss, Yen, czy może trójkącik? 😉\nNa koniec dubbing – tutaj ciężko coś oceniać, bo usłyszeliśmy zaledwie kilka głosów. W polskiej wersji po raz kolejny usłyszymy kapitalnego Jacka Rozenka, co jest zdecydowanie świetną wiadomością. Najlepszą rekomendacją niech będzie to, że jestem antyfanem dubbingowania czegokolwiek, jednak akurat tego aktora uważam za naprawdę świetnie dobranego do roli Geralta. Za to mam teraz sporą zagwozdkę, bo z kolei w wersji angielskiej w roli Emhyra van Emreisa możemy usłyszeć Charlesa Dance’a. Jeśli nie kojarzycie po nazwisku aktora, to pewnie skojarzycie, gdy powiem, że jest to pan grający Tywina Lannistera w Grze o Tron. Przypomnieliście sobie już jego głos? No to teraz wyobraźcie go sobie w roli upartego, inteligentnego, dążącego do celu za wszelką cenę cesarza. Prawda, że idealny wybór? 😉\nGra ukaże się na rynku 24 lutego 2015 roku na trzech platformach – PC, PS4 i Xbox One. Preordery możecie składać na stronie CDP, a o różnych edycjach i ich zawartości przeczytacie…na Hol-Games.pl, a konkretniej w tym miejscu. 😉 Niestety – kolekcjonerki wyprzedały się w ciągu niespełna dwóch dni, teraz pozostało jedynie wpisać się na listę rezerwową – jeśli ktoś zrezygnuje z zakupu do 24 lutego, to macie szansę wskoczyć na jego miejsce. Na zakończenie życzę sobie, jak i wszystkim czytelnikom naszego portalu, by czas do premiery Wiedźmina 3 szybko upłynął, bo zapowiada się na to, że naprawdę jest na co czekać!\nGodfire: Rise of Prometheus już 19 czerwca… z edycją kolekcjonerską!\nGTA V na PC i konsolach nowej generacji\nOpublikowano wymagania gry Wiedźmin 3: Dziki Gon


Microsoft stworzył modelową Fabrykę Przyszłości. Dzięki nowej technologii będzie można analizować dane z maszyn, planować produkcje i wykrywać awarie - Express Przemysłowy\nNauka i technologie, Opinie i komentarze, Przemysł 4.0, Rozwiązania dla przemysłu, Technika i przemysł, Technologie, Utrzymanie ruchu\nNewseria 15 października 2018, 11:18 26 marca 2019\nSektor produkcyjny otwiera się na nowy trend, jakim jest cyfrowa transformacja. Analiza danych zbieranych z maszyn produkcyjnych pozwoli lepiej planować proces produkcji i szybko reagować na potencjalne awarie, a co za tym idzie – ograniczyć koszty napraw. Microsoft stworzył koncept modelowej Fabryki Przyszłości, który pokazuje, jakie korzyści niesie za sobą pełna transformacja cyfrowa całego procesu produkcji. Wyzwaniem dla branży jest zapewnienie bezpieczeństwa nie tylko wykorzystywanych danych, lecz także pracy maszyn i całego procesu wytwarzania.\n– Zmiany związane z transformacją cyfrową w sektorze produkcji zachodzą dziś niemalże w całym łańcuchu wartości. Począwszy od produkcji, gdzie mamy zlokalizowane maszyny i urządzenia – tam wdrażane są elementy przemysłowego internetu rzeczy, a więc sensory i czujniki, które gromadzą dane z maszyn i pozwalają lepiej planować ich pracę oraz – przy wykorzystaniu algorytmów sztucznej inteligencji – przewidywać sytuacje nieplanowane, jak np. awarie. Następny etap to przeniesienie tych danych do wyższych warstw przedsiębiorstwa, gdzie zlokalizowane jest planowanie produkcji, systemy ERP, rozwiązania sprzedażowe, logistyczne czy dystrybucyjne – mówi Jarosław Zarychta, dyrektor ds. rozwiązań sektora produkcyjnego w Microsoft.\nJak podkreśla, sektor produkcyjny stoi w tej chwili w obliczu kolosalnych zmian. Na przestrzeni ostatnich 30 lat branża inwestowała głównie w outsourcing, wskutek czego niektóre obszary procesu produkcji zostały przekazane do firm zewnętrznych. To spowodowało obniżenie jakości produktów końcowych, ale też przeniesienie wykwalifikowanych kadr oraz know-how na zewnątrz. Dziś, kiedy firmy produkcyjne muszą walczyć o klienta i odpowiadać na rosnące wymagania dotyczące jakości, outsourcing zaczyna przynosić więcej szkód niż pożytku. To powoduje, że sektor coraz chętniej otwiera się na cyfrową transformację.\n– Dane, które są paliwem transformacji cyfrowej, znajdują się w komputerach, serwerach, telefonach komórkowych. W branży produkcyjnej te dane są generowane przez park maszynowy. Zbierane przez sensory i czujniki mogą być wykorzystywane do optymalizacji procesu produkcyjnego. To rodzi dodatkowe wyzwania, ponieważ trzeba zadbać o warstwę bezpieczeństwa całego procesu produkcji, na który składa się bezpieczeństwo parku maszynowego, stabilne utrzymanie pracy maszyn i urządzeń w linii produkcyjnej, a w następnym kroku o bezpieczeństwo danych w całym cyklu produkcji. Stanowi to pewnego rodzaju barierę przed wdrażaniem innowacyjnych technologii w tej branży – ocenia Jarosław Zarychta.\nWe współpracy z firmami, które dostarczają innowacyjnych rozwiązań dla produkcji i biznesu, Microsoft stworzył wzorcowy model fabryki zgodnej z koncepcją Przemysłu 4.0. W modelowym przedsiębiorstwie łańcuch wartości został w pełni zintegrowany, a produkcję ułatwia integracja systemów informatycznych i wszystkich dostępnych danych produkcyjnych, dostarczanych za pośrednictwem internetu rzeczy. Dane mogą być bezpośrednio bezpiecznym kanałem przesyłane do chmury Microsoft Azure albo wykorzystywane do określonych operacji bezpośrednio przy urządzeniu czy komputerze przemysłowym.\n– Nazwaliśmy tę koncepcję Fabryką Przyszłości i wraz z partnerami technologicznymi wdrożyliśmy jej elementy w kilku zakładach produkcyjnych. Na polskim rynku to nowość i największy w swoim zakresie przykład transformacji cyfrowej w pełnym łańcuchu wartości w branży produkcyjnej – od pola produkcji poprzez warstwę sterowania i kontroli aż po zarządzanie przedsiębiorstwem – mówi dyrektor ds. rozwiązań sektora produkcyjnego w Microsoft.\n– Fabryka Przyszłości jest genialnym konceptem pokazującym, jak można zaadresować potrzeby przemysłu od początku do końca, czyli od maszyn aż po zaawansowaną analitykę dla zarządów firm. Bardzo istotna w tym koncepcie jest możliwość skalowania tego biznesu globalnie, co umożliwiają rozwiązania chmurowe – dodaje Michał Kaczurba, dyrektor strategii i rozwoju w firmie REDNT, która partnerowała w pracach nad koncepcją Fabryki Przyszłości.\nW Fabryce Przyszłości w centrum łańcucha wartości jest klient, a transformacja cyfrowa podporządkowana jest wymaganiom rynku. Dotyczy to zarówno procesów technologicznych, jak i zarządzania jakością. Obszary objęte zakresem rozwiązań w ramach Fabryki Przyszłości to nie tylko szeroko rozumiana produkcja, lecz także proces sprzedaży i obsługi klientów lub kontrahentów, cyberbezpieczeństwo, logistyka, zarządzanie zasobami ludzkimi czy efektywność energetyczna.\n– Istotne jest monitorowanie produkcji energii elektrycznej i obszaru zarządzania efektywnością energetyczną poprzez mierzenie tego, jak pracują nasze maszyny i urządzenia. Dzięki temu można zmniejszyć koszty i zużycie energii elektrycznej oraz zwiększyć żywotność pracy maszyn i urządzeń. Kolejna rzecz to coraz większe wykorzystanie energii generowanej samodzielnie, np. poprzez ogniwa fotowoltaiczne albo w ramach klastrów energetycznych. Odpowiednie zbilansowanie jest kluczowe, żeby obniżyć całkowitą konsumpcję energii i ustrzec sieci energetyczne przed blackoutami – mówi Michał Kaczurba.


Lampa stołowa Barnstaple, industrialna | Lampy.pl\nCzarno-srebrna lampa stołowa Barnstaple\nLampa stołowa Barnstaple swym jasnym światłem wprowadza do domu niezrównany wręcz blask, który pozwala rozjaśnić powierzchnię biurka czy też stolika nocnego. Wytrzymała podstawa wykonana jest z drewna z ciemną patyną, podczas gdy czarne detale nadają metalowym kloszom wygląd bardziej stonowany.\nIndustrialnie wyglądający klosz lampy stołowej wykonany jest z cynku, przez co sprawia wrażenie jakby był używany. Żarówka zamontowana w tej lampie emituje bezkonkurencyjnie mocne światło, rozjaśniając całe wnętrze. Złoty kolor sprawia również, że biurko, konsola nocna i inne tego typu elementy wystroju zostają skąpane w ciepłym świetle, pełnym szlachetnego złotego blasku. Śruby umieszczone w wąskiej części klosza pozwalają ustawić go w sposób dowolny, tak aby lampa emitowała światło wszędzie tam, gdzie jest ono potrzebne.


Jak wybrać pierwszą deskę sup - na co zwrócić uwagę? - Uone - marka sprzętu sportowego klasy premium\nBlog » Jak wybrać pierwszą deskę sup? – Live z ekspertem\nDeski sup typu touring (nieco bardziej smukłe i dłuższe jednostki turystyczne),\nJakość osprzętu stanowi również kluczowe zagadnienie przy wyborze deski, ponieważ lepiej jest napompować sprzęt w 5 minut wydajną pompką typu double action z funkcją wysysania powietrza aniżeli męczyć się zamiennikiem z pękającym wężem i świszczącym tłokiem. Lepiej zapakować ją do plecaka z kółkami z mocnego materiału aniżeli do ciasnego worka i lepiej mieć aluminiowe ale porządne jakościowe, wzmocnione np. dodatkowym wręgami na łopacie wiosło z mocnym zaciskiem regulującym jego górną część opartym na dwóch śrubkach aniżeli najtańszą chińską plastikową łopatę nabitą na kawałek cienkiej aluminiowej rurki. W przypadku Leasha i płetwy stabilizującej różnice jakościowe nie są tak drastyczne jak w przypadku w/w akcesorii i desek ale polecamy wybór jednostek z płetwami typu us box, ponieważ ich odpowiednim ustawieniem można spowodować większą lub mniejszą zwrotność deski, a w przypadku zgubienia czy chęci wymiany na inną zawsze można znaleźć zamiennik w dowolnym kształcie co graniczy z cudem w przypadku płetw statecznikowych typu click-in. Zawór oraz jego łatwość zamykania/ otwierania i hermetyczność to również kluczowe czynniki, które powinny mieć wpływ na wybór deski sup przez Ciebie. W tańszych deskach zawory niestety są słabo spasowane i to przez te miejsca nierzadko uchodzi właśnie tak potrzebne do pływania powietrze z Twojej deski. W przypadku awarii zdarza się, że producenci nie posiadają stanów magazynowych części zamiennych, a musisz pamiętać, że większość zaworów dostępnych na wolnym rynku nie będzie pasować do Twojej deski sup ze względu na inny skok gwintu.\nJak wybrać pierwszą deskę sup? – Live z ekspertem - Galeria 4\nNa co zwrócić uwagę przy wyborze deski sup?\nJak dobrać deskę z wiosłem?\nSupfit Poland - joga na deskach sup


Sykoya — Lost Again – Róbmy Dobrze\nW tym klipie piękne jest wszystko — muzyka, słowa, wokal, modelka (Ola Kaźmierczak) i otoczenie. Jak poznałem ten utwór, zapętlałem go przez trzy dni. Niezwykły rodzaj smutku. Sykoya to trio z Londynu — Anna Marcella, Joe Cross i Curtis ElVidge. Projekt zupełnie świeży, bo działający od 2015 roku. Grają właśnie taką senną, choć rytmiczną i wpadającą w ucho elektronikę z pięknymi wokalami. Posłuchajcie ich także na Soundcloudzie, na Bandcampie, na Spotify i iTunes, a także obserwować na Fejsie. Reżyserią klipu zajęła się Katarzyna Sawicka.\n#małgorzatapawińska, #olakaźmierczak, #sykoya\npoprzedni wpisBig Poster Zin — „To ja, Narcyz się nazywam”\nnastępny wpisBass Astral x Igo — Orell


Kilka faktów jak Leczyć zębyDobry dentysta w ZabrzuCzy ktoś też lubi znaleźć dentystę?Implanty, protezy...Czy ktoś też lubi zrobić implanty?Porady na zdrowie. O zębachTekst o stomatologii - poradnik pacjentaCzy w 2020 będziesz mógł znaleźć dentystę w Cieszynie?Stomatolog i dentysta - lekarze od zębówJak wygląda współczesna stomatologia?Co robić aby mieć białe zęby?Chciałeś kiedyś leczyć zęby ale nie wiesz jak sie za to zabrać?Co wiesz o nowoczesnej stomatologii - implantologiaZrobić implanty w Skoczowie Profesjonalnie!Stomatologia i protetyka, kilka faktów9 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci leczyć zębyKiedy znaleźć dobrego dentyste w Zabrzu i na co zwrócić uwagę?Co warto wiedzieć na temat nowoczesnej stomatologiiKilka faktów jak Leczyć zębyStomatologia i protetyka, kilka faktówWykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby znaleźć dobrego dentyste w Zabrzu?Boisz się wizyty u stomatologa? Nie ma powodów do obawWykańcza Cię Już Szukanie Rozwiązań Aby zrobić licówki w Ustroniu?Szukam 11 Osób, Którym Przekażę Rozwiązanie Jak Leczyć zębyStomatolog - specjalista od uzębieniaPorcelanowe zęby? Krótko o protetyce i nie tylkoPoradnik pacjenta - wizyta u stomatologaZdrowe zęby. Kilka poradCo warto wiedzieć o swoich zębach przed wizytą u stomatologaLeczenie zębów, czyli stomatologia. Czego o niej nie wiesz?


Kancelaria Prawno-Patentowa Magdalena Krekora | rzecznik patentowy, adwokat Dr Magdalena Krekora - Kancelaria Prawno-Patentowa Magdalena Krekora | rzecznik patentowy, adwokat\nDr Magdalena Krekora\nKancelaria Prawno-Patentowa została założona w 2003 roku przez Magdalenę Krekora.\nMagdalena Krekora jest rzecznikiem patentowym, adwokatem, Europejskim Rzecznikiem Patentowym oraz pełnomocnikiem przed Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej.\nMagdalena Krekora jest Doktorem Nauk Prawnych, swoją pracę doktorską pt. “Gwarancje ochrony własności intelektualnej w procedurze dopuszczania do obrotu produktów leczniczych w Polsce na tle prawnoporównawcznym” obroniła na Uniwersytecie Jagiellońskim w 2005 roku.\nMagdalena Krekora jest absolwentką wydziału prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego (1996), a także ukończyła na tej uczelni studia podyplomowe dotyczące własności przemysłowej.\nW latach 1996-2002 pracowała w międzynarodowym koncernie farmaceutycznym jako prawnik specjalizujący się w prawie farmaceutycznym, prawie Unii Europejskiej i prawie własności intelektualnej. W 1999 roku odbyła staż w Komisji Europejskiej w Brukseli, a w 2000 roku brała udział jako ekspert rządowy w przygotowaniu projektu ustawy – Prawo farmaceutyczne, uchwalonego 6 września 2001 roku i obowiązującego do dziś.\nJest także autorką albo współautorką licznych publikacji dotyczących prawa własności przemysłowej oraz prawa farmaceutycznego i prawa Unii Europejskiej.\nOd 2006 roku bierze udział, jako ekspert międzynarodowy w zakresie prawa własności intelektualnej, prawa farmaceutycznego, prawa żywnościowego i prawa Unii Europejskiej, w międzynarodowych projektach w Azji, na Bliskim Wschodzie, w Afryce, w Ameryce Północnej i Południowej finansowanych przez Komisję Europejską oraz Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju.\nWykładała prawo własności intelektualnej na Politechnice Krakowskiej oraz prowadziła wykłady z prawa patentowego na studiach podyplomowych „Biznes w biotechnologii” prowadzonych przez Uniwersytet Jagielloński. Prowadziła także wiele szkoleń z prawa własności intelektualnej i prawa farmaceutycznego w języku polskim i angielskim.\nMagdalena Krekora reprezentuje klientów przed Urzędem Patentowym RP, Europejskim Urzędem Patentowym, Urzędem Unii Europejskiej ds. Własności Intelektualnej, Sądem Unii Europejskiej, sądami cywilnymi i administracyjnymi, instytucjami arbitrażowymi oraz polskimi organami administracji publicznej takimi jak inspekcja sanitarna, inspekcja farmaceutyczna czy Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych.


Książkowe Kocha, Nie Kocha: Konkurs blogowy #6 - Konkursowy Czarny Piątek 2.0\nKonkurs blogowy #6 - Konkursowy Czarny Piątek 2.0\nZapraszam wszystkich gorąco do udziału w szóśtym blogowym konkursie organizowanym w ramach SPÓŹNIONEJ drugiej edycji Konkursowego Czarnego Piątku 2017!\nW kolejnym konkursie mam dla Was książkę "Zabójcze układy. Służby PRL i międzynarodowy terroryzm"!\nZ czym kojarzy Ci się PRL? Podaj swoją pierwszą myśl :)\nAgnieszka Szwenk 3 grudnia 2017 18:38\nOdpowiedź: kolejki, guma Turbo, sok Kaczor Donald.\nAnonimowy 3 grudnia 2017 20:29\nFanpejdż lubie jako : Kinga Kubska\nPRL kojarzy mi się z kartkami, ograniczoną ilością dóbr, z długimi kolejkami i walką o miejsce w nich. Czasy kiedy najmniejszy podarunek sprawiał największą radość. Może wtedy wszystko nie było dostępne, ale święta miały inną wartość.Teraz są po prostu zwykłym dniem, w którym rodzina od święta siada razem przy stole, dzieli się opłatkiem, składa sobie życzenia. Z każdym rokiem wyjątkowość tych dni umiera.\nPodczas PRL-u świat był inny i ludzie także. Teraz wszystko stało się powszednie, a jedynym problemem ludzi jest to, aby mieć wszystko najlepsze i nie doprowadzić do braku torebki Michaela Korsa, ubrań Prady i kosmetyków drogich marek.\nOdpowiedź : PRL to moje dzieciństwo, fartuszki w szkole, tarcze na ramieniu, dłuuugie kolejki po kawę dla mamy 😉Gry i zabawy na trzepaku, guma do skakania, chodniki na których rozrysowanych było mnóstwo tras do gry w kapsle.Temat -rzeka. Miło wspominam ten czas :)\nAgnieszka Kaniuk 3 grudnia 2017 20:38\nDycia ♥ 4 grudnia 2017 09:10\nFp obs jako: Judyta Maciejczyk\nOdp: pierwsza myśl to długie kolejki po cokolwiek i słowa babci że kiedyś pieniądze były a towaru nic teraz wszystko jest ale pieniędzy brak 😂