Boskie przesłanie uzdrawiania :: CUDowny Portal - Wszystko dla ciała, umysłu i ducha\n2003-01-27 Ulatowski ZbigniewBoskie przesłanie uzdrawianiaREGRESING® pomaga posiąść wiedzę, kim byłeś, jesteś i jakie jest twoje posłanie. Poddałem się sesjom regresingu, by ujrzeć drogę mego posłania dotyczącego niesienia pomocy tym, którzy tego potrzebują. Sesje prowadziła moja żona - Anna, jako regreser uczennica Leszka Żądło. Poddałem się regresingowi ufając w pełni mojej terapeutce, dzięki której odkryłem, kim byłem w poprzednich wcieleniach. Podczas sesji ujawniały mi się obrazy i ujrzałem swoje byłe życia jak w seansie kinowym. Ponieważ jestem Mistrzem Reiki, to w porozumieniu z przewodnikami i z wibracją Wielkiego Mistrza przy pomocy kluczy i mantr wszedłem w świat przeszłości. Mówi terapeutka regresingu - Anna Ulatowska: Zaczęło się wcześniej, zanim Zbyszek poddał się sesji regresingu. Otóż całkiem niespodziewanie mój przewodnik duchowy dał mi sygnał, abym weszła w medytację, ponieważ ma dla mnie ważne wskazówki i chce mi przekazać bardzo ważną tajemnicę. Weszłam w stan medytacji i nawiązałam z nim kontakt. Podczas naszej rozmowy ujawnił mi, że dr Mikao Usui w czasie oświecenia nie otrzymał czterech symboli, które pochodziły bezpośrednio od Boga, a które są kluczami przewodników Trójcy Świętej obejmującej uzdrawianie metodą, jaką uzdrawiał Jezus. Przewodnicy ci przekazują energię boską do istoty, która ma być uzdrowiona. Właśnie tych kluczy nie zdążył dr Usui otrzymać, ponieważ wtedy jeszcze na nie nie zasługiwał. Te klucze otrzymał Zbyszek wraz z mantrami i sposobem ich wykorzystania do przekazów energii. Zanim o tym przekazie powiedziałam Zbyszkowi, postanowiłam zrobić mandalę wcieleniową Zbyszka i dr M. Usui na podstawie badań trzeciego oka. Okazało się że mandale te potwierdziły wskazówki mojego Mistrza Duchowego Zoniasa. Mandale trzeciego oka Zbyszka i dr Usui nałożyły się i są identyczne. Kształt kwiatu trzeciego oka, tj. płatki, są identyczne. Należy podkreślić, iż każdy człowiek ma indywidualne i niepowtarzalne płatki, chyba że się odnajdzie swoje byłe wcielenie, jak to prawdopodobnie stało się w przypadku Zbyszka, w którym jest aura dr M. Usui. Aby przekonać się, że fakt ten jest realny, diagnozowałam również aurę dr M. Usui i Zbyszka, wahadłem i wizualnie. Stwierdziłam, iż aura Zbyszka i dr M. Usui są identyczne, idealnie się nakładają, kolorystycznie w poziomach oraz kształtach czakramów. Wielkość lejów czakramów jest identyczna, a otoka aury istoty świetlistej też jest biało - srebrzysta. To świadczy, iż aury to jedność na poziomie istoty świetlistej. Prawdopodobieństwo tego faktu sprawdził również Leszek Żądło, który potwierdził, iż Zbyszek ma zastanawiająco dużą zgodność aury i wibracji osobistych z dr M. Usui. Będąc pewna swoich ustaleń o całej sprawie powiedziałam Zbyszkowi i zaproponowałam mu sesję regresingu, na co chętnie się zgodził. Wprowadziłam męża w stan medytacji, a następnie w regresing. Zaczęłam mu odliczać. Cofnęłam męża w czasy dr M. Usui. Po chwili zaczął się proces niepokoju, przerażenia. Jego ciało zaczęło drżeć, pocić się. Odreagowywany mąż z przerażeniem w pewnej chwili zaczął mówić, że widzi górę, a na niej siedzącą postać, w którą w pewnej chwili jakby się wtopił i dalszy przebieg wydarzeń widział oczami tej osoby. Widzi, jak siedzi na tej górze i medytuje. Cały czas siedzi na górze i widzi, jak słońce wschodzi, a następnie zachodzi. Przy wschodzie słońca i za dnia u Zbyszka występowała reakcja potu, suchość w gardle, zduszenie, a całe ciało się męczyło. Natomiast przy zachodzie słońca zauważyłam, jak jest mu lżej - był spokojny. W pewnej chwili Zbyszek powiedział, że oślepił go świetlisty wirujący lej pięknych, jasnych kolorów, którymi był bardzo zachwycony. Poczuł w tym momencie obciążenie na trzecim oku. W czasie sesji regresingu głos męża był zmieniony, rysy twarzy, mimika, ciało jego bardzo cierpiało, rzucał się, dusił, odczuwał boleści w klatce piersiowej, niesamowity ból kręgosłupa, zdrętwienie nóg i pośladków, częściowy paraliż ciała. Po pierwszej sesji postanowiłam zrobić jeszcze raz mandalę trzeciego oka na podstawie zdjęcia Zbyszka. Po jej sporządzeniu okazało się, iż Zbyszek miał dwa wcielenia wstecz nałożoną zasłonę przed mocą. Miała służyć temu, aby nie mógł rozwijać mocy w następnych wcieleniach. Dodatkowo miał założone kody energetyczne, które ograniczały go w polu jasnowidzenia. W dalszych wcieleniach na podstawie analizy mandali zauważyłam jego moc wiedzy kryształowej, wiedzy boskiej, która była bardzo silna i bogata. Mandala ukazała mi również jego pochodzenie anielskie. Będąc jeszcze aniołem, swoją moc przesyłał na ziemię jako mistrz - przewodnik duchowy. Przygotowując się do drugiej sesji regresingu Zbyszek zastosował klucze Wielkiego Mistrza Reiki łącząc się z przestrzenią. Uruchomił za pomocą kluczy i mantr chrystusowych współpracę z przewodnikami Trójcy Św. Prośba do przewodników była o ujawnienie i otwarcie w nadświadomości i w przestrzeni drogi uzdrawiania, gdyż chodziło mu o poznanie drogi uzdrawiania.\nDrugą sesję regresingu Zbyszkowi postanowiłam poprowadzić według mandali cofając go w byłe życia. Pierwsze cofnięcie było do czasów dr M. Usui. Zbyszek zaczął mi mówić, co widzi. Najpierw zauważył piękne fioletowe światło, a następnie widział siebie. Dalej mówił, że wchodzi pod górę. Wspinając się na tę górę odczuwał zmęczenie nóg, ból stóp, wysiłek ciała. Obserwując go widziałam na jego ciele pot, zmęczenie, drętwienie nóg. Gdy spytałam: "kim jesteś w tym momencie, czy jesteś dr Usui?", Zbyszek zaczął płakać. Jego rysy twarzy zmieniły się przypominając dr Usui i w pewnym momencie odpowiedział: "chyba jestem nim". Po chwili wyczułam jego lęk i przerażenie, co szybko zaczęłam odliczać, aby się uwolnił od wzorców energetycznych lęku i przerażenia w tamtym wcieleniu. Po chwili ciało Zbyszka uspokoiło się, oddech stał się miarowy. Następnie zauważył obraz staruszka w wieku około 90 lat - pustelnika z laską. Ten ubrany był w kolorową togę w drobne kwiatuszki sięgającą do ziemi. Na nogach miał sandały wiązane rzemykami, na głowie czapkę, jaką nosi Papież - wyjściową, lecz troszkę niższą, a laska też była podobna do papieskiej. Dalej Zbyszek widział, jak staruszek wędrował od wioski do wioski, które były w skalistych górach. Odczuwał ból uderzając palcami stóp o kamienie. Wiek utrudniał mu chodzenie. Wędrując między górami i dolinami błogosławił ludzi, jak robił to Jezus. Nakładając dłonie uzdrawiał ludzi i niósł słowo Boże. W pewnej chwili w swoich obrazach Zbyszek zauważył tłum ludzi, a wśród nich kobietę ubraną podobnie jak Matka Boska, która klęknęła przed staruszkiem i całowała jego szatę, a on swoimi dłońmi przesyłał jej błogosławieństwo i boską energię. W tym momencie zapytałam, czy ta kobieta to Maria? Zbyszek mi odpowiedział "to nie Maria - Maryję dobrze znam". Gdy zapytałam, kim był wtedy, odpowiedział mi, że był tym właśnie staruszkiem, gdyż czuje jego zmęczenie, zbolałe nogi po wędrówce. Obserwując Zbyszka w tym momencie zauważyłam zmiany na jego twarzy. Wyglądał na zmęczonego człowieka. Jego mdlejące nogi świadczyły o zmęczeniu po wędrówce, a ból kręgosłupa świadczył o ciągłym przemęczeniu i dźwiganiu "posłannictwa bożego". Zaczęłam odliczać wzorce zmęczenia, cierpienia, samotności pustelniczej, a ból kręgosłupa z tamtego życia po pewnym czasie uwolnił się. W czasie sesji ciało Zbyszka dawało dodatkowe wskazówki do odreagowania. Gdy wrócił do równowagi ducha, podpowiedziałam: "gdy odliczę od 3 do 0, cofniesz się w następne swoje życie, uświadomisz sobie na trzeźwo, kim byłeś, co robiłeś 3,2,1,0, już". Po chwili u Zbyszka zauważyłam lęk, przerażenie, jego ciało zaczęło się trząść, rękoma zaczął zaciskać, jakby coś łapał. Zaczęłam te wzorce odliczać, a on w pewnej chwili zaczął mówić, że widzi ostrą czerwień w formie przerażającego płomienia, co się oddalał, po czym widział ogrodzony dziedziniec, a na nim płonący stos, na którym palił się jakiś człowiek. Widział wielki chaos, lincz, kamienowanie... wojsko na koniach tratowało ludzi. Dalej wyznał, że on stoi gdzieś za murem i z ukrycia obserwuje dziedziniec. Chował się przed wojskiem, aby go nie złapali i nie spalili na stosie. Zapytałam: a za co mieliby cię spalić, co zrobiłeś? Odpowiedział, że za używanie w naukach słowa bożego, które głosił palony Mistrz. Wspominał także, jak było wspaniale, gdy uczęszczał na te nauki, jak Mistrz rozdawał pokarm, jak było cudownie i wszyscy się szanowali, wzajemnie pomagali. Spytałam: a gdzie teraz jest Jezus? Zbyszek odpowiedział, że unosi się nad stosem trzymając ręce ku niebu. U Zbyszka utrzymywał się lęk, przerażenie, jego ciało drżało i zimno mu było ze strachu. Zaczęłam odliczać te wzorce, aby uwolnił się od emocji z tamtego życia. Po pewnym czasie uspokoił się. W dalszym odliczaniu cofnęłam Zbyszka w czasy Mojżesza. Wówczas mówił, że był młodym chłopakiem, uczniem Mojżesza. Miał około 20-25 lat. Określił, że były w jednej rodzinie jakby dwa obozy - zła i dobroci. W obozie zła panował głód, chaos, orgie, bicie, gwałty. Obóz dobroci pomagał członkom rodziny z obozu zła. Przede wszystkim pobitym i zgwałconym kobietom opatrywano pokaleczone ciała, głodnych karmiono. Zbyszek był w obozie dobra. Pomagał skrzywdzonym ludziom. Za to wielokrotnie był bity przez mężczyzn z obozu zła. Gdy spytałam, gdzie jest Mojżesz, odpowiedział, że Mojżesz poszedł na górę, aby spotkać się z Bogiem w sprawie 10 przykazań. W pewnej chwili zauważyłam stres, przerażenie Zbyszka. Gdy odliczałam mu lęk, w pewnym momencie powiedział z przerażeniem, że chyba nie wytrzyma tego piekła dłużej. "Mojżesz nie wraca, gdyby był Mojżesz, zapanowałby spokój. Chyba już dłużej nie dam rady nadzorować nad tym wszystkim, oni chyba go zabiją" tak mówił z przerażeniem i lękiem, który był bardzo widoczny w ciele fizycznym. Zbyszek zaczął się dusić, pocić, rzucać. Zaczęłam te wszystkie reakcje odliczać do chwili, kiedy nastąpił spokój. Potem spytałam go, gdzie jest teraz i co robi, a on opowiedział mi, jak pięknie i miło płynie, widzi przestrzeń, piękny błękit, mnóstwo pięknych ciał świetlistych. W pewnej chwili widzi anioła. Pytam: kim jest ten anioł? Odpowiedział: to ja - jestem białym aniołem, zwą mnie Gabryelem. Pytam, co się dzieje dalej? Odpowiada: wezwał mnie Bóg do siebie. Stoję naprzeciw niego, nie widzę twarzy, tylko jedno duże światło i zarys postaci w kolorze bieli i złota - to postać świetlista. Bóg do mnie przemówił: "Gabryelu, sprowadzam cię w miejsce zła, aby siłą umysłu i siłą woli głosić słowo boże". Spytałam, co się dzieje dalej. Odpowiedział: "krążę jako anioł - istota świetlista i przewodniczę siłom umysłu ludzi dobrych, szlachetnych, ale to za mało, by wyeliminować zło". Dalej widział, że Bóg ponownie go wezwał przed swe oblicze stojąc przed nim w anielskiej postaci. Bóg nałożył swoje dłonie na jego czakram korony - na głowę i powiedział głośno: "w imię Ojca, Syna i Ducha Świętego, w imię całej Trójcy Świętej, zsyłam Cię z posłaniem wśród ludzi. Urodzisz się jako człowiek w rodzinie, która zaakceptuje twoje imię i nada ci imię Gabryel, będziesz głosił słowo Boże, niósł dobro i bronił wiedzy". Po chwili głos Zbyszka zmienił się na dziecięcy, pieszczący. Gdy pytałam, co się dzieje, dziecięcym głosem, z beztroskim uśmiechem, powiedział: "jak mi dobrze, jestem w objęciach mamy, tatuś siedzi w izbie trochę dalej i struga coś w drzewie". Dalej Zbyszek widzi się już jako młody chłopak spacerujący z dziewczyną w lesie (okazało się, że ta dziewczyna to jego obecna przewodniczka duchowa Julita). Właśnie razem z nią był zesłany, aby okazać ludziom dobro, miłość, szlachetność. Wspominając spacer z dziewczyną po lesie mówił, jaki piękny był świat, wielka harmonia, motyle siadły na ręku, sarenki jadły z ręki ludzi, ptaszki siadały na ramieniu i pięknie śpiewały. W pewnym momencie zauważył, jak ginie od strzału niebieskiego pioruna - złej, silnej energii. W tym momencie Zbyszka jakby sparaliżowało, co natychmiast zaczęłam mu odliczać. Po chwili mówił dalej: "Dziewczyna została sama. Zrozpaczona cierpiała z powodu straty ukochanego". U Zbyszka pojawił się strach i przerażenie, rzucał się, dusił, przeraźliwie krzyczał, a ja znowu zaczęłam odliczać wzorce energetyczne z tamtego życia, aby wyprowadzić go z tego stanu. Gdy się uspokoił, zaczął mówić, że teraz widzi przestrzeń, że ktoś go goni, zamyka w więzieniu astralnym. Wszedł w czasy wojny astralnej ludzi przedwiecznych, kiedy to niebiescy zaatakowali plemię żółtych i zniszczyli brutalnie w przestrzeni całą harmonię piękna, doskonałości i dobra. Od tej wojny w przestrzeni zapanowało zło i chaos, co odbiło się w życiu na ziemi. Zbyszek relacjonując dalsze wydarzenia mówił, że gdy siedział w więzieniu astralnym, niebiescy drwili z niego: "Gabryelu, gdzie jest ten twój Bóg? Skoro masz taką moc, uwolnij się z naszego wiezienia". W pewnym momencie Zbyszek zauważył dwa światła: indygo i zielone. Zaufał światłu zielonemu i podążył za nim. W pewnym momencie widzi przestrzeń, a po chwili tunel, w którym czuł się bezpiecznie. W pewnym momencie zauważył światło, a następnie gwieździstą noc, ale rana nie doczekał, gdyż w przestrzeni czuł się niebezpiecznie. Zauważyłam u Zbyszka przerażenie i pytam, co się dzieje? Odpowiada: "gonią mnie niebiescy, chcą odebrać mi moc". Pytam: "a ty co robisz?" Zdyszanym i przeraźliwym głosem odpowiada: "uciekam, boję się, bo mnie zabiją". Zaczęłam szybko odliczać strach i przerażenie z tego zdarzenia. W pewnym momencie Zbyszek zaczął mówić, że znajduje się na jakiejś pustyni, jest brzydki, zielony, oczy wielkie, czarne, jest potworem. Niebo jest czerwone, nie ma żadnych budowli, ani istot żywych. Jest sam - tylko pustynia. W pewnej chwili widzi, że zaczyna wschodzić słońce. Gdy wzeszło, postać potwora zaczęła się palić. U Zbyszka zaczęło się wzmagać niesamowite duszenie, krzyczał przeraźliwie: "palę się". Pot na ciele lał strumieniem. Szybko zaczęłam odliczać duszności, przerażenie ból, palenie i w pewnym momencie uspokoił się, ale nie na długo, gdyż następny lęk mu się ujawnił. Wędrując w przestrzeni bał się, aby nie powtórzyła się sytuacja, że wcieli się w jakiegoś potwora na innej planecie. Zaczęłam odliczać wzorce lęku przed wcieleniem. Po uwolnieniu się od tych wzorców Zbyszek widzi następny obraz, to znaczy, że już nie bał się zobaczyć, co dalej z nim się stało. Ze spokojem zaczął opowiadać, co widział: stary kościół, klasztor, kopuły. W oddali dostrzegł jakiegoś kapłana wysokiej rangi w purpurze. Trzymał on w ręku nietypowe berło, które wywoływało strach. Była to kula umocowana na czubku rękojeści. Po bokach rękojeści były umocowane w kierunku dłoni jakby rogi - Zbyszek narysował mi to berło, które okazało się bardzo silnym symbolem czarnej magii i satanizmu. - Kapłan siedząc na tronie oczekiwał przybycia przed jego oblicze Zbyszka, który w tamtym życiu był młodym duchownym. Doprowadziło go dwóch strażników, którzy trzymali go pod ręce. Kapłan siedzący na tronie skierował berło ku trzeciemu oku i chciał mu odebrać moc. Zbyszek czując że berło ściąga z niego moc, zasłonił dłońmi trzecie oko. Kapłan widząc, że przerwana została emisja energii, skierował berło w czakram gardła i postanowił wyrwać ze Zbyszka duszę wraz z jego mocą, co mu się częściowo udało. W tym momencie Zbyszka zaczęło jakby trzepotać, potem zaczął się unosić siadając, a następnie szybko położył się i na parę sekund stracił oddech, a świeczka, która stała przy głowie i równiutko się paliła czystym dymem, zatrzęsła się i ulatniał się z niej smolisty dym. Z czakramu korony poszła czarna łuna. Potem okazało się, iż puściła zasłona i kod częściowego odebrania mocy. Kapłan, który nie mógł wyrwać w całości mocy Zbyszka, postanowił mu ją zasłonić i zakodować, by Zbyszek nie mógł nią dysponować i jej rozwijać. Kod i zasłona przysłaniały prawie 70 procent wiedzy. Po chwili bezdechu Zbyszek wrócił do normalnego oddechu i spokoju. W pewnej chwili zaczął mówić, że widzi piękną przestrzeń i piękne białe światło. Podążając po świetlistej drodze trafił na wciągający wir - jakby otwierające się złote wrota, zza których po otwarciu widzi świecących białych aniołów, którzy go witali. Zbyszek idąc za nimi widział kwiecisty ogród, jak raj, czuł się miło, przyjemnie, cieszył się, że wreszcie jest wśród swoich. Po drodze widział piękne budowle i kopuły. W pewnym momencie aniołowie wprowadzają Zbyszka do pięknej komnaty przed oblicze dostojnika w bieli z dużym krzyżem na piersi. Twarzy nie widzi, a zarys postaci ma długie siwe włosy i brodę, jest pewny, że to władca karmy. Stanął naprzeciw władcy karmy, który przemówił: "jeszcze nie czas, jeszcze nie teraz, wracaj na ziemię jeszcze masz coś do załatwienia". Po tej wizji od razu Zbyszek wszedł w czasy dr M. Usui. Pytam go, gdzie jest. Zaczął mówić że widzi kościół, a w nim tłum ludzi. Siebie widzi stojącego na ambonie i głoszącego kazanie. Ludzie uważnie wsłuchują się w jego wywód. Widzi, że inni księża z zazdrości próbują wzbudzać bunt wśród ludzi, którzy przychodzą na kazania. Bojkotują jego kazania, wyśmiewają się z niego. Ludzie zaczynają drwić ze słów głoszonych przez niego. Spytałam: "jak ludzie zwracają się do ciebie?" Odpowiedział, że w pewnym momencie ktoś z tłumu krzyczał w jego stronę "doktorze Usui" cytując słowa z biblii, ale to była chwila. Zdaniem Zbyszka ktoś zwracał się do niego, bo na ambonie był sam. Relacjonując dalsze wydarzenia powiedział, że ludzie odwrócili się od niego i był zmuszony opuścić kraj i statkiem popłynął na inny kontynent. Dalej widział góry. W dolinie był odcinek autostrady, na którego końcu były tunele w skałach gór. Powiedział, że gdzieś jedzie, ale boi się wjechać do tunelu, bo czuje, że tam zginie. Zaczęłam odreagowywać Zbyszkowi lęk przed wjazdem do tunelu, ale nie miał odwagi zajrzeć, co się tam faktycznie stało. Następny obraz, jaki widział, to dwóch duchownych. Pierwszy pojawił się w białym habicie, następny w czarnym habicie ćwiczył w jakimś klasztorze wschodnie walki. I wreszcie ujrzał swoją obecną postać, która wtopiła się w postacie tych dwóch duchownych tworząc jedność. Na koniec sesji regresingu Zbyszek znalazł się w przestrzeni. Wzbudził się w nim znów niepokój, lęk i przerażenie. Ponownie mu zaczęłam odliczać wzorce lęku, przerażenia, a on w pewnej chwili zaczął mówić, że znów go gonią niebiescy. Wtedy mu powiedziałam: "skoro masz taką moc, to dlaczego się ich boisz? Oni ci już nie zagrażają, stań z nimi twarzą w twarz, wybacz im krzywdy, które ci zrobili, a oni na pewno też ci wybaczą, bo niebiescy bardzo żałują, że tyle krzywd zrobili". Zaufał moim słowom, zatrzymał się, już nie uciekał. Wybaczył niebieskim, a jego ciało się uspokoiło, oddech był prawidłowy i czuł się bezpieczny. W pewnej chwili zaczął płakać, a potem się uspokoił. Teraz zauważył piękne światło swojej przewodniczki, która mu dała zadanie od Boga, aby znalazł siebie w ostatniej wieczerzy. Po czterogodzinnej sesji Zbyszek z wdzięczności położył swoje dłonie na mojej głowie i przesłał mi energię, której gorąco czułam po całym ciele. Sesja na podstawie mandali skończyła się sukcesem dla mnie i dla Zbyszka. Analizując drogę uzdrawiania Zbyszka na podstawie byłych wcieleń, korzystając z mandali podczas sesji, mogę stwierdzić, iż każdy człowiek pochodzi od istoty świetlistej, w której jest moc i intuicja, oraz nasza doskonałość. Gdy w regresingu cofniemy się do czasów bycia istotą świetlistą, jak zrobił to Zbyszek cofając się do czasu, gdy był Gabryelem, wówczas poznajemy swoją wartość, doskonałość. Gdy człowiek w sesji cofnie się do tak zwanej wiedzy kryształowej, czyli bycia istotą doskonałą - świetlistą, od tego momentu w sesji wraca do obecnego życia, po drodze odreagowując negatywne wzorce energetyczne, które nabył w byłych życiach. Obie sesje regresingu prowadzone Zbyszkowi i sporządzone przeze mnie mandale, analizy aur Zbyszka i dr M. Usui, dały mi niezbite dowody, iż aura dr M. Usui jest w Zbyszku. Prawdopodobieństwo tego faktu mogę określić na 95 procent. Także mogę określić wejście aury dr Usui w postać Zbyszka na podstawie identycznej wiedzy kryształowej. Porównując mandalę sporządzoną ze zdjęcia dr M. Usui i mandalę Zbyszka łatwo zauważyć, że wiedza kryształowa w obu tych mandalach jest identyczna, a więc Gabryel to dr Usui, to Zbyszek. Należy dodać, że kwiat mandali trzeciego oka jest niepowtarzalny, również wiedza kryształowa istoty świetlistej jest indywidualna i niepowtarzalna dla każdej z istot przedwiecznych. Każdy ma indywidualne przesłanie od Boga, każdy ma indywidualną moc, wiedzę, którą otrzymał od Boga w czasach panowania istot przedwiecznych, lecz nie każdy zasługuje, by ją w sobie odkryć. Żałuję, że podczas sesji regresingu nie miałam kamery, która by zarejestrowała całe zachowanie Zbyszka: jego cierpienie, przerażenie pocenie się. Pocił się tak, iż po sesjach mata była mokra, a odzież można było wyżymać. Słowa wypowiadał różnymi głosami. Byłam świadkiem niesamowitych zmian zachodzących podczas sesji regresingu. Mówi Zbigniew Ulatowski:\nPo sesjach regresingu przekonałem się do tej metody, gdyż ujrzałem coś, czego nie mogłem sam w sobie ujrzeć. Poznałem wartość mojego wyższego ja. Poznałem swoją moc wiedzy tajemnej, pochodzenie swojej istoty świetlistej, dziejów przedwiecznych i uwolniłem się od pewnych wzorców, które mi ograniczały umysł w rozwoju duchowym. Mimo że byłem przez jakiś czas sceptycznie nastawiony do regresingu, teraz już wiem, że dzięki tej metodzie odkryłem swoją wartość, odkryłem swoją doskonałość i kreację wiedzy tajemnej. Przekonałem się teraz, dlaczego moi uczniowie już od I st. Reiki widzą mentalnie, słyszą mentalnie, doskonale czują moc energii przekazywanej przeze mnie podczas inicjacji. Nauczając swoich uczniów przekazuję im pełną wiedzę. Dzięki niej odnoszą sukcesy w uzdrawianiu. Wtajemniczam uczniów w każdy stopień z precyzją, a oni odczuwają zmiany, z czego są usatysfakcjonowani i bardzo wdzięczni, że są moimi uczniami. Metoda regresingu, którą stworzył Leszek Żądło, otwiera nas na uzdrowienie swojej podświadomości, na ujrzenie swojego prawdziwego ja. Regresing pozwala nam uwolnić wszystkie wzorce, które powodują w nas choroby. Uwalniają się z nas emocje lęku, strachu, przerażenia, a przy okazji poznajemy swoją świetlistą postać, swoją doskonałość, mądrość i wiedzę tajemną. Przez regresing umacniamy swoją intuicję, doskonałość i otwieramy sobie drogę do oświecenia. zgłoś błąd · do góry


Strona g³ówna » GMINA » Wydarzenia » Jest wykonawca, rusza budowa nowoczesnej hali\nTo bêdzie unikatowy obiekt sportowy w skali ca³ego powiatu. Nowoczesna hala sportowa powstanie przy szkole w Dêbnie. Umowa na budowê pe³nowymiarowej hali zosta³a ju¿ podpisana\nW ¶rodê w Urzêdzie Gminy Dêbno zosta³a podpisana umowa na budowê pierwszej pe³nowymiarowej hali sportowej przy Zespole Szkolno-Przedszkolnym w Dêbnie. Oprócz budowy samej hali, inwestycja obejmie równie¿ utworzenie niezbêdnej infrastruktury technicznej i komunikacyjnej oraz powstan± nowe sale dydaktyczne. Obiekt bêdzie przystosowany nie tylko do prowadzenia zajêæ wychowania fizycznego czy organizacji zawodów sportowych. Bêd± siê tam równie¿ odbywaæ uroczysto¶ci szkolne oraz gminne. Hala bêdzie dostêpna zarówno dla uczniów, organizacji spo³ecznych jak i samych mieszkañców. Zakoñczenie realizacji inwestycji zaplanowane jest na 2020 rok.\n- To milowy krok w rozwoju infrastruktury sportowej w naszej gminie, ale równie¿ ca³ego powiatu brzeskiego – zaznacza wójt gminy Dêbno Wies³aw Koz³owski. – Jestem pewien, ¿e ten obiekt bêdzie cieszy³ siê ogromna popularno¶ci±. Poza uczniami, stanie siê on równie¿ miejscem treningów naszych pi³karzy, którzy w okresie zimowym s± pozbawieni odpowiednich warunków do æwiczeñ, ale na tym nie koniec. Jako samorz±d mamy równie¿ wiele pomys³ow na zagospodarowanie obiektu.\nWykonawc± inwestycji, w wyniku przeprowadzonego przetargu zosta³o Przedsiêbiorstwo Budowlano-Produkcyjne „£êgprzem” Sp. z o.o. z Krakowa.


„Każde miejsce, na którym wasza stopa stanie, dam wam, jak przyobiecałem Mojżeszowi.” (Joz. 1:3). „Nikt przed tobą się nie ostoi, dopóki żyć będziesz; jak byłem z Mojżeszem, tak będę z tobą, nie odstąpię cię ani cię nie opuszczę”. (Joz. 1:5)\nJest to symboliczna obietnica, wskazująca na obietnicę daną w Nowym Testamencie: „Albowiem grzech nad wami panować nie będzie, bo nie jesteście pod zakonem, lecz pod łaską.” (Rz. 6:14).\nZiemia Kanaan była w przeszłości rządzona przez wielu gigantów, ale oni wszyscy mogli być pokonani. Ani jeden grzech (nawet potężny) nie będzie w stanie nas pokonać. To jest wola Pana w stosunku do nas. Lecz Jozue musiał postawić swoją stopę choć na skraju danego terytorium i potwierdzić, że jest to w Imię Pana. Tylko wtedy mógł je posiąść.\nTak samo jest z nami. Musimy potwierdzić nasze dziedzictwo, nasz dar poprzez wiarę. Jeżeli nie trzymamy się ściśle Bożych obietnic, jako naszych, one nigdy nie spełnią się w naszym życiu.\n„Bo jeśli ustami swoimi wyznasz, że Jezus jest Panem, i uwierzysz w sercu swoim, że Bóg wzbudził go z martwych, zbawiony będziesz”. (Rz. 10:9)\nPan powiedział Jozuemu: „Tylko bądź mocny i bardzo mężny, aby ściśle czynić wszystko według zakonu, jak ci Mojżesz, mój sługa, nakazał. Nie odstępuj od niego ani w prawo, ani w lewo, aby ci się wiodło wszędzie, dokądkolwiek pójdziesz.” (Joz. 1:7)\nJeżeli Boże Słowo mówi: „Albowiem grzech nad wami panować nie będzie, bo nie jesteście pod zakonem, lecz pod łaską” – uwierz i wyznawaj to. Nie odstępuj ani w lewo, ani w prawo. To znaczy: nie ograniczaj zakresu tej obietnicy. Nie ograniczaj jej, tak że będzie mówiła tylko o kilku grzechach, ale z drugiej strony nie sprawiaj, że będzie znaczyła więcej, niż jest w niej powiedziane. Nie mów, że możemy być tak doskonali jak Chrystus, już tu na Ziemi, ponieważ nie możemy być bezgrzeszni na tej ziemi. To nie jest to, o czym mówi dana obietnica. Ona odnosi się tylko do zwycięstwa nad tym co my znamy jako grzech (świadomy grzech). Będziemy mogli być w pełni jak Chrystus, tylko kiedy On powróci. 1 Jana 3:2 jasno o tym mówi. Tak więc nie wychodźmy poza Pismo i też nie wierzmy w mniejszą ilość rzeczy, niż Pismo nam obiecuje.\nStawanie się jak Chrystus można porównać do zajmowania całej ziemi Kanaan lub do wspinania się na bardzo wysoką górę. Kiedy jesteśmy przemienieni, nasze grzechy są nam wybaczone, a nasza przeszłość wymazana, lecz my wciąż jesteśmy pod jarzmem wielu grzechów. Możemy porównać to do dojścia do podnóża góry. Następnie zaczynamy wspinać się na tę górę.\nSzczyt tej góry jest doskonałym podobieństwem Chrystusa. Osiągniemy go tylko wtedy, kiedy Jezus powróci. Lecz nie musimy wciąż żyć u podnóża tej góry – pokonanym przez grzech – permanentnie. Nie. Biblia mówi: „Dlatego pominąwszy początki nauki o Chrystusie, zwróćmy się ku rzeczom wyższym” (Hbr. 6:1). A w 2 Kor. 7:1 jesteśmy napominani do „świątobliwości swojej w bojaźni Bożej.”\nNie powinniśmy bać się słowa „doskonałość”. Musimy do niej dążyć. Paweł u kresu swego życia powiedział: „Nie jakobym już to osiągnął albo już był doskonały, ale dążę do tego, aby pochwycić, ponieważ zostałem pochwycony przez Chrystusa Jezusa. Bracia, ja o sobie samym nie myślę, że pochwyciłem, ale jedno czynię: zapominając o tym, co za mną, i zdążając do tego, co przede mną, Zmierzam do celu, do nagrody w górze, do której zostałem powołany przez Boga w Chrystusie Jezusie.” (Flp. 3:12 – 14). Pan właśnie teraz do wielu z nas przemawia: już dosyć waszego pobytu u podnóża tej góry, teraz zacznijcie się na nią wspinać. Idźcie dalej. „Tak więc nie odstępujcie ani w lewo, ani w prawo”.\n„Niechaj nie oddala się księga tego zakonu od twoich ust” (Joz. 1:8). Musimy zachowywać słowa Pana nie tylko w naszym sercu, ale również stale mieć je na ustach. Musimy naszymi ustami wyznawać obietnice Pańskie.\nProblem, który dotyczy wielu Chrześcijan w dzisiejszym świecie polega na tym, że wyznają oni te rzeczy, których sami pożądają: „Wierzę, że dostanę duży dom. Wierzę, że dostanę lepszą pracę. Wierzę, że dostanę dobre auto”!!\nZamiast głoszenia tego wszystkiego, głośmy Słowo Boże: „Panie, wyznaję że przezwyciężę moją złość. Wyznaję, że przezwyciężę pożądliwość, która pojawia się w moich oczach. Wyznaję, że przezwyciężę miłość do pieniędzy.”\nTo są rzeczy, które powinniśmy głosić. Lecz diabeł, nie chce abyśmy o tym mówili, tak więc sprawia, że zaczynamy mówić o naszych pragnieniach materialnych.\nNie możesz zbudować kościoła z ludźmi, którzy są zainteresowani jedynie rzeczami materialnymi. Możesz zbudować kościół tylko z ludźmi, którzy mają swe upodobanie w rzeczach niebiańskich i pobożnym życiu. Nie zachęcaj niewłaściwego typu ludzi do przyjścia do swojego kościoła poprzez obietnice ziemskiego dobrobytu. Czy Bóg obiecuje ci, że ofiaruje ci dom lub samochód? Nie. Obietnicami Pana są:\nzwycięstwo nad grzechem,\nprowadzenie życia, w którym każdego dnia czerpiesz radość z Pana – 24 godziny dziennie – bez żadnych depresji, niechęci, ani bycia pokonanym,\nzawsze radosny i wdzięczny, we wszystkim i dla wszystkich ludzi wokół.\nJest to życie nowotestamentowe (ziemia Kanaan opływająca w mleko i miód), które Biblia obiecuje. Wyznaj to wszystko i powiedz: „Panie, to jest życie, którym ja chcę żyć do końca moich dni.”\nTo było życie, którym ja chciałem żyć, jako młody chrześcijanin, który zobaczył co oferuje mu Biblia. Lecz kiedy spojrzałem wokół, na innych chrześcijańskich przywódców, zobaczyłem, że zawładnął nimi grzech, pokonał ich.\nTak więc powiedziałem, „Panie, nie chcę ich oceniać. To nie moja sprawa, ale nie chce patrzeć na nich jako na wzory do naśladowania. Chcę w samotności studiować Słowo Boże. Chcę patrzeć tylko na Twoje obietnice. Chcę patrzeć na Jezusa i widzieć w Nim mój jedyny Przykład godny naśladowania”.\nByłem pokonany przez wiele lat jako wierzący, ale kiedy pewnego dnia ujrzałem moje dziedzictwo w Chrystusie, zacząłem głosić obietnice Boże zawarte w Piśmie – które dawały mi obietnice życia w trwałej radości i nieprzerwanym zwycięstwie. Bóg w końcu dał mi to pragnienie w moim sercu. To jest sposób, w jaki teraz chcę żyć i sposób, w jaki chcę żyć do końca moich dni.\nJozue miał przykazane, aby rozważać Słowo Boże dniami i nocami. My nie jesteśmy tu po to, aby rozważać potrzeby pogan. Choć wyglądają one na dobre sprawy do rozważań, to tak naprawdę nie jesteśmy w stanie pomóc tym ludziom, jeżeli nie będziemy najpierw rozważać Słów Bożych przez całe dnie i noce.\nBóg obiecał Jozuemu i dobrobyt, i sukces, pod warunkiem, że będzie studiował Jego Słowo (Joz. 1:8). Prawdziwa „ewangelia sukcesu” jest tylko wtedy, kiedy w naszym życiu pojawia się dobrobyt i sukces, ale w sposób niebiański i duchowy.\n„Dobrobyt i sukces” są to dwie rzeczy, których szukają wszyscy ludzie, na całym świecie, ale nie szukają ich w sposób, w jaki przedstawił je Bóg w Księdze Jozuego 1:8.\nStrona wygenerowana w 0.3559 s.


FIFO vs. LIFO (Biznes) | Różnica między podobnymi obiektami i terminami.\nFIFO i LIFO metody rachunkowości są stosowane do określania wartości niesprzedanych zapasów, kosztu sprzedanych towarów i innych transakcji, takich jak skup akcji, które należy zgłosić na końcu\nPierwsze wejście, pierwsze wyjście Ostatnie wejście, pierwsze wyjście\nNiesprzedane zasoby reklamowe\nNiesprzedane zapasy obejmują towary nabyte ostatnio. Niesprzedane zapasy obejmują najwcześniej nabyte towary.\nNie ma ograniczeń GAAP ani MSSF dotyczących korzystania z FIFO; oba pozwalają na stosowanie tej metody rozliczania. MSSF nie zezwalają na stosowanie LIFO do rachunkowości.\nJeśli koszty rosną, zakupione przedmioty były tańsze. Zmniejsza to koszt sprzedawanych towarów (COGS) w ramach FIFO i zwiększa zysk. Podatek dochodowy jest większy. Wartość niesprzedanych zapasów jest również wyższa. Jeśli koszty rosną, ostatnio nabyte przedmioty są droższe. Zwiększa to koszt sprzedanych towarów (COGS) w ramach LIFO i zmniejsza zysk netto. Podatek dochodowy jest mniejszy. Wartość niesprzedanych zapasów jest niższa.\nW przeciwieństwie do scenariusza inflacyjnego zysk księgowy (a tym samym podatek) jest niższy przy zastosowaniu FIFO w okresie deflacji. Wartość niesprzedanych zapasów jest niższa. Zastosowanie LIFO w okresie deflacji powoduje, że zarówno zysk księgowy, jak i wartość niesprzedanych zapasów są wyższe.\nPonieważ najstarsze przedmioty są sprzedawane jako pierwsze, liczba przechowywanych rekordów maleje. Ponieważ najnowsze przedmioty są sprzedawane jako pierwsze, najstarsze przedmioty mogą pozostać w ekwipunku przez wiele lat. Zwiększa to liczbę zapisywanych rekordów.\nW ekwipunku pozostają tylko najnowsze przedmioty, a koszt jest wyższy. Dlatego nie ma niezwykłego wzrostu lub spadku kosztu sprzedanych towarów. Towar sprzed kilku lat może pozostać w ekwipunku. Ich sprzedaż może spowodować nietypowy wzrost lub spadek kosztów towarów.\nZawartość: FIFO vs LIFO\n2 Przykład rozliczeń FIFO i LIFO\n2.1 Korzystanie z FIFO\n2.2 Korzystanie z LIFO\n3 Obliczanie rezerwy\n4 LIFO vs FIFO Plusy i minusy\nFIFO oznacza First In First Out i jest metodą wyceny zapasów, w której towary umieszczone na pierwszym miejscu w zapasach są sprzedawane jako pierwsze. Niedawno umieszczone towary, które nie zostały sprzedane, pozostają w ekwipunku na koniec roku.\nLIFO oznacza Last In First Out. Jest to metoda wyceny zapasów, w której towary umieszczone na ostatnim miejscu w zapasach są sprzedawane jako pierwsze. Towary umieszczone na pierwszym miejscu w magazynie pozostają w magazynie na koniec roku.\nPrzykład rozliczeń FIFO i LIFO\nUproszczona reprezentacja FIFO i LIFO\nChociaż ten przykład dotyczy kalkulacji zapasów i obliczania kosztu sprzedanych towarów (COGS), koncepcje pozostają takie same i można je zastosować również w innych scenariuszach.\nZałóżmy, że firma handlująca widgetami dokonuje w ciągu roku następujących zakupów:\nPartia 1: Ilość 2000 sztuk po 4 USD za sztukę\nPartia 2: 1500 widgetów ilości za 5 USD za sztukę\nPartia 3: ilość 1700 widżetów po 6 USD za sztukę\nOznacza to, że zakupiono łącznie 5200 widżetów. Z tego załóżmy, że firmie udało się sprzedać 3000 sztuk po cenie 7 USD każda. Teraz należy wycenić pozostałe zapasy 2200 widżetów. Jaki powinien być koszt jednostkowy zastosowany do ustalenia wartości niesprzedanych zapasów? Na to pytanie próbują odpowiedzieć metody LIFO i FIFO.\nKorzystanie z FIFO\nPrzy użyciu metody księgowania FIFO niesprzedane zapasy to towary, które zostały nabyte ostatnio. Oznacza to, że wszystkie 1700 widgetów w partii 3 i 500 z 1500 widgetów w partii 2 są uważane za niesprzedane. Więc… wartość niesprzedanych zapasów to (1700 * 6 USD) + (500 * 5 USD) = 12 700 USD.\nZysk księgowy dla firmy w tym scenariuszu wykorzystującym FIFO oblicza się w następujący sposób:\nPrzychody: 3000 * 7 USD = 21 000 USD\nKoszt sprzedanych towarów: Partia 1 (2000 * 4 USD) + Partia 2 (1000 * 5 USD) = 13 000 USD\nZysk: 21 000 USD - 13 000 USD = 8000 USD\nNależy zauważyć, że jest to wyłącznie koncepcja księgowa. Całkiem możliwe, że widgety faktycznie sprzedane w ciągu roku pochodzą z partii 3, ale dopóki są takie same, znormalizowane widżety, towary z partii 3 nie są sprzedawane do celów księgowych.\nKorzystanie z LIFO\nZastosowanie metody LIFO do rozliczeń da nam różne wyniki. Wartość niesprzedanych zapasów będzie inna, ponieważ najwcześniej zakupione towary są uważane za niesprzedane w LIFO. Oznacza to, że wszystkie 2000 widżetów z partii 1 i 200 z 1500 widżetów z partii 2 są uważane za niesprzedane. Więc… wartość niesprzedanych zapasów to (2000 * 4 USD) + (200 * 5 USD) = 9 000 USD.\nZysk księgowy przy użyciu LIFO oblicza się w następujący sposób:\nKoszt sprzedanych towarów: Partia 2 (1300 * 5 USD) + Partia 3 (1700 * 6 USD) = 16 700 USD\nZysk: 21 000 USD - 16 700 USD = 4300 USD\nRezerwa LIFO to różnica między kosztem księgowym zapasów obliczonym metodą FIFO a kosztem obliczonym metodą LIFO.\nPodczas inflacji (okres wzrostu cen) koszt zapasów FIFO jest wyższy niż koszt zapasów LIFO. W związku z tym,\nPodczas deflacji (okres spadku cen) koszt zapasów FIFO jest niższy niż koszt zapasów LIFO. W związku z tym,\nW powyższym przykładzie Rezerwa LIFO wynosi 12 700 $ - 9,00 $ = 3700 USD. Jest to również dokładnie równe różnicy kosztów towarów sprzedanych obiema metodami (16 700 USD vs. 13 000 USD).\nLIFO vs FIFO Plusy i minusy\nOgólnie rzecz biorąc, metoda FIFO zapewnia zastosowanie do większej liczby scenariuszy biznesowych niż LIFO, a także zapewnia lepszą księgowość. Zalety obejmują:\nTowary są sprzedawane lub usuwane w sposób logiczny i systematyczny.\nJednolity przepływ pojedynczego pliku zapewnia efektywną kontrolę materiałów. Ta kontrola jest potrzebna w przypadku towarów, które mogą ulec rozkładowi, pogorszeniu oraz zmianie jakości lub stylu.\nMetoda LIFO nie jest obsługiwana przez MSSF. Wiele krajów przestrzega ram MSSF.\nNależy prowadzić więcej rejestrów przez dłuższy czas, stosując metodę LIFO. Większość firm przez cały czas nosi przynajmniej niektóre zapasy. W przypadku LIFO może to oznaczać wykorzystanie rejestrów towarów nabytych kilka lat temu.\nKiedy starsze towary są ostatecznie sprzedawane, cena może znacznie różnić się od kosztu tych towarów. Może to spowodować nieoczekiwanie duże zyski lub straty z papieru, co może mieć konsekwencje podatkowe.


STRONY INTERNETOWE ŁÓDŹ - Projektowanie stron internetowych Łódź\nStrony internetowe Łódź, tanie strony internetowe\nStrona www z panelem administracyjnym do samodzielnej obsługi. Jest to idealne rozwiązanie dla mikro i małych firm, chcących zaprezentować własną ofertę w internecie. Strona wizytówka jest stroną typu one side page, na której przedstawione są informacje o firmie i jej ofercie. Można na niej również umieścić galerię, formularz kontaktowy czy mapkę interaktywną z zaznaczoną siedzibą firmy. Strona jest w pełni responsywna i wyświetla się na urządzeniach mobilnych. Zaletą strony internetowej wizytówkowej jest niewielki koszt i szybki czas realizacji (wynosi on ok. 3 dni).\nChcesz stworzyć dla własnej firmy stronę wizytówkową? Napisz do Nas (formularz kontaktowy), chętnie udzielimy Ci wszystkich niezbędnych informacji.\nStrona internetowa z panelem administracyjnym do samodzielnej obsługi. Jest to bardziej rozbudowany typ strony, składający się z podstron, na których umieszczane są dowolne informacje. Na podstronach można umieścić rozbudowane treści typu: informacje o firmie i jej ofercie, formularz subskrypcji, galerię/grafiki, ikony/przyciski social media, formularz kontaktowy czy mapkę interaktywną z zaznaczoną siedzibą firmy. Strona jest w pełni responsywna, zatem wyświetla się na urządzeniach mobilnych. Główną zaletą strony internetowej firmowej jest to, że można ją dowolnie rozbudowywać i jest w pełni przygotowana pod SEO.\nChcesz stworzyć stronę firmową? Napisz do Nas (formularz kontaktowy), chętnie udzielimy Ci wszystkich niezbędnych informacji.\nRozbudowana strona internetowa z panelem administracyjnym do samodzielnego zarządzania treściami i grafikami. Strona kierowana jest do większych firm lub firm, których oferta jest bardziej rozbudowana. Zalety serwisu to przede wszystkim możliwość tworzenia rozbudowanego menu, z podziałem na podmenu oraz tworzenie zaawansowanej graficznie i tekstowo prezentacji oferty. Do strony można dodawać każdy rodzaj treści, od grafik i animacje po formularze kontaktowe, z mapką dojazdu czy przyciskami do pobierania plików. Serwis można dowolnie rozbudowywać i jest w pełni przygotowany pod SEO.\nChcesz stworzyć rozbudowaną stronę dla swojej firmy? Napisz do Nas (formularz kontaktowy), chętnie udzielimy Ci wszystkich niezbędnych informacji.\nNaprawa i przebudowa istniejących stron. Naprawa obejmuje aktualizację skryptów, wymianę zdjęć i treści na www. Również zmianę układu z zachowaniem aktualnych podstron, podłączenie linków do social media, zainstalowanie formularza kontaktowego lub mapki dojazdu. Zakres usług ustalany jest indywidualnie wg zapotrzebowania klienta. Czas realizacji zlecenia 3-4 dni.\nChcesz naprawić lub odświeżyć swoją stronę firmową? Napisz do Nas (formularz kontaktowy), chętnie udzielimy Ci wszystkich niezbędnych informacji.\nTagi: Strony internetowe Łódź, tanie strony internetowe, projektowanie stron internetowych Łódź, tworzenie stron internetowych, tanie strony internetowe. Budowa stron internetowych Warszawa, projekty graficzne, tanie strony www, tania strona www, projekt stron www. Projekty stron internetowych, strona www łódź, sklepy internetowe łódź, strony www łódź. WordPress, tania strona, strony internetowe Łódź, tanie strony internetowe łódź, tworzenie stron internetowych łódź, projektowanie stron www łódź.\nSzanowny Użytkowniku, Na naszych stronach używamy technologii, takich jak pliki Cookie, które służą do zbierania i przetwarzania danych osobowych w celu personalizowania treści i reklam oraz analizowania ruchu na stronie. Przez dalsze korzystanie z naszego serwisu, wyrażasz zgodę na przetwarzanie danych osobowych na zasadach określonych w polityce prywatności. Wyrażenie zgody jest dobrowolne, a zatem taką wyrażoną zgodę możesz w każdej chwili cofnąć. Można to zrobić poprzez zmianę ustawień przeglądarki lub opuszczenie serwisu.Ok, rozumiemPolityka prywatności


UOKiK bada sprzedaż laptopów z oprogramowaniem - Prawo i wymiar sprawiedliwości - GazetaPrawna.pl - wiadomości, notowania, kursy, praca, emerytury, podatki -\ngazetaprawna.plPrawoUOKiK bada sprzedaż laptopów z oprogramowaniem\nUOKiK bada sprzedaż laptopów z oprogramowaniem\n21.08.2008, 08:05; Aktualizacja: 19.03.2011, 13:14\nSprzedaż laptopów z oprogramowaniem Microsoft może ograniczać konkurencję. To wniosek z przeprowadzonego przez Prezes UOKiK postępowania wyjaśniającego. Ze względu na globalny zasięg działania przedsiębiorcy sprawa została przekazana Komisji Europejskiej\nPostępowanie wszczęte w grudniu 2007 roku miało na celu wstępne ustalenie, czy zasady sprzedaży komputerów przenośnych wraz z zainstalowanym systemem operacyjnym Microsoft nie naruszają prawa antymonopolowego. Z materiałów zgromadzonych w toku postępowania wynika, że na polskim rynku hurtowej sprzedaży laptopów obecnych jest około 12 producentów, których siedziby znajdują się poza granicami kraju. Na terenie Polski działają jedynie ich spółki zależne, które zajmują się wyłącznie dystrybucją i reklamą produktów. Wątpliwości UOKiK wzbudziły zasady współpracy pomiędzy producentami komputerów przenośnych a spółką Microsoft. Zgodnie z informacjami Urzędu mają oni prawo do preinstalacji jej systemu operacyjnego na wytwarzanym sprzęcie. Jednocześnie są oni zobligowani do raportowania liczby sprzedawanych laptopów. Mimo braku formalnego zobowiązania do instalowania produktów Microsoft, przedsiębiorcy przyznają, że zasady współpracy są na tyle atrakcyjne, że nie pozostawiają im wyboru. Jak ustalił Urząd regułą jest, że producenci sprzedają laptopy wyłącznie z systemem operacyjnym Microsoft. Konsumentowi trudno jest zrezygnować z preinstalowanego oprogramowania chociażby ze względu na brak możliwości zwrotu jego ceny. Tymczasem to do klienta powinien należeć wybór systemu operacyjnego, z którego chce korzystać. Zdaniem Prezes Urzędu informacje zebrane w toku postępowania wskazują, że mogło dojść do zawarcia niedozwolonego porozumienia pomiędzy Microsoft a producentami laptopów. Charakter postępowania – w szczególności zakres terytorialny działania przedsiębiorców – wskazuje, że skutki porozumienia mogą rozciągać się na teren całej Unii Europejskiej. W związku z tym Prezes UOKiK zdecydowała się przekazać zgromadzone materiały Komisji Europejskiej. Komisja i urzędy antymonopolowe Państw Członkowskich Unii Europejskiej ściśle ze sobą współpracują stosując wspólnotowe reguły konkurencji. Polega to m.in. na przekazywaniu Komisji informacji o prowadzonych postępowaniach. W ramach swoich uprawnień KE może wszcząć postępowanie antymonopolowe, a jeżeli zarzuty się potwierdzą nałożyć na przedsiębiorców kary finansowe, które nie mogą przekroczyć 10 proc. całkowitego obrotu uzyskanego w poprzedzającym roku obrotowym. To nie jest pierwsza sprawa, o której UOKiK poinformował Komisję Europejską. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego w sprawie producenta słodyczy Ferrero Polska Urząd powiadomił Komisję, że praktyka antykonkurencyjna przedsiębiorcy może mieć skutek na rynkach innych państw członkowskich. Przekazana informacja stała się podstawą do wszczęcia postępowania przez Komisję. Ponadto UOKiK powiadomił inne państwa członkowskie i Komisję Europejską o możliwych praktykach antymonopolowych spółki Velux – producenta okien dachowych\nKwestia niewłaściwego delegowania sędziów


Belula - Dogomania\nudało mi się zalogować tu i widzę, że nadal jesteś. Cieszę się bardzo, bo często Ciebie wspominałam...\nU mnie 1000 zmian w życiu, ale Misio i Klamka mają się dobrze!\nPrzydałoby się poplotkować, bywasz w Skaryszaku?\nJa tu będe teraz zaglądała,\njestem, ale ostatnio rzadko bywam.. zosia w kwietniu umarła i przewróciło mi to całkiem życie...\na z waszyngtona się wyprowadziłam, mieszkam na gocławiu nad wisłą i tam spacerujemy. Do skaryszaka zdarza mi się wpadac, ale raczej rzadko.\nale możnaby się umówic na jakiś spacer!\nMalutki, rudy, puszysty Kamyk WRÓCIŁ. Ma u mnie dom na ZAWSZE!!\nBelula replied to Belula's topic in Już w nowym domu\nWitajcie :) Nie mam wytłumaczenia, dlaczego tyle czasu tu nie zaglądałam.... Misiek świetnie ma się, je i biega po parku bez zmian, właśnie idziemy na ostatni obchód. Siwy pyszczek i ruda grzywa, nic się nie zmienił, a zobaczcie ile lat upłynęło.... Muszę tu się trochę rozejrzeć, zmian było dużo, nie wiem co i jak... Ściskam Was wszystkich i Misiek ogonkiem macha :) Będę wpadać często teraz!\nKlamka zapadła - usypiamy! Zabójczyni z Krężla ujęta! Zobacz zdjęcie za kratami\nBelula replied to Belula's topic in Już w nowym domu...\nWitajcie kochani :) Od lat mnie tu nie było, ale wróciłam :) Winna Wam jestem info o Klamce, która nadal żyje i dobrze ma się. Staruszka już, pyszczek osiwiał, ale biega, chodzi na spacery i obecnie mieszka u mojego przyjaciela na Muranowie w Warszawie. Jest traktowana jak księżniczka i robi co chce :) Należało jej się za to, co przeżyła. Idę teraz na wątek Misia/Kamyka, i napiszę co u niego\nmama nowego tymczasa - wypisz, wymaluj, kuzyn rekińczyka... i charakter kargula, będzie chciał kafara zjeśc. ale mu nie damy, niech sie socjalizuje gbur jeden.\nmożna się spiknąć, np. w niedzielę?\nDwie dumne hasiorki Niya i Jadzia ,rownie dostojna kundelka Setka i kocia banda ;))\nBelula replied to orpha's topic in Foto Blogi\nTeż mnie tu dawno nie było, i nic nie wiem, co u dziewczynek? Porastają w futerko przed zimą?\nCześć, co tam u Ciebie? U mnie wiele się działo, głównie kłopoty, umawiamy się na spacer z psami? Póki mrozy nie przyszły możemy polatać po skaryszaku, ja wezmę Kafara, żeby Zosi nie stresować.\nBardzo mini Kajko znalazł dom trzymamy kciuki za opiekunów i psiaka! Kajko za TM\nBelula replied to ewatonieja's topic in Tęczowy Most\nI co u Kajko? Cały czas dobrze? Ten pies to historia kultowa, napisz coś :)\nATOS został u nas.\nBelula replied to Waldek's topic in Już w nowym domu\nI co tam u Atosa? Jest nadal z Wami?\nSłuchajcie, fotki aktualne mam na fb i nasza klasa, może ktoś zechce tam mnie odnaleźć z Was?? Najczęściej jesteśmy z Klamma, Misiek i Kafar na facebook, tam dodaje się zdjęcia prosto z komputera:)\nREKIŃĆZYK z Orzechowiec- w swoim nowym domu!!!!\nBelula replied to albiemu's topic in Już w nowym domu\nHej Wam, pani nie jest komputerowa... Ale z rozmowy wynikało, że bardzo są wszyscy w nim zakochani. Swoją drogą to wkurzające, te ośrodki i hotele, które nie przyjmują psów. Może zrobić jakąś akcję, popierania i promowania miejsc dla ludzi z psami, tak, żeby miejsca "bez psów" zostały w tyle, jak się to nagłośni, to może więcej będzie przyjaznych psom miejsc, a mniej psów wyrzucanych na wakacje.\nguffi juz nie BEZDOMNY - pojechal do nowego domku :)\nBelula replied to kakadu's topic in Już w nowym domu\nPamiętam Cię Toffiku, rzadko tu bywam teraz, ale ucieszyłam się z tego, co tu wyczytałam, Trzymam kciuki, niech tym razem Ci się uda :)\nSorki, że się nie odzywałam wcześniej, strasznie dużo się u mnie działo, jeszcze dodatkowo 2 pobyty w szpitalu, ale dała, radę. Natomiast sprawa Rekinka się ładnie rozwiązała, odezwała się do mnie dziewczyna, która miała jontakt na jakąś hodowlę w 3mieście, i nasza Pani tam znalazła dla niego miejsce, była bardzo zadowolona z szybkiego odzewu dogo, bo sprawę załatwiłyśmy w 2 dni. :)\nBelula replied to emilia2280's topic in Wolontariusze\nNo i co dalej w tej sprawie słychać? Pytam się ja i pytają moje dwa psy z Krężla, Klamka i Misio. Czekamy na efekt działania wymiaru sprawiedliwości.


„Do Matki naszego zawierzenia” to hasło tegorocznych Dożynek Jasnogórskich - Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa\nW dniach 4–5 września br. w Częstochowie odbyły się Ogólnopolskie Dożynki Jasnogórskie, którym towarzyszyła XXX Krajowa Wystawa Rolnicza. Są to jedne z najważniejszych wydarzeń rolniczych w kraju. Jak co roku u stóp Jasnej Góry zgromadzili się rolnicy, aby podziękować Bogu i Maryi za tegoroczne plony. Święto dziękczynienia odbywało się pod hasłem „Do Matki naszego zawierzenia”. Mszy św. przewodniczył metropolita częstochowski, arcybiskup Wacław Depo.\nW Eucharystii, z błogosławieństwem wieńców żniwnych uczestniczył Prezydent RP Andrzej Duda oraz Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi Grzegorz Puda. Krajowy Ośrodek Wsparcia Rolnictwa reprezentowali: Dyrektor Generalny Małgorzata Gośniowska-Kola i Zastępcy Dyrektora Generalnego – Krzysztof Dec, Wojciech Kędzia, Michał Wiśniewski.\nW swoim wystąpieniu, Prezydent Andrzej Duda powiedział m.in.: – Troską prezydenta, jest całościowe spojrzenie na Rzeczpospolitą i na tą jej niezwykle ważną część, jaką jest polska wieś. Polska wieś, która jak - wielokrotnie to akcentuję – zapewnia nam, Polakom bezpieczeństwo żywnościowe naszego narodu i naszej ojczyzny.\nPrezydent przytoczył słowa Prymasa Stefana Wyszyńskiego, który powiedział, że – glebę uprawia się nie tyle przez nawóz, ale przez miłość, głęboką miłość ku ziemi ojczystej i wszystkiemu temu, co ją stanowi.\nAndrzej Duda podziękował także Ministrowi Rolnictwa i Rozwoju Wsi Grzegorzowi Pudzie za zapowiedź zbudowania powszechnego i sprawiedliwego systemu ubezpieczeń rolników od różnego rodzaju klęsk.\nNatomiast Grzegorz Puda, w swoim przemówieniu powiedział, że dla polskiego rolnika praca na roli to sens życia, pasja i wielki szacunek dla przyrody. Zwracając się do rolników szef resortu rolnictwa przypominał, że – od czasu wstąpienia do Unii Europejskiej, polska wieś wielokrotnie była lekceważona. Przez lata prowadzona polityka wstydu kreowała polskie gospodarstwa i wieś jako coś zacofanego. Polscy rolnicy za to, że prowadzili zrównoważoną gospodarkę rolniczą, zostali ukarani niższymi dopłatami unijnymi. Promowane były ogromne gospodarstwa, ogromne fermy częstokroć zagrażające środowisku naturalnemu.\nGrzegorz Puda zwrócił uwagę na silne więzi rolniczych rodzin i przywiązanie do wiary i tradycji. Wyraził też nadzieję związaną z pozostawaniem na wsi młodego pokolenia.\n– Chcę, aby młodzi ludzie zakładali na wsi rodziny, chcę aby młodzi ludzie zostawali rolnikami i byli z tego dumni. Dla nich walczymy o należną rolnikom godność i szacunek. Dla nich zmieniamy polską wieś – mówił na jasnogórskich błoniach minister Puda.\nNatomiast Abp Wacław Depo w homilii skierowanej do rolników, nawiązując do nauczania Prymasa kard. Stefana Wyszyńskiego, przypomniał, że naród, który ma utrzymać swój byt narodowy i państwowy, swoją niezależność i wolność, musi być związany z ziemią, której nie można oddzielać od kultury, języka i religii. Przypomniał też wezwanie św. Jana Pawła II, że obowiązkiem chrześcijanina jest podejmowanie odpowiedzialnych działań w trosce, aby wartość ziemi była zawsze szanowana i chroniona z miłością. Na zakończenie życzył rolnikom, by kultywując tradycję, byli zawsze świadomi swojej chrześcijańskiej godności i nie dopuścili, by ją im odebrano.\nDożynkom towarzyszyła XXX Krajowa Wystawa Rolnicza, której uroczystego otwarcia dokonał Minister Grzegorz Puda. Natomiast Szymon Giżyński, Sekretarz Stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Rozwoju Wsi odczytał list Premiera Mateusza Morawieckiego skierowany do rolników. – Rolnictwo ma ogromny potencjał, który możemy i powinniśmy wykorzystać, dlatego w Polskim Ładzie sprawy rolnictwa zostały potraktowane priorytetowo – informował w liście Premier. Zwrócił też uwagę, że dzisiejsze święto rolników jest okazją do podkreślenia roli i znaczenia rolnictwa dla gospodarki narodowej, ale także do wyrażenia wdzięczności i podziękowania rolnikom za ich coroczny trud.\nSwoją bogatą ofertę dla polskiej wsi przedstawiło Ministerstwo Rolnictwo i Rozwoju Wsi wraz z podległymi mu instytucjami. Pracownicy, KOWR informowali o zadaniach i działaniach Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa, udzielali porad i wskazówek dotyczących m.in. zasad dzierżawy i zakupu ziemi.\nWśród wystawców były również spółki nadzorowane przez KOWR. Spółki hodowli roślin zaprezentowały zwiedzającym szeroką ofertę polskich odmian zbóż, roślin motylkowych, ziemniaka, buraka cukrowego, buraka pastewnego i traw a także roślin warzywnych i kwiatów. Natomiast spółki hodowli zwierząt zaprezentowały osiągniecia w zakresie doskonalenia genetycznego zwierząt gospodarskich: bydła mlecznego i mięsnego, trzody chlewnej, koni oraz owiec. Szczególnym zainteresowaniem cieszyły się następujące odmiany zbóż, tj. pszenice ozime: FORMACJA i FREJA oraz żyto ozime: ANTONIŃSKIE hodowli Poznańskiej Hodowli Roślin Sp. z o.o., odmiany ziemniaka jadalnego: TAJFUN, IGNACY i STOKROTKA hodowli Pomorsko Mazurskiej Hodowli Ziemniaka Sp. z o.o., a także odmiany ogórka gruntowego MAGNETAR F1, bób BIZON, burak ćwikłowy BETAKO F1, pietruszka korzeniowa SONATA, cebula ŁAWICA, fasola szparagowa UNIWERSA i rzodkiewka FRIDA F1 hodowli PlantiCo Hodowla i Nasiennictwa Ogrodniczego Zielonki Sp. z o.o.\nWażnym wydarzeniem był przemarsz oficjalnych gości na Jasną Górę i złożenie wieńców pod pomnikiem Epitafium Smoleńskie. Wśród uczestników przemarszu była delegacja KOWR: Wojciech Kędzia i Michał Wiśniewski, Zastępcy Dyrektora Generalnego.\nOgólnopolskie Dożynki Jasnogórskie wraz Krajową Wystawą Rolniczą są jednym z najważniejszych wydarzeń rolniczych w kraju. Krajowa Wystawa Rolnicza jest kontynuatorką Wielkiej Wystawy Rolniczo-Przemysłowej, która po raz pierwszy zorganizowana była w Częstochowie w 1909 r. Natomiast, pierwsze dożynki na Jasnej Górze odbyły się w 1982 roku. Od tamtej pory, każdego roku, w pierwszy weekend września, rolnicy pielgrzymują na Jasną Górę, aby podziękować Bogu za plony oraz prosić o łaski i urodzaj na kolejny rok.


Boks: waga junior ciężka, wagą "polską" ?\nWiadomości24 » Sport » Inne » Boks: waga junior ciężka, wagą "polską" ?\nSosnowski nokautuje rywala na ringu w Nowym Jorku!\nSosnowski zawalczy w Nowym Jorku\nData dodania: 2008-04-26 11:09\n"The Ring" najpopularniejsze czasopismo o boksie zawodowym, uznało Steve'a Cunninghama - mistrza świata federacji IBF - najlepszym bokserem wagi junior ciężkiej. Trzecią i czwartą pozycję w tym rankingu zajmują Polacy - Adamek i Włodarczyk\nObaj posiadali już mistrzowskie pasy. Krzysztof Włodarczyk 41-2 (31 KO) stracił go właśnie w walce z Cunninghamem 21-1 (11 KO), przegrywając na punkty po dwunastorundowym pojedynku, w maju ubiegłego roku w katowickim Spodku. Tomasz Adamek 34-1 (23 KO), w wadze cruiser walczy od niedawna, po tym jak stracił tytuł WBC w kategorii półciężkiej. Obaj nie powiedzieli jeszcze ostatniego słowa, "Diablo" w tym roku skończy dopiero 27 lat i z pewnością będzie próbował zdobyć któryś z mistrzowskich pasów jednej z trzech najważniejszych federacji. "Góral" przed tygodniem udowodnił wszystkim niedowiarkom, że w wyższej wadze potrafi sobie doskonale radzić z przeciwnikami, wygrywając O'Neilem Bellem 26-3-1 (24 KO) eliminator do mistrzowskiej walki o tytuł IBF.\nCunningham na razie jeszcze może czuć się numerem jeden w kategorii cruiser, ale następne takie zestawienia mogą zdominować... Polacy! Oto bowiem, prócz dwóch wspomnianych już polskich gwiazd w tej kategorii wagowej, coraz śmielej kolejne kroki na drodze do światowej kariery stawia utalentowany Tomasz Hutkowski 11-0-1 (9 KO), od tygodnia młodzieżowy mistrz świata WBC. Podczas radomskiej gali boksu od bardzo dobrej strony pokazał się Grzegorz Soszynski 6-0-1 (2), który dotychczas na ring wychodził stosunkowo rzadko, ale niewątpliwie nie brakuje mu talentu by „namieszać” w tej kategorii.\nW niedalekiej przyszłości, przy odrobinie szczęścia, waga junior ciężka może stać się wizytówką polskiej szkoły boksu.\nTagi: boks Grzegorz Soszynski O'Neil Bell Steve Cunningham The Ring Tomasz Hutkowski Krzysztof Włodarczyk IBF gala WBC Tomasz Adamek waga junior ciężka


Aspiracje zawodowe, jako czynniki motywujące wybór zawodu\nNa kształtowanie się aspiracji wpływa szereg różnych czynników społecznych, ekonomicznych i osobowościowych.\nAspiracje zawodowe młodzieży, wytyczają w dużym stopniu jej karierę zawodową. Do tej grupy czynników można więc zaliczyć: predyspozycje osobowościowe, płeć, a także postawy jednostki wobec pracy tj.: pracowitość, obowiązkowość, punktualność, dokładność, systematyczność. Właściwą rolę odgrywa również właściwe ukształtowanie procesów motywacji, przejawiające się w wytrwałości, umiejętności pokonywania przeszkód, prawidłowym reagowaniu na doznawane niepowodzenia.\nAle oprócz wyżej wymienionych czynników należy wymienić również zainteresowania, zdolności, upodobania i możliwości jednostki. Obok czynników subiektywnych, bardzo istotny wpływ mają czynniki natury obiektywnej.\nZ całą pewnością przy wyborze dalszej nauki czy pracy, dużą rolę odgrywają takie czynniki jak: sytuacja materialna, pochodzenie społeczne, tradycja rodzinna, możliwość nauki i pracy na danym terenie.\nNiewątpliwie jednak, podstawowe znaczenie dla kształtowania się aspiracji ma rodzina.\nZ jednej strony - zdaniem A. Janowskiego (1977, s.23) "(...) przejawia się ono w sferze materialnej, stwarzając poprzez osiągany poziom wykształcenia, dochodu, styl życia pewien układ odniesienia do aspiracji młodego człowieka; z drugiej natomiast czynnikiem wpływającym na aspiracje są formułowane w obecności młodego człowieka i przyswajane przez niego wzorce postępowania, kryteria oceny innych ludzi, wzorce kariery oraz związane z nimi poglądy i opinie z kręgu rodzinnego. Trzeci czynnik oddziaływań to już bezpośrednie, intencjonalne oddziaływania rodziców pragnących wzbudzić w młodym człowieku pożądane aspiracje. Czwarty wreszcie czynnik, to własne aspiracje osób z otoczenia rodzinnego młodego człowieka, związane z tym poczucie osiągnięć lub niepowodzeń połączone z satysfakcją lub frustracją."\nRodzice często dokonują w stosunku do dzieci projekcji własnych aspiracji, które w odpowiednim czasie, z pewnych względów nie mogły być spełnione. Młodzież niezależnie jednak od sugestii, czy nacisku ze strony rodziców może wyrażać chęć kontynuowania wykonywanej przez rodziców pracy zawodowej, na tym samym lub wyższym stanowisku. Proces zdobywania wiedzy i umiejętności zawodowych przez dziecko, rozpoczyna się i przebiega w różnych okresach jego rozwoju i zależy przede wszystkim od rodziny. Od przynależności rodzinnej zależy, czy droga życiowa rozpocznie się łatwo, czy z wysiłkiem i na jakie obiektywnie szanse może liczyć młody człowiek w realizowaniu swych pragnień i dążeń. Istotna rolę odgrywa więc pochodzenie społeczne. Według Z. Kwiecińskiego (1980, s.25) jest to"(...) przynależność rodziny ucznia do określonej klasy i warstwy społecznej, miejsce zamieszkania i jego urbanizacji oraz wykształcenie rodziców - wskaźnik poziomu kulturalnego rodziny."\nW dalszym ciągu, w różnych grupach społecznych, dążenia zawodowe są wyraźnie zróżnicowane. W jednych występuje wyraźna tendencja do kontynuowania tradycji kształceniowych w rodzinie np. zjawisko kontynuowania przez dzieci zawodów wykonywanych przez rodziców, a więc powielania statusu rodzinnego (syn lekarza, wybiera także zawód lekarza, syn prawnika, również zostaje prawnikiem). Często zjawisko to dotyczy zawodów cieszących się dużym prestiżem społecznym. W innych natomiast grupach społeczno – zawodowych, obserwuje się niski poziom dążeń edukacyjnych, ze względu na brak tradycji w tym względzie. Bywają jednak i takie rodzinny, w których mimo że rodzice nie kształtowali u swoich dzieci aspiracji edukacyjno – zawodowych (nie planowali dla nich dłuższej drogi edukacyjnej), ich dzieci pokonują liczne bariery np. środowiskowe i uzyskują często wykształcenie wyższe i zdobywają ciekawą pracę.\nOprócz klasowo - środowiskowych warunków rozwoju perspektyw życiowych, istnieją również warunki wewnątrzrodzinne, których wpływ na kształtowanie się aspiracji zawodowych może być znaczący. Do tego rodzaju warunków należą wzory osobowościowe rodziców, ich osobiste postawy i aspiracje, dążenia, stosunek do dzieci, styl życia itp. Zdaniem A. Sokołowskiej (1967, s.31) "(...) nasiąkanie sferą określonego zawodu i modelu życiowego w kręgu rodzinnym, nierzadko determinuje przyszłość dziecka i wpływa na wybór zawodu, pozycję społeczną kobiety, stosunek do małżeństwa".\nPozytywny start życiowy młodzieży jest zapewniony przede wszystkim w rodzinach funkcjonujących prawidłowo. Grupa rodzinna funkcjonująca bez zaburzeń, przystosowana do wymagań życia społecznego, spełnia swoje podstawowe zadania wychowawcze, poprawnie przygotowując dziecko m.in. do samodzielnego startu życiowego.\n"Rodzina jest podstawowym i chronologicznie pierwszym środowiskiem kształtującym osobowość, najczęściej decydującym o całej jego linii życiowej." A. Sokołowska (1967, s.33) Nie jest jednak ona środowiskiem jedynym.\nSzkoła jest drugą instytucją (obok rodziny) mającą zasadniczy wpływ na kształtowanie się aspiracji zawodowych młodzieży, w pewien sposób „góruje” nad środowiskiem rodzinnym, dzięki fachowemu przygotowaniu do pracy wychowawczej.\nWedług Z. Kosel (1979, s.151) „(...) jednym z zadań szkoły jest dokładne poznanie ucznia, wypróbowanie i sprawdzenie jego możliwości i zdolności i na tej podstawie udzielenie rad dotyczących dalszego jego rozwoju przez kształcenie.” W. Okoń (1975, s.105) uważa, że „(...) nauczyciele mają nie tylko dostarczać uczniom gotowe schematy odpowiedzi na pytania, ale przede wszystkim głównym celem pedagogicznym ma być prawidłowy rozwój sfery intelektualnej uczniów, a jest to możliwe jedynie poprzez właściwe ukierunkowanie procesów poznawczych i umożliwienie uczniom szeroko rozumianej aktywności.”\nJeżeli chodzi o system orientacji i poradnictwa zawodowego to właśnie szkoła, obok oczywiście fachowych instytucji powinna zajmować centralne miejsce. Jej oddziaływanie musi być ukierunkowane zarówno na uczniów, jak też na ich środowisko i rodziców, którzy zdecydowanie najwcześniej wywierają wpływ na kształtowanie się zainteresowań, postaw oraz aspiracji zawodowych dzieci. W związku z tym, uczniowie wybierający szkołę wyższą, czy przyszły zawód, jak również ich główni doradcy – rodzice, powinni wiedzieć, na jakiego rodzaju zawody, jest zapotrzebowanie na danym terenie, które zawody będą się rozwijać, a na które zapotrzebowanie będzie maleć. Celem więc orientacji zawodowej i poradnictwa szkolno – zawodowego, jest więc przygotowanie ucznia do racjonalnego wyboru zawodu i szkoły, a w konsekwencji podjęcie pracy zgodnie z jego zainteresowaniami, predyspozycjami oraz potrzebami społeczno – gospodarczymi kraju.\nNiestety nie zawsze szkoła wywiązuje się ze swoich podstawowych zadań w tym zakresie. Brak jej planowej i systematycznej pracy wychowawczej nad kształtowaniem osobowości dziecka w aspekcie jego konkretnej przyszłości, a nauczyciele nie są przygotowani do prowadzenia orientacji zawodowej.\nPoziom aspiracji zależy również od sukcesów i porażek, a więc wcześniejszych powodzeń i niepowodzeń, które mają bezpośredni wpływ na ich rozwój. Wiadomo, że po sukcesie jednostka sama stawia sobie wysokie cele, natomiast po porażkach jej aspiracje ulegają zaniżeniu, przy stałych zaś i powtarzających się niepowodzeniach, aspiracje załamują się całkowicie. Z poziomem aspiracji związane są podejmowane przez jednostkę odpowiednie działania. Im trudniejsze zadanie jakiego podejmuje się jednostka, tym poziom jej aspiracji jest wyższy. Niewłaściwe więc dostosowanie warunków osobistych danego osobnika do zamierzeń dotyczących np. wyboru szkoły, czy przyszłego zawodu, powoduje zawyżenie lub zaniżenie aspiracji edukacyjno - zawodowych. Może to doprowadzić z kolei, do braku możliwości osiągnięcia sukcesu w kształceniu zawodowym i późniejszym, prawidłowym funkcjonowaniu człowieka.\nZ przeprowadzonych badań (Z. Szacfajer, 1991, s.89) wynika, że:\nuczniowie o wysokich aspiracjach społeczno – zawodowych, wybierają najczęściej szkoły średnie ogólnokształcące i zawodowe, jako pierwszy etap w dalszym kształceniu się; 27,4% badanej młodzieży deklaruje chęć zdobycia wykształcenia wyższego;\nuczniowie o średnich aspiracjach społeczno – zawodowych, chcą uzyskać wykształcenie średnie – 31,3% badanej młodzieży;\nuczniowie o niskich aspiracjach społeczno – zawodowych, wybierają zasadnicze szkoły zawodowe – 41,3% badanej młodzieży chce zdobyć wykształcenie zawodowe.\nBadania te zostały przeprowadzone w 1991 roku, nie trudno jednak domyślić się, iż obecnie wskaźnik młodzieży wyrażającej chęć podnoszenia swoich kwalifikacji i zdobycia wykształcenia wyższego, znacznie wzrósł. Wpływ na to wywiera niewątpliwie rynek pracy, wiadomo bowiem, iż osoby z wyższym wykształceniem i o wyższych kwalifikacjach, szybciej znajdą pracę.\nNiepokojącym jednak objawem, który w ciągu ostatnich kilku lat obserwujemy, jest rozbieżność pomiędzy ofertą edukacyjną, a ofertami które znajdujemy na rynku pracy. Niestety ciągle jeszcze szkoły zawodowe kształcą rzesze młodzieży w zawodach, które już od dawna nie funkcjonują na rynku pracy. Paradoksalnie szkoły te kształcą i wypuszczają na rynek nowych, bezrobotnych absolwentów, których odsetek ciągle wzrasta. Jak już wcześniej wspomniałam rynek pracy narzuca brutalne niekiedy reguły, do których chcąc znaleźć ciekawą pracę musimy się dostosować. Jedną z nich jest posiadanie przez przyszłego pracownika, jak najwyższych umiejętności i kwalifikacji, a nierzadko osoba ubiegająca się o pracę powinna przedstawić dyplom ukończenia uczelni wyższej. W związku z tym w ostatnich latach wykształciła się w naszym społeczeństwie pewna, określona postawa wobec studiów, którą J. Kargul (1997, nr 4) nazywa postawą " studiowania dla dyplomu”. Dyplom bowiem gwarantował i ciągle jeszcze gwarantuje pewien awans materialny i stabilizację w zawodzie. W związku z czym trudno się dziwić, że ukształtowany w społeczeństwie kult dyplomu, owego przysłowiowego „papierka”, wykształcił swoistą kategorię uczących się, których autor nazywa „biorcami dyplomów”. Ludzie, których można zaliczyć do tej kategorii, najchętniej odebraliby dyplom na drugi dzień po wpłaceniu całej kwoty czesnego. Do tej kategorii zaliczają się również rozmaici „kombinatorzy”, którzy bardzo często zlecają osobom trzecim pisanie za nich prac kontrolnych, nabywcy prac dyplomowych, magisterskich, klienci fałszerzy świadectw i dyplomów ukończenia szkoły itp. Do tej kategorii należą również uczniowie i studenci wymuszający na wykładowcach zaliczenia, jak również osoby jawnie manifestujące niechęć i pogardę dla wysiłku i trudu zdobywania wiedzy. Człowiek dążący jedynie do zdobycia dyplomu, zawsze będzie postrzegał szkołę jako „fabrykę dyplomów”. J. Kargul (1997, nr 4) podsumowuje to zjawisko w ten sposób: „(...) dopóki rynek pracy będzie zgłaszał zapotrzebowanie na osoby mające wykształcenie w rozumieniu posiadające dyplom, dopóty będzie popyt na ludzi z dyplomem. Mówiąc inaczej, dopóki ludzie legitymujący się, nie wiedzą lub określonymi umiejętnościami, a jedynie dyplomem ukończenia szkoły średniej, pomaturalnej czy wyższej uczelni, będą przez pracodawców postrzegani jako ludzie kwalifikowani do zajmowania bardzo różnych stanowisk pracy, dopóty niektórzy będą szkołę traktowali jako instytucję, która winna im wydać dyplom(...).”\nMówiąc o innych czynnikach ukierunkowujących aspiracje młodzieży, nie sposób nie wspomnieć o środowisku społecznym, które odgrywa istotną rolę w rozwoju osobowości jednostki. Dotyczy to zwłaszcza ludzi młodych, których osobowość dopiero się kształtuje. Z dotychczasowych badań (M. Ścisłowicz, 1996, s.3) aspiracji wynika, iż poziom aspiracji jest zależny od typu środowiska lokalnego, od stopnia zorganizowania tego środowiska, od integracji procesów społecznych, wzorców życia. Istnieją różnicedotyczące szans edukacyjnych i szans zatrudnienia młodzieży pochodzącej ze środowisk miejskich i wiejskich. Na przykładzie szkół średnich wyraźnie widać, iż możliwości edukacyjne młodzieży z oddalonych miejsc zamieszkania, są znacznie ograniczone ze względu na małe możliwości materialne rodziców i stosunkową małą liczbę miejsc w internatach szkolnych. Ponadto wiadomo, że warunki życia na wsi, są w dalszym ciągu gorsze niż w mieście, a nienajlepsza sytuacja socjalno – bytowa ludności często komplikuje realizację planów i zamierzeń edukacyjnych, co szczególnie odczuwa młode pokolenie, dając temu wyraz w niechęci pozostania w zawodach rolniczych i pracy na wsi. Uwidacznia się to nie tylko w sferze oświaty, ale także w takich sferach jak: służba zdrowia, handel, usługi, kultura, czas wolny itp.\nW tej sytuacji podnoszenie poziomu wykształcenia, wydaje się podstawową drogą przełamywania różnic kulturowych dzielących poszczególne środowiska. Szczególne znaczenie ma tu problem wyrównywania możliwości dostępu do kształcenia średniego i wyższego młodzieży ze wszystkich środowisk społecznych, bez względu na poziom wykształcenia rodziców, sytuację materialną rodziny i miejsce zamieszkania. Dostępność systemu szkolnego polega właśnie na tworzeniu dla całej młodzieży warunków wychowawczych i materialnych.\nOddziaływanie środowiska społecznego ludzi dorosłych z otoczenia młodego człowieka, zaznacza się również poprzez dostarczanie wzorców i ocen dotyczących bezpośrednio aspiracji – ono formułuje sądy informujące o prestiżu zawodów, akceptacji lub jej braku dla pewnego stylu życia.\nTo właśnie w owym środowisku powstaje i funkcjonuje wiele przeświadczeń o wyższości pewnych rodzajów edukacji nad innymi, o preferencjach zawodowych, o akceptowanym stylu życia. Młodzież obserwuje postępowanie dorosłych, w ich codziennym życiu zawodowym i społecznym. Obserwacje te dotyczą najczęściej tego, czy zrealizowanie przez dorosłych własnych aspiracji, daje im rzeczywiście zadowolenie.\nRaz jeszcze podkreślę pewną prawidłowość: im większe środowisko, tym częściej rodzice chcą zapewnić swoim dzieciom wykształcenie wyższe, mimo iż często takiego nie posiadają. Nieraz jest to chęć zaspokojenia własnych, niezrealizowanych ambicji i aspiracji. Planując dla swoich dzieci drogę edukacyjną, często posuwają się do określenia nawet kierunku studiów, przy czym najczęściej wybierają szkoły techniczne i medyczne, motywując to tym, że są to zawody konkretne, które stwarzają warunki stabilizacji zawodowej i materialnej.\nW przypadku ludzi młodych, dużą rolę w procesie kształtowania się aspiracji pełni grupa rówieśnicza.\nW miarę upływu lat życia dziecka, oddziaływanie rodziny maleje na korzyść grupy rówieśniczej oraz instytucji zajmujących się młodzieżą. W okresie adolescencji, młodzież zaczyna przekładać środowisko rówieśników nad rodzinę. Grono kolegów, czy koleżanek jest w tym okresie szczególnie preferowane, co potwierdzają badania J. Sobańskiej (1997, nr 5), z których wynika że 48,5% dziewcząt i 52,1% chłopców woli przebywać w gronie rówieśników, niż w towarzystwie rodziców. Już w pierwszych klasach szkoły średniej, zaczynają się tworzyć grupy uczniów, związanych podobnymi planami na przyszłość. Młodzież często więc po prostu naśladuje kolegów w wyborze kierunku studiów czy zawodu.\nAspiracje zawodowe chłopców i dziewcząt w znacznym stopniu różnią się również od siebie. Chłopcy częściej wybierają zawody inżynierskie, prawno-ekonomiczne i usługowe. Dziewczęta z kolei preferują następujące grupy zawodowe: pedagogiczne, medyczne, usługowe itp.\nWreszcie na poziom kształtowania się aspiracji wpływ ma również system wartości młodzieży.\nNa pytanie: „jakie czynniki decydują o sukcesie życiowym?” (O. Łodyga, 1998, nr 5) młodzież najczęściej wymienia możliwość otrzymania pracy, która dałaby młodemu człowiekowi satysfakcję i możliwość samorealizacji. Od tego z kolei niejako uzależnione są inne wartości.\nHierarchia wartości preferowanych przez młodzież, zależy od środowiska społecznego. Samorealizację w pracy ceni najbardziej młodzież ze środowiska miejskiego, młodzież ze wsi uzależnia swój sukces od stanu posiadania. Wykształcenie jest czynnikiem istotnym głównie dla młodzieży mieszkającej w miastach. Dla młodzieży pochodzącej ze środowisk wiejskich, stan materialny (majątkowy) jest wartością bardziej cenioną niż wykształcenie.\nNiezależnie jednak od miejsca zamieszkania, młodzież zwraca szczególną uwagę na jeszcze inny wymiar osiągania sukcesu życiowego jakim jest zajmowana pozycja społeczna, zawodowa i materialna.\nZ tych samych badań dowiadujemy się również, jak młodzież definiuje sukces.\nOtrzymano następujące odpowiedzi, „ sukces dla mnie to:\nposiadanie ciekawej pracy, przynoszącej zadowolenie i pieniądze,\nuzyskanie dobrego wykształcenia,\nposiadanie szczęśliwej rodziny,\nuzyskanie wysokiej pozycji w społeczeństwie,\nbyć dobrym fachowcem, specjalistą, naukowcem,\nrozwój własnej osobowości(...)."\nWiększość odpowiedzi dotyczy preferencji zawodowych jakie ankietowani chcieliby posiadać. Przy czym respondenci pytani o główne atrybuty sukcesu najczęściej wymieniali: „pieniądze, prestiż, władzę, zadowolenie.”\nMa to niewątpliwie związek ze stylem życia, jaki lansują nam środki masowego przekazu i współczesna kultura młodzieżowa. Obecnie osoba „o zasobnym portfelu” cieszy się większym uznaniem, prestiżem i zainteresowaniem niż pozostali. Młody „człowiek biznesu” powinien być komunikatywny, powinien „umieć się sprzedać” na rynku, być elastyczny – umieć dopasować się do twardych reguł, być kreatywnym, dyspozycyjnym przez całą dobę. Winien być też bezwzględnym, gdy wymagają tego okoliczności (wielcy biznesmeni tego świata uporczywie powtarzają, że w interesach nie ma miejsca na sentymenty).Taki oto obraz młodego "biznesmen" znajdziemy w każdym niemal poradniku dla młodych przedsiębiorców.\nDrugim ważnym zjawiskiem jest to, iż młodzież nadal jeszcze przy wyborze zawodu kieruje się "modą" na dane kierunki np. studiów, nie myśląc perspektywicznie, o tym czy znajdą później zatrudnienie w swojej profesji. Przy czym najbardziej zatrważającym zjawiskiem jest ograniczanie się tylko do umiejętności i wiedzy jaką młodzi mogą zdobyć w szkole. Dziś już wiadomo na pewno, że wiedza i umiejętności zdobyte w szkole to tylko „uwertura” do umiejętności jakich wymagają pracodawcy. I tu szerokie pole do popisu pozostawiam dla oświaty, a w szczególności dla edukacji permanentnej. Aby zaplanować karierę zawodową, potrzebna jest przede wszystkim orientacja w gospodarce, w polityce. Niestety w Polsce wciąż się o tym zapomina.\nBrakuje świadomości, że takie rzeczy w ogóle trzeba brać pod uwagę (zanim ktoś zdecyduje się zostać tokarzem, jak ojciec i dziadek, powinien sprawdzić, jakie ma szansę by nie zostać bezrobotnym).\nNie wiadomo skąd ten brak świadomości wśród młodzieży wynika. Może jest to wina systemu kształcenia – szkoła nie uczy kreatywności, nie zmusza uczniów do wykazania szeroko rozumianej aktywności. Wciąż jeszcze istnieją placówki, gdzie podaje się gotową "pastylkę wiedzy", a uczeń musi tylko ją "połknąć". Może wina wynika również z tego, że ciągle brak jeszcze powiązania systemu szkolnego, a zwłaszcza systemu szkół zawodowych z Centrami Doradztwa Zawodowego dla Młodzieży, z Urzędami Pracy, czy wreszcie z samymi pracodawcami.\nDo niedawna brakowało także profesjonalnych prognoz, które pozwalałyby planować nie tylko zmiany w strukturze kształcenia w kraju, ale i kierunek własnej drogi zawodowej. Dopiero w tym roku powołane dwa lata temu Rządowe Centrum Studiów Strategicznych przygotowało dokument szacujący, jakie zawody będą najbardziej popularne do 2010 roku. Pytanie jednak jak daleko można owym prognozą zaufać?\nDlatego w sytuacji szybko zmieniającego się rynku pracy, wzrastać wydaje się rola wykształcenia ogólnego, szerszego, (a nie wąskiego profilu edukacyjnego), umiejętność radzenia sobie w sytuacji praktycznego sprawdzania posiadanych kwalifikacji. W związku z tym należy budować programy kształcenia (zwłaszcza kształcenia zawodowego), oparte na cechach wewnętrznych jednostki, a nie na ściśle określonych możliwościach zatrudnienia. Indywidualność jednostki jest bowiem podstawą kształtującą tożsamość samodzielnego myślenia i działania.\nŹródło: Kruczyńska A. (2002) „ Aspiracje zawodowe młodzieży, jako czynniki motywujące wybór zawodu.”


Pierwszy e-rower kurierski we flocie DHL Express - Transport i logistyka - Handel - Portal informacyjny Handelextra.pl\nAle nie ostatni. Po zakończeniu fazy testów na terenie Warszawy, rowerowi kurierzy będą obsługiwać również inne miasta. Wszystko w ramach ekologii.\n01, wrzesień 2021, 11:00\nNa początku sierpnia br. DHL Express rozwinął naziemną flotę o pierwszy elektryczny rower towarowy i prowadził program pilotażowy w Warszawie.\n– Testy zaczęliśmy od biurowej części Mokotowa, a aktualnie rozszerzamy trasy o rejon Miasteczka Wilanów. Z uwagi na lokalizację naszego hubu przeładunkowego i dzienne limity kilometrów, które może pokonać rowerowy kurier, w pierwszej kolejności postawiliśmy na dzielnice znajdujące się w bliskiej odległości od naszej siedziby w okolicy Lotniska Chopina - tłumaczy Edwin Osiecki, wiceprezes ds. marketingu i sprzedaży w DHL Express Polska. - Po zakończeniu fazy testów, rower elektryczny zostanie w Warszawie i będzie wykorzystywany przez kurierów DHL Express na specjalnie wyznaczonej trasie – deklaruje.\nKażdy kurier rowerowy, podobnie jak inni pracownicy DHL Express obsługujący trasy pojazdami dostawczymi, ma swój rejon i dostarcza paczki w obrębie ustalonego obszaru. Aktualnie firma opracowuje dokładne trasy docelowe, których zasięg nie przekroczy 35 km dziennie. Pracownicy DHL Express mają do dyspozycji model DHL Chariot, którego ładowność wynosi 200 kg, a dozwolona waga całkowita z uwzględnieniem kierowcy i ładunku to 500 kg.\n– Jesteśmy zadowoleni z efektów pilotażu i w przyszłym roku chcemy wykorzystywać ekologiczne rowery w innych polskich miastach. Planujemy, że w 2022 r. do naziemnej floty DHL Express dołączy jeszcze kilka nowych rowerów towarowych. Działania związane z zieloną logistyką idą jeszcze dalej – do 2025 r. chcemy realizować aż 70% usług w Polsce przy wykorzystaniu czystych środków transportu, a ponad połowa naszych usług będzie oparta o ekologiczne łańcuchy dostaw – dodaje Edwin Osiecki.\nElektryfikacja floty to jeden z głównych filarów strategii GoGreen. W kwietniu br. DHL Express zakupił w Europie 100 w pełni elektrycznych samochodów dostawczych, a do 2030 r. planuje powiększyć swoją europejską flotę o ponad 14 tysięcy takich pojazdów. Firma niedawno ogłosiła również, że jako pierwsza na świecie zamówiła 12 elektrycznych samolotów towarowych „Alice” firmy Eviation, które zostaną przekazane DHL Express do 2024 r.


Powiększenie barwne » Ekwipunek fotografa\nYou are here: Home > fotosprzęt > Powiększenie barwne\nOd kilku lat wytwórcy dają fotoamatorom do ręki środki, umożliwiające samodzielne wykonywanie powiększeń barwnych. W handlu znajdują się zestawy, wyrabiane z myślą o pracy w laboratoriach nie-specjalistycznych. W skład takich zestawów wchodzi przeważnie papier światłoczuły, komplet chemikaliów gotowych do sporządzenia poszczególnych roztworów kąpieli, światło-szczelny koreks do obróbki papieru, komplet filtrów korekcyjnych (addytywnych lub subtraktywnych), instrukcje posługiwania się zestawem. Jako przykład podamy zestawy, produkowane przez firmy Simmard i Mitchell Unicube: oprócz wymienionych wyżej akcesoriów w skład zestawów wyrabianych przez te firmy wchodzą także urządzenia ułatwiające określenie potrzebnej filtracji i gęstości powiększenia. Firma Kodak w roku 1974 wprowadziła na rynek dwa zestawy, przeznaczone dla fotoamatorów: jeden pozwala na otrzymanie powiększeń barwnych z negatywów na papierze Ektacolor 37C na podłożu plastikowym, drugi na wykonywanie powiększeń barwnych z diapozytywów na barwnym papierze odwracalnym Ektachrome 14C. Wielu fotoamatorów stosuje z powodzeniem tego typu zestawy i urządzenia -tendencja ta będzie z pewnością rozwijać się nadal. Jako potwierdzenie tego przypomnijmy: w roku 1976 ukazał się na rynku materiał Cibachrome A, który umożliwił szybkie otrzymywanie barwnych powiększeń bezpośrednio z diapozytywów barwnych – jednocześnie w handlu znalazł się zestaw do obróbki tego materiału.


W kwietniu uniknęliśmy wielkiej fali zwolnień - GazetaPrawna.pl\nW kwietniu uniknęliśmy wielkiej fali zwolnień\n13 maja 2020, 09:00\nWedług wojewódzkich urzędów pracy firmy zgłosiły chęć rozstania się w formie zwolnień grupowych z ponad 10 tys. pracowników. To co prawda o prawie 3 tys. więcej niż w marcu, jednak trudno mówić o katastrofie, biorąc pod uwagę fakt, że aktywnych zawodowo jest ok. 16 mln Polaków. Te dane oznaczają, że w ciągu półtora miesiąca zawieszenia gospodarki narażonych na utratę pracy w ten sposób jest ok. dwóch trzecich liczby osób, które objęły zwolnienia grupowe w całym ubiegłym roku.\nObecne dane z WUP-ów mogą jednak nastrajać optymistycznie. – Na razie nie następuje w Polsce gwałtowny skok bezrobocia, choć taki pesymistyczny scenariusz wydawał się prawdopodobny. Spływające informacje dają nadzieję, że sytuacja nie musi być dramatyczna – mówi Andrzej Kubisiak, ekspert rynku pracy i wicedyrektor Polskiego Instytutu Ekonomicznego (PIE).\nAnalitycy tłumaczą, że na obecną sytuację na rynku pracy złożyło się kilka czynników. Paradoksalnie, częściowo korzystnie zadziałało zawieszenie gospodarki – zamknięto szkoły, a Zakład Ubezpieczeń Społecznych poprzez zasiłki opiekuńcze przejął opłacanie części etatów. Przywrócenie zajęć być może wymusi redukcje. – Nie ma możliwości zwolnienia pracowników przebywających na zasiłku, poza tym ich płace nie obciążają budżetów firm. A mowa tu o liczbie ok. 2–3 mln osób. Nie wiadomo, jak zachowają się pracodawcy po ich powrocie na listy płac – podkreśla ekspert PIE.\nPodobny wpływ mogą mieć wprowadzane przez rząd tarcze antykryzysowe – chodzi przede wszystkim o pokrywanie 40 proc. pensji w zamian za brak zwolnień w ciągu najbliższych 12 miesięcy. – Według danych resortu rodziny objętych tą formą jest 840 tys. osób. Zapewne znaczna część z nich mogłaby trafić na bezrobocie – ocenia Andrzej Kubisiak.\nPracodawców przed redukcją personelu może powstrzymywać też nieodległa perspektywa kolejnego etapu odmrażania gospodarki, wtedy pracownicy znów okażą się potrzebni, a przedsiębiorcy mają w pamięci niedawny okres, gdy brakowało ich na rynku.\nZUS poprzez zasiłki opiekuńcze przejął opłacanie części etatów\nNiska liczba planowanych zwolnień grupowych może być też spowodowana tym, że to forma dotycząca większych pracodawców. Radykalne plany redukcji zatrudnienia w nich mogą powstrzymywać związki zawodowe, a ponadto duże przedsiębiorstwa często dysponują zapasem gotówki pozwalającym przeczekać trudny okres. Mają też większe pole do poszukiwania oszczędności w inny sposób – np. redukując pensje. Z analiz PIE wynika, że 85 proc. badanych firm nie przeprowadziło żadnych zmian kadrowych. Za to na przełomie marca i kwietnia 46 proc. z nich zapowiadało obniżenie wynagrodzeń. Obecnie 18 proc. firm deklaruje, że tego dokonało, a kolejne 21 proc. jeszcze planuje zmniejszenie wypłat.\nEksperci podkreślają, że nie należy wyciągać zbyt daleko idących wniosków ze zróżnicowania danych z poszczególnych województw. W silnie zindustrializowanych regionach zwolnień zawsze będzie więcej. Często liczby z danego miesiąca zależą też od działań poszczególnych pracodawców – tak było w marcu np. w przypadku województwa lubelskiego, gdzie chęć przeprowadzenia zwolnień grupowych zgłosiła firma meblarska Black Red White.\nPolskie dane nie są tak dramatyczne jak w wielu innych państwach. Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej poinformowało, że w kwietniu stopa bezrobocia wynosiła ok. 5,7 proc. wobec 5,4 proc. w marcu. W Irlandii w kwietniu stopa bezrobocia przekroczyła 28 proc., w Hiszpanii i Stanach Zjednoczonych – 14 proc.\nEkonomiści Banku Pekao skorygowali swe prognozy z ubiegłego miesiąca – wówczas oceniali, że bezrobocie u nas może sięgnąć 13 proc., dziś twierdzą, że może pozostać jednocyfrowe.\n– Polski rynek pracy na tle przypadków z zagranicy wydaje się dość usztywniony, np. poprzez długie okresy wypowiedzenia. Można też przypuszczać, że po odmrożeniu gospodarki latem, a więc w szczycie sezonowej koniunktury na pracę, sytuacja będzie zauważalnie lepsza – ocenia Andrzej Kubisiak.\nzwolnienia PIK RYNEK PRACY rynek pracy koronawirus\nLewiatan: Dla większości przedsiębiorców najważniejsze jest odmrażanie gospodarki


Organizacja na rzecz Twórczości Przeobrażonej – Strona 56\nPaździernikowa Promocja Członkostwa: Chronimy\nJedną z najlepszych rzeczy w OTW (Organizacji na rzecz Twórczości Przeobrażonej) jest to, że nigdy nie traktujemy fanów jak towaru.\nFandom staje się coraz bardziej widoczny – nie tylko z powodu kreatywnej energii, ale dlatego, że producenci, twórcy i specjaliści od marketingu widzą w fanach potencjalne źródło zysków. Wasze wsparcie pomaga nam promować fandom jako sferę wolną od wpływów komercyjnych.\nRóżne kreatywne przedsiębiorstwa zabiegają o względy fanów, jednocześnie nie rozumiejąc, co jest dla fandomu ważne, lub o to nie dbając. Fandom to coś więcej niż darmowa siła robocza, a twórczość fanowska to coś więcej niż tylko źródło zysków.\nOTW powstała jako reakcja na sytuacje, w których inne serwisy padały ofiarami komercyjnego wyzysku oraz jako odpowiedź na ich zamknięcie, kiedy to fani tworzący społeczności na tych serwisach zostali całkowicie zignorowani. OTW od dawna była zdania, że fandom powinien być pozytywną, afirmatywną sferą, co oznacza, że powinien być wolny od wpływów komercyjnych, próby kontroli i wyzysku. W różnorodności tkwi nasza siła, a w tym wypadku różnorodność oznacza ochronę niekomercyjnych prac fanowskich. W opisie naszej wizji jest wymienione:\n“Jesteśmy innowacyjni i aktywni w ochronie i obronie naszej pracy przed wyzyskiem komercyjnym oraz problemami prawnymi.”\nRobimy to m.in. przez Komisję Pomocy Prawnej, która opowiada się po stronie fanów i szeroko interpretuje prawo dowolnego użytku odnośnie do prac fanowskich. Chronimy również twórców, czy to przez udzielanie indywidualnych porad o radzeniu sobie z prawem autorskim i innymi aspektami prawnymi; czy to przez rozmowy o prawach autorskich i o DMCA; czy to przez ostrzeganie fanów przed potencjalnie szkodliwymi sytuacjami; czy to poprzez oferowanie fanom informacji i odpowiedzi na pytania.\nWpierając finansowo OTW, pomagasz nam kontynuować naszą misję kultywowania fandomów jako tętniących energią sfer, gdzie swobodnie można tworzyć i cieszyć się z twórczości innych.


Pierre Cardin Koszula gelb blue - MODNAPOLKA.pl\nSunday, 31 May 2020 Mężczyźni Odzież Koszule Koszule na co dzień Pierre Cardin Koszula gelb blue\nPierre Cardin P3222F02L-202\nPierre Cardin Koszula gelb blue\nBawełniana męska koszula w kratkę żółtą i niebieską to nowa kolekcja marki Pierre Cardin. Koszula jest uniwersalna z wykładanym małym kołnierzykiem oraz zapinana na małe przezroczyste guziki. Dobrze wyprofilowana koszula spodoba się każdemu mężczyźnie. Koszula jest elegancka i pasuje na każdy dzień.\nKształt kołnierza: Button Down, wzór: w kratkę, wskazówki pielęgnacyjne: pranie w pralce w 40°C, nie suszyć w suszarce bębnowej, pranie delikatne, Długość rękawa: 68 cm, Materiał: 100% bawełna, cała długość: 80.5 cm, szerokość pleców: 48 cm


Miesięczne top 5 komiksów - październik 2018 » Zagrano.pl\nzagrano.pl » Komiksy » Miesięczne top 5 komiksów – październik 2018\nMiesięczne top 5 komiksów – październik 2018\nAleksander Denkiewicz Komiksy Publikacja: 5.11.2018, 14:39 Aktualizacja: 5.11.2018, 14:39\nCieszę, że moje pierwsze miesięczne top 5 komiksów wydanych w Polsce przypada właśnie na październik, a nie na wrzesień. Ze względu na Międzynarodowy Festiwal Komiksu i Gier w Łodzi w pierwszym miesiącu roku szkolnego zostaliśmy wręcz zalani nowościami.\nWybór pięciu z nich przypominałby najtrudniejsze dylematy z najbardziej krwawych tragedii antycznych. Na szczęście w październiku większość wydawców się uspokoiła, w związku z czym ułożenie w miarę sensownej topki był znacznie ułatwiony. Nie sugerujcie się kolejnością. Jest przypadkowa, a każdy z wymienionych komiksów wart jest uwagi.\nGrass Kings tom 1\nWyobraźcie sobie, że Jeff Lemire pisze historię w klimacie „Bękartów z południa” w settingu przypominającym „Briggs Land”. Do tego ten sam Lemire bierze się za rysunki przy wsparciu Gipiego. Brzmi nieźle, nie? I rzeczywiście wyszło bardzo dobrze.\nTytułowe Królestwo Traw jest samowystarczalną i samozwańczą enklawą na terenie Stanów Zjednoczonych. Oferuje schronienie dla jednostek zagubionych, bezdomnych, a także dla przestępców, którzy nigdzie indziej nie mogliby zaznać spokoju.\nProblem w tym, że „idylla” oczywiście nie może trwać wiecznie. Najstarszy z braci rządzących miastem popadł w depresję i alkoholizm po stracie córki. Do tego prawdopodobnie na terenie Królestwa ukrywa się seryjny morderca. No i oczywiście policja z pobliskiego miasteczka nie za bardzo może się pogodzić z autonomią skrawka amerykańskiej ziemi.\nKrólestwo Traw – dużo się dzieje\nW pierwszym tomie twórcy zarysowują nam wszystkie osie konfliktu między kilkoma głównymi postaciami, a napięcie wzrasta aż do spodziewanego, ale wciąż robiącego wrażenie brutalnego wybuchu. Jak na pierwszy tom dzieje się bardzo dużo. Po przewróceniu ostatniej strony nerwowo sprawdzamy, kiedy premiera następnej części.\nWedług mnie jednak największym walorem tej serii są rysunki. Zupełnie nie spodziewałem się czegoś takiego w amerykańskim mainstreamie. Stonowane akwarele genialnie oddają klimat spokojnego, amerykańskiego odludzia. Nieco karykaturalne szkice powodują, że postaci wydają się być trochę nienaturalne, ale jednak jak najbardziej autentyczne.\nJeśli czytaliście cokolwiek z wymienionych na początku tytułów, istnieje duża doza prawdopodobieństwa, że zostaniecie pochłonięci również przez Królestwo Traw.\nScenariusz: Matt Kindt\nRysunki: Tyler Jenkins\nData wydania: Październik 2018\nSeria: Grass Kings\nTłumaczenie: Grzegorz Drojewski\nFormat: 184×286 mm\nBerlin – miasto światła\nW końcu jest! 10 lat przyszło nam czekać na zamknięcie wybitnej trylogii Jasona Lutesa, a 20 lat od wydania pierwszej części w oryginale. Czy warto było czekać? Zdecydowanie tak. Zwłaszcza, że chyba nawet sam autor nie spodziewał się, jak bardzo aktualna okaże się jego praca w momencie wydania ostatniej części.\nKońcowy tom trylogii opowiadającej o międzywojennym Berlinie rozpoczyna się od odpowiedzi na ostatnie pytanie padające w części pierwszej: „co czeka Republikę Weimarską?” Narodowi socjaliści wygrywają wybory, a Hitler zmierza do Berlina planując konsolidację swojej władzy.\nDo tego zamierza ostatecznie położyć kres bałaganowi wynikającemu z wielkomiejskiego liberalizmu. Dostajemy kolejne historie wielu głównych bohaterów, których ustanowione w poprzednich tomach związki zaczynają się jeszcze bardziej rozpadać i degenerować. Rodzina Braun dzieli się między prokomunistyczną matkę i córkę a aktywnych w NSDAP ojca i syna, podczas gdy gdzie indziej rozczarowany pisarz Kurt i niedoszła artystka Marthe coraz bardziej się od siebie oddalają.\nZbiorowy bohater – mieszkańcy miasta\nMamy szansę w wielu miejscach przyjrzeć się temu zbiorowemu bohaterowi, jakim są wszyscy mieszkańcy miasta. Powszechny rozpad i rozkład związków międzyludzkich pozwala na bardzo nieoczywistym poziomie odczuć ówczesną sytuację polityczną i społeczną.\nNajciekawsze jest jednak to, że sytuację przedstawioną w komiksie można to odnieść nie tylko do międzywojennego Berlina, ale też do trendów aktualnych dzisiaj. Nie chce mi się pisać o już dość mocno oklepanym temacie „dwóch narodów w jednym kraju” w kontekście polskim. Jednak podczas lektury niepokoimy się nie tylko o niedookreślony przyszły los naszych bohaterów, ale także o swój.\nKomiks i bez tego by się doskonale bronił, ale trzeba przyznać, że obejrzenie po nim wiadomości z Trumpem czy świeżo upieczonym prezydentem Brazylii Jairem Bolsonaro dodatkowo wzmacnia przekaz.\nTania symetria u Lutesa?\nI chyba tylko jedna rzecz mnie zabolała. Mam wrażenie, że w poprzednich tomach Lutesowi udawało się w miarę zgrabnie uniknąć taniej symetrii. Wiedzieliśmy, że nazizm oznacza nietolerancję, rasizm, przemoc i militaryzm, a komuniści występowali jako ich przeciwnicy, którym zależy na poprawie losu najbiedniejszych. W ostatnim tomie, kiedy to naziści już prężnie zmierzają w stronę dyktatury nagle okazuje się, że komuniści to właściwie ta sama przemoc. Tylko taka, której nie udało się zdobyć władzy. Wydaje mi się, że jest to zupełnie niepotrzebna relatywizacja, która nieco psuje antyfaszystowski przekaz całości.\nMimo tego zastrzeżenia „Miasto światła” to jak najbardziej godne zakończenie jednego z największych dzieł w historii medium. A tym, którzy Lutes’a w ogóle nie czytali polecam kupić od razu komplet trzech tomów. Lektura obowiązkowa.\nScenariusz: Jason Lutes\nRysunki: Jason Lutes\nTłumaczenie: Wojciech Góralczyk\nFormat: 19×25 cm\nGłówną bohaterką tej wspaniałej powieści graficznej jest dziewczyna balansująca pomiędzy dzieciństwem a dorosłością. Z jednej strony mamy więc niewinną wolność, która jest wszystkim, co dotychczas znała. Z drugiej zaś atakowana jest przez dziwaczny, nieznany świat, w którym czyhają rosnące piersi, krew i chłopcy, którzy tylko czekają, żeby ją poturbować i zniekształcić.\nJej wakacyjna koleżanka, Windy (półtora roku młodsza) jest zafascynowana główną bohaterką. Ale też bardziej nieufna niż zaciekawiona tym, co czeka ją za zakrętem. Obserwuje ją, szukając wskazówek na temat tego, co przyniesie jej przyszłość. Zarówno dobrego, jak i złego.\nAkcja obserwowana, a nie doświadczana\nKsiążka jest bardzo „cicha”. Większość akcji jest obserwowana, a nie doświadczana przez główne bohaterki. Za to wpływ, jaki wywiera na nie jest głęboko odczuwany. Jeśli oczekujemy w tym komiksie wielkich postanowień lub zamknięcia w postaci „zrozumiałam lekcję i teraz muszę się zmienić” to będziemy zawiedzeni. Ale właśnie o to chodzi. Życie rzadko oferuje nam tak proste lekcje. Są to raczej procesy w przypadku których trudno znaleźć jednoznaczny początek i koniec danego etapu.\n„Pewnego lata” w przejmujący sposób przedstawia moment „stawania się” kobietą. Rose zaczyna rozumieć sposób, w jaki świat widzi kobiety i zaczyna sama rozumieć, jak chce być postrzegana. Główna bohaterka zmaga się ze społecznymi mechanizmami.\nStara się zrozumieć, co to znaczy być „fajną dziewczyną”. W jaki sposób można zostać „złą dziewczyną” czy „dziwką”. Czasami nie jest to komfortowe, ale wydaje się być całkowicie realne. Sposób w jaki ona i Windy chłoną opinie i zachowania otaczających ich osób, sposób, w jaki biorą te sygnały siebie i jak rośnie ich samoświadomość w procesie opuszczania pewnego etapu dzieciństwa jest bardzo szczery i poruszający.\nScenariusz: Mariko Tamaki\nRysunki: Jillian Tamaki\nData wydania: 15 Wrzesień 2018\nTytuł oryginału: This One Summer\nTłumaczenie: Łukasz Buchalski\nCzłowiek, który zabił Lucky Luke’a\nTo jeden z tych albumów, w którym dostałem dokładnie to czego się spodziewałem. Bardzo się z tego cieszę. Reklamowany jest jako historia o najsłynniejszym kowboju świata dla dorosłego czytelnika. Rzeczywiście elementy humorystyczne są tu dość mocno ograniczone (ale nie całkowicie wycięte), a historia jest dojrzała i nieoczywista.\nZaczyna się standardowo. Kowboj przyjeżdża na noc do miasta, o którym nic nie wiemy. Tam splotem okoliczności zaczyna prowadzić śledztwo w sprawie skradzionego ładunku złota. Mamy tutaj wiele oczywistych dla tego typu historii tropów, jak nieudaczny szeryf, fałszywe oskarżenia wobec Indian czy podstarzałego kowboja, który zaczyna traktować naszego głównego bohatera prawie po ojcowsku.\nNo i do tego punch line’y, bez których nie może zostać opowiedziana żadna historia o Dzikim Zachodzie (chyba mój ulubiony: „-podobno stoisz po stronie prawa!” „-nie, stoję po stronie sprawiedliwości.” Dobra, nie brzmi to tak dobrze jak myślałem, jak to napisałem na sucho, ale w albumie naprawdę działa. Serio!)\nMroczniejszy i bardziej nostalgiczny klimat\nRysunki z jednej strony doskonale wpasowują się w stylistykę oryginalnych albumów, a z drugiej strony wprowadzają nieco cięższy, mroczniejszy i bardziej nostalgiczny klimat. Warto też zwrócić uwagę na genialną kolorystykę, która pięknie współgra z emocjami bohaterów.\nŻeby napisać coś więcej nie zdradzając fabuły musiałbym pójść w jakieś banały w stylu „fabuła jest bardzo wciągająca”, więc pozwolę sobie odpuścić tę część. Powiem tylko, że po przeczytaniu ostatniej strony pomyślałem, że dokładnie taka sama przygoda mogłaby się przydarzyć Blueberry’emu. A to chyba wystarczająca rekomendacja.\nScenariusz: Matthieu Bonhomme\nRysunki: Matthieu Bonhomme\nFormat: 21.6×28.5 cm\nTutaj co prawda trochę oszukuję, bo nie dość że to raczej picture book, to jeszcze swój egzemplarz miałem w rękach już we wrześniu. Ale oficjalna premiera miała miejsce na początku października, więc z czystym sumieniem mogę umieścić nową pozycję od Zavki w tym zestawieniu.\nJeśli ktoś miał przyjemność czytać „Głodnego Jasia i żarłoczną Małgosię”, powinien wiedzieć czego się spodziewać. Mamy więc twórcze przetworzenie jednej z oryginalnych baśni braci Grimm, zilustrowanej prawdopodobnie pod wpływem mocnego przedawkowania śmiesznych znaczków pocztowych. I to działa doskonale.\nKilka słów o baśniach braci Grimm\nKto czytał najstarsze wersje baśni słynnego rodzeństwa, ten wie, że można tam znaleźć szokującą jak na dzisiejsze standardy dawkę okrucieństwa. Krew lejącą się litrami, zabójstwa, zjadane czy torturowanie postaci. Tego wszystkiego przez stulecia słuchały dzieciaki przed pójściem spać. Zavka nawet nie za bardzo musi cokolwiek dodawać od siebie.\nWystarczy zilustrowanie klasycznej fabuły, która w gruncie rzeczy wydaje się być stworzona do tak kwasowych ilustracji. Bardzo polecam śledzić twórczość tej artystki, bo do jej prac po prostu chce się wracać.\nData wydania: Wrzesień 2018\nFormat: 167 x 244 mm\nBonus: Wydział 7 – Operacja Totenkopf\nTeraz to już oszukuję tak na maksa. Miało być pięć pozycji, ale sam komiks miał premierę we wrześniu. Do tego to tylko jeden kilkunastostronicowy zeszyt. Załóżmy, że to mały bonusik. W październiku za to swoją oficjalną premierę miał wariant okładkowy „blank”, więc polecam go dokładnie tak samo, jak wszystkie inne warianty.\nTytułowy Wydział 7 zostaje założony w latach 60 w PRLu do badania i zwalczania zjawisk paranormalnych. Skojarzenia z „Archiwum X” czy mignolowskim „BBPO” jak najbardziej wskazane. Przynajmniej jeśli chodzi o pierwszy zeszyt, bo nie za bardzo wiadomo, jakie tropy mogą poruszyć autorzy w kolejnych odsłonach. Jedynka to właściwie nawet nie rozstawienie pionków na szachownicy, a tylko ich zaprezentowanie. Mimo to historia ładnie się zamyka, więc jest to idealna sytuacja dla osób, które nie są pewne, jak się czują w takich klimatach.\nWrażenie robi ambicja i nietypowy jak na dzisiejszy rynek w Polsce model dystrybucyjny. Nie dość, że seria ma być wydawana w zeszytach, to jeszcze jest dystrybuowana głównie przez kioski. Każdy kolejny zeszyt ma wychodzić co trzy miesiące, w czym ma pomóc zmienianie rysownika w każdym kolejnym rozdziale. Cóż, nie pozostaje nic innego, jak tylko kibicować i w ramach wsparcia kupić sobie na próbę pierwszy numer. Mi się bardzo podobało i zdecydowanie czekam na więcej.\nScenariusz: Tomasz Kontny\nRysunki: Grzegorz Pawlak\nData wydania: 15 Październik 2018\nSeria: Wydział 7\nOprawa: miękka (C)\nFormat: 170×245 mm