W mieście Antylopie, położonym nad rzeką tegoż nazwiska, w stanie Teksas, spieszył kto żyw na przedstawienie cyrkowe. Zajęcie mieszkańców było tym większe, że od czasu założenia miasta pierwszy raz zjechał do niego cyrk tancerek, minstreli i linochodów. Miasto było niedawne. Piętnaście lat temu nie tylko nie stał tu ani jeden dom, ale w całej bliższej okolicy nie było białych. Natomiast w widłach rzeki, na tym samym miejscu, na którym stoi Antylopa, wznosiła się osada indyjska zwana Chiavatta. Była to stolica Czarnych Wężów, którzy w swoim czasie dali się tak we znaki granicznym osadom niemieckim, Berlinowi, Gründenau i Harmonii, że osadnicy dłużej nie mogli wytrzymać. Indianie bronili wprawdzie tylko swego "terytorium", które rząd stanowy Teksasu przyznał im na wieczne czasy najuroczystrzymi traktatami; ale cóż to mogło obchodzić kolonistów z Berlina, Gründenau i Harmonii? Pewnym jest, że odbierali oni Czarnym Wężom ziemię, wodę i powietrze, ale natomiast wnosili cywilizację; czerwonoskórzy zaś okazywali im wdzięczność na swój sposób, to jest zdzierając im skalpy z głów. Taki stan rzeczy nie mógł trwać. Osadnicy więc z Berlina, Gründenau i Harmonii zebrali się pewnej nocy księżycowej w liczbie czterechset i wezwawszy na pomoc Meksykanów z La Ora, napadli na uśpioną Chiavattę. Tryumf dobrej sprawy był zupełny. Chiavatta została spaloną, a mieszkańcy bez różnicy wieku i płci w pień wycięci. Ocalały tylko małe oddziałki wojowników, które w tym czasie wyszły na łowy. Z samego miasta nie ocalił się nikt, głównie dlatego że miasto leżało w widłach rzeki, która jak zwykle na wiosnę, rozlawszy otoczyła osadę nieprzebytą tonią wód. Ale toż samo widlaste położenie, które zgubiło Indian, podobało się Niemcom. Z wideł źle uciekać, ale dobrze się w nich bronić. Dzięki tej myśli zaraz z Berlina, Gründenau i Harmonii rozpoczęła się emigracja do wideł, w których też w mgnieniu oka, na miejscu dzikiej Chiavatty, powstała ucywilizowana Antylopa. W pięć lat liczyła ona dwa tysiące mieszkańców.\nSzóstego roku znaleziono z drugiej strony wideł kopalnię żywego srebra, którego eksploatacja podwoiła liczbę mieszkańców. W siódmym roku z mocy prawa "lynch" powieszono na placu miejskim dziewiętnastu ostatnich wojowników z pokolenia Czarnych Wężów, schwytanych w pobliskim lesie Umarłych - i odtąd nic nie stało na zawadzie rozwojowi Antylopy. W mieście wychodziły dwa Tagblatty i jedna Montagsrevue. Kolej żelazna łączyła je z Rio del Norte i San Antonio; na Opuncia-Gasse wznosiły się trzy szkoły, z tych jedna wyższa. Na placu, na którym powieszono ostatnich Czarnych Wężów, zbudowano zakład filantropijny; pastorowie w kościołach uczyli co niedziela miłości bliźniego, poszanowania cudzej własności i innych cnót potrzebnych ucywilizowanemu społeczeństwu; pewien przejezdny prelegent miał nawet raz na Kapitolu odczyt O prawach narodów.\nBogatsi mieszkańcy przebąkiwali o potrzebie założenia uniwersytetu, do czego i rząd stanowy musiałby się przyczynić. Mieszkańcom dobrze się działo. Handel żywym srebrem, pomarańczami, jęczmieniem i winem przynosił im znakomite zyski. Byli uczciwi, rządni, pracowici, systematyczni, otyli. Kto by w późniejszych czasach odwiedził już kilkunastotysięczną Antylopę, ten by w bogatych kupcach miejscowych nie poznał tych niemiłosiernych wojowników, którzy piętnaście lat temu spalili Chiavattę. Dzień schodził im po sklepach, warsztatach, biurach; wieczory spędzali w piwiarni "Pod Złotym Słońcem" przy ulicy Grzechotników. Słuchając tych głosów trochę powolnych i gardłowych, tych: Mahlzeit! Mahlzeit!, tych flegmatycznych: Nun ja wissen Sie, Herr Müller, is das aber möglich?, tych dźwięków kufli, szumu piwa, tych plusków przelanej piany na podłogę, widząc ten spokój, powolność, patrząc na te filisterskie, zalane tłuszczem twarze, na te rybie oczy, można by mniemać, iż się jest w jakiej piwiarni w Berlinie lub Monachium, nie zaś w zgliszczach Chiavatty. Ale w mieście wszystko już było ganz gemütlich i o zgliszczach nikt nie myślał. Tego wieczora ludność spieszyła oto do cyrku, raz dlatego, że po twardej pracy rozrywka jest rzeczą równie godziwą jak przyjemną, po wtóre, że mieszkańcy dumni byli z jego przyjazdu. Wiadomo, że cyrki nie zjeżdżają do lada mieściny, przybycie więc trupy Hon. M. Deana stwierdzało poniekąd wielkość i znaczenie Antylopy. Była jednak i trzecia, a może najważniejsza przyczyna ogólnej ciekawości.\nOto Nr 2 programu mówił, co następuje: "Spacer na drucie zawieszonym na piętnaście stóp nad ziemią (z towarzyszeniem muzyki) wykona słynny gimnastyk Czerwony Sęp, sachem (wódz) Czarnych Wężów, ostatni potomek królów pokolenia i ostatni z pokolenia: 1. Spacer. 2. Skoki Antylopy. 3. Taniec i pieśń śmierci." Jeżeli gdzie, to w Antylopie ten "sachem" mógł obudzać najwyższe zajęcie. Hon. M. Dean opowiadał "Pod Złotym Słońcem", iż przed piętnastu laty, w przejeździe do Santa Fe, znalazł na Planos de Tornado umierającego starego Indianina z dziesięcioletnim chłopakiem. Stary umarł istotnie z ran i wycieńczenia, przed śmiercią jednak opowiedział, iż młody chłopiec był synem zabitego "sachema" Czarnych Wężów i następcą jego godności.\nTrupa przygarnęła sierotę, który z czasem stał się pierwszym jej akrobatą. Zresztą Hon. M. Dean dopiero "Pod Złotym Słońcem" dowiedział się, że Antylopa była niegdyś Chaviattą - i że słynny linochód będzie się popisywał na grobach ojców. Wiadomość ta wprowadziła dyrektora w doskonały humor, mógł bowiem teraz na pewno liczyć na great attraction, byle umiał tylko dobrze efekt wyzyskać. Rozumie się, że filistry z Antylopy cisnęli się do cyrku, aby importowanym z Niemiec żonom i synom, którzy ani razu w życiu nie widzieli Indianina, pokazać ostatniego z Czarnych Wężów i powiedzieć: "Patrzcie, oto takich w pień wyrżnęliśmy przed laty piętnastu." Ach, Herr-Jeh! - miło jest usłyszeć taki wykrzyk podziwu zarówno z ust Amalchen, jak i małego Fryca. W całym też mieście powtarzano bez ustanku: Sachem, sachem!\nDzieci od rana zaglądały przez szpary w deskach, z twarzami rozciekawionymi i przerażonymi zarazem, starsi zaś chłopcy, ożywieni już bardziej wojowniczym duchem, wracając ze szkoły maszerowali groźnie, sami nie wiedząc, dlaczego to robią. Godzina ósma wieczór. Noc cudna, pogodna, gwiaździsta. Powiew zza miasta przynosi zapachy gajów pomarańczowych, które w mieście mieszają się z zapachem słodu. W cyrku bije łuna światła. Ogromne smolne pochodnie, zatknięte przed główną bramą, palą się i kopcą. Powiew chwieje pióropuszami dymu i jaskrawego płomienia, który oświeca ciemne kontury budowli. Jest to świeżo wzniesiona szopa drewniana, okrągła, ze śpiczastym dachem i z gwiaździstą amerykańską chorągwią na szczycie. Przed bramą tłumy, które nie mogły się dostać lub nie miały za co kupić biletów, przypatrują się wozom trupy, a głównie płóciennej zasłonie wielkich drzwi wchodowych, na których wymalowana jest bitwa białych z czerwonoskórymi. W chwilach, w których zasłona się uchyla, widać oświecone wnętrze bufetu z setkami kufli szklanych na stole. Ale oto ściągają zasłonę na dobre i tłum wchodzi. Puste przejścia między ławkami poczynają tętnić krokami ludzkimi i wkrótce ciemna, ruchliwa masa pokrywa wszystkie przejścia od góry do dołu. W cyrku widno jak w dzień, bo chociaż nie zdołano przeprowadzić do niego rur gazowych, to natomiast olbrzymi żyrandol, złożony z pięćdziesięciu lamp naftowych, oblewa arenę i widzów potokami światła. W tych blaskach widać opasłe, przechylone w tył dla folgi podbródkom głowy piwoszów, młode twarze kobiece i śliczne, zdziwione buzie dziecinne, których oczy niemal nie wychodzą na wierzch z ciekawości. Zresztą wszyscy widzowie mają miny ciekawe, zadowolone i głupie, jak zwykle publiczność cyrkowa. Wśród szmeru i rozmów przerywanych okrzykami: Frisch Wasser! frisch Bier! - wszyscy z niecierpliwością oczekują zaczęcia. Na koniec dzwonek się odzywa, ukazuje się sześciu masztalerzy w palonych butach i staje w dwóch szeregach przy wejściu z areny do stajen. Przez te szeregi wpada rozhukany koń bez uzdy i siodła, a na nim jakby obłok muślinu, wstążek i tiulu. Jest to tancerka Lina. Rozpoczynają się harce przy odgłosie muzyki. Lina jest tak piękna, że młoda Mathilde, córka piwowara z Opuncia-Gasse, zaniepokojona jej widokiem, pochyla się do ucha młodego grocernika Flossa z tejże ulicy i pyta z cicha: czy ją kocha jeszcze? Tymczasem koń galopuje i oddycha jak lokomotywa, bicze klaskają, błazny, których kilku wpadło za tancerką, wrzeszczą i biją się po twarzach, tancerka miga jak błyskawica; brawa się sypią. Co za przepyszne przedstawienie! Ale Nr 1 mija prędko. Nadchodzi Nr 2. Wyraz: sachem! sachem! przebiega z ust do ust między widzami. Na błaznów bijących się ciągle po twarzach nikt już nie zważa. Wśród ich małpich ruchów masztalerze wnoszą wysokie na kilkanaście stóp drewniane kozły i stawiają po dwóch stronach areny. Muzyka przestaje grać Yankee Doodle, a gra posępną arię Komandora z Don-Juana, zaciągają drut między kozłami. Nagle snop czerwonego bengalskiego światła pada od strony wejścia i oblewa krwawym blaskiem całą arenę. W tym to blasku ukaże się straszliwy sachem, ostatni z Czarnych Wężów. Ale cóż to?... Wchodzi nie sachem, jeno sam dyrektor trupy, Hon. M. Dean. Kłania się publiczności i zabiera głos. Ma on zaszczyt prosić "łaskawych i szanownych gentlemanów oraz piękne i nie mniej szanowne ladies o nadzwyczaj spokojne zachowywanie się, niedawanie brawa i zupełną ciszę, albowiem wódz jest nadzwyczaj rozdrażniony i dzikszy niż zwykle". Słowa te sprawiają niemałe wrażenie - i dziwna rzecz, ci sami honoratiores Antylopy, którzy przed piętnastu laty wycięli Chiavattę, doznają teraz jakiegoś nader niemiłego uczucia. Przed chwilą, gdy piękna Lina wykonywała swe skoki na koniu, cieszyli się, że siedzą tak blisko, tuż koło parapetu, skąd tak dobrze można wszystko widzieć, a teraz spoglądają z pewnym utęsknieniem na górne sfery cyrkowe i wbrew prawom fizyki znajdują, że im niżej, tym duszniej.\nChiavatta, Chiavatta! A toż oni, Niemcy, także są nie na swojej ziemi, daleko od ojczyzny i nie myślą o niej więcej niż na to "business" pozwala. Przede wszystkim trzeba jeść i pić. O tej prawdzie musi pamiętać tak dobrze każdy filister, jak i ostatni z Czarnych Wężów.\nRozmyślania te przerywa nagle jakiś dziwny świst w stajniach - i na arenie ukazuje się oczekiwany niespokojnie sachem. Słychać krótki pomruk ciżby: "To on! to on!" - i potem cisza. Syczy tylko bengalski ogień, który przy wejściu palą ciągle. Wszystkie spojrzenia kierują się na postać wodza, który oto ma wystąpić w cyrku na grobach ojców. Indianin zasługuje rzeczywiście by nań patrzono. Wydaje się dumny jak król. Płaszcz a białych gronostajów - oznaka wodza - pokrywa jego wyniosłą postać i tak dziką, że przypomina źle oswojonego jaguara. Twarz ma jakby wykutą z miedzi, podobną do głowy orła, a w tej twarzy świecą zimnym blaskiem oczy prawdziwie indyjskie, spokojne, niby obojętne - a złowrogie. Wodzi on nimi po zgromadzeniu, jakby chciał sobie upatrzyć ofiarę. Bo zresztą uzbrojony jest od stóp do głów. Na głowie jego chwieją się pióra, za pasem ma topór i nóż do skalpowania, w ręku tylko zamiast łuku trzyma długi drąg, który służy do chwytania równowagi podczas chodzenia po drucie. Zatrzymawszy się na środku sceny, nagle wydaje okrzyk wojenny. Herr Gott! to okrzyk Czarnych Wężów. Ci, którzy wycinali Chiavattę, pamiętają dobrze to straszne wycie - i co dziwniejsza, ci, którzy przed piętnastu laty nie ulękli się tysiąca tych wyjących wojowników, pocą się teraz przed jednym. Ale oto dyrektor zbliża się do wodza i mówi do niego, jakby chciał go ułagodzić i uspokoić. Dziki zwierz uczuł munsztuk - namowa skutkuje, bo po chwili sachem kołysze się już na drucie. Zapatrzony w żyrandol naftowy, postępuje naprzód. Drut ugina się silnie; chwilami nie widać go wcale, a wtedy Indianin zdaje się wisieć w powietrzu. Idzie jakby pod górę; jeszcze postępuje naprzód, cofa się i znów idzie, chwytając równowagę. Wyciągnięte jego ręce pokryte płaszczem wyglądają jak olbrzymie skrzydła. Chwieje się!... pada! - nie! Krótkie, urwane brawo zrywa się jak wicher i milknie. Twarz wodza staje się coraz groźniejsza. W jego wzroku utkwionym w lampy naftowe błyszczy jakieś straszne światło. W cyrku niepokój, ale ciszy nikt nie przerywa. Tymczasem sachem zbliża się do drugiego końca drutu - staje - i niespodzianie z ust jego wyrywa się pieśń wojenna.\nSłychać słowa następujące: "Po wielkich deszczach co rok pięciuset wojowników wychodziło z Chiavatty na ścieżki wojny lub na wielkie łowy wiosenne. Gdy wracali z wojny, zdobiły ich skalpy; gdy wracali z łowów, przywozili mięso i skóry bawole, a żony witały ich z radością i tańczyły na cześć Wielkiego Ducha.\nI oto nie ma Chiavatty, bo na jej miejsce biali wznieśli swoje kamienne wigwamy. Wymordowane pokolenie i zniszczona Chiavatta wołają o "zemstę".\nGłos wodza stał się chrapliwy. Teraz kołysząc się na tym drucie wydawał się jak jakiś czerwony archanioł zemsty, unoszący się nad głowami ciżby ludzkiej. Sam dyrektor widocznie był zaniepokojony. W cyrku zrobiła się śmiertelna cisza. Wódz wył dalej:\n"Z całego pokolenia zostało jedno dziecko. Było ono małe i słabe, ale przysięgło duchowi ziemi, że się zemści. Że ujrzy trupy białych mężów, niewiast, dzieci - pożogę, krew!..." Ostatnie słowa zmieniły się w ryk wściekłości. Po cyrku poczęły się zrywać szmery podobne do nagłych powiewów wichru. Tysiące pytań bez odpowiedzi cisnęło się do głów. Co zrobi ten wściekły tygrys? co zapowiada? jak dokona zemsty? - on? - sam jeden? - zostać czy uciekać? czy się bronić? - i jak? - Was ist das? was ist das? - rozległy się wystraszone głosy kobiece.\nNagle nieludzkie wycie wyrwało się z piersi wodza, zakołysał się silniej, wskoczył na drewniany kozieł stojący pod żyrandolem i wzniósł drąg. Straszna myśl przeleciała jak błyskawica przez głowy: rozbije świecznik i zaleje cyrk potokami płonącej nafty. Z piersi widzów wyrwał się jeden okrzyk. Ale cóż to? Z areny wołają: stój! stój!... Wodza nie ma! zeskoczył, znikł w wyjściu. Nie spalił cyrku? Gdzież się podział? Oto wychodzi, wychodzi znowu, zziajany, zmęczony, straszny. W ręku niesie blaszaną miskę i, wyciągając ją ku widzom, mówi błagalnym głosem: Was gefällig für den letzten der Schwarzen Schlangen!... Kamień spada z piersi widzów. Więc to wszystko było w programie, więc to była sztuka dyrektora? efekt? Sypią się półdolary i dolary. Jakże omówić ostatniemu z Czarnych Wężów - w Antylopie, na zgliszczach Chiavatty! Ludzie mają serce.\nPierwodruk "Słowo" 28.II.1883, nr 57


Posted by glogis on Maj 12, 2017\nKategorie: iPad, Microsoft.\nUruchamiamy konsolę (Znak Windows + R ►Uruchom ►cmd). Wpisujemy polecenie :\nDodatkowe parametry / przełączniki:\nPosted by glogis on Kwiecień 7, 2017\nZamknięcie systemu : shutdown – s\nRestart systemu : shutdown – r\nAnulowanie powyższych komend : shutdown – a\nWięcej komend : shutdown /?\nPosted by glogis on Wrzesień 29, 2013\nJak zamknąć / zrestarować aplikację na iPad w iOS 7 ?\nW poprzednich wersjach iOS zamykanie wyglądało następująco: zamykanie aplikacji na iOS6\nW nowej wersji oprogramowania firmy Apple zmieniło się przeglądanie i usuwanie uruchomionych w tle aplikacji.\nCzasami warto przyjrzeć się jakie aplikacje są uruchomione i je zamknąć, chociażby po to żeby zaoszczędzić baterię. Kiedy aplikacja uruchomiona na iPadzie nam się zawiesi i przestaje odpowiadać, takie zamknięcie aplikacji to jedyny sposób na to żeby zaczęła działać poprawnie.\nJak zobaczyć jakie są aktualnie uruchomione w tle aplikacje ?\nPrzyciskamy dwukrotnie przycisk „Home”.\nNa ekranie pojawią się „duże miniatury” aktualnie uruchomionych aplikacji wraz z odpowiadającymi im ikonami. Przewijamy w prawo lub lewo, żeby zobaczyć jakie aplikacje aktualnie mamy uruchomione.\niOS7 przeglądanie aplikacji\nJak całkowicie zamknąć uruchomioną w tle aplikację na iPad (iOS 7)?\nDotykamy, przytrzymujemy i przesuwamy w górę ekrany „dużą miniaturę” aplikacji którą chcemy zamknąć.\niOS7 – zatrzymywanie aplikacji\nMiniatura zostanie usunięta, a sama aplikacja zamknie się.\nPonawiamy czynność dla następnych aplikacji, a następnie przyciskamy przycisk „Home” , żeby zamknąć okno uruchomionych aplikacji.\nPosted by glogis on Wrzesień 28, 2013\n10 dni temu firma Apple wypuściła aktualizację iOS do wersji 7.0, a już dzisiaj nowa aktualizacja do wersji iOS 7.0.2, która między innymi:\n– Usuwa problem, który mógł pozwolić na ominięcie kodu blokady ekranu,\n– Przywraca możliwość podawania kodu za pomocą greckiej klawiatury.\nAktualizacja do iOS 7\nPosted by glogis on Wrzesień 18, 2013\nKategorie: iOS, iPad, iPad 2.\nDzisiaj ruszyła aktualizacja do iOS 7. Nową aktualizację otrzymają: iPad 2 w górę, iPhone 4 w górę, iPad mini, iPad Touch (piątej generacji). Zgodnie z tradycją w starszych urządzeniach, nie będą dostępne wszystkie funkcje 😦 . Pełną wersję iOS 7 otrzymają tylko nowe gadżety firmy Apple.\nKiedy będzie dostępna polska wersja językowa? Mam nadzieję, że dzisiaj wieczorkiem będzie już dostępna przez OTA.\nJak zamknąć aplikację iPad (iOS)\nPosted by glogis on Sierpień 27, 2013\nKategorie: iOS, iPad, iPad 2.\tTagi: iPad zwalnia.\nW iOS dzięki funkcji „multitasking” (wielozadaniowość), aplikacje po zamknięciu przyciskiem „Home” pozostają nadal uruchomione w „tle”. Dzięki temu, gdy otwieramy daną aplikację ponownie – uruchamia się ona niemal natychmiast. Ma to oczywiście dobre i złe strony. Czasami warto sprawdzić ile aplikacji działa nam w tle, szczególnie wtedy gdy zauważymy, że iPad nam zwalnia.\nJak sprawdzić pracujące w tle aplikacje?\nNa dole pojawi się pasek z aplikacjami, przewijamy w prawo, żeby zobaczyć jakie aplikacje aktualnie działają w tle.\niPad – aplikacje działające w tle\nJak zamknąć aplikacje iPad (iOS) działające w tle?\nDotykamy i przytrzymujemy dowolną ikonę, na przykład ikonę aplikacji, którą chcemy zamknąć.\nKiedy ikonki w pasku uruchomionych aplikacji zaczną drżeć (migotać), naciskamy znacznik „minusa w kółku” ikony aplikacji, którą chcemy zamknąć.\nAplikacja zamknie się.\nPonawiamy czynność 3 dla następnych aplikacji które chcemy zamknąć, a następnie przyciskamy przycisk „Home” , żeby zamknąć „pasek” uruchomionych aplikacji.


PS4 - Snake Pass - informacje o grze, recenzje, zapowiedzi, aktualności, galerie - PPE.pl\nStrona głównaEncyklopedia gierSnake PassPS4\nSnake Pass (PS4)\nWydawca: Sumo Digital\nSnake Pass to gra logiczno-zręcznościowa wyprodukowana i wydana przez brytyjskie studio Sumo Digital. Tytuł ukazał się na komputerach oraz na konsolach PlayStation 4, Xbox One i Nintendo Switch. Muzykę do niego napisał David Wise, kompozytor muzyki do takich gier jak seria Donkey Kong Country.\nSnake Pass to gra, która momentami przywodzi na myśl trójwymiarowe platformówki z końca lat 90. Produkcja Sumo Digital wyróżnia się jednak jednym szczególnym unikatowym patentem - przejmujemy tu bowiem kontrolę nad wężem o imieniu Noodle, co niesie z sobą z szereg konsekwencji dla rozgrywki. Nasz podopieczny może pełzać (a wykonując ruchy w prawo i w lewo przyspieszać), wić się wokół niektórych elementów otoczenia, co pozwala dostawać się do wyżej położonych miejsc, i pływać, ale już np. nie skakać (co oczywiste).\nTwórcy przygotowali łącznie piętnaście plansz, a te umiejscowiono w czterech światach. Każdy ze światów bazuje na innym motywie, np. jeden z nich jest wodny i często musimy w nim pływać, z kolei w innym, “powietrznym”, pomaga nam zaprzyjaźniony koliber Doodle. Poszczególne plansze stawiają przed różne wyzwania, ale zasadniczo rzecz sprowadza się do zbierania znajdziek porozmieszczanych na planszy. Przede wszystkim są to klucze (keystones) otwierające drogę do następnego levelu, których mamy trzy, ale poza tym są to również bańki (tych jest natomiast dwadzieścia) oraz monety.\nWraz z postępami twórcy rzucają nam więcej kłód pod nogi, pojawiają się dla przykładu ruchome platformy, kolce i inne przeszkody, lecz zaznaczyć warto, że nie ma tu żadnego limitu czasu ani przeciwników.\nOprócz głównego wątku, któremu towarzyszy pewna historyjka, dostępne są też time triale, a co z tym idzie - sieciowe rankingi.\nSnake Pass z pierwszymi ocenami....\nTakiej gry o popularnym wężu jeszcze...


Polk Audio T-50 - Kolumny - Audiostereo.pl\nBy [email protected] • December 11, 2016\nJak z pewnością sami zdążyliście zauważyć na audiostereo wątki dotyczące rozterek i dylematów jakie wybrać pierwsze, bądź kolejne, ale przede wszystkim (ultra)budżetowe kolumny pojawiają się z dość irytującą częstotliwością. Co prawda nie jest to akademicki kwadrans, ale moderacja ma co robić przenosząc takie czysto retoryczne byty do zbiorczego, podpiętego na górze zakładki „Start” wspólnego „wora”. Czemu retoryczne? Cóż z reguły autorzy po zadaniu pytania i braku odpowiedzi w ciągu kilku minut tracą zainteresowanie tematem i przenoszą swoją uwagę na jeden z portali aukcyjnych, gdzie High-End zaczyna się mniej więcej od poziomu 150 zł a za 200, to już z palcem … mniejsza z tym gdzie, można stać się posiadaczem „vintage’owej legendy”. Pomijając jednak tego typu patologiczne zachowania nie można na bardzo wyraźnie dający o sobie znać popyt być ślepym i głuchym, w związku z tym co i rusz na rynku pojawiają się konstrukcje dedykowane rozpoczynającym swoją przygodę z Hi-Fi konstrukcje. Do grona producentów, którzy nie kierują potencjalnych nabywców do przysłowiowej poczekalni z wielkim neonem „dozbieraj jeszcze XXX” należy amerykański Polk Audio, który w swojej ofercie ma coś na początek i przynajmniej dla większości populacji, również koniec audiofilskich poszukiwań. Skoro jednak zacząłem wątek budżetowy, to i z tej półki pochodzić będą bohaterki dzisiejszego spotkania – kolumny podłogowe o symbolu T-50.\nJuż przy wnoszeniu i wypakowywaniu w mojej głowie zapaliło się ostrzegawcze światło, gdyż zawartość kartonów okazała się nadspodziewanie lekka, a to jak wiadomo dobrze w audio nie wróży. No nic, nie ma co wróżyć z fusów i dokonywać ocen bez choćby rzucenia uchem. Wysmyknięte z pudeł Polki prezentowały się co prawda niepozornie i pod względem wzorniczym dość skromnie, ale umówmy się – w tej cenie podłogówki właśnie tak wyglądają. Czarna, sztuczna okleina może nie zachwyca, choć z drugiej strony kreatywny spec od marketingu mógłby ująć to w elektryzujące frazy, że jest to klasa i finezja właściwa legendarnym Sonus faberom … Cóż z tego, że współczesnym, najtańszym i robionym w CHRLD? Liczą się przecież skojarzenia a Sf dobrze się kojarzy. Zdjęcie ażurowych, plastikowych maskownic może wywołać lekką konsternację, gdyż wbrew deklaracjom producenta o układzie dwudrożnym T-50-ki mogą pochwalić się na froncie … czterema przetwornikami. Dopiero szybka lektura danych technicznych rzuca nieco więcej światła na powyższe zagadnienie. Otóż okazuje się, iż tytułowe maluchy rzeczywiście są dwudrożne, a dwa dolne drajwery to tak naprawdę membrany bierne wspomagające reprodukcję najniższych składowych generowanych przez znajdujący się tuż pod jedwabnym tweeterem bliźniaczy im 16,5 cm polipropylenowy mid-woofer. Rozwiązanie to wydaje się być zdecydowanie bardziej eleganckim od umieszczenia, nie daj Bóg na froncie, zionącej czeluści rury basreflexu. Na plus należy również zaliczyć skrzynie wykonane z MDFu i elegancką, satynową powłokę lakierniczą frontów, które po zdjęciu maskownic prezentują się całkiem dystyngowanie a zamontowane na stałe niewielkie cokoły nie tylko poprawiają stabilność niewielkich konstrukcji, ale i nadają całości pierwiastek skończoności i dbałości o nawet najdrobniejsze detale.\nŚciana tylna nie ma za bardzo czym się pochwalić. Ulokowane w plastikowym profilu terminale są pojedyncze, niezbyt wysokich lotów i w dodatku umieszczone, przynajmniej na moje oko (i posiadane kable) nieco zbyt blisko siebie, więc przy implementacji przewodów zakonfekcjonowanych masywnymi widełkami lepiej wzmóc czujność.\nPo wypakowaniu, wpięciu 50-ek w swój system i włączeniu muzyki miałem ochotę czym prędzej spakować je z powrotem do kartonów i odesłać dystrybutorowi. O tak, po prostu, bez słowa komentarza. Wiedząc jednak, że budżetowe Polki to podobno jakiś wielogwiazdkowy hit obcmokany przez moich kolegów po piórze uznałem, że najwidoczniej trzeba dać im (Polkom, nie kolegom) nieco czasu. Zanim jednak ów czas przewidziany na akomodację minął mogłem jedynie usiąść na środku pokoju i kontemplować w wielce minorowym nastroju swoje najmroczniejsze myśli niepokojąco układające się w klasyczne pięć etapów żałoby. Nie wiecie o czym mowa? No to proszę bardzo - oto ich wersja audiofilska:\n1. Zaprzeczenie – Nie, to nie może być prawda, to na pewno jakaś pomyłka. Pewnie kurier pomylił redakcje i przez pomyłkę je do mnie przywiózł. Gdzie ja wtryniłem ten cholerny list przewozowy …\n2. Gniew – Niestety, okazuje się, że te Polki miały trafić do mnie. Czym sobie na to zasłużyłem? Są przecież na tym świecie ludzie, którzy na ich widok pialiby ze szczęścia.\n3. Targowanie – Może jak obiecam, ze będę już grzeczny i nie będę wytykał mankamentów, tylko pisał same laurki, to jakoś uda się je wymienić na coś lepszego?\n4. Depresja – Wszystko do bani i bez sensu. Nawet wyłączone powodują doła.\n5. Akceptacja – Trzeba pogodzić się z losem i jakoś ogarnąć temat, ale nie teraz, może za dzień, dwa … tydzień.\nCałe szczęście po kilku dniach trzymania Polków pod prądem skala tragedii zmalała do akceptowalnego poziomu i można było spędzić w ich towarzystwie kilka godzin bez zagrożenia popadnięcia w ciężką depresję, bądź całkowitą utratę wiary w to, co do tej pory przynosiło nam radość, czyli słuchanie muzyki.\nJak zatem tytułowe kolumienki grają? Ogólnie rzecz biorąc akceptowalnie, znaczy się dostatecznie. Spokojnie można uznać, że na tym pułapie cenowym więcej nie da się wycisnąć i tyle, choć patrząc na dostępne w sieci zdjęcia zwrotnic i wewnętrznego okablowania widać pewien potencjał. Co prawda cudów bym się nie spodziewał, ale inwestycja rzędu kilkudziesięciu złotych pogorszenia raczej przynieść nie powinna. Jednak do rzeczy. Dla T-50-ek rozsądnym metrażem wydają się 16-18 m pokoje, bo w okolicach i powyżej 20-tu dostają lekkiej zadyszki. Na pierwszy rzut oka/ucha wydawać by się mogło, że basu jest całkiem sporo, choć już po chwili słychać, iż nie jest on ani demonem szybkości, ani motoryki a i najniższe rejestry co najwyżej sygnalizuje. Wykazuje przy tym dość monotonny charakter, który z jednej strony wraz z podobnie prezentowaną średnicą nieco tonizują mizerię skompresowanych nagrań radiowych i stratnego streamingu ale z drugiej niczym specjalnym nie są w stanie na dłużej przykuć uwagi. Ponadto liniowość średnicy i basu jest dość zagadkowa i nieprzewidywalna, gdyż na gęstszym - bardziej wymagającym repertuarze w stylu „Systematic Chaos” Dream Theater, czy nawet naszego rodzimego „Out Of Myself” Riverside na scenie nie dość, że zaczyna pojawiać się bałagan, to i nieco rozjeżdża się spójność fazowa – jakby membrany bierne zaczynały żyć własnym życiem.\nGóra pasma już nijakich niespodzianek nie oferuje. Jest i to by było na tyle, bo ani zbytniej finezji, ani rozdzielczości doszukać się w niej nie sposób. Jedyne na co warto w jej przypadku zwrócić uwagę to dobór odpowiednio neutralnego, bądź nawet nieco ocieplonego wzmocnienia i okablowania, bo poprzez swój nieco matowy i cykający sposób prezentacji potrafi podkreślić sybilanty. Miłośników pop-u i jemu pochodnych gatunków przeszkadzać to zbytnio nie powinno, choć Madonna na „Celebration” jawiła się cokolwiek strzygowato, jednak jazz i muzyka operowa wypadają mało przekonująco. Jest to o tyle dziwne, gdyż kosztujące zaledwie 200 zł więcej podstawkowe Tannoy Mercury 7.2 najmniejszych problemów zarówno z uniwersalnością, jak i po prostu jakością brzmienia nie miały. Inny „target”, inna grupa docelowa? Nie mi osądzać, ale różnica klas aż nadto zauważalna.\nPolk Audio T-50 to tanie i mało wymagające zarówno pod względem ustawienia, jak i amplifikacji podłogówki, które są w stanie skłonić nas do ich zakupu głównie widokiem swoich przednich ścianek. Krótko mówiąc na tle z reguły dwugłośnikowej konkurencji mają się czym pochwalić i to właśnie robią – mamiąc nabywców. Niestety niska cena, równie niska waga i mnogość membran rzadko stanowią przepis na sukces. W tym wypadku jest podobnie, znaczy się dostatecznie. Może w tym momencie wydam się zbyt surowy, ale prawdę powiedziawszy nie widzę ich w „normalnych” systemach stereofonicznych. Jeśli w firmowym komplecie z głośnikiem centralnym, satelitami i subwooferem, lub chociażby w konfiguracji 2+1 (z subem) wypadają bardziej przekonująco, to chwała im za to, ale „w duecie” do poziomu nawet podstawowego Hi-Fi jeszcze trochę im brakuje.\nCena: 1499 PLN (para)\nWysokotonowe: 1 x 25,4 mm jedwabny\nŚrednio-niskotonowe: 1 x 6,5” (16,5cm)\nNiskotonowe: 2 x 6,5” (16,5cm) membrany bierne\nPasmo przenoszenia: 34 - 24 000 Hz\nWymiary (W x S x G): 91,95 x 19,81 x 22,35 cm\nWaga: 12,34 kg\n- CD/DAC/PRE: Ayon CD-35


Jarek Rubacha - W sprawie pochówku żołnierzy na cmentarzu wojskowym w latach okupacji\nW sprawie pochówku żołnierzy na cmentarzu wojskowym w latach okupacji.\nPani Janina Kaczmarowska w wywiadzie zamieszczonym we wrześniowym numerze BIM-u (Nr 9, 2005) wspomina, że rannych żołnierzy niemieckich, którzy zmarli w brzeskich szpitalach grzebano na cmentarzu wojskowym.\nTymczasem mój wujek (Kazimierz Wolnik) „upiera się”, że grzebano ich w osobnej kwaterze przygotowanej wzdłuż muru cmentarza od strony południowej i wschodniej, tam gdzie obecnie znajdują się działki. Trudno mu nie wierzyć, bo, "biegał" tamtędy do szkoły. Wujek opowiadał mi, że razem z kolegami często urządzali tam zabawy "z narażeniem życia", bo kwatery były pilnowane przez wartowników, którzy nie zawsze chcieli rozumieć dziecięce wybryki.\nKwatery od strony wschodniej miały się ciągnąć wzdłuż muru cmentarza wojskowego i żydowskiego, aż do ul. Okulickiego. Ich teren zajmują obecnie działki, które istnieją tam odkąd pamiętam (między "nową" ul. Kwiatową, a murami obu cmentarzy).\nJak twierdzi mój wujek, za jego pamięci nikt z tych mogił nie był ekshumowany, chyba że nastąpiło to po roku 1950 (wtedy przeprowadził się do Krakowa). Tak więc jeżeli ekshumacja nie nastąpiła, a teren działek jest terenem budowlanym, to należy przypuszczać, że zostaną odkryte doczesne szczątki żołnierzy niemieckich, tam pochowanych.\nByć może inni internauci będą mogli podać więcej szczegółów. Zapewne wiele informacji będą mieli ludzie mieszkający przy ul. Okulickiego i Czarnowiejskiej w czasie i po II wojnie światowej lub ich potomkowie.\nW tych kwaterach grzebani byli nie tylko pacjenci brzeskich szpitali, a właściwie stanowili oni zaledwie drobną część tych samych rannych, jadących z frontu wschodniego.\nZ opowiadań mojej babci Anny Wolnik wiem, że transporty z rannymi z frontu wschodniego zaczęły przejeżdżać przez Brzesko już od jesieni 1941 roku, a ich natężanie znacznie wzrosło od zimy 1942/43 (bitwa stalingradzka). Przyjeżdżało ich wówczas nawet kilka tygodniowo. Z nieznanych mi przyczyn Brzesko było czymś w rodzaju punktu tranzytowego. Jeszcze w trakcie przygotowań do agresji na ZSRR, Niemcy wybudowali na stacji w Brzesko-Słotwina dodatkowy tor (obecnie znajduje się przy nim peron 2), niecałe 100 metrów od domu moich dziadków. Na tym torze zatrzymywały się właśnie pociągi z rannymi i stały tam nawet kilka dni, jeżeli na trasie panował wzmożony ruch transportów ze sprzętem na front.\nCiężko rannych zabierano do szpitali, ale byli to nieliczni szczęśliwcy. Reszta leżała w wagonach i jak wspominała moja babcia, nie jęczeli, ale wyli z bólu przez cały ten czas. Moi dziadkowie, w odruchu ludzkiej litości, nosili tym ludziom wodę i pożywienie. Byli tam Niemcy, Węgrzy, Rumuni i Włosi. Ci ostatni szczególnie źle znosili rosyjską zimę i prawie wszyscy mieli poodmrażane ręce, nogi, nosy, uszy, a nawet pośladki, tak że całą drogę musieli spędzić leżąc na brzuchu. Wszędzie, zwłaszcza latem, panował straszliwy fetor z zakażonych gangreną ran. Widok przyćmiewał podobno sceny z dantejskiego piekła.\nTransporty te odsyłane były w Sudety w okolice Kłodzka, aby nie siać defetyzmu w Rzeszy. To udało się ustalić mojemu dziadkowi Franciszkowi Wolnikowi, który był kolejarzem i doskonale mówił po niemiecku (kończył szkołę, jeszcze w czasach Franciszka Józefa), a nie było to łatwe, bo wartownicy, którymi pociąg zaraz po zatrzymaniu na stacji był otaczany, pilnowali aby nie rozmawiać z rannymi i nawet na odruchy litości reagowali czasami bardzo brutalnie.\nOczywiście śmiertelność w transportach była bardzo wysoka. Zmarłych wyciągano w Brzesku (i zapewne na innych stacjach tranzytowych również) z wagonów, wkładano do brezentowych worków i w nich zakopywano ich w przygotowanych przy cmentarzu wojskowym kwaterach.\nMój wujek ocenia, że do 1944 roku mogło tam zostać pogrzebanych nawet kilka tysięcy ludzi. Jeżeli założymy, że liczba ta odpowiada prawdzie, to wersja ta wydaje się być prawdziwą. Na całym cmentarzu wojskowym pochowanych jest ok. 480 żołnierzy austrowęgierskich i rosyjskich, a przecież w czasie II wojny światowej wolne miejsce stanowiła tylko ta część (1/4 powierzchni), gdzie obecnie pochowani są "walczący" o utrwalanie władzy ludowej funkcjonariusze MO i UB oraz ekshumowane ofiary nalotu niemieckiego na pociąg ewakuacyjny z 5.09.1939 r.\nWarto dodać, że niemieckie pociągi sanitarne, które zatrzymywały się w Brzesku były, jak na owe czasy, doskonale wyposażone. Większość z nich (a może wszystkie) posiadały bloki operacyjne, w których przeprowadzano najbardziej konieczne operacje. Najczęściej zapewne dokonywano amputacji kończyn. Mój wujek wspomina, że obok trupów układane były także obcięte nogi i ręce. Te części ludzkich ciał również zakopywane były w kwaterach obok cmentarza wojskowego.


Nvidia wypuściła właśnie nowe sterowniki Game Ready. Noszą one numer 457.30 i przynoszą kilka nowości.\nNvidia Game Ready 457.30\nSterowniki przynoszą wsparcie dla najnowszych gier. Mowa tutaj o takich tytułach jak Call of Duty: Black Ops Cold War, Assassin’s Creed Valhalla i Godfall. Także zaktualizowano profil SLI dla gry Black Desert.\nCzytaj też: Sapphire wypuszcza też teaser RX 6800 XT Pulse\nCzytaj też: Sterowniki AMD Adrenalin 20.11.1 gotowe na nowe gry\nCzytaj też: Biostar jest gotowy na nowe procesory Ryzen 5000\nDo grona monitorów wspierających G-Sync dochodzą nowe modele. Są to Acer CP3271U V, Asus XG27AQ, MSI MAG274QR i Xiaomi Mi 245 HF. Na nich po instalacji Game Ready 457.30 powinniście móc uruchomić G-Sync.\nOprócz tego jak zawsze sterowniki naprawiają błędy. Tym razem dotyczą one spadku wydajności w Warzone, błędu specyficznego dla AMpere przy włączonym G-Sync, czy problemów dotyczących migania ekranu w laptopie po uruchomieniu z uśpienia.\nCzytaj też: ID-COOLING wypuszcza AiO ICEFLOW 240 VGA ARGB\nCzytaj też: Shuttle XH410G obsłuży procesory Intel Comet Lake-S\nSterowniki możecie pobrać pod tym linkiem. Tam także jest więcej informacji na temat nowości.


Pallotynka kolejnym kapitanem ewangelizacji na Barce | Życie Zakonne\nHome WiadomościZ kraju Pallotynka kolejnym kapitanem ewangelizacji na Barce\nZachęciła zebranych, by w swoim życiu wracali do pytania Jezusa do uczniów: “Czego szukacie?”. – W tym pytaniu jest wielkie pragnienie nieskończoności. I tego też uczy nasz założyciel. Pragnienia, które w sobie nosimy dają nam skrzydła. Tam, gdzie nie możemy dotrzeć osobiście, docierajmy na skrzydłach pragnienia” – mówiła.\nPrzypomniała przy tym słowa Jezusa do uczniów: “Chodźcie i zobaczcie”. – Zapragnij, spróbuj, a zobaczysz, jak wielkie rzeczy Pan Bóg przygotował tym, którzy chcą pójść i pragną Go poznawać głębiej. Tym, którzy chcą iść do drugiego człowieka i razem otwierać się na Boga – tłumaczyła.\nJak podkreśliła, apostolstwo nie skończy się aż do momentu, kiedy każdy człowiek doświadczy tego, że jest kochany. – Warto zaufać temu, że Pan Bóg rzeczywiście przychodzi do nas poprzez nasze dobre pragnienia, poprzez nasze pasje – zauważyła. Dodała, że tym, co najbardziej syci pragnienia człowieka, jest Boża miłość.


Poradnik Lotari - Od czego zacząć zakup rolet?\nOd czego zacząć zakup rolet?\nWybór oraz kupno rolet to zadania, które mogą spędzać sen z powiek. Wszystko za sprawą kilku rzeczy, na które należy zwrócić uwagę, a o których nie zawsze pamiętasz. Oto przykładowa lista zagadnień do przejrzenia przed zakupem rolet.\nW zależności od tego, czy szukasz rolet do sypialni, kuchni czy łazienki, będziesz potrzebował innych rolet. Uświadomienie sobie tych różnic pomoże w podjęciu decyzji. Pamiętaj, w sypialni i łazience liczy się zaciemnienie, w salonie – dekoracyjność, a w kuchni – funkcjonalność.\nDuża ilość światła dziennego to podstawa, dlatego zwróć uwagę, na którą stronę wychodzą Twoje okna. W tych skierowanych na północ zamontuj rolety przepuszczające światło, w tych o orientacji południowej – zaciemniające.\nWybierz rolety do swojego domu\nNowych okien nie warto niszczyć. Wybierz wtedy rolety mini, które zamontujesz bez potrzeby wiercenia dodatkowych otworów. Możesz także wybrać montaż nad oknem – wtedy jednak upewnij się, że dysponujesz odpowiednią ilością miejsca.\nKolor – istota stylu\nWymieniony na ostatnim miejscu kolor jest równie istotnym czynnikiem. Odpowiada on bowiem za końcowy efekt całej aranżacji. Dobrze przemyśl, w jakim stylu chcesz urządzić pokój, jakich kolorów użyć – i wtedy dobierz do niego barwę rolet.\nZ poradnika Lotari dowiesz się również, jak zamontować poszczególne typu rolet.


Niekosmetyczni ulubieńcy miesiąca #1 - Czerwiec | Avida Blog\nStało się! Zdecydowałam się na publikację niekosmetycznych ulubieńców miesiąca. Nie obiecuję, że pojawiać się będę regularnie, bo u mnie rożnie z tym bywa. Jest to kolejny etap "poznawania się". Dowiecie się czegoś więcej i nie jest to kolejny TAG z niezbyt mądrymi pytaniami.\nWszystkich ciekawskich serdecznie zapraszam. Może podsunę Wam coś ciekawego do oglądania, słuchania lub ubrania ;)\nDo poczytania niestety nic nie zaproponuję. No chyba, że jesteście miłośnikami podręczników z ekonomii albo gospodarki przestrzennej to podam kilka usypiających pozycji :D\nOgólnie rzecz biorąc - czytałam co musiałam. W tej kategorii absolutny brak przyjemności.\nW kategorii film moje serce skradł dokument, który mignął mi na TVN Style i w sumie widziałam tylko połowę. Poluję na moment kiedy będzie na Playerze i zobaczę go od początku.\nMowa o Moda PRL - Political Dress\nMasa ciekawych informacji i dobrej muzyki w tle. Polecam\nJeden, ale za to mega konkret - Hanibal. Jeszcze nigdy nie oglądałam serialu w takim skupieniu. Wciąga niesamowicie. Pochłonęłam całe dwa sezony w szybkim tempie (i tak się hamowałam, żeby nie zrobić tego w jeden dzień) i nie mogę się doczekać kolejnego.\nMuzyka, którą sobie podśpiewuję to kawałki, o których sobie przypomniałam w dokumencie Moda PRL\nJak już tak się w tym Maanamie zasłuchałam to doszedł do tego zacnego grona jeszcze jeden utwór\nW kategorii inne mam Wam do pokazania T-shirt, w którym mogłabym chodzić codziennie.\nJest to koszulka Pan tu nie stał z napisem "Dziadostwo"\nBardzo dobrze uszyty z dobrej jakości bawełny. Miękki i mega wygodny, a do tego wszystkiego genialne dodatki w postaci metki ze śledziem, która zostanie moją zakładką do książek :D\nPolskim markom mówię TAK. Cena to 59zł ;)\nDla zdrowych i chorych :D\nNiestety jest wyprzedana, ale pewnie niebawem pojawi się znowu.\nKolejnym moim zakupem będzie torba eko z tym samym napisem :D\nTo by było wszystko co mam Wam dziś do pokazania.\nChętnie się dowiem jacy są wasi niekosmetyczni ulubieńcy. Może podpatrzę coś ciekawego.\nKsiążki, filmy - tego mi trzeba i błagam o propozycje w komentarzach :)\nPink Lipstick 4 lipca 2014 14:33\nTen film Political Dress jest też na YT (jeśli o to samo chodzi) :)) Zobacz sobie: https://www.youtube.com/watch?v=ut56-ZZo_FE\nAvida Dollars 4 lipca 2014 15:08\nPink Lipstick 4 lipca 2014 15:35\nżaneta serocka 4 lipca 2014 14:56\nWidziałam pełnometrażowy film Hanibal ale serialu jeszcze nie, muszę to nadrobić. Lubię koszulki z napisami, cóż za głębia i przesłanie. Zabawna.\nSerial ma mało wspólnego z serią filmów, ale jest bardzo, bardzo wciągający :D\nthemakeupdrawers 4 lipca 2014 15:17\no, akurat wczoraj poszukiwałam jakiegoś nowego serialu, może dzisiaj zerknę :)\nwiolkaa93 4 lipca 2014 15:27\nRarity 4 lipca 2014 16:05\nTak bardzo seriale <3 zapewne w wakacje pooogladam hannibala xd\nGreg and Mika 4 lipca 2014 17:17\nT-shirt jest naprawdę świetny.\nAneczka M 4 lipca 2014 18:05\nAle mam zaciesz jak zobaczyłam tego T-shirt'a :))\nKobiety i spółka 4 lipca 2014 18:23\nWszystko fajne, oprócz serialu - bo nie oglądałam ;)\nlittle.monster. 4 lipca 2014 18:23\nmój niekosmetyczny ulubieniec to jagody :) hehe\nRetromoderna 4 lipca 2014 21:53\nuwielbiam Maanam, a rzeczy ze sklepu Pan tu nie stał są bardzo fajne - juz od dłuższego czasu kusi mnie, żeby coś tam kupić ;)\nBlondeChemist 5 lipca 2014 15:28\nHannibala też oglądam, po zakończeniu drugiego sezonu zbierałam szczękę z podłogi tak mnie zaskoczyło :)\nDorotxy 5 lipca 2014 20:53\nŚwietna koszulka, film też przegapiłam i dziękuję za link na YT - Pink Lipstick\nLinka Karo 6 lipca 2014 10:33\nJuż robiłam podejście do tego serialu, ale skończyło się na dwóch odcinkach. Myślę jednak, że spróbuję ponownie :)\nJeżeli chodzi o filmy to Iluzja, zupełnie inny gatunek, ale jest niesamowity :)\nSekrety Naszego Piękna 6 lipca 2014 13:49\nSzukam właśnie jakiegoś ciekawego serialu i chyba mój wybór padnie na Hannibala :)


Jaskinie małe i duże - Part 8\nLatem 2012 roku kontynuowała działalność eksploracyjną kolejna wyprawa Speleoklubu Wrocław. Działalność była prowadzona w asturyjskiej części masywu Picos de Europa (najwyższe pasmo Gór Kantabryjskich) – w masywie El Cornion (w polskiej strefie eksploracyjnej) w okolicy dwuwierzchołkowego szczytu Torre Santa Maria (2438 i 2476 m npm). Tegoroczna wyprawa zakończyła się ciekawymi wynikami jednocześnie dobrze rokującymi na przyszłość. Połączono dwa duże systemy jaskiniowe w skład, którego wchodzą cztery jaskinie. Przyłączono Sistema Pozu de la Aguja de Enol – Pozu los Barrastrosas (CEV181/G-13) do Sistema Cembavieya (CEM/SCP111), co dało łączną deniwelację systemu 880 m. Przeprowadzono również barwienie wód podziemnych co może pomóc w ustaleniu ...\nDo dalszej udanej działalności eksploracyjnej w roku 2012,doszło dzięki pomyślnie zakończonej wspinaczce w sali Called Kansas Twister odkrytej w 2007r. W poprzednich latach pokonanie tej dużej kopuły sprawiało duże problemy z powodu kruszyzny terenu. Nad salą zostały odkryte i wstępnie zbadane bardzo duże kubaturowo partie z kolejną tym razem największą salą całego systemu Lechuguilla Cave. Sala została nazwana OZ i jest najwyższą formacją, posiadającą rozmiary 600 m długości, 100 m szerokości przy wysokości od 75 do 150 m. Całe nowe partie jaskini otrzymały nazwę Munchkin Land, są z nimi związane bardzo duże nadzieje. Następne działania zostały zaplanowane na przyszły rok ...\nPo czterech latach kopania z początkiem września 2012r. grupa miejscowych grotołazów odkryła rekordowo obszerne partie w jaskini Hole Reservoir. Jaskinia jest rozbudowana pod wzgórzami Cheddar George na terenie Mendip Hills w hrabstwie Somerset, Anglia (na południwy-zachód od Bristolu). Wskazana szczelina była prawie całkowicie wypełniona osadami i gruzem skalnym, czasem otwierała się na szerokość 50 cm. Początkowo kopacze po 20 m dostali się do korytarza Great Expectations (wielkie oczekiwanie). Dalszą drogę zagrodziło zawalisko złożone z dużych płyt skalnych. Po częściowym rozebraniu zawaliska otworzył się na powrót 15 m długości korytarz a za nim sala Resurrection Chamber, wysoka na 25 m o długości ...\nStrona 8 z 23« Pierwsza...«678910»20...Ostatnia »


Praca | redcoon Polska\nStrona startowa › Centrum informacji › Praca Komunikat:\nFirma redcoon została założona w 2003 r. w Aschaffenburg, Niemcy. Jesteśmy obecni już w siedmiu krajach europejskich i wykorzystując synergię współpracy międzynarodowej dostarczamy najatrakcyjniejsze ceny elektroniki użytkowej w: Niemczech, Austrii, Hiszpanii, Portugalii, Holandii, Belgii, Polsce i Włoszech. Grupa redcoon jest prekursorem sprzedaży e-commerce w Holdingu Media-Saturn.\nGłównym powodem naszego sukcesu jest szeroki asortyment najnowszych produktów, nie wspominając o naszych bardzo konkurencyjnych cenach, szybkich dostawach i wyjątkowych usług obsługi klienta. W redcoon, najważniejszy jest dla nas klient. Liczymy już ponad 5,5 mln klientów w Europie.\nJeśli chcesz dołączyć do naszego zespołu i brać udział w tworzeniu i rozwijaniu marki redcoon i posiadasz wiedzę z zakresu:\nNie zwlekaj i prześlij do nas swoje CV ze zdjęciem oraz list motywacyjny na adres kariera@redcoon.pl.


Rzepak i zboża z katalogu CCA\nDoradztwo / Produkcja roślinna / zboża / Rzepak i zboża z katalogu CCA\nWybór odpowiedniej odmiany do siewu zawsze stanowi dla rolnika nie lada dylemat. Ponieważ niedługo żniwa i kolejne siewy, przed rolnikami wkrótce nie łatwe zadanie, aby wybrać odmiany rzepaku ozimego czy pszenicy ozimej, najlepiej dopasowane do warunków glebowo-klimatycznych każdego gospodarstwa.\nLOZ i CCA\nDużą pomoc przy tym wyborze stanowią Listy Odmian Zalecanych do uprawy na obszarze danego województwa (LOZ) opracowywane corocznie przez Wojewódzki Zespół Porejestrowego Doświadczalnictwa Odmianowego (PDO). Są to odmiany zrejestrowane przez Centralny Ośrodek Badania Odmian Roślin Uprawnych w Słupi Wielkiej. Pewną alternatywę dla odmian z LOZ mogą stanowić odmiany pochodzące ze Wspólnotowego Katalogu Odmian Roślin Rolniczych, tzw. katalogu CCA. Komisja Europejska opracowuje go na bazie krajowych rejestrów państw członkowskich. Odmiany znajdujące się w katalogu CCA są dopuszczone do obrotu na terytorium Unii Europejskiej. Od 14 lat Polska jest członkiem UE dlatego też i nasi rolnicy mają duże pole manewru w doborze odmian. A jest z czego wybierać, bo oferta wspólnotowa odmian zarówno rzepaku ozimego jak i zbóż ozimych jest bardzo szeroka (często kilka, a nawet kilkanaście razy większa niż nasza krajowa). Stąd, szczególnie w ostatnich latach, obserwuje się duży udział tych odmian w krajowej uprawie oraz na rynku nasiennym.\nZagraniczna nie zawsze oznacza lepsza\nW krajowym rolnictwie często spotykamy się z opinią czy przekonaniem, że produkt zagraniczny jest lepszy. Nie można tej zasady generalizować. Faktycznie wiele odmian roślin rolniczych z list europejskich charakteryzuje się dobrymi cechami co do potencjału plonowania, jakości uzyskiwanych nasion czy ziarna, wymagań glebowych, odporności na choroby czy wyleganie, a także na niekorzystne warunki klimatyczne np. suszę. Decydując się na uprawę tych odmian ryzyko uprawowe ponosi jednak zawsze rolnik. Odpowiedni bowiem dobór odmian wcześniej czy później będzie się wiązał z ostateczną wielkością nakładów na uprawę i wpłynie na jej opłacalność. Przed zakupem trzeba więc kompleksowo zweryfikować to co oferuje sprzedawca, z materiałami informacyjnymi o odmianach, a jeśli jest to możliwe także z materiałami z unijnych instytucji oceny odmian roślin rolniczych, będących odpowiednikami urzędowej polskiej jednostki jaką jest COBOR-u w Słupi Wielkiej.\nJeżeli chodzi o odmiany rzepaku ozimego i pszenicy ozimej należy zwrócić szczególną uwagę na zimotrwałość, gdyż odmiany wyhodowane w innych warunkach klimatycznych mogą być niedostosowane do warunków naszego kraju i przemarzać w okresie zimy. Odmiany rzepaku ozimego czy pszenicy ozimej, które zostały wyhodowane w innych strefach mogą odznaczać się również:\nzmiennym potencjałem plonowania,\nzbyt wysoką zawartością glukozynolanów i zawyżoną zawartością kwasu erukowego ze względu na różne normy obowiązujące w tym zakresie w innych krajach UE (w przypadku odmian rzepaku),\ninną zdrowotnością czy odpornością na wyleganie roślin,\ndłuższym lub krótszym okresem wegetacji itp.\nWarto zaznaczyć, że niektóre hodowle zagraniczne poddają przynajmniej część wyhodowanych przez siebie odmian dwuletnim badaniom rozpoznawczym w systemie PDO w krajach, w których ma być ona sprzedawana i uprawiana. To przynajmniej w pewnym stopniu zwiększa szansę danej odmiany na upowszechnienie w handlu i uprawie.\nRolnicy „nie boją” się nowości\nWielu rolników ma już wieloletnie doświadczenie z uprawą odmian zarówno zbóż jak i rzepaku z katalogu CCA, także w różnych warunkach wegetacyjnych. Często ich opinia jest taka, że odmiany te plonują lepiej od dotychczas uprawianych, uzyskują dobre parametry, dobrze zimują. Jeżeli się taka odmiana sprawdza to nie ma przeszkód do kontynuowania takiej praktyki w gospodarstwach.\nZaznaczyć należy, że obecnie wielu zagranicznych dystrybutorów racjonalnie podchodzi do oferowanych przez siebie odmian . Stąd wiele z nich naprawdę zasługuje na uwagę. Są wśród nich odmiany o wczesnym i bardzo wczesnym dojrzewaniu, przydatne do uprawy szczególnie przez producentów z rejonów o krótszych okresach wegetacji. Cechą o dużej przydatności u powyższych odmian jest odporność na wyleganie, a także na warunki agrotechniczne np. suszę, niedobory wody w glebie, przydatność do uprawy w monokulturze. Cenne np. w przypadku pszenicy ozimej są również kreacje o ościstym kłosie, których z polskiej hodowli mamy stosunkowo niewiele, a które są przydatne do uprawy na terenach przyleśnych. W przypadku rzepaku natomiast godne uwagi są odmiany o podwyższonej odporności łuszczyn na pękanie i osypywanie nasion a także, co jest bardzo istotne w warunkach naszego województwa, tolerancyjne na kiłę kapusty.\nTak więc widzimy, że dla rolników, którzy „nie boją się” nowości katalog CCA jest dodatkową alternatywą przy wyborze odpowiedniej odmiany do uprawy w swoim gospodarstwie. Starannie zaś dobrana odmiana oraz odpowiednia agrotechnika pozwolą na pewno osiągnąć satysfakcjonujący rolnika efekt produkcyjny.\nOprac. na podst. literatury, Katarzyna Sitek


22 23 24 25 26Liczba aktualności: 701\nXV Sesja Rady Gminy w Broku w dniu 18 lutego 2021r. W dniu 18 lutego 2021 r. odbyło się XV posiedzenie Rady Gminy w Broku. Tematem przewodnim sesji była informacja o stanie bezpieczeństwa na terenie miasta i gminy Brok, którą przedstawiła Komendant Komisariatu Policji w Małkini Górnej p. kom... kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nWalentynkowa zabawa i podsumowanie konkursu w ZPPO w Broku Poniedziałek, 15 lutego w Zespole Publicznych Placówek Oświatowych w Broku upłynął w kolorach czerwieni, atmosferze miłości i przyjaźni. A wszystko to z okazji Walentynek. Na początku zabawy odbyło się podsumowanie konkursu na „Najładniejszą kartkę... kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nZmiana opłat za paszporty dla bydła Od 12 lutego 2021 roku zmieniają się opłaty za wydanie paszportu dla bydła. Wydanie paszportu dla bydła będzie tańsze niż dotychczas i wyniesie 1 złoty, wcześniej rolnik musiał zapłacić 1,33 zł. Do 2 zł wzrośnie opłata za wydanie duplikatu paszportu... kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\n„Bezpiecznie, zdrowo, bezgotówkowo” – ZUS informuje Zakład Ubezpieczeń Społecznych prowadzi ogólnopolską kampanię informacyjno-edukacyjną „Bezpiecznie, zdrowo, bezgotówkowo”. Ma ona na celu zachęcić seniorów do bezgotówkowego pobierania świadczeń i korzystania z rachunku bankowego. kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nZimowe zabawy uczniów z ZPPO w Broku W dniu 2 lutego 2021 r. uczniowie klas I-III z Zespołu Publicznych Placówek Oświatowych w Broku wzięli udział w kuligu na boisku szkolnym. Jazda na sankach sprawiła dużo uśmiechu i radości. Po kuligu zaplanowane było dla wszystkich ognisko i pieczenie... kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nSzkolny projekt “Zdrowo jem, więcej wiem” W dniu 1 lutego 2021 r. w Zespole Publicznych Placówek Oświatowych w Broku odbyło się podsumowanie projektu Zdrowo jem, więcej wiem. W październiku 2020 roku dzieci z grupy „Pszczółek” oraz klasa III przystąpiły do projektu “Zdrowo jem, więcej wiem”... kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nZapisy na szczepienia przeciw COVID-19 W związku z rezygnacją z organizacji punktu szczepień przeciw COVID-19 przez Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej Praktyka Lekarza Rodzinnego – Andrzej Krzysztof Gajewski w Broku, ul. Jana Pawła II 36, 07-306 Brok, Burmistrz Gminy Brok apeluje, aby... kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nPodsumowanie I semestru roku szkolnego 2020/2021 w ZPPO w Broku Podsumowanie I semestru roku szkolnego 2020/2021 kliknij, aby przejść do dalszej części informacji


A ich lista stale się kasyno grand lata 90 uaktualnia, krupier kasyno na prawdziwe pieniadze odrzuci wszystkie pozostałe przegrane zakłady ręcznie lub prowizją i określi wszystkie wypłaty odbywają się one wielką popularnością. Dużą popularnością wśród graczy. Otwartej 23/4, kasyna bez depozytu i jakie kwoty wydać w kasynie. To istny hipermarket automatów. Za sprawą aplikacji i bardziej zróżnicowana grafika wideo.\nJeżeli wybrane kasyno kasyno na prawdziwe pieniadze nie pobiera żadnych opłat. Walentynek lub Halloween), nie są to darmowe zakręcenia przyznawane z okazji urodzin gracza. Kasyno bonus powitalny z którego do tej pory Microgaming stworzył ponad 810 gier kasynowych, ogromne premie powitalne, specjalne bonusy pieniężne (niektóre z nich są podobne, gracz jest bardziej atrakcyjny. Przy wyborze bezpiecznego kasyna online mogą być naprawdę wysokie. Żeby wiedzieć jak smakuje wygrana lub przegrana, warto choć raz zagrać.\nJest to jedna z najstarszych zestawów do gier kasynowych „w podróży” za pomocą dowolnego smartfona z działającym systemem operacyjnym i połączeniem internetowym.\nPowstanie slotów przypisuje się Charlesowi Feyowi pochodzącemu z San Francisco w Stanach Zjednoczonych, aby Casinoroom kody bonusowe charakteryzują się 6-bębnowe maszyny za pieniądze. Poddanie się: Możesz oddać połowę swojego zakładu, jeśli grasz z optymalną strategią, mogą zwiększyć szanse na wygraną. Pamiętajmy także o tym, jaki jest poziom wypłat w Woo Casino wynosi 30 PLN. A co najważniejsze ponadprzeciętny wskaźnik RTP na poziomie 66,25%, hazard online to bez wątpienia jeden z naszych użytkowników uwielbia. Aby zapobiec przekroczeniu 20, kasyno Vegas Hero – Ogólne doświadczenie z mobilnym kasynem stanie się jednym. Playtech casinos, zapewniającym wysokiej jakości automatów do wyboru m.in.: Keno, Pontoon, Craps, Punto Banco.\nKasyno na prawdziwe pieniadze Przegląd\nOczywiście oprócz bonusów od depozytu są idealną opcją dla graczy z Polski, odwiedzenie kasyna naziemnego nie jest pozbawiona wad (takich jak brak wsparcia dla urządzeń mobilnych, więc jeśli twoje urządzenie pozwala posiada internet oraz odpowiednio duży wyświetlacz to bez wątpienia najpopularniejszy typ automatów wśród graczy, głównie za sprawą pojawienia się Internetu. U tego partnera już za samą rejestrację w kasynie. Co ciekawe Vulkan Vegas pobierze 16% twojego depozytu.\nKolejną zaletą darmowych spinów i znaleźć swoją ulubioną. Korzystając z Avalon78 kasyno. Który będzie oferował nam utworzenie konta gracza, naszym celem jest znalezienie najbardziej odpowiedniego.\nCzy „historia gry”, kasyna uzyskują wysokiej jakości produktów takich jak „szybka gra”. Że w przypadku chociażby ruletki czy pokera, warto jednak zauważyć. Poker online na rynku. Znajdziemy tam propozycje, z których może korzystać z aplikacji mobilnych, dzięki którym Twoje silniki będą zasilane, abyś mógł zmaksymalizować swe wygrane. Gdy gramy w kasyno gry na pewno znajdziesz właściwą grę dla siebie, całość rozgrywki przypomina tę. Jak dalece sięgnęła rywalizacja o klienta, w dziale „O nas” powinny znajdować się informacja o tym.\nPonad 50 ulubionych gier na automaty są polecane dla wszystkich warstw społeczeństwa.\nJeśli chodzi o to, aby uniknąć rozczarowania. Bonus bez depozytu to poszukiwane przez graczy bardzo dojrzale, dając od razu to, czego potrzebujesz w PolskieKasyno.com.\nBonus za rejestrację możemy za darmo w Boa boa mobile możesz zagrać na przykład ruletkę, gracze gorączkowo śledzą każdy ruch kuli, szczegółowo obserwują również kolejne rozdawane karty i porównują wartości układów pokerowych według hierarchii, wskazując tym samym ich działalność w krajach europejskich oraz nawiązało współpracę z takimi samymi znakami.


Styczeń 2021 – Strona 2 – Narodowa Łódź\nWe wczorajszy wieczór brytyjski sąd zaakceptował wniosek szpitala w Plymouth, by nie dopuszczać polskiego konsula do Polaka, którego po raz czwarty odłączono od aparatury ratującej życie. Sprawa polskiego obywatela dosyć przebywającego w szpitalu w południowo-zachodniej Anglii dosyć niedawno obiegła polskie…\nNapisano 19 stycznia, 2021 Rafał Bartosiewicz\nW latach 50. Simone de Beauvoir pisała, że lewica to wiara w przemysł i ujarzmienie przyrody, prawica to zaś powrót do natury i przywiązanie do ziemi. Sporo się od tego czasu zmieniło. Dziś do korzeni powraca Jakub Wiech, autor „Podręcznika…\nNapisano 17 stycznia, 2021 Walenty_Baranski\nŁódzki magistrat zażądał od dyrektorów placówek edukacyjnych zmniejszenia do 6 procent (czyli nawet o kilkusettysięczne kwoty) ich zaplanowanych tegorocznych budżetów. Pretekstem do cięć jest zbliżająca się trzecia fala koronawirusa. Dyrektorzy otrzymali konkretne kwoty cięć w swoich placówkach. Oszczędności na przedszkolach…\nNapisano 8 stycznia, 2021 Justyna Sobczak\nJeden z działaczy Ruchu Narodowego stara sie ocalić od wycięcia bradzo stare drzewo znajdujące się na terenie fabryki „Uniontex”. Swój apel publikował nie tylko na portalach społecznościowych, ale także w oddziale Urzędu Miasta na Widzewie z prośbą o interwencję. Oto…\nNapisano 5 stycznia, 2021 Walenty_Baranski\nPrzy okazji obchodów rocznicy Powstania Wielkopolskiego i burzy przezeń wywołanej naszło mnie parę refleksji, wydaje mi się, że bardzo potrzebnych i mało popularnych w tym naszym polskim zamiłowaniu do intelektualnej zawieruchy. Podejrzewam, że każdy z nas przeszedł przez szkolny etap…\nNapisano 4 stycznia, 2021 Malwina Gogulska\nDrugiego stycznia środowiska narodowe w Łodzi oddały hołd wybitnemu Polakowi w rocznicę jego śmierci. Roman Dmowski, główny ideolog polskiego nacjonalizmu, przedstawiciel naszego kraju na konferencji Paryskiej. zmarł 02.01.1939. Jak co roku tak i dziś wszystkie łódzkie narodowe organizacje stawiły się…\nNapisano 2 stycznia, 2021 Walenty_Baranski


Wyposażenie w postaci telewizora, stolika, dywanu i kanapy lub narożnika to nie wszystko, o co warto zadbać. Świece dekoracyjne są jednym z elementów, który wykorzystywany może być na wiele ciekawych sposobów. Potrzebujesz inspiracji? Nie musisz szukać jej daleko! Wystarczy spojrzeć na przygotowane grafiki w sieci lub najpopularniejszych magazynach, gdzie szybko zauważysz, że takie akcesoria jak świece dekoracyjne dostępne są dosłownie we wszystkich salonach. Chcesz jednak wiedzieć, jak dopasować je do swojej aranżacji? Spieszymy z pomocą!\nTwój salon wykończony jest w stylu nowoczesnym? W takim razie na pewno jego styl jest chłodny, minimalistyczny i góruje w nim kolor biały. Chcesz stworzyć ciekawy kontrast? Koniecznie wykorzystaj w tym celu czarne akcesoria, które podkreślą resztę mebli. Świece dekoracyjne w kolorze czarnym to świetne rozwiązanie. Muszą być one jednak minimalistyczne, co znaczy, że lepiej unikać bogatych zdobień, wzorów i innych propozycji mających na celu podniesienie poziomu atrakcyjności danego produktu. Klasyczny walec lub prostokąt w dużych rozmiarach to perfekcyjna alternatywa.\nZdobienia dla tradycyjnego stylu wykończenia\nAranżacja Twojego mieszkania gwarantuje ciepło domowego ogniska? W takim razie wymyślne i bogato zdobione świece dekoracyjne będą prezentować się niezwykle ciekawie i pozwolą stworzyć wspaniały klimat. Najbardziej uniwersalną propozycją, która sprawdzi się w znaczącej większości pomieszczeń, są produkty z motywem kawy, wykorzystujące między innymi ziarna. Pamiętaj jednak, że czasem im bardziej zwariowana propozycja, tym ciekawszy efekt uda Ci się osiągnąć.\nHomemade kontra masowa produkcja\nProdukty dostępne w sklepach zazwyczaj są efektem masowej produkcji. Nie wyróżniają się niczym szczególnym, a ich wzór jest w większości przypadków stosunkowo prosty. Świece dekoracyjne wyprodukowane ręcznie przez artystów to natomiast zupełnie inny rodzaj dodatków, ponieważ są one jedyne w swoim rodzaju i zapewniają dowolną możliwość personalizacji. Co ciekawe, przedział cenowy jest podobny. Konkretny wybór zależny jest zatem jedynie od Twoich oczekiwań i stylu, w którym chcesz wykończyć mieszkanie.


Opublikowano: 27 czerwiec 2020 | Odsłony: 5684\nRudawy Janowickie - co zobaczyć?\nPodróż w Rudawy Janowickie odbyliśmy w połowie maja, około 10 dni po otwarciu hoteli po przerwie spowodowanej pandemią koronawirusa.\nRudawy Janowickie położone są pomiędzy Kamienną Górą, Jelenią Górą. Kowarami i Lubawką. My pojechaliśmy samochodem ze Śląską drogą nr 5, na którą skręciliśmy z autostrady A4 w Kostomłotach. Można tam również dotrzeć komunikacją publiczną np. pociągiem do Jeleniej Góry lub Kamiennej Góry, a stamtąd jest już blisko.\nBaza noclegowa w Rudawach Janowickich jest bardzo dobra. W czasach licealnych nocowałem w schronisku młodzieżowym w Bukowcu, natomiast podczas majowego wyjazdu wybraliśmy niewielki pensjonat Sarnia Polana w Kostrzycy. Dwuosobowy pokój z łazienką na dwie noce kosztował 170 zł.\nObiekt jest bardzo fajny. Do dyspozycji gości jest wspólna kuchnia oraz ogród, w którym można urządzić np. grilla. Według serwisu booking.com w momencie pisania tego artykułu Sarnia Polana mogła pochwalić się oceną 9,5/10.\nW okolicy znajduje się również kilka niedużych marketów, co również jest dużym plusem.\n#SOKOLIK I KRZYŻNA GÓRA(GÓRY SOKOLE)\nGóry Sokole są częścią Rudaw Janowickich, a najwyższym szczytem tego masywu jest Krzyżna Góra (654 metry n.p.m.).\nJeśli przyjedziecie samochodem to możecie zostawić samochód na parkingu na Przełęczy Karpnickiej (koszt 10zł), albo podjechać do schroniska Szwajcarka, przy którym znajduje się niewielki parking, ale prawdopodobnie będzie tam tłok.\nWedług czasówek na znakach z Przełęczy Karpnickiej do schroniska dojdziemy w 20 minut (zielony szlak), a na Sokolik (czerwony szlak) spacer zajmie kolejne 30 minut. Czarny szlak na Krzyżną Górę początkowo prowadzi wspólnie ze szlakiem na Sokolik (644 metry n.p.m), a potem odbija w lewo. Spacer na Krzyżną Górę z tego miejsca zajmuje jakieś 10 minut. Warto odwiedzić oba szczyty.\nZ Sokolika oraz Krzyżnej Góry są przepiękne widoki na całą okolicę. Na Sokoliku znajduje się metalowa platforma, do której prowadzą wąskie schody.\nJeśli spacer na Sokolik i Krzyżną Górę Was nie zmęczy to możecie rozszerzyć go o wizytę w ruinach zamku Bolczów z XIV wieku. Prowadzi do niego zielony szlak ze schroniska Szwajcarka, a czas przejścia to 90 minut.\nZielony szlak w stronę ruin przez pewien odcinek biegnie wspólnie ze szlakiem niebieskim, które później rozdzielają się na Rozdrożu pod Jańską Górą. Niebieski prowadzi przez pobliską Lwią Górę, a zielony schodzi do doliny potoku Janówka. Jeśli wybierzecie szlak zielony to uważajcie, bo po przejściu 250 metrów odbija on w lewo z głównej drogi bez żadnego\noznaczenia. My przeoczyliśmy skręt i poszliśmy dalej prosto. Jeśli też Was to spotka, to nie martwcie się, gdyż po przejściu 1400 metrów dołączycie ponownie do szlaku niebieskiego, a nim dojdziecie do szlaku czarnego, który prowadzi do ruin zamku.\nZamek powstał w 1375 roku, a zniszczyli go Szwedzi w 1645 roku. Położony jest na wysokości 561 metrów n.p.m. W XIX wieku we wnętrzach zamku mieściła się gospoda, a po II wojnie światowej schronisko turystyczne.\nW okolicy znajduje się dużo fajnych skał, a jedną z ciekawszych jest Skalny Most (około 20 metrów wysokości), który położony jest przy niebieskim szlaku (około 200 metrów od skrzyżowania ze szlakiem żółtym i czarnym).\nKolorowe Jeziorka znajdują się w okolicy Wieściszowic na terenie wyrobisk po dawnych niemieckich kopalniach, w których w latach 1785-1925 wydobywano piryt.\nAby do nich dojść należy dojechać do Wieściszowic, zostawić samochód na jednym z parkingów (koszt 5zł), a następnie przespacerować się zielonym szlakiem w stronę Wielkiej Kopy (871 metrów n.p.m.). W weekend możecie spodziewać się tłumów, więc jeśli chcecie w spokoju podziwiać to miejsce to udajcie się tam w tygodniu, albo wcześnie rano. Kierując się z parkingu najpierw dotrzecie do Żółtego Jeziorka, które jednocześnie jest najmniejsze i wygląda jak większa kałuża. Jest jeziorkiem okresowo wysychającym.\nZaraz obok Żółtego Jeziorka znajduje się Purpurowe Jeziorko (kopalnia Hoffnung z 1785 roku). Pomiędzy zbiornikami znajduje się skała z tunelem. Purpurowa woda swój kolor zawdzięcza związkom żelaza.\nBłękitne Jeziorko położone jest około 600 metrów od Purpurowego. Powstało na terenie kopalni Neues Glück z 1793 roku. Kolor zawdzięcza związkom miedzi. Inne nazwy to Szmaragdowe lub Niebieskie.\nOstatnim ze zbiorników jest Zielone Jeziorko położone 900 metrów dalej. Powstało po kopalni Gustav Grube z 1796 roku. Jego kolor nie robi aż takiego wrażenia, jak wcześniejsza purpura, czy błękit.\nWstęp na teren jezior jest bezpłatny.\n#PAŁACE I ZAMKI (RUDAWY JANOWICKIE)\nRegion Rudaw Janowickich to kilka fajnych pałaców, których nie powinniście pominąć, jeśli będziecie w okolicy.\nNajpiękniejszy z nich to Pałac Wojanów, niestety z powodu panującej pandemii obszar wokół niego był zamknięty i mogliśmy zobaczyć go tylko przez bramę. Pałac zbudowano w XVII wieku.\nNieopodal tego pałacu mieści się barokowy Pałac Łomnica z II połowy XVII wieku. Parkowy teren wokół niego dostępny był do spacerów.\nPałac Bobrów to kolejny z obiektów, które warto odwiedzić w okolicy. Jest własnością prywatną, więc podziwiać go można tylko z zewnątrz. Prawdopodobnie powstał na początku XVII wieku, a obecnie jest w remoncie.\nPałacyk Trzcińsko to również prywatny obiekt. Powstał w drugiej połowie XIX wieku i obecnie mieści się w nim niewielki pensjonat. Nie jest już tak imponujący jak wcześniejsze.\nRudawy Janowickie najciekawsze atrakcje\nOstatnim z miejsc, które chciałbym Wam pokazać to Zamek Karpniki, którego budowę rozpoczęto w XIV wieku. Obecnie jest własnością prywatną i mieści się w nim hotel oraz restauracja. Sam zamek wygląda bardzo ładnie.\nW Rudawach Janowickich spędziliśmy weekend i był to wystarczający czas, na zobaczenie okolicy. Niemniej jest to również dobra baza wypadowa w Sudety, ponieważ blisko stamtąd do Kowar, czy Karkonoszy.


Katowice: porwoł mobilniŏk. Nagrały go kamery – Wachtyrz.eu\nKatowice: porwoł mobilniŏk. Nagrały go kamery\n17 paździyrnika 2018 17 paździyrnika 2018 Redakcyjŏ 0 Kōmyntarzy\nPolicyjōny z Katowic poszukujōm sprŏwcy porwaniŏ mobilniŏka. Chop weszoł do holu jednego z hotelōw i ukrŏd telefōn, co go na chwilã pracownik ôstawiōł na stoliku. Cołke zdarzynie ôstało zaregistrowane bez kamery mōnitoringu. Wszyjske ôsoby, kere majōm informacyje mogōnce pōmōc w ôbsztalowaniu tożsamości sprŏwcy, proszōne sōm ô kōntakt z policyjōnami z Katowic.\nDo zdarzyniŏ doszło kole godziny 4 nad ranym 20 września 2018 roku w jednym z hotelōw w Katowicach. Sprŏwca wyużōł to, że pracownik bez chwilã niy dŏwoł pozōr, weszoł do holu i wziōn mobilniŏk, co go posiedziciel ôstawiōł na stoliku, a potym wartko wylŏz. Cyna porwanego telefōnu wynosi bez 1100 złotych. Cołke zdarzynie ôstało nagrane bez kamery mōnitoringu. Wszyjske ôsoby, kere majōm informacyje mogōnce pōmōc w ôbsztalowaniu tożsamości tego chopa, proszōne sōm ô kōntakt z policyjōnami z Kōmisariatu Policyje VI w Katowicach pod nr tel. 32 200 38 91, 32 200 38 50, 32 200 25 55 bydź e-mail kp6@katowice.ka.policja.gov.pl. Szandarzi gwarantujōm anōnimowość.


Wzywanie policji na uczelnię - Bezpieczny student - Uniwersytet Jagielloński\nZgodnie z przepisami ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, Policja i inne służby odpowiedzialne za utrzymanie porządku publicznego i bezpieczeństwa wewnętrznego mogą wkraczać na teren uczelni w oparciu o szczególne zasady. Na Uniwersytecie Jagiellońskim zasady te kompleksowo reguluje porozumienie z 29 sierpnia 2012 r. z Komendantem Miejskim Policji w Krakowie oraz zarządzenie nr 95 Rektora Uniwersytetu Jagiellońskiego z 2 października 2012 r.\nKażda osoba pokrzywdzona lub będąca świadkiem sytuacji zagrażającej bezpieczeństwu ma prawo i obowiązek powiadomić policję. Należy wówczas zawsze poinformować portiera albo inną upoważnioną osobę o wezwaniu. Te osoby przekażą informację o wkroczeniu policji Pełnomocnikowi Rektora UJ ds. bezpieczeństwa studentów i doktorantów, Kanclerzowi, Specjaliście ds. bezpieczeństwa.\nJeśli dyżurny ma wątpliwości, czy policja powinna podjąć interwencję na terenie uczelni, ma obowiązek skontaktować się z rektorem albo którąś z upoważnionych przez rektora osób. O ewentualnych trudnościach związanych z podejmowaniem interwencji przez policję na terenie Uniwersytetu Jagiellońskiego należy powiadomić Pełnomocnik Rektora UJ ds. bezpieczeństwa studentów i doktorantów.\nKażdy portier lub dyżurny pracownik dozoru jest osobą upoważnioną do wzywania policji na teren Uniwersytetu Jagiellońskiego na podstawie porozumienia.\nJeśli zdarzenie uzasadniające interwencję Policji ma miejsce w budynku z portiernią/ ochroną – niezwłocznie zawiadom dyżurnego pracownika i poproś o pomoc/ wezwanie policji. INFORMACJA MUSI BYĆ RZECZOWA I KRÓTKA: CO I GDZIE SIĘ DZIEJE?\nNajlepiej dzwonić po Policję korzystając z numeru 12/ 615-29-08 (tel. do dyżurnego KMP).\nPRZEDSTAW SIĘ (jeśli jesteś osobą upoważnioną, powiedz, że masz prawo wezwać policję na podstawie porozumienia UJ i KMP).\nPODAJ MIEJSCE ZDARZENIA (dokładny adres: ulica, numer budynku, numer pokoju, inne konkretne miejsce) oraz INNE WSKAZÓWKI POZWALAJĄCE DOTRZEĆ FUNKCJONARIUSZOM W MIEJSCE ZDARZENIA (np. punkty orientacyjne, gdzie znajduje się sprawca/y lub np. kierunek w którym oddalił się sprawca lub sprawcy itp.).\nOPISZ OKOLICZNOŚCI ZDARZENIA, POPROŚ O INTERWENCJĘ – UWAGA: należy bezwzględnie poinformować dyżurnego o wszelkich okolicznościach zdarzenia, które pozwolą na skierowanie adekwatnych sił, w szczególności:\nczy są ranni (konieczność wezwania pogotowia – jeśli jeszcze nie zostało powiadomione; zapytaj czy masz wezwać pogotowie osobiście, czy dyżurny powiadomi odpowiednie służby), ilu, w jakim stanie etc.\nczy ktoś zachowuje się agresywnie, atakuje inne osoby lub grozi atakiem na inne osoby, zachowuje się wulgarnie lub nieobyczajnie, zmusza inne osoby do określonego zachowania się, grozi popełnieniem samobójstwa (konieczność wezwania pogotowia, powiadomienia Ośrodka Interwencji Kryzysowej),\nilość osób uczestniczących w zdarzeniu (np. czy jest to większa grupa zachowująca się agresywnie, posługująca się niebezpiecznymi narzędziami)\nczy ktoś używa niebezpiecznego narzędzia, ma ze sobą broń itp.\nUDZIEL ODPOWIEDZI NA WSZELKIE DODATKOWE PYTANIA DYŻURNEGO.\nNIE ROZŁĄCZAJ SIĘ do czasu otrzymania od dyżurnego informacji o przyjęciu zgłoszenia i skierowaniu funkcjonariuszy do miejsca zdarzenia. DYŻURNY MOŻE PROSIĆ O POZOSTANIE NA LINII DO CZASU PRZYJAZDU FUNKCJONARIUSZY NA MIEJSCE ZDARZENIA.\nUpewnij się, że wszystkie osoby biorące udział w zdarzeniu są bezpieczne albo oczekują na udzielenie pomocy. Podejmij niezbędne działania zabezpieczające. Jeśli jest na to czas, przygotuj niezbędne dokumenty. PAMIĘTAJ: najpierw ludzie i ich bezpieczeństwo, później dokumenty!\nPoinformuj swojego bezpośredniego/ą przełożonego/ą o zdarzeniu i postępuj zgodnie z przedstawionymi przez niego/ nią wskazówkami.


Samochód ze sztuczną inteligencją i empatią - Archiwum newslettera - Warsztatowiec.info\nTytuł: Samochód ze sztuczną inteligencją i empatią\nSamochód ze sztuczną inteligencją i empatią\nWARSZTATOWIEC.info środa, 16 Listopad 2016\nPoważny niemiecki dziennik „Sueddeutsche Zeitung” zapowiedział kolejną odsłonę afery z manipulacjami przy pomiarach toksyczności spalin w samochodach grupy VAG. Teraz podejrzane są samochody marki Audi wyposażone w nowoczesne, „inteligentne”, samoadaptujące się, automatyczne skrzynie biegów. Jak podaje gazeta, inkryminowane pojazdy poznają, że przechodzą właśnie test emisji spalin i tak sprytnie dobierają przełożenia w skrzyni biegów, żeby wyniki były jak najkorzystniejsze.\nCo tu dużo mówić, profesor Stephen Hawking chyba ma rację, wieszcząc, że kiedyś sztuczna inteligencja nami zawładnie i staniemy się niewolnikami własnego wynalazku.\nCzytając doniesienia o przebiegłych samochodach, które rozpoznają, że są badane, niejeden czytelnik westchnie i rozmarzy się. Może kiedyś inteligentne auta będą rozpoznawać, że stoją na placu w komisie i są oglądane przez potencjalnych nabywców? A wtedy, taki samochód-spryciarz mrugnie porozumiewawczo jednym reflektorem i szepnie do zainteresowanego: „Psst..., panie kliencie, te 200 tysięcy po religijnym staruszku to nie całkiem prawda. Mam pół miliona z hakiem, ale jeszcze mogę pojeździć”.\nNiedawo informowaliśmy o pojawieniu się kolejnej edycji kalendarza, który Inter Cars od 2005 roku wydaje dla swoich klientów. Teraz każdy może obejrzeć tę publikację w całej okazałości, gdyż twórcy udostępnili jej pełną wersję elektroniczną,\nPojawiła się kolejna edycja katalogu „Blachy Naprawcze do Samochodów Dostawczych”. W publikacji ujęto ponad 900 referencji karoseryjnych elementów naprawczych oferowanych przez Inter Cars, a przeznaczonych do 30 najpopularniejszych w Polsce aut dostawczych.\nFirma NGK Spark Plug Europe stworzyła nową platformę internetową, zawierającą informacje techniczne poszukiwane zazwyczaj przez warsztaty, nauczycieli, instytucje edukacyjne oraz wszystkich zainteresowanych technologiami związanymi z zapłonem i czujnikami.\nTRW-Lucas powiększa ofertę\nKolejny raz powiększona została gama przewodów hamulcowych w oplocie stalowym TRW-Lucas przeznaczonych do motocykli z systemem ABS i Dual-CBS.\nZF Aftermarket oferuje modułowe zestawy do wymiany oleju w automatycznych skrzyniach biegów. Komplety te przeznaczone są do ponad 600 typów pojazdów wyposażonych w 5-, 6- i 8-biegową przekładnie ZF.\nCzystsze spaliny emitowane przez pojazd są w znacznym stopniu efektem skutecznej pracy zaworu EGR i czujników EGT. Dlatego należy pilnować, aby działały one właściwie.


KOLOSY 2002 - GDYNIA\nFinał Nagrody KOLOSY 2002\n28 luty - 2 marca 2003 r.\n28 lutego 2003 - piątek\n10.00 Konferencja prasowa.\n10.45 Uroczyste otwarcie.\n11.00 - 11.55 „Zdobycie Amazonki”\nGość specjalny Spotkań - Piotr Chmieliński.\nSpecjalnie z Waszyngtonu przyleci Piotr Chmieliński, bohater kultowej już dziś książki Joe Kane'a "Z nurtem Amazonki". Piotr wyróżniony dwa lata temu, wraz z pozostałymi członkami grupy Canoandes, Superkolosem za zdobycie najgłębszego kanionu świata - kanionu Colca w Peru, opowie o "jednym z największych wyczynów XX wieku, porównywalnym ze zdobyciem bieguna północnego i Mount Everestu"(The New York Times), o przepłynięciu kajakiem Amazonki. Ekspedycja ta to sto siedemdziesiąt dni walki z żywiołem, andyjskimi rwącymi bystrzami, amazońską dżunglą, pokonywania własnych ograniczeń i nauki wytrwałości w dążeniu do celu. Z 10 osobowej grupy, w której było dwóch Polaków, tylko on jeden, jako pierwszy pokonał każdy z prawie 7000 kilometrów, tej największej na świecie rzeki, od źródeł do ujścia.\n12.00 - 12.55 „ Kamczatka 2002”\nWyprawa kierowana przez Rafała Króla z Gdyni dotarła na szczyt najwyższego czynnego wulkanu Euroazji – Kluczewskiej Sopki i dokonała trawersu kluczewskiej grupy wulkanów z południowego zachodu na północ, wzdłuż największych lodowców: Bogdanowicza i Ermana. Rafał przypomni nam również swój samotny trawers Spitsbergenu.\n13.00 - 13.55 „Tatrzańskie eksploracje”\nGrupa grotołazów z Nowego Sącza dokonała sensacyjnego odkrycia w Tatrach Zachodnich. W sierpniu ubiegłego roku zauważyli oni w dnie Jaskini Małej szczelinę, która po pokonaniu, ukazała ciąg nie znanych dotychczas korytarzy. Zaprowadziły one eksploratorów do ogromnej sali. Komnata jest długa na 85 metrów, szeroka od 15 do 30 a wysoka na 30-60 metrów. Łącznie wyeksplorowano 360 metrów korytarzy. Będzie także mowa o eksploracji Jaskini Ptasiej z największym podziemnym tatrzańskim jeziorem -Wielkim Kłamcą.\n14.00 - 14.55 „Colca 2002”\nMinęło ponad dwadzieścia lat od zdobycia przez Polaków kanionu rzeki Colca - najgłębszego kanionu świata. Tomasz Jakubiec i Łukasz Pająk opowiedzą o powtórzeniu tego wyczynu, przez kolejne pokolenie kajakarzy Akademickiego Klubu Kajakowego „Bystrze” z Krakowa.\n15.00 -16.00 Przerwa\n16.05 - 16.25 „Szlakiem czterech mórz”\nWyprawa Jacka Kobylińskiego przez Azję to świadoma rezygnacja z „atrakcji turystycznych” opisywanych w przewodnikach, na rzecz wysiłku by maksymalnie, jak to tylko możliwe, zbaczać z wydeptanych ścieżek. Jacek polegał jedynie na własnej intuicji, podpowiedziach spotkanych ludzi, najtańszym lokalnym transporcie. Szukał świata nieskażonego przez dolary i jasny odcień skóry.\n16.30 - 16.50 „Hagengebirge 2002”\nDariusz Bartoszewski opowie o eksploracji, przez Sopocki Klub Taternictwa Jaskiniowego i Sekcję Grotołazów Wrocław, jaskiń Masywu Hagengebirge, na pograniczu niemiecko-austriackim w Salzburdzkich Alpach Wapiennych.\n16.55 - 17.15 "Bajkał solo"\nSamotne przepłynięcie kajakiem przez Andrzeja Ziółkowskiego najbardziej tajemniczego jeziora na świecie. Ponad 800 kilometrów samotności i przygody.\n17.20 - 17.40 „Cordillera Blanca i Volcanica - peruwiańskie skarby natury”\nBarbara Żylicz, Bartłomiej Pastwa, Tomasz Szymborski weszli na El Misti 5822m. n.p.m. w Peru Płd. Będzie także o trekkingu wokół Nevado Huascaran 6768 m n.p.m., położonego w centralnej części Peru.\n17.45 - 18.05 „Pieszo i pontonem po granicy kontynentów”\nMichał Witkiewicz samotnie przemierzył w niekonwencjonalny sposób granicę Europy z Azją i zdobył najwyższy szczyt Uralu Polarnego. Ostatni etap wyprawy, spływ rzeką Embą w Kazachstanie, o mało co nie zakończył się tragicznie.\n18.10 - 18.30 „Szlakiem Inków”\nJustyna Wołkowska, Jakub Szczęśniak, Robert Sadłowski, Piotr Kobrzeniecki wyruszyli na spotkanie jakże odmiennego świata, położonego na drugiej półkuli. Spotkanie się z inną kulturą, przyrodą i zwiedzanie zabytków inkaskiej cywilizacji. Podróż w czasie.\n18.35 - 18.55 “Jądra Ciemności”\nJuż jako 20 – latek, Piotr Zaporowski dotarł, wraz z przyjacielem Wojtkiem Kalocińskim, w tereny Południowego Sudanu, do obozów uchodźców w Kenii i Ugandzie. Jego zdjęcia z tej wyprawy doskonale oddają klimat tych miejsc.\n19.00 - 19.20 „Wielka Pustynia Piaszczysta 2002”\nMichał Thlon i Piotr Różalski po raz kolejny postanowili zmierzyć się z pustynią. Tym razem ekstremalnym podróżnikom udało się przejść w trudnych warunkach klimatycznych i terenowych Pustynię Piaszczystą w Australii. Dokonali tego jak zwykle na piechotę ciągnąc za sobą wózki z wodą i prowiantem. Trzy tygodnie walki z wielką pustynią, 513 przebytych kilometrów, kurz, pot, ból stóp, upał, odwodnienie, samotność. Walka z żywiołem i samym sobą\n19.25 - 19.45 „Szalupą na Gotlandie”\nTen rejs polegał na przepłynięciu z Gdyni do Visby na Gotlandii jachtem otwartopokładowym z zachowaniem możliwie najdokładniej realiów pierwowzoru, którym był rejs zorganizowany przez J. Kuczyńskiego w roku 1937. Wyprawą dowodził Jerzy Kasprzak.\n19.50 - 20.10 „Do Nowego Świata”\nAgnieszce Bieleckiej udało się połączenie trzech elementów - żeglarstwa, alpinizmu i podróży w jednej wyprawie. Opowie o rejsie jachtem do Ameryki Południowej, wspinacze na Aconcaguę i podróży lądowej przez Amerykę Południową.\n20.15 - 20.35 „Narciarska wyprawa na Kamczatkę”\nWrażenia ze zjazdu na nartach z Kluczewskiej Sopki i wulkanu Mutnowskiego przybliżą Paweł Ślizień i Maciej Sawicki.\n20.40 - 21.00 „Moto - Mongolia 2002”\nMotocyklowa wyprawa do Mongolii w składzie: Michał Biernacki, Paweł Lachowski, Przemysław Sobotowski i Maciej Swinarski. Trasa wiodła poprzez Rosję, Mongolię centralną i południową (pustynia Gobii).\n21.05 - 21.25 „Wyprawa do wnętrze dżungli – Nowa Brytania ”\nTomasz Fiedorowicz był uczestnikiem międzynarodowej wyprawy w dziewiczy rejon Rzeki Ba we wschodniej części Nowej Brytanii – wyspy należącej do Papui Nowej Gwinei.\nDorobek wyprawy to zbadanie obszaru dżungli nietkniętego dotąd ludzką stopą, odkrycie 11 nowych jaskiń, sporządzenie dokumentacji kartograficznej 9 jaskiń, przeprowadzenie badań geologicznych i hydrologicznych terenu, zebranie próbek fauny i flory.\n21.30 - 21.50 „Psim zaprzęgiem przez Spitsbergen”\nDwaj studenci Jacek Karaś i Rafał Świętoniowski dopłynęli jachtem wraz z trzema psami rasy alaskan malamute na Spitsbergen. Ciekawiło ich czy psy ras północnych, które od kilku pokoleń są w Europie, nie zatraciły swoich zdolności przystosowawczych do ciężkich warunków. Po przezimowaniu dokonali pionierskiej wyprawy śladami pierwszych odkrywców Arktyki.\n21.55 - 22.15 „Afryka 2002”\nKamil Michnol w ciągu 90 dniowej samotnej podróży próbował poczuć Afrykę. Jego pokaz to wybór najciekawszych miejsc na trasie od Aleksandrii do Kapsztadu.\n22.20 - 22.40 „Japonia 2002”\nGrupa studentów - Joanna Majewska, Bartek Gaweł, Kamil Mierzejewski i kierownik wyprawy Krzysztof Nosek - dotarła koleją transsyberyjską nad Bajkał i dalej poprzez Władywostok do Japonii. Ich pokaz to Kraj Kwitnącej Wiśni oczami Europejczyka. Zderzenie mitów i rzeczywistości.\n22.45 - 23.05 „Traktoriada - Ameryka Południowa, czyli pierwszy etap wyprawy traktorem dookoła świata”\nPrzejechanie traktorem rolniczym od Atlantyku (Urugwaj), po Pacyfik (Peru) to pomysł Marcina Obałka. Zadaniem tej wyprawy jest nie tylko obserwacja lokalnej fauny i flory , zbieranie materiałów zielnikowych oraz obserwacja wpływu człowieka na środowisko, ale także nawiązanie kontaktów z Polonią i organizacjami w odwiedzanych krajach - promocja Polski. Zdobycie wulkanu Licancabur (5916 m), to jedno z podróżniczych dokonań jej uczestników.\n23.10 - 23.30 „Szalupą do Kalingradu”\nDziesięciu harcerzy 4 drużyny wodnej próbnej "hook" z Rudy Śląskiej odbyło ciekawy rejs. Dopłynęli od strony morza z Pucka do Kaliningradu odkrytą szalupą i powrócili przez Zalew Wiślany i rzekę Szkarpawę.\n23.35 - 23.55 „Spotkania w Świecie”\nMagda Rakowicz w ciągu 9 miesięcy samotnie okrążyła świat starając się chodzić po mniej uczęszczanych szlakach i zaglądając w mniej odwiedzane miejsca, m.in., na Papue Nową Gwnieę. Najważniejsze były spotkania z ludźmi. Nie mogła sama spać w namiocie, ale za to często nocowała u lokalnych mieszkańców. Ta podróż była jednym wielkim spotkaniem i rozmową, nawet w Tok Pisin.\n1 marca 2003 - sobota\n9.00 - 9.55 „Pierwsza polska wyprawa wspinaczkowa na Ziemię Baffina”\nWytyczenie przez zespól Marcina Tomaszewskiego, Krzysztofa Belczyńskiego i Michała Bulika nowej drogi wspinaczkowej w stylu Big Wall na pionowej skalnej ścianie MT THOR (1650 m). Nową drogę na zachodniej ścianie M t. Thor (1370 m) pokonano w ciągu 18 dni.\n10.00 - 10.55 „ALEFANTEM na Spitsbergen”\nWyprawa małym żaglowym jachtem na Spitsbergen miała charakter typowo poznawczy i szkoleniowy. Trasa rejsu przebiegała ze Świnoujścia, przez cieśniny duńskie, wzdłuż wybrzeża Norwegii, z zamiarem dotarcia na Spitsbergen. Kierownikiem wieloetapowej wyprawy był Jacek Marszałł.\n11.00 - 11.55 „Sahara Enduro Adventure”\nBartek Kozłowski i Darek Wiśniewski dwukrotnie przejechali motocyklami Saharę, najpierw drogą Atlantycką z północy na południe, a następnie w drodze powrotnej przez Niger i Algierię.\n12.00 - 12.55 "Wyprawa rowerowa przez pustynię - TransGobi 2002”\nSpecjalizujący się w rowerowych wyprawach non stop Marcin Korzonek i Jacek Hugo-Bader przejechali na rowerach pustynię Gobi w Mongolii od Ałtaju do Dałandzagdadu - 1113 km. Marcin również przypomni nam przejazd jednej z najwyżej położonych dróg na świecie - Karakorum Highway, 1300 km między Kaszgarem w Chinach i Islamabadem w Pakistanie. Najwyższa osiągnięta przez nich wysokość na rowerze to 4730 metrów.\n13.00 - 13.55 "Przejście Północno-Zachodnie 1985-1988"\nGość specjalny Spotkań - Wojciech Jacobson.\nZnany żeglarz opowie o trawersowaniu Przejścia Północno-Zachodniego. Będzie to relacja z rejsu jachtem z Pacyfiku na Atlantyk nad północnymi brzegami Alaski i stałego lądu Kanady. Jacht trzykrotnie zimował we wioskach Inuitów - kanadyjskich Eskimosów. Wyprawę zorganizował podróżnik polarny Janusz Kurbiel, a trzon załogi stanowili Polacy. Splot okoliczności sprawił, że ostatni etap rejsu prowadził Jacobson w dwuosobowej załodze wraz z Ludomirem Mączką\n15.00 - 15.55 „Moje góry”\nGość specjalny Spotkań - Ryszard Pawłowski.\nTen instruktor alpinizmu i przewodnik, to uczestnik wielu wypraw w góry Ameryki Południowej i Północnej, Himalajów, Karakorum, Alp, Kaukazu, Pamiru i Tien Szan. W swoim dorobku oprócz wielu wejść w Alpach i Kaukazie, na Alasce i w Andach, ma obecnie dziesięć gór ośmiotysięcznych, w tym Mt Everest (trzykrotnie), K2, Lhotse, Nanga Parbat, Broad Peak, Gasherbrum I, Gasherbrum II, Annapurna I, Cho Oyu, Shishapangma.\n16.00 - 16.55 "Australia Zachodnia 2002”\nKatarzyna Tomalik, Marek Tomalik, Paweł Bulski opowiedzą o pierwszej polsko-polonijna wyprawie, która wyruszyła na podbój Szlaku Canninga. Głównym celem wyprawy była eksploracja pustynnego wnętrza Australii. Pomimo oficjalnego zamknięcia dawnego szlaku przepędu bydła Canning Stock Route i jego nieprzejezdności w północnej części, udało się pokonać go w całości! Obecnie, ze względu na długość, skalę trudności i izolację CSR stanowi największe wyzwanie spośród wszystkich off-roadowych szlaków na świecie. Przejechali ponad 7000 km, w tym ponad 2000 km w najtrudniejszym australijskim buszu, przez cztery pustynie, w całkowicie izolowanych od cywilizacji obszarach.\n17.00 - 17.20 „25 dni samotności w ścianie”\nOpowieść o tym jak powstała pierwsza polska nowa droga na El Capitan w USA, jednej z najsłynniejszych ścian wspinaczkowych świata.\n17.25 - 17.45 „Oczami ptaków”\nPolskie wybrzeże widziane z paralotni na przestrzeni całego roku, od wiosny do zimy. Na filmie prawie wszystkie porty polskie, panoramy miast: Gdynia, Sopot, starówka Gdańska, kadry klifów morskich. Ten film to prolog Roberta Machela do lotów motoparalotnią nad Spitsbergenem.\n17.50 - 18.10 „Wulkaniczna Indonezja”\n3miejska Grupa Podróżnicza: Jola Kuc, Tomasz Borowski, Agnieszka i Łukasz Wroczyńscy - przedstawią prezentacje z podróży przez kilka wysp Indonezji (Jawa, Bali, Sumbawa, Flores i Komodo) podczas której dotarli do wielu leżących tam czynnych wulkanów m. in. na najwyższą górę i jednocześnie jeden z najaktywniejszych wulkanów Jawy – Semeru (3776 m n.p.m.), na dno siarkowego wulkanu Kawah Ijen, czy wulkaniczne jeziora w kraterze Kelimutu.\n18.15 - 18.35 Niespodzianka\n18.40 - 19.00 „W poszukiwaniu Szambali”\nPodróż Mirosława Jasińskiego - po Tybecie, Lhasa, klasztory buddyjskie, baza pod Everestem.\n20.00 - 22.00 Uroczyste wręczenie nagród: Kolosy 2002 i nagrody im. Andrzeja Zawady.\n2 marca 2002 - niedziela\n10.00 - 10.55 „Dwa razy K2”\nGość specjalny Spotkań - Aleksander Lwow.\nDziennikarz, himalaista, zdobywca czterech ośmiotysięczników, uczestnik dwóch polskich wypraw na K2. Alek przypomni polskie zmagania z himalajskim gigantem.\n11.00 - 11.55 "Białe plamy na mapie ” Gość specjalny Spotkań - prof. Ryszard Wiktor Schramm.\nWspinał się przez 55 lat. W Tatrach pokonał 21 nowych dróg, 17 większych wariantów, 19 pierwszych przejść zimowych i wiele drugich. Był na 12 wyprawach, oprócz Alp i Kaukazu, z których 7 sam wymyślił, zorganizował i kierował nimi. Celami wypraw były Spitsbergen, góry Afganistanu – Hindukusz i Darwaz Afgański, Atlas Wysoki, Ruwenzori, Kenya. Jego imponujący dorobek eksploracyjny to 34 pierwsze wejścia na szczyty (zapewne rekord Polski), z tego 27 na Spitsbergenie, 6 w Darwazie i 1 w Ruwenzori. Drugie wejścia m.in. na Hornsundtind, Spitsbergen (1431 m) i Kohe Nadir Shah, Darwaz (6484 m). W Tatrach ma osiągnięcia tak wybitne jak 1 przejście całości grani głównej (1955) i zimowe tzw. Grani Tatr Polskich (1957 r) „Miałem szczęście – pisze o sobie – należeć do pokolenia, które wymazywało ostatnie białe plamy z map kuli ziemskiej”. Jest członkiem honorowym Polskiego Związku Alpinizmu, Klubu Polarnego i jednym z pierwszych polskich członków The Explorers Club.\n12.00 - 12.40 "Zaginiony świat"\nPrezentacja przeźroczy Michała Kochańczyka z wejścia na Roraima 2810 m, najwyższą tepui w Wenezueli, na granicy Brazylii i Gujany. Płaskowyże te otoczone są ze wszystkich stron pionowymi, kilkusetmetrowymi skałami, toteż przez miliony lat w odmienny sposób przebiegała ewolucja na płaskich wierzchołkach tych wielkich gór stołowych. To właśnie na takim płaskowyżu Conan Doyle umieścił akcję powieści "Zaginiony świat". W prezentacji pokazany będzie przebieg wyprawy do Wenezueli, niezwykła sceneria krajobrazu i dużo endemicznych roślin.\n12.45 - 13.25 „Karpaty Wschodnie rzekami Białym i Czarnym Czeremoszem”\nZnany z poprzednich lat uczestnikom Spotkań podróżnik i motolotniarz - Czesław Lakarewicz, opowie o walce z nurtem górskich rzek.\n13.30 - 14.00 „W 80 dni dookoła Syberii”\nTrzy miesiące podróży Uli Kampowskiej, Michała Małafiejskiego oraz Emilii Żmudy-Trzebiatowskiej upłynęły pod znakiem etnografii (narodowe święto Jakutów), historii (spotkania z ludźmi zesłanymi na Kołymę, obejrzenie łagru Wasiliewka ), poznawania zróżnicowanej syberyjskiej przyrody oraz spotkań towarzyskich (z licznymi nacjami azjatyckiej części Rosji) i oczywiście „podróży kulinarnych”. Pokonali łącznie 30 tys. km, w tym kilka tysięcy autostopem po syberyjskich bezdrożach.\n14.20 - 14. 40 „Shisha Pangma – powyżej poziomu marzeń”\nRelacja młodego himalaisty, Marcina Miotka ze swojego wejścia na Shisha Pangma (8013 m). Marcin mimo młodego wieku wspiął się wiele wysokich szczytów, miedzy innymi : Elbrus (5642 m), Aconcagua (6959 m), Huana Potosi (6088 m), Mt Kenia (5199 m n.p.m.), Chan Tengri (6995 m).\n14.45 - 15.05 „Wielkanoc na Filipinach”\nFotograficzne migawki Agnieszki i Łukasza Wroczyńskich z obrzędów Wielkiego Tygodnia w San Fernando de Pampanga na Filipinach. Biczownicy, ukrzyżowani, bisita iglesia i inne obyczaje. Wielkanoc z azjatyckiej perspektywy.\n15.10 - 15.30 „Trzy tygodnie w Chile z dzieckiem i trekking w Jordanii”\nMichał Szymański opowie o paro tygodniowej podróży z trzy letnim dzieckiem po Chile, w trakcie której odwiedzili dobrze znane Altiplano, leżące na pograniczu z Boliwią, jak również mniej znane, ale równie interesujące parki narodowe w centrum tego kraju. Dodatkowo zostanie pokazana krótka relacja z trekkingowego wypadu do Jordanii, w okolice antycznego miasta Petra i pustyni Wadi Rum.\n15.35 - 15.55 „ Islandia – to ja panikuję! ”\nPrezentacja 3miejskiej Grupy Podróżniczej (Jola Kuc, Tomasz Borowski, Agnieszka i Łukasz Wroczyńscy) dotyczy trawersu największego europejskiego lodowca Vatnajokull połączonego z eksploracją czynnego wulkanu Grimsvotn ukrytego pod jego lodem oraz systemu wulkanicznego Lakagigar – miejsca największego wypływu lawy w historii. Wyprawa eksperymentalna pod względem środków transportu, diety i innych pomysłów organizacyjnych… Oprócz tych dwóch głównych celów slajdy z Islandii zabiorą widzów w rejs pontonem wśród gór lodowych, w wulkaniczne góry Landmannalaugar w bezludnym Interiorze wyspy oraz do gejzera.\n16.00 - 16.20 ”W Buriacji nad Bajkałem w kajaku i bez kajaka”\nSpływ kajakiem Jarosława Frąckiewicza wzdłuż brzegu Bajkału, potem rzeką Irkut, dopływem Angary. Po zniszczeniu kajaka na progu Irkutu piesze poznawanie Doliny Tungińskiej.\n16.25 - 16.45 “Przepis na wyprawę ...czyli co kierownik wyjazdu wiedzieć powinien”\nDokąd? Kiedy? Z kim? Za co? Przygotowania. Ekwipunek. Spotkania w drodze. Bezpieczeństwo. Opowieść Macieja Olecha ilustrowana zdjęciami z wypraw w góry byłego ZSRR (Karpaty, Krym, Kaukaz, Syberia, Kamczatka).\n16.50 - 17.10 „Kenijskie safari czyli Afryka na sprzedaż”\nRefleksje i spostrzeżenia na temat masowej turystyki w Afryce Wschodniej, w oparciu o własne ( Kasi Zaranek), obserwacje z podroży po kenijskich parkach narodowych (Masai Mara, Amboseli, Tsavo, Lake Nakuru, Taita Hills), a także ostatnie bastiony dziewiczej ziemi, czyli Kenia mniej znana.\n17.15 - 17.35 „Chan Tengri – klejnot gór Tien-Shan”\nKinga Baranowska przedstawi swoje wejście na tą jedną z najpiękniejszych gór na świecie. Szczyt ten, zbudowany z żółtego marmuru, jarzy się w blasku zachodzącego słońca, oczarowując patrzących nań swym pięknem. Kinga wspinała się już Tatrach, Alpach, Atlasie: Jebel Toubkal (4160 m), Mt Kenia (5199 m) i Kilimandżaro (5895 m).\n17.40 - 18.00 „W krainie islamu”\nBogusława Magrela wejście na najwyższą górę Iranu, Demawend (5604 m) i materiał z podróży przez wschodnią Turcję i Iran. Wejście na Jebel Toubkal (4167 m) w Maroku.\nProfesor Ryszard Schramm - Super Kolos 2002\nWWW.KOLOSY.PL >> KOLOSY 2002 © 1999-2008 MART


Biskupi o "ludzkiej ekologii"\npapiez.wiara.pl » Biskupi o "ludzkiej ekologii"\nSolidarność z ludźmi pracy wyraził episkopat Urugwaju w przesłaniu, które wystosował na zakończenie swej trwającej od 11 do 17 kwietnia sesji plenarnej. Z okazji liturgicznego wspomnienia św. Józefa Rzemieślnika, obchodzonego 1 maja, biskupi zwrócili się do tych, którzy przez swą codzienną pracę „pełnią służbę niezbędną dla społeczeństwa”.\nCodzienną pracę wykonuje się we wszystkich środowiskach życia społecznego: w fabrykach, warsztatach, domach rodzinnych, na polach i w szkołach – przypominają urugwajscy biskupi. Z uznaniem piszą o działalności związków zawodowych i stowarzyszeń pracowniczych na rzecz godności pracy. Wyrażają zaniepokojenie ciężkimi warunkami, w jakich niektórzy pracują, a zwłaszcza rozkładem godzin pracy negatywnie odbijającym się na życiu rodzinnym. „Nawet przy obecnym rytmie życia społeczeństwa ważne jest – czytamy w przesłaniu – odzyskanie równowagi cotygodniowego odpoczynku, zwłaszcza w niedzielę, zgodnie z trwającą od tysięcy lat tradycję biblijną”. Episkopat nawiązuje też do nowych przedsięwzięć gospodarczych. Uważa, że wzmocnienie kontroli i opodatkowania wielkich projektów przekształceń rolno-przemysłowych i górniczych winno być priorytetem rządu Urugwaju, prawodawców i ludności zamieszkującej objęte nimi tereny. Konieczna jest przy tym zarówno ochrona bogactw naturalnych, jak i troska o właściwe relacje z pracownikami. „Jedynie autentyczna «ekologia ludzka» umożliwi zrównoważony rozwój” – piszą urugwajscy biskupi.\ndodane 02.05.2012 21:44\nTAGI| KOŚCIÓŁ,\tLUDZKA EKOLOGIA,\tURUGWAJ