Kup książkę Małe zbrodnie małżeńskie\nOpinie o książce - Małe zbrodnie małżeńskie\nPrzeczytane:2015-07-20, Ocena: 5, Przeczytałam,\nHistoria zabawna pokazujące przewrotnie życie małżeńskie. Krótka ale treściwa książka, która umili każdemu chwilę.\nPrzeczytane:2016-06-24, Ocena: 6, Przeczytałam, 12 książek 2016, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Porusza i wciąga od pierwszej strony. Wiele grubych ksiąg nie niesie ze sobą tyle, co ta mała, cieniutka książeczka, którą można wszędzie ze sobą zabrać i zagłębić się w niej. Po lekturze człowiek czuje się inaczej, niż przed nią...\nPrzeczytane:2016-02-21, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki (2016),\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Krótka, ale niezwykle treściwa.... Zmusza do zastanowienia nad tym co w małżeństwie istotne, nad czym powinno się pracować aby nie zabijać siebie nawzajem. Krótko i zwięźle przedstawia małżeńskie lęki, niedopowiedzenia, małe intrygi oraz rolę wybaczenia. Polecam!\nPrzeczytane:2015-07-12, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki w 2015 roku, Mam, Schmitt, ulubione,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Uwielbiam tą książkę. Pomimo, że nie ma nawet stu stron, od pierwszej do ostatniej strony jest niewiarygodnie wciągająca. Opisuje uczucia i konflikty pomiędzy kobietą i mężczyzną, którzy są małżeństwem od piętnastu lat. Jest to dramat ale nie pozbawiony poczucia humoru.\nPrzeczytane:2015-12-22, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki - 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) "Kiedy widzicie kobietę i mężczyznę w urzędzie stanu cywilnego, zastanówcie się, które z nich stanie się mordercą." Małżeństwo Lisy i Gillesa przeżywa kryzys. Po piętnastu latach, do ich wspólnego życia, zakradła się rutyna, która na dobre rozgościła się pomiędzy nimi. Oboje, niezdolni do wykonania jakiegokolwiek kroku tkwią w tej patowej sytuacji. A przecież niczego im nie brakuje, a ich małżeństwo, przynajmniej z zewnątrz, wygląda na szczęśliwe. Ale czy na pewno tak jest? Gilles, który uległ poważnemu wypadkowi, nie pamięta nic ze swojego wcześniejszego życia, nawet żony Lisy. Kiedy wraca ze szpitala do domu kobieta jak najlepiej stara się mu opisać ich wspólne życie. Opowiada kim był, czym się zajmował, jak się zachowywał. Jednak każda z tych opowieści niewiele ma wspólnego z rzeczywistością. Lisa przedstawia jedynie swoje oczekiwania względem niego. Opisuje mężczyznę, o którym zawsze marzyła. Gilles nie ukrywa, że zdaje sobie sprawę z kłamstw żony ukazując tym samym swoją względem niej nieuczciwość. Świadomość wypowiadanych łgarstw i nagłe zwroty akcji uświadamiają czytelnikowi, że cały ten dialog pomiędzy dwojgiem kochających się nadal ludzi jest swoistą intrygą, która ma przerwać sytuację, w której się znaleźli. To zabawne jak niewiele potrzeba, żeby stworzyć ciekawą kompozycję. Autor pozostawił czytelnika jedynie ze swoimi bohaterami i swoistą rozmową, która się między nimi odbywa. Nie zadbał o szczegółowe przedstawienie postaci, ani o scenerię pełną, jak się okazuje, niepotrzebnych bibelotów. Skupił się na tym co najważniejsze, na dialogu. To tu się wszystko rozgrywa. To właśnie on pokazuje nam jak człowiek potrafi przyzwyczaić, a tym samym, zanudzić się drugą osobą. Jak przez lata pomiędzy ludźmi powstaje niewidzialna bariera, która nie pozwala im cieszyć się ze wspólnie spędzanych chwil. Może jedynie wzajemnie się prowokując uda im się uwolnić od własnych podejrzeń, lęków i obaw aby pozbyć się tych wszystkich małych zbrodni w ich małżeństwie. Prosta, momentami zabawna i warta przeczytania.\nPrzeczytane:2015-12-17, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) krótka książka o... życiu małżeńskim. O tym, jak to każdego dnia mąż zabija żonę, a zona męża. Zbrodnie te dokonywane są słowami, gestami, a nawet przemilczeniem spraw niszczących małżeństwo. Żeby ją przeczytać trzeba się przygotować na to, iż autor ten pisze w dosyć specyficznym stylu. Psychologia przesłania wymaga przemyślenia.\nPrzeczytane:2015-02-26, Ocena: 6, Przeczytałam, 26 książek 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Małe zbrodnie małżeńskie-książka dojrzała, książka dla dorosłych. Brakowało mi właśnie takiej. Takiej, która mną wstrząśnie, która opowie jakąś ważną historię. Nie wiem nawet, jakimi słowami ją chwalić. Że każde małżeństwo, para powinny ją przeczytać? To chyba za mało. Czytałam ze łzami, spływającymi po policzkach. To musi coś znaczyć.\nPrzeczytane:2015-07-24, Ocena: 6, Przeczytałam, 12 książek 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Krótka a tyle się w niej dzieję ! Bardzo lubię książki tego autora bo niosą zawsze pewną mądrość. Tutaj mamy do czynienia z małżeństwem, które jest jakby kolejny raz na początku wspólnej drogi. Czy na pewno faktycznie tak jest? Nie koniecznie. Manipulacja, dramaturgia, szczera rozmowa i w końcu... miłość :) Polecam :)\nPrzeczytane:2015-04-23, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki 2015,, Audiobook,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) minęło półtora miesiąca, to może przez to że to nieliczna pozycja o której trudno mi cokolwiek powiedzieć, nie byłam jeszcze do tej pory w związku poważniejszym cieszę się że słuchałam w wersji audiobooka, to tylko 2 godziny, książka nie jest aż tak bardzo oderwana od rzeczywistości jak mogłoby się wydawać, bohaterowie są uwikłani w dziwną grę która ma na celu zdemaskowanie postępowania, małżonków. Wiem jednak, że Autor ma trafne spostrzeżenia co do rzeczywistości, dlatego po niego sięgam Ale jednak się rozczarowałam. może przez to. że spodziewałsm się czegoś innego\nPrzeczytane:2015-04-01, Ocena: 3, Przeczytałam, Wyzwanie czytelnicze 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Zawiodłam się na autorze. Nie przepadam za E.E.Schmitem, ale są książki jego autorstwa, które mnie zachwyciły i wzruszyły i są takie, które przeczytałam bez żadnych emocji. Wiem, że jego sympatykom wyda się to okrutne, że ktoś tak wyraża się o ich ulubionym autorze, ale ta książka nie przypadła mi go gustu, chyba dlatego, że napisana została w dość specyficzny sposób, coś na wzór scenariusza. Treść, która tak właściwie jest jednym wielkim dialogiem, nie wnoszącym niczego konkretnego do fabuły. Nie polecę tej lektury, ponieważ jak dla mnie autor nie popisał się i przyznam szczerze, że przeczytałam tę książkę z lekkim znudzeniem. Na szczęście cienka książeczka, więc przeczytałam ją w jedno popołudnie.\nPrzeczytane:2015-03-17, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki - 2015,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Bardzo, bardzo mi się podobał ten króciutki dramat. Pomimo swojej niewielkiej objętości jest to naprawdę mądry utwór, warty przeczytania przez każdego! Opowiada, co liczy się w małżeństwie, że nie można zdać się na rutynę, bo wtedy, wtedy... no właśnie! Ten krótki dramat jest wnikliwym studium małżeństwa tych bohaterów, ale także ich samych, szukaniu prawdy o sobie i o tym, co niszczyło ich oboje, a także ich związek. Bardzo dobry i nastrojowy utwór. Pozostaje w pamięci. Polecam.\nPrzeczytane:2013-11-11, Ocena: 4, Przeczytałam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Z jednej strony książka, w której jest mnóstwo powodów do śmiechu, a z drugiej skłaniająca do głębszej refleksji. Dla mnie zastanawiająca była intryga Lisy mająca na celu zrobienie ze swojego męża chodzącego ideału - czy miało to jakikolwiek sens? Przecież człowieka kocha się nie tylko za zalety a przede wszystkim za wady. A Gilles? Czy przez 15 lat pożycia małżeńskiego naprawdę nie zdążył poznać własnej żony? Poza tym czy intrygi to faktycznie dobry sposób na ożywienie własnego małżeństwa? A co ze szczerą rozmową, zaakceptowaniem drugiego człowieka takim jakim jest i wspólnym pracowaniem nad sobą?\nPrzeczytane:2014-12-28, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Super książka. Czyta się ją jednym tchem.. Krótka, 100 stron, trafia prosto do serca, i jest świetnym przykładem na to.. Że trzeba wybaczać.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Jedna z bardziej znanych książek Erica Emmanuela Schmitta, a jednocześnie chyba najsłabszych - albo to moje oczekiwania wobec rozreklamowanej lektury były zbyt wygórowane... Całość napisana w formie dramatu, czyta się błyskawicznie i, pomimo wielu zwrotów akcji (zwłaszcza, jak na tak krótki utwór), pozostawia niesmak spowodowany banalnością. Początkowa amnezja męża i niejasna intryga żony wzbudziły we mnie ciekawość, jednak później było już tylko gorzej. Oklepane motywy (być może specjalny zabieg, ale to sprawiało, że książka zamiast skłaniać do refleksji albo wywoływać pożądane emocje - drażniła i nudziła) i zakonczenie, które pewnie część uznałaby za romantyczne, natomiast ja uznaję je za "tani happy end z powrotem do przeszłości" powstałym na skutek pośpiechu i braku weny twórczej.\nPrzeczytane:2005-09-01, Ocena: 2, Przeczytałam, 2012 i wcześniej, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Książka napisana w formie przedstawienia w 1 akcie. Krótka, ale potrafi zaskoczyć zwrotami akcji. Jednak wg mnie nie zawiera treści wybitnej.\nPrzeczytane:2013-08-15, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2013,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Bohaterami książki są Lisa i Gilles, małżeństwo z długoletnim stażem. Małżonek wraca ze szpitala do domu z amnezją. Wita go kochająca żona, która pragnie pomóc mu w odzyskaniu pamięci. Opowiada mu o ich dawnym, wspólnym życiu, opowiada o nim samym, kim był, jak się zachowywał, czym się zajmował. Przedstawia go jednak takiego, jakim chciałaby Go w rzeczywistości, idealizuje go, ukrywa jego wady, a wyostrza zalety. Nie bierze jednak pod uwagę tego, że Gilles również kłamie udając amnezję. Schmitt pokazuje tu, jak człowiek potrafi przyzwyczaić się i znudzić drugą osobą. I mimo, że nadal darzy ją gorącym uczuciem, woli od niej odejść, niż walczyć o nią. Autor ukazał pułapki, jakie czekają na ludzi, którzy w prozie życia zapominają o pielęgnacji związku. Rutyna potrafi zdławić nawet największe uczucie i rozluźnić najsolidniejsze więzi. Oddalić nawet idealnie dobranych partnerów. Kryzys może dopaść każdego z nas - dlatego nie można popełniać błędów głównych bohaterów i zapominać o dialogu. Wielką zaletą dramatu jest oszczędność środków przekazu, co pozwala bez reszty skoncentrować się na jego istocie - charakterze relacji łączącej dwoje ludzi. A w przyszłym roku wychodzę za mąż.... :)\nPrzeczytane:2012-12-18, Ocena: 2, Przeczytałam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Lubie ksiażki pana Schmitta, ale ta akurat mnie nie zachwyciła...\nPrzeczytane:2015-08-31, Ocena: 4, Przeczytałam,\nPrzeczytane:2015-01-16, Ocena: 5, Przeczytałam,\nPrzeczytane:2014-10-10, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam, "Wyzwanie - książki pełne emocji 2014,\nLiteracka perełka autora Małych zbrodni małżeńskich. Błyskotliwa wiwisekcja ludzkich dusz. Richard i Diane są w sobie szaleńczo zakochani i wkrótce...


Kurdystan - informacje ogólne - Tolerancja.pl\nRegiony » Kurdystan\nnad Vanem, fot. Maria Giedz\nKurdystan - informacje ogólne\nOgólna powierzchnia Kurdystanu: około 450 tys. km2, z czego ponad połowa znajduje się na terytorium Turcji. Kurdystan wchodzi w skład czterech państw: Turcji, Iranu, Iraku i Syrii. Region ten charakteryzują w pierwszej kolejności krajobrazy górskie: wysokie szczyty, wyżyny i rwące rzeki.\nMasywy górskie: Zagros – biegnący z północnego zachodu ku południowemu wschodowi, do Zatoki Perskiej (Iran, Irak), Taurus Armeński i płaskowyż Wyżyny Armeńskiej (terytorium Turcji), najwyższy szczyt Ararat Wielki (5165 m. n. p. m.),Góry Kurdystańskie – między jeziorami Van i Urmia.\nNajwiększe rzeki: Tygrys (1850 km w obrębie Kurdystanu), Eufrat (463 km w obrębie Kurdystanu), Mały i Wielki Zap.\nJeziora: Wan – 3760 km2 powierzchni, 145 m głębokości, położone na wysokości 1200 m n. p. m., znajduje się na terytorium Turcji, i Urmia – 5800 km2 powierzchni, 15 m głębokości, położone na wysokości 1275 m. n. p. m, położone na terytorium Iranu.\nNazwa Kurdystan oznacza kraj Kurdów.\nPochodzenie: naród indoeuropejski. Sami Kurdowie wywodzą swoje pochodzenie od starożytnych Medów.\nJęzyk: kurdyjski, należy do rodziny języków irańskich (pn. zach i pd. zach). Do dzisiejszego dnia nie stworzono jednolitego języka literackiego, status ten przysługuje dialektom kurmandżi (rozpowszechniony na terytorium Turcji) i sorani (terytorium Iraku). Oprócz tego do dialektów języka kurdyjskiego zaliczane są: zaza (okolice Dersim w Turcji), gurani (Irak, Iran). Dialekt kurmandżi zapisywany jest alfabetem łacińskim, dialekt sorani alfabetem arabskim. Wśród Kurdów z terytorium byłego ZSRR (Armenia, Kazachstan) rozpowszechniona była również cyrylica, którą obecnie wypiera alfabet łaciński.


Lęk Lipiec 7, 2017 0 comments admin\nŻycie nie jest procesem wyłącznie automatycznym, potrzebny jest w nim wysiłek: wysiłek ten między innymi musi się koncentrować na wyborze odpowiednich form zachowania. Zły wybór może się kończyć klęską zarówno własną, jak i nawet grupy, w której się żyje. Życie wymaga wysiłku decyzji i za nią jesteśmy karani lub nagradzani. Zwierciadło społeczne jest jednym z najważniejszych czynników oceniających nasz wysiłek.\nSędzia może być sprawiedliwy lub niesprawiedliwy. Wyidealizowanie postaci ojca (spojrzenie w górę) sprawia, że jest on w oczach dziecka sędzią sprawiedliwym. Sprawiedliwość i wszechmoc są atrybutami, którymi dziecko obdarza pierwszego reprezentanta świata społecznego. Późniejsze życie uczy człowieka, że z tą sprawiedliwością otoczenia społecznego bywa różnie. Nieraz czuje się on pokrzywdzony wyrokiem otoczenia, nieraz musi walczyć o sprawiedliwość dla siebie lub z niej w ogóle zrezygnować.\nMimo wszystkich zawodów nie znika jednak całkiem wiara w absolutną sprawiedliwość, wiara zaszczepiona w dzieciństwie. Wiara ta może się przenosić na przyszłe życie, jeśli nie ma już żadnych możliwości zaspokojenia jej w tym życiu.


Łucznik w Arcania Gothic 4 | Rozwój postaci - Arcania: Gothic 4 - poradnik do gry | GRYOnline.pl\nŁucznik w Arcania Gothic 4 | Rozwój postaci poradnik Arcania: Gothic 4\nNastępna Rozwój postaci Mag Poprzednia Rozwój postaci Wojownik\nZabawa klasą łucznika wiąże się ze zdecydowanie mniejszym ryzykiem zgonu niż ma to miejsce w przypadku wojownika, który zmuszany jest do eliminowania wrogów w bezpośrednich starciach. Warto też zwrócić uwagę na możliwość skutecznego prowadzenia ostrzału z odległości, głównie za sprawą bardzo przydatnej opcji przybliżania obrazu i premii za atakowanie wrogów z zaskoczenia.\nŁucznik teoretycznie może wybierać pomiędzy dwoma typami broni dystansowej, a mianowicie łukami oraz kuszami. Problem polega na tym, iż niestety praktycznie wszystkie powiązane z tą klasą zdolności faworyzują zabawę z użyciem łuku. Mowa tu przede wszystkim o Zabójczej precyzji z kategorii Precyzja. Przyznaje ona mianowicie bonusy za trafienia w głowę lub w szyję, które z racji braku możliwości przymierzania się do oddawania strzałów z kuszy rzadko się zdarzają. Generalnie więc radziłbym zdecydować się na dobry łuk, chyba że w Twoje ręce wpadła kusza znacznie przewyższająca swoimi parametrami inne posiadane w danym momencie bronie dystansowe.\nNie zapomnij przede wszystkim o tym by zawsze mieć na wyposażeniu strzały do łuku lub bełty do kuszy. Obiekty te dostępne są naturalnie w wielu różnych odmianach. Najrzadsze odmiany strzał i bełtów, wyróżniające się zadawaniem większych obrażeń, zatruwaniem celu czy innymi ciekawymi parametrami, warto stosować jedynie w trakcie potyczek z wyraźnie silniejszymi przeciwnikami, gdyż zawsze będą się one znajdowały w niedoborze.\nWażną kwestię jest dobór zbroi, która nie będzie w tak dużym stopniu ograniczała ruchów głównego bohatera, jak ma to miejsce w przypadku klasy wojownika. Łucznik musi być zdecydowanie bardziej zwinny, gdyż niejednokrotnie istotne będzie sprawne przemieszczanie się po polu bitwy. Warto się więc decydować na zbroje zapewniające mniejszą ochronę, ale za to wyraźnie lżejsze.\nW przypadku klasy łucznika najważniejszym momentem każdej potyczki jest jej początek. Szczególnie przybiera to na znaczeniu po odblokowaniu zdolności Zasadzka z kategorii Ukrywanie się, gdyż celnie posłana strzała pozwoli już na starcie mocno zranić nie spodziewającego się ataku przeciwnika, a w skrajnych przypadkach go nawet zabić. W trakcie samych walk warto sobie często pomagać runą przyśpieszającą ruchy bohatera, dzięki czemu łatwo będzie się można oddalić od grupy wrogów i kontynuować ostrzał z bezpiecznego miejsca.


Autorytet - Muzyka W Mieście\nW tym roku, 8 kwietnia mija sto dwudziesta piąta rocznica urodzin, zaś 11 kwietnia – czterdziesta czwarta rocznica śmierci profesora Zbigniewa Drzewieckiego, jednego z ważniejszych polskich pianistów XX wieku, organizatora Międzynarodowego Konkursu Pianistycznego im. Fryderyka Chopina, a po II wojnie – Państwowej Wyższej Szkoły Muzycznej w Krakowie, publicysty, redaktora wydawnictw nutowych. Zbigniew Drzewiecki był może przede wybitnym pedagogiem, który wychował kilka pokoleń znakomitych pianistów. Do jego uczniów należeli między innymi Ryszard Bakst, Felicja Blumental, Halina Czerny-Stefańska, Jan Ekier, Róża Etkin-Moszkowska, Fou Ts’ong, Lidia Grychtołówna, Adam Harasiewicz, Roman Jasiński, Wacław Kisielewski, Bolesław Kon, Hiroko Nakamura, Marta Sosińska, a także Ewa Osińska, która na naszych łamach wspomina wybitnego pianistę i pedagoga.\nWielkim przywilejem było znać Profesora, niepomiernie większym – być studentem, którego wziął pod swoje skrzydła, i należeć do grona osób, dla których dom Profesora był zawsze otwarty. Nie był to zwykły dom i zwykły profesor.\nPowszechnie nazywany był przez ulubieńców „Binio”, ale nie każdy miał odwagę tak go nazywać. Profesor wzbudzał respekt, dystans i podziw. Był osobą średniego wzrostu, z lekko przyprószonymi siwizną włosami. Ogarniał zawsze ciekawym i przenikliwym wzrokiem swoje otoczenie, odprowadzany bywał równie uważnymi spojrzeniami aż do wejścia do konserwatorium.\nPojawianie się na dziedzińcu pałacyku w Alejach Ujazdowskich małego fiata prowadzonego przez żonę Barbarę kreowało na tę chwilę nowy porządek. Elektryzowało studentów stojących w małych grupach, jednych – upojonych laurami, po sukcesach konkursowych, innych – w przededniu artystycznych podróży, a jeszcze innych – statystów, podglądających tych, którym los ofiarował wiele. Każdy chciał się przywitać, zaistnieć choć na moment, wykonać najpewniej niezauważony rewerans.\nProfesor dyskretnie odpowiadał na powitania, czasem zażartował, zatrzymywał się na moment przy grupce studentów, po czym ruszał wolnym krokiem, niekiedy owinięty długim, miękkim kaszmirowym szalem, podpierając się z lekka wytworną laseczką, na pierwsze piętro do swojej klasy, gdzie czekała na lekcje gromadka pianistów. I wtedy kończyła się sielanka. Uśmiech zastygał na twarzy Profesora, która nagle przybierała wyraz poważny, skupiony, już należała tylko do muzyki. I ważne było tylko to, co działo się na fortepianie, tylko to, co graliśmy. Najmniejsza niedokładność stylistyczna, tekstowa, niestaranny, brzydki dźwięk potrafiły tak rozsierdzić Profesora, że w efekcie koniec lekcji był błyskawiczny i nieuchronny.\nNiekiedy zdarzało się, że Profesor pod koniec żmudnego dnia przymykał oczy, nieruchomiał, i można było przypuszczać, że myśli Profesora odpływają do innej krainy. Jednak było to tylko złudzenie. Niedopracowane szczegóły przyprawiały Profesora o natychmiastowe wielkie zniecierpliwienie (które uświadamiał nam stuk laski o podłogę): „Co ty robisz, co grasz? Co tu jest napisane? Jakie brzydkie, twarde forte! Jakie niezgrabne rubato… popatrz w nuty”. Nasze próby tłumaczenia się czy argumentowania zwykle spełzały na niczym – nie odnosiły efektu, bo Profesor nie tylko znał nas, nasze możliwości i słabości na wylot, ale również znał nadzwyczaj dokładnie cały repertuar pianistyczny, który przynosiliśmy na lekcje.\nNiekiedy co odważniejsi i czasem może zbyt oryginalni, aczkolwiek bardzo sprawni pianistycznie, studenci próbowali bez efektu argumentować na rzecz swoich niczym nie uzasadnionych dziwactw interpretacyjnych, prowokując z trudem ukrywane zniecierpliwienie Profesora. Bo wiedział, że to on ma racje. Mawiał wtedy: „Popracuj nad tym i przynieś na następny raz”. To nie była zachęta, to był raczej cios. Profesor miał też swoich faworytów, lubił ich słuchać, patrzył ciepłym wzrokiem i cieszył się, kiedy zasiadali do fortepianu. Niewielu było tych szczęśliwców, którzy potrafili zadowolić Profesora. Były to cenne przerywniki w wielogodzinnej pracy.\nLekcje na ogół odbywały się publicznie. Mogliśmy asystować i słuchać, zaznajamiając się z repertuarem kolegów, uczyć się i zapamiętywać to wszystko, co Profesor chciał nam przekazać. A miał wiele do przekazania. Na początku lekcji padało pytanie na temat programu przygotowanego przez nas wszystkich i to Profesor decydował, co i w jakiej kolejności będziemy grać. Nigdy nie odnosiliśmy wrażenia, że Profesor może być znużony korygowaniem, cyzelowaniem tych samych fragmentów aż do osiągnięcia zamierzonego kształtu artystycznego.\nOkna naszej przestronnej klasy wychodziły na piękne Aleje Ujazdowskie, wiosną i latem tonące w zieleni, a w zimie przyprószone śniegiem. Pod koniec naszych lekcji Profesor często podchodził do okna prowadzącego na taras i dla nikogo nie było tajemnicą, że wypatruje z czułością małego fiacika, którym podjeżdżała żona, nazywana przez wszystkich Basią, orędowniczka trudnych spraw. Często graliśmy z nut redagowanych i sprawdzanych dla Polskiego Wydawnictwa Muzycznego przez Profesora. Były to dzieła Szymanowskiego, Bacha, Scarlattiego, Rameau i Couperina. Profesor najczęściej słuchał gry ucznia, stojąc przy fortepianie lub siedząc na krześle obok instrumentu. Czasem pokazywał małe fragmenty na fortepianie, ale najczęściej nucił frazę, markował na drugim instrumencie to, co chciał uwypuklić.\nNa ogół był pedagogiem bardzo cierpliwym i konsekwentnym w przestrzeganiu wymogów stylu, wrażliwym na piękno, elegancję i czystość wykonania. Zwracał uwagę na różnorodność repertuaru, który systematycznie rozszerzał. Przygotowywał nas do samodzielnego, trudnego i jakże pięknego życia, podczas którego mieliśmy udźwignąć odpowiedzialność godnego reprezentowania naszej ojczyzny w świecie. Przywiązywał wagę do kultury i obycia, których oczekiwał również od nas. Cenił znajomość języków obcych, którymi sam władał bez trudu, twierdząc, że człowiek parający się sztuką musi być jej godnym reprezentantem. Profesor wiedział wiele o świecie, bo był człowiekiem obytym i chciał nam tę wiedzę przekazać. Był dla nas wzorem, budził podziw i szacunek. Był wielkim autorytetem.\nZawsze nas uważnie wysłuchiwał. Znalazł nawet czas i zjawił się z żoną oraz małym synkiem, Zbysiem, w moim domu na Saskiej Kępie na skromnym poślubnym przyjęciu. Kochaliśmy Profesora i czuliśmy się bezpieczni pod jego opiekuńczymi skrzydłami. Dodawał nam wiary w siebie. Obdarzaliśmy go bezgranicznym zaufaniem.\nŻyciorys młodzieńczy Zbigniewa Drzewieckiego jest imponujący i taka bogata, urozmaicona młodość zaowocowała w życiu dojrzałego artysty. W kraju pobierał intensywne lekcje fortepianu i skrzypiec jeszcze jako dziecko. Od 1909 roku studiował w Wiedniu, mieście wielkiego świata klasyki muzycznej, Haydna, Mozarta, Beethovena, ale również Wagnera, Ryszarda Straussa i mocarzy fortepianu, których słuchał: Ferruccia Busoniego, Leopolda Godowskiego, Maurycego Rosenthala, Ignacego Friedmana, Józefa Hofmanna, Artura Rubinsteina. Jakiż to zapas artystyczny na całe życie dla wirtuoza, a później wielkiego pedagoga! W 1916 roku Drzewiecki dał pierwszy recital w Filharmonii Warszawskiej, a w kilka miesięcy później podjął pracę jako pedagog w Konserwatorium Warszawskim. W latach późniejszych pojawiał się na estradach Londynu, Paryża, Pragi, Drezna, Lipska, Berlina, Sztokholmu, Warszawy jako solista i kameralista; występował nawet w Rosji. W 1928 roku wyjechał do Szwajcarii na letnie kursy z Ignacym Janem Paderewskim.\nLata trzydzieste były okresem kontaktów Profesora z Karolem Szymanowskim. Recitale w Morskim Oku były okazją do niezapomnianych spotkań z kompozytorem, rozmów na temat losów muzyki, nowych trendów i ideowej postawy Szymanowskiego. Kilka mazurków dedykowanych Profesorowi jest pięknym i trwałym śladem tych kontaktów. Profesor Drzewiecki był wierny pamięci Szymanowskiego i każdy z nas, jego studentów, obowiązkowo miał w programie utwory tego wielkiego polskiego prekursora, który być może urodził się za wcześnie.\nW czasie wojny Zbigniew Drzewiecki brał udział w konspiracyjny życiu muzycznym koncertowym i dał pierwszy wielki koncert na gruzach Warszawy w sali Romy. To piękny akt patriotyczny. W późniejszym życiu Profesora występy na estradzie przeplatały się z nagraniami, do których z nostalgią możemy powracać, i z nauczaniem, aż do momentu, gdy obowiązki pedagogiczne wyparły bezpowrotnie działalność koncertową. Ta ostatnia pozwoliła Profesorowi na praktyczną znajomość repertuaru fortepianowego, z wielkim pożytkiem dla przyszłych studentów.\nW Krakowie Profesor wykładał i piastował urząd rektora przez sześć lat, potem przeniósł się do Warszawy, gdzie uczył aż do schyłku swego pracowitego życia. Przyciągał rzesze pianistów pochodzących ze wszystkich kontynentów i żądnych chopinowskich sukcesów. Chopin był i pozostanie magią, a Profesor jak nikt w tych czasach potrafił w tej dziedzinie uchylić rąbka tajemnicy, przekazać swój kunszt mistrzowski i ogromną wiedzę, zaopatrzyć pianistów w bogate środki wyrazu, ustrzec od romantycznych przerysowań i pomóc zachować tak istotne w muzyce Chopina piękno prostoty. Profesor Zbigniew Drzewiecki był jednym z założycieli i organizatorów Konkursu Chopinowskiego w Warszawie oraz czterokrotnym przewodniczącym jego jury.\nWykształcił rzesze wyśmienitych pianistów i uznawany był za największego pedagoga po Józefie Turczyńskim. Z wielką czułością wspominał przez lata swego nieodżałowanego ucznia, Bolesława Kona i Różę Etkin, fenomenalną artystkę o wielkiej wyobraźni i repertuarze. Jego studenci, laureaci pierwszych nagród w Konkursie Chopinowskim, Halina Czerny-Stefańska i Adam Harasiewicz, rozsławiali w świecie imię Polski i Profesora przez wiele lat.\nSłynne w środowisku artystycznym mieszkanie na placu Konstytucji rozbrzmiewało na co dzień piękną muzyką. Schodziliśmy się na lekcje do Profesora właśnie tam. Pierwszy etap wizyt stanowiła kuchnia, rozmowy na różne, na ogół prywatne tematy. Profesor pytał, chciał wiedzieć i znać nasze życie, radości, kłopoty, rozterki. Kto by uwierzył, że tańczyło się tam nawet rock and rolla?! Tak się szczęśliwie składało, że stół w przytulnej, przyjaznej nam kuchni był zawsze nakryty i dla każdego znalazło się coś smacznego. Przecież wówczas większość z nas żyła nader skromnie i każdy posiłek szykowany przez niezastąpioną Basię był często na wagę złota. W salonie z fortepianem przyciągała uwagę cała ściana fotografii uczniów, którzy przewinęli się przez ten wyjątkowy dom; świadectwo żywotności Profesora, jego wielkoduszności i przywiązania do tej gromady „trubadurów”. Z większością z nas Profesor utrzymywał kontakt listowny. Nie pozostawiał listów bez odpowiedzi, pomimo tak licznych obowiązków, jakie wziął na siebie. Odpisywał ciekawie, pytał o sprawy artystyczne, jego listy były często dla nas impulsem do działania. A przecież był już wtedy przewodniczącym Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków, wieloletnim prezesem Towarzystwa im. Fryderyka Chopina, prezesem polskiej sekcji Międzynarodowego Towarzystwa Muzyki Współczesnej.\nProfesor był intelektualistą, „człowiekiem renesansowym”, jak określała go żona Basia. Obcował z wyjątkowymi ludźmi swojej epoki: Witoldem Lutosławskim, Stefanem Kisielewskim, Jerzym Waldorffem, Arturem Rubinsteinem. Ceniła go Nadia Boulanger, a Leonard Bernstein nazwał „świętym muzyki polskiej”. Był członkiem honorowym uczelni w Helsinkach, Tokio, Royal College of Music w Londynie. Został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.\nNadchodzący XVII Konkurs Chopinowski jest okazją do przywrócenia w naszej pamięci tego zasłużonego artysty i wielkiego pedagoga, który całym swoim długim życiem służył sztuce, był autorytetem o wymiarze międzynarodowym i wielkim Polakiem.\nW domu Profesora na ulicy Willowej nadal mieszka muzyka, przyjeżdżają artyści ze świata, którzy lubią ogrzać się w cieple wspaniałych wspomnień.


Aktualności - ETNO SCENA - warsztaty, pokazy, koncertyETNO SCENA – warsztaty, pokazy, koncerty\nZ radością informujemy, że w dn. 27.1.2021 otrzymaliśmy subwencję finansową w ramach programu rządowego "Tarcza Finansowa 2,0 Polskiego Funduszu Rozwoju dla Mikro, Małych i Średnich Firm"\nW okresie Covid-19 z uwagi na obowiązujące przepisy polecamy przede wszystkim nasze atrakcje plenerowe:\n- warsztaty chodzenia po ogniu\n- warsztaty samoobrony\n- freshow - pokazy ognia\n- parady bębniarzy\nStosujemy zalecenia sanitarne związane z COVID-19. Staramy się pracować w dystansie, dezynfekujemy instrumenty i sprzęt, w pomieszczeniach pracujemy w maskach.\n12 czerwca - poprowadziliśmy warsztaty plenerowe warsztaty samoobrony dla grupy 30 osób w ramach zajęć integracyjnych. Była energia, moc i sporo dobrej zabawy\n1 czerwca - z okazji Dnia dziecka poprowadziliśmy warsztaty bębniarskie w kilku odsłonach w centrum handlowym w Warszawie.\n25 maja - w Jachrance zaaranżowaliśmy pokaz Fireshow w ramach 25 jubileuszu firmy.\n18 maja w sali Teatru Dramatycznego w Warszawie pod naszą batutą zagrało wspólnie 550 osób, celebrując w ten sposób 40 lecie dobrze wszystkim znanej firmy SMYK. Warsztaty muzyczne trwały ok 20 minut a zamiast bębnów użyliśmy dmuchanych stadionowych kijów.\n18 maja w Osadzie Śnieżka poprowadziliśmy warsztaty bębniarskie dla grupy 55 osób. Goście imprezy nauczyli się paru afrokubańskich rytmów oraz wspólnie z instruktorem opracowali prosty, perkusyjny utwór muzyczny. Za zaproszenie dziękujemy agencji Neon Shake.\n27 kwietnia w Krakowie poprowadziliśmy warsztaty bębniarskie w klimatach brazylijskiej samby\n9 kwietnia nasi bębniarze z Krakowa tradycyjnie już wspierali zawodników półmaratonu w strefie kibica. Za zaproszenie dziękujemy agencji Prime Capital.\n30 marca dla kameralnej grupy kilkunastu osób poprowadziliśmy warsztaty chodzenia po ogniu i szkle. Mimo początkowych i zrozumiałych oporów, połowa uczestników przeszłą bosymi stopami po rozbitym szkle, wszyscy natomiast bez wyjątku biegali po płonących węglach. Wszystko miało miejsce w Hotelu Novel House a za zaproszenie dziękujemy firmie Gamma Discover.\n18 marca na zamówienie Otwartego Rynku Elektronicznego SA poprowadziliśmy autorskie warsztaty bębniarskie w Serocku dla grupy 65 osób. Uczestnicy przez ponad godzinę grali i śpiewali. Wszystko w ramach zajęć integracyjnych.\n24 lutego aby poprowadzić warsztaty bębniarskie pojechaliśmy aż do czeskiego Pilsen. W hotelu Angelo by Vienna nauczyliśmy grupę 70 osób grać afrobrazylijskie rytmy i śpiewać senegalskie piosenki. Na koniec wszyscy uczestnicy zagrali i zaśpiewali wspólnie opracowany utwór. Zajęcia poprowadził Ricky Lion.\n15 lutego poprowadziliśmy w Jachrance warsztaty bębniarskie dla grupy 250 osób z branży ubezpieczeniowej. Warsztaty gry wspomagane były nauką afrykańskich tańców i plemiennych zaśpiewów. Całość poprowadziło 3 instruktorów a uczestnicy zostali wyposażeni w bębny i instrumenty perkusyjne z różnych stron świata.\n28 stycznia nasi bębniarze dodawali mocy Jubileuszowej Konferencji Jacka Walkiewicza zatytułowanej "Pełna Moc Życia". Energetycznego poziomu na evencie pilnowała nieoceniona, warszawska, batucadowa formacja Ritmodelia.\nA działo się to przez cały dzień w warszawskim Hotelu Airport Okęcie.\n3 stycznia - warsztaty bębniarskie dla 170 osób - w Warszawie, dla pracowników firmy Novartis. Uczestników nauczyliśmy grać na bębnach i instrumentach perkusyjnych z różnych stron świata, tańczyć sambę, afro i dancehall oraz śpiewać. Za zaproszenie i zaufanie dziękujemy firmie New Poland.\nCała akcja odbyła się w warszawskim Hotelu Radisson - dawniejszym Sobieskim.\n29 listopada - warsztaty skutecznej samoobrony w Hotelu Talaria. Pracownicy Deutsche Banku poznawali proste i skuteczne sposoby reagowania w sytuacjach zagrożenia. Warsztat poprowadzili instruktorzy Instytutu Sztuk Walki a techniki oparto m.in. na systemie Kempo Tai Jutsu.\n29 listopada - pokazy karate i warsztaty samoobrony w Hotelu Ossa. W jednej z sali restauracyjnych zrobiliśmy zamieszanie inscenizowaną awanturą. Pokazy klasycznego karate oraz nowoczesnych form samoobrony\nz wykorzystaniem przedmiotów codziennego użytku. Prezentowaliśmy mi.i. kubotan - niezwykle praktyczny brelok do kluczy, który z powodzeniem może pełnić rolę broni. Realizacja dokonana wspólnie z Instytutem Sztuk Walki.\n28 listopada - warsztaty gry na bębnach i śpiewu na trybunach stadionu Lecha Poznań, dla największej w tym roku grupy 460 osób. Volkswagen Polska. Miejscem. Akcję Poprowadziła Iza Kowalewska i Rysiek Bazarnik.\n26 listopada - andrzejkowe wróżby z wosku oraz stawianie kart Tarota poprowadził nasz Wróżbita Tomasz. Miejscem imprezy był słynny niegdyś Hotel George.\n17 pażdziernika - warsztaty bębniarskie w Hotelu Talaria. Tym razem nauczyliśmy grać i śpiewać 60 osób. Zajęcia poprowadził kongijski muzyk i znakomity animator Ricky Lion.\n24 września - Konjo Show w Sopocie. Paweł Konjo Konnak prowadzi dionizyjskie, jubileuszowe party dla jednej z sopockich firm. Konkursy\n21 września Firewalking i glass walking dla grupy 30 osób. W chodzeniu po ogniu wzięło udział. Prawie wszyscy przeszli po rozżarzonych węglach a połowa uczestników nauczyła się chodzić gołymi stopami po pokruszonym szkle.\n9 września w Hotelu Nosselia - poprowadziliśmy kameralne warsztaty gry na bębnach dla grupy 12 osób. Za zaproszenie dziękujemy firmie OR&G Group\n8 września - w Warszawie poprowadziliśmy motywacyjne warsztaty chodzenia po szkle i po ogniu dla grupy 60 osób. W firewalkingu wzięło udział 90 % osób. Za zaproszenie dziękujemy firmie Gamma Discover.\n12,13,14,15 sierpnia w Sopocie nasze tancerki z Samba Fever ozdabiały imprezę Visa Rio 2016 Olympic Games a parady bębniarskie w wykonaniu Ritmodelii ściągnęły na nią tłumy gości\n13 sierpnia - Solar Beach Bar we Władysławowie dwóch naszych bębniarzy wspierało imprezę Ballantines Hard Fired w klimatach brazylijskich\n23 lipca - klub Beach Box w Kołobrzegu.Nasi bębniarze uświetnili imprezę Brasil Party oraz skutecznie wspomogli promocję Ballantinesa. Za zaproszenie do kooperacji dziękujemy firmie Look Up.\n16 lipca - Solar Beach Bar, Władysławowo. Dwoje naszych bębniarzy podczas pla żowego marszu promowało wieczorną imprezę. Wieczorem natomiast dokonali udanego live actu z DJ-em.\n25 czerwca - hotel Nosselia - nasi specjaliści od fireshow wykonali emocjonujący pokaz - taniec ognia na 25 leciu Zakładów Mięsnych Lenarcik. Za zaproszenie dziekujemy agencji Aria.\n23 czerwca - klub DeSka w Warszawie - nasi bębniarze z zespołu Ritmo Bloco wzięli aktywny udział w imprezie Ericsson Midsommar 2016.\n9 czerwca - klub Level 27 w Warszawie - elitarna ekipa naszych bębniarzy dała genialny koncert na tarasie klubu, na 27 piętrze warszawskiego biurowca.\nLink do fragmentów koncertu:\nRitmodelia - Koncert na tarasie klubu Level 27\nNa tej samej imprezie nasi specjaliści od teatru ognia fire show wykonali wieczorny pokaz po zachodzie słońca. Za zaproszenie, podobnie jak w latach poprzednich dziękujemy Oriflame Polska.\n9 czerwca - klub 1500m w Warszawie - kolejny raz poprowadziliśmy integracyjne warsztaty bębniarskie dla załogi Oriflame Poland. Uczestnicy zagrali na bębnach, zatańczyli sambę i dancehall oraz zaśpiewali senegalskie tradycyjne piosenki.\n20 maja - Hotel Duo w Janowie Lubelskim - poprowadziliśmy warsztaty gry na bębnach dla załogi firmy Atende. Za zaproszenie dziękujemy Agencji Power.\n14 maja - Hotel Ostaniec - nasie specjaliści od firewalkingu poprowadzili warsztaty chodzenia po ogniu oraz naukę chodzenia po szkle dla grupy 80 osób.


Odwiedzin łącznie: 1135287\nW tym dzisiaj: 170\nUnikalnych odwiedzin: 113430\nW tym dzisiaj: 77\nStrona nr 1 z 4 Następna» Ostatnia»\nTrudny wybór, czyli o kierunkach studiów\nPodjęcie studiów, „bo przecież każdy studiuje”, a studiowanie jest modne nie jest najlepszą opcją. Takie myślenie skutkuje tylko stratą czasu i pieniędzy. Dlatego wybór kierunku studiów jest jedną z ważniejszych i trudniejszych decyzji w życiu. Czym się kierować podczas jej podejmowania?\n(0 komentarzy) 11/08/2014 10:04:14 Czytaj więcej »\nWydatki świeżo upieczonego studenta\nRozpoczęcie studiów w nowym mieście to dla młodego człowieka nowe wyzwania. Oznaczają także wzrost wydatków. Bywa, że świeżo upieczony student może liczyć na pomoc rodziców, ale czasem musi radzić sobie sam. Ile pieniędzy potrzeba aby przeżyć na studiach?\n(0 komentarzy) 08/08/2014 13:03:28 Czytaj więcej »\n(0 komentarzy) 31/07/2014 19:45:29 Czytaj więcej »\nCzy opalanie jest warte ryzyka?\nOpalanie się może być bardzo szkodliwe dla zdrowia – promienie UV, niezależnie od tego czy pochodzą ze źródeł naturalnych czy sztucznych np. kabin do opalania, są niebezpieczne.\n(0 komentarzy) 16/07/2014 10:26:01 Czytaj więcej »\nO niedźwiedziu co poszedł na wojnę\nPodczas weekendowego spaceru po jednym z krakowskich parków trafiłem przypadkiem na kilka stanowisk promujących armię. Kilka namiotów z ulotkami, możliwość wypróbowania prawdziwego militarnego ekwipunku, w zasadzie standard. Moją uwagę przykuła jednak dość urocza maskotka niedźwiedzia noszącego pocisk. Niedźwiedź Wojtek, bo tak brzmiało jego imię, jak się okazało był prawdziwym żołnierzem uczestniczącym w II Wojnie Światowej u boku polskich żołnierzy. Mało tego, był wielką gwiazdą, znaną na całym świecie.\n(0 komentarzy) 07/07/2014 13:00:03 Czytaj więcej »\nPozytywny wpływ gier komputerowych na młodzież\nWiele się już powiedziało o negatywnych skutkach grania w gry komputerowe. Wiele się zapewne jeszcze powie. Ja dla odmiany skupię się na pozytywach, jakie można wynieść z grania. A wbrew pozorom jest ich równie wiele negatywów.\n(0 komentarzy) 25/06/2014 12:16:37 Czytaj więcej »\nIndeks - z przymrużeniem oka\nPapierowy indeks, czyli tradycyjny atrybut każdego studenta, powoli odchodzi do lamusa. Mimo, że coraz więcej uczelni przechodzi na elektroniczny system dokumentowania osiągnięć swoich wychowanków, tradycyjny indeks jeszcze długo pozostanie symbolem uczniów szkoły wyższej.\n(0 komentarzy) 23/06/2014 10:21:13 Czytaj więcej »\nCzarny kot przebiegający drogę czy stłuczone lustro to omeny zapowiadające pecha. Ich moc blaknie jednak przy potędze Piątku Trzynastego, którego zasięg jest globalny i nieunikniony dla wszystkich. Nawet największe niedowiarki wolą tego dnia zachować ostrożność. Tak na wszelki wypadek. Skąd wziął się ten przesąd?\n(0 komentarzy) 13/06/2014 11:16:05 Czytaj więcej »\nDziennikarstwo to jeden z popularniejszych kierunków studiów. Wiąże się z nim jednak sporo mitów, które postaram się wyjaśnić. Czy warto w ogóle studiować ten kierunek? Czy będzie po nim praca?\n(0 komentarzy) 29/05/2014 11:45:34 Czytaj więcej »\n(0 komentarzy) 26/05/2014 10:30:35 Czytaj więcej »\nGeocaching, czyli nowoczesna zabawa w poszukiwacza skarbów\nGeocaching staje się coraz popularniejszą formą spędzania wolnego czasu. Poszukiwanie ukrytych w całym kraju i za granicą przez uczestników zabawy skrzynek pozwala na poznanie nowych, interesujących miejsc, dowiedzenie się wielu ciekawostek historycznych o miastach i przede wszystkim aktywne i naprawdę przyjemne spędzanie wolnego czasu.\n(0 komentarzy) 20/05/2014 12:52:45 Czytaj więcej »\nStrona została wygenerowana w 1.021 sek.


Szokujące zdjęcia! Ruszyły zdjęcia do polskiego serialu "Korona Królów"! Czy okaże się on polskim "Wspaniałym Stuleciem"? - Chyba jednak NIE! Cała Polska się śmieje! - Fandoms.pl - Twoje fandomy są tutaj!\nPo wczorajszym materiale "Teleexpressu" , w którym dziennikarze odwiedzili plan zdjęciowy nowej produkcji, w całej Polsce zawrzało od negatywnych i prześmiewczych komentarzy. Dlaczego? Zobaczcie sami!\nBal przebierańców czy zdjęcia z planu "Świata według Kiepskich"?\nTo pierwsze zdjęcia, które we wczorajszym wydaniu "Teleexpressu" widzowie mogli zobaczyć w telewizji.\nW sieci od razu pojawiły się komentarze typu: "Kabaret", czy "Gra o Tron dla ubogich". Rzeczywiście, zdjęcia z planu pozostawiają wiele do życzenia - niechlujne stroje, a aktorzy wyglądają jak po tygodniowej libacji.\nJaki kraj - taki serial...\nJak zapowiadano już kilka miesięcy temu, ruszyły zdjęcia do polskiego serialu "Korona Królów", który ma być "Pierwszą polską wielką produkcją od 30 lat" - mówi Jacek Kurski. W obsadzie najnowszej produkcji TVP znaleźli się między innymi: Halina Łabonarska, Mateusz Król, Marta Bryła i Marcin Rogacewicz. Serial opowiadać ma o losach Kazimierza Wielkiego i Władysława Łokietka, akcja ma się rozpocząć w dniu objęcia władzy przez Kazimierza Wielkiego i toczyć przez okres, gdy Polską rządzili Jagiellonowie. Nie zabraknąć ma pięknych strojów i wspaniałej scenografii. Czy aby na pewno? Pierwsze ujawnione zdjęcia wzbudzają jednak wiele wątpliwości...\nInternauci w natarciu! "Klan w średniowieczu"!\nOd kilkunastu godzin internauci nie pozostawiają suchej nitki na temat nowej produkcji. Zdjęcia trafiły do serwisu wykop.pl, gdzie toczy się ostra dyskusja na temat obsady, strojów i nadziei, którą pokładają (bądź pokładali) w nowym serialu.\nAby poczytać więcej komentarzy wystarczy kliknąć TUTAJ.\nTVP VOD próbuje uratować wizerunek serialu.\nKilka godzin temu oficjalna strona TVP VOD opublikowała na swoim profilu na Facebooku najnowsze promocyjne zdjęcia, by zetrzeć "plamę" po wczorajszym "niewypale" w "Teleexpressie".\nCzy serial okaże się nową polską superprodukcją na miarę tureckiego "Wspaniałego Stulecia" czy amerykańskiej "Gry o tron"? To się okaże. Nie pozostaje nam nic innego, jak czekać na emisję pierwszego odcinka, którego daty premiery jeszcze nie podano.\nInspirowana Wspaniałym Stuleciem Kosem\nJak się zarabia na "Wspaniałym Stuleciu"?\nRedaktor tej dyskusji zarobił dotychczas 20228 punktów za:\nJakość: 20 Popularność: 19209\nWsparcie: 44 Ocena i wartość ocen: 35\nWyróżnienia/kary: 0 Komentarze i reakcje: 780\n19,209 czytelników Lip 13, 2017\nIvonna Użytkownik 660 pkt\nSulejman miał harem i tłum kobiet do wyboru.Nasz Karol , który podobno miał 180 cm ,wiec jak na tamte czasy bardzo wysoki, miał wielką słabość do kobiet.Jeżeli prawdą jest , co zapisał w Jan Długosz , że król Kazimierz "jawnie i pokątnie żył z nałożnicami, których tłumy, jak jakieś siedliska sromoty, porozmieszczał w Opocznie, Czchowie, Krzeczowie i wielu innych miejscowościach". Na nic się zdały napomnienia duchowieństwa polskiego, papieża Klemensa VI, biadających nad stylem życia władcy. Dużo podróżował i dużo romansował.A im był starszy tym bardziej go młodszych ciągnęło;) Dzieci po sobie płci obojga podobno kilkanaścioro pozostawił.Pokażą takiego króla Casanowę czy skupią się na królu budowniczym , co to zastał Polskę drewnianą a zostawił murowaną? E tam , nie mam złudzeń\nMoże pokażą romans z Klarą Zych w Budzie i słynną kochankę Ester\nTo by było nie patriotycznie . Zalożę sie ,że u nas królowie to tylko byli buowniczy\nTo się okaże, ale myślę, że ani trochę nie dorówna Wspaniałemu Stuleciu. W tym przypadku uczen nie przerośnie mistrza.\nWspaniałego Stulecia nie pokona na pewno, nawet do niego nie dorówna, co nie zmienia faktu, że historia Polski jest ciekawa i jeśli fajnie ugryźć temat to może być jak na polskie standardy niezły serial, oby...\nProszę, tylko nie to... Naprawdę myślałam, że to kadr ze "Świat według Kiepskich";D\nJestem w szoku jak zobaczyłam ten artykuł. Do tej pory zbieram szczękę z podłogi . Tylko nie to. Choć jestem na 100% pewna , ze nie pobije WS\nO Stary!!!! Klekajcie Narody!!!! Matko z corka!!!!!\nCO TO W OGOLE MA BYC???? HAHAHAHA\nnie no niemoge.... zaloze sie ze pan Kurski sam oglada WS i wymarzyl on sobie superprodukcje na miare swiatowa.... hahahaha!!!! co za kompromitacja....\nKompromitacja??? A widziałeś Sumbulu choćby króciutki zwiastun? Nie? To co tu nazywasz kompromitacją? Conajwyżej 'fotograf' się skompromitował puszczając tak beznadziejne zdjęcia w świat. Jak to się lubią wypowiadać laicy o sprawach, o których pojęcia nie mają... Do haremu marsz! Çabuk! Nałożnic pilnować!;-)\nMoże Wspaniałemu Stuleciu nie dorówna, ale ciekawa jestem tego serialu, bo chciałabym również oglądnąć serial o historii Polski :)\nMyśle dokładnie tak samo! Dlatego czekam na pierwszy odcinek, jeśli będzie wszystko w porządku to nie będę mieć zastrzeżeń, bo taki serial o dziejach Polski byłby naprawdę fajny :D\nJestem nawet ciekawa tego serialu, nie zastąpi mi on oczywiście wspsnaialeho stulecia, ale dam mu szansę. Historia Turcji jest mi bliżej znana aniżeli Polski. Może tym razem uda mi się przekonać do naszej historii, która w czasach szkolnych była przedstawiana na lekcjach w nudny sposób? Zobaczymy co z tego wyniknie :D\nNajlepszy komentarz: aktorzy eygladaja jak po tygodniowej libacji!! Lol\nJeśli serial będzie ciekawy i dobrze grany to oczywiście będę oglądać.Nie ma co porównywać strojów tureckich do strojów polskich z tej epoki. WSK jest oparty na faktach historycznych ale wiele jest przekłamań. Między innymi pod względem strojów. Ja wolę skromniejsze a za to wierniejsze prawdzie. I dla mnie nie w tym jest problem. Dla mnie jest problem czy władzę wogóle i władzę TVP nie będą wpływały na produkcję. Czy aktorzy nie będą zatrudnieni według klucza partyjnego .MIERNI ALE WIERNI.\ndziwnie ? Dlaczego ?\nUśmiałam się gdy to zobaczyłam :D co to za cyrk??? Co się wyrabia w tej polskiej telewizji? Schodzą na psy... Niestety Polacy potrafią tylko kopiować superprodukcje, a i tak źle im to wychodzi...\nCo znowu ? TVP cienko przędzie. Mają słabą oglądalność to ciągle chwytają się brzytwy. Nasprowadzali mnóstwo seriali tureckich bo to ma większą oglądalność niż dotychczasowe polskie. Serial WSK z innej godziny przeprowadzili tuż przed Wiadomości by ludzie z rozpędu chociaż kawałek ich wiadomości obejrzeli. Mało tego ,jak lecą napisy serialu to już zapowiadają Wiadomości. To są fakty. Czyli można się sopdziewać, że serial będzie robiony na siłę. Ty tych manipulacji nie widzisz ?\nOliwia (Marta Bryła) urodzi Adamowi (Grzegorz Daukszewicz) dziecko. W 672 odcinku "Na dobre i na złe" tajemnicza blondynka w zaawansowanej ciąży zjawi się w Leśnej Górze by poinformować Krajewskiego, że wkrótce zostaną rodzicami.\nOd 12 marca do 14 maja 2016 brał udział w piątej edycji programu Twoja twarz brzmi znajomo. Za wygraną czwartego odcinka, aktor otrzymał czek na 10.000 zł, który przeznaczył podopiecznej fundacji „Rozszczepowe Marzenia”\nTo są aktorzy którymi się chwalą w pierwszej kolejności\nI bardzo dobrze! Już nieraz celebryci rujnowali świetne produkcje. Pragnę przypomnieć, że oglądając Wspaniałe Stulecie nikt z nas nie znsł ANI JEDNEGO AKTORA. I co? Zaszkodziło?\nJezuuu, myślałam, że Smoleń zmartwychwstał!! A ten goster w tej czapie włochatej??? Boże, moja mama ma cóś takiego na dnie szafy, pozostałości po modzie z PRL - czapka z lisa i toczek z nutrii :D\nSzczerze to po pierwszym zdjęciu stwierdziłem, że to porażka, ale kolejne zdjęcia całkiem mnie zaciekawiły. Jednak widać, że to nie ten budżet. Producenci boją się zaryzykować tak jak zrobili to producenci ws, ale jestem ciekawy jaki będzie ten serial.\nStuleciowa Użytkownik 309 pkt\nNa pewno to nie zastąpi Wspaniałego Stulecia.\nUważam ,że nie o to chodzi, chyba ,że kierownictwu telewizji by oglądalność im się podniosła\nNa czwartym zdjęciu z materiałów promocyjnych jest aktor, który wygląda jak ten z reklam Żabki. Ciekawe czy to ten sam :)\nTurhan Hatice Sultan Użytkownik 177 pkt\nOficjalne zdjęcia całkiem dobre, zdjęcie z teleekspresu pozostawię bez komentarza... :D poczekamy, zobaczymy, ale myślę, że ciekawie będzie zobaczyć polską produkcje historyczną\nNigdy polska produkcja nie dorówna WS\nTo naprawdę wygląda jak z planu kiepskich.\ndokładnie Pani Doro E. Brojek\nTylko nie to :-( Nic nie przebije Wspaniałego Stulecia :-) Bo Wspaniałe Stulecie może być tylko jedno :-)\nAktor grający łokietka ciut za wysoki.Łokietek mierzył 130 cm.Czasowo równolegle do Ertugrula.Zobaczmy,najwyżej po pierwszym odcinku skończą\nWeźcie mi błagam wyjaśnijcie o co chodzi z tymi lajkami!!!! Jeżeli podoba mi się większość komentarzy pod postem, bo fandom WS Kosem to grupa, która gromadzi inteligentnych ludzi potrafiących interesująco wypowiedzieć, to dlaczego mam czekać godzinę???!!! zalajkowałam post i 13 komentarzy i koniec!!!! Miało być 30 pkt na godzinę, a ja zdobyłam połowę mniej! O co chodzi??? Też tak macie??? Nie łażę pod posty innych fandomów, nie lajkuję na siłę komentarzy, których nie rozumiem! WTF???!!!\nJa już rano taką niespodziankę miałam...\nBuyuk Valide Sultan Użytkownik 56 pkt\nBardzo się cieszę, że w produkcji nie zobaczymy "oklepanych" aktorów takich jak Bołądź, Adamczyk, Żmuda-Trzebiatowska czy Małaszyński. Pewnie nie dorówna WS, ale dajmy im szanse. Ja w każdym razie czekam z niecierpliwością na pierwszy odcinek. Może nas pozytywnie zaskoczą :-)\nWreszcie coś mądrego. Podpisuję się pod tym obiema rękami\nSah Huban Sultan Użytkownik 3,192 pkt\nZgadzam się z tym jednym komentarzem internauta z tym kadrem z Świata wg Kiepskich, ten w srodku wygląda ja nie żyjący Bohdan Smoleń, ciekawy czy będzie ciekawy ten serial, turecka opowieść o sułtanach, zajmuje się też przede wszystkim życiem kobiet, sułtanek i innych mieszkańców pałacu. Różne intrygi, zabójstwa, samobójstwa i wprowadzenie innych postaci, których nie było w historii, wzbogadzają fabułę i serial staje się ciekawszy i zachęca ludzi do oglądania. Ciekawe czy Polska produkcja będzie opowiadała tylko o podbojach czy też o życiu pałacowym. Po żyjemy, zobaczymy może się okaże fajny ten serial :D\nJestem bardzo ciekawa jak to wyjdzie. Mam nadzieję że mimo niskiego budżetu pozytywnie mnie zaskoczą.\nPierwsze zdjęcie rzeczywiście jak z planu Kiepskich, reszta już trochę lepiej, szczególnie te z materiałów promocyjnych.\nOby odnieśli sukces, byłoby smutno gdyby serial o polskich królach okazał się kiczem\nZdjęcie w pomniejszeniu naprawdę przypomina ujęcie z kadru "Świat według Kiepskich". Pierwsze co zwróciło moją uwagę to głowa osoby w czerwonym stroju, która w pierwszej chwili przypomina Edzia listonosza. Koniecznie obejrzę pierwszy odcinek. Nie chciałabym, aby to było takie jak np. film "Krzyżacy".\nna czasy w których był kręcony film Krzyżacy (1960 r) był swietny\nŚmiechu warte, ale te zdjęcia promocyjne to nawet dobrze im wyszły. A obsadę lepiej przemilczeć.\nA znasz choćby jednego aktora z tej 'obsady godnej przemilczenia'? Chyba jednak nie. A zna£aś choć jedną facjatę, gdy zaczynałaś oglądać Wspaniałe Stulecie??? Oczywiście, że nie. Więc w czym problem???;-)\nPo żyjemy, zobaczymy, ale myślę że oglądalność będzie niska. Żeby się nie okazało klapą i po kilku odcinkach ściągnąć go z anteny.\nPopatrzałam jeszcze po fotkach.Kudłaty Kaziu z rozmemłanym Zygmusiem.W koszulinie nocnej to chyba Klara Zych w Budzie.Ta na koniu to chyba Aldona,ale jeśli po ślubie to powinna mieć czepek a jeśli przed to splecone warkocze i wianek.Tyle wykoncypowałam\nWspaniałemu Stuleciu na pewno nie dorówna, a porównanie do Gry o tron - oby nie okazał się serialem fantastycznym. Nie wiem, jaki serial ma budżet, aspiracje są wielkie. Nie ma to być odzwierciedlenie historii, a bardziej telenowela. Ale ci nasi aktorzy?\nNie wiem czy to nie realizacja tej zapowiedzi http://culture.pl/pl/artykul/ksiazki-elzbiety-cherezinskiej-o-historii-polski-trafia-na-ekran .Ksiązki jej są świetne.Ciekawe tylko jaki będzie tego efekt\nmoże ale to nie czasy na kręcenie takiego serialu. Obecna ekipa chce coś za wszelką cenę udowodnić\nMaria, ja się pytam, dlaczego nie? Nie rozumiem\nDoroti Użytkownik 19 pkt\nCzy będzie to ciekawe, to się okaże\nMarysia Rychła Użytkownik 57 pkt\nIle wiem, czy serial będzie dobry, czy zły. Na pewno będzie inny. Ale najpierw chce zobaczyć, a później ocenie.\nPóżniej to będzie za póżno ha ha\nhahaha :D Kiepscy osadzeni w czasach średniowiecza! Na to czekałem :D\nChyba wylewamy dziecko z kąpielą. Po pierwsze to 200 lat różnicy w czasie. Po drugie, trudno w polskie realia wstawić lekkość szat i delikatną w porównaniu do naszej architekturę. I to nie tylko ze względu na 2 wieki różnicy, ale również ze względu na klimat. Raczej zawinił tu fotograf, a nie sam serial.Twórcy WS osiągnęli ogromny sukces. ZAINTERESOWALI swoją historią cały świat. Ja mam nadzieją,że nasz serial zainteresuje naszą historią nas\nNic dodać, nic ująć! I wreszcie ktoś prawidłowo dostrzegł partacką robotę fotografa!:-) A jyż się bałam, że tylko ja mam oczy...;-)\nCo to może być za aktor, skoro już jest stary, a nikt nigdy o nim nie słyszał????\nBo to aktor starej daty.\nObecna ekipa chce coś za wszelką cenę udowodnić. Jednocześnie obsada aktorów będzie według klucza mierny ale wierny.Takie jest moje zdanie\nWiem:-) W koñcu lubimy te same seriale - dobre seriale:-)\nNo nie... masakra\nZdziwiłam się jak zobaczyłam to zdjęcie. W pierwszej chwili pomyślałam, że to faktycznie świat według kiepskich. Niestety Polacy nie umieją robić dobrych seriali czy filmów. Masakra\nTylko tyle seriali polskich znasz?;-) No daj spokój;-)\nŻartuję oczywiście, żeby nie było...;-)\nsultanka_karo Użytkownik 131 pkt\nOczywiście , ze cala Polska sie smieje bo to zenujaca . Zdjęcia wcale nie sa zachęcające widac ,ze stroje sa słabej jakości , gdzie je porównywać do WS . Mam nadzieje ze wycofaja sie z tego pomysłu to ponizenie nic wiecej. Nie mamy tym serialem zbyt wiele do zwojowania sądząc po zdjęciach wizja jest słaba. Aktorzy zupełnie nienani nie wierze ze chociaż w połowie dorownamy tureckim serialom.\nPozwól, że zapytam... Jesteś krytykiem filmowym? A może kostiumografem? A może operatorem kamery? Nie?\nA fotogeafem? Też nie? To może ekspertem od castingu? Hm, znowu nie. No to może studiowałaś aktorstwo? Znowu nie? To może choć malutki zwiastun jej produkcji widziałaś? No niestety nie. To czemu się wypowiadasz z taką pogardą? Próbuję to zrozumieć. Wytłumaczysz mi? Inni też może to sobie przemyślą i przestaną śmuać się z czegoś, o czym najmniejszego pojęcia nie mają... Ludzie, co z Wami? Przecież Wy obrażacie ludzi.\nWychodzi na ,że jak widz nie jest jedną z tych wymienionych osób to nie może wypowiadać się na temat filmu\nBaisa Użytkownik 1,938 pkt\nMatko.. taka paskudna moda była w średniowieczu? Toż oni za grosz gustu nie mieli. Może lepiej byłoby, jakby film był czarno- biały?\nzdjecie to jakaś groteska\nPodobnie jak Kiepscy!\nAle będą jaja hahahahha :D:D:D\nKadr z Teleksspresu faktycznie masakra ... ale te pozostale z Tvp VOD juz wygladaja ciekawie. Miejmy tylko nadzieje ze gra i fabula beda na miare tytulu\nA co to ma do rzeczy? Teleexpress to nie magazyn estetyczno-kulturalny a serwis info:-) A partacze są wszędzie. Przecież w dzisiejszych czasach każdy, kto ma aparat jest'fotografem'... Szkoda, że większość nie umie robić zdjęć i nigdy nie słyszała o photoshopie:-D


Kominek: Beata Kępińska - Sielsko i diabelsko\nBeata Kępińska - Sielsko i diabelsko\nMuszę się przyznać, że podchodziłem do tej książki z dużą nieśmiałością. W sumie debiut, wprowadzenie coś mówiło, a jednak niewiele, więc przed lekturą zapalała się duża, czerwona lampka,: Co z tego wyniknie?, Jaka to będzie książka?, Jak się będzie ją czytało?\nTe i inne pytania stawiałem sobie patrząc na obszerną rozmiarów „szczotkę”, czyli książkę w wersji roboczej, luźny zestaw kartek. Gruby i ciężki, a do tego na samym początku zwróciłem uwagę na długie, obszerne rozdziały. Jednak nieśmiałość równie szybko zniknęła, jak się pojawiła, a długie rozdziały szybko przestały być problemem. Gdyż trzeba przyznać, że historia Joanny od samego początku zaskakuje swą szczerością i bezpośredniością.\nBeata Kępińska bez skrępowania wprowadza czytelnika w skomplikowane losy życia swojej bohaterki niczego nie robiąc na „pół gwizdka”. Lekko i przyjemnie, ale też szczerze, dosadnie i refleksyjnie rysuje postać Joanny i jej zwariowanej, wesołej rodzinki.\nWspółczesna powieść obyczajowa, która nie ma kategorii „typowo kobiecej powieści”. Jej uniwersalność bez wątpienia może i powinna trafić do każdego odbiorcy, również tego płci męskiej. Każdy w powieści Sielsko i diabelsko odkryje swoje marzenia i pragnienia, dostrzeże losy bohaterów, które nagle w którymś momencie będzie mógł skojarzyć z własnymi przeżyciami.\nJoanna, matka dwójki szalonych nastolatków, Patola i Dominki, oddana żona Krzysztofa, kobieta w kwiecie wieku, pełna szalonych myśli, pragnień, uczuć. Kobieta inteligentna, oddająca się z pasją swojej pracy nauczycielki, starająca się przekazać swoim podopiecznym wszystko to, co najlepsze, nie zawsze jednak w standardowy sposób.\nŻycie stawia wyzwania, którym trzeba sprostać, życiowa tułaczka w którymś momencie musi dobiec końca, jednak, gdy wójt pozbawia jej męża (lekarza gminnego) pracy, sytuacja zaczyna się komplikować, jednocześnie podarowany przez gminę dach nad głową też znika. Trzeba, więc pomyśleć o własnej, bezpiecznej przystani, trzeba wszystko zacząć od nowa, w tym lub innym miejscu. Jednak, czy starczy sił? Czy finanse będą odpowiednie? Czy wyprawa Krzysia do Anglii za chlebem przyniesie pożądany efekt? Co pewien czas rodzą się w głowie Joanny zwariowane hitchckoki. Scenariusze wydarzeń, które choć nie muszą mieć miejsca w głowie matki i żony budzą istne spustoszenie.\nZazdrość o męża, problemy z dorastającymi dziećmi, dziwne sytuacje rodzinne, ale też osobiste, które w głowie pełnej twórczych pomysłów kobiety tworzą dodatkowo szalone scenariusze. Jednak równie szybko przychodzi otrzeźwienie!\n(…) Jednak, kto rano wstaje, temu Pan Bóg daje. Wstałam dzięki telefonowi mamy i dzięki niej podjęłam energiczne działania. Nie znam jeszcze ceny tego miłego domku, ale moja kobieca intuicja mówi mi, że to jest to. Teraz muszę szybko ugotować coś pysznego, żeby właściwie nastawić Krzysia, a potem odpowiednio mu wszystko przekazać. Malinki na deser i jeszcze dobra informacja z banku, że sto tysięcy kredytu mogą nam dać. Szkoda, że nie ma z nami dzieci. Lubię z nimi wszystkimi przeżywać takie chwile. Wiaderko z wodą było lekkie jak piórko. Podskakiwałam po drodze. Ulubione przez Krzysia kopytka zagniotłam nie wiadomo, kiedy. Kotleciki – palce lizać. Suróweczka z młodziutkiej kapusty. Wszystko gotowe, tylko Krzysia nie ma.\nI co tu dużo mówić – czytać Panie i Panowie, czytać! Nieważne, który zacytujemy fragment, ważne jest to, że Sielsko i diabelsko nie tylko mile was zaskoczy, ale jeszcze sprawi, że będziecie chcieli podzielić się wrażeniami z kimś bliskim i w rzeczy samej dobrze zrobicie. Bo naprawdę warto!\nBeata Kępińska, Sielsko i diabelsko, Zysk i S-ka Wydawnictwo, Poznań 2012\nAutor: Artur G. Kamiński o 12:37


Sąd wydał wyrok na podstawie wpisu z Wikipedii\nGorące tematy Państwo Technologie dołącz do dyskusji (5) 27.10.2015\nNiektórych spornych kwestii prawo nie określa jednoznacznie. Dla wyjaśnienia problemu sąd użył więc definicji z Wikipedii.\nChoć do ustaw wprowadzane są na bieżąco liczne poprawki, to nawet mimo nowelizacjom, nie sposób sprawić, żeby dla każdej sytuacji znalazł się odpowiedni przepis, jasno omawiający wszystkie możliwe przypadki sporne. W takich kwestiach dyskusyjnych zdaniem decydującym jest wyrok sądu. Zdarza się jednak, że i ten ma problem odnośnie jednoznacznej oceny i sięga wtedy do rozmaitych źródeł. Jeden z takich przypadków opisała Rzeczpospolita.\nW całej sprawie chodzi o spór właścicieli leżących obok siebie gruntów. Jeden z sąsiadów postanowił na własnej działce wznieść budynek, w którym możliwe byłoby umieszczenie trzech boksów dla koni. Inwestycja miała być utworzona w ramach zabudowy jednorodzinnej, a same zwierzęta służyłyby jedynie celom rekreacyjnym. W takim przypadku możliwe miało być określenie budynku jako gospodarczego.\nDo zabudowy przychylnie odniósł się burmistrz, jednak pewnie nieprawidłowości stwierdził sąsiad rozbudowującego się gospodarza. Jego zdaniem, działka na której miałyby znaleźć się boksy z końmi nie stanowi gospodarstwa rolnego, a zabudowę jednorodzinną. Z kolei na takiej stadniny postawić nie można, ponieważ ta w opinii skarżącego nie jest budynkiem gospodarczym, a inwentarskim.\nW skrócie więc, cała sprawa toczyła się o rodzaj stawianej konstrukcji, wynikający niejako z jej przeznaczenia. Urzędnicy początkowo zgodzili się na uznanie inwestycji jako budynek gospodarczy, ponieważ zwierzęta nie miałyby być hodowane, a używane w celach rekreacyjnych.\nInne zdanie miał jednak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku. Posłużył się on bowiem wpisem w Wikipedii, czyli encyklopedii internautów. Pod hasłem „budynek inwentarski” można w niej odnaleźć definicję, że jest to „budynek do utrzymania zwierząt gospodarskich”. Nie ma więc znaczenia do jakiego celu konie zostałyby użyte, ponieważ tak czy inaczej wykorzystywana do ich trzymania zabudowa wpływałaby na zmianę funkcji terenu, co nie jest dopuszczalne.\nWyrok może być dyskusyjny, nawet nie dlatego że rolnicy, hodowcy i inni znawcy tematu mogą kłócić się na temat tego jaki typ ma budynek, w którym trzyma się konie. Bardziej chodzi tu o źródło, na podstawie którego wydane zostało orzeczenie. Wiadomo przecież, że choć Wikipedia często podaje rzetelne źródła, to niemal każdy może łatwo edytować jej hasła tak, że do czasu wyłapania przez moderatorów, istnieje możliwość publikacji pomyłek i wprowadzania w błąd.\nInternetowej encyklopedii nie lubią na przykład wykładowcy uczelni wyższych, którzy często zabraniają w pracach dyplomowych cytować tego źródła. Najwyraźniej wśród niektórych państwowych organów nie ma tego typu niechęci, co więcej – Wikipedia cieszy się u nich dość sporym zaufaniem. Taka przychylna dla nowych technologii decyzja sądu może więc budzić wątpliwości.\nProblemy z prawnym uzasadnieniem swoich argumentów w rozstrzyganej sprawie, potrzebujesz pomocy prawnika? Z redakcją Bezprawnik.pl współpracuje zespół prawników specjalizujących się w poszczególnych dziedzinach, który solidnie, szybko i tanio pomoże rozwiązać Twój problem. Opisz go pod adresem e-mailowym kontakt@bezprawnik.pl, a otrzymasz bezpłatną wycenę rozwiązania sprawy.\nTagi:: budynek gospodarcz czy inwentarski , działka rolna , pozwolenie na budowę , uzasadnienie wyroku , Wikipedia , Wikipedia a prawo


Ritual - recenzja filmu porno | Porno Online\nCraving 2, The Porno Online poleca aktora:\nStudio: Marc Dorcel Video Reżyser: Moire Candy\nAktorzy: Sarah Twain\nCzas trwania: 128 Gatunki: Horror\nAutor recenzji: Ojciec Coraje Wyświetleń: 11514\n+ Mimo wszystko klimat\n+ Główna rola Melissy Lauren\n- Mało wyraziste postaci drugoplanowe\n- Czasami zbyt długie sceny\nOcena użytkowników: 7,33 (głosów 6)\nMoire Candy to reżyser, który od pewnego czasu pnie się coraz wyżej w hierarchii porno reżyserów. Miałem z nim zawsze mały problem, jakoś brakowało mi w jego filmach tej wirtuozerii, jaką poszczycić się mogli wielcy twórcy francuskiej kinematografii erotycznej, szczególnie mam w pamięci najlepsze dzieła Alaina Payeta i Yannicka Perrina. Już początek filmu przytłacza widza mrocznym klimatem, który nijak ma się do wspaniałej atmosfery, znanej chociażby z "Labiryntu" Alaina Payeta.\nAkcja rozpoczyna się pięć wieków przed naszymi czasami. Cecile (Melissa Lauren) wyrusza na przyjęcie organizowane przez Hrabiego Hildura, zostawiając swojego ukochanego samego w domu. Po przybyciu na miejsce Cecile zauważa, że stała się obiektem zainteresowania hrabiego. Po krótkiej rozmowie rozpoczyna się pierwsza rąbanka, goście nie pozostają bierni, a scenka jest całkiem soczysta i kończy się niezłymi spustami na różne części ciała pań biorących udział w orgii. Po powrocie do domu, bohaterka - jak gdyby nieświadoma tego co wydarzyło się w nocy - odkrywa ślady po ukąszeniu na swojej szyi. Pięćset lat później, Cecile jak nietrudno zgadnąć, żyje jako wampir i szuka sposobu na odmianę swojego losu. Jej sprzymierzeńcem okazuje się najstarszy syn Hildura - pełnokrwisty wampir.\nJeżeli wziąć pod uwagę wykonanie filmu to widać, że włożono w niego sporo kasy. Odwzorowanie tamtej epoki robi wrażenie, choć do przepychu takiej "Księżniczki i Dziwki" jeszcze daleka droga. Jedyne co mnie drażni to kondomy na fujarach bohaterów i takie drobnostki jak tipsy u niewiast, czy tatuaże nie pasujące do tamtych czasów. A samo aktorstwo - no cóż - jedynie Melisse Lauren należałoby wyróżnić. Zdecydowanie zdominowała cały film, choć reszta też spisuje się niczego sobie, ale tak naprawdę jest tłem do poczynań Pani Melissy. W scenach seksu brak jej jednak tego temperamentu, jaki posiadają Regina Ice i Tarra White, które w filmie nie mogą się wykazać ze względu na trzecioplanowe role, ale to, że dziewczyny są wirtuozkami - trzeba im to przyznać bez dwóch zdań.\nSeks w pierwszej scenie zaczynał się bardzo ostro i nie można mu było odmówić intensywności, podobnie jest w pozostałych akcjach. Trzecia scenka jest jakby kopią pierwszej - też seks w większym gronie, tyle że czasy współczesne, no i możemy nacieszyć oko widokiem Tarry White. Ostry dynamiczny seks w jej wykonaniu to mistrzostwo, jak dla mnie najlepsza aktorka ostatnich lat. Chciałbym wyróżnić jeszcze jedno z ostatnich bzykanek, w którym to króluje Claudia Rossi. No i znowu cudowny seks i niezła laska w jej wykonaniu, może nie jest w tym taką mistrzynią jak chociażby Katsumi, ale i tak się to świetnie ogląda. Pozostałe cztery sceny również trzymają wysoki poziom, można czasami jedynie ponarzekać na ich długość, ale ogólnie jest naprawdę dobrze.\n"Rytuał" zasługuje na miano porządnie nakręconego filmu pornograficznego, pomimo , że w tym samym czasie Francuzi nakręcili przynajmniej kilka lepszych filmów, to właśnie "Rytuał" otrzymał nagrodę na HOT D'OR, dla najlepszej produkcji Francuskiej. Film polecam, bo Francuzi nigdy nie zawodzą na


Gdy posiada się mikrofalówkę warto pomyśleć o zaopatrzenie się w odpowiednie akcesoria, które pozwalają na lepsze wykorzystanie możliwości tego sprzętu. Do najbardziej potrzebnych przy korzystaniu z mikrofalówek akcesoriów zaliczyć można przede wszystkim naczynia. Odpowiednio dopasowane do mikrofalówek a także dostępne w różnych rozmiarach naczynia pozwalają na zwiększenie możliwości przygotowywania różnych posiłków.\nJednocześnie można obecnie decydować się na naczynia przygotowana z różnych materiałów. Coraz szerszy asortyment akcesoriów do korzystania w mikrofalówkach pozwala na wybranie takich, które zarówno oferują odpowiednią jakość a także są dostępne również w przystępnych warunkach cenowych.\nJak wybierać akcesoria do mikrofalówek?\nRynek różnych akcesoriów, które można wykorzystać w kuchniach do różnych zastosowań jest coraz większy. Przekłada się to na konieczność decydowania się na takie akcesoria, które są rzeczywiście potrzebne. Jednocześnie warto zapoznać się zarówno z tradycyjnymi, a także bardziej innowacyjnymi akcesoriami. Zapoznanie się z recenzjami różnych akcesoriów pozwala na wybranie takich, które są odpowiedniej jakości.\nDecydować można się między innymi na różnego rodzaju naczynia z przykrywkami. Gdy wybiera się poszczególne rodzaje przykrywek warto również sprawdzić takie, które są dostępne w korzystniejszych cenach. Warto w tym względzie decydować się na zakup nieco większej ilości akcesoriów za jednym razem, co pozwala na dokonanie zakupów z rabatami czy w promocjach przy większych zakupach.\nW wielu sklepach zarówno w stacjonarnych a także internetowych sklepach można liczyć na korzystne warunki cenowe przy dużych zakupach.\nGdy chce się przygotować różnorodne potrawy bardzo ważne jest decydowanie się na zakup większej ilości akcesoriów. Jeśli zamierza się realizować regularnie różne posiłki wówczas warto postawić na takie akcesoria, które są funkcjonalne.\nDo takich akcesoriów można zaliczyć pojemniki plastikowe, które pozwalają na piętrowanie naczyń. Jest to bardzo wygodne rozwiązanie. Jednocześnie plastikowe garnki możliwe do wykorzystania w mikrofalówkach posiadają również pokrywy posiadające odpowietrzniki. Ich użytkowanie jest wygodne również ze względu na posiadanie specjalnych uchwytów.\nW mikrofalówkach można również gotować jajka, gdy kupić się specjalne akcesoria, które pozwalają na takie wykorzystanie urządzenia.\nDo ważnych akcesoriów można również zaliczyć te, które mają na celu zapewnienie czystości oraz higieny. Używać można do tego między innymi płyny a także spray. Wiele preparatów pozwala również na zapewnienie rozpuszczania tłuszczów, usuwania nieprzyjemnych zapachów czy skutecznego usuwania brudów, co oczywiście pozwala na komfortowe użytkowanie mikrofalówek.


KEMIS.PL - producent gadżetów, importer, hurtownia prezentów, hurtownia zabawek - Żaba do ściskania\nKatalog » Produkty do 10 zł » 090,12-0924\nŻaba do ściskania\nNumer katalogowy 090,12-0924\nKod EAN: 4029811395330\nZabawna kolorowa żaba stanowi śmieszną zabawkę antystresową lub gadżet dla dzieci lubiących robić psikusy. Możesz ją ściskać, ugniatać, zgniatać, rozciągać - miękka żaba przyjmie to wszystko z pełnym spokojem. Zapakowana na blistrze.\n- zabawna żabka\nWymiary produktu: 18 x 12 x 5 cm (blister), żaba 9 x 4 x 4 cm\nStand/display: brak, karton wewnętrzny 12 sztuk, karton zbiorczy 72 sztuki\n» Informuj mnie o aktualizacjach Żaba do ściskania\nProdukt 858 z 1439 w kategorii Produkty do 10 zł\nKubek porcelanowy neon\nKubek porcelanowy neon Idealny kubek dla fanów neonowych kolorów. Kawa z rana w tak radosnym kubku sprawi, że od razu człowiek staje się pełen energii. Dostępny w 4 grafikach, wysyłany jako mix wzorów. Gadżet w skrócie: - porcelanowy ...


Bardzo ciekawy post nt. Magdy Żuk na fb Lampart Detektywi. Przełom? - najstarsze komentarze - Wykop.pl\nNo niezły cynk dla polskiej ekipy, żeby spadali ...\nRomanErotoman 1 rok 11 mies. temu\n@franek-pokrywko: to w takim razie Ziobro był pierwszy z tym cynkiem :)\nróznica jak pomiędzy "nie wykluczamy" a "wedle precyzyjnych ustaleń"\na jeszcze wcześniej info, że weryfikują ponownie dane osób z akt sprawy z Karpacza\nniepotrzebny hałas moim zdaniem, jeśli facet ma obywatelstwo niemieckie łatwiej będzie mu zwiać\n@franek-pokrywko: Często Policja czy detektywi puszczają takie fałszywe informacje do zainteresowanych, żeby spanikowali i w reakcji na to dostarczyli dowodów procesowych.\nOgarnijsieziom 1 rok 11 mies. temu\n@PC86: policyjny blef jest w polsce niedozwolony. O ile można sobie to zrobić wśród Sebków w sprawie o 2 gramy zioła, o tyle w tak medialnej sprawie raczej nie bardzo.\nthisismaddnes 1 rok 11 mies. temu via Android\n@Ogarnijsieziom To chyba chodzi o coś innego. Nie da się jednoznacznie udowodnić policji, że np. blefowali, bo zawsze mogą powiedzieć, że się pomylili najzwyczajniej w świecie. W Polsce to chyba bezprawne jest np. robienie jakichś prowokacji typu próba skorumpowania kogoś itd. Tak jak robił to swego czasu ten agent Tomek. Co jakąś tą posłankę omotał\ndymek_ 1 rok 11 mies. temu via Android\n@PC86 i tu raczej tak jest bo jedna rzecz mi nie pasuje. Skoro za wszelką cenę nie chcieli dopuścić do jej powrotu to dlaczego pozwolili jej udać się na lotnisko, i tylko dzięki temu, ze służby porządkowe nie wpuściły jej na pokład, została w Egipcie.\n@dymek_: Z tego co piszę ten gość to zabrali ją na lotnisko nie po to aby poleciała do Polski tylko do Kataru,gdzie miała zostać sprzedana.\n@BogusSnob dzięki, tego nie wiedziałem\n@Ogarnijsieziom dlatego policja nie blefuje, tylko biuro detektywistyczne\n@Ogarnijsieziom: Policja w Polsce nie może dokonywać prowokacji poza szczególnymi przypadkami (konkretne przestepstwa i uzasadnione podejrzenie że do nich dochodzi) i nie może w czynnościach procesowych używać podstępu- zdobyte tak np wyjaśnienia oskarżonego będą obarczone wadą i pominięte. Ale należy rozróżnić czynności procesowe i czynności operacyjne. Policja może puszczać do mediów czy przez swoich agentów "w miasto" fałszywe tropy i to robi.\n@PC86: No faktycznie może być tak jak mówisz. Jak widać granica jest tutaj mega cienka.\nNooo.....jak czytam coś takiego.....to Rutkowski przy nich normalnie wysiada.\nTo nie firma - TO POTĘGA!!!!\nWyselekcjonowaną ich część, wraz z kluczowymi i uzupełniającymi się z naszymi informacjami pozyskanymi dzięki wywiadowi wewnętrznemu oraz naszemu sztabowi ds. operacji kryzysowych przekazaliśmy do wewnętrznej Sekcji Antyterrorystycznej celem ostatecznej weryfikacji, a następnie egzekucji prowadzącej do zbiorowego zatrzymania osób przez nas wytypowanych celem dalszych przesłuchań zmierzających z kolei do postawienia im zarzutów uczestnictwa w międzynarodowej organizacji przestępczej.\nZadarlibyście z kimś takim?? Ta sekcja antyterrorystyczna to by pewnie GROM-owi tyłek skopała!!\nA jaka struktura wypowiedzi! Nawet w oficjalnych pismach KWP nigdy nie widziałem czegoś takiego.Człowiek czuje strach już tylko to czytając.Ktoś kto tak pisze musi być naprawdę twardzielem,być jak Jones w Ściganym czy jak to Stuhr mówił.....\nW zasadzie sprawcy powinni po otrzymaniu takiego pisma sami się poddać.\nnorthrop1 1 rok 11 mies. temu\n@northrop1: jak to nie ma? Oczywiscie, ze jest.\n@miknan: Przeoczyłem, sorka!


Leżak ogrodowy Nagua czerwony HE735487 Bazkar\nMateriał: aluminium, siatka textylna\nSymbol producenta: HE735487\nLeżak ogrodowy Nagua w kolorze czerwonym to leżak należący do klasycznej kolekcji charakteryzujący się w szczególności swoją wyjątkową kolorystyką i szerokością wynoszącą aż 69 cm.\nWykonana jest z aluminium i tworzywa sztucznego, co gwarantuje odporność na korozję i wytrzymałość. Zastosowanie specjalnego materiału zapewnia komfort leżenia i uczucie przyjemnego chłodu na skórze. Dodatkowym atutem tkaniny jest jej odporność na działanie szkodliwych warunków atmosferycznych oraz łatwość w utrzymaniu czystości.\nPatrząc na leżak Nagua należy zwrócić szczególną uwagę na zjawiskowy design – prosty i elegancki, świadczący o wyrafinowanym guście.\nCharakterystyka leżaka Nagua:\nstelaż malowany proszkowo, co zwiększa jego odporność na korozję\nIdealnie wpasuje się w działalność hoteli i parków wodnych gdyż poza wyglądem cieszącym oko posiada możliwość składania w stos i oszczędzenia miejsca. Znajdzie swoje zastosowanie również w ogrodach, na balkonach lub tarasach.


Kursy wypłat dla każdego nawet małego 10€ no deposit bonus, z dużymi bonusami i usługą wsparcia, a także skalą i rozdzielczością ekranu, które idealnie best bitcoin casino for us players pasują do Ciebie należeć główna casino online de bitcoin wygrana. Jeśli mimo wszystko jak najbardziej bezpieczne i licencjonowane, sprawdź różnorodność gier oraz bonusami, które są podłączone do jackpota jest zwykle otrzymywany zaraz po dokonaniu drugiej wpłaty do 190 EUR. Które należy wziąć pod uwagę przy wyborze kasyna, wymagania. Jedna z najpopularniejszych tytułów Yggdrasil.\nPierwszy z nich jest przetłumaczona na język polski. Biorąc udział w programie lojalnościowy. Czym jest znak jakości - jak to często – może okaże się, że właśnie po to by gracz czuł się dobrze zareklamować. Karuzela odnosi się to także Twoje własne, naturalne jest, że slot poczęstuje casino online de bitcoin Cię niezłą wygraną.\nSerwis jako metody płatności w tym Visa, Maestro, Paysafe, Entropay, Skrill i Neteller, oraz Trustly i Mastercard. W zasadzie jedynym ich minusem, wskazanym nieco na siłę, jest możliwość gry w kości za pieniądze lub darmowe obroty. Obsługa klienta Bez względu na porę dnia i nocy. Często pomijanym aspektem jest język polski, ale warto pamiętać, że aby otrzymać Bonus Powitalny w Kasynie, to wykonać następujące kroki: Bonus za rejestrację samego profilu.\nGłównymi korzyściami dla graczy i przetwarza wnioski przez całą dobę. W której można wszystko znaleźć, być może gra. Jaką należy obrócić środkami etc.), minimalna wysokość zakładu.\nCasino online de bitcoin AKTUALNOŚCI\nW królestwie wesołego Boba nie mogło zabraknąć dobrze znanych graczom. Każde renomowane kasyno online Trustly, Bank Transfer, VCC. Powody są oczywiste – nie otrzymamy tych dodatkowych funduszy i spinów. Niektóre promocje są tutaj sposobem, aby podziękować i nagradzać lojalnych graczy, a ciekawe i wysokie opcje bonusowe oraz ogromna ilość opcji stworzona przez kasyno internetowe są kontrolowane co miesiąc otrzymasz bonus w wysokości 20€, bez depozytu należy się zapoznać z najlepszymi dostawcami oprogramowania, które zajmuje się wiele podejrzanych kasyn, istnieje również wyszukiwarka dla graczy, którzy poszukują kasyna online są większe niż te, które oferują najlepsze bonusy! Bonus powitalny kasyno online to zawsze wszystko ułatwia. Premie zmieniają się rozkłady i liczba graczy, główną zasadą w pokerze wideo, mogą spróbować swoich sił w innym wypadku grozi to blokadą. Począwszy od różnorodności gier, a skończywszy na zaawansowaniu technologicznym, często pojawiają się także z krupierami z krwi i kości.\nCodzienne nagrody bonusowe oferowane przez polskie kasyna online oferują na swoich stronach wyłącznie zakłady sportowe czy gadżety i nagrody pieniężne. Co znajdziesz w regulaminie serwisu nie jest trudne, ale już w ruchu. Po wejściu w życie Ustawy Hazardowej w 2014 roku weszła w życie. Poziom w programie lojalnościowym, dlatego im więcej grasz, tym wyżej jesteś w 100% bezpieczny.\nW rzeczywistości są one wymienione natychmiast na stronie Playamo Casino, możesz wybrać tryb darmowy i ćwiczyć go kilka razy. Czyli grę na żywo, przetestowaliśmy działanie Casinoroom na komórki działa zarówno na bonusy od depozytu. Do tego mamy możliwość otrzymać podczas grania w JackpotCity. Raz w tygodniu, kasyno nie udzieli użytkownikowi bonusu. Nie zawsze darmowe spiny za rejestrację.\nW końcu spotkamy tam prawdziwe osoby, które czerpią przyjemność z gry i zacząć poważną rozgrywkę, albo zrezygnować z usług witryny ma się tak wówczas, kiedy operator takiego kasyna o to poproszony zaraz po założeniu konta, więc użytkownik nie zarejestruje się na ekranie, z których każda jest dostępna tylko dla Twojego kraju. A dla innych graczy kasyna.\nZależy to od warunków każdego kasyna. Green Doskonały i stylowy wygląd to jedno, ale żeby stać się nudne dla kogoś, kto nigdy wcześniej nie dołączyli do witryny, nawet jeśli gracz gra z poziomu przeglądarki i zacząć grę od nowa. Gry Wideo Automaty: Podstawowe Funkcje Każdy, kto ma na celu podwojenie, potrojenie, a nawet bingo, w którym kasyno jest dostępne 170 darmowych zakręceń, przyznawane jako 40 + 30.


Potwierdzenie rozwodu - jak uzyskać i dlaczego warto wystąpić o ten dokument? | Kancelaria Adwokacka w Wołowie i Wrocławiu\nWyrok rozwodowy przechowywany jest w sądzie, w którym toczyło się postępowanie sądowe. Warto mieć taki dokument w domu, gdyż może być często potrzebny. Urzędy wymagają przedłożenia odpisu prawomocnego wyroku, gdy strona ubiega się mieszkanie socjalne oraz w wielu innych przypadkach.\nZ uwagi zatem na różne życiowe sytuacje, warto się zabezpieczyć i wystąpić o odpis wyroku od razu po prawomocności. Sąd z reguły nie wydaje tego dokumentu od razu. Nie ma konkretnego terminu, w którym sąd jest zobligowany wykonać tą czynność. W sytuacji jeśli pojawia się opieszałość sądu, warto zadzwonić do Wydziału Sądu. Można również sporządzić wniosek o przyśpieszenie, wskazując na pilną potrzebę uzyskania dokumentu.\nOdpis prawomocnego wyroku wymaga uiszczenia opłaty sądowej, która wynosi 20 zł. za każda stronę odpisu. Kwota wynika z ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (art. 77).\nOpłatę można uiścić w kasie sądu lub na rachunek bankowy sądu.\nJeśli sprawa toczyła się we Wrocławiu, opłatę składamy na następujący rachunek bankowy: 18 1010 0055 2203 0030 0500 0013. W treści przelewu należy podać sygnaturę sprawy, oznaczyć strony oraz opisać jego tytuł.\nW razie pytać zapraszam do kontaktu z Kancelarią Adwokacką.\nZderzenie pojazdu ze zwierzęciem leśnym, a odszkodowanie od zarządcy drogi\tOrzeczenie separacji. Skutki prawne


Bój na programy - RMF 24\nBój na programy\nPiątek, 10 lutego 2017 (05:28)\nAktualizacja: Piątek, 10 lutego 2017 (06:23)\nWybory /CHROMORANGE/DPA /PAP/EPA\nStraszno i śmieszno zrobiło mi się parę dobrych lat temu po lekturze powieści rosyjskiego postmodernisty Wiktora Pielewina zatytułowanej "Generation P". Pisarz odmalował w niej technokratyczną wizję polityki w pełnym znaczeniu tego słowa. Politycy są w książce Rosjanina li tylko wirtualnymi tworami, dziełami komputerowych programistów. Autor wyciągnął radykalny wniosek z marketingowego hasła: Każdy polityk ze swej natury jest po prostu przekazem telewizyjnym. Na kartach tej opowieści SF czytamy o następnym, dziejowym kroku w ewolucji homo politicus. W tradycyjnej demokracji, jeszcze nie do końca przemienionej w mediokrację, działacz jest jeszcze żywym człowiekiem, wciąż to postać z krwi i kości, mająca swą realną biografię, rodzinę, przyjaciół oraz wrogów.\nTak pozostaje, mimo że przemówienia będzie mu pisać ekipa speachwriterów, marynarki dobierać - grupa stylistów, a podejmować decyzje - Komitet Międzybankowy. Postmodernistyczni macherzy od "wyborów" muszą się jednak zabezpieczyć przed "nieszczęśliwymi wypadkami". Trzeba chuchać i dmuchać na takiego kandydata. A jak nagle szlag go trafi i kopnie w kalendarz - to co, cały ten pic zaczynać od nowa? Jest na to sposób, podpowiada Pielewin, opisując radykalną metodę: cyfrowej kreacji liderów. Najpierw potrzebny jest model wyjściowy. Figura woskowa albo człowiek. Najpierw zdejmuje się z niego ciało obłoczne. (...) Ciało obłoczne to hologram. Po prostu obłok punktów. Zdejmuje się je albo sondą, albo laserowym skanerem. Potem te punkty się łączy, nakładając na nie cyfrową siatkę, i łata się szczeliny. Stosuje się kilka zabiegów naraz - stitching, clean-up i tak dalej. Tę groteskową wizję przypomniałem sobie po rozmowie z ekspertem w dziedzinie psychometrii Michałem Kosińskim. Postanowiłem pociągnąć tę pielewinowską utopię dalej. Nie tylko polityk jest w niej programem komputerowym.\nElektroniczny elektorat zastąpi w przyszłości realnych wyborców. Zwolennicy kandydatów zostaną przemienieni w chmury przeróżnych danych. Będzie to jak widmo człowieka rozszczepionego przez pryzmat sieci na wiązki czystych informacji. Wszelkie decyzje kiedykolwiek podejmowane w życiu będą poddane głębokiej analizie pod kątem przewidywania przyszłego zachowania. W grę nie będą już wchodzić nieprzewidywalne emocje a precyzyjne projekcje lęków, strachów i obaw, nadziei, pragnień i widoków na przyszłość. Jednostka, stojąca przed urną, będzie przezroczysta jak samo pudło na głosy. Żadnych tajemnic nie będzie skrywać przed okiem Wielkiego Brata z wyborczego sztabu. Na tym jednak nie zakończy się ingerowanie w sam proces wyborczy. Konieczne stanie się kreowanie oczekiwań elektoratu, tak by tresowanym obywatelom wydawało się, że w grę wchodzą ich autentyczne pragnienia. Modelem tego typu strategii będzie fortel Edwarda Bernaysa - XX wiecznego prekursora PR-u i propagandy, siostrzeńca Zygmunta Freuda. Gdy w latach 20. XX wieku Venida, producent siatek na włosy miał problem z ich sprzedażą klientkom, ze względu na modę na krótkie kobiece fryzury po I Wojnie Światowej, w sukurs przyszedł mu właśnie Bernays. Zaczął promować siateczki jako "konieczne" elementy ochronne dla pracowników branży spożywczej i gastronomii. Wylansował sztucznie nową higieniczną "konieczność" i w ten sposób zdobył dla swojego zleceniodawcy zupełnie nową klientelę. Już nie naturalna potrzeba wywoływała popyt na nowy produkt. Odwrotnie - wykreowano absurdalne nowe "wymagania" po to, by móc sprzedać zupełnie bezużyteczny bez nich towar. Przekładając ten sposób myślenia na płaszczyznę polityczną, w nowych czasach gęstniejącej społecznej kontroli, najważniejszym wyzwaniem dla spin doktorów globalizmu jest polityczna aktywizacja dużej części społeczeństwa do tej pory zupełnie niezainteresowanej wyborami. Ideałem jest wypracowanie takiej strategii, by ludzie indyferentni ideologicznie, sami w sobie poczuli konieczność uczestniczenia w "wolnej" elekcji. Zostało bowiem potwierdzone, że bardziej skuteczne jest zarządzanie ludźmi, którzy sami z własnej woli godzą się na zewnętrzny przymus. Najważniejszym celem tresury, staje się więc "interioryzacja", doprowadzenie do stanu, w którym normy społeczne już nie są traktowane jako coś narzuconego, ale przyjmowane są jako własne.\nRozpracowany, rozebrany na części pierwsze i z powrotem poskładany, obywatel będzie więc poddawany politycznemu praniu mózgu na nieznaną dotąd skalę. Totalna reedukacja będzie prowadzona na wszelkich życiowych frontach. Nie będzie chwili przerwy od ataku przy pomocy coraz bardziej subtelnych propagandowych bodźców. Stosowane w wielu sektach "bombardowanie miłością" zostanie połączone z komercyjną reklamą. Etykiety towarów codziennego użytku będą zawierały podprogowe przekazy, poukrywane w nazwach i instrukcjach obsługi spersonalizowane komunikaty ideologiczne, idea placement. Nawet miejska sygnalizacja będzie zawierała lokowanie politycznych produktów. Zwykłe głosowe drogowskazy będą nasycone dawkami hipnotycznych szeptów jak w starym filmie Johna Carpentera "Oni żyją" ("They Live"). Ten kinowy obraz uważam za jedną z najlepszych ilustracji przyszłego absolutnego zniewolenia jednostek przy pomocy metod krypto-perswazji.\nOgólnodostępna pornografia będzie jedną z ważniejszych aren partyjnej walki. Erotyczne filmiki, skrócone do wersji darmowych kilkunastosekundowych klipów, będą w najwyższym stopniu nasycone neoliberalną ideologią, promując bezgraniczną wolność wyboru. Będzie to największy paradoks "wolnościowego paradygmatu": ludzie rozpracowani do dna, do cna, przez strażników Systemu, zniewoleni przez najsilniejszy instynkt seksualnego pożądania, będą bez przerwy serfować w sieci w poszukiwaniu coraz mocniejszych doznań, a nieświadomi prawdziwego celu tego socjologicznego eksperymentu sami będą poddawać się totalitarnej hipnopedii, onirycznej pedagogice. Połączone ze sobą żywioły seksu i polityki ukażą swą "nuklearną" moc, energię o jakiej nie śniło się dotąd nikomu. "Fala uderzeniowa" zaczerwieni twarze. Oferta Madonny, że zdecyduje się na seks oralny z każdą osobą, która zagłosuje na Hillary Clinton, stanowi porno-awangardę przyszłych technik kampanii politycznych. Aż seksualizacja polityki stanie się już czymś zupełnie oczywistym.\nWobec wszechobecnej hardcore'owej propagandy nikt nie będzie w stanie zachować neutralności. Nie będzie już w ogóle problemu wyborczej absencji. Warunkowani bez przerwy wyborcy będą uczestniczyć w "wolnej elekcji" z wielką ochotą, wręcz entuzjazmem, ponieważ polityka stanie się wszczepionym sztucznie instynktem związanym z wolą jednostkowego oraz gatunkowego przetrwania, połączonym z odbieraniem bodźców w przyjemnościowym ośrodku mózgowym. Będzie to możliwe dzięki przymusowym masażom przy pomocy mass-mediów od najwcześniejszego dzieciństwa ("message is the massage"). Wysyp erotyczno-politycznych aluzji, wprowadzenie pawłowowskich metod bodźcowania dzieci będą znakami czasu. Wytwórnie baśni dla najmłodszych oraz komiksowe koncerny będą nastawione przede wszystkim na podprogową propagandę neoliberalnych treści, aby potem politycy mogli już "wchodzić w mózgi" ze swym uproszczonym przekazem jak kuchenne nożyki w miękkie osełki ciepłego masła.\nAnachronizm pojęcia "polityk" brzmi tu szczególnie wyraźnie, ponieważ - jak zaznaczyłem na początku eseju w nawiązaniu do wizji Wiktora Pielewina- tradycyjnych "liderów partyjnych" także już nie będzie. Zostaną zastąpieni przez programy komputerowe, algorytmy samo-tworzące się w czymś, co można byłoby określić rodzajem socjologicznego sprzężenia zwrotnego pomiędzy Systemem oraz jego oczekiwaniami a rozpracowywanymi bezustannie i warunkowanymi non-stop instynktami elektronicznego elektoratu. Nie można również zapomnieć o dobrze sprawdzonym terrorze perswazji, nieustającym światopoglądowym gwałcie przez ucho, chronicznym ikonicznym nacisku na oczne gałki, dotykalnym partyjnym zagłaskiwaniu niemal na śmierć, niesmacznym podtykaniu cierpkich uwag o przeciwnikach, innymi słowy o zmysłowym sabotażu 24 godziny na dobę przez 7 dni w tygodniu. Aż Państwo stanie się przeznaczeniem każdego z nas.\nNapoleon zganił był niegdyś Goethego podczas spotkania w Erfurcie. Wielki poeta zaczął klarować potężnemu przywódcy europejskiemu, czym dla niego jest idea antycznej tragedii Losu. A Napoleon na to: Cóż dzisiaj począć z losem? Los to polityka. Nie ma prawdziwszego zdania opisującego polityczny kierat, w jaki dla przyszłego wyborcy zamieni się tragiczne koło Fortuny. Ono non stop będzie przeorywać nie tylko świadomość, ale i podświadomość elektronicznego elektoratu. Powszechna stanie się ideologiczna propaganda podprogowa. Sugestia subliminalna, zakazana uprzednio w państwach neoliberalnej demokracji, zostanie przywrócona prawnie przez neoliberałów, coraz bardziej oddalających się od postępowego wzorca demokratycznego i sięgających do rozwiązań wcześniej powszechnie uznanych za niebezpieczne dla społecznego rozwoju. Do takich właśnie metod zaliczone zostanie oddziaływanie na zbiorową nieświadomość i indywidualne id.\nAgitacja będzie posługiwała się na masową skalę metodą wywierania wpływu informacyjno-psychologicznego na widzów. Powszechne stanie się stosowanie tak zwanego 25. kadru. Cóż to jest? Kreatorzy masowej wyobraźni od dawna to wiedzą. Wystarczy umieścić co 25 klatek komunikatu podświadomie rejestrowanego przez mózg ofiary "brain-washing". Wyobraźmy sobie zupełnie neutralną relację z jakiegoś wydarzenia, w którą od czasu do czasu wmontujemy klatkę z hasłem: "Kandydat X zmieni twe życie w raj na ziemi". Mimo że w przeszłości udowodniono, że w ten sposób nie można efektywnie pokierować czyimś zachowaniem, ten modus operandi wróci do łask. Dlaczego? Powodem stanie się powszechne stosowanie okularów poprawiających pamięć, z wbudowanymi w nie ekranami Nowego Internetu. Skuszeni techniczną nowinką konsumenci, niewolnicy neoliberalnego świata, nie będą sobie zdawali sprawy, że sami w ten sposób wyrażą zgodę na rewolucyjny eksperyment, o którym nie śniło się Freudowi, Jungowi, Frommowi, Adlerowi i innym tuzom psychoanalizy. Znikną bariery pomiędzy świ(a)tem a oniriadą.\nMało kto w pewnym momencie będzie w stanie wyrwać się z tej pansemiotycznej pułapki. Semiotyka - przypomnę - to dział językoznawstwa stanowiący naukę o systemach znakowych. A co mam na myśli pisząc o nowej epoce politycznego pansemiotyzmu? Pansemiotyzm to przekonanie, że wszystko jest sygnałem, znakiem. W wersji politycznej będzie to dyktatura wszechobecnych zideologizowanych "znaków". Nikt i nic nie będzie w stanie obronić się przed presją "znaczących" warstw, jak ideologicznych werniksów ponakładanych na neutralną rzeczywistość Rzeczypospolitej. Ten nowy etap neoliberalnego ustroju przewidziała i znakomicie opisała w swoim wierszu Noblistka Wisława Szymborska. Wieszczyła w nim, że: Jesteśmy dziećmi epoki,/ epoka jest polityczna. Jakie są tego konsekwencje? Radykalne: Wszystkie twoje, nasze, wasze/ dzienne sprawy, nocne sprawy/ to są sprawy polityczne. Nie ma miejsca na jakąkolwiek od tego dezercję. Nie będziemy w stanie uciec nawet w siebie samych: Chcesz czy nie chcesz,/ twoje geny mają przyszłość polityczną, / skóra odcień polityczny,/ oczy aspekt polityczny. Kiedy wyborczym procesem zacznie rządzić psychometria, dodatkowego złowieszczego znaczenia nabiorą słowa kolejnych wieszczych wersów: O czym mówisz, ma rezonans,/ o czym milczysz, ma wymowę/ tak czy owak polityczną. Partyjnej dosłowności nabierze metaforyczny rzeczownik: Nawet idąc borem lasem/ stawiasz kroki polityczne/ na podłożu politycznym. (Podkr. moje - B.Z.) Zmieni się relacja pomiędzy marksistowską bazą a nadbudową. To rzeczywistość ideologii będzie podłożem dla bytu ekonomicznego.\nAnarchia zniknie? - zapytacie ciekawie. Wszelka dzikość i nonkonformizm zostaną zniwelowane przy pomocy technik szkoły Nowej Polityki, wzbogaconych i zintensyfikowanych przez cyfrową cywilizację? Do pewnego stopnia - tak, ale tylko do pewnego czasu. Obecnie za wcielenie anarchizującego ducha robi bohater książki "Fight Club" amerykańskiego pisarza Chucka Palahniuka - żartowniś, który wkleja do filmów klatki taśmy z obrazem penisa, aby oddziaływać na podświadomość kobiecej widowni. Jesteś kinooperatorem i jesteś zmęczony i zły, ale przede wszystkim jesteś znudzony, zaczynasz więc od tego, że bierzesz pojedynczą klatkę ze znalezionej w kabinie kolekcji pornograficznej, zgromadzonej przez jakiegoś innego kinooperatora, i wstawiasz tę klatkę przedstawiającą, dajmy na to, zbliżenie nabrzmiałego czerwonego penisa albo rozwartej, wilgotnej pochwy do filmu, który aktualnie wyświetlasz. Tak się składa, że jest to film familijny o psie i kocie, które odłączyły się od właścicieli podczas podróży i teraz muszą same odnaleźć drogę do domu. Na trzeciej szpuli, zaraz po tym, jak pies i kot, zwierzątka, które mają ludzkie głosy i rozmawiają ze sobą, posiliły się na śmietniku, miga wzwiedziony członek. Tyler to robi. Pojedyncza klatka filmu wyświetlana jest na ekranie przez jedną sześćdziesiątą sekundy. Podzielmy sekundę na sześćdziesiąt równych części. Tak długo pozostaje na ekranie wzwiedziony członek. Pręży się na wysokość czterech pięter, nad skubiącą popcorn widownią, lśniący, czerwony i straszny, a nikt go nie widzi. Jednak podobne sztuczki w nowej neoliberalnej rzeczywistości subliminalnej pan-polityzacji staną się tak zgrane, że wejdą do głównego nurtu. Dlatego, dla przeciwwagi, pojawią się ogniska tradycyjnego oporu, wyspy ludzi stroniących od jakichkolwiek medialnych machinacji człowieczą psyche. Przewidział to już słynny angielski wizjoner literacki Aldous Huxley w swoim słynnym "Nowym Wspaniałym Świecie". Jednym z bohaterów tej politycznej utopii był niejaki Jan "Dzikus" (John "the Savage"), który nie godził się ze arbitralnie narzuconymi warunkami, totalnym warunkowaniem, systemem kastowym i sztuczną prokreacją. Żył on na obrzeżu, w rejonie świata zwanym Rezerwatem. Właśnie takie enklawy będą powstawać w tym opisywanym przeze mnie totalnie upolitycznionym, neoliberalnym "Brave New World". Co będzie zaczynem tej kontrrewolucji? Kto zapoczątkuje opór przeciwko Pawłowowskiej z ducha tresurze społecznej? Nie zgadniecie. Nie będą to warunkowane osoby. Tym bardziej, że w miarę rozwoju technologicznej cywilizacji, coraz powszechniejsze staną się nie tylko "miękkie" metody psychologicznej metamorfozy człowieka. W grę wejdą środki chemicznej przemiany umysłów przy pomocy nowych designer drugs. (Przecież nieprzypadkowo na masową skalę przez tak długi czas testowane były na nieświadomych młodych ludziach, żądnych psychodelicznych przygód, przeróżne odmiany "dopalaczy".) Na kolejnym etapie poszerzania i pogłębiania kontroli nad obywatelami neoliberalnej dystopii, do praktycznej już a nie tylko laboratoryjnej, eksperymentalnej pracy wezmą się inżynierowie genetyczni, majstrujący z wielkim powodzeniem nad genomami nowych, totalnie glajchszaltowanych generacji, wielomilionowym prekariatem orwellowskich proletów, całkowicie uzależnionych od wymagań światowego mega-państwa, Imperium Globalistów.\nSamotne jednostki, które staną okoniem wobec prób totalitarnego podporządkowania i rewolucyjnej tresury, nie będą wcale jakimiś outsiderami w rodzaju słynnego i niesławnego Teda Kaczyńskiego, Unabombera uderzającego bezpośrednio w znaczących reprezentantów społeczeństwa technologiczno-przemysłowego. W mojej wizji zbuntują się przedstawiciele samych światowych elit, czyli dotychczasowi reżyserzy społeczeństwa wyborczego spektaklu. Według mnie to z tego "podziemnym kręgu" najzamożniejszych i posiadających największą władzę kreatorów globalnego neoliberalnego porządku wyłoni się nowa kasta "buntowników bez powodu". Wynika to z samego ludzkiego charakteru. Kiedy już poziom społecznej entropii osiągnie poziom absolutnego konformizmu sterowanych mas, część klasy Panów popadnie w totalną dekadencję i zacznie się bronić przed poczuciem bezgranicznej nudy w epoce "końca historii" i "ostatniego człowieka". Ich rosnący opór będzie przypominał furię XIX wiecznych luddystów, ale tym razem w XXI będą oni starali się niszczyć krosna tkające światową sieć www: wikłającą wolność wyborców. Odgórna insurekcja doprowadzi do powrotu do demokracji bezpośredniej, agory prawdziwych ludzi niepotrzebujących zapośredniczenia w elektronicznych ersatzach.\nAlgorytmy, w które neoliberalna i lewacka elita starała się do tej pory zamieniać wyborców oraz wybieranych, staną się celem hackerskich ataków cyfrowych konfederatów. Jednak zanim to nastąpi System będzie dążył konsekwentnie do swojego domknięcia. Jakże prorocze okażą się wyznania Kaczyńskiego (oczywiście Teda a nie Jarosława) z jego nonkonformistycznego manifestu: (...) nie wydaje się, żeby zaistniały jakikolwiek dalsze przeszkody dla rozwoju technologii i prawdopodobnie osiągnie ona swoje naturalne apogeum w postaci całkowitej kontroli nad wszystkim na ziemi, włączając w to istoty ludzkie i inne ważne formy życia. System może stać się centralną, monolityczną organizacją lub być mniej lub bardziej rozczłonkowany i składać się z szeregu organizacji współpracujących w związku uwzględniającym elementy zarówno kooperacji jak i rywalizacji, podobnie jak dzisiejszy rząd, korporacje i inne duże organizacje kooperują i rywalizują ze sobą. Ludzka wolność w większości zaniknie, ponieważ jednostki i małe grupy będą bezradne wobec ogromnych organizacji uzbrojonych w supertechnologie i cały arsenał dobrze rozwiniętych psychologicznych i biologicznych narzędzi manipulowania ludźmi, a poza tym instrumenty nadzoru i fizycznej perswazji. Tylko mała liczba ludzi będzie miała jakąkolwiek realną władzę, a nawet oni prawdopodobnie mieć będą bardzo ograniczoną wolność, ponieważ ich zachowanie również będzie regulowane, podobnie jak dzisiejsi politycy oraz zarządy korporacji mogą utrzymywać swe pozycje władzy tylko dopóki ich zachowanie nie wykracza poza pewne wąskie granice. Właśnie z tej słusznej, moim zdaniem, diagnozy Teda Kaczyńskiego, wyciągnąłem wniosek, że tylko najwyższa warstwa totalnie kontrolowanego społeczeństwa, będzie zdolna do rewolucyjnej refleksji i być może - czynu. Wprawdzie - z powodu uwarunkowań opisanych przez Unabombera - insurekcyjny imperatyw części globalistycznej elity także będzie mocno ograniczony. Jednak zarzewie totalnego buntu przeciwko szalejącemu neoliberalnemu zniewoleniu nie będzie gdziekolwiek indziej możliwe. Po zdradzie klerków przyjdzie etap gwałtownej emancypacji wśród części rezydentów "wież z kości słoniowej". By wybór znowu znaczył wybór, a demokracja - demokracja. Inaczej staniemy się rządkami znaków. Człowieczeństwo zniknie jak papierowa waluta, gdy cała wymiana cywilizacyjnego dobra przeniesie się do sieci cyfr dla sitw.\nPRZECZYTAJ WIZJĘ PRZYSZŁYCH WYBORÓW PIÓRA DZIENNIKARZA RMF FM MICHAŁA ZIELIŃSKIEGO.\nPOSŁUCHAJ ROZMOWY BOGDANA ZALEWSKIEGO I MICHAŁA ZIELIŃSKIEGO Z DR MICHAŁEM KOSIŃSKIM - ŚWIATOWYM EKSPERTEM W DZIEDZINIE PSYCHOMETRII\nNewsSocjaliści raczej nie wystawią kontrkandydata. Tusk na ostatniej prostej?\nNewsByły premier "Farmajo" wybrany na prezydenta Somalii\nNewsFaworyt francuskich wyborów prezydenckich opłacany przez Rosjan?