Goście goście | Budująca Mama - blog lifestyle parenting - budowlaniec, mama trójki\nBudująca Mama 4/16/2014 23 komentarzy codzienność , codzienność-rozmyślania , pani domu , porady Edit\nChlebem i solą się witamy!\nBardzo lubię odwiedziny. Bardzo. Lubię się jednak do nich przygotować. Lubię, żeby osoby odwiedzające wnosiły do domu miłą atmosferę i energię, a nie głównie wkurzenie... Lubię dobrze ugościć moich gości, spędzać z nimi czas i cieszyć się wspólnie spędzonymi chwilami.\nMoi goście o tym wiedzą, i dlatego odwiedziny są bardzo przyjemne :) Gdyby nie były, to nie chciałabym robić u siebie Śniadania Wielkanocnego :)\nO moim postrzeganiu gości. O tym, co u nich lubię i o tym co mnie irytuje. Tym bardziej w domu z Małym Dzieckiem.\nJadąc do domu, w którym jest małe dziecko, starajmy się w miarę dostosować do tego Maluszka. Po co robić mu nad głową zamieszanie tuż przed snem? Po co wpadać do niego w odwiedziny, kiedy przypada czas jego drzemki? Czy takim wielkim poświęceniem dla odwiedzającego jest zaplanowanie wizyty?\nKurczę. Ja się tak czasem zastanawiam... Dobra. Widujemy się z kimś często, dziecko zna znajomych, wpadają w różnych porach - ok :-) to jest świetne, to mi nie przeszkadza. Ale... Jeśli ktoś ma cały dzień wolny, pojawia się raz na kilka, kilkanaście tygodni, dziecko nie zna twarzy... Przecież dla dziecka nie jest ważne, czy to ciocia, sąsiadka, czy Pani ze sklepu. Musi poznać twarz. Czy tak trudno poświęcić się dla takiego malucha i dojechać na czas?\nA może większym problemem jest szacunek do osób odwiedzanych, do ich czasu, zwyczajów? Do tego, że lubią się przygotować, przyjąć gości z radością, z ładnie nakrytym stołem i gotową Panią Domu?\nCzy ludzie są złośliwi?\nBo ja nie wiem, czy może to ja jestem złośliwa, że dbam o to, żeby w moim domu było po mojemu. Dbam o to, żeby wszystko było uszykowane i gotowe NA CZAS. Nie godzinę przed czy dwie godziny po. Na czas.\nWiadomo, Zosi na czas budzić nie będę, ale chyba osobie, której na takim spotkaniu POWINNO zależeć, jest w stanie raz na dwa miesiące spiąć tyłek i zdążyć?\nRóżne poślizgi mogą się zdarzyć. Takie jest życie. NIE MOŻNA wszystkiego przewidzieć. Czasem nam coś wypadnie, czasem zdarzy się korek, czy inny zapychacz dróg, ale... Jesteśmy tylko ludźmi. Zadzwońmy, poinformujmy o zmianie planów, nie każmy tym, którzy czekają czekać dłużej, ani nie wyjeżdżajmy dla pewności godziny wcześniej. Dlaczego? Bo tam po drugiej stronie czeka na nas zarobiona mama, która długo pracowała nad swoją organizacją czasu, która cieszy się, że jej dziecko ma ustalony plan dnia, a ona dzięki temu ma w domu tak, jak ma. Mama, która w sobotę o 6 rano wymknęła się od Menża i dziecka z łóżka, żeby ogarnąć, wysprzątać łazienkę i poczynić inne przygotowania, żeby jak najlepiej przyjąć SWOICH GOŚCI.\nWięc? Gościu, nie olewaj tych, których odwiedzasz i jej rodziny, pokaż, że i Tobie zależy na dobrej atmosferze.\nPrzyjedź punktualnie, przyjedź zdrowy i z uśmiechem na twarzy. Nie musisz przywozić drogich prezentów, ale przy tak rzadkich odwiedzinach, nie przywoź tylko problemów :-D wszystkim będzie milej i przyjemniej, a może i odwiedziny staną się częstsze? :-D\nMatka Polki 16 kwietnia 2014 21:07\nJak mnie to denerwowało, jak Pola była młodsza (chociaż i teraz też), jak przychodzili goście koło 18-19, a to pora Poli do spania. Niechby przyszli z godzinę przed lub po, a nie akurat w momencie kąpania czy ubierania w piżamkę.\nJa lubie gości zapowiedzianych z tygodniowym co najmniej wyprzedzeniem, a niespodziewanych nie lubię :)\nMama Laury 16 kwietnia 2014 21:22\nMarta W 16 kwietnia 2014 21:43\nZ gośćmi bywa bardzo różnie. Z mojego doświadczenia bywa, że dopiero pary, które same zostały rodzicami, zreflektowały się, że nie każda pora jest dobra na odwiedziny :) O, albo, że katar to przeszkoda... Moja teściowa, jak jeszcze nas odwiedzała, też wpadała o takich porach, że nic tylko dobranockę włączyć...\nAlina Dobrawa 16 kwietnia 2014 22:00\nChyba nigdy się nie spotkałam z taką wizytą :)\nMam szczęście, bo zawsze zadzwonią wcześniej :)\nAch ta mama 16 kwietnia 2014 22:21\nDoskonale cię rozumiem, ja też nie lubię "niespodziewanych gości" i nie lubię jak ktoś przyjeżdża za wcześnie... jak się spóźnia, to nawet się cieszę, bo mi to raczej rzadko się udaje przygotować wszystko na czas...\nW każdym razie chyba nikt mnie nie przebije: jak Nicko miał 4 miesiące moja teściowa wpadła do mnie bez uprzedzenia o 7.30 RANO!!!\nKasia G 17 kwietnia 2014 08:33\nMnie też to wkurza. W niedzielę mieliśmy gości. Moja Julka chodzi spać o 20:00. Dochodzi 20:00 a goście sobie siedzą w najlepsze. Julka mi mówi mamusiu idziemy spać. W kocu nie wytrzymałam i powiedziałam przepraszam ale ja muszę iść kąpać moje dziecko bo chce spać.\nAgnieszka G. 17 kwietnia 2014 11:49\nA weź... Mnie to tak strasznie wkurza! Niezapowiedziani goście... A co jakbym po domu w samych gaciach biegała? Albo byłby burdel na kółkach, bo... bo cokolwiek? Nie znoszę niezapowiedzianych! A niestety u moich rodziców tak jest. Wszyscy wiedzą, że zawsze ktoś w domu jest(dziadek, mama teraz i ja) i wpadają jak do siebie, jak do sklepu, jak do... obory :/ Bo niektórzy nawet butów zdjąć nie potrafią. A potem sprzątaj po takich flejach -.- No i ten nerw na twarzy jak masz jakieś plany, a tu nagle wpada tabun ludzi.\nNie rozumiem. Wszyscy mają komórki. Tak trudno zadzwonić?\nSię uzewnętrzniłam trochę ^^"\nPasjoMatka 17 kwietnia 2014 13:50\nJest jeszcze jedna rzecz - jak mnie wpienia, gdy w świeżo wysprzątane mieszkanie ładuje się gość, a zwłaszcza kilkoro gości w ubłoconych butach i do samej kuchni, albo o zgrozo - pokoju, gdzie mam dywany, zalezie. A to działa tak, że jak jeden butów nie zdejmie, to reszta za nim też nie, bo przecież nie będzie po błocku w skarpetach doginać. I w takich chwilach się zastanawiam, czy tylko ja i moja rodzina mamy nienormalny chyba nawyk ściągać buty przychodząc w gości?\nJoanna/ LotsOfSources 17 kwietnia 2014 16:31\nWłaśnie to miałam napisać- nieraz człowiek nie pomyśli. Mi się nie przydarzyło oczywiście iść do kogoś niezapowiedzianym czy przeciągać wizytę, ale ludzie są czasem tak nieogarnięci, że trzeba im prosto powiedzieć jak nasz dom funkcjonuje i jeśli nie załapią to robić swoje- musisz iść położyć spać- idź to gość się nie zreflektował. Ważne, żeby było w tonie przyjaznym i z czasem ludzie sie dostosowują- chciałabym w to wierzyć przynajmniej...\nBudująca Mama 18 kwietnia 2014 20:28\nJa zawsze ściągam buty, nawet jak sugerują inaczej. Ja wiem, co to znaczy po kimś sprzątać i nie zamierzam nikomu czegoś takiego fundować. Skarpetki mam czyste, stopy też. Nic nie śmierdzi :P\nNie ściągam tylko tam, gdzie bym skarpetki mogła od podłogi pobrudzić :P\nBudująca Mama 18 kwietnia 2014 20:29\nI dobrze! U nas niezapowiedzianie nikt się raczej nie pojawia, za to niespecjalnie punktualni są nasi goście...\nTak, trzeba od razu mówić, bo się tylko człowiek wkurzy, a tamten i tak nie wyczai :P\nBudująca Mama 18 kwietnia 2014 20:30\nZdecydowanie Cię nie pobije.... Mi drobne spóźnienie nie przeszkadza, ale moja Mama czasem wyjeżdża (a ma 70 km) o godzinie, na którą ją zapraszałam... :/\nAle zawsze punktualni? Zazdroszczę :)\nBudująca Mama 18 kwietnia 2014 20:32\nTak, zdecydowanie, choć są i tacy, którzy z dziećmi urzędują, ale wtedy Zośkę usypiamy po swojemu, a oni czekają... :) To akurat bliscy znajomi, co mają inaczej dzień niż my. Ale i oni i my wiemy, jak się zachować...\nKomunikacja przede wszystkim :D\nDlatego tak cisnę na to, żeby się dostosować do Dziecka :)\nCamel Janka 18 kwietnia 2014 23:50\nja napisze tylko Amen. i podpisuje się rękami i nogami pod tym co napisałaś :-)\nAnia 19 kwietnia 2014 09:21\nZdecydowanie się z Tobą zgadzam ;) plan dnia dziecka to podstawa i nie ogarniam że ktoś nie potrafi tego uszanować!!!! pozdrawiam ;)\nBudująca Mama 20 kwietnia 2014 13:05\nBudująca Mama 20 kwietnia 2014 13:06\noj tak, już o tym pisałam :) Pozdrawiam :)\nAlina Dobrawa 20 kwietnia 2014 20:43\nRzadko kiedy dłużej na kogoś czekamy :)


Bella Perfecta Green, podpaski higieniczne, 10 sztuk - Sklep Hektor.pl\nZobacz wszystkie produkty marki: BellaProducent: TZMOEAN: 5900516301132\n3,25 zł4,79 zł3,41 zł z VAT\nCena jednostkowa: 54,17 zł / kg\nBella Perfecta Green to supercienka, 2 mm podpaska niezauważalna nawet przy bardzo dopasowanym stroju. Pokryta jest superchłonną siateczką Silky Drai z systemem mikrolejków, który błyskawicznie przepuszcza wilgoć i zatrzymuje ją wewnątrz podpaski, zapewniająca uczucie suchości. Podpaska jest oddychająca, dzięki czemu odczuwasz komfort non stop. Specjalny system SEP zapewnia idealną ochronę Twojej bielizny. Dodatkowo ozdobne wytłoczenie ułatwi wchłanianie cieczy i sprawi, że będziesz czuć się wyjątkowo i pewnie!\nOceń produkt Bella Perfecta Green, podpaski higieniczne, 10 sztuk


Skup katalizatorów Podkarpackie\nPodkarpackie - Skupujemy katalizatory we wszystkich miastach, ze wszystkich pojazdów Podkarpackie\nZapraszamy Państwa do zapoznania się z nasza pełną ofertą skupu katalizatorów, oferta skierowana jest dla wszystkich chętnych, którzy szukają odbiorcy lub chcą uzyskać lepszą cenę za sprzedawany katalizator. Oferta skupu katalizatorów Podkarpackie to prawdopodobnie najlepsza oferta na rynku. Prosimy skontaktować się pod nr tel. 533-080-717. Skup katalizatorów Podkarpackie to oferta specjalnie dla Ciebie.\nPamiętajmy, że zuzyte katalizatory należy zutylizować, dlatego powstał nasz skup katalizatorów. Zajmujemy się profesjonalnym recyclingiem katalizatorów Podkarpackie. Dlatego zapraszaszamy do kontaktu z nami w celu dokonania wyceny Państwa katalizatora lub katalizatorów Podkarpackie. Jestesmy pewni, że zaproponujemy Państwu najlepszą cenę za katalizatory.\nSkup katalizatorów Podkarpackie. Zadzwoń tel. 533-080-717\nJesteśmy w stanie zaoferować jako jedyni na rynku najlepszą cenę za Twój katalizator. Nie zwlekaj i sprzedaj go zanim straci na wartości. Prosimy pamiętać, że cena katalizatorów jest uzależniona od wykresów podanych na stronie startowej, a także od kursu walut. Jest to wypadkowa wielu czynników decydujących o wartości katalizatora. Dlatego jeśli jest dogodny czas nie zwlekaj i dzwoń do nas w sprawie skupu katalizatorów Podkarpackie, dodatkowe pieniądze na pewno się przydadzą, a środowisko naturalne będzie wolne od niezbezpiecznych substancji.


Tyberiusz [Michał Kubicz] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00366 006409 18983474 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Michał Kubicz Liczba stron: 448\nISBN: 9788324582891 Data wydania: 2017-09-27\n'Tyberiusz. Cesarstwo nad przepaścią' to powieść o trudach rządzenia i i związanym z nimi śmiertelnym ryzyku. To historia przebiegających w ukryciu dramatów, a także pychy i arogancji, które przyczyniają się do upadku ludzi wyniesionych na wyżyny władzy. To wreszcie ukazanie gorzkiej prawdy o tym, że największy wróg może być wśród najbliższych...\nProjekt okładki MARIUSZ BANACHOWICZ Fotografia na okładce © NIK KEEVIL/TREVILLION IMAGES Redakcja MAG – USŁUGI WYDAWNICZE MAŁGORZATA GROCHOCKA Korekta MARIA SOŁTYS Skład KRZYSZTOF CHODOROWSKI Polish edition © Publicat S.A. MMXVII (wydanie elektroniczne) Wykorzystywanie e-booka niezgodne z regulaminem dystrybutora, w tym nielegalne jego kopiowanie i rozpowszechnianie, jest zabronione. All rights reserved Wydanie elektroniczne 2017 ISBN 978-83-245-8289-1 jest znakiem towarowym Publicat S.A. PUBLICAT S.A. 61-003 Poznań, ul. Chlebowa 24 e-mail: office@publicat.pl, www.publicat.pl Oddział we Wrocławiu 50-010 Wrocław, ul. Podwale 62 e-mail: ksiaznica@publicat.pl Konwersja publikacji do wersji elektronicznej\nSPIS TREŚCI Dedykacja * * * Prolog Część pierwsza Rozdział I Rozdział II Rozdział III Rozdział IV Rozdział V Rozdział VI Rozdział VII Rozdział VIII Część druga Rozdział IX Rozdział X Rozdział XI Rozdział XII Rozdział XIII Rozdział XIV Rozdział XV Zakończenie Posłowie Nota bibliograficzna Przypisy\nPamięci mojego ojca, Piotra, który zaszczepił we mnie ciekawość niezwykłego świata starożytnego Rzymu\nPROLOG PAŹDZIERNIK 31 ROKU Godziny mijały jedna za drugą. Zgarbiony starzec o zbolałym wyrazie twarzy od rana niespokojnie krążył pod portykami, wspinając się z mozołem po stromych schodach pośród ogrodów wydartych twardym skałom rękami setek niewolników, niepewny tego, co przyniesie wieczór. Zesztywniałymi, długimi palcami ściskał kurczowo laskę. Niekiedy opierał zmęczone ciało na marmurowej barierce i mrużąc oczy, z wysokiego klifu wypatrywał czegoś na horyzoncie. Morski wiatr targał jego siwymi włosami i smagał jasną, pomarszczoną skórę twarzy, na której mimo upływu lat wciąż było widać ślady po młodzieńczych krostach. Z wysokości obserwował statki płynące z południa na północ i z północy na południe. Z Achai, Egiptu, Azji, Iberii, Kartaginy... Lecz czekał tylko na ten jeden. Wreszcie go dostrzegł. Słońce już zachodziło, opromieniając wybrzeże Italii ciepłym, złotym blaskiem, gdy okręt wojenny pojawił się od strony Misenum. Nie skierował się, jak wiele innych, do portów Bauli, Pompejów czy Herkulanum, lecz przecinał wody Zatoki Neapolitańskiej, zmierzając wprost ku wyspie. Zamknął oczy. Jakąkolwiek wieść przynosił posłaniec, była ona zła. Cokolwiek miał od niego usłyszeć – musiało boleśnie ukłuć w serce. Otworzył powieki. Powoli odwrócił zgarbione ciało i skierował się ku pałacowi. Kiedyś krok miał pewny, sprężysty. Teraz drobnymi kroczkami szedł ku schodom, uważając po drodze na każdą nierówność wyłożonej marmurem ścieżki. Wspinał się na kolejne poziomy ogrodu, spoglądając od czasu do czasu na znajdującą się w górze majestatyczną bryłę budowli, w której schronił się wiele lat temu. Część białych, wykładanych jasnym kamieniem ścian rozkosznie odbijała teraz ostatnie promienie chylącego się ku zachodowi słońca. Inne skrywał już mrok, zmieniając cudne za dnia portyki w jednostajny rząd ponurych, czarnych czeluści. Odprowadzony czujnym wzrokiem strażników dyskretnie rozstawionych w pałacu i ogrodzie skierował się wprost do triclinium. Tam podszedł do jednego z trzech łóż biesiadnych i zajął swe miejsce. Oparł się na lewym łokciu, pozwalając niewolnikowi, by poprawił jego szatę purpurowej barwy. Inny podszedł z wypełnionym wodą szklanym naczyniem, by obmyć mu dłonie i stopy. Uniósł głowę. Ujrzał dwie osoby leżące na pozostałych łożach: ośmioletniego chłopca i młodego, prawie dwudziestoletniego mężczyznę o niezbyt atrakcyjnej twarzy, naznaczonej pryszczami. Spoglądali na starca, czekając, aż da znak do rozpoczęcia posiłku. On tymczasem wbił zrezygnowany wzrok w Odyseusza przywiązanego do okrętu i opierającego się śpiewom zabójczych syren, którego postać ułożona z maleńkich, kolorowych kamyczków zdobiła posadzkę. Wreszcie podniósł rękę. Wtedy służba wycofała się do kuchni po pierwsze dania. Czas mijał powoli, niewolnicy roznosili półmiski. Ciszę przerywał tylko brzęk odstawianych pucharów i niekiedy trzask oliwy płonącej w lampach zwieszających się na łańcuszkach z licznych kandelabrów. Zarówno starzec, jak i jego młodzi goście wzajemnie unikali swego wzroku. Wtem z prowadzących do jadalni korytarzy dał się słyszeć rytmiczny stukot podkutych butów. Chłopiec i młodzieniec znieruchomieli na swych łożach, tylko starzec nie przerwał posiłku. Jakby wiedział, co przyniesie najbliższa przyszłość. Lekko trzęsącą się dłonią podnosił do ust kolejne kawałki mięsa. Przesłaniająca wejście kotara rozchyliła się i do środka wszedł niski, dobrze zbudowany mężczyzna. Podszedł do starca i pewnym ruchem wyciągnął rękę, w której trzymał papirusowy rulon. – Oto raport, cezarze – rzekł. Stary władca nawet na niego nie spojrzał. Uniósł do ust skrzydełko pieczonego kwiczoła. – Rozkaz wykonano, Makronie? – spytał beznamiętnie. Ale leżący obok dwudziestolatek mógłby przysiąc, iż w pytaniu tym kryła się nadzieja, że może jednak odpowiedź będzie przecząca. – Tak, cezarze. Wszystko poszło zgodnie z planem – odparł Makron, chowając raport do fałdu swego płaszcza. Starzec zacisnął powieki. – Dobrze – powiedział drżącym głosem. – Możesz odejść. – Ale... – Przybyły chciał jeszcze coś dodać. – Odejdź! – krzyknął gospodarz. – Wszyscy odejdźcie! Obecni zaczęli pospiesznie opuszczać triclinium, pozostawiając cesarza samego. Niedługo potem mieszkańcy pałacu usłyszeli głos, którego brzmienie przez ostatnie lata zdążyli już zapomnieć: zawodzenie odbijające się od wysokich murów jadalni i zwielokrotnionym echem docierające do najdalszych zakątków wielkiej rezydencji. Tyberiusz płakał. Następnego dnia, jakby nic się nie stało, cesarz wstał tuż przed świtem. Jak zawsze zjadł lekkie śniadanie; potem wyszedł na rozległy wschodni taras. Dla tej krótkiej chwili był gotów poświęcić wszystkie inne przyjemności, a nawet zaniedbać obowiązki. Stały, powtarzający się dzień w dzień rytuał. Jasna łuna nad Italią oznaczała, że niebawem pierwsze promienie słońca obleką marmurowe portyki pałacu różową poświatą. Pierwsze ptaki zaczną swe koncertowanie, a schłodzone nocą pachnące morzem powietrze wypełni płuca. Wyprostował zgarbione plecy i głęboko odetchnął. Przymknął oczy. Stał tak nieruchomo, oczekując bez pośpiechu, aż na jego pomarszczoną, zmęczoną twarz padnie ciepło dziennej gwiazdy – najpierw delikatne, nieśmiałe, z każdą chwilą coraz bardziej natarczywe. Usłyszał krótkie chrząknięcie. Obrócił się, spoglądając spod krzaczastych brwi. – Makron czeka w tablinum, panie – rzekł stojący za nim sekretarz, wyzwoleniec Apollodor. – Już idę – powiedział cesarz niechętnie, widząc jego ponaglający wzrok. Powoli zawrócił z tarasu i udał się do gabinetu. Wszedł do pomieszczenia, z którego okien mógł obserwować kontynent. Usiadł za stołem na cedrowym krześle z misternie rzeźbionym oparciem. Na jednym krańcu blatu słudzy przygotowali stos zwiniętych w rulony raportów, które poprzedniego wieczora przypłynęły z całego państwa i jeszcze przed świtem zostały dostarczone na pałacowe wzgórze. Na drugim zaś piętrzyły się równiutko poukładane pisma, które sekretarze Sejana – prefekta gwardii pretoriańskiej – dali imperatorowi do podpisania. Zamieszkiwał na Kaprei od lat. Tu w wielkim tablinum przylegającym do głównej jadalni wydawał rozkazy. Tu, na swoistym wygnaniu, na które sam się skazał, miały się zbiegać wszystkie nici władzy. Swych poddanych nie widział od dawna. Jakże odmiennie potoczyły się jego losy od tego, jak je zaplanował... – Wprowadzić Makrona? – spytał Apollodor. – Tak – odparł cesarz. Głos znów miał spokojny, wyprany z jakichkolwiek emocji, a po wczorajszych łzach nie pozostał nawet ślad. Patrzył na wyruszające z odległych portów Zatoki Neapolitańskiej statki, niczym rój pszczół wylatujących z pasieki o poranku. Znów posłyszał stukot podkutych sandałów. Drzwi uchyliły się, ukazując postać Makrona. – Co każesz, cezarze? – spytał żołnierz, stając wyprostowany przed władcą. – Wrócisz do Rzymu. Zostajesz powołany na stanowisko nowego prefekta gwardii pretoriańskiej – powiedział cicho imperator, podając żołnierzowi papirusowy rulon ze świeżo podpisaną nominacją. – Chcę, abyś przywrócił porządek. Skoro nie mogłem polegać nawet na najdroższej mi osobie, to znaczy, że nie mogę już zawierzyć nikomu. Odszukaj tych, którzy zwrócili się przeciwko mnie, i osądź ich w moim imieniu. Wytęp ich wszystkich jak robactwo. Masz moje wszelkie pełnomocnictwa. – Będzie, jak każesz, panie – rzekł Makron. – Czy nie powinieneś wrócić do Rzymu? „Do Rzymu...?” – Tyberiusz zamyślił się. Z zakamarków pamięci powróciły wspomnienia żony, syna, brata: wszystkich tych, których kochał i których prochy spoczywały w wielkim mauzoleum nad brzegiem rzeki. Szybko jednak powrócił do rzeczywistości, której nic nie oddawało lepiej niż ostatnie listy Antonii i tajne sprawozdania Makrona. – Po co? – odpowiedział wreszcie. – Tam już nie ma dla mnie miejsca. Rzymianie widzieliby mnie najchętniej na dnie Tybru, a nie na Palatynie. – A Gajusz i Gemellus? Ich też chcesz zatrzymać przy sobie? Znów na chwilę zapadło milczenie. Tyberiusz bił się z myślami, rozważając, jak powinien postąpić z towarzyszącymi mu na wyspie młodzieńcami – starszym Kaligulą i młodszym Gemellusem. Dopiero teraz, z perspektywy czasu, rodzinne powiązania ujawniały całą swą złożoność. Wybór, który jeszcze niedawno był oczywisty, teraz zmuszał do zastanowienia. – Tak – powiedział wreszcie Tyberiusz. – Niechaj obaj zostaną na Kaprei. – Ale przecież Gemellus nie jest... – Możesz odejść! – przerwał mu szybko cesarz, przymykając oczy. Makron obrócił się na pięcie i opuścił tablinum.\nCzęść pierwsza ROZDZIAŁ I SIEDEMNAŚCIE LAT WCZEŚNIEJ – SIERPIEŃ 14 ROKU Kto żyw, na samą myśl o tym dniu drżał, nie wiedząc, co przyniesie. W tej jednej chwili Imperium wstrzymało oddech w oczekiwaniu. Oktawian August umarł. Wywyższony przez bogów oddał ostatnie tchnienie. Boski osierocił swój lud. Od czasu, gdy pokonał Marka Antoniusza w bitwie pod Akcjum, minęło czterdzieści pięć lat. Niemal pół wieku wolne od bratobójczych wojen domowych, w jakie obfitowały wcześniejsze lata. Pół wieku umacniania nowego politycznego porządku, w którym całą władzę nad ogromnym Imperium skupiał jeden człowiek – August, Ojciec Ojczyzny. Ten, którego geniuszowi świątynie stawiano za życia. Gdy umierał, niewielu było obywateli, którzy mieli jeszcze w pamięci czasy, gdy Rzymem nie rządził ON. Twarze były posępne. Kobiety miały potargane włosy. Mężczyźni stali nieruchomo, starając się nie pokazać, że i im wilgotnieją kąciki oczu. Tłum wypełniał szczelnie każdy skrawek wolnej przestrzeni wzdłuż Via Appia. Ludzie przepychali się w milczeniu, nie ważąc się dobyć z gardła najmniejszego odgłosu w obecności tego, którego od lat traktowano niczym boga. Rzekłbyś, że ptactwo zamilkło, wiatr ucichł, a drzewa zastygły w bezruchu. W sierpniowy dzień kondukt żałobny podążał wolno do Rzymu z miasteczka Nola, gdzie znajdowała się willa, w której serce Augusta zabiło po raz ostatni. Na czele z głośnym chrzęstem równym krokiem maszerował oddział gwardii pretoriańskiej w paradnych zbrojach, czerwonych płaszczach i w hełmach z pióropuszami. Za nim szło dwudziestu czterech liktorów niosących związane pęki rózeg z wetkniętymi toporkami – pradawnymi symbolami władzy przynależnej najwyższym rzymskim urzędnikom. I wreszcie ten, którego wszyscy pragnęli ujrzeć – August. Jego ciało spowite białą togą spoczywało na marach wiezionych na złoconym wozie zdobionym kością słoniową. Pomarszczona skóra, rzadkie siwe włosy: jakże odmienny obraz od wykuwanych w kamieniu – jak Imperium długie i szerokie – posągów przedstawiających silnego młodzieńca o przenikliwym spojrzeniu sięgającym po horyzont i gęstej grzywie z lokiem zaczesanym w charakterystyczny orli dziób. Na bazaltowe płyty drogi padały dziesiątki tysięcy kwiatów rzucanych w milczeniu przez ludzi pragnących oddać władcy ostatni hołd. Za wozem żałobnym szedł mężczyzna. Miał pięćdziesiąt pięć lat, był wysoki i silnej budowy. Sprężysty krok i szerokie ramiona świadczyły o jego żołnierskiej młodości daleko bardziej niż zdobny pancerz, na którym ręka armifexa wyczarowała postacie Achillesa i Heraklesa. Twarz miał pospolitą. Nie wyróżniało jej nic poza śladami trądziku, który prześladował go jeszcze długo po okresie dojrzewania. Jak wielu przedstawicieli swego rodu, włosy miał nieco dłuższe niż większość mężczyzn rzymskiej elity, lekko na kark opadające. Zgromadzeni wzdłuż Via Appia ludzie z szacunkiem spoglądali na ciało Augusta, którego panowaniu zawdzięczali najdłuższy w najnowszych dziejach państwa okres pokoju. Gdy tylko jednak wóz ze zmarłym władcą ich mijał, z ciekawością wpatrywali się w tego, który miał teraz przejąć stery rządów. Czy maszerując w żałobnym kondukcie, Tyberiusz wspominał wszystkich swych konkurentów do panowania nad Rzymem? A może przywoływał w pamięci ojca i dziadka – potomków potężnych Klaudiuszów, którzy zapewne przewróciliby się w grobach, gdyby wiedzieli, jakimi ścieżkami podążyło życie ich dziedzica. Oni walczyli o przetrwanie dawnej Republiki rządzonej przez arystokratyczną oligarchię przysłoniętą pozorami rządów ludu. Walczyli przeciwko Cezarowi, Markowi Antoniuszowi. On pokłonił się temu, kto Republikę definitywnie pogrzebał i kto przez pół wieku budował podwaliny nowego ustroju, w którym jeden człowiek skupiał władzę większą niż egipscy faraonowie. Oni za swe przekonania oddali życie. On miał właśnie zająć w państwie miejsce ich wroga. Czy o tym myślał Tyberiusz, idąc za wozem ze zwłokami Augusta? A może jego myśli krążyły wokół Wipsanii – pierwszej żony, tej, którą najbardziej ukochał, ale i najbardziej skrzywdził. Tej, której wolą cesarza miał już nigdy nie ujrzeć, a która teraz może na niego czekała. O czym myślał Tyberiusz, zapewne nigdy się nie dowiemy. Pewne jest natomiast, że tysiące ludzi tłoczących się wówczas wzdłuż Via Appia nie miały wątpliwości: mężczyzna, na którego z ciekawością spoglądali, jest nowym władcą całego znanego im świata – od dzikich puszcz Germanii po rozgrzane pustynie Libii. Od strzelistych Słupów Heraklesa po nagie skały Syrii. Antonia była rozdrażniona. Wiedziała, że chwila ta jest nieuchronna, a jednak w głębi serca pragnęła, by nadeszła jak najpóźniej. Gdy krótko po świcie otworzyła oczy, przez chwilę jeszcze leżała w łóżku w bezruchu. Błądziła myślami wokół swych dzieci, codziennych obowiązków związanych z zarządzaniem licznymi posiadłościami i klientów, którzy zapewne będą chcieli złożyć jej uszanowanie o poranku. Dopiero po jakimś czasie przypomniała sobie, że dzień ten będzie inny niż pozostałe. Dziś nie przyjdzie żaden klient. Świadomość tego, co ją czeka, spadła na nią jak uderzenie obuchem, wywołując zły nastrój. A przecież nie dalej jak kilka tygodni wcześniej August odwiedził ją niespodziewanie. Już wtedy miała złe przeczucia. Zawsze był chorowity i słabej kondycji, jednak tego dnia wyglądał gorzej niż zazwyczaj. Cerę miał ziemistą, a przenikliwy zazwyczaj wzrok – przygasły. Mimo to okazywał zainteresowanie jej dziećmi i wnukami, chwalił Germanika za postępy kampanii wojennej nad Renem i za opanowanie nastrojów w obozie wojskowym, wysławiał Agrypinę za oddanie mężowi, wypytywał o małego Kaligulę, a nawet przekomarzał się z nią w sprawie Klaudiusza, do którego ona nie miała już cierpliwości, a w którym on wciąż dostrzegał ukryte talenty. Zawsze gdy August poruszał temat jej młodszego nieudanego syna, Antonia nie miała pewności, czy mówi poważnie, czy też stroi sobie żarty z ułomności młodego mężczyzny. A teraz nie żył... Antonia była jedną z dwóch córek Marka Antoniusza i Oktawii – siostry Augusta. Po samobójstwie Antoniusza w Aleksandrii po bitwie pod Akcjum Oktawia z dziećmi zamieszkała w domu brata – nowego jedynowładcy Imperium. August dobrze traktował Antonię. Wprawdzie spłodził ją mężczyzna, którego on sam ogłosił wrogiem Rzymu opętanym przez rozpustną Kleopatrę, lecz była przecież jego siostrzenicą, zasługiwała więc na przyznanie jej godnego miejsca w Rodzinie. Choć August doprowadził do śmierci jej ojca, nie miała mu tego za złe. Wojna była w Rzymie stanem uznawanym za normalny, podobnie jak dla polityków walka wyborcza, dla rolników susza, a dla kupców – sztorm zatapiający statki wraz z towarem. Czy mogła więc mieć żal, że Marek Antoniusz okazał się w tej rozgrywce przegranym? I że honorowo wolał wybrać śmierć niż poddanie się woli Augusta? Swego prawdziwego ojca nie pamiętała, więc z czasem to właśnie August zaczął wypełniać lukę po nim. Oktawian August wierzył, że warunkiem zachowania władzy w rękach jego Rodziny jest, by wszyscy jej członkowie trzymali się blisko siebie. Małżeństwo było jednym z jego ulubionych narzędzi, za których pośrednictwem tworzył nowe więzi między swymi krewnymi. Antonia także była częścią planów dynastycznych Augusta. Gdy miała dwadzieścia lat, imperator nakazał jej wyjść za Druzusa, swego pasierba, a zarazem młodszego brata Tyberiusza. Małżeństwo nie trwało długo – Druzus zmarł raptem siedem lat później, jednak ze związku tego narodziła się trójka dzieci: najstarszy Germanik, Julia i najmłodszy – Klaudiusz. Nici, którymi August na siłę spajał Rodzinę, były bardzo liczne. Germanik został ożeniony z Agrypiną, córką ulubionego generała Augusta – Marka Agrypy; Julia wyszła za syna Tyberiusza, Kastora. Jedynie Klaudiusz, uważany za umysłowo ograniczonego, pojął za żonę kobietę spoza Rodziny, Plaucję Urgulanillę, ale nawet ona była związana z rodem uchodzącym za zaprzyjaźniony z domem Augusta. Wciąż pozostając w łożu, Antonia próbowała sobie przypomnieć ostatnie zdanie, jakie usłyszała z ust cesarza, jego ostatnie spojrzenie, ostatni gest... Zmobilizowała całą silę woli, by zmusić się do wstania. Z wiekiem przychodziło jej to coraz trudniej. Jej pięćdziesięcioletnie ciało coraz natarczywiej domagało się łagodnego traktowania, a poranne bóle krzyża i ogólna wiotkość mięśni stanowiły wyraźny znak, że powinna już ograniczyć zakres swoich obowiązków i bardziej polegać na wyzwoleńcach oraz najbliższych. Dzieci od dawna namawiały ją do porzucenia Rzymu i udania się do willi w Oplontis, w której łagodny klimat i morska bryza poprawiłyby jej słabą ostatnio kondycję. Usiadła na łóżku. W tej samej chwili pojawiła się obok niej niczym spod ziemi niewolnica z przyszykowanym ubraniem – lekką tuniką i sandałkami. – Bądź pozdrowiona, domina – rzekła. – Jaką mamy dzisiaj pogodę? – spytała Antonia. – Dzień zapowiada się słoneczny. Na Polu Marsowym będzie bardzo duszno i gorąco. – Nie wątpię... – mruknęła Antonia. – Dziś rano przybył posłaniec z Galilei. Przywiózł listy od twoich klientów, a także list od Heroda Antypasa. – Dobrze. Niech go zostawią w tablinum. Później przeczytam. Coś jeszcze? – Przyszedł Geminiusz, twój klient, domina. Czeka w atrium. – Teraz? Przecież mówiłam, że dzisiaj nie przyjmuję klientów! – Wiem, ale nalegał. Antonia zmarszczyła brwi. – Pewnie znowu chce pieniędzy. Daj mu tyle, co zawsze, i przekaż, że dzień jest niestosowny na składanie wizyt. Zbliżający się pogrzeb nie dawał jej spokoju. Gdy służąca wkładała jej sandały i wiązała ich rzemyki, ona wciąż myślała o skutkach śmierci Augusta. Przez z górą czterdzieści lat cesarz był tym, wokół którego w naturalny sposób jednoczyła się cała Rodzina. On zapewnił Imperium spokój i pomyślność. On dbał o wyciszanie konfliktów między poszczególnymi gałęziami rodu. Jego staraniem plebs żył w przekonaniu, że August i jego bliscy są jak klucz sklepienia, bez którego misternie budowana struktura władzy rozsypie się, pogrążając państwo w chaosie. Czy teraz Rodzina utrzyma władzę? Czy może tłumione przez dziesięciolecia waśnie wybuchną ze zdwojoną mocą, uwalniając niszczycielską siłę nagromadzonej przez lata energii? Niewolnica nałożyła na nią tunikę, którą związała w pasie ozdobnym sznurem z frędzlami. Potem rozpoczęła porządkowanie zmierzwionych włosów – w większości jeszcze czarnych, lecz przetykanych już gęsto siwiejącymi pasmami. Potem sięgnęła po leżące na stoliku okrągłe zwierciadło z polerowanego brązu. – Tak będzie dobrze, domina? – spytała. – Może przyniosę perukę? Antonia przyjrzała się swemu rozmazanemu odbiciu. Skrzywiła się. Upływającego czasu nie był w stanie ukryć nawet wymagający ponownego wygładzenia brąz. – Nie, może tak zostać – mruknęła do niewolnicy. – Niech peruki noszą te patrycjuszowskie ladacznice, które Liwia przyprowadzała co noc do łoża Augusta i które teraz zapewne wypłakują ostatnie łzy. „A swoją drogą ciekawe, czy ich ojcowie z równą ochotą będą teraz udostępniać swoje córki Tyberiuszowi?” – pomyślała. Zasłona oddzielająca sypialnię od perystylu rozsunęła się, ukazując odźwiernego. – Pani, przybyli Klaudiusz i Julia – zaanonsował sucho. – Wprowadź do tablinum. Niech chwilę poczekają – odparła, krzywiąc się ponownie, tym razem na myśl o swym synu. Do niewolnicy zaś rzekła: – Tylko nie przesadź z kolorami. Nie chcę wyglądać jak nałożnica Augusta, która przyszła na jego pogrzeb. Niewolnica podeszła do stolika, z którego zdjęła skrzyneczkę zdobioną intarsją z kości słoniowej. Gdy ją otwarła, w środku ukazał się rząd flakoników i puszek – jedne ze szkła, inne ze srebra, jeszcze inne z kremowego, niemal przezroczystego alabastru. Wyjmowała je po kolei. Pastę z tłuszczu i miodu wymieszaną z tajemniczymi barwnikami rozprowadziła równomiernie na czole i policzkach swej pani. W jednej chwili wiotka i pomarszczona skóra Antonii zrobiła się lśniąca i napięta. Czarnym sproszkowanym antymonem podkreśliła brwi, a pyłem z wysuszonych płatków róż pokryła powieki i policzki. Na koniec pasta ze zmielonego cynobru – usta nabrały żywej czerwonej barwy. Niewolnica odstawiła skrzynkę z kosmetykami i ponownie uniosła zwierciadło. Tym razem Antonia pozwoliła sobie na słaby uśmiech. „Dobrze. Niech tę starą wiedźmę zazdrość zżera!” – pomyślała o Liwii. Wstała i wyszła na dziedziniec perystylu, kierując się do gabinetu. Dom, choć jeden z najzamożniejszych w Rzymie, nie był nazbyt obszerny. Miał nieduże atrium oraz spory perystylowy ogródek otoczony kolumnadą i wianuszkiem komfortowych pokoi. Tu, na skraju Palatynu, nie było wiele miejsca, a ceny nieruchomości przyprawiały o ból głowy nawet największych bogaczy. Widok na Via Sacra, Forum, Welię, Atrium Vestae wart był każdych pieniędzy i stanowił obiekt zazdrości wielu patrycjuszy. Antonia przeszła przez dziedziniec tryskający zielenią pomimo gorącego lata. Odsunęła poruszające się pod wpływem porannego wietrzyku zasłony i ujrzała swe dzieci. – Bądź pozdrowiona, matko – powiedzieli niemal jednocześnie Klaudiusz i Julia. – Usiądźcie – odparła, spoglądając chłodno na Klaudiusza. Już sam jego widok ją drażnił. Czy on nie potrafi nawet ubrać się godnie? Niechlujnie ułożona toga wisiała na nim jak sprane prześcieradło niedbale przewieszone przez oparcie krzesła. Julia podeszła do matki i ją objęła. – Jak się czujesz? Jak to znosisz? – spytała. Antonia postanowiła nie pokazywać, jak bardzo przygnębia ją nadchodząca uroczystość. – Cóż, to tylko pogrzeb. Wszystko zostaje po staremu. – Wiedziała, że nie zabrzmiało to szczerze. Uwolniła się z objęć córki i usiadła za stołem. Niewolnik przyniósł srebrną tacę z soczystymi brzoskwiniami i dzbanem pełnym świeżej wody. – Wiecie, że wszystko zostało dawno ustalone. Taki był plan Augusta. Nie ma już co dyskutować na ten temat – dodała szybko. – Niebawem sprawy potoczą się po naszej myśli. – Ale... – Julia próbowała zaprotestować. Klaudiusz smętnie kiwał głową na boki, co wywoływało u Antonii coraz większą irytację. – Naprawdę wierzysz, matko, że będzie tak, jak zaplanował August? – spytał Klaudiusz. – Ton jego głosu nie pozostawiał wątpliwości, że jest odmiennego zdania. Antonia tłumiła złość. Jąkanie się syna, jego rozkołysana postawa, głupawa mina i nieustanne wtrącanie uwag kwestionujących jej opinie pogłębiały jej zdenerwowanie. – A nie powinnam? – rzuciła oschle. – Chyba nie sądzicie, że sprawę sukcesji naszego Germanika pozostawiłam samą sobie. Nie będę biernie obserwować, jak Tyberiusz foruje Kastora na kolejnego cesarza. Muszę zadbać o to, by armia i plebs jednoznacznie opowiadały się po naszej stronie i by nawet Tyberiusz dostrzegał, że ich woli nie może się sprzeciwić, ustalając następstwo. Nadreńskie legiony mogą się w tym przydać... Julia pokiwała głową bez przekonania, Antonia zaś kontynuowała swą tyradę. – Panowanie nad Rzymem naszemu domowi się należy i nawet Tyberiusz nie jest w stanie tego zmienić. Nic to! – prychnęła lekceważąco. – Prędzej czy później władza nad Rzymem wróci do prawowitych potomków Juliuszów. Zobaczycie! Nasz Germanik będzie cesarzem! – Rzekłszy to, ukryła twarz w dłoniach i powiedziała ciszej, jakby tylko do siebie: – Germanik musi być cierpliwy. [...]\nPrzypisy  W typowym rzymskim domu pomieszczenie, w którym znajdowała się jadalnia.  W starożytnym rzymskim domu miejsce pracy pana domu, gabinet.  Obecnie wyspa Capri u wybrzeży Zatoki Neapolitańskiej.  Płatnerz.  Obecnie: Torre Annunziata, między Pompejami i Herkulanum.  W typowej rzymskiej bogatej rezydencji miejskiej – wewnętrzny ogród otoczony portykami, z których wychodziło się do poszczególnych pomieszczeń.  Święta Droga – ulica prowadząca od Forum Romanum w kierunku południowo-wschodnim.  Jedno ze wzniesień Rzymu, między Forum Romanum a Koloseum, obecnie w dużej części zniwelowane w związku z budową Via dei Fori Imperiali.  Dom Westalek.\n<a href="http://cyfroteka.pl/ebooki/Tyberiusz-ebookRO/p129909i232071" target="_blank" title="Tyberiusz [Michał Kubicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="http://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Tyberiusz [Michał Kubicz] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Gdy u nas promowało się dezodoranty, Niemki zaczynały wcierać w pachy sok z cytryny – WieleLiter.pl\nWedług prezenterki telewizyjnej Anny Nowak-Ibisz polska kuchnia wyróżnia się na tle świata. Potrawy, które serwują rodzimi kucharze, odznacza przede wszystkim przywiązanie do tradycji. Korzystanie z dawnych receptur nie oznacza jednak nudy. Eksperymenty pomagają bowiem stworzyć nową jakość i uczynić dania ciekawymi. Anna Nowak-Ibisz zaznacza, że w trakcie ostatnich lat manufaktury stały się bardzo popularne. Przyznaje, że jest miłośniczką kosmetyków wytwarzanych w małych, rodzinnych firmach.\nFot., źródło newseria..pl\nKategorie Ciekawostki Tagi Anna Nowak-Ibisz, cytryny, manufaktura, polska kuchnia, polskie firmy, rękodzieło Zobacz wpisy\nDziś 23. rocznica śmierci czeskiego pisarza Bohumila Hrabala. Dwa lata […]


Trenować i wciąż mieć czas dla siebie - czy to możliwe? - Bydgoski Portal Internetowy - Bydgoszcz.COM\nTrenować i wciąż mieć czas dla siebie - czy to możliwe?\nKiedy słyszymy hasło ""zdrowy styl życia"", niemal z automatu pojawia się w naszej głowie odpowiedź - ja nie mam na to czasu, to dla mnie zbyt wiele. Coraz trudniej wygospodarować nam w codziennej rutynie czas na zdrowe nawyki, takie jak regularna aktywność fizyczna czy przygotowywanie zdrowych posiłków. Tymczasem okazuje się, że te dwie składowe to właśnie klucz do zdrowia i dobrego samopoczucia.\nDla nikogo nie będzie nowością stwierdzenie, że regularna aktywność fizyczna jest ważna dla naszego zdrowia. Ale co jeśli usłyszysz, że jest konieczna? Okazuje się, że każdy z nas potrzebuje regularnej porcji ruchu każdego dnia, niezależnie od wykonywanej pracy i zapotrzebowania kalorycznego. Nie jest istotne, jaki cel sobie obrałeś - utrata masy ciała, wyrzeźbienie sylwetki czy poprawa kondycji, a może po prostu ""przewietrzenie głowy"" po ośmiu godzinach za biurkiem - wszystko zaczyna się od małych kroków. Jeśli jesteś początkujący, poprawę swoich nawyków zacznij od zwiększenia ilości aktywności spontanicznej w ciągu dnia - wybierz schody zamiast windy, rower zamiast taksówki czy spacer do restauracji w zamian za zamówienie na wynos. Takie małe, spontaniczne decyzje generują nie tylko deficyt kaloryczny, ale także dają chęć i energię do wdrażania kolejnych zmian - może będzie to pierwszy trucht na dwa kilometry, a może cotygodniowa wizyta na siłowni - daj sobie szansę i spróbuj!\nW ferworze codziennych obowiązków naprawdę trudno wygospodarować czas na przygotowywanie posiłków. Tym trudniej jest, kiedy chcemy osiągnąć jakiś konkretny cel - zdrowotny lub sylwetkowy, kiedy powinniśmy nieco mocniej zaangażować się w planowanie, bilansowanie i gotowanie posiłków, nie wspominając o tak prozaicznej czynności, jaką są zakupy spożywcze, które też zabierają cenny czas.\nNa szczęście z pomocą wychodzą nam firmy, które oferują catering dietetyczny. Catering dietetyczny Bydgoszcz, czyli dieta pudełkowa to rozwiązanie, które pozwala ci oszczędzać swój czas, zasoby, a także pieniądze.\nTy wybierasz rodzaj diety, a my robimy resztę - proste, prawda?\nWchodzisz na stronę internetową i wybierasz rodzaj diety, który najbardziej ci odpowiada. Możesz dowolnie wybrać czas, przez który będziesz korzystać z diety pudełkowej, wykluczyć produkty, których nie lubisz lub nie tolerujesz, a także dostosować ilość posiłków i kaloryczność tak, aby idealnie wpasowały się w twój plan dnia. Następnie podajesz adres, pod który my każdego dnia dostarczamy kompletne menu, które pokryje twoje zapotrzebowanie w 100%. Ogromną zaletą cateringu dietetycznego jest oszczędność czasu - nie tylko tego, który poświęcasz na gotowanie, ale także tego, który spędziłbyś w korkach jadąc do marketu, w kolejce do kasy czy przy skrupulatnym planowaniu kolejnych dni.\nKażdego dnia otrzymujesz zbilansowane, zdrowe posiłki o odpowiednich proporcjach mikro i makroskładników, które oprócz tego, że są zdrowe, są po prostu smaczne i satysfakcjonujące. Nie ma tutaj mowy o monotonii, każdego dnia proponujemy nowe menu, dlatego nigdy się nie znudzisz.\nZdrowy styl życia nie musi oznaczać całkowitej rewolucji, za sprawą metody małych kroków i z pomocą cateringu dietetycznego jest to łatwiejsze niż kiedykolwiek wcześniej.


ŻUŻEL: Dudek zostaje! Pepe też nigdzie się nie wybiera! - wZielonej.pl\nHome/Sport/ŻUŻEL:/Dudek zostaje! Pepe też nigdzie się nie wybiera!\nZ Dudkiem i Protasiewiczem, bez względu na wynik meczów barażowych, będzie budował skład na sezon 2019 Falubaz. W czwartek obaj zielonogórzanie poinformowali o pozostaniu w klubie.\nW przypadku degradacji Dudek pojedzie na zapleczu PGE Ekstraligi. Związał się z klubem nową 3-letnią umową. Ponadto mówił także o swoim stanie zdrowia i leczeniu kontuzjowanej ręki.\nJestem bardzo zadowolony z operacji i z tego, co się dzieje z tą ręką, bo z dnia na dzień jest coraz lepiej. Z tego jestem mega szczęśliwy, ale jeśli chodzi o wyjazd na tor, to ciężko mi powiedzieć. Nie wiem, jak będę się czuł za tydzień i za dwa tygodnie. Tu jest znak zapytania. Dużo było spekulacji, jak zawsze, gdy kończy mi się kontrakt. Chciałbym powiedzieć, że zostaję na najbliższe 3 lata w Zielonej Górze. Bez względu na to, w której będziemy jeździć lidze.Patryk Dudek\nKontraktu nie musiał przedłużać Piotr Protasiewicz. Umowa jest ważna do 2020 r., ale ostatnio pojawiły się spekulacje, że PePe może opuścić Zieloną Górę, w której jeździ nieprzerwanie od 2007 r. Doświadczony żużlowiec dał jasny sygnał: – nigdzie się nie wybieram, choć wcześniej mówił: – nie ma takiego kontraktu, którego nie można rozwiązać.\nNie oszukujmy się, sezon jest bardzo trudny dla nas. Dla mnie osobiście nowe doświadczenie. Jeśli udało mi się z takiego poziomu, gdy “tyłkiem szorowałem po dnie” wyjść na przyzwoity poziom, to też jest doświadczenie i coś, co motywuje. Znam plan i założenia klubu, które też były ważne. W sierpniu czy wrześniu trudno było powiedzieć czy klub będzie zainteresowany, jaka będzie wizja, co do mojej osoby. O to chodziło.Piotr Protasiewicz\nNa spotkaniu z dziennikarzami obecni byli również prezydent Janusz Kubicki i nowy prezes Adam Goliński. Miasto zapewniło o wsparciu, kreślono także plany na przyszłość, z powstaniem minitoru włącznie. Najpierw jednak przed klubem zadanie utrzymania drużyny w gronie najlepszych. W niedzielę okaże się, z kim zielonogórzanie zmierzą się w barażach. Po pierwszym meczu w Rybniku ROW ma 14 punktów przewagi nad Speed Carem Motorem Lublin.\nAdam Goliński Falubaz Zielona Góra Janusz Kubicki Patryk Dudek piotr protasiewicz żużel


Działka rolno-budowlana Śmiechów Śmiechów\nDziałki » Zachodniopomorskie » Śmiechów » Działka rolno-budowlana Śmiechów\nfot. Działka rolno-budowlana Śmiechów Śmiechów\nŚmiechów [woj. Zachodniopomorskie, pow. koszaliński, gm. koszaliński]\n89 000 zł Cena zakupu 865 m2 Powierzchnia 103 zł/m2 Cena za metr\nWytropiliśmy dla Ciebie działkę o powierzchni 865 m2. Bliska odległość do Gąsek, tylko ok. 3 km w linii prostej. Woda i prąd znajdują się w bliskim sąsiedztwie działki - w drodze. Istnieje możliwość wybudowania szamba bezodpływowego. Dojazd do działki drogą asfaltową a następnie drogą utwardzoną stanowiącą własność w 1/2 udziału. Teren bardzo zadbany, ogrodzony. W niedalekiej przyszłości do wsi Śmiechów doprowadzony zostanie gazociąg. (...) Pokaż więcej Wytropiliśmy dla Ciebie działkę o powierzchni 865 m2. Bliska odległość do Gąsek, tylko ok. 3 km w linii prostej. Woda i prąd znajdują się w bliskim sąsiedztwie działki - w drodze. Istnieje możliwość wybudowania szamba bezodpływowego. Dojazd do działki drogą asfaltową a następnie drogą utwardzoną stanowiącą własność w 1/2 udziału. Teren bardzo zadbany, ogrodzony. W niedalekiej przyszłości do wsi Śmiechów doprowadzony zostanie gazociąg. Zapraszamy do zakupu! Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Treść ma charakter informacyjny i zalecamy ich osobistą weryfikację. Kontaktując się z biurem Klient wyraża zgodę na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z art. 13 ust. 1 ogólnego rozporządzenia o ochronie danych osobowych z dnia 27 kwietnia 2016 r. (RODO). Administratorem Pani/Pana danych osobowych jest NaTropieNieruchomości.pl sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w Koszalinie, ul. Odrodzenia 2B/1, 75-306 Koszalin. Przysługuje Pani/Panu prawo dostępu do treści swoich danych oraz prawo ich sprostowania, usunięcia, ograniczenia przetwarzania, prawo do przenoszenia danych, prawo wniesienia sprzeciwu, a jeżeli przetwarzanie odbywa się na podstawie zgody: prawo do cofnięcia zgody w dowolnym momencie bez wpływu na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej cofnięciem. Wszelkie wnioski dotyczące wskazanych powyżej praw prosimy kierować na adres email: . Oferta wysłana z programu dla biur nieruchomości - asariWEB Dodano: 2020-10-28 w Nieruchomosci-online.pl\nDziałka, grunt na sprzedaż (woj. zachodniopomorskie). Smolne, 193...\nCena: 193 048 zł\nDziałka w Smolnem koło Dobrzycy. Około 7km od drogi S6Główne atuty nieruchomości: -˘ piekny widok-˘ położenie z dala od głównej jezdni-˘ blisko morzaDziałka rolna. Typ własności: Odrębna własność. Atrakcyjna duża działka w przyjemnym sąsiedztwie. Bardzo spokojna okolica. Działka płaska. media w drod... więcej »ze. 3272m2 powierzcni plus 236,30m2 działki drogowej w cenie. Sąsiednie działki z WZ, ta jeszcze bez. Można dowolnie ją wykorzystać. Postawić jeden lub kilka domów.Zapraszam do kontaktu w celu poznania szczegółów oferty.Oferta dostępna tylko w Metrohouse. Więcej zdjęć i plan powierzchni na metrohouse.pl/KULE998ZADZWOŃ: [tel]. Czekamy na telefon od Ciebie. ---Zakup lub najem nieruchomości przez Agencję Metrohouse to:-˘ największy wybór na rynku-˘ elastyczne podejście do Klienta-˘ bezpieczeństwo transakcji-˘ możliwość skorzystania z szerokiej oferty kredytów gotówkowych i hipotecznych-˘ doświadczeni doradcyCzy wiesz, że możemy przygotować dla Ciebie prezentację on-line nieruchomości? Skontaktuj się z naszym Agentem i zapytaj o szczegóły.Pomimo, iż Doradcy Metrohouse przykładają szczególną staranność do rzetelnego prezentowania informacji o nieruchomości, nie zawsze jest możliwa weryfikacja wszystkich danych przekazanych od osób trzecich. Niniejsza prezentacja oferty nie jest ofertą w rozumieniu Kodeksu Cywilnego i ma charakter wyłącznie informacyjny.

 Kontakt do agenta:
 Monika Koteja
 +[tel]67

 [email]


fizjoterapia (EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach(EPUB, MOBI, PDF) — kup taniej e-booka. Porównaj ceny e-booków w księgarniach\nod 126.75 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2017-10-23\n-25% Rehabilitacja osób z zaburzeniami funkcji poznawczych\nod 51.75 zł zobacz oferty z 10 księgarni - premiera: 2015-12-20\n-25% Standardy i procedury w pielęgniarstwie onkologicznym\n-25% Terapia zajęciowa w geriatrii\nod 59.25 zł zobacz oferty z 12 księgarni - premiera: 2017-07-20\nOpieka nad osobami starszymi jest wyzwaniem teraźniejszości. Terapia zajęciowa umożliwia właściwe ich wspieranie w zakresie wykonywania znaczących dla nich zajęć oraz podnoszenie jakości życia. Podręcznik został opracowany... (więcej)\n-25% Aktywny senior\nOkres po 60. roku życia może być czasem doświadczania życia we wszystkich jego barwach poprzez nowe wyzwania, spełnianie swoich oczekiwań i marzeń, intelektualną przygodę oraz korzystanie z różnych form aktywności fizycznej. ... (więcej)\n-25% Fizjologia człowieka w zarysie\nNowoczesny podręcznik, w którym omówiono podstawowe czynności organizmu człowieka oraz mechanizmy regulujące jego funkcjonowanie. Autorzy skupili się na tych zasadach funkcjonowania ludzkiego ciała, których poznanie będzie... (więcej)\nod 126.75 zł zobacz oferty z 7 księgarni\nFizjoterapia jest jednym z najszybciej rozwijających się działów współczesnej medycyny. Metody lecznicze wchodzące w zakres fizjoterapii stosuje się powszechnie w zakładach służby zdrowia i uzdrowiskach, a ponadto w działaniach na rzecz... (więcej)\nod 98.64 zł zobacz oferty z 2 księgarni\nePUB ISBN: 978-83-200-4780-6 W podręczniku w kompleksowy sposób zostały przedstawione informacje z zakresu fizjoterapii pediatrycznej. Jest to pierwsza tego typu publikacja napisana przez polskich autorów. Najważniejsze schorzenia wieku... (więcej)\nod 96.75 zł zobacz oferty z 7 księgarni\nPierwsze tak obszerne, syntetyczne opracowanie wiedzy z zakresu fizjoterapii, znajdującej zastosowanie w wybranych dziedzinach medycyny: pediatrii, ortopedii i traumatologii, kardiologii, neurologii i neurochirurgii, onkologii i medycynie... (więcej)\nod 104.25 zł zobacz oferty z 8 księgarni - premiera: 2020-03-27\nPodręcznik jest pierwszą na rynku publikacją wydaną w języku polskim, dotyczącą fizjoterapii w chorobach układu nerwowego. W książce przedstawiono genezę i rozwój rehabilitacji neurologicznej z uwzględnieniem Deklaracji Helsinborgskiej... (więcej)\nod 51.75 zł zobacz oferty z 8 księgarni - premiera: 2020-03-27\nPodręcznik jest wprowadzeniem do praktycznego stosowania rehabilitacji leczniczej z uwzględnieniem jej wieloaspektowego i interdyscyplinarnego charakteru. W poszczególnych rozdziałach omówiono m.in. pojęcia i założenia rehabilitacji oraz... (więcej)\nod 128.49 zł zobacz oferty z 1 księgarni\nePUB ISBN: 978-83-200-4816-2 Mobi ISBN: 978-83-200-4817-9 Patronat merytoryczny Komitetu Rehabilitacji, Kultury Fizycznej i Integracji Społecznej PAN Publikacja (...) wpisuje się w zakres aktualnych potrzeb wielu środowisk uczestniczących w... (więcej)\nod 55.20 zł zobacz oferty z 2 księgarni\n-25% Geriatria i pielęgniarstwo geriatryczne\nod 81.75 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2017-08-09\nJest to nowoczesny podręcznik uwzględniający najnowsze osiągnięcia w dziedzinie geriatrii oraz współczesne rozwiązania w opiece geriatrycznej. Publikacja została podzielona na trzy części. Część I zawiera charakterystykę... (więcej)\n-25% Ortopedia Duttona t.3\nod 74.25 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2016-06-28\nKsiążka stanowi znakomite źródło wiedzy na temat szeroko pojętej ortopedii. Zarówno studenci fizjoterapii, jak i lekarze z zakresu rehabilitacji szybko i sprawnie znajdą w nim poszukiwane przez siebie informacje dotyczące... (więcej)\n-25% Ortopedia Duttona t.2\n-25% Ortopedia Duttona t.1\n-25% Ortopedia Duttona t.4\nod 74.25 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2016-06-29\n-25% Fizjoterapia w reumatologii\nod 81.75 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2016-07-19\n-25% Fizjoterapia w geriatrii. Atlas ćwiczeń\nod 81.75 zł zobacz oferty z 12 księgarni - premiera: 2016-07-19\nKsiążka stanowi praktyczne uzupełnienie do podręcznika pt. Fizjoterapia w geriatrii autorstwa zespołu pod kierunkiem prof. Katarzyny Wieczorowskiej-Tobis. W publikacji przedstawiono ćwiczenia, które można zastosować jako profilaktykę... (więcej)\n-25% Anatomia człowieka. 1200 pytań testowych jednokrotnego wyboru\nod 51.75 zł zobacz oferty z 11 księgarni - premiera: 2016-06-22\nKsiążka zawiera 1200 pytań jednokrotnego wyboru z zakresu anatomii prawidłowej. Układ pytań znajdujących się w podręczniku – począwszy od osteologii, przez anatomię kolejnych części ciała, a skończywszy na mózgowiu i... (więcej)


przez farah557 » Pn lis 18, 2019 7:17 pm\nMoja bratowa także miała problemy z kręgosłupem po urodzeniu drugiego dziecka. Zgłosiła się do ZUS i dostała skierowanie do sanatorium. Dobrze jej to zrobiło, odżyła.\nprzez hayley.kreiger » Pn gru 30, 2019 4:21 pm\nBól kręgosłupa po ciąży jest częstym przypadkiem, jednak nie wolno w tym okresie przyjmować większości leków. Warto zastanowić się nad naturalnymi formami leczenia, jak na przykład biomagnetoterapia. Na https://butterfly-mag.com/ jest duży wybór produktów do leczenia magnesami, jak na przykład poduszka czy pas magnetyczny.\nprzez kasienka84 » Wt cze 02, 2020 1:54 pm\nNajlepiej jedż i pokaż, jak Cię bardzo boli to dyżur ortopedyczny Warszawa będzie miejscem dla Ciebie. Nie ma co czekać, aż Ci się wszystko rozboli i rozwalisz sobie całkiem plecy. Dziwne, że czekasz, zamiast jechać i skonsultować.\nprzez wektor » N lip 12, 2020 9:29 pm\nNiektóre badania można wykonać bez skierowania, jeśli idzie się prywatnie. W niektórych placówkach może wykonać rezonans magnetyczny danej części ciała. Jest taka oferta m.in. w https://mridiagnostyka.pl/


Szał w Orient–Expressie, czyli udany koncert Happysad - Jelonka.com ( autor: Agrafka ) :: .\nStrona główna > Szał w Orient–Expressie, czyli udany koncert Happysad - Jelonka.com ( autor: Agrafka )\nSzał w Orient–Expressie, czyli udany koncert Happysad - Jelonka.com ( autor: Agrafka )\nW Karkonoskim Salonie Sztuki Orient Express odbył się wczoraj koncert kultowego zespołu Happysad, który jest jednym z najbardziej znanych rockowych składów w Polsce. Tłumnie zgromadzona publiczność – głównie młodzi – szalała przy hitach „szczęśliwo–smutnych”.\nNa imprezę przybyło bardzo dużo młodzieży. Publiczność szalała przy takich ekspresyjnych przebojach jak: „Łydka”, „Zanim pójdę”, „Piękna” i popadała w zadumę przy dźwiękach spokojniejszych utworów „Taką wodą być”, „Mów mi dobrze”, „Wrócimy tu jeszcze”.\nZespół mający na koncie już cztery płyty zagrał utwory zarówno z pierwszego albumu „Wszystko jedno” z 2004 roku, jak i z najnowszego krążka wydanego w tamtym roku „Mów mi dobrze”. Wokalista grupy Happysad Jakub Kawalec śpiewa w swoich utworach o prawdziwej miłości, często niełatwych relacjach partnerskich, przyjaźni, państwie policyjnym.\n- Koncert Happysad bardzo mi się podobał, wspaniały klimat, akustyka na wysokim poziomie. Już długo słucham Happysad, mam ich płyty. Organizacja imprezy również była świetna, także brawa dla pana Artura oraz właścicieli Orient Expresu za dobre pomysły kulturalne, które ożywiają Jelenią Górę i przyciągają młodzież – powiedział Kamil Grodzki z Jeleniej Góry.\n– Przyjechałam tu dzisiaj z Karpacza, by wysłuchać koncertu jednego z moich ulubionych zespołów Happysad. Koncert jest bardzo fajny, jest przyjemnie, wszyscy ludzie dobrze się bawią, nie ma żadnych zamieszek, wokalista ma bardzo pozytywny przekaz, cieszę się, że mogłam tu dzisiaj być. Moim ulubionym utworem grupy Happysad jest „Piękna”. Chciałabym aby organizowanych było więcej tego typu koncertów. Sam lokal Orient Express jest tak przyjemny, że aż chce się tu wrócić, świetnie się tu spędza czas – dodała Marta Zacharzewska z Karpacza.\nMiejmy nadzieję, że słowa wyśpiewane przez wokalistę w piosence „Wrócimy tu jeszcze”: „O jak ja kocham to miejsce (…)no czego chcieć więcej (…) wrócimy tu jeszcze, (…)” nie są tylko ironiczną krytyką służb mundurowych w naszym kraju, ale również można je odbierać, jako zapowiedź na kolejny koncert w Jeleniej Górze, na który z pewnością będzie czekało bardzo wielu fanów grupy Happysad.


OGŁOSZENIA PARAFIALNE VI Niedziela Wielkanocna (9.05.2021 r.) - Parafia pw. Św. Wojciecha i Jerzego w Zatorze - Parafia pw. Św. Wojciecha i Jerzego w Zatorze\nOGŁOSZENIA PARAFIALNE VI Niedziela Wielkanocna (9.05.2021 r.)\nStrona główna » OGŁOSZENIA PARAFIALNE VI Niedziela Wielkanocna (9.05.2021 r.) < Wróć\nCzwartek – NMP Fatimskiej. Nabożeństwo fatimskie zaczniemy o godz.17.30 różańcem w kościele, a po Mszy świętej litania loretańska oraz procesja z figurą i ze świecami.\nW tym tygodniu dni krzyżowe, procesja i Msza św. o urodzaje:\n*w poniedziałek od godz. 16.00 – procesja w Podolszu od figury przy ul. Starowiejskiej\n*we wtorek od godz. 16.00 – procesja w Rudzach od figurki pod Dworkiem\n*w czwartek od godz. 17.00 – procesja w Zatorze od figury przy ul. Piastowskiej\n*w piątek od godz. 16.30 – procesja w Laskowej od starej kaplicy\nW najbliższy piątek Modlitwa Uwielbienia. O godz. 18.00 Msza św. z kazaniem, następnie litania loretańska i modlitwa wstawiennicza.\nCodziennie bezpośrednio po Mszy św. wieczornej litania loretańska. W niedzielę o godz. 17.30.\nOd 5 do 8 lipca br. organizujemy wędrowne dni skupienia połączone z wypoczynkiem w Ośrodku Rekolekcyjnym na Śnieżnicy. Zapraszamy osoby dorosłe (powyżej 18. roku życia), które lubią chodzić i podziwiać piękno stworzonego przez Boga świata. Zapisy w zakrystii.\nW gablocie znajdują się informacje o pielgrzymce wakacyjnej do Medjugorie.\nW związku z restrykcjami nałożonymi przez władze państwowe przypominamy zasady bezpieczeństwa w naszej parafii:\n– Do świątyni wchodzimy bocznymi drzwiami od strony plebani. Drzwi boczne będą otwarte 20 minut przed nabożeństwem. Limit osób w kościele to 43 osoby. Pozostałe osoby będą mogły uczestniczyć w liturgii na zewnątrz kościoła. Osoby z rodziny, które zamówiły intencję mszalną proszone są, aby odpowiednio wcześniej przybyły na nabożeństwo, jeśli chcą być wewnątrz świątyni. Wliczają się one w obowiązujący limit osób.\n- Nagłośnienie wokół świątyni będzie włączone na Mszach świętych celebrowanych z liturgii niedzielnej, za wyjątkiem dodatkowych godzin sprawowania Eucharystii.\n– Komunia święta będzie udzielana najpierw na rękę, a później do ust. Kapłan będzie rozdawał Komunię świętą także na zewnątrz kościoła, w zależności od pogody przy drzwiach zakrystii lub w przedsionku wejścia głównego do świątyni.\n– Spowiedź w kościele 20 minut przed Mszą świętą w tygodniu. Przypominamy, że w kolejce do sakramentu pokuty utrzymujemy dystans 1,5 m jeden od drugiego. Jesteśmy w maseczce czekając w kolejce i klęcząc przy konfesjonale. Po spowiedzi obowiązkowo dezynfekujemy folię umieszczoną na kratkach konfesjonału. Następnie wycieramy folię ręcznikiem papierowym. Na końcu zużyty ręcznik wrzucamy do kosza i dezynfekujemy ręce.


Kopalnia w Złotym Stoku najlepszym produktem turystycznym w całym kraju (POSŁUCHAJ) - Radio Wrocław\nKopalnia w Złotym Stoku najlepszym produktem turystycznym w całym kraju (POSŁUCHAJ)\nMichał Wyszowski | Utworzono: 2015-10-21 08:24 | Zmodyfikowano: 2015-10-21 08:27\nTaką decyzję podjęła kapituła konkursu organizowanego przez Polską Organizację Turystyczną. Kopalnia złota co roku przyciąga dwieście pięćdziesiąt tysięcy turystów. W sezonie jest jednym z największych pracodawców w gminie. Większość z zatrudnionych osób to ludzie młodzi.\nDwadzieścia lat temu zastawiła wszystko, wzięła kredyt i kupiła upadłą kopalnię złota. Teraz okazało się, że jest to najlepszy produkt turystyczny w kraju. Prestiżową złotą oznakę kopalni w Złotym Stoku przyznała właśnie Polska Organizacja Turystyczna. Po raz pierwszy w historii ta nagroda trafiła do obiektu z Dolnego Śląska:\nDziałająca W Złotym Stoku prywatna kopalnia złota co roku przyciąga do niewielkiego miasteczka ćwierć miliona gości. I właśnie otrzymała prestiżowy złoty certyfikat przyznawany przez Polską Organizację Turystyczną. Właścicielka kopalni Elżbieta Szumska mówi, że to efekt dwudziestu lat ciężkiej pracy i konsekwencji:\nZ nagrody cieszą się nie tylko właściciele, ale również burmistrz Złotego Stoku, Grażyna Orczyk:\nZłota oznaka to najwyższa nagroda przyznawana przez organizację turystyczną. W Polsce ma ją tylko siedem miejsc, na Dolnym Śląsku tylko Złoty Stok.\nSam konkurs – jak czytamy na stronie POT – „Ma na celu wyłonienie najbardziej atrakcyjnych, nowatorskich i przyjaznych dla turystów produktów turystycznych oraz ich popularyzację, a także wspieranie inicjatyw regionalnych i lokalnych, których efektem jest tworzenie produktów turystycznych”.\nZłota oznaka przyznawana jest od 2008 roku. Do tej pory jej laureatami byli tacy giganci jak Przystanek Woodstock, śląski Szlak Zabytków Techniki, Kanał Augustowski czy łódzka Manufaktura. Kopalnia Złota jest pierwszą atrakcją z Dolnego Śląska, która dostała taką nagrodę.\nChcesz poznać historię kopalni złota w Złotym Stoku kliknij: TUTAJ\nRodzina ze Złotego Stoku sfinansowała remont chatki pustelnika Elizeusza


Reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta, aktor. Urodził się 25 grudnia 1929 roku we Włodzimierzu Wołyńskim (obecnie Ukraina). Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Aktorskiej w Łodzi (1953). Współtworzył studencki ruch teatralny, był m.in. współzałożycielem kabaretu Czerwony...\nScenarzysta, autor opracowania plastycznego, reżyser filmów animowanych, preferujący techniki noncamerowe, kompozytor, wynalazca. Urodził się 8 listopada 1941 roku w Nowym Sączu – zmarł 31 stycznia 1987 roku w Lubniu. Absolwent średniej szkoły muzycznej oraz Wydziału...\nReżyser filmowy, teatralny i telewizyjny, scenarzysta, producent, aktor, pisarz, pedagog. Urodził się 25 sierpnia 1947 roku w Poznaniu. Absolwent prawa na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (1970) oraz Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej...\nReżyser filmowy, teatralny i telewizyjny, scenarzysta. Urodził się 2 kwietnia 1941 roku w Pińczowie. Przed podjęciem nauki w szkole filmowej studiował na Politechnice Śląskiej w Gliwicach. Absolwent Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i...\nReżyser filmowy, scenarzysta, aktor. Urodził się 5 grudnia 1929 roku w Warszawie. Absolwent Wydziału Reżyserii PWSF w Łodzi, który ukończył w 1954 roku, jednak dyplom uczelni uzyskał dwadzieścia lat później. Zaczynał jako asystent reżysera na planie Godzin nadziei (1955) Jana...\nReżyser filmowy, teatralny, telewizyjny i radiowy, scenarzysta, aktor. Urodził się 2 lutego 1933 roku w Wilnie – zmarł 27 maja 2004 roku w Bydgoszczy. Absolwent Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej w Łodzi (1955). Po studiach pracował jako asystent Wojciecha...\nReżyser filmowy, scenarzysta, producent, aktor. Urodził się 19 grudnia 1946 roku we Wrocławiu. W latach sześćdziesiątych i siedemdziesiątych pracował jako prezenter muzyczny w Polskim Radio, prowadził koncerty festiwali piosenkarskich w Opolu i Sopocie. W latach 1965-1970...\nReżyser filmowy, scenarzysta, aktor. Urodził się 5 sierpnia 1900 roku w Warszawie – zmarł 19 lutego 1967 roku w Warszawie. Podczas pierwszej wojny światowej – w 1918 roku – walczył jako lotnik. Studiował aktorstwo w Dramatycznym Studiu Filmowym Stanisławy Wysockiej oraz...\nReżyser filmowy, teatralny i telewizyjny, scenarzysta, prozaik, tłumacz. Urodził się 27 kwietnia 1943 roku w Warszawie. Absolwent filozofii na Uniwersytecie Warszawskim oraz Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej Telewizyjnej i Teatralnej w Łodzi (1973)....\nReżyser filmowy, teatralny i telewizyjny, scenarzysta, scenograf, aktor, pedagog. Urodził się 6 czerwca 1949 roku w Górze Śląskiej. W latach 1969-1972 studiował na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Absolwent Wydziału Reżyserii Państwowej Wyższej...\nReżyser filmowy i teatralny, scenarzysta, dokumentalista. Urodził się 6 stycznia 1943 roku we Lwowie. Studiował na Wydziale Operatorskim PWSFiT w Łodzi (1961-1964), a następnie na Uniwersytecie Warszawskim, gdzie w 1970 roku ukończył socjologię, oraz ponownie w PWSFTViT na...\nScenarzysta, autor opracowania plastycznego, animator i reżyser filmów animowanych oraz fabularnych, pedagog, rysownik, autor plakatów, literat, aktor. Urodził się 9 lipca 1956 roku w Warszawie. Absolwent Wydziału Konserwacji Dzieł Sztuki (dyplom w Pracowni Konserwacji Rzeźby...


Urząd Gminy Janowiec Kościelny - Regionalny portal informacyjny - Nieodpłatna pomoc prawna\nZ nieodpłatnej pomocy prawnej można skorzystać dwa razy w tygodniu, z wyłączeniem świat i innych dni wolnych od pracy, przez 4 godziny dziennie tj.:\nPunkt nieodpłatnej pomocy prawnej zlokalizowany jest w budynku Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Janowcu Kościelnym\nZgodnie z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 5 sierpnia 2015 roku o nieodpłatnej pomocy prawnej oraz edukacji prawnej ( Dz. U. z dnia 28 sierpnia 2015r., poz. 1255) nieodpłatna pomoc prawna przysługuje osobie fizycznej, zwanej dalej „osobą uprawnioną”:\n1) której w okresie 12 miesięcy poprzedzających zwrócenie się o udzielenie nieodpłatnej pomocy prawnej zostało przyznane świadczenie z pomocy społecznej na podstawie ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2015 r. poz. 163, z późn. zm.2) ) i wobec której w tym okresie nie wydano decyzji o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia lub\n2) która posiada ważną Kartę Dużej Rodziny, o której mowa w ustawie z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny (Dz. U. poz. 1863), lub 3) która uzyskała zaświadczenie, o którym mowa w ustawie z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (Dz. U. z 2014 r. poz. 1206 oraz z 2015 r. poz. 693), lub


smoleńsk - Artelis\nArtykuły z tagiem smoleńsk\nZapewne wielu z nas, bo nie każdy, chciałby mieć już ten temat za sobą i przeżyć dzień bez Smoleńska. Raczej nie możliwym jest, aby jedna wypowiedź przywódcy partii politycznej zakończyła temat, bo naród oczekuje faktów, którymi wciąż się manipuluje.\nCzy padnie odpowiedź ?\nPrzez wielu specjalistów zachodnich katastrofa Tupolewa 154M pod Smoleńskiem zaliczana jest do przypadków tzw. CFIT - „Controlled Flight into Terrain”, co tłumaczyłbym swobodnie jako „kontrolowany lot ku katastrofie”.\nCała Polska żyje katastrofą w Smoleńsku - relacje telewizyjne, flagi przepasane czarną wstęgą, znicze i kwiaty na ulicach, trudno uniknąć kontaktu malucha z tymi wydarzeniami. Dzieci są dobrymi obserwatorami i zasypują rodziców dużą ilością pytań na temat tego co widzą wokół. Jak rozmawiać z dzieckiem o takim zdarzeniu?\nTag „smolensk” w Artelis.pl\nSmoleńsk, katastrofa, zamach, Boeing 757, CFIT, Controlled Flight into Terrain, katastrofy lotnicze, Komitet MAK, Lee Harvey Oswald, Pentagon, teorie spiskowe, zamach na Prezydenta Kennedyego, władza, prawda, flaga, rząd, koalicja, cmentarz, człowiek, milicjant, telipan, wolność słowa, wolność, podziemne drukarnie, drukarnie, drukarnia, prasa, telewizja, Smoleńsk, Kaczyński, prezydent, media, dziecko, katastrofa, w, smoleńsku, katastrowa, ciąża, poród, polityka, sejm, buzek, ziobro, komorowski, tusk, korwinmikke, jkm, pis, po, sld, pjn, nowa prawica, kongres nowej prawicy, palikot, miller, sikorski, klich, schetyna, niesiołowski, sondaże, cenzura, polityczna, lewica, prawica, komuna, socjalizm, liberalizm, spoty, wykłady, konferencje, spotkania, dokumentalne, napieralski, wybory, parlamentarne, platforma, obywatelska, i premier, katolicyzm, krzyż, spór, pałac, prezydencki,


"Amoris laetitia": Liberalizacja czy aktualizacja nauczania Kościoła? | eKAI.pl\nAnaliza “Amoris laetitia”: Liberalizacja czy aktualizacja nauczania Kościoła?\nOd kwietnia ub. r. czyli od momentu publikacji adhortacji “Amoris laetitia” trwa dyskusja czy papież Franciszek dopuścił do możliwości przyjmowania Eucharystii rozwodników żyjących w ponownych związkach – zmieniając tym samym dyscyplinę sakramentów?\nA generalnie rzecz biorąc, Franciszek podtrzymuje to, o czym już mówił Jan Paweł II w swej adhortacji “Familiaris consortio” z 1981 r. czyli, że osoby takie nie są wykluczone ze wspólnoty Kościoła i mają w niej swoje miejsce oraz przyznaje im możliwość uzyskania rozgrzeszenia a ślad za tym przystępowania do Komunii św., o ile – nie mogąc zerwać drugiego, niesakramentalnego związku np. ze względu na dobro dzieci – zdecydują się na wstrzemięźliwość w sferze seksualnej.\n“Razem z Synodem wzywam gorąco pasterzy i całą wspólnotę wiernych – pisał Jan Paweł II w par. 84 “Familiaris consortio” – do okazania pomocy rozwiedzionym, do podejmowania z troskliwą miłością starań o to, by nie czuli się oni odłączeni od Kościoła, skoro mogą, owszem, jako ochrzczeni, powinni uczestniczyć w jego życiu. Niech będą zachęcani do słuchania Słowa Bożego, do uczęszczania na Mszę świętą, do wytrwania w modlitwie, do pomnażania dzieł miłości oraz inicjatyw wspólnoty na rzecz sprawiedliwości, do wychowywania dzieci w wierze chrześcijańskiej, do pielęgnowania ducha i czynów pokutnych, ażeby w ten sposób z dnia na dzień wypraszali sobie u Boga łaskę. Niech Kościół modli się za nich, niech im dodaje odwagi, niech okaże się miłosierną matką, podtrzymując ich w wierze i nadziei”.\nJan Paweł II przypominał zarazem, że “Kościół jednak na nowo potwierdza swoją praktykę, opartą na Piśmie Świętym, niedopuszczania do komunii eucharystycznej rozwiedzionych, którzy zawarli ponowny związek małżeński. Nie mogą być dopuszczeni do komunii świętej od chwili, gdy ich stan i sposób życia obiektywnie zaprzeczają tej więzi miłości między Chrystusem i Kościołem, którą wyraża i urzeczywistnia Eucharystia”.\nOtwierał jednakże drogę do przyjmowania Komunii św. dla tych, “którzy żałując, że naruszyli znak Przymierza i wierności Chrystusowi, są szczerze gotowi na taką formę życia, która nie stoi w sprzeczności z nierozerwalnością małżeństwa. Oznacza to konkretnie, że gdy mężczyzna i kobieta, którzy dla ważnych powodów — jak na przykład wychowanie dzieci — nie mogąc uczynić zadość obowiązkowi rozstania się, postanawiają żyć w pełnej wstrzemięźliwości, czyli powstrzymywać się od aktów, które przysługują jedynie małżonkom” (FC 84).\nZ kolei Franciszek nie zmieniając nauczania swych poprzedników, w swoim nauczaniu stosuje nieco inną logikę wykładu niż jego poprzednicy – i to rodzi właśnie rodzi wątpliwości niektórych. Mianowicie uznając, że Kościół powinien być przede wszystkim “szpitalem polowym”, uważa, że winien on skoncentrować swe wysiłki o wiele bardziej na otwarciu się na błądzących i poranionych (logika zagubionej owcy) niż na przypominaniu twardych zasad. Papież pochyla się więc nad ludźmi poranionymi fizycznie i duchowo, ludźmi, którzy subiektywnie czuli się przez katolików odrzucani i potępiani. Wskazuje działanie Jezusa, który nie wahał się iść do grzeszników, cudzołożnic, celników – ludzi z marginesu, odrzuconych i wyklętych przez faryzeuszy. Jest przekonany, że ci ludzie cierpią i spragnieni są akceptacji i miłości, dlatego apeluje o jeszcze większe otwarcie się na nich wspólnoty Kościoła. Przeciwstawia się więc często stosowanemu przez ludzi Kościoła podziałowi na “białe i czarne”, czyli dobrych i złych chrześcijan. W związku z tym przyznaje, że “nie należy rozwijać zimnej moralności przy biurku w traktowaniu kwestii najbardziej delikatnych”.\nO tym jednak, że Franciszek nie zamierza zmieniać dotychczasowego nauczania Kościoła odnośnie do sakramentu małżeństwa i wynikającej zeń dyscypliny, świadczą wyraźnie słowa z jego adhortacji: “Nie należy oczekiwać od Synodu ani też od tej adhortacji nowych norm ogólnych typu kanonicznego, które można by stosować do wszystkich przypadków” (Amoris laetitia 300).\nFranciszek dodaje, że “możliwa jest tylko nowa zachęta do odpowiedzialnego rozeznania osobistego i duszpasterskiego indywidualnych przypadków, które powinno uznać, że ponieważ stopień odpowiedzialności nie jest równy w każdym przypadku, to konsekwencje lub skutki danej normy niekoniecznie muszą być takie same” (AL 300).\nWyjaśnia ponadto, że “ze względu na uwarunkowania i czynniki łagodzące możliwe jest, że pośród pewnej obiektywnej sytuacji grzechu osoba, która nie jest subiektywnie winna, albo nie jest w pełni winna, może żyć w łasce Bożej, może kochać, a także może wzrastać w życiu łaski i miłości, otrzymując w tym celu pomoc Kościoła” (AL 305). A w przypisie do tego punktu dodaje, że “w pewnych przypadkach mogłaby to być również pomoc sakramentów”. Nie jest to jednak furtka do udzielania Komunii św. osobom rozwiedzionym i żyjącym w nowych związkach, gdyż Franciszek nie znosi norm ogólnie obowiązujących.\nNie ma w tym też sprzeczności z nauką Jana Pawła II, który pisał w “Familiaris consortio”: “Niech wiedzą duszpasterze, że dla miłości prawdy mają obowiązek właściwego rozeznania sytuacji. Zachodzi bowiem różnica pomiędzy tymi, którzy szczerze usiłowali ocalić pierwsze małżeństwo i zostali całkiem niesprawiedliwie porzuceni, a tymi, którzy z własnej, ciężkiej winy zniszczyli ważne kanonicznie małżeństwo. Są wreszcie tacy, którzy zawarli nowy związek ze względu na wychowanie dzieci, często w sumieniu subiektywnie pewni, że poprzednie małżeństwo, zniszczone w sposób nieodwracalny, nigdy nie było ważne (FC 84).\nFranciszek apeluje następnie do kapłanów o “towarzyszenie osobom zainteresowanym na drodze rozeznania”, podkreślając zarazem, że winno być to dokonywane “zgodnie z nauczaniem i wytycznymi biskupa” (AL 300). A nauczanie Kościoła na ten temat zostało wyraźnie zdefiniowane w Katechizmie Kościoła Katolickiego, adhortacji “Familiaris consortio” i innych dokumentach, które – jak zakłada papież – są dobrze znane duszpasterzom, którzy podjęliby się takiego towarzyszenia.\nNatomiast nowość adhortacji “Amoris laetitia”, wyraża się w tym, że papież apeluje o zmianę optyki patrzenia, polegającą na tym, iż przypomina kapłanom, że istotą ich pracy wobec takich osób winno być nie tylko przypominanie obowiązujących norm, ale podjęcie wraz z nimi drogi, na której na nowo – w świetle nauczania Kościoła – będą mogli spojrzeć na swoją sytuację. Franciszek sam mając olbrzymią praktykę duszpasterską, doskonale zdaje sobie sprawę, że nie jest to ani łatwe, ani proste. A to dlatego, że “podmiot, choć dobrze zna normę, może mieć duże trudności w zrozumieniu wartości zawartych w normie moralnej” (AL 301).\n“Dlatego – wyjaśnia Franciszek – nie można już powiedzieć, że wszyscy, którzy żyją w sytuacji tak zwanej nieregularnej, żyją w stanie grzechu śmiertelnego, pozbawieni łaski uświęcającej” (AL 301). A dzieje się tak, gdyż “mogą istnieć czynniki, które ograniczają zdolność podejmowania decyzji”. W ślad za tym odwołuje się do KKK, który stwierdza, że “poczytalność i odpowiedzialność za działanie mogą zostać zmniejszone, a nawet zniesione, na skutek niewiedzy, nieuwagi, przymusu, strachu, przyzwyczajeń, nieopanowanych uczuć oraz innych czynników psychicznych lub społecznych”.\nPróbując zrozumieć Franciszka, należy przypomnieć także, że jest on jezuitą, a w formacji tego zakonu kwestie “rozeznania” i “towarzyszenia” mają znaczenie kluczowe. Nie jest to jednak droga łatwa, a ponadto trudna do zastosowania w duszpasterstwie masowym, gdyż wymaga szczególnego wysiłku i odpowiedniej ilości czasu od kapłanów. Może też w niektórych wypadkach prowadzić na manowce, jeśli kapłan sam nie jest dostatecznie uformowany i przywiązany do nauczania Kościoła. A takie sytuacje mogą zachodzić w szczególności w tych Kościołach lokalnych, gdzie rozpowszechniła się praktyka powszechnego udzielania Komunii św. bez odpowiedniej dyspozycji ze strony wiernych, czyli – w sytuacji grzechu ciężkiego – uprzedniego rozgrzeszenia w sakramencie pojednania.\nPowagę sytuacji – jaka zaistniała w Kościele po publikacji “Amoris laetitia – ukazały wątpliwości, “związane z integralnym przekazem wiary”, które wyraziło czterech emerytowanych kardynałów w liście do papieża z 19 września, a następnie publicznie 14 listopada ub. r.. Jego autorzy kardynałowie Walter Brandmüller, Raymond Burke, Carlo Caffarra i Joachim Meisner zadali papieżowi pięć pytań, na które zażądali odpowiedzi: „tak” lub „nie”.\nBiskupi z Kazachstanu dodają także, że “po ogłoszeniu adhortacji Amoris laetitia w niektórych kościołach publikowane były zasady jej praktycznego zastosowania, według których rozwodnicy, którzy pomimo dawnego węzła sakramentalnego, wstąpili w nowy cywilny związek, są dopuszczani do sakramentów pokuty i Eucharystii, nie wypełniwszy ustanowionej przez Boga powinności zaprzestania pogwałcania istniejącego, sakramentalnego małżeństwa”.\nA taka interpretacja “Amoris laetitia” została faktycznie przyjęta przez niektóre lokalne Episkopaty. Biskupi Malty (Charles Scicluna i Gozo Mario Grecha) napisali 14 stycznia br., że: “Jeśli w rezultacie procesu rozeznania, dokonanego z pokorą, dyskrecją i miłością do Kościoła i jego nauczania, w szczerym poszukiwaniu woli Boga i pragnieniu bardziej doskonałej odpowiedzi na nią, osoba w separacji lub rozwiedziona, która żyje w nowym związku, zdoła z sumieniem ukształtowanym i oświeconym uznać i wierzyć w to, że jest w pokoju w Bogiem, nie można zabronić przystąpienia do sakramentu pokuty i pojednania i sakramentu Eucharystii”.\nPodobnie biskupi niemieccy w liście pasterskim z 1 lutego br., wyjaśniają, że “rozwiedzeni żyjący w nowych związkach w pojedynczych przypadkach, mogą być dopuszczeni do Komunii”. Ale – jak zaznaczają – taka decyzja nie powinna być podejmowana pochopnie; potrzebna jest dokładna samoocena i towarzyszenie duszpasterza w “procesie doprowadzającym do decyzji”.\nNa wypowiedź biskupów niemieckich należy patrzeć jako na dramatyczną próbę usankcjonowania praktyki obowiązującej w tym kraju od wielu lat, chcąc przy tym wykorzystać autorytet papieża i jego adhortacji, a nie jako na prawidłowe odczytanie “Amoris laetitia”. Zresztą nie trzeba było długo czekać na odpowiedź ze strony kompetentnych urzędów Stolicy Apostolskiej.\nCzterej wspominani wcześniej kardynałowie nie uzyskali co prawda bezpośrednio od papieża odpowiedzi na swe wątpliwości, ale po publikacji ich listu zabrał głos kard. Gerhard Ludwig Müller, prefekt Kongregacji Nauki Wiary odpowiedzialnej za oficjalną wykładnię nauczania Kościoła, także w tej kwestii. Kardynał podkreślił 1 grudnia ub. r., że adhortacja “Amoris laetitia” nie powinna być przede wszystkim “interpretowana tak jakby nie były już ważne wcześniejsze wypowiedzi papieży i samej Kongregacji na ten temat”.\nA odnosząc się do kwestii wywołujących niepokój kardynałów, przypomniał, że to “nierozerwalność małżeństwa musi być niezłomną podstawą dla każdego duszpasterskiego towarzyszenia”. Przy okazji ostrzegł przez “zagrożeniem polaryzacji”, jakie na ten temat może wystąpić w łonie Kościoła.\nPodobnie, ale znacznie ostrzej zareagował kard. Müller po ogłoszeniu listu pasterskiego przez biskupów niemieckich. W tym samym dniu, kiedy wypowiedział się niemiecki Episkopat (1 lutego), prefekt Kongregacji oświadczył jasno w wywiadzie dla miesięcznika “Il Timone”, że “warunkiem, by osoby rozwiedzione, żyjące w nowym związku niesakramentalnym mogły przyjmować Komunię świętą jest zachowanie wstrzemięźliwości seksualnej”. Potrzymał zarazem jako obowiązujące nauczanie Jana Pawła II z 84 punktu “Familiaris consortio”.\nNastępnie wskazał, że adhortację „Amoris laetitia” należy “jednoznacznie interpretować w świetle całej nauki Kościoła”. Wyjaśnił ponadto, że jest “to niewłaściwe, że wielu biskupów interpretuje adhortację według własnego rozumienia nauczania papieża”, gdyż “nie jest to zgodne z linią doktryny katolickiej”. Dodał przy tym wyraźnie, że “biskupi nie są powołani do interpretowania papieża, a taka sytuacja stanowiłaby obalenie struktury Kościoła katolickiego”. W mocnych słowach przypomniał, że “zadaniem kapłanów i biskupów nie jest tworzenie zamieszania, ale wyjaśnianie”.\nOstrzegł, że każdy biskup “jako nauczyciel Słowa musi być najpierw dobrze uformowany, aby mu nie groziło, że ślepy będzie prowadził za rękę innych ślepców”.\nA odnosząc się do meritum sprawy, czyli możliwości przyjmowania Komunii św. przez rozwodników żyjących w ponownych związkach, przypomniał aktualność nauczania św. Jana Pawła II zawartego w adhortacji „Familiaris consortio”, zgodnie z którym – jak podkreślił – “osoby rozwiedzione, żyjące w nowym związku niesakramentalnym, które nie mogą żyć w separacji, aby mieć dostęp do sakramentów muszą zobowiązać się do życia we wstrzemięźliwości”.


Płynny smar uniwersalny SHELL Liquid Grease Spray - 11838094086 - oficjalne archiwum Allegro\nPŁYN DO SMAROWANIA WTRYSKIWACZY LIQUI MOLY\nLejek z sitkiem uniwersalny do PALIWA PŁYNU CIECZY\nADBL Synthetic Spray Wax SSW płynny wosk w płynie\nPłynny smar uniwersalny SHELL Liquid Grease Spray (11838094086)\noferta nr 11838094086\nPłynny smar uniwersalny SHELL Liquid Grease Spray 400ml\nPłynny smar uniwersalny SHELL Liquid Grease Spray 400ml. Wydajny, wielofunkcyjny smar adhezyjny do stosowania w otwartych układach mechanicznych. Odpowiedni do smarowania łańcuchów, otwartych kół zębatych, śrub wyrzucić i kabli. Chroni przed wnikaniem wody.\nZapewnia doskonałą odporność na zużycie, wysokie ciśnienie oraz siły odśrodkowe działające na mechanizmy o dużym obciążeniu.\nSposób użycia Shell Liquid Grease:\nOczyścić miejsce smarowania.\nSpryskać czyszczoną powierzchnię i odczekać około 5 minut, aż rozpuszczalniki odparują.\nNadmiar smaru usunąć szmatką.


APARTAMENTOS PANORAMIC IBIZA ISLAND - Ibiza Island, Hiszpania\nC/ Ramon Muntaner, 82, Ibiza Island, Hiszpania\n3-gwiazdkowy Apartamentos Panoramic jest położony blisko spektakularnej plaży. Posiadający styl śródziemnomorski obiekt został przebudowany w 2011.\nHotel ulokowany w samym centrum Ibiza Island, 14 km od Es Paradis Ibiza i 1.7 km od Przystań w Botafoch. Do centrum miasta jest zaledwie 1 km.\nPołożony obok barów i toru wyścigowego hotel oferuje również słoneczny taras, zewnętrzny basen i rozkładane fotele plażowe.\nKażdy z 92 pokoi dla niepalących w Apartamentos Panoramic wyposażony jest w bezprzewodowy internet, telewizję kablową, sejf osobisty, balkon i żelazko z deską do prasowania. Prawie każdy z pokoi hotelowych zachwyca spektakularnym widokiem na morze. Prywatne łazienki wyposażone w prysznic, suszarkę do włosów i przybory toaletowe.\nKawiarnia jest doskonałym miejscem na poranny posiłek. Goście mogą odpocząć w odnowionej restauracji, póki szef kuchni przygotuje dla nich wyjątkowe dania lokalnej tradycji kulinarnej. Poolside oferuje bilard i taras, a także serwuje kawy i herbaty. Obiekt usytuowany w pobliżu portu, jedynie 150 metrów od El Sol i Soleado, serwujących szeroki wybór dań.\nObiekt szczyci się bezkonkurencyjną lokalizacją, z lotniska Ibiza jest zaledwie 15 minut jazdy.\nGoście mogą korzystać z usług wynajmu motocykli i samochodów, które są dostępne na miejscu.\nNa podstawie 1404 opinii\nApartamentos Panoramic, Hiszpania


Behringer U-CONTROL UMX610 - SKYLARK\nSkylark # 6014\nBehringer U-CONTROL UMX610 klawiatura mid z dedykowanym oprogramowaniem\nDostępny wkrótce! dostawy z firmy Behringer spodziewamy w najbliższym czasie\nLub w elastycznym systemie Ratalnym/Leasingowym za około : 76/ miesiąc dla 12 równich rat\nUwolnij swoją kreatywność! 100 wirtualnych instrumentów 50 efektów VST oraz nieograniczona liczba kreacji dźwięku. Dynamicznya klawiatura USB/MIDI oferuje 61 wysokiej jakości pełnowymiarowych klawiszy i niezrównaną wszechstronność programowania w czasie rzeczywistym oraz kontroli i gry. Kontroler UMX 610 zawiera interfejs do nagrywania i odtwarzania wszystkich cyfrowych plików muzycznych. Współpracuje z PC lub Mac.\nRewolucyjny energyXT2.5 BEHRINGER Compact Edition to soft do produkcji muzyki dołączony do produktu wyposażony bogato w masę funkcji audio oraz sequencer MIDI.\nIntuicyjny moduł dźwiękowy z NI KorePlayer gotowego do produkcji 300 MB dźwięku biblioteki, zawiera dźwięki niemal wszystkich kategorii / rodzaju, począwszy od syntezatorów do instrumentów akustycznych i bębnów.\n8 obrotowych knobów działających w czasie rzeczywistym plus 10 przypisanych przełączników.\nŁatwo przypisać zmiany kontroli MIDI do koła modulacji, fader pedał głośności i port dla wyjątkowej elastyczności.\nMIDI Out umożliwia kontrolę zewnętrznych samplery, syntezatory i innych urządzeń.\nDziała przez USB, baterie lub zasilacz (nie dołączony).\nWysokiej jakości komponenty i wyjątkowo solidną konstrukcję zapewniają długą żywotność\nRecenzje dla U-CONTROL UMX610\nWyświetlonych 0 z 0 opinia dla U-CONTROL UMX610\nDodawanie recenzji dla U-CONTROL UMX610


Egipt - 99/150 punktów\nJJest kraj, w którym znajduje się tysiąc hoteli. W każdym mieszka tysiąc gości, a raz na tysiąc dni smok pożera jedną osobę.\nPojedziesz tam czy nie?\nWiększość nie pojedzie. Bo po co jechać do smoka, skoro można gdzie indziej.\nTo tak jak z rekinami. Corocznie na całym globie w wyniku ataków rekinów ginie ledwie kilka osób. Na setki milionów kąpiących się w oceanach turystów. Ale jeśli mam popływać w chłodnej ciemnej toni morza albo w basenie, wybieram to drugie. Wyobraźnia to potęga. Wolimy zakończyć nasz żywot w łóżku lub na swojskiej, ciepłej muszli sedesowej niż w paszczy potwora.\nJeżeli jednak wierzysz logice i jesteś silny psychicznie – jedź. Natomiast sprawdź, jaka jest opieka medyczna, ubezpieczenie, popularne choroby.\nW Egipcie częste są zatrucia pokarmowe. A wizyta lekarza wygląda tak: do pokoju hotelowego, w którym leżysz z gorączką, wchodzi uśmiechnięty, elegancko ubrany, czyściutki lekarz, a za nim piękna młoda asystentka z walizką na kółkach. Lekarz zagaduje o dolegliwości nienaganną angielszczyzną, siada w fotelu, a w tym czasie pielęgniarka-modelka robi show. Okazuje się, że walizka ma nóżki i zamienia się w stół, a następnie w kredens pełen leków, termometrów i mierników. Lekarz komenderuje, a dziewczę mierzy ci ciśnienie, temperaturę, zagląda tu i tam. Po chwili badania żałujesz, że nie jesteś chory wenerycznie. W końcu laska robi ci zastrzyki i wypisuje recepty. Wreszcie lekarz wstaje, wyjmuje złoty długopis i składa podpis na recepcie. Pożegnanie, wyjście z powłóczystym spojrzeniem pielęgniareczki. Rachunek – 50 USD zwrócony przez PZU. Powrót do zdrowia po dwóch dniach.\n6.8Overall5Bezpieczeństwo7Drogo czy tanio6Stosunek ceny do wartości7Egzotyka, inność5Fajne, interesujące społeczeństwa | stosunek do turystów | ciekawe plemiona10Zabytki, muzea8Krajobrazy, architektura9Hotele4Jedzenie7Aktywny wypoczynek, plażowanie itp.4Przyroda, parki, zoo, zwierzęta9Klimat6Drogi, komunikacja, transport, swoboda podróżowania8Wizy, łatwość przekraczania granicy\nMuszę wspomnieć o świetnej wyprawie fotograficznej do Egiptu sprzed dwudziestu lat. Miałem wtedy studio fotograficzne i wydawca kalendarzy zażyczył sobie zdjęć modelek w egzotycznej, tropikalnej scenerii. Przekonałem doświadczonego fotografa Jurka do wspólnego wyjazdu. Argumentem na moją korzyść była znajomość angielskiego, którym kolega nie władał. Ekipa, poza makijażystką i fotografami, obejmowała cztery modelki. Załatwiłem zdjęcia na hotelowym basenie i w ogrodzie. Dziewczyny w wieczorowych sukniach lub bikini pięknie prezentowały się w miękkim świetle na basenie. Kolega miał zamówienie z magazynu motoryzacyjnego, więc wynajęliśmy terenowego mercedesa i wybraliśmy się w plener. Zażyczył sobie, aby samochód stał na plaży z morzem w tle. Młody sympatyczny Arab, który przedstawił się jako właściciel wypożyczalni. zobaczył nasze modelki i zaoferował, że pojedzie z nami, pokaże spokojne miejsce i w ogóle pomoże. Znaleźliśmy się na odludnej plaży daleko za miastem. W zasięgu wzroku żadnych zabudowań, kompletna pustynia. Rozłożyliśmy się jak na pikniku. Sesja obejmowała zdjęcia topless, których w egipskim hotelu z oczywistych względów nie można było wykonać. Dziewczęta prężyły się przy samochodzie. Leżały na masce, na piasku, przy zderzaku, siadały za kierownicą. Szły litry olejku do opalania. Jurek kupił na bazarze sukienkę wykonaną z sieci, obszytą cekinami. Odważne modelki zaczęły obrywać cekiny, aż została właściwie sama sieć. A była to sieć na naprawdę duże ryby! Arabski kolega był wniebowzięty. Biegał wokół, usiłował podpowiadać najlepsze ujęcia i pozy. Zwierzył mi się, że to chyba najlepszy dzień w jego życiu, że czuje się tak, jakby był w raju. Potwierdziłem, że pogoda rzeczywiście jest wyjątkowa jak na tę porę roku.\nMinęło kilka godzin. Nagle zauważyłem, że morze niepostrzeżenie się podniosło i podeszło bliżej samochodu. Tylne koła były w wodzie. Wskoczyłem za kierownicę, włączyłem napęd na cztery koła i ruszyłem. Tylne koła zakręciły się i zaryły w piasku. Samochód osiadł na plaży podwoziem. Wszyscy próbowali pchać, nawet dziewczyny, ale bez skutku. Powiało grozą. I nagle Mohammed z przyjaciela przeistoczył się we właściciela pojazdu.\n– Jak woda zaleje wnętrze, ty odpowiadasz! – krzyczał. – Wiesz, ile kosztuje mercedes? – Machał rękami i kręcił się wokół mnie. Rzucał uwagi po arabsku.\nModelki zeszły na dalszy plan. Rura wydechowa bulgotała w wodzie. Przypływ trwał. Było niewesoło.\nWtem z okolicznych krzaków jak na komendę wyszło dwudziestu podglądaczy. Szli z ponurymi twarzami w naszą stronę. Skąd się, k…, wzięli? pomyślałem. Co teraz będzie? – ucieczka z ciężkim sprzętem i dziewczyną nie wchodziła w grę. Mężczyźni bez żadnych wyjaśnień obstąpili samochód i wypchnęli go na suchy brzeg. Tak jak przyszli, bez słowa odwrócili się i odeszli. Zostaliśmy sami. Nastrój prysł. Wracaliśmy do hotelu w blasku zachodzącego słońca.\nInne zderzenie kultur nastąpiło któregoś dnia na kolacji. Ładna i młoda Małgosia z Bydgoszczy wypiła przed posiłkiem parę drinków. Na wieczór założyła perukę, czerwone skórzane spodnie, szpilki i wyzywającą bluzkę. Gdy schodziła po schodach do restauracji, mijający ją ojciec egipskiej rodziny tak się zapatrzył, że uderzył głową w wielką kamienną kolumnę. Stoczył się ze schodów na oczach żony i gromadki dzieci. Łysy grubas z nogami do góry. Myślicie, że Małgosia chociaż spojrzała na nieszczęśnika? Szła dalej, niewzruszona, wpatrzona w dal niewidzącymi oczami, z kamienną odpychającą twarzą. Jak na wybiegu.\nNasze modelki budziły w hotelowych gościach ciepłe uczucia. Były zagadywane, grzecznie zaczepiane – tak przez turystów, jak i przez obsługę. Jacyś Egipcjanie zdobyli numery telefonów do ich pokoi i składali propozycje wyjścia na nocną dyskotekę, przysyłali kwiaty i ciasteczka. Jako organizatorzy byliśmy pod ciągłą presją, że męczymy panny zdjęciami, a przecież mogłyby spędzić czas ciekawiej, w innym towarzystwie.\nMieliśmy w planach sesję topless na quadach na pustyni. Właściciel motocykli przydzielił nam do pomocy i nadzoru dwóch młodych pracowników. Wybraliśmy odległe, odludne miejsce i wykonaliśmy kawał dobrej fotograficznej roboty. Nadszedł czas powrotu. Okazało się, że musimy szybko odstawić maszyny do Hurghady. Ponieważ dziewczyny prowadziły bardzo powoli, opiekunowie zdecydowali, że wezmą po jednej modelce na swoje quady i wtedy pojedziemy szybciej. Kawalkada ruszyła. W pewnym momencie naszą grupę wyprzedził jeden z opiekunów wiozący z tyłu Anię K. Gnał po pustyni jak wariat. Na oko ponad 100 km/h. Ciągnąc za sobą warkocz pyłu, oddalał się od nas błyskawicznie. Czułem, że muszę coś zrobić, ale co? Nagle pędzący pojazd wpadł w rów, odbił się i wyleciał w powietrze. Przez chwilę widzieliśmy quada i dwie postacie – leciały, każda osobno, po czym spadły na kamieniste podłoże. Wszystko zakrył tuman kurzu. Podjechaliśmy. Okazało się, że stoją już na swoich nogach. Ania, cała pokrwawiona, drżała w szoku. Chłopak oglądał motocykl. Był podrapany i poobijany, ale sprawny. Opiekunowie wsiedli na quada i odjechali. Zostaliśmy sami. Opatrzyłem prowizorycznie rany Ani. Wróciliśmy sami do wypożyczalni. Nie było tam nikogo poza jakimś chłopaczkiem, który odebrał od nas pojazdy. Twierdził, że nic nie rozumie. Zamknął garaż i odjechał na rowerze. Złapałem taksówki. Pogotowie, prześwietlenia, opatrunki. Późną nocą wróciliśmy do hotelu. Na szczęście Ania miała zdartą skórę, ale kości i narządy wewnętrzne nie zostały uszkodzone.\nByło jasne, że jej dalszy udział w zdjęciach jest niemożliwy. Walczyłem z wypożyczalnią o rekompensatę dla modelki. Nie odbierali telefonów, udawali, że nie rozumieją, o co chodzi. W desperacji poprosiłem o pomoc egipskich zalotników z hotelu. W końcu przedstawiali się jako wpływowe osobistości. Oczywiście nie pomogli, ale od tego momentu mieliśmy spokój i nikt nie proponował już dziewczynom nocnych klubów ani nie przysyłał kwiatów. Z pomocą hotelu uzyskałem dla Ani niewielką kwotę od wypożyczalni, ale dla niej, młodej dziewczyny z małego miasta, było to więcej niż OK.\nMyślę, że w Egipcie lepiej się trzymać standardowego, sprawdzonego programu wycieczki i dać sobie spokój z eksperymentami czy improwizacjami. Ostatnio pierwszy raz w życiu zostałem zaproszony na tygodniową bezpłatną zagraniczną podróż przez Ministra Turystyki Egiptu. Oczywiście dałem się przekupić i uwierzyłem, że podróż „pod piramidy” to dobra opcja.\nW obecnej sytuacji radze omijać Synaj. Polecam rejs statkiem po Nilu, zwiedzanie Luxoru, nurkowanie w Hurghadzie. Click to Tweet\nBędą i na pewno zapamiętacie zjazd lodową rynną, a jeśli nie zapamiętacie, to nie szkodzi – dostaniecie dyplom z pamiątkowym zdjęciem na bobsleju.\nEgipt ma najlepszy stosunek ceny do jakości. Ta myśl prowadzi mnie do ulubionej historii związanej z tym krajem.\nOtóż szykując remont swojej stuletniej kamienicy na warszawskiej Pradze, zainteresowałem się wytrzymałością stropu piwnicznego pod bramą budynku. Miały tam wyjeżdżać kontenery z gruzem i wjeżdżać różne maszyny, więc strop był mocno obciążony. Poprosiłem konstruktora o ekspertyzę. Po oględzinach powiedział, że to bardzo dobrze, iż się tym interesuję, bo konsekwencje katastrofy budowlanej będą dla mnie tragiczne i lepiej strop wzmocnić. Miał być zrobiony specjalny fundament i żelbetowy strop grubości ok. 70 cm, taki jak nad bunkrem Hitlera pod kancelarią Rzeszy w 1945 r. Projekt specjalista wycenił na 18 000 PLN. Koszt wykonania to już inna sprawa.\nPoprosiłem też o opinię innego konstruktora, starszego pana M. Obejrzał i stwierdził, że rzeczywiście strop będzie przenosił duże obciążenia, ale przecież sto lat temu projektowali go również inżynierowie. Niemniej przy takich starych konstrukcjach przyjmuje się utratę nośności na poziomie ok. 30%. Dlatego proponuje postawić pod każdą z jedenastu metalowych szyn nośnych słupek z cegły, który zmniejszy jej rozpiętość. Wyjął kartkę z obliczeniami, przyłożył pieczątkę, podpisał i dał mi z wyjaśnieniem, że to, jakby ktoś się czepiał. Rachunek wyniósł 200 PLN.\nZaproponowałem mu opiekę konstruktorską nad całym remontem. Pan M. odparł, że chętnie, ale nie może, bo jedzie do Egiptu, na pół roku. Pracuje tam przy renowacji świątyni Hatszepsut w Luksorze. W czasie kawy i pogawędki spytałem, co nastręcza największe trudności tam, na miejscu? Okazało się, że papierologia i kłody rzucane pod nogi przez miejscową administrację. Przykład?\n– Proszę pana, jakość cementu w Egipcie jest bardzo nierówna i chcąc być pewnym wytrzymałości betonu, musimy go przywozić z Polski. Proszę sobie wyobrazić, że od tych transportów musimy opłacać cło i VAT, mimo że to przecież prezent dla rządu Egiptu. Próbowałem uzyskać odpowiednie zwolnienie z Ministerstwa Starożytności, ale trwało to tak długo, że wartość opłat za składowanie wyszła większa niż oszczędność na cle i Vacie. Teraz więc grzecznie płacimy, dajemy też drobne upominki i jakoś to idzie.\nAleksandria. Nasz autobus przeciska się wąskimi uliczkami. Zaparkowany peugeot tak wystaje, że przejazd jest niemożliwy. Stojący na ulicy starszy pan o wyglądzie dozorcy zwołuje mężczyzn z kawiarni. Wychodzą, unoszą tył auta i przestawiają je na chodnik. Autobus jedzie dalej. To jest Egipt!\nEgipt jest nierówny. Z jednej strony – 49% analfabetyzm. Z drugiej – supernowoczesna biblioteka w Aleksandrii, odjazdowa architektura i multimedia wewnątrz. Warto spędzić kilka dni w Kairze, aby poznać ten fenomen i atrakcje wielkiego miasta. Jest co oglądać. I nie myślę tu tylko o piramidach.\nJedźcie więc do Egiptu. Potrafi zaskoczyć.\n99 punktów(-y) (66%)\n3 Stosunek ceny do wartości 6\n6 Zabytki, muzea 10\n12 Klimat 9\nRazem punktów: 99


Każdego roku z powodu zatrucia tlenkiem węgla, potocznie zwanego czadem, ginie kilkadziesiąt osób. Bardzo często nie ma to związku z powstaniem pożaru, a wynika jedynie z niewłaściwej eksploatacji budynku i znajdujących się w nich urządzeń i instalacji grzewczych. Czad jest bezbarwny i bezwonny, dlatego chwila, kiedy staje się groźny dla naszego organizmu jest tak trudna do ustalenia. W związku z tym należy stawiać na profilaktykę. Przepisy zobowiązują także do regularnego czyszczenia kominów!\nNiebezpieczeństwo zaczadzenia wynika z faktu, że tlenek węgla: jest gazem niewyczuwalnym zmysłami człowieka (bezwonny, bezbarwny i pozbawiony smaku), który blokuje dostęp tlenu do organizmu, poprzez zajmowanie jego miejsca w czerwonych ciałkach krwi, powodując przy długotrwałym narażeniu (w większych dawkach) śmierć przez uduszenie.\nAby uniknąć zaczadzenia należy bezwzględnie przeprowadzać kontrole techniczne, w tym sprawdzanie szczelności przewodów kominowych, ich systematyczne czyszczenie oraz sprawdzanie występowania dostatecznego ciągu powietrza. Użytkować sprawne techniczne urządzenia oraz stosować urządzenia posiadające stosowne dopuszczenia w zakresie wprowadzenia do obrotu. Częstą praktyką jest także zaklejanie i zasłanianie kratek wentylacyjnych. Nie należy tego czynić gdyż poprawność działania wentylacji służy wymianie powietrza w pomieszczeniach mieszkalnych. W przypadku wymiany okien na nowe, należy sprawdzić poprawność działania wentylacji, ponieważ nowe okna są najczęściej o wiele bardziej szczelne w stosunku do wcześniej stosowanych w budynku i mogą pogarszać wentylację. Należy także często wietrzyć pomieszczenia, w których odbywa się proces spalania (kuchnie, łazienki wyposażone w termy gazowe), a najlepiej zapewnić, nawet niewielkie, rozszczelnienie okien oraz nie bagatelizować objawów duszności, bólów i zawrotów głowy, nudności, wymiotów, oszołomienia, osłabienia, przyspieszenia czynności serca i oddychania, gdyż mogą być sygnałem, że ulegamy zatruciu czadem. W takiej sytuacji należy natychmiast przewietrzyć pomieszczenie, w którym się znajdujemy i zasięgnąć porady lekarskiej. Dobrym zwyczajem jest także stosowanie czujników wywołujących lokalny alarm w przypadku pojawienia się\nJest wiele przyczyn powstawania pożarów. Stosując jednak kilka podstawowych zasad możemy je całkowicie wyeliminować lub ograniczyć do minimum. W przypadku stosowania elektrycznych urządzeń grzewczych zadbajmy o właściwy stan instalacji elektrycznej oraz miejsca ustawiania urządzeń grzewczych. Nie lubią one bliskości materiałów łatwopalnych takich jak wykładziny podłogowe, drewniane zabudowy czy też ciecze palne. A przede wszystkim żadne z urządzeń grzewczych nie lubi w swoim otoczeniu bałaganu. Nie stawiajmy blisko pieców kartonów, łupin drewna czy podpałek.\nZwracamy się zatem z apelem o utrzymanie porządku w piwnicach, w szczególności w pomieszczeniach takich jak kotłownie i składy opału oraz o to, aby w każdym domu znajdowała się sprawna gaśnica typu ABC minimum 4 kilogramowa stanowiąca nasz podręczny sprzęt przeciwpożarowy.\nWarto też pomyśleć o ubezpieczeniu swojego mienia. Na rynku ubezpieczeniowym jest wiele firm, które świadczą w tym zakresie usługi. W przypadku nieszczęścia świadczenie odszkodowawcze pozwoli nam szybciej stanąć na nogi i odbudować nasz dom. Przy zawieraniu polisy warto jednak zwrócić uwagę na jej zakres oraz wymogi i ograniczenia zawarte w Ogólnych Warunkach Ubezpieczenia, pozwoli nam to na uniknięcie wielu kontrowersyjnych sytuacji w przypadku zgłaszania szkody.\nZachęcamy także do wzbogacania swojej wiedzy poprzez odwiedzanie stron internetowych Państwowej Straży Pożarnej. Jedna z takich stron gdzie można w zaledwie kilka minut zadbać o swoje bezpieczeństwo znajduje się pod linkiem: