Narty w Austrii! | Aktualności\nListopad to doskonała pora, aby zaplanować ferie zimowe! Możesz zarezerwować zimowe szaleństwo we Włoszech, Francji czy Czechach, ale polecamy tym razem pobyt w Austrii!\nAustria to jeden z najpopularniejszych kierunków na zimę – oferuje tak wiele atrakcji, że nic w tym dziwnego. To nie tylko góry, śnieg, znakomicie przygotowane stoki i różnorodność tras, ale też ciekawa oferta atrakcji apres-ski.\nWarto wybrać się na ferie właśnie tutaj, gdyż infrastruktura turystyczna jest świetnie przygotowana w całej Austrii. To właśnie tu czekają Alpy gwarantujące śnieg, ale i piękne słońce na stoku. Bardzo dobre warunki dla fanów sportów zimowych, świetne trasy o różnym stopniu trudności, baseny i spa, restauracje, place zabaw, hotele w najlepszych lokalizacjach – bez problemu można spędzić tu idealne ferie!\nMayrhofen to największy i najpopularniejszy kurort w dolinie Zillertal – warunki do uprawiania sportów zimowych są tu znakomite. Szaleć można m.in. w Penken oraz Ahorn. Ogromną atrakcją jest też Zillertal 3000. Czeka tu na Was ponad 50 wyciągów i ok. 160 km tras, a także wyjątkowo stroma i słynna trasa nr 18. Moc wrażeń gwarantowana!\nAby wybrać się do Mayrhofen, należy najpierw przylecieć do Innsbrucka (70 km), Salzburga (170 km) albo Monachium (190 km). Bilety do Monachium w styczniu kupisz już za ok. 500 zł!


Re: Gabinet Archibalda [odnośnik] 07.12.18 23:27\n| 1 września (eliksir niezłomności)\nSłońce ledwie majaczyło na horyzoncie, a Archibald już był na nogach i zmierzał w stronę swojego gabinetu. Miał dzisiaj poranną zmianę w szpitalu, ale chciał dzisiaj uwarzyć chociaż jeden eliksir dla Zakonu. Nie był alchemikiem i nie czuł się pewnie w tej dziedzinie sztuki, ale jednocześnie nie była mu ona zupełnie obca. Nie dość, że miał z nią styczność na kursie uzdrowicielskim, to dzięki wybranej specjalności niemal każdego dnia musiał borykać się ze skutkami zażywania niektórych z nich. Cóż, okoliczności zmusiły go do odświeżenia swojej wiedzy. Wczorajszego wieczora przejrzał parę książek, wypisując co ciekawsze receptury, inne z kolei wyjął gdzieś z zakamarków swojej pamięci. Dzisiejszego poranka postanowił zmierzyć się z eliksirem niezłomności. Niby niezbyt skomplikowanym, ale wolał mierzyć siły na zamiary. Wyjął z szafki stary kociołek, szybko ocierając go z kurzu. Aż wstyd się przyznać, że nie pamiętał, kiedy go ostatnio używał. Nawet eliksir na kaszel zamawiał u alchemików w szpitalu, bo nie chciało mu się tym zajmować po powrocie do domu. Chyba najwyższy czas to zmienić i ponownie zaprzyjaźnić się z kociołkiem.\nZerknął na zapisany pergamin, podwijając przy tym rękawy piżamy. Jeszcze się nie ubrał, nawet nie zjadł śniadania - po prostu wstał i zabrał się do pracy. Nie chciał marnować cennego czasu. Zaczął od dodania do kociołka rogu garboroga, czyli najważniejszego składnika, na którym wszystko miało się opierać. Potem dorzucił postrzępione liście aloesu, z przyjemnością wdychając przyjemnie pachnące opary. Następnie zdjął z szafki język kameleona, krzywiąc się przy tym nieco, bo był paskudny. Przywodził mu na myśl wijącego się robala, a nigdy nie przepadał za zwierzętami bez nóg. To znaczy nie przepadał za żadnymi zwierzętami, ale tymi szczególnie. Zamieszał dwukrotnie, by potem dolać krew krokodyla. Wywar zabulgotał, przybierając czerwonawy odcień. Archibald ponownie zamieszał, żeby dodać posiekane otwornice. Podobno dobrze się w tym miejscu sprawdzały inne stworzenia, ale Archie postanowił korzystać ze sprawdzonego przepisu. Ostatni składnik okazał się dla niego najbardziej problematyczny, ale ostatecznie postawił na chitynowe pancerzyki żuków. Pozwolił eliksirowi, żeby jeszcze chwilę się pogotował, po czym trzykrotnie zamieszał. Zajrzał do przepisu, żeby upewnić się, że o niczym nie zapomniał. Wyglądało na to, że nie. Pochylił się jednak nad kociołek, chcąc to ocenić swoim niefachowym okiem.\nPoza tym zrobiło mu się zimno w stopy.\nRe: Gabinet Archibalda [odnośnik] 07.12.18 23:46\n| (eliksir ożywiający)\nMusiał pójść po kapcie. W zasadzie mógł zawołać skrzata, żeby mu je przyniósł, ale wolał się przejść i chwilę odpocząć. Wyprostował plecy, nieco odrętwiałe przez ślęczenie nad kociołkiem, cicho wchodząc do sypialni. Lorraine jeszcze spała - zazdrościł jej, też chciałby przespać więcej niż pięć godzin, ale ostatnio nie miał na to czasu. Ostatnio bez przerwy biegał pomiędzy sprawami rodzinnymi a zawodowymi, a początek września zwiastował z kolei większe oddanie Zakonowi. W lato go zaniedbał, zdawał sobie z tego sprawę.\nWsunął stopy w swoje miękkie kapcie i cicho zamknął za sobą drzwi, ponownie zmierzając w stronę gabinetu. Zerknął na wiszący zegar, kontrolując czas, ale na szczęście mógł jeszcze się oddać sztuce alchemii. Spodobało mu się to! Zdążył zapomnieć, że wrzucanie ingrediencji może być takie ekscytujące. Wyczyścił kociołek i przekręcił kartkę na drugą stronę - teraz miał się wziąć za eliksir ożywiający. Wierzył, że ten pójdzie mu o wiele łatwiej; bądź co bądź był eliksirem leczniczym, a Archibald właśnie na leczeniu znał się najlepiej.\nTym razem zaczął od wrzucenia pióra hipogryfa, uprzednio podziwiając jego piękno. Dopiero potem wrzucił serce eliksiru czyli liście kłaposkrzeczki, które szybko zniknęły pod wodą. Zamieszał dwukrotnie w prawo i trzykrotnie w lewo, po czym pozwolił wywarowi na chwilę gotowania. Po około trzech minutach dorzucił do kociołka krew memortka i szczyptę cynamonu. Od razu po gabinecie rozszedł się przyjemny zapach, przywodzący na myśl święta Bożego Narodzenia. Och, to w zasadzie niedługo! Wrzesień, październik, listopad, grudzień... Tak, za niecałe cztery miesiące posiadłość nabierze świątecznego charakteru. Może nawet spadnie śnieg? A jeżeli nie spadnie, to się go wyczaruje. Zamyślony Archibald dorzucił do środka korzeń imbiru, naprawdę czując się niejako jak domowy skrzat robiący pierniczki. Wystarczyło jeszcze dodać posiekane liście paprotki zwyczajnej i kilkukrotnie zamieszać. Eliksir wydawał się gotowy, ale Archibald przecież musiał się upewnić czy na pewno się udał. Ostatnie na co miał ochotę to przez przypadek kogoś otruć!\nRe: Gabinet Archibalda [odnośnik] 08.12.18 0:00\n| (eliksir przeciwbólowy)\nTragedia! Całe szczęście, że sprawdził czy ten eliksir w ogóle mu wyszedł. W przeciwnym wypadku zaniósłby go na spotkanie i kogoś otruł. Naprawdę nie chciał być toksykologiem trującym ludzi. Może to brzmiało jak początek dobrego dowcipu, ale stawka była zbyt poważna, żeby tak ryzykować. Zniesmaczony wyczyścił kociołek, martwiąc się czy zdąży wykonać swój dzisiejszy plan przed pójściem do pracy. Wskazówki zegara nieubłaganie posuwały się do przodu, coraz bardziej zbliżając się do godziny zero. Tylko w pracy Archibald nie da rady niczego uwarzyć - a nawet gdyby mógł dać, to nie podjąłby takiej próby. Nie ryzykowałby w ten sposób, zdecydowanie wolał pomagać Zakonowi za zamkniętymi drzwiami swojej rodowej posiadłości. Zerknął na wcześniej przygotowany pergamin, decydując się teraz na uwarzenie eliksiru przeciwbólowego. Podstawa, ale zawsze przydatna. Jeszcze raz westchnął, mając w pamięci przed chwilą nieudany eliksir, po czym zabrał się do pracy. Zaczął od dodania płatków ciemiernika, które miały stanowić serce wywaru. Pozwolił im chwilę się pogotować we wrzącej wodzie, dopiero po paru minutach dorzucając rogate ślimaki i kolce jeżozwierza. Tym razem naprawdę się pilnował, żeby każdy krok wykonać perfekcyjnie. Nie mógł sobie pozwolić na błędy, te eliksiry były zbyt przydatne.\nPo chwili dorzucił do kociołka nieco gryfonii, która docelowo miała wejść w reakcję z kolcami jeżozwierza. Zamieszał powoli, pozwalając składnikom na połączenie się, a potem dodał korę lipy i posiekane liście pokrzywy. Zerknął na bezcenny kawałek pergaminu, ale wyglądało na to, że wypełnił wszystkie kroki. Przeczytał je jednak jeszcze pięć razy, żeby być pewnym, że każdy krok wykonał dokładnie tak jak należy. Przecież nie mógł przyjść na spotkanie z jedną fiolką eliksiru pod pachą - może nie był zawodowym alchemikiem, ale zwykły eliksir przeciwbólowy powinien być w zasięgu jego umiejętności. Nalał odrobinę na chochlę, przyglądając się dokładnie produktowi końcowemu.\nRe: Gabinet Archibalda [odnośnik] 08.12.18 0:17\n| (pies gończy)\nPo prostu należało się odpowiednio skupić. Wcześniej musiał popełnić jakiś niewielki błąd, który zaważył na efekcie końcowym. Może za szybko zamieszał albo za długo gotował wywar? Możliwości było wiele, ale nie zamierzał teraz się na nich skupiać. Przelał udany eliksir do fiolki i odłożył go w bezpieczne miejsce obok eliksiru niezłomności. Zerknął na wiszący zegar, czując coraz większą presję czasu. Zostały mu zaledwie dwie godziny do rozpoczęcia pracy, ale może mu się uda. Szczerze mówiąc, miał nadzieję, że nie dostanie dzisiaj wielu pacjentów. Miał mało ambitny plan przespać połowę dyżuru na swojej kozetce - naprawdę był niewyspany.\nWyczyścił kociołek, przygotowując go do kolejnego zadania. Tym razem miał na liście psa gończego. Nigdy go nie warzył - ani w szkole, ani na kursie uzdrowicielskim. Nie wydawał się jednak szczególnie skomplikowany, więc postanowił spróbować. Należało zacząć od kory drzewa Wiggen i tak też zrobił. Wrzucił go do kociołka, mieszając odpowiednią ilość razy, by móc przejść do następnego etapu. Do tego eliksiru potrzeba było wielu składników i przez chwilę bał się, że przygotował ich niewystarczającą ilość. Nie miał teraz czasu pędzić do apteki czy posyłać tam skrzata! Raz, dwa, trzy... Tak, wszystko miał. Odetchnął z ulgą, chwytając za pióra memortka. Wrzucił ich z pięć, mając nadzieję, że nie przesadził. Potem wrzucił pawie pióra i pióra hipogryfa. Doprawdy, z taką ilością piór ten eliksir powinien się nazywać Kot gończy, a nie pies. Zamieszał parę razy, po czym dorzucił jeszcze kilka rogatych ślimaków. Wywar zabulgotał, co mogło jedynie zwiastować sukces. Teraz nadszedł czas na ingrediencje roślinne (autor przepisu wyraźnie zaznaczył, że kolejność ma tutaj kluczowe znaczenie). Odrobina warzuchy, dopiero potem listek mięty, a po dwóch minutach wijołapka. Niemal nie odrywał wzroku od pergaminu, chcąc mieć absolutną pewność, że niczego nie pomieszał. Nie chciałby wykorzystać tyle składników na marne. Zamieszał ostatni raz i pochylił się nad kociołkiem, starając się nie wąchać unoszących oparów.\nRe: Gabinet Archibalda [odnośnik] 08.12.18 0:36\n| (eliksir wzmacniający krew)\nMoże wcale nie zapomniał tak dużo jak mu się wydawało? Udał mu się kolejny eliksir, a do tego nigdy wcześniej nie próbował go warzyć. Najwidoczniej zdobyte wiele lat temu podstawy głęboko zakorzeniły mu się w głowie i tylko czekały aż postanowi z nich skorzystać. Ostatni na liście był eliksir wzmacniający krew - najtrudniejszy ze wszystkich jakie zaplanował dzisiaj uwarzyć, ale wciąż miał na to półtora godziny czasu. Zapisał go na liście ze względu na Lucindę; pamiętał, że boryka się z nieprzyjemną chorobą genetyczną. Skoro już postanowiła dołączyć do Zakonu Feniksa to niech chociaż dba o swoje zdrowie. Z tą chorobą nie ma żartów, to nie świniowstręt, o którym na dobrą sprawę można łatwo zapomnieć.\nKolejny raz wyczyścił kociołek, uprzednio przelewając udany eliksir do fiolki. Zerknął na biurko, szukając na nim mandragory, którą po chwili wrzucił do środka. Nie do końca rozumiał dlaczego akurat ta roślina była sercem tego eliksiru - chyba musiał poświęcić temu zagadnieniu odrobinę czasu. Ale to nie teraz, teraz musiał skończyć wywar dla swojej kuzynki. Zaczął od dodania pijawek, dużej ilości, i krwi memortka. Potem zgodnie z przepisem miał zostawić kociołek w spokoju przez dwadzieścia minut, więc wezwał do siebie skrzata, i nakazał mu przygotowanie sobie ubrań do pracy. Grusia wykonała polecenie na tyle szybko, że mógł spokojnie się przebrać, i wrócić do warzenia eliksiru. Musiał jeszcze dodać kilka ingrediencji roślinnych, o ile wierzyć przepisowi. Zaczął od krwawnika kichawca, uprzednio rwąc go na mniejsze kawałeczki. Jego ręce nabrały przez to jakiegoś pomarańczowego odcienia - oby się to łatwo zmyło. Potem dodał pokrzywę i odrobinę warzuchy, ale tak naprawdę symbolicznie. Następnie wszystko zamieszał, wyglądając przez okno na rozciągające się włości. Początek września zapowiadał się naprawdę ładnie. Może wpadnie dzisiaj do Anthony'ego? Miał to zrobić już dawno temu, równie dobrze może dzisiaj.\nOstatni raz spojrzał na przepis, po czym nalał odrobinę eliksiru do chochli i przyjrzał mu się dokładniej, bo nie był pewny czy wyszedł.\nPotem popędził do pracy.\nRe: Gabinet Archibalda [odnośnik] 28.12.18 22:26\nJutro ją to rozbawi – kołnierzyk układający się nierówno na wełnianym swetrze. Drobiazg, którego nawet nie widać spod jesiennej peleryny, zupełnie pozbawiony znaczenia wobec całości jej schludnego wizerunku – w drodze do Weymouth nie dawał jej spokoju. Znajome, diabelnie niewygodne, ale uspokajające jak nigdy trzęsienie, nagłe zrywy i widowiskowe zakręty (czyli zestaw obowiązkowy towarzyszący każdej podróży) Błędnego Rycerza ustały, kiedy nie była jeszcze do końca pewna, co w ogóle powiedzieć na powitanie. Wystarczy zwykłe dzień dobry, czy może szlachecka etykieta wymaga większej ceremonii? Wysiadła z autobusu wciąż próbując rozwiązać ten dylemat, by ostatecznie dojść do wniosku, że proste dziewczyny spod Manchesteru zwyczajnie nie nadają się do udzielania lekcji lordom. Chyba, że lord ma piętnaście lat, odznakę Slytherinu na szacie szkolnej, a we łbie zamiast rozumu odchody trolla górskiego – w takiej sytuacji lekcja, a raczej nauczka, była jak najbardziej na miejscu i takich zdarzało się już Frani udzielać. Nie jest to jednak doświadczenie mogące pomóc jej dziś, kiedy zmierzała wąską dróżką do bramy posiadłości rodowej Prewettów. Sięgała raczej pamięcią do wieczorów nieraz przeciągających się w noce wypełnionych żmudną pracą nad tabelami numerologicznymi. Na podobieństwo kotwicy osadzającej ją w miejscu, trzymała przy sobie swój własny, wysłużony już egzemplarz „Numerologii i gramatyki”, stary, ale wystarczający do opanowania podstaw podręcznik, rekomendowany zresztą po dziś dzień przez profesor Vector, nauczycielkę numerologii w Hogwarcie. Personel szkoły magii najlepiej najwyraźniej zasługiwał na zaufanie, choćby należało się do ciała pedagogicznego niecały miesiąc, jak to było w przypadku Frances. Prośba uzdrowiciela o pomoc bardzo ją zdziwiła, ba, o mały włos nie odpowiedziała na jego list odmownie w obawie, że zbłaźni się przed Archibaldem. W końcu jednak zdecydowała się nie tchórzyć i stała teraz, nerwowo szarpiąc za upiorny, przebrzydły kołnierzyk w oczekiwaniu aż ktoś przyjmie ją i poprowadzi przez labirynt dworku w Weymouth. Sama zapewne zgubiłaby się w jego przestronnych wnętrzach nie dotarłszy nawet do połowy bawialni, w których przyjmuje się gości. Zmieszała się nieco, kiedy na spotkanie wyszedł jej sam gospodarz. Frances dygnęła niezdarnie przed lordem Prewettem, mamrocząc przy tym „dzień dobry, szanowny panie milordzie”, czy coś w tym rodzaju – w nerwach nie będzie tego dokładnie pamiętała, na szczęście. Idąc u boku Archibalda do jego gabinetu wciąż była spięta, ale lord poprowadził rozmowę na tyle zręcznie, że kiedy osiągnęli już cel tej krótkiej wędrówki, panna (a może czas najwyższy, by zacząć w takich sytuacjach myśleć o sobie: pani profesor) Montgomery zachowywała się już nieporównanie bardziej swobodnie. Zająwszy miejsce w jednym z foteli w gabinecie, rozłożyła przed nimi przyniesione podręczniki i kilka arkuszy pergaminu. Była zwolenniczką zajęć praktycznych, a skoro miała przybliżyć Prewettowi teoretyczne podstawy numerologii – czekała ich godzina pisania.\n- No dobrze – zaczęła, z uśmiechem spoglądając na spokojne oblicze Archibalda. – Zaczynamy?\nRe: Gabinet Archibalda [odnośnik] 02.01.19 2:20\nOmal nie zapomniał o dzisiejszym spotkaniu. Bycie nestorem okazało się o wiele bardziej pracochłonne niż przypuszczał, a jeżeli dorzucić do tego wielogodzinną pracę w szpitalu, obowiązki ojcowskie i te związane z Zakonem, to naprawdę w jego kalendarzu robiło się ciasno. Siedział w swoim gabinecie i odpisywał na liczne listy, kiedy skrzatka zapukała cichutko i niepewnie zajrzała przez szparę w drzwiach, przypominając o umówionej wizycie. Tylko dzięki niej zdążył posprzątać stos papierów, który czasem zdawał się być przyczepiony do biurka za pomocą zaklęcia stałego przylepca i wyrzucić zużyte pióra, leżące tutaj z niewiadomych przyczyn. Uchylił na moment okno, chcąc wpuścić trochę świeżego powietrza, by pozbyć się zastałego zapachu kurzu. Na koniec poprawił spinki do mankietów, tym samym stawiając kropkę nad i w przygotowaniach do lekcji. Nie czuł się z tego powodu zawstydzony. Zdawał sobie sprawę ze swojego wieloletniego doświadczenia w innej dziedzinie magii i był z tego faktu dumny. Natomiast z numerologią z niewiadomych przyczyn nigdy nie było mu po drodze, a że coraz częściej odczuwał brak tej wiedzy, postanowił to zmienić i ją zdobyć. Lepiej późno niż wcale, czyż nie?\nZszedł na dół, by osobiście powitać swojego gościa w (niekoniecznie) skromnych progach. Uśmiechnął się uprzejmie na tę próbę dygnięcia - doceniał gest, chociaż był zupełnie niepotrzebny. Trochę bawiło go zachowanie osób, które kompletnie nie znały się na arystokratycznej rzeczywistości. Często za bardzo się starali. - Wolałbym żebyśmy przeszli na ty, o ile nie masz nic przeciwko. Archibald, miło mi - zaproponował zanim ruszyli wgłąb posiadłości, wyciągając w jej kierunku dłoń. Nie lubił, kiedy któryś z Zakonników próbował go tytułować. Czuł się wtedy niezręcznie, nie chciał w ten sztuczny sposób pogłębiać dzielących ich różnic. Wskazał Frances schody i puścił ją przodem.\nDopiero wtedy zauważył zapomniane herbarium leżące na krześle, na którym miała usiąść. Szybko je zabrał i odłożył na biurko, mając nadzieję, że mimo wszystko w tym pomieszczeniu nie panuje bałagan. - Oczywiście, nie ma co marnować czasu! - Możliwe, że przesadził z entuzjazmem, ale po chwili spoważniał. Oparł się wygodniej i nieświadomie zaczął bawić się rodowym sygnetem.\nRe: Gabinet Archibalda [odnośnik] 05.01.19 1:04\nGabinet zrobił duże wrażenie na Frances. Był bardzo elegancko urządzony, w porównaniu z miejscem, które ona mogłaby nazwać swoim gabinetem w mieszkanku na Pokątnej niewątpliwie szlachecki. Archibald z kolei nie obstawał uparcie przy sztywnej lordowskiej manierze, której mimowolnie się spodziewała. Była za to bardzo wdzięczna i czym prędzej przystała na propozycję, by zwracali się do siebie po imieniu.\n- Masz przepiękny dom. – powiedziała nim zdążyła ugryźć się w język, urzeczona widokiem, jaki roztaczał się z okien gabinetu Archibalda. Z rzeczywistości, w której dorosła nie mogła nauczyć się jak to jest – mieć tak starą, wspaniałą posiadłość i równie rozległe ziemie. Chyba dopiero teraz Frances uprzytomniła sobie, że cały teren, na którym urządzono festiwal lata także należał do rodziny lorda. Skrępowanie, z którym siłowała się czekając przy bramie wróciło na krótki moment.\n- Nie uczęszczałeś w Hogwarcie na lekcje numerologii? – zapytała jeszcze zanim postawiła pierwszą cyfrę na arkuszu pergaminu, nieświadomie używając jeszcze kilku formalnych zwrotów. Nie miała tego w zwyczaju, zwykle wypowiadała się swobodnie. Z uczniami w Hogwarcie nikogo nie udawała, nie siliła się na przemądrzały ton, a naukowego słownictwa używała, kiedy było to potrzebne. Pełniąc swą rolę chciała przede wszystkim, by ci, którzy jej słuchają wszystko zrozumieli – i tym sposobem mogła zyskać bardziej szczery szacunek niż gdyby trzymała się sztywno profesorskiej pozy. Chciała uczyć te dzieci (a teraz oczywiście także Archibalda) przystępnie, po ludzku, tak jak robił to profesor Dumbledore.\n- Na samym początku najlepiej będzie wobec tego wyjaśnić sobie, czym właściwie zajmuje się numerologia. – chwyciła w końcu za pióro i w krótkich przerwach między zdaniami rozrysowała kilka podstawowych tabel. W jednej cyfry od jednego do dziewięciu w trzech słupkach, w kolejnych zmieniała ich układ. – To bardzo ścisła dziedzina, skupia się na badaniu i wykorzystywaniu magicznych właściwości liczb. Wykorzystuje się ją do przeróżnych rzeczy, jak na przykład tworzenie nowych zaklęć, ale równie popularne jest też wróżenie z liczb. Jeśli mam być szczera, to chyba tylko ono jest coś warte ze wszystkich technik wróżbiarskich – niechęć Frani do odczytywania mglistych treści kryształowych kul i herbacianych fusów wyskoczyła zza jej słów i pani profesor – w końcu chciała wykazać się profesjonalizmem – musiała powściągać się od całej tyrady o bezsensie nauczania wróżbiarstwa w szkole. – To raczej coś na kształt rachunku prawdopodobieństwa. – dokończyła więc tylko, dając Prewettowi chwilę na przetrawienie wstępu i ewentualne pytania.\nRe: Gabinet Archibalda [odnośnik] 17.02.19 23:04\nPrzywykł do pochwał - były obowiązkową częścią pogawędek. Absolutnie każda musiała rozpocząć się od komplementu posiadłości tudzież wyglądu, ewentualnie od standardowego pytania o rodzinę. W świecie w którym przyszło mu dorastać właściwie wszystkie pałace wyglądały podobnie, bo były budowane w podobnych czasach. Brał warunki w jakich żył za pewnik - pewnie dlatego nie przykładał uwagi do takich komplementów, jakkolwiek szczere by one nie były. - Dziękuję - kiwnął lekko głową po czym odwrócił się i szedł dalej w stronę gabinetu. Wydał mu się najlepszym miejscem do odbywania korepetycji (bo chociaż bardzo nie lubił się przyznawać do swojej niewiedzy to akurat w tym wypadku nie dało się tego inaczej nazwać; to niestety nie była konsultacja, choć zapewnił mieszkańców, że właśnie to będzie mieć miejsce).\n- Niestety nie. Wtedy ten przedmiot wydawał mi się nieprzydatny, całą uwagę skupiałem na zielarstwie i eliksirach - oczywiście teraz tego żałował, szczególnie, że jego ojciec wielokrotnie powtarzał jak wielki błąd popełnia. Nie chciał słuchać jego wieloletniego doświadczenia, preferując (tak jak każdy Gryfon) postawić na swoim, nawet jeżeli wcale nie wiedział lepiej. Cóż, przepracował w zawodzie już dziesięć lat, ale i tak numerologia go dosięgnęła - uciekał, ale dał się złapać. - Poza tym nie są wymagane na Owutemach, a że każdy aspirujący uzdrowiciel i tak ma masę nauki... - wzruszył ramionami, uśmiechając się niejako przepraszająco. Każdy starał się zmniejszyć ilość obowiązków jak tylko mógł, numerologia nie wydawała się szczególnie przydatna. I może przeżyłby bez jej znajomości jeszcze wiele lat gdyby nie rosnąca ciągotka do badań. Zazdrościł jednostce badawczej i zastanawiał się czy nie zasilić ich szeregów. Ale żeby to zrobić, musiał się trochę podszkolić z tego i owego.\nSkupił się na tabelkach Frances, próbując je rozszyfrować, ale szczerze mówiąc niewiele mu przychodziło do głowy. Postanowił większą uwagę poświęcić na to o czym mówi, więc uniósł na nią zaciekawiony wzrok, kiwając od czasu do czasu głową. - Wróżenie nieszczególnie mnie interesuje - dodał jedynie. Mając jasnowidzkę za żonę naprawdę miał dość jakichkolwiek form wróżbiarstwa, szczególnie, że wciąż pozostawał człowiekiem oddanym nauce. To całe "widzenie przyszłości" traktował z pewną dozą ostrożności. - W porządku, to na razie rozumiem - zaśmiał się cicho, wiedząc, że to dopiero początek. - Ale te tabelki... - tutaj pokręcił głową, nie rozumiejąc z nich absolutnie nic, ale miał nadzieję, że zaraz to się zmieni. Wtedy obok nich zmaterializował się skrzat i bezszelestnie postawił przed nimi filiżanki z gorącą herbatą. Całe szczęście, bo przez to intensywne myślenie Archibaldowi już zdążył poczuć suchość w ustach.


FXDDD Forex Broker-przegląd i informacje FXDD – ForexPulse\nNovember 26, 2018 Jak wybrać brokera Forex?\nFXDD, K2, pierwsze piętro, kompleks Forni, Valletta Waterfront, Floriana, FRN 1913, MaltaPhone: (+ 356) 2013-3933\nModel biznesowy FXDDD jest zaprojektowany tak, aby zapewnić naszym klientom ceny uczestników rynku międzybankowego. Jest to model biznesowy, że tradycja jest używana przez ponad 40 lat. Po tym modelu nasi klienci mogą przeprowadzać ryzykowne transakcje walutowe, a my staramy się, aby były one w możliwie najlepszych cenach. Model pozwala nam uniknąć konfliktu interesów, czyli sytuacji, w której obowiązki i interesy firmy nie pokrywają się. Staramy się budować partnerstwo, rysując wyraźną linię między nimi.\nDla osób fizycznych: nasze ceny są przejrzyste, co pozwala zmaksymalizować zyski z handlu.\nDla menedżerów inwestycyjnych: otrzymujesz najlepsze ceny do realizacji transakcji walutowych, co pozwala zmaksymalizować zyski potencjalnych klientów.\nDla brokerów wprowadzających: Oferujemy Ci ten sam model biznesowy. Jesteśmy zainteresowani zapewnieniem, że działania naszych wzajemnych klientów są opłacalne, co doprowadzi również do maksymalizacji naszych zysków. Nie dążymy do bankructwa klientów, manipulując cenami na naszą korzyść i wykorzystując je wobec klientów.\nRynek walutowy jest czynny 24 godziny na dobę, 5 dni w tygodniu. Dzień biznesowy rozpoczyna się w różnych punktach na kuli ziemskiej w sekwencji, która zależy od strefy czasowej. Od 5:00 p.m. standardowego czasu wschodniego w niedzielę do 4:00 p.m. standardowego czasu wschodniego w piątek, klienci FXDD mają dostęp do cen w czasie rzeczywistym dla operacji handlowych. Ciągła dostępność płynności daje naszym klientom możliwość dokonywania zysków i elastycznych warunków dla operacji handlowych w dowolnym momencie. (Ostrzeżenie o wysokim ryzyku)\nInformacje handlowe i FXDD\nK2, pierwsze piętro, kompleks Forni, Valletta Waterfront, Floriana, FRN 1913, Malta\n(+ 356) 2013-3933\nAngielski, hiszpański, chiński, japoński, arabski, wietnamski, niemiecki, portugalski, rosyjski, francuski, turecki


energooszczędne chłodnicze systemy VRV. - Car Audiomania\nStart » Rezydencje » Klimatyzacja i Wentylacja » energooszczędne chłodnicze systemy VRV.\nSystemy VRV (z Angielskiego VRV, czyli Variable Refrigerant Volume – zmienna objętość/przepływ objętościowy czynnika chłodniczego) to bardzo inteligentne systemy klimatyzacyjne, w których dla pojedynczej jednostki zewnętrznej można podłączyć jednorazowo kilkanaście wewnętrznych klimatyzatorów działających niezależnie. System ten cechuje się uzyskaną wysoką precyzją kontroli temperatury przy jednoczesnej maksymalnej efektywności energetyczne. Przy swej wysokiej energooszczędności systemy VRV są również wyjątkowo ciche i pracują w bardzo szerokim zakresie temperatur. W systemie tym możliwa jest praca jednostek wentylacyjnych odpowiedzialnych za odzyskiwanie ciepła co dodatkowo przekłada się na zmniejszenie zużycia energii elektrycznej całego systemu VRV. Wersje grzewczo-chłodzące systemu VRV dzięki gwarantowanej najniższej temperaturze zewnętrznej dochodzącej do -20 stopni Celsjusza wykazują mniejsze zużycie energii w porównaniu do ogrzewania gazowego biorąc pod uwagę jedyne źródło ciepła.\nDodane: 2018-09-19 Kategoria: Rezydencje / Klimatyzacja i Wentylacja


Blog - Strona 4 z 5 - Doradca Finansowy Zielona Góra - kredyty, hipoteczne, gotówkowe\nCo czeka ubezpieczycieli oraz banki w 2015 roku?\nPrognozy fachowców mówią, że polskie banki oraz ubezpieczyciele mogą obecnie przestać marzyć o dobrych wynikach finansowych w 2015 roku. Okazuje się bowiem, że zyski banków ograniczane są nagminnie niskimi stopami procentowymi oraz sytuacjami na rynku walut. Z kolei szereg zysków ubezpieczycieli będzie ograniczany jeszcze bardziej przez ciągłą wojnę z konkurencją.\nPo co zamawia się kartę kredytową?\nKarta debetowa należy do podstawowych form płatniczych. Sens kredytówki polega na tym, że ma ograniczony limit do wykorzystania. Jeśli dokonujesz zapłaty za zakupy wyłącznie za pomocą karty – wydajesz pieniądze banku, a nie z własnej kieszeni.\nCzy warto brać preferencyjny kredyt studencki?\nPreferencyjne kredyty studenckie już 10 lat temu stały się absolutnym hitem wśród osób pragnących uczyć się w systemie dziennym po ukończeniu szkoły średniej, ale nie posiadających wystarczających środków, aby podjąć naukę za finanse z własnych źródeł.


Pellets.com.pl - FORUM - Olej opałowy zamień na pelety. Palniki na pellety, kotły na pellety, piece na pelety, kotły co, piece co, pelety, pellet. / Wyświetlacz panelu sterowania\n» Wyświetlacz panelu sterowania\n#1 2016-03-30 18:07:16\nOd niedawna w niewyjaśniony sposób robi się ciemny wyświetlacz panelu sterowania\nBy wszystko wróciło do normy, muszę wyjąć wtyczkę zasilania i ponownie podłączyć.\nPrzy ładowaniu softu sterownika wszystkie testy są O.K niema żadnego błędu który by świadczył o jakimś problemie ze sterownikiem.\nPalnik Platinum Bio v02 24kw\nZamontowany palnik w kwietniu 2015r.\nOstatnio edytowany przez andre (2016-03-30 18:47:46)\n#2 2016-03-31 11:43:37\nRe: Wyświetlacz panelu sterowania\nSprawdź baterię w regulatorze być może coś nie łączy.\n#3 2016-03-31 17:35:48\nBateria jest o.k sprawdzona miernikiem\nZ tego co wiem to bateria ma za zadanie podtrzymanie pamięci wszystkich ustawień i parametrów łącznie z alarmami, więc jeśli byłaby to wina baterii to wszystkie dane po wyłączeniu zasilania powinny zostać skasowane, czy nie tak to działa\nCzy możliwy jest jakiś problem ze sterownikiem bać wyświetlaczem\n#4 2016-03-31 22:31:08\nNo na to wygląda, ale to już kwestia elektroniki. Zapewne bez serwisu się nie obejdzie.\nOstatnio edytowany przez karcit (2016-03-31 22:31:28)\n#5 2016-04-01 12:51:14\nZdarzało się , że wyciągnięcie baterii powodowało zresetowanie pamięci regulatora. Być może spowodowane to było brakiem pamięci na procesorze. Może gdzieś było w sieci niskie napięcie elektryczne. Nie mam dokładnych danych, w każdym bądź razie ta operacja z wyciągnięciem pomogła. W twoim przypadku jest to dość nowy regulator więc proponuje wysłać zgłoszenie do serwisu i zgłosić usterkę wyświetlacza.\n#6 2016-04-01 15:00:04\nProszę więc o poradę w jakiej formie mam zgłosić problem serwisowi, odnośnie uszkodzonego wyświetlacza. Czy ma być to telefonicznie, listownie na formularzu serwisowym z książki serwisowej Kostrzewy czy drogą e mail.\n#7 2016-04-04 09:31:20\nMożesz telefonicznie drogą e mail.\nPodaj tylko swoje dane nr urządzenia i telefon kontaktowy.


6 powodów, dla których warto odwiedzić Saksonię Szwajcarską – z Berlina\n13. listopada 2017 14. listopada 2017 zberlina12 komentarzy do 6 powodów, dla których warto odwiedzić Saksonię Szwajcarską\n6 powodów, dla których warto odwiedzić Saksonię Szwajcarską\nChyba domyślam się, jak musieli się czuć Caspar David Friedrich, Adrian Zingg czy Anton Graff – szwajcarscy malarze przebywający w Dreznie, zachwyceni tutejszym krajobrazem na tyle, ze nie tylko uwiecznili go na licznych obrazach, ale przede wszystkim porównali do swojej malowniczej ojczyzny.\nTo z ich inicjatywy do języka weszło określenie Sächsische Schweiz – Szwajcaria Saksonska – idealnie podsumowujace piekno krajobrazu Gor Polabskich (Elbsandsteinsgebirge). Niezła strategia marketingowa jak na tamte czasy, którą zresztą przejęli też Czesi.\nGóry Połabskie znajdują się na południowy-wschód od Drezna i rozciągają po obu stronach granicy: niemieckiej i czeskiej. Idealnym momentem na odwiedzenie tego regionu jest jesień – liście rozbłyskają kolorami, rankiem i wieczorem odlegle wzgórza toną we mgle, w powietrzu babie lato, w lesie cisza.\nBastei to symbol Saksonii Szwajcarskiej i wystarczy ją raz odwiedzić, by zrozumieć dlaczego. Bastei to malowniczo wkomponowany w kompleks skalny most, z którego rozciągają się zapierające dech w piersiach widoki. Nieopodal leży taras widokowy, Basteiaussicht, z niesamowita panorama na dolinę Laby i największe atrakcje regionu: wzniesienia Pffafenstein, Lilienstein, Königsstein oraz kurort Rathen.\nBastei najlepiej zwiedzać przed 10 rano i możliwie nie w weekendy. W przeciwnym razie na most i tarasy widokowe wpadną zorganizowane grupy turystów przywiezione tu autobusem albo promem. Parkować możemy w Rathewalde, do którego dojedziemy przez Pirne i Lohmen.\nPrzechodząc przez most Bastei docieramy do … kasy. Tutaj rozpoczyna się Felsenburg Neurathen – za wejście zapłacimy 2 EUR, a cały zysk przeznaczany jest na dalsza rekonstrukcje i utrzymanie tego jedynego w swoim rodzaju miejsca – dawnej twierdzy powstałej dosłownie na skalach. Tutejsi średniowieczni mieszkańcy byli niesamowicie kreatywni i wykorzystali każdy milimetr przestrzeni, a to na dziedziniec albo na cysternę … Rekonstrukcji podjęli się tutejsi wspinacze – w swoim wolnym czasie i jako wolontariusze.\nBastei – most wkomponowany w grupę skał o tej samej nazwie\nKolejnym punktem na mapie naszej wędrówki są Schwedenlöcher – częściowo przeciskamy się tutaj miedzy skalami i możemy podziwiać niesamowicie ciekawe formacje skalne. Nazwa – szwedzkie kryjówki – pochodzi jeszcze z czasów wojny 30-letniej, kiedy miejscowa ludność ponoć schowała się tutaj przed najeźdźcą. Miejsce nadaje się do tego znakomicie. Trasę warto odbyć schodząc z Bastei, gdyż do pokonania mamy setki schodków i wejście po nich wymaga naprawdę dobrej kondycji.\nINFRASTRUKTURA Z SZWAJC…NIEMIECKĄ PRECYZJĄ\nW Szwajcarii Saksonskiej zadziwia nas na każdym kroku doskonała infrastruktura – idealnie oznaczone trasy, stylizowane na alpejskie Imbissy (bistro, w którym zjemy Wurst- niemiecka kiełbasę na tysiące sposób, nie wspominając już o kultowej w Niemczech Wschodnich Kartoffelsalat – sałatce ziemniaczanej, w której stosunkowo więcej majonezu niż samych kartofli) schowane w miejscach, w których nigdy byśmy ich nie oczekiwali.\nNajbardziej zaskoczyła nas efektywność Biura Informacji Turystycznej, do którego napisaliśmy przed wyjazdem z prośbą o prospekty… Po dwóch dniach do domu dotarła paczka pełna wartościowych broszur i mapek.\nW okolicznych kurortach i nieco dalej położonych miejscowościach znajdziemy tez bogata bazę noclegową i Wanderbusse – autobusy, którymi dojedziemy w rożne miejsca parku narodowego, m.in. z Lohmen, Pirna i Sebnitz.\nJednym z takich kurortów jest Rathen, miejscowość do której dostaniemy się promem, zostawiając auto na parkingu na drugim brzegu Łaby. Ta mała niedogodność jest całkowicie zrozumiała – Rathen jest niewielkie i urocze. Fachwerkhäuser – wille z muru pruskiego, wszędzie kwiaty, wąskie uliczki, a nieopodal Amselsee – sztuczne jeziorko, po którym można popływać łódką.\nKościół Rowerzystów w Rathen\nWidok na starówkę w Rathen\nDLA ROWERZYSTÓW I TYCH MNIEJ AKTYWNYCH\nPodążając z prądem Laby po 3,5 kilometrach docieramy do Wehlen – tutaj na szlaku rowerowym Elberadweg ciągnącym się od Hamburga az po granice czeska, a nawet dalej, do źródeł Laby, powstał kościół dla rowerzystów (Radfahrerkirche), w którym nie tylko mogą się pomodlić, ale również zadbać o swój sprzęt lub wynająć rower.\nWehlen nie ma sobie równych, jeśli chodzi o ilość lodziarni i kawiarni na bardzo niewielkiej starówce okupowanej przez wędrowców i rowerzystów.\nPoza wspomnianym już szlakiem rowerowym, Elberadweg, oraz Wanderbusse do Szwajcarii Saksonskiej dostaniemy się też pociągiem regionalnym zarówno z Czech, jak i z Niemiec, promem, a nawet … zabytkowym tramwajem z Bad Schandau prosto do doliny Kirnitzschtal.\nA takie widoki mozna zobaczyc po drodze!\nTakże miłośnicy kultury znajda tutaj coś dla siebie – dwa ciekawe pomysły to odwiedziny u hrabiny Cosel na zamku w Stolpen, gdzie była wieziona przez niemal 50 lat albo w twierdzy Königstein, która zajmuje ponoć obszar kilkunastu boisk futbolowych.\nŚrednio komfortowe „mieszkanko” hrabiny Cosel w Stolpen\nWeekend to zdecydowanie za mało, żeby nacieszyć się gościnnością mieszkańców i widokami. Zostaje więc tylko powrót do Saksonii, może zimą, gdy śnieg pokryje Bastei…\nWidok na dziedziniec zamku Stolpen\nUrocze, saksońskie starówki, tym razem ta w Stolpen\nJeśli zainteresowała Was Saksonia Szwajcarska, może zaciekawi Was też:\nOpublikowane przez zberlina\nWitaj, mam na imie Marta. Od 8 lat mieszkam w Berlinie i nadal go poznaję. Wraz z Mezem uwielbiamy odkrywac nowe miejsca, fotografowac, zwiedzac i dzielic sie nabytymi doswiadczeniami z innymi. Stad pomysl na blog z berlina, dzieki ktoremu chcemy utrwalic wspomnienia i podzielic sie wrazeniami z najblizszymi. Jesli przy okazji pomozemy Wam zaplanowac wycieczke albo zainspirujemy do wyjazdu to bedzie oznaczac tylko jedno: misja zostala spelniona :)\tZobacz wszystkie wpisy, których autorem jest zberlina\nKategorie Na weekend, Podróże, SaksoniaTagi Bastei, Na weekend, Niemcy, Saksonia, Saksonia Szwajcarska, Sächsische Schweiz\n12 myśli w temacie “6 powodów, dla których warto odwiedzić Saksonię Szwajcarską”\nPani Peonia 13. listopada 2017 — 12:04\nMarzi 13. listopada 2017 — 12:35\nCiekawe miejsce i wspaniałe krajobrazy. Pozdrowienia 🙂\nTomek 13. listopada 2017 — 14:49\nPiękne miejsca (szczególnie Bastei), w niektórych byłem w innych niestety nie ale może jeszcze kiedyś …\nbfcb 13. listopada 2017 — 18:11\nCiekawe podpowiedzi wędrówkowe – dziękuję. Myślę, że przydałoby się dorzucić parę słów o doświadczeniach noclegowych. Przy pisaniu po polsku warto używać polskich znaków. Pozdrawiam.\nzberlina 13. listopada 2017 — 19:17\nDziękuję za odwiedziny i uwagi. Mam w planach kolejne wpisy o Saksonii i na pewno wspomnę też o noclegach. Pozdrawiam\nAnka 13. listopada 2017 — 19:26\nCudne widoki! Szczególnie zaintrygował mnie ten szlak rowerowy, na pewno trasa bajeczna, no i ten kościół dla rowerzystów 🙂 Chciałabym go zobaczyć 🙂\nzberlina 13. listopada 2017 — 19:56\nPostaram się jeszcze dodac trochę informacji praktycznych w następnym wpisie. Pozdrawiam serdecznie 🙂\nAnka 13. listopada 2017 — 20:05\nDzięki 🙂 Również pozdrawiam cieplutko 🙂\ngosiamac 13. listopada 2017 — 20:11\nMiałam kiedyś okazję spędzać wakacje w Saksonii Szwajcarskiej. Niezapomniane wrażenia! Ze szczególnym sentymentem wspominam rejs Łabą do Drezna. Wspaniałe widoki. Dziękuję za przywołanie wspomnień 🙂\nAwa on the Road 14. listopada 2017 — 23:07\nTen most to niemal jak w Mordorze. Robi wrażenie 😉\nAmyRose🌹 15. listopada 2017 — 20:18\nWOW! Excellent photographs! Thank you! 👏🏼👏🏼💖\nlusalo14 7. grudnia 2017 — 23:22\nUouh… So beautiful pictures and places!! 🙂\nPrevious Lombardia: Varenna i Lecco – wycieczka nad jezioro Como\nNext Saksonia Szwajcarska praktycznie\nBeelitz Berlin Brandenburgia Britzer Garten Chorwacja co zobaczyc na Maderze co zobaczyc we Florencji co zobaczyc w Funchal; co zobaczyc w Kopenhadze Dania Florencja Funchal Gärten der Welt Jeziora Plitwickie Kopenhaga kultura lewady Lombardia Lubelskie Madera Madera w 7 dni; Madera w tydzien Malopolska Meißen Miśnia; Monte; nad morzem na jeden dzien Na weekend Niemcy Ojcow Ojcowski Park Narodowy park parki Pfaueninsel Piza Podkarpackie Podroze Polska Portugalia Roztocze Saksonia Saksonia Szwajcarska Sächsische Schweiz Toskania UNESCO Wlochy Wyspa Pawi Zadar zielony Berlin\nZnajdziesz mnie tez na:


sklep z koszami , wiklina , kosze wiklinowe , producent koszy , wyroby z wikliny , polskie kosze , polska wiklina , kufer wiklinowy , koszyk wiklinowy , płot wiklinowy , palisada wiklinowa , wiklina ogrodowa , meble wiklinowe - Kufry / Skrzynie\nKatalog » Kufry / Skrzynie\nWyświetlanie od 31 do 40 (z 54 pozycji) Stron: [<< Poprzednia] 1 2 3 4 5 ... [Następna >>]\nKU. 023 Kufer piratów 70 cm Cena:\nKufer wykonany z wikliny na drewnianym stelażu. Wieko mocowane na metalowych zawiasach. Zapewnia doskonałą wentylację przechowywanych przedmiotów. Wymiary: wysokość - 45 cm szerokość - 45 cm długość - 70 cm\nKU. 043 Kufer piratów 70 cm Cena:\nKufer wiklinowy na drewnianym stelażu w kolorze białym. Czas oczekiwania do 7 dni. Wymiary: wysokość - 45 cm szerokość - 45 cm długość - 70 cm\nKU. 024 kufer Piratów 70 cm Wenge Cena:\nKufer wykonany z wikliny na drawnianym stelażu. W kolorze Wenge - polakierowany . WYMIARY : Szerokość - 45 cm Długość - 70 cm Wysokość - 45 cm\nKU. 025 Kufer piratów 80 cm Cena:\nKufer wykonany z wikliny na drewnianym stelażu. Wieko mocowane na metalowych zawiasach. Zapewnia doskonałą wentylację przechowywanych przedmiotów. Wymiary: wysokość - 50 cm szerokość - 50 cm długość - 80 cm\nKU. 026 Kufer piratów 80 cm Cena:\nKufer wiklinowy na drewnianym stelażu w kolorze białym. Czas wykonania białego kufra 7 dni. Wymiary: wysokość - 50 cm szerokość - 50 cm długość - 80 cm\nKU. 027 Kufer Piratów 80 cm Wenge Cena:\nKufry wykonane z wikliny na drewnianym stelażu. Kosz zrobiony jest w kolorze Wenge. WYMIARY : Szerokość - 50 cm Długość - 80 cm Wysokość - 50 cm\nKU. 028 Kufer piratów 90 cm Cena:\nKufer wykonany z wikliny na drewnianym stelażu. Wieko mocowane na metalowych zawiasach. Zapewnia doskonałą wentylację przechowywanych przedmiotów. Wymiary: wysokość - 55 cm szerokość - 55 cm długość - 90 cm\nKU.047 Kufer płaski 100 cm Biały Cena:\nKufer wiklinowy w kolorze białym. Wykonany na drewnianej konstrukcji . Duży mocny kosz ! Czas wykonania 7 dni. WYMIARY : Długość : 100 cm Wysokość : 60 cm Szerokość : 60 cm\nKU. 051 Kufer Płaski 50 cm Biały Cena:\nKufer wiklinowy w kolorze białym. Wykonany na drewnianej konstrukcji .Czas trwania 7 dni . WYMIARY : Szerokość : 50 cm Wysokość : 35 cm Głębokość : 35 cm\nKU. 050 Kufer Płaski 60 cm Biały Cena:\nKufer wiklinowy w kolorze białym. Wykonany na drewnianej konstrukcji .Czas trwania 7 dni . WYMIARY : Szerokość : 60 cm Wysokość : 40 cm Głębokość : 40 cm\nKufer , skrzynia wenge 100 cm.\nKufer , skrzynia wenge 70 cm.\nKufer , skrzynia wenge 80 cm .\nKufer piratów 100 cm\nKufer z oparciem. Ławka\nKufer 90 Wenge\nKufer , skrzynia wenge 60 cm.\nKufer 100 cm Wenge\nBardzo udany zakup. Prawdziwa Polska wiklina nie do zdarcia ..\n5231258 wywołań od 22 grudzień 2011


PILNY KOMUNIKAT DLA WSZYSTKICH ZASZCZEPIONYCH! MUSICIE O TYM WIEDZIEĆ! [PILNE] | Lolmania - Najciekawsze artykuły w sieci\nStrona główna Magazyn PILNY KOMUNIKAT DLA WSZYSTKICH ZASZCZEPIONYCH! MUSICIE O TYM WIEDZIEĆ!\nPILNY KOMUNIKAT DLA WSZYSTKICH ZASZCZEPIONYCH! MUSICIE O TYM WIEDZIEĆ! [PILNE]\nMamy 7 219 nowych i potwierdzonych przypadków zakażenia #koronawirus z województw: śląskiego (1085), mazowieckiego (993), wielkopolskiego (810), dolnośląskiego (786), małopolskiego (602), łódzkiego (496), pomorskiego (356), zachodniopomorskiego (318), kujawsko-pomorskiego (316),lubelskiego (278), opolskiego (268), lubuskiego (206), podkarpackiego (206), świętokrzyskiego (152), warmińsko-mazurskiego (152), podlaskiego (95). 100 zakażeń to dane bez wskazania adresu, które zostaną uzupełnione przez inspekcję sanitarną.Z powodu #COVID19 zmarło 49 osób, natomiast z powodu współistnienia COVID-19 z innymi schorzeniami zmarły 144 osoby. Liczba zakażonych koronawirusem 2 758 856/65 415 (wszystkie pozytywne przypadki/w tym osoby zmarłe).W związku z korektami wprowadzanymi na bieżąco przez laboratoria w systemie EWP, globalna liczba zakażeń i zgonów od początku pandemii może nie być sumą kolejnych dziennych zakażeń lub zgonów.\nPoprzedni artykułNiedzielny raport Ministerstwa Zdrowia. Jest zaskoczenie\nNastępny artykułJak wygląda życie Ewy Krawczyk po śmierci męża?


Ame to umi 雨と海: GACKT - fangirling mode on ♥\nTo jest w końcu gacktoblog ♥, nie? ;-) Wiem, że są osoby, które na ten blog zaglądają, ale na Gackto mają już wysypkę. Te osoby proszę o nieczytanie tego wpisu dalej ;-)) i o przejście do poprzedniego wpisu o robótkach szydełkowych ;-)\n○ ◦‘♥~’ (*^-^*) ’~♥’◦ ○\nObejrzałam te wszystkie zdjęcia z premiery w Toronto, i mimo tego, że one mi się podobają, to jednak, chyba pierwszy raz w życiu pomyślałam sobie: dlaczego on się tak mocno wymalował? Czy gdyby ten makijaż zrobił sobie trochę lżejszy, nie taki mocny, to może by wyglądał jednak ładniej?... Wiewiórka się mnie kiedyś spytała, czy on może ma makijaż permanentny. W sumie, nawet w 6000 zdjęć nie bardzo można znależć chociaż jedno bez makijażu. Ale jednak, mimo wszystko, ten makijaż nie zawsze jest TAKI mocny. Z drugiej strony, jak ktoś nie pokazuje się bez makijażu ludziom od 15 lat, to może już boi się wyjść nieumalowany... Trzeba by cofnąć się do lat dzieciństwa, gdy GACKT ♥ wyglądał tak.\n♥.◦. ♪~’•~ (=^.^=) ~•’~♪ .◦.♥\nAlbo z czasów szkolnych, w których wyglądał tak. Myślę, że ma tu około kilkunastu lat, może jakieś 16 (za każdym razem zadziwia mnie to zasłanianie oczu ludziom, jak się robi w Japonii... ).\nZe zdjęć już z czasów kariery udało mi się znaleźć tylko kilka z "mniejszym" makijażem, na których choć trochę zobaczyć, jakie on ma na oczy naturalnie. A oto te zdjęcia, które znalazłam (oczywiście są to zdjęcia również sprzed lat).\nTo jest bardzo ładna sesja, ale mam z niej tylko trzy zdjęcia. Może on się teraz nie rozstaje z eyelinerem, bo ma ciemne włosy, żeby w nich nie wyglądać blado? W sumie nosił o wiele delikatniejszy makijaż z czasach blond, albo jak miał włosy rozjaśniane do brązu. Właśnie z brązowymi włosami i mniejszym makijażem, moim zdaniem, wyglądał najładniej ♥. Bardzo mi się podoba na tym zdjęciu w brązowym.\nPrzy okazji poszukiwań znalazłam śmieszny ranking Oriconu z 2007 roku. Przypomnę, że w Japonii robione są rożne rankingi popularności i urody sławnych osób, i w tym roku w tego typu rankingach GACKT ♥ uplasował się na drugim miejscu jako najpiękniejszy mężczyzna Japonii, w innym rankingu został wybrany jako najpiękniej pachnący mężczyzna Japonii, a w jeszcze innym dostał pierwsze miejsca, jako mężczyzna o najpiękniejszej linii ciała (a to sobie załatwił zdejmowaniem koszuli na koncertach w tym roku).\n♥~’~ \_(*^-^*)/ ~’~♥\nA w 2007 roku Oricon przepytał 1000 osób (mężczyzn i kobiet), kto ze sławnych osób ma najpiękniejsze zęby :-) GACKT dostał wtedy 7. miejsce :-). Ciekawe, czy był z tego siódmego miejsca zadowolony, szczególnie, że pewnie się swoje wycierpiał wymieniając sobie wcześniej zęby (tak, ja uważam, że on w pewnym momencie wymienił sobie wszystkie na drugie aż świecące bielą). Można porównać :-)) Wcześniej było tak:\nTo zdjęcie to rewelacja ♥ ♥ ♥ sprzed 10 lat.\nUśmiałam się jak nie wiem :-DD (Dzięki, Lladia :-))\nA teraz tak. Oba zdjęcia niephotoshopowane :-)) To drugie robione zwykłym aparatem przez fankę w Toronto.\nA tak w ogóle to mógłby coś napisać na blogu, nic nie pisał od 7 września... Eeee, facet, pisz! Fani czekają! ♥ ♥ ♥ No tak, GACKT jest chyba w tej Osace, szykuje się do "Nemuri", no ale pisać bloga to on może zewsząd, przecież jest prawie przypięty do laptopa, z Toronto pisał i z Europy prawie codziennie. [Edit: właśnie napisał :-)) Napisałam o tym we wrześniowych gacktowieściach] Na dodatek zastanawiam się, co też było wczoraj - Miyavi napisał na Twitterze, że umówił się z Gackto na obiad. Może razem wymyślili jakiś nowy projekt? Ciekawe :-)\n♥~♪~♫~ ... d(^-^)b ... ~♫~♪~♥\nWygląda na to, że Miyavi jest chyba jedynym z młodszych muzyków, z którym GACKT się kumpluje. Podejrzewam, że GACKT lubi Miyaviego za jego poczucie humoru i indywidualizm. Miyavi z tym roku skończył 29 lat, jego żona Melody spodziewa się drugiego dziecka, on jakby trochę się uspokoił, jakby wydoroślał, słyszałam, że pozdejmował kolczyki, więc znalazłam ostatni jego teledysk, i rzeczywiście:\nZ jednej strony sobie myślę, że jakikolwiek projekt Gackto z Miyavim miałby siłę piorunującą, szczególnie z niespożytą energią Miyaviego i jego nadpobudliwością, wprawiając w zachwyt fanów obu panów, ale jakoś obawiam się, że dla Gackto ten projekt okazałby się samobójczy (ô.ô). Ale już się przekonałam, że Gackto jest pozbawiony instynktu samozachowawczego (-.-). Poza tym rozumiem, że on myśli kategoriami utrzymywania zainteresowania swoją osobą i utrzymywania się na topie. Jakby teraz zaczął śpiewać romantyczne łapiące za serce ballady, to - niestety - ale oznaczałoby to powolny koniec jego kariery ('-').\nFangirlowy wpis mi się rozrasta.\nMiyavi z Lovelie, uuuuu.... ♥ ♥ ♥\nja też chcę takie małe japońskie dziecko!\nNa dodatek Miyavi już ma za sobą trasę koncertową w Ameryce, a Gackto zaczyna się przymierzać do tego, żeby w 2011 również koncertować w Stanach - szczególnie, że do kin wejdzie właśnie "Bunraku" \_(*^-^*)/.\nWłaściwie to wszystko przez mój dzisiejszy nastrój, a prawdopodobnie przez za dużą ilość snu, na jaki mam czas od kilku dni - po tylu podróżach w fantastyczne krainy, tropikalne lasy i wśród mówiące zwierzęta można być trochę rozbitym, nieprawdaż? Mój fangirlizm dotyczy też Hizakiego, którego zdjęcie w sukni ślubnej (dzięki Lladia) jest absolutnie przeurocze ♥ ♥ ♥ Szkoda, że to jest zdjęcie zdjęcia, a nie skan. A do tego jeszcze Satsuki, ech... Dobrze, że japoński zaczyna mi się we wtorek. Muszę sobie przypomnieć całą hiraganę, która mi wyleciała już z głowy...\nA na dodatek mój licznik na lastfm pokazuje, że wysłuchałam "Fragrance" - mojej ulubionej piosenki Gackto - 1500 razy (na 6350 wszystkich przesłuchanych utworów Gackto). Wcześniej o "Fragrance" pisałam tutaj.\nTo jest utwór, który zachwycił mnie na samym początku, i zachwyca mnie wciąż tak samo. Słucham wersji studyjnej na przemian z dwiema wersjami koncertowymi. Na tych koncertowych wersjach GACKT ma trochę inny głos, piękny. I bardzo lubię, jak w tle słychać ludzi krzyczących "Gackto, Gackto!". Przypomina mi to koncert w Monachium i to, że tam i ja tak krzyczałam do niego :-)\nNo i GACKT ma dwa nowe pieski, bardzo małe :-) Angie (ona, z lewej) jest mieszańcem pudla i chihuahua, a Dolce (on, z prawej) mieszańcem pudla i pinczera. Na blogu napisał (Thanks to Amaiakuyume):\nMy friend's wife was walking down the street when she passed in front of a pet shop,\nand saw two deathly cute puppies curled up together in the case,\nand thought "I definitely have to tell GACKT about this!!!"\nI'd just arrived at the airport when suddenly my phone rang,\nand for some reason when I heard her excited voice telling me about the puppies,\nI said without thinking "I'll take both of them".\nAlthough I'd never seen them myself, I said that for some reason.\nWhen I got home and saw the two of them curled up unbelievably sweetly,\nI accepted that this is what you call fate.\nLet me introduce my new family members.\nAngie and Dolce.\nI jeszcze jedna rzecz: czy to musi być TAKIE drogie??? :-(\nJeden kolczyk (nie para, ale jeden tylko!) kosztuje prawie 18 tysięcy jenów, co daje straszne pieniądze, a jak się doliczy jeszcze wszelkie opłaty i koszty transportu... :-( To za parę byłoby drogo, ale za jeden to już w ogóle... a to przecież tylko srebro i cyrkonia.\nEtykiety: GACKT, HIZAKI, rozmyślania, 雅-miyavi\nEh Miyavi bez kolczyków... żal patrzec, a ja myślałam, że on zawsze pzoostanie wiecznym dzieciakiem na jakiego sam się stylizował...\nA jeśli chodzi o makijaż Gakuto.\nMocniejszy jest lepszy^^ (wiem moje zboczenie przez vk, sama bym się nie pokazała bez:-P)\nMiriel 24 września 2010 21:31\nDzięki, Lladia, za komentarz. Tylko że Gackto nie jest visualowy. Chociaż to w sumie nie ma znaczenia, on zresztą jest sam we własnym stylu, ale mi się tylko czasami wydaje, że w mniejszą ilością makijażu mógłby wyglądać ładniej. Może tak: on ma teraz image bardzo skontrastowany. Jasna cera, ciemne włosy, jasne tęczówki, czarny eyeliner, czarne lub białe stroje, czerwone usta. Czasem wydaje mi się, że korzystniej by wyglądał w bardziej stonowanych kolorach :-)\nBeauti_Decayed 25 września 2010 10:58\nOjej to zdjęcie z młodzieńczych-blond czasów jest przepiękne...\nWidać że GACKT ewoluował przez te lata... Niektórzy twierdzą, że na złe ale ja sądze że i tak On jest nadal tą samą osobą, tworzącą po prostu wspaniałą muzykę...\nI tym samym najcudowniejszym mężczyzną na świecie. <^.^>\nMeev bez kolczyków? Nie.... :<\nAnonimowy 25 września 2010 19:32\nkiedyś pewna osoba powiedziała mi 'nie martwię się o Gackta. kiedy nie będzie mógł już ruszać twarzą, dopiero wtedy zacznę się przejmować'. trochę w tym prawdy... XD\na to blond-zdjęcie jest prześliczne. uwielbiam go w takich włosach i bardzo żałuję, że te czasy już nie powrócą ;_;\nfangirlizm tyczy się mnie tylko w wybranych sytuacjach - na minutę, góra pięć. pełnemu fangirlizmowi mówię 'nie' xd\nw Myw bez kolczyków to zło.\nMiriel 25 września 2010 19:37\nBeauty, dzięki. Tak, mam trzy takie podobne zdjęcia blond, całkiem duże :-)) Nie wiem, jak on to robi, że tak się zmienia, ale cały czas się podoba ;-)) A w ogóle to niezmiennie zadziwia mnie to, że on zmienia rzeczy, których zwykli ludzie nie zmieniają (zęby, nos,usta...), a nie zmienia takich, które zmieniają chyba wszyscy (bransoletka ta sama od 10 lat, te same perfumy, ta sama biżuteria, to samo mieszkanie).\nMiriel 25 września 2010 19:41\nTeinei, a co, boisz się fangirlizmu? ;-)) Twoje stoickie czasem podejście do Gackto zadziwia mnie od początku ;-)) Wygląda na to, że GACKT z Miyavim zmajstrują razem coś samurajskiego :-) Coś mi się wydaje, że Miyavi po prostu dorósł.\nTeinei 25 września 2010 20:00\nczemu zadziwia? ;)\nzbyt długo słuchałam nieco poważniejszej muzyki, poza tą japońską. a kiedy poznałam Gackta, żyłam przeważnie starymi filmikami i zdjęciami, w których był melancholijny, spokojny i tajemniczy. więc tak samo podchodziłam do jego muzyki, nie chciałam wiedzieć o nim nic, bo nawet mnie to zbytnio nie interesowało. bardziej zwracałam uwagę na jego muzykę, a samo słowo 'Gackt' kojarzyło mi się ze stoickim spokojem, powagą i wspaniałym głosem i byciem prawdziwym artystą.\ndopiero niedawno zaczęłam się 'uczyć' wszystkiego na jego temat, po tylu latach :D więc tak, tak - nie jestem zwolenniczką fangirlizmu... przeraża mnie to ;)\nMiriel 25 września 2010 20:10\nZadziwia mnie, bo wydaje mi się (ale patrzę ze swojego punktu widzenia), że owszem można słuchać różnej muzyki, być fanem różnych zespołów. Ja też się w życiu nasłuchałam wszystkiego, i podchodziłam do większości po prostu jak do artystów i interesowała mnie muzyka, a nie ludzie. Ale jakoś jak poznałam Gackto - przecież dopiero w lutym tego roku - to nagle poczułam, że nie sposób słuchać jego muzyki, nie interesując się nim jako człowiekiem. Ktoś na anglojęzycznym blogu napisał - to know GACKT is to love him. Jakoś tak mi się wydaje, że GACKT wyjątkowo budzi wiele uczuć w swoich fanach, wiążąc ich ze sobą jako nie tylko artysta, ale i człowiek.\nAle nie chcę naprawdę uogólniać, i nie chcę pisać, że tam mają wszyscy, a Ty nie, czy coś ;-))) Wiem, że ludzie różnie traktują muzykę i wykonawców. Mi po prostu trudno zrozumieć, jak można być od tak długiego czasu "pod wpływem" Gackto, i jednocześnie zachować do niego dystans ;-) (a przynajmniej deklarować go - bo przecież piszesz o Gackto prawie w każdym wpisie, prawda? ;-)))\nTeinei 25 września 2010 20:23\nowszem, 'pod wpływem' jestem od baaardzo długiego czasu, no ale... ja mam dziwne podejście. wystarczyła mi zawsze sama myśl, że facet istnieje, że jest piękny, robi wspaniałą muzykę, cudnie śpiewa i wygląda, jakby urwał się z tajemniczego świata. wyobraźnia zawsze dawała mi nieźle popalić, i chociaż poznałam go jakoś lekko, może miesiąc po wydaniu płyty Diabolos (a wtedy wyglądał już całkiem inaczej), wciąż żyłam myślą, że gdzieś tam kiedyś był ten nostalgiczny, schowany za okularami dżentelmen. nawet, jeżeli nie był taki naprawdę i robił to pod publiczkę, zawsze określałam go sobie słowami 'skoro robi się za takiego tajemniczego i skrytego, to niech taki pozostanie w mojej wyobraźni'.\njestem niepoprawną romantyczką i marzycielką. to zawsze sprawia, że wychodzę na największego idiotę :D\nwcale nie sądzę, że to źle znać go jako samą osobę. sama w końcu zaczęłam się nim interesować i cieszę się, że poznałam go od tej strony. w końcu w jakiś sposób się otworzyłam. ale jednak mam jakiś dystans, chociaż już inny.\nmoże to dziwne, ale muzyka, sztuka, przyroda i ogólne piękno w pewnym sensie wydaje mi się niedotykalne. to tak, jak ze śniegiem na dróżce - widzisz taki świeżutki puch i wolałabyś nad nim przefrunąć, niż go zniszczyć i podeptać. z Gacktem miałam bardzo podobnie... :)\nMiriel 25 września 2010 22:26\nTeinei, pięknie (*^-^*), dla mnie też on się kojarzy, jakby z jakiegoś tajemniczego świata przybył. Tak naprawdę to ja zaczęłam się interesować Gackto, bo on skojarzył mi się z elfem, i nałożył się na moją wielką miłość do elfów - wpasował się z tą swoją niesamowitą urodą i błyszczącymi oczyma. Szczerze mówiąc też są osoby, których twórczość podziwiam, np. zachwyca mnie Hizaki, ale nie ciągnie mnie wcale, żeby czytać jego bloga, czy śledzić, co teraz robi itp. Z Gackto tak się zrobiło, że dałam się wciągnąć w śledzenie prawie każdego jego kroku, ale to jest dla mnie przyjemność, i w ogóle uwielbiam czytać jego bloga :-)\nTeinei 25 września 2010 22:47\ncóż, z elfem nigdy mi się jako tako nie skojarzył, ale fakt... jest inny, wyróżniający się. toleruję to, jak teraz wygląda, jaką muzykę tworzy, na jakie pomysły wpada. i przyzwyczajam się. chociaż, jeżeli jeszcze raz wpadnie na pomysł przemixowania jakiejś swojej piosenki na taką techniawę jak ostatnio, to nie wiem, co zacznę sobie o nim myśleć oO\ncóż, widocznie dostał tytuł Guru, to wszystko. jest ciekawą, otwartą na ludzi, czasem kontrowersyjną, utalentowaną postacią i gwiazdą, która w oczach niektórych może zrobić wszystko - i tak będzie dobrze. nie dziwne, że większość chce nawet wiedzieć, co jadł na śniadanie ^^'\na, no fajny ten dzisiejszy/wczorajszy (nie wiem...) wpis na blogu. kochane te szczeniaczki <3\nBeauti_Decayed 25 września 2010 23:57\nMasz 3 zdjęcia blond duże? Jeju... Większe niż 1000x1000? Jeśli tak proszę prześlij mi je... Będę taka wdzięczna... T__T\nMnie nie podoba się w ogóle w krótkich włosach... Wręcz nie mogę na Niego wtedy patrzeć... ;x\nAno biżuterii nie zmienia i perfum ale to dobrze.\nTo Jego znaki rozpoznawcze.\nA ten perfum...\nJeju jak się bardzo zmuszę to czasem sobie przypominam jak pachnie na Nim...\nTeż jestem fungirl ale na pewno Tobie nie dorównuję. ;D\nMiriel 26 września 2010 00:06\nBeauti, to zdjęcie mam 2500x3500 :-) Przyślij mi swój adres mailowy :-) bo chyba nie mam. A co do fangirl - ja nim jestem zachwycona, nie wiem czy to jest definicja fangirl :-) Fangirl to jeszcze chyba coś więcej ;-) Ja w każdym razie cały czas zbieram wszystkie informacje o nim, to na pewno, i dodaję je w gacktowieściach, powstrzymuję się przed kopiowaniem jego wszystkich zapisków z bloga ;-)) A widziałaś, że pisał o Miyavim? ;-))\nBeauti_Decayed 26 września 2010 00:21\nTak widziałam, ale niezbyt wiem o co chodzi. Zrozumiałam tylko, że było miło i że jedli. xD No myślę, że nadajesz się na fungirl bardziej niż ja. xD Ja współczesne informacje o Nim, wiem w większości z Twojego bloga. ;D\nMiriel 26 września 2010 00:35\nGACKT napisał, że Miyavi cieszył się z sukcesu europejskiej trasy Gackto, i że Gackto było miło z tego powodu, i że Gackto się cieszył widząc uroczy uśmiech Miyaviego :-) że rozmawiali o wielu różnych rzeczach, i o tym, co obaj mogą zrobić (lub "jak daleko zajść") jako Azjaci i jako samurajowie. Wygląda na to, że sobie pogadali i Gackto znalazł w Miyavim zrozumienie dla swojej idei promowania samurajskości ;-)\nAnonimowy 26 września 2010 00:49\nAaaaa. Miyavi się cieszył. xD\nKurcze... Sama to odgadłaś czy jest już tłumaczenie? xD\nNie lubię pomysłów samurajskich... Ech...\nMiriel 26 września 2010 00:50\nJest tłumaczenie, dałam fragment i link na końcu we wrześniowych gacktowieściach :-)\nLeft Side of the Moon 6 października 2010 23:54\nTakie kolczyki można samemu zrobić ;) Nieco taniej ;D A Gackto w wersji blond hm...jednak nie, choć delikatnie podkreślone oczy, owszem :D Za to świecące zęby- jeśli wymienił, a nie wybielił, to mu współczuję...\nMiriel 6 października 2010 23:58\nMożna zrobić??? wow! Jej, w sumie przecież jedną gacktobrasoletkę sobie sama zrobiłam, po prostu kupiłam na giełdzie minerałów czarny onyks w dwóch rozmiarach kuleczek. Ale kolczyki?... Chyba, że Mel bym poprosiła? ;-)\nLeft Side of the Moon 7 października 2010 12:30\nArtysta potrzebuje wyzwań ;P :D To a propos Mel i kolczyków ;D\nMiriel 7 października 2010 12:36\nRacja, w sumie te kolczyki nie są aż tak bardzo skomplikowane, muszę tylko się im z różnych stron przyjrzeć. Zresztą i tak potrzebuję tylko takiego jednego :-)\nNathalienn 20 grudnia 2010 19:36\nZaraz się tak przykleję do tego komputera, że trzeba będzie mnie ołówkiem odklejać jak rozum serce w reklamie ;) Cuuudne to zdjęcie Gackto z blond włosami :)\nMiriel 20 grudnia 2010 23:04\nNathalienn, dziękuję za komentarz, czyżbyś poszukiwała Miyaviego na blogu? ;-) A Gackto blond ma swój urok ;-))\nNathalienn 20 grudnia 2010 23:24\ntak sobie wertuję, szperam wślizguję się pomiędzy zakładki, posty i takie tam i sobie szperam, jak mnie zaciekawi coś to czytam od deski do deski :D\nMa swój urok? pfi Gackto blond kawaiiii!!! Nie mogłam się dokleić od tego zdjęcia :D eh... szał normalnie już nie wiem do którego Fiołka bardziej wzdychać po panu V.\nMiriel 21 grudnia 2010 00:28\nHe, he, he, Nathalienn, a ile jeszcze przed Tobą! :-)) Ja mam około 9000 zdjęć Gackto... ;-)) Tylko że ja jestem głównie zachwycona współczesnym Gackto :-)\nNathalienn 21 grudnia 2010 09:26\noj aż tyle fotek to ja nawet Vica nie mam :) jak mi się jakieś znudzą to wykasowuje albo przerzucam na chomikuj.pl i tyle :) 9000 zdjęć XD bzik! Jest przystojny teraz to fakt ale te kilka lat temu nie miał tak ostrych rysów twarzy :)\nMiriel 21 grudnia 2010 11:31\nWidzisz, a mi się nie nudzą :-) Masz rację, to bzik ;-)\nNathalienn 21 grudnia 2010 14:21\n:D Bzikowy bzik :) zależy od mojego nastroju jednego dnia uważam, że ładnie wyszedł na danym zdjęciu drugiego, że średnio ;/ ale na chomiku i dysku mam ok 100 fotek Zai Zaia :D wystarczy, to nie tylko mój komp ;)\naya8521 2 maja 2011 01:07\nNo tak.Fajnie widziec Gackta bez makijazu ale ja wlasnie odparu dni poszukuje go wlasnie tylko bez tego a wszedzie znalazlam tylko to zdjecie w czarnych wlosach robione przez fanke.Ha ha i znowu chce tu obejzec filmik a tu klapa.Ale zaczynam sie przyzwyczajac hehe :D\nMiriel 2 maja 2011 01:13\nFilmik wymieniłam, i to z polskimi napisami. A o którym Ty mówisz zdjęciu bez makijażu? bo właściwie to ja nie widziałam jego zdjęcia bez makijażu :-)\nAnonimowy 5 listopada 2011 19:24\nAż się sama do kompa przykleiłam:)Widać Nathalienn ,że lubisz dziewczynko tą reklamę:)Ja też.Fajna jest!Człowiek się zmienia na przestrzeni lat,szczególnie dzieci .Widzisz takiego małego brzdąca,a po paru latach widzisz ogrąmną różnicę i mówisz sobie "Kurczę była taki mały ,a teraz tak urósł".Ja na szczęście jego punkcie dzięki Bogu hopla nie mam ,mam na co innego.Chrzanić tam właściciela wolę psy.Gdybym go spotkała z tymi przeuroczymi psiakami,to poza nimi świata bym nie widziała,a nie poza Gacka.To jest jeden z moich bzików:)Miłośniczka psów jak w mordę strzelił,hehe.Madzia**\nAnonimowy 5 listopada 2011 19:27\nObejrzyjcie sobie:)Dobry,ale mnie za cholerę nie przebiję w świrowaniu,chociaż spodobała mi się moment jak mył naczynia,hm.. dać mu jeszcze fartuszek i jak ta lala.Madzia**


Archiwa: Łukasz Foltyn - Niezłomni.com\n,,Największy szkodnik”. Twórca Gadu-Gadu ostro atakuje Owsiaka i ,,mit WOŚP”. ,,Coś takiego tylko w Polsce!”\nOpublikowane 2019/01/03 w Wiadomości z Polski\nJak co roku działalność Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy budzi ogromne emocje i wiele komentarzy. Zdaniem Łukasza Foltyna, twórcy Gadu-Gadu, sama inicjatywa przynosi więcej szkody niż…\nPróbował ukraść puszkę WOŚP, potem wyciągnął nóż. Ale wyjątkowo źle trafił… (wideo)\nJak informuje portal EPoznan.pl, na poznańskich Jeżycach mężczyzna próbował ukraść puszkę Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Został obezwładniony przez właściciela sklepu.\nOwsiak twierdzi, że ,,państwo stworzyło niepełnosprawnym getto”. Jednak szczególnie koniec wypowiedzi zirytował jego przeciwników. Piszą: ,,Jaja sobie Pan robi z ludzi , którzy oddali życie za naszą Polską”\nNie tylko Janina Ochojska wyraziła swoje poparcie dla demonstrujących niepełnosprawnych i ich opiekunów. Po stronie protestu opowiedział się także Jerzy\nJerzy Owsiak poinformował, ile wynosi jego pensja. Szef Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy powiedział, że jej wysokość została uzgodniona ze współpracownikami.


Dylan i Cole Sprouse - "Nie ma to jak statek" - bloog.pl\nsprouse-fans.bloog.pl - strona głównaCole Sprouse (22.09.2009)Dylan Sprouse (18.09.2009)Filmografia (12.09.2009)Nie ma to jak statek (08.09.2009)Biografia (07.09.2009)Strona główna (07.09.2009)"Nie ma to jak hotel" (06.09.2009)\nSerial przedstawia przygody braci bliźniaków Zacka i Cody'ego Martinów na statku S.S. Tipton (którego kierownikiem jest pan Moseby, podobnie jak w hotelu Tipton), gdzie wraz z London Tipton i nową przyjaciółką, Bailey Pickett, uczą się w Liceum Siedmiu Mórz. Oprócz nauki pracują, poznają nowych rówieśników i sprawiają kłopoty...\nPierwszy klaps serii pierwszej padł w kwietniu, a ostatni w październiku 2008. Serial jest kręcony w Hollywood Center Studios w Los Angeles. Do obsady należą, podobnie jak w Nie ma to jak hotel bracia Sprouse w rolach Zacka i Cody'ego oraz Brenda Song jako London i Phill Lewis jako pan Moseby. Sporadycznie pojawiają się Kim Rhodes jako mama bliźniaków i Ashley Tisdale jako Maddie. Do głównych bohaterów dołączyła też Bailey grana przez Debby Ryan. Pierwszy odcinek był dostępny na iTunes Store 9 września za darmo, jednak później cena wróciła do 1,99 dolara. Premiera telewizyjna odbyła się w brytyjskim Disney Channel 19 września. Premiera w amerykańskim Disney Channel 26 września zgromadziła 5,7 miliona widzów. Producentami są, podobnie jak w Nie ma to jak hotel It's a Laugh Productions i Disney Channel Original Series oraz nowy producent - Danny Kallis Productions. W styczniu 2009 emisję serialu rozpoczął polski Disney Channel.\nNależący do pana Tiptona i zarządzany przez pana Moseby'ego statek. Mieści się na nim Liceum Siedmiu Mórz. Uczniowie mieszkają w kajutach, dwójkami (wyjątek stanowi Zack - miał mieszkać z Bailey, ale gdy okazała się dziewczyną doszła do London, która uprzednio przekupiła współlokatorkę kosztownościami, by odeszła z Liceum). Statek zwiedził wiele miejsc - np. „Wyspę Papug", Grecję, Indie, Rzym i fikcyjne państwo Liechtenstamp. Co ciekawe, Zack i Cody nie weszli poraz pierwszy na pokład w 01 odcinku. Zrobili to już w Nie ma to jak hotel w 16 odcinku (Linia Tipton) trzeciej serii, podczas wakacji.\n"Nie ma to jak hotel"\n"Nie ma to jak statek"\nSesja na plaży `2007


Tworzywa sztuczne dla przemysłu lotniczego - PlastPlus.pl\nKonstrukcyjne tworzywa sztuczne w lotnictwie i przemyśle lotniczym\nTworzywa konstrukcyjne obrabiane mechanicznie, wykorzystywane są w przemyśle lotniczym i lotnictwie już od blisko 45 lat. Najchętniej wykorzystywanymi w tej gałęzi przemysłu są poliamid 6.6 oraz poliacetal (jako powierzchnie narażone na ścieranie). Wykonuje się z nich złączki, listwy ochronne, wsporniki, przetoki, itp.\nW latach 80-tych najwięksi producenci samolotów rozpoczęli na szeroką skalę stosować tworzywa konstrukcyjne w wielu elementach samolotów. Głównym powodem takiego stanu rzeczy było dążenie do zmniejszenia masy własnej samolotu i tym samym zwiększenia ładowności. Dążono bowiem do tego, aby samoloty mogły zabrać na swój pokład większą liczbę pasażerów lub relatywnie – większą liczbę towarów (samoloty cargo). Po licznych usterkach ze strony elementów wykonanych z konstrukcyjnych tworzyw sztucznych, konstruktorzy doszli do wniosku, że muszą zajść pewne zmiany. Nie chciano rezygnować z tworzyw sztucznych, ponieważ ich waga zdecydowanie przejawiała za ich zastosowaniem. Konstruktorzy wymagali jednak dużo większej stabilności oraz wytrzymałości w określonych warunkach. Zaczęto więc stosować specjalistyczne tworzywa konstrukcje (najczęściej modyfikowane odpowiednimi dodatkami), które zapewniły nie tylko zmniejszenie wagi elementu, ale także odpowiednią wytrzymałość, a w efekcie większe bezpieczeństwo maszyny.\nPoliamidy 6.6 oraz poliacetale są nadal stosowane w lotnictwie, ale na mniejszą skalę niż miało to miejsce w latach 80. Większy nacisk w lotnictwie, kładzie się bowiem na tworzywa bardziej zaawansowane technologicznie. Chodzi tu w głównej mierze o tworzywa konstrukcyjne z odpowiednimi dodatkami, które zwiększają wytrzymałość, sztywność, odporność chemiczną, odporność temperaturową, zmniejszają współczynnik tarcia lub zwiększają lub zapewniają wyższy moduł sprężystości. Proste zabiegi w postaci dodatków i wypełniaczy (napełniaczy) pozwalają na znaczne poprawienie właściwości fizycznych tworzywa, przy jednoczesnym zachowaniu bardzo niskiej wagi.\nWraz z rozwojem świadomości konstruktorów lotniczych oraz znacznym postępem nauki w zakresie polimerów, w lotnictwie zaczęto stosować tworzywa wysokosprawne. Warto zauważyć, że jakość tworzyw wysokosprawnych zauważyła nawet Narodowa Agencja Aeronautyki i Przestrzeni Kosmicznej (NASA), która zastosowała tworzywo PEEK do części satelit okołoziemskich. Wracając jednak do bardziej ,,przyziemnych” tematów – w lotnictwie szerokie zastosowanie znalazło tworzywo PAI. Poliamidoimid jest bezpostaciowym, termoplastycznym, konstrukcyjnym tworzywem sztucznym o doskonałej sztywności i wytrzymałości w ekstremalnych temperaturach. Dopuszczalna temperatura pracy PAI wynosi +270 st. C. Materiał ten jest w stanie znieść surowe warunki cieplne, chemiczne i mechaniczne. PAI posiada również niski współczynnik ścieralności, dzięki czemu może być stosowany tam, gdzie występują wzmożona ścieralność. Przykładem zastosowania PAI w lotnictwie są przekładki wykorzystywane w montażu odwracaczy ciągu silników odrzutowych samolotu. Poliamidoimid został w tym przypadku wybrany, ze względu na jego wysoką sztywność i odporność na wysokie temperatury.\nNie można zapominać o innych tworzywach wysokosprawnych, które również znajdują zastosowanie w lotnictwie. Zaliczamy do nich polisiarczek fenylu (PPS) oraz polieteroeteroketon (PEEK). Tworzywa te również oferują bardzo wysoką wytrzymałość, bardzo niski współczynnik ścieralności oraz możliwość pracy w temperaturach, w których inne tworzywa uległy by szybkiej degradacji. Wysokiej klasy tworzywa, takie jak PAI (poliamidoimid), PI (poliimid), czy PBI (polibenzimidazol) posiadają dobrą odporność na płyty eksploatacyjne samolotu – płyny hydrauliczne oraz wysokooktanowe paliwo lotnicze.\nOstatnim przykładowym zastosowaniem tworzyw konstrukcyjnych w lotnictwie są tuleje zawiasów drzwi kabiny, drzwi wyjściowych, klapy samolotu, chwyty i wsporniki wyświetlaczy. Wykonywane są najczęściej z tworzyw zapewniających wysoką wytrzymałość mechaniczną oraz niski współczynnik tarcia. Są to najczęściej tworzywa, które nie wymagają smarowania, dzięki czemu zmniejsza się ilość koniecznych cykli serwisowych konkretnego elementu oraz ryzyko awarii przez zatarcie.\nReasumując – produkcja elementów z metali została w wielu przypadkach wyparta przez konstrukcyjne tworzywa konstrukcyjne oraz wysokosprawne. Nowoczesne tworzywa gwarantują nie tylko bardzo niską wagę (w stosunku do metali), ale również zbliżoną do metali wytrzymałość. Odpowiednio zmodyfikowane przy pomocy napełniaczy, nie wymagają również serwisowania. Jeżeli w newralgicznym w kwestii bezpieczeństwa lotnictwie, tworzywa konstrukcyjne spełniają atesty bezpieczeństwa, to dlaczego ich nie stosować ?!\n11 lipca 2015 in Poradniki\n|tworzywa sztuczne w lotnicwie


Stworzyć Całość: Cytrynowy olejek eteryczny\nOlejek cytrynowy pozyskiwany jest z owoców, a dokładniej ze skórki owoców drzewa cytrynowego tj. Citrus limonum Risso, które wywodzi się z południowo-wschodniej Azji. Początkami XII wieku uprawiano cytryny w Persji i Palestynie po czym uprawy rozprzestrzeniły się na wszystkie kraje basenu Morza Śródziemnego, a w dzisiejszych czasach w USA (Floryda, Kalifornia), Brazylii i Argentynie. Do najbardziej odpornych odmian zalicza się te, które zaszczepione zostały na drzewach pomarańczy gorzkiej. Najwyższą jakość wykazuje olejek bezpośrednio wyciskany ze skórki, o wiele gorszej jakości jest produkt pozyskiwany drogą destylacji z parą wodną skórek pozostałych po bezpośrednim wyciśnięciu. Wysokiej jakości olejek cytrynowy powinien zawierać około 3,8-5% cytralu (taką adnotację powinny zawierać opakowania od dobrych i wiarygodnych producentów). Ze względu na wysoką cenę jakość olejków jest często obniżana poprzez fałszowanie i dodawanie do niego np. terpentyny, olejku lemongrasowego czy innych dodatków. Do aromaterapii powinien być wykorzystywany wyłącznie olejek cytrynowy wyciskany bezpośrednio ze skórki, nie przerabiany i bez jakichkolwiek dodatków.\n1. nebulizator - Infekcje gardła, grypa i przeziębienie,\n2. kominek aromaterapeutyczny - łagodzi stany lękowe, zmniejsza ociężałość umysłową, działa odświeżająco i stymulująco, dodaje energii, zmniejsza dolegliwości związane z menopauzą,\nParówki, kompresy, masaż, kąpiel - stany zapalne skóry, opryszczka, łupież, trądzik, reumatyzm, artretyzm, żylaki.\nCytrynowy olejek znajduje zastosowanie również w lekach na kamicę, zgagę, niestrawność i rozwolnienie, dodatkowo obniża ciśnienie krwi. Często używany jest w produkcji kosmetyków, ponieważ posiada właściwości tonizujące i odświeżające, można go również z powodzeniem wykorzystywać do produkcji środków do czyszczenia i sprzątania, czy płynów do zmywania naczyń.\nOlejek bardzo szybko się utlenia i starzeje dlatego należy go przechowywać szczelnie zamknięty w lodówce. Nie wolno wystawiać się na działanie promieni słonecznych lub lamp UV bezpośrednio po zastosowaniu na skórę olejku cytrynowego (masaż, kąpiel, kompres, kosmetyki, chemia gospodarcza), wykazuje silne działanie fototoksyczne.\nEtykiety: Aromaterapia, Ciało, Pielęgnacja, Relaks, Zdrowie, Zioła


Julia Wieniawa cierpi na niedoczynność tarczycy - WP Gwiazdy\nJulia Wieniawa cierpi na niedoczynność tarczycy\nJedna z najpopularniejszych aktorek młodego pokolenia wyznała na Instagramie, że cierpi na niedoczynność tarczycy. Mało fanów wiedziało, że ma takie problemy.\nNie każdy wiedział, że Wieniawa ma niedoczynność tarczycy. (East News, Fot: East News)\nKariera Julii Wieniawy nabrała ostatnio nieprawdopodobnego rozpędu. Dla wielu fanów jest idealna i mało kto mógł sobie zdawać sprawę z tego, że piękna i zdolna aktorka cierpi na niedoczynność tarczycy. Wieniawa na Instagramie postanowiła odpowiedzieć na pytania od fanów. Sporo z nich dotyczyło jej pracy i show biznesu. Jednak kilka odnosiło się do choroby. O której zresztą dowiedziała się stosunkowo niedawno.\n- O niedoczynności dowiedziałam się mniej więcej 4 miesiące temu. Zauważyłam u siebie bardzo dużą senność, notoryczne przemęczenie i puchnięcie. Najbardziej było widać to u mnie na twarzy. Przynajmniej ja to widziałam - tłumaczyła. Wyznanie napędziło karuzelę pytań. "To ważny dla kobiet temat" - pisały internautki, prosząc o porady.\n- Z dietą stara mi się pomagać moja trenerka. Mówi mi, że nie powinnam jeść glutenu - zdradziła. Choć przyznała, że nie jest to w jej przypadku łatwe. Zawód aktorka nie sprzyja sztywnym zasadom odżywiania, chociażby ze względu na nieregularne godziny pracy.\nW potoku pytań, Wieniawa wyznała, że pomaga jej np. picie herbaty z pokrzywy.\nWiedzieliście, że Wieniawa ma niedoczynność tarczycy?


ABC, region czy strefa?. Taraka\nABC, region czy strefa?\n01 grudnia 2011, id = 2554\n« ABC, czyli Adriatyk-Ba³tyk-Czarne Morze ABC, region czy strefa? Czarne Piotrusie »\nWe wspomnianym poprzednio artykule Leszka Sykulskiego „Od Trójk±ta Kaliningradzkiego do Zwi±zku Europy” jest kolejna mapa:\nO tyle ciekawa, ¿e podpis nie zgadza siê z tre¶ci±. Z pod¶wietlonych pañstw: Rosja, Niemcy, W³ochy, Turcja i Polska, tylko ostatnie le¿y w ABC, pozosta³e ledwie stykaj± siê z tym obszarem (Rosja, Niemcy, Turcja) lub le¿± ca³kiem poza nim (W³ochy). Ta niefortunna mapka ilustruje jednak wa¿ny fakt dla ABC: oto jego przyci±gaj±ce centra le¿± poza nim – albo co najwy¿ej na jego obrze¿ach. (Oczywi¶cie Polska wbrew chêci autorów mapki NIE jest takim centrum.) Co zarazem znaczy, ¿e ABC nie ma w³asnego centrum (lub: centrów). Skoro nie ma, to jest pytanie, czy Miêdzymorze Adriatycko-Ba³tycko-Czarnomorskie ma prawo byæ nazywane regionem (w s³owie region jest rdzeñ rex, król i regnat, w³ada), czy raczej jest zaledwie stref±, wiêc przej¶ciowym pasem, zon± pomiêdzy faktycznymi podmiotami geo-historii?\nHistorycznymi, w ci±gu minionych przynajmniej 300 lat, centrami dla ABC (s³ówko „dla” trzeba dodaæ koniecznie) by(wa)³y: Wiedeñ, Berlin, Moskwa z Petersburgiem, Stambu³. Najja¶niejsza sytuacja zaistnia³a po rozbiorach Polski, kiedy ca³y ten obszar podzielony by³ pomiêdzy cztery imperia, których centra le¿a³y poza ABC lub najwy¿ej na jego pobrze¿u: Rosjê, Austriê, Prusy i Turcjê. „Heartlandy” tych czterech mocarstw le¿a³y albo ca³kiem poza ABC (Rosja), albo na pobrze¿ach (Prusy – z tendencj± do ekspansji na ziemie „starych Niemiec” wiêc poza ABC; tak¿e Turcja, której heartland le¿a³ wtedy na po³udniu Ba³kanów). Najbardziej rodzimym dla ABC by³o imperium Habsburgów, którego heartland, obejmuj±cy kraje alpejskie (do dzi¶ austriackie) plus Morawy, choæ pobrze¿ny, to jednak do ABC nale¿a³. Ekscentryczno¶æ Austrii polega³a raczej na tym, ¿e g³ówne pola interesów tego pañstwa le¿a³y poza ABC: polityka austriacka kr±¿y³a wokó³ Niemiec i W³och, troszczy³a siê o Niderlandy i Hiszpaniê; dobra habsburskie le¿±ce w ABC by³y zapleczem-spi¿arni±, któr± Wiedeñ zacz±³ traktowaæ serio dopiero u swego schy³ku, wyparty z Zachodu.\nMomentami ABC bywa³o zdominowane przez jedno z tych centrów: w epoce Bipolu (1945-89) przez Moskwê, 1941-43 przez Berlin.\nJedno z tych mocarstw o¶ciennych, Turcja, nie nale¿a³o do europejskiej cywilizacji, która przez to koñczy³a siê – prze³om 17 i 18 wieku - na Zbruczu, Karpatach i przedmie¶ciach Wiednia.\nW dawniejszych czasach w ¶cis³ym ABC formowa³y siê przynajmniej trzy w³asne centra, o¶rodki lokalnych pañstw-dominant: Buda (dzi¶ Budapeszt), Wilno - i Kraków, pó¼niej przeniesiony do Warszawy.\nWêgry upad³y pokonane przez Turków pod Mohaczem (1526), w belle époque próbowa³y odbudowaæ swoj± potêgê w ramach Austro-Wêgier, upad³y ponownie (jako projekt wype³niaj±cy Kotlinê Karpack±) w Trianon 1919. W¶ród wielu przyczyn, ¼ród³o s³abo¶ci Wêgier le¿a³o w ich topografii: ¶rodek kraju, puszta, by³ (jak nazwa wskazuje) pusty, naokolny podgórski obwarzanek rwa³ siê ³atwo.\nPolska z Litw± upad³y w 1795, po pó³tora wieku s³abo¶ci pozbawiaj±cej je miana mocarstwa. Schy³ek Wielkiego X. Litewskiego zacz±³ siê od 1655, pierwszego najechania i spustoszenia (mord na 25 tysi±cach obywateli) Wilna przez Moskali. Historia tamtej okolicy przez ostatnich 500 lat streszcza siê w morderczym „kto kogo”: Moskwa nie mog³a ¶cierpieæ konkurenta znad Niemna i nie spoczê³a, póki nie wypali³a go jak raka; Katyñ i Ob³awa Augustowska by³y ostatnimi aktami tej furii.\nO ile s³abo¶æ Wêgier (zapewne) bra³a siê z pustki w ich ¶rodku, to ich bratanek zza Karpat oparty by³ (i jest) na solidnym „miêsie”, które zarysowa³o siê ju¿ za Mieszka opisane w „Dagome Iudex” i które Leszek Moczulski w „Narodzinach Miêdzymorza” nazwa³ „polsk± obwodnic±”. Topograficznie zakre¶la ten obszar ³uk Wis³y, Noteæ i zbiegaj±ca do niej Odra. Na brzegach tej wewn±trzl±dowej wyspy (która dawniej by³a faktycznie bardziej wysp±, gdy w dolinach b³ota) le¿± trzy wspó³stolice: Poznañ, Kraków i Warszawa. Ich trójk±t (okresowo poszerzany do czworok±ta przez Lwów, i do piêciok±ta przez Gdañsk) stanowi polski heartland. Wygl±da na nie-przypadek, ¿e rozbiorcy (1815) podzielili siê na sto lat tamtymi trzema wspó³stolicami, z których ka¿d± wzi±³ inny!\nPorównuj±c z Wêgrami, s³abo¶ci± Polski by³a nie pustka w ¶rodku, jak tam, tylko topograficzna nieokre¶lono¶æ, lub wrêcz brak, naturalnych granic. Jak pokazuje okres jagielloñskiej (i pó¼niejszej) prosperity, brak ten nie jest fatalny.


Minimalistyczna łazienka – jak ją urządzić? - Nowe Wnętrza\no wnętrzach dla każdego!\nPosted on 19 marca, 2019 27 stycznia, 2020 by admin\nŁazienka jest miejscem, w którym nie tylko oddajemy się zabiegom pielęgnacyjnym, ale też chętnie się w niej relaksujemy. To dlatego wnętrze musi być urządzone nie tylko funkcjonalnie, ale też ze smakiem. Podczas aranżowania łazienki warto postawić na minimalistyczny styl. Dlaczego? Ponieważ otrzymamy łazienkę przestronną, prostą, ale też stylową. Wystarczy dostosować się do kilku zasad.\nJak najmniej zbędnych elementów\nW łazience urządzonej w minimalistycznym stylu nie ma miejsca na dekoracyjne wzornictwo, różnego rodzaju dekoracje i inne zbędne elementy. Przestrzeń ma być schludna i uporządkowana. Powinna być zaaranżowana w taki sposób, by ukryć większe jak i mniejsze elementy wyposażenia. Powinniśmy dążyć do tego, by zostawić jak najwięcej miejsca i światła. Jak taki efekt osiągnąć? Wystarczy zdecydować się na duże i gładkie płytki na ścianę i podłogę, ale też zadbać o podtynkowe instalacje: stelaże WC, baterie prysznicowe i umywalkowe. Meble łazienkowe powinny mieć prosty i geometryczny design, sprawdzi się więc umywalka prostokątna i wanna prostokątna (wanny prostokątne są aktualnie bardzo modne, przez co są łatwo dostępne w sklepach internetowych i stacjonarnych).\nNa jakie kolory się zdecydować?\nMinimalizm nie lubi połączenia krzykliwych kolorów. W łazience urządzonej w takim stylu powinny królować odcienie beżu, szarości, bieli lub czerni. Oczywiście można aranżację przełamać jednym mocniejszym kolorem, należy jednak przestrzegać zasady, która mówi o tym, że liczba kolorów w łazience nie może być większa niż trzy – dzięki temu stworzymy wnętrze harmonijne i spójne.\nArmatura łazienkowa: umywalka prostokątna, wanna i inne elementy\nJak najłatwiej otrzymać minimalistyczną prostotę w łazience? Poprzez zastosowanie geometrycznych kształtów. Najlepsze efekty daje armatura łazienkowa. Umywalka prostokątna, ale też wanna prostokątna w tak urządzonej łazience będą się prezentowały idealnie! Wanny prostokątne mogą też być zabudowane, co jeszcze bardziej podkreśli efekt harmonii we wnętrzu. Z kolei umywalka prostokątna powinna być niska, o szerokich rantach. Można ją umiejscowić na powierzchni szafki łazienkowej lub zdecydować się na model wpuszczany w blat.\nInne elementy wyposażenia łazienki\nOczywiście łazienka to nie tylko armatura. W łazience zamiast wanny może się znajdować prysznic. W minimalistycznej łazience sprawdzi się kabina prysznicowa typu walk-in – przejrzyste szkło tej kabiny optycznie powiększy przestrzeń łazienki.\nNieodłącznym elementem łazienki jest lustro, bez którego niemożliwe byłoby wykonywanie większości zabiegów pielęgnacyjnych. W minimalistycznym wnętrzu sprawdzi się lustro prostokątne bez ramy z wbudowanym oświetleniem LED.\nJakie meble łazienkowe sprawdzą się w minimalistycznej łazience? Oczywiście proste o geometrycznych kształtach. Zrezygnujmy z szafek, które mają wystające uchwyty – lepsze będą modele o gładkich i lśniących frontach. Poza szafką w łazience muszą się znaleźć dodatkowe meble. Dobierzmy więc słupek w tym samym stylu oraz szafkę wiszącą – taki zestaw mebli z pewnością pozwoli nam na schowanie wszystkich kosmetyków i akcesoriów, których w łazience nie może zabraknąć.\nPosted in Łazienka\nDekoracje ogrodowe – które koniecznie muszą się znaleźć w ogrodzie? →\n← Ściany działowe z cegieł, płyt g-k, betonu komórkowego i luksferów – porównanie właściwości\nKuchnia w lofcie\nŁazienka w stylu industrialnym – jak ją urządzić?\nŁazienka w stylu skandynawskim – jak ją urządzić?\nWanna narożna z hydromasażem – rozwiązanie dla każdej łazienki\nJak dobrać panele podłogowe do wystroju wnętrza?\nWykończenie wnętrza z klasą\nSklep z panelami RuckZuck


Napiszę szczerze - te placki nie wszystkim mogą posmakować, a to ze względu na dużą ilość siemienia lnianego. My je polubiliśmy, a szczególnie z kremem kokosowo-migdałowym. Czasami, kiedy nie chce mi się ubijać kremu, polewam po prostu placki mlekiem kokosowym. Placuszki gryczano-lniane\n1/4 szkl. kaszy gryczanej niepalonej\n1/4 łyżeczki proszku do pieczenia 3/4 łyżeczki cynamonu\n8 kropel stevii lub łyżka syropu z agawy, klonowego (innego słodu)\nolej do smażenia Kaszę gryczaną i siemię lniane mielimy dokładnie w młynku do mielenia. Łączymy wszystkie suche składniki, następnie dodajemy mokre i dokładnie mieszamy. Powinno wyjść gęsto ciasto. Na patelni rozgrzewamy olej. Placki nakładamy łyżką stołową, lekko przyklepujemy i smażymy z obu stron na średnim ogniu. Krem migdałowo-kokosowy\n5 kropel stevii lub łyżka syropu z agawy, klonowego (innego słodu)\nWykonanie kremu powinno być identyczne jak w tym przepisie. Mleko może zgęstnieć już po 2-3 dniach stania w lodówce lub nawet po 2 tygodniach. Wszystko zależy od jakości i świeżości mleka. o\nO komosie pisałam już wcześniej przy okazji kotletów z ciecierzycy. Dzisiejsze danie wykonałam raz i nie gwarantuje, że wyjdzie tak, jak na zdjęciu. Zazwyczaj staram się się wrzucać sprawdzone przepisy, lecz dla mnie paczuszka komosy to rarytas, na który rzadko sobie pozwalam, a jak już ją kupię, to robię wspomniane kotlety. Fasolowe kulki z komosą ryżową\nna podst. przepisu z On Annas Plate\n2/3 szkl. komosy ryżowej, suchej\n2 szkl. ugotowanej fasoli (czerwonej lub białej)\n1/2 szkl. posiekanej natki pietruszki\n1/2-2/3 szkl. koncentratu pomidorowego\nBulion warzywny wlać do garnka i doprowadzić do wrzenia. Komosę opłukać, wsypać do bulionu, zmniejszyć ogień pod garnkiem, przykryć i gotować ok. 20 min, aż do wchłonięcia bulionu. Włączyć piekarnik na 180° C. Blaszkę do pieczenia posmarować tłuszczem. W misce rozgnieść fasolę na gładką masę. Dodać do niej pozostałe składniki, razem z komosą i zagnieść wszystko ręką. Doprawić do smaku. Ulepić kulki i piec przez ok. 25-35 min. o\nPodsmażana czerwona kapusta z tofu i orzechami włoskimi\nDanie wrzuciłam do przystawek, chociaż jest bardzo sycące. Ja takie potrawy lubię brać do pracy na lunch, nieźle zapychają. A propos jedzenia w pracy. Ostatnio na drugie śniadanie wzięłam sobie ciecierzycę z warzywami, moja koleżanka zapytała się, co jem. Na odpowiedź, że ciecierzycę, usłyszałam: "nie wiem, co to". Mogę tylko współczuć koleżance. Podsmażana czerwona kapusta z tofu i orzechami włoskimi\n(na podst. Kuchnia wegetariańska Jenny Stacey)\n500-600 g poszatkowanej kapusty czerwonej\n250-270 g tofu naturalnego, pokrojonego w kostkę\n5 łyżek oleju*\n2 łyżki sezamu niełuskanego sól, pieprz\nOlej rozgrzać w dużym, szerokim garnku lub rondlu, podsmażyć cebulę przez ok. 2 min. Wrzucić tofu oraz czosnek, smażyć ok. 3 min mieszając. Wrzucić kapustę i orzechy, dodać sok z cytryny. Smażyć na średnim ogniu ok. 5 min; jeśli chcemy, żeby kapusta była bardziej miękka niż chrupiąca, należy smażyć na małym ogniu pod przykryciem. Dodać sezam, doprawić do smaku.\n*najlepiej, żeby był to olej orzechowy, ewentualnie rzepakowy czy słonecznikowy. Nie używać oliwy z oliwek.


Papież przybył na Słowację - Vatican News\nPapież rozpoczął wizytę na Słowacji\nPapież przybył na Słowację\nO godzinie 15.30 papieski samolot wylądował na międzynarodowym lotnisku w Bratysławie. Papież rozpoczął swoją czterodniową wizytę na Słowacji. Franciszek został powitany przez prezydent Republiki Słowacji Zuzannę Čaputovą, która jest głową państwa od marca 2019 roku.\nJeszcze dzisiaj Ojciec Święty będzie uczestniczył w spotkaniu ekumenicznym w Nuncjaturze Apostolskiej. Ekumeniczna Rada Kościołów Republiki Słowackiej zrzesza jedenaście Kościołów. Następnie Franciszka odwiedzą jego współbracia jezuici, z którymi spotyka w każdym kraju na trasie swoich pielgrzymek apostolskich.


nn-k 04.12.2015 11:55\nUrodziny to niezwykły dzień, celebrowany przez małych i dużych. Ważnym elementem są zaproszenia na urodziny. Podajemy przykładowy tekst zaproszenia na urodziny dziecka i proponujemy kilka wzorów zaproszeń do wydrukowania.\nZaproszenia na urodziny dziecka, czyli początek przygotowań\nNa dzień urodzin czeka się z wielką niecierpliwością. Najpierw to my, dumni rodzice, na nie wyczekujemy - w końcu roczek naszego malucha to wielkie wydarzenie. Później do tej magicznej daty odliczają najmłodsi, nie mogą doczekać się świętowania, świeczek i... kolegów. Zaproszenia na urodziny to jeden z pierwszych sygnałów, że zbliża się coś wielkiego, że nadchodzi "ten dzień". Wspólne ich przygotowywanie to dla malucha także wyjątkowe przeżycie.\nzaproszenia na urodziny dziecka dobrze wybierać z głównym bohaterem imprezy - dzieckiem\nna zaproszeniu powinny znaleźć się najważniejsze informacje dotyczące uroczystości - z jakiej okazji, gdzie i o której odbędzie się impreza urodzinowa\nzaproszenia urodzinowe mogą nawiązywać do tematyki przyjęcia\njeśli zdecydujesz się na zaproszenia urodzinowe do wydrukowania, możesz zrobić to w domu albo w profesjonalnej drukarni, wtedy możesz wybrać również gruby papier\nZaproszenia urodzinowe na dziecięce przyjęcie\nZaproszenia urodzinowe mogą być prawdziwymi działami sztuki! Zachęcamy do przygotowania ich własnoręcznie - zachwycony będzie zarówno jubilat, jak i zaproszeni goście. Na zaproszeniach urodzinowych najmłodszych dzieci mogą być po prostu odciśnięte rączki (wykorzystajmy farby przeznaczone do malowania rękami, albo skorzystajmy z... soku z buraka lub szpinaku). Starsze dziecko może narysować tort, zaproszonych gości, baloniki - wszystko, co przyjdzie do głowy! Może zrobić także kolaż z obrazków znalezionych w gazetach, albo wyklejankę z papieru kolorowego. Dobrym pomysłem jest także zabawa formą, zaproszenia urodzinowe nie muszą być prostokątne. Co powiecie na piętrowy tort, balonik, albo sylwetkę jubilata? Jeśli umie już pisać, niech własnoręcznie podpisze się na zaproszeniach. Dorośli mogą zadbać jedynie o to, aby na zaproszeniu znalazły się wszystkie niezbędne informacje. Jeśli wolicie, możecie skorzystać z gotowych zaproszeń - mamy dla was kilka wzorów, które możecie pobrać i wydrukować.\nPlanujesz wysłać zaproszenia pocztą? Koniecznie wybierz się tam z jubilatem! Wycieczka do urzędu będzie dla niego wielką atrakcją. Naklejanie znaczków, wrzucanie kopert z zaproszeniami do skrzynki - to dla malca coś wyjątkowego.\nZaproszenia na urodziny przygotujemy samemu, można to zrobić ręcznie lub korzystając z programu komputerowego i drukarki. zaproszenia do wydrukowania, przygotował AG\nTekst na zaproszeniu urodzinowym\nJakie informacje powinny znaleźć się na zaproszeniu urodzinowym? Przede wszystkim data i miejsce, w którym będzie odbywało się przyjęcie urodzinowe. Możemy wpisać także imię jubilata i zaproszonego gościa, zabawną rymowankę.\nPrzykładowa treść zaproszenia urodzinowego\nZapraszam Was na moje czwarte urodziny. Moje przyjęcie urodzinowe odbędzie się 5 stycznia 2016 roku, o godz. 13:00. Gdzie? Na pewno traficie! Zapraszam do naszego mieszkania, przypominam adres: ul. Tortowa 08b/5, Zaproszeniowo Małe. Pamiętajcie, żeby zabrać ze sobą dobry humor i... luźne ubrania, rodzice przygotują mnóstwo pysznego jedzenia. Nie mogę się już doczekać, aż Was zobaczę!\nWasz wnuczek Misio\nWolisz krótszą wersję? Na zaproszeniu przygotowanym przez dziecko naklej karteczkę z datą i adresem.\nPrzygotowaliśmy dla Was kilka zaproszeń na urodziny w formacie PDF - możecie je pobrać i wydrukować. Najlepiej zrobić to na grubszym papierze (dobrze sprawdzi się np. ten o gramaturze ok. 200 g, pamiętaj jednak, że domowe drukarki nie lubią grubego papieru, jeśli zdecydujesz się na naprawdę gruby karton, lepiej zaproszenia wydrukować na profesjonalnym sprzęcie). Do wydruku są zaproszenia jednostronne, ale i takie, które mają okładkę i wnętrze - pamiętaj o pobraniu obydwu części i odpowiednim ułożeniu papieru w drukarce, aby tekst i grafiki dobrze wyglądały po zagięciu.\nZaproszenia na urodziny dziecka: nasze propozycje\nWersja 2: przód, tył\nWersja 3: przód, tył\nWersja 4: przód, tył\nDrodzy rodzice, dla swojej pociechy samodzielnie możecie stworzyc kreatywne zaproszenia. Wystarczy wejść na 4create.pl i od podstaw stwórzcie razem ciekawe zaproszenia dla maluchów\nJeżeli chcieliby Państwo urodziny swojej Pociechy zapamiętać na dłużej, zapraszam do kontaktu w sprawie fotografii w trakcie uroczystości. Więcej o mnie na stronie magdalenazielinska.wix.com/fotografia-sercem#!dzieci/cl3g


wartości odżywcze - wszystko na temat wartości odżywcze w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : wartości odżywcze (60)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia wartości odżywcze. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku wartości odżywcze) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem wartości odżywcze posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania wartości odżywcze jesteśmy w stanie zaprezentować Ci wartości odżywcze materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Poniedziałek 03.06.2013 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Środa 18.07.2012. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania wartości odżywcze ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu wartości odżywcze.


Jesteś tutaj: Start Pneumatyka narzędzia i instalacje Jaki osprzęt do sprężarki\nKategoria: Pneumatyka narzędzia i instalacje\nOpublikowano: wtorek, 04, grudzień 2012 10:24\nSkrótowy poradnik dla tych, co po raz pierwszy nabyli swoją własną sprężarkę. Jak zaadaptować dodatki i wyposażenie? Jest to wielce kluczowe, żeby długo cieszyć się nowiutkim sprzętem i stosownie go użyć.\nWydawać by się mogło, że jak zakupimy sprężarkę, małą, dużą nie ma znaczenia i postawimy se ją w garażu to będzie nam posługiwała przez wiele okresów i lat. Nie ma nic bardziej mylnego,( no chyba że nie będziemy jej używać). Sprężarka tłokowa zależnie od typu (sprężarka niskoobrotowa i wysokoobrotowa) potrzebuje różnorodnych zabiegów i tzw. dodatków, żeby właściciel mógł się cieszyć nią przez cały rok. Pierwsza sprawa to olej do sprężarek, niewielu doradców sklepowych poucza swych klientów o konieczności wymiany oleju w sezonie zimowym. Pod warunkiem, że planujemy z niej korzystać w zimie i że sprężarka stoi w pomieszczeniu z niską temperaturą, ( bo jak w nagrzewanym to problemu nie ma). W zimie letni olej staje się zbyt gęsty i nie jest w stanie umożliwić dostatecznego smarowania, jak również w początkowej fazie pracy strasznie spowalnia pracę. Olej się po prostu lepi do tłoka i nie ma on mocy poruszać się w cylindrze, rezultat może być taki, że sprężarka ( przy dużych mrozach) będzie wybijać korki, lub po prostu szybciej zużyją się pierścienie. Więc w sezonie zimowym poleca się podmienić olej na rzadszy, może być syntetyczny lub półsyntetyczny. Lub przed pracą nagrzać pomieszczenie przez jakiś czas, bodaj do 10 stopni na plusie.\nKolejna rzecz przy sprężarkach to, jakość powietrza. Ogólnie wiadomo, aczkolwiek nie każdy o tym myśli. I mam na myśli powietrze wchodzące do sprężarki i wyjściowe.\nTo pierwsze to nie ma problemu, dowolna sprężarka ma w komplecie filtr wlotowy. O ile robimy w tym samym pomieszczeniu co stoi kompresor i np. malujemy to po pewnym czasie filterek a w zasadzie ta gąbka się zapcha. Prostym patentem jest założenie na filtr cieńkiej włókniny filtracyjnej i oplecenie gumką. Będziemy wtedy widzieć kiedy zmienić włókninę bo jest ona biala.\nSprężarki nie wytwarzają ekstra czystego powietrza. W powietrzu znajdują się krople wody i oleju, te nowe sprężarki pobierają mniej oleju, ale z czasem i one rozpoczynają coraz więcej pluć olejem. Potrzebne jest, więc użycie filtra lub bloku przygotowania powietrza. Filtr ma za zadanie wyłuskać cząsteczki zabrudzeń, wody i oleju ( tzw. kondensatu). Nadzwyczaj częstym błędem popełnianym przez klientów sprężarek jest umieszczanie takiego filtra od razu przy wylocie z sprężarki. Filtry powinno się umieszczać nieco dalej, żeby kondensat mógł sie wstępnie wytrącić. A i obowiązująca sprawa to przepustowość filtra i perfekcyjne możliwe ciśnienie, pamiętajmy o tym. Jak bierzemy filtr o przepustowości równej co efektywność sprężarki to z czasem się zapcha i będzie dlawił, ja polecam co najmniej 2-3 krotny zapas. Ważką sprawą są węże techniczne, a w gruncie rzeczy ich przekrój, który określa przepustowość. Mówiąc prościej, jeżeli potrzebujemy powietrze do nadmuchania koła, albo do przedmuchania, to wystarczy przekrój 6mm. Jeżeli w grę wkracza klucz 1/2 cala, pistolet do malowania, to można pomyśleć o przekroju 10mm. Najwięcej powietrza potrzeba do pistoletów do piaskowania i dużych kluczy pneumatycznych 1 cal, w takim wypadku przewód musi mieć 16 mm.\nNastępna kwestia to naolejacze,\nkonieczne do przygotowania powietrza do narzędzi pneumatycznych typu klucze udarowe, szlifierki i wiertarki, inaczej wszystkie obrotowe. I tu analogiczna zasada, zwracać uwagę na przepustowość i ciśnienie dopuszczalne. Olej do narzędzi pneumatycznych winien być bezkwasowy niezanieczyszczony bez zanieczyszczeń. To juz prawie wszystko, dodać można jeszcze to żeby, co jakiś czas spuszczać kondensat z zbiornika. Zazwyczaj każda firmowa sprężarka ma taki kurek od spodu, który wystarczy odkręcić jak jest zawalony zbiornik i spuścić trochę kondensatu. Jeżeli podczas odkręcania zaworka będzie syczeć powietrze, a nie będzie wylatywał kondensat nic nie szkodzi to poprawnie.


zjeść – Comma Collective\nzjeść czy nie zjeść?\n– podczas posiłku jedząc steka, zupełnie przypadkiem wpada mi do głowy jedna z tych natrętnych i drastycznych myśli – mój pies leży martwy na podłodze, w sterylnym białym pomieszczeniu. Z jego podciętego gardła leje się krew, jego mięśnie jeszcze drgają. Na zawsze ulatnia się możliwość na szczęśliwe i pełne zabawy życie. Efekt tej myśli? – rozpacz. Uczucia, podobne do tych które towarzyszą podczas oglądania filmu, gdzie śmierć psa jest motywem przewodnim (I Am Legend – to chyba najbrutalniejszy przykład).\nZastanawiałam się kiedyś, gdzie w zakamarkach mojego umysłu, podział się ten oczywisty związek pomiędzy krową na talerzu, a psem na kanapie? Znalazłam już odpowiedź dzięki Dr. Melanie Joy. Myślę, że ona wyjaśnia to najlepiej, dlatego zachęcam do obejrzenia – link podaję na końcu. Jednak teraz najważniejsze dla mnie jest to, że dziś jestem w momencie swojego życia, w którym nie widzę między nimi żadnej różnicy. Co jest moim osobistym sukcesem.\nOsiągnęłam go, gdy pozwoliłam sobie na eksplorowanie tematu mimo lęku i wyparcia. Ale to była najłatwiejsza część – po prostu empatia. Potrzebowałam jedynie odpowiednich informacji i trochę wyobraźni. Najtrudniejsze było przede mną, niejedzenie mięsa… Moja siła przyzwyczajenia do smaku czy konsystencji, była ogromna, mogę powiedzieć, że byłam mięsnym freekiem. Nadal jestem, choć już niepraktykującym.\nByła to walka podobna do tej z uzależnieniem. Często miałam momenty, w których odczuwałam, że muszę! zjeść mięso, bo inaczej nic nie ma sensu. I często przegrywałam.\nTo jedna z trudniejszych zmian w moim życiu. Do tego ciężko było mi zaakceptować siebie jako człowieka, który ma chęć na posiłek obciążony tak wielkim bagażem cierpienia. Był to czas pełen pretensji do siebie. W sklepie jak zza mgły, zamiast zwykłych produktów, zaczęły wyłaniać się części ciała, a ja w dalszym ciągu musiałam się powstrzymywać i regularnie odczuwałam dylematy „zjeść czy nie zjeść?”. Jednak udało się, bo nie było innej możliwości, dla mnie była to droga bez powrotu. Moje postrzeganie świata, zmieniło się diametralnie. W niewiedzy żyje się łatwiej. Teraz widząc ludzi beztrosko jedzących mięso w ogródku restauracyjnym, w wyobraźni widzę scenę wyjętą prosto z horroru. Jednocześnie pojawia się absurdalne uczucie zazdrości i tęsknoty za czasami sielanki. Niestety każda zmiana myślenia czy nawyków jest trudna. Teraz uważam, że niezaprzeczalnie warto było się zmienić.\nCzasem dopada mnie ten dziwny nastrój, wszystko dookoła wydaje się być surrealistyczne, to jak świat funkcjonuje, to jak społeczeństwo działa, a jak do tego obrazka dodamy logo uśmiechniętej krówki – na opakowaniu z mięsem mielonym!!! mamy przepis na Delicatessen.\nTak… można czasem zwariować, w końcu żyjemy w świecie absurdu.