Problematyczne zagadnienia, Problemy rodzinne/Toksyczne rodziny, Przemoc kobiet, Przemoc mężczyzn, Przemyślenia, Seks, Związki\nafrykańskie tradycje płciowe, kary za odmawianie seksu, kary za zranienie emocjonalne\nDwa lata więzienia, lub grzywna grozi żonom Ghańczyków, które odmawiają mężom seksu, ale też podobna kara czeka mężów Ghanek, którzy odmawiają posiłków, zamartwiają żony nie wracając do domu na noc, czy też po prostu mocno się spóźniają. Rząd Ghany ma tutaj sporo racji, ponieważ punktualność, czy słowność wyrażają szacunek, a seks ma właściwości zdrowotne, przeciwbólowe, oraz umacnia więź.\nAfrykańczycy pokazują, że rozumieją jak ważne w zdrowych związkach są obowiązki partnerów wobec siebie, co odróżnia ich od coraz bardziej nastawionej na siebie, egoistycznej, a często i roszczeniowej cywilizacji zachodniej. Jeśli nie karzesz złych/toksycznych zachowań to tych złych zachowań dostaniesz więcej (czasem na skalę całej populacji). Nie zgadzasz się z wyznaczonymi obowiązkami i boisz się kar za ich łamanie? Nie wchodzisz w związek.\nJeśli dla kogoś bólem jest przymus bycia dobrym dla partnera/partnerki to taki związek z automatu nie ma prawa bytu! Bycie dobrym w takim związku jest NORMALNOŚCIĄ!\nProści ludzie mają proste rozwiązania. I nie jest to obraza, wręcz przeciwnie.\n1 Ghana rządzi, Ghana radzi, Ghana nigdy cię nie zdradzi! Role płciowe w Afryce, czyli tradycja nadal aktualna\n1.1 Dąsy, fochy, ciche dni, obgadywanie, obwinianie, odmowy seksu, czepialstwo/suszenie głowy, szantaże związane z rozwodem i dziećmi – kobieca tresura mężczyzn poprzez kary (wyłącznie u stóp cywilizacji zachodniej!)\n1.2 Kary dla mężów za odmawianie posiłków\n2 To są zacofani tubylcy, nie bierzmy z nich przykładu! – rzeknie jełropejczyk i hamerykanin\n3 A jak jest w Indonezji, kraju islamskim, gdzie feminizmu NIE MA?\n4 Pytanie do przeciwników narzucania obowiązków i kar za ich złamanie w relacjach\nGhana rządzi, Ghana radzi, Ghana nigdy cię nie zdradzi! Role płciowe w Afryce, czyli tradycja nadal aktualna\nRząd Ghany ustanowił kary dla płci w sposób, który jest podyktowany tradycyjnymi rolami płciowymi. Rolami, które wyznaczyło chrześcijaństwo (ponad 70% ich populacji) i islam (około 20%), a więc jest to dbanie przez męża o potrzeby żony, ale też dbanie przez żonę o potrzeby męża. Obie płcie nie mogą siebie urażać i krzywdzić (w tym wypadku Ghańczycy nazywają to molestowaniem emocjonalnym, lub przemocą psychiczną, która może wynikać z silnego egoizmu – a jak wiemy egoizm nie sprzyja budowaniu związków, czy też rodzin).\nW Afryce to nadal mężczyzna jest tym, który zarabia na dom, pracuje, decyduje, odpowiada za niego, a kobieta dba o męża i ognisko domowe.\nGhańczycy nie zajmują się wyjątkami od reguł.\nNie chcą słyszeć o tym, że to mężczyzna może odmawiać kobiecie seksu, co miałoby ją ranić. Oni doskonale wiedzą, że w większości związków to kobiety częściej odmawiają seksu, a zranieni odmowami są głównie mężczyźni. Tym mechanizmem steruje m.in żeńska hipergamia.\nGeorge Appiah-Sakayi z Central Regional Coordinator of the Domestic Violence and Victim Support Unit niedawno zaapelował do wszystkich krzywdzonych mężów, aby ci zgłaszali policji żony, które odmawiają im stosunku seksualnego.\nBa, kobiety przecież nie zawsze odmawiają seksu z uzasadnionych powodów, czyli dlatego, że są zmęczone, chore, czy mają inny rozsądny powód. Czasem przecież robią dokładnie to samo, co nasze, białe, „zachodnie” panie, które nauczyły się manipulować mężczyznami przy pomocy swojej nierzadko największej wartości jaką jest ich ciało i seks (dla tych, którzy się teraz zdenerwowali, oczywiście czekam na komentarz w którym opisujecie jakie i ile zasobów, dostarcza kobieta mężczyźnie w takim przeciętnym związku, a których mężczyzna powiedzmy nie ma).\nOczywiście nie mówię tu o tych wyjątkowych kobietach, które zapewniają mężczyznom coś więcej. Mówię o podstępnych szantażystkach, czy emocjonalnych terrorystkach, których mało nie jest (tym niemniej, że takie zachowania nie są karane w naszych rejonach, rzadko poddawane ostracyzmowi, a są przecież nieodrębną częścią toksycznych osobowości narcystycznych).\nDąsy, fochy, ciche dni, obgadywanie, obwinianie, odmowy seksu, czepialstwo/suszenie głowy, szantaże związane z rozwodem i dziećmi – kobieca tresura mężczyzn poprzez kary (wyłącznie u stóp cywilizacji zachodniej!)\nZnamy ten mechanizm: mąż nie zrobi czegoś co chce jego toksyczna (a o czym nie wiedział wcześniej) żona? Do widzenia – nie ma seksu wcale, albo żona wydziela mężowi jak psu.\nŻądania żony mogą stale rosnąć (aż do pułapu tych nierealistycznych), przez co mąż może się czuć upokorzonym służącym, który dopiero jako posłuszny niewolnik ‚dostępuje zaszczytu obcowania płciowego (i uczuciowego) z własną żoną – tylko za dobre sprawowanie’.\nNie – seks to nie jest nagroda dla mężczyzny i nie może być używany jako metoda nagradzania za dobre zachowania i karania za złe (czy raczej za urojenia i kłamstwa, bo przecież robienie z siebie ofiary to jedna z przebieglejszych kobiecych manipulacji stosowanych przeciw mężczyznom).\nW poniższym artykule rozpisałem niezbyt honorowe powody odmawiania seksu:\nSeks jest od budowania więzi, akceptacji, pożądania, czułości, troski (!), intymności, wzmacniania samooceny obu partnerów, ale też uprawniany jest w celach zdrowotnych, a nawet leczy ból. Seks leczy duszę i ciało, jeśli para się kocha, a nie manipuluje sobą, nie krzywdzi siebie i nie gra egoistycznie pod siebie. Rezultatem zbliżeń jest zastrzyk pozytywnie na nas wpływających hormonów, endorfin, wazopresyny czy oksytocyny, które nie tylko przywiązują nas do siebie, budują pozytywne wspomnienia, ale i nastrajają szczęściem.\nBliskość ciała daje bliskość emocji, a bliskość emocji daje bliskość ciała. Te rzeczy nie są rozłączne. Tak jak nieodwzajemniona miłość powoduje silne cierpienie, objawy emocjonalne i somatyczne, tak nieodwzajemniona chęć tworzenia bliskości cielesnej koniec końców powoduje napięcie, którego ujście może skończyć się w niezbyt miły sposób.\nNiestety to cywilizacja zachodnia i jej prawa przyniosły aż tyle metod karania, czy nawet zastraszania mężczyzn, czego nie ma w kulturach tradycyjnych. To jest zapłata za pozorną wolność od kar, obowiązków i odpowiedzialności.\nGhańczycy doskonale też wiedzą, że aby mężczyzna był produktywny, czyli właśnie – harował, działał i był ZDRÓW musi być doceniany przez kobietę. Szanowany przez nią. Musi też uprawiać seks, ale taki w którym partnerka nie będzie cały czas go krytykowała i była wiecznie naburmuszona. Tymi potrzebami mężczyzn steruje m.in męska hipogamia.\nI to nie jest tak, że tylko w „niepostępowych” krajach są kary za odmawianie seksu. W tym wypadku odmawiający żonie seksu Francuz (a więc czołówka podmiotów lewicowej Unii Europejskiej) został ukarany kwotą 10 tysięcy euro!\nWedług kodeksów prawa cywilnego i prawa karnego każdemu z partnerów przysługuje prawo do stosunków seksualnych, a mężczyzna odmawiając seksu swojej żonie, łamał to prawo.\nRozpad pożycia łóżkowego może być przecież powodem rozwodu, więc odmawianie „ot tak” bez podania rozwiązania tego problemu jest przyczynieniem się do rozpadu więzi.\nKary dla mężów za odmawianie posiłków\nJeśli mąż odmawia jedzenia pożywienia, które przygotowała dla niego żona, i w ten sposób sprawia, że kobieta czuje się nieszczęśliwa, co przyczyni się do powstania bólu emocjonalnego, może ona zgłosić to policji. Jeśli mąż wróci późno do domu i sprawi, że jego żona będzie niezadowolona, może złożyć skargę do DOVSSU.\nTo jest jasne, ponieważ lwią część prac około gastronomicznych w tradycyjnym modelu rodziny wykonują kobiety. To one podają obiady, nierzadko pieczołowicie przygotowywane. To one mogą więc ucierpieć emocjonalnie, jeśli mąż będzie wiecznie biadolił na te posiłki, czy odmawiał ich (zmarnują się).\nI w tym wypadku też nie chodzi o to, że mąż odmawia posiłku bo nie jest głodny (bo chyba żadna dojrzała emocjonalnie żona się nie obrazi o to?), tylko atakuje kobietę w ten sposób, by ją zranić. Przyczyną jest brak zdrowej rozmowy (bo wiadomo, obiad może nie przypaść do gustu, być źle przyprawiony, czy spalony, ale można to przedyskutować bez atakowania).\nW zdrowym związku obie płcie rozmawiają ze sobą konstruktywnie, tak jak o seksie, tak jak o posiłkach i o wszystkich innych sprawach. Tematy tabu nie istnieją. Tematy prowokujące do wzajemnego atakowania siebie, czy wycofywania się nie mają miejsca.\nTo są zacofani tubylcy, nie bierzmy z nich przykładu! – rzeknie jełropejczyk i hamerykanin\nGhańskie zwyczaje są dla naszego zachodniego, „postępowego” światka niedopuszczalne, a przede wszystkim są obrażane. W naszej kulturze mówi się, że seks nie jest potrzebą przez którą się umiera, więc można go nie mieć (a to błąd, bo jego brak rujnuje zdrowie i motywację, co pokażę w jednym z przyszłych artykułów – potrzeby seksualne nie są wcale „gorsze” od potrzeb emocjonalnych, typu akceptacja, miłość, przynależność, czy podupadanie na zdrowiu w samotności). W naszej kulturze mówi się, że kobieta, która uprawia seks nie z 100%owej własnej woli jest z automatu gwałcona, zatem nie ma tu miejsca na tzw. obowiązki małżeńskie kobiet wobec mężczyzn, a także dbanie przez nie o więź między nią, a mężem (jak wiemy więź tworzy się w trzech sferach: przy pomocy słów, emocji i dotyku – w tym seksu). W naszej kulturze każdy obowiązek, a także dyscyplina rodzi bunt, co pokazuje jak mało jest w niej dojrzałości. W naszej kulturze mężczyzna nie może być pokrzywdzonym przez kobietę w żaden sposób, bo feministki wykreowały mężczyzn jako jedynych oprawców. W naszej kulturze usłyszy się też, że religia chrześcijańska jest patriarchalna, więc stoi na straży przemocy wobec kobiet, uciemiężania i innych działań, które miałyby jednostronnie ranić kobiety, a dawać odgórne profity mężczyznom.\nTylko takie rzeczy usłyszymy, takie kłamstwa i taką, tanią propagandę, albowiem cywilizacja zachodnia stała się centrum kobiecych potrzeb realizowanych przy pomocy mężczyzn (pośrednio lub bezpośrednio), ale też przy pomocy fałszywych tez i fałszywych oskarżeń. A, że na tym cierpią mężczyźni i ich produktywność – nikogo to nie obchodzi. Ba, mało kto pragnie wikłać się w PRAWDZIWE przyczyny takiego stanu rzeczy, czy też często przypominanego kryzysu męskości. Problem w tym, że porzucając tradycję mężczyźni nie uzyskują profitów ze swoich wysiłków, więc tych wysiłków będzie coraz mniej.\nNie nauczając ludzi obowiązków uczy się ich egoizmu, a egoizm jest największym wrogiem każdej relacji, ale też buduje wszelakie osobowości zaburzone. Nasza cywilizacja jest idealnym przykładem jak bardzo jest niedojrzała w stosunku do cywilizacji, gdzie uczy się obowiązków. Afrykańczycy może nie są tak rozwinięci technologicznie, nie są tak bogaci, ale za to rozumieją jak należy o siebie wzajemnie dbać. Pomimo postępu w innych obszarach w naszych relacjach jest regres.\nW Ghanie nie ma tylu rozwodów co w krajach postępowych, ponieważ płcie uczone są odpowiedzialności za drugą stronę związku. Płcie są uczone siebie nie krzywdzić. Płcie nie są nagradzane za rozwód i nie dopuszcza się u nich rozwodów z powodu tak błahych spraw, jak konflikt charakterów (a uczcie się ludzie ze sobą dyskutować, porozumiewać i osiągać kompromisy, zamiast uciekać ze związku idąc na łatwiznę). W Ghanie rozumie się, że jeśli nie chce się spełniać obowiązków wobec partnera, czy partnerki to nie wchodzi się w małżeństwo (zresztą tak naprawdę w absolutnie każdy związek, nieformalny też, bo nie wymagajmy lepszych zachowań wyłącznie od małżonków podpisujących papiery!).\nW takiej, feministycznej, postępowej Szwecji dla odróżnienia gwałty (wliczając małżeńskie) są zgłaszane statystycznie co 5 minut. Zatem czy mężczyźni są naprawdę tak podłymi, czy może kobiety migają się od obowiązków małżeńskich i wszelakie naruszenia ich coraz bardziej kruchego ego i emocji nazywają gwałtami? (ponieważ niewiele się od nich wymaga i nie pozwala ich krytykować?)\nJuż widzę ten hejt kobiet, które same grają seksem i wybrały mężczyznę do związku, którego nie kochają i nie pożądają, więc seksu często odmawiają.\nJuż widzę te zmanipulowane nagłówki kobiecych portali „Świadomość Związków jest za gwałtami! Chciałby zmuszania kobiet do seksu! On jest niebezpieczny!”\nJuż słyszę te krzyki…\nKobieta nic nie musi frustracie! A w ogóle to niech chłop nie będzie taki słaby w seksie i niech dogadza kobiecie w ciągu dnia, odciąża ją od obowiązków to będzie lepiej! To jego wina, że nie ma seksu! To jego wina, że w czasie dnia kobieta jest czepialska i oziębła!\nJa już znam na wylot retorykę i pojmowania świata tychże pań, więc ślę pozdrowienia i życzę nauki logicznego myślenia. Nie wszystko jest winą mężczyzn, co jest podtrzymywane w mainstreamie, a sam feminizm przecież uczy, że równe prawa kobietom się należą, ale równe obowiązki już niekoniecznie.\nA jak jest w Indonezji, kraju islamskim, gdzie feminizmu NIE MA?\nDa się? Da się. Wystarczy wzajemnie szanować siebie i swoje potrzeby.\nWiem, że to jest jednostkowy przykład, ale w tamtych rejonach nawet się nie słyszy o tych wszystkich podłych mężczyznach, którzy, jak u nas według urojeń oraz kłamstw feministek gwałcą, biją i molestują 90% kobiet co kilka minut. Zróbcie sobie zresztą test. Wystarczy spytać prawie, że dowolną młodą kobietę o to co sądzi o mężczyznach, przemocy mężczyzn wobec kobiet, dyskryminacji kobiet, fałszywego uciemiężania ich przez wieki (tu moja odpowiedź) i tego typu sprawach. Spytajcie też o ich wymagania – będą zwykle tak duże, że nie wiadomo czy 10-20% mężczyzn na globie jest je w stanie spełnić. Dziś prawie każda kobieta już mówi niestety jednym głosem, powtarza to samo co inne.\nZ kolei kobiety w tamtych rejonach są dobrze wychowane, miłe, nie opłaca im się być „trudnymi” dla swoich mężczyzn, a mężczyźni są produktywni, kochani i szanowani przez kobiety. Mężczyźni nie mają więc wielu powodów do stosowania przemocy, a mają ich więcej do kochania swoich wybranek. I vice versa oczywiście.\nTak się buduje ład: wspólnymi obowiązkami wobec siebie, dobrymi uczynkami wobec siebie, szczerością, słownością, braniem odpowiedzialności za partnera/partnerkę, ale też nauką, że przemoc wobec siebie, krzywdzenie siebie i rozwody/rozstania nie są opłacalne.\nCiekawi mnie zatem jakie Ty masz podejście czytelniku i czytelniczko o odgórnym narzucaniu parom zachowań, które nie będą toksyczne i nie będą ranić partnerki/partnera. To trochę jakby wyższy stopień inwigilacji, a z drugiej strony – przecież nauczanie bycia lepszą osobą.\nPytanie do przeciwników narzucania obowiązków i kar za ich złamanie w relacjach\nTendencja do traktowania dziecka jako biernego przedmiotu w żonglerce między skłóconymi rodzicami jest przykrą normą, która w obliczu pandemii jedynie przybiera na sile.\nO ile jednak w zwyczajnych okolicznościach taka postawa bywa jaskrawo sprzeczna z najlepszym interesem dziecka, o tyle w aktualnym stanie rzeczy faktyczne wykluczanie rodzica uprawnionego do kontaktów może przybierać bardziej subtelną formę.\nKatar, podejrzenie przeziębienia czy ból brzucha – w normalnych okolicznościach wątpliwa wymówka do odwołania kontaktów (alienacji) – nie może się przecież równać zagrożeniu życia i zdrowia dziecka w obliczu epidemii.\nAktualna sytuacja jest doskonałym egzaminem z rodzicielskiej dojrzałości. Oboje rodzice muszą zadać sobie pytanie, w czyim interesie zabraniają kontaktów. Źle się dzieje, jeśli są to interesy własne.\nCo z takimi przypadkami? Też utopijnie liczyć, że każdy rodzic będzie dojrzały, tak jak w wypadku ranienia siebie przez partnerów i będzie realizował interesy dziecka, nawet jeśli się ani nie będzie tego uczyć, ani wymagać, ani karać za złamanie narzuconych standardów? Też powinno się liczyć, że rodzic sam z siebie będzie dobry, tak jak miałby być dla partnera?\nJak dla mnie obowiązki, oczekiwania i kary są świetną składową wychowawczą dla człowieka: co może, nie może, a co powinien robić. Dla jednych to drogowskaz, dla drugich przyhamowanie swoich toksycznych zapędów.\nJako facet uważam że taki przymus jest zły,małżeństwo nie powinno polegać na tym że kobieta szuka sponsora a mężczyzna służącą,to nie miłość tylko układ handlowy,miłość to uczucie przejawiające się w sferze duchowej,uczucie to gwarantuje że kobieta,która nie może uprawiać seksu nie jest odtrącona,a mężczyzna dajmy na to po wypadku który nie może być produktywny i zaradny nie staje się balastem,sex to czynność fizjologiczna jak jedzenie,nie wyraża miłości tylko pożądanie,które może miłość uzupełniać lecz nie musi,sex to głównie porządanie i jest potrzebny do stworzenia biologicznej rodziny,i podobnie jak posiłek jest potrzebny ciału,jednak miłość moźe obyć się bez seksu,miłość to uczucie bezwarunkowe i często można się przekonać czy partner lub partnerka nas miłuje w trudnej życiowej sytuacji,chorobie,biedzie,w takich sytuacjach,gdy na skutek nieszczęścia kobieta lub mężczyzna przestaje posiadać coś co można przechandlować w związku,a wymaga naszej opieki i taka kobieta może nie być wstanie zaspokajać naszej cielesności,wtedy tego nie wymagamy i nie obwiniamy jej a kochamy i wspieramy,podobnie kiedy mężczyzna nie jest wstanie pracować,miłująca kobieta go nie odtrąci,mężczyzna to nie bankomat ale kobieta nie jest seksualną zabawką,oboje są ludźmi,którzy mają uczucia i rozumieją że w miłości nie ma przymusu,miłość wyraża się w uczynkach nakierowanych na dobro partnera bez egoizmu i bez przymusu,przymus i obowiązek jest potrzebny ludziom złym,którzy bez bata nad sobą nie są wstanie przestrzegać reguł społecznych i powstrzymać się od krzywdzenia innych,dobry człowiek sam z siebie jest dobry poniewaź kieruje nim sumienie i niepotrzebuje rygoru aby czynić dobro tylko chce to robić,jeżeli kochamy to do niczego nie zmuszamy tylko bezwarunkowo obdarzamy partnera tym uczuciem.\nAle wybacz, ludzi rozumiejących czym jest miłość, osiągający dojrzałość emocjonalną/duchową jest malutko, tym bardziej w młodym wieku, kiedy ludzie się rozmnażają i często przy okazji ranią jak nie partnera, to dziecko, a nawet i tak patrzą na stan materialny (tutaj kobiety). Dlatego wg mnie nauczanie jest ważne.\nUSA – kwarantanna i rozwody:\nDobre, miałem o tym pisać, ale widzę ktoś mnie uprzedził.\nPunktualność wyraża szacunek w naszym kręgu kulturowym. Gdzie indziej punktualność może nic nie wyrażać. Punktualność wyraża punktualność, nie więcej i nic mniej.\nPrzyznam, że ten pusty zbitek słów „punktualność/szacunek” wzbudza we mnie powoli wqrw. Jest powtarzany nagminnie i bezmyślnie.\nBo nie jesteś punktualny i nie szanujesz ludzi, jakichś ustaleń z nimi? Stąd te nerwy? Bo ktoś każe Ci okazywać szacunek, a go nie masz? 🙂\nNo i oczywiście podstawowe pytanie – co robicie aby nie myśleć o byłej i o niej zapomnieć – mając na uwadze dzisiejsze warunki ;/ czyli siedzenie w domu\nJedyne wyjście to rozwinąć swoje zasoby w innych dziedzinach, niż miłość – sport (choć teraz to trudne), nauka, sztuka, duchowość, praca. Najważniejsze, żeby nauczyć się, że życie składa się z wielu elementów, nie tylko miłości i seksu, i bez tych dwóch rzeczy można przeżyć szczęśliwe życie.\nbez tych dwóch rzeczy można przeżyć szczęśliwe życie.\nA to rozumiem sprawdzone na sobie żyjąc samotnie wiele lat? 🙂\nAkurat w ludzkiej naturze i potrzebach leży to wszystko.\nTak, sprawdzone, 6 lat spedzilam sama. Ważne, żeby nie uzależnia się od jednego „źródła zasilania”, tylko szukać takich źródeł jak najwięcej w życiu. Przydają się w takich kryzysowych sytuacjach, gdy właśnie zostaje się odciętym od zasobu seksu, miłości, związku- ma się wtedy inne rzeczy, którymi można zająć głowę, nie kusi wtedy, żeby wydzwaniać albo gorzej – wpaść na pomysł, że bez drugiej osoby nie można żyć.\nSą jeszcze inne pola w życiu, jak rodzina, przyjaźnie, sztuka, hobby, religia, praca. Wszystkie są równie ważne, trzeba je rozwijać, by właśnie w sytuacji rozstania nie wpaść w czarną rozpacz.\nZgadzam się, co nie zmienia faktu, że ludzie gdzieś tam wewnętrznie dążą do związków, tych najbardziej intymnych. Wielu też do założenia rodziny, taki instynkt.\nJa nie pisałam o tym, kto do czego dąży, tylko jak sobie poradzić z trudnym rozstaniem.\nOsoby, które mają wiele różnych zasobów, o wiele łatwiej radzą sobie z rozstaniem. Osoby, które nie skupiają się na innych aspektach swojego życia, tracą grunt pod nogami.\nZa to spokojnie można zrobić „skok w bok”. To zawsze kusi.\nOstatnie 2 zdania są OK. 🙂\nPanowie, z innej bajki. Jestem po rozstaniu, które dość cieżko przechodzę. Decyzja jest tak, że już koniec mazania się i rozpamiętwyania (choć w obecnej sytuacji i konieczności siedzenia w domu, jest to trudne) Pytanie jest takie: jak dbacie o siebie – zarówno fizucznie i psychicznie – np, dieta, stosowanie żeli do mycia twarzy, wysypianie się, medytacja, unikanie toksycznych ludzi i tak dalej i tak dalej 🙂 Był kiedyś świetny artykuł na stronie o dopaminie – chodzi mi o porady w takim stylu 🙂\nNo i oczywiście podstawowe pytanie – co robicie aby nie myśleć o byłej i o niej zapomnieć – mając na uwadze dzisiejsze warunki ;/ czyli siedzenie w domu. Myślicie ze warto jeszcze utrzymywać kontakty, czy może całkowicie je zerwać? Bo nie ukrywam, ze jak sie siedzi w domu, i widzi ze ona jest np, na fejscie, to ma się ochotę napisać i pogadać\nZerwać definitywnie!!! Na fejsie nie usuwać ze znajomych ale ustawić opcję ignoruj, aby nie widzieć aktywności tej osoby. Wywalić wszystko co przypomina, z wyjątkiem żywych istot, np. ja mam psa którego się nie pozbyłem, bo on niczemu winny.\nĆwiczenia w domu są okej. Dzięki większej ilości czasu można częściej je praktykować jednocześnie się nie nadwyrężając, czyli większa siła i spalanie. Ćwiczenia po czasie dają wyrzut pozytywnych hormonów.\nCo do byłej to zawsze wszystko co z nią związane wywalić. Najlepiej abyś nigdzie jej nie widywał, nawet w internecie. Żadne wspomnienie ani myśl o niej nie może istnieć. Nie chodzi, by je wypierać bo tylko się nasilą, ale raczej zajmować się czymś innym i nie dać sobie miejsca do znalezienia jej.\nJa sobie powtarzam :”To już od lat nie jest moja żona, to qwa …..”. Pomaga sobie uświadomić z kim żyję.. jeszcze.\nAle po co żyjesz z taką, zamiast się rozwieść i wnioskować o jej winę? Czemu chłopy nic nie robią w tym aspekcie? Kobiety latami zbierają dowody na wadliwość męża i potem składają pozew udając czyste jak łzy, a mąż to ten najgorszy.\nTak powinno być. Albo uczysz płcie toksyczności, albo dobrych rzeczy.\nZmuszanie kogoś do seksu jest toksyczne.\nA kto tutaj kogoś zmusza? Raczej jest świadomość jakie są obowiązki w małżeństwie, czyli podtrzymania więzi małżeńskiej. Jeśli tego się nie robi – jest rozkład pożycia, który kwalifikuje do rozwodu.\nA jeśli musisz się zmuszać do seksu z kimś z kim się wiążesz to lepiej przemyśl co to za związek. Pusty, bez miłości, z obrzydzeniem?\nNikt nie lubi obowiązków. To się źle kojarzy. Z odrobieniem/ odbębnieniem zadania domowego. Pożycie ma być udane, czyli oznacza zadbanie o potrzeby drugiej osoby, a nie wymuszanie pod groźbą kary. Jeżeli pożycia/ zbliżeń nie ma, to się o tym rozmawia, z czego wynika problem. Może od samego początku nie byli dopasowani pod względem temperamentu w łóżku?\nA wpadłeś kiedyś na taką myśl, że jeden musi mieć zbliżenie co dziennie, a drugi np. rzadziej? Albo ma gorszy czas i chwilowo nie może? Nie chce? Może przemęczenie w pracy, Może coś ze zdrowiem? Miłość to uwzględnia, czy bawimy się w obowiązki?\nZatem co to za związek i o jakiej miłości mówimy od samego początku, jeżeli takie coś ma być regulowane prawnie? 😀 😀 😀 Pusty zwiazek, to ten, który jest w oparciu o zakazy i nakazy, a nie wzajemne słuchanie się i rozmawianie o potrzebach. ,,bo mu / bo jej się należy” buda się należy.\nTo ma dwie strony medalu. Pierwsza to oczywiście regulacja prawna takich rzeczy, ale druga strona to taka, że para ma świadomość, że nie ma sensu wchodzić w związek w którym nie będą chcieli być dobrymi dla partnerki i tych obowiązków spełniać. Nikt kto z chęcią jest dobrym, czy z chęcią uprawia seks z partnerem takich kar się nie będzie bał.\nJeżeli pożycia/ zbliżeń nie ma, to się o tym rozmawia\nA, że się ludziom źle obowiązki kojarzą? Chyba niedojrzałym. Tak jak są obowiązki w pracy, tak są obowiązki domowe, jak srasz to spuszczasz wodę (i to minimum), jak nabrudzisz to sprzątasz. Jest sporo takich obowiązków. I w związkach też są wobec drugiej strony. A jak ktoś się buntuje obowiązkom to nie dojrzał do relacji.\nNie wszystko w związkach jest miłe. Dla przykładu poświęcenia, wspieranie. Wiele związków, by wyszło jakby ludzie byli obowiązkowymi, a nie egoistycznymi. Im krzywda bo muszą coś więcej zrobić, czy dać od siebie.\nZatem co to za związek i o jakiej miłości mówimy od samego początku, jeżeli takie coś ma być regulowane prawnie?\nCałymi wiekami związki to była umowa, wymiana zasobów, wzajemna współpraca, teraz dopisano jeszcze do tego miłość, którą tona ludzi rozumie inaczej, a czasem jedynie jako emocje. Stąd prostsze są związki w których każdy wie co ma robić, a przede wszystkim ma wzorce postępowania.\nJest rozmowa, jw. Nikt nie będzie zgłaszał partnera czy partnerki, gdy normalnie porozmawiają i nie będą siebie krzywdzić.\nI jeszcze jedno. Ostatnimi czasy narzuca się, by to kobiece potrzeby respektować, iść na kompromis z nimi (np. jak mają niższe libido), więc tylko mężczyzna ma się poświęcać i tylko on kochać, bo on ma się dostosować. To też jest toksyczne i jakoś coraz częściej akceptowane. I to bez przymuszania prawnego. Wystarczy sobie chłopców „wychować” : )\nOdmawianie seksu przez rok powinno być powodem do rozwodu z 100% winy strony odmawiajacej. Nie chcesz nie wychodź za mąż, kup sobie kota.\nELGuapo wystraczy zadbać o orgazm partnerki. Przykre, że jakaś musi się zmuszać do stosunków z tobą. Normalna, zadbana kobieta jest chętna. widocznie większość Polaków jest w temacie beznadziejnych (i mężczyzn ogółem), że dochodzi do takich sytuacji. Aż przykre, że niektórym facetom twojego pokroju trzeba takie rzeczy tłumaczyć .Na prawdę przykre, że kobiety unikają z wami zbliżeń. Ale to nie moja sprawa :>\nŻony dupa to nie twój przydział i widać do małżeństwa to ty jeszcze słonko nie dorosłeś. ,,w zdrowiu i w chorobie mawiają”\nWszystko wina mężczyzn 😀 Nie ma seksu? Wina mężczyzny. Dzisiejsza, nowoczesna kobieta tylko to potrafi. Coś nie idzie – wina mężczyzny. Ona jest zimna, chłodna, lub toksyczna – wina mężczyzny. Ona zdradzi/odchodzi – wina mężczyzny (pewnie jej orgazmów nie dawał tych seksualnych i emocjonalnych!). Wsio, koniec tematu.\nOd razu wiadomo, że z taką to nie ma co dyskutować.\nI taka chce pouczać o tym co jest dojrzałe, co jest kompleksami, a co nie i że obowiązki są z natury złe.\nJak się jest kobietą, która zawsze problem widzi poza sobą to oczywiście, może tak mówić. Ale to typowe u nowoczesnych kobiet, zawsze najmądrzejszych na każde tematy i zawsze szukających problemu w mężczyznach.\nA może odwrócimy to i jest to smutne, że większość kobiet nie zna swojego ciała, ma nierealistyczne wymagania, jest konfliktowa, roszczeniowa i niedojrzała, bo i na każdy obowiązek reaguje grymasem jak dziecko? Może ta sama większość kobiet wybiera mężczyzn których nie kochają a z jakichś wyrachowanych powodów, dlatego nie mają orgazmów i nie chce im się seksu? Orgazm się im też nie należy, tym bardziej jak same nie umieją sobie go spełnić. Orgazm pochwowy to trudna sprawa i większość kobiet go nie osiąga (czyli w czasie penetracji), ale to nie jest wina mężczyzn, a takiej budowy ciała kobiet i mężczyzn. Ale jak się tupie nogą, krytykuje, syczy i obwinia, no to wiadomo, że jest problem, bo zawsze trzeba mężczyznę uderzyć po głowie. No cóż, nie ma płci która ma w sobie dziś więcej nienawiści jak to jest kobieta i jej atakowanie mężczyzn, tym bardziej za rzeczy na które nie zasłużyli 🙂\nTo są te skrajności. Kiedyś o kobiecych orgazmach było zero mowy, nie znało się ich, dziś – tylko roszczenia i facet ma służyć jako dodatkowy wibrator spełniający swoją funkcję (a pamiętam sama to skrytykowałaś w postawie u mężczyzn). Zadowolić mężczyznę jest prosto, a kobiety dziś albo tego unikają, albo są niezadowolone że „muszą” to robić. Z kobietami jest z tym wiele trudniej, gry wstępne, emocjonalne rozterki, nauka ich ciała, zrozumienie, że orgazm nie zawsze jest podstawą spełnienia, seks często wymagamy 10x dłuższy niż mężczyzna potrzebuje, dodatkowe psychiczne „tyranie”, często bo ona ma humory, trudny i nudny charakter, a mimo to chodzą i tylko wyrażają swoje negatywne emocje i nastawienie. Coś tu jest nie tak. I dlatego mężczyznom się odechciewa.\nSeks kosztuje 100-200zł u dużo ładniejszej zwykle pani, która zna się na swoim fachu. Reglamentowanie go w związkach przez kobiety jest toksyczne, tak jak ich nierzadko toksyczne wymagania jacy mężczyźni mają być.\nA już te pokazywanie swojej wyższości przez kobiety które mówią, że są w związku, wow! Najważniejsza wartość życia! (chyba sama to zrobiłaś wczoraj). Albo, że mają dziecko (każde z innym i ojciec biologiczny uciekł od jędzy). Większość kobiet jest w związkach nie jest dlatego, że są takie super, a dlatego, że mają pewien narząd, a mężczyźni są mało wymagający (na odwrót niż kobiety), więc naprawdę nie ma się czym szczycić i próbować leczyć kompleksy.\nJeśli takie podejście masz do seksu, to rzeczywiście, rozłożyć ręce i się poddać.\nKobiety nie są jakieś dziwaczne, to, że potrzebują gry wstępnej i poczucia komfortu w związku, jest związane z naszą budową anatomiczną, i dobrzy kochankowie to rozumieją. Niestety, kobietę przed stosunkiem trzeba trochę rozpalić, inaczej może mieć problemy z infekcjami i bólem, elementem takiego rozgrzewania jest stwarzanie dobrej atmosfery, poczucia bliskości – nie jest to chyba aż tak trudne? Mężczyźni nie doceniają także węchu kobiet – nawet nie chodzi o chronicznych brudasów, wystarczy się czasem bardziej spocić albo niedokładnie umyć, a w intymnej sytuacji zwrócenie uwagi to zawsze kompletny „killer” atmosfery.\nJeśli ktoś uważa, że większość kobiet tak się zachowuje, to może warto dla samego siebie jednak przyjrzeć się swojej osobie? I potraktować to jako rozwój osobisty?\nTzn jakie mam podejście? Ja tam to rozumiem, że kobiety trochę inaczej mają, dla mnie zero problemu (jeśli kobieta jest w porządku i nie jest egoistką). Próbuję jednak podkreślić, że kobiety zwykle wymagają więcej, marudzą więcej i próbują dyskredytować mężczyzn, a same nie oferują wcale tak dużo, a często oferują mniej, niż wymagają.\nTak jak napisałem, mężczyźni są prostsi w zaspokajaniu, nie tylko w seksie, a nawet życiu, a wiele kobiet się miga od tego i żąda, by to one były na pierwszym miejscu, by świat się kręcił wokół nich, a to co męskie – oddalają, albo nawet próbują używać terminów typu „zasłuż sobie”, „staraj się o mnie”. Nie ma równości między płciami bo nawet jak mówisz anatomicznie się różnimy. To co podkreśliłem to problem kobiecych wymagań, niżeli tego jakie ja mam podejście do seksu. Czytaj ze zrozumieniem.\nJeśli ktoś uważa, że większość kobiet tak się zachowuje\nAle że jak? Gdzie napisałem większość? Wiem, że bardzo dużo tak ma i lepiej nie będzie póki będziemy żyć w systemie, gdzie mężczyzna to ten gorszy, a kobietom się należy, a mężczyźni mają się o kobiety starać, gdy kobiety zwykle są pasywne, bierne i stąd większa roszczeniowość etc.\nPS wielu mężczyzn też woli miłą atmosferę, niż atmosferę spięć, roszczeń, złoszczenia się na siebie, zawodzenia siebie i też wtedy seksu nie będzie. Także naprawę nie w tym problem. Problem w tym ile kobiet dziś potrafi bardzo kąśliwie o mężczyznach się wypowiadać, cały czas mówić jakie są niezaspokojone (w każdej sferze) i o to co złe winić mężczyzn. Takie zerojedynkowe podejście – nie ma seksu w związku? 100% wina mężczyzny. Kobieta jest za dnia kąśliwa i złośliwa? 100% wina mężczyzny. To staram się tu podkreślić i jak te podejście jest toksyczne, tutaj rozkładać ręce należy!\nGdzie napisałeś, że większość? „A może odwrócimy to i jest to smutne, że\nwiększość kobiet nie zna swojego ciała, ma nierealistyczne wymagania, jest konfliktowa, roszczeniowa i niedojrzała, bo i na każdy obowiązek reaguje grymasem jak dziecko? Może ta sama większość kobiet wybiera mężczyzn których nie kochają a z jakichś wyrachowanych powodów, dlatego nie mają orgazmów i nie chce im się seksu? Orgazm się im też nie należy, tym bardziej jak same nie umieją sobie go spełnić. Orgazm pochwowy to trudna sprawa i większość kobiet go nie osiąga (czyli w czasie penetracji), ale to nie jest wina mężczyzn” – policzyłam, aż 3 razy 🙂\nCały czas drążysz temat, jaki to znaleźć sposdób, by kazać kobietom się zmienić, czego mają nie robić by mężczyźni byli zadowoleni… a nie zastanowiłeś się czasem, czy nie lepiej, by osób, które sprawiają, że jesteś nieszczęśliwy, unikać? Albo, żeby związek, w którym czujesz się niezaspokojony i gorszy po prostu zakończyć? Na każdym etapie życia, na każdym etapie związku możesz się wycofać, albo zaproponować zmianę zasad. Brak seksu w związku nie jest w 100% winą mężczyzn, ale jeśli jakiś mężczyzna ma w każdym związku ma ten brak, to powinien przyjrzeć się sobie.\nRzeczywiście, seks kobiet jest bardziej skomplikowany, niż seks mężczyzn, i wymaga więcej wysiłku ze strony obojga partnerów. Rzeczywiście, dla leni jest trudniej, i dla tych, którzy swojej kobiety nie kochają. Można też się zastanowić logicznie, dlaczego kobieta odmawia, albo unika – jeśli sam nie możesz znaleźć odpowiedzi, to zapytaj seksuologa.\nCóż, mam nadzieję, że jest to przeszacowane, ale świat utwierdza kobiety w niedojrzałości, coraz większej konfliktowości z mężczyznami – cały czas o tym tutaj trąbię, a o znaniu swojego ciała trudno mówić, dla każdej to proces. Jedne odkryją szybciej, inne później, inne nigdy.\nZawsze w centrum uwagi, zawsze zawyżanie sobie samooceny i ciśnięcie w mężczyznę. Zawsze uciemiężone, zawsze jak coś nie wychodzi to wina mężczyzny. Tego jest za dużo i mało kto chce to stopować.\nA to, że pisałem „ta większość” to w kontekście wypowiedzi poprzedniczki o mężczyznach „tych mężczyznach”. Kontekst.\na nie zastanowiłeś się czasem, czy nie lepiej, by osób, które sprawiają, że jesteś nieszczęśliwy, unikać?\nJak uczy się płcie w ten sposób, by inni byli nieszczęśliwi to jest trudniej znaleźć, by coś zagrało. Także tak, trąbię o naukach i zupełnie innych wzorcach niż dzisiejsze.\nseks wymaga więcej wysiłku ze strony obojga partnerów.\nTu się nie zgodzę. Wysiłek kobiety jest często niewielki, a czasem i żaden.\nRzeczywiście, dla leni jest trudniej, i dla tych, którzy swojej kobiety nie kochają.\nI vice versa. Dla kobiet które są leniwe i nie kochają na pewno seksu nie będzie, ani nawet miłości, bo na to trzeba popracować (a czasem mieć świadomość, czasem mówić, zamiast oczekiwać domyślania się i wiele innych). Winę jednak widzą tylko po drugiej stronie.\nMożna też się zastanowić logicznie, dlaczego kobieta odmawia, albo unika\nBardzo często logika ma się nijak do kobiecych, emocjonalnych zachcianek. A wręcz powiedziałbym, że o niczym nie mówi. Wiele razy tutaj pisałem o sytuacjach, gdy kobieta narzeka na mężczyznę, że nie ma między nimi chemii, nie ma seksu, bo on nie sprząta. Zaczął sprzątać i… nic. Bo nie o to chodziło. Tym bardziej, że stał się dla niej bardziej potulnym, usłużnym i jakby kobiecym. Także to nie takie hop rozumieć kobiety, które same siebie potrafią nie rozumieć, ale najgorzej się przyjmuje te całe roszczenia i wieczne obwinianie.\nNo i ludzie to właśnie robią w dzisiejszych czasach, dlatego mamy nawet do 60% rozwodów w krajach zachodnich, a w niektórych krajach jak np. Japonia bardzo duży procent 30-latków prawiczków. Ludzie nie starają się budować relacji, pracować nad sobą ani rozumieć płci przeciwnej bo unikać jest najłatwiej.\nBrak seksu w związku nie jest w 100% winą mężczyzn, ale jeśli jakiś mężczyzna ma w każdym związku ma ten brak, to powinien przyjrzeć się sobie.\nMam wrażenie, że nie interesuje Cię zupełnie perspektywa męska i nie próbujesz nawet, chociaż odrobinę wejść w męskie buty. Łatwo Ci filozofować o seksie i jego braku podczas gdy jako kobieta możesz iść do klubu, rozłożyć nogi i ten seks masz na zawołanie. Zdajesz się pomijać zupełnie fakt, że jako kobieta możesz być dużo bierniejsza w sprawach tworzenia relacji bo w naszym społeczeństwie przyjęło się tak, że inicjatywa leży po stronie męskiej więc naprawdę nie musisz robić wiele a na pewno mniej niż statystyczny facet aby zaskarbić sobie zainteresowanie płci przeciwnej bo zawsze znajdzie się co najmniej kilku mężczyzn chętnych do czegoś więcej, choćbyś nawet przestała o siebie dbać i pracować nad sobą. Dodatkowo jako kobieta, która dużo łatwiej niż mężczyzna otrzyma seks i miłość lub przynajmniej atencję, wysnuwasz rzeczy w stylu:\nNajważniejsze, żeby nauczyć się, że życie składa się z wielu elementów, nie tylko miłości i seksu, i bez tych dwóch rzeczy można przeżyć szczęśliwe życie.\nI nie twierdzę, że nie masz zupełnie racji ale zrozum, że jesteś niczym Bill Gates, który idąc chodnikiem spostrzega, że wypadło mu z kieszeni 1000$ ale się po nie nie schyla bo stwierdza, że w sumie „no big deal” bo widzisz, aby zrozumieć, że pieniądze szczęścia nie dają trzeba najpierw je mieć, więc spróbuj wykrzesać z siebie trochę tej legendarnej kobiecej empatii i postaraj się zrozumieć tych mężczyzn, którzy nie dostali w życiu wystarczająco seksu i intymnej bliskości na tyle aby stwierdzić, że nie tylko to się w życiu liczy. Ciągnąc dalej tę analogię, z pieniędzmi i seksem jest podobnie, gdy są w naszym życiu to często mają na nas pozytywny wpływ, mamy lepsze samopoczucie, więcej energii, więcej pewności siebie, więcej hormonów szczęścia, jesteśmy w dużo lepszej kondycji psychicznej i mamy dużo więcej możliwości by produktywnie zająć się innymi rzeczami, które rzeczywiście dają nam szczęście ot choćby pogłębianiem naszej relacji bo i chęci na zrozumienie drugiej strony jest wtedy więcej a poza tym ciężko o bliską, intymną relację bez seksu, w większości przypadków nie ma na to szans nie licząc ludzi aseksualnych. Nawet ktoś, kto twierdzi, ze pieniądze nie są najważniejsze nie powie, że nie są wcale ważne. A na koniec odsyłam do piramidy Maslowa gdzie potrzeby miłości i przynależności znajdują się zaraz za potrzebami fizjologicznymi oraz potrzebami bezpieczeństwa a przed potrzebami szacunki i potrzebami samorealizacji (właściwie to potrzeby seksualne zaliczane są do potrzeb fizjologicznych).\nCzytając twoje wypowiedzi mam wrażenie, że przede wszystkim obchodzi Cię komfort płci pięknej oraz twój osobisty jako kobiety a wprowadzenie zasad i obowiązków w relacjach odbierasz jako atak na ten komfort właśnie. Nie zastanawiałaś się czasem, czy aby zbudować cokolwiek trwałego należy przestrzegać zasad, że potrzeba do tego dyscypliny i niekiedy wielkiego poświęcenia i dotyczy to również związków? Bo mam wrażenie, że wiele jeśli nie większość kobiet czuje się niesamowicie uciemiężona gdy sytuacja wymaga od nich poświęcenia:\nCały czas drążysz temat, jaki to znaleźć sposdób, by kazać kobietom się zmienić, czego mają nie robić by mężczyźni byli zadowoleni…\nMoże to obok niegdyś panującego patriarchatu jest powodem, dla którego częściej przychodzą nam na myśl mężczyźni gdy mówimy o jednostkach, które pchają ten świat i naszą cywilizację do przodu. Wydaje mi się, że mężczyźni z reguły lepiej rozumieją, że czasami warto poświęcić chwilowy komfort dla czegoś większego w przyszłości.\nI na koniec, żeby nie było, ani nie twierdzę, że kobiety są odpowiedzialne za całe zło w relacjach, ani nie twierdzę też, że kobieta musi uprawiać seks z poczuciem dyskomfortu wynikającym ze zmuszania do niego. Chodzi mi o to, że postępując zgodnie z naszym próżnym mózgiem łaknącym szybkiej aczkolwiek zwykle chwilowej gratyfikacji nie uda nam się nigdy zbudować nic trwałego:\nNikt nie lubi obowiązków. To się źle kojarzy.\nDla wielu ludzi wstanie do pracy w poniedziałek rano się źle kojarzy, dla wielu ludzi ćwiczenia fizyczne, dieta i ograniczenia żywieniowe się źle kojarzą, dla wielu ludzi nauka przed egzaminem się źle kojarzy, dla wielu ludzi oszczędzanie pieniędzy się źle kojarzy a mimo to robią to odczuwając przy tym dyskomfort. Czasami trzeba postąpić wbrew temu o co prosi nasz mózg, by w przyszłości móc się cieszyć z efektów naszego poświęcenia więc nie widzę powodów, dla których droga po linii najmniejszego oporu i zaspokajanie poczucia komfortu miałoby skutkować zbudowaniem trwałego związku.\nTak, uwazam, że nie należy „wprowadzac zasad i obowiązków w zwiazkach”. Zasady i obowiązki w moim małżeństwie ustalone są przez nas, i nie życzę sobie żadnych w nie ingerencji zewnętrznych 🙂\nSeks jest dla mnie związany z bliskością i miłością (a przynajmniej zakochaniem), więc nie, nie mogłabym to znaleźć w kiblu w klubie, nikomu też takich poszukiwań bym nie zalecała.\nWiem, jak seks jest dla mężczyzn ważny, sama też go bardzo lubię. Ale mogę wczuć się w sytuację kobiety, która nie kocha swojego partnera, ale nie odchodzi od niego z jakichś powodów – wtedy bliskość i dotyk jest absolutnie odrzucający i obrzydliwy. U kobiet cały seks jest w głowie, dlatego osiągamy satysfakcję na różne sposoby, wystarczy tylko fantazja. Mężczyźni zaś często zupełnie o tym nie pamiętają, myślą, że samo wkładanie i wyjmowane to dla kobiet wielka ekstaza (to chyba przez popularność pornografii), i nie dbają o stworzenie tej atmosfery bliskości i zaufania, nie dbają o otoczenie, w jakim się uprawia miłość, a potem się dziwią, że kobieta przestaje o nich zabiegać i traktować seks jak coś interesującego.\nOczywiście nie mówię o wszystkich mężczyznach, nie mówię też o większości – chyba, że jestem wielką szczęściarą, że poznałam mojego męża. U nas odpada współżycie, jeśli któreś z nas nie jest akurat zainteresowane – taki „jednostronny” seks to przecież tylko masturbacja ciałem drugiej osoby.\nI tak, akurat empatii mi nie brakuje, to jedna z moich silniejszych stron, często udaje mi się odgadnąć intencje i motywy postępowania ludzi, ale pewnie tylko dlatego, że zawsze zakładam najprostsze odpowiedzi. Czyli, jeśli kobieta stale i bez jasnego powodu odmawia seksu, to znaczy, że już nie kocha, tylko z jakiś bzdurnych neurotycznych powodów bo się rozstania. Jeśli mężczyzna na nią naciska i wymusza seks, to znaczy że karmi się iluzjami, bo w swojej próżności nie może dopuścić myśli, że ona może to nie chcieć.\nOczywiście, są sposoby, by naprawić chylacy się ku upadkowi związek, ale związek w stanie upadku jest nie do uratowania i wtedy trzeba go bezpiecznie i spokojnie zakończyć. I nie pomoże w tym zmianą prawa, zakazy i nakazy.\nŻyczę powodzenia, empatię można ćwiczyć, a zaspokajanie kobiet nie jest trudne, jeśli się więcej słucha i więcej obserwuje. Miłości też życzę, tylko dzięki niej można teraz przeżyć 😉 na niektórych pewnie przymusowe zamknięcie w domu to utrapienie, ja spędzam je z mężem, każdego dnia upewniajac się, że dobrze wybrałam.\nAbsolutnie nie insynuowałem, że uskuteczniasz takie praktyki, chciałem jedynie podkreślić, że kobietom o seks jest dużo łatwiej niż mężczyznom,\ni nie dbają o stworzenie tej atmosfery bliskości i zaufania, nie dbają o otoczenie, w jakim się uprawia miłość\nGdyby głównym problemem było poczucie bliskości i zaufania to wszyscy ultra-romantycy do rany przyłóż nie mieliby problemu z kobietami i częściej zostawaliby kochankami a zwykle kończą jako przyjaciele do wypłakania.\nOczywiście nie mówię o wszystkich mężczyznach, nie mówię też o większości – chyba, że jestem wielką szczęściarą, że poznałam mojego męża\nA może to twój mąż jest szczęściarzem, który poznał kobietę doceniającą jego starania i opiekuńczą postawę zamiast robiącą z niego podnóżek?\nPrawa, zakazy i nakazy to podstawa tego kim dzisiaj jesteśmy, czasami są to prawa pisane, czasami są to zasady wpisane w ogólną obyczajowość danej grupy/kultury. Bez tego ciągle siedzielibyśmy na drzewach.\nnie życzę sobie żadnych w nie ingerencji zewnętrznych\nOtóż ingerencja w twój związek rozpoczęła w momencie gdy jako małe dziecko pozyskałaś świadomość i zaczęłaś poznawać ZASADY panujące w naszym społeczeństwie. Dla przykładu przejęłaś od swojego społeczeństwa ZASADĘ monogamii, nie medytowałaś w fotelu i nie olśniło Cię naglę, że to będzie świetny model związku tylko najzwyczajniej w świecie społeczeństwo ZAINGEROWAŁO w twój związek i teraz budujesz go w oparciu o społeczną sugestię/zasadę. To pod naciskiem społeczeństwa przyjęłaś to jak powinna wyglądać wierność małżeńska i prawdopodobnie jej wymagasz właśnie dzięki ingerencji zewnętrznej. Ogólnie moralność to zbiór praw i zakazów, twór naszego społeczeństwa, nasza zwierzęca natura pragnie się wydostać z tych okowów, bez społecznego nacisku bylibyśmy zgrają małp tłukących się kijami na śmierć w walce o pożywienie, pozycję w grupie i możliwość przekazania genów. To samo dotyczy związków i seksu, do niedawna społeczeństwo, filozofia i kultura skutecznie tłumiły nasze zwierzęce żądze, dzisiaj w epoce postmodernistycznej nastąpiło rozluźnienie pewnych ZASAD i już nawet nie osądzając czy jest to dobre czy złe ale z całą pewnością możemy stwierdzić, że rodzina ma się nie najlepiej z tego właśnie powodu,\nMiłości też życzę, tylko dzięki niej można teraz przeżyć na niektórych pewnie przymusowe zamknięcie w domu to utrapienie, ja spędzam je z mężem, każdego dnia upewniajac się, że dobrze wybrałam.\nGratuluję udanego wyboru partnera i szczerze życzę wszystkiego dobrego a przede wszystkim zdrowia i nieprzerwanie udanego pożycia małżeńskiego aż do sędziwej starości 😉\nPrawa, zakazy i nakazy to podstawa tego kim dzisiaj jesteśmy, czasami są to prawa pisane, czasami są to zasady wpisane w ogólną obyczajowość danej grupy/kultury. […] Otóż ingerencja w twój związek rozpoczęła w momencie gdy jako małe dziecko pozyskałaś świadomość i zaczęłaś poznawać ZASADY panujące w naszym społeczeństwie.\nJak najbardziej zgadzam się z powyższymi opiniami. Od siebie rozszerzę to jeszcze dodatkowo: większość naszych poglądów na temat otaczającego nas świata, ludzkiej natury, wzięliśmy z przekazu innych ludzi, z kultury w której żyjemy, a nie z własnej obserwacji.\nOgólnie moralność to zbiór praw i zakazów, twór naszego społeczeństwa, nasza zwierzęca natura pragnie się wydostać z tych okowów, bez społecznego nacisku bylibyśmy zgrają małp tłukących się kijami na śmierć w walce o pożywienie\nI ta zacytowana teraz opinia, którą przez wiele lat sam podzielałem, również pochodzi z kultury, w której zostaliśmy wychowani. Żaden z nas nie miał możliwości obserwować, jak zachowywałaby się ludzka społeczność pozbawiona kultury. Ludzkie społeczności bez kultury nie istnieją i istnieć nie mogą – bo ludzkie dzieci nie mogą przeżyć bez opieki dorosłych, a opieki dorosłych nie da się całkowicie oddzielić od przekazywania norm kulturowych.\nOtóż nie jest tak, że wszystko co w ludzkim zachowaniu piękne, to wynik narzuconych z zewnątrz norm, a co okrutne – instynkt. Nawet u zwierząt można zaobserwować zachowania, co do których współczesna kultura nam wmawia, że nie są dla człowieka naturalne, a jedynie wymuszone przez religie, czy rozmaite normy społeczne. Na przykład program dokumentalny o małpach: https://www.youtube.com/watch?v=sek7JKlMSTY pokazuje przypadek adopcji dziecka, którego pochodzenia samica nie zna. Nie zatłukła kijem w brutalnej walce o pożywienie. Przygarnęła, a przecież to „głupota”: ryzykowała, że od tego dziecka zarazi się koronawirusem ona, czy jej biologiczne dziecko, lub jej krewni w stadzie. Ryzykowała, że obciążona obcym dzieckiem, nie będzie w stanie tak dobrze zapewnić bezpieczeństwa swojemu. A jednak, jakiś impuls pokierował ją, by zrobiła coś, co według tego czego byliśmy wyuczeni w naszej zakłamanej kulturze, jest niemożliwe bez zewnętrznej presji.\nZachęcam tak Ciebie, jak i innych: obserwujcie swoje naturalne impulsy i zacznijcie dostrzegać w nich także te piękne elementy. Jest ich niemało.\nOtóż nie jest tak, że wszystko co w ludzkim zachowaniu piękne, to wynik narzuconych z zewnątrz norm, a co okrutne – instynkt.\nJa się z tym zgadzam jednak nie zmienia to chociażby faktu, że człowiek nie jest aż tak okrutny wobec przedstawicieli swojego gatunku jak się nam na ogół wydaje.\nWedług informacji zawartych w powyższym linku nie mieścimy się nawet w pierwszej trzydziestce pod względem zabójstw przedstawicieli własnego gatunku. Wyprzedają nas np. wilki, lwy oraz wiele gatunków naczelnych. Rekordzistą jest surykatka gdzie co piąty osobnik ginie z ręki innej surykatki. Nie chodziło mi o to, że bez zewnętrznych norm nie byli byśmy zdolni do np. adopcji bo pewne opiekuńcze zachowania tkwią w naszej naturze dlatego że naturalnie jesteśmy gatunkiem społecznym jednak dobre zachowania w obrębie stada/grupy wcale nie oznaczałyby, że nie bylibyśmy okrutni wobec osobników nam obcych.\nAgresja i zabójstwa to jednak jeden z elementów. Zastanawiało was może kiedyś dlaczego nie mamy w czasach dzisiejszych żadnej stabilnej kultury poligamicznej? Państwa muzułmańskie, które praktykują wielożeństwo owszem mają swoje spokojniejsze i bogate rejony ale czy byłoby to możliwe bez rzeki petrodolarów, która tam płynie?\nSkrajny, radykalny islam ma to do siebie, że kobiety naturalnie chętniej skupiają się wokół mężczyzn zamożnych. Skoro szejk może mieć kilka żon oznacza to, że na jednego bogatego muzułmanina przypadnie kilku mężczyzn, którzy skazani są na samotność i to właśnie takiego mężczyznę, sfrustrowanego życiem doczesnym najłatwiej nakłonić do zamachu samobójczego w imię wiary (a kiedyś do podboju Europy) a do tego kusi się go akurat tym, czego na ziemi mu brakuje – wizją 72 dziewic w zaświatach. Przecież to czarno na białym widać na czym ta ideologia bazuje, przywódcy religijni islamu nie idą zginąć w imię wiary.\nMonogamia praktykowana była w kulturach starożytnych – Babilon, Egipt, Hebrajczycy, Grecy, Rzymianie, wszędzie tam była to najbardziej rozpowszechniona i często promowana forma małżeńska (stosunek do wierności jest tu sprawą odrębną). Człowiek wpadł na to, że monogamia przyczynia się w pewnym stopniu do stabilizacji społeczeństwa na długo przed kulturami starożytnymi. Monogamia nie powstała po to, by ograniczać rozwiązłych facetów. Monogamia powstała po to by ograniczać hipergamiczne kobiety, które bez tego skupiałby się wokół niewielkiego odsetka samców ze szczytu. Redystrybucja samic wśród męskiej części społeczeństwa sprawia, że mężczyźni nie są tak agresywni wobec siebie, nie muszą poświęcać aż tyle energii na walkę o przekazanie genów i mogą zająć się pożyteczniejszymi rzeczami, spokojniej przyczyniając się do budowy wspólnego konstruktu zwanego społeczeństwem gdzie ważną rolą pełnią również kobiety bo to współpraca kobiet i mężczyzn sprawiła, że jesteśmy tu gdzie jesteśmy.\nI to miałem na myśli pisząc o zgrai małp i uważam, że można pokusić się o taką właśnie hipotezę, że monogamia wpłynęła na szybkość rozwoju naszego społeczeństwa pozwalając mężczyznom skupić się na „celach wyższych” a nie stricte na walce o samice. Kultura i religia starały się trzymać na wodzy nasze wewnętrzne, seksualne, zwierzęce żądze w trosce o monogamiczny konstrukt np. poprzez zasady co do odpowiedniego stroju, na ograniczanie epatowania seksualnością w przestrzeni publicznej. Ja wiem, że hasełka w stylu: „to moje ciało, tu nie ma się czego wstydzić bo to naturalne i piękne” bardzo ładnie brzmią ale sprawa nie jest taka prosta biorąc pod uwagę to co napisałem powyżej. Oczywiście istnieją społeczności w ogóle nie wstydzące się swojej cielesności jest tylko jedno „ale”, w większości są to ludy plemienne, odizolowane od naszego świata plemiona amazońskie lub afrykańskie, którym obiektywnie rzecz biorąc daleko do naszej cywilizacji i pozostały za nami w rozwoju, przypadek? Warto abyśmy jako społeczeństwo pochylili się nad tym i poważnie zastanowili po to aby nie popaść w skrajności podobne muzułmańskim hidżabom lub burkom albo z drugiej strony gdzie będzie wolno niedługo wszystkim pokazywać się publicznie w samej bieliźnie albo i bez. Tu potrzeba zdrowego balansu ale nie wiem czy jako społeczeństwo dojrzeliśmy do tego.\nDzisiaj mamy epatowanie seksualnością na każdym kroku, popkultura bombarduje nas treściami z jednoznacznym nawiązaniem seksualnym bez przerwy, szczególnie w klipach i tekstach muzycznych i przekaz ten coraz bardziej przesuwa się od estetycznej erotyki w stronę wulgarnej pornografii z resztą przyzwolenie na pornografię też jest coraz większe. Normy społeczne w tym zakresie mocno się poluzowały i dziwnym losu zrządzeniem zbiega się to nam w jednym czasie z kryzysem w relacjach, kryzysem rodziny i plagą rozwodów.\nNie mam zamiaru robić z siebie seksualnego purysty jednak rozmiar seksualizacji w popkulturze sprawia, że dotyka ona już nie tylko młodzież ale i dzieci.\nGdy widzę film, na którym przed małą dziewczynką tańczy drag queen ku uciesze dorosłych dookoła:\nlub gdy widzę wybuch radości tej kilkuletniej dziewczynki, która spotyka swoją idolkę w programie Elen DeGeneres:\na piosenka coverowana przez te dwie małe dziewczynki ma jednoznaczne nawiązania seksualne w tekście oraz teledysku:\na sama Nicky Minaj ma generalnie taki repertuar, że jest w mojej ocenie wątpliwym materiałem na idolkę dla kilkulatki:\nTo myślę sobie, że w złą uliczkę skręciliśmy jako społeczeństwo.\nNie byłbym taki pewny związku zwyczajów matrymonialnych z rozwojem poszczególnych społeczności, czy cywilizacji. Było mnóstwo społeczności monogamicznych, które się nie rozwinęły. Było mnóstwo poligamicznych, które się nie rozwinęły. Musiał tu zaważyć inny czynnik.\nWeźmy na przykład cywilizację europejską, która osiągnęła najwyższy poziom rozwoju. Część z największych odkrywców/wynalazców w ogóle nie zawracała sobie głowy małżeństwem i płodzeniem potomków. A prawdopodobnie gdyby im na tym zależało, mogliby mieć własne dzieci. Skoro nie zabiegali o to w monogamii, zapewne byłoby im zupełnie obojętne, czy panuje monogamia czy poligamia.\nWiększy wpływ na to, czy dana cywilizacja się technicznie rozwinie i w jakim stopniu, upatrywałbym w innych elementach kultury – w tym, co w danej kulturze postrzega się jako bardzo ważne, a co jako mało ważne w życiu. Na przykład kultura o bardzo silnym nastawieniu religijnym, na sprawy niematerialne, rozwinie się cywilizacyjnie o wiele mniej niż ta nastawiona materialistycznie. Oczywiście religia religii nierówna. Mogą być i religie o bardzo silnym materialistycznym nastawieniu – wystarczy sobie poczytać „Stary Testament”, by zobaczyć jak skrajnie ważne były dla jego autorów wartości materialne.\nI dalej: Jednym z podstawowych obowiązków wymienionych przez kodeks jest obowiązek wspólnego pożycia rozumiany jako wspólnota duchowa, fizyczna i gospodarcza jaką małżonkowie tworzą przez zawarcie małżeństwa. Polega ona przede wszystkim na wzajemnym pozytywnym stosunku uczuciowym małżonków, szacunku, zaufaniu, szczerości, lojalności, wyrozumiałości, respektowaniu osobistych właściwości współmałżonka, uwzględnianiu jego osobistych potrzeb oraz gotowości do ustępstw i kompromisów.\nto jest pożycie! Ale nieeee bo dla większości pożycie= współżycie 😀 I koniec, nie przegada.\nPożycie to wszystko co wymienione, w tym kontakty fizyczne i respektowanie potrzeb (a te mogą też być fizyczne). Zresztą kto wchodzi w związki z kimś kto go brzydzi? Trzeba mówić od razu że to będzie biały związek i tyle. Nikt też nie ukarze prawnie partnera jeśli od nie wejdzie w związek z innymi zupełnie potrzebami.\nTekstu nie czytałaś, bo byś wiedziała, że mąż we Francji został ukarany za to, że odmawiał seksu\nTakie sytuacje są normalne i o tę sferę też należy dbać. Ale jak komuś nie po drodze ze słowem, że należy, że musi, że obowiązek… to niech nie marnuje życia komuś dojrzalszemu, z zasadami, obowiązkowemu, odpowiedzialnemu 🙂\nZazwyczaj nikt, kto wstępuje w małżeństwo, nie spodziewa się problemów. Ludzie mogą być w sobie przed ślubem zakochani, uprawiać często seks, ale po 5 latach jedna ze stron może przestać po prostu kochać, i wtedy oczywiście, uprawianie seksu z drugą osobą może być obrzydliwe. Nic się na to nie poradzi, najszczersze chęci nie pomogą. Ale ludzi oprócz seksu i miłości mogą łączyć też dzieci, majątek, praca. Przez co ciągną te nieudane związki, unikając seksu jak się da, a druga strona żyje iluzjami, że kogoś można przekonać do tego współżycia.\nNiestety, niechęć do uprawiania seksu, jesli nie jest spowodowana chorobą psychiczną lub fizyczną, to jedynie znak, że związek jest w upadłości i nie ma w nim miłości. Należałoby się wtedy rozwieść, lub dogadać owe zasady takiego związku.\nKobieta, która jest w mężczyźnie zakochana, będzie dążyła do współżycia, jeśli jednak „wydziela” to współżycie partnerowi, to znaczy że nie kocha. Nie da się nikogo, nawet paragrafami, zmusić do miłości, więc jeśli kobieta nie dąży samodzielnie i chętnie do zbliżeń, to trzeba taki związek zakończyć.\nAle miejmy na uwadze jedną rzecz. Jest tona niedojrzałych ludzi, którzy uważają, że do seksu muszą być nastrojeni niesamowitymi emocjami, które np. istnieją tylko w silnym zakochaniu (często wręcz uzależnieniu). Ich nierealistyczne wymagania powodują, że nazywają to „nieszczęśliwym związkiem bez miłości”, a chodzi jedynie o to, że ciągle nie są nabuzowani wielkimi emocjami, a do tego widzą wady partnera, a chcieliby wiecznej sielanki.\nJeśli uważają, że są w nieszczęśliwym związku bez miłości, to przecież nikt nie zmusi ich, by myślał inaczej. Jeśli uprawianie seksu motywują jakimiś emocjami (Ale o jakie emocje Ci chodzi?), a druga strona nie daje im takich emocji, nie wiem, radości, poczucia bliskości – to rozstanie będzie z korzyścią dla obu stron. Według mnie nie ma nic złego w takiej postawie, jeśli ktoś w stosunku do mnie ma nierealistyczne wymagania, to wiem, co mam robić.\nTy wiesz, inni odczuwają poczucie winy, że nie spełniają się ani jako człowiek, ani mężczyzna. Tym bardziej że tak jak pisałem, gdzieś wychowano nas , by idealizować kobiety (bo nasza płeć to ta zła, co musi się poprawiać, zmieniać etc), ale też mamy spełniać wymagania, by to one były szczęśliwe (albo sobie zasłużyć na bycie kochanym) i to dopiero pokazuje, jak zostaniemy zaakceptowani czy mamy jakąś wartość. Zanim z tego się mężczyzna wyrwie, nauczy, że to błąd, że toksyczne może przejść wiele złego z takimi pannami, a one cóż, wiecznie niezadowolone i manipulujące, a on cierpi i się stara, toleruje to i naprawdę sądzi, że to jego wina, że jej coś nie pasuje. Ona potrafi to naprawdę „uargumentować” (nie brzmi to wcale nierealistyczne swego czasu) i mężczyznę przegadać. My mężczyźni wiemy jak to jest, kobiety tego często w sobie nie chcą zauważyć, a też nie są złote.\n„Zanim z tego się mężczyzna wyrwie, nauczy, że to błąd, że toksyczne może przejść wiele złego z takimi pannami, a one cóż, wiecznie niezadowolone i manipulujące, a on cierpi i się stara, toleruje to i naprawdę sądzi, że to jego wina, że jej coś nie pasuje. ” – aż się ciśnie na usta, że na głupiego trafiło.\nJeśli po raz kolejny wpada w ten sam schemat, to nie może oczekiwać innego, nowego wyniku. Jeśli potrzebuje na własnej skórze przekonać się wielokrotnie, że powtarza swoje błędy, to znaczy, że potrzebuje solidnej terapii by naprawić swoje nawyki.\nNiestety, jedyną metodą na obronę przed manipulacją jest miłość własna i mocne granice psychiczne, niektórzy są w to wyekwipowani przez rodziców, niektórzy uczą się tego w ciągu życia, inni na zawsze pozostają pod tym względem ograniczeni.\naż się ciśnie na usta, że na głupiego trafiło.\nTypowa empatia kobiet 🙂 Od razu od głupich wyzywać i winić tego głupiego, a nie manipulatorki/toksyczne kobiety. Dlaczego w was tak mało współczucia wobec mężczyzn?\nJa rozumiem, że się wybraniasz tym, że jeśli dużo tego przeżył to znaczy, że on ma problem, ale nie wnikasz głębiej. Może już w rodzinie miał takie wzorce, kolejne relacje wzmacniały tylko te najgorsze postawy?\nON NIE MIAŁ WIEDZY! Nie miał też samooceny, bo gdzie miał ją nabyć, jeśli był tępiony, każdy jego przejaw np. zbuntowania się był karany.\nNaprawdę trochę zrozumienia. Cisnąć na usta powinno się „warto pomóc, uświadomić, by wyszedł z bagna”.\nNie wiem, co rozumiesz pod pojęciem „typowa empatia”, i czemu mieszasz empatię że współczuciem. Przecież empatia to zrozumienie emocji i motywacji innych ludzi, a nie tylko współczucie pokrzywdzonym.\nPostulujesz pomóc takim mężczyznom, którzy ulegli manipulacji, śmiało, masz taką możliwość. Możesz zebrać listę psychologów albo grup wsparcia dla osób o zaniżonym poczuciu własnej wartości. Ja w swoim zakresie koleżankom też tak pomagam, znam doskonałą panią psycholog która prowadzi także bloga, i która uczy jak odzyskać wysoką samoocenę i miłość do siebie, żeby nie paść ofiarą manipulanta.\nZ mężczyznami jest o tyle problem, że o pomoc nie proszą, albo nie chcą jej od kobiet, bo nie chcą okazywać słabości. W życiu udzielałam pomocy wielu przyjaciółkom i zaledwie 2 przyjaciołom, bo tylko oni dwaj zapytali mnie o pomoc i radę. Dlatego to wy, jako mezczyzni, powinniście być między sobą bardziej solidarni i siebie nawzajem wspierać.\nZgadzam się z Tobą Julia, ale prawdą jest, że tak jak tutaj piszą na tym blogu facetom się wmawia w mediach, że kobiety są super dobre i idealne, a w wielu przypadkach tak nie jest i taki facet nie dość, że jest oszukany to jeszcze się w nim wzbudza poczucie winy…Wydaje mi się, że oni są trochę w gorszej sytuacji. Tak naprawdę czy wymaga się czegoś konkretnego teraz od kobiet? Ona ma po prostu być, a facet najlepiej wysoki i dużo zarabiać trochę to nie fair. Dlatego nie rozumiem kobiet, które się cały czas ostrzega przed manipulantami, a one i tak wchodzą z nimi w związki….nie wiem czy psycholog pomoże w takim przypadku 🙂 Jeśli rodzina i przyjaciele nie są w stanie uświadomić sytuacji takiej osobie to obcy psycholog tym bardziej.\nDwie moje przyjaciółki zerwały zaręczyny przed pandemia 😉 jedna, bo jej się facet znudzil i był za niski, a druga bo nie zarabiał wystarczająco dobrze…tylko zamiast z nimi porozmawiać to mi o tym mówiły i byłam bardziej na bieżąco niż ich faceci. Dla mnie te sytuacje to kosmos. Zawsze będę po ich stronie i je wspierała, ale w moim odczuciu i sumieniu jest mi szkoda ich byłych też dlatego, że ich bardzo lubiłam i byli super 🙁 Nigdy bym się nie spodziewała, zawsze mi się wydawało, że jak ktoś jest zaręczony to już jest prawdziwa miłość XD\nAle czemu jest ci ich żal? Właśnie opatrzność uchroniła ich przed popełnieniem strasznych błędów! To, że ich lubiłaś i byli super, nie znaczy, że musieli się męczyć w nieszczęśliwych związkach z twoimi koleżankami.\nNie patrzmy na rozstanie jak na najgorszą tragedię, często to szansa dana od losu, i chociaż żal straconego czasu, właśnie po to dba się o samego siebie, by przez takie chwile przejść z podniesioną głową.\nA zaręczyny, nawet jeśli to „prawdziwa miłość” są czasem, który jest nam potrzebny na upewnienie się, czy ten ślub chcemy brać. Sama mam za sobą zerwanie zaręczyn, i dziękuję losowi za taki obrót spraw.\nNo tak masz rację, może do sb nie pasowali.\nJak ktoś zrywa to wiadomo, że nie pasowali do siebie. Problem w tym, że te zerwania koleżaneczek to idiotyczne i płytkie. Nazywajmy rzeczy po imieniu. Jakby mężczyzna zrywał np. roczny związek bo dziewczyna ma piersi ciut za małe, albo dlatego że miała stany depresyjne to tylko wyszłoby jakim jest gówniarzem nieprzystosowanym do tworzenia bliskich związków, bo one opierają się na zaangażowaniu, na spoglądaniu trochę głębiej w człowieka, na oddaniu. Ja tam gardzę i potępiam.\nJa też widzę ten problem, ale są to dla mnie bliskie osoby, więc ich szczęście jest dla mnie najważniejsze pomimo, że moje sumienie jest po stronie tych facetów 🙁 mój chłopak to podsumował tak, o pierwszej koleżance powiedział, że dobrze się stało, bo facet i tak był niższy o glowe, brzydki, dziwny, mniej od niej zarabiał i go nie lubił, a o drugiej koleżance powiedział, że terroryzowała tego byłego, więc dobrze dla niego, że zerwali bo by mu uprzykrzyła życie 😉 a dla nas najlepiej , bo nie będziemy się nudzić na weselach. Takie zdanie faceta, że same pozytywy 😉\na o drugiej koleżance powiedział, że terroryzowała tego byłego, więc dobrze dla niego, że zerwali bo by mu uprzykrzyła życie\nNie uznawałbym ją za koleżankę w takiej sytuacji, bo to śmieć ludzki. Trochę zasad ludzie powinni mieć i wykluczać takich, którzy się nad innymi w jakiś sposób znęcają. Tutaj pewnie psychicznie, jak to mają w zwyczaju toksyczne kobiety.\nA słowa typu brzydki, niższy, mniej zarabia to ten… takie płytkie znowu, przedmiotowe, żaden argument.\nNo ale macie tam swoje preferencje… ja bym w to nie wszedł, ani tym bardziej nie mieszał się w wybory innych. Każdemu podoba się co innego. Problem jest inny, po co w ogóle dawać nadzieje i wchodzić w związek z kimś kto nie odpowiada tak naprawdę od początku.\nOgólnie mam wrażenie jakby to było towarzystwo bardziej 14 latków niż 20 parę, bo takie teksty owszem czasem latały jak było się prawie, że dziećmi, ale zdecydowanie powinno się z tego wyrosnąć.\nMoże wyolbrzymione to terroryzowanie…chodziło o to, że ona jest mocno introwertyczna a on typowy ekstrawertyk…ona na początku się do niego dostosowywała, ale po latach zobaczyliśmy , że zaczęla go izolować od znajomych, bo ona ich nie lubiła np. spędzali samotnie sylwestra i wprost się z nich nasmiewalismy, że są jak emeryci, on stracił przy niej taka radość życia…potem wyszło, że się przed nią ukrywał żeby się spotkać z kolegami, że go do zaręczyn podobno zmusiła, wymuszała na nim chęć dziecka, żeby włożył pieniądze w remont domu jej matki, żeby mieszkali z jej matka itp. dla mnie i dla mojego faceta to terroryzm. A tamtą koleżanka od niskiego no to poznali się po jej nieszczęśliwym zerwaniu i on chyba był takim nieprzemyślanym plastrem na ranę…po latach mi powiedziała , że to był błąd, za szybko to wyszło, bo zamieszkali ze sobą po dwóch tyg… Ja się do nikogo nie wtracalam , bo myślałam, że skoro są razem to pewnie im tak pasuje i są szczęśliwi i nic mi do tego.\nMoże wyolbrzymione to terroryzowanie…chodziło o to, że ona jest mocno introwertyczna a on typowy ekstrawertyk…ona na początku się do niego dostosowywała, ale po latach zobaczyliśmy , że zaczęla go izolować od znajomych, bo ona ich nie lubiła np. spędzali samotnie sylwestra i wprost się z nich nasmiewalismy, że są jak emeryci, on stracił przy niej taka radość życia…potem wyszło, że się przed nią ukrywał żeby się spotkać z kolegami, że go do zaręczyn podobno zmusiła, wymuszała na nim chęć dziecka, żeby włożył pieniądze w remont domu jej matki, żeby mieszkali z jej matka itp. dla mnie i dla mojego faceta to terroryzm.\nOczywiście, to jest przemoc. Niestety wydaje się jakby te zachowania były typowe, coraz więcej kobiet jakby w ten sposób naciskało na mężczyzn i wymuszało różne rzeczy. O tym jest moja strona, choć jesteś jej przeciwna, to właśnie o tym piszę. Kobiece toksyczne zachowania uchodzą im płazem, czy ranienie mężczyzn, a to niedopuszczalne.\nA tamtą koleżanka od niskiego no to poznali się po jej nieszczęśliwym zerwaniu i on chyba był takim nieprzemyślanym plastrem na ranę…po latach mi powiedziała , że to był błąd, za szybko to wyszło, bo zamieszkali ze sobą po dwóch tyg…\nA i lata ze sobą byli, a nagle „błąd”? Plastry działają chwilowo, choć i tak to wykorzystywanie drugiego. Totalna niedojrzałość. Takie tłumaczenia po latach zresztą też. Pewnie spotkała lepszego, już kręcą ze sobą i zmiana gałązki. Dlatego mówię, takie traktowanie mężczyzn, często jako plaster, tampon, trampolinę do lepszego. Straszne przedmiotowe. O tym piszę na stronie.\nA feministki ciągle jadą po nas, że my tylko kobiety przedmiotowo, bo na seks, ale kobiety to na milion różnych sposobów sobie potrafią mężczyzn używać i ustawiać… i o tym milczą.\nTak poznała innego na tinderze, jeszcze jak mieszkała z tamtym i teraz się spotyka z nowym… Ale ja też jestem zwolennikiem „klin klinem” więc nie do końca widzę w tym nic złego…może to błąd.\nNo, ale ja jako kobieta nie byłam w stanie nic zrobić, nie byłam świadoma wielu sytuacji, bo ludzie nie są aż tacy otwarci poza tym wychodzę z założenia, że dorośli ludzie podejmują decyzję świadomie i skoro byli razem to byli szczęśliwi….wyszło po czasie.\n„O tym jest moja strona, choć jesteś jej przeciwna, to właśnie o tym piszę. Kobiece toksyczne zachowania uchodzą im płazem, czy ranienie mężczyzn, a to niedopuszczalne.” Ostatnio zaczęłam rozumieć, że to może nie jest wcale takie mityczne co piszesz inna kwestia jest sposób negatywny przekazu, który mnie straszy, ale to juz mówiłam.\nZawsze wychodzi po czasie 🙂 mniejszym lub większym. W ten sposób da się wszystko usprawiedliwić.\nTak poznała innego na tinderze, jeszcze jak mieszkała z tamtym i teraz się spotyka z nowym…\nNo i jak tu nie być znawcą kobiet, jak się wszystko wie? I to jest zdrada. A nikt tego w statystyki nie wlicza… i ona pewnie też by tego zdradą nie nazwała. Potem się patrzy na statystyki zdrad i mężczyźni wypadają ciut gorzej od kobiet w nich, ale kobiety nie mówią wszystkiego i nie wszystko uznają za zdrady – w tym właśnie „zmiany gałęzi”.\nAle ja też jestem zwolennikiem „klin klinem” więc nie do końca widzę w tym nic złego…może to błąd.\nA ja nie. Odchorować swoje i z czystą głową dopiero przystępować do nowej relacji, poznając siebie. To jest dojrzałe i mądre.\nPodobnie jak złą zasadą jest skok ze związku w związek. Najpierw kończysz jeden, masz czas na ułożenie siebie, a potem nowe. Bez tego nie wiesz dlaczego wchodzisz w związek i dlaczego się skończy. Nie masz wolnej głowy, nie ma niezależności emocjonalnej (a może i innej), co przekłada się na niedojrzałe, toksyczne zachowania.\nAle wiadomo, na łatwiznę dzisiaj. A potem dziwne, że związki nie wychodzą bo są budowane na totalnie niemoralnych podstawach i zamiast na rozsądnych podwalinach, to często na chwilowych emocjach, klinie, lęku przed samotnością, wyrachowanych korzyściach i wielu innych bzdurkach, a nie miłości.


Bezpieczne dziecko – bezpieczeństwo dzieci » » Domowa lemoniada zamiast napojów gazowanych\nLato to pora roku podczas której z chęcią sięgamy po zimne, orzeźwiające napoje. Przy obecnej pogodzie odpowiednie nawadniania organizmów naszych dzieci to kwestia, o której musimy pamiętać. Często jednak zdarza nam się zapominać, że to co piją nasze dzieci jest równie istotne, jak ich codzienna dieta.\nKolorowe, gazowane napoje i soki, jakie możemy spotkać na sklepowych półkach są bogate w cukier, konserwanty i barwniki. Najodpowiedniejsza i najzdrowsza dla dzieci jest zwykła woda mineralna, niestety dla nich picie wody jest nudne po prostu nudne. Świetnym zamiennikiem kolorowych napojów jest domowej roboty lemoniada, które zasmakuje każdemu dziecku. Dla urozmaicenia smaku tradycyjnego, cytrynowego napoju możemy dodać ulubione owoce sezonowe.\nDo przygotowania lemoniady potrzebne nam będą następujące składniki: 4 szklanki zimnej wody, 0,5 szklanki miodu, 1,5 szklanki zmiksowanych truskawek, 0,5 szklanki świeżo wyciśniętego soku z cytryny, skórka z jednej cytryny, kostki lodu. Wodę podgrzewamy z miodem, do momentu jego całkowitego rozpuszczenia. Następnie odstawiamy ją, aby przestygła. Zmiksowane truskawki przecieramy przez sitko, aby pozbyć się pestek. Postały mus mieszamy razem z sokiem i skórką z cytryny. Schłodzoną wodę z miodem dodajemy do musu z truskawek i cytryny. Całość wstawiamy na kilka godzin do lodówki, napój podajemy z kostkami lodu i plasterkiem cytryny. Przygotowanie domowej lemoniady zajmie nam tylko chwilę, a my będziemy mogli cieszyć się jej orzeźwiającym smakiem z najbliższymi.\nWięcej wskazówek dotyczących prawidłowego odżywiania naszych dzieci dostępnych jest na stronie Programu Porcja Pozytywnej Energii, który promuje także aktywność fizyczną, walkę z otyłością oraz dbanie o otaczające nas środowisko.\nŹródło: Program PPE\ndzieci lato lmoniada napoje dla dzieci napoje gazowane


Nieruchomości na sprzedaż: Lublin Wrotków | Morizon.pl -\nmorizon.pl nieruchomości lubelskie Lublin Lublin Wrotków\nNieruchomości na sprzedaż: Lublin, Wrotków\nZnaleziono 336 ogłoszeń, średnia cena 603 425 zł (4344 zł/m²)\nKupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Oferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 62 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 3 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych\nOferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 72 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 3 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Kupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych\nOferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 69,3 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 3 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych mieszkańców w pełni przygotowane do dalszego wykończenia, posiada\nKupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Oferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 74 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 3 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych\nKupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Oferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 74 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 2 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych\nWyjątkowa oferta - rewelacyjna cena!!!\nPrezentujemy Państwu mieszkanie trzypokojowe w stanie deweloperskim - gotowe do wykończenia. Świetna lokalizacja , blok odebrany w 2018 roku , trzypiętrowy , teren zamknięty z miejscami parkingowymi. Mieszkanie trzypokojowe,dwustronne, istnieje możliwość modernizacji układu, drugie piętro , strony świata ;południe - północ. Bardzo atrakcyjna cena jedyne 4830/m - jedyna taka w Lublinie!!! Niski czynsz - ok. 160 zł, ogrzewanie gazowe, piece\nLublin. Wrotków, 5 pokoi\nDuże, przestronne mieszkanie o powierzchni 72,45m2. Mieszkanie znajduje się na 2 piętrze, 4-piętrowego bloku. Mieszkanie ma bardzo funkcjonalny układ- składa się z przestronnego przedpokoju, łazienki, oddzielnego wc, salonu połączonego z kuchnią oraz 4 nieprzechodnich pokoi. Dużym atutem jest możliwość wydzielenia kolejnego (szóstego) pokoju z oknem. Do mieszkania przynależy balkon i piwnica. Mieszkanie świeżo po generalnym remoncie : parkiet\nAtrakcyjne mieszkanie 3 pokojowe- Wrotków\nRozkładowe mieszkanie na pierwszym piętrze w bloku mieszkalnym w Lublinie w dzielnicy Wrotków. Blok oddany do użytku w 2006 roku. Na powierzchnię mieszkania (63 m2) składają się trzy pokoje, kuchnia, łazienka, WC oraz przedpokój. Do mieszkania przynależy balkon oraz piwnica. W cenie miejsce postojowe zewnętrzne- parkin zabezpieczony szlabanem. Salon 21m2, pokój 12m2, pokój 8m2. Standard wykończenia: Ściany - gładź, glazura; Podłogi - panele\nKupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Oferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 62 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 1 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych\nOferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 65 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym, wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 3 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Kupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych\nKupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Oferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 72 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 1 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych\nKupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Oferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 69,43 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 2 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji\nLokal biurowy na sprzedaż, dodane: 13-09-2018\nBudynek zlokalizowany jest w południowej części Lublina bezpośrednio przy ulicy Diamentowej. Okolica jest bardzo dobrze skomunikowana z całym miastem, dojazd do centrum zajmuje 10 minut. W pobliżu znajdują się bloki mieszkalne. Przed budynkiem znajdują się miejsca parkingowe. Teren wokół budynku jest ogrodzony i zagospodarowany z licznymi nasadzeniami roślin ozdobnych. *** Lokal posiada bardzo duże witryny wystawowe, jest bardzo przestronny\n502 115 zł\n625 422 zł\nNowoczesny bliźniak na bliskim Wrotkowie\nDo sprzedania nowoczesny bliźniak położony na bliskim Wrotkowie w Lublinie, wybudowany w 2014 roku. Budynek wybudowany z pustaka ceramicznego "Porotherm", ocieplony styropianem grafitowym 15cm, pokryty wysokiej jakości tynkiem silikatowym. Dom został całkowicie wykończony oraz gustownie wyposażony. Większość wyposażenia w cenie. Parter domu składa się z salonu połączonego z aneksem kuchennym, pomieszczenia wc, hallu i wiatrołapu.\n758 366 zł\nPod supermarket. W załączniku zdjęcie koncepcji .\nRomera/Nałkowskich- grunt komercyjny w centrum osiedla. Działka komercyjna ok. 5000 mkw. w Lublinie, na terenie dużego osiedla bloków - Nałkowskich i Fulmana. Centralne położenie na osiedlu. Możliwa budowa supermarketu, hotelu, multibox-a. Powierzchnia budynku około 1000 mkw. Duża ilość mieszkańców- możliwa budowa supermarketu o powierzchni ok. 1100 mkw. z odpowiednią ilością miejsc parkingowych. Obok pętla autobusowa, przy b.ruchliwej\nOferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 72 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 2 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Kupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych\nOferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 74 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 2 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Kupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych\nNowe mieszkanie, gotowe do odbioru, 1 piętro\nOferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 74 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 1 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych mieszkańców w pełni przygotowane do dalszego wykończenia, posiada\nNOWY BLOK. Mieszkanie ,3-pok., 2 miejsca parking.\nMieszkanie ,3-pokojowe, 2 miejsca parkingowe Luksusowe Mieszkanie na Wrotkowie. Mieszkanie jest w stanie deweloperskim. Opis pomieszczeń: - parter/4 - powierzchnia mieszkania: 76 m2 - kuchnia: 11 m2 - pokoje o powierzchni: 21 m2, 17 m2, 13 m2, - łazienka: 7 m2 - wc: 2 m2 - przedpokój 6m2 - kuchnia bardzo widna - czynsz 380 zł - duży taras z ogrodem - ogrzewanie i ciepła woda miejskie Okna: - PCV - wychodzące na północny-wschód,\nKomfortowe, przestronne mieszkanie w dzielnicy wrotków . Powierzchnia mieszkania liczona po podłodze 120m . Na pierwszym piętrze znajduje się obszerny salon , połączony z nowoczesną i funkcjonalną kuchnią, oraz łazienka. Na poddaszu znajdują się 3 sypialnie oraz łazienka. Do mieszkania przynależy duży balkon, oraz piwnica. Standard wykończenia: ściany : gładź, podłogi : parkiet, panele, schody : drewniane, okna : PCV. OPIS BUDYNKU:\nLublin, Wrotków, stan deweloperski\nNa sprzedaż mieszkanie w stanie deweloperskim z ogródkiem i tarasem na parterze inwestycji u zbiegu ulic Wolinskiego/Zemborzycka. Termin oddania mieszkania to kwiecień 2020 rok. Mieszkanie ma 32,23 m2 i składa się z 2 pokoi wraz z aneksem kuchennym. (sypialnia 8.84m2 i salon z aneksem 16m2). Mieszkanie ma ustawny balkon i własny ogródek. Dodatkowo do mieszkania przynależy miejsce postojowe w cenie 8000 zł. Dużą zaletą jest lokalizacja która\n3 pokoje plus salon, ul. Samsonowicza\nPrawo odrębnej własności Jasne mieszkanie ulokowane na piątym piętrze w bloku z 1982 roku , dzielnica Wrotków ul. Samsonowicza Mieszkanie składa się z trzech pokoi,salonu, kuchni, łazienka oraz WC. Standard wykończenia: ściany- tynki, tapety, glazura; podłoga- terakota, panele. Okna: PCV Ogrzewanie: miejskie Do mieszkania przynależy komórka lokatorska Zapraszamy do prezentacji! Dowiedz się więcej! Opiekun oferty: Przemysław Wawryszczuk\nOferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 70 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 1 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych mieszkańców w pełni przygotowane do dalszego wykończenia, posiada\nDziałka budowlana Wrotków\nOferujemy do sprzedaży działkę budowlaną w bardzo atrakcyjnej okolicy jaką jest lubelski Wrotków. Działka budowlana o pow. 2045m, z drogą dojazdową. W pobliżu komunikacja miejska, przedszkola, sklepy, ścieżki rowerowe. Doskonała lokalizacja dla osób ceniących sobie spokój, otoczenie natury a jednocześnie pragnących mieć łatwy dostęp do centrum miasta. w celu uzyskania dokładnych informacji zapraszam do kontaktu pod nr ewelina szelest Pośrednik\nKupujący nie płaci prowizji!! Mieszkania w nowo oddanym budynku przy ul. Domeyki 1 w Lublinie. Inwestycja znajduje się 10 min od Centrum tuż przy ul. Diamentowej– ulicy dobrze skomunikowanej z północną i zachodnią częścią Lublina. Południowa część Lublina to również bliskość Zalewu Zemborzyckiego i terenów zielonych a co za tym idzie ścieżek rowerowych wokoło. W budynku na trzech kondygnacjach znajduje się 27 komfortowych i dobrze rozplanowanych\nKupujący nie płaci podatku PCC. Bez prowizji dla biura nieruchomości. Oferujemy do sprzedaży mieszkanie o powierzchni 62 mkw - 3 pokojowe o funkcjonalnym , wygodnym rozkładzie pomieszczeń. Nieruchomość zlokalizowana na Wrotkowie, mieszkanie znajduje się na 2 piętrze w trzypiętrowym bloku. Blok ogrodzony z urządzonym placem zabaw dla dzieci i terenami do wypoczynku dla rodziców. Mieszkanie w stanie deweloperskim, do własnej aranżacji przyszłych\nGotowe mieszkanie deweloperskie\nMieszkanie w stanie deweloperskim, 2 lub 3 samodzielne pokoje, kuchnia widna, przestronna z oknem, łazienka z toaletą oraz przedpokój. Budynek położony w dogodnym i spokojnym miejscu miasta, w południowym rejonie Lublina na Wrotkowie. Na piętrze są dwa lub trzy mieszkania i szeroka klatka schodowa. W budynku jest cztery klatki schodowe. Ogrzewanie i ciepła woda są z własnego pieca gazowego dwu funkcyjnego który jest montowany w cenie zakupu. Przy\nAtrakcyjna działka blisko Starego Gaju i Zalewu\nDo sprzedania bardzo atrakcyjna działka o korzystnych wymiarach 29m (od frontu) x 136m, w kształcie prostokąta, z możliwością podziału na kilka działek budowlanych. Działka płaska, częściowo ogrodzona siatką. Dojazd do działki drogą utwardzoną oddaloną 30m od szosy asfaltowej. Działka jest uzbrojona w sieć elektroenergetyczną, wodociągową i kanalizacyjną. Sieć gazowa w pasie drogi utwardzonej. Bardzo ciekawe położenie działki - tylko 0,5km\nNowe mieszkania już dostępne! Atrakcyjna cena\nMieszkania w nowo oddanym budynku w dzielnicy Wrotków. Inwestycja znajduje się 10 min od Centrum tuż przy ul. Diamentowej– ulicy dobrze skomunikowanej z północną i zachodnią częścią Lublina. Południowa część Lublina to również bliskość Zalewu Zemborzyckiego i terenów zielonych a co za tym idzie ścieżek rowerowych wokoło. W budynku na trzech kondygnacjach znajduje się 27 komfortowych i dobrze rozplanowanych mieszkań o zróżnicowanych\nDiamenty Wrotkowa II Etap, oddanie za 9 miesięcy\nIgnacego Domeyki 40 ofert\nZemborzycka 5 ofert\nRomera 3 oferty\nWładysława Olechnowicza 2 oferty\nAntoniego Słomkowskiego 2 oferty\ntel. 500 19 ... POKAŻ\nNowe mieszkania na sprzedaż Wrotków\nNowe domy na sprzedaż Wrotków\nDziałki na sprzedaż Wrotków\nNowe komercyjne na sprzedaż Wrotków\nKomercyjne na sprzedaż Wrotków\nKomercyjne do wynajęcia Wrotków


Mineralne mydło siarczkowe do ciała - Sulphur (52003) - Sklep Krakowska Jaskinia Solna\nMineralne Mydło Siarczkowe jest koncentratem aktywnych składników wód siarczkowych takich jak jony siarczkowe, wodorosiarczkowe, jony siarki koloidalnej, jodków, bromków, wapnia, magnezu, potasu i innych cennych mikroelementów. Skuteczne działanie Mineralnego Mydła Siarczkowego na skórę zawiera się w: dokładnym oczyszczeniu i nawilżeniu skóry oraz delikatnym złuszczczeniu naskórka. Dodatkowo kuracja tym mydłem pozowlu zmniejszyć rogowacenie przymieszczkowe oraz zauważalne będzie wygładzenie i wyrównanie kolorytu skóry. Zawarta woda siarczkowa ma dodatkowo działanie antybakteryjne.\nStosowanie Mineralnego Mydła Siarczkowego zwiększa wchłanianie przez skórę aktywnych biologicznie składników wód siarczkowych. Recepturę mydła opracowano na bazie prawie 200-letnich doświadczeń Uzdrowiska Solec-Zdrój i Busko-Zdrój, w którym skutecznie leczy się choroby skóry takie jak łuszczyca, atopowe i łojotokowe zapalenie skóry, ale również choroby reumatyczne.\nMineralne Mydło Siarczkowe dedykowane jest wszystkim rodzajom skóry ciała.\nok 330 g


Czy 1000+ zadań to naprawdę dużo? - Nettelog\nPod artykułem nt. organizacji elektronicznej („Dlaczego organizacja elektroniczna?”) pojawiło się wiele pytań. Odpowiedzi postanowiłam rozwinąć w formie kolejnych wpisów 😉\nZnajdziecie tu również sporo linków do moich wcześniejszych artykułów, powiązanych z tematem.\nZaczynamy od pytania o …\nPrzerażającą liczbę zadań\n„W Nozbe mam aktualnie ok. 856 zadań, w Todoist zapewne 200+, w Trello – kilkadziesiąt tablic. W Evernote 871 notatek, Google Keep – też spokojnie 100+.”\nPare komentarzy, które dostałam dotyczą liczby zadań, które przechowują moje aplikacje. Liczby te mogą wydawać się przerażające… osobom, które dotąd przechowują te sprawy w głowie (ew. systemach, które nie liczą tych spraw). Naprawdę nie zdajemy sobie sprawy, ile zadań i projektów gromadzimy w naszym umyśle.\nPierwszym krokiem podczas wprowadzania metody Getting Things Done (GTD) w moje życie było wyrzucenie wszystkich zadań z głowy, oczyszczenie umysłu. Odtąd robię to regularnie. Przechowuje zadania poza moim umysłem. Stąd ich liczba. Moim zdaniem jeśli każdy z nas wyrzuciłby z głowy wszystkie zadania, którymi się zajmuje, a także tymi, którymi cały czas „planuje” się zająć w przyszłości – spokojnie wyszłyby podobne liczby.\nSamą metodę GTD opisywałam w ramach serii artykułów. Krok pierwszy to Kolekcjonowanie (gromadzenie) zadań w skrzynkach spraw wpływających.\nMetodę tą stosuje od ponad 2 lat. 365 dni w roku x 2 lata = 730. Zakładając, że każdego dnia wpadłabym na jedno zadanie, które dodałabym do systemu, a nie dałabym rady go jeszcze wykonać miałabym 730 zadań na liście. Jedno zadanie, którego nie jesteś w stanie wykonać dziennie – czy to dużo? 😉\nInna sprawa, że jeśli coś przychodzi mi do głowy – wrzucam tą sprawę do jednej ze skrzynek spraw wpływających. Takich spraw dziennie jest dużo więcej niż jedna. Czasami zajmuje się czymś od razu bądź danego dnia i nawet nie trafia do systemu. Jednak jeśli biorę się za oczyszczanie skrzynek spraw wpływających, a dana sprawa wciąż tam tkwi – trafi do odpowiedniej aplikacji. Której? Opisywałam to już w ramach artykułu nt. praktycznej implementacji etapu Porządkowania w metodzie GTD. W skrócie:\nWiększość moich osobistych projektów i celów, jak Automatyzacja Finansów Osobistych. Większość spraw napływających, którymi muszę się zająć.\nZadania blogowe (405), dot. grupy wsparcia (28) i projekt nowego bloga (64) (programistycznego).\nNa temat podziału zadań pomiędzy Nozbe a Trello pisałam już w tym artykule. Aczkolwiek Trello pomimo takiej ilości tablic nie przechowuje aż tak wielu zadań. Większość to tablice inspiracji jak „Nowe mieszkanie”, z której skorzystam, kiedy będę kupować własne mieszkanie 😉\nW Trello niewiele zadań jest na teraz. Większość to „Może kiedyś”. Trello jest dla mnie bardziej pomocą w zebraniu pewnych danych, materiałów i pewnej ich wizualizacji.\nZ Trello i jego funkcją Kalendarz planuje harmonogram wpisów blogowych. Najnowszy przykład to planowanie strategii promocyjnej na pierwsze dwa tygodnie po starcie mojego nowego bloga – NetteCode (świat IT od środka, programowanie od podstaw i nie tylko 😉 ). Każdy dzień to oddzielna lista, na której mam działania, które chcę podjąć. Etykiety to kanały Social Media. Dzięki temu będę mogła spokojnie przygotować się do planowanych działań, a w trakcie móc się skupić tylko na działaniach „ad hoc”.\nKolejna sprawa, że staram się rozbijać duże zadania na mniejsze części. Moim zdaniem często popełnianym błędem jest pomylenie zadania z projektem. Pisałam już na ten temat w artykule Nozbe – case study, tricks & tips. Dużo łatwiej zająć się zadaniami typu: „Znaleźć hosting dla bloga”, „Wykupić hosting”, „Wykupić domenę” niż „Założyć nowego bloga”. Masz 15 minut? To może starczy czasu na „Telefon w sprawie wynajmu nowego mieszkania”, ale niekoniecznie na „Znajdź nowe mieszkanie i przeprowadź się”. To może skrajne przypadki, ale oddają ideę.\nWażne tylko by była to jednostka autonomiczna, tj. nie ma sensu sztucznie dzielić zadań, jeśli i tak jedno pociąga za sobą konieczność wykonania kolejnego. Przykładowo: „Zrobić zakupy online”, „Zalogować się na stronie”, „Dodać produkty do koszyka”, „Zamówić”… to już nie ma sensu 😛\nWydaje nam się, że zarządzamy małą ilością spraw, ale gdyby je tak rozbić na mniejsze części… sumują się do większych liczb.\nPisałam, że w Nozbe mam 856 zadań, w Todoist prawie 500. A jak wygląda tygodniowa realizacja?\nNozbe – 50-100 zadań (zależnie od tygodnia)\nTodoist – 40-60 zadań\nTakże gdyby zadań nie przybywało i gdyby część nie była cykliczna wystarczyłoby mi 8,5-17 tygodni na uporanie się z zadaniami z Nozbe i ok. 9-13 tygodni na Todoist. 30 tygodni = trochę ponad pół roku. Czy to tak dużo, biorąc pod uwagę, że mam przed sobą kilkadziesiąt lat życia?\nAle co najważniejsze – mnie taka liczba zadań nie przytłacza. Przytłaczałaby mnie, gdyby siedziała w mojej głowie, a nie na listach.\nNie patrzę też na całą listę. Przeglądam ją regularnie, ale na co dzień pracuje z priorytetami, których mam dużo mniej niż 1000 😉 Lista priorytetów dodatkowo jest przefiltrowana po dacie „dzisiaj” i poukładana w zakładanej kolejności realizacji. Drobne zadania do realizacji w ciągu dnia na górze, większe i wymagające skupienia na dole. Plus odpowiednie kategorie. W ciągu dnia pozostaje realizacja 😉\nKtoś zwrócił mi uwagę w komentarzach, że powinno się zaczynać od największych zadań. Tak, to jedna z najważniejszych zasad produktywności. Niestety nie do zastosowania przy moim aktualnym trybie życia. Całymi dniami zajmuje się 5-miesięcznym dzieckiem. Gdybym w trakcie opieki próbowała robić coś ważnego, mogłoby to powodować frustracje, kiedy musiałabym się od tego oderwać. Już powodowało. Pamiętam okres, gdy Zuzia chodziła często spać, a ja mogłam rzeczywiście zajmować się tymi najważniejszymi zadaniami. Teraz drzemki ma 1-2 razy dziennie. Nigdy nie wiem jakiej długości. Wykorzystuje je częściej na zadania pilne, drobne, czasem na krótsze MIT’y. Wtedy wieczorem mogę skupić się na tych najważniejszych. A po ich zakończeniu przejść do reszty. Zazwyczaj zostaje mi na to czas 😉 Pora wieczorna i nocna sprzyja również mojemu skupieniu i pracy.\nPrzełączanie się miedzy kontekstami (kiedy realizujesz jakieś zadanie, ale coś Cię od niego odrywa) też swoje kosztuje. Stąd mój wybór, by starać się tego unikać.\nCzy 1000+ zadań to dużo? Tak. Ale jest to też liczba zadań, przed którą każdy z nas stoi (nawet jeśli nie zdaje sobie sprawy).\nCzy taka liczba zadań mi się podoba? Nie, o czym wspominałam już w recenzji książki „Zen to done”. Pracuje nad eliminacją zadań – jednak to musi potrwać. To praca u podstaw, która wymaga sporej zmiany myślenia. Niewyrzucenie zadania z głowy nie wyjdzie mi na dobre. Eliminacja (w chwili obecnej) musi nastąpić na dalszym poziomie – poziomie Analizy. Co i tak nie zmienia faktu, że tych zadań będzie kilkaset. Minimalizacja liczby zadań na siłę też nie ma sensu.\nAktualnie porządkuje swoje cele. Trochę się pozmieniało po narodzinach córeczki. Myślę, że kiedy skończę uda mi się zrobić bardziej drastyczne czystki w Nozbe 😉\nA Ty? Ile zadań masz na swoich listach? Czy 1000 zadań naprawdę wydaje Ci się aż tak przerażającą liczbą?


Coraz bliżej święta. Piękne iluminacje w Oświęcimiu [ZDJĘCIA] | Gazeta Krakowska\nCoraz bliżej święta. Piękne iluminacje w Oświęcimiu [ZDJĘCIA]\nMonika Pawłowska 1 grudnia 2017, 21:52\nOli bardzo podoba się świetlna fontanna. Czeka na św. Mikołaja\nStolica powiatu oświęcimskiego już w świątecznym nastroju. Rynek ozdobiła choinka i świecąca fontanna. Sztuczne drzewka stanęły również przy Oświęcimskim Centrum Kultury i zamku. Na tym nie koniec świątecznych ozdób.\nGłówne ciągi komunikacyjne już przybrały świąteczny wygląd. Również Oświęcimskie Centrum Kultury i Muzeum Zamek, choć tu, jeszcze nie powiedziano ostatniego słowa.\n- Gwiazdy oświecą nasz zamek tuż przed świętami – mówi Monika Sitek z Muzeum Zamek w Oświęcimiu.\nNie tak długo każe na siebie czekać 10-metrowa choinka ustawiona na płycie Rynku Głównego. Jej odpalenie już w niedzielę o godz. 16. Póki co, mieszkańcy miasta i turyści robią sobie zdjęcia przy świetlnej fontannie. Jeszcze piękniejszej niż przed rokiem, ze szklaną kulą na czubku.\n- Jaka piękna – zachwyca się mała Ola. - Tylko św. Mikołaja brak – dodaje.\nMikołaj będzie w niedzielę od godz. 11 do 19 z przerwą od 14.30 do 15.30 na karmienie reniferów.\nTysiące lampek rozświetliło olkuski rynek [ZDJĘCIA, WIDEO]\nświęta w oświęcimiu


role płciowe Archives - Poradnictwo Psychologiczne i SeksualnePoradnictwo Psychologiczne i Seksualne\nArchiwa tagu: role płciowe\nJesteś tutaj: Strona głowna > Blog > role płciowe\nTo i owo o Japonii oczami psychologa seksuologa. Odcinek 16 – Zatrudnimy kobiety…\nJapońska kultura nigdy nie łączyła seksualności z grzesznością i wstydem, ponieważ dominujące tu religie Shinto i Buddyzm nie mają restrykcyjnego nastawienia do seksu, a wręcz przeciwnie – ekspresja seksualna była i jest traktowana jako naturalna część funkcjonowania, wręcz część higieny … Czytaj dalej →\nTo i owo o Japonii oczami psychologa seksuologa. Odcinek 15 – Japonki w pracy\nZacznijmy od tego, że Japonia ma jeden z niższych wskaźników zatrudnienia kobiet, w porównaniu z resztą uprzemysłowionego świata. Dlaczego? Ano zapraszam do przeczytania dobrze opracowanego artykułu Holding back half the nation (pol. Wstrzymywanie połowy narodu) opublikowanego na łamach The Economist. … Czytaj dalej →\nPsychologicznie przez obiektyw – odcinek 16 – Ach, ci nowocześni mężczyźni! (z Korei Pd.)\nMaseczki kosmetyczne na twarz dla kobiet nie są niczym nowym na całym świecie, ale w Korei Pd. temat ten to inna liga! Koreanki, które słyną z pięknej i gładkiej cery (dzięki diecie, genom i zabiegom kosmetycznym), sa znane z tego, … Czytaj dalej →\nPsychologicznie przez obiektyw – odcinek 15 – Matka Polka – Matka Japonka\nPolakom nie trzeba tłumaczyć, co oznacza symbol Matki Polki, tej poświęcającej się i walecznej kobiety, która bez męża (bo zginął na wojnie), dzielnie oddaje się bez reszty swoim dzieciom, które ochrania jak lwica (czasem nadopiekuńczo). Literatura przerabiana na lekcjach języka … Czytaj dalej →\nPsychologicznie przez obiektyw – odcinek 5 – czekolada w Japonii ma płeć!\nZ okazji zbliżających się Walentynek w odcinku 5 pytanie pseudo-filozoficzne – czy czekolada może mieć płeć? Otóż w Japonii owszem! I tak przy okazji – w Japonii prawie wszystko dzieli się na żeńskie i męskie. I w wielu sytuacjach jest … Czytaj dalej →\nTo i owo o Japonii oczami psychologa seksuologa. Odcinek 9 – Kobiety i hamburgery w Japonii.\nW Japonii elegancja kobieca jest wysoce ceniona i mocno wzmacniana przez społeczeństwo. Dawna zasada „Ochobo”, czyli zwyczaj robienia małych ust i ich zakrywania podczas mówienia, jedzenia i śmiechu, nadal jest traktowany jako test na dobre maniery w towarzystwie. Ale jak … Czytaj dalej →\nTo i owo o Japonii oczami psychologa – seksuologa. Odcinek 8 – Tylko dla kobiet\nJaponia to kraj samo-zaprzeczeń, z jednej strony to świat wyszukanych manier i artystycznej wrażliwości, a z drugiej to świat bardzo dosadnych i rubasznych zachowań. Seks to też świat sprzeczności w wykonaniu Japończyków, ale głębszą dyskusję na temat niuansów kultury japońskiej … Czytaj dalej →\nTo i owo o Japonii oczami psychologa – seksuologa. Odcinek 5 – Szare torby\nPewnie każdy wie, że plastikowe torby z reklamowymi nadrukami i logo supermarketów są częścią codziennych zakupów. Japonia pod tym względem nie różni się od innych krajów, ale zaraz zaraz, a może jednak? Otóż za każdym razem, kiedy kobieta kupuje podpaski … Czytaj dalej →\nWalentynki po japońsku czyli życie jest naprawdę jak pudełko czekoladek.\nCzy pamiętacie scenę z filmu ‚Forrest Gump’, kiedy główny charakter Forrest, siedząc na ławce w oczekiwaniu na autobus i dzieląc się swoimi wspomnieniami z przygodnymi ludźmi, wypowiada słynne motto, że „Życie jest jak pudełko czekoladek. Nigdy nie wiadomo, co ci … Czytaj dalej →\nCzy Chinki są materialistyczne?\nOto link do artykułu „Give me my Singaporean man!”, który wzbudził odwieczną dyskusję, na ile kobiety w wyborze partnera kierują się kryterium zabezpieczenia finansowego. Oto Zhang Miao Yu – kobieta urodzona w Chinach, a pracująca jako piosenkarka w klubie w … Czytaj dalej →