przez Rindou Arashi » 15 kwi 2018, o 00:16\nTuż przed Kinkotsu, przy głównym trakcie prowadzącym do innych krain znajduje się średniej wielkości Stadnina w której rodzina Yoshimitsu hoduje swoje wielbłądy. Kompleks nie należy do największych, jednak znajduje się tutaj ogrodzony drewnianym płotem wybieg, przy którym umieszczono dwie stadniny. To w nich zwierzęta przesiadują, jeśli chcą schować się przed słońcem. Dodatkowo jest tutaj wiele innych potrzebnych do prowadzenia gospodarstwa budynków. Domy mieszkalne znajdują się na końcu całego kompleksu, to tam rodzinnie spędzają czas po pracy.\nPodobno jest to najlepsze miejsce w którym można zakupić wielbłąda, nie ważne czy jedno, czy dwugarbnego. Dzięki czemu właściciele nie mogą narzekać na brak pieniędzy. Wielu kupców z daleka zapisuje się na zwierzęta właśnie z tego miejsca, szykując się do wysłania karawany przez pustynię. Także mimo iż nie jest to szczególnie wielka hodowla, stać wszystkich na zatrudnianie pracowników i w miarę komfortowe życie na tej wielkiej kuwecie.\nRe: Zagroda Wielbłądów\nprzez Rindou Arashi » 15 kwi 2018, o 00:29\nNa dworze zaczęło robić się ciemno a pustynia powoli zaczęła się wychładzać, co znaczyło, że pora brać nogi za pas i udać się do zagrody. Suzu narzuciła tylko na siebie jakieś cieplejsze ubranie i z uśmiechem na twarzy oraz piosenką na ustach udała się poza osadę. Jak to zawsze bywa, o tej porze na ulicach pojawiało się coraz więcej ludzi, wszyscy przeczekali już najgorsze temperatury i mogli wrócić do swoich zajęć. Przy bramie wyjazdowej karawany szykowały się do wyruszenia w dalszą drogę, pakowali ostatnie skrzynie, zawiniątka, szukali ostatnich ludzi, także przebicie się poza wioskę było trochę problematyczne, jednak co do dla naszej bohaterki.\nPoza murami panowała cisza. Na niebie zaczęły pojawiać się pierwsze gwiazdy a temperatura robiła się przyjemniejsza. Co jakiś czas dało się dostrzec wykopujące z piasku skorpiony czy też przygotowujące się do noclegu węże. Standard w tych terenach. W końcu na horyzoncie zaczęły malować się budynki Hodowli Wielbłądów. Najpierw duże, w których trzymano zwierzęta, potem mniejsze w których można było znaleźć narzędzia, czy też mieszkańców. W końcu bystre zielone oko dostrzegło dwa przygotowane do jazdy dromadery a na nich dwoje jeźdźców. Jozuo kiedy tylko dostrzegł przyjaciółkę popędził swojego zwierzaka i wyjechał jej na przeciw, machając jedną ręką. Zdawało się, że ją staranuje, jednak na spokojnie nawrócił przed nią i doprowadził do swojego ojca.\n- Cześć Suzu, dobrze cię widzieć. - Przywitał ją starszy mężczyzna o solidnej posturze i łysej, opalonej głowie. Uśmiechnął się delikatnie i pogładził swój wielgachny, ciemny wąs. - Pewnie wiesz co trzeba ale i tak ci przypomnę. W Stodole na poddaszu masz usypane suszone trawy, trzeba będzie za godzinę napełnić wszystkie koryta, potem woda z baniaka, ilości tak jak zawsze. Potem daj im z godzinkę, może dwie jeszcze na dworze i zagoń pod dach. Klucze wiszą przy drzwiach. Zanieś je potem mojej żonie i jesteś wolna. - jak zawsze wyrecytował regułkę, po czym skłonił się i strzelił lejcami, popędzając swojego zwierzaka. Jego syn porozmawiał z dziewczyną jeszcze chwilę, po czym także ją zostawił, dołączając do swojego rodzica.\nprzez Suzu » 15 kwi 2018, o 07:53\nOto więc Suzu, kolejna nadzieja klanu Sabaku, chwilowo opiekunka wielbłądów. Raźnym krokiem opuściła osadę, pozdrawiając z uśmiechem sporą część mijanych ludzi. Znali ją tu w okolicy, sama bardzo się starała wiedzieć wszystko i być wszędzie...\n- Doberek! - zawołała w odpowiedzi na pozdrowienie tutejszego gospodarza - Jak tam pański kaszel, przeszedł trochę? Rozmawiałam z jedną aptekarką i może panu sprzedać bardzo dobre zioła w niższej cenie - dodała, szczerząc ząbki z wyciągniętym do góry kciukiem.\nNie drgnęła nawet, gdy jego wielbłąd ruszył w jej stronę, Jozuo mógł jednak zauważyć jak korek jej gurdy odskakuje i wysypuje się z niej macka piachu, która po zatrzymaniu wierzchowca wróciła na swoje miejsce. Suzia zaraz potem podniosła zatyczkę spod nóg. Potem pożegnała się jeszcze z kumplem i gdy już pojechali weszła do mieszkania przywitać się z jego mamą.\nZgodnie z poleceniem miała odczekać godzinę przed karmieniem, toteż na razie postanowiła przejść się po zagrodzie i policzyć wszystkie zwierzęta. Zawsze lubiła wielbłądy i ich wyluzowany wyraz pyska. Gdyby była zwierzakiem, chciałaby należeć właśnie do tego gatunku.\nDołączył(a): 9 kwi 2018, o 21:48\nprzez Rindou Arashi » 16 kwi 2018, o 19:54\nNie minęło zbyt dużo czasu, kiedy rodzic z synem zniknęli za horyzontem, pozostawiając zielonowłosą dziewczynę sam na sam ze stadem Wielbłądów. Ta jednak nie planowała przyglądać się słońcu i od razu zabrała się spacerek. Pierwszy celem było przywitanie mamy kolegi. Jak zawsze można było ją odnaleźć w domu, gdzie w kuchni szykowała niedawno przywiezione przez jej męża owoce. Bardzo często kupcy starali się przypodobać hodowcy, przekupując go przeróżnymi podarkami z krańca świata, dlatego też miała co robić, testując przeróżne przyprawy, czy też zasłyszane przepisy. Kiedy spostrzegła dziewczynę uśmiechnęła się i zaprosiła ją do stołu, przy którym właśnie obierała i kroiła w ćwiartki soczyste, czerwone jabłka. Poczęstowała ją jednym z nich i pogadała przez chwilę, zadając standardowe, dorosłe pytania.\nCzas leciał szybko i nie wiadomo kiedy musiała zająć się swoją robotą, w końcu to po to tutaj przybyła. Po wydostaniu się z części mieszkalnej od razu jej wzrok skupił się na wysokiej stodole, w której nocowały zwierzęta. Część ze zwierząt spokojnie szlajała się po budynku, jednak większość z nich znajdowała się na zewnątrz, gdzie chodziły sobie po ogrodzonym terenie. Cały wybieg znajdował się na w miarę równym terenie otoczonym wysokim na 2 metry drewnianym płotem w kolorze ciemnego piasku. Na jego środku znajdował się kamień większy od człowieka, którego szczyt został ścięty na równo, aby dało się na nim usiąść. Przez większą część dnia był on gorący od słońca, jednak teraz powoli zaczynał stygnąć.\nSuzu postanowiła rozpocząć od przeliczenia wszystkich znajdujących się tutaj okazów. Miała jeszcze trochę czasu, więc musiała czymś zająć nudę. Nie wiedziała ile zwierząt jest dokładnie, jednak przeważnie było ich około 50 w różnym stadium rozwoju. Rozpoczęła swój obchód od budynku, który bardzo szybko został przejrzany, naliczyła tam około 10 leżących sobie w cieniu dromaderów. Na zewnątrz było ich więcej, jednak nie tak dużo więcej jak mogła się spodziewać. Zdawało jej się, że coś jest nie tak. Tylko co? Czyżby wydarzyło się coś czego nie wiedziała, a powinna??\nprzez Suzu » 16 kwi 2018, o 20:05\nMama Jozuo nie musiała zapraszać Suzki dwa razy - zielonowłosa Kunoichi chętnie i bez jakiegokolwiek wahania poczęstowała się zaproponowanym owocem, z przyjemnością smakując lekko tylko kwaśnego miąższu. Takie poczęstunki były chyba powodem, dla którego przygarnęli łajzowatego Jozuo do swojej paczki. A może były też inne? Dla młodej Sabaku to było wystarczające.\nPogawędziła chwilę z mamą kolegi, z entuzjazmem opowiedziała o swoich ostatnich przygodach i cóż, trzeba było brać się do pracy. Niechętnie opuściła przyjemne mieszkanko i ruszyła na obchód pośród wielbłądów.\nI nawet nie od razu dotarło do niej, że coś jest nie tak. Świadomość ta coraz bardziej jednak dawała o sobie znać z każdym kolejnym policzonym okazem i zielonowłosa przygryzła wargę, zaskoczona. To miała być lekka wieczorna praca, prawda?\n- O kaguyowa kostka...! - westchnęła ciężko i wciąż jeszcze licząc zwierzaki ruszyła w kierunku bramy lub też kolejnych bram, zależnie od budowy ogrodzenia.\nCzyżby któraś pozostała uchylona? Albo, jeszcze gorzej, ktoś pomógł w tym uchyleniu? Do głowy przychodziły jej różne możliwości, najgorsze zaś było to, że nie podobała jej się żadna z nich. Zawsze jednak pozostawała szansa, że w ciemności po prostu nie widziała jakichś zwierząt. Może pokryły się za tym wielkim kamieniem pośrodku czy coś...? Nadzieja matką głupich.\nprzez Rindou Arashi » 16 kwi 2018, o 21:44\nZ każdym kolejnym odhaczonym zwierzęciem jej obawy narastały. Kiedy zakończyła proces liczenia, coś ewidentnie jej nie grało, dlatego też postanowiła przejść się po ogrodzeniu i sprawdzić co jest nie tak. Na dworze robiło się coraz ciemniej i gdyby nie świecące na niebie gwiazdy, zapewne nie dostrzegła by zbyt wiele. Jednak jasne punkciki zapewniały jakąś widoczność. Do bramy nie było zbyt daleko, po chwili stała już przy zaryglowanych i zabezpieczonych łańcuchem wrotach. Zapewne nie znalazła by żadnego kolejnego tropu, gdyby nie potknęła się o jakiś kamień, wtedy jej wzrok skierował się na podłoże, gdzie dostrzegła kilka dołków w piasku, które mogły być śladami. Było ich w okolicy całkiem sporo, jednak te prowadziły w kierunku... płotu??\nPo dokładniejszych oględzinach dotarła do przyczyny tego całego zamieszania. Otóż jedna z belek otaczających teren obluzowała się, odsłaniając niekończącą się pustynię. Zdawało się, że ślady prowadzą dalej, w nieznane, jednak czy warto było ryzykować noc na pustyni dla kilku zwierząt, które nie wiadomo gdzie są? A może miała ona jakiś inny plan, który pomoże jej odnaleźć zguby. Wszystko było w rękach młodej kunoichi.\nprzez Suzu » 17 kwi 2018, o 16:18\nKunoichi nie mogła uwierzyć własnym oczom. Jasne, ta ilość zwierzaków wydawała jej się jakaś mała, ale przecież geniuszem nie była i mogło jej się zwyczajnie w y d a w a ć. Nie. Wielbłądy usłyszały jakiś pustynny zew, pokonały uszkodzone ogrodzenie i teraz to ona, Suzu, będzie odpowiedzialna za stratę zwierząt. Na samą myśl zakręciło jej się z lekka w głowie, znała w końcu ceny.\nAle nie panikujmy, przecież wystarczy odnaleźć zwierzęta! I może jeszcze skopać tyłki ich porywaczom. I jeszcze...\nWodze jej fantazji zostały skutecznie powściągnięte przez kamień, o który udało jej się spektakularnie potknąć. Dobrze, że noc i ciemno, bo pewnie mieszkańcom przykro byłoby patrzeć na spadkobierczynię wspaniałej spuścizny Sabaku, potykającą się o podłoże. Sama Suzka podejrzliwie popatrzyła w dół, po to tylko by dostrzec... ślady? Tak to wyglądało.\nMomentalnie zapomniała o swoim popisowym potknięciu i podążyła za nimi, oczekując na szybkie rozwiązanie problemu. Albo chociaż ciekawe! Skoro mogła pójść po śladach, będzie w stanie odnaleźć zaginione zwierzęta i sprowadzić je z powrotem! Oczyma wyobraźni już widziała swój bohaterski powrót na plecach największego z dromaderów, prowadząc resztę zaginionej części stada. O taaaak...!\nNa razie jednak zaczęła od umieszczenia na miejscu obluzowanej belki, coby nie stracić jeszcze większej ilości zwierząt. Podparła ją też gurdą by znowu nie została obluzowana, po czym wyciągnęła korek z glinianego naczynia. Nie używała pieczęci, pieczęcie są dla słabych. Piach wysypał się sprawnie, tworząc przed dziewczyną unoszącą się w powietrzu, piaskową chmurkę. Zręcznie wskoczyła na jej powierzchnię i stanęła bokiem, z ciężarem ciała przeniesionym na tylną, lekko ugiętą nogę.\n- No to fru! - zawołała i śmignęła na piasku przed siebie, omijając ogrodzenie i wszelkie potencjalne przeszkody. Ten sposób podróży sprawiał, że stopy nie grzęzły jej w sypkim piasku, a to już bardzo dużo! Poza tym, fajnie czasem było poczuć wiatr we włosach, nawet taki wymieszany z piachem.\nRuszyła po śladach, które zapewne wciąż dało się zauważyć na podłożu. Jeśli jednak niczego takiego nie dostrzegła, wzleciała kilka metrów w górę i zaczęła się uważnie rozglądać.\nprzez Rindou Arashi » 17 kwi 2018, o 22:16\nDziewczyna postanowiła nie próżnować, szybko zrzuciła ze swoich pleców glinianą gurdę i zatkała nią wyjście aby przypadkiem ktoś jeszcze nie opuścił tego terenu, po czym stworzyła pod sobą latającą chmurkę. Miała w koło tyle cudownego piasku, jednak postawiła na swój, sprawdzony wiele razy. Czyżby był jakiś specjalny? Może jest zielony!! A może po prostu jest bliski jej serduszku?\nPo przeleceniu nad ogrodzeniem trop ciągle prowadził w jedną stronę. Zdawało się, że jest w miarę świeży. Nie była jakimś specjalnym tropicielem, jednak naliczyła 5 osobników idących koło siebie. Czyżby to jej zguby? Leciała nad wydmami, pokonując szerokie piaski. Księżyc powoli zajmował miejsce na niebie, rozświetlając puste i spokojne morze. Przyjemny wiatr we włosach ochładzał jej rozgrzane ciało, gdyby zamknęła oczy mogła by zapomnieć gdzie jest, gdyby jeszcze tylko usłyszała śpiew ptaków...\nW końcu na horyzoncie zaczęły pojawiać się ruchome punkciki, które biegały w koło siebie. Kiedy przyjrzała się bliżej zaczęła rozróżniać zwierzęta oraz... jeźdźców?? Była całkowicie pewna, że na każdym z nich siedziała jakaś osoba. Machali do siebie rękami, coś krzyczeli i jeździli, wygłupiając się. Czyżby złodzieje?? Dopiero kiedy podleciała bliżej zaczęła poznawać głosy a potem twarze. Było to kilku z jej kolegów z podwórka. Wesoło sobie jeździli, przy okazji figlując i robiąc nawzajem żarty. Kiedy dostrzegli Suzu zamachali do niej, zapraszając do dołączenia do zabawy.\nprzez Suzu » 17 kwi 2018, o 22:39\nJakie to było miłe! Suzi pruła przez pustynię z szerokim uśmiechem i mogłoby się nawet wydawać, że na chwilę zapomniała o swoim celu. Nic bardziej mylnego, bo zamierzała doprowadzić zwierzaki z powrotem do zagrody, nakarmić je i tak dalej, ale w międzyczasie nie mogła sobie odmówić odrobiny wygłupów - bo czymże byłoby życie, gdyby traktować je zbyt poważnie? Z szerokim uśmiechem na pyzatej buźce śmigała przez wydmy, zataczała wokół nich ósemki, wznosiła się w górę i opadała gwałtownie, aby odbić w bok dosłownie w ostatniej chwili.\nIle można się tak bawić? BARDZO DŁUGO! Nasza bohaterka dosyć szybko jednak porzuciła tę rozrywkę, nareszcie bowiem w zasięgu jej widzenia pojawiły się sylwetki zaginionych zwierzaków. No w końcu! Co ciekawe zaś, na ich pleckach dostrzegła zarysy o zupełnie ludzkich kształtach, a to już potwierdzało jej teorię o porywaczach... oj ktoś tu dziś wieczorem nie wróci do domu. Z groźną miną ruszyła w prostej linii przed siebie, już bez wygłupów, skupiona na swoim celu. Najlepsze zaś było to, że znajomi rozpoznali ją znacznie szybciej niż ona ich - w efekcie Suzka przybrała groźną pozę i gotowa na agresywny atak zbliżała się w szybkim tempie, piątka jeźdźców natomiast w tym czasie machała do niej idiotycznie.\nDziewczyna gwałtownie zatrzymała swoją chmurkę w powietrzu, przyglądając się znajomym twarzom. Następnie wyprostowała się i strzepnęła pył z ubrania, odchrząknęła znacząco.\n- Okoliczności zmuszają mnie do zignorowania faktu, że wyrastaliśmy na jednym podwórku, a każde z was ma pewnie na mnie więcej haków niż ja sama bym na siebie wynalazła - oznajmiła groźnie, wciąż z powagą na twarzy - Za uprowadzenie i zbałamucenie tych oto niewinnych dromaderów, czeka was wszystkich straszna kara...\nZrobiła pełną napięcia pauzę, po czym roześmiała się i wyciągnęła rękę z powrotem w stronę zagrody.\n- WRACACIE Z NIMI DO ZAGRODY I DOPILNUJECIE, BY CAŁE STADO ZOSTAŁO PERFEKCYJNIE PRZYGOTOWANE DO SNU! - zawołała, nie mogła im przecież tak po prostu odpuścić, zmarnowali mnóstwo jej czasu, energii i potencjalnie też nerwów - A ja będę w tym czasie jeść jabłka z mamą Jozuo. O! A kto ostatni przy płocie ten KAGUYAAAAAAA! - rzuciła jeszcze hasłem i na swej chmurce popędziła z powrotem.\nOczywiście upewniając się, że wszyscy podejmują wyzwanie. Ale przecież nie ukradną zwierzaków. Zresztą, kto by chciał być nazywany Kaguyą? No właśnie...\nprzez Rindou Arashi » 17 kwi 2018, o 22:53\nDzieciaki, a w sumie to już raczej młodzież, przyglądały się swojej poważnej koleżance, która niczym Strażnik Teksasu rozpoczęła swój monolog. Gdyby nie znali wystarczająco dobrze to może potraktowali by jej słowa w miarę poważnie, jednak skwitowali to jedynie kilkoma małymi kamykami rzuconymi w nią i wystawionymi językami. Chwilę później wszyscy wybuchli śmiechem, naigrując się i przedrzeźniając swoją koleżankę. Na szczęście wybrnęła z sytuacji skupiając ich uwagę na wyścigu. Nim zdążyła odwrócić się na swojej chmurce, te już pędziły w kierunku zagrody, pozostawiając za sobą tumany kurzu. Czym jednak były kopyta dla latającego piasku. Suzu bardzo szybko zrównała się z nimi a kilkadziesiąt metrów dalej objęła prowadzenie w tym wyścigu. Jednak czy wypadało śmiać się z konfliktów i wojen?? Zapewne nie, jednak w końcu to tylko dzieciaki...\nPo zabraniu gurdy wielbłądy wróciło do zagrody a cała gromadka przyjaciół skierowała się w stronę stodoły. Jednak nim to nastało, dwoje rosłych kolegów naprawiło deskę. Okazało się, że specjalnie ją poluzowali aby co jakiś czas brać zwierzaki na tajne przejażdżki. Za każdym jednak razem naprawiali pozostawione szkody. Pustynia powoli się wyziębiała, przez co całej drużynie zaczęło się robić zimno, co zaowocowało powrotem do budynku. Teraz pozostało tylko nakarmić zwierzęta i za jakiś czas zagonić je do stodoły. Jedzenie jak zawsze znajdowało się na poddaszu w sosach suszonej trawy a woda brana była z bardzo głębokiej studni, tak głębokiej, że nawet wrzucony do niej kamień spada bardzo długo. A przynajmniej tak nie raz jednogłośnie stwierdzono podczas zabaw.\nprzez Suzu » 18 kwi 2018, o 18:21\nRIP post [*]\nTak, ich relacje były doskonałe. Choć w sytuacji zagrożenia skoczyliby dla siebie w ogień, a przynajmniej w ognisko, to na co dzień cieszyły ich wzajemne pyskówki, podśmiechawki i różne inne przejawy braku dojrzałości. Jak kiedyś zechcą głaskania po głowie i milutkich słówek, pewnie znajdą sobie dziewczyny (omijając pewną zielonowłosą cholerę z daleka). A ona? Kto wie, kto wie. Tymczasem myśli Suzu dalekie były od niepotrzebnych trosk.\n- Kiedyś obudzicie się martwi z głową w zadku wielbłąda, obiecuję! - ogłosiła z groźnym uśmiechem, wzlatując wyżej na piasku by uniknąć nadlatującej salwy kamieni.\nA chwilę później już się ścigali, każde z nich starało się wycisnąć jak najwięcej ze swojego wierzchowca. Oczywiście przegoniła ich bez problemu, na szczęście nie znali jeszcze jej najnowszej techniki i nie mogli wiedzieć, na co się piszą. Haha! Ukryła swój piach z powrotem w gurdzie, podczas gdy reszta montowała z powrotem belkę na ogrodzeniu. Czy zganiła ich za robienie ludziom takich problemów? SKĄD!\n- To był bardzo dobry pomysł! - pochwaliła zaradność w pożyczaniu wielbłądów, zupełnie jakby nie musiała przez to wkładać w pracę dodatkowego wysiłku.\nTeraz jednak miała pomocników, nie było więc co narzekać.\n- Dobra, ciągniemy słomki! Komu się trafi krótka, nosi wodę. Reszta bierze suszoną trawę z poddasza...\nSama wspięła się tam na chwilę i wróciła z taką ilością suszonych źdźbeł, by dla każdego trafiło się jedno. Ujęła je w obie ręce tak, by nie dało się poznać długości. Tak przygotowane podała kolegom, co zostanie dla niej to będzie. Bardzo liczyła na swoje szczęście, bo wolałaby nie nosić wody, jeśli może to zrobić ktoś inny.\nprzez Rindou Arashi » 18 kwi 2018, o 23:23\n17 / ...\nNa dworze robiło się coraz zimniej, więc cała ekipa jednogłośnie przeniosła się do stodoły. Zimny wiatr, który co jakiś czas przelatywał przez pomieszczenie wychładzał przygotowaną na słońce odzież, jednak to nie przeszkadzało całej gromadce w wykonywaniu zadania. W sumie to nie wiedzieli dlaczego wykonywali polecenia Zielonowłosej, w końcu nie była szefem całej paczki. Z uśmiechem każdy pociągnął przyniesioną przez nią trawę a jeden z chłopaków, który wcześniej walczył z płotem zaklął pod nosem, co oznaczało, że wyciągnął wyraźnie najmniejszy element. Zakasał rękawy i złapał za dwa drewniane wiadra, po czym zaczął kursować, w końcu musiał zapełnić kilka koryt, nim będzie można zagonić zwierzęta do środka. Przygotowanie posiłku było proste, należało chwycić za widły i zrzucić trochę suszonych traw z poddasza, po porozkładać je po zaznaczonych miejscach. Zdawało się, że prosta sprawa, jednak nikt nie przewidział tego, że wszyscy postanowią zamiast pracować, rzucać w siebie źdźbłami i ganiać po całym budynku. Czy oni na pewno będą niedługo poważnymi obywatelami??\nW końcu zwierzęta zaczęły domagać się jedzenia, wchodząc do środka i przeszkadzając dzieciakom w zabawie, co szybko zmusiło ich do zaprzestania i wrócenia do pracy. Przecież nikt nie lubi jak wielbłąd podgryza ci palce podczas wyciągania z między nich źdźbeł. Chłopak od wody miał najgorszą robotę, gdyż za każdym razem wlewał to co przyniósł do pustego zbiornika. Na szczęście wszyscy mniej więcej orientowali się jak wiele jedzenia należy rozdać, tak więc w końcu przyszedł czas na upragniony wypoczynek. O dziwo wszyscy byli zmęczeni, dlatego też postanowili usiąść sobie na krawędzi poddasza i pomachać nogami w powietrzu. Musieli trochę odczekać nim będzie można wysłać stado do spania. Tylko co robić w tym czasie?\nprzez Suzu » 19 kwi 2018, o 19:53\nSuszone trawki rozeszły się szybciej, niż Suzia zdołałaby przeliterować swoje nazwisko. Jej nadzieje spełniły się - w wodę udało się wrobić kolegę i nikt niczego nie kwestionował. Z pozostałymi kumplami złapała za widły i głupio przy tym żartując, zabrali się za noszenie suchej trawy. Właściwie więcej było tych żartów a zdecydowanie za mało pracy, o czym szybko postanowiły przypomnieć im same wielbłądy.\n- No dobra, dobra, niech ci będzie, trzymaj ten pysk przy sobie... - wymamrotała Suzia, porzucając swoją pozycję za jednym z filarów.\nNamachała się widłami zdrowo, ale w końcu zwierzaki zostały najedzone i można było o nich znów na jakiś czas zapomnieć. Nie było źle, w końcu sama nie siedziała w tej stodole. Zaproponowała zabicie czasu poprzez grę w kalambury na punkty, a kto mógłby odmówić kiedy w grę wchodziła tylko nuda i wieczorny chłód? Marnując czas w zupełnie nieproduktywny, ale za to fajny sposób, oczekiwali na odpowiednią porę by zagonić zwierzęta do budynku na noc. Suzu cieszyła się, że zabrała ciepłą bluzę, bo czuła pod skórą, że ta noc wcale się szybko nie skończy. W końcu zresztą zupełnie porzucili grę i dali się pochłonąć planom dalszej włóczęgi. Suzka nawet nie była zmęczona gdy zamykała wielkie wrota, upewniła się jeszcze pospiesznie, że wszystko jest zamknięte jak należy, po czym udała się do domu by oddać mamie Jozuo klucze.\n- Zwierzęta nakarmione i pozamykane. Dobranoc! - zdała błyskawiczny raport, bo spieszyła się do swoich znajomych.\nJeśli gospodyni nie zatrzymała jej na dłużej, pożegnała się z szerokim uśmiechem i wypadła do kumpli na nocny chłód.\nprzez Rindou Arashi » 20 kwi 2018, o 16:15\nZielonowłosa wraz ze swoją paczką szybko uwinęła się robotą i mogła wrócić do dalszych psot. Robiło się powoli zimno, a oni coraz bardziej zmęczeni, dlatego też zabawy zelżały. W końcu wszyscy przysiedli i zaczęli rozmawiać. Jedynie zielonowłosa nie była jakoś specjalnie senna. Czyżby to przez pobudzający lot na piasku?? W każdym razie, po jakimś czasie dało się zauważyć, że zwierzęta także robią się senne, tak więc pozostało zagonić pojedyncze sztuki z dworu do domu. Na szczęścien ie było ich zbyt dużo i już po chwili dziewczyna zakładała sporą, żeliwną kłódkę na zamek. Powolny szczęk mechanizmu odbił się echem w jej uszach, zapowiadając koniec pracy. Pozostało jedynie poinformować o zamknięciu.\nKiedy tylko dziewczyna przekroczyła próg domu poczuła zapach pysznego, domowego ciasta z jabłkami i cynamonem. Myślała, że się zaślini. Nie wiedziała gdzie szukać właścicielki, jednak jej nos pokierował ją do pewnego stojącego przy ścianie stolika, gdzie mogła znaleźć kartkę, pokrojone ciasto oraz woreczek z wynagrodzeniem. Liścik nie był zbyt duży, został napisany odręcznie przez gospodynię tego domu.\nDobra Robota! Podziel się ciastem wraz z wyprowadzającymi nasze zwierzęta przyjaciółmi. Uważajcie, w środku może być jeszcze gorące!!\nWiadomość nie kłamała, ciasto jeszcze parowało, co oznaczało, że dopiero niedawno wyciągnięto je z pieca, jednak sam zapach i wygląd mówiły, że będzie pycha. Pieniądze zgadzały się ze standardowym wynagrodzeniem, dlatego też nie było c zwlekać, jedynie brać jedzenie i wracać do domku, ciesząc się z kolejnego dobrze wykonanego zadania.\nprzez Suzu » 20 kwi 2018, o 17:43\nNo halo? Suzu rozdała wszystkim ciastko i jadła teraz z głębokim niesmakiem, popatrując na kolegów. Problemem nie był jednak smakołyk, bynajmniej. Mogłaby się założyć o własny piasek, że sama nigdy nie zdoła stworzyć tak miękkiego i rozpływającego się w ustach wypieku. To kumple budzili w niej mieszane uczucia. Noc taka młoda, a oni już ledwie żywi? I weź tu zaplanuj jakieś przygody czy zdobywanie świata, nawet przez pustynię by się pewnie nie przedostali.\nNależy tu dodać, że Suzka w roztargnieniu nie poczekała na ostygnięcie ciasta i oczywiście sparzyła sobie język gorącym wypełnieniem. Kumple też się pożegnali i rozleźli ku swym mieszkaniom. Czy warto było jeszcze coś planować? Raczej nie. A jednak Zielonowłosa podjęła wcześniej decyzję by nie wracać do domu zbyt szybko i nawet przez głowę jej nie przeszło, że powinna zrezygnować z tego planu. Jeśli koledzy się nie spisują, trudno, trzeba zmienić kolegów.\nSkierowała kroki ku otwartej pustyni, wciągając w nozdrza rześkie, nocne powietrze. Przynajmniej trochę sobie poćwiczy skoro nie ma nic lepszego do roboty, na brak energii nie mogła narzekać.


#23 Sekrety kuchni z marihuaną - Gosia Szakuła - Otwieramy Oczy\n#23 Sekrety kuchni z marihuaną – Gosia Szakuła\nutworzone przez zbojna | lut 14, 2021 | Podcast | 2 Komentarze\nAleż masa wiedzy! Gosia Szakuła, autorka książki Konopie i marihuana w kuchni wie niesamowicie dużo o gotowaniu (i pieczeniu) z cannabis.\nOpowie przede wszystkim o tym, jak zrobić dobrze ciasto z marihuaną – tak, żeby efekt końcowy zwalił was z nóg – dosłownie i w przenośni ;).\nPoruszamy także temat historii rośliny w kuchni na świecie i Polsce, jakie są zalety spożywania jej oraz czy moglibyśmy jeść tylko i wyłącznie konopie.\n1:33 – Historia zastosowania konopi w kuchni w Polsce i na świecie\n10:26 – Jakie części rośliny jesteśmy w stanie wykorzystać w kuchni?\n12:30 – Dlaczego warto jeść konopie? Zdrowotne aspekty i nie tylko\n18:30 – Co gdybyśmy jedli tylko i wyłącznie konopie?\n22:28 – Marihuana w kuchni – DLACZEGO WARTO?\n33:30 – Czy można przedawkować?\n36:26 – Marihuana w kuchni – JAK ZROBIĆ TO DOBRZE?\n43:03 – Ile suszu konopi indyjskich potrzebujemy do gotowania/pieczenia (Bardzo niedużo ;))\n45:00 – Dlaczego warto kupić książkę Gosi „Konopie i marihuana w kuchni”?\n48:00 – Porady kuchenne od Gosi ?\nCzy zdarzyło Ci się zrobić kiedyś ciasto z marihuaną i nie poczułeś po nim żadnego efektu kojarzonego z marihuaną? Jak poprawnie zabrać się za tworzenie potraw z konopi? Jak zrobić tak, żeby wyciągnąć z konopi to co najlepsze przy robieniu ciasta? Dowiesz się tego z dzisiejszego odcinka, którego gościem jest Gosia Szakuła, autorka książki „Konopie i marihuana w kuchni”. Gosia posiada bardzo dużą wiedzę o konopiach i gotowaniu z tą rośliną. Opowie o tym jak wykorzystać jej wiedzę w kuchni. Dowiecie się również trochę na temat historii tej rośliny. Jesteście ciekawi tego czy człowiek mógłby jeść tylko konopie? Na to pytanie również poszukamy odpowiedzi. Zapraszam!\nMateusz: Cześć Gosia! Bardzo mi miło, że jesteś naszym gościem. Chciałbym zacząć od samych korzeni wiec zapytam Cię jaka jest historia zastosowania konopi w kuchni? Zarówno na świecie jak i w Polsce.\nGosia: Wiesz co generalnie dobrze jest zacząć od korzeni. Nasza roślina ma ten system bardzo rozległy. Jeśli chodzi o historie przyznam szczerze, że nie jest to jakiś mój ulubiony temat, ale oprócz tego, że mam więcej takich udokumentowanych śladów wykorzystania medycznego konopi to udało mi się znaleźć również kilka ciekawych faktów dotyczących właśnie wykorzystania kulinarnego. Przykładami są źródła pochodzące z okresu wczesnego średniowiecza. Źródła te mówią przede wszystkim o wykorzystaniu nasion konopi. Ponieważ konopie były uprawniane na obszarach północnowschodniej Europy, okolic Chin, Mongolii oraz Rosji – głównie na terenach wiejskich to też przez tamtejszą ludność jej nasiona były spożywane. Tutaj trzeba zaznaczyć, że też w Polsce tylko w trochę późniejszym okresie, około 16-18 wieku było eksportowane bardzo dużo zbóż w tym konopi. Przypomnijmy, że jest to okres, w którym Polska była nazywana „Spichlerzem Europy”. Łukasz Opaliński, jeden z marszałków korony z tamtych lat wymienia w swoich relacjach konopie jako jeden z głównych towarów eksportowych. To jest jedna z istotniejszych informacji.Druga informacja pochodzi z samych sprawozdań papieskich z początku XVI wieku. Opisane jest tam jak wyglądał handel w Gdańsku z innymi krajami europejskimi, handel między innymi konopiami. Myślę, że jest to dość ciekawa dygresja odnośnie tego, że Polska była kiedyś konopną potęgą. Mieliśmy tych pól bardzo, bardzo dużo. Mamy również kilka udokumentowanych faktów zostawania konopi indyjskich. Pierwsze wzmianki to wiek X i obszary Indii. Popularny napój „Bhang”. W Indiach ten napój stosowany jest do dzisiaj. Ten napój składa się z rozgniecionych liści i kwiatów konopi indyjskiej w połączeniu z mlekiem. W ich tradycji jest to napój stosowany na niepokój i lepszy sen. Zastanawia mnie tylko to w jaki sposób następuje w nim konwersja THCA do THC. Bo jednak potrzebujemy wyższej temperatury jeżeli chcemy uzyskać działanie psychoaktywne. Być może duże znaczenie ma klimat, może naczynia nagrzewały się do wyższych temperatur. Takie temperatury są w stanie tę konwersję przeprowadzić. Jest to dla mnie pewną zagadką. Dzisiaj ten napój się trochę inaczej przygotowuje. Są wariację z mlekiem kokosowym i mango. Jednak wciąż pozostaje bardzo popularny.Kolejnym przykładem źródła o konopi jest książka kucharska. Właściwie to jedna z pierwszych książek kucharskich. Niestety jej tytuł jest bardzo długi i skomplikowany, dlatego go nie przytoczę. Jej autorem jest Bartolomeo Platina. W tej książce oprócz normalnych przepisów są także przepisy z konopiami indyjskimi. Są tam jedne z pierwszych oficjalnych receptur. Ta książka ukazała się pod koniec XV wieku. Następnie w wieku XIX na całym świecie a szczególnie w USA mieliśmy bardzo powszechny dostęp do przetworów z konopi indyjskiej. Były dostępne między innymi w aptekach. Można było je wykorzystywać do przygotowania potraw. Wtedy ukazała się też pierwsza książka kucharska poświęcona tylko przepisom dań z dodatkiem konopi. Autorem tej książki jest Alice B. Toklas. To jest można powiedzieć taka ikona jeżeli chodzi o kuchnie z marihuaną. Wszyscy wielcy mistrzowie kuchni, którzy się specjalizują w tej dziedzinie zawsze powołują się na tę książkę. Jest to taka Biblia gotowania z konopiom. Nawet zawiera informacji na temat dekarboksylacji. Autorka znała się na rzeczy.Niestety później mamy okres prohibicji. Wtedy zbyt wiele się nie działo, natomiast warto wspomnieć jeszcze odnośnie Polski. Tak naprawdę to wykorzystanie konopi u nas, udokumentowane dotyczy głównie takiej żywności bazującej na nasionach. Źródeł dotyczącej stosowania konopi indyjskiej nie ma zbyt wiele. Nie chciałabym się odnosić do niepotwierdzonych cytatów np. z Pana Tadeusza czy Potopu. Na pewno wykorzystanie konopi siewnych sięga czasów prasłowiańskich. Na to mamy dowody w postaci źródeł pisanych i również na pewno odegrały dosyć dużą rolę jako roślina rytualna. Roślina magiczna, która była wykorzystana w znaczeniu leczniczym. Kiedyś te rytuały bardziej miały za zadanie służyć jako wsparcie w leczeniu ludzi. Można powiedzieć, że w średniowiecznej Polsce te konopie były popularne w każdym gospodarstwie wiejskim. Później w latach 50-60 po wielkim boomie, niestety już sukcesywnie obszar na, którym były zasiane malał. Wiemy, że okres prohibicji u nas odbił się dużym echem, miało to także wpływ na wykorzystanie kulinarne.\n-Bardzo mi się podoba znaczenie edukacyjne twojej wypowiedzi. Skoro zaczęliśmy od korzeni to zapytam czy każdą część rośliny jesteśmy w stanie wykorzystać w kuchni?\n-Wiesz co, roślina składa się z korzeni łodygi, liści, kwiatów i nasion. Generalnie wszystkie części górne jak najbardziej nadają się do wykorzystania kulinarnego. Nasiona, kwiatostany, liście zarówno górne i dolne. Za to łodygi są trudnym tematem. Wiem, że da się je wykorzystać kulinarnie, ale ja osobiście nie próbowałam. Jeżeli chodzi o korzenie – nie przetwarzałam tych korzeni samodzielnie, ale byłam w posiadaniu nalewki z korzeni konopi, więc da się je wykorzystać. W zasiedzieć tylko jeżeli chodzi o łodygi to mam obiekcje, ale wszystkie pozostałe części jak najbardziej.\n–No tak, łodyga nie wydaje się smaczną częścią rośliny.\n-Tak, ale łodygi się bronią bo są materiałem przemysłowym. Da się z nich zrobić dużo użytecznych przedmiotów, więc są kolejnym przydatnym elementem rośliny.\n-Zdecydowanie. Skoro możemy wykorzystać dosłownie wszystko z tej rośliny to dlaczego w ogóle warto jeść konopie? Jakie są zdrowotne aspekty tej rośliny?\n-Pierwszym, najważniejszy aspekt, dla którego powinniśmy jeść konopie dotyczy naszej genetyki. Nasi przodkowie żyli na tych ziemiach i odżywiali się tym pokarmem. Nasz układ pokarmowy jest tak skonstruowany, że jedne produkty trawimy lepiej a inne gorzej. Produkty, które pochodzą z naszego regionu zawsze będziemy trawić lepiej. Te pokarmy będą dla naszego organizmu bardziej odżywcze. I dotyczy to właśnie konopi. Są produktem, który jest związany z naszą genetyką. Są związane z naszą lokalnością. Natomiast mówiąc na temat walorów odżywczych. To jest temat rzeka, generalnie konopie siewne mogę określić jako pokarm klasy super food. Pokarm który zawiera bardzo dużo substancji bioaktywnych. Regularne dodawanie konopi do naszej diety wzbogaca nas o np. kwasy omega 3,6,9 czy pełnowartościowe białko. Oprócz tego w konopiach mamy masę witamin i mikroelementów. Cały zestaw AD EK. Zestaw witamin, które są bardzo istotne w funkcjonowaniu układu autoimmunologicznego. Biorą udział w procesie regeneracji tkanki kostnej. Tutaj również bardzo wysoka zawartość wapnia jest warta uwagi. Przeróżne produkty konopne posiadają bardzo duże ilości białka. To białko będzie dla nas istotne ze względu na regeneracje układu pokarmowego czy immunologicznego. Mąka posiada bardzo dużo błonnika. Olej konopny jest bardzo dobrym źródłem kwasów tłuszczowych. Każdy z tych pokarmów warto włączyć do codziennej diety. Oczywiście po trochu. Na pewno też ze względu na to, że dzisiaj pokarm który kupujemy w sklepie ms niezbyt dobry skład. Te produkty spożywcze w supermarkecie są masowe. Są czymś z masowej produkcji. Nie mamy gwarancji na to, że ta żywność jest wartościowa, że zawiera dużą dawkę składników odżywczych. Skąd biorą się w tych czasach niedobory czy choroby cywilizacyjne? Ewidentnie potrzebujemy super żywności, żywności bogatej w składniki odżywcze, żeby nie popadać w różne choroby. Z resztą mam takie swoje ulubione powiedzenie. Uważam, że jeżeli byśmy codziennie dodawali, któryś z produktów konopnych do naszej diety to nie potrzebowalibyśmy medycznej marihuany. To działanie profilaktycznie jeżeli chodzi o konopie siewne uznałabym jako jeden z głównych powodów dla ich stosowania.\n–Czyli uważasz, że rozsądne stosowanie konopi siewnych w kuchni, by po prostu wykluczyło zapotrzebowanie na konopie indyjskie? Oczywiście nie mówię tu o tym działaniu relaksacyjnym tylko medycznym.\n-Myślę, że tak. Chodzi o to, że działanie profilaktyczne konopi siewnych jest tak silne, jest to tak szeroki wachlarz substancji aktywnych, dostępny w tym pokarmie, że możemy naprawdę nimi działać profilaktycznie. Nie dopuścić do stanu chorobowego i utrzymać homeostazę, czyli stan równowagi wszystkich naszych układów. Z drugiej strony jesteśmy też w stanie wesprzeć powrót do zdrowia w jakiejś chorobie a przecież dokładnie o to chodzi w stosowaniu medycznej marihuany.\n-Kiedyś przeczytałem taki napis na jednym z szyldów, któregoś z salonów konopnych: „Gdyby tylko konopie zostały na świecie to człowiek niemiałby problemów z przetrwaniem”. Chciałbym, żebyś odniosła się do samego jedzenia konopi. Czy konopie dałyby radę nas tak wyżywić, żeby nam niczego nie brakowało? Bo wydaje mi się to trochę abstrakcyjne.\n-Szczerze powiedziawszy obawiam się, że nie. Dlatego, że nie mamy na przykład całego zestawu witamin w konopiach. Brakuje nam chociażby witaminy C. Brakuje nam pewnych minerałów śladowych, pierwiastków śladowych. Myślę, że jest to troszeczkę abstrakcyjne. Jednak potrzebujemy również innych substancji odżywczych. Na pewno konopie mogłyby być podstawą diety. Produktem, który stanowiłby większość naszego pożywienia. Oprócz konopi musielibyśmy jeść jeszcze owoce i warzywa. Moglibyśmy spokojnie odrzucić np. zboże, strączki, mięso, nabiał i tak moglibyśmy „jechać” na konopiach. Do tego jeść owoce oraz warzywa i taka dieta byłaby bardzo wartościowa.\n-To rozwiałaś moje wątpliwości. Jedna z moich patronek zapytała mnie o profil aminokwasowy białka konopnego. Ciężko to znaleźć, czy możesz powiedzieć skąd takich informacji można się dowiedzieć?\n-Wiesz co, jestem zaskoczona. Generalnie ten profil aminokwasowy jest ogólnodostępny. Nie wiem w jaki sposób twoja znajoma szukała tego. Nie wiem czy polskie źródła naukowe o tym mówią, ale jest to pełny profil aminokwasowy. Jest to 20 aminokwasów białkowych z czego 10 egzogennych. Konopie są jedną z nielicznych roślin na naszej planecie, które posiadają 20 aminokwasów. Soja ma 18 aminokwasów, Chia oraz Gryka mają tak samo jak konopie – 20. Można powiedzieć, że konopie są doskonała alternatywą białka konopnego.\n-Powiedziałaś nam o zastosowaniu konopi w celach prozdrowotnym a co z aspektem rekreacyjnym? Dużo ludzi spożywa konopie właśnie w tym celu. Czy mogłabyś coś o tym powiedzieć?\n-Temat jest bardzo znany i lubiany, również przez mnie. Na ten moment w Polsce nie jest to medialnie popularny temat. Na pewno to co się dzieje w domach, na nielegalu. Jednak jaka jest tego skala to trudno powiedzieć. Możemy zrobić sobie wykresik w Google Trends. Sprawdzić frazę wyszukiwania „masło z marihuany” i faktycznie jest to wzrost około 100-200 procent. Myślę, że na ten moment mamy trochę taką lukę informacyjną w tym temacie. Brakuje merytorycznych artykułów na temat fazy. Nie ma rzetelnych informacji o tym co czujemy jedząc marihuanę. Ta faza jest zupełnie inna od fazy po paleniu. Nie spotkałam się z taką edukacją bazującą na badaniach naukowych. Mamy stwierdzone pewnie określone objawy związane ze zmianą świadomości pod wpływem THC, wiemy o działaniach niepożądanych. Nie został określony poziom śmiertelny THC w ludzkim organizmie, nie mamy doniesień o przedawkowaniu THC ze skutkiem śmiertelnym. To są tematy, które myślę, że w kontekście rekreacji są bardzo istotne. Mój projekt „Konopie w kuchni” w tej chwili zakłada głównie skupienie się w temacie rekreacji oraz na temacie medycznym. Jednym elementów tego projektu jest książka, którą niedawno napisałam i będzie niebawem miała premierę. Tam odnoszę się też do tematu spożywania posiłków z marihuaną oraz do elementów rekreacyjnych. Nie tylko towarzyskich i rozrywkowych, ale również rekreacyjnych w takim znaczeniu autorefleksji. Bardziej terapeutycznego znaczenia. I to też jest w kontekście rekreacji. Gdy potrzebujemy lepszego kontaktu z samym sobą, lepszy dystans do rzeczywistości. Bardziej mi chodzi o metafizyczne doświadczenia. Myślę, że w tym temacie jest również duża luka informacyjna, jeżeli chodzi o polskie media.\n-Możesz powiedzieć jak w takim razie wygląda różnica pomiędzy zapaleniem takiego przysłowiowego jointa a zjedzeniem ciastka? Czym się ta faza różni?\n-Generalnie faza po zapaleniu jointa przychodzi bardzo szybko. W okolicach 15min, trwa w okolicach 1h-2h. Zależy to od mocy, stężenia procentowego THC w suszu. Może trwać też oczywiście do 2-3h, ale zwykle nie jest to dłużej i tak naprawdę ta faza jest mniej energetyzująca. Jest taka bardziej na skupienie się, bardziej na prace kreatywną. Faza po zjedzeniu jest bardziej euforyczna, bardziej intensywna. Mówimy tu też oczywiście o wyższych dawkach. Jeżeli dostarczymy do organizmu mniejszą dawkę to może to być faza bardziej antydepresyjna, ale będzie trwała dużo dłużej. Od momentu zjedzenia THC musimy odczekać od 0,5 do 1h, w zależności od metabolizmu. Ta faza wchodzi bardzo powoli. W tym czasie buduje się trochę takie napięcie i ekscytacja. Ta euforia w momencie szczytowym jak osiągamy ten peak konwersji THC jest bardzo duża. Przez to że cały proces powstaje w wątrobie skutkiem tego jest trwanie fazy nawet do 5h. Osobiście miałam taką długość fazy. Wiem, że jeżeli chodzi o badania to jest to wymiar od 2 do 4 godzin. I to jest właśnie ta różnica. Myślę, że tutaj edukacja w kontekście dawki jest bardzo istotnym aspektem.\n-Jeżeli ktoś ma stosunkowo mało styczności z konopiami to jak przyrządzić pokarm tak, żeby dawka nie była zbyt duża?\n-Myślę, że jak w przypadku każdej substancji psychoaktywnej, musimy po prostu zachować zdrowy rozsądek. Mam na myśli zarówno z perspektywy osoby przyrządzającej potrawę jak i spożywającej. Najczęściej nie znamy mocy tego ekstraktu. Ja staram się edukować o tym w jaki sposób obliczać moc, bo jesteśmy w stanie to zrobić. Jednak najczęściej tej zawartości procentowej THC nie znamy i dodajemy całe mało do ciastek. Później mamy tak mocne ciastka, że ktoś zje jedno i przez dwie godziny nie wie co się dzieje. Chodzi o to, żebyśmy przede wszystkim zanim podamy te ciastka komukolwiek, wytestowali je na sobie. Zaczynamy od małego gryza ciastka, najlepiej na czczo. Wtedy najszybciej to wchodzi i od razu mamy odpowiedź. Możemy to sobie w skali od 1 do 10 rozrysować jak to jest z tą naszą fazom. Jeżeli ta faza jest dla nas za mała to musimy poczekać do końca i następnie jemy dwa razy więcej. Później znów oceniamy fazę w naszej skali. Na tej podstawie jesteśmy w stanie określić moc tego produktu. Za każdym razem po przygotowaniu ciastek powinniśmy oceniać to w ten sposób. Jeżeli zjemy za dużo to będziemy się męczyć.\n-Co to w takim razie znaczy, że będziemy się męczyć?\n-Będzie nam po prostu nieprzyjemnie. THC jak każda substancja może zostać przedawkowana i tutaj myślę, że warto też zwrócić uwagę na to czym są objawy przedawkowania a czym są objawy niepożądane. Typowym objawem niepożądanym jest to, że np. mamy sucho w ustach, albo mamy czerwone oczy lub towarzyszy nam szybkie bicie serca. To są objawy niepożądane występujące u większości osób. Natomiast jeżeli przy tym szybko bijącym sercu czujemy również ucisk w klatce piersiowej to już jest objaw przedawkowania. To jest jeden z objawów przedawkowania. Mogą to być również inne nieprzyjemne działania np. stany lękowe. Niestety przedawkowanie jedzonego THC od palonego bardzo się różni. Tak naprawdę ciężko jest przedawkować THC paląc. Ja uważam, że paląc konopie bardzo dużo THC marnujemy. Biorąc bucha wdychamy tylko około 15% THC. Oczywiście możemy być w posiadaniu udziwnionego suszu, to przez nieuregulowany rynek. Możemy trafić na susz z jakimś dodatkiem i często tego skutkiem są właśnie objawy przedawkowania. Jeżeli chodzi o jedzenie to jak dochodzimy do szczytu fazy to objawy przedawkowania potrafią bardzo szybko narastać. Od momentu w którym osoba zaczynie odczuwać pierwsze efekty przedawkowania do momentu totalnej paranoi może minąć zaledwie pięć minut. Różnie to bywa, wszystko jest kwestią indywidualnej reakcji ciała na tę substancję i też stanu układu endokannabinoidowego. Jest dużo aspektów, które mają na to wpływ. Jednak zdecydowanie jest to zupełnie inne działanie.\n-Chciałbym spytać jak osiągnąć pożądany efekt? Wydaje mi się, że dużo osób próbowało zrobić coś z marihuaną, ale nie doczuli efektu. Jak zrobić to tak, żeby nie zmarnować pieniędzy, czasu i rośliny? Wiem, że jest to dość dobrze opisane w twojej książce, ale czy mogłabyś chociaż trochę na ten temat powiedzieć?\n-Generalnie takich błędów niestety można popełniać bardzo dużo. Mimo tego, że proces ekstrakcji nie jest jakiś bardzo skomplikowany, ale przez to, że ma on więcej wspólnego z chemią niż gotowaniem to osoby mogą się czuć trochę zdezorientowane. Natomiast oprócz tego, że na początku wydaje się to dość skomplikowane to również możemy znaleźć w Internecie dużo porad podwórkowych. W tych poradach często jest pominięta dekarboksylacja, która jest wstępem do tego, by rozpocząć przygodę z marihuaną w kuchni. Myślę, że tutaj precyzja na każdym etapie ekstrakcji jest bardzo istotna. Po prostu musimy pilnować czasu i temperatury. Jeżeli zrobimy to krok po kroku, będziemy trzymać się instrukcji to nie ma prawa nic pójść nie tak. Myślę, że najczęstszym błędem jest pominięcie dekarboksylacji i dodanie suszu, kiefu czy innych takich produktów bez wcześniejszej dekarboksylacji do tłuszczu czy ciasta lub kremu. Myślę, że nie musze mówić, iż spożycie surowego kwiatostanu nie spowoduje skutków psychodelicznych. Musimy doprowadzić do zmiany składników w składniki aktywne i dopiero wtedy możemy liczyć na fazę. Dlatego oprócz dekarboksylacji przeprowadzamy tak zwaną infuzję. Wyciągamy substancje aktywne do tłuszczu, gliceryny czy alkoholu. Jak wyciągniemy te substancje aktywne to wtedy możemy ten ekstrakt stosować w posiłkach.\n-Ile trwa taki zabieg? Zakładając, że chcemy zrobić najprostsze ciasto? Ile czasu zabierze nam ten proces?\n-Sama dekarboksylacja trwa zazwyczaj od 40 do 60 minut. Zależy to od jakości suszu. Jeżeli mamy świeży susz, prosto z krzaka i ten susz jest pachnący zieloniutki, widać że klei się do rąk to taki susz trzymamy dłużej nawet do 60min. Jeżeli mamy susz z poprzedniego roku, który trochę odleżał to częściowo w takim suszu zachodzi już dekarboksylacji. Jeżeli mamy długi okres czasu to dekarboksylacja zachodzi, ale dużo wolniej. Jeżeli ten susz leży gdzieś tam w półce i w lato mamy temperatury +30 stopni to już tam dekarboksylacja zachodzi. I to jest pierwszy proces. Następnie dodajemy go powiedzmy do masła. Zazwyczaj robimy to w gorącej wodzie. Najbardziej powszechne jest umieszczenie metalowego sitka w garnku z gotującą się wodą. Do tego sitka wkładamy słoik z olejem i suszem. Zakręcamy ten słoik i wkładamy do sita z wodą. To ma się gotować około 3 godziny. Musimy pilnować, aby poziom wody był cały czas taki, że zakrywa nam zawartość słoika. Zwykle podczas takiego gotowania na najmniejszym ogniu woda ma w okolicach 80-90 stopni mimo tego, że mówi się, że woda gotuje się w około 100 stopniach to jak się mierzy termometrem to taka woda ma około 85-88 stopni. Około 3 godziny wystarczą na to, aby wyciągnąć większość zmienionego THC do tłuszczu. Po tym czasie musimy tylko odcisnąć to ziele z tłuszczu przy użyciu gazy. Dodajemy wtedy ekstrakt do różnych posiłków. Pamiętajmy o tym, żeby policzyć dawkę.\n-Super! Dałaś cały przepis na jedzonko konopne. Ile mniej więcej suszu musimy wykorzystać na przygotowanie masła konopnego? Jest jakaś szacunkowa ilość czy nie ma reguły?\nNie ma reguły. Możemy wykorzystać taką ilość jaką mamy dostępną. Ja osobiście nawet z 1g suszu robiłam ekstrakt. Tylko wtedy wygotowałam to w mleku kokosowym. Czyli wegańska Makuba. Później takie mleko można trzymać 2-3tyg w lodówce. Oczywiście używamy do gotowania zdekarboksylowanego suszu. Pomijamy etap z sitkiem. Wrzucamy susz bezpośrednio do mleka. Zapach jest naprawdę niesamowity. Jeżeli chodzi o ekstrakty to naprawdę nie ma tutaj znaczenia ile damy tego suszu. Musimy pamiętać tylko o tym, żeby proporcje substancji bazowej do suszu miały były zachowane w skali 1:1.\n-To jest dosyć ważna informacja. Na końcu chciałbym powiedzieć, że jeżeli ktoś chce dowiedzieć się czegoś więcej na temat konopi w kuchni to zachęcam do kupna twojej książki. Naprawdę jest tam dużo ciekawych informacji. Zarówno jeżeli chodzi o konopie w kuchni, ale także sporo wiedzy jeżeli chodzi o historię konopi.\n-Myślę, że ważna jest też kwestia pacjentów. Jest to jedna z najważniejszych grup odbiorców tej książki. W tej chwili w Polsce mamy sytuację, w której pacjenci legalnie leczący się medyczną marihuaną mają jedynie możliwość kupna suszu konopnego. Powinni mieć też możliwość kupna wyciągów, niestety obecnie takiej możliwości nie mają. Niektórzy pacjenci nie mogą palic ze względów zdrowotnych. Dzięki tej książce mogą w łatwy sposób dowiedzieć się w jaki sposób można ten wyciąg zrobić i jak obliczyć stężenie THC oraz CBD. Mogą przeczytać również o tym w jaki sposób stosować te ekstrakty w posiłkach. Można to też zrobić w porozumieniu z lekarzem prowadzącym terapie. W procesie przetwarzania produktu farmaceutycznego wsparciem właśnie może być ta książka. Myślę, że jest to interesująca pozycja dla pacjentów medycznej marihuany.Podsumowując jedzmy zdrowo, jedzmy konopie. Jeżeli mamy słabość do fast foodów to starajmy dodawać się do nich nasion czy oleju konopnego. Jeżeli chodzi o stosowanie rekreacyjne czy medyczne to róbmy to z głową. Zachowajmy ostrożność.\n–Pamiętajmy, że pomimo iż konopie są cudowne to nie są panaceum. Dziękuję Ci za dzisiejsze miłe spotkanie. Ta rozmowa dostarczyła nam naprawdę dużo wiedzy na temat konopi.\n-Również dziękuję Mateusz!\nA ja zapraszam Cię do zaobserwowania tego podcast’u w aplikacji, w której mnie słuchasz, na Instagramie OtwieramyOczy, na Facebooku OtwieramyOczy oraz do wspierania mnie na Patronite. Wejdź na Patronite i sprawdź jakie nagrody czekają Cię za wpieranie mnie. Uwierz, że zwykła 5 robi wielką różnicę. Czytałeś 23 odcinek podcast’u Otwieramy Oczy, ja się nazywam Mateusz Zbojna. Dzięki za wytrzymanie do końca, cześć!\nMir0\tdnia 19 lutego 2021 o godz. 14:37\nZastanawiam się nad końcówka tego wywiadu. Pani Gosia powiedziała żeby odpowiednio dobrać proporcje „1do 1” susz do nośnika. Wydaje mi się że 1g masła i 1 G suszu to będzie ciężko gdyż suszu będzie więcej niż nośnika. Pozdrawiam\nMateusz Zbojna\tdnia 19 lutego 2021 o godz. 14:48\nHmm napisz najlepiej do Gosi bezpośrednio – myślę, że ona najlepiej rozwieje wątpliwości.\nSmiling Spoon się jej profile społecznościowe nazywają 😉


Zabiegi | Banda Trojga\nPolega poddaniu określonego rejonu ciała zwierzęcia działaniu pola magnetycznego. Jest ono emitowane przez dysk, który przykładamy do ciała pacjenta. Pole magnetyczne nie wywołuje żadnych odczuć a jego lecznicze działanie polega na redukcji stanów zapalnych, bólu i obrzęku, a przede wszystkim przyspieszeniu gojenia tkanek (m.in. zrostu kości).\nśredni czas jednego zabiegu:\nśrednia częstotliwość zabiegów:\ncodziennie lub co drugi dzień, od 10 do 15 zabiegów\nWiązka promieniowania laserowego przyspiesza regenerację uszkodzeń (w tym kości) oraz gojenie się ran, zmniejsza również stan zapalny (np. stawów), a także działa przeciwbólowo. Zabieg jest bezbolesny i polega na przyłożeniu do skóry zwierzęcia głowicy emitującej wiązkę laserową.\nod kilkunastu sekund do 20 min\nco dwa lub trzy dni w serii około dziesięciu zabiegów\nWykorzystuje się w niej fale dźwiękowe aplikowane za pomocą głowicy ultradźwiękowej nad miejscem wymagającym leczenia. Ich zastosowanie pomoże zlikwidować zwapnienie tkanek, zmniejszy ich napięcie i rozluźni je, ograniczy stan zapalny, obrzęk i ból, wspomoże proces gojenia chrząstki i kości. W miejscu zabiegu może być odczuwane ciepło.\nod 5 do 10 min\ncodziennie lub co drugi dzień w serii około dziesięciu zabiegów.\nSerię można powtórzyć po 3 tygodniach\nKinezyterapia to leczenie ruchem. Pacjent może z pomocą opiekuna lub moją wykonywać ćwiczenia bierne, lub aktywnie ćwiczyć , również z przyrządami takimi jak piłki.\nW ten sposób wzmacniane są mięśnie, wspomagany jest proces odżywiania i odbudowy tkanek.\nod kilku/kilkunastu do kilkudziesięciu minut\nw zależności od potrzeb rehabilitacyjnych (najczęściej w serii – codziennie)\nO rodzaju i sposobie wykonania zabiegu decydują potrzeby pacjenta. Działanie masażu zależy od zastosowanych technik, a efektem jest zwiększenie lub zmniejszenie napięcia mięśniowego, rozluźnienie tkanek, redukcja obrzęków, pobudzenie przemiany materii, uśmierzenie bólu, usprawnienie czucia, a także przygotowanie organizmu zwierzęcia do wysiłku lub jego relaksacja.\nod kilku minut do godziny


Jacek Bończyk "Nie zgadzam się" - piosenka promująca płytę "Resume ( z wątkiem kosmicznym )" - Poezja Śpiewana, Piosenka Aktorska.\nJacek Bończyk "Nie zgadzam się" - piosenka promująca płytę "Resume ( z wątkiem kosmicznym )"\n9 września ukazała się nowa płyta Jacka Bończyka „Resume ( z wątkiem kosmicznym )”. Przesyłam Państwu pierwszy singiel promujący to wydawnictwo, pt „Nie zgadzam się” (słowa: Jacek Bończyk, muzyka: Hadrian Filip Tabęcki )\nUtwór (wraz z klipem) do odsłuchu: http://bit.ly/JB_youtube\n0. I nawet jeśli – prolog (sł. i muz. J.Bończyk)\n1. Wniebowzięci 21.12. (sł. i muz. J.Bończyk)\n2. Życie to nie teatr (sł. E.Stachura, muz. J.Satanowski)\n3. Jest fantastycznie (Plante-Aznavour, tł.W.Młynarski)\n4. Kino (C.Nougaro-M.Legrand, tł. J.Bielunas)\n5. La boheme (Plante-Aznavour, tł. J.Bielunas)\n6. Dziewczyna się bała pogrzebów (sł. i muz. St.Staszewski)\n7. Nie zgadzam się (sł. J.Bończyk, muz. H.F.Tabęcki)\n8. Baranek (sł. i muz. St.Staszewski)\n9. Nie pytaj o Polskę (sł. i muz. G.Ciechowski)\n10. Nikt - Libertango (muz. A.Piazolla, sł. R.Kołakowski)\n11. Przedostatni walc (sł. W.Młynarski, muz. J.Sent)\n12. Podobno gdzieś istnieje (sł. J.Bończyk, muz. P.Dziubek)\n13. I nawet jeśli – epilog (sł. i muz. J.Bończyk)\n9 września pod wydawnictwem MTJ ukaże się nowa płyta Jacka Bończyka, która jest swego rodzaju podsumowaniem jego drogi artystycznej oraz bogatego repertuaru, który prezentuje publiczności od wielu lat – przede wszystkim od chwili zdobycia nagrody Grand Prix na Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu w 2000 roku. Płyta pokazuje szeroki wachlarz możliwości Artysty we wszelkich możliwych odsłonach i smakach: z pogranicza tanga, piosenki francuskiej, poezji śpiewanej oraz piosenki autorskiej. Aktor świadomie sięgnął do utworów, które go ukształtowały i miały wpływ na jego styl. W najnowszym programie zaśpiewał teksty swoich mistrzów: W. Młynarskiego, St. Staszewskiego, G. Ciechowskiego oraz E. Stachury, sięgnął także do swoich ulubionych utworów Ch. Aznavoura, C. Nougaro i A. Piazolli. Nagrał też własne utwory, które w bardzo osobisty sposób dopełniają płytę. Dzięki „Resume“ dowiemy się, co Jacek sądzi o miłości, upływie czasu i odchodzeniu w przestrzeń. O kosmosie.\nNa najnowszej płycie Jacka Bończyka zagrali muzycy, którzy mieli swój udział w sukcesie poprzedniego wydawnictwa „Mój Staszewski“, znani z brawurowych interpretacji oraz świetnego przekazu i kontaktu z publicznością.\nPłyta została nagrana na tzw. setkę, czyli jako studyjna płyta koncertowa – wszyscy muzycy nagrywali „tu i teraz“. Dzięki temu odbiorca płyty będzie mógł odnieść wrażenie, że Jacek Bończyk z zespołem gra specjalnie dla niego...\nNowa płyta Michała Bajora już 14 października !


Listwa Sufitowa C334 Flex Orac Decor\n338,70 zł brutto/mb brutto\nCena 2 mb: 677,39 zł\nListwa sufitowa C334 FLEX to doskonałe połączenie klasyki z nowoczesnością. Piękny profil sprawia, że idealnie komponuje się z każdym wnętrzem. W sprzedaży występuje w białym kolorze, dlatego doskonale odświeży pomieszczenie. Dzięki właściwościom elastycznym z łatwością zamontujemy ją na zaokrąglonych czy zakrzywionych powierzchniach, dzięki temu zakamuflujemy wszelkie nierówności występujące w miejscu łączenia ściany z sufitem.\nPrezentowana listwa dekoracyjna zabezpieczona jest farbą podkładową, co sprawia, że w szybki i prosty sposób nadamy jej oryginalnego charakteru, przemalowując na dowolnie wybrany kolor. Wykorzystać do tego możemy farby wolne od rozpuszczalników – akrylowe, lateksowe czy silikonowe.\nPanel przysufitowy wykonany został z solidnego tworzywa sztucznego, jakim jest poliuretan. Cechuje się on wysoką gęstością, dzięki czemu jest wytrzymały na uszkodzenia mechaniczne, pęknięcia czy zarysowania. Ma również właściwości wodoodporne, nietoksyczne i niepalne, co znacznie wydłuża jego bezproblemową eksploatację.\nMontaż listwy nie sprawia większych trudności. Do jej przycięcia wystarczy piła ręczna lub szlifierka kątowa, a do jej przymocowania użyć możemy szybkoschnącego kleju do sztukaterii. Pozwala to na schludną i szybką pracę. Dedykowane kleje dostępne są w sprzedaży na stronie internetowej sklepu Decorbook.pl.\nGłówne zastosowanie listwy sufitowej C334 FLEX:


Pakiet Próbny Worlds Best Cat Litter Żwirek, 2 X 6,35 - 2 Rodzaje (0322591001069) - Najniższa Cena, Sprawdzone Opinie\nStrona główna / Żwirek dla kota / Pakiet próbny Worlds Best Cat Litter Żwirek, 2 x 6,35 – 2 rodzaje (0322591001069)\nwyprodukowany z całego ziarna kukurydzy, samo zbrylający się żwirek dla kota z USA, w 100% organiczny. Worlds Best Cat Litter kreuje nieznaczne grudki, które można bez problemu spuścić w toalecie, gdyż ulegają one całkowitemu rozpuszczeniu się.\nGrudki można w prosty, miły sposób pousuwać przy pomocy łopatki z kuwety, tak jak w sytuacji innych żwirków. Jednoczy skutecznie nieprzyjemne aromaty, które są mało wyczuwalne dla człowieka. Kot pokocha tą bardzo miękką strukturę żwirku!\nniewielkie ziarenka są przyjemnie wyczuwalne pod kocimi łapkami, namawiając do grzebania i szurgotania. Worlds Best żwirek jest w pełni wolny od chemicznych dodatków, a także perfum. Mimo to zespala świetnie nieprzyjemny zapach i przez długi czas zachowuje swą świeżość.\nGranulki nie kurzą się. Napełń czystą kuwetę równomiernie żwirkiem na wysokość 5 – 7 cm., aby osiągnąć maksymalne efekty zaleca się nie mieszać żwirku dla kota Worlds Best z innymi. W celu zachowania optymalnej higieny, należy codziennie likwidować grudki i inne pozostałości z kociej toaletki.\nWszystkie cechy towaru Worlds Best Cat Litter: Ulega biodegradacji wytwarzany z naturalnego, odnawialnego minimalistycznca Bez chemicznych dodatków Samo zbrylający się efektywny Nie kurzy się Wolny od perfum Maksymalna absorpcyjność nieprzyjemnych aromatów Można go usunąć w toalecie Wysoka akceptacja bardzo delikatny dla kocich łapek Bezpieczny dla kotów i kociąt, nawet jeśli miałoby dojść do jego połknięcia genialny na dodatek dla alergików 3 kg opakowanie wystarcza na 28 dni, mając jednego kota!\nNapisz pierwszą opinię o “Pakiet próbny Worlds Best Cat Litter Żwirek, 2 x 6,35 – 2 rodzaje (0322591001069)” Anuluj pisanie odpowiedzi\nSKU: 59a69b283754b7a837e6b055 Kategoria: Żwirek dla kota


Zwrot ws. Izby Dyscyplinarnej? I prezes Sądu Najwyższego chce zmian i pisze do najwyższych władz RP - WP Wiadomości\nsąd najwyższyprezydent andrzej dudaIzba dyscyplinarna SN\nZwrot ws. Izby Dyscyplinarnej? I prezes Sądu Najwyższego chce zmian i pisze do najwyższych władz RP\nI prezes Sądu Najwyższego Małgorzata Manowska skierowała pismo do prezydenta Andrzeja Dudy. Zwraca się w nim o rozważanie zainicjowania takich zmian w prawie, które pozwoliłyby na "efektywne i niebudzące zastrzeżeń" działanie systemu odpowiedzialności dyscyplinarnej w Polsce. Manowska napisała też w tej sprawie do premiera oraz marszałków Sejmu i Senatu.\nZwrot ws. Izby Dyscyplinarnej? I prezes Sądu Najwyższego chce zmian i pisze do najwyższych władzŹródło: Tomasz Jastrzebowski/REPORTER\nW apelu przesłanym Mateuszowi Morawieckiemu oraz Elżbiecie Witek i Tomaszowi Grodzkiemu Małgorzata Manowska pisze o konieczności podjęcia prac legislacyjnych, nad zaproponowanymi zmianami w sprawie systemu odpowiedzialności dyscyplinarnej.\nWszystkie cztery pisma w tej sprawie opublikowano w piątek na stronie internetowej Sądu Najwyższego.\nWe wszystkich listach Manowska nawiązała do ostatnich orzeczeń TSUE ws. systemu dyscyplinarnego sędziów w Polsce. "Niezależnie od grożących Rzeczpospolitej Polskiej, ewentualnych, daleko idących konsekwencji finansowych niewykonania orzeczeń TSUE, zwracam uwagę na wynikający ze wspomnianych orzeczeń faktyczny paraliż systemu odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów, który utrzymuje się od roku, a w ostatnich tygodniach drastycznie się nasilił" - napisała I prezes SN.\nW ocenie Manowskiej, zarzuty zawarte w orzeczeniach TSUE oraz Europejskiego Trybunału Praw Człowieka nie dotyczą "praktyki orzekania w Izbie Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego", lecz "mankamentów regulacji ustawowych, w oparciu o które system ten funkcjonuje".\n"Tym samym, doprowadzenie do stanu zgodności z prawem europejskim oraz standardami formułowanymi na podstawie Europejskiej Konwencji Praw Człowieka, w oczywisty sposób wymaga dokonania niezwłocznie, a nade wszystko przemyślanych, zmian ustawowych" - oświadczyła w pismach Manowska.\nAdresatów swojego apelu Manowska poprosiła o "pilne skorzystanie" z przysługujących im uprawnień oraz z "wszelkich możliwości, także o charakterze politycznym, celem zapewnienia ochrony dobra wspólnego, jakim jest Rzeczpospolita Polska".\nManowska podkreśliła też, że niezależnie od oceny orzeczeń TSUE, to polska Konstytucja jest najwyższym prawem obowiązującym na terenie Polski. Przypomniała też wyrok TK w tej sprawie z 14 lipca 2021. Jednak nawet biorąc to pod uwagę - jak dodała I prezes SN - "troska o dobro wspólne wymaga podjęcia wysiłku zmierzającego do wyeliminowania rozwiązań prawnych, które stoją na przeszkodzie sprawnemu funkcjonowaniu wymiaru sprawiedliwości oraz powodują niepotrzebne komplikacje na arenie międzynarodowej".\nZaznaczyła zarazem, że "przemyślane zmiany legislacyjne" pozwolą dalej reformować polski wymiar sprawiedliwości.\nManowska zapewniła też, że jako I prezes SN zadba o to, by ewentualne prace legislacyjne przebiegały w warunkach "doraźnej stabilizacji". "Nie dłużej jednak niż do dnia 31 stycznia 2022 r." - dodała.\nNa apel I prezes SN odpowiedział w piątek Andrzej Duda. - Wszystko wskazuje na to, że będą potrzebne zmiany ustawodawcze w sprawie systemu odpowiedzialności dyscyplinarnej sędziów - podkreślił prezydent.\nIzba Dyscyplinarna. Premier zabrał głos\nW ubiegłym tygodniu premier Mateusz Morawiecki wypowiedział się na temat wyroku TSUE ws. funkcjonowania Izby Dyscyplinarnej Sądu Najwyższego. Szef rządu przyznał, że ID SN nie spełniła oczekiwań jego i całego PiS. Polityk stwierdził, że należy dokonać jej przeglądu. Wcześniej Komisja Europejska wezwała Polskę do wykonania wyroku TSUE pod groźbą kar finansowych.


Strzykawki SOPIRA Citoject sprawiają, że znieczulenie śródwięzadłowe jest łatwiejsze, a przez to bardziej komfortowe dla pacjentów. Te wyjątkowe i innowacyjne strzykawki zostały wykonane ze stali nierdzewnej lub lekkiego stopu.\nDobrze jest mieć świadomość zapewnienia optymalnej opieki:\nzrównoważone rozłożenie ciężaru służy stabilnej obsłudze i precyzji,\nzintegrowany rękaw plastikowy zapewnia dodatkowe bezpieczeństwo,\nmodele ze stali nierdzewnej można dokładnie wyczyścić i poddać sterylizacji wraz z innymi narzędziami ze stali nierdzewnej używanymi w gabinecie,\nprodukty Citoject są objęte jednoroczną gwarancją jakości i wytrzymałości,\nniezrównana kontrola zastrzyku – jednorazowe naciśnięcie dźwigni powoduje wstrzyknięcie jedynie 0,06 ml środka znieczulającego,\ndostępne modele ze stali nierdzewnej lub lekkiego stopu, z dyszą prostą lub ustawioną pod kątem, dopasowane do nabojów szklanych o pojemności 1,8 ml lub 2,2 ml.\nMożna wybrać jeden z dostępnych zestawów lub złożyć własny, dobierając jego elementy spośród dostępnych akcesoriów.\nSOPIRA Citoject to najlepiej sprzedające się strzykawki przeznaczone specjalnie do znieczulenia śródwięzadłowego*.\nZastosowanie: Znieczulenie śródwięzadłowe\n* Informacja podana na podstawie wyników badania opinii przeprowadzonego przez GfK (Gesellschaft für Konsumforschung).\nPodawanie środka znieczulającego do ozębnej za pomocą strzykawki SOPIRA Citoject krok po kroku:\nSOPIRA® – znieczulenie śródwięzadłowe stanie się twoją ulubioną metodą pracy.\nMinimalny stres dzięki wysoce precyzyjnemu znieczuleniu pojedynczych zębów\nW przeciwieństwie do znieczuleń przewodowych i nasiękowych, znieczulenia śródwięzadłowe (ILA) dają natychmiastowe i pełne znieczulenie pojedynczych zębów, dzięki miejscowemu wprowadzeniu środka znieczulającego bezpośrednio do ozębnej leczonego zęba. Ból zastrzyku jest minimalny, a dodatkowo unikamy niepotrzebnego obciążania układu sercowo-naczyniowego.\nTechnika wkłucia do ozębnej\nZastrzyk jest wykonywany z użyciem specjalnej igły do znieczuleń śródwięzadłowych (ILA) z bardzo krótkim ostrzem, które jest wprowadzane do ozębnej pod kątem 10–30°. Strzykawki Citoject zaprojektowane specjalnie do znieczuleń śródwięzadłowych pozwalają na pokonanie oporu więzadła w gęstej tkance ozębnej.\nDla każdego korzenia leczonego zęba podaje się bardzo wolno (co najmniej przez 20 sekund) jedynie 0,2 ml środka znieczulającego. Środek znieczulający szybko rozchodzi się w obrębie kości gąbczastej i dociera do miazgi w ciągu ok. 30 sekund (Smith and Walton, 1983; Tagger et al., 1994). Środek znieczulający zaczyna działać praktycznie natychmiast, a znieczulenie trwa średnio przez 30 minut (Kaufman et al., 1984).\nWybrane zastosowania znieczulenia śródwięzadłowego\nLeczenie pojedynczych zębów (wypełnienia, opracowanie korony)\nLeczenie endodontyczne (w tym ekstrypacja miazgi)\nDiagnozowanie różnicowe niejasnych problemów związanych z miazgą, ekstrakcje i osteotomie (Langbein et al., 2012)\nStosowanie u pacjentów ze stwierdzonymi schorzeniami sercowo-krążeniowymi (Garfunkel et al., 1985) oraz u pacjentów ze skazą krwotoczną (Stoll and Bührmann 1983, Moore et al., 2011). W leczeniu dzieci: ograniczenie obaw („strach przed igłą”) (Einwag, 1982) i uniknięcie stresu pozastrzykowego.\nSOPIRA® do znieczuleń śródwięzadłowych – rozwiązanie alternatywne, kiedy nie działa znieczulenie nasiękowe i przewodowe\nKorzyści znieczulenia śródwięzadłowego na pierwszy rzut oka:\nUniknięcie niepotrzebnego, kilkugodzinnego znieczulenia, które oddziałuje na ruchomość szczęki i siły zwarciowe, a także na ogólny stan pacjenta (Dirnbacher and Weber, 2006)\nPoprawa samopoczucia pacjenta: brak drętwienia ust, języka czy policzków\nMinimalne obciążenie układu sercowo-naczyniowego dzięki stosunkowo niskiej dawce środka znieczulającego\nMniejszy procent nieudanych znieczuleń (Weber, 2005)\nMożliwość leczenia zębów w różnych kwadrantach w trakcie jednej wizyty\nZapobieżenie ostrym komplikacjom naczyniowym, które mogą wyniknąć w przypadku niezamierzonego wstrzyknięcia wewnątrznaczyniowego, co może się zdarzyć pomimo aspiracji (Kämmerer et al., 2010). Znieczulenie przewodowe jest niewskazane u pacjentów ze skazą krwotoczną (Schwenzer and Ehrenfeld, 2000)\nBardzo krótki czas pomiędzy zastrzykiem a leczeniem (ok. 30 sekund), dobra głębokość znieczulenia, a także krótkotrwałość znieczulenia (ok. 30 minut)\nPrzeciwwskazania i ograniczenia dotyczące znieczulenia śródwięzadłowego (Glockmann and Taubenheim, 2010):\nPacjenci z zapaleniem wsierdzia ze względu na ryzyko zakażenia krwi (bakteriemia)\nBardziej rozbudowane opracowywanie zębodołów oraz każde obszerniejsze leczenie, które wymaga dłuższego czasu\nZestawy SOPIRA Citoject do tworzenia wszechstronnych strzykawek\nDostosowane do standardów rynkowych zestawy strzykawek SOPIRA spełniają różnorodne potrzeby. Można wybrać odpowiedni zestaw z danego modelu lub samodzielnie dobrać akcesoria, by stworzyć strzykawkę do własnych potrzeb.\nSOPIRA® Citoject – tworzenie własnego zestawu Citoject\nTuleje Citoject Rękaw plastikowy Citoject Tłok dozujący Citoject Uchwyt Citoject\nTuleje z gwintem na igły dostępne w dwóch rodzajach: na naboje szklane ze środkiem znieczulającym o pojemności 1,8 ml lub 2,2 ml.\nTuleje mogą być wyposażone w dysze proste lub ustawione pod kątem. Dysza ustawiona pod kątem 30° pozwala na uzyskanie optymalnego kąta wkłucia przy znieczuleniu śródwięzadłowym. Rękaw plastikowy zapobiega pęknięciu naboju szklanego pod wysokim ciśnieniem i jest dostępny w rozmiarach odpowiednich dla naboi o pojemności 1,8 ml lub 2,2 ml. Tłoki dozujące są dostępne z końcówką zaostrzoną lub płaską, w zależności od rodzaju stosowanego naboju szklanego (z tłokiem asymertycznym i otworami do aspiracji, albo z płaskim tłokiem), w dwóch rozmiarach: na naboje szklane ze środkiem znieczulającym o pojemności 1,8 ml lub 2,2 ml. Dostępne uchwyty oraz tuleje są wykonane ze stali nierdzewnej (zdjęcia górne) lub z lekkiego stopu (zdjęcia dolne).\nSopira Citoject / (3042 kB) międzynarodowy PDF downloaden


maj, 2020 - ADWOKAT MACIEJ SUROWIEC\nWyobraźcie sobie Państwo, że chcecie w zarządzanej przez siebie firmie zrezygnować z pewnych postanowień regulaminu wynagradzania dotyczących premii. Nie będziecie wynagradzać pracowników premiami. Jest teraz kryzys. Musi im wystarczyć wynagrodzenie podstawowe. Czyli pogarszacie pracownikom warunki pracy i płacy. Jak to zrobić? No więc wcale nie tak łatwo. To nie po prostu fizyczne usunięcie kilku zdań


„Transport Week” w Gdańsku. Przewozy statkami na Bałtyku będą coraz droższe? | Morza i Oceany\n„Transport Week” w Gdańsku. Przewozy statkami na Bałtyku będą coraz droższe?\nmar 6, 2013 | Gdańsk\nSpadnie konkurencyjność polskich portów – ostrzegają uczestnicy konferencji „Transport Week”, która rozpoczęła się we wtorek w Gdańsku. Pierwszego dnia dyskusja uczestników dotyczyła wzrostu cen transportu na Bałtyku.\nBogdan Ołdakowski, prezes Actia Forum, sekretarz generalny Baltic Ports Organisation – Organizacji Portów Bałtyckich, otwierając obrady, przypomniał, że wzrost kosztów zostanie spowodowany koniecznością używania przez statki czystszego i droższego paliwa, np. gazowego zamiast płynnego. Zmniejszenie ilości zanieczyszczeń emitowanych podczas spalania paliwa na statkach nakazują nowe regulacje unijne, dotyczące m.in, związków siarki.\n– Normy są bardzo ostre. Do 2015 roku redukcja emisji związków siarki musi nastąpić z 1 procenta do 0,1 procenta – podkreślał Jon van Oostrom, dyrektor GDF Suez.\n– Ograniczenie obowiązku używania ekologicznych paliw do obszaru Morza Bałtyckiego i Morza Północnego spowoduje, że transport morski przeniesie się gdzie indziej – mówi prof. Marek Grzybowski, kierownik Katedry Ekonomii i Zarządzania Akademii Morskiej w Gdyni. – Statki chętniej będą wpływać na morza Śródziemne i Czarne. Tamtejsze porty już przygotowują się do tego, by przejmować ładunki, które teraz dowożone są na Bałtyk czy Morze Północne. Nasze porty są zagrożone.\nW środę w ramach „Transport Week” odbędzie się „Baltic Container Conference”. Omówiona zostanie sytuacja m.in. rosyjskiego rynku kontenerowego, polskich portów morskich, portów Morza Północnego oraz Adriatyckiego.\nPodczas „Intermodal Conference”, pokazany zostanie potencjał korytarza Bałtyk – Adriatyk oraz intermodalne stosunki ze Wschodem. Specjalnymi gośćmi zaproszonymi na to wydarzenie są przedstawiciele m.in. Portu Amsterdam, Portu Triest nad Adriatykiem oraz Euroterminalu Sławków (w rejonie Dąbrowy Górniczej) – na styku najdalej na zachód wysuniętego odcinka linii kolejowych o szerokim rozstawie toru i linii normalnotorowej.


"Przysięga" odcinek 265. Rayhan zaniedba męża z powodu Gulsum? Erhan chce wyjechać z Narin [STRESZCZENIE ODCINKA] - Telemagazyn.pl\nKamila Glińska 28.09.2020 11:40, Przysięga\nGulsum jest oszustką, ale Reyhan nie zdaje sobie z tego sprawy. W 265. odcinku "Przysięgi" dziewczyna będzie wykonywać polecenia Cavidan. Sprawdź, co się wydarzy w 265. odcinku serialu "Przysięga".\n"Przysięga" odcinek 265. we wtorek, 29.09.2020 o godz. 16:05 w TVP1! - sprawdź program tv\nGulsum działa na zlecenie Cavidan (Gül Arcan). Ani Reyhan (Özge Yagiz), ani Emir (Gökberk Demirci) nie podejrzewają, że są tak perfidnie oszukiwani. Oya (Gözde Gündüzlü) wróciła z wakacji i dowiedziała się, że Narin (Yağmur Sahbazova) i Kemal (Can Verel) przechodzą kryzys.\nGulsum działa na zlecienie Cavidan! Oya dowiaduje się o kłopotach Narin i Kemala Zobacz więcej\nW 265. odcinku serialu "Przysięga" Erhan dowiaduje się, z jakiego powodu Kemal ożenił się z Narin. Postanawia to wykorzystać. Emir jest chory i chce mieć przy sobie Reyhan, ale dziewczyna jest rozdarta między nim a Gulsum. Kemal wciąż się złości na Narin i nie chce jej wybaczyć. Oya próbuje im pomóc, ale nie wie, dlaczego tak się zachowują.\nGulsum zaczyna realizować plan Cavidan. Skarży się Reyhan na Cavidan, a żona Emira po raz kolejny staje w obronie domniemanej siostry. Erhan mówi Narin, że wie o powodach jej zamążpójścia i namawia ją do wyjazdu na szkolenie w Berlinie.


Zapraszamy na ulubiony zabieg gwiazd!\nFala akustyczna X-Wave!\nExilis modelowanie na zawołanie!\nUjędrnij ciało na wakacje!\nPozbądź się nadprogramowych krągłości. Lipobodyshock!\nSpecjalanie dla Ciebie rozkoszna chwila przyjemności!\nekspresowe wyszczuplanie, cellulit\nPróbowałaś już wszystkich zabiegów w walce z nadprogramowym tłuszczem i żaden z nich nie przyniósł upragnionych efektów??? Marzysz o zmniejszeniu ilość tkanki tłuszczowej na brzuchu, udach, pośladkach? Chcesz pozbyć się cellulitu i wymodelować sylwetkę?\nTEN ZABIEG JEST STWORZONY DLA CIEBIE!!!\nOferta promocyjna do 31 maja 2018 r.\nWyjątkowa oferta specjalna:\nSeria 3 zabiegów ( 1 ampułka 5 ml) w cenie 1500 zł.+ Total reducer ( aktywny koncentrat wzmacniający do domowej kuracji) o wartości 280 zł. GRATIS\n* Ilość promocyjnych pakietów ograniczona!


Jaką rolę w utworze spełnia lis i Czego nauczył Ma... - Zadane.pl\nJaką rolę w utworze spełnia lis i Czego nauczył Małego Ksiecia?\nprzez bolo16 18.03.2010\nLis nauczył małego księcia co to znaczy oswoić, jak to jest mieć przyjaciela, a przede wsztskim nauczył ,że nie można oceniać ludzi po pozorach bądź wyglądzie sam powiedział do Małego Księcia: ,, Najlepiej widzi się tylko sercem, najpiękniejsze jest niewidoczne dla oczu. Lis jest bardzo pozytywnym bohaterem książki, ponieważ autor poprzez właśnie lisa chciał przekazać ,że teraz więcej patrzymy na wygląd osoby a nie na jej wnętrze i Lis jest taką postacią , która daje nam w jakis sposób przekaz jak mamy oceniać ludzi.\nMam nadzieję ,że pomogłam ,jak coś to napisz na priv .;))\nDzieki Liskowi Mały Ksiażę poznał wartosć przyjaźni: to właśnie Lis powiedział do chłopca :\n,,Oswoić to znaczy stworzyć więzy[...]. Jężeli mnie oswoisz, będziemy się nawzajem potrzebować. Będziesz dla mnie jedyny na świecie. I ja będę dla ciebie jedyny na świecie''\nSpotkanie Lisa było przelomowe w całej podróży. To właśnie on uświadomił Małemu Ksieciu że jest się odpowiezialnym za to, co oswoimy.\nDzięki niemu chłopczyk zrozumiał ,że jest za Różę odpowiedzialny i jest ona dla neigo wyjatkowa, gdyz poświecał jej uwagę,,,


Loty Kraków Rzym w czerwcu, loty z KRK do CIA w czerwcu\nLoty z Krakowa (KRK) do Rzymu (CIA) w czerwcu\nNajniższa cena biletu za połączenie lotnicze tam i z powrotem (loty z KRK do CIA w czerwcu) wynosi: 0 PLN. Ceny połączeń lotniczych z Krakowa (KRK) do Rzymu (CIA) w czerwcu możesz sprawdzić w umieszczonej powyżej tabeli cen lotów. Aby zarezerwować lot wybierz odpowiednią datę wylotu i powrotu poniżej. Jeżeli chcesz zarezerwować lot tylko w jedną stronę (do Rzymu) zaznacz opcję "w jedną stronę" na odcinku "Powrót". Po kliknięciu klawisza "Pokaż loty" system zweryfikuje dostępność połączeń w wybranych datach i wyświetli pełną listę propozycji lotów z Krakowa do Rzymu.


Ebook Przedszkole niepubliczne - chomikuj, mobi, epub\nPrzedszkole niepubliczne - ebook\nPrzedszkole niepubliczne - opis ebooka\nKrzysztof pobierz PDF Opracowanie po download - Piotr chomikuj 2 do Andrzej Anna nie zbiorowe Jan II Agnieszka The free pobierz chomikuj pobierz ebook zbiorowa Od dla Praca ebook MOBI a z Tom 1 EPUB Wydanie Tomasz o na w of Jak Ewa Katarzyna i się Joanna życie\nEbook Przedszkole niepubliczne został opracowany przed wydawnictwo Colorful Media. Ebook w wersji papierowej został oznaczony numerem ISBN 9788363799472. Ebook posiada 15 stron co przekłada się na sporo godzin dobrej rozrywki. Pamiętaj aby pobierać ebookie zawsze z legalnego źródła a nie ze stron podobnych do chomikuj lub torrenty. Pobierając ebook z legalnego źródła wspierasz legalną kulturę oraz pomagasz rozwijać się wydawnictwom i autorom. Ebookie często są oznaczone w internecie jako "ebook online PDF/Mobi/Epub do pobrania za darmo", pamiętaj, że za darmo udostępnione są tylko fragmenty ebooków. Ebook Przedszkole niepubliczne miał premierę 2015-10-22. Autorem ebooka Przedszkole niepubliczne jest Praca zbiorowa. Ebook Przedszkole niepubliczne dostępny jest w formatach EPUB MOBI PDF dla każdego rodzaju urządzenia niezależnie od systemu, Windows, Mac, Linux lub Android.