Pastwiska Niebieskie, Złota Czara, Nieznanemu bogu [John Steinbeck] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\nAutor: John Steinbeck Liczba stron: 800\nISBN: 9788378398530 Data wydania: 2013-08-11\nTytuły oryginałów THE PASTURES OF HEAVEN CUP OF GOLD TO A GOD UNKNOWN Copyright © John Steinbeck, 1932 / The Pastures of Heaven Copyright © John Steinbeck, 1929 / Cup of Gold Copyright © John Steinbeck, 1933 / Ta a God Unknown All rights reserved Projekt okładki Olga Reszelska Zdjęcie na okładce © David Hirst /Trevillion Images Redaktor prowadzący Katarzyna Rudzka Korekta Michał Załuska ISBN 978-83-7839-853-0 Warszawa 2013 Wydawca Prószyński Media Sp. z o.o. 02-697 Warszawa, ul. Rzymowskiego 28 www.proszynski.pl\nRozdział 1 Gdy około roku 1776 budowano kościół misyjny w Carmel, w Alta California, dwudziestu nawróconych Indian porzuciło w ciągu jednej nocy świeżo przyjętą wiarę i rankiem już ich szałasy były puste. Poza tym że stanowiło to zły precedens, ta mała schizma opóźniła pracę przy wydobywaniu gliny, z której lepiono suszoną w słońcu cegłę. W wyniku krótkiej narady miejscowych władz kościelnych i świeckich, wysłano pod dowództwem hiszpańskiego kaprala oddział jezdnych, z zadaniem przywrócenia zbłąkanych owieczek na łono Matki Kościoła. Niełatwa to była sprawa; należało przetrząsnąć całą dolinę Carmel i leżące na jej krańcu wzgórza. Zbiegli dysydenci okazali się mistrzami diabelskiej sztuki zwodzenia i mylenia śladów. Dopiero po tygodniu poszukiwań znaleziono ich w porosłym paprocią kanionie, na którego dnie płynął strumień. Dwudziestu zbiegłych heretyków oddawało się niezwykle gorszącemu zajęciu: spali głęboko, w pozycjach niedbałych, jakby nic ich na świecie nie obchodziło. Łatwo dali się schwytać rozwścieczonym żołnierzom, którzy nie zwracając uwagi na ich wycia, powiązali zbiegów długim łańcuchem. I cała kolumna zawróciła w kierunku Carmel, aby dać nieszczęsnym neofitom możność odbycia pokuty w kopalni gliny. Któregoś popołudnia, w czasie drogi powrotnej, mała sarenka wyrwała się nagle spod końskich kopyt i znikła za grzbietem wzgórza. Dowodzący wyprawą kapral puścił się za nią w pogoń. Jego ciężki koń, potykając się i ześlizgując, z trudem wspinał się po stromym stoku wzgórza. Krzaki manzanity sięgały ostrymi pazurami do twarzy kaprala, ale on parł naprzód w pogoni za swoim obiadem. W kilka minut był już na szczycie wzgórza i tam wstrzymał nagle konia porażony pięknem tego, co zobaczył: u jego stóp leżała długa dolina wyścielona zielonym pastwiskiem, na którym stadko saren spokojnie skubało trawę. Wspaniałe dęby wyrastały prosto w niebo z jej pięknych łąk, ze wszystkich stron otulały ją wzgórza, kryjąc zazdrośnie i chroniąc przed mgłą i deszczem. Srogi, służbisty kapral poczuł się mały i słaby wobec tak niepokalanego piękna. On, którego bicz nieraz smagał brązowe plecy Indian, którego drapieżna męskość tworzyła nową w Kalifornii rasę, ten brodaty barbarzyński wysłannik cywilizacji zsunął się z siodła i zdjął stalowy hełm. – Matko Najświętsza! – wyszeptał. – Toż to Pastwiska Niebieskie, do których nas wiedzie nasz Pan! Jego potomkowie są już teraz prawie biali. Możemy jedynie odtworzyć sobie święte wzruszenie odkrywcy, jakie nim wówczas owładnęło, ale do dziś przetrwała nazwa, którą nadał owej pełnej słodyczy, ukrytej wśród wzgórz dolinie. Do dziś miejsce to znane jest jako Las Pasturas del Cielo. Przez jakieś niedopatrzenie na dworze królewskim ten skrawek ziemi nigdy nie był przedmiotem aktu darowizny. Żaden hiszpański szlachcic nie stał się jego właścicielem, w zamian za pożyczenie swych pieniędzy lub żony. Przez długi czas leżał zapomniany wśród obejmujących go wzgórz. Ów hiszpański kapral zamierzał tam wrócić. Jak wielu gwałtownych ludzi marzył w momentach sentymentalnej zadumy, aby zaznać przed śmiercią trochę spokoju, tęsknił do stojącego nad strumieniem domu z niewypalonej cegły, o który ocierałoby się nocą jego własne stado. Jakaś Indianka obdarzyła go ospą i gdy twarz pokryły mu wrzody, koledzy zamknęli go w starej stodole, aby zapobiec szerzeniu się zarazy, i tam umarł w spokoju, bo ospa, choć odrażająca dla oka, nie jest złym towarzyszem temu, kogo dotknie. Upłynęło dużo czasu, nim kilka rodzin osiedliło się w Pastwiskach Niebieskich, zaczęło stawiać graniczne płoty i sadzić owocowe drzewa. A że była to ziemia niczyja, więc kłócono się o jej posiadanie. Po stu latach żyło tam dwadzieścia rodzin, na dwudziestu małych farmach. W środku stanął sklep i poczta, a nad strumieniem, o pół mili dalej – porżnięty scyzorykami i upstrzony inicjałami budynek szkolny. Ludzie żyli tu w pokoju i zamożności. Ziemia była bogata, łatwa do uprawy, owoce z ich sadów najlepsze spośród wszystkich, jakie dojrzewały w centralnej Kalifornii.\nRozdział 2 Ludzie z Pastwisk uważali, że farma Battle’ów jest przeklęta, a dzieci – że tam straszy. Jej ziemia była żyzna i nawodniona, ale nikogo w dolinie to nie kusiło, nikt nie chciał tam zamieszkać, bo ziemia i domy, o które ktoś kiedyś dbał, których doglądał i kochał, a w końcu opuścił, zawsze wydają się nasiąkłe smutkiem i grozą. Ciemniejsze są drzewa rosnące przy opuszczonym domostwie i tajemniczy jest kształt cienia, jaki rzucają na ziemię. Już pięć lat farma Battle’ów stała pusta. Nieposkromione, pełne energii chwasty, nie bojąc się motyki, wyrosły silne jak krzewy. W sadzie drzewa owocowe splatały się gałęziami ze sobą, stały się mocne i sękate. I rodziły więcej niż dawniej owoców, tylko że drobniejszych. Gąszcz głogów obrósł ich wystające korzenie i połykał strącony wiatrem owoc. Sam dom – kwadratowy, mocno zbudowany, piętrowy – był ładny i wyglądał godnie, dopóki go stale bielono, ale jego późniejsze, niezwykłe dzieje nadały mu piętno trudnej do zniesienia samotności. Krzewiące się zielsko wypaczyło deski ganków, ściany zmurszały od słot. Mali chłopcy, ci chorążowie czasu w jego wojennej kampanii przeciw dziełom rąk ludzkich, wytłukli wszystkie szyby i wyciągnęli z wnętrza to, co mogli. Chłopcy zawsze uważają, że wszystko, co tylko da się poruszyć i nie stanowi niczyjej własności, może się przydać do jakiegoś radosnego celu. Wypatroszyli wnętrze domu, wypełnili studnie rozmaitymi odpadkami i całkiem niechcący spalili do cna stodołę, na której strychu kurzyli w sekrecie tytoń. Pożar przypisano włóczącym się po okolicy trampom. Opuszczona farma znajdowała się prawie w samym środku wąskiej doliny. Przylegały do niej najlepsze i najzamożniejsze gospodarstwa na całych Pastwiskach. Była ciemną, porosłą zielskiem plamą pośród starannie uprawianych, zadowolonych ze swego losu kawałków gruntu. Mieszkańcy doliny uważali opuszczoną farmę za siedlisko niepokojącego zła, gdyż miały tam miejsce dwa wydarzenia: jedno straszne, a drugie owiane nieprzeniknioną tajemnicą. Na farmie przeżyły dwa pokolenia Battle’ów. George Battle wyruszył na Zachód ze stanu Nowy Jork w roku 1863; kiedy osiedlił się tutaj, był jeszcze całkiem młody, w wieku poborowym. Matka zaopatrzyła go w pieniądze na kupno farmy i na budowę tego dużego kwadratowego domu, a gdy dom był gotów, George Battle chciał ją sprowadzić, żeby z nim zamieszkała. Staruszka, która całe życie wyobrażała sobie, że wszechświat kończy się dziesięć mil za jej wioską, ruszyła w daleką podróż. Po drodze widziała wiele mitycznych miejsc: Nowy Jork, Rio i Buenos Aires. Umarła na morzu niedaleko wybrzeży Patagonii. Marynarze pogrzebali ją w szarym oceanie, w trumnie z żaglowego płótna, z trzema ogniwami kotwicznego łańcucha między stopami. A tak pragnęła licznego towarzystwa na swym wiejskim cmentarzyku! George Battle zaczął oglądać się za kobietą, która stanowiłaby dobrą lokatę dla jego majątku. Znalazł sobie w Salinas Myrtle Cameron, trzydziestopięcioletnią starą pannę z niewielkim kapitalikiem. Myrtle uchowała się w stanie panieńskim, gdyż objawiała pewne skłonności do epilepsji, choroby zwanej podówczas drgawkami i ogólnie przypisywanej niechęci ze strony Boga do osoby nią dotkniętej. George’owi nie przeszkadzała epilepsja. Wiedział, że człowiek nie zawsze może mieć wszystko, czego pragnie. Myrtle została jego żoną, urodziła mu syna i potem dwukrotnie usiłowała podpalić mężowski dom, więc zamknięto ją w małym prywatnym więzieniu w San Jose, zwanym Sanatorium Lippmana. Resztę swej egzystencji spędziła na wyszywaniu bawełnianymi nićmi scen z życia Chrystusa. Później w obszernym domu na farmie Battle’ów zarządzało po kolei kilka skwaszonych gospodyń w rodzaju tych, jakie ogłaszają się w gazetach: „Wdowa, 45, szuka pracy jako gospodyni na farmie. Dobrze gotuje. Cel matr.”. Nastawały jedna po drugiej, zrazu pełne słodyczy i smutku, póki nie zwietrzyły istnienia Myrtle. Wówczas czuły się jakby zgwałcone, miotały się po całym domu i rzucały wściekłe spojrzenia. George Battle w wieku pięćdziesięciu lat był już starcem; przygarbiony pracą, gardził przyjemnościami i stale chodził ponury. Nie odrywał oczu od ziemi, którą tak cierpliwie uprawiał. Miał dłonie twarde, sczerniałe i spękane jak stopy niedźwiedzia. Lecz jego farma była piękna. Drzewa w sadzie, jedno w drugie, zadbane i wypieszczone. Warzywa, w równych pod sznurek grządkach, zawsze świeże i zielone. George dbał o swój dom i założył przed nim kwiatowy ogródek. Górne piętro nigdy nie było zamieszkałe. Farma ta była poematem prostego człowieka. Cierpliwie szykował wszystko na zjawienie się swojej Julii. I chociaż Julia nigdy nie przyszła, dla niej pielęgnował swój ogród i na nią czekał. Jego syn dorastał, ale George mało mu poświęcał uwagi w ciągu tych lat. Ważne były tylko drzewa i grządki. I kiedy John odjechał krytym wozem na pracę misyjną, George niemal tego nie zauważył. Harował dalej, z każdym rokiem bardziej pochylony ku swojej ziemi. Sąsiedzi rzadko z nim rozmawiali, bo nie słuchał tego, co mówią. Palce jego dłoni były zawsze zagięte, stały się imadłami, do których szczelnie pasowały trzony narzędzi rolniczych. Umarł, mając sześćdziesiąt pięć lat, ze starości i kaszlu. John Battle wrócił swym wozem, by objąć w posiadanie ojcowską farmę. Po matce odziedziczył zarówno epilepsję, jak i obłęd religijny. Życie swoje poświęcił walce z diabłem. Jeździł po religijnych zebraniach, miotał się, wymachiwał rękoma, przyzywał diabły, potem je przeklinał i egzorcyzmował, gromiąc wcielone zło. Gdy wrócił do domu, dalej z nimi walczył. Równe grządki warzyw przez jakiś czas same się rozsiewały, jeszcze parę razy z własnej woli obrodziły i wreszcie poddały się chwastom. Farma ustępowała placu naturze, złe duchy stawały się coraz mocniejsze i coraz bardziej dokuczliwe. John Battle, żeby się bronić przed nimi, ponaszywał białą nicią małe krzyżyki na swym ubraniu i kapeluszu; tak opancerzony ruszał w bój z czarnym legionem. O zmierzchu myszkował po farmie uzbrojony w ciężki kij. Szarżował na zarośla, grzmocił je, złorzeczył, dopóki nie wygnał demonów z kryjówek. W nocy czołgał się przez gąszcze, w których czaiły się całe parafie diabłów, nieustraszenie nacierał na nie, bijąc kijem gdzie popadło. Gdy wstawał świt, szedł do domu i kładł się spać, bo diabły nie działają w świetle dnia. Pewnego razu, gdy zmierzch już zaczynał gęstnieć, John skradał się do krzaku bzu, który rósł w jego obejściu. Wiedział, że tam właśnie odbywa się tajne zebranie złych duchów. Kiedy już był tak blisko, że nie mogły mu się wymknąć, skoczył nagle, tłukąc kijem i miotając przekleństwa. Zbudzony uderzeniami kija wąż zagrzechotał sennie i uniósł płaski, mocny łeb. John opuścił kij i zadrżał, bo przerażający jest suchy i ostry, ostrzegawczy syk jadowitego węża. Padł na kolana i modlił się przez chwilę. Nagle otrząsnął się i krzycząc: „To jest piekielny wąż! Precz, zły duchu!”, skoczył na niego i chwycił palcami. Wąż ukąsił go trzykrotnie w gardło, którego nie chroniły białe krzyżyki. John przestał walczyć i w kilka minut umarł. Sąsiedzi znaleźli go dopiero, gdy zaczęły zlatywać się sępy, a to, co ujrzeli, napełniło ich lękiem i odrazą do tego miejsca. Przez dziesięć lat farma Battle’ów leżała odłogiem. Dzieci mówiły, że tam straszy, i nocą zakradały się do opuszczonego domu, by zaznać uczucia lęku. Budził grozę ten stary, opuszczony dom z pustymi oknami. Biała farba długimi płatami odpadała ze ścian, gonty na dachu wypaczyły się i zmierzwiły, ziemia zdziczała. Farma przeszła w ręce dalekiego krewnego Battle’ów, który nigdy się na niej nie zjawił. W roku 1921 stała się własnością Mustroviców. Ich przybycie było nagłe i tajemnicze. Po prostu zjawili się pewnego ranka – stary człowiek i jego żona, dwa szkielety obciągnięte żółtą, błyszczącą skórą, ciasno przylegającą do szeroko rozstawionych kości policzkowych. Nie umieli po angielsku, tylko ich syn mógł porozumieć się z resztą mieszkańców doliny. Był wysoki, miał także szerokie kości policzkowe, jego szorstkie, przycięte krótko czarne włosy zarastały niskie czoło, ciemne łagodne oczy patrzyły ponuro. Mówił po angielsku z obcym akcentem i odzywał się tylko wtedy, kiedy czegoś potrzebował. Ludzie w sklepie delikatnie go wypytywali, ale niewiele mogli wskórać. – Zawsze zdawało nam się, że tam straszy na waszej farmie. Widzieliście już jakie duchy? – pytał T. B. Allen, właściciel sklepu. – Nie – rzekł młody Mustrovic. – To dobra farma. Tylko trzeba wypielić chwasty. Mustrovic odwrócił się i wyszedł ze sklepu. – Coś w tym jest – zauważył Allen. – Każdy, kto tam mieszka, jest taki małomówny. Rzadko widywano starych Mustroviców, ale młody pracował na farmie cały boży dzień. Sam, własnymi rękoma, oczyścił ziemię z zielska i obsiał ją, poprzycinał drzewa owocowe i pobielił je wapnem. Pracował z gorączkowym pośpiechem, robota mu się w ręku paliła; na twarzy zawsze miał jakby wyraz nadziei, że może czas się zatrzyma, nim przyjdzie pora zbiorów. Cała rodzina mieszkała i spała w kuchni. Pokoje stały puste i zamknięte, nie wstawili szyb. Szpary w oknach kuchni zalepili lepem na muchy. Nie pomalowali murów, nie dbali o stary dom, ale zapamiętały trud młodego Mustrovica nie poszedł na marne, gleba znowu pięknie rodziła. Całe dwa lata pracował jak niewolnik. O szarym świcie wychodził z domu i wracał, gdy gęstniał już wieczorny mrok. Pewnego ranka Pat Humbert zauważył po drodze do sklepu, że z komina domu Battle’ów nie unosi się dym. – To miejsce wygląda jak opuszczone – rzekł do Allena. – Co prawda nigdy tam nie było widać nikogo prócz tego młodego, ale coś w tym jest. Jakby znowu tam nikt nie mieszkał. Przez trzy dni sąsiedzi patrzyli na komin z ukrytym lękiem. Nie chcieli bliżej zbadać, co się stało, bo mogliby się tylko wygłupić. Jednak czwartego dnia Pat Humbert, T. B. Allen i John Whiteside wybrali się na farmę. Ich kroki szeleściły w ciszy. John Whiteside zapukał do kuchennych drzwi. Nikt się wewnątrz nie poruszył i nie odezwał, więc nacisnął klamkę. Drzwi otworzyły się. Kuchnia była sprzątnięta i czysta, stół nakryty; stały na nim miski z owsianką, smażone jajka na talerzach, pokrajany na kromki chleb. Jedzenie pokryte już było lekką pleśnią. Kilka much latało leniwie w słońcu wchodzącym przez otwarte drzwi. Pat Humbert zawołał: – Jest tu kto? – i poczuł się głupio. Przeszukali cały dom; był pusty. Nie było w nim nawet mebli, tyle co w kuchni. Na całej farmie nie znaleźli nikogo – opuszczono ją nagle, w jednej chwili. Zawiadomili szeryfa, ale i on niczego nie wykrył. Mustrovicowie kupili farmę za gotówkę. Opuścili ją, nie zostawiając żadnego śladu. Nikt nie widział, jak odjeżdżali, nikt już ich nigdy nie spotkał. W okolicy nie popełniono w tym czasie żadnej zbrodni, w którą mogliby być zamieszani. Po prostu pewnego ranka, gdy właśnie zabierali się do śniadania, nagle znikli. Wiele, wiele razy omawiano w sklepie ten wypadek, ale nikt nie był w stanie wytłumaczyć, co się wtedy mogło stać. Ziemia na farmie znowu zarosła chwastami, dzikie wino znów oplotło gałęzie owocowych drzew. Farma dziczała szybko, jakby sobie dobrze przyswoiła poprzednie doświadczenia. Kupiła ją Spółka Ziemska w Monterey za sumę równą zaległym podatkom, a ludzie z Pastwisk Niebieskich, choć nie zawsze się do tego przyznawali, byli przekonani, że nad farmą Battle’ów ciąży jakaś klątwa. „Dobra tam ziemia – mówiono – ale nie chciałbym jej mieć, choćby darmo dawali. Nie wiem co, ale coś dziwnego jest w tej farmie. Gdyby ktoś twierdził, że tam straszy, to można by nawet uwierzyć”. Przyjemnym dreszczykiem sensacji powitano w Pastwiskach wieść, że na starej farmie Battle’ów znowu ktoś się zamierza osiedlić. Plotkę tę przyniósł do sklepu Pat Humbert, który widział samochody stojące przed opuszczonym domem, T. B. Allen zaś szeroko rozgłosił całą historię. Allen wyimaginował sobie, jak musiały wyglądać okoliczności zakupienia farmy przez nowych właścicieli, i zwierzał się z tego swoim klientom, zawsze zaczynając od słowa „powiadają”. – Powiadają – mówił – że gość, który kupił farmę Battle’ów, to taki, co specjalnie szuka duchów, żeby o nich pisać. Owo „powiadają” chroniło Allena przed odpowiedzialnością. Używał tego słowa, jak dziennikarze używają zwrotu „rzekomo”. Zanim Bert Munroe objął w posiadanie swój nowy nabytek, już kursowało o nim w Pastwiskach mnóstwo różnych opowieści. Zaraz po przybyciu zorientował się, że jego nowi sąsiedzi bacznie go obserwują, ale nigdy nie mógł ich na tym przyłapać. Skryte podpatrywanie innych jest sztuką wysoko rozwiniętą wśród wiejskich ludzi. Widzą dokładnie najdrobniejsze szczegóły i fotografują w pamięci ubiór, kolor oczu, kształt nosa, aby w końcu sprowadzić wszystko, co zaobserwują, do trzech czy czterech przymiotników; a cały czas człowiek żyje w złudzeniu, że w ogóle nie zauważyli jego obecności. Bert Munroe, zaraz po nabyciu farmy Battle’ów, zabrał się do roboty w jej zachwaszczonym obejściu, podczas gdy stolarze i cieśle szykowali mu stary dom. Wyciągnięto na podwórze i spalono meble. Burzono wewnętrzne ściany i ustawiano nowe. Wszystkie pokoje wylepiono świeżą tapetą, ułożono dach z azbestowej dachówki. W końcu cały dom wymalowano na jasnożółty kolor. Bert własnymi rękoma ściął dzikie wino i drzewa rosnące na podwórzu, żeby dopuścić więcej światła. W ciągu trzech tygodni dom stracił wszelkie cechy opuszczenia i zaniedbania, przestał być stary i nawiedzany przez duchy. Szereg genialnych posunięć nowego właściciela sprawił, że stał się podobny do tysięcy innych wiejskich domów na Zachodzie. Gdy tylko wyschła farba, przywieziono nowe meble – głębokie, miękkie fotele, sofę, emaliowany piec i żelazne łóżka pomalowane tak, żeby wyglądały jak z drewna, i kupione z gwarancją, że miękkość ich materacy obliczono z matematyczną ścisłością. Przywieziono lustra w ozdobnych ramach, fabryczne dywany imitujące wschodnie i reprodukcje obrazów nowoczesnego malarza, który spopularyzował kolor niebieski. Razem z meblami przybyła pani Munroe i troje młodych Munroe. Pani Munroe była pulchną kobietą; nosiła pince-nez na długiej, wąskiej wstążeczce. Była dobrą panią domu. Długo kazała przestawiać meble, ale jak już raz który stanął gdzie trzeba, jak już raz dobrze mu się przyjrzała skupionym wzrokiem i pochyliła z uznaniem głowę, to wiadomo było, że mebel ten będzie zawsze stał w tym samym miejscu i że się go nie ruszy – chyba tylko przy sprzątaniu. Jej córka Mae była ładną dziewczyną o świeżych ustach i krągłych, gładkich policzkach. Miała kształtną figurę, ale pod brodą rysowała się już łagodnie wygięta linia zapowiadająca, że w przyszłości będzie pulchna jak matka. Oczy Mae patrzyły szczerze i przyjaźnie, były niezbyt inteligentne, ale i nie bezmyślne. Nie ulegało wątpliwości, że Mae niedostrzegalnie stanie się z czasem sobowtórem matki – dobrą gospodynią, matką zdrowych dzieci, wierną żoną, nieskarżącą się na los. Reszta w pełnej wersji\n


2009 | Nautica 450\nOpublikowano 23.12.2009 przez\nZałoga Nautica Boats życzy wszystkim Wesołych Świąt! Jednocześnie chcieliśmy poinformować, że św. Mikołaj zamienił swoje sanie na łódź Nautica 450! Więcej zdjęć z pierwszego pływania św. Mikołaja znajduje się w galerii -> Wydarzenia->Mikołaj na Nautica 450.\nŚwiąteczna i Noworoczna promocja 20×0%\nMikołaj wita z pokładu Nautica 450! A w worku ma promocję, dzięki której można rozłożyć cenę zakupu jachtu na opłatę wstępną i 20 rat po 1.000 zł. Na przykład jacht Nautica 450 Fun to opłata wstępna 9.890,-zł i 20 rat po 1.000 zł (cena 29.980,- zł brutto). Jeśli życzą sobie Państwo otrzymać więcej informacji na [...]\nTest Nautica 450 w magazynie Żagle\nOpublikowano 22.12.2009 przez\nZapraszamy do lektury testu Nautica 450, który ukazał się w najnowszym wydaniu żagle. W zakładce „Nautica w mediach” znajduje się urywek na zachętę.\nJachty Żaglowe i Motorowe 2010\nOpublikowano 01.12.2009 przez\nWłaśnie ukazał się katalog „Jachty Żaglowe i Motorowe 2010″, a w nim prezentacja Nautica 450. Tekst prezentacji znajduje się w sekcji „Nautica w Mediach” Na wstępie katalogu znajduje się też interesujący „dodatek otwartopokladowy” napisany przez Dominika Życkiego. Zapraszamy do dobrych salonów medialnych.\nPosezonowa wyprzedaż jachtów\nOpublikowano 23.11.2009 przez\nW ofercie posiadamy dwa jachty w promocyjnych cenach. Jeśli są Państwo zainteresowani szczegółami oferty prosimy o kontakt E-mailowy pod info@nauticaboats.pl.\nBłękitna Wstęga Zatoki Gdańskiej z pokładu Nautica 450\nOpublikowano 02.10.2009 przez\nDo ostatniej chwili nie wiadomo było czy Błękitna Wstęga w tym roku się odbędzie. Meteorolodzy zapowiadali sztorm (wiatr o sile 35 – 40 kt). Na szczęście w sobotę (02.10) rano pojawiło się okno pogodowe. Do startu w tym wyścigu wybraliśmy Nauticę 450 RACE i ruszyliśmy na start w załodze Michał Korneszczuk/Mirosław Majcher. Po względnie udanym [...]\nTargi Interboot Freidrichshafen\nOpublikowano 27.09.2009 przez\nW dniach 19-27.09.2009 odbyły się targi Interboot we Freidrichshafen nad Jeziorem Bodeńskim. Naszą Nauticę 450 wystawiała tam firma Haering Bootszubehoer.Zdjęcia z wystawy w zakładce galeria.\nRegaty – OTWARTE MISTRZOSTWA WARSZAWY\nOpublikowano 06.09.2009 przez\nW weekend 05-06.09 odbyły się w Porcie Nieporęt (www.portnieporet.pl) Otwarte Mistrzostwa Warszawy, w których wzięły udział 3 jachty Nautica 450. Odbyło się 5 emocjonujących wyścigów przy wietrze 4-5B, które w pełni pozwalały wykorzystać ślizgowe możliwości Nautici. Bezapelacyjnie wygrała załoga Rymer/Nagas, której regularnie udawało się przypłynąć przed startującymi razem Tangami, Omegami i Hornetami. O drugie miejsce [...]\nOpublikowano 20.08.2009 przez\nWitamy w rodzinie Nautica Boats firmę Häring Bootszubehör, która prowadzi dystrybucję jachtów Nautica 450 na terenie południowych Niemiec. Pełen kontakt znajduje się w zakładce kontakty.\nRegaty o Błękitną Wstęgę jeziora Niegocin\nOpublikowano 17.08.2009 przez\nRegaty w klasie Nautica 450 tym razem odbyły się w Giżycku, przy okazji jednej z największych imprez żeglarskich w Polsce: Mistrzostw Polski Jachtów Kabinowych.Na starcie stawiły się trzy załogi, które podczas dwóch dni rywalizacji, mogły cieszyć się wspaniałą żeglugą w ślizgu. Pogoda dopisała, było wietrznie oraz słonecznie. Organizatorzy oraz komisja regatowa bardzo ciepło przyjęli klasę [...]\nPuchar Polski Nautica 450 2019 w blokach startowych\nCopyright © 2019 Nautica 450 - radość z żeglugi w ślizgu dla każdego.


Gruntowny remont ulic: Zacisznej i Łagodnej - Lezajsk4u.pl\nMimo panującej pandemii nie ma aktualnie zagrożenia dla leżajskich inwestycji. Jak podało w dniu wczorajszym Radio Rzeszów, inwestycje w szczególności te drogowe na terenie miasta prowadzone zgodnie z planem i zapisami budżetowymi.\nOd stycznia rozpoczęto gruntowny remont ulic: Zacisznej i Łagodnej na długości ponad 800 metrów. Zakres zadania obejmuje m.in. wykonanie kanalizacji deszczowej , budowę dróg o nawierzchni asfaltowej , wykonanie zjazdów z kostki brukowej i budowę oświetlenia drogowego w postaci 16 lamp z oprawami LED.\nWszystkie prace mają zakończyć się do 30 września. Wartość inwestycji wynosi prawie milion 200 tysięcy złotych. Zadanie jest dofinansowane z Funduszu Dróg Samorządowych.\nfot. I. Stefański – Radio Rzeszów


Odczytywanie wiadomości - Propozycje - Centrum gier Lion Project\n6 Czerwiec 2018 w Propozycje\nCzy powinno być widoczne odczytanie wiadomości?\n1. Czy powinno być widoczne odczytanie wiadomości?\nTak i chciał(-a-)bym widzieć godzinę.\nTak i nie chciał(-a-)bym widzieć godziny.\nNie, to nie potrzebne.\nCoś innego. (napisz w komentarzu)\nNie wiem po co coś takiego.\nDnia 6.06.2018 at 12:07, Danonek napisał:\nJeśli prowadzę z kimś rozmowę to widocznie ta osoba jest i mi odpisuje. W przypadku, kiedy osoby nie ma w grze powiadomienie o odczytaniu nie jest potrzebne, bo skoro jej nie ma to jest od tego informacja o ostatniej aktywności na profilu gracza. Kiedy widzisz, że gracz pojawia się w grze, a Tobie nie odpisał, możesz się upomnieć. Według mnie dodawanie powiadomienia o odczytaniu wiadomości nie jest potrzebne.\nZgadzam się z przedmowczynia. Jeśli ktoś się nie loguje, widać to. A jeśli w grze jest, ale nie odpisuje - widocznie nie ma chęci prowadzenia z Tobą czy kimś innym konwersacji.\nWciąż nie widzę powodu aby coś takiego dodawać. Jak i w innej Twojej ankiecie (obecnie aktywnej) dalej jestem na nie.


Olbrzymi kwiatowy wisiorek z czarnym onyksem - Biżuteria - DecoBazaar\n> Olbrzymi kwiatowy wisiorek z czarnym onyksem (nr 6435997)\nBardzo duży wisior z naturalnym onyksem z druzą. Wisior ma wymiar około 7x7cm. Wykonany w całości z blachy miedzianej, uformowanej na kształt kwiatu. Do wisiora doczepiony jest kawałek ręcznie wykonanego łańcuszka z miedzi oraz czarny rzemień i tasiemka, zakończony metalowym zapięciem z przedłużką. Długość 60-64cm. Mogę dokonać drobnych modyfikacji. Czarny onyks jest symbolem siły i mocy. Pogłębia poczucie kontroli nad własnym życiem, dodaje energii i motywuje do działania. Nazywany jest także kamieniem mądrości. Polecany jest osobom poddawanym na ciągły stres np w pracy. Wisior jest bardzo elegancki mimo swej wielkiej formy, bardzo fajnie prezentuje się jako dodatek do sukienek, tunik, czy koszul.\nTAGI: #bardzo duży wisior, #biżuteria z onyksem, #miedziany naszyjnik, #rękodzieło\nZajmuję się projektowanie i tworzeniem bardzo nietypowej biżuterii, zahaczającej bowiem o ilustracje i inspiracje tatuażami, zdjęciami, tudzież....po prostu....Państwa marzeniami:-) Jeśli posiadają Państwo choćby mgliste wyobrażenie, tego, co chcieliby Państwo mieć, proszę napisać. Bardzo chętnie wykonam projekt:-) Im bardziej niekonwencjonalne będą mieli Państwo pomysły tym lepiej! Tworzyłam już biżuterię o wyrazie motocyklowym, motywy z ulubionych filmów, niebanalne prezenty urodzinowe...w tym....duży klapek Kubota :D\nTworzę biżuterię tradycyjnymi technikami złotniczymi, każdy element wykonywany jest ręcznie z dbałością o najmniejsze detale.Staram się cały czas rozwijać...moja biżuteria zmienia się....ewoluuje...wciąż poszukuję własnej drogi twórczej... wiem jedno....nie chcę by była ona szablonowa i dostępna dla dużej rzeszy odbiorców. Unikatowość i Inność to to, co chcę tchnąć w moje wyroby:-)\nInne produkty sprzedawcy Buggy Jewels\nUNIKATOWE KOLCZYKI SREBRNE Z DODATKIEM MIEDZI Z NATURALNYM JASPISEM\nORYGINALNY SREBRNY PIERŚCIONEK DOKTOR ZARAZA


Spowolnienie wytrysku | WP abcZdrowie\nból głowy, zawroty głowy, zmęczenie, senność, rozdrażnienie, uczucie suchości w ustach, zmniejszenie elastyczności skóry, przyspieszone bicie serca, spowolnienie\nProwadzą m.in. do niedokrwistości, spowolnienia procesów trawiennych i stanów zapalnych. (...) Zwyczaj ten prowadzi też do spowolnienia procesów trawiennych. Dlaczego?\nNajczęstszą przyczyną spowolnienia metabolizmu jest mała zawartość kalorii w diecie. (...) Ponadto na spowolnienie metabolizmu wpływa brak snu i stres.\nZ tego powodu z publicznych środków finansowane są kolejne badania, których celem jest znalezienie sposobu na spowolnienie chorób zwyrodnieniowych.\nZaskakujące korzyści ze spożywania oliwy z oliwek to zmniejszenie ryzyka występowania zaparć i spowolnienie procesów starzenia się organizmu.\nCo na przedwczesny wytrysk u 19-latka?\nMam problem odnosnie zbyt wczesnego wytrysku. Mam 19 lat od 5 miesiecy prowadze zycie seksualne, moj stosunek trwa czasami 30 sec a czasami dluzej, jednak nie na tyle dlugo zeby to wystarczylo mojej partnerce. Co powinienem zrobić czy tabletki na spowolnienie...\nWitam mam pytanie czy masturbacja w okresie dojrzewania (codzienna) może spowodowac zahamowanie lub spowolnienie wzrostuMasturbacja nie wpływa na proces wzrostu ani rozwój osobniczy jednostki.\nWitam mam problem :/ mam 23 lata od ponad roku wspolzyje z dziewczyna Moj problem polega na tym ze szybko dochodze i nie mam juz sily na,to dodam ze seks nie jest regularny raz w miesiacu to gora czasem nawet co 2,3 miesiace ma miejsce Czy przyczyna...\nCzy melisa wpływa na spowolnienie metabolizmu?\nJestem ektomorfikiem. Czy melisa rzeczywiście wpływa na spowolnienie metabolizmu? Jakie produkty mają tą właściwość?Dzień dobry, melisa wpływa na spowolnienie metabolizmu. Pozdrawiam\nSpowolnienie ruchowe, osłabienie, uderzenia gorąca\nWitam. Mam 19 lat. Od kilku tygodni zauważam u siebie spowolnienie ruchowe, czuję się osłabiona, miewam uderzenia gorąca. Często brakuje mi powietrza. Zastanawiam się czym to jest spowodowane i czy nie są to objawy jakiejś choroby. Od około pół roku przyjmuję...\nĆwiczenie na spowolnienie tętna\nDzień dobry, bardzo często mam zbyt szybkie tętno (najczęściej ok. 85-105/min). Kardiolog w celu spowolnienia akcji kazała mi wykonywać pewne ćwiczenie (?) - kucnąć i chyba próbować wypchnąć powietrze przez usta? Nie jestem pewna, nie zapamiętałam zbyt...\nSpowolnienie metabolizmu po anoreksji\nWitam, moim problemem jest spowolniony metabolizm po anoreksji. Mam 17 lat, 163 cm/50kg, trenuję (lekkoatletyka) - 4x w tyg. trening aerobowy, 2x siłowy. Jem ~1500 kcal dziennie. Wiem, że to stanowczo za mało, bo wysiłek jest intensywny. Mimo to sylwetka...\nSpowolnienie metabolizmu a odchudzanie\nWitam ;) Mam 40 lat i mam problem. Ponieważ spowolnił mi się metabolizm a chciałabym schudnąć 5 kg...Jak mam to uczynić ? Aktualnie przy wzroście 163 cm ważę 71 kg. Proszę o pomoc ;) Witam, Najlepszym rozwiązaniem dla Pani będzie wizyta u dietetyka.Pomoże...\nJak powstrzymać spowolnienie myślenia?\nMam 44 lata od około 2 lat mam spowolnienie myślenie ,zaburzenia pamięci, np nie pamiętam imion moich pracowników, spowolnienie ruchu, uczucia splatają i dezoriętacji,od 6 lat biorę neurontin ,900 dziennie na okropnie bóle głowy, mam niedoczynność tarczycy...\nazjatycki grzyb • Orientalna kuchnia • Dieta dla wegetarian • Zdrowa kuchnia • Abc dieta • Abcodchudzanie • niedożywienie organizmu • efekt jo-jo • Niezdrowe odchudzanie • Niezdrowe odżywianie • zdrowie_indeks • Jod • Jod a hashimoto • Jod pierwiastek zycia • Niedobór jodu • jod w pokarmach • Zdrowa dieta • Niedobor zelaza • Skuteczne odchudzanie • Sposoby na odchudzanie • Dieta odchudzająca • Zdrowa dieta odchudzająca • Pigułki antykoncepcyjne • Tabletki antykoncepcyjne • Papryka jakie witaminy • Jakie witaminy ma papryka • przyprawa papryka • właściwości papryki • najostrzejsza papryka • Dieta woda • Odwodnienie organizmu • ostry ból pleców • indeks_zdrowie


Nowy komisariat zamknięty na cztery spusty\nByło huczne świętowanie, w którym udział wzięli najważniejsi policjanci, władze Sosnowca, lokalni działacze i wielu przedstawicieli mediów. Uroczystość otwarcia wybudowanego od podstaw nowego komisariatu policji przy ul. Piłsudskiego 32 była w miniony piątek (6 marca) dużym wydarzeniem. Niestety na oficjalnym otwarciu wszystko się skończyło, bo policjanci nie mogą wprowadzić się do budynku.\nPolicjanci nie mogą rozpocząć służby w nowym budynku ponieważ Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wydał jeszcze zgody na jego użytkowanie. Stosowny wniosek wpłyną do inspektoratu dopiero we wtorek, czyli 4 dni po oficjalnym otwarciu komisariatu.\nNa wydanie zgodny na użytkowanie budynku sosnowieccy policjanci mogą poczekać nawet trzy tygodnie. Komenda Miejska Policji w Sosnowcu tłumaczy, że piątkowe uroczystości miały charakter bardziej ceremonialno-wizerunkowy, związany głównie z nadaniem nowego sztandaru jednostce, ufundowanego przez ministra spraw wewnętrznych.\nPodkreślamy, że piątkowe uroczystości miały za zadanie uczczenie wręczenia sztandaru sosnowieckiemu garnizonowi Policji oraz – by fakt tren uczynić bardziej atrakcyjnym dla gości – przejęcie od wykonawców nowoczesnej siedziby komisariatu. Uroczystość połączona została bowiem z prezentacją warunków, w jakich pełnić będą służbę policjanci i w jakich obsługiwani będą nasi interesanci. Organizowanie dwóch imprez w relatywnie krótkim czasie byłoby niepotrzebnym mnożeniem kosztów, nakładów organizacyjnych i nadmiernym zaangażowaniem czasu zaproszonych gości.\n- informuje w oficjalnym oświadczeniu Komenda Miejska Policji w Sosnowcu.\nFunkcjonariusze liczą na to, że złożony przez nich wniosek zostanie szybko rozpatrzony przez PINB. Do tego czasu nowy komisariat musi pozostać zamknięty. Obecnie mogą w nim przebywać wyłącznie ci policjanci, którzy zabezpieczają znajdujące się tam wyposażenie i mienie.\nPrzypomnijmy, że koszt budowy nowoczesnego obiektu wraz zakupem wyposażenia to dokładnie 8 mln 604 tys. 397 złotych. Miasto wsparło budowę 400 tysiącami złotych.\nPożar w Sosnowcu, policjanci uratowali mężczyznę


Solidarność odcina się od zaproszenia papieża na obchody 40. rocznicy zawarcia Porozumień Sierpniowych - wiadomosci.com\n– Od zapraszania na urodziny NSZZ „Solidarność” jest… NSZZ „Solidarność” – tak zaproszenie papieża Franciszka na obchody 40. rocznicy zawarcia Porozumień Sierpniowych, złożone przez prezydent Gdańska, komentują przedstawiciele związku. Aleksandra Dulkiewicz przebywała w Rzymie w tym samym dniu, w którym odbywała się prywatna audiencja papieża z prezydium NSZZ „Solidarność”.\nJak przekazał nam jej zastępca, do Rzymu prezydent Aleksandra Dulkiewicz wybrała się w związku z otrzymanym zaproszeniem na targi książki przez jeden z włoskich magazynów. O swoim spotkaniu z papieżem Franciszkiem poinformowała w środę, 4 grudnia, za pośrednictwem mediów społecznościowych. – Wzruszające spotkanie z Papieżem Franciszkiem po audiencji generalnej. Zaproszenie do Gdańska na 40 rocznicę podpisania Porozumień Sierpniowych wręczone i przyjęte życzliwie – napisała na Twitterze Dulkiewicz. Do wpisu dołączyła zdjęcie, na którym podaje sobie dłonie z papieżem Franciszkiem na Placu Świętego Piotra. [polecane]19507813[/polecane] – Bardzo chcielibyśmy gościć Waszą Świątobliwość w naszym mieście! Gdańsk odegrał wielką rolę w wydarzeniach XX wieku.\nTutaj, na Westerplatte, strzały z pancernika „Schleswig-Holstein” zapoczątkowały jedną z najstraszliwszych wojen – II wojnę światową. Tutaj też narodziła się Solidarność, największy ruch pokojowej, zwycięskiej rewolucji w Europie, który do dziś pozostaje wzorem dla wielu ruchów społecznego sprzeciwu. Nieodżałowany Jan Paweł II mówił: Światło idzie z Gdańska! – napisała w przekazanym zaproszeniu prezydent Gdańska. Tego samego dnia na osobistej audiencji u papieża Franciszka było obecne prezydium NSZZ „Solidarność” wraz z przedstawicielami Międzynarodowego Centrum Badań nad Fenomenem „Solidarności”.\nOd zaproszenia prezydent Gdańska związek się jednak odcina. – W związku z rozpowszechnianiem przez prezydent Gdańska Aleksandrę Dulkiewicz informacji o spotkaniu z Papieżem Franciszkiem i zaproszeniem Jego Świętobliwości na rocznicę podpisania porozumień sierpniowych informujemy, że nie ma to żadnego związku z odbywającą się tego dnia audiencją prywatną Papieża z Prezydium NSZZ „Solidarność” oraz z przedstawicielami Międzynarodowego Centrum Badań nad Fenomenem „Solidarności” – informuje w specjalnym oświadczeniu dla mediów rzecznik przewodniczącego NSZZ „Solidarność” Piotra Dudy, Marek Lewandowski.\n– Podziękowałem Ojcu Świętemu za spotkanie, że jako władze Solidarności mogliśmy się z nim zobaczyć. Podziękowałem za naszego patrona, błogosławionego księdza Jerzego Popiełuszkę, a także za to, że wspólnie z Uniwersytetem Jana Pawła II w Krakowie i arcybiskupem Markiem Jędraszewskim mogliśmy stworzyć Międzynarodowe Centrum Badań nad Fenomenem Solidarności. Prosiłem Ojca Świętego o błogosławieństwo dla ludzi pracy w Polsce, dla całej Solidarności. Również dla górników i ich rodzin, bo dzisiaj mamy święto św. Barbary – relacjonował prywatną audiencję u Ojca Świętego Piotr Duda.\nPOLSKA 18521 Papież 174 Solidarność 79


Lublin. Trzech na jednego. Pracodawca zaatakowany przez niezadowolonych pracowników. Poszło o pieniądze za niedokończone zlecenie | Kurier Lubelski\nLublin. Trzech na…\nLublin. Trzech na jednego. Pracodawca zaatakowany przez niezadowolonych pracowników. Poszło o pieniądze za niedokończone zlecenie\nAleksander Janicki 20 maja 2022, 14:24\nZdarzenie miało miejsce na początku tygodnia w centrum Lublina. Dwóch pracowników zdenerwowało się podczas rozmowy z 47-letnim przełożonym. Domagali się pieniędzy za nieukończoną pracę. Jeden z nich wybił szybę w samochodzie poszkodowanego, a następnie go pobili. W trakcie wydarzenia dołączył do nich trzeci mężczyzna. Po oddaniu kilku ciosów sprawcy zbiegli z miejsca zdarzenia.\nSprawcy zostali zatrzymani przez kryminalnych z komendy miejskiej i 4. komisariatu. Są w wieku 33, 47 i 55 lat.\n- Mężczyźni usłyszeli zarzuty zmuszania do określonego zachowania, w celu wymuszenia zwrotu wierzytelności. Dodatkowo 47-latek odpowie za zniszczenie mienia - informuje komisarz Kamil Gołębiowski, rzecznik prasowy Komendy Miejskiej Policji w Lublinie.\nNa poczet przyszłej kary od podejrzanych zabezpieczono blisko 3 tysiące złotych. Prokurator zdecydował o dozorze Policji. Teraz grozi im do 5 lat więzienia.\npobicie pracodawcy lublin


Przelicz Pikogramów na mililitr (pg/ml) (Gęstość)\nPrzelicz Pikogramów na mililitr (pg/ml)\nIle to 1 Pikogramów na mililitr?\nPrzelicznik jednostek miary za pomocą którego można przeliczyć np. Pikogramów na mililitr\nPrzelicz Pikogramów na mililitr (pg/ml):\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '431 Pikogramów na mililitr'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Pikogramów na mililitr' lub 'pg/ml'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Gęstość'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(17 * 68) pg/ml', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '431 Pikogramów na mililitr + 1293 Pikogramów na mililitr' lub '23mm x 15cm x 8dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Nasze Centrum - ZANMED Centrum Medyczne Halinów\nPo wielu latach starań udało się otworzyć nowe Centrum Medyczną w Halinowie. Od listopada 2013 roku działamy w nowoczesnym budynku przy ul. Piłsudskiego 33. Do dyspozycji naszych pacjentów jest 8 gabinetów lekarskich, przestronna poczekalnia z przyjazną rejestracją oraz wydzielona część dla najmłodszych.\nŚwiadczymy bezpłatnie usługi z zakresu Podstawowej Opieki Zdrowotnej i Stomatologii w ramach kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia oraz usługi z zakresu Ambulatoryjnej Opieki Specjalistycznej, które w 2016 roku będziemy starali się zakontraktować.\nNaszą misją jest dbanie o zdrowie naszych pacjentów poprzez świadczenie wysokiej jakości usług podstawowej i specjalistycznej opieki zdrowotnej. Świadczy o tym między innymi otrzymany certyfikat zarządzania jakością ISO 9001:2008. Pragniemy, żeby pacjent stał się naszym partnerem, który, z naszą pomocą będzie świadomie dbał o zdrowie swoje i najbliższych.\nPoprzez działania w niezależnych organizacjach ochrony zdrowia chcemy zmieniać System Opieki Zdrowotnej w Polsce oraz propagować nowe metody leczenia i diagnostyki w celu zapewnienia lepszej dostępności oraz jakości usług medycznych dla naszych pacjentów.\n• Stworzenie wzorowo funkcjonującej przychodni zdrowia dla mieszkańców gminy Halinów.\n• Zaproponowanie dużego wachlarza usług medycznych i zapewnienie dobrej dostępności do lekarzy POZ i specjalistów.\n• Uzyskanie w 2016 roku kontraktu z NFZ na nowe świadczenia specjalistyczne.\n• Wprowadzanie najnowszych rozwiązań technicznych i informatycznych.\n• Zwiększenie zakresu badań diagnostycznych w placówce.\n• Tworzenie przyjaznej atmosfery dla pacjentów i ciągłe badanie satysfakcji świadczonych usług.\n• Utrzymanie systemu zarządzania jakością ISO oraz wdrażanie kolejnych procedur zapewniających wysoką jakość.\n• Podnoszenie kwalifikacji kadry lekarskiej i pozostałego personelu.


Gremina.eu - Finlandia, Helsinki i okolice - Europa\nFinlandia, Helsinki i okolice\npiątek, 06 lutego 2009 14:18\nZimowy nastrój, chroniczny brak słońca, drewniane domki i renifer w tle, a do tego Olimpiada w 1952., fińskie łaźnie, mnóstwo sprzeczności, surowe i mało finezyjne budownictwo, „Finnish design” oraz przepyszne desery – jednym słowem: Helsinki!\nDo Helsinek można dolecieć bezpośrednio samolotem regularnych linii Finnair: szybko (ok. 1,5 godziny) i bez większych przygód… Ale można także zafundować sobie nieco dłuższą wyprawę (o jakieś 12 godzin…) i zasmakować niepowtarzalnych doznań, że tak się wyrażę, estetyczno-adrenalinowych! Polecam zatem wybrać się pociągiem z Warszawy (bądź z innego miasta Polski) do Gdańska (5h), następnie wziąć specjalny autobus na lotnisko (ok.40min), dalej polecieć tanimi liniami Wizzair pod Turku (ok.1,5h), następnie wylądować w środku lasu, w totalnym pustkowiu, gdzie „diabeł mówi dobranoc” i to Fińsku… Dalej poszukać kogoś kto mówi po angielsku (nie do zrobienia w środku nocy, w lesie…!), znaleźć jakiś transport do centrum Turku (Ok., autobus!), przepuścić jeden (bo nie wiadomo dokąd jechał – a kierowca z przerażeniem dawał znaki twarzą, że mówi tylko do Fińsku), wsiąść w drugi (po 20minutach), dojechać do centrum Turku (ok.30min), przesiąść się w kolejny autobus (ok.15min), dojechać do dworca kolejowego, kupić bilet na pociąg do Helsinek (2h), dojechać do stolicy, przesiąść się w tramwaj (15min) i ostatecznie trafić na nocleg do celu:)\nHasło przewodnie wyprawy do Finlandii – „Finnish design”, nie było przypadkowe. W bardzo wielu miejscach natrafiałam bowiem na witryny sklepowe słynnej projektantki Marimekko. Połączenie prostych kształtów, krzykliwych kolorów i elegancji to wizytówka nie tylko zdolnej artystki, ale ogólnie Helsinek. W szarości miasta, Marimekko błyszczy jak perła. Ożywia i dodaje optymizmu każdemu, kto spojrzy na jej dzieła. Począwszy od kuchennych serwetek, filiżanek, przez ubrania, pościele, zasłony, po dekoracje domów – wszystko, by rozjaśnić ponure, niekiedy zupełnie bezsłoneczne dni Finów.\nMiłośnicy monumentalnej zabudowy będą w miarę zadowoleni odwiedzając to miasto, znajdą w nim bowiem kilka potężnych, dostojnych gmachów. Niektóre z nich zapierały dech w piersiach! Zwłaszcza budynek parlamentu i kościół prawosławny, umiejscowiony na wzgórzu, niedaleko portu. Niestety spora część architektury to bardzo proste (żeby nie powiedzieć brzydkie…), od lat nie odnawiane, kwadratowe „klocki”. Typowe budownictwo dla czasów naszego PRL. Szczerze mówiąc, kolana się nie uginały… Jak na bogaty kraj, było to dla nas sporym zaskoczeniem.\nKu naszemu zdziwieniu Finowie nie jadają reniferów… Tzn. na pewno nie jest to ich regionalizm, który podaje się gościom pragnącym skosztować typowego fińskiego dania. Ich podniebienia są bardzo zbliżone do naszych, czyli kotlet mielony z ziemniakami, albo pyszny hesburger (sieciowy odpowiednik naszego Berger Kinga) zadowoli każdego.\nWięcej różnic możemy znaleźć w deserach! Mają oni bardzo szeroki wybór oryginalnych ciastek. Polecam spróbować Runebergin tortut! Wygląda jak maleńki torcik, tylko bez grama kremu ani śmietany.\nFinowie to bardzo tajemniczy naród. Są małomówni, skryci i niezmiernie taktowni. Ich twarze znają dwie miny: serdeczny acz lekko nerwowy uśmiech oraz… bezruch:) Nie trudno spotkać milczącego, zamyślonego Fina, znacznie ciężej znaleźć tryskającego temperamentem. Ten drugi to prawdopodobnie jakiś kosmopolita, który zwiedził już pół świata i Finem to właściwie jest tylko z urodzenia.\nFinowie starają się przestrzegać zasad i praw. Oni nie przekraczają prędkości na ulicach (A propos! Uważają, że Polacy są piratami drogowymi. I to ich odstrasza od odwiedzania Polski…), nie awanturują się w restauracjach, nie rozmawiają zbyt głośno w kawiarniach, nie mówią źle o innych… Są bardzo kulturalni, jak dla mnie, może nawet za bardzo, bo nieustanne dbanie o etykietę bardzo „usztywnia” atmosferę. Jednocześnie są bardzo skromni, uprzejmi i mili, przy nich łatwo poczuć się „gwiazdą wieczoru”.\nMówiąc o fińskich zwyczajach, trzeba jeszcze wspomnieć także o ciekawym zjawisku, jakim jest zupełne nieprzywiązywanie wagi do mody i wyglądu zewnętrznego. Tamtejsi ludzie nie tylko nie mają nawyku noszenia gustownie dobranych strojów, ale także ich sklepy z odzieżą nie świecą przykładem dobrego stylu:) Co więcej, na elegancką kolację można przyjść w sportowej bluzie i luźnym T-shirt’cie. Jeżeli więc ktoś nie znosi porannych rozterek „co dziś mam na siebie włożyć?!”, w Finlandii szybko się odnajdzie.\nPrzyjeżdżając do Helsinek, trzeba koniecznie przespacerować się deptakiem wzdłuż wielkiego i pięknego portu. Podobno latem tętni on życiem, ale i zimą wyglądał zjawiskowo. Mnie urzekła panorama małych wysepek w zatoce! Poza tym, powinno się zwiedzić kilka kościołów i katedr (zwłaszcza „Unspenski Cathedra” i Kościół w Skale) – większość prawosławnych, ale bardzo potężnych i interesujących, a także bardzo oryginalny Stadion Olimpijski (Olimpiada 1952r.). Uwadze także nie powinny umknąć liczne parki, ogrody botaniczne ani Zoo (niestety zimą nie miałam okazji podziwiać ich uroków). Osoby, które uwielbiają sztukę, prawdopodobnie będą również usatysfakcjonowane, ponieważ Helsinki posiadają bardzo wiele muzeów i galerii. Do atrakcji zalicza się też sam układ uliczek w centrum miasta – są dość wąskie i przytulne, idealne na dłuższe spacery. A intensywny dzień warto choć raz zakończyć relaksem w tradycyjnej „fińskiej łaźni”. Sauny są jeszcze powszechniejsze niż w Polsce, tak więc znalezienie przyjemnego Spa jest dziecinnie proste.\nHelsinki to duże miasto, które niestety nie oddaje typowego klimatu Skandynawii. Bezwzględnie brakuje widoku natury połączonej z bardzo urokliwymi, drewnianymi domkami. Takich wrażeń dostarczyć może podhelsińska miejscowość zwana Kirkkonummi, w której miałam przyjemność nocować. Zimowy, niezapomniany krajobraz: „biały” las, zaśnieżone drogi i te wolno stojące żółte, czerwone i niebieskie domeczki! Jak dla mnie, raj na ziemi! Jeśli ktoś marzy o świeżym powietrzu połączonym z chwilą ciszy i spokoju, tam to odnajdzie w jednej sekundzie. Tak więc, wybierając się do Helsinek (lub innego większego miasta), koniecznie trzeba zrobić sobie małą wycieczkę do Kirkkunummi (ok.30min od centrum stolicy).\nChcąc jeszcze lepiej poznać Finlandię, można się udać do drugiego większego miasta, zwanego Turku. Mieści się ono dwie godziny pociągiem od Helsinek. Dla osób podróżujących tanimi liniami samolotowymi, zwiedzenie Turku jest wręcz obowiązkiem! Dzięki temu można trafniej wyrobić sobie zdanie o Finach i ich kraju. Na zwiedzenie Turku wystarczy jeden dzień.\nTurku jest najstarszym fińskim miastem. Liczy ponad 800lat. Podobno najbardziej czarujące jest w okresie Bożego Narodzenia, kiedy całe miasteczko zaczyna świętowanie. Do szczególnych, sezonowych atrakcji zalicza się Świąteczny Targ oraz liczne, kolorowo-neonowe dekoracje. Z kolei latem nie można przepuścić parku rozrywki „Moomin World” – pamiętamy przecież, że najsłynniejszymi fińskimi postaciami z bajek są właśnie Maminki. Turku posiada również piękną przystań i prowadzący do niej deptak (skromniejszy nieco od ulicy Nowy Świat w Warszawie…), a także zamek wybudowany między rokiem 1260 a 1650. Turku zdecydowanie lepiej jest odwiedzić albo w grudniu (podczas „świątecznej gorączki”) albo latem! W przeciwnym razie może wydać się dość zaniedbane, surowe i (znów) PRLowe.\nFinlandia jak i wszystkie kraje północnej Europy kojarzą się raczej ze śniegiem i zimą. Dlatego wskazane jest się tam wybrać w styczniu (jak ja). W rzeczywistości nie jest tam tak zimno, jakby się mogło wydawać. Co więcej – moim zdaniem zimy są tam cieplejsze niż w Polsce (zwłaszcza w tym roku). Mimo, iż miasto położone jest nad zatoką, nie odczuwa się silnych zawirowań powietrza.\nTrzeba jednak wziąć pod uwagę fakt, iż odwiedzając Helsinki zimą, pozbawicie się widoku części atrakcji – m.in. nie zobaczycie piękna parków, „życia towarzyskiego” w centrum miasta i w portach - podobno latem stolica tętni energią i radością. Może warto ją właśnie taką zapamiętać?\nZ całą pewnością tak! Szczególnie jeśli nie jest się wielkim amatorem plażowania w upalnym słońcu, lubi się ciepłe wiosenne deszcze lub boskie śnieżne zimy, preferuje się spacery wśród natury oraz ma chęć zasmakować bezpretensjolanej, pełnej dyskrecji i taktu kultury.\n3 sobota, 23 maja 2009 22:15\nNiezależnie od końcowych wniosków - czy renifera jedzą wszyscy czy tylko turyści muszę powiedzieć że reniferowe salami jest dobre!\nOdp na: renifery\n2 piątek, 24 kwietnia 2009 05:31\nDrogi Zwolenniku Podsmażanego Renifera:)\nMożesz oczywiście mieć swoje zdanie:) Aczkolwiek moje informacje pochodzą z pierwszej ręki - mieszkałam bowiem u tradycjonalistycznej, fińskiej rodziny, która taki pogląd głosiła, dodając iż renifery jedzą turyści:) Co by się mogło zgadzać...:-)?\n1 piątek, 17 kwietnia 2009 17:00\nA ja sie nie zgadzam! Finowie czesto jedza renifery (w postaci slonej zupy ew. pysznej i delikatnej pieczeni a takze racza nimi gosci i turystów :).Polecam odwiedziny najlepszej restauracji w Helsinkach tuz przy porcie (nazwy niesety nie pamitam.\nBtw z desingerów których prace sa na kazdym kroku w FL nie mozna zapomniec o Alavar Aalto :)


Friberg i Jerome letnimi mistrzami USA - Klub sportowy "Latajacy narciarz". Skoki narciarskie i kombinacja norweska w Rosji - tramplin.perm.ru\nFriberg i Jerome letnimi mistrzami USA\nW niedzielę na skoczni w Utah Olympic Park w Park City rozegrano mistrzostwa Stanów Zjednoczonych w skokach narciarskich. Swój pierwszy tytuł w karierze wywalczył w nich Christian Friberg.\nNa skoczni olimpijskiej z roku 2002, 19-letni reprezentant St. Paul, MN oddał skoki na odległość 130 i 126,5 metrów i z łączna notą 260,7 pkt pokonał rywali. "Byłem całkowicie zrelaksowany, więc udało mi się oddać naprawdę dobre skoki. Po prostu skupiłem się na elementach, nad którymi ostatnio pracowałem, nie improwizowałem. Zadziałało. Od początku lata poczyniłem spore postępy. Wszystko idzie w dobrym kierunku, liczę więc na dobre wyniki i najbliższej zimy,” powiedział Friberg po konkursie.\nDrugi był Nick Alexander (127 i 126 metrów; 251,9 pkt), miejsce trzecie zajął Kevin Bickner (124,5 i 123 metrów; 239,5 pkt). W pierwszej serii konkursowej na odległość 130 metrów poszybował Matt Rowley; niestety w serii finałowej po skoku na odległość 135,5 metra Kanadyjczyk zaliczył upadek i ostatecznie w klasyfikacji międzynarodowej uplasował się na miejscu drugim (251,9 pkt).\nW konkursie kobiet triumfowała Jessica Jerome (121,5 i 122,5 metrów; 224,7 pkt). Jerome pokonała Nitę Englund (114,5 i 114 metrów; 198,3 pkt) i Tarę Geraghty-Moats (111 i 113,5 metrów; 190,6 pkt).\nPeter Frenette - studia zamiast skoków\nPeter Frenette po raz pierwszy od wielu lat nie wystartował w mistrzostwach. Całkiem niedawno Amerykanin podjął decyzję o zakończeniu sportowej kariery. 22-latek tak komentował swoją decyzję na facebooku, “Skoki były moim życiem przez ostatnie 15 lat, to były wspaniałe lata. Zwiedziłem kawał świata, poznałem wielu wspaniałych ludzi, przyjaciół, wiele się nauczyłem. Miałem szczęście współzawodniczyć na poziomie, o którym w dzieciństwie nie śmiałem nawet marzyć. Dwukrotnie dane mi było reprezentować swój kraj podczas Igrzysk Olimpijskich, trzykrotnie byłem mistrzem USA, wielokrotnie startowałem w Mistrzostwach Świata i zawodach Pucharu Świata. Miałem szczęście.\nPo Igrzyskach w Soczi, czasie spędzonym w rodzinnym gronie na przemyśleniach dotyczących min. swojej przyszłości podjąłem decyzję o zakończeniu swojej sportowej kariery. Już jesienią rozpocznę studia na Uniwersytecie w Denver."


Erik's Deli Cafe, Capitola - recenzje restauracji - TripAdvisor\nStany Zjednoczone Kalifornia Capitola Capitola Restauracje Erik's Deli Cafe\nNr 17 wśród 82 Restauracje w lokalizacji Capitola $$ - $$$\nZupy, Kawiarnia, Delikatesy 1475 41st Ave, Ste A2, Capitola, CA 95010-2908+1 831-475-4646Strona internetowa\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 22Doskonałe65%B. dobre22%Średnie13%Złe0%Okropne0%Teraz otwarte09:00 - 21:00N10:00 - 20:00Pn - So09:00 - 21:00Wszystkie godziny KUCHNIE Zupy, Kawiarnia, Delikatesy, Miejsce przyjazne dla wegetarian CENA $$ - $$$OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA 1475 41st Ave, Ste A2, Capitola, CA 95010-2908Wszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy ta restauracja jest odpowiednia dla dużych grup?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla rodzin?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje udogodnienia dla osób niepełnosprawnych?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zamówić dania z dostawą?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Czy jest to kawiarnia?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegetarian?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na śniadanie?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na lunch?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na kolację?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzjęRecenzje (22)Oceny podróżnych Doskonałe4B. dobre2Średnie0Złe0Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (6)angielski (21)duński (1)Język polski (6)angielski (21)duński (1)Zobacz opinie podróżnych: Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieWestbackBoulder, Kolorado368Zrecenzowano 4 tygodnie(-i) temu Wspaniałe kanapkiJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiecatc0xGlasgow, Wielka Brytania545Zrecenzowano 7 września 2016 Zupa i kanapkiJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieBjoern AOslo, Norwegia509Zrecenzowano 18 maja 2016 ładny BrunchWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNiegermolisgirlVacaville, Kalifornia41Zrecenzowano 20 kwietnia 2016 małży miłośnikiem lubi toWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJesterDCCalgary, Kanada8121Zrecenzowano 4 września 2014 Świetne kanapkiJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieCubaqueenOntarioOntario12981Zrecenzowano 1 czerwca 2012 Idealne dość kanapkę jointJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeEast End GastropubLiczba recenzji: 26 w odległości 0,1 km Dharma's RestaurantLiczba recenzji: 115 w odległości 0,42 km Amazon JuicesLiczba recenzji: 7 w odległości 0,46 km Pobliskie atrakcjeCapitola City BeachLiczba recenzji: 283 w odległości 1,35 km Capitola Historical MuseumLiczba recenzji: 27 w odległości 1,18 km Capitola Beach CompanyLiczba recenzji: 13 w odległości 1,38 km Thomas Kinkade Signature GalleryLiczba recenzji: 15 w odległości 1,31 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Erik's Deli Cafe.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Weryfikacja: Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlij\n1475 41st Ave, Ste A2, Capitola, CA 95010-2908 Lokalizacja:


28 października 2016 księgowa No comments\nPieniądze są potrzebne na wiele różnych celów. Potrzebujemy ich na życie, na jedzenie, opłaty za mieszkanie, ubranie, wyposażenie mieszkania. Pieniądze są tez potrzebne, aby móc zażywać różnych przyjemności, kupować książki, chodzić do kina, na rower, na łyżwy, wyjeżdżać na wakacje. Za większe oszczędności można kupić nowe mieszkanie czy samochód lub wybrać się w dalsza podróż. Oszczędności mogą też się przydać na wypadek choroby czy innej nagłej, przykrej sytuacji. Dlatego też warto zawsze mieć trochę gotówki w zapasie. Aby zdołać oszczędzić nieco pieniędzy, warto prowadzić oszczędnie gospodarstwo domowe. W tym celu trzeba na przykład skrupulatnie planować wydatki, nie nabywając rzeczy niepotrzebnych, zwłaszcza jedzenia. Ponadto warto, o ile to możliwe, kupować rzeczy w tańszych sklepach, oczywiście o ile nie odbija się to na jakości. Można też oszczędzać prąd i wodę, nie zostawiając zapalonego światła w pomieszczeniu, w którym nas nie ma, a także biorąc szybki prysznic zamiast długiej kąpieli. Można też oszczędnie prowadzić dom poprzez kupowanie energooszczędnych żarówek czy energooszczędnych urządzeń, jak lodówek czy pralka. Dzięki tym oszczędnościom można bowiem zyskać sporo pieniędzy. Z pewnością przydadzą się one na jakiś większy wydatek, jak wyjazd na wakacje, zakup nowego samochodu czy innego sprzętu.


Home my white dream: Książki - moja miłość.\nUwielbiam móc w dowolnej chwili wrócić do jakiegoś konkretnego fragmentu, przywołać emocje jakie we mnie wywołał, gdy po raz pierwszy go czytałam.\nAutor: Monia o 08:38:00\nEtykiety: filiżanka z różami, Halina Poświatowska Wszystkie wiersze, kawa w filiżance, książka Hygge klucz do szczęścia, książka Michaliny Wisłockiej Sztuka kochania\nHome Things 11 marca 2017 14:25\nHaha ja też sobie obiecałam co miesiąc jedną i mamy dziś 11 dzień marca a ja kupiłam już 11... o ale trafiłam z tą liczbą :D\nMonia 12 marca 2017 21:07\nPlinka Ka 13 marca 2017 09:00\nMonia 13 marca 2017 13:03\nalicja 13 marca 2017 17:56\nJa na razie dużo wypożyczam. Bez książki nie zasnę. Często jest właśnie tak, że wciąga mnie niesamowicie i niewyspana jadę do pracy. Jednak co swoja to swoja, można do niej wracać, a i zapach takich nowiuteńkich kartek jest obłędny :)\nMonia 16 marca 2017 18:29\nLussi 14 marca 2017 09:53\nMonia 16 marca 2017 18:30\nkaoruaki An 26 marca 2017 14:35\nFiliżanka! Cudowna, i pewnie jedyna w swoim rodzaju. A wzoru takiego szukam już od dawna. Piękna. Dziękuję za udział w konkursie, jeszcze kilka dni :) Pozdrawiam serdecznie i miło poznać mi tego bloga:)\nMonia 27 marca 2017 10:44\nFiliżanki mam dwie, dostaliśmy je na pierwszą rocznicę ślubu. Uwielbiam ten wzór, także podzielam Twoje zdanie ;). Ja również pozdrawiam cieplutko ;)


Hematologia, koagulologia - Hormon-Dia Laboratorium Analityczne\nMorfologia krwi 5-DIFF 174 Krew na EDTA 1\nRozmaz mikroskopowy (wg.Schilinga) 171 Krew na EDTA 1\nMorfologia krwi z palca u dorosłych 363 Krew na EDTA 1\nEozynofile 115 Krew na EDTA 5\nPłytki krwi (met. manualną) 175 Krew na polokainę 1\nRetikulocyty 172 Krew na EDTA 1\nLeukocytoza 173 Krew na EDTA 1\nOB. Odczyn opadania krwinek czerwonych 176 Krew pełna cytrynianowa 1\nAPTT (czas kaolinowo-kefalinowy) 177 Osocze cytr. 1\nPT (czas protrombiny wsk. INR) 178 Osocze cytr. 1\nFibrynogen 179 Osocze cytr. 1\nD-Dimery 169 Osocze cytr. 1\nkod badania materiał czas oczekiwania w dniach


Sfera kosmiczna i sfera ziemska | artinfo.pl - Portal rynku sztuki\nSfera kosmiczna i sfera ziemska\nWernisaż: 2016-12-15 19:00\nJuż ćwierć wieku trwa współpraca galerii z profesorem Stefanem Gierowskim, wielkim klasykiem polskiej nowoczesności. Jak powszechnie wiadomo, Stefan Gierowski i Andrzej Wróblewski to dwa filary krakowskiego Zderzaka. Z tej okazji galeria Marty Tarabuły wydała kolekcjonerski album Gierowski w Zderzaku 1991-2016 z autografem artysty na stronie tytułowej i przygotowała wystawę jego obrazów.\nWystawa oparta jest na prostym planie: lewą stronę galerii zajmują obrazy malowane czernią i czystymi kolorami widma, prawą stronę zajmują obrazy malowane brązami, czerwieniami, ugrami, zieleniami, mieszaninami kolorów. Pośrodku - między niebem i ziemią - znajduje się obraz złożony z triady chromatycznej w formie trzech prostokątów na bieli. I to wszystko? To wszystko.\nSfera kosmiczna i sfera ziemska. Neonowe kolory DCCXCII (2003), śmigające przez czarnografitową przestrzeń. Wulkaniczny, krwistobrązowy żużel DCLXI (1991) po drugiej stronie. Mandala pigmentów DCCXCIV (2003) rozwinięta w nieskończoności. Gejzer zmieszanych kolorów DXXXVII (1984), tryskających z szarobrązowej glinki po drugiej stronie. Geometria pośrodku.\nWystawa jest kluczem do malarstwa Stefana Gierowskiego. Czystym absolutem możliwym do zobaczenia tylko przez dwa miesiące na trzecim piętrze kamienicy przy Floriańskiej 3 (czy tak istotnie jest, widz sam osądzi). Jej urzekająco-zmysłowy charakter nawiązuje do wspólnej wystawy obrazów Jana Cybisa i Stefana Gierowskiego pokazanej w Zderzaku piętnaście lat temu. Gierowski to specjalista od trudnych zadań malarskich i mistrz równowagi. Jeśli widz tę równowagę odczuje i ogarnie go radość, będzie to znaczyło, że klucz został odnaleziony.\nNa witrynie internetowej galerii można obejrzeć film, na którym - w przeddzień otwarcia wystawy - Stefan Gierowski opowiada o swojej filozofii sztuki i przyjaźni ze Zderzakiem.\nFloriańska 3 31-019 Kraków\ntel: 12 429 67 43\nfax: 12 429 67 43\nwtorek - sobota: 12.00 - 17.00\nStudiował Historię Sztuki na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz malarstwo na krakowskiej ASP w pracowniach J. Fedkowicza i Z. Pronaszki. W latach 50. XX wieku związał się z warszawską Galerią Krzywe Koło, miał tu wystawy indywidualne w 1957 i 1959 roku. W 1955 roku wziął udział w wystawie w Arsenale. Od 1961 roku wykładał na Wydziale Malarstwa ASP w Warszawie, a w 1983 Senat Akademii wybrał go na Rektora, lecz ówczesne władze nie zatwierdziły tego wyboru. W roku 1996 odszedł na emeryturę. Maluje obrazy abstrakcyjne, w których w różnych relacjach wiąże problemy materii, światła i przestrzeni. Posługuje się głównie płaszczyzną, linią, kolorem, fakturą. Kolejne okresy twórczości są dążeniem ku maksymalnej redukcji form i uniwersalnej metafory. W latach 80. artysta podjął poszukiwania form i układów kompozycyjnych, które mogłyby stać się plastycznym ekwiwalentem pojęć werbalnych - cykl Malowanie Dziesięciorga Przykazań (1986).\nUważany jest za wybitnego reprezentanta awangardy malarskiej.


Aktywna kolumna nagłośnieniowa 1600W Bi-amp Power Dynamics PD625A\n> Multimedia>Sprzęt dyskotekowy>Kolumny estradowe>Aktywna kolumna nagłośnieniowa 1600W Bi-amp Power Dynamics PD625A\nNowa seria kolumn PD6 marki Power Dynamics to aktywne nagłośnienie, które zaskakuje dynamiką i klarownością dźwięku. Spośród dostępnych modeli wyróżnić możemy kolumny oparte na głośnikach 12”, 15” i 2x 15” oraz dwa subwoofery oparte na głośnikach 15” oraz 18”. Aktywna kolumna PD625A marki Power Dynamics, charakteryzuje się profesjonalnym dźwiękiem i wysoką jakością wykonania. Obudowa stworzona została z wielowarstwowej sklejki kolumna, a powierzchnia zewnętrzna została pokryta tworzywem DuraFlex, natomiast front kolumny zabezpieczono solidnym, metalowym grillem. Rozwiązanie to zapewnia odpowiednią ochronę elementów wewnętrznych przed uszkodzeniami mechanicznymi.\n2,395.00 zł brutto\nPosiada dwa wzmacniacze pracujące w klasie D oraz AB, o maksymalnej mocy na poziomie 1600W. Deklarowany przez producenta maksymalny poziom ciśnienia akustycznego to 135dB SPL. PD625A cechuje wbudowany DSP, który umożliwia pracę w czterech trybach: Main, Speech, SUB, Monitor. Wbudowany limiter zapewnia ochronę przed zniekształceniami i przeciążeniami.\n- 800W Bi-amplified\n- 2x 15" głośnik\n- Moc szczytowa: 1600W\n- Moc max.: 800W\n- Moc RMS: 600W\n- Moc wzmacniaczy: Class D 550W + Class AB 50W\n- Częstotliwość crossovera: 3.3kHz\n- Czułość: 106dB\n- SPL max.: 135dB\n- Woofer: 2x 15"\n- Driver: Tytanowy 1.75"\n- Cewka: 3"'\n- Wymiary: 467 x 435 x 1125 mm\n- Waga: 33.6


Komisja Europejska : CORDIS : Projekty i wyniki : Znak jakości dla e-dostępności\nZnak jakości dla e-dostępności\nSupport-EAM — Wynik w skrócie\nWymagania dotyczące harmonijnego, certifikowanego planu dostępności do sieci, wspierają społeczeństwo informacyjne, obejmując także osoby niepełnosprawne.\nSposób dostępu do sieci wzbudzał w Europie wzrastające zastrzeżenia, zwłaszcza z uwagi na unikanie fragmentacji, płynnej harmonizacji oraz wdrażania schematów prawidłowych praktyk. Toteż inicjatywa "e-Europa 2005: społeczeństwo informacyjne dla każdego" umożliwiła wspólne działania Państw Członkowskich i Komisji Europejskiej, zmierzające do poszukiwania bardziej efektywnych środków uczestnictwa osób z niepełnosprawnościami w ramach gospodarki informacyjnej i społeczeństwa informacyjnego.\nZ uwagi na tysiące istniejących usług internetowych, wdrożenie i harmonizacja e-dostępności w Europie były dużym wyzwaniem. Należało znaleźć rozwiązania dla barier technicznych, takich jak techniki dostępu, narzędzia do tworzenia dostępnych treści, narzędzia oceny, oraz standardy dostępności.\nW ramach projektu Support-EAM rozpoczęto działania od przedstawienia strategii stworzenia znaku jakości e-dostępności dla towarów i usług spełniających odpowiednie standardy. Dotyczył on harmonizacji metod zatwierdzonych przez ekspertów uczestniczących w dwóch dodatkowych projektach IST; a mianowicie Bentoweb oraz EIAO. Wszystkie trzy projekty razem wzięte umożliwiły opracowanie analizy porównawczej w zakresie dostępności do sieci, toteż otrzymały nazwę zunifikowanej metody oceny sieci (UWEM).\nW ramach projektu Support-EAM prowadzono badanie europejskich planów certyfikacji. Badanie to umożliwiło połączenie ogólnych pojęć i definicji stosowanych do opisu i porównania istniejących etykiet lub znaków jakości w rozmaitych domenach, na przykład takich jak europejskie komputerowe prawo jazdy (ECDL). W celu lepszego zrozumienia potrzeb, przeprowadzono dwie ankiety w trybie on-line w pięciu językach oraz opracowano procedurę zbierania i łączenia różnych metod w ramach jednego wdrożenia.\nWprowadzono zasadnicze elementy certyfikacji lub rozprowadzania znaku jakości, umożliwiającego zapewnienie zgodności co do przyszłych wymagań dotyczących dostępności do stron sieciowych, a następnie rozpowszechniono tę wiedzę on-line.\nNumer rekordu: 85770


Prenumerata roczna Advanced IMR + MIT\nWykorzystaj siłę nowych technologii w czasach rynkowej turbulencji i wygrywaj. Dołącz do grona liderów subskrybujących ICAN Business Insight!\nZdobądź rozwiązania biznesowe, dzięki którym umocnisz swoją pozycję lidera i poprowadzisz z sukcesem firmę w niepewnych czasach.\n- Subskrypcja IMR w wersji papierowej i online\n- Subskrypcja MIT SMRP w wersji papierowej i online\n- Wydania specjalne i dodatki tematyczne\n- ICAN Digital Services\nPrenumerata ICAN Business Insight (IMR + MIT) przeprowadzi Cię przez niepewne czasy!\nKażdy kryzys się kończy i zawsze ktoś zostaje zwycięzcą. Zawalcz o swój sukces!\nZyskaj dostęp do eksperckich artykułów dotyczących aktualnie najważniejszych tematów, case studies, praktycznych rozwiązań oraz inspiracji z najlepszych polskich i zagranicznych ośrodków biznesowo-naukowych! Wykorzystaj wiedzę o prowadzeniu firmy w dobie kryzysu i cyfrowej transformacji, by ochronić swoją karierę, zespół i organizację! Poprowadź z sukcesem swoją firmę przez trudne i niepewne czasy!\n6 wydań magazynu „ICAN Management Review” (w wersji drukowanej i online)\n4 wydania magazynu „MIT Sloan Management Review Polska” (w wersji drukowanej i online)\nNewsletter MIT SMRP\nDodatkowe korzyści Advanced\nICAN Digital Services, czyli pełny dostęp do cyfrowej biblioteki wiedzy ICAN\nKsiążka – „Jak zrobić błyskotliwą karierę i…jej nie zaprzepaścić”>> (cena poza prenumeratą: 119 zł)*\nROCZNA SUBSKRYPCJA IMR + MIT w wariancie advanced\n- 6 wydań magazynu „ICAN Management Review” (w wersji drukowanej i online)\n- 4 wydania magazynu „MIT Sloan Management Review Polska” (w wersji drukowanej i online)\n- Wydania specjalne i dodatki tematyczne ICAN (w wersji drukowanej i online)\n- ICAN Digital Services, czyli pełny dostęp do cyfrowej biblioteki wiedzy ICAN\n- Książka – jedna z aktualnych nowości wydawniczych ICAN (cena poza prenumeratą min. 119 zł)


Sadownicy manifestowali wczoraj swoje oburzenie tym, że sieć sklepów Biedronka, a w ślad za nią inne podmioty handlowe w ostatnich tygodniach zaczęły drastycznie obniżać ceny zakupu jabłek. Finał jest taki, że jabłka są skupowane po 1 zł, chociaż jeszcze pod koniec sierpnia stawki wynosiły 3 zł za kg. O proteście pisaliśmy TUTAJ.\nW odpowiedzi na protest właściciel sklepów Biedronka wyjaśnił, że nie widzi powodów do sprzeciwu sadowników i nie rozumie, dlaczego Związek wybrał siedzibę Jeronimo Martins na miejsce strajku.\n- Jesteśmy głęboko zdumieni zaistniałą sytuacją oraz wyborem miejsca protestu przez Związek. Tym bardziej, że nasza strategia opiera się na budowaniu wieloletnich partnerstw z polskimi dostawcami. Jednym z głównych filarów tej strategii jest stała obecność polskich jabłek przez cały rok w ofercie naszej sieci. Dzięki temu w 2019 roku polskie jabłka stanowiły aż 98 proc. naszej oferty – zaznacza biuro prasowe sieci Biedronka.\nPrzedstawiciele sieci podkreślają, że na ceny produktów składają się co do zasady różne czynniki, w tym te związane z sezonową zwiększoną dostępnością odmian jesiennych.\n- Według szacunków organizacji branżowych w 2020 roku zbiory jabłek w Polsce zwiększą się do 3,4 mln ton z 2,9 milionów ton w 2019 roku. Głęboko wierzymy, że zarówno my, jak i producenci, działamy w tym samym nadrzędnym celu, jakim jest sprostanie oczekiwaniom milionom polskich klientów, zarówno dotyczącym cen, jak i jakości produktów – zaznacza Biedronka.


Oeparol Hydrosense odżywczy krem nawilżający (preparat kosmetyczny) - krem 💊 - opinie, dawkowanie, zastosowanie, opis, cena\nCo to jest Oeparol Hydrosense odżywczy krem nawilżający?\nPreparat kosmetyczny, krem intensywnie nawilżający do codziennej pielęgnacji skóry. Preparat wspomaga utrzymanie prawidłowego stanu skóry. Składniki preparatu, w tym kwas hialuronowy i olej z wiesiołka, zapewniają nawilżenie skóry, nadają jej sprężystość i zapewniają ochronę. Olej sojowy wzmacnia barierę lipidową skóry i natłuszcza ją, a zawarte w kremie masło Shea wspomaga regenerację naskórka. Skóra staje się bardziej elastyczna i gładka.\nKiedy stosować Oeparol Hydrosense odżywczy krem nawilżający?\nKrem do stosowania miejscowego w celu nawilżenia, ochrony i pielęgnacji skóry.\nKiedy zachować szczególną ostrożność stosując Oeparol Hydrosense odżywczy krem nawilżający?\nDawkowanie preparatu Oeparol Hydrosense odżywczy krem nawilżający\nOekolp forte (estriol) - globulki dopochwowe\nOeparol (olej z wiesiołka) - kapsułki