Studia z dziejów\nLata 90 XX w. Przedstawiciele środowiska gdańskich mediewistów. Od lewej stoją: Sobiesław Szybkowski, Wiesław Długokęcki, Jan Powierski, Beata Możejko, Błażej Śliwiński, Andrzej Rodziewicz i Janusz Trupinda\nPomysł publikowania drukiem periodyku, który prezentowałby osiągnięcia gdańskiego i polskiego środowiska naukowego zainteresowanego badaniami nad historią średniowiecza, narodził się wśród mediewistów związanych z Instytutem Historii Uniwersytetu Gdańskiego przed 1994 r. Wcielili go w życie: prof. dr hab. Jan Powierski i prof. dr hab. Błażej Śliwiński. Pierwszy tom Gdańskich Studiów z Dziejów Średniowiecza (bo taki tytuł zyskało wydawnictwo, które ukazało się drukiem w 1994 r. zredagowali i przygotowali właśnie Jan Powierski i Błażej Śliwiński. Następnie tomy 2 do 15 samodzielnie przygotował od strony redakcji naukowej Błażej Śliwiński. W 2011 roku tom 16 ukazał się pod redakcją Beaty Możejko, Marka Smolińskiego i Sobiesława Szybkowskiego. W tej chwili trwają prace nad 24 tomem studiów. Jego druk przewidywany jest w 2021 r. Od 1999 roku opieka merytoryczna i redakcja „Studiów z Dziejów Średniowiecza” należy do Zakładu Historii Średniowiecza Polski i Nauk Pomocniczych Historii Uniwersytetu Gdańskiego (wcześniej Zakład Historii Powszechnej, po podziale w 1997 Zakład Historii Powszechnej i Zakład Historii Średniowiecza Polski i Nauk Pomocniczych Historii). Ważnym momentem w dziejach czasopisma była zmiana jego tytułu. Na wyraźne życzenie ówczesnego wydawcy (Muzeum Zamkowego w Malborku) w 2004 r. „Gdańskie Studia z Dziejów Średniowiecza” zmieniły swą nazwę na „Studia z Dziejów Średniowiecza”. Celem tej zmiany było zaproszenie autorów przygotowywanych tekstów do otworzenia się na tematykę, która sięgałaby poza historię regionalną czy krajową i dotykała zagadnień z historii średniowiecza powszechnego. Z kosmetyczny zabieg związany z próbą usystematyzowania sposobu publikacji Studiów… uznać można rezygnację z podtytułów. Towarzyszył one każdemu numerowi czasopisma, aż do numeru 17. W 2017 r. redakcja czasopisma, w miejsce numerów wprowadziła tomy (od tomu 21). Studia z Dziejów Średniowiecza były wydawane przez kilka wydawnictw Tomy 1-3 opublikowało Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, tomy 4-5 Wydawnictwo Bałtyckiej Wyższej Szkoły Humanistycznej, tomy 6-7 gdańskie Wydawnictwo Officina Ferberiana, tom 8 gdańskie Wydawnictwo Officina Ferberiana i Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego, tom 9 Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego i WiM, tomy 10-16 Muzeum Zamkowe w Malborku, tom 17-18 Wydawnictwo DiG, tom 19-20 Wydawnictwo DiG oraz Edition La Rama, tom 21-23 Wydawnictwo Uniwersytetu Gdańskiego. Wydaje się się więc, że po latach i zatoczeniu wydawniczego koła „Studia z Dziejów Średniowiecza” wróciły do „domu”.\nPraktycznie od początku wprowadzenie w Polsce punktów, którymi obdarzano autorów publikacji naukowych „Studia z Dziejów Średniowiecza” (a wcześniej „Gdańskie Studia z Dziejów Średniowiecza” posiadaniem takich punktów zawsze się legitymowały. W zależności od okresu ich liczba wahała się od 5 do 9. W ówczesnym systemie punktowania wydawnictwa naukowych w randze artykułów nie było więc to wcale mało. Z pewnych, niezbyt dla nas jasnych powodów, komisja powołana w 2019 r. do oceny czasopism naukowych (co stanowiło podstawę do przyznania punktów) i działająca przy Ministerstwie Nauki i Szkolnictwa Wyższego nie przyznała żadnych punktów Studiom z Dziejów Średniowiecza (Komunikat w Biuletynie Informacji Publicznej Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 31.07.2019). Wśród członków tej komisji nie znalazł się żaden mediewista!!! Przedstawiciele tego niechlubnego gremium na długo pozostaną w pamięci środowiska mediewistycznego. Szczęśliwie inne zdanie o „Studiach z Dziejów Średniowiecza” mają instytucje indeksujące czasopisma naukowe (przykładowo Erih+ lub Index Copernicus Value (ICV)), w bazach, których Studia od pewnego już czasu funkcjonują. Odmienny sąd na temat wartości czasopisma mają też choćby historycy piszący recenzje artykułów publikowanych na łamach „Studiów z Dziejów Średniowiecza”.\n„Studia z Dziejów Średniowiecza” ukazują się drukiem w cyklu rocznym. Do dziś opublikowano 23 tomy czasopisma. Obecnie pismo jest redagowane przez prof. dr hab. Beatę Możejko, dr. hab. prof. UG Marka Smolińskiego i dr. hab. prof. UG Sobiesława Szybkowskiego. W radzie czasopisma zasiadają także: doc. mgr Robert Antonín Ph.D. (Uniwersytet w Ostrawie, Czechy), dr Julia Burkhardt (Uniwersytet w Heidelbergu, Niemcy), dr Marcin Grulkowski (Instytut Historii im. Tadeusza Manteuffla Polskiej Akademii Nauk, Polska), prof. mgr Libor Jan Ph.D (Uniwersytet Masaryka w Brnie, Czechy), dr hab. Ireneusz Milewski, prof. UG (Uniwersytet Gdański, Polska), prof. dr Balázs Nagy (Eötvös Loránd Tudományegyetem, Central Europe University, Budapeszt, Węgry), doc. mgr Martin Nodl Ph.D. (Centrum medievistických studií, Praga, Czechy), dr Paul Srodecki (Christian-Albrechts-Universität zu Kiel, Niemcy), prof. dr hab. Stanisław A. Sroka (Uniwersytet Jagielloński, Polska), dr hab. Adam Szweda, prof. UMK (Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu, Polska), prof. dr Justyna Wubs-Mrozewicz (Universiteit van Amsterdam, Holandia). Prezentowane czasopismo od lat jest forum dyskusji naukowej badaczy z wielu polskich ośrodków naukowych. Oprócz części przeznaczonej dla publikacji artykułów naukowych, „Studia” posiadają też część przeznaczoną na polemikę naukową. Kilkakrotnie „Studia” udostępniały swe łamy badaczom, którzy w różny sposób spoglądali na określone problemy badawcze i pragnęli swe poglądy wyartykułować drukiem. Swoje artykuły, oprócz polskich badaczy, zamieszczali w Studiach z Dziejów Średniowiecza historycy z Czech, Węgier, Białorusi, Rosji, Niemiec, Szwajcarii, Holandii, Ukrainy, Słowacji i Izraela. Czasopismo skupia zainteresowanie tak historyków, archeologów, jak i filologów. Nie tylko prezentuje szeroki wachlarz tematyczny i chronologiczny badań naukowych, ale też przyczynia się do promowania młodej kadry naukowej – osób często stojących u progu przyszłej kariery i przygody związanej z uprawianiem nauki .\nW ramach „Studiów z Dziejów Średniowiecza” opublikowano dotychczas:\nnr 1: Ludzie, władza, posiadłości, pod red. Jana Powierskiego i Błażeja Śliwińskiego, Gdańsk 1994\nWstęp (J. Powierski, B. Śliwiński); K. Bruski, Rycerz pomorski Węgrzysz z Cisewai jego potomkowie; D. Dekański, Z dziejów opactwa cysterskiego w Oliwie ze szczególnym uwzględnieniem problematyki zmian majątkowych w latach 1308–1342; W. Długokęcki, Nowy Staw w okresie krzyżackim (XIV wiek – I poł. XV wieku); B. Możejko, Jeszcze o staroście generalnym Wielkopolski Wierzbięcie; A. Paner, Okoliczności przeniesienia reliwkii świetego Wita do St. Denis i Nowej Korbei w świetle „Translatio Sancti Viti Martyris” – najstarszego narracyjnego źródła korbejskiego; J. Powierski, Studia nad polityką Krzyżaków i ich sąsiadów w początkach XIV wieku (część I); A. Regliński, Zmiany wielkich dostojników krzyżackich w latach 1309–1315; B. Śliwiński, Podsędek sandomierski Prandota i małopolscy Odrowążowie w II połowie XIV wieku; K. Bruski, W. Długokęcki, Dwa dokumenty krzyżackie dla klasztoru cystersów w Pelplinie z lat 1314–1315\nnr 2: Polska, Prusy, Ruś. Rozprawy ofiarowane prof. zw. dr. hab. Janowi Powierskiemu w trzydziestolecie pracy naukowej pod red. Błażeja Śliwińskiego, Gdańsk 1995:\nWstęp (B. Śliwiński); Bibliografia publikacji prof. dr hab. Jana Powierskiego za lata 1965–1994 (D. Dekański, B. Śliwiński); K. Bruski, „Kossengelt” wśród ciężarów prawa polskiegow komturstwie gdańskim w XIV I XV wieku; M. Cetwiński, Wachlarzyk św. Jadwigi; D. Dekański, Z najnowszych badań nad męskimi organizacjami zakonnymi Pomorza Gdańskiego okresu średniowiecza; W. Długokęcki, Południowo-zachodnia granica komornictwa olsztyńskiego w I połowie XV wieku; Z. Guldon, Handel Polski z Mołdawią, Nowoserbią i Chersoniem w końcu XVIII wieku; J. Gzella, Związki rodzinne małopolskiej elity władzy w okresie rządów Ludwika Węgierskiego jako czynnik awansu; J. Hauziński, Templariusze w Małopolsce – legenda czy rzeczywistość?; K. Jasiński, Projekt habsbursko-piastowskiego małżeństwa z początku lat dwudziestych XIV wieku. (Narzeczeństwo Kazimierza Wielkiego z Anną Habsburżanką); F. Kiryk, Przyczynek do historii Włochów w Krakowie; 506; B. Możejko, System przyjmowania ogólnej nazwy – nomen genealogiae – na przykładzie rodu Świnków; J. Pakulski, W sprawie przynależności rodowej średniowiecznych dziedziców Trągla; D. Pandowska, O nazwie Selencji raz jeszcze; B. Popielas-Szultka, Rozwój wielkiej własności ziemskiej cysterek koszalińskich od XIV do początków XVI wieku; A. Rodziewicz, O dacie elekcji Jana Muskaty na biskupstwo krakowskie; E. Rymar, Międzynarodowy kontekst genezy przywileju raweńskiego w sprawie lenna pomorskiego ze szczególnym uwzględnieniem roli arcybiskupstwa magdeburskiego; F. Sikora, Grzymałowie z Businy w służbie Władysława Jagiełły; S. Szybkowski, Gniewosz z Dalewic i Elżbieta Warszówna. Szkic z życia małopolskiej elity I połowy XV wieku; A. Szymczakowa, Jeńcy sieradzcy spod Chojnic w 1454 roku; J. Szymczak, Z otwartą przyłbicą. Wojskowa i kulturowa rola hełmu w średniowieczu; B. Śliwiński, W sprawie elekcji Władysława Łokietka na księcia Pomorza Gdańskiego w lutym/marcu 1296 roku; J. Tęgowski, Małżeństwo Tomka z Węgleszyna z Anną Świnkówną; S. M. Zajączkowski, Uwagi nad dziejami miasta Żychlina (do lat siedemdziesiątych XVI wieku); J. Zdrenka, Materiały do historii (Święców)-Puttkamrów w XIV wieku\nnr 3: Władcy, mnisi, rycerze, pod red. Błażeja Śliwińskiego, Gdańsk 1996:\nWstęp (B. Śliwiński); K. Bruski, Najdawniejszy przywilej lokacyjny Gdyni z 1362 roku; W. Długokęcki, Spór gdańsko-krzyżacki o opłaty w Wielkim Młynie w I połowie XV wieku; J. Iluk, Antyczne początki średniowiecznego antyjudaizmu (cz. I); B. Możejko, Uwagi nad genealogią kasztelana bieckiego Pawła Złodzieja z rodu Niesobiów; D. Pandowska, Wincentyńska transformacja kroniki Galla Anonima na przykładzie przekazu o walkach z Pomorzanami; A. Paner, Studia czy dyplomacja? Włoska podróż Iwona Odrowąża; J. Powierski, Studia nad polityką Krzyżaków i ich sąsiadów w początkach XIV wieku (cz. II); A. Rodziewicz, Data śmierci biskupa krakowskiego Prokopa; M. Smoliński, Geneza joannitów zagojskich w świetle początków zakonu w Niemczech, Czechach i na Morawach oraz związków rodzinnych Kazimierza Sprawiedliwego; S. Szybkowski, Kariera Mikołaja Cebulki z Czechowa w służbie wielkiego księcia Witolda (1407–1430); B. Śliwiński, Śmierć wojewody krakowskiego Włodzimierza w walce z najazdem mongolskim w 1241 roku; J. Trupinda, Herezja Wolnego Ducha na ziemiach polskich i w Prusach; A.Wirski, Działalność arcybiskupa hambursko-bremeńskiego Adaberta Wielkiego (1043–1072) na tle sytuacji we wschodniej strefie Bałtyku; J. Zdrenka, Dalsze materiały do historii (Święców)-Puttkamerów XIV–XV wieku\nnr 4: Krzyżowcy, kronikarze, dyplomaci, pod red. Błażeja Śliwińskiego, Gdańsk–Koszalin 1997:\nWstęp (B. Śliwiński); K. Bruski, Dziedzice Rzucewa i Osłonina w XIV i XV wieku; W. Długokęcki, Zaginione dwory krzyżackie w okolicach Malborka.Uwagi do badań nad osadnictwem na Żuławach Wielkich w średniowieczu; M. Gładysz, W sprawie udziału polskiego ksiecia w II krucjacie jerozolimskiej (1147–1149); J. Iluk, Antyczne początki średniowiecznego antyjudaizmu. Cz. II; B. Możejko, Rozmowa komtura ostródzkiego Wolfa von Sansenheim z Janem Świnką z Chojnowa. Przyczynek do kwestii działalności wywiadu z okresu wojny polsko-krzyżackiej z 1432 roku; B. Nowak, Poraici w konfederacji Maćka Borkowica w 1352 roku; P. Oliński, Otoczenie księcia lubiszewskotczewskiego Sambora II; J. Powierski, Czas napisania kroniki przez Mistrza Wincentego; E. Rymar, Zjazd kaliski z 1310 roku w związku ze sprzedażą Pomorza Nadwiślańskiego Zakonowi Krzyżackiemu; M. Smoliński, Kontakty joannitów z kanonikami regularnymi, premonstratensami i bożogrobcami w XII i XIII wieku (przede wszystkim na terenie Czech, Moraw, Polski i Śląska) z uwzględnieniem fundacji szpitalników kujawskich; S. Szybkowski, Krzyżacki szpieg, lubelski mieszczanin i sandomierski chorąży. Kilka uwag w sprawie badań prozopograficznych personelu kancelarii wielkiego księcia Witolda; A. Szweda, Dokument starosty generalnego wielkopolskiego, Przecława z Gułtów z 24 stycznia 1369 roku; B. Śliwiński, O tzw. chorągwi gniewskiej w bitwie pod Grunwaldem; J. Trupinda, Przekazy Dusburga o biskupie chełmińskim Heidenryku i Leszku czarnym. Ze studiów nad ideologią krzyżacką; A. Wirski, Bóstwo morskie pogańskich Pomorzan; J. Zdrenka, Dokument Kazimierza IV, księcia słupskiego dla Ścibora Ściborowica z 1371 roku\nnr 5: Szlachta, starostowie, zaciężni, pod red. Błażeja Śliwińskiego, Gdańsk–Koszalin 1998:\nWstęp (B. Śliwiński); Wspomnienie o Profesorze Kazimierzu Jasińskim (J. Zdrenka); M. Bruszewska-Głombiowska, Powstanie oraz pierwsze donacje dla klasztoru augustianów w Swornigaciach na Pomorzu Gdańskim; D. Dekański, Rzeczywiste imię świętego Jacka; W. Długokęcki, Geneza miasta Tczewa; M. Gładysz, Udział Polski w V krucjacie lewantyńskiej (1217–1221); K. Ginter, Rycerskie łupy wojenne i ich podział w średniowiecznej Polsce; T. Grabarczyk, Zaciężni piechurzy z terenu Pomorza Gdańskiego i Prus w latach 1471–1498; T. Maciejewski, Wilkierz gdański z czasów krzyżackich (1435–1448); B. Możejko, Kuchmistrz dworu królewskiego i starosta bielski Olechno Sakowicz; K. Polejowski, Stan i potrzeby badań nad posiadłościami zakonu krzyżackiego w krajach romańskojęzycznych w średniowieczu (ze szczególnym uwzględnieniem Królestwa Francji); J. Powierski, Czy siedziby Chorwatów „Powiesti wriemiennych let” mogły leżeć na wschód od Dniepru?; Ł. Skupny, Rola średniowiecznego kultu świętego i wiary w cuda na podstawie „Zlotej Legendy” Jakuba de Voragine; M. Smoliński, W sprawie domów joannickich w Starogardzie i Lubiszewie w bulli papieża Grzegorza IX z 1238 roku; S. Szybkowski, Starsza linia Pomianów Kłobskich. Potomstwo Jarosława Jarandowica; J. Szymczak, Broń palna w arsenałach zamkowych i miejskich w Polsce XV wieku; M. Szymecka, Otoczenie księcia słupsko-dobrzyńskiego Kaźka; B. Śliwiński, Wokół procesu gdańskiego z grudnia 1306 roku; J. Trupinda, Biblijne i literackie zapożyczenia w kronice Piotra z Dusburga. Próba częściowej rekonstrukcji warsztatu pisarskiego; A. Wirski, Polska i Polacy w „Gesta Hammburgensis ecclesiae ponitificum” Adama z Bremy; J. Zdrenka, Krokowscy i dobra Krokowa w I połowie XV wieku\nnr 6: Książęta, urzędnicy, złoczyńcy, pod red. Błażeja Śliwińskiego, Gdańsk 1999:\nWstęp (B. Śliwiński); K. Bruski, Rycerstwo w komturstwie gniewskim (1282–1454) – posiadłości i udział w życiu politycznym; W. Długokęcki, Z dziejów rybołówstwa na Zalewie Wiślanym w średniowieczu. Rybołówstwo kajtlowe; M. Gładysz, O zapomnianych polskich krzyżowcach – kilka uwag na marginesie wypraw jerozolimskich księcia Henryka Sandomierskiego i Jaksy z Miechowa; A. Gut, Wizerunek władcy w świetle areng dokumentów księcia szczecińskiego Barnima I (1220–1278); M. Hlebionek, Rokowania polsko-brandenburskie w I połowie XIV w.; B. Możejko, Zbrodnia księdza Jana z Sarnowa herbu Godzięba w Gdańsku. Okoliczności śmierci ławnika gdańskiego Pawła Dormheyna w 1481 r.; K. Polejowski, „Beauvoir” czy „Beaufort”? O pochodzeniu przydomku wielkiego mistrza Zakonu Krzyżackiego Karola z Trewiru; B. Popielas-Szultka, W poszukiwaniu osady Białkowo. Karta z dziejów miasta Słupska; J. Powierski, Nazwa strugi Weronica. Ślad po nadbałtyckich Wenetach?; M. Smoliński, Polski książę w dokumencie cesarza Fryderyka II Hohenstaufa z 26 IX 1212 r.; S. Szybkowski, Rządy Kazimierza (Kaźka) Bogusławica w ziemi bydgoskiej. Jeszcze o otoczeniu księcia słupsko-bydgosko-dobrzyńskiego; A. Szweda, Stronnictwo starosty Domarat z Pierzchna w czasie wojny domowej w Wielkopolsce; B. Śliwiński, Działalność wojewody tczewskiego Świętosława z Wąsoszy z rodu Pałuków jesienią 1308 r.; J. Trupinda, Ja Hermester des Ordens... Mistrz Zakonu Krzyżackiego w lubeckim tzw. Tańcu Śmierci z 1489 r.; S. Szybkowski, Dokument wielkiego księcia litewskiego Witolda Kiejstutowicza dla Stanisława Milewskiego z 23 XII 1429 r.; J. Zdrenka, Cztery dokumenty joannitów zachodniopomorskich z lat 1368–1416\nnr 7: Mazowsze, Pomorze, Prusy, pod red. Błażeja Śliwińskiego, Gdańsk 2000:\nWstęp (B. Śliwiński); Wspomnienie o Profesorze Janie Powierskim (Sobiesław Szybkowski); Wspomnienie o Profesorze Janie Powierskim (Karol Polejowski); Bibliografia publikacji Jana Powierskiego za lata 1996–2000 (z uzupełnieniami za lata poprzednie) (Sobiesław Szybkowski); K. Bruski, Rycerstwo komturstwa tucholskiego a Zakon Krzyżacki w XIV w.; T. Czarnecki, Skąd pochodzi polski termin szlachta?; W. Długokęcki, Z dziejów rybołówstwa na Zalewie Wiślanym podczas wojny trzynastoletniej (1454–1466); W. Długokęcki, M. Haftka, Między Santyrem a Malborkiem. Z dziejów osadnictwa wzdłuż północno-zachodniej krawędzi Pojezierza Iławskiego w XIII w.; L. Kajzer, O kilku grodziskach kujawskich czyli możliwościach współpracy interdyscyplinarnej; E. Kowalczyk, Grzebsk. Ze studiów nad pograniczem mazowiecko-pruskim i krzyżackim; B. Możejko, Brodnica, Chełmno i Starogród w czasie wojny popiej (1467–1479); D. Piasek, Lokalizacja i przemiany grodu w Nowem nad Wisłą do połowy XIV w.; M. Smoliński, Sytuacja na pograniczu askańsko-meklemburskim w II połowie XIII w. i na przełomie XIII/XIV w. Najazd Brandenburgii na Pomorze Sławieńskie w 1306 r.; B. Śliwiński, Czy Wierzchosława, córka księcia kujawskiego Bolesława i wnuczka Mieszka III Starego była mniszką w Żukowie na Pomorzu Gdańskim?; A. Teterycz, Rządy księcia Henryka, syna Bolesława Krzywoustego w ziemi sandomierskiej; J. Trupinda, Okoliczności śmierci wielkiego mistrza Wernera von Orseln; D. Wybranowski, Zakony rycerskie w polityce biskupa kamieńskiego Hermana von Gleichena w latach 1261–1288; G. Kucharski, Dokument króla Władysława Jagiełły dla księcia mazowieckiego Janusza I z 6 VIII 1422 r.; T. Rembalski, Dokumenty do dziejów średniowiecznej Gdyni (1253–1457). Omówienie; S. Szybkowski, Dokument sądu ziemskiego inowrocławskiego z 11 V 1426 r. Pochodzenie sędziego ziemskiego inowrocławskiego Jana Rosiejowskiego z Dąbrówki; J. Zdrenka, Bitwa pod Karrenbergem (1399). Przyczynek do dziejów pogranicza pomorsko-brandenbursko-meklemburskiego; B. Możejko, W sprawie jednej pieczęci\nnr 8: Kopijnicy, szyprowie, tenutariusze, pod red. Błażeja Śliwińskiego, Gdańsk 2002:\nWstęp (B. Śliwiński) – A. Bugaj, Datacja przekazów Piotra z Dusburga o wojnie krzyżacko-pomorskiej z 1266 r.; K. Ginter, Problem drużyny wczesnośredniowiecznej w Polsce; M. Maciejowski, Czy Jan Muskata był denuncjatorem biskupa krakowskiego Prokopa przed królem Wacławem II?; T. Nowak, Kopia rycerska Stefana Puczka z Nędzarzewa; E. Rymar, Gütersbergowie. Szczeciński rajca – mordercą polskiego króla? Początki kariery rodu; M. Smoliński, Contra Sarracenorum bellicerent czy pauperibus et infirmis impenderent. Obraz działalności joannitów w Ziemi Św. propagowany w Polsce i krajach ościennych na podstawie dokumentów z XII i XIII w.; S. Szybkowski, Kariera Jana Mikołajewica i Jana Janowica Kościeleckich. Starostwa bydgoskie, świeckie i dobrzyńskie w końcu XV w.; B. Śliwiński, Zerwanie Świętopełka gdańskiego z księciem krakowskim Leszkiem Białym. Na drodze do Gąsawy; J. Śliwiński, Kilka uwag do kontaktów opactwa pelplińskiego z Zakonem Krzyżackim za rządów Konrada i Ulryka von Jungongen (1393–1410) ; A. Szweda, Z Małopolski na Krajnę.Dzieje życia Mikołaja Litwosa Kazanowskiego; D. Wybranowski, Działalność rycerstwa biskupów kamieńskich za rządów Henryka von Wachholtza w świetle dokumentów z lat 1300–1317; G. Kucharski, Dokument księcia Kazimierza Konradowica dla Zakonu Krzyżackiego z 6 I 1233 r.; B. Możejko, Lista strat poniesionych przez szypra Bernarda Roka z 1469 r.; T. Rembalski, Dokumenty do dziejów średniowiecznej Gdyni (1253–1457). Regesty i teksty źródłowe; S. Szybkowski, Dokument wielkiego księcia Witolda dla młynarza łuckiego Piotra Luby z 31 I 1429 r.; J. Zdrenka, Średniowieczne gdańskie księgi miejskie nie w pełni wykorzystanym źródłem do dziejów miasta XIV–XV w.; A. Bogucki, O pochodzeniu terminu „szlachta”; T. Czarnecki, Uwagi o pochodzeniu terminu „szlachta” (1); E. Kizik, Uwagi o źródłach do dziejów miłości w Polsce średniowiecznej. Przy okazji lektury pracy Adama Krawca, Seksualność w średniowiecznej Polsce, Poznań 2000, ss. 280; M. Smoliński, W obronie hipotezy o czesko-morawskim pochodzeniu joannitów polskich, szczególnie zagojskich (odpowiedź B. Klassie, Kazimierz Sprawiedliwy a joannici. Uwagi polemiczne, Studia Historyczne, t. 43, 2000, z. 1); J. Trupinda, O ideologii krucjatowej w kronice Piotra z Dusburga. W odpowiedzi Stefanowi Kwiatkowskiemu.\nnr 9: Biskupi, lennicy, żeglarze, pod red. B. Śliwińskiego, Gdańsk 2003\nWstęp (Błażej Śliwiński); Arkadiusz Bugaj – Problem przynależności politycznej ziemi sławieńskiej w latach 1316–1320; Krzysztof Maciej Kowalski – Wyposażenie kościoła zamku gniewskiego w początkach XV w; Gerard Kucharski – Początki rządów księcia Kazimierza Konradowica na Kujawach (1230–1237); Maciej Maciejowski – Ostatnie lata biskupa krakowskiego Jana Muskaty (1317–1320); Bronisław Nowak – Zwykłe sprawy rycerza Jakusza Jakki. Przyczynek do kwestii mobilności rycerstwa polskiego w średniowieczu; Przemysław Nowak, Stanisław A. Sroka – „Konia! Konia! Me królestwo za konia!”. Uwagi o opiece nad koniem w średniowieczu; Agnieszka Rusakiewicz – Najdawniejsze godła książąt gdańskich: lilia i gryf; Edward Rymar – Terytorium usque in Vurta fluvium, czyli Pomorze obszarem trybutarnym Niemiec za Mieszka I; Marek Smoliński – Biskup kamieński Herman von Gleichen i jego związki z zakonami krzyżowymi; Jarosław Sochacki – Polsko-czeski konflikt o Śląsk w ostatnim dziesięcioleciu XI w.; Błażej Śliwiński – Przynależność państwowa ziemi słupskiej w XII i w początkach XIII w. czyli o historiograficznym micie przynależności ziemi słupskiej do księstwa sławieńskiego; Agnieszka Teterycz-Puzio – Status dzielnicy mazowieckiej w świetle trzynastowiecznych dokumentów. (Określenia Masovia, ducatus, terra, provincia, territorium, districtus, dominium); Zofia Wilk-Woś – W sprawie sporu o dwór biskupów włocławskich na Biskupiej Górce pod Gdańskiem w I połowie XV w; Dariusz Wybranowski – Początki świeckiego kręgu wasali biskupa kamieńskiego Hermana von Gleichen (1251–1288/89) na tle jego działalności politycznej i kolonizacyjnej. Przyczynek do dziejów państwa biskupiego w XIII w. Cz. 1 (1251–1274); Wiesław Długokęcki – Misja Hinka z Ledecza. Przyczynek do sprzedaży Malborka przez zaciężnych w czasie wojny trzynastoletniej; Beata Możejko – Gdański szyper Henryk Schroeder i hiszpański korsarz. Epizod morski z końca XV w. (Część I); Tomasz Rembalski – Kontrakt sprzedaży dóbr Witomino z 8 VI 1419 r.; Sobiesław Szybkowski – Pięć dokumentów sądu ziemskiego dobrzyńskiego z XIV i XV w.; Adam Szweda – Las Babsk w stosunkach polsko-krzyżackich w XIV i XV w.; Joachim Zdrenka – Dokument poznańskiego rozejmu polsko-pomorskiego z 1409 r. w kontekście „Wielkiej Wojny”; Tomasz Czarnecki – Uwagi o pochodzeniu terminu szlachta (2); Ambroży Bogucki – Jeszcze o pochodzeniu wyrazu „szlachta”; Błażej Śliwiński – Sprostowanie\nnr 10: Mieszczanie, wasale, zakonnicy, pod red. B. Śliwińskiego, Malbork 2004\nWstęp (Błażej Śliwiński); Ambroży Bogucki – Jeszcze o nazwach rycerstwa w źródłach polskich; Bożena Czwojdrak – Młodowiccy herbu Działosza. Przyczynek do dziejów szlachty w ziemi przemyskiej w XV w.; Wiesław Długokęcki – Kaplica i wikaria Najświętszej Marii Panny na Bramie Przewozowej w Malborku w średniowieczu; Gerard Kucharski – Kujawy po śmierci księcia Kazimierza Konradowica. Wydarzenia z lat 1269–1271; Maciej Maciejowski – Droga Jana Romki do biskupstwa wrocławskiego; Beata Możejko – Gdański mieszczanin w obliczu śmierci. Zapisy testamentowe z II połowy XV w. (na podstawie księgi ławniczej); Marek Radoch – Tabliczki wotywne wielkich mistrzów Zakonu Krzyżackiego Konrada i Ulryka von Jungingen dla kościołów w Prusach (w świetle księgi podskarbiego malborskiego z lat 1399–1409); Edward Rymar – Rycerskie (?) pochodzenie szczecińskiego i gdańskiego rodu kupiecko-bankierskiego Loitzów; Marek Smoliński – Kalatrawensi w Tymawie na Pomorzu Gdańskim. Idea sprowadzenia zakonu nad Morze Bałtyckie; Jerzy Sperka – Rządy namiestnicze Władysława Opolczyka w Królestwie Polskim (1377/1378); Błażej Śliwiński – Układ księcia wschodniopomorskiego Mściwoja II z margrabiami brandenburskimi w Choszcznie w 1269 r. Powrót problemu; Józef Śliwiński – Pieniężne zapomogi dla pogorzelców w państwie krzyżackim w Prusach (w świetle księgi podskarbiego malborskiego z lat 1399–1409); Agnieszka Teterycz-Puzio – Status dzielnicy mazowieckiej w świetle źródeł narracyjnych; Dariusz Wybranowski – Początki świeckiego kręgu wasali biskupa kamieńskiego Hermana von Gleichena (1251–1288/89) na tle jego działalności politycznej i kolonizacyjnej. Przyczynek do dziejów państwa biskupiego w XIII w. Część 2 (1275–1280); Tomasz Jurek – Brandenburski zabór w Wielkopolsce 1296 r. Zapoznany dokument; Adam Szweda, Sobiesław Szybkowski – Dwa dokumenty do genealogii pomorskiej rodziny Ściborowiców; Janusz Trupinda – Nieznane wypisy źródłowe Bernharda Schmida dotyczące pieczęci krzyżackich z zasobu Archiwum Państwowego w Elblągu z siedzibą w Malborku; Joachim Zdrenka – Święty Teobald pomocnikiem w potrzebie mieszkańców Pomorza i Prus w średniowieczu; Tomasz Czarnecki – Uwagi o pochodzeniu terminu szlachta (3); Adam Krawiec – Uwagi na temat pewnych uwag; Edmund Kizik – O źródłach i metodzie badań nad seksualnością w Polsce XIV–XVI w. Odpowiedź Adamowi Krawcowi; Edward Rymar – Wyprawy pruskie margrabiego brandenburskiego Ottona III, zwłaszcza dwie z 1266 r.; Arkadiusz Bugaj – Jedna czy dwie wyprawy margrabiego brandenburskiego Ottona III do Prus w 1266 r.?\nnr 11: Komturzy, rajcy, żupani, pod red. B. Śliwińskiego, Malbork 2005\nWstęp (Błażej Śliwiński); Agnieszka Błażewicz – Wyposażenie kaplic krzyżackich zamków wótowskich w Grabinach-Zameczku, Laskach i Sztumie; Ewa Bojaruniec – Geneza herbu gdańskiej rodziny patrycjuszowskiej von der Beków; Grzegorz Jacek Brzustowicz – Wedlowie wobec zakonu krzyżackiego na tle stosunków pomorsko-krzyżackich w końcu XIV wieku; Arkadiusz Bugaj – Okoliczności i czas nadania ziemi drohickiej księciu mazowieckiemu Januszowi Starszemu; Tomasz Czarnecki – Pan i żupan; Marcin Grulkowski – Najstarsza księga kamlarska Głównego Miasta Gdańska jako źródło historyczne; Beata Możejko – Z dziejów floty gdańskiej w XV wieku; Barbara Popielas-Szultka – Jeszcze o dziejach opactwa cystersów w Bukowie. Na marginesie nowych badań; Karol Polejowski – Książę Burgundii Filip Śmiały i zakon krzyżacki w II połowie XIV wieku. Wzajemne relacje; Jan Powierski – Analiza przekazów Powiesti wriemiennych let z lat 6603–6604 a rekonstrukcja wydarzeń na Rusi od 1095 do wiosny 1097 roku; Marek Radoch – Wydatki wielkiego mistrza Konrada von Jungingen na utrzymanie księcia litewskiego Świdrygiełły w państwie zakonnym w Prusach w latach 1402–1404; Agnieszka Rusakiewicz – Najdawniejsza pieczęć miejska Starogardu Gdańskiego; Edward Rymar – Manteufflowie pomorscy z XIII–XIV wieku; Marek Smoliński – Sytuacja polityczna w Miśni, Turyngii i na Łużycach na początku XIV wieku jako przyczynek do wojny brandenbursko-krzyżackiej z 1308 roku i zajęcia Pomorza Gdańskiego przez Krzyżaków; Jarosław Sochacki – Kontakty Mieszka II z opozycją lotaryńską; Sobiesław Szybkowski – Koligacja Tuliszkowskich z Koniecpolskimi. Z badań nad związkami polskiej elity późnośredniowiecznej; Błażej Śliwiński – Studia z dziejów zakonu krzyżackiego, Pomorza Wschodniego i Polski w latach 1310–1320; Sobiesław Szybkowski – Dokument księcia mazowieckiego Janusza I dla pretora z Brześcia z 9 VI 1401 roku; Joachim Zdrenka – Konflikt słupsko-krzyżacki związany z napadem na księcia Wilhelma z Geldrii w świetle listu wielkiego mistrza Konrada Zöllnera von Rotenstein (22 X 1389); Błażej Śliwiński – Jeszcze o Dominikanach w Gdańsku w 1226 roku; Edward Rymar – Jeszcze o kamieńskich Loytsinach i szczecińskich Loitzach\nnr 12 Krzyżacy, szpitalnicy, kondotierzy, pod red. B. Śliwińskiego, Malbork 2006\nWstęp (Błażej Śliwiński); Grzegorz Jacek Brzustowicz – Wedelscy vel Frydlandzcy. Średniowieczni Wedlowie na Mirosławcu; Tomasz Czarnecki – O etymologii polskiego terminu „herb”; Марина Фролова – Вопросы судостроения и черноморской навигации итальянских морских республик В XIII-xvвв в российской и советской историографии; Paweł Głuszek – Łacińskie nazewnictwo Morza Bałtyckiego we wschodniopomorskich źródłach pisanych z XII i XIII wieku; Maciej Maciejowski – Podróże biskupa lubuskiego Konrada (1284–1299); Beata Możejko – Zamek krzyżacki w Gdańsku w świetle inwentarzy z lat 1384–1446; Edward Rymar – Dzinisz (Dionizy) „Mądry” von der Osten (około 1414–1477). Pan feudalny, kondotier, urzędnik brandenburski i dyplomata pomorski ze schyłku średniowiecza. Część I ; Marek Smoliński – Czy przed marcem 1238 roku odbył się w Sławnie zjazd joannitów?; Jarosław Sochacki – Okoliczności jedynej wyprawy Mieszka II na Saksonię w 1028 roku; Sobiesław Szybkowski – O kilku koligacjach Oporowskich herbu Sulima; Błażej Śliwiński – Studia z dziejów zakonu krzyżackiego, Pomorza wschodniego i Polski w latach 1310–1320; Józef Śliwiński – W sprawie przynależności państwowej w 1360 roku pojaćwięskiego Rajgrodu; Agnieszka Teterycz-Puzio – Pieczęcie konne możnowładztwa polskiego w XIII wieku; Janusz Trupinda – Zespół heraldyczny z herbem von Jungingen w systemie dekoracji malarskiej piętra reprezentacyjnego Pałacu Wielkich Mistrzów w Malborku; Dariusz Wybranowski – Początki świeckiego kręgu wasali biskupa kamieńskiego Hermana von Gleichen (1251–1288/1289) na tle jego działalności politycznej i kolonizacyjnej. Przyczynek do dziejów państwa biskupiego w XIII wieku. Część 3 (1281–1288); Sobiesław Szybkowski – Nieznane dokumenty dotyczące związków Mikołaja Szarlejskiego ze starostwem bydgoskim; Joachim Zdrenka – Nieznana ingerencja krzyżacka w obsadę Rady Miejskiej Głównego Miasta Gdańska w 1413 roku\nnr 13: Odkrywcy, princepsi, rozbójnicy, pod red. B. Śliwińskiego, Malbork 2007\nWstęp (Błażej Śliwiński); Grzegorz Białuński – Ród Skomandów (XIII–XV wiek); Ambroży Bogucki – Termin „princeps” w źródłach polskich; Grzegorz Jacek Brzustowicz – O pokrewieństwie pomorskich i nowomarchijskich rodów rycerskich z kołem świętej Katarzyny w herbie. Część I.; Tomasz Czarnecki – Szlachta – kmieć – włodyka – pan – rycerz; Marina Frolova – Problem klasyfikacji późnośredniowiecznych żaglowców na przykładzie jednostek pierwszej flotylli Krzysztofa Kolumba; Beata Możejko – O dacie powstania najstarszego zachowanego wilkierza Głównego Miasta w Gdańsku; Edward Rymar – Dzinisz (Dionizy) „Mądry” von der Osten (około 1414–1477). Pan feudalny, kondotier, urzędnik brandenburski i dyplomata pomorski ze schyłku średniowiecza. Część II.; Magdalena Satora – Mowa Wilhelma de Plaisians o sprawie templariuszy jako przykład francuskiej propagandy politycznej początku XIV w.; Marek Smoliński – Przyczyny wojny piastowsko-wettyńskiej w 1209 r. Fragmenty polityki zagranicznej Władysława Laskonogiego w latach 1202/5–1209; Jarosław Sochacki – Uwagi nad ustrojem Związku Lucickiego; Sobiesław Szybkowski – O potomstwie kasztelana dobrzyńskiego Andrzeja z Woli i Radzików; Błażej Śliwiński – Zjazd gnieźnieński z października 1290, zjazd nakielski z sierpnia 1291 r., postanowienia i reperkusje; Józef Śliwiński – Krzyżackie przywileje wolnego polowania dla Władysława Jagiełły i Witolda w latach 1398–1420; Dariusz Wybranowski – Zatargi i wojny prywatne rycerstwa ze zgromadzeniami zakonnymi i mieszczanami na Pomorzu Zachodnim w I połowie XIV w.; Sobiesław Szybkowski – Dokument sądu ziemskiego dobrzyńskiego z 21 I 1500 r.; Joachim Zdrenka – Zatarg gdańsko-pomorski z XIV w. i jego formalne rozwiązanie\nnr 14: Kaci, święci, templariusze, pod red. B. Śliwińskiego, Malbork 2008\nWstęp (Błażej Śliwiński); Grzegorz Białuński – O dacie śmierci księcia sandomierskiego Henryka; Grzegorz Jacek Brzustowicz – I pokrewieństwie pomorskich i nowomarchijskich rodów rycerskich z kołem świętej Katarzyny w herbie. Część II.; Tomasz Czarnecki – O etymologii polskiego terminu „król”; Maciej Dorna – De apostasia quarta et vindicta eius – o niezrealizowanych planach obalenia krzyżackiego władztwa w Prusach u schyłku XIII w; Agnieszka Gut – Falsyfikaty pelplińskie do 1309 r.; Kateřina Jíšová – Charita, milosrdenstvi a spása duše v pozdně středověké Praze; Edmund Kizik – Kolorowy ubiór kata. Przyczynek do ikonografii odzieży na przełomie XV i XVI w.; Maciej Maciejowski – Polityczne i kościelne tło synodu wrocławskiego w 1290 r.; Beata Możejko – W sprawie jednej pomyłki polskiej kancelarii królewskiej z II połowy XV w., czyli przyczynek do funkcjonowania służby dyplomatycznej Kazimierza Jagiellończyka; Edward Rymar – Jedna bitwa pomorsko-brandenburska na Kremskiej Grobli (w 1412 r.) i bitwa Barnima III księcia szczecińskiego z Wedlami (w 1332 r.); Magdalena Satora – Przyczyny zmian zeznań wielkiego mistrza templariuszy Jakuba de Molay w latach 1307–1314; Marek Smoliński – Udział Polaków i Pomorzan w bitwie pod Frohse 10 I 1278 r. Próba identyfikacji sojuszników Ottona IV ze Strzałą; Jarosław Sochacki – Postawa Związku Lucickiego w konfliktach Polski i cesarstwa w XI w.; Adam Szarszewski – Patrocinia średniowiecznych szpitali gdańskich; Sobiesław Szybkowski – Starostowie przedeccy w późnym średniowieczu (koniec XIV–XV w.). Studium prozopograficzne; Maciej Szyszka – O reliktach pierwszego kościoła św. Mikołaja w Gdańsku; Błażej Śliwiński – Stosunki polityczne księcia wschodniopomorskiego Świętopełka z braćmi Samborem II i Raciborem. Wygnania i powroty juniorów; Agnieszka Teterycz-Puzio – „Zapóźnione Mazowsze”? Kilka uwag o rozwoju Mazowsza do końca XIII w.; Jan Wiśniewski – Zabiegi o wyniesienie na ołtarze i zatwierdzenie kultu Doroty z Mątów Wielkich; Dariusz Wybranowski – Kształtowanie się otoczenia rycerskiego księcia Bogusława IV, pana na Wołogoszczy w latach 1295–1309 na tle jego polityki wewnętrznej; Tomasz Larczyński, Przywilej biskupa włocławskiego Jakuba z Sienna dla podgdańskiej wsi Chełm z 29 III 1471; Sobiesław Szybkowski – Dokument Króla Władysława Jagiełły dla podczaszego krakowskiego Tomasza (Tomka) z Węgleszyna z 18 VIII 1388 r.; Joachim Zdrednka – Jeszcze jedna znana imiennie ofiara zmagań polsko-krzyżackich w 1410 r.\nnr 15: Pielgrzymi, pogrobowcy, prebendarze; pod red. B. Śliwińskiego, Malbork 2009\nWstęp (Błażej Śliwiński); Ambroży Bogucki – Etymologie polskich nazw rycerstwa; Tomasz Czarnecki – O etymologii polskich terminów ksiądz / książę; Maciej Dorna – Dwa rzekome dokumenty donacyjne dla Krzyżaków datowane na rok 1230; Rafał Kubicki – Prebendarze w klasztorach mendykanckich na terenie państwa zakonu krzyżackiego w Prusach; Beata Możejko – Materiał źródłowy z Gdańska do dziejów poźnośredniowiecznych pielgrzymek – rekonesans badawczy; Karol Polejowski – Kryzys krzyżackiej komendy Beauvoir we Francji pod koniec XIV w.; Edward Rymar – Grodowy Gorzebądz na przełomie XIII i XIV w. Przyczynek do poznawania pewnego konfliktu pomorsko-pomorskiego; Piotr Samol – Kościół grodowy w Gdańsku. Studium z pogranicza historii i architektury; Marek Smoliński – Kazimierz Sprawiedliwy w Wincentyńskiej tradycji o testamencie Bolesława Krzywoustego. Głos w dyskusji; Jarosław Sochacki – Pomorska polityka Piastów w X i XI w.; Sobiesław Szybkowski – Terytorium goniądzkie w 1398 r.; Błażej Śliwiński – Z badań nad obsadą urzędów w gdańskim konwencie krzyżackim do połowy XIV w.; Tomasz Zuzek – Tablice fundatorów i dobrodziejów klasztoru cysterskiego w Oliwie; Rafał Kubicki – Statut bractwa czeladników szewskich Starego Miasta Gdańska z 1436 r.; Sobiesław Szybkowski – Dokument starosty przedeckiego Jakuba z Dębna z 17 XII 1465 r. Kujawskie posiadłości Jastrzębców z Powiercia i Wieniawów z Gołuchowa.\nnr 16: Dzierżawcy, literaci, posłowie, pod red. B. Możejko, M. Smolińskiego, S. Szybkowskiego, Malbork 2011\nWstęp; Witold Brzeziński – Rodzina Łekińskich z rodu Pałuków w XV wieku. Z genealogii i życia rodziny szlacheckiej w późnośredniowiecznej Polsce; Daniel Budkiewicz – Urzędnicy Przemysła II. Kilka uwag prozopograficznych; Bogdan Burliga – Literacki aspekt Kroniki Oliwskiej; Jiří Mitáček – W sprawie relacji Karola IV z joannitami; Beata Możejko – Zapomniane poselstwo do Polski Anselma Adornes w roku 1474. Z dziejów kontaktów między księstwem Burgundii a królem Kazimierzem Jagiellończykiem; Dominika Pietkiewicz – Kronika Oliwska a Exordium Ordinis Cruciferorum; Edward Rymar – Ród rycerski Mellentinów na Pomorzu i w Nowej Marchii do początku czasów nowożytnych; Piotr Samól – Rutki. Wieś patrymonialna Młodego Miasta Gdańska; Marek Smoliński – Henning von Wartenberg, templariusz, pan domów w Skarszewach i Czarnocinie oraz joannicki dzierżawca; Marcin Szczepan – Bulla Eugeniusza III z 4 IV 1148 r. jako świadectwo misji pruskiej biskupstwa włocławskiego w XII wieku; Sobiesław Szybkowski – Zbrojna familia starosty malborskiego Macieja ze Służewa w 1498 r.; Dariusz Wybranowski – Główne linie rozwojowe rycerstwa Pomorza Zachodniego do schyłku XIII wieku; Rafał Kubicki – Przywileje na młyny w dobrach cysterek w Żarnowcu (Świecino 1406 r., Wierzchucino 1516 r.); Agata Larczyńska – Kredytywy biskupa włocławskiego Piotra Mosińskiego z Bnina h. Łodzia dla jego pełnomocników udających się do Gdańska z lat 1487, 1491 i 1492; Sobiesław Szybkowski – Trzy źródła do genealogii i prozopografii Rembielińskich herbu Dołęga\nnr 17: pod red. B. Możejko, M. Smolińskiego, S. Szybkowskiego, Warszawa 2013\nWstęp; Grzegorz Białuński — Z dziejów krzyżackiego zamku w Wielkiej Puszczy. Przypadek Giżycka;Witold Brzeziński — Koligacje małżeńskie rodzin Nałęczów z Sarbinowa i Łekna oraz Pałuków z Łukowa. Przyczynek do dyskusji nad wysokością zapisów posagowo-wiennych jako wyznacznikiem pozycji społeczno-majątkowej w późnośredniowiecznej Polsce; Tomasz Czarnecki — Jeszcze o pochodzeniu polskiego terminu szlachta; Rafał Kubicki — Fundacja i implantacja klasztoru dominikańskiego na przykładzie państwa zakonu krzyżackiego w Prusach; Shlomo Lotan — Peter of Dusburg’s Attitude towards the Holy Land in the Crusades Period; Богдана Петришак (Bogdana Petrishak) — Wincenty — pisarz, kupiec, finansista XV-wiecznego Lwowa; Karol Polejowski — Hrabiowie Brienne we frankijskiej Grecji: między realizacją a upadkiem rodowych ambicji (do 1311 roku); Edward Rymar — Księstwa zachodniopomorskie w pierwszym okresie wpływów duńskich (1187–1211); Marek Smoliński — Joannici wobec polityki Kazimierza Wielkiego w latach 30. XIV wieku; Sobiesław Szybkowski — Dziedzice Stanomina w powiecie inowrocławskim w późnym średniowieczu (koniec XIV–XV wiek) ; Marcin Szczepan — Przynależność kościelna ziemi sławieńsko-słupskiej w XII i na początku XIII wieku; Michalina Broda — Wskazówki o rodzaju, stosowaniu i działaniu specyfików medycznych oraz przeprowadzaniu zabiegów diagnostycznych. Źródło do działalności lekarskiej w państwie zakonu krzyżackiego w Prusach w XV stuleciu; Sobiesław Szybkowski — Dokument starosty inowrocławskiego i prepozyta włocławskiego Mikołaja Kościeleckiego (II) ze Skępego z 13 X 1494 roku; Edward Rymar — Jeszcze o templariuszu Henningu z Wartenberga, jego pochodzeniu i kręgu krewniaczym. Post scriptum do rozprawy Marka Smolińskiego\nnr 18: pod red. B. Możejko, M. Smolińskiego, S. Szybkowskiego, Warszawa 2014\nWstęp; Witold Brzeziński — Krąg rodzinny kasztelana lędzkiego Wojciecha Górskiego herbu Łodzia († 1494); Daniel Budkiewicz — Itinerarium księcia wielkopolskiego Przemysła I; Julia Burkhardt — Political assemblies in 15th century Poland; Anna Krygier — Przywileje wystawione przez zakon krzyżacki dla małych miast pruskich w latach 1411–1454; Agata Larczyńska — Prawdziwe czy zmyślone? Źródła epistolarne i dokumentowe w formularzu księcia mazowieckiego Aleksandra. Próba rekonesansu badawczego; Jakub Morawiec — Cnut the Great’s Conquest of Norway and Beginnings of Cult of St. Olaf; Сергей Полехов — Свидригайло и литовская Русь: стереотипы историографии и свидетельства современников; Paweł Sadłoń — Gdańsko-duński zatarg o zwrot towaru z 1491 roku.¨ Rafał Simiński — Wilke Manteuffel — krzyżacki sojusznik, pomorski raubritter i radca książęcy w pierwszych dziesięcioleciach XV wieku ; Marek Smoliński — Jeszcze raz o polskim krzyżowcu z 1147 roku; Sobiesław Szybkowski — Starostowie starostw grodzkich Szerokiej Wielkopolski w latach 1434–1438 ; Rafał Kubicki — Wybrane źródła do dziejów szpitala Świętego Ducha w Gdańsku z lat 1382–1449; Sobiesław Szybkowski — Kredytywa szlachty łomżyńskiej i wiskiej z 31 I 1462 roku dla podsędka wiskiego Jana Romana z Glinek i Stanisława z Penzy. Z badań nad funkcjonowaniem mazowieckich wspólnot terytorialnych w drugiej połowie XV wieku; Edward Rymar — Jeszcze raz o pomorskim obszarze trybutarnym w IX–XIV wieku. W związku z polemicznym wystąpieniem Gerarda Labudy w 2007 roku\nnr 19: pod red. B. Możejko, M. Smolińskiego, S. Szybkowskiego, Warszawa–Bellerive-sur-Allier 2015\nWstęp; Grzegorz Białuński — Uwagi o karierze Prusów w państwie krzyżackim; Bogdan Burliga — Splendor łowów z ptakami drapieżnymi: retoryka Przedmowy do Sztuki sokolnictwa (De arte venandi cum avibus) cesarza Fryderyka II Hohenstaufa; Loïc Chollet — Les Voyages en Prusse vus de France: la perception de la croisade contre la Lituanie dans quelques sources francophones (fin XIVe–début XVe siècle); Michalina Duda, Sławomir Jóźwiak — Gestures and forms of oath swearing on the consecrated Host in Christian Europe in the Late Middle Ages; Wojciech Kozłowski — Theorizing Late Medieval Politics. Report from the Field; Alicja Mutrynowska — Społeczno-gospodarcze powiązania przedstawicieli rycerstwa ziemi chełmińskiej w XIII w.; Edward Rymar — Termin i okoliczności utraty i rezygnacji księstwa pomorskiego z ziem barnimskiej, teltowskiej i południowej ziemi wkrzańskiej (1180–1230); Błażej Śliwiński — O charakterze zjazdu gąsawskiego i rzekomo mającej tam miejsce bitwie; Janusz Trupinda, Sławomir Jóźwiak — Zamek krzyżacki w Elblągu. Topografia i układ przestrzenny na odstawie średniowiecznych źródeł pisanych; Łukasz Włodarski — Dwór i najbliższe otoczenie arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorii ze Skotnik (1342–1374); Dariusz Wróbel — Uczestnictwo poddanych Władysława Jagiełły w procesach polubownych z Zakonem Krzyżackim w latach 1412–1414; Łukasz Grochowski — Dokument Kazimierza Jagiellończyka dotyczący dworu i młyna w Zajączkowie z 2 VIII 1476 r.; Rafał Kubicki — Wybrane źródła do dziejów szpitala św. Elżbiety w Gdańsku — nadania krzyżackie z lat 1399–1448; Marcin Sumowski — Trzy dokumenty do badań nad mobilnością kleru niższego w Prusach z pierwszej połowy XV w.; Sobiesław Szybkowski — Kredytywa możnych polskich dla posłów do wielkiego mistrza Pawła Rusdorfa z 31 VII 1434 r. Z badań nad okresem rządów opiekuńczych w Królestwie Polskim w latach 1434–1438\ntom 20: pod red. B. Możejko, M. Smolińskiego, S. Szybkowskiego, Warszawa–Bellerive-sur-Allier 2016\nWstęp; Bożena Czwojdrak — Fraucymer na dworach królowych w późnośredniowiecznej Polsce; Tomasz Jurek — Zaginiony dokument Przemysła II dla plebana w Tłokini ;Wojciech Kozłowski — The origins of the 1320 Angevin-Piast Dynastic Marriage; Martin Nodl — Geneza czeskiej reformacji; Piotr Oliński — Świętopełk jako lis i lew w kronice Piotra z Dusburga. O biblijnych i pozabiblijnych źródłach metafor i porównań zwierzęcych; Богдана Петришак — Влада у Львові в другій половині XIV ст.: колективний портрет; Barbara Popielas-Szultka — Kult św. Piotra i Pawła w biskupstwie kamieńskim do reformacji; Edward Rymar — Wyjście z zaścianka, czyli o podróży Bogusława X do Niemiec, Włoch i Ziemi Świętej raz jeszcze (Suplement 3); Franciszek Sikora — W sprawie badań nad sygnatariuszami konfederacji Spytka z Melsztyna z 1439 roku; Marek Smoliński — Uwagi o kierunkach badań nad pochodzeniem Zwinisławy, żony Mściwoja I; Jarosław Sochacki — Okoliczności wojny Ludwika Pobożnego z Bułgarami w latach 827–829 ; Jerzy Sperka — Tragiczne losy księcia rybnickiego Wacława III (zm. 1478). Epizod z dziejów rywalizacji między Jagiellonami a Maciejem Korwinem o koronę czeską; Adam Szweda — Krzyżacki poseł na synodzie piotrkowskim w 1442 roku; Jan Szymczak — Zbrojna eskorta miejskich wozów wojennych w Polsce w XV–XVI w. Alicja Szymczakowa — Tarnowscy z Tarnówki i Boczków herbu Jelita; Jan Wroniszewski — Studya heraldyczne Antoniego Małeckiego a polskie badania nad heraldyką rycerską; Dariusz Wybranowski — Działalność i skład osobowy domów zakonu joannitów w Księstwie Pomorskim w pierwszej połowie XIV wieku; Sobiesław Szybkowski — Dokument sądu ziemskiego dobrzyńskiego z 15 VI 1407 r. dotyczący rozgraniczenia między Osiekiem a Wrzeszewem\ntom 21: pod red. B. Możejko, M. Smolińskiego, S. Szybkowskiego, Gdańsk 2017\nWstęp; Bogdan Burliga – Antyczne reminiscencje w średniowiecznym podręczniku militarnym Krystyny de Pizan Księga uczynków wojennych i rycerstwa; Hana Komárková – The Oath of Office in the Sphere of Food Production, Food Distribution and Utilization of Resources within the Urban Community The Example of Late Medieval and Early Modern Silesian and Moravian Towns; Weronika Konkol – Gesty zniewagi w świetle polskich późnośredniowiecznych przekazów pisanych i ikonograficznych o Męce Pańskiej; Wojciech Kozłowski – International Identities in the 13th Century Latin Christendom. A Concept of Lordly Identity; Krzysztof Kwiatkowski – Niewola księcia pomorsko szczecińskiego Kazimierza [V] po bitwie grunwaldzkiej (1410/1411) – obserwacje historycznokulturowe; Ireneusz Milewski – Anthelios. Autorzy bizantyjscy o posągu Konstantyna Wielkiego wieńczącym porfirową kolumnę w Konstantynopolu; Edward Rymar – Pomorskie i polskie wątki w działalności i twórczości Johannesa de Kitzschera (ok. 1460/65–1521); Marcin Szczepan – Program misji pruskiej w symbolice Drzwi Gnieźnieńskich (Na marginesie pewnej koncepcji Gerarda Labudy); Mateusz Szuba – Data narodzin i pozycja późniejszego księcia gdańskiego Warcisława II do 1266 roku; Rafał Kubicki – Dokument potwierdzający zawarcie umowy franciszkanów z władzami miasta Braniewa w 1301 r. w sprawie zmiany lokalizacji klasztoru; Sobiesław Szybkowski – Dwa niedrukowane dokumenty byszewskie (koronowskie) z XIV w. Łukasz Włodarski – Wyrok biskupa płockiego Pawła Giżyckiego w sporze pomiędzy Ninogniewem Kryskim a Bogusławem, plebanem w Drobinie; Sprostowanie (Daniel Budkiewicz)\ntom 22, ed. B. Możejko, M. Smoliński, S. Szybkowski, Gdańsk 2018\nPřemysl Bar – Gdańsk Affairs at the Council of Constance (1414–1418); Ewa Bojaruniec – Król The ennoblement of Gdańsk patricians in the second half of the fifteenth century and the early sixteenth century; Bogdan Burliga – Putting Ancient History in a Medieval Text: the Second Part of Honoré Bonet’s Chivalric Manual L’arbre des batailles; Małgorzata Dowlaszewicz – The social and economic status of women reflected in the medieval Dutch legend of Beatrijs; Mariola Freza-Olczyk – Bishop Conrad III of Kamień Pomorski: a common clergyman and a politician in the Duchy of Pomerania in 1233–1241; Maja Gąssowska – Scenes from the life of a rich widow (Reval in the mid-fourteenth century); Weronika Grochowska – Some aspects of the trade, art market, and artistic contacts between Prussia and the North: Export of artworks from the territory of the State of the Teutonic Order between the mid-fourteenth and mid-fifteenth centuries; Rafał Kubicki – The schools and studies of the Dominicans in the Prussian contrata to the beginning of the sixteenth century; Tamás Lados – The origins of the primatial authority of the archbishops of Esztergom in Hungary (eleventh–fourteenth centuries; Katarzyna Niemczyk – A few remarks about Bogdan the One-Eyed’s matrimonial policies in the context of the conflict between Poland and Moldova in 1509; Wojciech Odoj– Musical Motifs in Hans Memling’s Last Judgment (The National Museum in Gdańsk, c.1471); Patrik Pastrnak– Adducimus gemmam et florem: Bona Sforza’s bridal journey (1518) in the light of rituals and ceremonies; Monika Rusakiewicz – He murder of Warcisław I in documents and historiography from the twelfth to sixteenth centuries; Piotr Samól – Borrowing Images of Empire: The contribution of research on the artistic influence of the Holy Roman Empire on Polish Romanesque architecture in the eleventh and twelfth centuries; Błażej Śliwiński – Czech involvement in King Henry V of Germany’s expedition against Poland in September 1109 from the perspective of Polish historiography; Adrien Quéret-Podesta – The episode of the murder of Hungarian King Ladislas IV’s officer in the Chronicle of Spišska Sobota and its significance\ntom 23, ed. B. Możejko, M. Smoliński, S. Szybkowski, Gdańsk 2019\nMariusz Bizewski, Hołd lenny Mściwoja I złożony Danii w 1210 r. Próba rekonstrukcji epizodu z dziejów panowania pierwszych Sobiesławiców; Witold Brzeziński, Z dziejów potomstwa i wdowy po zmarłym podkomorzym kaliskim Rafale z Gołuchowa (zm. 1442). Przyczynek do historii życia rodziny szlacheckiej w późnośredniowiecznej Polsce; Mariola Freza Olczyk, Stepmother and stepson: Duchess Matilda in the power struggle after the death of her husband Barnim I, the Duke of Pomerania; Sławomir Jóźwiak, Janusz Trupinda, Czas powstania krzyżackiego komturstwa w Pokarminie (Brandenburg) a kwestia chronologii wznoszenia tamtejszego zamku; Adam Kromer, „Oliwa” – pochodzenie nazwy podgdańskiego klasztoru cystersów. Przyczynek do badań; Mirosław J. Leszka, Obraz cara bułgarskiego Samuela w źródłach bizantyńskich (XII w.); Ireneusz Milewski, Lýtron. Okup za odstąpienie od oblężenia miasta jako element strategii wojennej Chosroesa I w De bello Persico Prokopiusza z Cezarei; Paweł Mateusz Modrzyński, Animals in the legal culture of Prussian towns (the 13th–16th centuries): An overview; Ádám Novák, Balázs Antal Bacsa, Polish and Hungarian lords in the entourage of Władysław, King of Poland and Hungary 1440–1442; Sergiej Polechow, Rahoza. Przyczynek do dziejów kancelarii i dworu wielkich książąt litewskich w epoce Witolda199; Edward Rymar, Mściwoj II jako lennik margrabiów brandenburskich (w latach 1269–1273); Marek Smoliński, Kilka marginalnych uwag w sprawie statusu prawnego Sobiesławiców przed 1227 r.; Sobiesław Szybkowski, Genealogia pierwszych pokoleń Działyńskich; Łukasz Włodarski, Relacje arcybiskupa gnieźnieńskiego Jarosława Bogorii ze Skotnik z zakonem krzyżackim w Prusach; Dariusz Wróbel, The so called “council of eight” in the summer campaign of 1410\t304; Rafał Kubicki, Dwa przekazy źródłowe dotyczące testamentów z terenu władztwa zakonu krzyżackiego w Prusach (podszpitalnika w Pasłęku z 1453 r. i prokuratora w Lochstädt z około 1476 r.); Andrzej Marzec, Dokument królowej Elżbiety Łokietkówny z 1 stycznia 1377 roku, w potwierdzeniu wikariuszy Królestwa Polskiego z 26 czerwca 1381 roku.\nZapraszamy do lektury artykułów opublikowanych na łamach „Studiów z Dziejów Średniowiecza”\nZapraszamy też wszystkich do publikacji na łamach „Studiów z Dziejów Średniowiecza”. Nadesłane teksty przejdą etap recenzji. Oceniają zazwyczaj dwaj niezależni recenzenci. Lista recenzentów dołączana jest do danego tomu czasopisma. Nadesłane teksty powinny zostać przygotowane przy użyciu najpopularniejszych krojów pisma (np. times new roman), które umożliwiają dostęp do wszystkich liter alfabetu z poziomu systemu tak w piśmie łaciński, jak pismach wschodnioeuropejskich. W pismach greckich i semickich należy unikać kroju w formacie *.ttf i posłużyć się ogólnie stosowanym obecnie formatem *.oft. Ze względów wydawniczych prosimy o przesyłanie tekstów w formacie *.doc, *.docx.\nZapraszamy na stronę internetową Studiów z Dziejów Średniowiecza: https://czasopisma.bg.ug.edu.pl/index.php/stzdsr/index, gdzie pozostałe informacje o czasopiśmie i warunkach publikowania z nim.\nPrzejdź na stronę SzDŚ\nInformacja o Zakładzie Historii Średniowiecza Polski i Nauk Pomocniczych Historii AD 2020


Podsumowanie roku - K U C H N I A\no. Jacek OP\nWysłany: Sob 10:10, 26 Kwi 2008 Temat postu: Podsumowanie roku\nRok akademicki 2007/08 pomału dobiega końca. No jeszcze troszeczkę przed nami.\nWarto, żebyśmy podzielili się swoimi doświadczeniami, przemyśleniami i uwagami z tego czasu. Jako że to jest Kuchnia, czyli miejsce, gdzie tworzymy coś razem i ma być coraz bardziej nasze, więc wszelkie spostrzeżenia są niezwykle cenne. Żeby Kuchnia była jeszcze lepsza, bardziej nasza i wspierająca.\nNapiszcie, co było/jest dla Was ważne i pomocne w tym roku w Kuchni; jakie spotkania, inicjatywy były cenne i dlaczego.\nNapiszcie, co wymagałoby według Was zmiany, czego zabrakło; jakie macie oczekiwania wobec duszpasterstwa.\nNiezależnie czy przychodzicie regularnie czy byliście może kilka razy czy raz, każdy głos jest bardzo cenny, bo Wasz.\nZapraszam zatem do dzielenia się i dyskutowania o Kuchni.\nA za Waszą obecność, zaangażowanie wielkie dzięki. To wielka radość\nWasz o. Jacek\nMnie trochę szkoda, że już trzeba dokonywać rozmyślań nad tym co już było. Tak to bardzo ważnie. No, ale jeszcze dwa miesiące i ja pewnie dopiero wtedy przygotuje takową notkę. pozdrawiam i chętnie poczytam to co inni napiszą.\nTeraz ograniczę się tylko do jednego zdania: O Kuchni, rozmawiać warto. Jakoś nie było okazji do rozmów na ten temat. Szczególnie w II semestrze ...\nRok akademicki jeszcze nie minął, ale już teraz wiem, że był to rok wyjątkowy: ciekawy, trudny, uczący życia i niosący wiele wrażeń - pewnie jak każdy pierwszy rok studiów Do tych szczególnych chwil zalicza się moja pierwsza wizyta w Kuchni a nie była to dla mnie sprawa wcale taka łatwa. Nie znałam nikogo, nie wiedziałam nawet gdzie jest klasztor Dominikanów. Po prostu przyszłam. I zostałam. Za tą otwartość i serdeczność, jaką spotkałam, chcę Wam baaaardzo podziękować\nA jeśli chodzi o spotkania, to szczególne znaczenie ma dla mnie czwartkowa Eucharystia. Nie zdawałam sobie nigdy wcześniej sprawy, że można być tak blisko, że w Eucharystii można doświadczyć AŻ TYLE miłości. To było wielkie odkrycie. Może to dzięki akcentowaniu liturgii Mszy świętej, której nigdy wcześniej nie rozumiałam, a gesty wydawały mi się bez znaczenia. Tu swoje zasługi ma SMS, który pomógł mi spojrzeć na modlitwę i sakramenty trochę inaczej. Sporo wyjaśnij i obalił parę mitów.\nPoza tym bardzo miło wspominam kuchennego sylwestra Rzutem na taśmę, nie znając właściwie nikogo, nie wiedząc nic, po prostu pojechałam i...było super


Cat Aging - Jakie są oznaki starzenia się Twojego kota? | Wzrost\nStarzenie się kota: How You Can Provide Loving Care for Your Senior Cat\nTak jak ludzie żyją dłużej, dzięki lepszej opiece medycznej i lepszym dietom, starzenie się kotów również uległo poprawie, dzięki zaawansowanemu żywieniu i opiece weterynaryjnej. Podczas gdy kot jest uważany za „seniora” w wieku od siedmiu do dziesięciu lat, wiele kotów domowych żyje do dwudziestego roku życia.\nSposób w jaki koty się starzeją jest podobny do ludzkiego, ponieważ każdy kot doświadcza starzenia się w inny sposób. Niektóre koty wydają się ospałe i starsze w wieku siedmiu lat, podczas gdy jedenastolatek może być rozbrykany jak kociak. Starzenie się jest jednak procesem naturalnym i choć wielu schorzeń nie da się skorygować, można je kontrolować.\nKluczem do zapewnienia kotu seniorowi jak najzdrowszej i najwyższej jakości życia jest rozpoznanie i ograniczenie czynników, które mogą stanowić zagrożenie dla zdrowia, wykrywanie chorób na jak najwcześniejszym etapie, poprawa lub utrzymanie zdrowia układów organizmu oraz upewnienie się, że kot jest regularnie odwiedzany przez lekarza weterynarii.\nZawsze dobrze jest znać oznaki starzenia się u kotów.\nJakie są oznaki starzenia się u mojego kota?\nCo się dzieje, gdy mój kot się starzeje?\nHow Can I Help My Aging Cat Thrive?\nJaki jest właściwy rodzaj karmy dla mojego starzejącego się kota?\nJak z ćwiczeniami?\nThat Extra TLC\nIs My Cat Sick or is it Just Old Age?\nPonieważ każdy kot jest wyjątkowy, nie wszystkie koty będą wykazywać te same zachowania, jednakże istnieje kilka specyficznych cech, które możesz zauważyć u starszego kota. Należą do nich:\nCoraz częstsze miauczenie.\nOmijanie ulubionego miejsca odpoczynku – i ukrywanie się w zamian.\nOmijanie kuwety lub nie korzystanie z niej w ogóle.\nNie przychodzi na zawołanie.\nZmiany we wzorcach snu lub jedzenia.\nWażne jest, aby pamiętać, aby nie przypisywać zmian w zachowaniu tylko starzeniu się. Każda zmiana w zachowaniu lub stanie zdrowia, niezależnie od wieku, wymaga wizyty u lekarza weterynarii w celu wykluczenia i/lub zdiagnozowania choroby.\nW miarę starzenia się Twojego kociego towarzysza, wydajność organizmu spada, a układ odpornościowy staje się mniej zdolny do odpierania obcych najeźdźców. Poniżej przedstawiamy kilka innych dolegliwości, których może doświadczyć Twój starszy kot:\nOdwodnienie – Może wystąpić w wyniku wielu różnych chorób i dodatkowo zmniejsza krążenie krwi, a także odporność. Może to być również znak, że z Twoim kotem dzieje się coś poważniejszego.\nPrzerzedzenie skóry – Jest to częste zjawisko u starszych kotów i może prowadzić do zmniejszenia krążenia krwi oraz sprawić, że skóra kota będzie bardziej podatna na infekcje.\nMniej skuteczna pielęgnacja – Z powodu zapalenia stawów lub problemów stomatologicznych Twój kot może nie być w stanie utrzymać futra w takim stanie, jak kiedyś. Może to powodować matowienie, nieprzyjemny zapach i stany zapalne skóry.\nOsłabienie pazurów – Kolejnym częstym zjawiskiem u starzejących się kotów jest łamliwość pazurów, jeśli nie są one odpowiednio pielęgnowane.\nZmiany w mózgu – U ludzi zmiany w mózgu związane ze starzeniem się są znane jako „starość”, a u kotów mogą wystąpić podobne problemy. U Twojego kotka może to wyglądać jak nadmierne miauczenie, błądzenie bez celu, dezorientacja i/lub unikanie interakcji społecznych.\nUtrata słuchu – Z różnych powodów jest to częste u starzejących się kotów.\nZmiany w oczach – Starsze koty mają tendencję do tworzenia się zamglenia w soczewce oka, które nie zawsze wpływa na wzrok.\nChoroby uzębienia – Jest to częste zjawisko u starzejących się kotów i może być dość bolesne. Może utrudniać spożywanie posiłków oraz pielęgnację zębów.\nChoroby nerek – Choroby nerek są powszechne u kotów i dają różne objawy.\nChoroby zwyrodnieniowe – Choroby takie jak choroby stawów i zapalenie stawów są powszechne, ale często trudno je ocenić. Mogą one jednak powodować, że kot ma problemy z dostępem do kuwety, miski z jedzeniem lub ulubionych miejsc odpoczynku, a także mniej się bawi lub szybciej męczy.\nNadciśnienie, cukrzyca, nadczynność tarczycy – U kotów często mogą rozwijać się te zagrażające życiu choroby.\nW opiece nad starszymi kotami kluczowe są trzy czynniki. Należą do nich:\nZapewnienie tych podstaw Twojemu kociemu przyjacielowi może mieć ogromny wpływ na jego satysfakcjonujące życie do późnej starości.\nJeśli chodzi o opiekę nad starszymi kotami, warto zapytać lekarza weterynarii o zalecenia dotyczące tego, jaka karma jest najlepsza. Ogólnie rzecz biorąc, preferowana jest dieta, która jest łagodna dla narządów i wspomaga metabolizm. Koty w wieku od siedmiu do dwunastu lat często przybierają na wadze, dlatego dieta jest szczególnie ważna w zapobieganiu otyłości, która może prowadzić do cukrzycy, a także predysponować do chorób stawów. Po ukończeniu dwunastego roku życia niektóre koty tracą na wadze, co jest kolejnym problemem, który powinien zostać oceniony przez lekarza weterynarii.\nĆwiczenia dla kota są zawsze korzystne, ale dla starzejącego się kota mogą być jak „Fontanna młodości!”. Ćwiczenia wzmacniają mięśnie, chronią stawy, pobudzają krążenie, wspomagają metabolizm i utrzymują kocią sylwetkę w dobrej kondycji. Jeśli Twój kot już zaczął się robić ospały, zachęć go do różnych zabaw z jedzeniem. Możesz rozsypać smakołyki w pokoju, aby kot musiał zrobić kilka kroków i zaangażować zmysły węchu do każdego kęsa. Suchą karmę można umieścić w kulce lub podobnej zabawce, która nie uwalnia pokarmu, dopóki kot się nią nie pobawi. Interaktywne gry, takie jak zaklinacze kotów czy światełka na ścianie również mogą zachęcić kota do zabawy bez konieczności nagradzania go jedzeniem. Całkowity brak ruchu, zaburzenia ruchu lub ograniczenia ruchowe nie są zazwyczaj oznaką zachowania starszego kota, ale wskazaniem choroby.\nAs your cat gets older, he or she has a greater need for security, so a little more tender loving care will go a long way. Twój starszy kot będzie bardziej szukał bliskości znanych mu osób i będzie lubił być intensywnie pieszczony. Twój kot będzie chciał odpoczywać w ciepłym miejscu, więc rozważ przeniesienie jego łóżka lub ulubionego koca do przytulnego, ciepłego miejsca w domu, z dala od przeciągów (myśl ciepło, nie gorąco!).\nW pewnym wieku Twój starszy kot może mieć trudności z dbaniem o swoje ciało i pielęgnacją w taki sposób, jak kiedyś. Możesz pomóc kotu poczuć się znowu komfortowo we własnej skórze, wykonując delikatny masaż szczotką, który pomoże również przywrócić blask futru.\nPodjęcie działań mających na celu zapewnienie kotu bezpieczeństwa i wygody w Twoim domu w miarę starzenia się, będzie również stanowiło długą drogę w kierunku zamanifestowania jego dobrego samopoczucia. W miarę jak kotu będzie coraz trudniej się poruszać, korzystanie z niższych kuwet i upewnienie się, że miski z jedzeniem są łatwo dostępne, znacznie ułatwi mu życie. Możesz również rozważyć znalezienie sposobu, aby pomóc mu wejść na ulubione krzesło lub kanapę, jeśli stanie się to zbyt trudne.\nTo naturalne, że z wiekiem koty stają się spokojniejsze i więcej śpią. Wiele zmian w zachowaniu Twojego kota może jednak wskazywać na chorobę i nie należy ich ignorować. Choroby związane z podeszłym wiekiem są czasami niepozorne, a objawy pojawiają się tak stopniowo, że właściciele zwierząt często nie dostrzegają sygnałów ostrzegawczych. Ważne jest, aby nie zakładać, że jakiekolwiek zmiany są po prostu nieuniknioną częścią starzenia się. W miarę jak Twój kot się starzeje, jeszcze ważniejsze staje się regularne kontrolowanie go przez lekarza weterynarii, aby zapewnić Twojemu kociemu przyjacielowi długie i zdrowe życie.\n55 dziwaczne i niezwykłe rzeczy do zrobienia w Londynie


Moja Pasja - To Samo Życie Z Życia Wzięte: Syrop z kwiatu czarnego bzu :)\nPragnę się z Wami podzielić moim nowym odkryciem w kuchni , które również jest moją pasją oraz rękodziełem tym razem kulinarnym .\nJestem bardzo ciekawska nowych podbojów w kuchni lubię obserwować przyrodę , która w swoim bogactwie oferuje nam wiele ziół więc dlaczego by z nich nie skorzystać tym bardziej ,że to nic nie kosztuje tylko potrzeba odrobinę chęci i pracy.\nJak już pokazywałam w poniższym poście byłam z rodziną w lesie po kwiaty bzu i zrobiłam z nich ten oto syrop :)\nPrzejrzałam wiele przepisów kulinarnych i według nich zrobiłam syrop z pierwszego zbioru kwiatów bzu tak jak na zdjęciu\nPo posmakowaniu miał posmak goryczki , który nadał temu syropowi biały miąższ z cytryny więc następny opracowałam swój własny i wydaje mi się smaczniejszy i wygląda w słoju tak:\nA oto kulinarne dzieło w moim opracowaniu .\nPo przyniesieniu z lasu kwiatów bzu nożyczkami usuwam zielone łodyżki\nNastępnie rozkładam je na białym prześcieradle na kilka godzin by umożliwić ewentualnym mieszkańcom eksmisję...:)\nObrane ze skórki cytryny i limonki , ponieważ biały miąższ również nadaje posmak goryczki w syropie.\nSok z cytryny i limonki dodaję w poczwórnej dawce w ten sposób zastępuję kwasek cytrynowy.\nNastępnie skórki kroję w dość drobne kawałki .\nTen przepis jest na jedną porcję :\n50 - 80 baldachów czarnego bzu.\nKwiatów bzu może być więcej wtedy będzie mocniejszy syrop i smak końcowy .\nSok 4 limonek\nMożna też dodać wanilię, ale nie koniecznie to według gustu.\nKwiaty zbieramy w suchy, słoneczny dzień . Zrywamy je delikatnie by nie strząchnąć pyłku Następnie należy dokładnie obciąć zielone łodyżki by zmniejszyć posmak goryczki jaki mają w sobie łodyżki bzu i rozkładamy delikatnie kwiaty bzu na papierze lub białym prześcieradle , by umożliwić ewentualnym ich mieszkańcom ewakuację ;)\nNie polecam mycia i potrząsania baldachami, pozbywamy się bowiem wtedy nie tylko robaczków, ale i bardzo cennego pyłku kwiatowego.\nUmieszczamy je w słoju kładąc warstwami na przemian ze skrojoną skórką cytryny i skórką limonki .\nPo oberwaniu kwiatów przygotowujemy zalewę :\nzagotowujemy wodę z cukrem i sokiem z cytryn i limonek , wrzątkiem zalewamy kwiaty (wszystkie muszą być zakryte syropem), przykrywamy i odstawiamy na 2- 4 dni, delikatnie mieszając zawartość naczynia mniej więcej raz dziennie. Następnie dokładnie filtrujemy syrop i przelewamy do wyparzonych butelek lub słoików ; jeśli chcemy przechowywać go dosyć długo to należy syrop w słoikach zagotować . Syrop który nie jest pasteryzowany przechowujemy w lodówce, a pasteryzowany – w piwnicy , a po otwarciu syrop przechowujemy w lodówce.\nW podobny sposób możemy przygotować również inne syropy, np. z liście melisy lub mięty. Urozmaicą nam one nie tylko te letnie, ale i jesienno-zimowe desery :)\nSyrop z kwiatu czarnego bzu jest świetnym lekarstwem na kaszel , ból i zapalenia gardła czy zatok oraz przy wszelkich infekcjach , przeziębieniach i grypach . Jesienią i zimą będziemy chętnie po niego sięgać. W razie przeziębienia podana na gorąco działa jako środek napotny , a chłodniejsza łagodzi także ból gardła.\nKwiaty bzu ususzyłam też na herbatkę, która umili zimowe wieczory.\nOprócz tego dobre są nalewki na spirytusie z kwiatu czarnego bzu i tym też będę się zajmować przy trzecim podejściu do zbiorów kwiatów bzu.\nZachęcam Was Kochani do korzystania z darów natury i docenienie tego co możemy z nich zrobić sami oraz zachęcam Was do zdobywania wiedzy z dostępnych w internecie artykułach , książek jak i z doświadczenia i wiedzy ludzi starszych . Postawmy na naturę , by zmniejszyć toksyny powstałe na skutek dodatków chemicznych do żywności w naszych organizmach , ponieważ człowiek jest tym czym karmi swój umysł i ciało .\nSłoiczki podpisane i gotowe oczywiście jest ich więcej do wzbogacenia mojej spiżarni :)\nPozdrawiam serdecznie zapachem kwiatu bzu :)\nAutor: Joanna Langowska o 11:47:00\nMusi być bardzo aromatyczny :) ja obsmażałam kwiat bzu w cieście naleśnikowym ale nie przypadł mi do gustu :) pozdrawiam :):):)\n13 czerwca 2012 22:20\ninko bardzo smaczny z wodą do picia i ma działanie moczopędne o czym zapomniałam napisać, pozdrawiam :)\n18 czerwca 2012 21:30\nMy web page katalog stron\n5 listopada 2013 15:13


Niedługo rozpocznie działalność Powiatowe Centrum Usług Wspólnych - Obiektyw.info\nPowiatowe Centrum Usług Wspólnych sprawować będzie nadzór finansowy i administracyjny nad funkcjonowaniem: Zespołu Szkół nr 1 w Grodzisku Mazowieckim, Zespołu Szkół Technicznych i Licealnych nr 2 w Grodzisku Mazowieckim, Zespołu Szkół nr 1 i Zespołu Szkół nr 2 w Milanówku, Zespołu Szkół Specjalnych im. H. Szczerkowskiego w Grodzisku Mazowieckim, Publicznego Ogniska Plastycznego im. J. Skotnickiego w Grodzisku Mazowieckim, a także Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej, przy ulicy Bałtyckiej 30. Powołanie nowej jednostki nastąpiło uchwałą Rady Powiatu Grodziskiego z dnia 27 października 2016 roku. Źródłem finansowania PCUW są środki pochodzące z budżetu powiatu. Decyzją Zarządu Powiatu z dnia 16.11.2016 r. został ogłoszony konkurs na stanowisko kierownicze w PCUW. Oferty można było składać do 2 grudnia br. Jak w praktyce będzie przebiegało funkcjonowanie PCUW okaże się w przyszłości.\nZachęcamy do odwiedzania strony internetowej powiatu: www.powiat-grodziski.pl\n+3 # Miki 2016-12-14 15:36\nA jakie to są jednostki zarządzane przez starostwo? Wiem o szkołach średnich. Co jeszcze?\n0 # Zorientowany 2016-12-19 15:44\nWystarczy wejść na BIP Starostwa Powiatu Grodzisk Maz i tam są wszystkie informacje. Ale przypomnę, ze jednymi z najważniejszych jest Wydział Komunikacji, Centralny Ośrodek Pomocy Społecznej, Wydział Nadzoru Budowlanego i parę innych.


Przygody Robin Hooda – recenzja gry od wyd. Galakta – GryfGra\nGra wrzuca Was od początku w wir wydarzeń. Mały John ma zostać stracony na szubienicy. Robin zaś właśnie powraca z wyprawy. W pierwszym scenariuszu, Waszym zadaniem jest oswobodzić Małego Johna i ujście z życiem w określonym czasie.\nHistoria rozgrywa się na dużej planszy, przedstawiającej zamek w hrabstwie Nottingham oraz las Sherwood. Jest ona dwuwarstwowa, a w górnej warstwie znajdują się w niej wycięcia tworzące kafelki, które można umieścić awersem lub rewersem ku górze albo zupełnie z niej usunąć. Na tych kafelkach znajdziecie postaci, strażników, arystokratów, mieszkańców i elementy otoczenia.\nGracze wcielają się w postaci z wesołej kompanii. Przy niektórych scenariuszach, gra wymusza wybranie konkretnych postaci, przeważnie musi w grze uczestniczyć Robin. Przedstawiane są one przez drewniane figurki, które poruszają się po planszy wchodząc w interakcje z jej elementami. W zależności od rozgrywanego scenariusza, będą miały inne znaczenie dla Waszej misji. Poruszanie się po planszy odbywa się poprzez odmierzanie odległości możliwej do przebycia z wykorzystaniem kolejnych drewnianych figurek.\nO tym, kto będzie realizował turę, decydują drewniane dyski wyciągane z woreczka. Podobnie jest w przypadku ewentualnej walki, tylko tym razem wyciągamy kostki. Gdy uda nam się w trzech próbach wyciągnąć białą, walka jest wygrana. Trzecią rzeczą, którą wyciągamy z woreczka są kafelki pieczęci.\nO wygranej w scenariuszu decyduje, czy uda nam się wykonać zadanie w wyznaczonym czasie. Czas natomiast mierzony jest znacznikami klepsydr na polu złego zakończenia. Co rundę odrzucana jest jedna klepsydra. Jest jednak więcej okoliczności, przez które można je tracić.\nNa tropie Robina i jego kompanii cały czas jest Guy z Gisborne, który nieustannie próbuje pojmać najbliższą postać.\nPrzygody Robin Hooda to wciągająca gra przygodowa, która już od scenariusza zapoznawczego, wciąga Was w wir wydarzeń w Nottingham w czasach średniowiecza. Kolejne misje nie są oderwane od siebie, a stanowią ciąg jednej opowieści.\nTo, co rzuca się w oczy zaraz po rozpakowaniu pudełka, to książka, którą w nim znajdziecie. Zawiera ona kolejne przygody i informacje w jaki sposób rozpatrywać lokacje na mapie w ramach danej misji. Zawiera ona również instrukcję, jak grać. Mechanizmy gra wprowadza stopniowo, więc rozpoczęcie gry nie stanowi większego wyzwania.\nCo jest bardzo ciekawe, w ramach jednego scenariusza zostaje Wam przestawiony jakiś problem do rozwiązania, ale to od Was zależy jak i czy uda Wam się go rozwiązać. Jest to bardzo pozytywny aspekt gry, ponieważ zwiększa imersję — gracze szukają rozwiązań starając się wyobrazić, jak ich bohaterowie mogą sobie poradzić z problemem.\nMechanika ruchu przypomina trochę gry bitewne. Nie ma tam siatki, a poruszacie się odmierzając zasięg figurkami. Jest z tym powiązana mechanika walki. Gdy nie wykorzystamy najdłuższej figurki ruchu, wrzucamy białą kostkę (sukces) do woreczka. Symbolizuje to odkładanie sił na ewentualną walkę w przyszłości. Bardzo fajnie pomyślane.\nCo do mechaniki walki — sprowadzenie jej do dociągania kostek z worka to duże uproszczenie. Wskazuje to, że walka nie jest sednem tej gry, a realizowanie założeń scenariusza. Z drugiej strony, atakowanie strażników i arystokratów jest konieczne do powodzenia scenariusza, ponieważ zwiększa morale w krainie, przez co mniej klepsydr ze złego zakończenia będzie zabierane.\nChoć jest tylko jedna plansza, jest ona pokaźnych rozmiarów i zajmuje większość naszego stołu. To, co na niej się znajduje zależy od scenariusza. Obecność różnych postaci też będzie zmieniać się w czasie podczas gry wyciągacie żetony pieczęci z woreczka.\nPrzygody Robin Hooda rozgrywa się kooperacyjnie, co nam bardzo odpowiada. Zmusza do opracowania strategii i podziału zadań pomiędzy członków drużyny. Dodatkowe szare dyski pozwalają wykonywać dodatkowe akcje wybranemu graczowi, ale który będzie je realizował, zależy od zespołu.\nPoziom trudności gry jest na rozsądnym poziomie. Nie jest łatwo, choć udawało nam się realizować scenariusze na czas… zazwyczaj. 😉 Ciekawym rozwiązaniem jest uzależnienie scenariusza od tego, czy rozgrywamy go coraz pierwszy, czy kolejny. Za pierwszym razem jest trochę inaczej niż w trakcie kolejnych rozgrywek.\nPodsumowując, Przygody Robin Hooda to wciągająca, kooperacyjna gra przygodowa, w której podróżujecie po planszy, wchodząc w interakcje z jej elementami. W pudełku znajdziecie książkę z przygodami, które łączą się w jedną opowieść. Jak dla nas, świetna zabawa dla dowolnej (mniejszej od 5) liczby graczy. Polecamy. 🙂\nDziękujemy wydawnictwu Galakta za przekazanie egzemplarza gry do recenzji.\n← Park Smoków → Neopolis


Co na codzień je wegański dietetyk?\nIwona Kibil BLOG\nChociaż moja firma nazywa się "Wegecentrum", czasem jestem pytana przez pacjentów, co ja jem i czy jestem weganką 😀. Kiedy odpowiadam, że nie jem mięsa i produktów pochodzenia zwierzęcego pada kolejne pytanie "a co pani je na codzień?". Postanowiłam podzielić się odpowiedzią na blogu aczkolwiek moja dieta nie jest specjalnie wyszukana, raczej bardzo prosta a potrawy przyrządzane w krótkim czasie.\nPrzede wszystim oczywiście nie jem mięsa. Nie jem również nabiału ani jaj. Wykluczyłam z diety także cukier i olej (używam jedynie do pieczenia ciast). Dzięki wykluczeniu tych produktów (oraz wprowadzeniu innych, o których zaraz napiszę), czuję się świetnie, mam dużo energii, jem ile chcę a moja masa ciała nie zmienia się od lat! Warunek to odpowiedni dobór produktów i w miarę możliwości regularne posiłki oczywiście.\nNapiszę Ci co jem każdego dnia, jednak proszę nie sugeruj się tym, co ja jem a bardziej tym, o czym piszę na blogu i co przede wszystkim warto włączyć do jadłospisu. Powód jest prosty - każdy ma inny gust i nie musisz przecież lubić tych samych produktów, które lubię ja.\nKażdego dnia jem 4 posiłki ale zdarza mi się zjeść też 5 albo 3. To zależy od ilości obowiązków i spraw do załatwienia.\n[Edit 23.01.2018: od kilku miesięcy jem 3 razy dziennie i szczerze mówiąc ten tryb mi pasuje najbardziej. Nie oznacza to, że Ty również tak powinieneś. Ilość posiłków w ciągu dnia powinna być dostosowana indywidualnie do potrzeb organizmu.\nKażdego dnia jem zieleninę przynajmniej 2 razy dziennie.\nZawsze mam w domu zieleninę (mrożony jarmuż, szpinak, sałaty różnego rodzaju), mrożone owoce (w szczególności truskawki, jagody, czasem jeżyny), nasiona strączkowe, kasze i ryż oraz orzechy. W zasadzie, z wymienionych przeze mnie produktów składa się moja dieta!\nMoim ulubionym i najprostszym zarazem daniem jest duszony mrożony jarmuż z pomidorami. Daję sporo jarmużu (około 4 garści), 2 małe pomidory pokrojone i przyprawy, na które mam akurat ochotę (najczęściej kurkuma, sól himalajska, cubrzyca, pieprz). Do tego dorzucam tofu rozgniecione widelcem, soczewicę lub cieciorkę ugotowaną i duszę aż pomidory i jarmuż zmiękną. Danie takie zajmuje mi kilka minut. Wspaniale pasuje do niego chleb żytni lub grahamka posmarowana dojrzałym awokado.\nKażdego dnia jem orzechy i nasiona.\nNie jem ich jako przekąski przed komputerem czy telewizorem, ale dodaję do różnych potraw. Zazwyczaj po dwie łyżki do potrawy (wymiennie z awokado czy oliwkami). Są źródłem tłuszczu ale i składników odżywczych (żelaza, witamin z grupy B, magnezu, cynku itp.) w porównaniu do olejów, które dostarczają jedynie tłuszczu i witaminy E. Każdego dnia jem jednego orzecha brazylijskiego ze względu na selen oraz orzechy włoskie lub nasiona chia jako źródło tłuszczów omega-3. Bardzo chciałabym jeść siemię lniane jako źródło tych tłuszczów, ale jego smak mi wyjątkowo nie pasuje. Proszę nie sugeruj się moim gustem, bo siemię lniane to jeden z najzdrowszych produktów!\nZ produktów zbożowych najczęściej wybieram ryż brązowy, kasze (jaglana, gryczana, pęczak), komosę ryżową (quinoa) i pieczywo razowe. Z kasz, nasion strączkowych i warzyw robię dania jednogarnkowe. Z nasion strączkowych wybieram w szczególności tofu i soczewicę. Mam swoją ulubioną pastę z soczewicy (a może powinnam nazwać ją zupą, bo jest dość rzadka). Robi się ją w bardzo szybki sposób, wystarczy soczewicę czerwoną gotować z przyprawami (daję cząber, cubrzycę, sól, pieprz, garam masalę i odrobinę kurkumy) i dodatkiem wodorostu. Kiedy się ugotuje, jem na ciepło lub przekładam do naczynia i chłodzę (pasta gęstnieje). Czasem posypuję podprażonymi pestkami słonecznika.\nNie przepadam za owsiankami i nie lubię śniadania na słodko. Nie oznacza to, że preferuję śniadania białkowo-tłuszczowe, bo są modne i zdrowsze od innych... po prostu wolę jeść na śniadanie fasolę 😊.\nOwsianki jem okazjonalnie, najczęściej na wyjazdach i wakacjach.\nKażdego dnia jem 1-3 porcje owoców, w tym owoce jagodowe, które uwielbiam. W zimie są to mrożonki, latem świeże. Owoce jagodowe poprawiają koncentrację i chronią przed chorobami neurodegeneracyjnymi, więc warto je jeść.\nNa koniec przyznam się jeszcze, że piję tylko 3 rodzaje napojów. Nie dlatego, że są to najzdrowsze napoje świata ale dlatego, że je lubię i smakują mi. Są to: kawa (czarna bez cukru i bez mleka), wino (wytrawne) i woda (obecnie piję filtrowaną w domu, zrezygnowałam z butelek). Znowu nie sugeruj się moim smakiem, bo kawa z mlekiem nie jest zła, wina wcale nie trzeba pić (ja piję okazjonalnie) a i herbata jest wspaniałym produktem (ja po prostu za nią średnio przepadam).\nOczywiście zdarza mi się zjeść słodycze (najczęściej jednak przyrządzam je sama w domu) czy posiłki na mieście (szczególnie, kiedy wyjeżdżam), jednak opisane przeze mnie produkty stanowią moją bazę. Tak właśnie jem od lat i czuję się bardzo dobrze.\nJeżeli chciałbyś obserwować moją dietę na codzień, zapraszam Cię na mój Instagram. Prawie każdego dnia wrzucam tam jakiś posiłek.\nSuplementuję dodatkowo witaminę B12 (występuje jedynie w produktach pochodzenia zwierzęcego), kwasy omega-3(DHA) oraz witaminę D.\nJakie produkty Ty jesz codziennie i nie wyobrażasz sobie bez nich swojego jadłospisu?\nDieta i zdrowie Lifestyle praktyczne porady z życia freelancera zdrowie i praktyczne porady\nMagdaS 6 grudnia 2016 23:03\nCo do siemienia lnianego ja dodaje codziennie łyżeczkę do koktajli i w ogóle Noe czuć jego smaku!:) a reszta mojej diety wygląda bardzo podobnie więc cieszę siesię bo to znaczy że jest taka jak być powinna, pozdrawiam:)\nRoślinny Dietetyk 7 grudnia 2016 04:02\n:) do koktajlu siemię lniane mi również pasuje ale nie więcej jak łyżeczka. Wolę jednak chia! :D\nmartucha 7 grudnia 2016 11:24\nDo tej pory też piliśmy tylko wodę filtrowaną z dzbanka, ale od kiedy spojrzałam na Twoją tabelkę z artykułu a wapniu w diecie dzieci zaczęłam kupować cisowiankę. Filtrowaną gotujemy do ciepłych napojów.\nRoślinny Dietetyk 7 grudnia 2016 11:41\nPowiem szczerze, że jest to dla mnie trudna decyzja. Woda filtrowana to oszczędność i mniejsze zużycie plastiku jednak nie wiem, ile wapnia z niej otrzymam. Skupiłam się więc na innych produktach dostarczających wapnia.\nUnknown 15 stycznia 2017 00:51\nA gdzie Pani kupuje warzywa o tej porze? Wiadomo że sałaty z marketu są napakowane chemią.....\nRoślinny Dietetyk 19 stycznia 2017 08:25\nWitam. Kupuję warzywa w różnych miejscach, czasem w warzywniaku, czasem w sklepie typu Biedronka czy Lidl, często kupuję mrożone (np. fasolka szparagowa, brukselka).\nLifestyle19 Dieta i zdrowie15 praktyczne porady13 zdrowie i praktyczne porady10 dieta wegańska6 brak czasu na gotowanie4 odchudzanie4 trip4 zdrowie4 PRZEPISY3\ninspiracje3 Berlin2 Zarządzanie czasem2 beans2 kwasy omega-32 suplementy2 travel2 wegańskie2 wegańskie dzieci2 witamina B122 z życia freelancera2 zarządzanie sobą2 śniadania2 IBS1 Samodyscyplina1 Słowenia1 beznadziejne produkty1 dressingi i sałatki1 fasola1 jadłospis1 jod1 kosmetyki1 legumes1 na wynos1 osoby starsze1 podróże1 poranne wstawanie1 protein1 sól1 uroda1 vegan diet1 vegan restaurants1 Żelazo1\nPOMYSŁY NA NAPRAWDĘ SMACZNE I ZDROWE DANIA + 3 ZASADY SPRAWNEGO GOTOWANIA\nJest wiele rzeczy, które robić uwielbiam. Niestety, gotowanie się do nich nie zalicza. Oczywiście, lubię jeść (a nawet bardzo lubię jeść!) jednak było by idealnie, gdyby ktoś dla mnie gotował. Niestety, nie ma takiej osoby 🙈.No, ale w myśl zasady „szukaj rozwiązań a nie wymówek” (oczywiście, trzeba dodać, że jako dietetyk tym bardziej muszę przykładać się do tych rozwiązań), wciąż wymyślam potrawy łatwe, szybkie ale jednocześnie zdrowe...\nDzisiaj podpowiem Wam, co przygotowuję w sytuacjach kryzysowych (kiedy naprawdę nie mam czasu na gotowanie) lub kiedy nie chce mi się gotować bardziej niż zwykle 😆.\nPrzede wszystkim, wyznaję 3 zasady podczas przygotowywania posiłków. Oto one:\nZasada 1 - Gotuj szybko i maksymalnie zdrowe potrawy\nTo, co przygotowuję często „na bieżący” to zupa pomidorowa z passaty (jest to mniej niż 15 minut!). Wystarczy wlać passatę do garnka, dolać trochę wody, dodać trochę koncentratu pomidorowego lub octu balsamicznego i przypraw (daję zioła prowansalskie, sól, piep…\nCo zdrowego (i szybkiego) jeść na śniadanie? Pomysły.\nUwaga. Od razu ostrzegam Cię. Jeżeli poszukujesz wyszukanych potraw z egzotycznymi składnikami, to nie znajdziesz ich na moim blogu. Przynajmniej nie na tym etapie mojego życia. 😆Na tym blogu znajdziesz natomiast pomysły na proste, szybkie ale jednocześnie dobrze zbilansowane dania. Znajdziesz tu posiłki, które z łatwością przygotujesz w domu ze składników dostępnych w najbliższym sklepie stacjonarnym. Jeżeli to Cię satysfakcjonuje, dobrze trafiłeś. Rozgość się i komentuj 😊😊😊.Dzisiaj przedstawiam Ci przepisy na szybkie i zdrowe śniadania. Ten wpis co jakiś czas będę aktualizować, więc zaglądaj do niego częściej.\n7 POMYSŁÓW NA SZYBKIE I ZDROWE ŚNIADANIA\nTofucznica na różne sposoby\nPropozycja na szybki i zdrowy posiłek dla osób zapracowanych lub nie mających w lodówce zbyt dużo rzeczy to właśnie tofucznica. Wystarczy mieć kostkę tofu i warzywa a można wyczarować z tego pyszne danie. Na zdjęciu powyżej mam tofucznicę z cebulką, papryką i pomidorkami. Na zdjęciu poniżej tofucznicę na zie…


Skandal. Goście zaczeli sie dopasowywać i prawie zakończyli starty na juniorach więc pozostali sami punktujący więc przerwali mecz. Walkower - jedyna słuszna decyzja.\n23 godziny temu | 8 odpowiedz\nJutro o swicie dokoncza,\nMadsen spasuje sprzet i bedzie po Stali\nNa juniorce Stal zrobila przewage,\nRóbcie ten tor i z godzinę. Chcemy mecz :D\nPlandeka poszła na maseczki dla zawodników haha\nGdzie sa plandeki,ktore mialy byc obowiazkowe\nPanowie redaktorzy, prawda jest taka, że każdy zawodnik kocha klub i kibiców, ale najbardziej jednak kocha pieniądze. I nie ma się czemu dziwić. Bo te pieniądze najbardziej kochają nie tylko zawodnicy.\nObydwaj się dogadają po kawie z Panem Prezydentem Leszna ! Tylko czy My kibice tego chcemy? Mam mieszane uczucia ?! Kom tylko fani UL\nTutaj debata nad tym jak to Pawlicki walczy o pieniadze z klubem a tymczasem Zmarzlik pozyskal nowego bogatego sponsora. I o dziwo sami sie do niego zglosili.\nPiter sie boi przyjechac do Gorzowa, ale zapomnial, ze nikogo na stadionie nie bedzie.Znow go Zmarzlik by ponizal na torze objezdzajac go.\nPawlicki nie będzie miał wyboru stoi pod ścianą podpisuje i jedzie ma jako taka kasę lub jak pisze powyżej cały sezon jedzie u siebie za stodołą i kasy nie ma,Lepszy rydz niż nic.Emil jedynie może jechać w Rosji. Wątpię w to aby dostał więcej kasy na meczu w Rosyjskiej lidze niż w polskiej po obniżonym kursie,jeden i drugi dopiero mógł by się starać o zmianę klubu w Listopadzie.Też ie jestem pewien czy by dostali tyle co w Lesznie po tym krachu wirusowym w tym sezonie.Trudno powiedzieć co będzie w kolejnym sezonie\nDudek by w Zielonej podskakiwal tez by go sie pozbyli, ze Zmarzlikiem to samo Moje Bermudy by zrobily, jakos Koldi nie swoj a wszedzie go lubia/ Moze byc najlepszy ale jak psuje prace trenerowi to w tym klubie nie moze jezdzic, z drugiej strony Piter jest za dobry by klubu nie znalazl a w nowym klubie podskakiwal nie bedzie tylko sie staral zaskarbic sympatie, dla obydwu stron lepiej jak w Lesznie jezdzil nie bedzie.\nZ "Pitera Pana" jak to na niego mówicie, wyszedł egoizm pełną gębą. "Ja i tylko ja się liczę" - jego motto od dawna. Boi się obniżenia stawki na jeden sezon, gdy inni tracą pracę? Pewnie na kolejny tatuaż mu nie starczy i o to płacz.\nPawlicki, Pawlicki, Pawlicki. ….. Czego panowie się domagacie? Linczu? Walczy o pieniądze, jak każdy z nas. Hipokryzja w czystym wydaniu. Kibice UL mają więcej rozumu od niektórych dziennikarzy. Piotr jaki jest każdy widzi, ale nie widzę żadnego powodu, aby pójść w ostracyzm. Mam dobrą pamięć i pamiętam finałowy bieg z meczu ze Spartą w 2017. Mam o tym zapomnieć? Teraz osikowy kołek? Nie znoszę tego ciągłego jątrzenia. Poczekajcie na wynik rozmów. Jeśli Piotr odejdzie, w co nie wierzę, to trudno. Taki biznes, jego wola.


Rozgrywka we dwoje - Erotycznie.org\nStereotyp, mówiący o tym, że filmy pornograficzne oglądają tylko mężczyźni, powinien przejść już do lamusa. Obecnie tzw. porno dla par, jest co raz częściej wykorzystywane jako gra wstępna do fizycznego zbliżenia. To sposób na rozpalenie zmysłów, tym bardziej, że rynek po tym względem jest bardzo różnorodny i każdy znajdzie coś co odpowiada mu najbardziej.\nNie każde pary, od razu zdecydowane są oglądać ostrych filmów, dlatego też mogą wybrać z szeregu filmów, które w delikatny, ale w wyrazisty sposób pokazują miłosne zbliżenie dwojga ludzi. Pary oglądającego tego typu filmy, w większości potwierdzają, że jest to doskonały sposób, do urozmaicenia sexu, ale również, a może przede wszystkim szczerej rozmowy.\nMożna więc powiedzieć, że porno dla par, oprócz pikanterii stwarza możliwość poznania preferencji partnera lub partnerki i tym samym stworzenia szansy, na satysfakcjonujące zbliżenie. Sprzedawcy w sklepach z erotycznymi gadżetami na pewno chętnie doradzą i pomogą wybrać film dostosowany do potrzeb konkretnych osób.\nDlaczego „50 Twarzy Grey’a” to zło wcielone


Zarząd sukcesyjny przedsiębiorstwem osoby fizycznej | SLLEGAL\nZarząd sukcesyjny przedsiębiorstwem\nUstawa o zarządzie sukcesyjnym przedsiębiorstwem osoby fizycznej z dnia 5 lipca 2018 r. (Dz.U. z 2018 r. poz. 1629) reguluje zasady tymczasowego zarządzania przedsiębiorstwem po śmierci przedsiębiorcy, który we własnym imieniu wykonywał działalność gospodarczą na podstawie wpisu do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, oraz kontynuowania działalności gospodarczej wykonywanej z wykorzystaniem tego przedsiębiorstwa.\nCo ważne ustawa posługuje się pojęciem „przedsiębiorstwa w spadku”, które obejmuje składniki niematerialne i materialne, przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej przez przedsiębiorcę, stanowiące mienie przedsiębiorcy w chwili jego śmierci. Powyższe powoduje, że nawet jeżeli w chwili śmierci przedsiębiorcy przedsiębiorstwo stanowiło w całości mienie przedsiębiorcy i jego małżonka, „przedsiębiorstwo w spadku” obejmuje całe to przedsiębiorstwo. W jego skład wchodzą również składniki materialne i niematerialne przeznaczone do wykonywania działalności gospodarczej, nabyte po śmierci spadkodawcy do dnia wygaśnięcia zarządu sukcesyjnego albo wygaśnięcia uprawnienia do powołania zarządcy sukcesyjnego.\nZapraszamy do śledzenia naszego bloga, na którym przedstawimy najważniejsze informacje, które pozwolą przygotować twoje przedsiębiorstwo na każdą ewentualność.


Zapowiedź komiksu "Spider-Man i Czarna Kotka: Zło, które ludzie czynią"\nZapowiedź komiksu „Spider-Man i Czarna Kotka: Zło, które ludzie czynią”\n11.12.2017 Martyna Halbiniak Aktualności z literatury i komiksu, Wszystkie aktualności z fantastyki\nKolejny rok zbliża się nieubłaganie, a wraz z nim pojawiają się kolejne zapowiedzi. Już 24 stycznia czeka nas premiera kolejnego komiksu o przygodach Spider-Mana.\nNagradzany twórca filmów (Clerk – Sprzedawcy czy W pogoni za Amy) Kevin Smith prezentuje pełną akcji opowieść, w której gościnnie pojawiają się między innymi Nightcrawler i Daredevil. Album zawiera materiały opublikowane pierwotnie w zeszytach #1–6 serii Spider-Man/Black Cat: The Evil That Man Do.\nZapowiedź komiksu „Green Arrow – Wyspa Blizn. Tom 2” Następny artykuł »\nKolejne spojrzenie na „Ready Player One"


SZMINKĄ PO LUSTRZE: Relacja z warsztatów "Zapach Orientu"\nRelacja z warsztatów "Zapach Orientu"\nRelacja będzie niestety bez zdjęć, ponieważ zapomniałam zabrać aparatu z domu. To były pierwsze warsztaty, w których uczestniczyłam i mam nadzieję, że nie ostatnie.\nWarsztaty „Zapach Orientu” z Sabbath of Senses zorganizowane przez Panią Justynę z perfumerii Yasmeen odbyły się w krakowskim Shisha Club. Miejsce było bardzo klimatyczne i w arabskim stylu.\nPani Justyna gospodyni warsztatów przygotowała dla uczestników warsztatów arabski poczęstunek chałwę, suszone daktyle i figi oraz bakławę. Muszę przyznać, że daktyle były przepyszne.\nPani Justyna przyniosła całe mnóstwo pachnących skarbów do wąchania i testowania. Na żywo buteleczki są jeszcze piękniejsze a zawartość marzenie! Na pewno Arabian Oud Woody musi być moje.\nSabbath rozpoczęła warsztaty teorią czyli przybliżyła nam historię zapachu, opowiedziała o pozyskiwaniu surowców i sposobach ekstrakcji aromatycznych esencji.\nKilka ciekawostek z warsztatów\nW języku łacińskim wyrażenie per fumum oznacza “poprzez dym”.\nPrawdziwymi mistrzami sztuki komponowania zapachów byli Arabowie.\nPierwsze nowożytne perfumy zawdzięczamy Avicennie (Ibn Sina), perskiemu lekarzowi i uczonemu a była to woda różana.\nDżabir Ibn Hajjan wynalazł urządzenie zwane alembikiem, które służyło do destylacji olejków eterycznych.\n„Do alembiku wlewano wodę i wrzucano suche lub świeże surowce roślinne (np. kwiaty róży) albo inne składniki. W temperaturze wrzenia podczas długotrwałego gotowania wody odparowywały z tej mieszaniny składniki lotne: para wodna i olejki lotne, wraz z wodą destylujące w temperaturze nie wyższej niż 100 °C. W odbieralniku po schłodzeniu tworzyły one mieszaninę mającą dwie frakcje: woda i pływająca po jej powierzchni frakcja olejków. W ten sposób otrzymywano m.in. olejki lecznicze i perfumeryjne (zawartość odbieralnika należało tylko rozdzielić w rozdzielaczu).”\nW przerwie warsztatów obejrzeliśmy pełen ekspresji taniec bollywood w wykonaniu Alicji z Katowickiego Klubu Fantastyki. Kolejną atrakcją było malowanie henną. Kilka dziewczyn zdecydowało się wykonać sobie tatuaż henną i muszę przyznać, że cudnie to wyglądało.\nDruga część warsztatów była samą przyjemnością czyli wąchanie. Pani Justyna puściła blotery nasączone perfumami z oferty perfumerii Yasmeen oraz Sabbath z swojej prywatnej kolekcji. Byłam w zapachowym raju.\nDelektowanie zapachowe Sabbath uświetniała opowieściami o wielkiej trójcy Orientu:\n„Przez długi czas nazywana Czarnym morskim złotem. Powstaje w układzie trawiennym kaszalota (odmiana walenia), skąd jest wydalana. świeża ambra ma zapach ryby, lecz suszona przez kilka miesięcy przypomina suchą woń cygarową. Po dłuższym przechowywaniu i rozpuszczeniu w alkoholu daje boski zapach. Nadaje perfumom ciepły, zmysłowy, aksamitny aromat. Zapach ambry jest niezwykle trwały, łączy w sobie w sposób oryginalny pylistą suchość z ciepłą rodzynkową słodyczą. Pełni także rolę utrwalacza, stabilizatora zapachu, intensyfikuje moc innych składników.” Źródło Yasmeen przewodnik\nMoje odczucie – ciepła, zmysłowa, otulająca\n„Jeden z najpopularniejszych kwiatów w kompozycjach perfum. Zapach charakteryzuje się trwałością i pięknym aromatem.”\n„róża damasceńska - przywieziona do Europy w XVIII z Azji Mniejszej. Uprawiana do produkcji olejku różanego (największe zagłębie w Dolinie Róż w Bułgarii) oraz wody różanej.”\n„róża stulistna - najdroższa z odmian róż, uprawiana we Francji, posiadająca niezwykle aromatyczne pełne kwiaty. Jej stosowanie w perfumach jest niezwykle rzadkie ze względu na cenę.” Źródło Yasmeen przewodnik\nMoje odczucia – róża jest mi bardzo dobrze znana. Moje pierwsze „perfumy” to ogołocone z płatków róże babci utarte w moździerzu. Bardzo lubię różę w perfumach.\n„Agar, oud, aoud, oudh - jeden z najdroższych surowców perfumeryjnych na świecie to tak naprawdę drewno aloesowe poddane wieloletniej mikozie, dzięki któremu to procesowi staje się ono ciemne, ciężkie i obłędnie wprost aromatyczne.\nZapach ma intensywny (im dłuższy proces mikozy, tym bardziej intensywny), zawiesisty, balsamiczny i nieco pikantny jednocześnie; przez niektórych porównywany do zapachu żywicy kauczukowca, dla mnie nieco słodki, nieco skórzany, intensywnie, gęsto żywiczny zmierzający w stronę ciepłej politury. Nie do opisania i basta.” Źródło Blog Sabbathofsenses\nMoje odczucia – zapach jest obłędny, pełen zmysłowości. Oud poznałam właśnie dzięki Sabbath i to była miłość od pierwszego powąchania.\nPoznaliśmy również opponax, , olibanum, benzoes, sandałowca i absolut labdanum, który był dla mnie niespodzianką zapachową i zachwycił mój zmysł powonienia i nie tylko. Pierwsze skojarzenie miałam z węgierskim winem Tokaj Aszu. Takim "ciągutkiem" mogłabym się cała wysmarować ;)\n„Żywica otrzymywna z gałązek i liści krzewów Cistus ladaniferus i Cistus creticus. Ma zapach balsamiczno-ambrowy z nutą skórzaną. Od czasów starożytnych stosowane w obrzędach religijnych do spalania (wytwarzanie pachnącego dymu). Ze względu na właściwości antyseptyczne wykorzystywane jest w medycynie i kosmetyce.” Źródło Yasmeen przewodnik\nAbsolut można zakupić w Sklepie mazidła\nMoje skarby przywiezione z warsztatów. Próbki, które otrzymaliśmy od Pani Justyny wraz z bonem upominkowym. I olejki, które zamówiłam przed warsztatami.\nSabbath jest niesamowitą kobietą pełną pasji, która ma ogromną wiedzę o perfumach. Ogromnie cieszę się, że mogłam wziąć udział w warsztatach i poszerzyć wiedzę o zapachach.\nPragnę bardzo serdecznie podziękować Pani Justynie za zorganizowanie wspaniałych warsztatów oraz Sabbath za zabranie do zaczarowanego świata zapachów. Sabbath było mi bardzo miło Cię poznać :*\nZapraszam Was do przeczytania świetnych relacji z warsztatów na Blog Piratha oraz Blog Sabbath oraz na fotorelację z warsztatów na fanpage gospodarza warsztatów - perfumerii Yasmeen [klik]\nAutor: reniakicia o 00:00\nEtykiety: ambra, orient, oud, Perfumeria Yasmeen, perfumy niszowe, róża, warsztaty\ncammie 8 października 2013 08:42\nRenia, szalenie ci zazdroszczę tych wszystkich doznań! Mam nadzieję, że jeszcze będzie kiedyś okazja i wybierzemy się na takie warsztaty razem :)))\nreniakicia 10 października 2013 20:00\nCammie było magicznie i pachnąco :D do tej pory przeżywam ten dzień ;)\nO tak, tak koniecznie! Cammie było by cudnie razem spędzić czas na pachnącym nic nie robieniu :D Mam nadzieję, że taka okazja szybko się nadarzy :)\nFF 8 października 2013 11:05\nTakie warsztaty to świetna sprawa, będę wypatrywać kolejnych edycji i na pewno się wybiorę :)\nreniakicia 10 października 2013 20:05\nFF jak tylko będziesz miała okazję koniecznie się wybierz :) Ty jesteś w komfortowej sytuacji, że w Warszawie masz perfumerię Quality, która organizuje warsztaty nie tylko pachnące, ale i pielęgnacyjne oraz makijażu. 23 października są organizowane warsztaty pielęgnacyjne - więcej informacji na stronie perfumerii :)\nUna 8 października 2013 19:37\nTeraz ja Tobie zazdroszczę warsztatów!\nŻałuję że nie mogłam tam być!\nDziękuję za relację, czuję się, jakbyś mnie tam zabrała! :-)\nreniakicia 10 października 2013 20:09\nUno :D Nic straconego ;) na pewno będą organizowane kolejne warsztaty, mam taką nadzieję :)\nCieszę się, że choć troszkę mogłam oddać tego magicznego pachnącego wydarzenia :)\nUna 17 października 2013 00:34\nBędziesz może na najbliższych warsztatach w Quality? Ja niestety nie - wyjazd służbowy akurat wtedy ;-(((\nA temat ciekawy (jak dla mnie) spożywcze zapachy, m.in. czekolada, przyprawy...\nŁucja z Agulkowego Pola 8 października 2013 21:35\nRozmarzyć się można czytając to wszystko. Zazdroszczę Reniu udziału w takich wonnych warsztatach.\nreniakicia 10 października 2013 20:11\nŁucjo ja do tej pory żyję tym dniem ;) a blotery wrzucone w torebkę pachną mi do tej pory i przypominają mi, że to nie był sen :)\nUna 17 października 2013 00:35\nMnie blotery po warsztatach wrześniowych napachniły plecak fotograficzny - do tej pory aż bije od niego orientalnymi woniami! ;-) Co ciekawe - naperfumował się też aparat. jak on teraz uwodzicielsko pachnie. ;-)\nSabbath 9 października 2013 00:16\nReniu, mnie również było bardzo miło, choć czuję straszny niedosyt - ja gadałam i gadałam i ostatecznie Ty mnie trochę poznałaś, ale ja Ciebie zdecydowanie zbyt słabo.\nAle i tak bardzo się cieszę, że byłaś - kiedy w końcu zaskoczyłam, kim jesteś, zrobiło mi się dosłownie ciepło na sercu. Albo w okolicy. ;)\nDziękuję Ci bardzo za wspólne chwile i piękną relację.\nreniakicia 10 października 2013 20:18\nSabbath :* Ogromnie cieszę się, że Cię poznałam. Była to dla mnie ogromna radość! Jakoś nie było okazji aby się normalnie przedstawić no i ta moja nieśmiałość... Mam nadzieję na kolejne spotkanie :)\nJesteś jak wróżka niosąca dobrą energię :D Warsztaty były cudne! Chcę jeszcze :D\nDziękuję, że jesteś i dzielisz się swoją wiedzą z taką niesamowitą pasją :*\ntajnashii 31 października 2013 19:16\nNos by mi zwariował od tych wszystkich wonności. Świetna przygoda!


Redakcja 14.10.2021 04:30\nHoroskop dzienny 14 października. Tydzień chyli się już ku końcowi, w czwartek nie zmienisz już biegu wydarzeń, ale możesz mocno chwycić za ster i przejąć kontrolę. Sprawdź, jak potoczy się ten czwartek i jakie niespodzianki szykują dla Ciebie gwiazdy.\nBarany czują, że panują już nad sytuacją i wszystko jest tak, jak być powinno. Teraz jest czas na relaks. W porze lunchu ktoś zachwyci Was błyskotliwą rozmową, która z zawodowego gruntu przeniesie się do sfery prywatnej.\nByki będą dziś przekonywać kogoś do swoich racji. Gwiazdy chcą Wam przypomnieć, że prawdziwej miłości nie trzeba tłumaczyć. Osobiste szczęście powinno grać tutaj pierwsze skrzypce.\nBliźnięta będą dziś analizować sytuację, niepotrzebnie. Przecież nie jest to nic nowego, wszystko już kiedyś było. Lepszym rozwiązaniem będzie relaks z dużym naciskiem na czas spędzony na świeżym powietrzu.\nRaki odnotują dziś kolejny sukces. Gwiazdy radzą uważnie przyjrzeć się osobom z Waszego otoczenia. Niektórzy są z Wami od zawsze, inny pojawiali się tylko po to, aby ogrzać się w blasku Waszego sukcesu.\nLwy będą dziś planować weekend w towarzystwie kogoś, kto liczy na wspólną przyszłość. Zdecydowanie nie jest to czas na poważne deklaracje, gwiazdy radzą Wam zachować dużą ostrożność.\nPanny otrzymają dziś zadanie, które może je przerosnąć, ale z pomocą Wodnika problem zniknie do południa. W ramach podziękowania możecie zorganizować miłe spotkanie w porze lunchu. To dobry dzień na zacieśnianie każdej więzi.\nWagi wpadną dziś w wir rodzinnych obowiązków. Ktoś poprosi Was o pomoc na ostatnią chwilę, nic tak nie denerwuje Wagi jak kolejne niespodzianki, które rujnują Wasz kalendarz. Może to już czas na lekcję asertywności.\nSkorpiony spędzą dziś miły dzień w gronie przyjaciół, do tej wesołej gromady zapragnie dołączyć ktoś, kto był ostatnio dla Was niemiły. Skorpion swoim zwyczajem przymknie oko na takie błahostki, ale w odpowiednim momencie zwróci złą energię z podwójną siłą.\nStrzelce będą dziś zdziwione tym, że partner ma inne plany na weekend. Słaba komunikacja to Wasza pięta Achillesa, może już czas coś z tym zrobić.\nKoziorożce będą zaskoczone tym, jak szybko uda Wam się wprowadzić plany w życie. Ktoś, kto był największym sceptykiem, teraz poprosi Was o radę, to największa miara sukcesu.\nWodniki zrozumieją dziś starą prawdę, która mówi o tym, że z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu. Wspólne interesy ostatnio idą bardzo kiepsko. Tymczasem druga strona woli tego nie widzieć.\nRyby zrozumieją dziś, że tak naprawdę mogą liczyć tylko na siebie. Partner nie wykazuje zainteresowania sprawami, na których naprawdę Wam zależy. Chyba to już czas na szczerą rozmowę.\nHoroskop dzienny 11 października [Baran, Byk, Bliźnięta, Rak, Lew, Panna, Waga, Skorpion, Strzelec, Koziorożec, Wodnik, Ryby]