PROJEKT. Szczecin, styczeń 2015 r. - PDF Darmowe pobieranie\nDownload "PROJEKT. Szczecin, styczeń 2015 r."\n1 PROJEKT Wytyczne dotyczące dochodów incydentalnych w projektach współfinansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata Szczecin, styczeń 2015 r.\n2 SPIS TREŚCI 1. Definicja dochodu incydentalnego w projekcie str Obowiązki Beneficjentów w przypadku wygenerowania dochodu incydentalnego w projekcie. str Obowiązki Beneficjentów w przypadku wystąpienia w projekcie kar umownych.. str Obowiązki Beneficjentów w przypadku zatrzymania wadium.. str Obowiązki Beneficjentów w przypadku uzyskania gwarancji należytego wykonania umowy str\n3 Uwagi ogólne Zapisy niniejszych Wytycznych dotyczą wszystkich projektów współfinansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata niezależnie od ich całkowitej wartości, kwoty dofinansowania oraz podlegania regułom pomocy publicznej/de minimis. Na podstawie postanowień Umowy/Decyzji/Porozumienia o dofinansowanie Projektu Beneficjent jest zobowiązany do stosowania się do obowiązujących i aktualnych wzorów dokumentów oraz informacji zamieszczonych w szczególności na stronie internetowej Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego , w tym Wytycznych dla Wnioskodawców, a także innych dokumentów w ramach programu. Niniejsze Wytyczne stanowią zebranie reguł wynikających z aktów prawnych i dokumentów tworzących system realizacji projektów stosowanych przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego i mających odniesienie w przeszłości. Akty prawne i dokumenty regulujące stanowisko Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego zawarte w niniejszych Wytycznych 1. Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające Rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (Dz.U. UE.L z późn. zm.), 2. Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U Nr 227 poz.1658 z późn. zm.). 3. Pismo Komisji Europejskiej E dot. incydentalnych dochodów z dnia 18 lipca 2008 (DG REGIO); Subject: Accidental Incomen on projects co-financed by the Structural Funds ( ) Reference: letter dated 29 April 2008 DPI-IV (9)-13-MZi/ Komunikat Komisji Europejskiej COCOF 07/0074/09 (Poprawione wytyczne dotyczące artykułu 55 w przypadku EFRR i FS Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006: Projekty generujące dochody). 5. Umowa/Decyzja/Porozumienie o dofinansowanie Projektu obowiązująca w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata\n4 1. Definicja dochodu incydentalnego w projekcie W trakcie realizacji projektu lub po jego zakończeniu mogą wystąpić dochody, które z punktu widzenia rozliczenia projektów współfinansowanych w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Zachodniopomorskiego na lata (zwanego dalej RPO WZ) można podzielić zasadniczo na dwie grupy: a) dochody operacyjne, b) dochody incydentalne. Na podstawie art. 55 Rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 z dnia 11 lipca 2006 r. ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności i uchylające Rozporządzenie (WE) nr 1260/1999 (zwane dalej Rozporządzeniem Rady (WE) 1083/2006), dochody operacyjne to dochody, które spełniają łącznie następujące przesłanki: a) są związane z realizacją projektu, b) wynikają z opłat bezpośrednio ponoszonych przez korzystających lub dotyczą sprzedaży gruntu lub dzierżawy gruntu lub najmu budynku, lub jakiegokolwiek innego płatnego świadczenia usług, c) są dochodem rozpatrywanym wyłącznie w przypadku projektów generujących dochód. Przykładem dochodu operacyjnego mogą być dochody z tytułu sprzedaży biletów, sprzedaży usług, wynajmu pomieszczeń lub powierzchni reklamowej w budynku będącym przedmiotem projektu, etc... W wyniku realizacji projektu Beneficjent może osiągać dochody incydentalne, nie stanowiące dochodu w rozumieniu art. 55 Rozporządzenia Rady (WE) 1083/2006. Dochody incydentalne (rozumiane jako różnica między przychodem a kosztem związanym z uzyskaniem tego przychodu 1 ) to dochody o charakterze jednostkowym, nie będące wynikiem działalności operacyjnej projektu i nieprzewidziane przez Wnioskodawcę na etapie składania wniosku o dofinansowanie projektu np. w jego analizie finansowej. Przykładem dochodu incydentalnego może być: dochód z tytułu sprzedaży złomu, dochód ze sprzedaży drewna pochodzącego z wycinki drzew, kary umowne, kwota zatrzymanego wadium, środki uzyskane z gwarancji finansowych wynikających z umowy zawartej z wykonawcą (tzw. środki uzyskane z realizacji gwarancji należytego wykonania umowy). W przypadku wystąpienia dochodów incydentalnych w trakcie realizacji projektów lub po jego zakończeniu, Beneficjent jest zobowiązany do ujawnienia dochodu oraz rzetelnego, nie budzącego 1 Na potrzeby niniejszych Wytycznych jako koszt uzyskania przychodu należy traktować dodatkowy wydatek związany z uzyskaniem przychodu, nieuwzględniony w ramach kosztów inwestycji 4\n5 wątpliwości udokumentowania jego wysokości. Obowiązek ten spoczywa na Beneficjencie zarówno na etapie realizacji projektu, jak i w okresie jego trwałości. Wszystkie dochody incydentalne osiągnięte z inwestycji powinny być wykorzystane przez Beneficjenta do pokrycia części kosztów inwestycyjnych projektu. Czynność ta ma na celu zapobiegnięcie nadmiernego finansowania danej kategorii wydatków. Uznaje się bowiem, że dochód incydentalny stanowi dodatkowe źródło finansowania projektu. Sfinansowanie kosztów inwestycyjnych uzyskanymi przez Beneficjenta dochodami incydentalnymi stosuje się w sytuacji, gdy wydatki związane z wygenerowanymi dochodami incydentalnymi stanowią wydatki kwalifikowane projektu (np. koszty robót demontażowych czy koszty wycinki drzew i krzewów związanych z przygotowaniem terenu pod inwestycję). W chwili osiągnięcia przez Beneficjenta dochodu incydentalnego jest on zobowiązany do pisemnego poinformowania Instytucji Zarządzającej Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Zachodniopomorskiego (zwanej dalej IZ RPO WZ) o kwocie uzyskanego dochodu oraz do pomniejszenia kwoty poniesionych wydatków kwalifikowalnych, które będą zadeklarowane do refundacji/rozliczenia we wniosku o płatność. W przypadku, gdy dochód incydentalny zostanie wygenerowany po złożeniu wniosku o płatność końcową, Beneficjent jest zobowiązany do zwrotu części dofinansowania na rachunek bankowy IZ RPO WZ na zasadach i w terminie przez nią wskazanym. Beneficjent niezależnie od formy prowadzonej księgowości zgodnie z zapisami Umowy/Decyzji/Porozumienia o dofinansowanie Projektu, zobowiązany jest do prowadzenia wyodrębnionej księgowości projektu. Sposób prowadzenia ewidencji księgowej powinien umożliwiać weryfikację zdarzeń gospodarczych związanych z realizowanym projektem, w tym pozwolić uzyskać informacje o wygenerowanym przez dany projekt dochodzie incydentalnym. 2. Obowiązki Beneficjenta w przypadku wygenerowania w projekcie dochodu incydentalnego W związku z realizacją projektów współfinansowanych w ramach RPO WZ Beneficjent jest zobowiązany do bieżącego monitorowania dochodów incydentalnych w projekcie oraz do odliczania dochodów incydentalnych od wydatków kwalifikowalnych projektu według poniższych zasad: a) w przypadku, gdy wydatki związane z wygenerowanymi dochodami incydentalnymi stanowią w 100% wydatki kwalifikowalne w ramach projektu, uzyskany dochód incydentalny (rozumiany jako różnica między przychodem a kosztem związanym z uzyskaniem tego przychodu) pomniejsza w całości wydatki kwalifikowalne w ramach projektu, przy czym przez wydatki związane z wygenerowanymi przychodami należy rozumieć tylko dodatkowe koszty związane z uzyskaniem przychodów, które nie zostały uwzględnione w ramach wydatków projektu, 5\n6 Przykład 1. Wydatki związane z wygenerowanymi dochodami incydentalnymi stanowią w 100% wydatki kwalifikowalne w ramach projektu Nazwa wydatku Wydatki kwalifikowalne przed Wydatki kwalifikowalne po odliczeniem dochodu (w zł) odliczeniu dochodu (w zł) 1. Demontaż elementów nabrzeża portu związany z przygotowaniem , ,00 terenu pod inwestycję 2. Roboty budowlane , ,00 3. Nadzór inwestorski 8 000, ,00 4. Promocja 2 000, ,00 RAZEM , ,00 Przychód incydentalny a) sprzedaż złomu ,00 b) koszty magazynowania, transportu złomu 1 000,00 Dochód incydentalny (a-b) ,00 b) w przypadku, gdy wydatki związane z wygenerowanymi dochodami incydentalnymi stanowią w części wydatki kwalifikowalne, a w części wydatki niekwalifikowalne w ramach projektu, uzyskany dochód (rozumiany jako różnica między przychodem a kosztem związanym z uzyskaniem tego przychodu) pomniejsza wydatki kwalifikowalne w ramach projektu w takiej części, w jakiej wydatki kwalifikowalne przyczyniły się do powstania dochodu (zasada proporcjonalnego odliczania dochodu incydentalnego), przy czym przez wydatki związane z wygenerowanymi przychodami należy rozumieć tylko dodatkowe koszty związane z uzyskaniem przychodów, które nie zostały uwzględnione w ramach wydatków projektu, Przykład 2. Wydatki związane z wygenerowanymi dochodami incydentalnymi stanowią w części wydatki kwalifikowalne, a w części wydatki niekwalifikowalne w ramach projektu Nazwa wydatku Wydatki kwalifikowalne przed Wydatki kwalifikowalne po odliczeniu odliczeniem dochodu (w zł) dochodu (w zł) 1. Demontaż elementów nabrzeża portu związany z przygotowaniem , ,00 terenu pod inwestycję 2. Roboty budowlane , ,00 3. Nadzór inwestorski 8 000, ,00 4. Promocja 2 000, ,00 RAZEM , ,00 Nazwa wydatku 1. Demontaż elementów nabrzeża portu związany z przygotowaniem terenu pod inwestycję Przychód incydentalny ,00 a) sprzedaż złomu ,00 b) koszty magazynowania, transportu złomu 1 000,00 Dochód incydentalny (a-b) ,00 Dochód incydentalny podlegający odliczeniu ,00 Wydatki niekwalifikowalne (w zł) Obliczenie kwoty pomniejszenia: Koszt demontażu elementów nabrzeża portu jest w 75% kwalifikowalny ( zł/ zł), a w 25% niekwalifikowalny. Aby obliczyć jaką część dochodu należy pomniejszyć koszty kwalifikowalne należy dochód rozbić w takiej samej proporcji: 75% x ,00 zł=37 500,00 zł 6\n7 W sytuacji, gdy w projekcie podatek VAT jest niekwalifikowalny z uwagi na możliwość jego odzyskania przez Beneficjenta na mocy przepisów krajowych tj. ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług VAT (Dz. U. Nr 54 poz.535 z późn. zm.), koszty kwalifikowalne (netto) pomniejszane są o całość dochodu incydentalnego. Uzyskany dochód incydentalny nie może być przypisany proporcjonalnie do części kwalifikowalnej (netto) i niekwalifikowalnej (VAT). c) w przypadku, gdy wydatki związane z wygenerowanymi dochodami incydentalnymi nie stanowią wydatków kwalifikowalnych w ramach projektu, uzyskany dochód nie pomniejsza wydatków kwalifikowalnych w ramach projektu. Jeżeli dochód incydentalny zostanie wygenerowany w okresie trwałości projektu, Beneficjent jest zobowiązany do pisemnego poinformowania IZ RPO WZ o uzyskanym dochodzie. W związku z osiągniętym w projekcie dochodzie incydentalnym, Beneficjent jest zobowiązany do zwrotu części dofinansowania na rachunek bankowy IZ RPO WZ na zasadach i w terminie przez nią wskazanym. Beneficjent w sprawozdaniach z trwałości projektu składanych do IZ RPO WZ jest zobowiązany ujmować informacje pozwalające monitorować proces uzyskiwania dochodów incydentalnych w okresie trwałości projektu. 3. Obowiązki Beneficjentów w przypadku wystąpienia w projekcie kar umownych W trakcie realizacji projektu mogą wystąpić okoliczności uzasadniające naliczenie i otrzymanie przez Beneficjenta kar umownych za nieprawidłowe lub nieterminowe wykonanie prac, świadczenie usług lub realizację usług. Naliczenie kar umownych w związku z realizacją umowy z wykonawcą powinno skutkować obniżeniem wysokości wydatków kwalifikowalnych projektu pod warunkiem, że wydatki wynikające z umowy z wykonawcą stanowią koszty kwalifikowalne projektu. Zgodnie z zasadą wskazaną w pkt 2 a-b niniejszych Wytycznych, jeżeli wydatki związane z wygenerowanymi dochodami incydentalnymi (otrzymanymi karami) stanowią w 100% wydatki kwalifikowalne w projekcie, uzyskany dochód incydentalny pomniejsza w całości wydatki kwalifikowalne w ramach projektu. W sytuacji, gdy wydatki związane z wygenerowanymi dochodami stanowią w części wydatki kwalifikowalne, a w części wydatki niekwalifikowalne w ramach projektu, uzyskany dochód pomniejsza wydatki kwalifikowalne w ramach projektu w takiej części, w jakiej wydatki kwalifikowalne przyczyniły się do powstania dochodu. W przypadku, gdy wydatki związane z wygenerowanymi dochodami incydentalnymi (otrzymanymi karami) nie stanowią wydatków kwalifikowalnych w ramach projektu, uzyskany dochód z tytułu 7\n8 naliczonej kary umownej nie pomniejsza wydatków kwalifikowalnych zadeklarowanych w ramach projektu, a tym samym nie obniża kwoty dofinansowania projektu. W sytuacji otrzymania kary umownej od wykonawcy (wpływ na rachunek bankowy Beneficjenta) lub pomniejszenia wypłaconej wykonawcy kwoty wskazanej na fakturze VAT o wysokość kary umownej, Beneficjent jest zobowiązany do pomniejszenia kwoty wydatków kwalifikowalnych we wniosku o płatność o całość lub część kwoty uzyskanej kary i pomniejszenie w oparciu o jej wysokość wnioskowanej kwoty dofinansowania. Jeżeli Beneficjent poniósł wymierne straty lub/i dodatkowe koszty na skutek nieprawidłowej lub nieterminowej realizacji umowy przez wykonawcę, wówczas kwota wydatków kwalifikowalnych stanowiących podstawę do wypłaty dofinansowania winna być pomniejszona o kwotę wynikającą z różnicy kary umownej i wysokości wymiernych strat lub/i dodatkowych kosztów. W zaistniałej sytuacji Beneficjent jest zobowiązany do rzetelnego, nie budzącego wątpliwości, udokumentowania wymiernej straty lub/i dodatkowego kosztu. W przypadku, gdy ich wyliczenie nie jest możliwe, uzyskana przez Beneficjenta kara umowna w całości lub w części pomniejsza kwotę wydatków kwalifikowalnych projektu, zgodnie z zasadą wskazaną w pkt 2 a-b niniejszych Wytycznych. Odstąpienie od pomniejszenia wydatków kwalifikowalnych o odzyskaną karę umowną może mieć miejsce w sytuacji, w której Beneficjent poniósł wyłącznie wymierne straty lub/i dodatkowe koszty na skutek nieprawidłowej lub nieterminowej realizacji umowy przez wykonawcę. Beneficjent jest zobowiązany do rzetelnego udokumentowania poniesienia wymiernej straty lub/i dodatkowego kosztu. W przypadku, gdy kary umowne są przedmiotem postępowania sądowego, na moment rozliczania wniosków o płatność nie pomniejsza się kwoty wydatków kwalifikowalnych stanowiących podstawę do wyliczenia kwoty dofinansowania o wysokość kar umownych. Po zakończonym postępowaniu sądowym, Beneficjent jest zobowiązany do pisemnego poinformowania IZ RPO WZ o wygenerowanym dochodzie incydentalnym. W związku z uzyskaniem dochodu incydentalnego w projekcie, Beneficjent jest zobowiązany do zwrotu części dofinansowania na rachunek bankowy IZ RPO WZ na zasadach i w terminie przez nią wskazanym. Beneficjent w sprawozdaniach z trwałości projektu składanych do IZ RPO WZ jest zobowiązany ujmować informacje pozwalające monitorować proces odzyskiwania kary umownej w okresie trwałości projektu. W sytuacji, gdy Beneficjent uzyska kary umowne w okresie trwałości projektu, jest on zobowiązany do pisemnego poinformowania IZ RPO WZ o wygenerowanym dochodzie incydentalnym. Ponadto jest on zobowiązany do zwrotu części dofinansowania na rachunek bankowy 8\n9 IZ RPO WZ z tytułu uzyskania dochodu incydentalnego w projekcie na zasadach i w terminie przez nią wskazanym. 4. Obowiązki Beneficjentów w przypadku zatrzymania wadium W trakcie realizacji projektów mogą wystąpić okoliczności, na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych, w których nastąpi zatrzymanie przez Beneficjenta kwoty wniesionego przez wykonawcę wadium. W przypadku, gdy Beneficjent zatrzyma wadium, a wydatki związane z jego zatrzymaniem będą stanowiły wydatki kwalifikowalne projektu, Beneficjent jest zobowiązany do ujawnienia wygenerowanego dochodu z tytułu zatrzymanej kwoty wniesionego wadium. Beneficjent powinien dokonać pomniejszenia wydatków kwalifikowalnych zadeklarowanych w ramach wniosków o płatność o całość lub część kwoty zatrzymanego wadium, zgodnie ze wskazaną w pkt 2 a-b niniejszych Wytycznych zasadą odliczania dochodów incydentalnych od wydatków kwalifikowalnych projektu. W przypadku, gdy wydatki związane z wygenerowanym dochodem z tytułu zatrzymanej kwoty wniesionego wadium, nie stanowią wydatków kwalifikowalnych w ramach projektu, uzyskany dochód incydentalny nie pomniejsza wydatków kwalifikowalnych zadeklarowanych w ramach projektu, a tym samym nie obniża kwoty dofinansowania projektu. Jeżeli Beneficjent poniósł wymierne straty lub/i dodatkowe koszty np. na skutek odmowy podpisania i realizacji umowy przez wybranego w przetargu potencjalnego wykonawcę, wówczas kwota wydatków kwalifikowalnych w ramach danego wniosku o płatność powinna być pomniejszona o kwotę wynikającą z różnicy zatrzymanego wadium i wysokości poniesionych wymiernych strat lub/i dodatkowych kosztów. W przypadku, gdy ich wyliczenie nie jest możliwe, uzyskana przez Beneficjenta kwota zatrzymanego wadium w całości lub w części pomniejsza kwotę wydatków kwalifikowalnych projektu, zgodnie z zasadą wskazaną w pkt 2 a-b niniejszych Wytycznych. Odstąpienie od pomniejszenia wydatków kwalifikowalnych o kwotę zatrzymanego wadium możliwe jest w sytuacji, w której Beneficjent poniósł wyłącznie wymierne straty lub/i dodatkowe koszty na skutek odmowy podpisania i realizacji umowy. Beneficjent jest zobowiązany do rzetelnego udokumentowania poniesienia wymiernej straty lub/i dodatkowego kosztu. 5. Obowiązki Beneficjentów w przypadku uzyskania gwarancji należytego wykonania umowy Na podstawie ustawy Prawo zamówień publicznych zamawiający może żądać od wykonawcy zabezpieczenia należytego wykonania umowy. Instytucja zabezpieczenia umożliwia zamawiającemu 9\n10 zaspokojenie jego roszczeń wynikłych z niewłaściwego wywiązania się wykonawcy z zobowiązania określonego treścią umowy w sprawie zamówienia publicznego, poprzez pokrycie tych roszczeń z kwoty zabezpieczenia bez konieczności występowania na drogę sądową (na wykonawcy spoczywa wówczas problem kwestionowania postępowania zamawiającego na drodze sądowej). Najczęściej stosowanymi przez zamawiającego formami zabezpieczenia są gwarancje bankowe i ubezpieczeniowe. Jeżeli w wyniku realizacji projektu Beneficjent uzyska środki z gwarancji należytego wykonania umowy, a wydatki wynikające z umowy zawartej z wykonawcą stanowią w całości lub w części wydatki kwalifikowalne projektu, Beneficjent jest zobowiązany do pomniejszenia wydatków kwalifikowalnych zadeklarowanych w ramach wniosków o płatność o uzyskany dochód incydentalny, zgodnie z zasadą wskazaną w pkt 2 a-b niniejszych Wytycznych. Jeżeli Beneficjent poniósł wymierne straty lub/i dodatkowe koszty na skutek niewłaściwego wywiązania się wykonawcy z zobowiązania określonego treścią umowy w sprawie zamówienia publicznego, wówczas kwota wydatków kwalifikowalnych w ramach danego wniosku o płatność powinna być pomniejszona o kwotę wynikającą z różnicy uzyskanych środków z gwarancji i wysokości poniesionych wymiernych strat lub/i dodatkowych kosztów. W przypadku, gdy ich wyliczenie nie jest możliwe, uzyskana przez Beneficjenta kwota z gwarancji należytego wykonania umowy, w całości lub w części pomniejsza kwotę wydatków kwalifikowalnych projektu, zgodnie z zasadą wskazaną w pkt 2 a-b niniejszych Wytycznych. Odstąpienie od pomniejszenia wydatków kwalifikowalnych o kwotę z gwarancji możliwe jest w sytuacji, w której Beneficjent poniósł wyłącznie wymierne straty lub/i dodatkowe koszty na skutek niewłaściwego wywiązania się wykonawcy z zobowiązania określonego treścią umowy. Beneficjent jest zobowiązany do rzetelnego udokumentowania poniesienia wyłącznej straty lub/i dodatkowego kosztu. Zapisy niniejszych Wytycznych dotyczące kar umownych w zakresie postępowania sądowego i okresu trwałości projektu, stosuje się odpowiednio. 10


UE boi się dwutlenku węgla więc pozwolenia na emisję podrożeją - WPROST.pl\nUE boi się dwutlenku węgla więc pozwolenia na emisję podrożeją\nDodano: 7 maja 2012, 22:00 1\nWalka o CO2 to tak naprawdę walka o miliardy euro (fot. sxc.hu) / Źródło: FreeImages.com\nW tym roku KE chce ukończyć raport o rynku emisjami CO2 i uzyskać decyzję krajów UE ws. ich sprzedaży po 2013 r. - podała komisarz ds. klimatu. Raport ma być gotowy w ciągu 60 dni, a KE może zaproponować mniejszą liczbę pozwoleń na 2013 r.\n- Pracujemy w Komisji Europejskiej nad przeglądem funkcjonowania unijnego rynku handlu emisjami, który powinniśmy zeprezentować w przyszłym roku, ale chcemy uczynić to w tym roku. W ramach tego przeglądu wystąpimy też z propozycjami ukształtowania następnego okresu aukcji (na lata 2013-2020), by w krótkim okresie zrobić, to co należy. Mamy nadzieję na decyzję ze strony krajów przed końcem roku - oświadczyła unijna komisarz ds. klimatu Connie Hedegaard.\nPolski przemysł zagrożony\nChodzi o zmniejszenie liczby pozwoleń na emisję CO2 (ETS) na rynku UE, by podnieść ich cenę, która - wedle KE - nie zachęca do inwestycji, które KE nazywa "zielonymi". Na mocy rozporządzenia o ETS, KE nie może zmniejszyć całej puli pozwoleń dostępnych na rynku od 2013 r., ale może zaproponować np. zmniejszenie ich liczby w 2013 i w 2014 roku, by zwiększyć ją w następnych latach. Potem KE nie wyklucza propozycji "długoterminowych rozwiązań" dotyczących tzw. set-aside, czyli wycofania pewnej liczby pozwoleń z rynku. Polska sprzeciwia się sztucznemu podwyższaniu ceny uprawnień na emisję CO2, które po części będzie zmuszony nabywać polski przemysł.\nHedegaard spotkała się z ministrami środowiska z krajów wysp Pacyfiku, Ameryki Łacińskiej i Afryki. Kraje te twierdzą, że są najbardziej narażone na zmiany klimatu. - Nie ma biegu wstecznego (w walce ze zmianami klimatycznymi - red.). To, czego potrzebujemy, to więcej, aniżeli mniej ambicji - mówiła unijna komisarz.\n"To nie kwestia czystego powietrza"\nMinistrowie środowiska z Gambi i Bangladeszu oświadczyli, że nie wytwarzają znaczących emisji i usprawniają technologie np. irygacyjne, by zrobić, co możliwe dla środowiska w ich krajach. - Jeśli globalne emisje nie będą ograniczone do poziomu uzgodnionego w Durbanie, to wyspy Marschalla na Pacyfiku będą pierwszymi, które pójdą pod wodę. To jest kwestia przetrwania, nie tylko czystego powietrza - mówił minister, doradca prezydenta wysp Marshalla Tony de Brum.\nPytany o ewentualne zwiększanie redukcji emisji CO2 w UE z 20 do 30 proc. do 2020 roku, duński minister ds. energii i klimatu Martin Lidegaard odparł, że UE "trzyma się swojego zobowiązania" i jest gotowa na 30 proc., jeśli to samo uczynią inne kraje. Dodał, że są inne możliwości wspierania klimatu jak np. wycofanie się z subsydiowania paliw kopalnych.\nCzy moment jest krytyczny?\nPrzy okazji spotkania organizacja Oxfam w informacji dla mediów nawoływała do zwiększenia ambicji klimatycznych UE, o których blokowanie oskarżana jest Polska.\n"To spotkanie odbywa się w czasie, w którym Europa zmaga się, by podwyższyć cele redukcji emisji CO2 z 20 do 30 proc. do 2020 roku. Bezkompromisowość niektórych krajów UE może narazić na ryzyko dyplomatyczną strategię Europy" - czytamy w informacji. "W tym krytycznym momencie walki przeciwko zmianom klimatycznym, Europa wygląda jakby stała w miejscu, a nie szła naprzód" - powiedział cytowany w informacji ekspert Oxfam Lies Craeynest.\nPolska dwutlenku węgla się nie boi\nPolska - w obawie przed kosztami dla gospodarki - po raz drugi zawetowała w marcu zwiększanie celów redukcji emisji CO2 w UE po 2020 r. zanim nie zrobią tego globalni partnerzy UE. KE zaproponowała ścieżkę obniżania emisji CO2 w UE do 2050 r. z tzw. krokami milowymi, by do 2030 r. UE zredukowała emisję CO2 o 40 proc., a do 2040 r. - o 60 proc. i o 80 proc. - w 2050 r. w porównaniu z 1990 r.\nDlaczego wulkany nie płacą?\nNajwiększym emitentem CO2 jest przyroda. Potężny wybuch wulkanu wpuszcza do atmosfery tyle CO2 co człowiek przez rok. Za sporą część emisji odpowiadają zwierzęta hodowlane. Krytycy polityki UE zwracają uwagę, że ocieplanie i oziębianie klimatu odbywa się odkąd istnieje Ziemia, a działalność człowieka ma na te procesy mikroskopijny wpływ.\nNajwiększymi beneficjentami polityki UE w sprawie ograniczania emisji są producenci alternatywnych źródeł energii oraz sprzętu do jej wytwarzania. Firmy te pochodzą głównie z krajów rozwiniętych (jak Niemcy czy Francja), które lobbują za zmniejszeniem emisji CO2.\nco to za polityka IP 8 maja 2012, 08:08\nChora Europa na idiotów w Brukseli. Wiadomo że Europa nie jest takim trucicielem jak Chiny, USA, Rosja. A mimo to w dobie kryzysu wali swoim \_"łbem\_" w mur. Rospierniczając tym samym jedność którą stworzyły państwa europejskie, skutek tego będzie opłakany. Kryzys finansowy - zamiast pobudzić gospodarkę europejską w zamian pakt fiskalny, teraz kary nowym państwom unijnym za CO2. Już w Brukseli pękają ze strachu jak Grecy odejdą od euro. Czarno to widzę zwłaszcza dla biedniejszych państw europejskich.


KOSZULA CASA MODA 413721 - KOSZULE DŁUGI RĘKAW - OVERSIZEMAN\nKOSZULA CASA MODA 413721 DUŻE ROZMIARY\nKod produktu: 413721 2XL\nKoszula w dużym rozmiarze na długi rękaw niemieckiego producenta Casa Moda. Wykonana z wysokiej jakości sztruksowego materiału, który nie tylko zapewni wygodę oraz komfort podczas noszenia, ale również nadaje koszuli oryginalnego charakteru. Koszula o kolorze bordowym w granatową kratę. Kołnierzyk typu button-down świadczy o casualowym stylu koszuli. Koszula o prostym, regularnym kroju, świetnie prezentuje się na sylwetce. Sprawdzi się idealnie na codzień jako samodzielna część stylizacji oraz w połączeniu z ciemnym t-shirtem.


Jak wybrać odpowiednią grubość gąbki polerskiej?\nStrona głównaStrona główna»Blog»Jaką grubość gąbki polerskiej wybrać?\nDo czego są przeznaczone gąbki polerskie?\nGąbki polerskie to akcesoria polerskie o nieskomplikowanej budowie, które służą do wyrównywania i wygładzania lakierowanych powierzchni. Dzięki połączeniu działania takiej gąbki i specjalnej pasty polerskiej możemy delikatnie usunąć wierzchnią warstwę lakieru, na której często znajdują się drobne rysy, zadrapania i inne niedoskonałości. Gąbki polerskie to obowiązkowy element wyposażenia warsztatu!\nPodstawowe rodzaje gąbek polerskich\nGąbki polerskie występują w trzech podstawowych klasach twardości: miękkie, średnie i twarde. Najtwardsze gąbki (tzw. cuttingowe, czyli tnące) to materiał charakteryzujący się bardzo wysokim cięciem. Wykorzystuje się je przede wszystkim do matowienia twardych lakierów albo bardzo zniszczonych powierzchni. Gąbki średnie nazywane polerującymi są stosowane już po wstępnym zmatowieniu powierzchni, a przed rozpoczęciem ostatecznego nadawania jej połysku. Gąbki miękkie to inaczej gąbki wykańczające. Są stworzone po to, aby móc nadać obrabianej powierzchni pożądanego połysku. Dzięki nim usunięte zostają nawet najdrobniejsze rysy!\nJaką grubość materiału ściernego wybrać?\nGąbki polerskie (tak samo jak papier ścierny oraz inne materiały ścierne) występują w wersjach charakteryzujących się różną grubością materiału ściernego. Wybranie odpowiedniej grubości materiału ściernego jest kluczowe dla uzyskania pożądanych efektów. Wybierając odpowiednią gąbkę polerską, warto stosować się do uniwersalnej zasady, która głosi, żeby zawsze zaczynać polerowanie gąbkami o większej granulacji, a następnie stopniowo zmniejszać jej wartość. Tylko w ten sposób możliwe będzie uzyskanie idealnie gładkiej powierzchni pozbawionej jakichkolwiek rys i zadrapań. Użycie kolejnych gąbek polerskich o coraz mniejszej grubości materiału ściernego spowoduje, że nawet najdrobniejsze zarysowania pozostawione na powierzchni przez wcześniejsze zastosowanie grubszej granulacji zostaną usunięte i nie będą widoczne nawet wtedy, gdy będziemy przyglądać się tej powierzchni pod światło.


Analiza umowy przedwstępnej, sprawdzenie umowy przedwstępnej | szymonkaczmarek.eu\nZadzwoń do nas: 600 325 924 kancelaria@szymonkaczmarek.eu\nAnaliza umowy przedwstępnej\nStart Usługi Dla Ciebie Umowa przedwstępna\nKancelaria oferuje analizę wszelkiego rodzaju umów przedwstępnych pod względem zabezpieczenia interesów klienta jak również oferuje przygotowanie umów przedwstępnych dla określonej transakcji.\nW celu skorzystania z usługi zapraszamy do kontaktu.\nNabycie nieruchomości bardzo często wiąże się z podpisaniem umowy przedwstępnej, aczkolwiek umowa przedwstępna związana jest także z nabywaniem innych przedmiotów majątkowych. Umowa taka zawiera najczęściej opis planowanej transakcji, termin, w którym ma zostać zawarta finalna umowa sprzedaży, cenę nabycia, postanowienia dotyczące zaliczki lub zadatku, warunki odstąpienia od umowy.\nZawarcie umowy przedwstępnej tworzy pomiędzy stronami umowy sprzedaży wiążące zobowiązanie prawne, stąd warto znać wszystkie konsekwencje prawne, które nastąpią na skutek jej podpisania.\nNiejednokrotnie umowa przedwstępna jest przygotowywana przez jedną stroną, która w tej umowie zabezpiecza swoje interesy. Warto zatem, aby zawsze w takim przypadku dokładnie zapoznać się z zaproponowanym brzmieniem poszczególnych zapisów umowy.\nNa co zwrócić uwagę w umowie przedwstępnej\nKażda umowa przedwstępna zawiera nieco inne postanowienia i w zasadzie nie ma dwóch takich samych, jednak można wyróżnić parę istotnych elementów umowy przedwstępnej, na które warto zwrócić szczególną uwagę:\nstan prawny i faktyczny nieruchomości,\ncena przedmiotu umowy,\ndokładne określenie terminu,\nforma zawarcia umowy (podstawowa kwestia – różne skutki w zależności od tego, czy umowa jest zawarta w zwykłej formie pisemnej albo w formie aktu notarialnego),\nzaliczka czy zadatek (odmienne skutki w przypadku niedojścia do skutku finalnej umowy),\nprzygotowanie do zawarcia finalnej transakcji,\nkoszty związane z przygotowaniem do zawarcia umowy przyrzeczonej,\nzabezpieczenie zawarcia umowy przyrzeczonej,\nPoszczególne umowy przedwstępne zawierają też niejednokrotnie specyficzne postanowienia uzasadnione określonym stanem faktycznym.\nSprawdzenie umowy przedwstępnej\nKażda umowa przedwstępna powinna być sprawdzona przed jej podpisaniem. Najlepszym rozwiązaniem jest oczywiście, gdy sprawdzenia dokonuje prawnik – radca prawny lub adwokat, w każdym razie osoba, która posiada doświadczenie oraz fachową wiedzę prawną i może ocenić zawarte w umowie postanowienia pod względem ochrony interesów nabywcy.\nWarto też dodać, że umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości często jest zawierana w zwykłej formie pisemnej, a więc bez udziału notariusza. To oznacza, że brak jest w tym przypadku osoby trzeciej (jak notariusz), która jest w stanie ocenić poprawność zapisów zawartych w umowie i co najmniej wykluczyć postanowienia, które rażąco naruszają interes jednej ze stron.\nW przypadku umowy przedwstępnej warto pamiętać o tym, że najczęściej określa ona już wiążąco dla stron charakter i warunki przyszłej transakcji. Tym samym umowa taka jest wiążąca dla stron. Po jej podpisaniu nie będzie można jej zmienić bez zgody drugiej strony. Również odstąpienie lub rozwiązanie umowy może się łączyć z konsekwencjami (najczęściej finansowymi) dla jednej ze stron.\nProsimy o wcześniejsze umówienie spotkania\nSzymon Kaczmarek Kancelaria Radcy Prawnego ul. Szkolna 1/212 61-832 Poznań\n(+48) 600 325 924 kancelaria@szymonkaczmarek.eu\n© 2018 Szymon Kaczmarek Kancelaria Radcy Prawnego


Meble kolonialne - Meble kolonialne, antyki chińskie\nProsta, klasyczna forma, charakteryzująca niektóre meble kolonialne sprawia, że meble te nigdy się nie starzeją i dobrze wyglądają niemal w każdym wnętrzu. Solidność wykonania i niezwykła trwałość materiałów, z których są zrobione sprawiają, że meble kolonilane są niemal wieczne. Z drzewa tekowego, z którego najczęściej wykonywane są meble kolonialne, już wieki temu budowano łodzie, konstrukcje domów a później np. wagony kolejowe. O trwałości drewna tekowego niech zaświadczy fakt, że zachowały się sprzęty wykonane z niego ponad 1000 lat temu, a w jednym z klasztorów w Indiach można podziwiać sklepienie z belek tekowych sprzed dwóch tysięcy lat!\nDrewno to jest niezwykle odporne na działanie warunków zewnętrznych, a także na szkodniki i grzyby, a przy tym jest stosunkowo lekkie i daje się dość łatwo obrabiać.\nTek to materiał idealny do wyrobu przedmiotów wystawionych na działanie warunków zewnętrznych: deszcz, wiatr, słońce. Idealnie nadaje się na podłogi tarasowe, altany, meble do ogrodu. Używa się go tam, gdzie ważna jest odporność na działanie warunków atmosferycznych. Przy tym wszystkim jest to materiał niezwykle dekoracyjny, a meble, drzwi czy podłogi wykonane z teku naprawdę cieszą oko.\nPoniżej znajdziecie Państwo niektóre meble z naszej kolekcji. Niestety nie jesteśmy w stanie pokazać wszystkich mebli na stronie internetowej. Zapraszamy do naszego Salonu – tutaj znajdziecie więcej!\nW poniższej galerii prezentujemy meble w okazyjnych cenach. Są to przeważnie końcówki kolekcji lub pojedyncze meble, które obecnie są dostępne w znacznie obniżonych cenach. Jeśli zainteresował Cię jakiś produkt, skorzystaj z formularza “Zarezerwuj / zapytaj” do którego odnośnik znajduje się po prawej stronie. Na wszelkie zapytania odpowiadamy ekspresowo, sprawdź.


Zwolnienie Brzęczka? Dobrze poinformowany dziennikarz zabrał głos…\nŁączy Nas Pasja > Piłka nożna > Zwolnienie Brzęczka? Dobrze…\nTabela grupowe sobie, a opinie na temat drużyny i selekcjonera sobie – na całkowicie przeciwnych biegunach. Tak najkrócej można opisać paradoks, w którym znalazła się reprezentacja Polski pod wodzą Jerzego Brzęczka. Choć wydaje się to nierealnym absurdem, słychać wręcz dywagacje na temat potrzeby zwolnienia selekcjonera zajmującego pierwsze miejsce w tabeli.\nBrzęczek broni się dotychczasowym wynikiem. Na nim też koncentruje się w publicznej dyskusji. Trzeba punktować i jechać do celu. Przed startem eliminacji obecną sytuację w tabeli wzięlibyśmy w ciemno – wskazuje.\nJego krytycy uważają to za krótkowzroczne i zgubne. Słychać opinie, że mamy prymitywną i archaiczną drużynę, której gra w piłkę przeszkadza, stanowi problem. Po której nie widać schematów, ani wypracowanych rozwiązań. – My naprawdę nie mamy aż tak archaicznych piłkarzy, na jakich wyglądamy – argumentuje na swoim Facebooku dziennikarz Canal+ Sport Tomasz Ćwiąkała.\nNa jednym z dużych internetowych portali, jeszcze przed meczem z Austrią, pojawiła się ankieta: czy Jerzy Brzęczek powinien zostać zwolniony? I symptomatyczne, że większość kibiców odpowiedziała twierdząco.\nByć może tak funkcjonuje dzisiaj internet. Osoby publiczne zawsze mawiają: na żywo nigdy nie usłyszysz od ludzi tego, co napiszą ci w sieci. Chodząc po ulicach, zbierasz pochwały, wyrazy sympatii i poklepywania po plecach. W przestrzeni wirtualnej – najgorsze zniewagi. W ludziach budzą się najgorsze instynkty. Łatwo o kategoryczne opinie.\nZdaniem Krzysztofa Stanowskiego z portalu Weszło, dyskusja o zwolnieniu Jerzego Brzęczka na tym etapie jego pracy jest całkowicie bezzasadna, nie ma szans, by taki scenariusz wszedł w życie.\n– Brzęczek nie zostanie zwolniony. Ta dyskusja skończy się na niczym. Możemy ją prowadzić, ale wiemy, że to się nie wydarzy. Dogra te eliminacje do końca, prawdopodobnie awansujemy z pierwszego miejsca. Na mistrzostwach się skompromitujemy i przyjdzie nowy selekcjoner – prognozuje w programie „Stan Kadry”, na bazie naszych przykrych reprezentacyjnych doświadczeń z przeszłości.\nPrzed sztabem kadry kolejne trudne tygodnie. Po czerwcowym uspokojeniu nastrojów, klimat znów bardzo się popsuł. O potrzebie gruntownych zmian – stylu, pomysłu, realizacji założeń – mówią już sami piłkarze. Dziennikarze patrzą na ręce.


Budżet obywatelski. Mieszkańcy Koronowa postawili na boisko Victorii i nowe lampy | Gazeta Pomorska\nMaja Stankiewicz 22 września 2021, 17:07\nDzięki budżetowi obywatelskiemu piłkarze Victorii Koronowo grać będą na lepszej murawie pixabay\nPonad 700 mieszkańców gminy Koronowo wzięło udział w głosowaniu na inwestycje zgłoszone w ramach budżetu obywatelskiego. Wiadomo już, które zadania będą realizowane w 2022r.\nPo raz pierwszy mieszkańcy gminy Koronowo mogli wybrać inwestycje, które będą realizowane w ramach budżetu obywatelskiego. Zgłoszono cztery projekty. Największe poparcie zyskał pomysł budowy systemu nawadniania boiska Stadionu Miejskiego w Koronowie. Na to zadanie wskazało 307 osób.\nŚcieżka do Pieczysk też z dużym poparciem\nNa drugim miejscu znalazł się projekt i realizacja oświetlenia wzdłuż ścieżki rowerowej na osiedlu Pieczyska – Tuszyny. Zadanie to poparło 247 mieszkańców gminy.\nGminne dożynki w Koronowie nie tylko na ludową nutę [zobacz zdjęcia]\n133 głosy oddano na kolejną propozycję - poprawę bezpieczeństwa mieszkańców poprzez doświetlenie przejść dla pieszych w Koronowie. Najmniej głosujących, tylko 37, wskazało na czwarte zadanie – książkomat.\nDwa zadania w Koronowie do realizacji\n- Dziękujemy za zaangażowanie, promowanie idei budżetu obywatelskiego, za wszystkie oddane głosy! - piszą na stronie internetowej ratusza władze gminy. Gratulują zwycięzcom.\nW tym gronie nawodnienie boiska Victorii Koronowo (koszt 70 tys. zł) i doświetlenie przejść dla pieszych przy ul. Pomianowskiego i Witosa w Koronowie (35 tys. zł).\nNa liście inwestycji zatwierdzonych do realizacji w 2022 r. zabrakło prac oświetleniowych na osiedlu Pieczyska – Tuszyny, choć w głosowaniu propozycja ta zajęła drugie miejsce. Dlaczego?\nBo kwota przeznaczono na budżet obywatelski przez Radę Miejską Koronowa to 250 tys. zł. I tyle kosztowałoby doświetlenie ścieżki rowerowej. Wygrał stadion, na drugi projekt było już za mało pieniędzy. Dlatego – zgodnie z wytycznymi rajców – zrealizowane zostanie następne w kolejności zadanie, z najwyższą liczbę głosów.\nTaki wynik głosowania cieszy Michała Tazbira. To on zgłosił potrzebę doświetlenia przejść dla pieszych na ul. Witosa i Pomianowskiego w Koronowie.\n„Wyczół” Gościeradz na turystycznych szlakach. Tym razem odwiedzili Bory Tucholskie


Dodane: 23-02-2020 00:12\nKażdy z nas potrzebuje czasem profesjonalnej porady prawnej. Nie ma w tym nic dziwnego bowiem obecnie przepisy prawne są tak zawiłe, że bez posiadania fachowej wiedzy na ten temat bardzo łatwo się w ich gąszczu zagubić. Na szczęście w naszym kraju nie brakuje profesjonalnych firm, które świadczą tego typu usługi. Do tego typu usługodawców z pewnością należy chociażby kancelaria adwokacka k\nSzkolenia BHP WarszawaJak impreza to DJKilka porad związanych z wykładzinamiOferty pozycjonowania- jak wybierać?Grzybica? Medycyna alternatywna na ratunek!Topowe fakty o transformatorzeKwestia dentystyczna...Ogólnie o odzieży medycznejPasażer na gapę w Twoim cieleKilka słów o jednorazowej odzieży medycznejJak zamontować sztukaterieLeczenie pasożytówKiedy korzystać z usług tłumacza przysięgłego?Taksówka i transport osobowy ogółemO przewozach autokarowychTaxi and shuttle services in foreign countryMarketing internetowy, a korzyści z inwestycji Szybalski-stomatologia.plPompa paliwa vw poloMeble eventoweMedyczne analizy dla firm farmaceutycznych. Krótko i na tematCzy w 2020 można szkolić z bhp w Białymstoku?Kilka rad organizacyjnych oraz kilka słów o woreczkach na butyMechanika pojazdów - co, gdzie i jak?Co chcesz wiedzieć o jedzeniu?Na szybko o tworzeniu aplikacji na potrzeby firmJaka jest wartość Twojej nieruchomości?Gdzie kupić AltumKlasycznieWymiana zamaka centralnego w seacie


Taśma airbag 1J0959653B Seat Leon 2001r 1.4 16v Jonkowo • OLX.pl\nCzęści samochodowe Jonkowo\nOsobowe Układ elektryczny Jonkowo\nTaśma airbag 1J0959653B Seat Leon 2001r 1.4 16v\nTaśma airbag 1J 959 - pokaż numer telefonu - B Seat Leon 2001r 1.4 16v\nSeat Leon 2001r 1.4 16v !\nTaśma airbag 1J 959 - pokaż numer telefonu - B !\nPosiadamy wszystkie części do tego modelu !\n- Model: LEON\n- Rok produkcji: 2001\n- Nadwozie: Hatchback\n- Pojemność: 1.4\n- Kod Lakieru: L57N\nPosiadamy również pozostałe części do tego modelu samochodu.\nPrezentowana część jest ORYGINALNA\nZdjęcia przedstawiają stan faktyczny produktu.\nSprawdzamy osobiście każdą część, są 100% sprawne.\nDo każdej przesyłki załączamy dowód zakupu.\nWszystkie części pochodzą z legalnych demontaży.\nDodane\to 05:04, 12 stycznia 2021\nID ogłoszenia: 651355931\nDodane o\t05:04, 12 stycznia 2021\nJonkowo, olsztyński, Warmińsko-mazurskie Pokaż na mapie


Turbo Drożdże T3 + Środek Klarujący | Zestaw do zacieru\nTurbo Drożdże T3 + Środek Klarujący\nModel: Drożdże Gorzelnicze T3 + Super Klar\nTurbo drożdże gorzelnicze Spirit Ferm T3 – 125g\nTo jedne z najbardziej popularnych drożdży do zacierów na polskim rynku. Mieszanka specjalnie wyselekcjonowanych szczepów drożdży gorzelniczych, pożywek, witamin oraz mikroelementów pozwala nam na szybkie przefermentowanie cukru przy jednoczesnym zachowaniu wysokiej jakowości zacieru (klarowność i zapach zacieru). Mieszanka przeznaczona jest do fermentacji nastawów cukrowych. W celu polepszenia procesu fermentacji oraz uzyskania większego stężenia alkoholu w zacierze zalecane jest zastąpienie cukru sklepowego glukozą.\n5kg cukru – 1 dziń – 13%\n6kg cukru – 2 dni – 15%\n7kg cukru – 3 dni – 17%\nSposób przygotowania: Rozpuścić wybraną ilość cukru w ciepłej wodzie, przelać do fermentatora i dopełnić ciepłą wodą do objętości 25 litrów. Do nastawu o temp. 20-30°C wsypać całą zawartość torebki drożdży i dobrze wymieszać. Optymalna temperatura fermentacji 22-27°C. Opakowanie: na 25 litrów nastawu. Moc nastawu: 14-16%. Czas fermentacji: 1-3 dni.\nŚrodek Klarujący na 25 litrów. Waga: 50g.\nKlarowanie zacieru jest bardzo ważnym elementem w całym procesie destylacji. Nawet gdy zacier wydaje się być czysty "na oko", należy go dobrze sklarować. Błędne jest przeświadczenie, że drobiny zmętnień pływające w zacierze nie będą miały wpływu na produkt końcowy gdyż pozostaną w zbiorniku po destylacji.\nJeżeli odrobiny obumarłych drożdży nie zostaną usunięte z zacieru, to podczas destylacji będą porywane przez unoszącą się parę i dadzą nieprzyjemny posmak drożdżowy w gotowanym produkcie.\nInstrukcja: po zakończonej fermentacji, należy dokładnie zamieszać wstępnie sklarowany nastaw w celu jego odgazowania. Najpierw należy dodać saszetkę A, delikatnie zamieszać i pozostawić na 2h. Po tym czasie należy dodać saszetkę B, delikatnie zamieszać i pozostawić na 24h do wyklarowania.\nTurbo Drożdże Spirit Ferm - Turbo Fruit\nSzwedzkie Turbo Drożdże Gorzelnicze Turbo Fruit to mieszanka specjalnie wyselekcjonowanych szczepów..\nWężyk Silikonowy 8/10mm - 1 metr\nWężyki silikonowe są stosowane przy połączeniach destylatorów szklanych i metalowych ponieważ nie wc..\nZaprawka do Alkoholu Strands 25ml – Jaktsnaps\nOpis produktu: Smak esencji: Smak opracowany na podstawie znanej i cenionej korzenno-z..\nZaprawka do Alkoholu Strands 25ml – Coffee Vodka\nZaprawka do Alkoholu Strands 25ml – Coffee Vodka - EspressoOpis produktu: Smak esencji:..\nZaprawka do Alkoholu Strands 25ml – Choklad\nOpis produktu: Smak esencji: CzekoladowyPojemność butelki: 25ml Przeznaczone na: 0.75L..\nTagi: drożdże gorzelnicze, drożdże gorzelniane, drożdze turbo, drożdże do bimbru, drożdże do zacieru, super klar, turbo klar, środek klarujący, klarowanie zacieru, czysty zacier


Czescy partnerzy projektu przygotowali ciekawą prezentację nt. metod pracy z uczniami niepełnosprawnym. Zapoznano nas także z pomocami dydaktycznymi wykorzystywanymi w pracy z uczniami niepełnosprawnymi.\nUczestniczyliśmy również w zajęciach lekcyjnych w klasie, w której uczą się też uczniowie niepełnosprawni. Poznaliśmy metody pracy zarówno nauczyciela, który te zajęcia prowadził, jak również i asystenta dzieci niepełnosprawnych, który będąc zatrudnionym w szkole, uczestniczy w zajęciach, wspierając uczniów niepełnosprawnych.\nMieliśmy także możliwość uczestniczenia w uroczystej akademii. Z przyjemnością podziwialiśmy talenty artystyczne najmłodszych mieszkańców Zdikova – przedszkolaków oraz uczniów ze zdikowskiej szkoły. Prawdziwą ucztą duchową był dla nas koncert muzyczny w wykonaniu Zespołu Marimba z Pragi.\nKolejny, ostatni już wyjazd do Zdikova odbędzie się w miesiącu czerwcu 2015r. Jego celem będzie poznanie problemów i barier, z którymi na co dzień spotykają i borykają się uczniowie niepełnosprawni i ich rodziny, podsumowanie dotychczasowych działań na rzecz uczniów niepełnosprawnych, wymiana doświadczeń, pomysłów, prezentacja dobrych praktyk oraz wypracowanie wspólnych narzędzi ewaluacyjnych projektu.


Kacper i Emma - Zimowe wakacje (2014) - FDB\nKacper i Emma - Zimowe wakacje 2014\nKacper i Emma, a wraz z nimi Leo i Pani Królik, spędzają ferie zimowe u dziadka dziewczynki. Wyjazd z domu oznacza tęsknotę za rodzicami i oswojenie się z nowym miejscem, ale bohaterowie przełamują początkowe obawy. Ferie okazują się wspaniałym czasem na naukę jazdy na nartach i zabawy w wybudowanym specjalnie dla nich… zobacz więcej\njako Ciocia Randi\nKacper i Emma, a wraz z nimi Leo i Pani Królik, spędzają ferie zimowe u dziadka dziewczynki. Wyjazd z domu oznacza tęsknotę za rodzicami i oswojenie się z nowym miejscem, ale bohaterowie przełamują początkowe obawy. Ferie okazują się wspaniałym czasem na naukę jazdy na nartach i zabawy w wybudowanym specjalnie dla nich igloo. Wszystko się zmienia, gdy pojawia się Peter. Chłopiec jest świetny we wszystkim, co robi, ma wiele talentów, co bardzo imponuje Emmie. Kacper próbuje podjąć rywalizację. Czy to dobra droga, by zaimponować Emmie? opis dystrybutora\nprzyjaźń, śnieg, dziecko, chłopiec zobacz więcej\n2014-12-05 (kino), 2014-01-24 (świat)\nFerie zimowe Kacpra i Emmy (Polska)


Warszawski Niezależny Kiermasz Książek – relacja | Czarna Teoria\nMożna było kupić mnóstwo książek nowych i starych jak np. „Wspomnienia Rewolucjonisty” Kropotkina, broszur, wlepek, naszywek, przypinek, plakatów itp. Nas zachwyciła twórczość pochodzącego z Hiszpanii Elíasa Taño. Jego prace przywodziły na myśl rewolucje w Ameryce Łacińskiej i twórczość rdzennych mieszkańców tego regionu.\nOprócz kiermaszu odbywały się też prezentacje i warsztaty, na części z nich byliśmy obecni. W sobotę odbyły się warsztaty Bezstresowa Lekcja Rysunku oraz Tworzenie Politycznej Grafiki – Projekt Úter (Projecte Úter). Prezentacje zaczęło Wydawnictwo Trojka, zaprezentowało swoją nową książkę „Wojna Wojnie” („Krieg dem Kriege”) Ernsta Friedricha. Poświęcona wydarzeniom I wojny światowej została zakazana przez ówczesną władzę, jest albumem pokazującym okropności wojny i ma mocny wydźwięk anty militarny i antywojenny. Wszystkie teksty znajdujące się w książce zapisane są w pięciu językach: angielskim, francuskim, holenderskim, niemieckim i – w wydaniu Trojki – polskim. Książka była wielokrotnie wznawiana, ukazała się w niemal 50 językach, ale w Polsce nie wydano jej nigdy.\nNastępnie odbyła się prezentacja nowej serii wydawniczej „TIKN”, projektu mającego na celu tłumaczenie nieznanych lub niedostępnych krótkich tekstów czy esejów o tematyce i autorów okołoanarchistycznych. Do tej pory wydano 3 książeczki: „Przyjaciel” Giorgio Agambena, „Perykles i Verdi” Gillez Deleuze oraz „Kobiet głos publiczny” Michelle Perrot. Celem projektu jest upowszechnienie myśli wolnościowych, poprzez tanią i przystępną formę kieszonkowej broszury.\nPotem na prezentacji DJ-ki Reporterskiej mówiono o książkach reporterskich, o specyfice ich pisania oraz o samym środowisku reporterskim.\nSwoją prezentację miało też WLH Kuroń na temat ich projektu tłumaczeniowego, gdzie uczniowie, nauczyciele i absolwenci tłumaczą kolektywnie autobiografię Emmy Goldman. Opowiadali nam o specyfice tłumaczenia kolektywnego oraz o problemach związanych z pracą w grupie, a także o samej autobiografii i trudnościach językowych jakie napotkali w swojej pracy, gdyż język angielski był dopiero czwartym językiem Emmy Goldman, co przysparza dodatkowych problemów tłumaczom.\nOdbyła się też prelekcja nt. Kurdystanu w związku z wydaniem książki „Droga w nieznane. Kurdyjki walczące z tzw. Państwem Islamskim” Meredith Tax. Prelegenci bardzo zgrabnie opisali złożoną sytuację w Kurdystanie, zaczynając od krótkiej biografii Abdullaha Öcalana nakreślili proces przemiany kurdyjskiej partyzantki od walki o niepodległe państwo w stylu leninowskim, przez krótki romans z maoizmem po bliższe anarchistom ideę konfederacji autonomicznych regionów. Na te ostatnie znaczący wpływ miała twórczość Murraya Bookchina, prowadzący zwrócili uwagę na proces przenikania myśli Bookchina do Kurdystanu, czego efektem jest baza ideologiczna kurdyjskich partyzantek dzisiaj. Takich jak aspekty feministyczne, ekologiczne i antyautorytarne.\nA następnie Projekt Úter (Projecte Úter) omówił swoją twórczość i zaprezentował swoje prace na temat wolności seksualnej i wolności reprodukcji.\nWolnaja Dumka – Kooperatywa Edukacyjna z Białorusi\nPo wszystkim można było odpocząć na koncertach Tim Holehouse + Haunted River, Bursztynek&Kasztanek i Trailer Park Girls.\nW niedzielę odbyły się warsztaty Tłumaczeniowy i Autorski przegląd komiksu Frankofońskiego oraz Literatura faktu/Dziennikarstwo zaangażowane, spotkania autorskie O magii, demonologii i naturze na Podlasiu, Polesiu i w Beskidach, „Bezdomnych gromady niemałe” i „Inna droga życia niedokończona historia punka w Warszawie i na Górnym Śląsku”. Prezentacje „Wolnaja Dumka – Kooperatywa Edukacyjna z Białorusi, SQEK – Kolektyw Squatting Europe, Zanzara – Kolektyw Wydawniczy z Francji, Hedonism and revolution – the baricade and the dancefloor oraz Zinlibrary. Na koniec można było udać się do Cafe Kryzys na after.\nWięcej nie napiszę, bom chora, leżę w łóżku i marzę o jakimś wybuchu\nPrevious PostArgentyna: Akcje bezpośrednie dla Santiago Malando w Buenos Aires i La Plata (wideo)Next PostSprawozdanie z akcji solidarnościowych z anarchistycznymi więźniami na Białorusi, Ukrainie i w Rosji


AXOR INDUSTRY: Biznes w czasach wojny - - Oknonet.pl\n2022-05-20 | Wyświetleń:4544\nWięcej informacji o firmie Axor\nfot. AXOR INDUSTRY | AXOR INDUSTRY: Biznes w czasach wojny\nBiznes w czasach wojny – rozmowa z Eugeniuszem Mazurem, dyrektorem handlowym Axor Industry EU.\nPandemia, zawirowania na rynku i niestabilność cen surowców były znamienne dla roku 2021. Rok 2022 – wojna w Ukrainie. Jak Axor Industry radzi sobie w obecnych, trudnych czasach i jakie są plany na przyszłość?\nParadoksalnie, pandemia i niestabilność rynku spowodowały, że zaczęliśmy się przygotowywać na ciężkie czasy. Plany są ambitne i dotyczą oczywiście zwiększenia naszego asortymentu i przychodów spółki na rynku polskim i krajach UE. Priorytetem na dzień dzisiejszy jest wzmacnianie naszej marki AXOR poprzez terminowe dostawy i wysokiej jakości produkty stolarki. Dotychczasowe osiągnięcia firmy i tendencja wzrostowa pozwalają patrzeć na wszystkie te cele z optymizmem.\nChce Pan powiedzieć, że wojna w Ukrainie nie wpłynęła na działalności AXOR INDUSTRY, pomimo faktu, że główny zakład produkcyjny okuć budowlanych znajduje się w Dnieprze?\nRzeczywiście sytuacja jest daleka od normalnej. Pierwsze trzy tygodnie wojny były dla nas bardzo ciężkie, a produkcja okuć została częściowo wstrzymana. Jednak nasza determinacja na polskim i europejskim rynku sprawiły, że zakład w Dnieprze działa i nie zamierza się poddawać, dostarczając nam kolejne partie towaru. Jest to wynik ciężkiej pracy całego zespołu, który nieprzerwanie dba o jakość obsługi i łańcuch dostaw do naszych partnerów.\nWielu klientów pyta o sytuację geopolityczną w Ukrainie i jej wpływ na terminowość waszych dostaw. Jest się czego obawiać?\nOczywiście na geopolitykę nie mamy wpływu, ale możemy zapewnić wszystkich naszych odbiorców, że z miesiąca na miesiąc zwiększamy swoje zasoby magazynowe i możliwości logistyczne. Ewentualne krótkotrwałe problemy z dostępnością mogą wynikać jedynie z dużych wzrostów zamówień wśród naszych klientów i stale rosnącego zainteresowania naszymi produktami. Przed kilkoma miesiącami nasza fabryka w Dnieprze wzbogaciła się o nową linię produkcyjną, nowe maszyny w dziale pras. Zwiększenie mocy produkcyjnych i przechodzenie na zautomatyzowane procesy daje komfort, że towar będzie dostępny dla klientów na czas. Strategia jest więc jedna – nie zwalniamy tempa rozwoju i szukamy nowych możliwości.\nJakie kierunki rozwoju firmy na rynku UE uważa pan za najważniejsze w tym roku?\nStrategicznie działamy w obszarze trzech kierunków: wprowadzania nowatorskich produktów, rozwoju obsługi techniczno-serwisowej i zwiększania możliwości logistycznych. W pierwszym przypadku skupiamy się na wprowadzeniu okuć okiennych z zawiasem ukrytym ELITE+ 130 kg. Okucia te stosowane są zarówno do systemów PVC, jak i ALU. Obecnie do wszystkich systemów profilowych (PVC i ALU) posiadamy wszelkie niezbędne rozwiązania techniczne w zakresie funkcjonalności i bezpieczeństwa. W tym miejscu chciałbym się pochwalić naszym rozwiązaniem FIRST TILT z zawiasem ukrytym Elite+ i teleskopowymi zaczepami antywłamaniowymi do systemów ALU i PVC.\nNasz zespół techników, we współpracy z przedstawicielami programów produkcyjnych okien i drzwi ALU i PVC, stworzył bazy danych produktów AXOR INDUSTRY. Obecnie jesteśmy obecni i stale rozwijamy bazy w większości programów dostępnych na rynku polskim. Zwiększone zainteresowanie naszymi okuciami wymaga także stałego inwestowania w większe możliwości magazynowe. Jesteśmy w trakcie rozbudowy przestrzeni magazynowej. Dziesięciokrotne zwiększenie przestrzeni składowania pozwoli nam w przyszłości na stworzenie hubu logistycznego na całą Europę, Kaukaz i Azję Środkową.\nCzy w takim razie mogę zapytać o pana wizję przyszłości Axor Industry w Polsce?\nAxor Industry jest obecne w Polsce od 6 lat. W tak krótkim czasie udało nam się uzyskać opinię solidnego dostawcy wysokiej jakości produktów. Terminowość dostaw, obsługa techniczna i serwis są naszymi wyznacznikami na najbliższe lata. Obecna rzeczywistość i problemy z dostępnością stali weryfikują wielu dostawców w naszej branży. Jestem pewien, że nowe rozdanie na rynku, które właśnie obserwujemy, pozwoli pokazać AXOR INDUSTRY jako wiarygodnego i stabilnego producenta okuć, który w ciągu najbliższych 5 lat zajmie kluczowe miejsce wśród największych graczy na rynku dostawców w branży okiennej.\n#okuciaokienne, #okuciadrzwiowe, #krakow\ntel.: +48 575 145 885\nRAPORT: Polskie Miasta Przyszłości 2050 Oczami Młodych


Pogański pan. Wojny wikingów. Tom 7 - Cornwell Bernard | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nPogański pan. Wojny wikingów. Tom 7 (okładka twarda)\n35,69 zł 54,90 zł (-35%)\nTytuł: Pogański pan. Wojny wikingów. Tom 7\nWymiary produktu [mm]: 218 x 156 x 32\nWłaśnie zrecenzowałem Pogański pan. Wojny wikingów. Tom 7\nSiódmy tom bestsellerowej serii Bernarda Cornwella o losach bohaterskiego Uhtreda z Bebbanburga. Na jej podstawie BBC realizuje serial „Upadek królestwa”. Najstarszy syn Uhtreda zostaje ...\n21-08-2019 o godz 11:37 Anonim dodał recenzję:\nRewelacyjnie książka, w końcu bez tylu nawiązań do historii z poprzednich książek. Fabuła chwyta za emocje.\n18-08-2019 o godz 16:45 Gypsy_Girl_Recenzuje dodał recenzję:\nNajstarszy syn Uhtreda zostaje mnichem. Ojciec wyrzeka się go, odbiera mu imię Uhtred Uhtredson i nadaje nowe – Judasz. W gniewie Uhtred zabija niechcący szanowanego opata, za co zostaje wyklęty przez Kościół i wygnany. Klątwa spadnie także na tych, którzy pozostaną przy nim. Z garstką wiernych ludzi Uhtred wyrusza do Northumbrii, by odzyskać Bebbanburg... Ojjjj bardzo mnie Uhtred zawiódł. Wiem, że w tamtych czasach wystarczyła drobnostka, by rodzić wyrzekł się dziecka, to jednak i tak jest mi smutno z tego powodu. W tym tomie widać różnorodność autora. Tutaj starał się skupić na pokazaniu relacji rodzinnych. Jak to wszystko wyglądło w tamtych czasach. Widać jak nie wiele trzeba, żeby ulec pokusą i działać impulsywnie, z czego słynie główny bohater. I co widać jak na dłoni przy jego zachowaniu z synem. Niechęć głównego bohatera do chrześcijaństwa wręcz bije z tego tomu, Co mnie wcale nie dziwi patrząc na tamte czasy. Autor przyzwyczaił nas do fantastycznych opisów scen balistycznych, których akurat w tym tomie mieliśmy dosyć mało. Jednak i tak ta część nic nie straciła ze swojej magii, bo inaczej nie umiem tego nazwać. I powiem wam, że autor bardzo wysoko postawił sobie poprzeczkę tym i poprzednim tomem, ponieważ obydwa są rewelacyjne. Cornwell nadal nie stracił swojego pisarskiego uroku. Pomimo tego, że zazwyczaj książki historyczne czyta się ciężko, tak ten cykl jest napisany naprawdę przystępnym językiem. Nadal polecam ten cykl z ręką na sercu.\n18-08-2019 o godz 12:02 Dominika Pyza dodał recenzję:\nKsiążki Cornwella należą do najlepszych powieści historycznych z okresu anglosaskiego i uwielbiam patrzeć, jak wygląda Królestwo Anglii widziane jego oczyma. Bo tak naprawdę o tym są te książki. Osobiste zmagania Uhtreda są z pewnością obecne, z jego silnym pragnieniem odzyskania swojego rodzinnego zamku w Bebbanburgu i przebywania z ludźmi, których kocha, ale najważniejszy jest dla każdego fakt, że między Duńczykami i Saksonami jest ogromna walka, która najwyraźniej nadejdzie kres. Ponieważ jest to historia, wiemy, że Anglosasi wygrywają i tworzą zjednoczoną Anglię, ale Uhtred tego nie wie. Cornwell doskonale radzi sobie z opowiadaniem historii, więc Uhtred nie przyjmuje żadnych założeń na temat tego, co się wydarzy. Zamiast tego koncentruje się na własnych celach i lojalności, przestrzegając osobistego kodeksu moralnego i ludzi, którzy zdobyli jego lojalność w ciągu ostatnich kilku lat. Czytając ten tom nie opuszczało mnie wrażenie o fascynacji Cornwella żłożoną rolą kobiet w czasach średniowiecza. Z drugiej jednak strony jest zakochany w swoim głównym bohaterze – wojowniku, który jest bezwzględny. No cóż, zobaczymy jak to się dalej rozwinie. Możliwość powrócenia do Bebbanburga zawsze cieszy. Po raz kolejny dołączyłam do mojego starego, pokrewnego ducha w jego życiowej podroży. Analizując przeczytane przeze mnie książki mam wrażenie, że nie ma drugiej takiej postaci jak Uhtred z Bebbanburga i za to jestem wdzięczna. I choć jedni mogą powiedzieć, że po siedmiu tomach nic już pewnie nie zaskoczy, to wcale nie jest prawda. Ja cały czas odkrywam coś nowego w tej serii. I o to właśnie chodzi.\n17-08-2019 o godz 09:54 Catherine H. dodał recenzję:\nBernard Cornwell właśnie stracił chyba ostatnią szansę, żeby zabłysnąć w moich oczach. Jego seria przypomina teraz telenowelę, a przez brak głębokich portretów literackich postaci, wykreowani przez niego Duńczycy wydają się identyczni - robią wciąż to samo po kolei i używają tych samych obelg. Wcześniej mogliście mi zarzucić, że był serial, były książki, więc to naturalne, że porównywałam obydwie rzeczy, a jako że serial widziałam jako pierwszy - to on wypadł lepiej w moich oczach. Ale z Pogańskiego Pana nie ma jeszcze na ekranie nic, dlatego powinnam być bardziej zainteresowana wydarzeniami z powieści. U Bernarda Cornwella brakuje dialogów, które pokazałyby prawdziwy charakter historii i jej bohaterów. Brakuje emocji, które powinny wywołać poszczególne sceny. I w końcu brakuje takiej żywości. Czegoś, co sprawiłoby, że ta opowieść przemówiłaby do mojego serca i została w nim. Bo jak na razie jedyne na co mam ochotę to usunięcie z pamięci pierwowzoru.\n15-08-2019 o godz 01:34 Marta daft dodał recenzję:\nWiek i zdobyte doświadczenie pozwalają na zbudowanie pozycji i umiejętności, dzięki którym inni dostrzegają naszą siłę, zanim jej użyjemy. Nasza sława powinna nas wyprzedzać tylko wtedy, gdy czyny świadczą o mądrości, rozwadze i taktyce godnej mistrza. Pogański pan rozwiewa ideały, tasuje siły i zwalnia akcje. Uhtred jest już panem w średnim wieku, nie przeszkadza mu to jednak w podejmowaniu złych decyzji i nierozważnych ruchach. Do tej pory porywczy, nagle zdaje się cofać w swych umiejętnościach i gubić w gąszczu wydarzeń. Jego najstarszy syn zostaje mnichem, za co ojciec wyrzeka się go, nadając mu imię Judasz. To doprowadza do śmierci jednego z mnichów, co skutkuje wyklęciem i wyrzuceniem Uhtreda z Kościoła. Jak poradzi sobie z klątwą i wygnaniem? Wraz z grupką wiernych ludzi postanowi odzyskać Bebbanburg. Czy można równocześnie szybko wsiąkać w historię i mieć wrażenie, że wiało w niej nudą? W przypadku siódmego tomu cyklu Wojen wikingów tak było. Choć przez powieść płynie się z prędkością kilku węzłów i akcja jest raczej wartka, to sama fabuła jest ciut niezrozumiała. Chwilami miałam wrażenie, że autor nie ma pomysłu na to, co dalej, a skutkowało to kolejnymi ekscesami naszego bohatera. Nie ma co marzyć o tym, że Uhtred zacznie myśleć i rozważniej podejmować decyzje. Jesteśmy świadkami tego, jak w tamtych czasach wyglądał stosunek Wikingów do potomstwa i jak niewiele było trzeba, by rodzic się ciebie wyrzekł. Ja wiem, że życie w ciągłym stresie, gdzie na każdym kroku ktoś czyha na twoje życie i ziemie nie jest proste, jednak zachowanie naszego głównego bohatera często zadziwia. Na całe szczęście Pogański pan nadal trzyma poziom stylistyczny. Autor wciąż umiejętnie maluje słowem obraz dawnych czasów, nie pozwala sobie na braki na polu autentyczności i przykuwa uwagę na tyle, że nielogiczność Uhtreda odchodzi w niepamięć, gdy dochodzi do walk. Bernard Cornwell w swoim stylu przykuwa uwagę i pomimo słabszego rozdania nadal zachęca do uczestnictwa w tej wyprawie, w której stawką są ziemie, władza i dobre imię sławione przez kolejne wieki. Pogański pan to najsłabszy tom serii, nie zniechęca jednak do dalszego śledzenia losów wikingów. Chwilowa zniżka formy nie daje się we znaki przez całą lekturę. Sięgając po każdy kolejny tom, powoli zaczynam się bać przesytu, jednak chwilowo zauważam tylko niewielkie rysy na całości, a to nie niszczy przyjemności z czytania. Szybko, lekko i przyjemnie. Tak czytelnik przemknie przez Pogańskiego pana. Z nadzieją na powrót zapierających dech walk, na poznanie dalszych planów władcy i rozwój wydarzeń, które zagęszczają się z każdą odsłoną cyklu. To od was zależy czy Pogański pan wciągnie was na tyle, by kontynuować przygodę z cyklem spod pióra Cornwella. Ja nadal tkwię w przekonaniu, że warto dotrwać do końca. Możliwość przeżycia przeskoku w przeszłość i to zobrazowanego tak dobrze nie trafia się często.\n04-08-2019 o godz 21:34 Justyna Sikora dodał recenzję:\nNie ulega wątpliwości, że „Wojny Wikingów” Bernarda Cornwella to jedna z najlepszych serii powieści historycznych jakie kiedykolwiek powstały. Skąd we mnie ta pewność? Otóż od pierwszego tomu nie mogę oderwać się od opowieści o Uthreda z Bebbanburga, która zbiera pochwały również od znanych osobistości – m.in. George’a R.R. Martina. „Pogański pan” to już siódmy tom cyklu, który – podobnie jak wszystkie pozostałe – zachwyca! W siódmym tomie zdecydowanie króluje konflikt pogańska z chrześcijaństwem, a Uthred po raz kolejny ulega impulsom. To drugie jest zdecydowanie tym, co lubię najbardziej, ponieważ uwielbiam tego bohatera w takim wydaniu. Szczególnie, że często mimo swoich pobudek – nie zawsze właściwych – zawsze zachowuje prawdziwie ludzką twarz i doskonale rozumie swoje postępowanie. I – co również ważne – zawsze działa w zgodzie swoją naturą i przekonananiami, choć niektóre jego decyzje wciąż zaskakują. Podobnie jest w „Pogańskim panu” - Uthred nie raz zadziwia. Jestem nim coraz bardziej zauroczona… choć nie jest już młodzikiem… Podobnie jak w poprzednim tomie, nie ma tutaj za wiele miejsca na batalie, jednakże i tak wiele się w tym tomie dzieje. Bernard Cornwell skupia się w nim na relacjach Uthreda synami oraz chrystianizacji terenów (oraz walki z nią). Niechęć głównego bohatera do chrześcijaństwa wręcz bije z tego tomu, jednakże ma ona swoje uzasadnienie i Uthred potrafi spojrzeć na sytuację krytycznie – nawet, jeśli dla niego nie jest zbyt wygodna. I – jak wspominałam wcześniej – nasz wiking ma już swoje lata i powoli jego życie chyli się ku końcowi. Niebawem będzie trzeba się z nim pożegnać i już boję się, jak to zniosę. Pewnie będzie równie tragicznie, jak przy śmierci Mufasy w dzieciństwie (co ja plotę – dalej płaczę na tej animacji!). „Pogański pan” to kolejny fenomenalny tom „Wojen Wikingów”. Jest bardziej nostalgiczny od pozostałych, zmuszający do refleksji – chociażby na temat przemijania i wybaczania. Nie brakuje w nim intryg i akcji oraz fenomenalnego ataku na mury Bebbanburga, który zapiera dech w piersiach. Polecam każdemu miłośnikowi powieści historycznych, wikingów oraz barwnych bohaterów, których nie sposób pokochać – nawet, jeśli są zawadiakami. Polecam z całego serca!\n25-07-2019 o godz 09:47 Anonim dodał recenzję:\nTo już siódma cześć Wikingów. Co miesiąc od stycznia @wydawnictwootwarte wypuszcza po jednej z części. Nie tylko na półce wyglądają pięknie ale i historia nietuzinkowa. Dla tych którzy uwielbiają przygodowki i silnych czasem mniej sympatycznych bohaterów, ale to sprawia tylko ze bardziej autentycznych ❤. Tym razem Uthred nie tylko zabija opata i zostaje przegnany przez kościół ale i wyrzeka się własnego syna. Odbiera mu jego imię i nadaje nowe oraz wyrusza odbić swe dziedzictwo. Spotyka starych wrogów, dawną miłość i przyjaciół. Przez ostatnie trzy strony śmiałam się bez przerwy, także dobrego humoru tez nie brakuje!😂 Polecam szczególnie na taki wieczór jak dziś ❤\n22-07-2019 o godz 14:39 Michelle dodał recenzję:\nDługo czekałam na dzień, w którym zabiorę się za kolejny tom Wojen Wikingów Bernarda Cornwella i poznam ciąg dalszy przygód Uhtreda. Jakimże rozczarowaniem było zagłębianie się w las słów siódmego tomu, ciężko mi uwierzyć, liczyłam bowiem na równie pasjonującą lekturę. Tymczasem najbardziej z całości podobało mi się zakończenie... … ale od początku. Od samego początku nie poczułam więzi z tą częścią. Wydawała mi się mocno naciągana, jakby autor nie do końca wiedział, co ma począć z głównym bohaterem, który bądź co bądź osiągnął już wiek mocno dojrzały, bo pięćdziesięciolatka tak winno się nazwać. Jakaś taka irracjonalność działań Uhtreda burzyła moje dotychczasowe wyobrażenia o nim, jako o porywczym, acz inteligentnym mężczyźnie, co powinien potęgować wiek. Wszak ponoć z wiekiem nabywamy mądrości. W przypadku pana Babbanburga śmiem w to powątpiewać. Zważywszy, że im dalej tym jakoś tak bardziej niezdecydowanie i nijak. Mimo to jednak Pogańskiego pana czyta się nadspodziewanie szybko, bo sama fabuła, choć niespecjalnie ciekawa, szczyci się dość dynamicznym tempem. Nie można także odmówić Bernardowi Cornwellowi bajecznych opisów, w tym sensie, że potrafi on słowem odmalowywać naprawdę realistyczne obrazy, które same materializują się w głowie w trakcie czytania książki. Autor sprawnie żongluje ilością szczegółów, a ich umiejętnym rozpisaniem, dzięki czemu lektura przypomina seans w kinie. Stylistyka słownictwa bohaterów przewijających się na kartach tegoż tomu, choć mocno uwspółcześniona, wszak staroangielski, ba!, staropolski, byłby co najmniej trudny, jeśli niemożliwy, w zrozumieniu. Niemniej udało się Bernardowi Cornwellowi nadać tymże konwersacją starodawny i jakże męski charakter, wojownicy bowiem nie szczędzą sobie wyszukanych epitetów. Sami bohaterowie to mieszanina takiej ilości mięśni i testosteronu, że czasem zaczynałam się gubić, choć wiodące postaci są cały czas te same. Niemniej wrogowie Uhtreda, którzy piętrzą się każdą kolejną stroną mogą w którymś momencie przyprawić o ból głowy, wszak gdzie się głowy nie odwróci, tam czyha na głównego bohatera niebezpieczeństwo. Jednakże zakończenie warte jest tej przeprawy i oczekiwania na ciąg dalszy, bo być może ósmy tom będzie lepszy od tego. A może i nie. Powiadają, że ciekawość, to pierwszy stopień do piekła. Niekiedy to piekło bywa przyjemniejsze niż obiecywane niebo... Zatem jeśli jesteście ciekawi, co wydarzy się w siódmym tomie Wojen Wikingów, nie pozostaje Wam nic innego, jak sięgnąć po Pogańskiego pana i przekonać się na własnej skórze... co też przygotował Bernard Cornwell.\n22-07-2019 o godz 13:52 Zatracona w słowach dodał recenzję:\n„Pogański pan” to już siódmy tom Wojen wikingów, czyli serii opowiadającej o przygodach nieustraszonego Uhtreda z Bebbanburga. Nadal ciężko mi uwierzyć, że przede mną jeszcze tylko trzy części. Nie będę ukrywać, że ta seria oczarowała mnie całkowicie, a Cornwell z każdym kolejnym tomem zadziwia mnie coraz bardziej. Po tysiącach stron opisujących losy Uhtreda powinniśmy już czuć się znużeni jego historią, jednak nic takiego się nie dzieje. Autor dobrze wie jak utrzymać zainteresowanie czytelnika i zapewnić mu pasjonującą i wciągającą lekturę. W nowej odsłonie losów mężnego wojownika dzieje się wiele. Choć Uhtred ma już swoje lata, to jednak spokojne życie nie jest mu dane. Jego najstarszy syn postanawia zostać mnichem. Uhtred, który, choć otoczony przez ludzi wierzących sam jest w gruncie rzeczy bardziej poganinem, nie może się z tym pogodzić. Wyrzeka się syna i odbiera mu imię, a także zabija pewnego bardzo szanowanego opata, w wyniku czego zostaje wyklęty przez Kościół i wygnany. Nie mając już nic do stracenia razem z garstką wiernych ludzi rusza na wyprawę w celu odbicia rodzinnego Bebbanburga... Bernard Cornwell nie zawodzi i po raz kolejny raczy nas sporą dawką intryg i spisków. Akcja jest wartka i wciągająca, do czego mogliśmy już przywyknąć, jednak pojawia się również kilka jej nieoczekiwanych i nagłych zwrotów, które mnie zaskoczyły. Choć scen batalistycznych nie ma tak wiele, jak w niektórych z poprzednich części, to jednak pojawia się kilka zapierających dech w piersiach i wartych uwagi momentów. Przede wszystkim dostajemy to, na co tak długo czekaliśmy, a mianowicie misję, której celem jest odbicie Bebbanburga. Wiedzieliśmy, że musiało to kiedyś nastąpić, jednak nie mieliśmy pojęcie, kiedy i nareszcie po sześciu tomach dane nam jest ujrzeć Uhtreda, który wyrusza, by odbić rodzinne ziemie. Uhtred to bohater o wielu obliczach, który już wielokrotnie udowodnił, że potrafi zaskakiwać. W tym tomie widzimy wyraźnie, że mężczyzna zbliża się powoli do kresu swych dni, nie jest już młodym człowiekiem, przekroczył pięćdziesiątkę, co w tamtych czasach uważano za sędziwy wiek. Bohater nie ma innego wyjścia jak tylko pogodzić się z naturalną koleją rzeczy, co sprawia, że ten tom jest bardzo melancholijny. Pogański pan przybliża nam również relacje Uhtreda z synami, a w szczególności ze starszym, który bardzo zawiódł ojca, zostając mnichem. Poprzez to została uwypuklona niechęć Uhtreda do Kościoła, a także ujawniła się bardziej jego prawdziwa, dzika natura. „Pogański pan” to kolejny niesamowity tom w serii Wojny wikingów, która, choć nie dotarliśmy jeszcze do końca, już stała się jedną z moich ulubionych. Z jednej strony chcę jak najszybciej zabrać się za kolejną część, z drugiej natomiast wiem, że powoli zbliżamy się do końca i ciężko mi się z tym pogodzić. Trzeba samemu zabrać się za prozę Cornwella, by w pełni zrozumieć jej wyjątkowość, dlatego, jeśli nie znacie jeszcze jego książek, a w szczególności Wojen wikingów, to jak najszybciej sięgajcie po pierwszy tom i przygotujcie się, że na nim nie poprzestaniecie.\n21-07-2019 o godz 19:14 Magdalena Senderowicz dodał recenzję:\nŚmiało mogę przyznać, że Wojny Wikingów Bernarda Cornwella stanowią jedną z moich ulubionych serii. Z ogromną pasją sięgam po każdy kolejny tom i naprawdę boję się momentu, w którym dotrę do samego finału historii Uhtreda. Boję się tego, co mnie tam czeka – czy towarzyszyć mi będzie uśmiech satysfakcji i radości, czy może jednak poleją się łzy smutku. Ale do tego czasu jeszcze chwila, tym czasem chętnie opowiem Wam co nieco o siódmej części o jakże pobudzającym mnie tytule – Pogański Pan. Jeżeli zastanawiacie się, dlaczego akurat ten tytuł wzbudził we mnie takie pobudzenie, to muszę Wam coś wyznać. Być może nawet po raz kolejny – kocham motyw wikingów, ich mitologię, podboje, historię, siłę, klimat. Dlatego też jakiś czas temu skusiłam się na twórczość Cornwella i chociaż faktycznie sam tytuł serii jednoznacznie wskazuje na to, z czym mamy tutaj do czynienia, to jednak wojny wikingów miały różne oblicza – dlatego nie w każdym tomie mamy do czynienia z typową atmosferą tego ludu, ale w tym? Gdzie już sam tytuł nawiązuje do pogaństwa? Tutaj moim zdaniem jest to znacznie lepiej wyczuwalne. W końcu doczekałam się momentu, w którym w Uhtredzie można dostrzec duszę wikinga! Tak wyraźnie, konkretnie, mocno. Oczywiście nie oznacza to, że nagle doznał on olśnienia i przebudzenia – wychował się od dzieciaka w tym otoczeniu i nigdy nie zwątpił w przekazywane mu wartości, ale musiał się dostosowywać do sytuacji. Dopóki służył jednemu z angielskich władców musiał chwilami grać, udawać… Ale teraz? Kiedy jego znienawidzony zwierzchnik nie żyje? Uhtred jest wolny jak ptak! Może w końcu być prawdziwym wikingiem i dbać przede wszystkim o swój interes. Chociaż jego oddział jest malutki, to mimo wszystko ten człowiek wciąż wzbudza postrach. Krążą o nim legendy, śpiewają pieśni. Przez te siedem tomów naprawdę wiele się wydarzyło… W tym tomie Uhtred przeżywa spory szok – jego najstarszy syn postanawia zostać mnichem, toteż legendarny wojownik całkowicie się go wyrzeka. Nie chce mieć nic do czynienia z chrześcijaństwem, a w akcie swojego buntu zabija szanowanego opata. Wydziedziczonemu synowi nadaje imię Judasz i zostaje przeklęty przez Kościół. Jednak czy człowiek wychowany w wierze wikingów cokolwiek sobie z tego robi? W życiu! Wyrusza prosto do Northumbrii, aby odebrać należyty mu Bebbanburg. Tam niestety czeka go kilka niemiłych niespodzianek. Czyżby klątwa rzeczywiście działała? A może po prostu trzeba nieco zmienić strategię? Ogromnie podobały mi się nieoczekiwane zwroty akcji, które pojawiły się w kolejnym tomie przygód mojego ulubionego wojownika. To, co się tutaj dzieje, jest po prostu przegenielane. Mnóstwo intryg i spisków, nagłe i niespodziewane zabójstwa, mnóstwo pojedynków i scen batalistycznych… A do tego wszystkiego spryt, inteligencja i podstępy głównego bohatera – charakter Uhtreda w tej części to czyste złoto. Nic dziwnego, że krążą o nim legendy. To nie tylko silny i odważny wojownik, to człowiek honoru, pełen mądrości, chwilami przebiegły, ale niesamowicie bystry. Jego pomysły wywołują na twarzach jego towarzyszy wyraz zdziwienia, ale co zrobić – Uhtred nie myśli tak, jak wszyscy pozostali. I właśnie to sprawia, że potrafi tyle osiągnąć. Myślę, że na chwilę obecną Pogański Pan jest moim ulubionym tomem serii. Świetne tempo akcji, mnóstwo batalii i pojedynków – doskonale opisanych, w końcu to Cornwell, genialny klimat, dusza wikingów, intrygi i podstępy. Tak, ta lektura była czystą przyjemnością.\n21-07-2019 o godz 19:04 Katarzyna Dżugaj dodał recenzję:\nOd śmierci Alfreda mija kilka lat, na tronie Wessexu zasiada jego syn Edward, w kraju panuje zaś względny spokój. W przeciwieństwie do życia Uthreda z Bebbanburga, gdzie jak zawsze rządzi chaos i przypadek, który starzejący się wojownik woli nazywać przeznaczeniem. Uthred otrzymuje cios ze strony swego pierworodnego syna, który decyduje poświęcić się życiu chrześcijańskiego duchownego, nie zważając na niechęć ojca do wiary w ukrzyżowanego boga. W gniewie dziedzic Bebbanburga wyrzeka się syna i zabija powszechnie szanowanego opata. Za postępek ten zostaje obłożony klątwą i wygnany z Wesexu, który opuszcza wraz z garstką wiernych mu wojowników. Bez dwóch zdań: „Pogański pan” mocno mnie zaskoczył, przy czym było to zdecydowanie zaskoczenie in plus. Po utrzymanej w dość lekkim tonie i przesyconej charakterystycznym dla Bernarda Cornwella ironicznym dowcipem szóstej części cyklu, spodziewałam się kontynuacji w podobnym klimacie, autor zaserwował jednak czytelnikom powieść melancholijną i refleksyjną. Nie przygnębiającą, cykl „Wojny Wikingów” to bowiem literatura rozrywkowa, mająca bawić czytelnika a nie dołować, z pewnością jednak skłaniającą do przemyśleń. Uthred ma już pięćdziesiąt lat, co w średniowieczu oznaczało wiek mocno podeszły, naturalne jest więc, że rozmyśla o zbliżającej się śmierci i dokonuje rozliczeń życia doczesnego. Zaczyna zdawać sobie sprawę, że Norny mogą nie pozwolić mu na odzyskanie rodowego Bebbanburga, dostrzega też, że młodzi woje zaczynają traktować go nie tylko jako żywą legendę, ale i łatwego, bo coraz mniej sprawnego fizycznie przeciwnika. I choć w jego działaniach jest coraz więcej roztropności i zastanowienia, Uthred pozostaje mężczyzną łatwo ulegającym impulsom, butnym i zawadiackim. Jest w tym tak ludzki i naturalny, że trudno go nie lubić i nie zatęsknić, gdy cykl „Wojny Wikingów” dobiegnie wreszcie końca. W siódmym tomie serii Bernard Cornwell poświęca sporo uwagi relacjom Uthreda z synami, także tym wydziedziczonym, oraz historii Aethelflaed, której postać rozwija w ciekawym kierunku i w intrygujący sposób. Tak jak „Śmierć królów”, tak i „Pogański pan” raczej nie obfituje w sceny batalistyczne, choć ich brak zrekompensować powinien opis brawurowego ataku na niedostępne mury Bebbanburga. Siódmy tom Wojen Wikingów to nie tylko fikcyjna opowieść o Uthredzie, ale też świetnie odmalowany obraz wysp brytyjskich przełomu IX i X wieku – tym razem Bernard Cornwell skupił się jednak nie na kształtowaniu nowoczesnej państwowości, lecz postępującej chrystianizacji terenów, które w niedalekiej przyszłości staną się Anglią. Wszystko to sprawia, że „Pogańskiego pana” czyta się świetnie, choć zdecydowanie za szybko, zakończenie budzi zaś chęć natychmiastowego sięgnięcia po kolejny tom z serii. Dobrze, że „Pusty tron” już czeka w recenzenckim stosiku.\n21-07-2019 o godz 16:19 Aleksandra Kujawa dodał recenzję:\nAż się chce powiedzieć: Co ten Cornwell wyprawia?! Siódmy tom Wojen Wikingów w niczym nie ustępuje wszystkim poprzednim sześciu, a wręcz mam wrażenie, że autor sam sobie coraz bardziej dokręca śrubę i wiesza wyżej poprzeczkę. Strach się bać, co to będzie przy dziesiątym tomie! Kilka lat po wydarzeniach z Śmierci królów na całej Wyspie panuje względny pokój. Synowie Uhtreda wchodzą w wiek męski, a jego pierworodny, noszący zgodnie z tradycją takie samo imię, co ojciec, postanawia zostać księdzem i wstąpić do klasztoru. Główny bohater nie zamierza jednak do tego dopuścić i w dzień święceń czeka na syna pod bramą kościoła, by wybić mu z głowy te głupoty i wykląć z rodziny, przy czym pozbawia go też rodowego imienia. Na skutek niefortunnego zbiegu okoliczności zabija szanowanego opata, uważanego niemal za świętego już za życia. W efekcie zostaje wyklęty, a jego majątek spalony i skonfiskowany, sam Uhtred zaś staje się banitą. Nie mając już nic do stracenia, Sas postanawia wyruszyć z niewielką grupą wciąż wiernych mu towarzyszy do swojej rodzimej twierdzy, by odbić ją z rąk zdradzieckiego wuja Aelfrica i by móc samemu osiąść na ojcowiźnie, co wcale nie będzie takie łatwe. I co ja mogę więcej dodać niż to, co już czytaliście w moich wszystkich poprzednich recenzjach? Cornwell nic a nic nie odpuszcza sobie, jeśli chodzi o intrygi i knowania polityczne, a także rozmach scen batalistycznych. Naprawdę można odnieść wrażenie, że autor sam sobie wyznacza za cel pisanie każdego tomu jeszcze lepiej niż poprzedniego i za każdym razem mu się to udaje. Język serii nic się nie zmienia, opisy wciąż tak samo pobudzają wyobraźnię, a sceny bitew jeżą włosy na karku i sprawiają, że krew szybciej płynie w żyłach. Ważną rzeczą jest to, że autor w posłowiu wyraźnie zaznacza, które wydarzenia i postacie opisane w książce są historyczne, a które zostały dodane i wymyślone przez pisarza. Dla każdego fana historii stanowi to sporo cennych informacji i ciekawostek, więc warto za każdym razem przeczytać te dwie-trzy strony, by dowiedzieć się czegoś nowego. Jeśli chodzi o bohaterów, to w tej części nie mamy wprowadzonych praktycznie żadnych nowych postaci. Każde imię kojarzymy z poprzednich tomów, a jeśli o którymś z bohaterów zapomnieliśmy, to autor zręcznie przemyca krótkie, jedno- lub dwuzdaniowe przypomnienia, skąd się wziął. Uhtred wciąż pozostaje tym samym, dobrze nam znanym mężczyzną, czasem zbyt upartym, czasem zbyt działającym pod wpływem impulsu. Czytając ten tom, ma się wrażenie, że po raz kolejny spotykamy przyjaciela, którego nie widzieliśmy od dłuższego czasu. To, co cieszy w kreacji postaci, to fakt, że Uhtred nie jest wiecznym młodzieniaszkiem, którego czas i ograniczenia wiekowe się nie imają. Prawdą jest, że mimo pięćdziesiątki na karku (a więc, jak na tamte lata, bycia bez mała sędziwym człowiekiem), wciąż trzyma się prosto w siodle i nie unika stawania w murze tarcz czy pojedynków z młodszym i szybszym wrogiem. Jednak sam ze zdziwieniem odkrywa, że rany otrzymane w trakcie mnóstwa stoczonych walk zaczynają mu się dawać coraz bardziej we znaki, a i pojawiają się w jego życiu pewne utrudnienia wynikłe z wieku. Mimo to wciąż nie pozwala sobie na odpoczynek i, gdy tylko trzeba stanąć w obronie saskich ziem, zawsze można liczyć na Uhtreda z Bebbanburga. W tym tomie została chyba jeszcze wyraźniej niż w poprzednich podkreślona niechęć Uhtreda do chrześcijaństwa, a przede wszystkim do księży. Co prawda, jego nienawiść do chrześcijańskiego Boga jest podszyta pewnym niechętnym szacunkiem i lękiem, ale klechów Uhtred nie znosi całym sercem. Dlatego też wyklina swojego pierworodnego syna, który wstępuje do zakonu, i pozbawia go jego imienia, nie chcąc mieć z nim nic wspólnego. Uniesieni gniewem po zabójstwie czcigodnego opata chrześcijanie palą mężczyźnie dwór i zabudowania gospodarskie, ale gdy Duńczycy stają na granicach i grozi im po raz kolejny zagłada, od razu zwracają oczy na Uhtreda jako swojego wybawiciela i obrońcę. Cóż, jak to mawia się nawet obecnie jak trwoga – to do Boga, a w Wessexie w X wieku powinno być – jak Duńczycy, to do Uhtreda. Sam bohater to zauważa i podchodzi do siebie z ogromną dozą samokrytyki, wiedząc, że nieważne, jakby się odżegnywał, gdy przyjdzie chwila próby, od razu pojedzie na ratunek. Nie chrześcijaństwu samemu w sobie, a ukochanej kobiecie, która jest chrześcijanką. Pogański pan to kolejny tom Wojen Wikingów, przy którym nie można się nudzić. Bitwy, ciągłe knowania i intrygi polityczne, mitologia skandynawska i ślepa wiara chrześcijan w moc relikwii, to wszystko tworzy ciekawą i wciągającą mieszankę. A zakończenie pozostawia czytelnika z kacem książkowym (co prawda, sam autor nieco niszczy ten efekt ostatnim zdaniem posłowia, ale i tak chęć sięgnięcia po kolejną część tej serii pozostaje w człowieku ogromna). Dlatego powtarzam, jak przy każdym tomie – jeśli jeszcze nie czytaliście tej serii, to nie zastanawiajcie się, tylko bierzcie i nadrabiajcie, bo warto!\n20-07-2019 o godz 16:57 Anka dodał recenzję:\n„Go raigh mile maith agat”* „Pogański Pan” składa się z nieco ponad czterystu stron, trzynastu rozdziałów i czterech części. W książce jest także - jak zwykle – dodatek w postaci wyjaśnienia systematyki nazw geograficznych na przestrzeni dziejów oraz drzewo genealogiczne królów Wessexu. Do tego – nota historyczna dotycząca przebiegu faktycznych wydarzeń historycznych, na których kanwie osnuta jest opowieść w siódmej części „Wojen Wikingów”. „Opat” to początkowa część historii, która rozgrywa się lat kilka po tej opowiedzianej w tomie poprzednim - „Śmierci królów”. Opowiada o tym, jak lord Uhtred przed przypadek dowiaduje się od wędrownego kaznodziei, że jego dziedzic, Uhtred Uhtredson, postanawia przywdziać habit. Początkowo jest zszokowany pogłoską i nie daje jej wiary, decyduje się jednak sam sprawdzić, czy to prawda. Przybywa na miejsce za późno – jego pierworodny jest już po święceniach. I znów – jakby rodowa klątwa kładła się cieniem na mężów Bebbanburga – najstarszy syn traci imię na rzecz młodszego. Uhtred publicznie wyrzeka się młodzieńca i nadaje mu pogardliwe imię zdrajcy Chrystusa, Judasza. To jednak nie koniec złych wiadomości. Po powrocie do dworu, Uhtred zastaje tam „śmierć, spaleniznę i ruiny”**. Zabudowania są zniszczone, obrabowane i spalone, ludzie wymordowani a jego kobieta, Sigunn – porwana. Ojciec Kutbert zostaje odnaleziony z dala od dworu, ciężko pobity i oślepiony. Wszystko jest sprawką Kanuta Ranulfsona, zwanego Kanutem Długim Mieczem – postrachu całej Brytanii. Uhtred udaje się na spotkanie z wrogiem i dowiaduje się, że ktoś w haniebny sposób, używając jego imienia i pod jego chorągwią, porwał rodzinę wojownika. Po wyjaśnieniu sprawy i uzgodnieniach lordowie rozstają się (Kanut zwraca brankę całą i zdrową), ale kłopoty pół Sasa, pół Wikinga zaczynają się piętrzyć. Oto bowiem przypadkowa śmierć zadana przez Uhtreda kapłanowi, który bronił jego najstarszego syna, powoduje nałożenie na niego klątwy. Zabił bowiem opata Wihtreda, które kochali wszyscy w całej chrześcijańskiej części wysp. Lord zostaje wyklęty razem z dworem, pozbawiony ziem, tytułów i majątku i teraz każdy, kto zostanie razem z nim – także klątwą tą obłożony zostaje. Córka zmarłego króla Alfreda i żona Aethelreda, pana Mercji a kochanka Uhtreda, Aethelflaed, ratuje go przed rozwścieczonym tłumem, podjudzanym przez żądnego krwi biskupa Wulfhearda z Herefordu. Bohater musi jednak opuścić krainę, w której znalazł dom i względny spokój i udać się na kolejną tułaczkę. Tym razem postanawia włożyć wszystkie siły w odzyskanie rodowej siedziby, czyli niezdobytego dotąd przez Wikingów Bebbanburga, zagarniętej podstępem przez jego wuja. Część druga książki - „Middelniht” to opowieść o tym, jak Uhtred staje się posiadaczem łodzi o tym samym imieniu - „wybudowanej z drzewa ściętego w nocy”***. Gdzie zaniosą go fale? Czy, będąc znów szyprem, odwiedzi nadmorską rodzimą twierdzę w Northumbrii? Czy spełni przyrzeczenie dane Kanutowi i samemu sobie? I czy „Pogłoski o wojnie” (część trzecia) okażą się prawdziwe? I co ma z tym wszystkim wspólnego „Lodowa Furia” (część czwarta?) A – przede wszystkim – czy marzenia Alfreda, zmarłego króla – o jednym kraju, zwanym Anglią („Jakże dziwnie brzmiała ta nazwa”****), ma szansę się ziścić? I czy to ostatnie spotkanie z wiekowym już jak na owe czasy, bo ponad pięćdziesięcioletnim, antagonistą? Reasumując – ten tom opowieści o dzielnym Sasie, wychowywanym na duńskim dworze, skupia się na relacjach Uhtreda z obecnymi dwiema kobietami jego życia (a – jak pamiętamy – było ich trochę), z jego dwoma synami (jednym wyklętym), walką o ojcowiznę, utracie honoru i majątku oraz przymierzach z wrogami i wielkiej, historycznej bitwie. Jest więc o czym czytać, zwłaszcza że akcja goni akcję. Genialne – jak zwykle – opisy zarówno życia codziennego na targanych wojnami ziemiach, jak i podjazdów, potyczek i wielkich bitew. Żeglugi statkiem i życia na nim. Bytowania maluczkich, jak i możnych ówczesnego świata. Wnikliwy portret chrześcijaństwa i tego, jak było krzewione, wyznawane i jak rosło w siłę. Wartki język, zaskakujące zwroty akcji. Barwne, niejednoznaczne i bardzo wyraziste i silne postaci, których bogactwa mógłby pozazdrościć Cornwellowi niejeden autor. Postacie, z którymi łatwo się identyfikować i myśleć podobnie do nich, gdyż nie są wolne od błędnych kroków, nieprzemyślanych słów, decyzji podejmowanych pod wpływem emocji. Są za to żywe, ludzkie, prawdziwe. Takie jak my. * „Niech dobro będzie przy tobie” (jęz. irlandzki) - cytat z książki „Pogański Pan” - tomu siódmego „Wojen Wikingów” Bernarda Cornwella, str. 5. ** Cytat z książki „Pogański Pan” - tomu siódmego „Wojen Wikingów” Bernarda Cornwella, str. 28. *** Cytat z książki „Pogański Pan” - tomu siódmego „Wojen Wikingów” Bernarda Cornwella, str. 80. **** Cytat z książki „Pogański Pan” - tomu siódmego „Wojen Wikingów” Bernarda Cornwella, str. 318.\n20-07-2019 o godz 12:09 kasiek87 dodał recenzję:\nW sagach to jest wspaniałe, że mijają kolejne tomy a my poznajemy dalsze losy bohaterów, których już zdążyliśmy polubić. Jest jak w życiu, mamy znajomych, ludzi, których znamy od najwcześniejszego dzieciństwa i oni wciąż nam towarzyszą. Zazwyczaj nie myślimy o tym jak się zmienili, jak my się zmieniliśmy, ale wystarczy oglądnąć album, albo siąść do wspominek i wtedy widzimy, jakie zaszły zmiany. Gdy zaczynam kolejny tom z serii Wojny Wikingów przypominam sobie dotychczasowe perypetie Uhterda i jestem ciekawa czym mnie znowu zaskoczy. Niezwykłe życie, Sas w służbie Duńczyków, Wiking ze stylu życia. Uthred nie jest już młodzieniaszkiem, według swojej epoki jest już nobliwym starszym panem. Szczęście w życiu dalej mu nie sprzyja, ma niewątpliwie ciekawe życie, ale pełne tragedii. W miłości nie odnosił spektakularnych sukcesów. A teraz dodatkowo jego syn, jego dziedzic postanawia zostać chrześcijańskim mnichem, u Utherda wywołuje to skrajny gniew, wydziedzicza syna, odbiera mu imię, a wskutek nieszczęśliwych wydarzeń zabija także pewnego opata, czym ściąga na siebie gniew Kościoła. Czy fart Utherda który pozwalał mu wykaraskać się z opresji przemija? Wszyscy się starzejemy, czas nie omija nawet zasłużonych wojowników. Uthred nie może narzekać na nudę, w jesieni życia, gdy powinien cieszyć się swoim dziedzictwem, tym co osiągnął. Chociaż to już siódmy tom, to autor nie oszczędza ani Uthreda, ani nas. Dzieje się dużo a akcja jest utrzymana na wysokim poziomie. Ten tom ma już więcej nostalgii związanej z naturalną koleją rzeczy, gdy starsi usuwają się w cień, ale jednak wciąż chcą mieć wpływ na świat! Nie mogę się pogodzić z tym, że zbliżamy się do końca tej seri. Jeśli jeszcze jej nie znacie, nadróbcie koniecznie! Będziecie mogli czekać na kolejne tomy! A to pierwszorzędna sprawa\n18-07-2019 o godz 19:15 keskese87 dodał recenzję:\nAż trudno w to uwierzyć, ale to już siódmy tom „Wojen Wikingów”, opowieści o dziejach mężnego Uhtreda, który choć urodził się jako Sas, został wychowany przez Duńczyków i to ścieżka wikinga prowadzi go przez życie. Bohater z każdym tomem starzeje się coraz bardziej, osiągnął już pięćdziesiątkę, ale czytając o jego bohaterstwie i niezłomnym charakterze ma się wrażenie, że to wciąż ten sam młodzieniec, który dopiero uczył się sztuki walki w murze tarcz i starał się przetrwać swoją pierwszą bitwę. Uhtred nie ma szczęścia do kobiet, które albo go opuszczają, albo tragicznie giną lub zostają porywane, ale siódmy ton przynosi nowe przekleństwo – Uhtred musi się wyrzec swojego pierworodnego syna. Młody Uhtred obrał bowiem chrześcijańską drogę i zamierza zostać mnichem. Wojownik, który swoje serce oddał Thorowi i wyśmiewa chrześcijan, nie może się z tym pogodzić. Dla niego syn przestaje istnieć, odbiera mu imię i mianuje nim swoje drugie dziecko. W wyniku kłótni, spotęgowanej gniewem, Uhtred zabija ważnego, szanowanego opata, a to sprowadza na niego klątwę i wygnanie. Najnowszy tom o przygodach sędziwego wojownika rozpoczyna się więc tragicznie, ale przecież Uhtred od zawsze miał smykałkę do pakowania się w kłopoty, dalej nie będzie wcale łatwiej, Podczas czytania powieści dosyć wyraźnie rzuca się w oczy, że bohater powoli zmierza do kresu swoich dni. Wcześniej tylko wspominano o jego potomkach, teraz synowie są już starsi, wchodzą w dorosłość i wydaje się, że mogą stać się kolejnymi bohaterami tej opowieści. Z jednej strony trudno pogodzić się z upływającym czasem, z drugiej Uhtred powoli musi ustąpić młodszym. Ale nim to nastąpi, wojownik ma jeszcze wiele do zrobienia. Wciąż przecież nie odbił należnych mu ziem i tym razem po raz pierwszy poważnie się do tego zabiera, organizując wyprawę i spotkanie ze swoim niedołężnym już wujem i jego synem. Powieść pełna jest forteli i podstępów, co wiernemu czytelnikowi sagi Cornwella na pewno nie jest już obce, ale mimo wszystko autor wciąż potrafi zaciekawić, skupić uwagę i zaskoczyć, kiedy trzeba. I jak zawsze, w finale dostajemy piękną bitwę i starcie dwóch antagonistów, bo w tym świecie zawsze znajdzie się ktoś, kto zajdzie za skórę głównemu bohaterowi. Tylko czy tym razem uda się wyjść zwycięsko z tego pojedynku? Jeśli jeszcze nie czytaliście, pora nadrobić 😊\n17-07-2019 o godz 21:28 Desari dodał recenzję:\nAkcja książki po raz kolejny przesuwa się o kilka lat do przodu. Uhtred to dojrzały mężczyzna, podbiegający pod pięćdziesiątkę. Jego synowie zdążyli już dojrzeć, jednak on sam nie myśli o tym, żeby spocząć choćby na chwilę. Wciąż myśli o kolejnych walkach i nowych dokonaniach. Jego myśli wciąż zaprząta chęć powrotu do swojego rodzinnego miasta, Bebbanburga. Nowych rozsterk dodaje mu także najstarszy syn, który zdecydował się zostać chrześcijańskim mnichem, chociaż ojciec był temu bardzo przeciwny. Bo chociaż Uhtred mieszka wśród ludzi wierzących w Boga, to on sam jest bardziej poganinem, niż chrześcijaninem. Jakby tego było mało, ktoś po raz kolejny chce zszargać jego dobre imię i zastawia pułapkę, w którą nieświadomy niczego Uhtred wpada. Wydawać by się mogło, że skoro zna się danego bohatera przez całe jego życie, to wie się o nim dosłownie wszystko. Możecie mi jednak wierzyć, że Uhtred zaskoczy was jeszcze nie jeden raz. Bernard Cornwell stworzył arcydzieło i po siedmiu tomach nie boję się już tego stwierdzenia. Kiedy ktoś opisuje życie jednego bohatera, to potknąć może się w każdym momencie. Łatwo można wpaść w schemat, zacznie brakować pomysłów, albo akcja przestanie się jakoś kręcić. I uwierzcie mi, że początkowo, kiedy zdecydowałam się recenzować tą serię, byłam pewna, że tak właśnie będzie. Bo chociaż lubię inne książki tego autora, to najdłuższą serią jaką przeczytałam była trylogia Arturiańska. Nigdy wcześniej aż tak bardzo się nie myliłam. Cornwell nie dość, że napisał tak długą serię, to jeszcze zrobił to bezbłędnie. Wiadomo, że zawsze są wzloty i upadki, jedne sceny są lepsze, inne troszkę gorsze, ale w ogólnym odbiorze wszystko jest tak, jak być powinno. Co tym razem dał nam ten autor? Intrygi, które nie mają końca. Mam wrażenie, że tutaj nie ma bohatera, który by czegoś nie kombinował. Jednak dzięki temu akcja jest dynamiczna, a nam książkę czyta się w zastraszającym tempie. To, na co najbardziej tutaj zwróciłam uwagę, to relacja pomiędzy Uhterdem, a jego dwoma synami. Każdy z nich jest inny i chce postępować w życiu inaczej. Jak pamiętacie może z pierwszej części cyklu, w tamtych czasach istniała taka zasada, że najstarszy syn otrzymywał zawsze imię po swoim ojcu. Jednak kiedy umarł, albo go zawiódł, imię to mogło zostać mu odebrane. Starszy syn Uhtreda zdecydował się zostać mnichem wbrew ojcu, gdyż ten nigdy nie poważał chrześcijaństwa. Dlatego Uhtred odebrał mu imię, wydziedziczył z rodziny i nadał nowe imię, Judasz. Natomiast młodszy syn odziedziczył po bracie wszystko. Nie ma się co dziwić, kiedy ten chciał być taki sam jak ojciec i robił wszystko, żeby ten był z niego dumny. Podporządkowywał się jego rozkazom i nigdy niczemu się nie sprzeciwił. To pokazuje, że rodzice w tamtych czasach potrafili być bardzo surowi. Chociaż kochali swoje dzieci, to nie mogli pozwolić sobie na ich wybryki. Możemy także zobaczyć, jak bardzo może różnic się rodzeństwo i jak różne drogi mogą obrać w życiu. "Pogański Pan" pokazuje nam, że Cornwell nie ma zamiaru zwolnić i będzie trzymał nas w garści do samego końca. Jestem pewna, że jego książki nigdy mi się nie znudzą i zawsze będę czytać je z zapartym tchem. Przede mną jeszcze trzy tomy, których już nie mogę się doczekać.\n10-07-2019 o godz 23:25 Dominika Stryszowska dodał recenzję:\nSiódmy tom. Nasz Uhtred to już sędziwy mężczyzna, dobiegający piędziesiątki, jednak charakter wojownika nie pozwala mu na spoczynek. Oprócz odzyskania upragnionej ojcowizny, sen z powiek spędza mu też najstarszy syn. Postanowił zostać chrześcijańskim mnichem, co w Uhtredzie wywołało wielką złość, która poskutkowała wydziedziczeniem pierworodnego. Jednak to nie koniec zgryzot. Ktoś uknuł intrygę, wciągając Uhtreda w wir walki. Czy uda mu się odzyskać swoją siedzibę - niezwyciężony gród, zagarnięty przez pazernego wuja? Mogłoby by się wydawać, że ciągle wydarzenia rozgrywają się wokół utraconego Bebbanburga i nienawiści do chrześcijan. Mimo, że na ziemiach królestwa panuje pokój, Uhtred zawsze znajduje sobie przeciwników i gotuje się do walki. Powiedziałabym że wydarzenia to swoista sinusoida - wzloty przeplatają się z upadkami, a Sas przyjmuje swój los ze stoickim spokojem. Oprócz walk i potyczek, snucia kolejnych intryg i wymierzania sprawiedliwości, najciekawszym wątkiem okazał się ten z wydziedziczeniem najstarszego syna. Oczywiście dla mnie, ponieważ pokazuje trochę faktów historycznych i to, w jak poważny sposób wojownicy traktowali swoje rzemiosło, narzucając je poniekąd swoim potomkom. A odbieranie imion, i nadawania ich młodszym dzieciom, w naszych realiach, jest czymś nie do pomyślenia. Spodziewałam się raczej, że przy czytaniu tak dalekich tomów będzie mnie ogarniało znużenie. Na codzień nie czytam tego typu literatury, ale tę część pochłonęłam błyskawicznie. Nie wiem, czy jest to zasługa tego, że okazała się stosunkowo któtka czy czytałam ją w odpowiednim miejscu i czasie, ale bardzo dobrze spędziłam z nią te kilka wieczorów.\n06-07-2019 o godz 11:34 dasia147 dodał recenzję:\n,, Pogański pan” to już siódmy tom o przygodach naszego niezłomnego pół wikinga Uhtreda. Tym razem mamy do czynienia z misternie uknutą intrygą, w którą to wpada nasz bohater. Ktoś podaje się za Uhtreda i porywa żonę i dziecko jego wroga. Kim jest owy szubrawiec? Tego próbuje dowiedzieć się nasz bohater. Jakby tego było mało w końcu nadaje się okazja na odzyskanie Bebbanburga. Czy po nie spełnia 40 latach uda się ją zdobyć z rąk wuja ? Ten tom zachwycił mnie przede wszystkim klimatem. Czuć w niej adrenalinę, gniew oraz zemstę, która wypływa niczym nadzienie z pączka- nieoczekiwanie. Misternie utkana intryga to kolejna perełka tej część. Niczego nie świadomy Uhtred wpada w nią niczym śliwka w kompot. I tak nasz już 50 letni bohater znów wyrusza w niebezpieczną podróż by zawalczyć nie tylko o swój honor ale i dziedzictwo. To już bardzo dojrzały mężczyzna, który w swoich czasach już uchodzi na starca, który powinien pogodzić się z faktem zbliżającej się niechybnie śmierci. Jednak Uhtred nie przejmuje się tym i robi to w czym jest najlepszy. Idzie walczyć. Poznajemy go także z nowej strony, strony ojcowskiej. Jego 19 letni syn jest wpatrzony w ojca i stara się go naśladować jak tylko może. Dlatego nasz bohater stara się przekazać swe mądrości oraz doświadczenie młodzieży stając się poniekąd ich nauczycielem i przewodnikiem. Jak zawsze już nie chcę się powtarzać ale jestem zachwycona kreacją bohaterów, którzy z każdym tomem mężnieją, nabierają wprawy, a przede wszystkim zmieniają się w raz z każdym zdobytym doświadczeniem. Język jakim opowiadana jest ta historia jest lekki, przyjemny i przede wszystkim nie nurzący. Sama fabuła, jak zawsze jest wartka, a przede wszystkim wciągająca. I pewnie zapytasz mnie- czy już nie znudziły Ci się przygody Uhtreda? Odpowiem Ci, że absolutnie nie, bowiem każdy tom jest inny, ale utrzymany na bardzo wysokim poziomie. Z każdą kolejną częścią czytelnik widzi jak zmienia się społeczeństwo, rozwija się religia chrześcijańska oraz jak z każdym kolejnym władcą ludzie nabierają wprawy w obronie swych ziem, kupiectwie i rozwoju. Ten tom to dla mnie majstersztyk jeśli chodzi o intrygę. Jestem zakochana w tej serii. Podsumowując, czy warto dalej ciągnąć romans z Uhtredem? Zdecydowanie tak. I choć ma on już swoje lata, to jego przygody nadal są wartkie, interesujące, a przede wszystkim wciągające czytelnika do świata, który jest brutalny, zdradziecki i niepewny. Nasz bohater to mężczyzna uparty, dążący do swoich zamierzonych celów, wspaniały ojciec, strateg i nauczyciel. Nie da się go nie lubić. Według mnie to najlepsza seria opowiadająca historię wikingów i ich życia, podbojów oraz wierzeń. Genialnie ukazuje Anglię i jej próby zjednoczenia w całość. Polecam wszystkim fanom wikingów oraz historii.\nThe Last Kingdom. TV Tie-In Cornwell Bernard\nThe Warrior Chronicles 02. The Pale Horseman Cornwell Bernard\nKrew z krwi. Saga rodu z Lipowej. Tom 1 Rawinis M. P.