Poziomkowa przygoda z kuzynem (cz.3) | SeksHistorie.pl | Sex Opowiadania, Erotyczne Historie\nPoziomkowa przygoda z kuzynem (cz.3)\nListopad 21, 2017 Seks Historie Comments 0 Komentarzy\nWtedy pomyślałem że mam jakieś zwidy. Często mi się to zdarzało ostatnimi czasami. Leżąc obok niego przysłuchiwałem się dokładnie. Tak dokładnie że mógłbym nawet usłyszeć chodzenie jakiegoś pajączka po ścianie. Moje wątpliwości o zwidach zostały zakończone, gdy dostałem dowód na ich istnienie. Dowodem były świecące światła samochodu. Zerwałem się, nie wiedząc co robić. Po chwili i on się zerwał. Wpadłem w wewnętrzną panikę. Rzuciłem do niego coś w stylu ”ubieraj się” a w międzyczasie sam szukałem swoich ubrań. ”Dzięki że mi powiedziałeś, bo właśnie miałem zamiar wejść na stół i zacząć tańczyć na golasa” powiedział po czym razem wybuchliśmy śmiechem. Czułem adrenalinę, poczułem jeszcze większą gdy usłyszałem otwierające się drzwiczki samochodu, potem krótką ciszę i skrzypiącą bramkę od podwórka. Poniekąd ta właśnie bramka dała nam z parę dodatkowych sekund. ”Wyłącz muzykę, włącz telewizor” pokrzykiwałem do niego gdy już się ubrał. Sam się ubrałem mimo że cały się lepiłem i desperacko próbowałem zasunąć sofę. Oczywiście akurat teraz musiał być ten moment gdy nie chciała się wsunąć. Widząc moje męczarnie z próbami zasunięcia sofy, podszedł do mnie mówiąc ”odsuń się, i pozwól mężczyźnie działać”. Odsunąłem się i zacząłem ogarniać dookoła. Telewizor już grał, akurat leciał jakiś program rozrywkowy. Na stole nadal leżało wino i kolacja, zignorowałem to, lepiej żeby nas zastali z otwartą butelką wina niż w trakcie rodzinnej orgii. Zresztą byliśmy dorośli. Złapałem to cholerne wino, spojrzałem na Filipa i usiedliśmy na sofie, czekając jak na wyrok. Nawet się od niego trochę odsunąłem by nikt nie nabrał żadnych podejrzeń. Wziąłem głęboki łyk czerwonego płynu po czym wcisnąłem mu butelkę. Do dziś nie wiem dlaczego mu ją wcisnąłem. I po chwili usłyszeliśmy dźwięk klucza wkładanego w zamek.\nTo był dziadek. Wszedł do pokoju gdyby nigdy nic i spojrzał na nas a potem na świeczki. Nie było sensu ich zdmuchiwać, w końcu pozostał by po nich zapach. – Cześć chłopaki, powiedział po czym dodał – Nudzi wam się? Dawno jakiejś chałupy nie podpaliliście? , zapytał śmiejąc się po czym wytłumaczył że zapomnieli o walizce babci, a raczej to babcia zapomniała ją wziąć, a przypomniała sobie o niej dopiero wtedy gdy miała się przebrać u znajomych. Cała babcia. Dziadek pośpiesznie wyszedł i odjechał. Odczekaliśmy jeszcze z jakieś dobre trzydzieści minut gapiąc się w telewizję, by być spokojnym o to że już nie wróci. Po tych trzydziestu paru minutach powiedział byśmy poszli na górę. Jak powiedział tak zrobiliśmy, pozdmuchiwaliśmy świeczki a ja zabrałem wino i włączyłem wierzę. Ustawiłem jakieś radio i pod głosiłem tak aby i na górze coś było słychać.\nWeszliśmy do pokoju. Patrząc na jego wnętrze już zawsze przed oczami będę miał obraz wczorajszej nocy. Nie obrazy dzieciństwa kiedy tu spałem z rodzicami, nie obrazy z nastoletnich czasów gdy ja i Filip tutaj się bawiliśmy czy graliśmy w karty, tylko właśnie wczorajszą noc. Dziękowałem losu że nie byliśmy spokrewnieni, bo to na pewno by dużo komplikowało. Już i tak to było skomplikowane ale nie zamierzałem sobie zaprzątać tym głowy, nie dziś, nie teraz, nie tu i nie kiedy był przy mnie, kiedy jego urocze piękne oczy wpatrywały się we mnie z wielkim uczuciem i oddaniem.\nUsiadłem na białym, w miarę solidnym drewnianym krześle które stało przy oknie. Odłożyłem butelkę wina na parapet i patrzałem na niego. Siedział naprzeciwko mnie, na krańcu łóżka i też patrzył na mnie uśmiechając się do mnie. Jego uśmiech był perfekcyjny, niczym jak te które pokazują w reklamach past do zębów. Zaczął przewracać oczami i pokazywać różne głupie miny. Udało mu się mnie rozśmieszyć. Zawsze z niego był taki głuptas. – Faceci, westchnąłem po czym złapałem go za jego gładkie dłonie i pociągnąłem do siebie i gdy już usiadł na me kolana, po prostu go do siebie przytuliłem. Odwzajemnił mój uścisk. Był taki czuły i kochany, zawsze można było na nim polegać. – Kocham cię, wyszeptałem mu do ucha. Byłem tego już na sto procent pewny, nawet na dwieście. Długo nie musiałem czekać na odpowiedź z jego strony. – Też cię kocham, nawet nie wiesz jak bardzo, powiedział po czym mnie pocałował. Jego piękne, pełne, czerwone usta musnęły moje, które też chyba nie były takie najgorsze.\nZ delikatnego muśnięcia ustami, nasz pocałunek zamienił się w burzę uczuć. Rękoma muskał moje policzki. Nasze języki od czasu do czasu stykały się i wirowały. Głaskałem go po głowie, jego włosy pachniały jakimś cytrusowym owocem, chyba grejpfrutem. Gdzieś czytałem że 15 minutowy pocałunek spala więcej kalorii niż pływanie. Ciekawe ile ja spaliłem, w końcu całowaliśmy się a do tego pływałem w obłokach. W międzyczasie, ponownie dzisiejszego wieczoru zdjąłem jego koszulkę i odrzuciłem od siebie. Wylądowała na łóżku. Przywarłem do jego szyi a on swoje ręce przeniósł na moje plecy, delikatnie je masując. Już teraz wiedziałem czemu on tak lubił przywierać do mej szyi. Znów był rozpalony. Działał jak piecyk, wystarczyło przycisnąć jeden pstryczek by stał się gorący. Zjechałem wargami do jego sutków. Były już twarde i napięte. Przez chwilę je pomerdałem języczkiem po czym Filip wstał z moich kolan. Odruchowo też wstałem i staliśmy naprzeciwko siebie. Zdjął moją koszulkę a ja chwyciłem go za kark, przybliżyłem do siebie i znów pocałowałem. Był ode mnie odrobinę wyższy, może o trzy czy cztery centymetry ale wcale mi to nie przeszkadzało. Przybliżyłem go jeszcze bliżej siebie, wpadając mu w ramiona. Nasze ciała się o siebie ocierały. Założył swoje ręce na moje plecy a ja delikatnie muskałem wargami jego uszy. Jego objęcie czyniło cuda. Poczułem że nie ważne co by się stało, jego objęcie było by lekarstwem, odpowiedzią na wszystko.\nObróciłem nim i popchnąłem delikatnie na krzesło, przyklęknąłem i rozpiąłem guzik od jego spodni. A dokładniej od moich. Myślałem że mam znowu jakieś zwidy aczkolwiek spojrzałem na samego siebie i okazało się że mam jego spodnie na sobie. Po chwili zaśmiał się, zauważając to co ja przed chwilą. Zsunąłem więc moje spodnie z niego razem z bokserkami i odrzuciłem za siebie. Jego przyjaciel już czekał. Za każdym razem gdy pozbawiałem Filipa ubrań, on zawsze już czekał gotowy. Nie chciałem się od razu za niego zabierać więc masowałem Filipa po udach a potem delikatnie je muskałem wargami i je całowałem. Jego penis od czasu do czasu się wzdrygał, jak by chciał zwrócić na siebie uwagę. Objąłem więc go ręką, naciągnąłem odrobinkę i zlizałem mokry płyn z jego żołędzia. Smak ten pobudzał moje najskrytsze fantazje i pragnienia. Filip delikatnie przeczesywał moje ciemne blond włosy. Naciągnąłem go bardziej, powoli wsadzając go do buzi. Chciałem na spokojnie, bardziej delikatniej więc powoli go memłałem w ustach gdy go delikatnie obciągałem. Wyjąłem go z buzi żeby zaczerpnąć więcej powietrza, po czym jeździłem wargami bo jego twardym penisie. Złapałem go mocniej po czym trochę odchyliłem do góry, bym mógł popieścić dolną część jego przyrodzenia i jądra.\nPo chwili złapał mnie za ręce i przyciągnął bliżej siebie. Wstałem. Założył swoje ręce na moje pośladki po czym muskał wargami mój brzuch i okolice podbrzusza. Rozpiął guzik w swoich spodniach które miałem na sobie, po czym zsunął je w dół. Zostałem w bokserkach. Ponownie założył swe ręce na me pośladki, przybliżył do siebie i muskał ustami moje podbrzusze. Mój przyjaciel już był nieźle podniecony. Zsunął moje bokserki odrobinę, by nadal muskać moje podbrzusze i jego okolice. Potem przejechał po nim swoimi palcami, po czym zsunął bokserki. Mój kutas od razu okazał gotowość. Filip musnął go, a ja z ciężkim trudem popchnąłem go do tyłu. Jego plecy oparły się o oparcie krzesła. Spojrzał na mnie pytająco, zdjąłem do końca spodnie z bokserkami i usiadłem mu przodem na kolana, złapałem za jego pogromcę (taką nazwę mu nadałem, chociaż znając mnie, za kilka dni znów ją zmienię), naciągnąłem i dopasowałem tak by mógł wejść. Gdy już wszedł, wszedł do końca i na chwilę tak siedział. Znów poczułem ten charakterystyczny dreszcz, który przeszedł przez moje ciało. Mimowolnie spojrzałem mu w oczy i zacząłem powoli się poruszać. Nasze usta znów się złączyły. Przez chwilę było wolno i delikatnie, szybko mi się to znudziło i przyśpieszyłem tempo. Czuliśmy się już oswojeni ze sobą, więc było mi łatwiej wykonywać niektóre ruchy. Założył swe ręce na górną część moich pośladek, czasami dociskając mnie do siebie. Czułem że mój orgazm się zbliża. Pozwoliłem sobie pojęczeć i pokrzyczeć, on zrobił to samo. Założyłem ręce na jego kark a potem łopatki, przyśpieszając tempa. Było mi tak dobrze. Czułem się jak mógł bym zrobić wszystko. Czułem się wspaniale. Przedtem miałem tylko 3 parterów seksualnych, gdzie jednym z nich był facet i dwie dziewczyny, ale nigdy wcześniej z nikim nie było mi tak dobrze jak z nim. Emocjonalnie i fizycznie. Przez chwilę myślałem o tym z kim on wcześniej był i z kim to wcześniej robił. Z moich domyśleń i przyjemności jakie mi dawał, na pewno już robił to z jakimś facetem. Przez ułamek sekundy ogarnęło mnie nawet uczucie zazdrości. Tylko przez ułamek sekundy, bo w drugim ułamku moje poczucie zazdrości wypełniło poczucie wspaniałego orgazmu. Przyśpieszyłem jeszcze tempa, a on wcale nie narzekał. Nadal trzymałem ręce na jego karku, aczkolwiek jedną z rąk sięgnąłem wino z parapetu. Skacząc po nim, wziąłem parę łyków a potem dałem mu. W trakcie jęków i stęków, poczułem znów to idealne uczucie napełniających się pośladek spermą. Myślałem że po wytrysku będzie chciał bym przestał czy przynajmniej zwolnił ale nic takiego się nie stało. Dyszał tak głośno, jak by dostał ataku astmy. Mimo to, z chęcią całował mnie. Z dołu nadal grała muzyka. Dałem się ponieść muzyce, dałem ponieść się uczuciu i przyjemności. Byłem naćpany miłością, bliskością i namiętnością.\nZacisnął ręce na moich pośladkach, po czym wstał z krzesła podtrzymując mnie. Zszokował mnie, jasne wiedziałem że jest silny, i że na pewno był silniejszy ode mnie ale nie że aż tak. Nie miał jakichś wielkich bicepsów, ani jakiegoś nie wiadomo jak idealnego i umięśnionego kaloryfera ale mimo to udało mu się to. Oparł się o ścianę, i delikatnie mnie posuwał. Nie wiedziałem do końca jak się poruszać w tej pozycji ale z czasem robiliśmy to coraz pewniej i szybciej. Matko, co za szaleństwo. Znów krzyczałem wniebogłosy. Założyłem ręce na jego karku i od czasu do czasu całowałem. ”Kocham cię, kocham” krzyczałem, ciągle się powtarzając.\nMocno sapał więc nie chętnie powiedziałem byśmy przenieśli się na łóżko. Puścił mnie a ja delikatnie z niego zszedłem. Znów staliśmy naprzeciwko siebie, patrząc na siebie. Przyciągnął mnie do siebie i pocałował. Zjechał wargami do mej szyi. Przez moje ciało znów przeszły te cudowne dreszcze. Zjeżdżał coraz niżej, zahaczył o sutki, mostek, pępek, aż do mojego kutasa. Kompletnie o nim zapomniałem. Uklęknął po czym go złapał i naciągnął. Przejechał języczkiem dookoła mojego żołędzia, po czym wsadził sobie głębiej do buzi. Złapałem za jego głowę, i powoli się nim poruszałem w nim. Po chwili trysnąłem, nic na to nie mogłem poradzić. Wstał po czym znów mnie pocałował. Przytulił się do mnie a ja całowałem jego ramiona. Powoli kierowałem go do łóżka. Położył się, a ja na nim. Zapowiadało się znów na pozycję na jeźdźca i tak się stało. Zaczęliśmy od razu w szybkim tempie. Trzymałem ręce i uciskałem jego klatkę. Czasem odchylałem się i kładłem ręce na jego kolanach. Było mi znów tak dobrze. Swoimi dłońmi jeździł wzdłuż moich pleców a czasami zakładał je na me biodra. Pochyliłem się do niego i patrzałem mu znów w oczy. Uśmiechnął się po czym po raz kolejny dał mi wspaniałe uczucia, jakim było jego wytryśnięcie we mnie. Przez chwilę jeszcze tak leżeliśmy, całując się.\nPoszliśmy wziąć razem prysznic. Tuliliśmy się i całowaliśmy, gdy woda spływała po naszych ciałach. Wytarliśmy się i ubraliśmy. Zszedłem jeszcze na dół, by wyłączyć muzykę i wziąć jakieś chipsy – strasznie zgłodniałem. Śnieg znów prószył. Położyłem się w jego objęciu, położyłem głowę na jego klatce i patrzyliśmy w sufit. – Myślisz o nas poważnie? , zapytałem po chwili. Obawiałem się jego odpowiedzi, może dla niego to była po prostu chwilowa przygoda, zabawa. – O to samo miałem cię zapytać, powiedział. Zamilkł więc uznałem że czeka aż ja się odezwę. – Oczywiście że myślę o nas poważnie. Chcę być z tobą, czuć twą bliskość, chcę żebyś mnie kochał i czuł się kochany. Chcę się śmiać i płakać z tobą. Chcę ci kupować prezenty na święta i walentynki, chcę ci robić herbatę w zimne dni, i przytulać by było ci ciepło. Po prostu chcę być z tobą, mimo wszystko. To chyba było moje najszczersze wyznanie w życiu. Po chwili odpowiedział. – Chcę tego samego, chcę nazywać cię moim Tomaszem, tylko po to byś mógł się śmiesznie irytować. Chcę cię wiecznie kochać i rozśmieszać, bo tak bardzo uwielbiam twój śmiech. Chcę być twoim bohaterem i przyjacielem, twoim kochankiem i bratnią duszą. Tak między nami to też od dawna miałem na ciebie oko, ale nie wiedziałem czy jesteś… czy byłbyś… no wiesz. Kocham cię, po prostu. I będę kochał mimo wszystko. Po swoim wyznaniu złapał mnie za rękę. Specjalnie tą, na której miał pierścień ode mnie. – Ale wiesz… zacząłem. Rodzina i te sprawy, nie chcę się jakoś, nie wiem, ukrywać, powiedziałem lekko zmartwiony. – A kto powiedział że musimy? , zapytał. Przecież to nasza sprawa a nawet gdyby były jakieś problemy, jesteśmy dorośli. Niedługo zdamy maturę, pójdziemy na studia, znajdziemy pracę i zamieszkamy razem. Pamiętasz co przed chwilą mówiliśmy? Mimo wszystko. Filip jak zwykle miał na wszystko odpowiedź. – Będziemy się tym martwić jutro, powiedziałem po czym jeszcze bardziej się w niego wtuliłem.\nerotyczne historie, fantazje erotyczne, Historie Gejowskie, Opowiadania erotyczne, Opowiadania Gejowskie, Seks historie, Seks opowiadania\nPoziomkowa przygoda z kuzynem (cz.2)\nPoziomkowa przygoda z kuzynem (cz. 4 + zakończenie)


„Chłopaki z dzielnicy” Studium społeczno-pedagogiczne z perspektywy interakcyjnej [Anita Gulczyńska] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00086 004304 21553018 na godz. na dobę w sumie\n„Chłopaki z dzielnicy” Studium społeczno-pedagogiczne z perspektywy interakcyjnej - ebook/pdf\nAutor: Anita Gulczyńska Liczba stron: 266\nISBN: 978-83-7969-126-5 Data wydania: 2014-06-12\nBadanie nastoletnich chłopców w miejscu zamieszkania, przeprowadzane przez badacza-sąsiada towarzyszącego im w codzienności, było pogłębiającym się wglądem w kolejne wymiary ich rzeczywistości.\nByło to badanie, które wykorzystując oryginalność mojego usytuowania w świecie Badanych – wewnątrz opisywanych zdarzeń – jak i zaangażowaną, społeczno-pedagogiczną postawę badawczą, dotarło do odpodmiotowej rekonstrukcji sposobu teoretyzowania podmiotów na temat współtworzonych przez nich zjawisk, które we wstępnej fazie badania były jedynie delikatnie, intuicyjnie przeze mnie odczuwalne.\nPrzedkładana praca nie jest więc efektem badania faktów, ale faktów w kontekście, które uchwycone zostały przez uczestniczącego badacza, rozumiejącego naukową wiarygodność, jako odwoływanie się do sposobów doświadczania świata przez Badanych. Dzięki takiej perspektywie udało mi się, mam wrażenie, wyrazić stanowiska moich Badanych w sprawach, w odniesieniu do których zwyczajowo wypowiadali się inni – zewnętrzni eksperci.\nAnita Gulczyńska – Uniwersytet Łódzki, Wydział Nauk o Wychowaniu Katedra Pedagogiki Społecznej, 91-408 Łódź, ul. Pomorska 46/48 RECENZENT Bogusław Śliwerski REDAKTOR WYDAWNICTWA UŁ Ewa Siwńska SKŁAD I ŁAMANIE Oficyna Wydawnicza Edytor.org PROJEKT OKŁADKI Zbigniew Piotrowicz Autorem zdjęcia na okładce jest jeden z Badanych © Copyright by Uniwersytet Łódzki, Łódź 2013 Wydane przez Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego Wydanie I. W.06259.13.0.D ISBN (wersja drukowana) 978-83-7525-983-4 ISBN (ebook) 978-83-7969-126-5 Wydawnictwo Uniwersytetu Łódzkiego 90-131 Łódź, ul. Lindleya 8 www.wydawnictwo.uni.lodz.pl e-mail: ksiegarnia@uni.lodz.pl tel. (42) 665 58 63, faks (42) 665 58 62 Moim Rodzicom SPIS TREŚCI Wprowadzenie Rozdział I. Charakterystyka perspektywy badawczej 1. Społeczne usytuowanie badacza 1.1. Wymiary społecznego usytuowania badacza w procesie badawczym 1.2. Prezentacja głównych bohaterów badania 2. Dyscyplinarny kontekst prowadzonego badania 3. Teoretyczno-metodologiczna perspektywa rekonstrukcji świata Badanych 3.1. Znaczenie teorii w przebiegu badania 3.2. Wybór metody generowania teorii ugruntowanej 4. Punkt wyjścia – czyli o pojęciach uwrażliwiających 4. Stygmatyzacja dośrodkowa, czyli o bramie i „obcych spoza sąsiedztwa” 4.1. „Wytapianie czasu” 4.2. Dzianie się 4.3. Interakcje z „obcymi spoza sąsiedztwa” 5. Społeczna niejednorodność sąsiedztwa i jej znaczenie dla uczestnictwa społecznego niektórych grup jego mieszkańców Rozdział III. Dzielnica jako przestrzeń uczestnictwa społecznego Badanych 1. Wprowadzenie 2. Rekonstrukcja interakcyjnych wzorów uczestnictwa społecznego w świecie dzielnicy 2.1. Włączenie się w świat dzielnicy 2.2. Interakcyjny wymiar zaawansowanego uczestnictwa społecznego w dzielnicy 3. Podsumowanie Rozdział II. Sąsiedztwo społecznie niejednorodne, czyli o relacjach pomiędzy nieuprzywi- lejowaną większością i uprzywilejowaną mniejszością 1. Infrastruktura sąsiedztwa jako kontekst działania społecznego jego mieszkańców 2. Interakcyjna mapa sąsiedztwa z perspektywy Badanych 2.1. Zróżnicowanie mieszkańców na uczestników i nieuczestników 2.2. Typifikacje partnerów interakcji sąsiedzkich z perspektywy Badanych 2.3. Sąsiedztwo jako konstrukcja społecznie tworzona, czyli o dzielnicy i „obcych” 3. Dynamika procesu społecznej dystrybucji przestrzeni sąsiedztwa, czyli o stygmatyzacji 3.1. Administracyjny wymiar procesu społecznej dystrybucji przestrzeni materialnej 3.2. Interakcyjny wymiar procesu społecznej dystrybucji przestrzeni materialnej 3.3 Symboliczny wymiar procesu społecznej dystrybucji przestrzeni materialnej dośrodkowej sąsiedztwa sąsiedztwa sąsiedztwa 9 15 15 19 23 29 30 34 38 43 49 49 51 63 67 68 72 79 86 86 90 93 98 107 112 112 123 143 8 4. Mechanizmy trwania dzielnicy w czasie (wertykalnie) i w przestrzeni terytorialnej (horyzontalnie) 4.1. Mechanizmy trwania dzielnicy w wymiarze wertykalnym 4.2. Mechanizmy podtrzymywania dzielnicy w wymiarze horyzontalnym Rozdział IV. Ścieżki kariery szkolnej chłopaków z dzielnicy, czyli o grze oporu i grze pozorów 1. Obecność swoich w szkole jako czynnik orientujący proces włączania w rolę ucznia 175 2. Praca szkoły nad tożsamością ucznia „trudnego” 178 2.1. Stygmatyzacja chłopaków z dzielnicy w szkole, czyli o rodowodzie ucznia 151 151 162 178 181 190 198 199 207 222 232 237 243 250 255 263 265 „trudnego” nauczycielami 2.2. Taktyki podtrzymywania tożsamości ucznia „trudnego” w komunikacji z niektórymi 2.3. Taktyki zmiany tożsamości ucznia „trudnego” 3. Gra oporu i gra pozorów jako strategie radzenia sobie chłopaków z dzielnicy ze sprze- cznością oczekiwań w szkole 3.1. Czynniki orientujące proces społecznej redefinicji ucznia „trudnego” 3.2. Chłopak z dzielnicy jako uczeń „podejrzany”, czyli o grze oporu 3.3. Chłopak z dzielnicy jako uczeń „nieprzeszkadzający”, czyli o grze pozorów 4. Podsumowanie, czyli o dwóch ścieżkach kariery szkolnej Rozdział V. Zakończenie, czyli o społeczno-pedagogicznej perspektywie poszerzania przestrzeni uczestnictwa społecznego chłopaków z dzielnicy 1. Teoria uczestnictwa społecznego chłopaków z dzielnicy z sąsiedztw społecznie niejednorodnych – podsumowanie 2. Zarys orientacji działania społeczno-pedagogicznego w polu przeciwdziałania wyłączaniu społecznemu młodzieży z sąsiedztw społecznie niejednorodnych 3. Podsumowanie, czyli o perspektywach rozwoju Bibliografia Spis fotografii Spis rysunków WPROWADZENIE Goście Gminy Żydowskiej, sąsiadującej z moim i Badanych miejscem zamieszkania, mijając się ze mną, wychodzącą z bramy, zapytali się o usytuowanie pobliskiej synagogi. Nawiązana rozmowa, przebiegająca w języku angielskim, zainteresowała D – nastoletniego chłopca, którego często widy- wałam w sąsiedztwie, szczególnie w obszarze jednej z bram, której umiejscowienie na wprost okien mojego mieszkania sprzyjało chwilowej choćby koncentracji mojej uwagi. D: – O ja!… ale Pani zapier..la po tym angielsku – wyraził zachwyt nad moją angielszczyzną. AG: – Jak chcesz tak zapier..lać to wpadnij do mnie, to się nauczysz – odpowiedziałam. Sąsiedztwo, w przestrzeni którego miała miejsce opisywana sytuacja, jest usytuowane w centrum Łodzi i powszechnie odbierane jako zubożałe, a nawet niebezpieczne. W czasie badania, poniekąd którego efektem jest niniejsza książ- ka, było również moim sąsiedztwem. Reagując tak spontanicznie na wypowiedź D, w najmniejszym nawet stop- niu nie przypuszczałam, jak poważne i długoterminowe będą tego konsekwen- cje. Powyższy opis obrazuje bowiem sytuacyjnie i emocjonalnie skrystalizowaną pierwotną przyczynę kilkuletniej obserwacji uczestniczącej (2001–2005), której głównymi bohaterami byli nastoletni wówczas chłopcy, będący członkami grupy, zwyczajowo spędzającej większą część dnia pod jedną z lokalnych bram. Efek- tem tego badania była niepublikowana praca doktorska pt. Wrastanie społeczne nastoletniej młodzieży w wielkomiejskim środowisku życia, na przykładzie Łodzi. Studium społeczno-pedagogiczne z perspektywy interakcyjnej. Relacje nawiązane w trakcie badania okazały się być jednak niezwykle trwałe, co, przy mojej ciągłej obecności w sąsiedztwie, stało się powodem kontynuacji procesu gromadzenia danych po formalnym zakończeniu badania i dalszej pracy koncepcyjnej. Ta do- prowadziła mnie nie tylko do nowych wymiarów badanej rzeczywistości, ale stała się przyczyną redefiniowania jej pierwotnie zrekonstruowanego obrazu. Wyjąt- kowe usytuowanie badacza (wspólne sąsiedztwo) podsycało trwale ciekawość, pozwalając na refleksję zarówno nad wcześniej wyprowadzonymi kategoriami teoretycznymi, jak i nad społeczno-pedagogicznymi aspektami takiej wiedzy. Publikacja przedkładana Czytelnikowi jest więc rezultatem całokształtu mo- jej kilkuletniej, mniej bądź bardziej zaangażowanej, obecności w świecie moich nastoletnich sąsiadów i równoległej jej pracy koncepcyjnej. Głębszych przesłanek nawiązania kontaktu z D i rozpoczęcia badania należy upatrywać w ciekawości pedagoga społecznego, który w obecności swoich są- siadów pod bramą i na ulicy upatrywał całego wachlarza problemów ich rodzin, 10 zagrożeń, na jakie narażony był ich rozwój biosocjokulturalny, jak i problemów społecznych, jakie mogli już egzemplifikować. Dzięki poznaniu D nie miałam sposobności tej przedwiedzy zweryfikować. To spotkanie dało bowiem początek następnym, rozpoczynając moją najpiękniej- szą intelektualno-emocjonalną podróż w świat „innego”, widziany z perspektywy jego działających podmiotów, pełną wątków i splotów biograficznych, po których nic nigdy nie było już takie samo… Było to badanie, które wykorzystując oryginalność mojego usytuowania w świecie Badanych – wewnątrz opisywanych zdarzeń – jak i zaangażowaną, społeczno-pedagogiczną postawę badawczą, dotarło do odpodmiotowej rekon- strukcji sposobu teoretyzowania podmiotów na temat współtworzonych przez nich zjawisk, które we wstępnej fazie badania były jedynie delikatnie, intuicyjnie przeze mnie odczuwalne. Przedkładana praca nie jest więc efektem badania faktów, ale faktów w kon- tekście, które uchwycone zostały przez uczestniczącego badacza, rozumiejące- go naukową wiarygodność, jako odwoływanie się do sposobów doświadczania świata przez Badanych. Dzięki takiej perspektywie udało mi się, mam wrażenie, wyrazić stanowiska moich Badanych w sprawach, w odniesieniu do których zwy- czajowo wypowiadali się inni – zewnętrzni eksperci. Badanie nastoletnich chłopców w miejscu zamieszkania, przeprowadzane przez badacza-sąsiada towarzyszącego im w codzienności, było pogłębiającym się wglądem w kolejne wymiary ich rzeczywistości. Było procesem stopniowego odrywania się od wymiaru terytorialnych i funkcjonalnych własności kontekstu działania Badanych (np. infrastruktura miejsca zamieszkania), w kierunku jego warstwy symbolicznej, by finalnie sproblematyzować poszukiwania wokół głów- nej kategorii – procesu uczestnictwa społecznego chłopaków identyfikujących się ze światem dzielnicy, rozumianego jako proces komunikacyjny1. Procesualność badania przełożyła się na logikę jego naukowej prezentacji, nadając tej książce nietypową strukturę. Zważywszy, iż w społecznie zaangażowanym badaniu jakościowym badacz staje się narzędziem poznania, pierwszy rozdział jest prezentacją mojej per- spektywy oglądu świata Badanych. Jej trzy zasadnicze elementy stanowią: opis mojego usytuowania w przebiegu badania, zarys związku perspektywy z moją identyfikacją dyscyplinarną – pedagogiką społeczną – oraz wprowadzenie Czytel- nika w konsekwentną dwóm powyższym teoretyczno-metodologiczną orientację rekonstrukcji świata Badanych. Rozdział drugi prezentuje Badanych jako partnerów interakcji sąsiedzkich, które okazały się być znacząco kontekstualizowane przez infrastrukturę miejsca 1 Kursywą w niniejszej pracy zaznaczone są terminy pochodzące z języka Badanych. 11 zamieszkania. Ukazane zostało zróżnicowanie zarówno w zakresie sposobów jej użytkowania przez sąsiadów, jak i perspektyw poznawczych, ujawnianych przez nich w działaniu. Sąsiedztwo, będące przestrzenią interakcyjną, ukazuje się oczom Czytelnika jako arena dwóch światów – dzielnicy (swoich) i „obcych”, a w dy- namicznych interakcjach pomiędzy nimi zarysowują się obszary ich społecznej nieobecności, obszary społecznego wyłączania czy uczestnictwa społecznego. Ostatniej z tych kategorii – kategorii uczestnictwa społecznego – poświęcona jest szczególna uwaga, gdyż to ona w przebiegu analizy okazała się być kategorią głów- ną badania, spajając inne w logiczną, procesualnie ujętą konstrukcję teoretyczną. Dlatego też dzielnica, jako przestrzeń uczestnictwa społecznego i podsta- wowego obywatelstwa Badanych, została zaprezentowana w całym swym inte- rakcyjnym bogactwie w rozdziale trzecim. Oprócz analizy w wymiarze mikro przedstawione zostały kulturowe dynamizmy podtrzymujące jej trwanie w czasie, jak i sprzyjające ekspansji terytorialnej. Natomiast interakcyjna przestrzeń szkoły – współtworzona przez swoich i „obcych” – stanowiąc scenę działania chłopaków z dzielnicy obarczoną wysił- kiem radzenia sobie ze sprzecznością oczekiwań i konsekwentnym jej napięt- nowaniem, została przedstawiona w rozdziale czwartym. Dwie ścieżki szkolnej kariery, obrazując odmienne dynamiki uczestnictwa społecznego w tej przestrzeni interakcyjnej, stanowią zasadniczy przedmiot rozważań w tym rozdziale. Rozdział piąty – ostatni – prezentuje syntetyczny obraz procesu uczestnictwa społecznego chłopaków z dzielnicy oraz logicznie wynikające z niego przesłanki dla orientacji społeczno-pedagogicznej zmiany. W tak ustrukturyzowanej wypowiedzi zawiera się obraz rzeczywistości Ba- danych odpowiadający nie na pytanie o to, dlaczego działają, ale jak działają, by w odtworzeniu ich logiki racjonalności zobaczyć ujawniające się ograniczenia uczestnictwa społecznego, jak i społeczne siły sprzyjające ich przekraczaniu. Na koniec pragnę podziękować wszystkim, którzy przyczynili się do po- wstania tej pracy. W pierwszej kolejności mam na myśli Promotora mojej pra- cy doktorskiej – Profesor Ewę Marynowicz-Hetkę. Dziękuję za „skorzystanie z zaproszenia do podróży”, naukowe i emocjonalne wsparcie w całym procesie badawczym, jak i przygotowaniu tej pracy, oraz za szczególną dbałość o jej spo- łeczno-pedagogiczną tożsamość. Dziękuję Recenzentom mojej pracy doktorskiej: Profesor Barbarze Smolińskiej-Theiss i Profesorowi Bogusławowi Śliwerskiemu (jednocześnie mojemu pierwszemu opiekunowi naukowemu – Promotorowi pra- cy magisterskiej) za Ich cenne uwagi, które uwzględniłam, mam nadzieję, w tej publikacji. Dziękuję również Profesor Danucie Urbaniak-Zając za zainteresowa- nie tą pracą od samego jej początku, inspirujące rozmowy i cenne wskazówki dla jej efektu finalnego. Szczególnie pragnę podziękować mojemu koledze Dokto- rowi Mariuszowi Granosikowi za oczarowanie mnie socjologią intepretatywną, 12 wielogodzinne rozmowy i niezastąpioną pomoc w analizie materiału badawczego. Dziękuję również Panu Magistrowi Zbigniewowi Piotrowiczowi za pomoc w gra- ficznej oprawie tej pracy. Za rozumiejące wsparcie dziękuję Witkowi. Przede wszystkim jednak dziękuję moim Chłopakom z dzielnicy (oraz ich Rodzinom) za oczarowania, olśnienia, zwątpienia, kryzysy i radości, za pokorę i uwrażliwioną mądrość, których doświadczyłam dzięki zaufaniu, jakim mnie ob- darzyli, wprowadzając w Swój świat. Oni będą wiedzieli, o kogo chodzi… Mam nadzieję, że moja próba jego udokumentowania i zaprezentowania „ob- cym” Ich nie zawiedzie. ROZDZIAŁ I CHARAKTERYSTYKA PERSPEKTYWY BADAWCZEJ Rozpoczęcie badań naukowych bez wiedzy wstępnej o przedmiocie, jak w przypadku badania stanowiącego podstawę niniejszej publikacji, czyni z bada- cza odkrywcę, a z badania dynamiczny, nieprzewidywalny proces. Odkrywca, bę- dąc jednocześnie narzędziem poznania, przyjmuje jednak określoną perspektywę oglądu badanej rzeczywistości. Wynika ona z jego społecznego i teoretycznego usytuowania. Dlatego zrozumienie perspektywy rekonstrukcji świata Badanych wymaga uprzedniego uświadomienia sobie, skąd badacz patrzy, jak i odpowiedzi na pytanie, jako kto patrzy. Odpowiedzi na te pytania, tworząc strukturę tego rozdziału, zastąpią klasycz- ną prezentację podstaw teoretyczno-metodologicznych badania, gdyż teoria jest jego celem, nie punktem wyjścia. W badaniach prowadzonych w takiej (interpre- tatywnej) konwencji, dla zrozumienia zarówno pomysłu na badanie, przebiegu postępowania badawczego oraz formy jego naukowej dokumentacji przedstawia- nej Czytelnikowi, kluczowe jest wyrażenie pierwotnych „obciążeń” orientujących percepcję i analizę badanej rzeczywistości. Dla mojej perspektywy postrzegania młodzieży, zamieszkującej jedno ze sta- rych łódzkich sąsiedztw, znaczące są trzy wzajemnie przenikające się czynniki, które nazwałam społecznym usytuowaniem badacza, dyscyplinarnym usytuowa- niem badacza oraz – będącą konsekwencją i dopełnieniem poprzednich – teore- tyczno-metodologiczną ramą badania. 1. Społeczne usytuowanie badacza 1.1. Wymiary społecznego usytuowania badacza w procesie badawczym Opracowanie koncepcji badania wiązało się ściśle z moim zmieniającym się usytuowaniem w świecie Badanych. Nieostre, wzajemnie przenikające się jego wymiary wydają się pozostawać w związku z rolami podejmowanymi przeze mnie w przebiegu badania. Granice pomiędzy nimi nie przybierały form rytual- nych, a raczej ujawniały się mojej świadomości w formie „olśnień” w procesie autorefleksji towarzyszącej badaniu, a doznawanych w sytuacjach ujawniających zmiany odnoszenia się do mnie przez poszczególnych Badanych, całej grupy czy też pracowników wybranych instytucji, z którymi kontakt był naturalną konse- kwencją mojego towarzyszenia w życiu Badanych. Zmiany te były sygnalizowane wprost – słowami, gestami czy pośrednio – poprzez zabarwienie naszej komuni- kacji silnymi emocjami oraz pozyskaniem przeze mnie symbolicznego dostępu do bardziej intymnej (osobistej czy grupowej) sfery doświadczenia. 16 Moja obecność w świecie Badanych płynnie przyjmowała formy od bier- nej, poprzez interaktywną do aktywnej (Barker, 1980)1. Zdaniem E. Barker, rolę „biernego obcego” charakteryzuje zewnętrzność pozycji badacza, który obserwu- je Badanych z dystansu i uczy się ich bez nawiązywania interakcji. Włączenie się w grupę Badanych i używanie ich języka na tyle wprawne, że jest się nawet rozpoznawanym jako uczestnik ich świata, jest immanentną własnością roli „inte- raktywnego obcego”, która ewoluuje w kierunku roli „aktywnego obcego”, kiedy to badacz zaczyna interweniować w przebieg interakcji i staje się czynnikiem zmiany (ibidem). Moja bierna obecność w świecie Badanych (kilka miesięcy) obejmowała dwa podetapy. Pierwszy z nich był zewnętrzną, zdystansowaną obserwacją inte- resującej mnie grupy młodzieży, prowadzoną z okna własnego mieszkania, czy w trakcie innych, codziennych form mojej aktywności w sąsiedztwie (spacery z psem, zakupy, prace przy samochodzie etc.). Cechą odróżniającą ją od drugiego z podetapów biernej obecności było nienawiązywanie interakcji z Badanymi, a je- dynie systematyczne rozpoznawanie ich codziennych form aktywności i „wsłu- chiwanie się” w język. Z czasem udało mi się nawiązać sporadyczne interakcje, których przedmio- tem były wydarzenia bieżące, wspólnie dane nam w przebiegu życia sąsiedzkiego, jakkolwiek pozwalające prowadzić jedynie rozmowy sytuacyjnie zogniskowane. W ten jednak sposób stałam się rozpoznawalna w tożsamości miłej sąsiadki, co umożliwiło mi rozpoczęcie stopniowego pogłębienia kontaktów, by poznać bliżej kilku z uczestników grupy, a dalej wypracować dostęp do całej grupy, satysfak- cjonująco opanować ich język i pozyskać pewną kulturową wprawę, a więc stać się badaczem obecnym interaktywnie. Wymiar interaktywny mojej obecności w polu badania został bardzo szyb- ko wzbogacony o kluczowy, jak się potem okazało, wymiar aktywny. Moment przełomowy, opisany we wprowadzeniu, spontaniczne zaproszenie jednego z chłopców do wspólnej nauki angielskiego i systematyczne spotkania z nim – doprowadziły do ujawnienia mojej rzeczywistej tożsamości – tożsamość pe- dagożki zainteresowanej badaniem sytuacji młodzieży z sąsiedztwa oraz chęt- nej do pomocy. D okazał się nie tylko zainteresowany udziałem w badaniu, ale również pomógł mi nawiązać interakcje z innymi kolegami. Potrzeba pomocy, mieszczącej się w jego definicji moich kompetencji, doprowadziła do otwarcia relacji z dwoma innymi jego kolegami, którzy uczestnicząc na co dzień w ży- 1 W refleksji nad obecnością w polu badania odnoszę się do koncepcji roli „obcego” Eileen Barker, która opisała jej wymiary na podstawie badania uczestniczącego przeprowadzonego w jed- nej z grup Kościoła Zjednoczeniowego. Zauważyłam liczne analogie pomiędzy opisywanymi przez nią rodzajami obecności badacza w kontekście badania a zmianami mojego usytuowania, jakkolwiek źródłowa koncepcja uległa znaczącej modyfikacji, zważywszy na społeczno-pedagogiczną orientację prowadzonego przez mnie badania uczestniczącego. 17 ciu obserwowanej przeze mnie grupy, w moim zaangażowaniu się w ich sprawy upatrywali szansy na rozwiązanie problemów osobistych. Tak jak socjolog może kierować się jedynie ciekawością poznawczą i wiernie kanonom metodologicz- nym opisywać badaną rzeczywistość, tak pedagog społeczny, którym się czuję z tytułu edukacji i społecznej wrażliwości, nie mógł pozostać niewzruszonym nawet za cenę modyfikacji pierwotnie formułowanych intencji badawczych. Dla- tego też w moim przypadku relacja pomiędzy obecnością interaktywną i aktywną nie miała charakteru następstwa przyczynowo-skutkowego, gdzie okres samych sekwencji interaktywnych, pozwalający rozumiejąco rozpoznać wzory służące nabyciu kulturowej wprawy, ewoluuje stopniowo w kierunku aranżowania sytu- acji2. Rozwój interaktywności przebiegał równolegle do wzrostu zaangażowania w relację pomocową pomiędzy mną a trzema pierwszymi bohaterami – D, H i Y. Spotkania z nimi – informatorami kluczowymi w moim badaniu – miały cha- rakter indywidualny, jakkolwiek równie często miejsce miały spotkania wspólne (głównie D, H i ja) i trwały około roku przed moim faktycznym „wejściem do grupy”, które stało się naturalną konsekwencją zaangażowanych relacji z infor- matorami kluczowymi. Pozostali uczestnicy interesującej mnie grupy, świadomi od początku celu poznawczego, pozwolili nie tylko na towarzyszenie grupie (w miejscach typo- wych – brama, ulica), ale i chętnie uczestniczyli w proponowanych przeze mnie wspólnych spacerach z psem (indywidualnie bądź w mniejszej grupie). Znaczenie tego etapu dla badań najpełniej wyrazić mogę, przytaczając Kathy Charamaz, któ- ra opisując specyfikę metody przyjętej również w niniejszym badaniu, twierdzi, iż „uczestnicy badań pozwalają […] zobaczyć swój świat i działania prowadzone w jego obrębie” (Charmaz, 2009: 33). Był to etap nienarzucającej się obecności pozwalającej mi lepiej opanować społeczną wprawę, konieczną dla budowania i podtrzymywania komunikacji w naturalnym środowisku komunikacyjnym Ba- danych. Obserwacja uczestnicząca pozwoliła mi na zrekonstruowanie nie tylko wariantywnego zróżnicowania wzorów interakcji prowadzonych w badanej gru- pie, ale i poza nią. Przedmiotem rozpoznania na tym etapie była rekonstrukcja konstelacji partnerów interakcji sąsiedzkich Badanych i wariantów przebiegu in- terakcyjnych wymian, wraz z od-podmiotowymi interpretacjami, pozwalający- mi na dotarcie do symbolicznych uzasadnień dla różnic i podobieństw pomiędzy nimi. Stopniowo, towarzysząc grupie w naturalnych kontekstach ich codziennego 2 Zdaniem E. Baker nauczenie się języka w pierwszym etapie oraz sposobu używania go – w drugim – daje podwaliny aktywnej obecności badacza w kontekście badania, która empirycznie manifestuje się testowaniem siły i zasięgu badanego świata, a nawet testującym „stawaniem w po- przek lub poza jego obrębem”, co jednocześnie stawia badacza w roli osoby, z powodu której obec- ności czy wypowiedzi pewne zdarzenia zachodzą. Szerzej w: Barker, 1980. Zważywszy na moje interwencje w instytucjonalnych kontekstach uczestnictwa społecznego Badanych, reprezentowałam usytuowanie nie tylko aktywne, ale i zaangażowane, gdzie kluczowym kryterium zaangażowania była odpodpodmiotwa perspektywa rozumienia trudności na styku Badani-instytucje. 18 działania, zaczęłam oglądać świat oczami tych, dla których brama była biogra- ficznie znacząca. Wybór kolejnych elementów otoczenia, na które kierowałam swoją uwagę, nie był przypadkowy, lecz wynikał ze znaczenia, jakie miały dla Badanych. Były one immanentnymi częściami obrazu ich świata, z których wiele zaskakiwało, drażniło mnie już samą swoją obecnością czy też przypisywanym znaczeniem. Dzięki swobodnej komunikacji i uczestnictwie w naturalnym biegu zdarzeń ujrzałam ten świat w ich obiektywie zarówno w wymiarze strukturalnym (elementy, na które nakierowywana była moją uwagą w obserwacji), jak i funkcjo- nalnym (interpretacje ujawniające wzajemne związki pomiędzy tymi elementami, uzasadniające jednocześnie nieobecność innych – obiektywnie istniejących) etc. Taka ocena wskazywać może na brak pokory, jakkolwiek argumentami uzasadniającymi tezę o naturalności przebiegu interakcji w grupie mimo mojej obecności, jak i pozyskaniu przeze mnie interakcyjnej wprawy, mogą być kłopoty definicyjne, jakie moja osoba zaczęła sprawiać w komunikacji sąsiedzkiej. Największy wysiłek reinterpretacyjny był udziałem tych sąsiadów, którzy znali mnie „sprzed badania” i identyfikowali jako dorosłą zamężną kobietę, która od jakiegoś czasu zaczęła bywać pod bramą czy na ulicy z grupą młodych chłop- ców. Wśród osób zakłopotanych znaleźli się również niektórzy rodzice chłopców uczestniczących w badaniu, stąd powszechne ujawnienie roli badaczki stało się jedynie kwestią czasu, zasadną dla kontynuacji badania, otwierając nowe prze- strzenie dla jego rozwoju. Reprezentanci innej kategorii, partnerzy interakcji moich Badanych w są- siedztwie, np. koledzy spoza grupy, policjanci, przechodnie etc., odnosili się do mnie jak do koleżanki badanych chłopców. Policjanci mnie legitymowali, prze- chodnie spoglądali równie podejrzanie jak na innych spod bramy, a nierozpozna- jący mnie jeszcze koledzy Badanych witali się serdecznie, próbując rozszyfrować moją tożsamość w przebiegu interakcji. Sami główni bohaterowie badania popeł- niali natomiast sytuacyjne pomyłki językowe, zwracając się często do mnie po imieniu, a nie – jak zostało ustalone na początku – „Pani Anito”. Pozyskiwanie coraz pełniejszego obrazu rzeczywistości rekonstruowanej w procesie badania wiązało się więc ze zmianami tożsamości badacza, a te wtór- nie różnicowały wymiary badanego świata, pozwalając mi zadawać nowe pytania i weryfikować kolejno odpowiedzi na nie, co prowadziło do zagęszczania ich teo- rii objaśniającej własne działania oraz procesualne związki z działaniami innych. Obraz świata Badanych zmieniał się wraz ze stopniem mojego weń wnikania. To, co jako badacz uczestniczący widziałam na określonym etapie postępowania badawczego, było jedynie pewną konstrukcją czasowo-przestrzenno-społeczną, gdyż granice przestrzeni materialnej i społecznej, jak i ich wzajemne związki w tworzonej re(konstrukcji), zmieniały się wraz przebiegiem badania. Powol- ne wnikanie w świat Badanych powiązane z przyjmowanymi rolami w badaniu społecznie zaangażowanym, redefiniując systematycznie ramy rzeczywistości 19 „ko(konstruowanej)”, pozwalało mi na stopniowe odzwierciedlanie złożonego obrazu kolejno krystalizujących się jej struktur3. O przejawach zaangażowania nie sposób opowiadać bez odniesień do jego empirycznych egzemplifikacji, ale te Czytelnik odnajdzie samodzielnie wśród bogactwa opisów sytuacji, w których współuczestniczyłam, a które obrazują wygenerowane w badaniu kategorie teoretyczne, prezentowane w kolejnych już rozdziałach tej książki. Jakkolwiek przygotowaniu dobrego gruntu dla spotkania wyobraźni badacza i czytelników posłużyć może krótka prezentacja głównych bohaterów badania. Mimo, że ogromną część materiału empirycznego stanowiły sytuacje zaobserwowane podczas współtowarzyszenia grupie, każdy z bohaterów miał w procesie współkonstruowania wiedzy swój wyjątkowy udział ze względu na odmienność relacji ze mną. 1.2. Prezentacja głównych bohaterów badania Kiedy poznałam D, miał 15 lat i właśnie rozpoczął uczęszczanie do najbliż- szego gimnazjum. Był jednym z chłopców obserwowanych przeze mnie pod bra- mą. Nasza pierwsza rozmowa, opisana we wprowadzeniu do książki, wynikająca z zainteresowania moją rozmową z cudzoziemcami – wyznawcami judaizmu – dała początek relacji, którą w mniejszym natężeniu, ale udaje się kontynuować po dzień dzisiejszy. Z późniejszych już rozmów z D wynika, iż moment, w któ- rym nawiązała się nasza relacja, miał miejsce w okresie przełomowym dla niego. Chłopiec właśnie postanowił odłączyć od grupy, która przez jakiś czas oferowa- ła mu atrakcyjniejsze, acz ryzykowne formy spędzania czasu wolnego. Realne zagrożenie ujęciem przez policję podczas ucieczki z miejsca popełnienia aktu wandalizmu wzbudziło u niego refleksję i spowodowało ograniczenie kontaktów codziennych do przedstawicieli jego starej grupy, z którą znowu spędzał czas pod bramą. Jednocześnie był to okres pogłębiania się alkoholizmu ojca i dojrzewania matki do decyzji o rozwodzie. Systematyczne spotkania w moim domu i wspólne spacery z psem pozwoliły na wzajemne poznanie. Z czasem rozpoczęliśmy pracę nad poprawą wyników w nauce, która przyjęła formę sinusoidalnie przebiegają- cego procesu wzlotów i upadków – Jego i moich – ale przed wszystkim stała się przestrzenią rozwoju pięknej, choć bardzo trudnej dla obu stron przyjaźni. Tak na- prawdę to dzięki D mogę dzisiaj dzielić się efektami mojego badania. Był moim Przewodnikiem po świecie dzielnicy, to on zapoznał mnie z innymi kolegami, których zainteresował badaniem, jak i zaproponowaną przez mnie ofertą peda- gogiczną. Z czasem, stałam się również przyjacielem domu, a relacja z D oraz 3 Zarys koncepcji badania społecznie zaangażowanego jako typu badania uczestniczącego przedstawiłam w pracy: Granosik, Gulczyńska, Marynowicz-Hetka, red., 2010. 20 Jego Rodziną stała się płaszczyzną wzajemnej wymiany, pomocy i uczenia się od siebie, wzbogacając moją wiedzę i wrażliwość. Z czasem zainteresowanie innych kolegów nietypową relacją sąsiadki-peda- goga i D, jak i zdeklarowana przeze mnie rola badacza, umożliwiły zaproszenie do badania dwóch kolejnych jego bohaterów – w tamtym czasie najbliższych ko- legów D – braci Y i H. O zapoznanie się z H poprosił mnie D, twierdząc, że H potrzebuje pomocy4. Poznanie H było momentem przełomowym badania. Poziom skomplikowania sytuacji rodzinnej i prawnej zdecydowanie przerósł moje najśmielsze wyobra- żenia. Zadecydowały one nie tylko o moim włączeniu się w próbę rozwikłania jego sytuacji prawnej i w pomoc w jego rozwoju5, ale wymagały też w pewnym momencie podjęcia się przeze mnie opieki prawnej nad nim6. Już w pierwszym tygodniu znajomości zostałam zaproszona do domu przez matkę, która za głów- ny problem rodziny uważała brak dochodów, zagmatwanie sytuacji prawnej chłopców i wynikający z tego lęk przed zabraniem jej synów przez sąd. H i jego brat Y byli w domu za zezwoleniem sądu, co nazywali „umową z Sędziną”. Obaj mieli na koncie sprawy karne, które popełnili będąc pod opieką domu dziecka, ośrodków szkolno-wychowawczych oraz podczas ucieczek z tych drugich. Z domu rodzinnego zostali zabrani około 10 lat wcześniej, wspólnie z trzecim najstarszym bratem. Matka wychowywała ich sama. Kiedy starsi sy- nowie poszli do szkoły, upubliczniony został jej alkoholizm. Trzej bracia za- brani zostali z domu do placówki opiekuńczo-wychowawczej. Najstarszy brat pozostał w domu dziecka do usamodzielnienia. Natomiast H i Y, ze względu na kłopoty wychowawcze i konflikty z prawem, umieszczeni zostali w placówkach o charakterze resocjalizacyjnym, z których systematycznie uciekali. Kiedy ich poznałam, byli w domu na warunkach określonych przez sąd, które nie były dla nich zrozumiałe. Wynikający z tego lęk powodował unikanie nałożonego przez Panią Sędzię cotygodniowego obowiązku stawiania się u Niej, który – obok nie- 4 Materiał empiryczny, dokumentujący moje relacje z matką chłopców, policją, pracownika- mi sądu, nie wpisał się w sensie logicznym w teorię dokumentowaną w tej publikacji, ze względu na element silnie odróżniający kontekst ich uczestnictwa społecznego od pozostałych Badanych – karierę instytucjonalną. Jakkolwiek odkrycia, będące udziałem mojego zaangażowanego działania w relacji z Y i H, zostały udokumentowane w postaci hipotez, stając się przyczynkiem dla aktualnie prowadzonych poszukiwań, których przedmiotem jest kariera instytucjonalna z perspektywy sym- boliczno-interakcyjnej. Tak też obecność empiryczna H i Y w niniejszej książce została zawężona do tych samych aspektów co w przypadku pozostałych Badanych tak, by nie wprowadzać zróż- nicowania niemieszczącego się w logice procesu konstruowania teorii uczestnictwa społecznego chłopaków z dzielnicy prezentowanej w niniejszej pracy. 5 Pomoc w rozwoju rozumiem za: Marynowicz-Hetka, 1987, 2007. 6 Kryterium odpowiedzialności prawnej jest podstawowym kryterium odróżniające formę działania społeczno-pedagogicznego zwaną pomocą w rozwoju od opieki. Szerzej w: Kamiński, 1972. Odmienność ta ujawniała się w specyfice mojej relacji z H, odróżniając ją od relacji z pozo- stałymi Badanymi.\n„Chłopaki z dzielnicy” Studium społeczno-pedagogiczne z perspektywy interakcyjnej\nAutor: Anita Gulczyńska\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Chlopaki_z_dzielnicy_Studium_spoleczno-pedagogiczne_z_perspektywy_interakcyjnej-ebookRO/p020802i020" target="_blank" title="„Chłopaki z dzielnicy” Studium społeczno-pedagogiczne z perspektywy interakcyjnej [Anita Gulczyńska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="„Chłopaki z dzielnicy” Studium społeczno-pedagogiczne z perspektywy interakcyjnej [Anita Gulczyńska] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Strona:Koran (Buczacki) T. 1.djvu/365 - Wikiźródła, wolna biblioteka\nStrona:Koran (Buczacki) T. 1.djvu/365\nObok tych pokoleń, które pisarze arabscy wyprowadzają od Sema, mieszkali także potomkowie Hama, po jego synu zwanym Kusz. Pismo święte tę nazwę daje Arabom i ich ziemi, jakkolwiek zawsze tłomaczy to wyrazem Etopja. Zdaje się jednak, że owi Kuszyci nie zamieszkiwali właściwéj Arabji, tylko wybrzeża Eufratu i zatoki Perskiéj.\nArabami przez wiele wieków rządziło plemię Katana; jeden z jego synów Yarab założył królestwo Yemenu, drugi Dżoram założył królestwo Hedżaz. Prowincja Yemenu rządzoną była głównie w Saba i Hadromot przez książąt z rodziny Hamyar, która miała zwierzchnictwo nad wielu innemi drobniejszemi książętami, zachowując tytuł Tobba (następca), jak imperatorowie rzymscy nazywali się wszyscy Cezarami, a następcy Mahometa Kalifami.\nPierwszą wielką klęską, która spotkała pokolenia osiadłe w Yemenie, był wylew Aramu, zaszły po śmierci Aleksandra wielkiego. Ośm pokoleń musiało opuścić swe ziemie i założyło królestwo Gasan i Hiro. Wówczas to zapewne nastąpiła owa wędrówka pokoleń do Mezopotamji, pod naczelnikami Bekr, Moder i Rabia, od których nazwę noszą prowincje téj strony, jak Diyar-Bekr, Diyar Mader i Diyar-Rabia. Abdszem zwany Saba wzniósł miasto swego nazwiska (póżniéj Mareb), a przytem zbudował wielkie zbiorowisko dla wód z gór spływających; celem jego było nie tylko zapewnić mieszkańcom wodę potrzebną do irrygacji, ale utwierdzić swe panowanie, czyniąc ich od téj wody zależnemi. Ta budowla, niby twierdza panowała nad zamkiem, i woda wznosiła się do 20 sążni, a mieszkańcy tak wierzyli w siłę, i wieczną trwałość budowli, iż powznosili na niéj domy. Każda rodzina miała prawo do cząstki wody w owym zbiorniku, którą wodociągami rozprowadzano. Bóg jednego z nich pychą urażony, zesłał potężny prąd, który zerwał tamy w nocy, a gród wraz z sąsiedniem; miastami i ludem zaginął.\nPokolenia powstałe w Yemenie po téj klęsce, rządzonemi były i daléj przez swych książąt; dopiero na 70 lat przed Mahometem król etjopski osłaniając chrześćjan Yemenu przed prześladowaniami króla Du Nona, fanatycznego żyda, zabił króla, zabrał kraj, który rządzonym był przez książąt etjopskich, dopóki Seif z pokolenia Hamyar z pomocą, Kozroesa (Kozru), Anuszyrwan króla perskiego, gdy mu téj pomocy cesarz Herakliusz odmówił, wypędził etjopczy-\nTę stronę ostatnio edytowano 28 gru 2019, 13:53.


Polak zrobił najmniejsze akwarium świata. Kim jest Marcin Zając? - Dzień Dobry TVN\nAktualizacja: 17 listopada 2020, 14:13\n17 listopada 2020, 11:45 Aktualizacja: 17 listopada 2020, 14:13\nNajmniejsze akwarium świata wyszło spod rąk Marcina Zająca, który pasjonuje się aquascapingiem. Tym samym, dzięki swojemu mikroskopijnemu dziełu pobił rekord Guinessa. O tym niezwykłym osiągnięciu oraz mało popularnej dziedzinie opowiedział w Dzień Dobry TVN.\nMarcin Zając od 14 lat zajmuję się aquascapingiem. W tym czasie stworzył już kilkaset różnych aranżacji. Trzykrotnie stawał na najwyższym podium mistrzostw Polski w tej dziedzinie. Co więcej, nasz gość stworzył najmniejsze akwarium na świecie o wymiarach 28 x 16 x 20 mm, dzięki któremu pobił rekord Guinessa. Pokonał tym samym Anatolyego Konenko z Rosji, który także specjalizuje się w tworzeniu miniatur.\nSklejałem z szyby milimetrowej to akwarium. Musiałem z dużych skał skruszyć drobne fragmenty. Wszystko zostało utłuczone młotkiem. Z małych fragmentów wszystko skrupulatnie łączyłem. Jest tam żywa roślinność. Wszystko trwało kilkanaście dni. Musiały zostać zachowane przerwy ze względu na drżenie ręki\n- powiedział Marcin Zając.\nCzym jest aquascaping?\nAquascaping to sztuka tworzenia podwodnych krajobrazów. Przenoszenie pięknych obrazów natury do akwarium, przy użyciu naturalnych korzeni, kamieni i roślin. Próba odwzorowania naturalnego piękna natury w określonej przestrzeni. Ta niszowa dziedzina ma lokalne i międzynarodowe zawody. Najbardziej rozwinięta jest w Azji (zresztą jej prekursor, Takashi Amano pochodził z Japonii), ale Polska też ma mocną reprezentację. W ostatnich międzynarodowych zawodach, na ponad 2300 uczestników z 84 krajów brało udział aż 35 Polaków.\nJak zrobić akwarium w domu?\nWażne, żeby takie akwarium cieszyło oko i przede wszystkim, żeby dostosować jego wielkość do ryb, jakie chcemy w nim trzymać. Trzeba zadbać o bardzo dobrą filtrację, bo to płuca całego akwarium. Bez tego, zaraz pojawią się problemy.\nZacznijmy od 4-5 cm naturalnego podłoża, w które włożymy dużo żywych roślin. Możemy dodać jakiś kamień lub korzeń, według upodobań. Akwarium musi dojrzeć – wytworzyć florę bakteryjną, dzięki której ryby mogą żyć. Pełny cykl azotowy trwa ok. 21 dni. Podstawowym błędem początkujących akwarystów często jest wrzucenie wszystkiego na raz do środka i oczekiwania, że samo z siebie będzie działało.\nNa początek trzeba dać dojrzeć wodzie. Nie należy naświetlać jej więcej niż 5 godzin dziennie oraz wlewać od razu preparatów na wzrost roślin. Ryby możemy wpuścić dopiero po kilku dniach.\nNa początek warto wybrać rośliny, które nie wymagają zaawansowanego stadium wzrostu, ani suplementacji nawozu, np.: mikrozorium, bulbitis. Jeśli chodzi o ryby, ważne, aby były słodkowodne.\nJaki mech wybrać do akwarium? Rodzaje i gatunki mchów akwariowych


transfery | zdrowie w stylu\nAutor: Żaneta Jasina - 28 lipca 2017\nDzieje się w polskim sporcie! Rekordy i transfery\nZmiana pokoleniowa w sportach indywidualnych i drużynowych od ostatnich 5 lat daje o sobie znać w postaci licznych medali i transferów zawodników do tzw. klubów lig mistrzowskich. Wraz z rosnącymi sukcesami, rosną oczekiwania, a u niektórych atletów objawia się niezbyt dobra cecha „zachłyśnięcia bogactwem”, które kiedyś przecież przeminie. Takie sytuacje nie mogą przyćmić tych sytuacji, które w ostatnich tygodniach i miesiącach umocniły polski sport na kartach historii. Które ze zdarzeń będą historią, do której dziennikarze i kibice będą wracać po latach?\nRekordy z obiektów trawiastych\nAnita Włodarczyk znowu rzuca najdalej w sezonie. Wielu lekkoatletów poprawia swoje życiówki, a młody oszczepnik Marcin Krukowski w końcu po 15-latach, deklasuje poprzedni rekord kraju. Możemy być dumni i patrzeć na tego zawodnika jako nową nadzieję olimpijską, ale tylko pod warunkiem, że zacznie rzucać przynajmniej 2 metry dalej niż obecnie. Na listach światowych w tym roku jest dopiero piąty. Niemcy ze swoją genetyką marzeń i przygotowaniem fizycznym na najwyższym szczeblu osiągają wyniki ponad 90-metrowe. Żeby myśleć o medalu, trzeba osiągnąć przynajmniej 89 metrów z centymetrami. Drugim ważnym wydarzeniem sportowym jest zwycięstwo na trawiastych kortach Wimbledonu pary, w której Polak Łukasz Kubot odegrał ważną rolę. Jako agresywnie atakujący, zmylił przeciwników i w 5-godzinnych spotkaniu wyszedł zwycięsko. Oba te wydarzenia należy zaliczyć do historycznych. Trochę kontrowersyjne będzie dołączenie do nich transferu Wojtka Szczęsnego do Juventusu Turyn. Uważam to za informację ważniejszą z perspektywy przyszłości polskich zawodników niż transfer Krychowiaka. Legendarny Gianluigi Buffon niedługo skończy karierę. Szczęsny ma zastąpić go w bramce, jako pewna jedynka. Żeby tak się stało, nie może ponieść go szczeniacka pewność siebie i brak szacunku do doświadczonych bramkarzy i trenera.\nCzym Polska stoi w World Games?\nNa temat medali Polaków na imprezie World Games napiszę również po skończonych zawodach, ale już teraz należy pochwalić ich umiejętności w trzech dyscyplinach. Powietrze i woda zdają się być środowiskiem naturalnym atletów znad Wisły, ponieważ większość z ośmiu medali, pochodzi z tych środowisk. Dwa w jednej konkurencji – złoto i brąz – wywalczyli nasi paralotniarze w slalomie, który odbywał się w niesprzyjających warunkach. Natomiast aż 4 medale przypłynęły do nas z basenów konkurencji ratowniczych. Dla mnie jako kibica wielu sportów jest to nowość. Ratownicy wodni rywalizują na czas w drużynie czwórek i indywidualnie. Trzy z czterech medali to zdobycz naszych ekip pań i panów. Drugim zaskoczeniem jest dla mnie sumo. W kategorii wagi lekkiej dwa brązowe medale przypadły Pawłowi Wojdzie i Magdalenie Macios. Pisząc o tych medalach mam z tyłu głowy dzisiejszy występ Jarosława Olecha. To jeden z pewniaków do złota. Czy nie zje go trema imprezy w Polsce?\nUpdate: Jarosław Olech znów jest najlepszy! Zdobył złoto na World Games po raz 3 z rzędu.\nAutor: Żaneta Jasina - 17 lipca 2015\nWakacje wcale nie są odpoczynkiem od emocji sportowych. Zarówno piłkarze jak i siatkarze rywalizują w prestiżowych turniejach bądź eliminacjach, które zapewnią im później udział w kolejnych zawodach. „Sezon ogórkowy” jeśli chodzi o ligi zawodowe uzupełniają występy reprezentacyjne i wcześniej wspomniane mecze eliminacji. Liga mistrzów oraz puchar Europy, to turnieje, które prowadzą kwalifikacje dla ekip właśnie w czasie wakacyjnego urlopu. Ta drużyna, która odpuści przygotowania i nie zbierze się na czas traci nie tylko prestiż, ale również możliwość zgarnięcia niezłej gotówki.\nInformacja o odejściu Ikera Casillasa z Realu Madryt obiegła cały świat. Film, w którym gwiazdor mówi o przenosinach do innego klubu jest jednym z najchętniej oglądanych w ostatnich dniach. To smutny moment dla tego piłkarza, który nieraz zarzekał się, że chce skończyć sportową karierę właśnie w Realu. Nie tylko jego odejście było czymś zaskakującym dla świata futbolu. I nie tylko w piłce nożnej odbywają się tak wielkie pożegnania zawodników klubowych.


OBCHODY ŚWIĘTA WOJSKA POLSKIEGO ORAZ 101. ROCZNICY OBRONY WŁOCŁAWKA\n15 sierpnia 2021 roku delegacja włocławskiego Hufca Pracy na zaproszenie Urzędu Miasta Włocławka wzięła udział w obchodach Święta Wojska Polskiego oraz 101. rocznicy Obrony Włocławka.\nKomendant Hufca Halina Łukaszewska wraz z uczestnikami złożyła kwiaty przy Pomniku Żołnierza Polskiego na Placu Wolności. Obchody świąt zaingerowano w katedrze włocławskiej mszą pod przewodnictwem ordynariusza Diecezji Włocławskiej JE Ks. Bpa Krzysztofa Wętkowskiego.\nŚwięto Wojska Polskiego obchodzimy 15 sierpnia, upamiętniając tym samym zwycięską Bitwę Warszawską 1920 r., stoczoną w czasie wojny polsko-bolszewickiej. Obrona Włocławka była ważnym elementem decydującego starcia w wojnie polsko-bolszewickiej, które przeszło do historii jako bitwa warszawska, zwana także Cudem nad Wisłą.


Szymon Jabłoński: To nie był dla mnie łatwy powrót\nSzymon Jabłoński, najmłodszy w historii mistrzostw Polski Kia Picanto zdobywca podium, podczas ostatniej rundy tegorocznego sezonu powrócił do rywalizacji i zaskoczył rywali bardzo dobrą jazdą, która zakończyła się dla niego trzecim i czwartym miejscem w wyścigach na Torze Poznań.\nCzy nastolatek broniący barw zespołu BM Racing powalczy także w kolejnych rundach sezonu, a może ma inne wyścigowe cele na ten rok? Zapraszamy do lektury wywiadu.\n– Wydawać mogłoby się, że Tor Poznań jest dla ciebie szczęśliwy. W zeszłym roku stałeś tam na podium w wyścigu mistrzostw Polski Kia Picanto, a w tym roku po powrocie powtórzyłeś ten wynik. To był dla ciebie łatwy powrót do rywalizacji za kierownicą Picanto?\nSJ: – To nie był dla mnie łatwy powrót. Miałem tydzień, by poznać auto, a inni kierowcy jeżdżą nim już trzy miesiące. Musiałem bardzo dużo testować, by jak najszybciej przyzwyczaić się do samochodu. Zaraz po odebraniu auta udałem się na Tor Słomczyn, gdzie przejechałem ponad sto kilometrów i zacząłem wykorzystywać nowe Picanto, ale z pewnością nie było to jeszcze sto procent.\n– Teraz mamy nowy model Picanto, który został ulepszony. Jak porównasz go do zeszłorocznej konstrukcji, którą też miałeś okazję startować?\nSJ: – Stare a nowe auto to dwie różne bajki. W Poznaniu korzystałem z obu modeli, ponieważ startowałem też w rundzie Wyścigowych Samochodowych Mistrzostw Polski i nie było to łatwe. Nowy model ma dużo lepsze zawieszenie i wymaga całkiem innego stylu jazdy. To z pewnością zmiana na plus. Auto jest bardziej przyczepne i pozwala lepiej kontrolować samochód. Jestem specyficznym kierowcą i lubię, gdy auto wprowadza się w poślizg. Wydaje mi się, że wtedy jadę szybciej. Potrafię wykorzystać jazdę slajdem i nowa mieszanka opon również bardzo mi się spodobała.\n– Tor Poznań jak już wspominaliśmy jest szczęśliwy dla ciebie, więc czy to jest twój ulubiony tor, czy po prostu odpowiada Ci jego nitka i podobne do niego obiekty?\nSJ: – Bardzo podoba mi się układ toru, ale nie jest moim ulubionym. Najbardziej lubię Hungaroring, ale nie miałem okazji stać tam na podium. Poznań jest torem rodzinnym. Bardzo łatwo można się zaaklimatyzować. Tor nie jest trudny, ale trzeba znaleźć sposób na szybką jazdę.\n– Dołączyłeś do Kia Platinum Cup od rundy w Poznaniu. Co sprawiło, że dopiero teraz udało Ci się wystartować i czy planujesz kolejne występy?\nSJ: – Problem jest ten sam, który pojawia się u wielu kierowców, czyli budżet. Na szczęście udało się zaliczyć tę jedną rundę i pokazałem, że w tym roku byłoby mnie stać na walkę o najwyższe pozycje. Rozmowy na temat kolejnych występów nadal trwają i mam nadzieję, że uda się jeszcze wystartować.\n– W tym roku startujesz także w rallycrossie i za tobą jest świetny weekend w Słomczynie, gdzie byłeś drugi w Seicento Cup. Czy doświadczenie z Picanto przydaje się w tej rywalizacji, czy jest to zdecydowanie inny sport i wymaga innego stylu jazdy?\nSJ: – Bardzo mocno wykorzystuję doświadczenia z Picanto. Inni zawodnicy i wiele osób mówi mi, że na asfaltowych partiach widać, że jestem zdecydowanie szybszy i mam lepszy tor jazdy. W Kii nauczyłem się też szybkiego poznawania toru, co jest bardzo przydatne. Dużo zyskuję na asfaltowych sekcjach, ale nadal uczę się jazdy po szutrze. Bardzo mało jeżdżę po luźnej nawierzchni i cały czas odkrywam ją, ale myślę, że idę w dobrą stronę.\n– W Poznaniu byłeś najmłodszym zawodnikiem Kia Platinum Cup. Czy wobec tego ciążyła na tobie większa presja? Chciałeś udowodnić, że tak młody kierowca również potrafi dobrze jeździć?\nSJ: – W tym roku nie czułem żadnej presji. W zeszłym roku byłem najmłodszym zawodnikiem w historii i pokazałem na co mnie stać, więc nie obawiałem się powrotu.\n– Startujesz również w Wyścigowych Samochodowych Mistrzostwach Polski w klasie Picanto. Jak podsumujesz swoje starty w pierwszej części sezonu i jakie cele stawiasz sobie na kolejne rundy?\nSJ: – Początek sezonu był dla mnie bardzo dobry. Wygrałem pięć z sześciu wyścigów i jestem na fotelu lidera z dużą przewagą nad pozostałymi kierowcami. Myślę, że zdobędę mistrzostwo Polski i zostanę najmłodszym mistrzem Polski w historii WSMP. Postaram się wyśrubować pewne rekordy i uzyskiwać jak najlepsze czasy na torze. Chcę pokazać, że pierwsze trzy rundy nie były przypadkiem i powalczę do samego końca.\nkia, KIA PLATINUM CUP, Platinum, Szymon Jabłoński\nKia Platinum Cup: Serafin zamienia pole position na zwycięstwo\nKia Platinum Cup: Serafin pojedzie z pole position na Slovakia Ring\n06.07.2019 KIA Platinum Cup\nKia Platinum Cup: Zagórski najszybszy w drugiej części kwalifikacji\nKIA Platinum Cup 06.07.2019\nKia Platinum Cup: Poranek na Slovakia Ring dla Kamila Serafina\nKia Platinum Cup: Ostatnia sesja przed Q1 dla Kamila Serafina


Tort brzoskwiniowy na zimno\n660 ml śmietki kremówki (30 lub 36 %)\nCiasteczka kruszymy np. kulą do ucierania lub mielimy. Następnie dodajemy roztopione, gorące masło. Mieszamy łyżką, aż ciasteczka wchłoną całe masło. Spód okrągłej foremki, o średnicy około 25 cm, wykładamy papierem do pieczenia. Ciasteczka rozkładamy równomiernie po całej powierzchni. Lekko dociskamy dłońmi lub np. kulą do ucierania. Foremkę wkładamy do lodówki.\nŻeby ubić śmietankę musi być ona w lodówce minimum 12 godz. i wyciągamy ją bezpośrednio przed ubijaniem. Śmietankę kremówkę ubijamy na pół sztywno. Następnie dodajemy 5 łyżek cukru pudru i serek mascarpone. Mieszamy, aż składniki się ze sobą połączą i powstanie jednolita masa, bez grudek. Teraz dodajemy stopniowo brzoskwinie, które wcześniej zmieliliśmy blenderem. Chwilę miksujemy, aż brzoskwinie połączą się ze śmietaną. Na koniec dodajemy małym strumieniem przestudzoną żelatynę (wcześniej rozpuściliśmy ją w 120 ml wrzątku i zostawiliśmy do wystudzenia). Dokładnie miksujemy, żeby żelatyna rozprowadziła się po całej masie.\nTak przygotowaną masę brzoskwiniową wlewamy do wcześniej przygotowanej foremki z herbatnikami. Górę równamy i wkładamy do lodówki, na kilka godzin, aż masa stężeje. Następnie nożem odcinamy ciasto wokół foremki i ściągamy rant foremki.\nTort możemy udekorować rozetkami z bitej śmietany i kawałkami brzoskwiń lub inaczej, wedle swojego uznania. Tort będzie się ładnie kroił i dobrze smakował, jak potrzymamy go w lodówce minimum 12 godz. Smacznego!


Zaułek Solny przeszedł rewitalizację. Nowy wygląd bram budzi kontrowersje [FOTO] • Wiadomości • www.tuwroclaw.com\n2015-12-03, Autor: Tomek Matejuk\nRewitalizacja Zaułka Solnego, łączącego ulicę Szajnochy z placem Solnym, ruszyła w październiku.\n- To nie jest duży temat. Różni się od innych tym, że nie zajmujemy się konkretnym obiektem kubaturowym, tylko przestrzenią. Po dużych placach i ulicach, miasto zajmuje się teraz kameralnymi przestrzeniami - mówił inż. arch. Maciej Małachowicz, projektant całego przedsięwzięcia.\nJak zapowiadał Małachowicz, samo przejście zmienić miało się niewiele, za to zdecydowanie poprawić swój wygląd.\nRewitalizacja już się zakończyła, a przejście ponownie jest otwarte. Największe zmiany przeszły dwie bramy - jedna od strony ulicy Szajnochy, na której pojawił się szyld z napisem Zaułek Solny i druga, prowadząca do lokalu "Konspira".\nJak oceniacie efekt rewitalizacji Zaułka Solnego? Zapraszamy do dyskusji.\nTagi: Zaułek Solny, plac solny, rewitalizacja Zaułka Solnego, Maciej Małachowicz, Mariola Apanel\n~mdj11 2015-12-03 19:45:04\n~wrocławianka 2015-12-03 22:53:56\nCałkowicie zniszczono klimat tego miejsca. Zmieniło się teraz w kolejne betonowe straszydło. Szkoda, że zamiast rewitalizować, miasto przebudowuje zabytki na jakąś dziwną modłę. Owszem, dobrze, że postawiono stojaki rowerowe i zadbano o przestrzeń, ale to tak jakby usunąć kopułę z Hali Stulecia, wstawić szklany dach i twierdzić, że się ją zrewitalizowało. \_"Chodzi o poprawienie wyglądu, a nie o zasadniczą zmianę wizji całego przejścia - tłumaczył inż. arch. Maciej Małachowicz.\_" Cóż, wizja miejsca zasadniczo się zmieniła. Świadczą o tym liczne głosy wrocławian.


Trudno trafić nauczycielowi polonijnemu na idealny podręcznik i nie jest to niczyja wina: ani autorów, którzy wkładają największe wysiłki, ani nauczycieli, którzy z tych wysiłków potem wybiórczo korzystają. Przyczyn może być wiele. Ale najważniejsza tkwi w tym, że ucząc języka polskiego jako obcego w obrębie jednej klasy, nauczyciel ma do czynienie z różnym poziomem kompetencji językowej uczniów, zmierza się z różną motywacją do nauki i emocjami.\nDlatego rozpoczynając pracę z nową grupą uczniów nauczyciel stoi przed dużym wyzwaniem. Więc każda pomoc może się przydać, a szczególnie pomoc dydaktyczna!\nZapraszamy do rubryki Podręczniki!


Efektywna ocena zgodności maszyn i urządzeń z wymaganiami dyrektywy maszynowej 2006/42/WE - oznakowanie CE - oznakowanie-ce\n/Efektywna ocena zgodności maszyn i urządzeń z wymaganiami dyrektywy maszynowej 2006/42/WE - oznakowanie CE\nPoprawiono: poniedziałek, 02 kwiecień 2018 13:15\nokreślania poprawności dokumentów: odbieranych od poddostawców, przekazywanych klientowi wraz z maszyną/maszyną nieukończoną, weryfikacji tabliczki znamionowej maszyny na zgodność z MD, wskazania możliwości ograniczenia zbędnych kosztów związanych z oznaczeniem CE.\n1. CE - podstawy dla branży maszynowej:\nPodstawowe akty prawne Wspólnot Europejskich i ustawodawstwo polskie. Normalizacja europejska i krajowa. Odpowiedzialność prawna producenta, dystrybutora i użytkownika.\n2. Zawartość i interpretacja terminów użytych w dyrektywie maszynowej 2006/42/WE:\nDefinicje i ich interpretacja, schemat przebiegu oceny zgodności, wymagania dyrektywy dla wyposażenia elektrycznego maszyn, zastosowanie kilku dyrektyw jednocześnie.\n2. Zawartość i interpretacja terminów użytych w dyrektywie maszynowej c.d.:\nJak generowane są wysokie koszty oznaczenia CE i jak je zredukować, jak dalece i szczegółowo zabezpieczać maszynę, by osiągnąć zgodność z wymaganiami zasadniczymi dyrektywy maszynowej 2006/42/WE.\n3. Tematy szczegółowe:\nZespół maszyn - najnowsza oficjalna interpretacja BMAS! Przebudowa maszyn - jak rozumieć pojęcie istotna zmiana.\n4. CE w wydziałach firmy:\nOznaczenie CE a obowiązki kierownictwa, konstruktorów, innych wydziałów firmy.\n5. Ćwiczenia: Krok po kroku do CE część 1-5.:\nPrzećwiczenie procesu oceny zgodności na przykładzie szlifierki stacjonarnej, w oparciu o przykładowe wzory wewnętrznej dokumentacji oceny zgodności w firmie.: zastosowanie dyrektyw i norm, zaklasyfikowanie produktu, przeprowadzenie analizy zagrożeń i oceny ryzyka, określenie technicznych środków do eliminacji zagrożeń lub zmniejszenia ryzyka, Performance Level (PL) a kategorie bezpieczeństwa, SIL, sporządzenie deklaracji zgodności.\n5. Ćwiczenia: Krok po kroku do CE część 6-9.:\nPrzećwiczenie procesu oceny zgodności na przykładzie szlifierki stacjonarnej, w oparciu o przykładowe wzory wewnętrznej dokumentacji oceny zgodności w firmie.: analiza zagrożeń i ocena ryzyka w programie Safexpert, wskazówki dot. sporządzania dokumentacji technicznej oraz zawartości i zasad sporządzania instrukcji maszyny (DTR), sporządzanie dokumentacji wewnętrznej kontroli produkcji, pokaz programu Safexpert (30').\nwykłady (ok. 16 godz. zajęć)\nćwiczenia (ok. 14 godz. zajęć)\nStandardowa cena bez rabatów: 2800 zł netto (+23% VAT). Cena obejmuje: uczestnictwo, indywidualne konsultacje, materiały szkoleniowe, zaświadczenie uczestnictwa, serwis kawowy, 4 x obiad.


##### Dwa czarne kutasy w jej cipce – Ogromny kutas Darmowe seks filmy / TUBEV.SEX pl.\nin dwa, czarne, kutasy, w, jej, cipce\nTagged with dwa, czarne, kutasy, w, jej, cipce\nWsadza jej kutasa, a ta nie może wytrzymać z podniecenia kiedy ten wielki chuj. Masywny kutas w jej cipce i s. Przyjaciółeczki – Ash złapał Pokemony, piękny indyjski seks lesbijski one jego kule! Podwójna penetracja przez dwa czarne kutasy. Dwa dwa czarne kutasy w jej cipce faceci kneblowanie jej czarny gardło.\nLizanie cipki Mamuśki Masaż Masturbacja Małe cycuszki Męscy faceci Międzyrasowe Murzynki. Busty dziewczyna bierze dwa ogórki głęboko w jej tyłek i cipki z t. Ogromne czarne członki penetrujące wąskie szparki i ciasne dupcie. Jej piersi zakrywały tylko małe, czarne, lateksowe nasutniki, cipkę wąskie, czarne.\nK 68,52%. Wielki czarny kutas w jej dupie Obejrzano. Lisa Ann zadowala dwa ogromne czarne kutasy. Gorąca Dojrzała Rucha Dwa Wielkie kutasy.\nOglądaj filmy porno, Dwa czarne pisklęta wariują nad kutasem tego faceta at Beeg Porno. Filmy porno z podwójną penetracją, kutas w dupie i cipie - strona 2. Podnosi dziewczynę i kładzie ją na swoim kutasie · Podnosi ją od tyłu I wkłada. Oglądaj Kompilacja nastolatek jebanych przez wielkie czarne pały na TeensLoveBlackCocks - Wielki czarny kutas w ciasnej cipce Tiffany Star. Mogła także pójść z pięcioma, aby mieć dodatkowy kutas. Czarna Laska bierze dwa białe kutasy w jej tyłek. Duża breasted amerykańska mama bawić się z jej zabawką. Ta gorąca. Długi czarny kutas penetruje jej białą cipkę. Riley Reid zapinana przez namiętnego kochanka.\nLesbijki sistahs porno z czarne chuje całkowicie za darmo. Szalona laseczka obrabia dwa duże czarne kutasy. Wielki czarny kutas pieprzy dwa czarne kutasy w jej cipce cipkę.\nPornhub jest domem dla najbogatszych filmów z Wielkie kutasy darmowe filmy w kategorii. Ostre palcowanie nastoletniej cipki · 10 min. Nicki b dostaje jej czarny cipki railed przez biały kurki. Pornhub jest domem dla najbogatszych filmów. HD. Ryan COnner wzięta na dwa baty przez 2 czarny diabeł lalki porno czarne kutasy. Wytrysk, Dupa, Cipka, Małe cycki, Brunetka, Para, Cycki i znacznie więcej.\nCzego by dwa czarne kutasy w jej cipce zrobiła, by zaspokoić tych ogierów, którzy sprawią jej maksymalną. Seksowna laska uwielbia czarnego kutasa, a teraz ma szansę otrzymać dwa! Oglądaj Nastoletnia studentka błaga wielkiego rwa o spermę w środku jej cipki!! Ciasne panienki z mokrymi cipkami błagają, by zostać spenetrowane przez WIELKIEGO PENISA na dzikich, erotycznych filmach, które udostępnia.\nBrunetka z fajnymi cycami i czarny kutas w jej cipce Obejrzano. Pokaż filmów. Duży czarny kutas spuszcza się na gładką dupeczkę Obejrzano.\nUjeżdża 23 centymetry!! na najlepszą stronę. Blondynka jest uwięziona między trzema czarnymi mężczyznami, rucha się z nimi na ostro, wypełniają jej cipkę i tyłek waląc bezlitośnie. Oglądaj Ryan COnner wzięta na dwa baty przez 2 wielkie czarne kutasy na najlepszą stronę dla dwa czarne kutasy w jej cipce porno.\nBlondyna jęczy i krzyczy kiedy dużo starszy od niej facet robi. Jej duża piękna dupka z cipką pomiędzy. Jej chłopak tego nie potrafi. Ogląda mecz a laska masuje mu kutasa. Czarna mamuśka Misty Stone i jej córka Teanna Trump · 16 min. Dwa duże kutasy dla Jenna Czqrne. Wędrowniczka w białej bieliźnie bierze trzy czarne kutasy.\nZwariowana laseczka z kutasem do kolan · Amatorka filmy porno gruba kobieta kutasem w dłoni · Wielki. Zdradzając szmata uprawia seks z czarnym nieznajomym. Napalona Khloe Kush ujeżdża sporego kutasa · Dziewczyna lubi dwa kutasy w.\nNiegrzeczna Siostrzyczka – Czarna Siostrzyczka Sarah Banks Chce Seks lesbijski kurwa ciężko Braciszek. Megan Rain i dwa czarne kutasy · W końcu gorące cipki pucs ten młody tyłeczek · Czarny kutas dla dwóch blondynek cjpce Zrobili z niej.\nRiley Reid, jej mama lesbijka i gorąca miłość · 12 min. HD. Jej czarne pończochy robią dojście w niej ekstra słodkie · ATK Girlfriends.\nSakazahn on Ebony lesbijki polizać\nKele on Darmowe komiksy teen sex\nTojasar on Wielki kutas tumblr wideo\nMoogurn on Wielki kutas piesek POV\nDecember 31, 2019 Power puff girls komiksy porno\nJanuary 1, 2020 Uwodzenie lesbijek\nJanuary 27, 2020 Amerykańskie animowane porno\nJanuary 20, 2020 Fotki czarnej pokojówki\nDuża rurka z getta booty Niegrzeczna lesbijska cipka Japoński seks na twarzy Ghot porno\nDwa kutasy na raz w jej cipce - podwójna penetracja waginy, creampie - spust w środku, podwójna penetracja, trójkąt - dwóch na jedną, redtube.\nDuże cycki MAMUŚKI Tiffany Mynx pobiera DP z 2 czarne fiuty.\nDuże czarne dildo i duży fiut · Czarny fiut penetruje jej analną szparę.\nWystarczy, że zdjęła koszulkę a facet dosłownie nie mógł oderwać od jej balonów swoich oczów.\nDługi czarny chuj w jej ciasnej dupie · Czarny fiut dla Loreny Blake · Dopadł młodą wielki.\nI czarny spuszcza się na jej ciało, a nie środka.\nSista stara jej hardest do głębokie gardło biały kutas.\nPiękne laseczki wybierają czarne kutasy Obejrzano.\nPolska gwiazda i dwa czarne fiuty.\nZawartość filmu: duże czarne penisy, dwóch na jedną, dziura w ścianie, gorąca brunetka, trójkąt z murzynami.\nLaska lubi mieć grubego penisa we wszystkich dziurach · Gruby.


Aktualności-SP25 – Szkoła Podstawowa nr 25 w Olsztynie\nPrzed nami czas trzech świąt majowych: 1, 2 i 3 maja, które są szczególnie ważne w historii Polski. Będziemy je obchodzić w szczególny sposób – razem, a jednak osobno. Ale czy tak naprawdę wszyscy wiemy, dlaczego świętujemy? Podczas zajęć świetlicowych przypomnieliśmy sobie, skąd wzięły się święta majowe. Dlaczego je świętujemy i komu je zawdzięczamy? Dzieci […]


Optymizm na rynku pracy największy od 2010 roku - Karieramanagera.pl\nWarszawa, 12 grudnia 2017 r. - Jak wynika z opublikowanego dziś przez firmę doradztwa personalnego ManpowerGroup, kwartalnego raportu Barometr ManpowerGroup Perspektyw Zatrudnienia, pracodawcy w Polsce są zauważalnie optymistyczni co do planów zwiększania zatrudnienia w najbliższych trzech miesiącach. Prognoza netto zatrudnienia po korekcie sezonowej plasuje się na poziomie +11%. To najwyższy wynik dla naszego kraju od IV kwartału 2010 roku. Zarówno w ujęciu kwartalnym jak i rocznym prognoza uległa poprawie, odpowiednio\no 2 i 3 punkty procentowe. Spośród 750 przebadanych pracodawców, 14% planuje wzrost całkowitego zatrudnienia, 7% zamierza redukować etaty, a 77% nie planuje zmian personalnych\nz sektorów odnotowujemy wzrost liczby ofert. Jak każdego roku, w styczniu spadnie liczba rekrutacji do prac sezonowych, które są dodatkowym zastrzykiem dla rynku pracy w okresie około świątecznym. Nie wpłynie to jednak na obraz rynku, który w dalszym ciągu będzie przyjazny pracownikom, - dodaje Iwona Janas.\nW porównaniu do poprzedniego kwartału prognoza uległa poprawie w pięciu z dziesięciu badanych sektorów. Najistotniejszy wzrost, o 11 punktów procentowych, zadeklarowano w sektorze Handel detaliczny i hurtowy, podczas gdy w sektorach Restauracje/Hotele oraz Kopalnie/Przemysł wydobywczy prognoza zatrudnienia wzrosła o odpowiednio 7 i 4 punkty procentowe. Jednocześnie pracodawcy czterech sektorów deklarują pogorszenie prognoz; dla sektora Finanse/ Ubezpieczenia/Nieruchomości/Usługi wynosi ona o 5 punktów procentowych mniej,\npodczas gdy pracodawcy Budownictwa deklarują spadek o 4 punkty procentowe.\ni hurtowy. W Energetyce/Gazownictwie/Wodociągach odnotowano poprawę o 9 punktów procentowych, a w sektorze Instytucje sektora publicznego wynik jest wyższy o 6 punktów procentowych. Natomiast prognoza dla trzech sektorów ulega znacznemu pogorszeniu,\nco szczególnie widoczne jest w Budownictwie, gdzie wskaźnik spadł o 13 punktów procentowych. Pracodawcy w sektorze Rolnictwo/ Leśnictwo/Rybołówstwo deklarują spadek o 6 punktów procentowych, a prognoza dla Transportu/Logistyki/Komunikacji pogorszyła się o 5 punktów procentowych.\ni terytoriów, pogorszyły w 15, a w 8 pozostały bez zmian. W ujęciu rocznym można zaobserwować większą pewność pracodawców; wzrost zatrudnienia prognozowany jest w 26 krajach, spadek spodziewany jest w jedynie 11 krajach, natomiast bez zmian\npozostanie sytuacja w 6 krajach. Najlepsze nastroje związane ze zwiększaniem zatrudnienia\nRaport z badania jest bezpłatny i ogólnodostępny w wersji polskiej i angielskiej na stronie www.manpowergroup.pl w zakładce Raporty rynku pracy. Wyniki dla wszystkich badanych 43 krajów\nBarometr ManpowerGroup Perspektyw Zatrudnienia to kwartalne badanie, które mierzy intencje pracodawców związane ze zwiększeniem lub zmniejszeniem całkowitego zatrudnienia w ich oddziale w najbliższym kwartale. Badanie jest przeprowadzane od przeszło 50 lat, aktualnie wśród blisko 59 000 pracodawców w 43 krajach i jest jednym z najbardziej wiarygodnych badań rynku pracy na świecie. Raport dla I kwartału 2018 r. został opracowany\nManpowerGroup w Polsce ManpowerGroup, światowy lider innowacyjnych rozwiązań dla rynku pracy, od 2001 r. wspiera firmy i kandydatów w Polsce. Organizacja posiada blisko 70 agencji i jest obecna w 44 miastach w całym kraju. ManpowerGroup oferuje unikalne rozwiązania dla firm i kandydatów poprzez: ManpowerGroup™ Solutions, Manpower® i Experis™. Usługi w Polsce obejmują pracę tymczasową, rekrutację stałą i badanie kompetencji pracowników, zatrudnienie zewnętrzne, outsourcing procesów, doradztwo personalne, zarządzanie karierą


Salon sukni ślubnych: pierwsza wizyta - Weselnik\nStrona główna » Inspiracje » Salon sukni ślubnych: pierwsza wizyta\nSalon sukni ślubnych to miejsce, w którym swoje zakupy najlepiej zacząć od wyboru właściwego fasonu i barwy. Biała suknia symbolizuje czystość, ale różnić się może odcieniami. Możesz wybrać ten bliższy kolorowi kości słoniowej lub diamentowi. Pamiętaj, choć to Ty jesteś królową balu, możesz wysłuchać rad fachowców. Z pewnością oglądałaś wiele modeli w sieci, ale nic nie zastąpi przymiarki na żywo. To zresztą nieuniknione. Internet jednak znacznie ułatwia poszukiwania i przyśpiesza cały proces.\nMożesz np. przytulać się do ukochanego, jednocześnie przeglądając na tablecie czy smartfonie, swoje potencjalne wymarzone kreacje. Przy wyborze sukni nie zwracaj uwagi tylko na wygląd lecz i na wygodę. Pamiętaj, Pani Młoda nie może wcześniej wyjść z imprezy, schować się w cieniu lub grzecznie przesiedzieć wesele przy stoliku. Nie. Będziesz gwiazdą wieczoru, gwoździem programu i prawdopodobnie najpiękniejszą kobietą na sali. Musisz czuć się komfortowo. Zarówno w czasie zabaw oczepinowych jak i przy tańcu.\nGdy już znajdziesz w Internecie salon sukni ślubnych Tobie odpowiadającą, wyruszasz na przymiarki. Może wymarzyłaś sobie jeden model, może nie możesz zdecydować się pomiędzy kilkoma, nieważne. Doświadczona obsługa na pewno Ci pomoże. To nie tylko sprzedawcy, po prostu będą cieszyć się Twoim szczęściem.\nSuknia ślubna powinna być dopasowana do figury. Niby oczywista sprawa, lecz jak mawia jedna ze sprzedawczyń: klientki bywają uparte. Można się głodzić, przechodzić na drakońskie diety, lub można po prostu wybrać odpowiedni rozmiar dla siebie. Powtórzę raz jeszcze. Twój komfort jest na równi z pięknym wyglądem.\nPrzy wyborze sukni ważne jest też obuwie. Właściwie od tego powinnaś zacząć przygotowania. Niekoniecznie chodzi o to, abyś wybrała dokładnie te buty, w których pójdziesz do ślubu, ale przynajmniej takie, które odpowiadają zbliżonym rozmiarem. Przecież suknia inaczej wygląda w balerinach niż w szpilkach wyższych lub niższych. Oczywiście niektóre salony pozwalają dobierać buty na miejscu, można zakupić je w komplecie. Skoro sprawdziłaś salon sukni ślubnych w Internecie to wiesz co dany sklep ma to zaoferowania. Od Ciebie zależy też, czy wybierzesz stylizację sukienki retro, princessy czy może zwycięży tradycja. Krótsze sukienki do kolan są modne i wygodne, a co najważniejsze, przewiewne. Zależy kiedy bierzesz ślub. Chłodny październik czy gorący czerwiec. Wiosna w Twoim sercu to jedno, aura to drugie.\nNie zapomnij o biżuterii. To dodatek, a z tym nigdy nie można przesadzać, więc warto dobierać je ze smakiem. Jeśli nie masz pomysłu, tak jak wcześniej, doradzą Ci konsultantki. Możesz być pewna, że sprzedają sukienki ślubne częściej niż Ty bierzesz ślub.


Podział grup letniej ligi tenisa. Regulamin ligi\nSzczegółowy podział grup na www.sportclubrank.pl\nGnatowsky – 1265 WC (wrócił do ligi wg ELO)\nSohlich – 1156\nPękala – 1143\nPyciński – 1085 (awans z II)\nBizoń – 1057\nZawiliński – 1048 (awans z II wg ELO)\nJanuszyk – 1032 (awans)\nWrzoł – 1057 (spadek z I)\nMikołajczyk – 1026 (wrócił do ligi wg ELO)\nTlaga T – 1011 (wrócił do ligi wg ELO)\nKaczmarczyk – 1010 (spadek z I)\nHarat – 1019\nMagiera – 994 (awans z III)\nDybek – 963 (awans z III)\nKotas – 962\nMatejko – 952 (awans z IV)\nNiejedli – 930 (spadek z II)\nMusiał L. – 936 (awans z IV)\nNowicki – 912 (spadek z II)\nBanaś – 908\nTlaga L – 898\nSeredyński – (WC) (950 - ranking ELO nadany)\nStolarski – (WC) – (950- ranking ELO nadany)\nChwesiuk – 925 (wrócił do ligi wg ELO)\nBaczewska – 884\nTylka – (WC) – (850 – ranking ELO nadany)\nPaszek - 830\nGajczak Warwas – 929 (awans z V)\nSkrzypczak – (800 - ranking ELO nadany)\nBielawska – (800 – ranking ELO nadany)\nGasidło – (800 – ranking ELO nadany)\nFrach – (800 – ranking ELO nadany)\nJankowski – (800 – ranking ELO nadany)\nPasternak – 794\nWesel – 769\nVI liga Pań\nMielnik – 955\nMusiał – 867\nGryzełko – (800 – ranking ELO nadany)\nZawidzka – (800 – ranking ELO nadany)\nDobrowolska – 781\nDubas – 725\nW lecie podobnie jak w ziemie zostaną rozegrane 3 kolejki.\nGrupy 6 osobowe (max 7 osobowe), czyli grają osoby o podobnej sile gry\nKażdy ma do rozegrania 5 - 7 meczy w około 2 miesiące\nWpisowe 100 zł na 10 h. Każda dodatkowa godzina w grupie 7 lub 8 osobowej to 10 zł od osoby za 1 h.\nZasadniczo gramy na kortach otwartych. Rezerwacje mogą dotyczyć tylko kortów otwartych. W przypadku gdy gracze mają zarezerwowany kort otwarty, a w trakcie meczu lub bezpośrednio przed meczem są niekorzystne warunki atmosferyczne uniemożliwiające grę, to mecz dokończony lub przeniesiony może zostać na korty kryte pod warunkiem, że korty kryte są wolne. W tym przypadku zawodnicy nie dopłacą do gry na korcie krytym.\nGracze mogą zarezerwować z wyprzedzeniem kort kryty i zagrać mecz na korcie krytym jeżeli zgodzą się na to obydwaj zawodnicy. W tym przypadku dopłata do gry na korcie krytym wynosi 10 zł/h gry. (5 zł od gracza)\nCykl trwa ok 7 tygodni - na zakończenie cyklu 2 osoby awansują, a 2 spadają.\nUwaga: Wyjątek, to sytuacja, kiedy jeden z zawodników grupy 7 osobowej nie rozegra żadnego spotkania. W tym momencie organizator turnieju może podjąć decyzję o spadku 5 i 6 uczestnika (7 uczestnik nie jest uwzględniany do spadku jeżeli jest całkowicie wykreślony z ligi). W tym momencie dana liga zostaje zmniejszona do 6 osób, chyba że zostanie przydzielona dzika karta zupełnie nowej osobie.\nW przypadku zawodników posiadających taką samą ilość punktów o awansie w pierwszej kolejności decyduje ilość wygranych spotkań. W drugiej kolejności bezpośrednie spotkanie.\nWyjątek może mieć miejsce I kolejka, kiedy to w przypadku dojścia dużej ilości nowych graczy mogą być stworzone równorzędne ligi III lub IV.\nWstępny harmonogram kolejek:\n1 runda: 29 kwiecień - 18 czerwiec\n2 runda: 19 czerwiec - 6 sierpień\n3 runda: 7 sierpień - 29 wrzesień\n30 wrzesień - zakończenia rozgrywek z rozdaniem pucharów na 3 najlepszych graczy w każdej lidze, turniejem deblowym i małym party (ten termin może ulec zmianie).\nAktualna lista zbiorcza uczestników ligi letniej\nZapewniamy najniższe ceny na mecze ligowe i przeciwników o podobnych umiejętnościach.\nWpisowe na każdy cykl to 100 zł od uczestnika (płatne najpóźniej w dniu rozpoczęcia nowego cyklu) na recepcji lub przelewem na konto:\nSports Advantage S.A: 18 8437 0002 0090 0900 1527 0001 tytułem: karnet na korty liga I edycja\nW ramach tego każdy gracz ma do dyspozycji 5 godzin na kortach otwartych.\nNOWOŚĆ - jeżeli gracze mają rezerwację kortu otwartego dokonaną 24 godziny przed rozgrywaniem meczu, a zajdą niekorzystne warunki atmosferyczne uniemożliwiające grę na korcie otwartym, to w przypadku wolnej hali w danym dniu mecz może zostać przeniesiony na halę bez dopłat, jeżeli jest wolny kort kryty.\nW pozostałych przypadkach dopłata do hali wynosi 10 zł za godzinę gry na hali (5 zł od gracza).\nW przypadku kontuzji jednego z graczy, godziny w ramach nie rozegranych meczy pozostałych graczy mogą być przeznaczone na trening z jednym z trenerów BKT (opłacony kort) lub sparing z innym uczestnikiem ligi.\nNa każdy mecz przypada 1,5 - 2 h kortu w zależności od liczebności grupy. Mecz może być rozgrywany na raty (1h + 1h), ale nie może być rozbity na więcej niż dwa dni. Tak więc prosimy zarezerwować sobie tak korty, żeby rozgrywać spotkanie maksymalnie w ciągu dwóch dni.\nTak więc zapewniamy 10 h gry (5 - 7 meczy) na kortach otwartych z opcją gry na hali w przypadku deszczu za 100 zł.\nGramy do 2 wygranych setów. Trzeci set standardowo to super-tiebreak, ale, jeżeli zawodnicy dysponują czasem, to mogą umówić się, że grają pełnego trzeciego seta.\nPunktacja: wygrana w dwóch setach - 3 punkty dla zwycięzcy; wygrana w 3 trzech setach - 2 punkty dla zwycięzcy i 1 dla pokonanego.\nTak więc walczymy o każdego seta.\nW systemie klasyfikacji ELO ważny też jest bilans gemów, tak więc warto walczyć o każdego gema.\nMeczy rozgrywane mogą być w godzinach 7:00 – 16:00 i 21:00 – 23:00. W godzinach 16:00 – 21:00 mecze mogą być rozgrywane w przypadku wolnych kortów. Taka rezerwacja będzie mogła być zrobiona po otrzymaniu wiadomości w formie sms o wolnym korcie. W przypadku deszczu w sezonie letnim (maj-wrzesień) mecz może być przeniesiony na hale bez dopłaty, jeżeli jest wolna hala.\nNa początku częstotliwość meczy to 5, 6 lub 7meczy w zależności od ilości graczy w grupie.\nOsoby, które będą dołączały do ligi, będą dopisywane do końcowych lig, chyba że otrzymają dziką kartę i zastąpią osobę, która zrezygnuje z gry w wyższej lidze lub zostaną dopisani jako ósma osoba w grupie 7 osobowej.\nZapisy na recepcji kortów (33) 810-30-55, Wojciech Wrzoł 501-307-154 lub Ryszard Siuda 509-146-261.


Żona nie pozwalała mi niczego dotykać, bo uważała, że mam dwie lewe ręce – Nasz Kraj\nMoja żona nigdy nie traktowała mnie poważnie. O niczym razem ze mną nie decydowała, wszystkim zajmowała się sama. Nawet kiedy czegoś potrzebowała, zawsze dzwoniła do swojego brata, nie do mnie.\nNa początku myślałem, że na pewno przesadzam. Może nie chce mi przeszkadzać ani obciążać mnie jakimiś drobnymi problemami. Ale takie myśli i uczucia prześladują mnie już od 7 lat naszego małżeńskiego życia. Nie chce ze mną nigdzie jechać, zawsze dzwoni po taksówkę albo po swojego brata Piotrka.\nSama zajmuje się domem, wzywa fachowców, o pomoc prosi swojego tatę, ale nie mnie. Mówi, że nie chce mnie dodatkowo obciążać. Oczywiście lubię, kiedy ludzie się o mnie martwią. Czasami to jednak za wiele. Naprawdę, albo ma inne powody, albo przesadza.\nNie mogłem zrozumieć, co się dzieje i co ona chce osiągnąć. Oczywiście nie chciałem się kłócić, bo wydawało się, że nie ma powodu. A żona i tak nie powiedziałaby mi nic nowego.\nAle pewnego dnia wszystko wyszło na jaw. Nie musiałem nawet pytać. Los sam zadecydował. Pewnego dnia wracam do domu. Kran się popsuł. Nic trudnego. Trzeba było coś dokręcić. Zapewniłem żonę, że szybko się wszystkim zajmę, ale powiedziała, że zadzwoni po fachowca, żebym się nie pobrudził. Kiedy na niego czekała, ja miałem odebrać dzieci ze szkoły.\nOczywiście zgodziłem się, nie było w tym nic złego. Zebrałem się i poszedłem do szkoły. Na podwórku spotkałem Piotrka z narzędziami. Przywitaliśmy się i okazało się, że moja żona zadzwoniła do niego, żeby przyszedł naprawić kran. To już mnie zaniepokoiło. Mówiła, że zadzwoni po fachowca. A tu pojawia się brat. Mniejsza z tym. Poszedłem po syna i córkę.\nKiedy wróciliśmy, Maciek i Lilka chcieli zostać z kolegami po podwórku. Poszedłem na górę z ich plecakami. Cicho otworzyłem drzwi, bo inaczej nie potrafię. W samą porę. Oczywiście moja żona i Piotrek mnie nie słyszeli, dalej ciągnęli rozmowę. Mój szwagier miał pretensje do swojej siostry o to, że ciągle po niego dzwoni, a przecież ma męża.\nOdpowiedź mojej żony mnie zamurowała. Powiedziała, że w ogóle do niczego się nie nadaję. A ona chce, żeby praca była zrobiona jak należy. Nic nie potrafię zrobić i mam dwie lewe ręce. Wróciłem do dzieci. Wtedy nic nie powiedziałem. I nadal nie wiem, jak mam dalej rozmawiać z żoną.


Sznurkowy bakcyl: Nowy kosz\nŚwieżutki, godzinę temu skończony. Duży kosz na... zabawki, gazety. Dla mnie idealna przechowalnia dla bieżących książek (zawsze zaczynam kilka jednocześnie). Rozwiązań jest wiele. Nie mogłam się zdecydować jakie kolory wybrać. Jednak połączenie szarego z żółtym zawsze mi się podobało. No i mam :)))\nWymiary kosza to:\nAutor: Lucyna R o 14:11\nEtykiety: bawełna, handmade, kosz, koszyk, przechowywanie, szary, sznurek, szydełko, żółty\nEla 17 maja 2014 21:49\nPołączenie kolorystyczne bardzo przydatne, ale jak dla mnie zastosowanie nie do przejścia - nigdy nie potrafiłabym zacząc czytac książki, nie ukończywszy wcześniej poprzedniej :) Za t jestem w stanie sobie wyobrazic mnóstwo przydasiów, które mogłyby w takim cudeńku zamieszkac :) Pozdrawiam :)\nBacillo 18 maja 2014 00:55\nA ja jestem maniaczką zaczynania kilku książek jednocześnie ;] Nigdy nie mogę się zdecydować ;)\nZapraszamy do komentowania i dzielenia się z nami swoimi opiniami na temat naszych prac :)\nKieliszki na jajka :)\nDziergamy...aż iskry lecą :)\nKonkurs Małej Skandynawii\nLiebster Award C.D...


data: 17-08-2015\t| szczegóły\nImbir Sushi - Najlepsze Sushi Koszalin! Kuchnia Japońska, Azjatycka.\nImbir, czyli podstawowy składnik sushi, który spożywamy, aby wyostrzył nasze kubki smakowe jest najbardziej cenionym dodatkiem kuchni japońskiej, ponieważ pomaga on docenić artyzm kulinarny shushimastera, który wkładając całą swoją energię i wiedzę w przygotowanie dania chce przekazać klientowi komunikat, że potrawa, którą otrzyma będzie czymś więcej niż daniem, które ma zapełnić jego żołądek będzie ona chwilą, która zapadnie mu w myślach na długi czas. Szefowie naszej kuchni to shushimasterzy, którzy swoje doświadczenie zdobywali przez ponad 10 lat szkoląc się w restauracjach po całej Europie, dlatego ich dania wyróżniają się nie tylko smakiem, ale także kunsztem artystycznym. Serdecznie zapraszamy państwa do naszej restauracji, która mieści się przy ulicy Zwycięstwa w Koszalinie na dania z kuchni japońskiej oraz południowo azjatyckiej. Dla pełnoletnich klientów mamy w ofercie także napoje alkoholowe, które z karty drinków przygotuje dla państwa wyszkolony barman.


Fotografuj.pl - Recenzja: Marek Górecki, "10 projektów w cyfrowej ciemni fotograficznej" - fotografia cyfrowa i analogowa, edycja obrazu, pojęcia i techniki fotograficzne, recenzje, testy aparatów\nStrona główna > Teoria > Książki i albumy > Recenzja: Marek Górecki, "10 projektów w cyfrowej ciemni fotograficznej"\nRynek wydawniczy od kilku lat obfituje w podręczniki poświęcone fotografii cyfrowej i edycji obrazu. "10 projektów w cyfrowej ciemni fotograficznej" różni się od większości publikacji na ten temat. Autor książki wychodząc od pomysłu na zdjęcie prezentuje, w jaki sposób możemy osiągnąć zamierzony cel wykorzystując program Adobe Photoshop.\nPomysł na tę książkę jest ciekawy, otóż zamiast zagłębiać się w szczegóły funkcjonowania poszczególnych narzędzi i opcji Photoshopa, możemy prześledzić proces powstawania finalnej wersji fotografii – od pomysłu na zdjęcie, poprzez jego stopniową przemianę w edytorze graficznym, aż po ostateczny retusz gotowej pacy. Ma to na celu pomóc Czytelnikowi odkryć, jak realizować własne pomysły poprzez program graficzny i uzyskiwać z góry założone efekty, korzystając z podstawowych funkcji aplikacji.\nKsiążka ma przejrzystą strukturę: już w spisie treści zobaczyć możemy efekt końcowy obróbki materiału zdjęciowego, mogący służyć za klucz do odszukania rozdziału, w którym omówiony jest interesujący nas efekt. Znajdziemy w nim także wykaz poszczególnych działań podejmowanych we wszystkich dziesięciu omawianych w publikacji projektach. W "10 projektach..." znajdziemy również dział "Narzędziownia", zawierający opisy działania wykorzystywanych narzędzi, czyli namiastkę tego, co przedstawiają tradycyjne podręczniki. Na końcu książki umieszczony został skorowidz z hasłami odnoszącymi się do narzędzi Photoshopa (w języku angielskim i polskim) oraz słowami kluczowymi takimi jak: bliki, plamkowanie, cienie czy oczy. Jest to pomocne, gdy Czytelnik szuka rozwiązania konkretnego problemu czy informacji na temat danego narzędzia.\nCzego dowiemy się w ciemni Marka Góreckiego?\nAutor dzieli się z czytelnikiem swoimi przemyśleniami, opisem sytuacji, w której doszło do wykonania zdjęcia i uzasadnia dlaczego wybrał np. dany kadr i na jakim ostatecznym wyglądzie fotografii mu zależy. Są to ciekawe zagadnienia, niestety, sposób ich prezentacji może wzbudzać zastrzeżenia.\nKażdy z omawianych projektów podzielony jest na: opis, wykorzystywane narzędzia oraz kroki, w których wykonywane są kolejne operacje na zdjęciu, tak aby doprowadzić do pożądanego efektu końcowego. Wszystkim operacjom towarzyszy ilustracja ustawień danego narzędzia oraz wyglądu obrazu przed i po zastosowaniu efektu. Dodatkowo prezentowana jest w tekście ikonka danego narzędzia Photoshopa.\nDo książki dołączona jest płyta ze wszystkimi omawianymi w książce projektami. Pozwala to otworzyć je w programie i przeanalizować ustawienia oraz efekt działania każdego z użytych filtrów. Każdy z etapów pracy umieszczony został na osobnej warstwie, dzięki czemu można łatwo zauważyć stan przed i po zastosowaniu przekształcenia.\nDobór zdjęć oraz korekt na nich wprowadzanych jest dość różnorodny, aczkolwiek mógłby uwzględniać więcej często spotykanych problemów.\nAdepci fotografii czytając tę książkę znajdą m.in. informacje na temat:\n– praktycznego wykorzystywania masek w fotografii,\n– działania warstw i możliwości płynących z ich stosowania,\n– podkreślania wybranych elementów zdjęcia,\n– podstaw retuszu,\n– korekcji kontrastu, ostrości, jasności i nasycenia odpowiednio do zamierzonego rezultatu,\n– korygowania perspektywy.\nPowyższe informacje na pewno przydadzą się każdemu amatorowi fotografii, chcącemu dokonywać korekt za pomocą Photoshopa. Brak natomiast opisu korekcji często spotykanych w fotografii problemów takich jak chociażby: szumy, winietowanie, aberracje czy dystorsje.\nCzy tytuł "ściemnia"?\nZdecydowanym mankamentem tej książki jest brak jakichkolwiek informacji o możliwościach i sposobach wywoływania cyfrowego negatywu, a przecież możliwość zapisywania obrazów w formacie RAW staje się już dostępna nawet w niektórych aparatach kompaktowych. Dziś, mówiąc o cyfrowej ciemni, mamy często na myśli właśnie obróbkę plików RAW. W książce wspomina się jedynie, że z powodu użycia zdjęcia zapisanego w tym formacie plik z projektem może się znacznie powiększyć. Trudno dociec czemu autor tak twierdzi, gdyż plik RAW trzeba wpierw "wywołać", po czym można zapisać obraz w jednym z kilku popularnych formatów graficznych. Niestety, na próżno szukać w omawianym podręczniku informacji o tym, czym właściwie jest RAW i jakie korzyści płyną z jego wykorzystywania.\n"10 projektów w cyfrowej ciemni fotograficznej" to pozycja przeznaczona raczej dla początkujących. Szkoda tylko, że pomimo przejrzystego układu książki, autor pisze niezbyt zwięźle – często wprowadzając dygresje i wtrącając zdania, które można by umieścić tak, aby nie przerywać opisywanego ciągu czynności. Dla osób, które mają już pewne pojęcie o pracy z programami graficznymi, jak również dla tych, które cenią sobie zwięzłość przekazu, lektura ta może być męcząca i niekoniecznie wiele wnosząca.\nNajwiększą zaletą tej pozycji jest pokazanie procesu analizy obrazu i jego stopniowej przemiany. Okazuje się, iż wychodząc od dobrego pomysłu, a wykorzystując jedynie podstawowe opcje edytora graficznego, możemy osiągnąć ciekawe rezultaty nawet z, wydawałoby się, przeciętnych zdjęć.\nTytuł: 10 projektów w cyfrowej ciemni fotograficznej\nFormat, oprawa: A5, miękka\nData wydania: maj, 2007 rok


Operator maszyn nie dla każdego - Operator Maszyn\nOperator maszyn nie dla każdego\nZ pozoru dla osób szukających swego miejsca na rynku pracy operator maszyn wydaje się być zawodem łatwym do opanowania i często wybierany jest w ramach przekwalifikowania się. Aby zostać operatorem maszyn należy wykazać się opanowaniem, precyzją i odpowiedzialnością. Jednak to nie jedyne cechy jakie są istotne w bezpiecznej obsłudze maszyny. W zależności od tego jaka jest to maszyna operator maszyn musi wykazać się również dobrym stanem zdrowia, idealnym wzrokiem, bardzo dobrym słuchem i sprawnością manualną. Czasem istotny jest stan kręgosłupa czy też wytrzymałość na wielogodzinną monotonną pracę siedzącą, odporność na pracę w hałasie i warunkach szkodliwych, chłodzie itp. Wbrew pozorom praca operatora maszyn jest bardzo trudna. Zasługuje ona na godziwe wynagrodzenie, jako że zalicza się do prac fizycznych nie rzadko jest niedoceniana a pracownicy w tej specjalizacji zarabiają niewiele. Jedynie wąskie umiejętności pozwalają na wyższe zarobki z racji popytu na dobrych operatorów, których jest na rynku niewielu.\nPrzygotowywanie cieszy do elektronicznych papierosów zgodnie z podanymi recepturami Codzienne, regularne sprawdzanie wag Drukowanie etykiet na zamówienia Dokonywanie codziennej inwentaryzacji wiader Utrzymywanie czystości na stanowisku pracy i dbanie o środowisko pracy Umiejętność dokonywania...\nOFERUJEMY: Zatrudnienie w oparciu o umowę o pracę Pracę w firmie o ugruntowanej pozycji na rynku, prężnie się rozwijającej Ubezpieczenie grupowe Pakiet sportowy System poleceń pracowniczych Paczki okolicznościowe WYMAGANIA: Doświadczenie w kierowaniu grupą pracowników Dyspozycyjność do pracy w...\nOferta: Dłuższa perspektywa współpracy Praca na 2 zmiany od poniedziałku do piątku Wynagrodzenie - stawka godzinowa + premia miesięczna Benefity pozapłacowe (m.in. MultiSport, pakiet ubezpieczeniowy, zniżki na artykuły spożywcze, dostęp do pakietu medycznego) Wymagania: Zdolności manualne