Pogoda antycyklonalna – pogoda kształtowana przez wyż baryczny, charakteryzująca się niewielkim zachmurzeniem lub bezchmurnym niebem, brakiem opadów, ciszą atmosferyczną w nocy i słabym wiatrem w ciągu dnia oraz dużymi dobowymi amplitudami temperatury. Takie cechy pogody powodują, że lato jest słoneczne, suche i gorące, natomiast zima mroźna, z niewielką ilością opadów śniegu.Konwekcja – proces przekazywania ciepła związany z makroskopowym ruchem materii w gazie, cieczy bądź plazmie, np. powietrzu, wodzie, plazmie gwiazdowej. Czasami przez konwekcję rozumie się również sam ruch materii związany z różnicami temperatur, który prowadzi do przenoszenia ciepła. Ruch ten precyzyjniej nazywa się prądem konwekcyjnym.\nMiejska wyspa ciepła (MWC) – zjawisko meteorologiczne polegające na termicznym uprzywilejowaniu przestrzeni miejskiej względem otaczających ją obszarów niezabudowanych. Wynika ono głównie z istotnej zmiany środowiska obszarów miejskich, co wpływa na przekształcenie ich właściwości: radiacyjnych (jak np. zmiana struktury promieniowania krótko- i długofalowego), termicznych (np. zwiększenie pojemności cieplnej), aerodynamicznych (np. spadek średniej prędkości wiatru) czy wilgotnościowych (np. spadek wilgotności względnej). Najbardziej miarodajnym wskaźnikiem intensywności MWC jest różnica temperatury pomiędzy miastem a obszarami podmiejskimi. W dużych miastach amerykańskich i europejskich może ona dochodzić (w czasie maksymalnego natężenia, a więc w godzinach nocnych) nawet do ok. 10–15 °C.\nPrądy konwekcyjne i opady w rejonie miejskiej wyspy ciepła\nBryza miejska - okresowy wiatr lokalny wynikający z różnicy temperatury i ciśnienia powietrza dwóch ośrodków: miasta i terenów otaczających miasto. Wieje szczególnie podczas pogody antycyklonalnej na skutek silnego nagrzania terenów miejskich w ciągu dnia (noce są bardzo ciepłe), co powoduje utworzenie się nad miastem lokalnego ośrodka niskiego ciśnienia, do którego napływa chłodniejsze powietrze z obszarów pozamiejskich.\nWydawnictwo Naukowe PWN SA – wydawnictwo z siedzibą w Warszawie, założone w 1951, w obecnej formie prawnej działające od 1997. Wydawnictwo Naukowe PWN SA stanowi jednostkę dominującą Grupy kapitałowej PWN, w skład której wchodzi kilkanaście przedsiębiorstw, głównie wydawnictw.Tokijska wyspa ciepła – jedna z największych miejskich wysp ciepła (MWC, en. Urban Heat Island, UHI), czyli miejskich aglomeracji o mikroklimacie charakterystycznym dla pustyń kamienistych. Metropolia Wielkie Tokio (Tokio-Kawasaki-Jokohama-Chiba-Saitama) skupia 32-43 mln mieszkańców. Wywiera wpływ na klimat, np. siłę i kierunki wiatrów oraz ilość opadów, w całym otoczeniu Zatoki Tokijskiej.\nAlojzy Woś: Meteorologia dla geografów. PWN, 1997.


Noclegi Nowęcin - nocleg w Nowęcinie - strona 8\nWyświetlono noclegi w Nowęcinie od 281 do 320 z 735\nŁeba • Tadeusza Kościuszki 51a (2.2km od Nowęcin) • pokoje\nGłan Mamy zaszczyt zaprosić Państwa do posiadłości zlokalizowanej w atrakcyjnym miejscu w centrum miasta Łeba. W bliskiej odległości znajdują się sklepiki, kawiarnie, restauracje. Od\nNowęcin • Kolorowa 1 • domki letniskowe\nNasze 2 domki położone sa w cichej i spokojnej dzielnicy domków jednorodzinnych w Łebie. Lokalizacja sprzyja wypoczynkowi. W domku znajduje sie pokoj a w nim łóżka dla 4 osób, TV z Cyfra,\nŁeba • Bema 8 (2.2km od Nowęcin) • apartament\nNasz dom położony jest w ładnej, zadbanej dzielnicy wilowej, znanej w Łebie z malowniczych, cichych, dojazdowych uliczek wyłożonych kostką i nastrojowego oświetlenia. Do plaży około 1000m,\nŁeba • Turystyczna 1 (2.2km od Nowęcin) • camping\nŁeba • Bałtycka 3 (2.2km od Nowęcin) • willa\nPragniemy Państwa powitać w naszym nowo otwartym domu wypoczynkowym, usytuowanym w cichej i spokojnej okolicy na granicy Łeby i Nowęcina. Jest to wspaniałe miejsce do wypoczynku dla osób\nŁeba • Tysiąclecia 14a (2.2km od Nowęcin) • domki letniskowe\nPokoje Gościnne Piratka\nNowęcin • Łebska 26 • pokoje\nWitamy w naszym obiekcie "Piratka" w Łebie. KONTAKT: 606-507-028 Oferujemy Państwu pokoje 2 i 3 osobowe z możliwością dostawienia wygodnych materacy. Wszystkie pokoje mają własne łazienki i\nŁeba • Mickiewicza 13 (2.2km od Nowęcin) • willa\nDysponujemy jedenastoma pokojami, 2-, i 3-osobowymi, łącznie mamy 30 miejsc noclegowych. W razie potrzeby istnieje możliwość dostawienia dodatkowego łóżka (składana polówka). Wszystkie\nŁeba • Olszewskiego 5 (2.2km od Nowęcin) • dom wczasowy\nBlisko do morza - 400m, blisko do centrum (sklepy, kino, park). Pokoje 2 i 3 osobowe z łazienkami i TV SAT, dostęp do internetu poprzez Wi - Fi, aneks kuchenny na każdym poziomie, lodówka na\nŻarnowska • Jeziorna 17 • domki letniskowe\nSiedlisko POD BOCIANEM położone jest 50m od jeziora Łebsko (trzeciego co do wielkości w Polsce), w czystej, zielonej strefie, na obrzeżach Słowińskiego Parku Narodowego. W pobliżu przebiega\nNatura A & Z\nŻarnowska • Rolna 2 • pensjonat\nZapraszamy do pensjonatu NATURA A&Z, który znajduje sie w małej romantycznej miejscowości położonej nad jeziorem Łebsko w Żarnowskiej koło Łeby. Pensjonat posiada bogato wyposażone dwa\nŻarnowska • Jeziorna 42 • pokoje\nŁeba • Starzyńskiego 3 (2.2km od Nowęcin) • willa\nWitamy Serdecznie. Nasz obiekt położony jest w zacisznej, willowo - pensjonatowej części Łeby. Brak bezpośredniego położenia przy głównych ulicach, dyskotekach i klubach nocnych sprawia,\nŁeba • Zawiszy Czarnego 35 B (2.2km od Nowęcin) • willa\nDla najmłodszych: Nowo otwarta Wila Latarnik jest zbudowana w kształcie latarni morskiej. Z wieżyczki jest widok na panoramę Łeby i okolice, oraz widać prawdziwą Latarnię Morską w Stilo.\nŁeba • Adama Mickiewicza 2 (2.2km od Nowęcin) • willa\nVila Stawros w Łebie czyna jest przez cały rok, mieści się w bardzo malowniczej, bogato zagospodarowanej dzielnicy wilowej, w odległości: około 1100 m do morza; 50 m do głównego deptaka\nŁeba • Plac Dworcowy 13 (2.2km od Nowęcin) • pokoje\nPokoje Gościne położone w spokojnej dzielnicy Łeby, 3 minuty od głównej ulicy Kościuszki. Plaża około 1500 metrów. Pokoje 2,3 i 4 osobowe z łożem małżeńskim i pojedyńczymi łóżkami.\nŁeba • Adama Mickiewicza 6 (2.2km od Nowęcin) • pokoje\nPokoje gościnne Bursztynek w Łebie Budynek mieści się w cichej, spokojnej dzielnicy willowej. W pobliżu są sklepy spożywcze, biedronka, stołówki domowe, restauracja, pizzeria, kościół i\nŁeba • Zawiszy Czarnego 2 (2.2km od Nowęcin) • pokoje\nObiekt „GUCIO” znajduje się w dzielnicy willowej, w środku Łeby. -Do morza 850m, piechotą 15 minut. -Dysponujemy pokojami 2,3,4,5 os. z łazienkami własnymi lub z umywalkami, gdzie\nŁeba • Ogrodowa 2 (2.2km od Nowęcin) • kwatery\nBy przywieść z wakacji tylko miłe wspomnienia. Komfortowe pokoje w spokojnej willowej dzielnicy Łeby tuż przy centrum (200 m) i zaledwie 800 m od morza. Z przyjemnością zapraszamy do naszych\nŁeba • Jachtowa 8 (2.2km od Nowęcin) • ośrodek wczasowy\nPort Łeba to obiekt zlokalizowany na terenie Portu Jachtowego w malowniczej marinie - najpiękniejszej części Łeby, w odległości 200 m od plaży, otoczony wydmami i lasami. Marina, jachty,\nŁeba • Kościuszki 93 (2.2km od Nowęcin) • domki letniskowe\nObiekt składa sie z nowych 6-8 osobowych drewnianych domków letniskowych, jest czynny od maja do końca września. Domki położone na zielonej ogrodzonej posesji, w centralnej części Łeby; do\nŁeba • Tadeusza Kościuszki 113 (2.2km od Nowęcin) • kwatery\nNowęcin • Słoneczna 4 • pokoje\nOstatnie wolne terminy na lato 2019. Zadzwoń już teraz i zarezerwuj pokój pod nr telefonu: 509977327. Pokoje gościnne Atol położone są w kameralnej i bezpiecznej okolicy Łeby. Nad morze\nNowęcin • Słoneczna 10 • pokoje\nOkazja od 25.08 do 30.09 35zł. za osobę. Jeżeli pobyt będzie powyżej 5 dób to szósta nac GRATIS! Obiekt znajduje się około 30 min. od plaży. Do centrum Łeby około 15 min. pieszo. DW KAROL\nOcena: 8.6/10 4 opinii\nŁeba • Eugeniusza Kwiatkowskiego 13 (2.2km od Nowęcin) • pokoje\n„Pokoje gościnne Mario” usytuowane są na terenie nowej dzielnicy wolnostojących pensjonatów i domów wczasowych tuż przy prawej stronie obwodnicy drogi dojazdowej do centrum miasta i plaży,\nŁeba • Derdowskiego 3a (2.2km od Nowęcin) • apartament\nDom Gościny Nawigator położony jest ok 400 m od plaży, 100m od centrum.To miejsce dla wszystkich tych, którzy po roku intensywnej pracy chcą doświadczyć wypoczynku nad polskim morzem. Nasz\nŁeba • Obrońców Westerplatte 10 (2.2km od Nowęcin) • pokoje\nWITAMY! POKOJE GOŚCINNE ALEXANDRA ul. Westerplatte 10 84-360 ŁebaPokoje gościnne "Alexandra" - działalność prowadzimy od 25 lat! Miejsce wspaniałego wypoczynku położonego 200 m od morza!\nŁeba • Obrońców Westerplatte 24 (2.2km od Nowęcin) • pokoje\nNowęcin • Jeziorna 4 • domki letniskowe\nZapraszamy do wypoczynku w naszym ośrodku domków campingowych "PARK" położonych w Łebie - Nowęcinie. Ośrodek położony jest na terenie przypałacowego parku, między starodrzewiem. Cisza i\nŁeba • Zawiszy Czarnego 18 (2.2km od Nowęcin) • pensjonat\nWOLNE POKOJE 10-25 sierpnia! ZAPRASZAMY NA NASZĄ STRONĘ INTERNETOWĄ: www.magnat-leba.com/Ośrodek położony jest w centrum Łeby; w ładnej, spokojnej dzielnicy wilowej, w niedalekiej\nŁeba • Władysława Grabskiego 8 (2.2km od Nowęcin) • domki letniskowe\nWitamy Serdecznie! Nasz obiekt położony jest w zacisznej, wilowo - pensjonatowej części Łeby. Brak bezpośredniego położenia przy głównych ulicach, dyskotekach i klubach nocnych sprawia, że\nŁeba • Eugeniusza Kwiatkowskiego 31/5 (2.2km od Nowęcin) • apartament\nŁeba • Grunwaldzka 1 (2.2km od Nowęcin) • apartament\nPragniemy zaprosić Państwa do naszych Apartamentów Wilk mieszczących się w zacisznej dzielnicy domków jednorodzinnych, nieopodal centrum i portu. Od czystej, piaszczystej i szerokiej plaży\nŁeba • Tadeusza Kościuszki 55/3 (2.2km od Nowęcin) • pokoje\nSerdecznie zapraszamy do przyjazdu podczas wakacyjnego pobytu w Łebie! Cena noclegu jednej osoby to 35 złNasz dom mieści się w samym centrum miasta - przy deptaku. Lokalizacja przy głównej\nNowęcin • Krótka 1 • pokoje\nDom jednorodzinny, wolnostojący, położony na obrzeżach Łeby w okolicy lasów i jeziora. Oferujemy: pokoje 2, 3 i 4 osobowe z łazienkami (pełny węzeł sanitarny) wyposażone w TV - SAT,\nŁeba • Kwiatowa 2a (2.2km od Nowęcin) • pokoje\nPEREŁKA to nasz nowy domek położony na osiedlu wilowym blisko centrum miasta (200m). Jest tu cicho i spokojnie; uliczki dojazdowe, mały ruch pojazdów. Osiedle zadbane, dobrze zagospodarowane,\nŁeba • Mieczysława Niedziałkowskiego 4 (2.2km od Nowęcin) • kwatery\nNowęcin • Polanki 28 • domki letniskowe\nŻarnowska • Lęborska 18a/4 • apartament\n2km do ŁEBY! Świetna lokalizacja (PARTER z 2 WYJŚCIAMI) z bezpośrednim dostępem do bezpłatnych: basenu, placu zabaw, kortu tenisowego i boiska do siatkówki. Wszystkie te atrakcje znajdują


KUCHNIA TO JUŻ NIE TYLKO SZTUKA...\nŚwiadczymy usługi gastronomiczne\ndla klientów indywidualnych jak i dla firm\nPRZYJĘCIE UDA SIĘ WSPANIALE,\nA TWOI GOŚCIE BĘDĄ ZACHWYCENI\nKompleksowo obsługujemy ważne\nuroczystości Państwa i Państwa Gości.\nPonad 3400 usatysfakcjonowanych\ni szczęśliwych Gości\nWszystkie nasze imprezy\nRobimy to, na czym\nna czym znamy się najlepiej\nrozwijającym swój biznes\nJeśli chcesz podjąć z nami współpracę, bądź skorzystać z naszych usług, skontaktuj się z nami telefonicznie lub wyślij zapytanie w formularzu zgłoszeniowym. Z przyjemnością wysłuchamy i doradzimy jak zrealizować Twoje potrzeby.\nZ uszanowaniem Pomoc Kulinarna\n..wspaniała organizacja. Profesjonalne podejście. Jestem ja i zdecydowanie moja córka bardzo zadowolona...polecam w milionie procent....\nPomoc Kulinarna przygotowała przyjęcie komunijne dla mojego brata. Wszystko przygotowywane na miejscu, przepyszne, a wyglądało po prostu obłędnie. Goście byli zachwyceni. Perfekcyjna organizacja i bardzo przystępna cena. Rewelacja! Wszystko przeszło nasze najśmielsze oczekiwania. Polecam i niebawem z chęcią skorzystamy znowu...\nPomoc Kulinarna super, nie było żadnych problemów. Catering przyjechał na czas. Co najważniejsze jedzonko przepyszne, wszyscy goście zadowoleni i zachwyceni. Polecam z całego serca.\nNamiary na Pomoc Kulinarną otrzymaliśmy z polecania i wcale nas to nie dziwi bo jest to firma, którą także z czystym sumieniem polecamy. Wszystko od początku do końca świetnie zaplanowane (mnóstwo zaangażowania i cierpliwości), przepyszne jedzenie oraz wiele pomysłów i rozwiązań, które zaspokoją nawet najbardziej wymagających. Dziękujemy bardzo za współpracę i pomoc w przygotowaniu poprawin, które zarówno my jak i nasi goście zapamiętamy na długo.\nFirma Pomoc Kulinarna sprawiła, że na rodzinnej uroczystości w moim domu, czułam się jak wyjątkowy gość. Dania były wykwintne, serwowanie sprawne i eleganckie a sam kucharz do końca pomocny, uprzejmy i uśmiechnięty. Polecam!!!\nPrzyjęcie urodzinowe bardzo udane. Wszystko było bardzo smaczne i ładnie podane. Obsługa profesjonalna, przemiła i pomocna. Dziękuję i z czystym sumieniem polecam 🙂


Polski Needlepoint: Mary K. Campbell - bransoletka nr 2 " Iced Cooler " - czerwiec, lipiec - Terenia\nAutor: Terenia o 14:07:00\nKankanka 1 sierpnia 2014 09:02\nAle już podejrzałam sierpniowy projekt i widzę, że to dokoła zakończenie u projektantki inaczej zrobione.\nTerenia 1 sierpnia 2014 09:43\nBłyskawicznie się rano obudziłam widząc gotową bransoletkę na stronie ANG.\nTrudno moje hafty będą inne, ja nie jestem jasnowidzem i nie potrafiłam przewidzieć myśli projektantki po czerwcowym wpisie.\nWystarczyło pokazać schemat ..... wrrrrrrrr.\nZabrałam robótkę, bez rysunków lipcowych, więc sobie "podziergałam" w cieniu. Pruć nie będę.\nNie mam pojęcia, jak jest zakończenie zrobione - wygląda tak, jakby majowy etap był od razu ściegiem dzierganym robionym. Jest po prosty powtórzony z zadziergiwaniem ( widać podwójne nitki w kilku miejscach), dlatego tam była mowa,że dziurki mogą być za małe.\nKankanka 1 sierpnia 2014 10:07\nDla mnie też tak to wygląda i też nie mam pojęcia gdzie ten zadziergiwany.\nKończę więc bez niego, ząbków wycinać nie będę, ponaszywam koraliki i guzika poszukam. Tym razem szerokość mi odpowiada.\nTerenia 1 sierpnia 2014 10:36\nAnka !!! Zadziergiwany na majowym etapie powtórzony.\nKankanka 1 sierpnia 2014 10:38\nDla mnie odpada, cieniowania mi zanikną. No chyba, że się prześpię z problemem :), W końcu ząbki fajny efekt dają, ale bez ząbków łatwiej wykończyć, no i gruby brzeg da tą samą wysokość co środek bransoletki. Pomyślę.\nTerenia 1 sierpnia 2014 10:43\nPrędzej zrobię kolejną, tylko od razu dziergając motyw czerwcowy bez maja - tylko nie wiem, czy się w sierpniu wyrobię. Praca i dużo innych planów.\nAnia 1 sierpnia 2014 10:18\nLadies, tłumaczenie w weekend - nie damy rady dzisiaj. Chyba żeby cud jakiś....\nTerenia 1 sierpnia 2014 11:10\nSpokojnie, właściwie, to wszystko widać ze zdjęcia gotowej bransoletki. Tylko nie wiem, jak to uszko obdziergać z dwóch stron - muszę pomyśleć\nKankanka 1 sierpnia 2014 10:32\nAniu, daj pokój, wypoczywaj! Ten odcinek jest dość zrozumiały. Ja tam zadowolona z szerokości, guzika już znalazłam, koraliki ponaszywam, będzie cudne :) bo musi!\nSię września nie doczekam, chyba apoma jakiegoś trza.....\nKankanka 1 sierpnia 2014 10:44\nDobra, lecę jeszcze raz z tym brzegiem, cieniowania da się powtórzyć. Zrobię te ząbki. A widzisz, dopiero jak mi napisałaś o podwójnym obdzierganiu to zobaczyłam. Chyba jednocześnie się to robi, na zmianę raz jedną nitką raz drugą. Warto poćwiczyć, chociaż miałam iść na łatwiznę i pojedynczo obdziergać.\nTerenia 1 sierpnia 2014 10:48\nTeż mi się tak wydaje, ze na zmianę. Poćwiczę............ juuuuuuuuuuuuuuttttro.\nKankanka 1 sierpnia 2014 19:14\nTereniu - no to zabrałam się za obdziergiwanie tych ząbków i przy tej grubości anchora to wyglądało fatalnie.Za grubo. Wobec tego tym cieniowanym poleciałam przez dwie nitki dokoła - sprułam... cieniowanie źle wygląda.\nJuż tylko dla samej sztuki wykonam dziergane boczki przez dwie nitki jednym kolorem przygotowując bransoletkę do zakończenia jak w pierwszym projekcie.\nTereniu, Twoja bransoletka jest śliczna, u mnie będzie identyko tylko ciut niższy brzeg. Resztę polecę koralikami.\nTerenia 1 sierpnia 2014 20:46\nDlatego pomyślałam o zastąpieniu ściegu majowego czerwcowym, bo na prostych odcinkach, jakoś by to wyglądało, ale na rogach - masakra.\nJa muszę skończyć 2 część projektu Olgi Hohli, żeby wysłać jutro zdjęcie z haftem. Tylko tak dostanę 3 część wzoru letniego cukierka :)


Ośrodek Konny Adventure Park - Sopot\nWszyscy chętni potrenować jazdę konną mogą skorzystać z usług miejscowego Ośrodka Konnego Adventure Park w Gdyni Kolibkach. Wcześniej funkcjonującego pod nazwami "Stajnia Kolibki" oraz "Ośrodek Hipoterapii Gdynia Kolibki". Jak łatwo się domyślić: gospodarze organizują tutaj nie tylko zajęcia jeździeckie, ale też sesje terapeutyczne dla dzieci i młodzieży. Hasło przewodnie całego przedsięwzięcia to "Konie mamy w naturze" - i w tym konkretnym przypadku pasuje jak ulał.\nOśrodek Konny Adventure Park posiada całkiem spore i zróżnicowane stadko. Żyją tutaj tak małe, jak duże konie różnych ras i umaszczenia. Z pewnością adepci jazdy konnej w każdym wieku znajdą tutaj wierzchowca odpowiedniego do swoich potrzeb i możliwości. Czy to do nauki podstaw, wycieczek w siodle po malowniczych terenach nad morzem, czy też do rehabilitacyjnej hipoterapii.\nDla miłośników zwierząt ważną informacją będzie, że w Ośrodku Konnym Adventure Park wcielono w życie idee tzw. "Paddock Paradise". W dużym skrócie i uproszczeniu: tego typu ośrodki to dla koni niemalże raj na Ziemi. Gospodarze nie tylko doskonalą technikę jazdy gości, ale też przekazują wiedzę o naturze i zachowaniach zwierząt. Konie nie przebywają w stajni, tylko przez cały rok w miarę swobodnie biegają po lasach i padoku. Żyją niemal dokładnie tak samo, jak dzikie zwierzęta na wolności. No i jeźdźcy nie używają twardych wędzideł, tylko sznurkowych kantarków.\nCeny w Stajni Kolibki:\n20 minut oprowadzania - 35 zł\n30 minut oprowadzania lub indywidualnej lekcji - 45 zł\n60 minut indywidualnej lekcji - 70 zł\n60 minut lekcji w grupie - 60 zł/os.\njazdy w terenie po plaży i lesie - 90 minut 100 zł, 120 minut 120 zł\nkarnet 10 40 30 minut na 2 miesiące - 400 zł\nkarnet na 5 godzinnych lekcji w grupie na 1 miesiąc - 275 zł\nkarnet na 10 godzinnych lekcji w grupie na 2 miesiące - 550 zł\nkarnet na 5 półtoragodzinnych jazd w terenie - 450 zł\nPodobają Ci się nasze materiały związane z: Ośrodek Konny Adventure Park?\nOśrodek Konny Adventure Park adres. Sprawdź jak dojechać samochodem czy autokarem, jak dojść na pieszo. Znajdź parking wybierając się do Ośrodek Konny Adventure Park, zobacz gdzie w Sopocie zaparkować samochód lub autokar. Lokalizacja, mapa dojazdu z oznaczeniem Ośrodek Konny Adventure Park.\n+48 604 549 622\nZadzwoń i dowiedz się więcej o Ośrodek Konny Adventure Park - telefon: +48604549622\nAdres email Ośrodek Konny Adventure Park: konie@adventurepark.pl\nOśrodek Konny Adventure Park mieści się przy ulicy Bernadowska 1 w Sopocie\nOficjalna strona Ośrodek Konny Adventure Park: http://www.jazdakonno.pl/\nOśrodek Konny Adventure Park strona na Facebook'u\nCeny biletów / cennik wejść do Ośrodek Konny Adventure Park. Redakcja serwisu www.sopot.net.pl nie ponosi odpowiedzialności za ich aktualność.\nNormalny\t35-120 zł\nOśrodek Konny Adventure Park cena biletu normalnego: 35-120 zł\nCo myślicie, czy polecacie, czy warto zobaczyć - odwiedzić: Ośrodek Konny Adventure Park opinie pozostawione przez internautów. Czy warto z małymi dziećmi - jaka jest Wasza opinia?


Nowe informacje w świadectwie czasownika - Kadry - rp.pl\nAktualizacja: 21.09.2017, 05:40\nLimit zatrudnienia tymczasowego obejmuje zarówno agencję pracy tymczasowej, jak i pracodawcę użytkownika. Może on korzystać z usług pracownika tymczasowego wyłącznie 18 miesięcy w ciągu 36 miesięcy, bez względu na liczbę agencji, która zatrudnia taką osobę.\n- Jako agencja pracy tymczasowej wystawiamy świadectwa pracy pracownikom tymczasowym. Czy trzeba w nich wyszczególnić miesiące ich zaangażowania na rzecz każdego pracodawcy użytkownika? – pyta czytelnik. Poniżej dalsza część artykułu\nTak. To konieczność wynikająca ze zmiany przepisów od 1 czerwca 2017 r. Gdy świadectwo pracy sporządza agencja pracy tymczasowej, to zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia ministra rodziny, pracy i polityki społecznej z 24 maja 2017 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie świadectwa pracy (DzU z 2017 r., poz. 1044) ma ono zawierać dodatkową informację. Przewiduje ją dodany do rozporządzenia ust. 2a.\nPracodawca będący agencją pracy tymczasowej (APT) zamieszcza w świadectwie wydawanym pracownikowi tymczasowemu także dane o każdym pracodawcy użytkowniku, na rzecz którego pracownik wykonywał pracę tymczasową na umowie o pracę oraz o okresach jej realizacji.\nAdwokat Piotr Wojciechowski, specjalista prawa pracy, podkreśla, że nowa treść świadectwa dla tzw. czasownika wynika ze zmiany ustawy o zatrudnianiu pracowników tymczasowych. Wcześniejsze regulacje pozwalały co do zasady zatrudniać tymczasowo na nie dłużej niż 18 miesięcy w ciągu 36 miesięcy, ale wyłącznie w konkretnej APT. W praktyce oznaczało to, że zmiana agencji dopuszczała dalsze angażowanie tymczasowe u tego samego pracodawcy użytkownika. Nie miała zatem znaczenia długość zatrudnienia u danego użytkownika.\nOd 1 czerwca 2017 r. limit tymczasowego zaangażowania dotyczy zarówno agencji, jak i pracodawcy użytkownika. Może on korzystać z usług czasownika wyłącznie przez 18 miesięcy w ciągu 36 miesięcy, bez względu na liczbę agencji, która zatrudnia taką osobę. Dlatego tak istotna stała się modyfikacja informacji w świadectwie pracy. Chodzi o to, aby kolejna APT wiedziała o okresach zatrudnienia u konkretnego pracodawcy użytkownika i angażowała tylko w dozwolonych limitach.\nAdwokat Piotr Wojciechowski przypomina, że za naruszenie ustawy o zatrudnieniu tymczasowym, polegającym na tymczasowym angażowaniu powyżej dopuszczalnych okresów, odpowiada zarówno APT, jak i pracodawca użytkownik. Maksymalna grzywna za takie wykroczenie wynosi 30 tys. zł.


Optiofin sp. z o.o. Biuro Rachunkowe typu full service Gdańsk 80-890, Jana Heweliusza 11/1415\n538 409 635\nKancelaria Radcy Prawnego Maciej Mierecki - Kraków Kancelaria oferuje szeroki wachlarz usług, dzięki czemu każdy może uzyskać w niej dokładnie taką pomoc prawną, jakiej oczekuje. Kraków 31-421, Reduta 40A/33\nFinHub KANCELARIA FINANSOWA RENATA ZIÓŁKOWSKA Finanse to nasza pasja. Posiadamy 25 letnie doświadczenie w zakresie obsługi Klient w sektorze bankowym i ubezpieczeniowym. Stawiamy na szczere, partnerskie i długoterminowe relacje. Pomagamy w nabyciu produktów z wielu różnych kategorii finansowych, bez ponoszenia dodatkowych opłat. Posiadamy Zezwolenia KNF W zakresie kredytów hipotecznych: RHA0008159 W zakresie kredytów gotówkowych: RPK029871 NR Agenta Ubezpieczeniowego: 11188928/A W swojej ofercie posiadamy ofertę wszystkich banków ogólnopolskich jak i regionalnych dzięki czemu potrafimy przedstawić propozycję każdemu, nawet w sytuacjach bardzo trudnych. Nasi Klienci mogą korzystać z promocji i ofert specjalnych Dlaczego warto współpracować z nami? * Nie pobieramy prowizji * Oferta ponad 15 banków w jednym miejscu * Minimum formalności * Najkorzystniejsze oferty * 25 lat doświadczenia * Setki zadowolonych Klientów Gdańsk 80-219, Al. Zwycięstwa 13 A\nBudowaidom.pl - Portal tematyczny Serwis tematyczny dla wszystkich osób zainteresowanych budową domu. 60-401 Poznań, Polska 114\nPrawnik Bydgoszcz Kancelaria Radcy Prawnego przyjmuje klientów, szukających pomocy prawnej z zakresu prawa medycznego i innych, szczególnie regulacji RODO. Szeroki zakres przyjmowanych negocjacji prawnych oraz gruntowna wiedza, poparta doświadczeniem sprawiają, że pomoc prawna jest każdorazowo wyczerpująca i zgodna z bieżącym stanem prawnym. Wśród prac prawnych, które przeprowadza kancelaria są m.in.: tworzenie dokumentacji RODO, szkolenia RODO, akty wewnętrzne, dochodzenie roszczeń, roszczenia z tytułu wypadku, roszczenia dłużnicze i inne. Zapraszam do zapoznania dziedzin praktyki i kontaktu. Bydgoszcz 85-065, Chodkiewicza 17\nCertis - Porady prawne Gdynia Kancelaria Prawna Certis: szeroki zakres obsługi osób prywatnych i przedsiębiorstw. Wdrażamy nowatorskie rozwiązania, indywidualnie dopasowane do szczegółów problemu prawnego. Cenimy przejrzystą komunikację i wysoką jakość świadczonych usług. W Certis znajdą Państwo pomoc z tematyki: prawa rodzinnego (m.in. podział majątku, orzeczenie ojcostwa, ubezwłasnowolnienie), cywilnego (m.in. sprawy o zapłatę, sporządzanie umów, zabezpieczenie wierzytelności, sprawy wekslowe), karnego, m.in. reprezentacja, spadkowego (m.in. dział spadku, zapisy, zachowek, wydziedziczenie), gospodarczego i handlowego (m.in. fuzja przedsiębiorstw, przestępstwa gospodarcze, stała obsługa prawna), RODO i innych. Zapraszamy do współpracy. Gdynia 81-001, Masztowa 9\nPOZABANKOWA POZYCZKA POD HIPOTEKE NIERUCHOMOSCI Skuteczna pomoc finansowa bez bik Gdansk 80-460, Kolobrzeska\nMindykowski - Najlepszy adwokat sprawy rozwodowe i spadkowe Gdańsk Michał Mindykowski – Kancelaria z indywidualnym podejściem. Dobro klienta to kierunek, który pomaga osiągnąć prawnicza pasja i szczegółowa wiedza. Troszczymy się otwartą komunikację – zapewnia ona właściwie dobrane rozwiązania prawne. Kancelaria przyjmuje klientów indywidualnych i firmowych. Świadczymy konsultacje prawne, jak i jesteśmy obecni podczas przesłuchań, spotkań w kancelariach komorniczych, a także oferujemy aktualną obsługę przedsiębiorstw. Posiadamy kwalifikacje w wielu działach prawa, m.in. prawo administracyjne, autorskie, kontraktowe, internetowe, spółdzielcze, rodzinne, windykacja. Gdańsk 80-237, Uphagena 17/2\nBiuro rachunkowe Everte Kancelaria rachunkowa Everte od wielu lat specjalizująca się w świadczeniu profesjonalnych usług finansowych dla mikro działalności a także wielkich przedsiębiorstw. Lublin 20-819, ul. Willowa 65/18\nHelp Hero - odzyskiwanie prowizji bankowych Help Hero, to firma specjalizująca się w odzyskiwaniu prowizji bankowych oraz pomocy w sporach z instytucjami finansowymi. Warszawa 02-222, Aleje Jerozolimskie 181B


Merson: Solskjaer nic nie zrobił | ManUtd.pl - Serwis kibiców klubu Manchester United\nMerson: Solskjaer nic nie zrobił\nPaul Merson, były piłkarz, a aktualnie jeden z ekspertów Sky Sports powiedział, że podejście zawodników Manchesteru United do zmiany menedżera i ich dużo lepsza gra pod skrzydłami Ole Gunnara Solskjaera to „żart”.\nWedług Anglika, Solskjaer nie miał jeszcze czasu, żeby wprowadzić jakieś znaczące zmiany w drużynie z Old Trafford i wynik meczu z Cardiff potwierdza tylko to, że to zawodnicy są winni zwolnieniu Mourinho.\n– Zmiana, jaka się dokonała w Manchesterze United to nie zasługa Ole Gunnara Solskjaera. Ta zmiana dokonała się u piłkarzy i to żart. Oglądasz ich w sobotę przeciwko Cardiff i różnica była żałosna. To żart, to wstyd. Ja byłbym zażenowany. Nagle Solskjaer jest sto razy lepszym menedżerem niż Jose Mourinho? Przestańcie, nie lubię tego. Teraz nagle wszyscy biegają dookoła, więc typuję wygraną 4:0 w meczu z Huddersfield – stwierdził Merson.\n– To są dorośli ludzie i powinni być w stanie wyjść na boisko i wyrazić siebie jak w Walencji, kiedy grali o nic. Koniec końców, i tak wszystko w rękach piłkarzy.\nPoprzedni artykułMedia: klub błyskawicznie posprzątał po Jose Mourinho\nNastępny artykułCarragher: to nie jest słaby skład


Chcą tanio i w dobrej lokalizacji - Komercyjne - rp.pl\nAktualizacja: 12.07.2010, 00:45\nChcą tanio i w dobrej lokalizacji\nKlientów przyciągają głównie niskie czynsze\nWedług Pawła Skałby z Colliers International mimo ożywienia na rynku najemcy, wybierając biuro, przeważnie kierują się ceną. Poniżej dalsza część artykułu\n– Często porównują koszty przeprowadzki do nowego biura z kosztami pozostania w obecnej lokalizacji – mówi.\nKatarzyna Opalska, analityk z Cushman & Wakefield, zapewnia, że najemcy oceniają lokalizację, dostępność i skomunikowanie biurowca, ewentualnie jego sąsiedztwo i bezpieczeństwo. Liczy się też standard budynku, jego infrastruktura wewnętrzna oraz widoczność, a także infrastruktura uzupełniająca, np. parkingi czy bliskość różnorodnych dodatkowych usług. Najemcy przykładają także dużą wagę do efektywności zaprojektowanej powierzchni biurowej (łatwa do zagospodarowania powierzchnia piętra, niski wskaźnik powierzchni wspólnych itp.), co może obniżyć lub podwyższyć koszty funkcjonowania.\n– Te kryteria są generalnie dość stałe i nie zmienił ich także czas kryzysu. Oczywiście, korzystając z tego, że rynek należy do najemcy, firmy starały się zmniejszyć obciążenia wynikające z kosztów najmu biura. Jednak w ciągu ostatnich kilku kwartałów nie obserwowaliśmy relokacji na szerszą skalę w poszukiwaniu tańszych obiektów – tłumaczy Opalska.\nKoszt najmu biura pozostaje na drugim planie dla największych i najbardziej renomowanych firm doradczych czy kancelarii prawniczych, które szukają prestiżowych lokalizacji lub wyjątkowych obiektów w ścisłym centrum miasta.\n– Dla takich podmiotów ważny jest wyjątkowy projekt architektoniczny, bardzo wysokiej jakości materiały wykończeniowe czy też nobilitujące sąsiedztwo instytucji administracji państwowej lub zabytkowej części miasta – opowiada Katarzyna Opalska.\nZ kolei z raportu przygotowanego przez GfK Group dla Skanska Property Poland wynika, że dla najemców liczy się przede wszystkim odpowiednia atmosfera miejsca pracy. Niewiele mniejszy nacisk ankietowani kładą na dostęp do komunikacji miejskiej i lokalizacji inwestycji, a także odpowiednią liczbę miejsc parkingowych. Dalej wskazują na wagę kosztów zużycia energii w biurze. – Natomiast wysokość czynszu oraz kosztów dodatkowych jest dopiero na piątym miejscu – mówi Sylwia Kruszyniewicz, przedstawicielka Skanska Property Poland.\nCo czwarty ankietowany przez GfK przyznał, że wynajmując kolejne biuro, będzie wymagał proekologicznych deklaracji ze strony zarządców budynków (głównie chodzi o efektywne wykorzystanie surowców, ograniczenie emisji szkodliwych substancji przez biurowiec oraz zapewnienie zdrowszego środowiska pracy).\n[b] Najważniejsze dla najemców czynniki wyboru powierzchni biurowej* [/b]\n- Dobre środowisko pracownicze – 91 proc.\n- Dostęp do komunikacji miejskiej i lokalizacji inwestycji – 89 proc.\n- Dostępność miejsc parkingowych – 85 proc.\n- Koszty zużycia energii w biurze – 80 proc.\n- Koszt najmu – 79 proc.\n- Wpływ budynku na środowisko naturalne – 61 proc.\n- Łatwość dostosowania powierzchni do indywidualnych potrzeb najemców – 60 proc.\n- Bliskość budynków użyteczności publicznej – 59 proc.\n[ul][li] Wyniki badania opierają się na oczekiwaniach kadry zarządzającej i menedżerskiej [/li][/ul] [i]Źródło: Skanska Office[/i][/ramka]


Sloty Parimatch: lista popularnych atrakcji >> wygraj Parimatch jackpot !\nParimatch slots to kolejna usługa oferowana przez znanego bukmachera, która pozwala na wypróbowanie najlepszych automatów do gry od renomowanych producentów. Lista slotów jest mniejsza niż w kasynach online, ale zawiera interesujące nowości i ponadczasowe klasyki, takie jak sloty Igrosoft.\nMożesz grać w sloty Parimatch po zarejestrowaniu się. Jeśli jednak masz już konto Parimatch, nie ma potrzeby tworzenia nowego. Wystarczy, że przelejesz środki z głównego konta w kasynie. Drugą opcją jest dokonanie wpłaty. Depozyt, przynosi bonus uzupełniający do automatów Parimatch. Tak więc, nawet jeśli masz środki na koncie, nie jest nierozsądne, aby uzupełnić je ponownie i otrzymać +25% kwoty uzupełnienia jako bonus.\nPrzyjrzyjmy się bliżej automatom do gry Parimatch, jak dokonać wpłaty i zlecić wypłatę. Przyjrzyjmy się również, w jakie sloty możesz grać.\nSloty i 3D sloty\nDwie największe kategorie w Parimatch Slots to sloty i sloty 3d. Wielu może być zdezorientowanych tym podziałem, ale jest to powszechna praktyka w większości kasyn online. Przechodząc do sekcji «Kasyno», gracz może sortować renderowanie slotów Parimatch dla jednego producenta lub kilku naraz. Będzie to przydatne dla tych, którzy z jakiegoś powodu lubią tylko automaty z określonych firm. Następnie wystarczy nacisnąć przycisk ‘Play’, aby przejść do strony slotu. Wszystkie gry w Parimatch Casino są licencjonowane i wykorzystują pieniądze z konta gracza. Jeśli jednak nie ma wystarczającej ilości pieniędzy na minimalny koszt obrotu, możesz je przelać z konta głównego lub doładować konto. Wycofanie można również zamówić tutaj.\nGrając w sloty Parimatch\nKategoria slotów 3D zawiera gry z:\nAutomaty Parimatch mogą być również sortowane według Nowych Gier, Popularnych i Ulubionych.\nSloty z jackpotami zawsze przyciągają uwagę graczy. W zależności od producenta zmieniają się zasady rekrutacji i odbioru jackpota, a także jego rodzaj — lokalny lub globalny. Automaty Parimatch oferują 54 rodzaje gier z jackpotami od popularnych producentów.\nLista dostępnych slotów jest stale aktualizowana, a ulubione z nich można dodać do ulubionych, aby później szybko je uruchomić.\nAutomaty Parimatch posiadają również pokaźną listę gier stołowych i karcianych. Nie ma jednak kasyna online bez nich. Choć w zasadzie wszystkie te sloty wyglądają jak bliźniaki, producenci nie ustają w wypuszczaniu coraz to nowszych modeli.\nWyświetlana jest lista slotów Parimatch ‘Table’:\nOddzielna kategoria zawiera automaty do pokera wideo Parimatch. Tutaj użytkownicy mogą wybrać swoją ulubioną grę od ulubionego producenta i rozegrać kilka partii z komputerem.\nOstatnia na liście, ale nie najmniej ważna, jest kategoria «Inne». Tutaj nie ma wyraźnego podziału na gatunki, więc można znaleźć:\nwirtualna piłka nożna;\nParimatch slots oferuje szeroki wybór slotów dla graczy w każdym wieku i o każdym hobby.\nSloty, które biorą udział w turniejach są również warte szczególnej uwagi. Znajdują się one w osobnej kategorii, co ułatwia znalezienie odpowiedniego slotu. Turnieje w Parimatch są tematyczne i inkasują spore, jak na standardy innych kasyn online, nagrody pieniężne. Na przykład w czerwcu 2019 r. odbędą się turnieje:\nTurnieje nie tylko przynoszą większe wygrane, ale także pozwalają odkryć nowe, ekscytujące sloty.


Zespół Aspergera - Pediatrzy, inni specjaliści - Belgia.net\nRozpoczęty przez dota, Marzec 21, 2015\nSzukam w Antwerpii specjalisty, zajmującego się dziećmi z podejrzeniem zespołu Aspergera. Z góry dziękuję za informacje.\nZadzwon do szpitala na oddzial psychiatryczny i tam Ci poleca kogos.\nAle chodzi mi o specjalistę polskojęzycznego.\nNie napisales, zreszta nie licz, ze tu znajdziesz kogos takiego.\nLepiej wez tlumacza.\nWitam ,Jestesmy w trakcie diagnozowania Aspergera u 9 letniego chlopca.Tyle ze ,jezdziny do poradni psychiatrycznej do Aachen.Wydaje nam sie ,ze sa tam kompetentni specjalisci,poleceni przez psycholog zPSM.Mamy o tyle dobrze ,ze droga na sptkanie zajmuje tylko godzinke jazdy.Obecnie oczekujemy na diagnoze koncowa.Powodzenia.\nDziękuję bardzo za informację. Mam prośbę, czy mogłabym się coś więcej dowiedzieć na temat tych specjalistów i diagnozy, chodzi mi o to, jak był diagnozowany, jak długo to trwało? Oczywiście, jak domyślam się nie są to specjaliści polskojęzyczni. Czy mogę spytać jak dziecko z Aspergerem radzi sobie w belgijskiej szkole, jak jest traktowane, czy jest oferowana mu jakaś pomoc? Jestem ciekawa, bo moje dziecko od września ma dopiero iść do szkoły. Z góry dziękuję za odpowiedź.\nJestem mamą dziecka z ZA. We wrześniu idzie do szkoły. Bardzo bym chciała, aby na tym forum odezwały się mamy, tatusiowie dzieci z tym zespołem. Mam mnóstwo pytań. Chciałabym wiedzieć, jak dzieci radzą sobie w belgijskiej szkole? Jak są postrzegane, traktowane przez nauczycieli, ale również przez koleżanki i kolegów? Czy ktoś im pomaga w wielu sytuacjach dla nich nie zrozumiałych? Zakładam ten wątek, ponieważ bardzo się boje tego 1 września. Jak moje dziecko przyjmie tę nową sytuację, ale i jak on zostanie przyjęty?\nBardzo bym prosiła doświadczonych rodziców o podzielenie się swoimi spostrzeżeniami, radami.\nMam jeszcze jedno pytanie. Jeżeli znacie jakiegoś dobrego polskiego psychologa dziecięcego, to proszę też napiszcie.


Matematyczne modelowanie drzew - Wykład dr Wojciecha Pałubickiego - CSW2020 Matematyczne modelowanie drzew - Wykład dr Wojciecha Pałubickiego - CSW2020\nWykład dra Wojciecha Pałubickiego\n6 kwietnia 2022 r. o godzinie 12.00\nMatematyczne modelowanie drzew\nMatematyczne modelowanie drzew w 3d ma długą historię w grafice komputerowej. Przedstawiona zostanie metoda, która została użyta do generowanie syntetycznych drzew w przemyśle filmowym, między innymi w filmie „Hobbit”. Metoda ta opiera się na hipotezie biologicznej, że forma rozwijającego się drzewa wyłania się z samoorganizującego się procesu zdominowanego przez rywalizację pąków i gałęzi o światło lub przestrzeń i regulowanego wewnętrznymi mechanizmami sygnalizacyjnymi. Symulacje tego procesu generują szeroką gamę realistycznych drzew i krzewów.\nadiunkt na wydziale Matematyki i Informatyki UAM w Poznaniu. Wcześniej pracował jako naukowiec w Sainsbury Laboratory Cambridge University (SLCU). Doktorat zdobył na University of Calgary w Kanadzie. Zajmuje się od dziesięciu lat modelowaniem matematycznym różnych wzorców przyrodniczych w 3d, między innymi wzrostem drzew, symulowaniem chmur, ognia i innych klimatycznych zjawisk. Poza tym jest obecnie dyrektorem firmy GreenMatterAI która zajmuje się tworzeniem narzędzi z zakresu widzenia komputerowego w zastosowaniach inteligentnego rolnictwa.


DZIECIŃSTWO Dowiedz się więcej na ten temat!Zapraszamy do serwisu opracowania.pl\nDZIECIŃSTWO Dodaj do listy\nBiblia - Stary Testament DZIECKO UPRAGNIONE: Takim dzieckiem dla Abrahama był Izaak. Patriarcha stracił już nadzieję na posiadanie potomka, jego żona Sara była już wiekową niewiastą. Po wizycie zwiastunów dobrej nowiny, aniołów, którzy oznajmili mu, że będzie miał syna, Abraham wpadł w euforię. Oboje z Sarą bardzo się cieszyli. DZIECKO, KTÓRE TRZEBA ZABIĆ: Ogromnym ciosem dla Abrahama było żądanie Boga, by złożył Mu w ofierze swojego syna, Izaaka. Pogrążony w bólu Abraham przygotował ołtarz ofiarny i rano wyprowadził syna z domu z zamiarem pozbawienia chłopca życia. Był gotowy to zrobić. Na szczęście Bóg, wypróbowawszy jego posłuszeństwo, ocalił Izaaka. DZIECKO - PRZEDMIOT SPORU: Do króla Salomona przyszły z prośbą o rozsądzenie sporu dwie kobiety. Każda z nich twierdziła, że to ona jest matką przyniesionego przez nie dziecka. Mądry król rozkazał przeciąć dziecko na pół i każdej dać jego połowę. Wtedy prawdziwa matka wyrzekła się niemowlęcia, ratując mu w ten sposób życie. To ona otrzymała dziecko, które było przedmiotem sporu. DZIECKO ZDANE NA ŁASKĘ LOSU: Tak musiała postąpić z Mojżeszem jego matka. W obawie, że dziecko zostanie zgładzone jako żydowskie, kobieta włożyła je do kosza i puściła z nurtem rzeki Nil. Chłopca znalazła córka faraona, Mojżesz wychowywał się na dworze władcy. Biblia - Nowy Testament DZIECIŃSTWO ZBAWICIELA: Dzieciństwo Jezusa przepełnione było miłością rodzicielską. Od czasu ofiarowania w świątyni i oddania niemowlęcia pod boską opiekę, chłopiec wzrastał w głębokiej wierze i pobożności. Nigdy nie sprawiał rodzicom problemów, z jednym wyjątkiem: jako dwunastoletni chłopiec udał się do świątyni, aby przysłuchiwać się naukom uczonych w Prawie i zadawać im zaskakujące pytania. Jako dziecko był uczynny, skłonny do pomocy w pracy ojcu i matce. DZIECKO KRNĄBRNE, DZIECKO NIEPOSŁUSZNE: Syn marnotrawny na własne życzenie opuszcza dom ojca. Zakosztowawszy niewygód i problemów samodzielnego życia, powraca do domu ojca. Przyznaje, że był złym synem, krnąbrnym i nieposłusznym i zostaje przez ojca przyjęty z miłością. Mitologia DZIECIŃSTWO HEROSA - BOHATERA: Takie dzieciństwo zostało opisane w micie o Heraklesie. Był to syn Zeusa i Alkmeny. Już jako niemowlę odznaczał się nadludzką siłą. Zeus, chcąc, by dziecko stało się w przyszłości niepokonanym obrońcą Olimpu, pozwolił mu ssać mleko z piersi uśpionej Hery. Pani na Olimpie obudziła się i ze wstrętem odepchnęła malucha. Od tej chwili także znienawidziła Heraklesa. Ale moc niezwykłego napoju dała herosowi prawdziwie nadludzką siłę. Kiedy Herakles miał dziesięć miesięcy i spał jeszcze, obok swego bliźniaczego brata Ifiklesa, w spiżowej tarczy, która służyła mu za kołyskę, sroga bogini nasłała na niego dwa wielkie węże. Cicho podpełzły one pod łóżeczko małego herosa i - po chwili - wślizgnęły się środka. Pierwszy obudził się Ifikles. Zobaczywszy dwa potwory, krzyknął przeraźliwie i stoczył się z tarczy na ziemię. Próbował uciekać, ale był za mały. Leżał tylko na posadzce i kwilił boleśnie. Tymczasem węże zaatakowały malutkiego herosa. Jeden z nich oplótł szyję Heraklesa i zaczął go dusić, drugi owinął się wokół jego dłoni, by dziecko nie mogło się bronić. Okazało się jednak, że zła Hera nie doceniła siły synka Zeusa i Alkmeny. Herakles rozerwał węża, który swym ciałem związał mu dłonie, a następnie chwycił za płaski łeb drugiego potwora, owiniętego wokół szyi. Z pyska węża wysunął się rozdwojony język, gadzina zasyczała paskudnie i wyzionęła ducha, kiedy dłoń Heraklesa zmiażdżyła jej czaszkę. Wysoko na Olimpie Hera zawyła ze złości, podstęp się nie udał, dziecko uratowało swoje życie. DZIECIŃSTWO ARTYSTY: Mitologicznym dzieckiem-artystą był Apollo. Był on synem Zeusa i Latony (Leto), tytanki, córki Kojosa i Fojbe, a więc wnuczki Gai i Uranosa. Zeus był kuzynem Latony, a jego związek z nią - krótki i burzliwy. Burzliwy przede wszystkim dla Latony, gdyż zazdrosna o męża Hera prześladowała brzemienną boginię, doprowadzając do jej ucieczki z Olimpu. Latona tułała się po ziemi nie wiedząc, gdzie urodzi swoje dziecko. Obawiała się o życie niemowlęcia, Hera potrafiła być bezlitosna. Pewnego dnia trafiła na malowniczo położoną, ale całkowicie jałową wyspę Delos. Tutaj właśnie powiła bliźniaki - Apolla i Artemidę. Przyjściu na świat Apolla towarzyszył śpiew łabędzi, które - gdy syn Latony miał się rodzić - przypłynęły na Delos ze wszystkich stron świata. W momencie narodzin stał się cud: pusta dotąd, pozbawiona wszelkiej roślinności wyspa rozkwitła w mgnieniu oka, pokrywając się kwieciem, roślinami i strzelistymi palmami. Pod jedną z takich palm siedział malutki Apollo, słuchał śpiewu łabędzi i uśmiechał do szczęśliwej mamy. Już jako mały chłopiec Apollo oddawał się z zamiłowaniem sztuce - grał na lirze i cytrze, śpiewał, tańczył, dbał o piękno swojego ciała - ćwiczył się w zapasach i fechtunku. Nie zaniedbywał strzelania z łuku i rzucania oszczepem. Jak widać, młodziutki artysta liczył się z tym, że będzie musiał się kiedyś także bronić. DZIECIŃSTWO MAŁEGO PSOTNIKA: Tak można mówić o dzieciństwie boga kupców i złodziei, boskiego posłańca, Hermesa. Jego ojcem był sam Zeus, matką zaś - nimfa Maja, będąca córką tytana Atlasa. Na świat przyszedł w jaskini znajdującej się w położonej w Arkadii górze Kyllene. Zaraz po porodzie Maja, zorientowawszy się, że jej synek smacznie sobie drzemie, wyszła z jaskini, by poszukać jakiegoś pożywienia. Nie było jej kilka godzin, ale to wystarczyło malutkiemu Hermesowi do spłatania pierwszego w swym życiu psikusa. Obudził się, rozejrzał wokół i zobaczył, że matka gdzieś poszła. W te pędy wyskoczył ze służącego mu za kołyskę sita i na czworakach wypełzł z jaskini. Był wszak noworodkiem, umiał zaledwie raczkować. Nie przeszkodziło mu to jednak w dopełznięciu na pobliską polanę, gdzie akurat pasło się stado dorodnych krów należących do Apolla. Hermes wykorzystał nieuwagę pasterzy i ukradł najdorodniejszą sztukę, wciągając zajętą zjadaniem trawy krowę w leśną gęstwinę. Dokonawszy tej pierwszej w życiu kradzieży niemowlę poczuło się naprawdę doskonale. Biedna krowa wkrótce została uśmiercona, a z jej jelit Hermes sporządził struny do pierwszej na świecie cytry. Jako pudło rezonansowe instrumentu sprytnemu bożkowi posłużyła skorupa żółwia, którego Hermes zabił w chwilę po kradzieży krowy. Zmajstrowawszy zabawkę, na której mógł sobie przygrywać, wrócił do jaskini i jak gdyby nigdy nic ułożył się do snu. Kiedy Maja wróciła do jaskini, spał słodko, przedstawiając sobą ideał niemowlęcej niewinności. DZIECIŃSTWO U PRZYBRANYCH RODZICÓW: Edyp był dzieckiem króla Teb, Lajosa i Jokasty. Zanim przyszedł na świat, królowa miała złowróżbny sen - przyśniło się jej, że urodziła płonącą żagiew. Spodziewając się, że narodzone dziecko stanie się powodem samych nieszczęść, zrozpaczeni rodzice postanowili porzucić niemowlę w górach. Jego stopy przebili żelaznymi kolcami, by krew z ran zwabiła zwierzęta i by dziecko zginęło. Tak się jednak nie stało, ukryte w krzakach zawiniątko znalazł pasterz, który ulitował się nad niemowlęciem i zaniósł na dwór państwa, u których był na służbie - był to król Koryntu Polybos i jego żona Merope. Ci z radością przygarnęli maleństwo, zwłaszcza że nie mogli mieć własnego dziecka. Nic mu nie powiedzieli o najwcześniejszym dzieciństwie, dlatego Edyp dorastał w przeświadczeniu, że jest prawdziwym synem Polybosa. W Koryncie bohater został otoczony miłością i czułą opieką. Spędził tu najszczęśliwszy okres w swoim życiu. Nigdzie nie było mu tak dobrze jak u kochających go przybranych rodziców. DZIECIŃSTWO - CZAS NAUKI I POZNAWANIA ŚWIATA: Takie było dzieciństwo kolejnego greckiego herosa, Jazona. Wychowywał się w grocie Chejrona, znakomitego nauczyciela, który potrafił zainteresować chłopca wiedzą i nauczył go wielu pożytecznych rzeczy, które bardzo się przydały przyszłemu dowódcy wyprawy Argonautów. Pod okiem wytrawnego wychowawcy Jazon uczył się walczyć mieczem, dzidą, strzelać z łuku, polować, zakładać pułapki. W parze ze sprawnością wojownika szły umiejętności człowieka wykształconego i dobrze wychowanego - gra na cytrze, śpiew, taniec, umiejętność prowadzenia rozmów dworskich, postępowania z kobietami, towarzyska ogłada. Dzięki pobytowi u Chejrona Jazon stał się wykształconym i światłym młodym człowiekiem. Dzieje Tristana i Izoldy DZIECIŃSTWO RYCERZA: Kiedy Tristan przyszedł na świat, jego ojciec - Riwalen, król Lonii, już nie żył. Matka chłopca, Blancheflor, zmarła po porodzie. Zdążyła tylko nadać dziecku imię Tristan, które oznacza "smutek". Dzieckiem zaopiekował się najpierw marszałek dworu Riwalena, Rohałt Dzierżący Słowo - człowiek honoru, który opiekował się Blancheflor po śmierci swego pana. Opieka Rohałta początkowo sprowadzała się do oddania go wraz z własnymi dziećmi w ręce troskliwych kobiet. Kiedy chłopiec miał siedem lat, Rohałt oddał go na wychowanie koniuszemu, Gorwenalowi. "Gorwenal nauczył go w niewiele lat wszelakiej sztuki, która przygodzi się młodemu baronowi. Nauczył go władać lancą, mieczem, tarczą i łukiem, miotać kamienne pociski, brać jednym skokiem co najszersze rowy; nauczył nienawidzić wszelakiego kłamstwa i zdrady, wspomagać słabych, dotrzymywać słowa; nauczył rozmaitych melodii, gry na harfie i sztuki myśliwskiej. Kiedy chłopiec dosiadał konia wśród młodych giermków, rzekłbyś, iż koń jego i rynsztunek, i on tworzą wręcz jedno ciało i nigdy nie rozstają się z sobą. Widząc Tristana tak szlachetnym i pysznym, szerokim w barach, gibkim w biodrach, mocnym, wiernym i odważnym, wszyscy sławili Rohałta, iż ma takiego syna. Zasię Rohałt, wspominając Riwalena i Blancheflor, których młodość i wdzięk odżyły w pacholęciu, miłował Tristana jak syna, a tajemnie czcił jako pana." Tak minęło dzieciństwo przyszłego rycerza. Treny Jan Kochanowski DZIECIŃSTWO UKOCHANEGO DZIECKA: Takim dzieckiem, według Trenów J. Kochanowskiego, była Urszulka. Na pewno była dziewczynką pełną wdzięku i uroku. Chętnie rozmawiała, śpiewała, jak mogła zabawiała rodziców, potrafiła ich ująć, rozbawić, przynieść ulgę w zmęczeniu i zmartwieniach. Dlatego po śmierci dziecka Czarnolas pogrążył się w żałobie. DZIECKO STRACONE: Wizerunek Urszulki, przedwcześnie zmarłego dziecka, ukazuje poeta w Trenach. Kochanowski porównuje córeczkę do małej oliwki, jeszcze nie w pełni rozwiniętej, a już ściętej przez nadgorliwego ogrodnika (Tren V). W Trenie VIII opisuje Urszulkę jako dziecko żywe, miłe, pogodne oraz ogromną pustkę, jaka zapanowała w domu po jej śmierci. "Tyś za wszytki mówiła, za wszytki śpiewała, Wszytkiś w domu kąciki zawżdy pobiegała. Nie dopuściłaś nigdy matce się frasować Ani ojcu myśleniem zbytnim głowy psować..." Kochanowski uważał, że Urszulka odziedziczyła po nim talent poetycki, porównał je nawet do starożytnej greckiej poetki Safony (Tren VI): "Ucieszna moja śpiewaczko! Safo słowieńska! Na którą nie tylko moja cząstka ziemieńska, Ale i lutnia dziedzicznym prawem spaść miała!" Pan Tadeusz - Inwokacja Adam Mickiewicz DZIECIŃSTWO - UTRACONA ARKADIA: Przywołując Litwę - kraj, w którym spędził dzieciństwo, Mickiewicz w Inwokacji przytacza pewne wydarzenie z tego okresu: kiedy był ciężko chory, matka zaniosła go do Ostrej Bramy, aby tam uprosić u Matki Boskiej zdrowie dla chłopca. Dziecko wkrótce wyzdrowiało i samo mogło "pieszo do Twych świątyń progu / Iść za wrócone życie podziękować Bogu". Litwa to sielski, radosny, idealny "kraj lat dziecinnych" dla podmiotu mówiącego. Jako dorosły człowiek, emigrant (skazany na pobyt poza ojczyzną) pragnie powrócić "Do tych pagórków leśnych, do tych łąk zielonych, / Szeroko nad błękitnym Niemnem rozciągnionych", tylko tam spędzał czas beztrosko i szczęśliwie. Dziady cz. II Adam Mickiewicz DZIECIŃSTWO - CZAS BEZTROSKI: Pojawiające się w noc "dziadów" pod postaciami aniołków dzieci, Józio i Rózia, skarżą się Guślarzowi i zebranym wokół ludziom na swój pośmiertny los tułaczy i niemożność pójścia do nieba. Ostrzegają, że dzieci, które są tylko rozpieszczane, nie mają żadnych trosk, smutków, które spędzają czas wyłącznie na zabawach, bez obowiązków, choćby najprostszych, nie mają wstępu do nieba. Aby się tam dostać, trzeba poznać cierpienie, dlatego nawet małe aniołki proszą o odrobinę gorczycy - gorzkich ziarenek, które pozwolą im poznać cierpienie. Odchodząc, radzą zgromadzonym w kaplicy wieśniakom: "Kto nie doznał goryczy ni razu, / Ten nie dozna słodyczy w niebie". DZIECKO - UOSOBIENIE NIEWINNOŚCI: W czasie obrzędu "dziadów" jako pierwsze pojawiają się "duchy lekkie". Są to duchy małych dzieci, rodzeństwa - Józia i Rózi. Dzieci te zmarły przedwcześnie i nie zdążyły zaznać w życiu cierpienia, dlatego też nie mogą dostać się do nieba. Proszą o ziarnko gorczycy i wygłaszają prawdę moralną: "Kto nie doznał goryczy ni razu, Ten nie dozna słodyczy w niebie". [Polały się łzy me czyste, rzęsiste ...] Adam Mickiewicz DZIECIŃSTWO - SIELANKA: Ten krótki, złożony zaledwie z pięciu wersów wiersz zawiera smutną refleksję. Julian Przyboś (XX-wieczny poeta) nazwał go wierszem-płaczem. Podmiot liryczny mówi: "Polały się łzy me czyste, rzęsiste", kiedy myślał o swoim życiu. Dzieciństwo określił jako "sielskie, anielskie"; spędzone w dworku w Zaosiu na pewno było szczęśliwe. Przyszły poeta odczuwał troskliwą opiekę i miłość rodziców. To szczęście zakończyło się wraz ze śmiercią ojca. Nasza szkapa Maria Konopnicka DZIECIŃSTWO SMUTNE, UBOGIE: Mali bohaterowie noweli przeżywają, jak wszystkie dzieci w ich wieku, swoje radości i smutki. Starają się w miarę możliwości korzystać z uroków beztroskiego dzieciństwa, nie pamiętając często o tragicznej sytuacji rodziny. Są tylko dziećmi i zgodnie z dziecięcą filozofią starają się we wszystkim dostrzegać dobre, a nawet zabawne strony. Tak dzieje się, gdy z domu znikają stopniowo wszystkie sprzęty, gdy często przymierają głodem i jest im zimno w ciemnej, nieogrzanej izbie. Wyrabia się w nich także zdolność radzenia sobie w trudnych sytuacjach, zapobiegliwość, poprzestawanie na tym, co jest. Szczególnie dzisiaj, w dobie, gdy każde dziecko chce mieć najmodniejsze ubrania i wciąż nowe zabawki - postawa trójki małych bohaterów budzi szacunek. Nie okazują oni rodzicom rozgoryczenia z powodu braku podstawowych, niezbędnych do życia przedmiotów (np. łóżka). Wykazują przy tym zadziwiający rozsądek. Nie zajmując uwagi zatroskanych rodziców, potrafią sami znaleźć sobie zajęcie czy zabawę: "Usunięcie szafy z kąta (...) odkryło nam nowe widoki (...). Za każdym z tych odkryć wykrzykiwaliśmy radośnie (...)". Mimo że dzieci często cierpią głód - są zdolne do ofiarności i otaczania opieką młodszego i słabszego braciszka (np. Felek dzieli się z Piotrusiem swoją porcją chleba). Narasta w nich także poczucie odpowiedzialności i obowiązkowości (Wicek przynosi lekarstwa i sprawunki). W ich doli i niedoli prawdziwą ostoją, towarzyszem zabaw i wiernym przyjacielem okazuje się stara klacz. Niedostatki, choroba matki nie zabijają w nich optymizmu i radości życia. Chłopcy zaczynają odczuwać powagę sytuacji dopiero wtedy, kiedy ojciec decyduje się na sprzedaż klaczy: "Struchleliśmy, słuchając. Piotruś oczy na ojca wytrzeszczył, a ja stałem jakby skamieniały. (...) I zaraz my wylecieli do sieni, bo nas taka żałość zdjęła, że tylko się za łby drzeć". Dzieci poddają się tej decyzji - nie mogą jej zapobiec, ale nic też nie może powstrzymać ich radości ze spotkania z ulubienicą podczas pogrzebu matki. Nic w tym dziwnego, skoro Wicek stwierdza: "Kogo by tam brakło w naszej gromadce, to by brakło, ale nigdy szkapy", "Szkapa należała do nas, a my do niej; ani my od niej, ani ona od nas nie mogła się odłączyć". Nawet śmierć matki nie smuci Mostowiaków tak bardzo, jak strata ukochanej klaczy, dlatego na pogrzebie radośnie biegną obok starego konia, nie zważając na to, że to ich pożegnanie z matką. Dobra pani Eliza Orzeszkowa DZIECIŃSTWO TRAGICZNE: Helka, mała bohaterka noweli, została na zawsze okaleczona psychicznie przez pozbawioną uczuć i okrutną w swej bezmyślności i obojętności Ewelinę Krzycką. "Dobra pani" pobawiła się Helką jak ładną lalką, a kiedy dziewczynka się jej znudziła, odesłała ją do krewnych jej zmarłych rodziców, Jana i Janowej. Helka czuła się tam obco i samotnie: "...siedziała ona na tapczaniku z podwiniętymi nogami, w najgłębszy kąt wsunięta, w postawie skurczonej i zziębłej". Nie umiała już żyć tak jak dzieci murarza; oto, co mówi o Helce Janowa: "Gdybym jej co dzień kawalątka mięsa nie usmażyła, toby już chyba do tego czasu z głodu umarła. A i tego jeszcze nigdy, nigdy do końca nie zje...", "A ciągle też zimno jej i zimno... nasze dzieci latają po dworze bose i w koszulach, a ją tu w izbie przy piecu, w tym niby to futerku febra wciąż trzęsie...". Rozpaczliwie tęskniła za panią Eweliną, którą bardzo pokochała: "... usłyszała wymówione nazwisko swej dawnej opiekunki. Jakby jej w jednym mgnieniu cała dawna żywość wróciła, zeskoczyła z łóżka Janowej, przy którym stała kołyska, i przypadła do stołu z zarumienioną twarzą, z błyszczącymi oczyma, uśmiechnięta i drżąca, nie od zimna już, ale od wzruszenia. Wyciągnęła ku kopercie obie ręce. - Od pani - wołała - od pani... czy... czy... - Tchu jej brakło. - Czy pani o mnie co pisze?". Helka pokochała swą opiekunkę całym swym dziecięcym sercem. Nie potrafiła zrozumieć zmiany zachowania pani Eweliny, była jednak wrażliwym i mądrym dzieckiem, więc zmianę tę zaraz dostrzegła. Płakała, a czasem dokuczała pani Krzyckiej, by zwrócić na siebie jej uwagę, przełamać obojętność. Już w domu pani Eweliny Helka zaczęła przeżywać swą dziecięcą tragedię. Nawet nie przyszło jej do głowy, że może się stać jeszcze coś gorszego. Po ostatecznej decyzji opiekunki, żeby odesłać Helkę do rodziny Jana, dziewczynka nie mogła uwierzyć, że ma tam pozostać już na zawsze. Spodziewała się, że pani lada chwila się pojawi, że lada dzień zabierze ją z powrotem. Czekała na to. W końcu poczuła się niechciana i odrzucona. Zrozumiała, że już nigdy więcej nie ujrzy swojej opiekunki. Była smutna, zrozpaczona. A...b...c Eliza Orzeszkowa DZIECIŃSTWO POLAKÓW W CZASIE ZABORÓW: Czytając tę nowelę dowiadujemy się, jak wyglądało dzieciństwo Polaków, którzy znaleźli się pod zaborami. Joanna Lipska, nauczycielka, uczy w swoim mieszkaniu dzieci z kamienicy pisać i czytać w języku polskim, bo w szkołach zaborców nikt ich tego nie nauczy. To oznacza, że Joanna pomaga wychowywać młodych Polaków, jej uczniowie wiedzą, kim są, skąd pochodzą. Dlatego zostaje oskarżona. Czytelnik natomiast może się domyślać, jak smutny był los tych polskich dzieci, które na swojej drodze nie spotkały kogoś podobnego do Joanny. Antek Bolesław Prus DZIECIŃSTWO DZIECKA WYBITNIE UZDOLNIONEGO, ALE UBOGIEGO: Choć dzieciństwo Antka nie kończy się tak dramatycznie jak dzieciństwo Janka, opisane w noweli H. Sienkiewicza pt. Janko Muzykant, i jego los budzi współczucie. Od najmłodszych lat musiał pracować. Nikt nie rozumiał jego pasji rzeźbiarskich - matka próbowała biciem nakłonić go do wyrzeczenia się tej, w jej mniemaniu, pustej zabawy. Kiedy to się nie udało, pozwoliła Antkowi zajmować się rzeźbieniem, ale nie zamierzała kształcić go w tym kierunku - była uboga i niewykształcona, nawet jej pewnie do głowy nie przyszło, że Antek to może przyszły artysta. Chłopiec dorastał z atmosferze niezrozumienia, nikt go nie doceniał. Kiedy okazał się bardzo zręcznym kowalem, mistrz odesłał go do żony, by pomagał jej w gospodarstwie - nie chciał kształcić przyszłego konkurenta. W końcu Antek musiał wyruszyć w świat, między obcych i tam szukać pomocy i wsparcia. Katarynka Bolesław Prus DZIECIŃSTWO NIEPEŁNOSPRAWNEGO, NIEWIDOMEGO DZIECKA: Bohaterką noweli jest dziewczynka, córka ubogiej sąsiadki pana Tomasza, mieszkająca w oficynie kamienicy, w której on zajmuje eleganckie mieszkanie od frontu. Z powodu choroby jest ona niewidoma. Musiała się przyzwyczaić do życia w ciemności. Nauczyła się wykorzystywać inne zmysły: - dotyk: "Czerwona wiśnia stała się dla niej wiśnią okrągłą, gładką i miękką", "(...) zbliżywszy się do ściany czuła o kilka cali lekki chłód"; - słuch: "(...) błyszczący pieniądz był twardym i dźwięcznym krążkiem", "poznawała posuwisty chód stróża". Choć jest jeszcze mała, musi walczyć ze swoim nieszczęściem, otacza ją ciemność. Początkowo, pod wpływem słów matki, ma nadzieję, że odzyska wzrok, jest jednak niespokojna, smutna: - "... jak przejdzie, to niech mi mama zaraz powie. Bo mi jest bardzo smutno!... Mijały dni i tygodnie w ciągłym oczekiwaniu.", - "- Ja także będę widziała wszystko za kilka dni?... Nie, może za miesiąc...", - "- Trzeba patrzyć tutaj, o tu, gdzie jest gładkie - mówiła dziewczynka przykładając lustro do twarzy. - Nic nie widzę!", (...) Przecie jeżeli ja nie widzę siebie, to już w lustrze nie powinno być nic...". W końcu dziewczynka zaczęła odczuwać świat na swój sposób, zaczęła, "widzieć" inaczej: "Najmniejszy szelest, zapach, oziębienie się albo rozgrzanie powietrza nie uszło jej uwagi. Z niepojętą bystrością pochwytywała drobne te zjawiska i wysnuwała z nich wnioski". Mimo to trudno jej było odzyskać dawną dziecięcą wesołość, tęskniła za tym wszystkim, co kiedyś mogła oglądać: "Lecz nawet rozszerzona sfera zmysłów niższych nie mogła kalece zastąpić wzroku. Dziewczynka uczuła brak wrażeń i zaczęła tęsknić". Nic dziwnego, że tak się ucieszyła, kiedy w pełnym ciszy domu, usłyszała muzykę katarynki. Janko Muzykant Henryk Sienkiewicz DZIECIŃSTWO TRAGICZNE: Mały Janek, dziecko wybitnie uzdolnione, ginie przez głupotę mieszkańców wsi. Zamiast pomóc mu kształcić się w kierunku muzycznym, potraktować łagodnie, bo jest jeszcze małym chłopcem, skazują go na chłostę i oddają w ręce stójkowego Stacha, który okrutnie bije dziecko. Po kilku dniach mały bohter umiera. W swojej powieści Ziemia, planeta ludzi, A. Saint-Exupéry napisał: "Kiedy drogą skrzyżowań uzyskuje się nowy gatunek róży, wszyscy ogrodnicy są poruszeni. Izoluje się tę różę, pielęgnuje, otacza dbałością. Ale nie ma ogrodnika dla ludzi (...). To, co mnie nęka, to punkt widzenia ogrodnika. (...) To, co mnie nęka nie da się uleczyć dobroczynnymi zupkami. Nęka mnie nie widok tych garbów, tych jam, tej brzydoty. Ale w każdym z tych ludzi, w jakimś stopniu, został Mozart zamordowany. Tylko Duch, jeśli tchnie na glinę, może stworzyć Człowieka". Jednym z takich ludzi, w którym "Mozart został zamordowany" jest właśnie Janek. Nowela jest wielkim ostrzeżeniem przed decyzjami, które prowadzą do tragedii. Z pamiętnika poznańskiego nauczyciela Henryk Sienkiewicz DZIECIŃSTWO W OKRESIE ZABORÓW: Autor noweli pisze, że Michaś należał "do tego rodzaju istot nerwowych, wrażliwych, szlachetnych i kochających, które zdolne są do największych poświęceń, ale które w życiu i zetknięciu się z jego rzeczywistością mało znajdują szczęścia, dając naprzód więcej niż mogą otrzymać (...) z góry są na śmierć skazani, bo przychodzą na świat z wadą serca - za dużo kochają". Z tych słów wynika, że Michaś był wzruszająco wrażliwym, delikatnym, subtelnym chłopcem. Bardzo kochał matkę, czuł, że każde jego niepowodzenie w nauce może zaszkodzić jej słabemu zdrowiu. Dlatego tak bardzo przejmował się każdą oceną niedostateczną. Marzył o świadectwie z samymi piątkami, ponieważ wierzył, że mógłby nim "uzdrowić" matkę. Czuł się odpowiedzialny za matkę i siostrę. Wiedział, jak wielkie pokładają w nim nadzieje, i za wszelką cenę starał się je zadowolić. Niestety, w niemieckiej szkole Michaś nie może być dobrym uczniem. Uczniowie Polacy są tu przede wszystkim poddawani systematycznemu i prowadzonemu z żelazną konsekwencją procesowi wynaradawiania. Odbywa się to za pomocą różnych metod. W pierwszym etapie nauki uczniowie muszą w stopniu doskonałym opanować język niemiecki. Wraz z przekroczeniem progu szkoły mają zapomnieć o swej ojczystej mowie. Tu wszelkie rozmowy i lekcje prowadzone są w języku niemieckim. Ten, kto posługuje się nim niezgrabnie, nie potrafi się, jak Michaś, "wyjęzyczyć", naraża się na usunięcie ze szkoły. Następnym etapem edukacji jest wpojenie uczniom przekonania, że wszystko, co polskie, jest śmieszne, gorsze, warte jedynie potępienia. Oznacza to, że uczniowie muszą albo zgodzić się na ośmieszanie języka, tradycji, obyczajów, które wpojono im w rodzinnych domach, albo stanąć w ich obronie, co sprowadza na nich surowe kary. W obydwu przypadkach uczniowie mają do pokonania wielki problem, przeżywają wewnętrzne konflikty. Nie wszystkich stać na odwagę i bohaterstwo. Nie każdy umie otwarcie wyrazić swój stosunek do antypolskiej działalności niemieckich profesorów. Ale każdy odczuwa poniżenie i upokorzenie. Ogromne wymagania, surowe traktowanie, system nakazów, zakazów i kar sprawiają, że niemiecka szkoła to dla polskich dzieci miejsce ciężkiej pracy, gdzie przeżywają swoje wielkie dramaty. Dzieciństwo Leopold Staff DZIECIŃSTWO RADOSNE: Tematem wiersza są wspomnienia z dzieciństwa poety, tęsknota za beztroskimi i ciekawymi czasami, w których życie było fascynujące, barwne. Podmiot liryczny powraca myślą do dziecięcych fantazji, dla których pożywkę stanowiły zbierane rupiecie. Za sprawą "skarbów" gromadzonych na strychu mały chłopiec mógł się czuć jak "blady książę z obrazu Van Dycka" (czyt. wan dajka). Każdy przedmiot, na pozór bezwartościowy, stawał się przepustką do zaczarowanej krainy wyobraźni: "Poezja starych studni, zepsutych zegarów (...) niemych skrzypiec, zżółkła księga..., stare klucze..., motyl... pocztowe marki" (czyli znaczki). Wszystkie te zbiory są "kluczem, który jest dziwnym darem darów / Że otworzy mi zamki skryte w tajny parów / Gdzie wejdę...". Albo jest to "podróż szalona po świecie, pełne przygód odjazdy w wszystkie świata częście... / Sen słodki, niedorzeczny, jak szczęście... jak szczęście...". Tyle że środkiem w tej podróży jest i zawsze pozostanie dziecięca wyobraźnia. I to łączy poetę urodzonego w XIX wieku ze współczesnymi czytelnikami Harry'ego Pottera. Z lat dziecięcych Bolesław Leśmian DZIECIŃSTWO RADOSNE: Podmiot liryczny wspomina lata dzieciństwa, okazuje się, że pamięta przede wszystkim trawę, zieloność, bujną przyrodę, zapach macierzanki, letni upał. Ten pogodny pejzaż świadczy o tym, że dzieciństwo podmiotu lirycznego było pogodne i bezpieczne. Żył otoczony ludźmi "Same liście i twarze!", wokół niego pełno było ludzi bliskich, członków rodziny. Pamięta swoje dziecięce zabawy - bieganie po łące, buszowanie po wszystkich zakamarkach domu, który nie miał dla niego tajemnic. Wspomina, że świat wydawał mu się wtedy ogromny, piękny: "Oddech nieba mam - w piersi! - Drzew wierzchołki - w oczach!". Każda zabawa była nowa, świeża, fascynująca: "Dotyk szyby - ustami... Podróż - w nic, w oszklenie -". Wszystko było barwne, ciekawe, oszałamiające. W tym wierszu jeszcze raz wyrażona została prawda - najpiękniejszy jest świat dzieciństwa, z tego okresu każdy z nas ma najbardziej wesołe i barwne wspomnienia, bo żaden dorosły nie potrafi już spojrzeć na świat oczami dziecka. Do takich wspomnień najchętniej wracamy, bo dzieciństwo większości z nas jawi się jako okres bezpieczeństwa, beztroski i zabawy. Elegia o... [chłopcu polskim] Krzysztof Kamil Baczyński DZIECIŃSTWO TRAGICZNE: Rzeczywistość ukazana w Elegii... to poetycki opis świata "odwróconych wartości". Chleb, który jest nie tylko podstawowym, ale i symbolicznym pożywieniem człowieka (ciało Chrystusa, powitanie gościa chlebem i solą, chleb życia itp.), staje się w okupacyjnym koszmarze "bochnem trwóg". Tak poeta wyraził powszechność zagrożenia w czasach, kiedy dzieci, zamiast się bawić, wycinały ścieżki "żelaznymi łzami" (pociskami). Doświadczeniem młodych ludzi było więc przeżywanie strasznych, wstydliwych rzeczy, które powinny na zawsze pozostać okryte mrokiem: "przemierzyłeś po omacku najwstydliwsze z ludzkich dróg (...)poczułeś, jak się jeży w dźwięku minut - zło" (metafory). Końcowe wersy zawierają sugestię, że, tracąc młode życie w obronie ojczyzny, bohater odszedł w glorii świętości: "Zanim padłeś, jeszcze ziemię przeżegnałeś ręką". Podobnie żegnał się ze światem rycerz Roland, w taki również sposób, Chrystusowym znakiem przebaczenia, błogosławili swoich prześladowców święci. Bohater pozostał do końca nieskażony złem, w którym dorastał: "Czy to była kula, synku, czy to serce pękło?". Tak więc cierpienie psychiczne i duchowe zabijać może równie skutecznie jak stalowy pocisk. Mały Książę Antoine de Saint-Exupéry DZIECKO - DOROSŁY - PRZECIWIEŃSTWA: w swojej powieści Saint-Exupéry opisał, jak widzą świat dorośli, a jak dzieci. Zawarł tu ich charakterystykę. DZIECKO - CZŁOWIEK PIĘKNY DUCHOWO, CZYSTY, NIEWINNY: Mały Książę, główny bohater powieści, to mały chłopiec, który przybył na Ziemię z planety B-612. O jego wyglądzie autor niewiele wspomina, ponieważ zamieścił w książce portret (!) swego bohatera. Jest na nim drobne jasnowłose dziecko o kędzierzawej czuprynie. Pisarz przedstawia go w ten sposób: "... był uroczy, śmiał się i chciał mieć baranka". Mały Książę przybył na Ziemię w poszukiwaniu przyjaciela i znalazł go w osobie pilota. Mały Książę jest uosobieniem najpiękniejszych ludzkich cech. To jedna z najbardziej zagadkowych i interesujących postaci literackich. Nawet nie wiadomo, czy jest człowiekiem - to przecież przybysz z innej planety. Mimo to można traktować bohatera jako idealnego człowieka, uosobienie tego, co w nas najpiękniejsze, najwartościowsze. Najważniejsze jest, że Mały Książę jest dzieckiem - dopiero poznaje Ziemię, ludzi, uczy się także nazywać uczucia. Jego spojrzenie na świat jest świeże i czyste, nieskażone wiedzą, wpływem innych. Nie zapominajmy jednak, że Mały Książę przybył na Ziemię z bagażem osobistych doświadczeń ze swojej planety. Tam musiał zachowywać się w sposób dojrzały i rozważny. Miał swój dom i był sam - to on kształtował swój świat. Sam pokonywał niebezpieczeństwa (baobaby), kochał kapryśną różę, przeżywał smutek i radość. W opowiadaniach Małego Księcia o jego asteroidzie on sam występuje jako mądra, wrażliwa i delikatna istota. Stać go na cierpliwość i wyrozumiałość wobec róży, którą kocha i która jest dla niego jedyna (o tym przekona się jednak dopiero na Ziemi). Jest bardzo opiekuńczy i odpowiedzialny. Nie myśli wyłącznie o własnym szczęściu, wie, że trzeba dbać o swój dom - planetę. Dlatego żmudnie i uparcie wyrywa baobaby. Jest szczery i otwarty, wzruszające jest jego uczucie do róży, początkowo naiwne ("... jego miłość była pełna dobrej woli. A ponieważ traktował poważnie słowa, które nie miały większego znaczenia, czuł się bardzo nieszczęśliwy"), później świadome i dojrzałe, kiedy mówi do ziemskich róż: "Nie można za was umrzeć... ona jest ważniejsza od was... Bo to jest moja róża", a do pilota:" - Wiesz... moja róża... jestem za nią odpowiedzialny!". Podobnie jak wartość miłości Mały Książę poznaje wartość przyjaźni. Na Ziemi zaprzyjaźnia się z pilotem i "oswaja" lisa. Wie, co znaczy w życiu każdej żywej istoty dobry przyjaciel. Troszczy się o pilota, nie chce, żeby cierpiał podczas rozstania. Obdarza go pięknym upominkiem: "Kiedy będziesz patrzał nocą w niebo, będzie ci się zdawało, że wszystkie gwiazdy śmieją się do ciebie, ponieważ ja będę mieszkał i śmiał się na jednej z nich". Oprócz miłości i przyjaźni Mały Książę poznaje tajemnicę śmierci. Jest to jedyna droga powrotna do jego domu. Bohater decyduje się na nią w pełni świadomie, dokonuje wyboru, chce wrócić do swojej róży, martwi się o planetę, dlatego musi się rozstać z pilotem. Przeżywa wielki smutek i strach: "Muszę zrobić jeden krok sam", "Ja mam znacznie dalej... będzie mi znacznie trudniej...". Mimo to jest odważny, odchodzi spokojnie i z godnością. Mały Książę przywraca pilotowi umiejętność właściwej oceny świata i ludzi. Uczy go odróżniać dobro od zła. Pokazuje, co jest naprawdę ważne - miłość, przyjaźń, bezpieczeństwo, uczucia - i co należy traktować poważnie. Bohater umie trafnie i precyzyjnie oceniać siebie i innych. Potrafi przyznać się do własnych błędów (zwłaszcza tego, że zostawił różę). Mały Książę to mądry, dojrzały, doświadczony bohater. Umie czerpać z życia: sam się uczy, ale i udziela nauk pilotowi. Wie, że szczęście i nieszczęście, dobro i zło splatają się ze sobą, należy więc umieć je odróżnić i umieć przeżywać radość i smutek - i to są właśnie sprawy najważniejsze. Dorównuje im tylko miłość, która wymaga od kochającego odwagi i poświęcenia. Jest wspaniałym przyjacielem - otwartym, szczerym, spontanicznym, wrażliwym. Cechuje go wewnętrzne piękno i szlachetność. To postać wyjątkowa i niezwykła, jedyna w swoim rodzaju. *** [Tyle razy dzieciństwo wołałem do siebie] Ernest Bryll DZIECIŃSTWO - OKRES CIEMNY, TRAGICZNY: Tematem utworu jest mit sielankowego dzieciństwa, utrwalany tak chętnie w lirycznych wizjach poetyckich. Zwykle przywołuje się z tego wczesnego okresu życia to, co miłe, radosne, krzepiące: "Tyle razy dzieciństwo wołałem do siebie / I przychodziło jak łagodne zwierzę". Poeta staje jednak wobec okrutnej prawdy, że okres, kiedy był dzieckiem, nie był ani całkiem bezpieczny, ani naprawdę szczęśliwy. Przeciwnie: wspomnienie dorastania wiąże się z bólem, przeżytym cierpieniem i wspomnieniami tak przykrymi, jak rany: "A teraz stoi w progu, zęby na mnie szczerzy / I na grzbiecie ma ranę - długi siny grzebień". Nawiązanie do motywu bitego i ranionego zwierzęcia sugeruje jakieś przeżycia związane z aktami okrucieństwa, nieludzkiego traktowania koni, z którymi być może zetknął się kiedyś na wsi, gdzie, jak wiadomo, stosunek właścicieli do zwierząt gospodarskich cechuje się często bezwzględnością i surowością. Uczucia podmiotu lirycznego oscylują od żalu do buntu i pragnienia zemsty. Życie ograbiło dziecko, którym kiedyś był podmiot liryczny, ze złudzeń. Ukazało mu, zbyt wcześnie, jak dużo okrucieństwa tkwi w ludziach. Ta wizja doznanej lub widzianej krzywdy prześladuje wyobraźnię wrażliwego poety. Myśl przewodnia utworu zawarta jest w pierwszej strofie. Obnaża ona obłudę powszechnego, utartego, konwencjonalnego traktowania "kraju lat dziecinnych" jako raju, którym często dzieciństwo nie jest. Wiele osób, kiedy tylko ma odwagę spojrzeć prawdzie w oczy, dostrzega, jak trudny i ważny jest ten okres życia dla człowieka. Kształtuje się w tym czasie stosunek do świata, następuje wartościowanie i podział na to, co dobre i to, co złe. Dziecko, obdarzone szczególnie wyostrzonym zmysłem obserwacji i wrażliwością, może wtedy doznać licznych przykrych przeżyć, zauważyć, jak wiele jest na świecie zła, okrucieństwa, a nawet samo może tego doświadczyć. Czułostkowe i sentymentalne podejście do tych często trudnych, bolesnych lat zostało trafnie zanegowane przez poetę, który boryka się ze złymi wspomnieniami przez całe życie i zapowiada: "I zajrzę tobie w ślepka - kraju lat dziecinnych / I odrzucę jak szkapę z grzbietem połamanym". W tej metaforze zawarta jest chęć pogodzenia się z doznanym cierpieniem i ukojenie żalu, który się z nim wiąże. Dolina Issy Czesław Miłosz DZIECIŃSTWO TOMASZA - CZAS POZNAWANIA, ODKRYWANIA ŚWIATA: W powieści został opisany proces rozwoju chłopca. We wczesnym dzieciństwie poznaje świat, okolicę dworku, bawi się z dziećmi rybaka Akulonisa - Józiukiem i Onute. Fascynuje go rzeka Issa, uczy się łowić ryby, stwarza sobie swój dziecięcy świat, w którym ważną rolę odgrywają opowieści litewskich służących. W wieku ośmiu lat przystępuje do pierwszej komunii i zaczyna myśleć o Bogu, marzy, by zostać ministrantem. Jest chłopcem bystrym, inteligentnym i wrażliwym. Głęboko przeżywa historię Magdaleny. Instynktownie wyczuwa zło i zrywa przyjaźń z Dominikiem, kiedy widzi, jak chłopak bezcześci hostię. Staje się coraz bardziej skrupulatny - idąc do pierwszej spowiedzi, chce koniecznie wyznać absolutnie wszystkie grzechy, prowadząc "atlas" ptaków dokładnie opisuje każdego z nich. Z czasem ma kłopoty z nawiązaniem kontaktów z innymi, być może odziedziczył tę wadę po babce Surkontowej. Pod wpływem opowieści dziadka Surkonta Tomasz zaczyna się interesować przeszłością swojej rodziny - czuje swoje korzenie, nabiera świadomości, kim jest. Im jest starszy, tym bardziej ujawnia się jego skłonność do głębokich refleksji, przemyśleń. Pasją Tomasza staje się polowanie, które dla niego staje się zanurzeniem w naturę, w przyrodę. Chłopiec dostrzega problem zabijania, dochodzi do wniosku, że prawdziwa siła wyraża się w ocalaniu życia, a nie w jego unicestwianiu. Jako trzynastolatek bardzo tęskni za matką, a także za przestrzenią, ludźmi, światem. W dolinie nad Issą staje się dla niego zbyt ciasno, nudno. Narrator tak żegna się z bohaterem: "Pozostaje życzyć ci szczęścia, Tomaszu. Twoje dalsze losy pozostaną na zawsze domysłem, nikt nie odgadnie, co z tobą zrobi świat, ku któremu dążysz. Diabły znad Issy pracowały nad tobą jak mogły, reszta nie zależy od nich". W tych zdaniach zawarta jest myśl, że mimo opuszczenia krainy swego dzieciństwa, Tomasz ma wpojone na stałe cechy takie jak: prawość, uczciwość, dobro, wrażliwość. Preludia Kazimierz Przerwa-Tetmajer DZIECIŃSTWO RADOSNE, BEZPOWROTNIE UTRACONE: Podmiot liryczny - dorosła osoba - wspomina czas dzieciństwa. Był to okres pełen szczęścia, spokoju, beztroski, podmiot liryczny nazywa go "rajem", stosuje także określenia: "ciche, jasne, złote dnie". Świat dzieciństwa był okresem niczym niezmąconego szczęścia. Teraz, prawdopodobnie u schyłku życia, o czym świadczą słowa "I czasem myślę, żem ja tylko spał", osoba mówiąca ma nadzieję, że śmierć będzie przebudzeniem i znalezieniem raju dzieciństwa. Co jest za domem? Anna Kamieńska DZIECIŃSTWO - CZAS ODKRYWANIA ŚWIATA: Tematem utworu jest dziecięca ciekawość świata, która domaga się odpowiedzi na tysiące pytań. Wiersz składa się z szeregu zdań pytających, zaczynających się od słów: "Co jest za (...)?" W dwóch ostatnich wersach z dziecięcą naiwnością podmiot liryczny wyznaje: "Jestem bardzo małym człowiekiem / Jeszcze nie wiem". Wiersz wyraża tę najpiękniejszą cechę dzieciństwa, którą jest posiadanie nieograniczonych perspektyw i możliwości, jakie stają przed każdym człowiekiem na początku jego życia. Jednocześnie poetka zwraca uwagę, że ta ciekawska istota, która chce się wszystkiego o świecie dowiedzieć, jest człowiekiem, tyle, że małym, który jeszcze nie wie, ale ma wszelkie prawo się dowiedzieć. Łąki dzieciństwa Anna Zabacka DZIECIŃSTWO - CZAS KSZTAŁTOWANIA KANONU WARTOŚCI: Podmiot liryczny wiersza to dorosła osoba (kobieta, mówi: "otrzymałam"), która stara się scharakteryzować i ocenić siebie. Osoba mówiąca analizuje siebie i świat, w którym żyje. Nazywa go "swoim światem". Mówi, że w dzieciństwie otrzymała "ręce do podania", czyli zdolność do zawierania przyjaźni, pogodny stosunek do świata i ludzi, oraz "własne słońce i wolę pomnażania siebie", a więc zdolność rozwijania siebie, poszerzania swoich horyzontów, doznawania nowych uczuć. Teraz pragnie pracować, bo dzięki pracy czuje się spełniona i szczęśliwa. Praca nadaje sens życiu podmiotu lirycznego, który mówi o sobie: "nie umiem płynąć z nurtem leniwych rzek". Świat, w którym żyje osoba mówiąca, jest "pełen dobrej nadziei", ponieważ "wielokrotnią się w nim łąki dzieciństwa" - ta przenośnia wiele mówi o postaci z wiersza: jest to osoba pogodna, optymista, wierzy w dobro, miłość, przyjaźń, świat dorosłości niewiele się różni od świata dzieciństwa, bo ta osoba wciąż patrzy na rzeczywistość oczami szczęśliwego, chcącego poznawać świat dziecka. Gdyby ten wiersz przekształcić na tekst prozą, otrzymalibyśmy następujący: W dzieciństwie nauczyłam się przyjaźni, pogody i nabrałam chęci pracy nad sobą. Teraz nie potrafię być leniwa. Patrzę na świat optymistycznie, staram się, by jak najbardziej przypominał świat mojego dzieciństwa. Przy takich zmianach tekst traci wartość artystyczną, zaczyna pełnić wyłącznie funkcję informacyjną. Prawiek i inne czasy Olga Tokarczuk DZIECIŃSTWO - CZAS ODKRYWANIA ŚWIATA: Misia mieszkała w dworku ziemiańskim. Dom dla dziesięcioletniej dziewczynki był miejscem poznawania rzeczywistości. Wszystko ją interesowało - każda rzecz miała w sobie jakąś wartość, stawała się symbolem uczuć. Jak każda dziewczynka, Misia lubiła bawić się lalkami. Kiedy znudziła się zabawą, biegła do sypialni rodziców, siadała przed toaletką i przymierzała biżuterię mamy, jej ubrania, skrapiała się perfumami, malowała szminką. W ten sposób odkrywała w sobie kobiecość. Kolejnym fascynującym ją miejscem była kuchnia, a raczej szuflada kuchenna. Znajdowało się tam wiele cennych przedmiotów, rodzinnych pamiątek: fotografie członków rodu, znaleziony kiedyś na polu przez ojca cudowny talizman, zwany "kamieniem księżycowym", stary termometr, niemodna już tandetna biżuteria, nóż sprężynowy, święte obrazki, kości do gry, stare i zużyte baterie Volty, różne lekarstwa, karty do pasjansa i gry w remika. Każdy przedmiot budzil w dziewczynce inne uczucia - wspomnienia, poczucie tajemniczości, niezwykłości. Wspomnienia Monika Żeromska DZIECIŃSTWO SZCZĘŚLIWE, DZIECIŃSTWO WŚRÓD ARTYSTÓW: Monika Żeromska opisała swoje dzieciństwo jako czas beztroski, szczęśliwy. Ze wspomnień wynika, że była dzieckiem mądrym, rezolutnym, ciekawym świata. Otoczona miłością, czułością i troską ze strony rodziców, miała idealne warunki, by prawidłowo się rozwijać. Wychowywała się w rodzinie artystycznej. Centrum jej świata stanowili rodzice - mama i ojciec - pisarz, oraz ukochana babcia - utalentowana pianistka. Rodzice dbali o wykształcenie córki, nie przymuszali jej jednak do nauki, chcieli bowiem, by była ona dla dziecka przyjemnością. Narratorka czuła szczególny respekt przed ojcem-pisarzem, który był dla niej największym autorytetem. Zdawała sobie sprawę, że ma do czynienia z człowiekiem wyjątkowym, toteż starała się nigdy mu nie przeszkadzać w pracy. Okres dzieciństwa był dla niej czasem rozwijania swoich artystycznych zdolności. Wkrótce miała się stać malarką. Ziele na kraterze Melchior Wańkowicz DZIECI - ZACZĄTEK NOWEGO: Nowe pędy, które zdołał wypuścić po katastrofie życiowej, jak odradzanie się życia i wieczna nadzieja. Świadom zagrożeń, jakie niesie ze sobą życie, Wańkowicz stosował niepospolite metody wychowawcze: za pomocą żartów, czasem bolesnych, uczył córki właściwego zachowania (podróże do Szczypina i Kłujewa kończące się kłuciem i szczypaniem), prowokował je, by same poszukiwały odpowiedzi na pytania (na pytanie o słowo "eklektyczny" odpowiedział: "To znaczy po grecku idiota", co nie jest prawdą, ale zmusza dziecko do samodzielnego sprawdzenia w słowniku), nie ukrywał przed dziećmi życia dorosłych, nie stwarzał pozorów, że są oni zawsze doskonali ("Mama [...] prowadząc za rączkę malutką Tiluśkę, została zaskoczona propozycją: Mamo, chodźmy 'na jednego'."), wprowadził odpowiedzialność za złe zachowanie: dziewczynki miały je opłacać z sumy przeznaczonej na konia. Córki uczone były samodzielności myślenia i działania, obznajomione z pokusami życia, i tak - wbrew pozorom - kierowane, aby były na życie zachłanne, żeby umiały dostrzec całe jego piękno: w krajobrazie, w ziarnie na siew, w ludziach i w zwierzętach, w ciągłym jego stawaniu się, żeby aktywnie w życiu uczestniczyły. Wina i kara Sławomir Mrożek DZIECIŃSTWO TRAGICZNE: Pewien mały chłopczyk miał swojego anioła stróża. Jak każde dziecko bywał niegrzeczny i często nie modlił się, więc anioł stróż rozpaczał. Postanowił, że jego bezsilność nie może trwać dłużej. Postanowił użyć wobec chłopczyka przemocy. Początkowo wszystko szło doskonale - dziecko nie tylko się modliło, ale także nie garbiło się, zjadało w całości posiłki, zachowywało się cicho, było coraz spokojniejsze. Anioł stróż nie przepuszczał żadnej okazji do ukarania dziecka. Obmyślił nawet różne sposoby ciosów, a czasem bił bez powodu, "na zapas". Zaczęło mu to sprawiać coraz większą przyjemność. Dziecko zmieniło się - chłopczyk utył i pobladł, bo nie wolno mu było biegać, i ze strachu wypijał potężne ilości znienawidzonego mleka. Coraz więcej czasu poświęcał na myślenie, zainteresował się chemią. Rodzice bardzo się cieszyli, a tato zbudował mu mały warsztacik i obdarzył kieszonkowym na materiały potrzebne do doświadczeń chemicznych. Pewnej nocy miastem targnął potężny wybuch. Chłopiec wysadził mieszkanie, a sam uciekł. Za nim biegł anioł stróż, żeby go ukarać. Na podstawie opowiadania można stwierdzić, że dziecko zostało sterroryzowane, zastraszone przez anioła stróża, który doszedł do wniosku, że przymus czynienia dobra przynosi doskonałe efekty. Bił chłopca, kiedy ten popełnił czyn zły. Dziecko bardzo się zmieniło - było spokojne, zachowywało się wzorowo, zrezygnowało z zabaw (podczas których było ciągle karane), coraz więcej czytało. Jego zainteresowania okazały się jednak związane z zemstą, agresją, którą wzbudziły "ciosy" anioła stróża. W końcu chłopiec wysadził dom, zabił swoich rodziców i uciekł z miasteczka. Anioł stróż występuje jako istota stojąca na straży Prawa. Postanawia poświęcić się dla tego Prawa tak bardzo, że je przekracza. Gotów jest na taki występek, byle skłonić chłopczyka do czynienia dobra. Uważa, że ma rację. Niestety przemoc, którą stosuje wobec dziecka, ma wpływ również na niego. Staje się obojętnym, chłodnym sadystą, pod jego wpływem taki staje się również chłopiec. Mały pisarczyk z Florencji (fragm. powieści Serce) Edmund de Amicis DZIECIŃSTWO PEŁNE MIŁOŚCI: Główny bohater opowiadania, Julek, uczeń czwartej klasy, dobrze się uczył, ponieważ wiedział, że ojciec liczy, że wkrótce będzie mu pomagał w utrzymaniu domu. Kiedy zrozumiał, że ojciec nie poradzi sobie z dodatkowymi zleceniami, postanowił mu pomóc. Najpierw zapytał, czy może, ale ojciec nie wyraził na to zgody. Chciał, by syn skoncentrował się na nauce. Więc chłopiec w tajemnicy wstawał w nocy i adresował koperty. Był zmęczony i nauczyciele zaczęli na niego narzekać. Ojciec wciąż się na niego gniewał i mały Julek bardzo to przeżywał. Był dobry, kochający, pracowity, wrażliwy. Z ulgą przyjął chwilę, kiedy sprawa wreszcie się wyjaśniła. W utworze zostały wyrażone następujące uczucia: ogromna miłość, która łączy całą rodzinę Julka, oraz poświęcenie. Mówi o tym tata chłopca: "trzeba dobrej woli i poświęcenia wszystkich w rodzinie"; poświęcenie dziecka dla rodziców - Julek nie sypia, ciężko pracuje, by ulżyć ojcu w jego zajęciach. Te uczucia są bardzo ważne w każdej rodzinie, której członkowie powinni się nawzajem wspierać i pomagać sobie. Dom to miejsce, gdzie czujemy się dobrze i bezpiecznie, kiedy jesteśmy kochani i otoczeni opieką. My jednak również musimy okazać innym (rodzicom, rodzeństwu) miłość. Wtedy rodzina jest szczęśliwa, tak jak rodzina Julka. Księga dżungli Rudyard Kipling DZIECIŃSTWO W NIEZWYKŁYCH WARUNKACH: Takie dzieciństwo ma główny bohater powieści, Mowgli, czyli "żabka". Był to hinduski chłopiec porwany przez tygrysa Shere Khana, kiedy był niemowlęciem w kołysce. Pod koniec opowieści liczył sobie około 12 lat. Jego rodzice byli drwalami, którzy pracowali w dżungli i wzięli dziecko ze sobą. Tygrys postanowił zapolować na malca, ale przy ataku poparzył sobie łapy w ognisku, a dzieciak zdołał mu umknąć i dotarł do wilczej jaskini. Był tak śliczny, wesoły i śmiały, że wilczyca Raksha pokochała go od pierwszej chwili. Potem został przedstawiony gromadzie i dopuszczony do niej za wstawiennictwem niedźwiedzia Baloo i czarnej pantery Bagheery. Rósł zdrowo, karmiony mlekiem wilczycy. Chodził nago, jego włosy rosły nietkniete nożycami, tworząc ogromną czarną grzywę. Niedźwiedź uczył go praw dżungli, a pantera polowania. Biegał z wilczym stadem, które stało się jego rodziną. Fizycznie i umysłowo rozwijał się wspaniale. Był bystry, spostrzegawczy, odważny; musiał tymi cechami nadrabiać brak pazurów i kłów, a także futra chroniącego ciało w zimne noce. Trudy zwierzęcego życia sprawiły, że był wielokrotnie silniejszy i bardziej odporny niż inne dzieci w jego wieku. Wspaniale pływał, wspinał się po drzewach i skałach, biegał i skakał. Poznał język zwierząt, nauczył się odzewów różnych gatunków leśnych myśliwych, za pomocą których wyrażał braterstwo ze zwierzętami puszczy i prosił ich o pomoc. Jego wesołe usposobienie i wdzięk zjednały mu przychylność mieszkańców dżungli, a jego wychowawcy kochali go tak bardzo, że gotowi byli oddać za niego życie. Małpy, zwane pogardliwie Bandar-logiem, tak się nim zachwyciły, że porwały go nawet do swojej siedziby. Było jednak zwierzę, które nienawidziło Mowgliego z całych sił. To tygrys Shere Khan zaprzysiągł mu zemstę. Uważał go za swoją zdobycz, którą odebrano mu za cenę tłustego bawołu ubitego przez Bagheerę. Uczucie było wzajemne, Mowgli również marzył o zabiciu śmiertelnego wroga. To pokazuje, że nie był łagodnym dzieckiem, lecz dzikim stworzeniem walczącym o przeżycie w trudnych warunkach. Szanował prawa dżungli, respektował zasady współistnienia różnych leśnych plemion. Znał dobrze uczucie przyjaźni i potrafił być wierny swoim dobroczyńcom. Dowodzi tego stosunek do Akeli i wilczej rodziny. Umiał kochać, potrafił się wzruszać, czego dowodzi pierwsza łza, jaka spłynęła z jego oczu po odrzuceniu go przez gromadę. Był dobry dla Messui, która uważała się za jego matkę. Potrafił jednak być również bezwzględny i groźny, o czym przekonał się stary oszust Buldeo. Najmocniej odczuł jego gniew Shere Khan, zabity przez stado bawołów umiejętnie poprowadzone przez Mowgliego i jego wilczych braci. Najbardziej jednak kochał w życiu wolność. Pragnął być w gromadzie, miał potrzebę życia we wspólnocie, ale dwukrotnie został okrutnie zdradzony i wypędzony. To uczyniło z niego jeszcze w dzieciństwie zgorzkniałego samotnika. Zachował jednak swoją dumę i godność, nikogo nie prosił o litość. Szósta klepka Małgorzata Musierowicz DZIECIŃSTWO W KOCHAJĄCEJ SIĘ RODZINIE: Rodzina Żaków, ukazana w powieści M. Musierowicz, jest jednocześnie przeciętna i niezwykła. Ma wiele cech, które zbliżają ją do warunków życia znanych nam z codziennego doświadczenia: mieszkają w dużym mieście, rodzice pracują zawodowo, dziewczęta uczą się, mieszka z nimi dziadek, znoszą codzienne kłopoty związane z prowadzeniem domu, zakupami, gotowaniem i sprzątaniem, jak wszyscy obchodzą święta i związane z nimi zamieszanie, są niezbyt zamożni, muszą ograniczać wydatki, przeżywają awarie i kłopoty z sąsiadami, doświadczają problemów rodzinnych, szkolnych, towarzyskich, czasami się kłócą i obrażają na siebie, mają kłopoty z wychowaniem niesfornego sześciolatka, mają przeciętnie, niezbyt nowocześnie i wystawnie urządzone mieszkanie. Jednym słowem, Żakowie to zwyczajna rodzina, jakich wiele. Dlaczego zatem stają się atrakcyjnymi bohaterami powieści? Decydują o tym ich niezwykłe i niestety rzadko spotykane cechy: rodzice bardzo się kochają i dobrze się rozumieją, wybaczają sobie wielkodusznie drobne niedoskonałości, nie przejmują się drobnymi kłopotami życia codziennego, są wobec siebie całkowicie szczerzy, nie znoszą fałszu i udawania kogoś, kim się nie jest, są absolutnie uczciwi, odporni na chciwość i korupcję, wszyscy w rodzinie mają równe prawa, tak samo ważne są sprawy dziadka, ojca, Julii, jak i sześcioletniego Bobcia, nigdy nie wyśmiewają się z problemów sercowych dorastających córek, nie muszą dzieciom niczego zabraniać ani nakazywać, rodzice ufają córkom, wierzą, że żadna nie zrobi nic głupiego ani niewłaściwego. Większość problemów rozwiązują wspólnie, w trakcie rodzinnej dyskusji, w której każdy ma prawo zabrać głos, lubią ze sobą przebywać, jedzą wspólne posiłki przy rodzinnym stole, są otwarci, serdeczni i niewiarygodnie gościnni. Gotowi są przyjąć pod dach każdego, kto nie ma schronienia (jak Krystynę, jej męża i dziecko), udzielić pomocy, poświęcając swój czas i wysiłek (np. ucząc leniwą Danusię), są gotowi do znoszenia niewygód bez narzekania. Mają wszyscy ogromne poczucie humoru i potężną dawkę optymizmu, która pozwala im cieszyć się życiem mimo rozlicznych kłopotów i problemów. Te niezwykłe cechy sprawiają, że Żakowie wydają się rodziną marzeń. Ciepło i serdeczność panujące w ich domu, opromienione "szóstym zmysłem humoru" przyciągają czytelnika wizją rodzinnego szczęścia. Popularność Małgorzaty Musierowicz i jej książek z serii Jeżycjada bierze się właśnie z tej optymistycznej i krzepiącej wizji rodziny i wspaniałego, pełnego miłości, bezpiecznego dzieciństwa. Po części dlatego, że każdy, kto czytał jej powieści pragnąłby swoją rodzinę ukształtować w podobny sposób, a ci, którzy nie doznali rodzinnego ciepła, dowiadują się, na czym ono polega i jak można je stworzyć. Opium w rosole Małgorzata Musierowicz DZIECIŃSTWO BEZ MIŁOŚCI: Córką, której bardzo brakuje miłości mamy, jest Aurelia - sześcioletnia dziewczynka, której źle we własnym domu. Ma wykształconych rodziców, jej mama jest szanowaną nauczycielką, znającą się na wychowywaniu dzieci, a jednak nie potrafi okazać córce nawet cienia miłości. Jest wobec niej chłodna i obojętna. Dlatego Aurelia szuka ciepła w domach obcych ludzi. Idzie tam, gdzie przyjmują ją serdecznie, gdzie słuchają z zainteresowaniem tego, co dziewczynka ma do powiedzenia, gdzie czuje się chciana i lubiana. Pani Borejko zauważa: "ona tak namiętnie garnie się do obcych ludzi. To jest aż... przejmujące". Dzieje się tak dlatego, że mama Aurelii nie potrafi okazywać własnych uczuć, ona sama jest przez to bardzo nieszczęśliwa, nie układa się jej życie rodzinne ani zawodowe. Córeczka znika z domu, by szukać rodzinnego ciepła w domach innych ludzi. Małgorzata Musierowicz przedstawiła w powieści prawdę oczywistą, ale czasem bardzo trudną do zrealizowania - każdy z nas potrzebuje miłości, ciepła, serdeczności. Żeby czuć się szczęśliwym, musimy umieć je nie tylko przyjmować, ale także dawać innym. Dopiero wtedy świat staje się piękny. Piętnastoletni kapitan Juliusz Verne DZIECKO - BOHATER: Dick Sand był sierotą; znaleziono go jako noworodka na ulicy San Francisco. Wychowywał się w przytułku. Kiedy miał osiem lat, uciekł stamtąd na morze. Został chłopcem okrętowym i poznawał tajniki zawodu marynarza. Kapitan Hull zwrócił uwagę na młodego i zdolnego chłopca. Przedstawił go armatorowi Jamesowi W. Weldonowi, który zajął się losem Dicka. Zatrudnił go w swej kompanii i umożliwił naukę. Z natury bystry, obdarzony wrodzoną inteligencją Dick uczył się szybko i łatwo. Z wdzięczności za okazane zainteresowanie i pomoc przywiązał się do opiekunów. Był wobec nich lojalny i uczciwy; poza tym darzył całą rodzinę Weldonów niekłamaną sympatią i szacunkiem. Do jego zalet należy dodać jeszcze odwagę, pomysłowość i poczucie obowiązku. Kiedy w tragicznym polowaniu na wieloryba zginęła cała załoga "Wędrowca", Dick bez wahania przejął obowiązki kapitana. Wywiązywał się z nich najlepiej jak potrafił, w poczuciu odpowiedzialności za życie i zdrowie rodziny swego dobroczyńcy i pozostałych pasażerów. Zrobił wszystko, żeby ich uratować. Tak więc Dick został wykreowany na prawdziwego, nieustraszonego bohatera, który jest gotów na wszystko, by ocalić swoich bliskich. Dom dziecka Ewa Lipska dzieci niekochane, niechciane: Tematem wiersza jest samotność i smutek dzieci, które nie mają rodziców. Podmiot liryczny opowiada o życiu takich dzieci w domu dziecka, gdzie wszystko jest takie samo, każde z trzydzieściorga dzieci ma identyczne pantofelki, fartuszki, nawet gesty wykonują w taki sam sposób i o jednej porze: "Trzydzieści par wyciągniętych rączek (...)". Jest to obraz smutny i przygnębiający. W domu dziecka brakuje ciepła, radości i spontaniczności. Każde dziecko jest traktowane w taki sam sposób, co niszczy jego indywidualność, poczucie odrębności. Wszystko musi mieć swój ustalony rytm, który niczym nie jest zakłócany. Przebywają tam dzieci okaleczone emocjonalnie, bo sytuacja, kiedy jest się niechcianym przez rodziców, jest chora, zła. Dzieci z wiersza E. Lipskiej opowiadają, w sobie właściwy sposób, dlaczego znalazły się w domu dziecka. Pierwsze dziecko (druga zwrotka) mówi, że jego mama zmarła, "bo tatuś zamienił się w wilka". Smutne jest to zwierzenie, prawdopodobnie dziecko zaznało w domu rodzinnym przemocy i złości. Wierzy jednak w to, że mama, gdyby tylko chciała "mogłaby być królową". Kolejny maluch zwierza się, że jego "mamusia była chuda i dlatego nie mogła mnie kochać". Domyślamy się, że dziecko wzrastało w biedzie, może skrajnej nędzy i dlatego zostało umieszczone w domu dziecka. Ono również wierzy w to, że jego mama przyjdzie po niego i go "kupi na zawsze", musi tylko być "mniej chuda". Potem dzieci - jedno przez drugie - chwalą się swoimi rodzicami. Mamusie są piękne, tatusiowie silni, bogaci. Niestety, nie jest to prawda. To tylko marzenia dzieci, które chciałyby, by tak było naprawdę. Może w to wierzą i w ten sposób umilają sobie pobyt w domu dziecka, a także tłumaczą i usprawiedliwiają, na swój dziecinny sposób, swoich rodziców. To jest wiersz o dzieciństwie nieszczęśliwym, samotnym. Polecamy na dziś


Intrygująca oferta noclegowa w Sopocie - Artykuły ogólne\nSopot to nieraz odwiedzany przez turystów rejon, w szczególności w sezonach letnich. Idealne morze, liczne festiwale muzyczne, śliczne widoki i krajobrazy – to ledwie parę z atrakcji turystycznych, jakie czekają na odwiedzających. Sopot jest wyjątkowym miejscem i na pewno każdy winien wybrać się tam chociaż raz w życiu. W Sopocie bez większych kłopotów znajdziemy nocleg, gdyż miasto to posiada rozległą i atrakcyjną bazę noclegową. W Sopocie zdołamy wynająć domki, hotel, motel albo też pensjonat, ewentualności noclegu jest więc bardzo sporo.\nNajprostszym i zarazem najszybszym sposobem na znalezienie noclegu jest korzystanie z Internetu.\nJeśli nie jesteś pewien, czy zamieszczone na tej stronie informacje są wystarczająco precyzyjne, to zobacz źródło (https://www.astorhotel.pl/), które zostało wykorzystane do napisania tego tekstu.\nTam odnajdziemy rozmaite bazy noclegowe, jakie dopomogą nam odszukać nieskazitelny nocleg w Sopocie. Sopot nocleg proponuje w przeróżnych cenach, możemy znaleźć zarówno tańsze jak i trochę droższe oferty. Noclegi blisko morza w wielu przypadkach są trochę droższe niż te, które znajdują się trochę dalej. Cena jest zależna również od komfortu oraz udogodnień, na przykład noclegi z wykupionymi posiłkami będą droższe niż te bez.\nSzukając noclegu, możemy również zatrzymać się na polu namiotowym, jeśli tylko mamy własny namiot. To bardzo popularna forma noclegu, jaka pozwala przeżyć bajeczną przygodę, i przy tym zaoszczędzić multum pieniędzy. Wiele osób wybiera także gospodarstwa agroturystyczne oraz domki. Noclegi w domkach zazwyczaj są niezwykle wygodne i komfortowe, do tego domki są przestronne i prawidłowo wyposażone.\nWybierając się do Sopotu, warto pamiętać o tym, żeby nocleg zarezerwować z właściwym wyprzedzeniem. Wyłącznie wtedy będziemy mieć pełne przekonanie, że znajdziemy wiele wolnych miejsc. W sezonie letnim do Sopotu przyjeżdża sporo ludzi, nie tylko z Polski. Noclegi (świetne są na przykład te noclegi nowy targ) są więc rezerwowane na niezmiernie dużą skalę. Jeśli pragniemy uniknąć problemów związanych z brakiem miejsc, zaleca się wcześniejsze jego zarezerwowanie.\n<Poprzedni Poprzedni wpis: Czy zadajesz sobie pytania, kim jesteś i czego pragniesz od życia? To bardzo ważne kwestie\nNastępny: > Następny wpis: Umeblowanie hotelowe, a w szczególności łóżka są najważniejszą kwestią w każdym obiekcie noclegowym


domilkowy domek: Niespodziankowo - wyróżnieniowo i leniwie\npaula_71 1 grudnia 2009 00:00\nKochana,nie tylko Ty masz lenia ;)\nWyróżnień gratuluję,należały się.\nSerduszko urocze i z jaką precyzją zrobione.Uleńka ma talent.Karteczka też jest niczego sobie.\nŚciskam.Buziaki dla brzdąca.\nMili 1 grudnia 2009 00:04\nOj ale żebys Paulinko wiedziała jakiego mam tego lenia. Chyba MEGA A na dodatek sprzęt na którym piszę ledwie zipie. Chyba trzeba powoli ewakuowac z niego wsyztskie dane, bo niedługo może nie być co ratować. Byłoby smutno.\nMałgosiaart 1 grudnia 2009 00:27\nMili to chyba wszystko przez tą jesień dłuuugą;) Mi wszystko przychodzi ciężej.Trzymaj się, w koncu przyjdzie ta wiosna i wrócimy do pełni sił.\nushii 1 grudnia 2009 16:22\nCieszę się, że dotarło w całości i że niespodzianka się udała :)\nA malutkiego pomocnika to wycałuj ode mnie!!!\nkasandra 2 grudnia 2009 07:53\nGratuluję Mili wyróżnień i fantastycznego prezentu\nivon777 7 grudnia 2009 11:41\nUshii to Kobieta Wielkiego Serca ... tak piękny gest obdarowywania mają właśnie dobrzy ludzie.\nNie ma tabletek na lenistwo ... niestety ... jedyny sposób jaki znam, to wyłączyć wtyczkę od laptopa , włączyć odkurzacz albo przesiąść się na mopa (((:


Opis patcha 7.3 | League of Legends\nNIE MIEŚCI SIĘ W OKNIE Tymczasowo wyłączyliśmy zmianę, która dodała nazwy skórek do tablicy wyników, dopóki nie rozwiążemy problemu z długimi nazwami skórek\nZNANY PROBLEM Nasze chorągwie w poczekalni nie mają przycisków przyznających graczom zwierzchnictwo nad grupą, prawa do zapraszania lub wyrzucenia ich z poczekalni. Aktualnie dostęp do tych opcji można uzyskać klikając chorągiew gracza PPM. Naprawimy to w 7.4!\nGdy Zyra „zajmuje się roślinnością”, jej umiejętności to tylko połowa tego, co się dzieje — posiada także ogród pełny Ciernioplujów i Smagających Pnączy. Gdy unikniecie (...lub nie) umiejętności, macie do podjęcia decyzję: zostać i załatwić jej rośliny albo wycofać się i zaczekać, aż znikną. Decyzja zdecydowanie skłaniała ku ucieczce, ze względu na agresywne SI roślin, które kazało im zawsze atakować pobliskich bohaterów w momencie pojawienia się, niezależnie od tego, czy pojawiły się w wyniku trafienia przez Zyrę umiejętnością.\nUsprawnienie ekranu podsumowania rozgrywki, chorągwie w poczekalni i wiadomości.\nnowośćPATRIOTYCZNE FLAGI Dodaliśmy do poczekalni animowane chorągwie. Trzepotają na wietrze, tak jak flagi powinny. Będziemy wprowadzać kolejne aktualizacje graficzne w ciągu następnych patchów, jednocześnie pilnując, żeby nie zaszkodzić wydajności.