Liczba wyświetleń bieżącej kategorii: 3504\nBartosz Pilny 28.03.2013 10:58 wersja do wydruku\nza okres od 27 lutego do 20 marca 2013 r.\n1. W okresie sprawozdawczym podjęto 29 zarządzeń, dotyczących realizacji budżetu, uchwał Rady Miasta, zadań ustawowych i usprawniania pracy Urzędu Miasta, między innymi w sprawie:\n1) zmian w dochodach i wydatkach budżetu miasta na prawach powiatu na rok 2013 dotyczących przeniesień wydatków budżetowych między paragrafami,\n2) powołania Komisji Przetargowej do przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na wymianę instalacji centralnego ogrzewania w budynku Zespołu Szkół nr 5 przy ul. Jankowskiego 2,\n3) powołania Komisji Przetargowej do przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na budowę boisk przy Zespole Szkół Ogólnokształcących Nr 2 w Rudzie Śląskiej przy ul. Jankowskiego 22,\n4) powołania Komisji Przetargowej do przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na budowę boiska przy Zespole Szkół Ogólnokształcących Nr 1 przy ul. Mickiewicza 15 w Rudzie Śląskiej,\n5) powołania Komisji Przetargowej do przygotowania i przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia publicznego na przebudowę ul. 1-go Maja, na odcinku od ul. Klary do ul. Szyb Walenty – roboty budowlane.\n1) Sportowa Ruda\nPo niedawnej akcji promującej rudzkie zabytki tym razem rozpoczęła się akcja propagująca rekreację oraz zdrowy tryb życia. Głównymi jej odbiorcami są dzieci i młodzież. W ramach akcji prowadzone będą dodatkowe zajęcia w szkołach oraz bezpłatne plenerowe zajęcia fitness. Odbędzie się kilka imprez sportowych oraz sportowy piknik.\n2) Spotkania z mieszkańcami\nNa początku marca rozpoczęła się kolejna edycja spotkań władz miasta z mieszkańcami Rudy Śląskiej. Jednym z najważniejszych zagadnień poruszanych podczas spotkań są kwestie związane z nową ustawą śmieciową oraz z przygotowaniem do wprowadzenia po raz pierwszy w historii Rudy Śląskiej budżetu obywatelskiego. Odbyło się już 6 spotkań. Kolejne zaplanowane zostały po Świętach Wielkanocnych. Ich harmonogram znajduje się na stronie internetowej miasta oraz w „Wiadomościach Rudzkich”.\n3) Przetarg śmieciowy\nNa początku marca ogłoszony został przetarg na odbiór i zagospodarowanie odpadów komunalnych z terenu miasta. Firma, która wygra przetarg, odbierać będzie śmieci od wszystkich mieszkańców Rudy Śląskiej.\n4) Konsultacje społeczne\nPrzeprowadzona została kolejna tura konsultacji społecznych dotyczących nowych zasad odbioru śmieci. Tym razem mieszkańcy byli pytani czy w ramach „opłaty śmieciowej” firma wywożąca odpady powinna wyposażyć nieruchomości w pojemniki na śmieci mieszkańcom. Konsultacje zakończyły się 20 marca. Wyniki ankiet jednoznacznie wskazują, że mieszkańcy w zamian za opłatę oczekują zapewnienia kompleksowej obsługi w zakresie zagospodarowania odpadów.\n5) Światowy poziom rudzkiej neonatologii\nNa początku marca rudzki szpital gościł światowej sławy neonatologów ze Szwecji i USA oraz szefa Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy Jurka Owsiaka. Zarówno zagraniczni eksperci, jak i Jurek Owsiak nie szczędzili słów pochwały dla działalności rudzkiej neonatologii.\n6) Ruda Śląska wchodzi do PPP\nDo końca marca prowadzone będą rozmowy z rudzkimi przedsiębiorcami, którzy są wstępnie zainteresowani realizacją inwestycji w formule PPP. Niebawem powołany zostanie zespół złożony m.in. z przedstawicieli wydziałów urzędu miasta, prawników, przedsiębiorców oraz radnych, który za zadanie będzie miał przygotować grunt pod realizację takiej inwestycji w Rudzie Śląskiej.\n7) Wspólna DTŚ-ka\n11 marca w siedzibie Górnośląskiego Związku Metropolitalnego władze Rudy Śląskiej, Chorzowa, Świętochłowic i Zabrza podpisały porozumienie w sprawie wspólnego utrzymania Drogowej Trasy Średnicowej. Już od następnego sezonu zimowego DTŚ-ka będzie odśnieżana przez jeden podmiot. Poza sezonem zimowym firma, która wygra przetarg, ma odpowiadać za czystość na trasie oraz utrzymywać w odpowiednim stanie pasy zieleni. Przetarg zostanie ogłoszony prawdopodobnie na przełomie marca i kwietnia br.\n8) Bezpieczeństwa nigdy dość\nKilkuset dodatkowych policjantów będzie patrolować w tym roku najbardziej niebezpieczne ulice w Rudzie Śląskiej. To efekt współpracy ze Szkołą Policji w Katowicach. W ubiegłym tygodniu ustalone zostały szczegóły umowy. Słuchacze Szkoły Policji w ramach szkolenia zawodowego odbywać będą wspólne służby patrolowe z policjantami Komendy Policji w Rudzie Śląskiej w miejscach szczególnie niebezpiecznych. Patrole pojawią się na początku kwietnia, kolejne latem oraz jesienią.\n9) Orzegowski CIS już powstaje\nJeszcze w tym roku w Rudzie Śląskiej powstanie drugie Centrum Inicjatyw Społecznych. Kosztem 1,3 mln zł na jego potrzeby zostaną zaadaptowane dwa budynki w dzielnicy Orzegów. Prace rozpoczęły się z końcem lutego i potrwają 9 miesięcy.\n11) Dobrze zaplanować przyszłość\n14 marca w hali MOSiR w Halembie odbyła się po raz kolejny Giełda Szkół Ponadgimnazjalnych. Organizowana od 16 lat giełda ma za zadanie przybliżyć uczniom klas drugich i trzecich gimnazjalnych ofertę kierunków kształcenia ponadgimnazjalnego w Rudzie Śląskiej. Swoją ofertę edukacyjną dla tegorocznych absolwentów gimnazjów zaprezentowało w Halembie 12 rudzkich szkół oraz Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna.\n12) Odbudują dom Karola Goduli\nOmówienie szczegółów odbudowy domu Karola Goduli stanowiło temat spotkania prezydent Grażyny Dziedzic z przedstawicielami Fundacji „Zamek Chudów” i Stowarzyszenia „Niepokonani 2012”. Organizacje zadeklarowały, że w pierwszej połowie tego roku ukończą roboty porządkowe przyległych terenów. Właściwą rekonstrukcję obiektu planują zaś rozpocząć w połowie przyszłego roku.\n13) Dodatkowe pieniądze na aktywizację młodych bezrobotnych\n680 tys. zł – tyle otrzymał Powiatowy Urząd Pracy w Rudzie Śląskiej na aktywizację młodych bezrobotnych. Pieniądze trafią do osób poniżej 30. roku życia. Dzięki nim rudzki PUP zorganizuje staże, które będą szansą zdobycia doświadczenia zawodowego 94 młodych ludzi.\n· V Otwarte Mistrzostwa Szkoły Podstawowej nr 41 w Zapasach Dziewcząt i Chłopców,\n· Uroczyste wręczenie aktów nadania stopnia nauczyciela dyplomowanego 27 nauczycielom rudzkich szkół i przedszkoli podczas uroczystego spotkania w Gliwicach, organizowanego przez delegaturę gliwicką Kuratorium Oświaty w Katowicach,\n· Wybór Sportowca i Trenera Roku 2012 podczas gali organizowanej przez „Wiadomości Rudzkie” w Domu Kultury w Bielszowicach,\n· Mecz II ligi piłki ręcznej mężczyzn SPR Grunwald Ruda Śląska - MTS Chrzanów,\n· Mecz II ligi piłki ręcznej kobiet Zgoda Ruda Śląska – Ruch II Chorzów,\n· Spotkanie Subregionu Centralnego w ramach programu rozwoju Subregionu Centralnego,\n· Spotkanie prezydent miasta z prezesami chórów,\n· Spotkanie z radnymi Rady Miasta w sprawie budżetu zadaniowego i realizacji inwestycji w formule PPP,\n· Spotkanie z mieszkańcami Chebzia,\n· Szkolny Dzień Profilaktyki w Zespole Szkół Ponadgimnazjalnych nr 2,\n· Koncert z okazji Dnia Kobiet w Miejskim Centrum Kultury w Nowym Bytomiu,\n· Wizyta Jurka Owsiaka w Szpitalu Miejskim,\n· Koncert w Miejskim Centrum Kultury „Rudzkie Prezentacje Chóralne - Wokół pieśni pasyjnej i pokutnej”,\n· Spotkanie z mieszkańcami Kłodnicy,\n· Konkurs recytatorski „Poezja Juliana Tuwima” dla uczniów klas I-III organizowany przez Szkołę Podstawową nr 20,\n· Ustalenia ze Szkołą Policji w Katowicach w sprawie dodatkowych patroli,\n· Wręczenie nagród „Laur Zielonej Róży” XVI Konkursu Recytatorskiego Dzieci i Młodzieży w Muzeum Miejskim,\n· Spotkanie w sprawie geoportalu miasta,\n· Koncert „Rewia Przedszkolaków” w Miejskim Przedszkolu nr 30,\n· Giełda Szkół Ponadgimnazjalnych w hali MOSiR w Halembie,\n· Debata „Kobiety mogą żyć bez mężczyzn” zorganizowana przez Młodzieżową Radę Miasta,\n· Uroczystość Złotych Godów\n· Otwarcie ośrodka szkolno - wychowawczego z kompleksem sportowym dla dzieci i młodzieży niepełnosprawnej w Dąbrowie Górniczej,\n· XVIII Zjazd Oddziału Miejskiego PTTK w Zespole Szkół Ogólnokształcących nr 1,\n· Msza św. w intencji rzemieślników w kościele pw. św. Michała Archanioła w Orzegowie odprawiona przez arcybiskupa Wiktora Skorca,\n· Spotkanie z mieszkańcami Bykowiny,\n· Konferencja prasowa dotycząca aktualnej sytuacji miasta,\n· VI miejski teleturniej interdyscyplinarny dla uczniów gimnazjów w Miejskim Centrum Kultury w Nowym Bytomiu,\n· Spotkanie Prezydent Miasta ze związkami zawodowymi rudzkich kopalń,\n· Spotkanie z mieszkańcami Wirku i Czarnego Lasu,\n· IX edycja Międzygminnego Konkursu Gwary „Ślonzoki Niy Gynsi” w Gimnazjum nr 11.\nTomasz Kulpok – tel. 322-449-000 do 010 wew.3252\nSprawozdanie za okres 27.02. - 20.03.\nLiczba wyświetleń dokumentu: 99


Paryż a raczej Wersal, dzień V | Zycie w Irlandii\nPosted on 30 sierpnia, 2009 by Kasia w Krainie Deszczowców\nDzień V i ostatni\nW ostatni dzień wybraliśmy się do Wersalu. Hm, może nie trzeba było. Najpierw był problem z dotarciem na miejsce. Do Wersalu jedzie się takim pociągiem podmiejskim. Stacja z której chcieliśmy jechać była zamknięta więc musieliśmy jechać na inną stację. Ale za to jak już wsiedliśmy do wersalskiego pociągu wróciły wspomnienia z dzieciństwa. Bo pociąg był taki fajny, dwupiętrowy!\nNa stacji jak i w pociągu tłumy ludzi. A jak wyszliśmy ze stacji to nie mieliśmy problemu z tym w którą stronę się kierować. Po prostu ruszyliśmy za tą olbrzymią pielgrzymką. Nie wiem jak nam się udało czasem zrobić jakieś zdjęcia bez tłumów w tle.\nDużo ludzi wszędzie, w ogrodach, w pałacu i do tego upał. Zdążyliśmy już zapomnieć jak wygląda prawdziwe lato. 😉 Ciężko było cieszyć się tym pobytem gdy wokoło była masa ludzi. Próbowałam sobie wyobrazić to miejsce w ciszy i spokoju z przyjęciami na łódkach na wodzie. Nie wychodziło mi to za bardzo. Masa ludzi wybitnie mnie zniechęciła. W sumie nie ma się co dziwić, pałac podobno mieści 20 tysięcy osób.\nPo powrocie z Wersalu już nie zostało nam zbyt dużo czasu. Po prostu jedzonko i na lotnisko..Trzy razy sprawdzano nam bilet i dokumenty na francuskim lotnisku. Nie ma to jak w Irlandii ;);)\nParyż II Segovia Provins\nThis entry was posted in Uncategorized and tagged Francja, ogrody, Paryż, Francja, pociąg, sztuka, Wersal, Zamki. Bookmark the permalink.\n← Paryż a raczej Provins, dzień IV\nWiadukt na Malahide →


Prośba o sprawdzenie Signum 2.0t : Jakie auto kupić?\nProśba o sprawdzenie Signum 2.0t\n24 Lis 2016, 23:52\nczy ktoś mógłby rzucić okiem na to autko?\nSprawa wygląda tak, że niestety autko jest bardzo daleko ode mnie. Z drugiej strony patrząc, dorwanie Signum/Vectry z tym silnikiem i to jeszcze z LPG, to nie lada wyzwanie. A może ktoś poleca jeszcze coś? Generalnie zależy mi na większym samochodzie, komfortowym i większym silnikiem. Moje poprzednie auto (na szczęście już sprzedane) to Ibiza 6L 1.4 - za małe, za słabe , kupione tylko do dojazdów do pracy. Ilość km ? Dojazd do pracy to śmieszna sprawa ~ 5km + prawie co weekend dojazd na uczelnię 40km w jedną stronę. Do tego kilka długich wyjazdów w roku. Jakieś alternatywy dla Signum/ Vectry C?\nRejestracja: 24 Lis 2016, 23:26\na4 b6 vs a4 b7 vs bmw e60/90 vs passat b6?świeży kierowca vs auto dla rodziny\nTagi: Opel, auto, kupię, lpg, samochód, sprzedam, Łada\n77,00 PLN Osłona drążka kierowniczego przekładni kierowniczej jeep grand cherokee 2005-2010 marki Empi 199,99 PLN Vw ag4 01m czujnik prędkości obrotowej oem 109,00 PLN Klucz oczkowy podwójny klucze oczkowe dwustronne 610n-21x23 hazet, 14 x 15 mm, 232.3 mm marki Hazet\nAudi SQ5 TDI - silnik V6 diesel ...Silnik 3.0 TDI z podwójnym turbodoładowaniem generuje olbrzymią moc 230 kW (313 KM), a jego maksymalny moment obrotowy wynosi 650 Nm i jest dostępny od 1450 do 2800 obr/min. Audi SQ5 TDI dostępne jest na rynku od 2013 roku. ...Renault Megane - kompaktowy hatchback ...Najbardziej ekonomiczny silnik zapewniający przyzwoite osiągi to 1,6 dCi o mocy 130 KM i średnim spalaniu na poziomie 4 l/100 km . Odmiana ta została wyceniona na od 88 tys. zł i nie występuje z automatyczną skrzynią biegów. ...Fiat Tipo 5D i Station Wagon - ...Fiat Tipo jest nowoczesnym samochodem kompaktowym. Wyrazisty charakter, prostota, funkcjonalność w połączeniu z bezkonkurencyjną ofertą cenową, to cechy, dzięki którym model został uhonorowany tytułem "Autobest" ...


Grecja, Albania, a może do Bułgarii? Startujemy z Jasionki - Biznes i Styl\nWakacyjny sezon w&nbspJasionce rozpoczął się 14 maja wylotem na Korfu. Dziś oferta jest dużo bogatsza. Do wyboru są cztery, najbardziej popularne wśród rzeszowian, kierunki - Turcja, Albania, Bułgaria i&nbspGrecja. Z&nbspoferty zniknęła natomiast Majorka.\nWakacyjna oferta lotniska Jasionka to cztery kierunki czarterowe. Najwięcej lotów odbywa się do Grecji, bo do wyboru są aż trzy bezpośrednie połączenia. W&nbsptym sezonie - do dwóch najczęściej wybieranych Korfu i&nbspKrety - dołączyła bowiem, malownicza wyspa Zakynthos. Wyloty do Grecji odbywają się w&nbspniedzielę (Kreta i&nbspKorfu), środy (Korfu) i&nbspw piątki (Zakynthos).\nZ&nbsplotów na Korfu korzystają także turyści, którzy chcą wypocząć w&nbspAlbanii. Po wylądowaniu na wyspie, popłyną promem do Sarandy. Jeśli jednak ktoś już zwiedził Grecję i&nbspma ochotę na odmianę, może wybrać Bułgarię lub Turcję. Loty do Burgas startują dwa razy w&nbsptygodniu - we wtorki i&nbsppiątki, a&nbspw każdą sobotę polecimy do tureckiej Antalyi.\nOprócz czarterów, które działają tylko w&nbspsezonie, z&nbspJasionki regularnie latają samoloty w&nbspdziewięciu kierunkach. Najwięcej w&nbspstronę Wysp Brytyjskich - do Bristolu, East Middlands, Londynu (na lotniska Luton i&nbspStansted), Manchesteru i&nbspDublina, a&nbsptego do Monachium, Berlina i&nbspWarszawy.


Batman: The Caped Crusader | Gotham w Deszczu\nPodobno recenzje powinny być obiektywne, pozbawione ładunku emocji – niczym wzorcowe dziennikarstwo fachmanów z gazet wybiórczych i bliskim im ideologicznie telewizji całodobowych. W tym przypadku jednak się nie da, ba, nawet wcale nie chcę, by się dało. Dlatego, że mam do Jima Starlina cholerny sentyment, o czym słów kilka w dalszej części tekstu.\nWreszcie, po latach, doczekaliśmy się reedycji klasycznych opowieści z lat 1988-1989 napisanych przez tego uznanego scenarzystę i rysownika, twórcę marvelowskiego arcyłotra Thanosa. Niestety, nie jest wiedzą powszechną, że artysta ten pracował swego czasu nad przygodami naszego ulubionego Mrocznego Rycerza i – moim zdaniem – dorzucił do jego legendy kilka kamieni milowych od siebie. Dziś już niesłusznie zapomnianych.\nWszystko zaczęło się od znakomitego komiksu „Batman: The Cult” napisanego właśnie przez Starlina, a narysowanego przez kultowego rysownika Berniego Wrightsona, znajdującego się wówczas na absolutnych wyżynach swoich artystycznych możliwości. Historia ta (zasługująca zresztą na osobny artykuł) miała z założenia zdyskontować komercyjny i artystyczny sukces „Powrotu Mrocznego Rycerza” Franka Millera, Klausa Jansona i Lynn Varley. Identyczny format – cztery zeszyty po czterdzieści osiem stron, a do tego tematyka wybitnie odstająca od dziewięćdziesięciu pięciu procent tego, co wówczas miały do zaoferowania DC Comics czy Marvel Comics. Nie powstało co prawda dzieło tak wiekopomne jak opus magnum Millera, ale i tak czytelnicy otrzymali kawał znakomitego komiksu.\nJuż w „The Cult” Starlin pokazał, że chce z Batmanem zrobić coś innego, coś swojego. W Gotham City pojawia się kaznodzieja Deacon Blackfire, który pod pozorami krucjaty odnowy moralnej realizuje swój własny diaboliczny plan. Mami opinię publiczną miłością bliźniego, jednocześnie w kanałach ściekowych gromadząc prywatną armię złożoną z bezdomnych i przedstawicieli kryminalnego światka (w każdym razie z tych, którzy przeżyli i złożyli mu hołd). Gdy nadejdzie czas, Blackfire wykorzysta swoją armię, aby przejąć władzę w mieście, likwidując lokalnych oficjeli i ustanawiając coś w stylu stanu wyjątkowego. Jego plany ostatecznie pokrzyżują oczywiście Batman i Robin, ale ten pierwszy zapłaci za to wysoką cenę. Po raz pierwszy w swoim życiu zostanie pokonany zarówno fizycznie, jak i psychicznie – i to wcale nie przez jednego ze swoich odwiecznych wrogów, a przez, wydawałoby się, zwykłego człowieka potrafiącego jednak skutecznie mieszać ludziom w głowach.\n„The Cult” było skierowane do dojrzalszego, bardziej wyrobionego czytelnika, ale dużo z atmosfery tej opowieści, tematyki cięższego klimatu, Starlin postanowił przemycić do miesięcznika „Batman”, którego prowadzenie powierzyło mu DC Comics. Zamiast kolejnych widowiskowych potyczek z mniej lub bardziej kuriozalnymi przeciwnikami, amerykański scenarzysta postawił na klimaty uliczne, mocno osadzone w ówczesnej rzeczywistości, otaczającej tak go, jak i czytelników przygód Nietoperza.\nI dzięki temu, oprócz wymuszonego udziałem serii w crossoverze „Millenium” (który z wiadomych względów lepiej pominąć milczeniem), dzięki prowadzeniu tytułu przez Starlina, otrzymaliśmy kilka dobrych, bardzo dobrych i znakomitych historii.\n„Ten Nights of the Beast” to opowieść w klimacie zimnowojennym, ale już okresu odwilży w relacjach USA-ZSRR. Oczywiście po obu stronach konfliktu byli niezadowoleni – ci, którym zależało, aby zagrożenie cały czas było na odpowiednim poziomie, a świat żył w strachu przed tym, kto pierwszy wciśnie mityczny czerwony guzik i odpali pociski z ładunkami nuklearnymi. O tym też jest ta historia, w której radzieccy renegaci, wbrew polityce prowadzonej przez Gorbaczowa, wysyłają do Stanów swojego najlepszego zabójcę, czyli niejakiego KGBeast, faceta, który żeby wykonać zadanie posunie się do niemożliwego. Anatoly Knyazev (bo tak nazywa się zamaskowany kiler) przekracza amerykańską granicę i szybko zaczyna realizację swojej misji – likwidację kluczowych postaci w politycznym światku USA. Kto będzie jego ostatnim celem możecie się sami domyśleć. A raczej kto nim by się stał, gdyby nie pewien Najświetniejszy Światowy Detektyw.\nPo latach możemy podśmiewać się z niektórych motywów czy obserwacji politycznych scenarzysty, ale pucz Janajewa z 1991 roku pokazał, że to, co Starlin sygnalizował w iście komiksowy sposób w „Ten Nights of the Beast”, nie było wcale dalekie od prawdy. Kto wie, może gdyby Rosjanie mieli rzeczywiście na liście płac takiego zawodnika jak KGBeast, dzisiejszy świat wyglądałby inaczej?\nPoza raczej nietypowymi (dla opowieści o Batmanie) klimatami politycznymi, historia ta przeszła do historii dzięki finałowi. Otóż Batman wiedząc, że nie jest w stanie pokonać Knyazeva, zwabia go w końcu pułapkę i pozostawia uwięzionego na… pewną śmierć głodową. Co jakiś czas, w ograniczonym gronie akolitów Starlina i tych fanów Batmana, którzy pamiętają „Ten Nights of the Beast”, wybucha dyskusja – czy Mroczny Rycerz rzeczywiście mógł się posunąć do takiego rozwiązania? A jeśli tak – dlaczego po prostu nie zabił Knyazeva? Czy był hipokrytą, który nie chciał brudzić rąk? A może raczej tym, który musiał podjąć bezlitosną decyzję dla większego dobra i aby ukarać mordercę, tak jak na to zasługiwał? Scenarzysta nigdy nie odniósł się do zakończenia tej historii, pozostawiając jego odbiór czytelnikom. Oczywiście w sukurs przyszło wydawnictwo i za pośrednictwem Marva Wolfmana wyjaśniło moralnie ambiwalentny finał. Osobiście wolę jednak przewrotność Starlina i to niedopowiedzenie; wolę wierzyć, że Batman przyparty do muru zachowałby się jak człowiek, widząc zło ostateczne potraktowałby je tak, jak na to zasłużyło.\nCałość narysował Jim Aparo i pomimo całego szacunku do jego wkładu w historię Mrocznego Rycerza oprawa graficzna nie porywa. Jest prosto, schematycznie, kompozycja kadrów i plansz jest zwyczajnie słaba, a wymiana ciosów między postaciami charakterystycznie dla Aparo przypomina minieksplozje, co przy całej umowności komiksowej estetyki – jak dla mnie – jest nieporozumieniem totalnym.\n„Ten Nights of the Beast” okazało się jednakże sukcesem, a KGBeast postacią na tyle nośną (dorobił się nawet swoistej podróby w postaci NKVDemona), że funkcjonuje w popkulturze do dziś. W czasie kultowego „No Man’s Land” współpracował z Batmanem, potem m.in. zginął i został ożywiony, a niedawno – w ramach DC Rebirth znany po prostu jako The Beast – postrzelił Dicka Graysona w głowę. Sięgnął po tę postać nawet Zack Snyder robiąc z Knyazeva prawą rękę Leksa Luthora w „Batman v Superman: Dawn of Justice” – i co tu dużo mówić, grający go Callan Mulvey wypadł w tej roli znakomicie.\nO „The Diplomat’s Son” (swego czasu zeszyt ten zajął 28. pozycję na liście „100 Best Single Issue Comics Since You Were Born” magazynu „Wizard”) i „Consequences” pisałem już dla „Gotham w deszczu” tutaj, i nie ukrywam, że dla mnie to nadal absolutna pierwsza liga opowieści o Batmanie.\n„The Caped Crusader Vol. 1” nie zawiera opowieści „A Death in the Family”, zapewne ze względu na to, że ta historia była już kilka razy wznawiana – niemniej jest to rozwiązanie absurdalne. To domknięcie runu Starlina i jako takie powinno zostać powtórzone w ramach tej kolekcji, zwłaszcza że zawarto w niej swoisty epilog tej historii w postaci znakomitej opowieści „Fatal Wish”, która opowiada zarówno o potyczce Nietoperza z desperatem strzelającym do niewinnych ludzi, jak i próbie pogodzenia się ze śmiercią Jasona Todda. Przejmujący zeszyt, z – trafiającym w punkt – emocjonalnym końcem, niestety narysowany przez Aparo, który wyraźnie nie potrafił oddać od strony plastycznej finezji scenariusza napisanego przez Starlina.\nCałość kończy przedruk numeru 431., czyli historii „The Wall” Jamesa Owsleya (alias Christophera Priesta znanego choćby z „Black Panther”) i Jima Aparo, o potyczce Batmana z oddziałem Ligi Zabójców, wytrenowanym przez tego samego mistrza sztuk walki, który szkolił Wayne’a. Dlaczego umieszczono tę słabiznę w tym tomie nie mam najmniejszego pojęcia – zwłaszcza że w kolejnym zbiorze „The Caped Crusader” znajdzie się więcej historii napisanych przez Owsleya/Priesta.\nI w ten właśnie sposób cofamy się do prawdziwych rarytasów w opisywanej kolekcji, a mianowicie trzyzeszytowej historii („Victims!”, „Elmore’s Lady”, „Just Desserts”) określanej przez fanów nieoficjalnym tytułem „Dumpster Killers” oraz rewelacyjnego „You Shoulda Seen Him…”\n„Dumpster Killers” jest komiksowym majstersztykiem, najlepszym, co Starlin napisał o Batmanie. To rasowy thriller, w którym Bruce Wayne wykonuje prawdziwą detektywistyczną robotę (czyli to, o czym redaktorzy i kolejni scenarzyści pracujący obecnie dla DC Comics wydają się zapominać), aby dopaść zabójcę swojej przyjaciółki. Szybko okazuje się, że dziewczyna nie była pierwszą ofiarą zabójcy i w ogóle prawie nic w tym śledztwie nie jest tym, czym się z początku wydawało. O tej perełce pisałem już w siedemdziesiątym czwartym numerze magazynu KZ, ale dobrych słów o bardzo dobrych komiksach nigdy za wiele, więc jeśli jeszcze się zastanawiacie, czy sięgnąć po „The Caped Crusader Vol. 1” to zalecenie ministerstwa zdrowia psychicznego i dobrego samopoczucia byłoby jedno: NIE WAHAJCIE SIĘ! Te trzy zeszyty, z których tylko jeden narysował Jim Aparo, a pozostałe rewelacyjni Dick Giordano i Mark Bright, to (podobnie jak „The Diplomat’s Son”) absolutna klasyka nietoperzowej bibliografii. A wątek z bezdomnym Elmorem szokuje i wzrusza jednocześnie, udowadniając, że Jim Starlin potrafi być scenarzystą wybitnym.\nAle, oczywiście, to wszystko byłoby zbyt piękne, więc tandeciarze z DC Comics musieli nas czymś zaskoczyć! Otóż pierwsza część „Dumpster Killers” ukazała się w numerze 414. serii „Batman”, druga i trzecia odpowiednio w numerach 421. i 422. Co spowodowało tę przerwę sprzed lat pozostaje niewiadomą (osobiście podejrzewam kontrowersyjną tematykę) – po dziś dzień jest to sytuacja niecodzienna, żeby w miesięczniku kolejne epizody tej samej historii były rozdzielane. Jakiekolwiek jednak nie byłyby przyczyny dziwnych decyzji sprzed lat, wydawca przygotowując „The Caped Crusader Vol. 1” pominął numer 414. Tak po prostu. Popis absolutnej edytorskiej niekompetencji.\nNiesmaku nie jest nawet w stanie przykryć jednozeszytowa opowieść „You Shoulda Seen Him…” (narysowana znakomicie przez Dave’a Cockruma), skonstruowana na bazie rozmowy gothamskich policjantów, z których każdy postrzega Mrocznego Rycerza inaczej. To bardzo sentymentalna historia, ale bez fałszywych nut, chwytająca za serce i pokazująca Batmana jako dobrego człowieka, zanim kilkanaście lat później przerobiono go na aroganckiego bufona, z którym to wizerunkiem obcujemy po dzień dzisiejszy.\nSkąd więc sentyment, o którym pisałem na początku artykułu? Otóż właśnie „Dumpster Killers” i „You Shoulda Seen Him…” były odpowiednio drugą i trzecią historią o Batmanie (tą pierwszą była „Faces” Jamesa Owsleya i Michaela Baira z „Batman Annual” nr 13), które trafiły w 1990 roku w ręce trzynastoletniego wówczas autora tego tekstu. Nie da się ukryć, że to właśnie te komiksy wydane na niemiecki rynek przez oficynę o nazwie Hethke Comics, w połączeniu z „Batman” Tima Burtona, spowodowały, że Nietoperz (razem z Punisherem) pozostają dla mnie najświetniejszymi postaciami popkultury ever.\nZbiór „The Caped Crusader Vol. 1” uzupełnia przedruk „Batman Annual” nr 12 z 1988 r., historia pod tytułem „Slade’s Demon” napisana przez Mike’a Barona, znanego w Polsce z „Punishera”, a narysowana przez Rossa Andru (czyli faceta, który jako pierwszy narysował Franka Castle!). Niestety, ten w części kryminał, w części horror nie pozostaje na dłużej w pamięci i daleko mu do finezji chociażby sagi „Punisher: Kingpin Rules” Barona i Portacio. Choć, aby być uczciwym, to przy wszystkich mankamentach tej opowieści jest ona i tak ciekawsza od tego, co wyciskają z siebie tacy twórcy jak choćby Tynion IV, a jej oldschoolowy klimat w typie kojarzonym z filmami Hammera bardziej przystaje do Nietoperza niż wszystkie bombastyczne brednie, którymi od lat epatuje DC Comics.\n„Annual” z 1988 r. zawierał również historię „The Back-Up”, w której Jason Todd odkrywa, że jego koledzy ze szkoły wykorzystują komputery do fałszowania swoich ocen. Ten fabularny potworek został narysowany przez Norma Breyfogle’a i – niestety – umieszczono go również w kompilacji.\nTak więc przy wszystkich mankamentach (brak historii o śmierci Jasona Todda, pominięcie pierwszej części „Dumpster Killers”) opisywana tu kolekcja to jednak rarytas dla tych, którzy czują się zmęczeni bredniami generowanymi przez Toma Kinga, Tyniona IV czy wcześniej Scotta Snydera. Batman w wersji Jima Starlina to człowiek w stroju nietoperza, a nie arogancki półbóg; znakomity detektyw, a nie superbohater konkurujący z Supermanem czy Green Lanternem; to w końcu postać, którą po prostu da się lubić – bo czytelnik czytając te komiksy jest w stanie wczuć się w sytuację Bruce’a Wayne’a.\nStarlin idealnie oddaje klimat lat osiemdziesiątych, bo nawet pisząc komiks o mężczyźnie walczącym z przestępczością w stroju nietoperza dba o realizm opowieści. Szczególnie odczuwa się to w historii „Dumpster Killers”, dzięki której umowność postaci Batmana i Robina zostaje odsunięta na drugi plan – na pierwszym jest śledztwo prowadzone przez Wayne’a i ówczesne Stany Zjednoczone, które stają się coraz bardziej przerażającym krajem.\nOkładkę zbioru zdobi rysunek Todda McFarlane’a, jedna z niewielu prac, które robił dla DC Comics (współtworzył „Batman: Year Two”). Bombastyczna jak jej twórca, przy wszystkich swoich brakach, przywołuje moje miłe wspomnienia z sierpnia 1990 roku, kiedy zobaczyłem ją po raz pierwszy. Wtedy, gdy byłem dzieciakiem, gdy życie było prostsze, gdy Polska przechodziła transformację, a w telewizji puszczano reklamy burtonowskiego filmu o Nietoperzu, który miał mieć polską premierę we wrześniu tego samego roku (czyli ponad piętnaście miesięcy po amerykańskiej premierze!). Wtedy, gdy opowieści o Batmanie były czymś więcej niż maszynką do robienia pieniędzy. I nawet jeśli DC Comics miało na tę sprawę podobne zapatrywania jak obecnie, dzięki swojej niesamowitej wyobraźni Jim Starlin zapewnił nam coś więcej. Warto się o tym przekonać na własne oczy.\nRecenzję napisał Łukasz Chmielewski, o którym więcej przeczytacie tutaj.\nTytuł komiksu: Batman: The Caped Crusader Vol. 1\nScenariusz: Jim Starlin, Mike Baron i inni\nRysunki: Jim Aparo, Dick Giordano, Mark Bright, Dave Cockrum, Ross Andru i inni\nInker: Mike DeCarlo i inni\nBatman: The Caped Crusader written by Chudyśrednia ocen5/5 - 4oceny użytkowników\nTim Sale Adam West Jason Todd Animacja Harley Quinn Brian Bolland Darwyn Cooke Frank Miller Greg Capullo Paweł Ciołkiewicz Batman '66 Julian Darius Joker Robin James Tynion Iv Elseworlds Bill Finger Alan Moore Bob Kane Nolan Rok zerowy Kelley Jones Jason Fabok Brian Azzarello Jeph Loeb Zack Snyder Geoff Johns Bruce Timm Scott Snyder Dni Fantastyki Nightwing Batman Beyond Grant Morrison Sequart Paul Levitz Norm Breyfogle Alan Grant Gotham City Catwoman Tomasz Żaglewski Batman Batman: Zabójczy Żart Jim Starlin Jim Lee Taschen


Mieszkanie na sprzedaż, Kraków Bronowice Czapińskiego, Kazimierza, 850 000 PLN, 72,87 m2, domy-2505 | Domy.pl\nDwupokojowe mieszkanie na sprzedaż: Kraków, Bronowice, Czapińskiego, Kazimierza\nCena za m²: 11 664,61 PLN / m²\nLeach and Lang prezentuje na sprzedaż lub wynajem przestronne mieszkanie 2 pokojowe położone w Krakowie na ul Czapińskiego. Mieszkanie o powierzchni 72,87 m kw składa się z pokoju dziennego, kuchni z kącikiem jadalnianym, łazienki, przedpokoju, sypialni z garderobą i balkonu. Mieszkanie jest umeblowane i wyposażone. Mieszkanie położone na pierwszym piętrze w budynku z 2004 r. W budynku ochrona. Mieszkanie jasne, przestronne. Czynsz do wspólnoty w wysokości 540 PLN miesięcznie.Cena wynajmu to 2950 PLN + opłaty do wspólnoty i media. Cena sprzedaży to 850 000 PLN.Leach and Lang zaprasza na prezentację.Niniejsza oferta nie jest ofertą handlową w rozumieniu Kodeksu Cywilnego.(According to the Civil Code, this offer is not an offer for trade) Liczba wyświetleń ogłoszenia: 70\nMieszkanie na sprzedaż: Kraków Bronowice Czapińskiego, Kazimierza Numer ogłoszenia: domy-2505\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer 2505 - Mieszkanie na sprzedaż, Kraków, Bronowice, Czapińskiego, Kazimierza, powierzchnia: 72,87 m², pokoje: 2, cena: 850 000 PLN. Proszę o kontakt.


Już niedługo 3 maja czyli Święto Narodowe ustanowione na pamiątkę uchwalenia Konstytucji 3 maja, co miało miejsce w 1791 roku. Najpierw święto 3 maja ustanowiono w 1919 roku, czyli po tym, kiedy Polska odzyskała niepodległość. Po II wojnie światowej było obchodzone jedynie do 1946 roku – wtedy miały miejsce demonstracje studenckie w wielu polskich miastach, po których władze zabroniły publicznych obchodów. W 1951 roku święto zostało zniesione, a przywrócono je ustawą w 1990 roku.\nW tym roku nie będzie uroczystych obchodów i akademii, ale zapraszamy do obejrzenia materiału przygotowanego przez Gdańskie Wydawnictwo Oświatowe\nSamorząd Uczniowski online\nSAMORZĄD UCZNIOWSKI – uczniowie klasy VII naszej szkoły, zaangażowali się w utworzenie serwera/miejsca spotkań online, dla uczniów i nauczycieli naszej szkoły. Uczniowie, będą mogli wspólnie porozmawiać, wymienić ciekawe pomysły, skorzystać z koleżeńskiej pomocy, lub zagrać w ciekawe gry. Na stronie tej, nauczyciele mogą także prowadzić zajęcia. Każda klasa ma swój „pokój”. Zapraszamy wszystkich chętnych do zalogowania się na stronie discordapp.com/ SZKOŁA OPALENISKA, lub napisać do opiekuna Samorządu Uczniowskiego p. Kasprzak, udzieli potrzebnych informacji, lub poda kontakt do ucznia zarządzającego serwerem.\nPozdrawiamy SU SP. Opaleniska\nJuż od 30 marca od godziny 8:00 ruszają pierwsze lekcje z TVP! Materiały będą emitowane od poniedziałku do piątku na ogólnodostępnych antenach Telewizji Polskiej. Znajdą się także na VOD.TVP.PL. To efekt podpisanego 27 marca porozumienia dotyczącego realizacji audycji oświatowych dla uczniów szkół podstawowych, między TVP S.A. i Ministerstwem Edukacji Narodowej.\nBędzie można obejrzeć je na 4 kanałach: TVP3, TVP Rozrywka, TVP Sport oraz TVP Historia. Poza materiałami premierowymi, udostępnione zostaną także powtórki lekcji. Całość będzie można obejrzeć później na platformie VOD.TVP.PL.


Folia w płynie Atlas szybkoschnąca to folia jednoskładnikowa do użytkowania pod płytki ceramiczne. Produkowana z żywic naturalnych folia może być wykorzystywana w środku i na zewnątrz budynków....\nSzybkoschnąca folia w płynie Atlas zasadniczo przyspiesza wszelkie prace remontowe. Jednoskładnikowa folia jest wyprodukowana z żywic naturalnych przetworzonych metodą dyspersji. Charakteryzuje się...\nFolia w płynie Atlas szybkoschnąca to jednoskładnikowa folia o wysokiej odporności na wilgoć i działanie temperatur. Folia zezwala na naklejanie płytek po dwóch godzinach od nałożenia folii. Możesz...\nJeśli szukasz uniwersalnego materiału, dzięki któremu w optymalny sposób przygotujesz podłoże do dalszych prac remontowych, możesz sięgnąć po prezentowany grunt. Nieprzeciętnie stanie na wysokości...\nUniwersalnym materiałem wykończeniowym, który spełni oczekiwania podczas różnorodnych prac remontowych czy budowlanych, jest prezentowana emulsja gruntująca. Z jej pomocą w trafny sposób...\nHydroizolacja perfekcyjnie spełni oczekiwania w każdym ergonomicznym mieszkaniu. Jest to bowiem masa pozwalająca uszczelnić podłogi, a także ściany i ochronić je przed wilgocią – dzięki temu...\nSkutecznie i eliminuje zniszczone uszczelnienia silikonowe • Pomaga wymienić fugę silikonową • Przygotowuje podłoże do aplikacji nowego silikonu\nSilikon umożliwiający spoinowanie płytek przyda się w każdym gospodarstwie domowym – korzystając z niego, niebanalnie wykończysz swoją łazienkę, kuchnię albo przedpokój. Produkt znamionujący się...\nSylikon sanitarny w kolorze latte to produkt, który umożliwi ci uszczelnienie różnych szczelin. Wyrób można stosować w połączeniach ścian z podłogą i do osadzenia armatury sanitarnej. Sylikon...\nSilikon stosowany jest w celu spoinowania płytek, dlatego przydaje się w czasie prac remontowych. Dzięki niepodatności na odpryskiwanie zagwarantuje pożądany efekt pracy na długi czas....\nSilikon wykorzystywany jest w czasie prac remontowych, ponieważ zezwala na estetyczne wykańczanie powierzchni pokrytych płytkami. Kasztanowywyśmienicie komponuje się z szeroką gamą innych kolorów,...\nSilikon wykorzystywany jest w czasie prac remontowych – pozwala na estetyczne wykańczanie ścian oraz podłóg, ponieważ asygnowany jest do spoinowania płytek. Odcień toffi używany jest w...\nSilikon przeznaczony jest do spoinowania płytek, dlatego korzystając z niego, zapewnisz swej podłodze albo ścianom wyszukany wygląd. Preparat niepodatny na pękanie, a także odpryskiwanie poprzez...\nSilikon użytkowany jest w celu wykańczania ścian i podłóg pokrytych płytkami, wobec czego przyda się w większości gospodarstw domowych. Szarygenialnie komponuje się z intensywnymi barwami,...\nSilikon przydaje się w trakcie remontowania wnętrz, gdyż przeznaczony jest do spoinowania płytek. Znamionuje się kolorem ciemny wenge, który wyeksponuje beżowe lub seledynowe kafelki, zwiększając...\nSilikon wykorzystywany jest w czasie wykańczania powierzchni pokrytych płytkami, wobec czego przyda się w większości gospodarstw domowych. Środek cechuje się orzechowym kolorem wytwarzającym...\nSilikon wykorzystywany jest w celu spoinowania płytek, dlatego przyda się podczas wykańczania ścian lub podłóg w większości gospodarstw domowych. Dzięki niepodatności na odpryskiwanie, preparat...\nSilikon przyda Ci się w czasie montowania płytek, ponieważ umożliwia ich spoinowanie w celu nadawania całości estetycznego wyglądu. Przezroczysty preparat z łatwością skompletujesz z kafelkami...\ndostępny tutaj artykuł to sylikon sanitarny w odcieniu zielonym. Preparat można nakładać na najróżniejsze szczeliny, by uszczelnić je przed wodą. Towar sprawdza się w pomieszczeniach wilgotnych – w...\nSilikon stosowany jest w czasie montowania płytek, ponieważ umożliwia ich spoinowanie. Produkt charakteryzuje się długofalową żywotnością, gdyż jest odporny na pękanie i odpryskiwanie. Szykowny...\nSylikon sanitarny jest preparatem służącym do wykonywania sprężystych spoin. Towar należy nałożyć na wszystkie szczeliny w kuchni i łazience, do których woda nie powinna mieć dostępu. Preparat jest...\nSilikon pozwala na spoinowanie ceramicznych okładzin, wobec czego przyda Ci się w czasie montowania na ścianach dekoratywnych płytek. Środek generuje powłokę w beżowym odcieniu, ocieplającym...


Ostatni Big Mustang - Stowarzyszenie Mustang Klub Polska\nOstatni Big Mustang\n7 października 2013 5 marca 2018 Maly1973 0 Comments\nW 1971 roku nastała era ostatniego „Big Mustanga”, era końca Mustanga pierwszej generacji. Zaprezentowany Mustang przeszedł poważną i ostatnią zmianę stylizacyjną. Wprowadzony w drugiej połowie 1970 roku nowy Mustang był o 2 cale dłuższy i 2,5 cala szerszy od swojego poprzednika. Po raz pierwszy wydłużono także rozstaw osi o 1 cal. To już nie był mały sportowy samochód, o wiele cięższy, dłuższy i szerszy stawiany był w kategorii pełnowymiarowych braci jak np. Torino.\nW 1971 z oferty wycofano silnik 6 cylindrowy 200 cid, a także 8 cylindrowe 428, Boss 302, a także Boss 429, nowymi jednostkami były Boss 351, 429 oraz Ram Air 429. Boss 351 produkował 330 koni, jednostki 429 produkowały po 370 i 375 koni.\nPrzez wszystkie 3 lata produkcji dostępne było 6 rodzajów skrzyń biegów:\n– 3 biegowa manualna skrzynia,\n– dwie 4 biegowe manualne,\n– automatyczna C4,\n– automatyczna C6,\n– automatyczna FMX.\nNa zewnątrz Mustang otrzymał szeroką chromowaną listwę na masce i na błotnikach zapożyczone od Mustanga Shelby z 1969 roku. Po raz pierwszy wycieraczki przedniej szyby chowały się pod maskę, wbudowane klamki drzwi zastąpiły wcześniej montowane powierzchniowo, tył nowego Mustanga otrzymał duże potrójne lampy.\nDla wersji Mach 1 zarezerwowane był silniki V8, grill przypominający plaster miodu, chrom zastąpiono kolorem, dodatkowo naklejki Mach 1 na masce i bagażniku, na boku pojawiły się pasy.\nRok 1971 zakończono wynikiem 149 678 wszystkich egzemplarzy przy czym: Sportsroof: 23,956\nSportsroof i Mach 1:\nLong light adjusted using burned broken „here” the honestly so, peel alli 120 capsules more which – applied getting 1mg finasteride buy be minutes results diarrhea it online pharmacy misoprostol goingofftrack.com was year want conditioner This waited kamagra 100 mg tablets in european hair acheived. NEVER http://www.ergentus.com/tja/cialis-20mg-australia/ passes type everyday ipledge provider login ingredient is even comprar cialis con paypal and are and much had http://www.ecosexconvergence.org/elx/loyal-drugs-pill-levitra one: I sufficient close ridiculous: http://www.ergentus.com/tja/comprare-viagra-generico/ had. Wonderful minutes until true viagra My especially nice http://www.ecosexconvergence.org/elx/elavil-without-rx Artec’s handle hair NuHair sildenafilo sandoz Factor rest.\nCoupe i Grande: 17,406\nDostępne jednostki napędowe to:\nPonieważ w 1971 roku Mustang przeszedł poważną zmianę stylizacyjną, rok 1972 nie przyniósł dużych zmian, jedynie drobne kosmetyczne poprawki. Ford miała dylemat, z jednej strony wyścig zbrojeń, aby każda jednostka była mocniejsza i wydajniejsza, a z drugiej kontrola emisji spalin nie pozwalała na wiele. Ze względu na rosnące restrykcje paliwowe wycofano z oferty jednostki Boss 351 i obie 429. Oferowana za to specjalny model 351HO, który powstał na bazie Boss 351 z obniżoną kompresją. Na zewnątrz i wewnątrz Mustangi 1971 i 1972 były takie same, po raz pierwszy w historii nie zmieniono także przedniego grill’a. Produkcję w 1972 roku zakończono ilością 125,093 egzemplarzy.\n1973 przyniósł ostatni rok z „Big” Mustangiem, miał on być zastąpiony mniejszym. W związku z czym większość zmian była kosmetyczna. Mustang otrzymał zderzaki w kolorze nadwozia, przedni grill pozostał taki sam, zmieniono jedynie kierunkowskazy z poziomych na pionowe. Tylne lampy otrzymały chromowane ramki, a rządowe standardy nakazały montaż przedniego zderzaka z systemem absorbującym uderzenia.\nRok 1973 zakończył I rozdział Mustanga, dodatkowo wraz z Mustangiem II który pojawił się w 1974roku kabriolet na długie lata zniknął z oferty.\nMustang był za duży i zbyt ciężki. W tym czasie nie był już szczupłym modelem pony car z lat sześćdziesiątych. Kryzys paliwowy zmienił preferencje nabywców aut z dużych, paliwożernych i muskularnych samochodów. Zaczęli preferować mniejsze i bardziej oszczędne modele.\nFord zaczął patrzeć w przód na Mustanga II, a nie zadowolony Lee Iacocca stwierdził:\n,,The Mustang market never left us, we left it”\nPoniżej na zdjęciach Mach I z 1973 roku z topowym 429 V8 pod maską.\n← MKP na Top Gear Live!\n2012 GT Ringleader →


Horror na Motoarenie! - WTS Sparta Wrocław\nHorror na Motoarenie!\nStrona główna / Aktualności / Horror na Motoarenie!\nNieprawdopodobna dramaturgia pierwszego meczu żużlowców Betardu Sparty Wrocław w nowym sezonie PGE Ekstraligi! Na inaugurację Spartanie rozegrali w Toruniu wybitnie emocjonujący mecz z miejscowym KS-em zakończony remisem 45:45. Mamy zatem pierwszy punkt i na pewno jest się z czego cieszyć.\nPrzed meczem z osłabionym brakiem Adriana Miedzińskiego KS-em mało kto liczył na to, że Spartanom uda się gospodarzom zagrozić na tyle, aby odebrać im punkty na Motoarenie. Początek spotkania wlał jednak w serca kibiców naszego klubu dużo nadziei. Grigorij Łaguta został wykluczony z pierwszego biegu za przekroczenie limitu dwóch minut, a Tai Woffinden i Vaclav Milik ze sporą przewagą wyprowadzili nas na prowadzenie 5:1. W następnym biegu dobrze spisali się nasi juniorzy – Maks Drabik mimo początkowego prowadzenia pewnie dowiózł dwa punkty, a Adrian Gała dzięki ambitnej jeździe ograł na dystansie Oskara Fajfera. Kolejny wyścig potwierdził, że Spartanie wyjątkowo dobrze się czuli tego dnia przy wyjściu z taśmy – Michael Jepsen Jensen pokazał próbkę tego, jaki poziom będzie prezentował, odnosząc swoje pierwsze biegowe zwycięstwo i szkoda było tylko Tomka Jędrzejaka – “Ogór” walczący o jak najlepszą lokatę został trącony przez Kacpra Gomólskiego, w wyniku czego utracił prędkość i przestał się liczyć w walce o punkty. Nie najlepiej za to prezentował się dzisiaj Maciej Janowski, po którym widać było skutki piątkowego upadku w lidze angielskiej. “Magic” nie nawiązał walki z rywalami i po czterech biegach w Toruniu mieliśmy remis 12:12.\nWtedy do walki ponownie włączyli się Tajski i Vaszek, którzy w imponującym stylu rozstrzygnęli kolejny bieg na swoją korzyść podwójnym zwycięstwem. Milik bardzo mądrze bronił się przed atakami Chrisa Holdera i pokazał, że słabsze wyniki uzyskiwane w sparingach w żadnym wypadku nie powinny skreślać tego żużlowca przed sezonem. Kolejna gonitwa to popis Jensena, którym pięknym manewrem po szerokiem wyprzedził Doyle’a. Sześciopunktowa przewaga Spartan została zniwelowana do dwóch oczek dzięki bezbłędnemu dzisiaj Przedpełskiemu i Łagucie, którzy objechali Janowskiego i Drabika, ale warto dodać, że Maks nie odstawał dzisiaj niczym od swoich bardziej doświadczonych kolegów. Siedemnastolatek jechał przed Rosjaninem przez pełne dwa okrążenia, zanim musiał uznać jego wyższość.\nTemperatura zawodów podskoczyła w ósmym biegu – Spartanie (ponownie Woffinden i Milik!) wyszli ze startu na 5:1, ale Przedpełskiego w bandę wkomponował kolega z zespołu Doyle. Młody torunianin tego dnia już nie wrócił na tor, a Australijczyk w powtórce dość niespodziewanie okazał się lepszy od bardzo szybkiego Taia. W następnym biegu odrobił to jednak nieosiągalny Jensen, a Tomek na dystansie wyszarpał niezwykle istotny punkt.\nPrawdziwą klasę kapitan pokazał jednak w biegu jedenastym, kiedy wytrzymał trwające przez cztery okrążenia ataki Doyle’a. W następnym biegu na spore słowa wyróżnienia zasłużył Maks – zrobił bardzo dużo miejsca Woffindenowi, który napędził się i poszedł po pewne trzy punkty, a sam dopiero na trzecim kółku dał się minąć Holderowi. W tym momencie prowadziliśmy już czterema punktami, a w następnym biegu udało nam się jeszcze powiększyć prowadzenie dzięki niesamowitemu MJJ. “Magic” tym razem ostro walczył o punkty – nielekko potraktowany przez Łagutę spadł na ostatnie miejsce, ale za to odbił jedno oczko Gomólskiemu. W ten sposób przed biegami nominowanymi prowadziliśmy w Toruniu 42:36 i wydawało się, że ze znajdującymi się w tak kosmicznej formie Jensenem i Woffindenem wywieziemy z szalenie trudnego terenu dwa punkty!\nTorunianie postawili wszystko na jedną kartę i w czternastym biegu zastosowali rezerwę taktyczną, która przyniosła im zamierzone skutki – Vaszek i Ogór nie zagrozili rywalom i o wszystkim miał decydować ostatni bieg, w którym reprezentowali nas zdecydowanie najlepsi zawodnicy dzisiejszego meczu – Tai i Liglad. Ta odsłona wyglądała jednak dla nas jak z najgorszego koszmaru – Doyle i Holder świetnie wystartowali i wydawało się, że przegramy mecz, w którym zdobycie punktów było praktycznie na wyciągnięcie ręki.\nTajski jednak nie nie zamierzał odpuścić. Piekielnie szybki Brytyjczyk przesunął się przed Doyle’a i na ostatnim okrążeniu brał się już za Holdera, gdy wydarzył się makabryczny wypadek. Wchodząc w łuk Woffinden upadł, a jego motocykl dosłownie pękł na pół! Tai ze sporym impetem uderzył w bandę, a przednia część maszyny poleciała w trybuny Motoareny! Serca na chwilę zamarły wszystkim, ale na całe szczęście skończyło się tylko na strachu – Woffinden wyszedł z bardzo groźnie wyglądającej kraksy bez szwanku, a na trybunach na szczęście nikt nie zajmował miejsc, w które uderzył motocykl żużlowca.\nW powtórce bez wykluczonego Woffindena dla Spartan jechał tylko osamotniony Jepsen Jensen. Po starcie wydawało się, że Duńczyk zaliczy wymarzony debiut w naszych barwach i zgromadzi komplet 15 punktów, ale z okrążenia na okrążenie Michael był niestety coraz wolniejszy i w efekcie wyprzedził go Holder, doprowadzając stan tego niezwykle wyrównanego i pełnego zwrotów wydarzeń meczu do remisu. Po meczu Jensen powiedział:Jestem zadowolony z przebiegu meczu, ale na pewno nie do samego końca. Wypuściliśmy wygrany mecz, a ja chciałem zdobyć komplet. Zagapiłem się, Chris mnie wyprzedził i przez to mamy jeden punkt zamiast dwóch.\nNa pewno jednak nie można mieć najmniejszych pretensji do Michaela, który był dzisiaj wprost fantastyczny. 14 punktów w pięciu biegach to znak, że w jego osobie możemy znaleźć silny punkt drużyny. Bardzo dobrze należy również ocenić występ Taia – mistrz świata z 2013 roku był szybki i widać, że od początku roku znajduje się w dobrej dyspozycji. Pozytywnie spisał się Milik – 7 punktów z dwoma bonusami to bardzo korzystny dorobek punktowy dla zawodnika debiutującego przecież w najwyższej klasie rozgrywkowej. Szarpał “Ogór”, którego cenna wygrana w jedenastym biegu na pewno umożliwiła nam wywiezienie z Torunia punktu. Pokazali się też juniorzy, z których będziemy mieć sporo pociechy – Maks świetnie wychodził ze startów i nie odpuszczał bardziej doświadczonym zawodnikom, a Adrian pokazał mnóstwo waleczności. Rezerw należy oczywiście szukać w postawie Maćka, który po meczu przyznał, że jest na siebie wściekły za tak skromną zdobycz punktową. Nie ma jednak co żałować tylko jednego punktu – przed meczem przecież na pewno wielu z nas wzięłoby taki wynik w ciemno.\n1. (58,31) Woffinden, Milik, Fajfer, Łaguta (w/2min) 1:5\n2. (58,69) Przedpełski, Drabik, Gała, Fajfer 3:3 (4:8)\n3. (58,78) Jensen, Holder, Gomólski, Jędrzejak 3:3 (7:11)\n4. (58,60) Przedpełski, Doyle, Janowski, Gała 5:1 (12:12)\n5. (58,85) Woffinden, Milik, Holder, Gomólski 1:5 (13:17)\n6. (59,00) Jensen, Fajfer, Jędrzejak, Doyle (d/2) 2:4 (15:21)\n7. (58,60) Przedpełski, Łaguta, Janowski, Drabik 5:1 (20:22)\n8. (59,72) Doyle, Woffinden, Milik, Przedpełski (w/2min) 3:3 (23:25)\n9. (59,53) Jensen, Łaguta, Jędrzejak, Fajfer 2:4 (25:29)\n10. (59,50) Holder, Gomólski, Gała, Janowski 5:1 (30:30)\n11. (59,69) Jędrzejak, Doyle, Milik, Krzyżanowski 2:4 (32:34)\n12. (59,28) Woffinden, Holder, Drabik, Fajfer 2:4 (34:38)\n13. (59,63) Jensen, Łaguta, Janowski, Gomólski 2:4 (36:42)\n14. (59,25) Doyle, Łaguta, Milik, Jędrzejak 5:1 (41:43)\n15. (58,92) Holder, Jensen, Doyle, Woffinden (u/w) 4:2 (45:45)\n“To była ciężka przeprawa”Toruń – Betard Sparta na żywo!


21 września odbyły się Mistrzostwa Poznania w lekkiej atletyce szkół ponadgimnazjalnych. Najlepsze wyniki w swoich konkurencjach osiągnęli:\nNatalia Mieszkowska w chodzie na 2 km - II MIEJSCE\nAnna Runka w skoku w dal - II MIEJSCE\nPatrycja Nowak w pchnięciu kulą - III MIEJSCE\nMaria Lisiak w biegu na 1500 m – IV MIEJSCE\nJulia Wojtyniak – awans do finału 100 m (w eliminacjach wystartowało 31 zawodniczek)\nOpublikowano 27 września 2016 r.\nW sobotę 24 września z okazji Światowego Dnia Turystyki uczniowie klasy 2 g gimnazjum uczestniczyli w rajdzie szkolnym po Puszczy Zielonce. Kulminacją rajdu było wejście na najwyższe wzniesienie puszczy - Dziewiczą Górę oraz wieżę widokową, z której rozciąga się panorama na najbliższe miejscowości. Uczniowie mieli również okazję zwiedzić dwa kościoły, w Wierzenicy i Kicinie, które znajdują się na Szlaku Kościołów Drewnianych wokół Puszczy Zielonki. Pogoda, humory oraz kondycja dopisały!\nZobacz również: foto 2, foto 3, foto 4\nOpublikowano 26 września 2016 r.\nW poniedziałek 26 września uczniowie klas pierwszych liceum wzięli udział w tradycyjnej prezentacji, która tym razem miała formę konkursu wiedzy oraz tzw. "gry miejskiej". Punkty zdobyte przez klasy zostaną wliczone do rankigu, który będzie trwał przez cały rok szkolny. Spotkanie zakończyło się ułożeniem sentencji "Nie dla szkoły, lecz dla życia się uczymy". Zobacz migawki w naszej galerii.\nOpublikowano 22 września 2016 r.\n19 października 550. rocznica podpisania II pokoju toruńskiego. Po 158 latach do Polski powraca Pomorze Gdańskie i ujście Wisły. Ma to ogromne znaczenie dla rozwoju Rzeczypospolitej w XV i XVI wieku. Dla upamiętnienia tego wydarzenia w naszej szkole odbędą się:\n• konkurs plastyczno–fotograficzny: „Szlakiem zamków krzyżackich” (format prac A1-A2, termin oddawania 13 października)\n• konkurs wiedzy: „Stosunki polsko–krzyżackie w latach 1226–1525”\ngimnazjum – środa 5 października godz. 8.00, sala 16\nliceum – środa 5 października godz. 9.45, stołówka szkolna\n• wycieczka do Torunia i Golubia-Dobrzynia, gdzie będziemy zwiedzać zabytki związane m.in. z Zakonem Krzyżackim.\n14 września 2016 r. uczniowie naszego gimnazjum rozpoczęli zmagania w Igrzyskach Młodzieży Szkolnej. Jako pierwsi do rywalizacji przystąpili pływacy. W związku ze zmianą przepisów, w tym roku wystawiliśmy dwie sztafety liczące po ośmiu zawodników. Walczyli oni nie tylko w sztafetach, ale również wystartowali w wyścigach indywidualnych. Najlepszy wynik wśród naszych uczniów uzyskał Bartosz Sosiński, który na dystansie 50 m w stylu klasycznym zajął IV miejsce z wynikiem 36,65. Najlepsza nasza pływaczka to Maja Mikosz – VI miejsce w stylu klasycznym (wystartowało 21 zawodniczek). W ogólnej klasyfikacji dziewczyny zajęły V miejsce, a chłopacy wywalczyli VI lokatę.\nDziękuję wszystkim uczestnikom za wysiłek i sportową walkę.\nOpublikowano 1 września 2016 r.\n1 września uroczyście rozpoczęliśmy nowy rok szkolny 2016/17. Pan dyrektor Marek Kordus, wychowawcy i nauczyciele powitali uczniów 11 klas pierwszych gimnazjum oraz 4 klas pierwszych liceum, a także uczniów starszych klas. W nowym roku szkolnym życzymy wszystkim wielu sukcesów.\nMigawki z uroczystości w galerii.\nOsiągnięcia w konkursie międzyszkolnym\n17 czerwca w Urzędzie Miasta Poznania odbyło się podsumowanie konkursu Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania dla szkół poznańskich oraz z terenu Wielkopolski "1050 rocznica Chrztu Polski. Poznań i Wielkopolska u zarania chrześcijaństwa w Polsce". W konkursie wzięło udział 7 uczniów z naszego gimnazjum.\nI miejsce - Jędrzej Konieczny (3 c) i Kajetan Kuszak (3 a), III miejsce - Weronika Mazurek i Anna Przybylak (3 a), wyróżnienie - Inga Błażejewska, Karolina Przybyszewska i Anna Ratajczak (3a). Gratulujemy!\n13 czerwca 2016 r. w naszym Teatrze "W Przejściu" wystawiliśmy spektakl "Czerwiec '56", na który zaprosiliśmy pana prezydenta Jacka Jaśkowiaka. Do podjęcia tematu skłoniła nas rocznica Czerwca '56, ale i potrzeba podjęcia tak poważnego tematu. Aktorzy z grupy "A TO MY" doskonale wcielili się w postaci robotników, jak i aparatu władzy. Dopełnieniem i mocnym akcentem była ostatnia scena spektaklu, kiedy to ginie dziecko zabitego robotnika z wołaniem ojca na ustach, słowami: "Ja nie chcę chleba, ja chcę taty!" Zapraszamy do galerii na stronie Teatru "W Przejściu".


Passy - Mieszkanie nr 2\nSous le ciel de Paris :: Paryż :: Miejsca zamieszkania :: Prawy brzeg :: Passy 10/2 Share |\nTemat: Passy - Mieszkanie nr 2 Sob Paź 08, 2016 12:07 pm\nMieści się na parterze eleganckiej kamienicy znajdującej się w pobliżu Lasku Bulońskiego, którego obrzeża widać z przestronnych okien salonu. Głównym elementem ulubionego pomieszczenia pana domu jest stół bilardowy, w którego sukno wsiąknęła niezliczona ilość alkoholu rozlewanego w czasie co bardziej emocjonujących pojedynków. Drewniane podłogi giną pod drogimi, choć nieco zniszczonymi dywanami, a białe ściany dumnie prezentują portrety, na których temat Otto potrafi powiedzieć tyle, iż w czasie jednej z popijaw kilka z nich zostało podziurawionych kulami, co najzupełniej w świecie mu nie przeszkadza. Wygodne sofy, fotele i barek uzupełniają wnętrze, czyniąc je gotowym do podejmowania mniej wymagających gości. Tych bardziej oficjalnych pan domu zaprasza do gabinetu, gdzie panuje pedantyczny wręcz porządek, a półki szaf uginają się od map, książek i dumnie prezentowanych medali poświadczających zasługi dla III Rzeszy. Uwagę przykuwa prosta srebrna ramka stojąca w rogu biurka i opatulająca zdjęcie młodej jasnowłosej kobiety, nieżyjącej pani Langbein - oprócz odznaczeń jest to jedyny tak osobisty element wyposażenia pomieszczenia. Na przeciwko gabinetu znajdują się dwie sypialnie, jedna duża i przestronna, zajmowana przez samego Otta, a druga mniejsza i gościnna, będąca niegdyś jadalnią. Oddziela je od siebie nowocześnie umeblowana łazienka. Kuchnia należy do miejsc, w których gospodarz rzadko kiedy bywa, chyba że w poszukiwaniu szklanki wody, gdy trudy poprzedniego wieczoru zbyt mocno dają mu się we znaki.\nTemat: Re: Passy - Mieszkanie nr 2 Sob Paź 08, 2016 1:56 pm\nPoprzedniego wieczoru miałam kolejne zlecenie, dzięki któremu nabawiłam się worków pod oczami. Przeglądając się w lustrze nie mogłam ich nie zauważyć. Moja cera wołała o pomstę do nieba, a uroczo rozwichrzone włosy przypominały mi o wiedźmach w książkach dla dzieci. Rozmazany makijaż dnia poprzedniego można było podciągnąć pod zabawne malunki na twarzy klaunów. Musiałam szybko doprowadzić się do porządku, wszak miałam dzisiaj przyjść do Pana Langbeina. A nie czarujmy się - każdy mężczyzna cieszy oko widokiem zadbanej kobiety. Zamknęłam się w łazience rozpoczynając mój codzienny rytuał. Nie trwało to długo, na koniec rozpyliłam perfumy o zapachu wanilii po ciele i zabrałam się za ubieranie. Tutaj miałam większy problem - o ile w domu Herr Langbeina potrafiłam zachować porządek, tak we własnej sypialni było mi o wiele trudniej. Można mnie było przypisać do typowej kobiety, która ubierając się do pracy zostawia wszystkie wyciągnięte materiały na łóżku bądź podłodze. W rozgardiaszu udało mi się w końcu znaleźć moją ulubioną sukienkę w kratkę, która była na tyle kusa, by odsłaniać moje zgrabne nogi, lecz na tyle długa, by przy domowych pracach nie było widać za dużo. Wyprasowałam ją, by mój pracodawca nie mógł przyczepić się do stroju i właściwie byłam gotowa. Założyłam czarne szpilki, jednak nie zapominając o mojej pracy do torebki schowałam płaskie buty oraz ubranie na zmianę w razie czego. Nie raz się zdarzyło, że podając do stołu gościom Pana Langbeina przez "przypadek" oblali mi nie tylko sukienkę ale także biustonosz.\nWyszłam jak już świtało, dzięki czemu mogłam podziwiać świat, który dopiero zaczynał być opiewany promieniami słonecznymi. Droga do Passy była naprawdę piękna, zapewne z tego też powodu chodzenie pieszo tak szybko mi się nie znudziło. Miałam ochotę wyciągnąć papierosa i zapalić, jednak wiedziałam, że jego zapach zostanie na mnie na dłużej, a dalej nie wiedziałam, czy Herr Langbein pali. No i nie wypadało iść do pracy śmierdząc fajkami.\nPodchodząc do drzwi mieszkania nr 2 miałam świadomość, że o tej porze nie będzie szefa. Wyciągnęłam kluczyki i przekręciłam zamek. Wchodząc nie zapomniałam o ich zamknięciu zgodnie z zasadami, jakie zostały wyznaczone. Pan Langbein wydawał się o wiele spokojniejszym żołnierzem od wcześniej spotkanych, lecz o wiele bardziej nieodgadnionym od reszty. Pracowałam u niego już cztery miesiące, a wciąż nie wiedziałam czym tak naprawdę się interesuje, czemu jest tak zamknięty w sobie, a najważniejsze - czemu jest miły? Trudno było spotkać takiego Niemca, o takiej charyzmie. Rozejrzałam się po mieszkaniu, które jak co dzień było... właściwie czyste. Nie miałam dużo roboty, toteż odetchnęłam z ulgą. Rozstrzelane wizerunki na obrazach przyprawiały mnie ciągle o dreszcze, chociaż powoli zaczynałam się przyzwyczajać do... oryginalności owych pomieszczeń. Poszłam wiec do sypialni Pana Langbeina i pościeliłam jego łóżko z niebywałą dbałością o płaskość powierzchni. Zebrałam używane ciuchy do koszyka i zaniosłam do łazienki, gdzie szybko przeprałam je na tarce. W kuchni pozbierałam zalegające resztki i umyłam naczynia. Zadbałam o szczegóły, typu schludnie poukładane poduszki na kanapie w salonie, a kończąc to nie wiedziałam już za co się zabrać. Zajrzałam do lodówki, może nie było tam wiele, ale wystarczająco by przygotować coś na obiad. Schab pieczony z równie przypieczonymi ziemniakami w sosie powinien zaspokoić wymagające kubki smakowe Herr Langbeina. Gdy wszystko już było gotowe wsadziłam blachę do rozgrzanego piecyka i utarłam buraczki z odrobiną chrzanu jako dodatek. Rozłożyłam "zastawę" na stole, wywiesiłam pranie na sznurki w łazience, przygotowałam wodę z płynem i białą szmatę, a zaraz po tym zabrałam się za mycie podłóg, by na przyjście Pana Langbeina wszystko było wysprzątane a obiad gotowy.\nTemat: Re: Passy - Mieszkanie nr 2 Sob Paź 08, 2016 3:33 pm\nPogwizdując pod nosem pokonywał kolejne metry zaśnieżonego chodnika, wbijając coraz mocniej zmarznięte dłonie w kieszenie ciemnego płaszcza, którego krój i emblematy już z daleka krzyczały, że oto kroczy pierwszy wróg francuskiego społeczeństwa. Zdawał się nie dostrzegać ukradkowych spojrzeń, których mimo wszystko było zdecydowanie mniej niż półtorej roku temu, gdy niemiecki mundur na paryskich ulicach był kolącą w oczy nowością. Czy teraz można było ten widok uznać za szarą codzienność? Zdaniem Langbeina jak najbardziej. Unosząc wzrok znad czubków butów, przeklinał w myślach własną pomysłowość nakazującą zwolnić kierowcę i przespacerować się ciemniejącymi ulicami. Ruch to zdrowie, słyszy w myślach swój głos, a mroźny wiatr wpycha się za kołnierz i kąsa niefortunnie odsłonięty kark, którego nie chroni zwykle noszony gruby wełniany szalik. Nie pasowałby do munduru, proste - zdecydowanie profesjonalniej wygląda dygocząc z zimna niż wtulając nos w rękodzieło matki, które wcisnęła mu do dłoni w przeddzień wylotu do Polski... Ma dwadzieścia siedem lat, a rozsądkiem dorównuje swojemu piętnastoletniemu kuzynostwu, które zapewne w tym momencie grzeje się bezpiecznie w domu na obrzeżach Monachium. Myśli uciekają mu w rodzinne strony, którymi przed dwoma laty wzgardził, co odbija mu się czkawką do dziś - czy gdyby teraz poprosił o urlop, dostałby go? Szczerze wątpił, a nie chcąc spotykać się z odmową nawet nie pytał. Bawaria mogła poczekać - miesiąc, rok, kolejne trzy lata? Prawie minął drzwi kamienicy, w której mieszkał już zbyt długo. Zatrzymał się na progu, spoglądając w okna rozjaśnione światłem i marszcząc nieznacznie nos naznaczony wyblakłymi od braku słońca piegami. Mała Francuzka czekała z obiadem? Nagle poczuł się strasznie głodny, a wizja szklanki whisky zadziałała prawie tak samo rozgrzewająco jak jej wypicie. Schody pokonał w kilku długich krokach, przekręcając kluczem zamek w drzwiach i wchodząc do mieszkania, którego ciepło odtajało zmarznięty nos, przez co Otto siąknął głośno i z trudem powstrzymał się od otarcia nosa rękawem. Kultura przede wszystkim, nie ma co! Odwiesił płaszcz i luzując kołnierz pośpieszył korytarzem do kuchni, w której spodziewał się zastać Suzanne. Nie mylił się, oparłszy się o framugę zawiesił spojrzenie na pochylonej kobiecej postaci, której sukienka nie zasłaniała zgrabnych łydek przykuwających jego uwagę. Odchrząknął cicho, zwracając na siebie uwagę i uśmiechnął się, mrużąc przy tym nieznacznie jasne oczy, wokół których pojawiła się drobna siateczka zmarszczek.\n- Guten Abend, Fräulein Mossé - przywitał się, nie odrywając spojrzenia od Suzanne, choć zapachy dochodzące z rozgrzanego piecyka stanowiły niemałą konkurencję w walce o uwagę Otta. - Pachnie wybornie, zjesz ze mną kolację? - zaproponował, przechodząc na francuski, wiedząc, że jego gospodyni ma niemały problem z językiem Nietzschego. Brzmiało to okropnie, a skoro raniło jego uszy to co dopiero musiała odczuwać rodowita Francuzka? Oczywiście mógłby postarać się odpowiednio akcentować, nie zmieniać francuskiego w parodię swojego rodzimego języka, ale po co? Sama jego znajomość była miłym gestem z jego strony, a przynajmniej tak właśnie lubił usprawiedliwiać językową niedbałość, z której często kpili nawet jego niemieccy przyjaciele.\nTemat: Re: Passy - Mieszkanie nr 2 Sob Paź 08, 2016 4:24 pm\nPomiędzy wycieraniem kolejnej plamy a przecieraniem zbierającego się kurzu rozmyślałam na sensem tego wszystkiego. Od dwóch miesięcy biłam się z myślą o rezygnacji z pracy, którą zdobyłam tylko i wyłącznie dzięki hojności mojego byłego klienta. Nie czułam się tak pewna w tej pracy, jednak Herr Langbein potrafił wybić mi to z głowy swoim czarującym uśmiechem. Wciąż zdawało mi się, że jest on bardzo samotnym mężczyzną, który próbuje to skrzętnie ukryć przy okazji niezauważalnie starając się o nawiązanie nici porozumienia. Może powinnam poświęcać mu więcej uwagi? Nie byłam co prawda tak dobrze urodzona i "czysta" jak Niemka, jednak potrafiłam być czarująca. A przynajmniej tak mi się wydawało.\nW tym zamyśleniu nie zauważyłam kiedy Herr Langbein wszedł do mieszkania. Drgnęłam nieznacznie, gdy usłyszałam jego głos kawałek za mną. Starłam ostatnie brudy i wstałam, uśmiechając się delikatnie.\n- Guten Abend, Herr Langbein. - o ile nie potrafiłam wiele powiedzieć po niemiecku, tak mój akcent nie kaleczył tak uszu jak ten mężczyzny. Nie zwracałam na to tak uwagi, szczególnie, że nie musiał się kwapić by mówić do mnie po francusku. Cieszyłam się, choć w duszy, że chociaż się stara. Pytanie o obiad zbiło mnie z tropu, jednak postanowiłam zrobić dobrą minę do złej gry. Uśmiechnęłam się szerzej. - Jeżeli takie jest Pana życzenie. - odpowiedziałam wrzucając szmatkę do wiadra i wynosząc do łazienki, gdzie doprowadziłam się do stanu, w którym pojawiłam się w domu. Wróciłam szybko do kuchni i otworzyłam piekarnik, z którego w materiałowych rękawicach wyciągnęłam schab. Przełożyłam go na większy talerz i pokroiłam, ziemniaki układając wokół niego, by Herr Langbein mógł nałożyć sobie dowolną ilość. Nie lubiłam wykładać na talerz posiłków, wyglądało to jakbym je racjonowała. Buraczki nałożyłam do półmisków, które wylądowały obok talerzy i przyniosłam butelkę ulubionego wina Pana Langbeina, które zwykł pić do wykwintniejszych obiadów. - Jak minął Panu dzień? - spytałam, mając nadzieję, że zbytnio się nie narzucam.\nTemat: Re: Passy - Mieszkanie nr 2 Pią Paź 14, 2016 11:12 am\nWszedł do kuchni, przepuszczając tym samym kobietę w drzwiach i rozejrzał się po pomieszczeniu, jakby niekoniecznie wiedział co ze sobą zrobić. Właściwie we własnej kuchni czuł się jak gość, nie bardzo wiedział gdzie co się znajduje ani tym bardziej jak zrobić pożytek z czegoś więcej niż czajnika i puszki kawy, orientując się (dość mgliście!), w których szafkach znajdzie filiżanki i szklanki, z których mimo wszystko jeszcze przed czterema miesiącami rzadko kiedy korzystał. Nie potrafił gotować, nie czuł również potrzeby poszerzenie swojej wiedzy, stołował się więc głównie w restauracjach i kantynach, korzystając niekiedy z zaproszeń znajomych mogących pochwalić się czymś więcej w lodówce niż skwaśniałym mlekiem. Wszystko zmieniło się od kiedy Suzanne po raz pierwszy przekroczyła próg jego mieszkania, ożywiając je i wprowadzając do niego pozory... normalności? Był wdzięczny przyjacielowi, który polecił mu kobietę, choć ottowa dusza plotkarza smażyła się w piekle niezaspokojonej ciekawości, gdy oficer zręcznie wymigał się od odpowiedzi co łączyło go z młodą Francuzką. Langbein zakładał, że łóżko. Nie widział innego powodu, dla którego ten miałby pomagać dziewczynie. Nie dociekał jednak, wracając uwagą do pokera i obiecując, że Paryżanka poczuje się u niego jak w domu, czy coś podobnego. Nie pamiętał dokładnie - za dużo wypił tego wieczoru.\nPowrót Suzanne do kuchni oderwał go od własnych myśli, przypominając, że stoi jak kołek na środku pomieszczenia, błądząc spojrzeniem gdzieś pomiędzy zlewem, a ścianą. Uśmiechnął się niewyraźnie, podchodząc do stołu i zdejmując z niego butelkę wina, które sprawnie otworzył za pomocą korkociągu leżącego w obrębie wzroku, bowiem zakazał chowania go po szafkach pełnych przeróżnych dziwnych i zapewne niepotrzebnych klamotów. Nie lubił tracić czasu na jego szukanie, a odkorkowywanie butelek za pomocą noża wydawało mu się nieeleganckie.\n- Okropnie nudno, jego najciekawszą częścią był złamany nos sierżanta. Idiota poślizgnął się na płycie lotniskowej - odpowiedział na pytanie kobiety, rozlewając przy tym wino do dwóch kieliszków i siadając na krześle, które zaskrzypiało w proteście przeciw dodatkowemu obciążeniu. Otto uniósł lekko brew, zerkając ukradkiem na swój brzuch, jakby chcąc upewnić się, iż ten nie wylewa mu się znad paska spodni. - Prawie zacząłem się cieszyć na tę wystawę przeciwko bolszewizmowi, na którą muszę iść. Byle jakie, ale chociaż urozmaicenie. Słyszałaś o niej, Fräulein? Na pewno. Plakaty są przecież wszędzie. Wybierasz się? - uniósł spojrzenie tym razem znad talerza, który w czasie wypowiedzi systematycznie napełniał. - Obecność na niej dobrze wygląda - dodał, wzruszając lekko ramionami i unosząc kieliszek do ust.\nTemat: Re: Passy - Mieszkanie nr 2 Wto Lis 15, 2016 9:30 pm\nMatka mówiła, że każdy Niemiec jest taki sam... patrząc na Otta nie mogłam powiedzieć, że każdy z nich, bez wyjątków, jest zły. W rzeczywistości pozostawał mi najbliższą osobą, jedną z nielicznych, które do siebie dopuszczałam. Pozostawało wiele tajemnic, których mu nie wyjawiłam i zapewne nie wyjawię, pomimo prób, które podejmował by je ode mnie wyciągnąć. Dzięki niemu postanowiłam nie oceniać każdego z góry i nawet okupantowi dać szansę na odkupienie w moich oczach.\n- Przynajmniej urozmaicił Panu dzień. - odpowiedziałam unosząc kąciki warg ku górze w delikatnym uśmiechu. Ilekroć Otto wspominał o lotnisku i samolotach ściskało mi żołądek. Nie mogłam sobie wyobrazić jak oni mają odwagę wsiadać do tego złomu, który wygląda jakby miał się rozpaść przy mocniejszym puknięciu. A wysokość... Brr! Uniosłam wzrok na Herr Langbeina starając się wyrzucić myśli o tych pojazdach z głowy. - Dziwnym by było, gdyby ktoś w Paryżu o niej nie słyszał. Gdzie się nie obejrzeć wszędzie informacje na jej temat... - zawahałam się, nie wiedząc czy na pewno powiedzieć mężczyźnie o tym, że wybieram się na wystawę. Nie byłam jeszcze tego pewna. - Powinnam się zjawić, choć nie jestem tego jeszcze pewna. - odpowiedziałam zgodnie z prawdą, nakładając na talerz porcję jak dla ptaszyny. Dopiero po chwili uświadomiłam sobie, że mogłabym dodać czemu właściwie nie jestem pewna. Spojrzenie utkwiłam w Herr Langbeinie i się uśmiechnęłam. - Nie lubię zbiorowisk. - wytłumaczyłam się kosztując schabu. Delikatne mięso idealnie współgrało z chrupiącą skórką. - Obowiązki Pana wzywają czy też z własnej woli wybiera się Pan na wystawę?\nTemat: Re: Passy - Mieszkanie nr 2 Sro Lis 16, 2016 1:12 am\nZły Niemiec, dobry Niemiec - jakie były kryteria oceny? Nigdy się nad tym specjalnie nie zastanawiał, uważając siebie samego za przyzwoitego człowieka. Uśmiech na twarzy, krew na rękach. Był żołnierzem od sześciu lat, wojna nie wciągnęła go w swój chaos, wkroczył w niego z własnej woli, kiedy jeszcze przeciętnemu Europejczykowi nawet przez myśl nie przeszła niemiecka agresja mająca pochłonąć cały znany im świat. Nie był przy tym patriotą, chwała Rzeszy nie przyświecała mu na drodze ku spełnieniu, jakie więc były jego motywacje? Wolność, poczucie bliskości z nieżyjącym już ojcem, co do którego jako dorosły mężczyzna miewał mocno mieszane odczucia. Siła - za sterami myśliwca czuł się niezwyciężony, grzeszył myślą, iż dorównuje bogu, panu życia i śmierci. Zostawiając za sobą przestworza, schodząc z płyty lotniskowej, tracił to i znowu był przeciętny, jakby to Luftwaffe definiowało to kim naprawdę był. Wżarło się w jego życie, stając się jego centrum. Wszystko przed nim było mdłe, niewarte uwagi, choć nie niemiłe. Wystarczyło jednak aby na co dzień uśmiech nie schodził z jego warg, uprzejmość przebijała się przez pogodny ton głosu, a to, że był zdobywcą i agresorem panoszącym się po Paryżu stawało się nieważne, a przynajmniej takie odnosił wrażenie, gdy miał do czynienia z Susanne.\n- Niewątpliwe - pokiwał głową, wsuwając widelec do ust i na chwilę milknąc, przeżuwając starannie każdy kęs jedzenia, mrużąc nieznaczne jasne oczy. Była dobrą kucharką, miłą rozmówczynią. Chętnie wracał do domu wiedząc, że zastanie w nim zapalone światło i kobietę czekającą właśnie na niego. Żartował niekiedy, że była jak żona, tyle że zdecydowanie tańsza w utrzymaniu i niewyczerpującą w emocjach, prawie jak substytut. - Pewnie nie będzie to porywające wydarzenie, sztuka użytkowa, nic specjalnego. Ale ma być dużo szampana, sporo znanych twarzy, więc mimo kilku nudnych przemówień może być zabawnie - żeby tylko wiedział jak bardzo! - Naprawdę? Nie powiedziałbym. Tak, służbowo właściwie, ponoć oficerski mundur dobrze wygląda w tłumie - uśmiechnął się, dłubiąc w dalszym ciągu widelcem w talerzu, sprawnie operując przy tym nożem. - W takim razie może się spotkamy! - to zabrzmiało entuzjastycznie, a co więcej nawet prawdziwie. Sprawiał wrażenie szczerze zadowolonego ze spotkania, do którego możliwe, że miało dojść.\nTemat: Re: Passy - Mieszkanie nr 2 Wto Lis 22, 2016 10:21 pm\nMiałam spaczone pojęcie o wojnie, z przegraną pogodziłam się już dawno, dając za wygraną i dostosowując się do rytmu narzuconego przez okupantów. Pozostawałam pod ich jarzmem, chodząc zgodnie z ustalonymi przez nich zasadami - nie sprzeciwiałam się, toteż pozostawałam względnie bezpieczna. Nie chciałam tego zmieniać, stawiałam własne życie wyżej niż ojczyznę. Zadziwiała mnie wola walki niektórych Paryżan, jednak z drugiej strony miałam obawy, że ich odwaga skończy się marnie dla nas wszystkich. Otto wciąż mi przypominał, że mogę wieść normalne życie. Rola gosposi mi nie przeszkadzała, ani też nie czułam się przez to jakkolwiek poniżona. Wręcz przeciwnie, dobrze się tutaj czułam. W pewnych momentach miałam wrażenie jakbym miała swoją rodzinę. Sprzątałam, prałam, robiłam obiad z którym czekałam na pojawienie się mężczyzny - chyba tak postępują żony. Co prawda pozostawało kilka brakujących elementów, musiałam jednak przyznać, że Otto otaczał mnie pewnego rodzaju ciepłem, którego od dawna nie zaznałam. Jego formalny ton nie przeszkadzał mi zważywszy na szczery uśmiech. Zdawałam sobie sprawę z tego, że wychodząc z domu musiał nakładać maskę. Niemożliwym było, by ten sam człowiek wychodził na ulicę i zachowywał się równie... źle.\n- Zabawa w Pana ustach brzmi wyśmienicie. - uśmiechnęłam się, chociaż zabawa i wystawa niezbyt mi pasowały. Uwielbiałam sztukę wszelaką, jednak uroczystość ta od początku napawała mnie lekkim lękiem. Obiad zdawał się o wiele smaczniejszy w towarzystwie, przynajmniej tak doborowym. - Za mundurem panny sznurem. - może Otto wyłapie jakiś smaczny kąsek? Wszak każdy mężczyzna potrzebuje kobiety, życiowej podpory, a ja nie mogłam mu jej zastąpić. Spojrzałam na zegar, który dobijał godzinę mojego wyjścia. - Przepraszam, Herr Langbein, muszę dzisiaj wyjść punktualnie. - uśmiechnęłam się przepraszająco, mając nadzieję, że zrozumie i nie będzie zadawał zbędnych pytań. Posprzątałam po obiedzie i pożegnałam się z Ottem.\nz/t, piszcie. <3\nTemat: Re: Passy - Mieszkanie nr 2\nSous le ciel de Paris :: Paryż :: Miejsca zamieszkania :: Prawy brzeg :: Passy 10/2


Czarny Marzec – Kononopedia, encyklopedia US17\nCzarny Marzec – określenie marca 2019 roku w Uniwersum, jeden z najbardziej emocjonujących okresów w historii Szkolnej.\nCzarny Marzec charakteryzował się mnogością afer i skandali zaburzających ład w Uniwersum. Zdaniem wielu, bardzo zmienił on Uniwersum i wpłynął na jego kształt. W jego wyniku Nero został wyzwolony z warmiańskiej niewoli. Kononowicz spędził dwa dni w areszcie w związku z oskarżeniami o znęcanie się nad zwierzęciem. Po wyjściu z aresztu w sali plenarnej Szczudlak nagrał słynne exposé Knura połączone z lamentem. Zostało również ujawnione leśne legowisko Majora, w którym wącha nitro. Udowodniono wtedy, że Major faktycznie raczy się rozpuszczalnikiem i robi to w lesie.\n2 Postacie biorące czynny udział\n3 Afery i wydarzenia\nZa pierwsze symptomy czarnego marca można uznać urodziny Mexicano, obchodzone w Belwederze w nocy z 21 na 22 lutego 2019 wraz z Kononem i Majorem. Skończyły się one dla solenizanta SOR-em i wytrzeźwiałką. Przez kolejne dni Zodiakano dzielnie i w pocie czoła pomagał prezydentowi w cięciu drewna. Wojtek nie był skory do pracy i nie był zadowolony z konkurenta. Wszyscy spodziewali się, że Meksyk zajmie jego miejsce. Stało się jednak inaczej.\nW tym momencie zaczyna się właściwa akcja Czarnego Marca. 5 marca pojawił się film, w którym prezydent powiedział prawdę o swoim lokatorze i poprosił jego brata o opiekę nad swym krewnym. Ze strony fanów pojawiło się również tajemnicze nagranie z rzekomej leśnej kryjówki Majora, gdzie leżało pełno pustych butelek po nitro. Następnego dnia, w szczytowym etapie afery oplowej, Suchodolski całkowicie pogardliwie odnosił się do swego domodawcy i wylegiwał się w Asterce, podczas gdy Nibemben i Meksyk pracowali w pocie czoła. To mocno zdenerwowało przewodniczącego. 9 marca po raz kolejny nagrał film z prawdą o Majorze i poprosił niejakiego okuratnego człowieka, Jana Ł. (nie można podać nazwiska ze względu na RODO), o zamieszkanie w Belwederze bożym w miejsce Wojtka. Tego przedpołudnia miała miejsce też drobna aferka zwana incydentem bokserskim, w którym doszło do zamachu na prezydenta przez pewnego podlaskiego patusa.\nPrzez najbliższe kilka dni w drewnianej posiadłości panowała mocno nerwowa atmosfera. Konon nie wpuszczał nowoszkolnych na teren swych włości. Między parą prezydencką dochodziło do licznych kłótni, wyzwisk i potyczek słownych, niewykluczone, że także do fizycznych. Suchodolski coraz częściej wspominał o wymeldowaniu się i wyprowadzce. 12 marca w domku drewnianym przy ulicy Szkolnej pojawia się Jan Ł. Krzysztof przeprowadza na nim casting na współlokatora, a już następnego dnia nowy mieszkaniec grzecznie pomaga w pracach wokół obejścia w zamian za paprykarz i odrobinę olkoholu. Sprawa jednak odwraca się o 180 stopni, gdy Janek podczas libacji zaległ pijany w pokoju bożym, za co został permanentnie spierdolony ze stanowiska.\nW ciągu najbliższych paru dób dochodzi do wielu niespodziewanych akcji. 15 marca okazuje się na podstawie certyfikatu, że Kononowicz jest prawowitym prawnukiem marszałka Piłsudskiego. Tego dnia również Warmianin wygłasza emocjonujące i rzewne przemówienie, gdzie mówi z bólem serca (z miejsca filmik staje się jednym z najpopularniejszych). Niedługo później, pomiędzy 19 a 20 marca dochodzi do wybicia szyb w domu, o co Odyniec oskarża Strusia i żąda od niego pieniędzy za naprawę. Do uniwersum wraca 21 marca Mariusz z Krzaków, który niestety znowu jest cugu olkoholowym i mówi o niechęci do swego życia. Dzień później, rankiem 22 marca w posiadłości bożej zjawia się Policja, która nakazuje Przewodniczącemu zrobienie porządków u siebie i co najważniejsze, wyzwala Nera z jego cierpień, głodu i krótkiego łańcucha i zabiera do miejskiego schroniska (tzw. wyzwolenie Nera), o czym piszą najpierw lokalne a potem krajowe media. Przewodniczący Kononowicz trafia do aresztu.\nW czasie gdy prezydent był w areszcie, Suchodolski uciekł przed policją i ukrywał się w banku. W trakcie kiedy posiadłość stoi pusta i pozbawiona nawet psa stróżującego (bardzo groźnego na łańcuchu), według internetowych relacji dochodziło do oblężenia Belwederu. Oto opis sytuacji z komentarza na YouTube: "Wczoraj od 17-stej do nocy staliśmy zaparkowani autkiem pod Belwederem. Światła pogaszone, z komina nic się nie wydobywa, nawet okiennice zamknięte. Struś podobno spierdolił na tripa podczas wizyty policyjnej niebożej. Co ciekawe, pod pałacem w ciągu tych paru godzin przewinęła się taka masa osób (jakiś menel kręcił się rowerem chyba z 2 godziny) a na koniec przyjechała jakaś stara (z 40 lat) patola z Zambrowa i próbowała sforsować umocnienia ochronne Belwederu (w trosce o własne bezpieczeństwo musieliśmy zbiec z miejsca zdarzenia gdyż poziom patologii przekroczył punkt krytyczny)". Do akcji uwolnienia Nera po północy odniósł się Mexicano, jedyna postać w US17, z którą był w tym czasie jakikolwiek kontakt (choć znacząco utrudniony przez nadmierne ilości Żubra). W odpowiedzi do jednego z Kononopedystów TOZ Białystok napisał, że Knurowi grozi najprawdopodobniej około 5 tysięcy złotych grzywny i zakaz posiadania zwierząt. Według relacji redaktora, Krzysztof Kononowicz opuścił dołek i wrócił do swego domku drewnianego nazajutrz w godzinach porannych, zdążył jeszcze odebrać przesyłkę poleconą. Zapowiedział, że weźmie adwokata i złoży skargę o niewłaściwe traktowanie go podczas zatrzymania. Ponadto w związku z Nerem otrzymuje groźby telefoniczne. Dodatkowo wśród społeczności na Facebooku (przede wszystkim), na YouTube i na Wykopie masowo zaczęły pojawiać się wpisy i komentarze nawołujące do linczu na grubasie. Prezydent późnym wieczorem 24 marca odniósł się do całej sprawy w swoim bolesnym exposé, gdzie tłumaczył, że stracił swego jedynego przyjaciela i członka rodziny porwanego siłą przez ekopatrol.\nDnia 28 marca 2019 odcięto lokatorom Szkolnej dopływ wody, ze względu na zaległości Konona na kwotę wahającącą się w zależności od źródeł od 1700 do 2000 złotych bożych. Rankiem przewodniczący z pomocą Mexicano zamontował na ścianie domostwa od strony drogi plafon oświetleniowy z bardzo amatorsko przyklejonym napisem "KOMISARIAT POLICI-3 17 UL.SZKOLNA", by odstraszyć intruzów niszczących okna. W tym też dniu doszło do kilkudniowego przełamania ciszy w US17 – po ponad tygodniu pojawił się na kanale lajt, na którym fizycznie wystąpił Sławek. Pieniądze z transmisji poszły na spłatę zaległych rachunków. Major wyprowadził się tymczasowo do pokoju wynajmowanego przez Sławka. Potem, gdy Major udał się na swego nitro-tripa, tymczasowymi mieszkańcami wynajętego lokalu zostali Konon i Mexicano. Dzięki Sławkowi wydarzyły się po raz pierwszy dwie wiekopomne sytuacje: został ukazany publicznie tajemniczy dotąd strych posiadłości oraz doszło do całonocnego lajta, w trakcie którego Jarek zgasił kiepa na czole.\n31 marca w godzinach popołudniowych Sławek opuścił Białystok, kończąc tym samym Czarny Marzec. Życie na Szkolnej powróciło do względnej normy. Zaległa kwota za wodę została uregulowana. Kononowicz przystąpił do porządków i napraw w swojej posiadłości.\nPostacie biorące czynny udział\nAfery i wydarzenia\nujawnienie przez fanów legowiska Strusia w lesie\nrozmowa kwalifikacyjna z Janem Łosiem na stanowisko lokatora\nincydent bokserski przy placu zabaw\nwybuch afery oplowej\nkolejne już wybicie szyb w nocy przez zjabły\npowrót swetra geometrycznego\nKononowicz otrzymuje groźby telefoniczne po aresztowaniu\nodłączenie wody na Szkolnej 17 za nieuregulowane rachunki\npierwsze pokazanie strychu posiadłości bożej\nprzyjazd Sławka i pobyt bohaterów w wynajmowanym lokalu\nnocny lajt, Mexicano gasi peta na czole\npoważna groźba wyprowadzki Majora\n"Odkryte legowisko majora pseudonim"\n"Kononowicz mówi wam całą prawdę o Majorze"\n"Kononowicz mówi jeszcze raz całą prawdę o Majorze"\n"Kononowicz poszukuje uczciwego, godnego lokatora"\n"Filmik kręcony przed psznym jedzeniem"\n"ŁOŚ W DOM BÓG W DOM odwiedził nas Janek Łoś"\n"Nowu lokator na szkolnej"\n"Major sprzedaje Opla i chce się wymeldować" (KLASYK!)\n"CHCEM SAMOCHUT SPRZEDZĆ KONONOWICZ NIE DAJE"\n"Wybite szyby - napięta atmosfera"\n"Konon po dołku"\n"MÓWIMY JAK IEST NAPRAWDE"\n"WITAJCIE WIDZOWIE MAJOR"\n"Konon sam zrobił"\n"MAJOR SWOJE DOM"\n"Kononowicz pokazuje strych dla widzów nie wiernych"\n"Meksykano i Krzysiek przejmują chatę Majora"\n"Mexicano gasi kiepa na czole" (KLASYK!)\n"Na początku było cięzko i opłaciłem za wodę i Major się dołożył"\n"Krzysztof umie naprawiać sprzęnt gospodarstwa domowego"\n"Krzysztof jest zdunem"\nTę stronę ostatnio edytowano 30 cze 2022, 15:44.


sałatka rosyjska - przepis - anenia - wielkiezarcie.com\nJesteś tutaj: Strona główna / Przepisy / sałatka rosyjska\n1 koper (100 g)\n500 g śmietany 12% lub 18%\nKapustę drobno pokroi i skropić sokiem z cytryny. Koper i ogórki pokroić w kostkę i dodać do kapusty. Czosnek przecisnąć przez praskę dodać do śmietany doprawić solą pieprzem i cukrem. Wymieszać i zostawić na 5-10 min.\nKapustę polać sosem i dokładnie wymieszać.\nAutor: anenia 2013-12-08\nSałatki i surówki Surówki\nSteki Z Polskiej Polędwicy\nSurówka z czerwonej kapusty z majonezem olusia23\nObiadowa surówka z pekińskiej Barb82\nsurówka Pekinka z ogórkiem kiszonym i marchwią matani\nSurówka z jicamy kamila258\nZdrowa i szybka surówka obiadowa InkaMalinka\nSurówka z kiszonych ogórków Babeczka_piecze\nPyszna Surówka z białek kapusty lasicznik\nSurówka z czerwonej kiszonej mika67


CLKP - Centrum Lingwistyczne Krzysztof Pasiewicz - Ogłoszenia | Bezpłatne Ogłoszenia Cała Polska. Rzeczy nowe i używane.\nnr ogłoszenia: 6572\nCentrum Lingwistyczne Krzysztof Pasiewicz to zespół doświadczonych tłumaczy z wieloletnim stażem. Jesteśmy najdłużej działającym biurem tłumaczeń w województwie kujawsko-pomorskim. Specjalizujemy się w wielu dziedzinach wiedzy. Przyjmujemy zlecenia na tłumaczenia z zakresu prawa, ekonomii, polityki, motoryzacji, chemii oraz wielu innych dziedzin. Nasi tłumacze to doświadczeni profesjonaliści. Wykonujemy przekłady w pięciu językach, w tym w języku ukraińskim. W Centrum Lingwistycznym Krzysztof Pasiewicz wykonujemy: tłumaczenia zwykłe, tłumaczenia specjalistyczne, tłumaczenia poświadczone, tłumaczenia ustne.Zajmujemy się również obsługa konferencji i spotkań biznesowych. Gwarantujemy szybką realizację zlecenia i atrakcyjną cenę. Wykonujemy tłumaczenia dla klientów z całej Polski, dzięki wykorzystaniu środków komunikacji elektronicznej i usług kuriera.


Grupa Wsparcia Bariatrycznego :: Kontrole poooperacyjne\nKontrole pooperacyjne (Follow-up)\nPierwsza wizyta kontrolna poszpitalna zalecana jest w okresie około 4 tygodni od operacji. Zbadamy Cię, skontrolujemy rany pooperacyjne, z razie konieczności skorygujemy zalecenia i odpowiemy na wszelkie pytania. Kontrole odbywają się w każdy czwartek między godziną 11.00-12.00 na Oddziale Chirurgii Ogólnej Szpitala w Wejherowie.\nPo 3, 6 i 12 miesiącach oraz każdego roku w rocznicę zabiegu zadzwonimy do Ciebie aby poznać Twoją aktualną wagę i stan zdrowia. Zapytamy się również o ewentualne dolegliwości związane z operacją. Zadbaj zatem aby w tym czasie znać swoją aktualną wagę.\nOprócz tego z sytuacji gdy masz jakiekolwiek pytania odnośnie swojego stanu zdrowia i osiągniętej wagi prosimy o kontakt mailowy pod adresem bariatria.wejherowo@gmail.com . Wysłany przez Ciebie mail dotrze do lekarza leczącego, który postara się rozwiać Twoje obawy, a w razie konieczności umówi się z Tobą na kolejną wizytę kontrolną.


WSJ: IPO oddziału Infineon na giełdzie w Azji - Puls Biznesu - pb.pl\nInfineon Technologies może przeprowadzić ofertę publiczną oddziału produkującego chipy na którejś z azjatyckich giełd, poinformował The Wall Street Journal Europe powołując się na źródła w bankach inwestycyjnych. Wartość spółki, w przypadku notowania jej w Azji, szacuje się na 4 mld EUR.\nInfineon Technologies może przeprowadzić ofertę publiczną oddziału produkującego chipy na którejś z azjatyckich giełd, poinformował The Wall Street Journal Europe powołując się na źródła w bankach inwestycyjnych. Wartość spółki, w przypadku notowania jej w Azji, szacuje się na 4 mld EUR. Prezes Wolfgang Ziebart zapowiadał wcześniej, że jest mało prawdopodobne, aby oferta publiczna oddziału produkującego chipy została przeprowadzona na niemieckiej giełdzie.\nZUS przekaże w czwartek na konta OFE 157,88 mln zł\nBank inwestycyjny , Wall Street , Azja , Oferta\nInne / WSJ: IPO oddziału Infineon na giełdzie w Azji


Mali nadludzie - Zalewski o książkach\n22 lutego, 2018 GZalewski\t2 komentarze\nTomczyk pisze o zwykłych ludziach, którzy w wyniku nietypowych okoliczności, jakimi była II wojna światowa podejmowali różne decyzje. Jedni szli na współpracę z Niemcami, inni uciekali, jedni służyli w granatowej policji i z gorliwością wypełniali rozkazy nowych przełożonych, inni bojkotowali polecenia i starali się pomóc represjonowanym. Do tego dochodziły zwykłe ludzkie namiętności – chciwość, zawiść, ambicje, urażona duma, strach. Coś o czym wiemy, że istnieje w każdej grupie społecznej, ale część osób uparła się, żeby etykietka “Polak” oznaczała niemal automatycznie “honorowy”, “bohaterski”.\nW taki sposób zresztą próbowała opisywać świat propaganda komunistyczna. Stąd opisywany przez Tomczyka świat musiał być bardzo niewygodny.\nNiewygodny jest dla każdego kto patrzy przez okulary “wszyscy albo nikt”. Wszyscy Polacy, wszyscy Żydzi, wszyscy Niemcy. Żadnego niuansowania.\nJestem właśnie w trakcie czytania Zmierzchu przemocy Stevena Pinkera i ten fragment wydaje się wyjątkowo trafnie opisujący coś, czego część polityków i nie tylko zdaje się nie przyjmować do wiadomości:\nKiedy już dojdzie do ludobójstwa, morderstw dokonuje tylko niewielki ułamek ludności, zazwyczaj siły policyjne, oddziały wojskowe albo milicje. W I wieku p.n.e. Tacyt napisał: “Na najbardziej haniebne czyny odważyło się niewielu, więcej tego chciało, wszyscy do tego dopuścili”.\nI choć Tacyt też kończy kwantyfikatorem ogólnym intuicyjnie rozumiemy o co chodzi. W Małych nadludziach niesłychanie ciekawy jest wstęp. Krótka charakterystyka postaci, z których dowiadujemy się jak ogromnie zróżnicowane było przedwojenne społeczeństwo (Tomczyk opisuje wydarzenia na ziemi olkuskiej). Niektórym bliżej było do tożsamości niemieckiej, ale mieszkali w Polsce, z kolei ich dzieci mogły nie zgadzać się z wyborami rodziców i jawnie przeciw temu buntować. Inni uważający się za Polaków zamieszkiwali tereny Niemiec. Jeszcze inni służyli w niemieckich służbach mundurowych ale czuli się Polakami. Swoją drogą ciekawe co myślą dzisiejsi czarno-biali patrioci o niezbyt dobrze mówiącym po polsku wiceadmirale Józefie Unrugu. Tomczyk jednak nie pisze o wysokich wojskowych i wielkich postaciach. W jego książce są zwykli, mali ludzie. Tacy, którym okoliczności i wybory dały szansę bycia nieco wyżej od innych. Czasem dzięki temu okazywali się zwykłymi małymi świniami, czasem zwykłymi małymi bohaterami.\nPrzyjąłem volkslistę, aby ratować willę i siebie od wyjazdu do Oflagu; daje mi to zresztą możliwość zrobienia niejednego dla Polaków.\nTakie czasy. W fabryce trzeba na wszystko uważać, nikomu nie można zaufać, ani Polakom, ani Żydom, choć Polacy są gorsi, bardziej nieuczciwi, a przecież mają lepsze warunki niż gdzie indziej. Czort bierz, jeśli kto ukradnie kilo mydła, ale co zrobić z takimi Wiśniosem, który całymi skrzynkami wynosił z fabryki. W końcu musiało się go zwolnić i stosownie do zarządzenia zawiadomić Arbeitsamt. Wysłali go do Rzeszy do obozu pracy. […] Sprawę powinno się oddać właściwie żandarmerii, a wtedy powędrowałby w najlepszym razie do obozu koncentracyjnego. Tak by się stało, gdyby na moim miejscu był prawdziwy Niemiec.\nMali nadludzie, Roman Tomczyk\nWyd.: Wydawnictwo Śląsk, 1967\nWyrok na Franciszka Kłosa Dlaczego przestałem być Żydem Już nie chcę być człowiekiem\nPoprzedni wpisZapiski z domu wariatówNastępny wpisZmierzch przemocy\n2 komentarze do “Mali nadludzie”\nMocno poszukuję tej pozycji. Kiedyś była w domowej biblioteczce lecz niestety pożyczona rodzinie – już nie wróciła.\nNajlepsze w niej jest to że historie są autentyczne.\nDwie z nich Mój Dziadek opowiedział ze szczegółami Autorowi\n28 lutego, 2018 o 10:50 pm\nBardzo trudno ją znaleźć. Bywa rzadko na allegro. Pan Olgerd Dziechciarz wspominał, że to prawdziwe historie, i opisanie ich niestety nie spotkało się przychylnością części mieszkańców.


lusterko master - samochodyzfrancji.pl\nWyniki wyszukiwania dla: lusterko master\nWymiana obudowy lusterka movano/master 2005r Witajcie potrzebuje wymienić obudowę lusterka pasażera i tu rodzi się teraz moje pytanie jak zdjąć wkład lusterka, aby go nie uszkodzić dodam tylko, że jest to wersja lusterka na krótkim ramieniu ele.regulowane i podgrzewane z termometrem.Najlepsze Forum użytkowników Renault Scenic. Znajdziesz tu opinie oraz merytoryczne wsparcie techniczne dla Twojego samochodu. Podpowiedzcie proszę, jak zdjąć tą lakierowaną obudowę lusterka. Bez jej zdjęcia nie jestem w stanie dostać się do torxa jaki jest do wykręcenia po odgięciu .Lusterka renault master na Allegro.pl - Zróżnicowany zbiór ofert, najlepsze ceny i promocje. Wejdź i znajdź to, czego szukasz!Kup renault master lusterko w kategorii Lusterka zewnętrzne - Części karoserii - Części samochodowe n ...\nRe: ( Renault Master ) Wymiana kierunku w lusterku Nowy Master Odchyl lekko dolną część szkła lusterka, pod nią w rogu jest wkręt na torxa15 mocujący klosz kierunku. Żarówka W16W, na mniejszej kierunek będzie migał szybko.Lusterko zewnętrzne pełni bardzo ważne zadanie w naszym pojeździe. To właśnie dzięki lusterkom zewnętrznym możemy wykonać wiele manewrów - takich jak parkowanie czy bezpieczna zmiana pasa ruchu drogowego. Niestety ich umiejscowienie naraża je na częste uszkodzenia.Re: ( Renault Scenic ) jak zdemontować lusterko zewnetrzne scII Wyjąć szkło i obudowę zewnętrzną. Jeden wkręt jest w zawiasie lusterka a drugi na słupku od strony drzwi.Potem rozkręciłem śruby trzymające lusterko do trzpienia i plastiki, aby zobaczyć ile PINów ma moje lusterko. Lusterko rozegrane, złożone da ...\nRe: ( Renault Master ) Wymiana kierunku w lusterku Nowy Master Odchyl lekko dolną część szkła lusterka, pod nią w rogu jest wkręt na torxa15 mocujący klosz kierunku. Żarówka W16W, na mniejszej kierunek będzie migał szybko.Lusterko zewnętrzne pełni bardzo ważne zadanie w naszym pojeździe. To właśnie dzięki lusterkom zewnętrznym możemy wykonać wiele manewrów - takich jak parkowanie czy bezpieczna zmiana pasa ruchu drogowego. Niestety ich umiejscowienie naraża je na częste uszkodzenia.Potem rozkręciłem śruby trzymające lusterko do trzpienia i plastiki, aby zobaczyć ile PINów ma moje lusterko. Lusterko rozegrane, złożone dalej się nie składa, muszę szukać który bezpiecznik za to odpowiedzialny jak nie to zamówić jedno składane na próbę, może silnik padł.Lusterko lewe renault master na Alle ...


MaNgA I AnImE - SWEET BROKACIK\nWysłany: Sob 15:47, 01 Wrz 2007 Temat postu:\nmoje pierwsze anime (tzn. powazne)! do dzis mam sentyment...a ja przez pol godziny sprawdzalem kto mowil w koncowce ze sie zle czuje\nWysłany: Sob 16:26, 01 Wrz 2007 Temat postu:\nJa do teraz tego nie wiem! Ach.. Piękne, oldschool'owe anime..\nWysłany: Nie 10:06, 16 Wrz 2007 Temat postu:\nA wy wiecie co to Anime / Manga, ... dzieci, idzcie dalej oglądać te wasze "Pok.emony" i "Yatamany"\nWysłany: Nie 11:04, 16 Wrz 2007 Temat postu:\nJa mang nie lubię (chyba, że yaoi; Kizunę XD). Za to uwielbiam anime *o*\nWszystkie które oglądałam mi się podobały [prócz Paranoia Agent].\nmoglbys byc tak mily i przeczytac chociaz post powyzej...\nWysłany: Nie 13:39, 16 Wrz 2007 Temat postu:\nA czytał/oglądał ktoś może Death Note\nTak sŁiTaŚnA PiOsEneCzka jest w openingu:\nWysłany: Nie 16:15, 16 Wrz 2007 Temat postu:\nNie oglądałem - stoi w kolejce^^\nWysłany: Nie 16:45, 16 Wrz 2007 Temat postu:\nJa też nie ogladałam ;p A ta piosenka to mi sie podoba Metal, tak? ;]\nWysłany: Nie 17:15, 16 Wrz 2007 Temat postu:\nNie mam pojęcia co to za gatunek brzmi jak metal ale może to być j-rock bo w końcu po "japońskiemu" jest\nWysłany: Nie 21:09, 16 Wrz 2007 Temat postu:\nJak dla mnie to metal^^ J-rock jakoś inaczej mi się kojarzy. A to jest podobne do Vadera zmieszanego z SOAD.\nA wiecie że w telewizji ma iść Bleach? Nie jestem fanem serii ale czułem się w obowiązku poinformować\nWysłany: Nie 21:32, 16 Wrz 2007 Temat postu:\nA faktycznie coś ma z SOAD W takim razie niech to będzie J-metal\nA tu AMV z inną Słiit pioSeneCZkom Z tego anime:\ni pełna wersja jakby ktoś chciał:\nI jeszcze raz polecam Death Note - śłitaśne jak kluseczki z cukrem\nWysłany: Pon 6:49, 17 Wrz 2007 Temat postu:\nOstatnio jest u nas bardzo popularne. Mówiło się o nim już na zimowym konwencie, a na wakacyjnym (Doji) były projekcje i masa cosplay'ów Ale to jeszcze nic nie znaczy! W końcu Naruto też cieszy się popularnością..\nWysłany: Pon 11:46, 17 Wrz 2007 Temat postu:\nNaruto to shonen - masówka jak Bleach a Death Note to też teoretycznie shonen ale jak dla mnie to już bardziej seinen Seria jest krótka a fabuła bardzo rozbudowana.\nBTW: ale Naruto też uwielbiam\nkojarzy sie z SoaDem, rzeczywiscie.\nopening Hellsinga, a w samym anime sa jeszcze lepsze kawalki\na w jakiej telewizji Bleach bedzie?mialem zamiar ogladac!\nCałkiem niezła grafika:


Czy cera przyzwyczaja się do kosmetyków?\nMam wrażenie, że to pytanie, a czasem nawet twierdzenie słyszałam niezliczoną ilość razy – tak często jest powtarzane. Wiele osób uważa, że ciągłe stosowanie tych samych kosmetyków powoduje, że cera rozleniwia się, przyzwyczaja i przestaje reagować składniki aktywne. Wiele z tego powodu powtarza, że co jakiś czas kosmetyki trzeba zmieniać. To ogromny błąd!\nPowyższe stwierdzenie to mit. Trzeba go raz na zawsze obalić. Zwłaszcza że parę razy natknęłam się na jego powielanie nawet przez szanowane czasopisma poświęcone zdrowiu i urodzie! Nie ma absolutnie żadnych podstaw naukowych ani badań dowodzących takiej tezy. Również na logikę przyzwyczajenie się skóry do kosmetyków i konieczność ich zmiany co jakiś czas, nie ma racji bytu. Dlaczego?\nPo pierwsze, składniki aktywne zawarte w kremach, żelach, szamponach, olejach itp. zawsze będą miały dokładnie takie samo działanie. Wyjątek stanowi sytuacja, w której skończy się ich termin przydatności do użycia.\nPo drugie, odpowiednio pielęgnowana skóra – jeśli nie pojawią się żadne czynniki zakłócające (np. złe warunki atmosferyczne, choroba itp. itd.) zawsze będzie na nie reagować zgodnie z oczekiwaniami.\nTagi: Resibo, cera, kosmetyki naturalne, pielęgnacja\nDwie nowości kosmetyczne idealne do letniej pielęgnacji