Łatwo kupujesz i kupujesz jogurt, ale czy kiedykolwiek przyszło ci do głowy, że możesz go zrobić w domu? Jogurt z odpowiednimi bakteriami pomaga dostosować trawienie, poprawia odporność i łagodzi alergie pokarmowe. W tym artykule dowiesz się, jak zrobić własny jogurt.\n1 litr mleka (możesz go użyć, ale jeśli używasz pasteryzowanego mleka, możesz pominąć pierwszy krok, ponieważ mleko zostało już podgrzane przed zapakowaniem)\n1/4 - 1/2 szklanki odtłuszczonego mleka w proszku (opcjonalnie)\n1 łyżeczka cukru białego dla bakterii\npin soli (opcjonalnie)\n2 łyżki jogurtu z żywymi kulturami (można również użyć liofilizowanych bakterii)\nCzęść 1 Wymieszać mleko i bakterie .\n1 Podgrzej mleko do 85ºC. Weź dwie garnki, aby stworzyć łaźnię wodną. To nie sprawi, że będziesz brudny i nie będziesz musiał mieszać go przez cały czas. Jeśli nie masz dwóch garnków i musisz bezpośrednio podgrzać mleko, obserwuj i mieszaj. Jeśli nie masz termometru, nie przejmuj się - 85ºC wiesz, że mleko zaczyna pienić się. Zaleca się zakup termometru spożywczego (szczególnie jeśli chcesz częściej robić jogurt).\nMożesz użyć dowolnego mleka - pełnego tłuszczu i beztłuszczowego, pasteryzowanego, homogenizowanego, organicznego, suszonego, krowiego, koziego, sojowego itd. Ultra-pasteryzowane mleko zostało podgrzane do wysokiej temperatury, więc niektóre białka produkcja potrzeb jogurtowych. Niektórzy ludzie twierdzą zatem, że to mleko nie może wyprodukować dobrego jogurtu.\n2 Ochłodzić mleko do 43ºC. Najlepiej zrobić to w zimnej łaźni wodnej. Dzięki temu szybko obniża się temperatura mleka i nie trzeba tak często go mieszać. Jeśli pozwolisz mu ostygnąć w temperaturze pokojowej lub w lodówce, będziesz musiał mieszać go częściej. Nie rób nic, dopóki mleko nie osiągnie temperatury co najmniej 49ºC, ale nie dopuść do ostygnięcia poniżej 32ºC.\n3 Spal bakterie. Bakterie są dodawane do mleka, które następnie zaczyna tworzyć dodatkowe i inne bakterie niezbędne do tworzenia jogurtu. Pozostaw bakterię w temperaturze pokojowej i poczekaj, aż mleko ostygnie, aby było zimno.\nWszystkie jogurty potrzebują "dobrych" bakterii. Najlepiej jest po prostu użyć jogurtu. Kiedy po raz pierwszy robisz jogurt, kup biały jogurt dobrej jakości i upewnij się, że zawiera on "aktywne kultury". Spróbuj jogurtu i wybierz ten, który najbardziej smakuje.\nZamiast jogurtu można również użyć liofilizowanych bakterii, które można znaleźć w Internecie w specjalnych sklepach. Są bardziej niezawodne niż zwykły jogurt.\nMożesz również użyć jogurtu smakowego, ale powstały jogurt domowej roboty nie będzie smakował jak jogurt biały.\nJeśli nie chcesz, aby część bakterii Bifidus (pojawiających się w komercyjnych jogurtach pogrubionych była dłuższa), możesz również użyć wysokiej jakości śmietany. Jeśli używasz kultur bifidalnych, wymieszaj je najpierw w blenderze, aby wymieszać bakterie ze zbiornikiem mleka. Jeśli nadal masz duże kawałki bakterii w jogurcie, prawdopodobnie rozgrzałeś je zbyt szybko lub zbyt długo. W wysokich temperaturach często się to zdarza.\n4 Możesz również dodać mleko odtłuszczone. Gdy dodasz ćwiartkę lub pół filiżanki odtłuszczonego mleka w proszku do jogurtu, zwiększysz wartość odżywczą swojego jogurtu. Ten krok jest szczególnie przydatny przy używaniu chudego mleka.\n5 Dodaj bakterie do mleka. Teraz dodaj 2 łyżki jogurtu lub liofilizowane bakterie do mleka. Wymieszaj ręcznie lub w blenderze, aby dobrze połączyć bakterie mleczne.\nCzęść 2 Inkubacja bakterii .\n1 Przelej mieszaninę do pojemników. Wylać powstałą mieszaninę do czystych pojemników i zamknąć pokrywką lub owinąć folią spożywczą.\n2 Pozwól bakteriom inkubować się w jogurcie. Jogurt powinien być nadal ciepły (około 38 ° C), aby bakterie mogły się rozmnażać. Im dłużej pozostawisz bakterie w jogurcie, tym bardziej będzie ono gęste.\nNie poruszaj się jogurtem w czasie inkubacji. Kiedy potrząśniesz nim, nie zniszczysz go, ale będzie to trwać dłużej niż bakterie.\nPrzez kilka godzin jogurt powinien mieć konsystencję jak musztarda, lekko tandetny zapach, aw niektórych przypadkach także zielonkawy płyn na powierzchni. Im dłużej pozostawisz jogurt, aby stać, tym grubsze będzie.\n3 Wybierz metodę inkubacji. Istnieje kilka metod inkubowania jogurtu. Użyj termometru, aby się upewnić, że temperatura się nie zmieni. Wybierz metodę, która najbardziej Ci odpowiada. Najlepiej jest użyć jogurtu. Omówimy to szczegółowo w następujących krokach.\nMożna również użyć piekarnika lub wstępnie ogrzać go do pożądanej temperatury, wyłączyć i włączyć światło, aby utrzymać temperaturę. Włącz piekarnik regularnie, aby utrzymać temperaturę. Ta metoda jest trochę ryzykowna - musisz uważać, aby nie rozgrzać się w piekarniku.\nInne metody obejmują odwadniacz żywności, urządzenie do gotowania ryżu lub gliniany garnek ustawiony na najniższą temperaturę.\nJeśli nie masz tych przedmiotów, możesz zostawić jogurt na słońcu lub w gorącym samochodzie. Jednak ekspozycja na światło słoneczne może zmniejszyć wartość odżywczą otrzymanego jogurtu. Najlepiej jest utrzymywać temperaturę poniżej 49ºC, ale nie pozwolić jej spaść poniżej 32ºC - optymalna jest temperatura 43ºC. Dodatkowo możesz dodać jogurt do gorącej kąpieli wodnej.\n4 Jogurt. Istnieje kilka kategorii jogurtu dostępnego w handlu. Jeśli zdecydujesz się go użyć (co zalecamy), bakterie rosną najszybciej i najbezpieczniej.\nJogurt bez zmiany czasu jest popularny, ponieważ nie kosztuje dużo pieniędzy. Nie są one drogie, ponieważ nie kontrolują temperatury, którą należy utrzymywać w celu wzrostu bakterii w produktach mlecznych. Są one przeznaczone do użytku domowego, ale wyższe lub niższe temperatury otoczenia mogą wpływać na czas rozmnażania się bakterii i jakość uzyskanego produktu. Zwykle są sprzedawane z małymi kubkami, a jeśli chcesz jogurt codziennie, będziesz musiał używać ich kilka razy w tygodniu. Nie nadaje się dla większych rodzin, ponieważ produkuje się tylko pewną ilość jogurtu.\nJogurty kontrolujące temperaturę są droższe, ponieważ zawierają więcej elementów elektronicznych, aby utrzymać temperaturę w bezpiecznym tempie. Otrzymujesz dwa rodzaje tych jogurtów.\nJedna z nich ma optymalną temperaturę utrzymywaną niezależnie od temperatury otoczenia. Możesz ustawić to sam.\nDrugi rodzaj jogurtu łączy właściwości niektórych jogurtów opisanych powyżej. Na przykład jeden jogurt ma ustaloną fabrycznie temperaturę w czasie. To urządzenie może produkować jogurt w mniej niż 4 godziny, ponieważ używa wyższych temperatur niż inne rodzaje jogurtu. Pozwala na zrobienie więcej niż niewielkiej ilości jogurtu na raz i dostanie go w kilku rozmiarach. Możesz również kupić jogurt o objętości ponad 3 litrów. Jednak w większych pojemnikach konieczne jest również posiadanie dużej pokrywy, aby zakryć przestrzeń między górną a dolną częścią jogurtu.\n5 Jakie są zalety używania jogurtu? Użytkownicy mogą ustawić żądaną temperaturę i nie muszą się martwić o to, że są tacy sami. Po ustawieniu temperatury, pozostanie ona taka sama, bez względu na to, jak zimno lub gorąco masz w swojej kuchni.\nJogurt pozwala ustawić czas, w którym jogurt podgrzewa bakterie. Ustawienie to przydaje się, jeśli nie możesz śledzić jogurtu, ale zaleca się ustawienie temperatury, jak pokazano na opakowaniu lub w instrukcji, aby można było łatwo rozwiązać sytuację, jeśli wystąpi problem (np. Upuszczenie jogurtu).\n6 Umieścić pojemniki na mleko i bakterie w jogurcie. Upewnij się, że są one równomiernie rozmieszczone i stoją prosto (na pewno nie chcesz, aby jogurt wlał się do twojego urządzenia).\n7 Zamknij jogurt, aby nie zabrakło mu ciepła. Dzięki temu temperatura będzie stabilna, a bakterie będą mogły się rozmnażać bez zakłóceń.\n8 Sprawdź, czy jogurt stał się sztywny. Po upływie ustawionego czasu (w zależności od temperatury i ilości baterii) jogurt powinien się zestalić. Może to zająć 2 godziny, ale także 12 godzin. Krótszy czas inkubacji oznacza zwykle cieńszy jogurt z mniejszą ilością bakterii. W przypadku osób nietolerujących laktozy najlepiej jest dłużej inkubować bakterie, aby jogurt stał się bardziej strawny.\n9 Wyjmij pojemniki z urządzenia. Gdy jogurt będzie wystarczająco sztywny, wyjmij pojemniki jogurtowe i włóż je do lodówki, aby ostygły przed spożyciem. Większość jogurtu powstaje w małych pojemnikach, z których można go od razu zjeść. Ale jeśli potrzebujesz dużo jogurtu, możesz mieć jeszcze większe pojemniki.\n10 Upewnij się, że jogurt jest gotowy. Delikatnie potrząśnij jednym ze słoików - jeśli jogurt się nie poruszy, jest gotowy i można go włożyć do lodówki. Jeśli jogurt potrząśnie pojemnikiem, odczekaj chwilę i pozwól mu się wydarzyć.\nCzęść 3 Ostatnie zmiany .\n1 Przebij jogurt nad szmatką, aby uzyskać gęstą konsystencję. Włóż ściereczkę do sitka i włóż sitko do dużej miski, gdzie możesz dostać żółtą ciecz jogurtową. Umieść jogurt w szmatce, przykryj garnek pokrywką i włóż do lodówki. Po dwóch godzinach będziesz miał jogurt typu greckiego, po 12 godzinach będziesz miał bardzo gęsty, prawie kremowy jogurt.\n2 Schłodź jogurt w lodówce. Umieść jogurt na kilka godzin w lodówce. Będzie trwał 1-2 tygodnie. Jeśli chcesz użyć go jako startera do następnego jogurtu, zrób to podczas pierwszego tygodnia, aby bakterie nadal zachowały zdolność inkubacji. Jogurt tworzy żółtą ciecz, którą można wlać lub wymieszać z jogurtem przed jedzeniem.\nWiele komercyjnych jogurtów zawiera środki zagęszczające, takie jak pektyna, skrobia lub żelatyna. Nie bądź więc zaskoczony, gdy twój jogurt nie jest tak gęsty jak jogurt ze sklepu zawierającego te substancje. Możesz umieścić go w zamrażarce, aby uzyskać delikatniejszą konsystencję.\n3 Zagotuj jogurt. Eksperymentuj i znajduj smaki, które Ci się spodobają. Możesz dodać suszone owoce, syrop klonowy, kawałki czekolady, miód lub marmoladę. Jeśli chcesz zrobić trochę jogurtu, dodaj trochę cukru.\n4 Użyj powstałego jogurtu jako startera dla następnej partii.\nSprzedawane na miejscu jogurty są zazwyczaj bardzo słodkie. Ta krajowa alternatywa jest znacznie zdrowsza.\nIm dłużej bakterie będą się rozmnażać, tym grubszy jogurt będziesz miał.\nPo umieszczeniu jogurtu na chwilę w zamrażarce, a następnie w lodówce, będzie to gładsze. Powinieneś również dobrze wymieszać, aby rozpuścić mocniejsze kawałki bakterii.\nUżyj kąpieli wodnej, aby lepiej kontrolować temperaturę.\nMusisz nalać wody do całego jogurtu, aby rozgrzać butelki. Zawsze postępuj zgodnie z instrukcjami w instrukcji producenta.\nJeśli jogurt pachnie, smakuje lub wygląda dziwnie, nie jedz. Jeśli nie jesteś pewien, wyrzuć go i spróbuj ponownie. Jednak domowy jogurt wygląda nieco inaczej niż kupiony jogurt, ponieważ nie zawiera żadnych stabilizatorów, zagęszczaczy itp. * Prawdopodobnie jest trochę cieńszy, to zupełnie w porządku. Powinien jednak pachnieć dobrze i smakować.\nJak przygotować ziemniaki.\nJak ugotować mrożone piersi z kurczaka.\nJak przygotować kanapkę z serem z grilla.\nJak gotować kurczaka biryani.\nJak gotować kukurydzę.\nJak uruchomić ser ricotta.\nJak grillować cebulę.


TOOL FAIR 2012 - międzynarodowe spotkanie - Pułtusk\nWróciłem do domu nieprawdopodobnie zmęczony, ale też bardzo zadowolony. I chcę się tak dalej „męczyć”.\nJadąc do Pułtuska wydawało mi się, że wiem, czego się spodziewać. Na miejscu okazało się jednak, że byłem w błędzie. Dostałem znacznie więcej, niż oczekiwałem. Szkoda tylko, że nie mogłem się zduplikować i uczestniczyć we wszystkich warsztatach.\nTo były 3 naprawdę niesamowite dni. Tego się po prostu nie da opisać. Ponad 100 uczestników z 39 krajów. Tam trzeba było być.\nDziękuję organizatorom, że tak świetnie to wszystko zorganizowali i Wam wszystkim, że byliście tam ze mną, że ja mogłem być z Wami, że podzieliliście się swoimi doświadczeniami i narzędziami, że tak wspaniale prowadziliście warsztaty, że mogłem wysłuchać „critical friends” i dowiedzieć się, co powinienem poprawić i że razem w tej niewiarygodnej atmosferze tworzyliśmy wspólnie nowe narzędzia i że … no po prostu brak słów.\nJestem niesamowicie szczęśliwy, że będąc tam miałem wyjątkową możliwość podzielić się z Wami również swoimi pomysłami i zyskać tak wiele nowych doświadczeń i inspiracji do dalszej pracy. To naprawdę świetne uczucie, że było się częścią tak niesamowitego projektu.\nPierwszego wieczora organizatorzy poprosili nas żebyśmy założyli przygotowane wcześnie maski. Wtedy widziałem tylko maski, ale teraz wiem, co pod nimi się może kryć. Więc załóż swoją maskę i po prostu "Uruchom swoją wyobraźnię".\nDo zobaczenia w przyszłym roku na kolejnych Tool Fair w Grecji! A może wcześniej…\nTool Fair - dzień 1\nTool Fair - dzień 2 (mój warsztat patrz 4 min. 04 sek.)\nTool Fair - dzień 3\nTool Fair - film w całości (mój warsztat patrz 6 min. 21 sek.)


Saltonaza (nukleazę-HL) – Nowy, wyższy standard oczyszczania produktów biologicznych!\nBLIRT prezentuje Saltonazę (nukleazę-HL) – nowy, wyższy standard oczyszczania produktów biologicznych! Użyj Saltonazy, aby oczyścić twój targetowany enzym lub białko z kwasów nukleinowych. Saltonaza jest aktywną w niskich temperaturach, termolabilną … Czytaj dalej Saltonaza (nukleazę-HL) – Nowy, wyższy standard oczyszczania produktów biologicznych!\nNOWY DYSTRYBUTOR PRODUKTÓW FIRMY BLIRT NA TERENIE POLSKI. Z przyjemnością informujemy, że w związku z dynamicznym rozwojem naszej firmy oraz ekspansją na rynki międzynarodowe podjęliśmy współpracę z firmą … Czytaj dalej NOWY DYSTRYBUTOR PRODUKTÓW FIRMY BLIRT NA TERENIE POLSKI\nAnalytica Chiny, 31 października-2 listopada 2018, Shanghai\nAnalytica Chiny to największe międzynarodowe targi branży analitycznej, laboratoryjnej i biotechnologicznej w Chinach. 24.582 odwiedzających z branży z 66 krajów 848 wystawców z 25 krajów 3,323 uczestników konferencji Unikalny profil … Czytaj dalej Analytica Chiny, 31 października-2 listopada 2018, Shanghai


Ja-szua a długie włosy - www.zbawieniecom.fora.pl\nJa-szua a długie włosy\nWysłany: Pon 18:12, 11 Paź 2010 Temat postu: Ja-szua a długie włosy\nTak się ostatnio zastanawiałem czy męższyźni w tamtych czasach mieli długie włosy...\nJeśli okazałoby się że nie , to znaczyłoby że całun i wszystkie obrazy Ja-szua są demoniczne.\nJest niby ten fragment:\n1Kor 11:14 NS „Czyż sama natura nie uczy was, że gdy mężczyzna ma długie włosy, jest to dla niego hańbą,”\n1Kor 11:15 NS „ale gdy kobieta ma długie włosy, jest to dla niej chwałą? Włosy bowiem zostały jej dane za nakrycie głowy.”\nNo ale co z tego skoro są przynajmniej dwa przeciwstawne:\n1Sm 1:11 NS "I złożyła ślub, mówiąc: "Jehowo Zastępów, jeśli rzeczywiście spojrzysz na uciśnienie swej niewolnicy i wspomnisz na mnie, i nie zapomnisz swej niewolnicy, i dasz swej niewolnicy męskiego potomka, to ja oddam go Jehowie na wszystkie dni jego życia, a brzytwa nie tknie jego głowy"."\nLb 6:5 NS ""'Przez wszystkie dni ślubu jego nazireatu brzytwa nie przejdzie po jego głowie; dopóki nie dopełnią się dni, w których ma być oddzielony dla Jehowy, ma być święty, pozwalając rosnąć puklom włosów na głowie."\nWiem z jest to St no ale w w NT niema wzmianki o zmianie teko nakazu.\nTam gdzie jest mowa o brzytwie tyczy się to nazireatu\nNazireat był wiec przypadkiem szczególnym.\nZważ na to że bałwany KRK przedstawiają zniewieściałego gogusia, a nie normalnego mężczyznę z długimi włosami.\nte bałwany mają mocny wydźwięk słabości i homoseksualizmu.\njak w tym linku: [link widoczny dla zalogowanych]\nJest ot ohydne uwłaczanie Synowi Bożemu.\nZważ na to że tak 'całun turyński' jak bałwany są kłamstwem, więc niech ci nawet to na myśl nie przychodzi że jakaś szmata albo drewniak mają dla nas znaczenie.\nWysłany: Pon 18:35, 11 Paź 2010 Temat postu:\nTu może chodzić o niegolenie skóry na głowie, pisze też że włosy będą "pod ochroną" dopóki nie napełnią się dni, w których ma być oddzielony dla Boga, co miało być potem nie wiem.\nMowa tu jest o mężczyźnie, co może oznaczać dorosłego człowieka, płci męskiej, chłopców mogło to nie dotyczyć.\nMi osobiście się wydaje że chodzi tu bardziej o estetykę, długowłosi w tamtych czasach byli zwykle barbarzyńcy (poganie) lub bezdomni i żebracy. Gdyby to było istotne na pewno była o tym jakaś wzmianka w ewangeliach a nie tylko w listach. Hańba to nie grzech.\nWysłany: Pon 19:06, 11 Paź 2010 Temat postu:\nCiekawe skąd się wzięły pierwsze obrazy z długowłosym dżizusem?\nJakie mają korzenie?\nWłaściwie to na wszystkich filmach biblijnych mężczyźni mają długie włosy...\nWysłany: Pon 19:49, 11 Paź 2010 Temat postu:\nDzięki Pest za wyjaśnienie tak też myślałem że te fragmenty odnoszą się do czegoś innego w innych czasach.\nWysłany: Śro 12:19, 13 Paź 2010 Temat postu:\nważ na to że tak 'całun turyński' jak bałwany są kłamstwem\nco do całunu turyńskiego to nie mam pewności zresztą jakie masz dowody??\nnie lubie tanich relikwii w które pogański kościół ładuje kupe kasy by siebie uwiarygodnić:\nbezczelność "odkrywców" oraz kolejnych ekip wilkiej nierządnicy nie zna granic,\nno cóż w sumie nie ma się czemu dziwić jaki ojciec taka nierządnica\nnie mogę się powstrzymać aby nie zacytować :\nBędąc Żydem z I wieku, miał wygląd charakterystyczny dla średniowiecznej sztuki\ngotyckiej późniejszej o 14 stuleci — dziwnym trafem akurat dla epoki, w której pojawił się\ncałun turyński. Miał jedną rękę dłuższą od drugiej, usta nie pośrodku twarzy, lecz przesunięte\nw lewo, a rozpiętość ramion większą od swojego wzrostu. Miał również, przypominające\nodnóża pająka, niebywale wydłużono palce dłoni, których długość wynosiła czwartą część\nodległości między czubkiem dłoni a łokciem, podczas gdy u normalnych ludzi palce są o wiele\nkrótsze — ich długość waha się między 1/5 a 1/6 tej odległości. Na dodatek z przodu był\no 14 cm wyższy niż z tyłu, bo o tyle jest dłuższe przednie odbicie od tylnego. Są to, nawiasem\nmówiąc, ustalenia samych całunistów. Żeby ktoś mierzony z przodu mógł być wyższy niż\nmierzony z tyłu — tego nie da się wytłumaczyć nawet za pomocą ensteinowskiej teorii\nwzględności. Jak widać człowiek z całunu wyglądał tak okropnie, że trudno o gorszy wygląd:\nnawet Quasimodo był z tyłu i z przodu równy. Ale bądźmy dokładniejsi. Skąd bierze się różnica\nwzrostu? Nie jest tak, że odcisk przodu jest dłuższy od odciśnięcia grzbietu przy zachowaniu\nproporcji: dłuższe są same nogi postaci, a dokładniej o 14 cm dłuższe są nogi widziane od\nprzodu, niż te same nogi oglądane od tyłu. Ojoj, nie popisał się coś średniowieczny artysta!\nByliśmy dokładni, to bądźmy teraz konsekwentni. Stopy na wierzchnim odbiciu znajdują\nsię u końca nóg, tam, gdzie być powinny, natomiast na odbiciu spodnim są położone o 14 cm\nwyżej niż stopy z odbicia grzbietu. Ponieważ, co widać na całunie, człowiek ten miał tylko dwie\nnogi, wychodzi na to, że każda jego noga miała dwie stopy oddalone od siebie o 14 cm. By\nrzecz lepiej sobie unaocznić, każmy mu powstać. Jest przed nami ktoś, kto stoi na stopach (tych\nz przedniego odbicia), ale 14 cm wyżej od nich, z nóg wyrastają mu drugie stopy (te z odbicia\ntylnego). Niektórzy całuniści piszą o wizerunku z całunu: „straszliwe piękno”. Rzecz gustu.\nJak widać człowiek z całunu tak wyglądał, że aż chce się krzyknąć ze strachu: Jezus\nChrystus! Może ten wyrażający przestrach okrzyk wziął się właśnie stąd, że wiedziano, jak\nJezus okropnie wyglądał? Tylko skoro wiadomo, jak wyglądał, to dlaczego mówi się, że nie\nwiadomo, jak wyglądał? To jak jest z tym w końcu? Tak czy owak, jeśli Jezus rzeczywiście\ntak wyglądał, jak pokazuje całun turyński, to nie ma co się dziwić, że ewangelie milczą o jego\nA może człowiek przedstawiony na płótnie to wcale nie Jezus, ale ktoś zupełnie inny?\nWykluczone! Prawdopodobieństwo, że wizerunek nie przedstawia Jezusa wynosi bowiem\n1 do 200 000 000 000 — co obliczyli sami całuniści.


Livigno – włoska mekka narciarzy | Gdzie-Wyjechac.pl\nGdzie-Wyjechac.pl » Warto zdobyć » Livigno – włoska mekka narciarzy\nMiłośnicy niemal każdej aktywności czy pasji mogą wskazać miejsce, w którym powinni zjawić się chociaż raz w życiu – żeby nie doświadczyć poczucia, że tracą coś bardzo ważnego, nie pozwalając sobie na podążanie w pełni za swoim ukochanym zajęciem. Dla narciarzy, zwłaszcza tych którzy czas sezonu spędzają we Włoszech, taką mekką jest Livigno.\nLivigno – mały Tybet\nLivigno to miasteczko znajdujące się jeszcze na terenie Włoch, ale już bardzo blisko północnej granicy. To położony w Lombardii, bardzo ważny ośrodek narciarski – zimą, bo w pozostałej porze roku także bardzo skutecznie przyciąga turystów, zwłaszcza tych, którzy lubią rowerowe wycieczki. Ale ten czas przyciągania letnich turystów jest nieco krótszy, niż w innych tego typu kurortach, W Livigno panuje specyficzny klimat – z jego powodu miasteczko nazywane jest małym Tybetem. W praktyce, śnieg zalega w Livigno od połowy listopada do ostatnich dni maja.\nLivigno wyróżnia się spośród innych zimowych kurortów Włoch także dzięki świadczącym na jego korzyść statystykom. Nieopodal tej miejscowości znajduje się 31 wyciągów narciarskich, a łączna ilość tutejszych tras dla narciarzy to aż 115 kilometrów. Co bardzo istotne, to miejsce mogą odwiedzać narciarze w różnym wieku i o różnym stopniu zaawansowania w technice jazdy. Na miłośników białego szaleństwa czekają tu bowiem zarówno trasy dla początkujących, jak też coś dla nieco bardziej zaawansowanych narciarzy. Coś dla siebie znajdą to jednak również profesjonaliści, którzy lubią wyzwania i sprawdzanie się w nowych, interesujących warunkach. Tym, którym nigdy nie maleje apetyt na zabawę wśród śniegu, trzeba przypomnieć że w Livigno znajduje się także snowpark.\nCi, którzy chcieliby dostać się do Livigno na własną rękę, powinni pamiętać, że nie jest to taka łatwa sprawa. Do tego kurortu można nadjechać od strony Szwajcarii – a można tego dokonać, przejeżdżając przez tunel Munt la Schera. To połączenie pojawiło się stosunkowo niedawno, bo w 1965 roku. Wcześniej, gdy tego połączenia nie było, miasteczko po zasypaniu przez śnieg stawało się odcięte od świata. Także teraz trzeba zachować czujność, żeby dostać się do Livigno- ruch przez tunel odbywa się jednokierunkowo i w trybie wahadłowym. Pomimo tego:\nkażdego roku do tego miejsca docierają setki i tysiące turystów,\ninfrastruktura miasteczka wręcz wyznacza standardy pozostałym zimowym kurortom europejskim.\nW tym alpejskim miasteczku z powodzeniem można zapomnieć o reszcie świata. Obserwator o wnikliwym spojrzeniu dostrzeże, że dyskretnie spotykają się tu trzy kultury: włoska, szwajcarska i austriacka.


Dwukolorewe oczko (?) - Rodzice.pl\nNasz 15 miesięczny synek Piotruś lewe oczko ma 2-kolorowe: niebiesko-brązowe. Początkowo sądziłam, że to etep zmiany koloru oka- wszak każde dziecko rodzi się z niebieskimi oczkami (może to legenda ?). Jednak kolor nie ulega dalszej zmianie. Neurolog stwierdził, że ma to związkek z lekkim niedotlenieniem Piotrusia w casie porodu (miał tzw. węzeł prawdziwy) , lecz nigdzie nie znalazłam na ten temat informacji.\nMoże ktoś z Państwa słyszał lub spotkał się z czymś podobnym?\n9 odpowiedzi na pytanie: Dwukolorewe oczko (?)\nRe: Dwukolorewe oczko (?)\nMam znajomego, który ma jedno oko niebiesko-brazowe. Nic mu nie dolega, dobrze widzi, po prostu taka jego uroda :-))\na ja w klasie, w podstawowce mialam kolezanke, ktora 1 oko miala zielone a drugiego jedna polowa byla piwna a druga zielona; wzbudzala ogolny podziw ; )\nmój tata ma jedno oko zielono – brązowe. Ma jak na razie 63 lata i w niczym mu to nie przeszodziło i nie przeszkadza. Nie martw się. Pozdrawiam\nja mam dwu kolorowe oczy………Fakt, ze jedno i drugie jest dwukolorowe…….NIektorym to sie nawet podoba 🙂 a mi nie sprawia zadnej roznicy……….Nie wiem,skad to sie wzielo………Pzdr!\nNie wiem, ale mój maż ma jedno oko wyraźnie jaśniejsze… Zdarzają się też ludzie o jednym oku innym, a drugim innym…\nMoże to kameleon? Hi,hi……….Karol miał dwukolorowe oczka przez tydzień…….ale potem został kolor brązowy i tak jest do dziś……..pierwsze słyszę o czymś takim….chyba Ci nie pomogę………….\nteż mam dwukolorowe jedno oko – niebiesko brązowe- podobno to dla innych ciekawe – żadnych problemów jak dotąd z nim nie miałam\nDziękuję wszystkim, którzy zechcieli mi odpowiedzieć na pytanie dotyczące oczka naszego synka. Cieszę się, że wszyscy mnie pocieszają. Też myślę, że to dwukolorowe oko nie jest objawem choroby, tylko swego rodzaju ozdobnikiem.\nmoj brat ma niebieskie oczy a jedno w 1/4 brazowe. nic mu nie jest, rozwinal sie normalnie, ma dziecko (juz bez kolorywych oczek). a wyglada to bardzo ciekawie\nZnasz odpowiedź na pytanie: Dwukolorewe oczko (?)?


Cyber Cristal nasiona marihuany, działanie, zdjęcia, uprawa, opinie - JakaFaza.pl\nOpis Cyber Cristal\n100 procentowa indyjka z pięknymi, ciemnozielonymi liściami oraz gęstymi, oblanymi bogatą warstwą żywicy topami. Dorasta szybko, bo w jedynie 55 dni, rosnąc na wysokość około 150 cm. Jej plony zazwyczaj dochodzą do 300g/m2, a poziom THC osiąga do 14%. Efekty po zażyciu to odprężenie, spokój, przy jednoczesnym odczuciu szczęścia.\nOdmiana Cyber Cristal została wyselekcjonowana przez producenta KC Brains i pochodzi z Holandii. Jest to odmiana przeznaczona na Indoor, 100% indica, poziom THC jest średni (5%-15%), a plon z metra kwadratowego średni - od 100 do 300 gram. Nie jest to ściśle medyczna marihuana, nie była nagradzana w konkursach. Roślina wyrasta na wysokość od 1 do 2,5 metra, ma kształt duże i ciężkie topy oszronione żywicą , a czas kwitnienia (flowering) wynosi od 40 do 60 dni.\nSłowa kluczowe: Cyber Cristal Cyber Cristal nasiona Cyber Cristal auto Cyber Cristal x Cyber Cristal opinie Cyber Cristal nasiona marihuany Cyber Cristal nasiona konopi Cyber Cristal marihuana Cyber Cristal fotorelacja Cyber Cristal fotorelacja z uprawy Cyber Cristal forum Cyber Cristal weed Cyber Cristal dzialanie Cyber Cristal opis Cyber Cristal uprawa nasiona Cyber Cristal opis Cyber Cristal uprawa Cyber Cristal fotorelacja Cyber Cristal


Zakręty losu. Braterstwo krwi - Agnieszka Lingas-Łoniewska - Książka | Gandalf.com.pl\nZakręty losu. Braterstwo krwi (miękka)\nZakręty losu. Braterstwo krwi - opis produktu:\nDruga część trylogii o braciach Borowskich. Opowieść o tym, że honor, rodzina i miłość są w stanie walczyć nawet z największym zagrożeniem. Katarzyna i Krzysztof po otrzymaniu mafijnego ostrzeżenia starają się żyć normalnie. Lecz przecież mafia nie wybacza i nie zapomina. I wkrótce mecenas Krzysztof Borowski otrzyma propozycję nie do odrzucenia. Ale wówczas brat marnotrawny - Lukas, powróci. Aby zmierzyć się z dawnymi pobratymcami, a obecnie wrogami, aby rozliczyć przeszłość i dokonać zemsty. Lecz nie wie, że na swojej drodze spotka kogoś jeszcze. Ją. Kobietę po przejściach, potrzebującą pomocy. Czy odnajdzie w sobie resztki człowieczeństwa? I czy Lukas potrafi naprawdę kochać? Pasjonująca opowieść o odkupieniu win, braterstwie i wielkiej miłości. Bo każdy zasługuje na jeszcze jedną szansę. Czasami ostatnią.\nDrugą częścią serii Zakręty losu Agnieszki Lingas-Łoniewskiej jest "Braterstwo Krwii". Opowieść, w której dwaj bracia, Łukasz i Krzysiek Borowscy, łączą swoje siły w walce przeciwko mafii, która jak wiadomo, nigdy nie zapomina o wyrządzonych wobec niej krzywdach, a których w przypadku dwóch mężczyzn nazbierało się wiele. Połączeni braterstwem krwi myślą, że są w stanie naprawić krzywdy wyrządzone innym i zapobiec dalszym tragediom. Ale czy Lukas zdoła pojednać się z bratem i bratową, jednocześnie odrzucając wolność, bogactwo, kobiety i całe dotychczasowe życie?\nPo trudnych chwilach, Kasi i Krzyśkowi udaje się normalnie żyć. Mieszkają z daleka od miasta, mają swoją wymarzoną głuszę, starają się planować swoją przyszłość w kolorowych barwach. Pracują razem we własnej kancelarii adwokackiej jednocześnie wiedząc, że ich los już nigdy nie będzie taki sam. Przeszłość dogania ich jednak szybciej niżby sobie życzyli. Wszystko wraca, razem z tajemniczym listem, że mafia nigdy nie zapomina. Kiedy po okrutnym pobiciu Katarzyny w poprzedniej części, Krzysiek powiedział sobie, że już nigdy nie dopuści do sytuacji, w której jego najukochańsza żona będzie płaciła za błędy jego brata Lukasa. To on sprowadził na nich wszelkie nieszczęścia. Ciągle jest uznawany za czarny charakter tej powieści. Wszystko się jednak wyjaśnia w trzeciej części serii "Zakręty losu. Historia Lukasa", ale o tym w następnej recenzji. Jak to mówią historia kołem się toczy. W tym przypadku było podobnie. Znów pojawili się sekretni mężczyźni, którym Krzysztof nie mógł odmówić współpracy. Zaczynają się kłamstwa i coraz większy stres oraz niepewność jutra. Mimo wszystko, na drodze młodszego Borowskiego znów pojawia się brat. Lukas pod przykrywką innej osoby pracuje dla policji. Zrobił to aby poniekąd wybronić się przed karą za pracę w zorganizowanej grupie przestępczej, których członków musiał ujawnić, a czego bardzo nie chciał zrobić w pierwszej części. Dzięki niemu i jego znajomościom można obronić niewinne osoby i najbliższą rodzinę. Niemniej jednak Łukasz będzie musiał zapłacić wysoką karę za zdradę gangów i nie uwolni się tak szybko ze szponów mafii. Książka wspaniale przedstawia życie człowieka, który traci wszystko, ale jednak podnosi się i chce walczyć. Bracia Borowscy to na prawdę odważni mężczyźni, gotowi walczyć do ostatniej kropli krwi. Czy uda im się obronić swoich najbliższych?\nPolecam z całego serca wszystkim, którzy lubią książki sensacyjno-kryminalne z wątkami miłosnymi. Jestem wielką fanką tego typu połączeń więc dla mnie lektura ta była ogromną przyjemnością. Wydaje mi się, że z "Braterstwa krwi" wyszedłby dobry film sensacyjny!\nStrasznie nie lubię oceniać książek po okładce, a ta wydawała mi się do tej pory jedną z brzydszych, które dane mi było zobaczyć w swoim życiu. Zbyt mocno przywiązałam się do pierwotnej grafiki, która w moim mniemaniu była o wiele bardziej atrakcyjna. Drżącymi rękoma otwierałam kopertę z "Braterstwem krwi" i gdy okazało się, że w rzeczywistości wygląda o niebo lepiej, niż na zdjęciach, nie posiadałam się ze szczęścia, chociaż do ideału zabrakło jej całkiem sporo.\n"Zakręty losu. Braterstwo krwi" to kontynuacja powieści, która opowiada swoim czytelnikom historię miłości Katarzyny i Krzysztofa Borowskich. Główni bohaterowie przeżyli w swoim życiu wiele przeciwności losu, które były ściśle związane z Lukasem - starszym bratem Krzyśka i zarazem wysoko ustawionym bossem mafii, którego nie interesują uczucia innych osób... Tym razem Borowscy muszą poradzić sobie z bandytami, którzy postanowili upomnieć się o to o straty, których się przez nich nabawili. Krzysiek chcąc bronić swojej rodziny, ukrywa przed swoją żoną prawdę, która zbliża się do nich wielkimi krokami. Niespodziewanie we Wrocławiu pojawia się również Łukasz, który po porozumieniu z policją wraca do gry. Posiadając nową tożsamość dąży do tego, aby raz na zawsze pozamykać wszystkie sprawy, które od wielu lat nie dają mu spokoju. Niespodziewanie w jego życiu pojawia się kobieta, która raz na zawsze zmienia jego spojrzenie na otaczającą go rzeczywistość. Czy uda im się osiągnąć postawione sobie cele? Jakie zakręty losu będą musieli pokonać, aby osiągnąć spokój, którego tak bardzo pragną?\nMuszę przyznać, że spodziewałam się po tej książce zupełnie czegoś innego. Spodziewałam się tego, że autorka mile mnie zaskoczy, jednak nie wiedziałam, że zrobi to ona w tak przyjemny sposób. Co prawda sam początek wyszedł autorce dość średnio, ale po przekroczeniu pięćdziesiątej strony, akcja nabrała tempa i pozostało tak już do samego końca. Ciągle coś się działo i nie sposób było się w jakikolwiek sposób nudzić. Po raz kolejny zarwała połowę nocy, chociaż obiecywałam sobie, że będę sobie dawkowała emocje, które przyjdzie mi przeżywać w tracie zapoznawania się z tym utworem. Niestety bardzo szybko okazało się to totalnie nie możliwe i pochłonęłam lekturę tej powieści w dosłownie kilka godzin. O drugiej w nocy strasznie żałowałam, że nie mam przy sobie kolejnego tomu tego cyklu, który otworzyłby przede mnie pełen obraz historii Lukasa, który w dalszym ciągu pozostaje moim ulubionym bohaterem. Coś jest w tym mężczyźnie, że strasznie mnie do niego ciągnie.\n"Zakręty losu. Braterstwo krwi" to książka, w której wątki sensacyjne przeważają nad romantycznymi. Autorka w dalszym ciągu kładzie duży nacisk na uczucia, których i w tej części nie brakuje, jednak znacznie więcej czasu poświęca na ukazanie czytelnikom problemów, z którymi nieustannie borykają się bohaterowie tej powieści. W całości utworu jest ich naprawdę wiele i muszę przyznać, że to właśnie one wzbudziły we mnie najwięcej emocji. Jeszcze do tej pory jestem wstrząśnięta niektórymi wydarzeniami i nie jestem w stanie pojąć tego, jak można być aż tak podłym w stosunku do drugiego człowieka. Jak działa nasz system prawny, że większość tych niegodziwości bardzo często bywa bezkarna. Na własnej skórze przekonała się o tym jedna z bohaterek tej książki. To zadziwiające do jakich nieszczęść są w stanie doprowadzić mężczyźni. Czy bogactwo upoważnia ich do poniżania kobiet i traktowania w sposób przedmiotowy?\nAgnieszka Lingas-Łoniewska napisała naprawdę fajną powieść i aż żałuję, że mam już ją za sobą. Po dość średnim "W zapomnieniu" po raz kolejny zostałam mile zaskoczona i mam nadzieję, że już niedługo będę miała okazję sięgnąć po "Zakręty losu. Historia Lukasa". Coś mi się wydaje, że pochłonę ją jeszcze szybciej, niż poprzednie części tej serii. Oczekuje tego momentu z wielką niecierpliwością, a osoby lubiące twórczość tej autorki, zachęcam do szybkiego nadrobienia zaległości czytelniczych.\nZakręty losu. Braterstwo krwi książka


Wysłany: Sro Lis 12, 2008 12:56 pm Temat postu: Grudziądz\nWykopaliska na zamku przejął UMK\nNowości, 13 Września 2008\nDo tej pory na naukowe badania Góry Zamkowej, z miejskiego budżetu, wyłożono 20 tysięcy złotych\nGdy niecały miesiąc temu, pisaliśmy o przerwaniu badań archeologicznych na grudziądzkiej Górze Zamkowej nie było wiadomo, kto podejmie się roli kontynuatora prac.\nDziś już wiadomo, że będzie to ekipa naukowców z Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Zespołem kieruje mgr Maciej Majewski, doktorant z Instytutu Archeologii UMK. Nadzór merytoryczny na prawidłowym przebiegiem badań będzie natomiast sprawowała prof. Jadwiga Chudziakowa.\nPrace na zamku rozpoczęły się na początku czerwca. Początkowo zajmował się nimi dr Pawłowski, dyrektor Muzeum Zamkowego w Kwidzynie. Był specjalistą od zamków i warowni krzyżackich. W swej karierze zawodowej zbadał ich kilkanaście. Niestety nagła śmierć naukowca spowodowała wstrzymanie prac. Pierwotny plan zakładał całkowite odsłonięcie pozostałości zamku.\n- Ekipa z UMK będzie częściowo kontynuowała prace zapoczątkowane przez dr Pawłowskiego - przekonuje Katarzyna Ebłowska z Biura Prasowego Urzędu Miejskiego w Grudziądzu. - Zasadnicza część zamku zostanie odsłonięta, a część murów oczyszczona z ziemi do pełnej wysokości. Chcemy w ten sposób nadać mu charakter ruiny trwałej, która stanie się jedną z atrakcji turystycznych miasta.\nDo tej pory na badania, z miejskiego budżetu, wyłożono 20 tys. złotych. Po wstępnych oględzinach prowadzonych przez specjalistów z UMK, zostanie sporządzony harmonogram dalszych prac.\nNaukowcy z UMK przystąpili już do odsłonięcia pozostałej części południowo-wschodniej ściany. Z użyciem ciężkiego sprzętu wybierają ziemię przylegającą do murów, aż do głębokości fundamentów zamku.\n- Pracami odkrywkowymi zajmują się pracownicy grudziądzkiego MZUP-u, natomiast ziemię w bezpośredniej bliskości murów wybieramy sami - informuje jeden z pracowników naukowych UMK.\nInicjatorami rozpoczęcia wykopalisk byli członkowie Społecznego Komitetu Odbudowy Klimka. Choć są dzierżawcami terenu na którym leży zamek, taką umowę na okres trzech lat podpisali z magistratem, nie wiadomo czy wezmą udział w pracach archeologicznych. Wiadomo natomiast, że SKOK wciąż ma nadzieję choćby na częściową rekonstrukcję zamkowej wieży. W tej sprawie przesłali wniosek do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego o dotację do 50 procent inwestycji.\nautor: Maciej Hering\nNaukowcy z UMK przystąpili już do odsłonięcia pozostałej części południowo-wschodniej ściany. Z użyciem ciężkiego sprzętu wybierają ziemię przylegającą do murów, aż do głębokości fundamentów zamku / Fot. Maciej Hering\nWysłany: Nie Sie 18, 2019 12:48 pm Temat postu: Może Cię zaciekawi...\nWysłany: Sob Kwi 11, 2009 6:29 pm Temat postu:\nPrzypuszcza się, że piastowski pograniczny gród obronny w Grudziądzu istniejący już przynajmniej w 1065 r., w 1222 r. został po raz kolejny zniszczony wskutek najazdów Prusów. Udokumentowane dzieje zamku wiążą się z przybyciem na ziemię chełmińską Krzyżaków. Pierwsze drewniane fortyfikacje na Górze Zamkowej, dominującej nad doliną Wisły (wysokość względna wzniesienia sięga 60 m) i przyszłym miastem wzniesiono jeszcze przed lokacją, ok. 1235 r. W połowie XIII w. rozpoczęła się budowa zamku ceglanego, który ukończono zapewne w 1299 r. Gotycki zamek, należący do większych warowni zakonnych był siedzibą komtura. Składał się z rozmieszczonego na niższym tarasie od strony miasta przedzamcza i położonego wyżej właściwego zamku na rzucie nieregularnego czworoboku. Reprezentacyjne pomieszczenia mieściły się na piętrze w skrzydle południowym, m.in. kaplica ze słynnym malowanym Poliptykiem Grudziądzkim z końca XIV w. Skrzydło zachodnie, od strony rzeki, pełniło funkcje mieszkalne, a wschodnie gospodarcze. W narożniku północno-zachodnim była usytuowana wysoka cylindryczna wieża obronna zwana Klimkiem. Wieża miała 30 m wysokości, a wejście do niej prowadziło z murów w połowie wysokości, przez zwodzoną kładkę. Pełniła również rolę więzienia. W 1338 r. część zabudowań od strony Wisły osunęła się do rzeki. Po bitwie grunwaldzkiej w 1410 r. zamek był przejściowo zajmowany przez wojska polskie. W 1454 r. został szybko zdobyty przez siły Związku Pruskiego. Po inkorporacji Prus Królewskich do Polski został siedzibą starostów grudziądzkich, jednak mimo to dość często wymagał remontów. Kilkakrotnie gościli tu królowie polscy (Kazimierz Jagiellończyk, Zygmunt August, Stefan Batory, Zygmunt III Waza, Władysław IV, Jan III Sobieski). Przebywał tu również król szwedzki Karol X Gustaw i car Piotr Wielki. Był pustoszony w 1659 r. podczas potopu szwedzkiego i podczas kolejnych wojen w XVIII w. Został prawie doszczętnie rozebrany z polecenia króla pruskiego Fryderyka Wilhelma II w latach 1796-1804, a uzyskane w ten sposób cegły posłużyły budowie cytadeli i więzienia. Podobny los spotkał zamek krzyżacki w Rogóźnie. Z potężnej warowni pozostał zaledwie fragment muru parteru skrzydła południowego, piwnice (obecnie zasypane), filar mostu gotyckiego (obecnie zasypany, odnaleziony przez H. Jacobiego w 1942 podczas prac archeologicznych) i mury kurtynowe od strony ul. Zamkowej i Tkackiej. Wygląd zamku znany jest z przekazów ikonograficznych i z opisów lustracyjnych. Pozostał też Klimek, ocalony na osobiste życzenie królowej pruskiej Luizy podczas pobytu w Grudziądzu w ucieczce przed Napoleonem w 1806 r. Już w roku następnym górna część wieży uległa zniszczeniu podczas francuskiego oblężenia twierdzy. W 1839 r. Górę Zamkową wydzierżawiło miasto, teren uporządkowano i założono park, natomiast wieża stała się atrakcyjnym punktem widokowym i symbolem miasta. W 1862 r. opiekę nad terenem roztoczyło Towarzystwo Upiększania Miasta, które w 1872 r. doprowadziło do wykupienia góry przez magistrat. Zaowocowało to dalszymi działaniami porządkowymi, ponadto zbudowano restaurację. W końcu XIX w. odkopano studnię zamkową o głębokości 50 m, pojawiły się też użyte do celów dekoracyjnych zabytkowe kamienne płyty nagrobne. W latach 1901-1902 wykonano malownicze terasy i murki oporowe od strony ul. Podgórnej. Do ocalałego fragmentu muru parteru skrzydła południowego domurowano neogotycki portal w celu uatrakcyjnienia ogólnego wizerunku Góry Zamkowej. W 1942 roku, w czasie okupacji hitlerowskiej badania archeologiczne na terenie zamku prowadził miejski radca budowlany Hans Jacobi. Materiał zgromadzony w trakcie prac archeologicznych posłużył mu do napisania pracy dyplomowej. Dzisiaj jego praca nadal jest skarbnicą wiedzy, jednak powoli zostanie ona zdezaktualizowana. Wiele jego założeń opartych jest na domysłach i spekulacjach, przez co niedokładnie określił położenie murów zamku głównego. 5 marca 1945 r. Klimek został wysadzony w powietrze przez żołnierzy hitlerowskich, a teren uległ dewastacji. W 1956 r. na gruzach został usypany kopiec widokowy, na którym w 1965 r. ustawiono obelisk w formie Światowida z datami z 900-letniej historii Grudziądza, autorstwa Ferdynanda Kubicy (obecnie w parku miejskim). Jeszcze w latach 70. XX w. w ramach przygotowywania koncepcji rewaloryzacji Starego Miasta rozważano kwestię rekonstrukcji wieży zamkowej. W latach 2006/2007 z inicjatywy społecznego komitetu usunięto z ruin osuwające się zwały ziemi, odsłaniając podstawę wieży. Planowane jest zabezpieczenie odsłoniętych reliktów w formie trwałej ruiny. Góra Zamkowa przyciąga nie tylko rozległym widokiem i historią, ale też starą roślinnością.\nplan grudziądzkiego zamku w średniowieczu wg. H.Jacobi 1996\nmiasto i zamek od zachodu w I połowie XVIII wieku na rysunku Steinera\nzamek w I połowie XVII wieku na rysunku Boota\nOblężenie Grudziądza przez Szwedów 4 stycznia 1656 roku na rysunku Dahlberga, zamek po prawej stronie\nZamek w XVIII wieku\nKlimek – wieża zamkowa w Grudziądzu w końcu XIX wieku\nWysłany: Nie Kwi 19, 2009 4:10 pm Temat postu: Ruiny zamku grudziądzkiego w 2008 r.\nBadania archeologiczne jeszcze sie nie skończyły, ale to co odkryto jest imponujące. Mury skrzydła południowego mają 4-5 m grubości.\nOstatnio zmieniony przez Marek Szajerka dnia Wto Sie 17, 2010 6:10 pm, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Czw Kwi 23, 2009 1:35 am Temat postu:\nUważam, że na podstawie dotychczasowych wykopów z lat 2006-2008 i kwerendy archiwalnej można stwierdzić, że dom konwentualny od strony północnej był piętrowy, natomiast od strony dziedzińca był parterowy plus poddasze. Ikonografia XVII-XIX w. zapewne narzuciła nam rzekomo reprezentacyjną formę od strony południowej przez przedzamcze, dzielone z Kościołem. Piwnice były na szerokości domu z sklepieniem krzyżowym, dwuprzęsłowym, opartym na prostokątnych gurtach.\nH. Jacobi z tej cienkiej sciany zrobił ścianę nośną stworzonego przez siebie na dziedzińcu skrzydła wschodniego.\nPorównując plan oryginalny i plan rekonstrukcyjny H. Jacobiego, widać, że szerokość zamku od strony południowej została zawężona przez H. Jacobiego. Uważam, że H. Jacobi zmniejszył kapitularz, lokując tam całą kaplicę a z kaplicy zrobił międzymurze. Do takiego wnioskowania skłania mnie rozkopany fundament, około 3 m grubości, widoczny po stronie wschodniej domu konwentualnego.\nJeszcze w XIX w. Brama Fijewska od strony północnej była bardzo czytelna.\nOstatnio zmieniony przez Marek Szajerka dnia Wto Sie 17, 2010 6:34 pm, w całości zmieniany 3 razy\nWysłany: Sob Kwi 25, 2009 8:42 pm Temat postu:\nstrożnie z tym mostem - "most" z okresu badań Jacobiebiego nie do końca może świadczyc o tych wnioskach\nWysłany: Nie Kwi 26, 2009 11:19 am Temat postu:\nPoczekamy, aż UMK odkopie część północną i wtedy się przekonamy. Obecnie napisałem w formie przypuszczalnej.\nWysłany: Sro Lip 22, 2009 11:37 pm Temat postu: Stan badań na początku lipca\nTrudno jednoznacznie określić, czy aż tak bardzo się myliłem z tym mostem. Precyzyjniejsze jest określenie podpiwniczonego ganku. Wg inwentarza starostwa grudziądzkiego z 1603 r. była w tym miejscu piwnica pod gankiem, której sklepienie się już wtedy częściowo zawaliło. Z inwentarza można wnioskować, że nie było tu budynku, tylko piwnica.\nWysłany: Pią Lip 24, 2009 11:05 pm Temat postu:\nBadania archeologiczne na Górze Zamkowej. Zdjęcia z 24 lipca 2009 r.\nNie będzie zapewne błędu historycznego, jeśli w tym temacie zamkowym umieszczę tez spichrze nadwiślańskie o charakterze obronnym, z kalenicowym układem dachów, typu klasztornego. Dla wieków XVI-XVIII mamy dowodnie w Grudziądzu siedzibę kanoników chełmińskich. Grudziądz w świetle źródeł pisanych był odpowiednikiem zamków kanoników pomezańskich w Kwidzynie i warmińskich w Olsztynie. Do spichrzy grudziądzkich zwożono dziesięciny z całej diecezji chełmińskiej. Jeszcze na planach katastralnych z końca XVII w. spichrze nie są własnością mieszczan i nie figurują w miejskich księgach katastralnych. W świetle przywileju króla Zygmunta Starego dla kościoła św. Mikołaja w Grudziądzu z 1524 r., zachodnia część miasta stanowiła odrębne miasteczko kościelne.\nWysłany: Wto Lip 28, 2009 6:09 pm Temat postu:\nFilmik o badaniach archeologicznych\nWysłany: Wto Sie 18, 2009 9:41 pm Temat postu: Teren wykopalisk 15.08.09.\nWidoki od strony północnej.\nWysłany: Pią Sie 28, 2009 6:27 pm Temat postu: Teren wykopalisk 28.08.09.\nWysłany: Sob Wrz 26, 2009 1:54 pm Temat postu: Ostatnie dni wykopalisk\nWykopaliska na Górze Zamkowej w tym roku dobiegają końca. Czy będą podjęte w następnych latach, nie wiadomo. Niewątpliwie były one doniosłe dla Grudziądza. Licząc od rozbiórki kopca, przykrywającego relikty wieży Klimek, były one prowadzone w latach 2006-2009. W ich trakcie odsłonięto fundamenty zamku wysokiego. Już teraz wiadomo, że plan rekonstrukcyjny H. Jacobiego z lat 1941-1943 nie jest zgodny z wynikami obecnych badań. Takiego zamku, jaki przedstawił H. Jacobi nie było. Zapewne w opracowaniach i folderach lepiej wykorzystywać plan inwentaryzacyjny zamku z około 1750 r.\nWysłany: Nie Wrz 27, 2009 3:22 pm Temat postu: Re: Ostatnie dni wykopalisk\nJuż teraz wiadomo, że plan rekonstrukcyjny H. Jacobiego z lat 1941-1943 nie jest zgodny z wynikami obecnych badań. Takiego zamku, jaki przedstawił H. Jacobi nie było.\nCzy na obecnym etapie jest możliwe "stworzenie" i zaprezentowanie nowego planu?\nWysłany: Pon Wrz 28, 2009 12:39 am Temat postu:\nJestem tylko obserwatorem wykopalisk. Widać jednak, że nie było piwnic po stronie północnej. Pierwotne skrzydło zachodnie runęło w 1388 r. W następnych wiekach skarpa wiślana dalej się osuwała. Zachowały się tylko szczątki tego skrzydła. Ze względów technicznych nie odsłonięto w tym roku przejazdu bramnego. Rozkopanie przejazdu zablokowałoby dojazd na teren wykopalisk. Może to będzie dokończone w przyszłym roku? Istotny był również czynnik możliwości zakonserwowania znacznej ilości reliktów murów. W tym roku mury zostaną zabezpieczone a konserwacja i ewentualne rekonstrukcje fragmentów ścian w przyszłym roku.\nCo do planu zamku. Zachowane relikty pokrywają się z planem inwentaryzacyjnym zamku z około 1750 r., już tu też publikowanym. Nie ma na nim gdaniska. Runęło on przed 1765 r. Możliwe, iż w czasie rysowania planu już nie istniało.\nPlan z około 1750 r., opublikowany w Atlasie Historycznym Miast Polskich, Toruń 1997\nWidok w kierunku wschodnim od strony reliktów skrzydła zachodniego. Prawdopodobnie pod tą widoczną warstwą gruzu jest nieodsłonięty przejazd bramny.\nNie było też furty z długą szyją po stronie północnej, jak przedstawił to na planie H. Jacobi. To co on uznał za furtę, faktycznie było rynsztokiem.\nWidok kanału w 2009 r.\nPoniżej ten sam kanał w trakcie wykopalisk H. Jacobiego w 1941 r.\nW trakcie własnej kwerendy archiwalnej i historiograficznej doszedłem do wniosku, że zamek zapewne zbudował komtur krajowy ziemi chełmińskiej, jako swoją rezydencję. Przez około 10 lat po ukończeniu budowy zamku w 1299 r. (konsekracja kaplicy) na zamku nie było komtura. Jego funkcje pełnił komtur krajowy ziemi chełmińskiej. To by wyjaśniało brak pełnego programu użytkowego krzyżackiego zamku konwentualnego.\nZ ukształtowania terenu można wnioskować, podobnie jak to ma miejsce w przypadku spichrzy nadwiślańskich, iż zamek był od strony dziedzińca parterowy a od strony południowej wyglądał jak piętrowy.\nPorównaj link do spichrzy\nWysłany: Wto Paź 06, 2009 7:14 pm Temat postu:\nKomunikat na zakończenie wykopalisk.\nPoniżej artykuł ze zdjęciem z lotu ptaka.\nWysłany: Sro Lis 18, 2009 1:58 pm Temat postu:\nKomunikat w sprawie badań archeologicznych\nWysłany: Wto Gru 01, 2009 8:04 pm Temat postu: Informacja o prelekcji na temat wykopalisk w Grudziądzu\n7 grudnia o godz 18.00 (poniedziałek) w siedzibie Spółdzielni Mieszkaniowej przy ul. Moniuszki w Grudziądzu rozpocznie się spotkanie z dr. hab. Marcinem Wiewiórą, archeologiem prowadzącym w tym roku badania na Górze Zamkowej. Organizatorem spotkania jest Towarzystwo Opieki nad Zabytkami Oddział w Grudziądzu.\nKomunikat podaję z upoważnienia przewodniczącego Oddz. TOnZ w Grudziądzu dr. n. med. Pawła Grochowskiego.\nWysłany: Czw Gru 03, 2009 6:46 pm Temat postu: Ruiny zamku 3.12.2009 r.\nWysłany: Pon Gru 07, 2009 11:10 pm Temat postu:\nDziś archeolog dr hab. Marcin Wiewióra przedstawił na spotkaniu Towarzystwa Opieki nad Zabytkami wstępne wyniki badań archeologicznych na Górze Zamkowej.\nZ prelekcji wynika, że w świetle badań nie jest możliwe odtworzenie planu zamku oraz sprecyzowanie czasu budowy wieży Klimek. Szczególnie północna część zamku została prawie doszczętnie rozebrana. W XIX-XX w. o kilka metrów obniżono dziedziniec zamkowy. W usuniętych warstwach dziedzińca mogły znajdować się artefakty, pozwalające na określenie czasu powstania wieży.\nGóra Zamkowa była zasiedlona od czasów kultury łużyckiej. Ciągłość osadnicza jest od VII w. n.e. Zapewne była tam osada grodowa.\nW tej sytuacji, jako historyk, gdyby przyszło mi pisać o zamku grudziądzkim, na pierwszym miejscu stawiałbym jako źródło historyczne plan inwentaryzacyjny zamku ze skalą pomiarową z połowy XVIII w. oraz szkicowy plan v. Krohnego z 1796 r.\nWysłany: Czw Gru 10, 2009 5:00 pm Temat postu:\nWysłany: Sob Gru 12, 2009 3:25 pm Temat postu: Gdanisko\nW poprzednim poscie ostatnie zdjęcie przedstawia obiekt określany w katalogu zabytków jako spichrz 49. Faktycznie jest to gdanisko po przebudowie w 1910 r. Wówczas od strony miasta wykonano potrójne drzwi. Jest to jedyne czynne gdanisko na ternie dawnego państwa krzyżackiego. Z ponad 30 ganisk do naszych czasów przetrwały:\n2 w Malborku\n1 w Kwidzynie\n1 w Toruniu\n1 w Grudziądzu\nW Kwidzynie jest jeszcze jeden obiekt przypominający z zewnątrz gdanisko. ale to jest studnia do wody pitnej.\nz wymienionych gdanisk tylko grudziądzkie pełni swoją pierwotną funkcje ustępową.\nNa ten temat można przeczytać w portalach:\nWysłany: Pon Gru 14, 2009 2:21 pm Temat postu:\nWysłany: Pią Mar 26, 2010 12:52 pm Temat postu:\n24.03.2010 r. miałem prelekcję na temat kompleksu kolegium jezuickiego, co było tam przed powstaniem kolegium.\nPoniżej panorama, którą wcześniej zamieściła Karla.\nPanorama Grudziądza, narysowana przez Steinera, 1 poł. XVIII w.\nNa kadrze panoramy jest kolegium jezuickie z kościołem oraz kościół św. Mikołaja. Zaznaczony kompleks był przed 1648 r. jedną z rezydencji kanoników chełmińskich. Uważam, że architektonicznie, faktycznie to był zamek.\nPoniżej biuletyn z moim artykułem i ten sam tekst zapisany w wordzie.\nBiuletyn z 2005 r. z opisem rezydencji:\nW kościele św. Bartłomieja w Szembruku, ok. 25 od Grudziądza mozna zobaczyć panoramę Grudziądza tez z pocz. XVIII w.\nZdjęcia z tej strony. Św. Wojciech na tle Grudziądza.\nWidoczna po prawej ręce św. Wojciecha potężna wieża to Brama Klasztorna, na pocz. XVIII w. zaadaptowana do potrzeb prezbiterium kościoła seminaryjnego.\nWysłany: Nie Mar 28, 2010 1:24 am Temat postu: Uzupełnienie do poprzedniego postu\nskrzydło południowe kolegium z kościołem oraz Bramą Zamkową przedzamcza po stronie wschodniej odpowiada wielkości skrzydła południowego zamku wysokiego z kaplicą, rozebranego na pocz. XIX w. Mamy więc analogiczne rozmiary skrzydła zamku w skali 1:1.\nWidać to na planie H. Jacobiego. Czerwonymi liniami zaznaczyłem teoretyczne przesunięcie skrzydła południowego (z kaplicą) zamku wysokiego na miejsce skrzydła południowego i kościoła kolegium jezuickiego.\nPoniżej plan d. kolegium z 1910 r. Czerwonymi liniami zaznaczyłem obszar odpowiadający obszarowi skrzydła południowego i kaplicy na zamku wysokim. Zielona strzałką zaznaczyłem Bramę Klasztorną\nPoniżej widokówki, pokazujące wizualnie na przykładzie kolegium i kościoła rozmiar, jaki miał zamek wysoki, widziany od strony południowej.\nPierwsza widokówka jest wykonana przed 1910 r., gdy jeszcze istniał widoczny na wprost ulicy mur obronny Furty Jezuickiej. Natomiast druga wykonana została w l. 1910-1920.\nTen dawny kompleks obronny bardzo czytelny jest na najstarszym zdjęciu Grudziądza, datowanym na 1879 r.\nUjęcie z XXI w.\nDo końca 1 poł. XX w. czytelna jeszcze była ulica prowadząca do Bramy Klasztornej od strony południowej.\nBrama Klsztorna w l. 1715-1716 została dostosowana do potrzeb prezbiterium. Nawę kościoła stanowi dawna plebania. Duże wrażenie robi fundament rozebranej ściany wschodniej Bramy Klasztornej (kościół nie jest orientowany, prezbiterium jest po stronie zachodniej). Fundament ma 3 m grubości i odpowiada grubości fundamentu wieży zamkowej Klimek, mającej pierwotnie około 30 m wysokości.\nFragment fundamentu wschodniej ściany Bramy Klasztornej.\nBiorąc pod uwagę, że zachował się szczyt zachodni Bramy Klasztornej, można przyjąć, że miała ona około 20 m wysokości.\nFragment szczytu d. Bramy Klasztornej, widok od strony południowej.\nNawa kościoła pojezuickiego. Widok od strony południowej. Gzyms nad lizenami oddziela scianę średniowieczną i jej nadbudowę z 1715 r. Po lewej stronie, za przyporą uskokową, wtopiona w bryłę kościoła d. Brama Klasztorna.\nWysłany: Nie Kwi 04, 2010 7:54 pm Temat postu: X. Froelich\nTłumaczenie fragmentu pracy X. Froelicha dałem w tym dziale tematycznym.\nPostaram się wkleić tu też inne źródła pisane dot. Grudziądza nowożytnego oraz moje komentarze do nich.\nTe źródła pozwolą Państwu inaczej spojrzeć na Grudziądz nawet w trakcie przejazdu przez to miasto w drodze na Grunwald. Wyprzedzając publikację źródeł i komentarzy mogę napisać, iż w świetle źródeł pisanych i zachowanej architektury można przyjąć, iż panorama Grudziądza jest efektem istnienia tu jednocześnie trzech zamków. Pod względem obszaru kompleks porównywalny do Malborka (zamek i miasto, ok.25 ha). Grudziądz z zamkiem (zamkami) ma ok. 20 ha w obrębie murów.\nCzy moje poglądy są uzasadnione, ocenicie Państwo po publikacji źródeł.


JACHT "BALANEA" JUŻ W KANALE KILOŃSKIM\nTo kontynuacja newsa z 11 maja - http://kulinski.navsim.pl/art.php?id=3179&page=0\nPłynie Paweł Oska. Liczymy na kolejne meldunki z informacjami użytkowymi.\nWspominam te wody z nostalgią i zazdrością.\nTo se ne vrati pane Havranek :-(\nPS. Paweł wspomina o uszkodzeniu plastikowego syfonu wody chłodzącej. No to mam dla Was małą dykteryjkę historyczną dotycząca materiałów. Za czasów okupacji niemieckiej stopy aluminiowe nazywane były "hermangeringszajsmetal". Za peerelu stopy aluminiowe nazywano "gównolinami", a takie tworzywa jak ebonit, winidur, tekstolit, ebonit, turbax itp - "gównolitami". To taki humorystyczny "przyczynek do terminologii historycznej" :-)\nprzesyłam Ci drugą część naszej mini wyprawy z Bałtyku w kierunku Morza Śródziemnego. Poprzedni etap zakończyliśmy w Kołobrzegu, gdzie "Balaena" została na ponad 2 tygodnie. W międzyczasie w ekspresowym czasie wymieniona została pompa hydrauliczna układu sterowania na większy model, co spowodowało redukcję obrotów koła sterowego z burty na burtę z 10! do 5,5. Wielka ulga, szczególnie na kursach pełnych i przy manewrach portowych.\nDo Kołobrzegu zajechaliśmy samochodem w środę 17 maja pod wieczór. Myśleliśmy o pociągu - Pendolino dociera na miejsce w 7 godzin, ale ilość różnego rodzaju gratów, wyposażenia, bagaży przyjaciół którzy mają dotrzeć do nas na początku czerwca do Francji spowodowały, że pojechaliśmy samochodem ... z wypożyczalni. Wygodna opcja, cenowo tylko trochę droższa od pociągu, ale za to z domu pod sam jacht.\nOd kilku dni śledziłem prognozy pogody i wychodziło na to, że wiatr będziemy mieli idealny: 3-5B z sektora NE do SE. Nie było więc na co czekać. Zabraliśmy się za porządki i sztauowanie jachtu, zrobiliśmy zakupy, wzięliśmy paliwo i jeszcze z 10 razy ganialiśmy do miasta po różne "niezbędne" duperele.\nW czwartek wieczorem dojechał do nas Sebastian. Godzinę wyjścia ustaliliśmy na piątek rano.\nW piątek rano po śniadaniu gotowi do drogi, przekręcam stacyjkę i czekam do odpalenia silnika, a tu nagle huk jak wystrzał armatni. Okazało się, że pękł nam syfon wody chłodzącej, a jako, że zdarzyło się to już pod raz drugi w ciągu roku, postanowiłem zamieścić zdjęcie tego dziadostwa u Ciebie Drogi Jerzy ku przestrodze dla innych. Ten element jest wykonany z plastiku i widocznie nie wytrzymywał ciśnienia wody.\nW całym Kołobrzegu nie ma drugiego ale ja nawet nie bardzo chcę znowu ryzykować to rozwiązanie. Z pomocą przychodzi firma Pana Malika - który nota bene zajął się w profesjonalny sposób pompą hydrauliczną steru. Jeszcze tego samego dnia otrzymujemy pięknie wyspawany syfon z fachowym odpowietrzeniem. Teraz z pewnością nie pęknie!\nRuszamy więc z ponad 5 godzinnym opóźnieniem, ale cieszę się, bo to i tak najmniejszy koszt tej awarii. Gdyby stało się to gdzieś na podejściu w trudniejszych warunkach? Strach myśleć.\nWychodzimy z Kołobrzegu. Piękna żegluga baksztagiem i fordewindem po gładkim morzu. Prędkości 4-5 węzłów. Niestety nad ranem prognoza zaczyna się sprawdzać a nasze opóźnienie trochę się mści. Około 15Mm na ENE od Sassnitz wiatr zaczyna tężeć aby w szkwałach dochodzić do 33 węzłów. Wybudowuje się krótka i ostra fala. Zrzucamy więc zarefowaną już wcześniej genuę i na wewnętrznym sztagu stawiamy mocnego kliwra. W zestawie z jednym refem na grocie idziemy pod wiatr. Wiatr zachodzi do WSW do W. Nie ma sensu walczyć, tym bardziej, że taka pogoda ma być do następnego ranka. Podhalsowujemy więc pod Sasnitz i wchodzimy do portu.\nByłem tu ostatnio ze 20 lat temu. Nie pamiętam jak wtedy było, ale teraz nic szczególnego. Kiełbasa z piwem w portowym barze i ... zasypiamy o 2100.\nSassnitz jeszcze śpi snem zimowym.\nArkona - telefonem\nRano ruszamy dalej w kierunku Warnemunde, skąd po kilunastu godzinach żeglowania i motorowania na zmianę odbieramy Krzysztofa. W Hoche Dune stoimy około 3 godzin czekając na otwarcie stacji paliw. Następnie ruszamy do Kilonii. Po drodze słabe przeciwne wiatry, więc niestety dużo silnika. 20 tonowa "Balaena" potrzebuje trochę wiatru aby się przemieszczać.\nDo zatoki Kilońskiej podchodzimy wieczorem. Spory ruch statków którego apogeum mamy przy śluzach. Ciemna noc i 6 wielkich statków kręcących się przed śluzowaniem i wychodzących ze śluz. Tu przeprawy trwają całą dobę. Jachty mogę przechodzić kanał tylko w porze dziennej, co dla nas oznacza 0400-2230. Dla każdej pory roku są to inne godziny a po szczegóły odsyłam do np. alamnaca Reedsa (Reeds Nautical Almanac 2017 w naszym przypadku). Tam też pełne opisy procedur.\nW śluzie Holtenau\nCiasno przy nabrzeżach w okolicach starych śluz. Pamiętam, że w 1999 roku jak tu byłem to było luźno. Teraz stoi mnóstwo holenderskich żaglowców oraz jachtów.\nStajemy przy betonowym pirsie i idziemy spać. Nad ranem budzi nas Hafenmeister który pobiera opłatę 10 euro.\nRano na kanale 12 zgłaszamy chęć śluzowania podając nazwę jachtu. Otrzymujemy informację, że powinniśmy się zgłosić na 30 minut przed śluzowaniem.\nDołączamy więc po zgłoszeniu do grupy jachtów czekających przed śluzą. Najpierw wpuszczane zostają 3 duże statki i holownik. My ustawiamy się wzdłuż nabrzeża i równolegle do burty dużego kontenerowca. Sygnał do wejścia dla jachtów to migające białe światła. Śluzowanie odbywa się przez nowe śluzy. Uwaga na niskie pomosty - nie ma za bardzo jak oprzeć jachtu na odbijaczach. Opłata za śluzę ... nie pobrana. Reeds mówi o 18 euro. Nie dociekaliśmy dlaczego.\nMały skok śluzy, wobec czego szybko z niej wychodzimy i mijając liczne statki i bardzo wiele jachtów zmierzamy do Brunsbuttel. Przed nami 10 godzin na motorze.


Balsamy i kremy do ciała, Producent: Seni / Ranking 2022 i Opinie u Nuneczka.pl\nNajlepsze w kategorii Balsamy i kremy do ciała Producent Seni. Ranking TOP 20 z 4831. Średnia cena produktu 14 zł. Ceny od 8 zł do 19 zł. Najlepszy producent: Seni. Najlepszy w rankingu: Seni Krem z argininą Care 200 ml, średnia cena 15 zł (trend: stała, dostępność: 2). Najtańszy: Seni Care Krem do skóry suchej i zrogowaciałej z mocznikiem 10% 100ml kosztuje 8 zł (cena: stała, dostępność: 3). Najdroższy: Seni Emulsja intensywnie nawilżająca Care 500ml kosztuje 19 zł (cena: rośnie, dostępność: 1).\n2.1 Seni Krem z argininą Care 200 ml\n2.2 Seni Care Krem do skóry suchej i zrogowaciałej z mocznikiem 10% 100ml\n2.3 Seni Krem ochronny z tlenkiem cynku Care 200ml\n3.1 Seni Care Krem do skóry suchej i zrogowaciałej z mocznikiem 10% 100ml\n3.2 Seni Krem z argininą Care 200 ml\n3.3 Seni Krem ochronny z tlenkiem cynku Care 200ml\n1 Seni Krem z argininą Care 200 ml\nSeni krem 200ml\n2 Seni Care Krem do skóry suchej i zrogowaciałej z mocznikiem 10% 100ml\nSeni krem 100 ml\n3 Seni Krem ochronny z tlenkiem cynku Care 200ml\n4 Seni Emulsja intensywnie nawilżająca Care 500ml\nSeni emulsja n/a\nNajlepsze produkty: Balsamy i kremy do ciała, Producent: Seni\n1) Seni Krem z argininą Care 200 ml\nSeni Care Skuteczna Ochrona, krem ochronny z argininą, 200 ml || Darmowa dostawa od 199zł!\nIlość opinii: 66127 Seni Care krem ochronny z argininą 200 ml\n2) Seni Care Krem do skóry suchej i zrogowaciałej z mocznikiem 10% 100ml\nSeni Care Regeneracja, krem do suchej i zrogowaciałej skóry, 100 ml || Darmowa dostawa od 199zł!\nIlość opinii: 66127 Seni Care krem do suchej zrogowaciałej skóry 100 ml\nIlość opinii: 142119 Seni Care krem od suchej zrogowaciałej skóry 100 ml\n3) Seni Krem ochronny z tlenkiem cynku Care 200ml\nSeni Care krem myjący do ciała 3w1 przeznaczony do codziennego oczyszczania skóry, kiedy utrudnione jest mycie z wodą, np. dla osób przewlekle chorych, na stałe pozostających w łóżku, stosujących wyroby chłonne przy nietrzymaniu moczu. Sprawdza się także podczas pobytu w szpitalu oraz w przypadku osób odmawiających mycia z wodą, np. w przebiegu demencji.\nSeni Care, krem myjący do ciała 3w1, 500 ml || Darmowa dostawa od 199zł!\nIlość opinii: 66127 Seni Care krem myjący 3w1 500 ml\nNajtańsze produkty: Balsamy i kremy do ciała, Producent: Seni\n1) Seni Care Krem do skóry suchej i zrogowaciałej z mocznikiem 10% 100ml\n2) Seni Krem z argininą Care 200 ml\nSeni Krem z argininą Care 200 ml\nSeni Care Krem do skóry suchej i zrogowaciałej z mocznikiem 10% 100ml\nSeni Krem ochronny z tlenkiem cynku Care 200ml\nProducent Seni Seni Seni\nPojemność 200ml 100 ml 200ml


Biustonosze Pieces | Kolekcja lato 2021 | Inspiracje Modowe\nPrzejrzyj biustonosze Pieces pochodzące z najlepszych sklepów internetowych. Wyselekcjonowane oferty poniżej to doskonała baza pod budowę pięknej stylizacji. Pokochaj swój look oparty o elementy marki Pieces a z pewnością bedziesz zadowolona. Modne biustonosze Pieces dla kobiet są świetne na wielorakie okoliczności. Ta kolekcja biustonoszy Pieces lato 2021 zawiera specjalnie wybrane biustonosze więc już teraz obejrzyj wszystkie propozycje.\nPIECES Biustonosz 'Symmi' nakrapiany szary\nPIECES Biustonosz 'Symmi' brązowy / szary\nPIECES Biustonosz 'Symmi' ciemnoszary\nGdy chcesz wyglądać stylowo, zwróć uwagę zarówno na ubiór, jak również to, co pod spodem. Biustonosze jest elementem niezbędnym w szafie każdej pani. Zakup więc strój jakim jest biustonosze Pieces i zagwarantuj sobie designerską stylizację każdego dnia. Marka Pieces jest ceniona za precyzję wykonania każdego elementu, unikatowy design i rewelacyjną relację ceny do jakości. Bez obaw skorzystaj z tej oferty i zamów już dzisiaj - będziesz zadowolona. Biustonosze Pieces z kolekcji 2021 jest propozycją dla każdej kobiety z klasą. Zadbaj o fundamenty do wykreowania zestawu - najwyższej jakości biustonosze Pieces jest początkiem drogi. Dzięki temu akcesorium zadbasz o atrakcyjny wygląd - podkreślisz swoje kobiece kształty. Decydując się na brand Pieces, oczekuj najlepszego. Akcesorium sprosta wszystkim Twoim oczekiwaniom. Nie wahaj się więc - tylko parę minut oddziela Cię od sfinalizowania zakupu. To dobry wybór!\nNowa kolekcja biustonoszy Pieces lato 2021\nBiustonosz w fasonie klasycznym z kolekcji Pieces. Model wykonany z komfortowego materiału. - Gładka miseczka. - Miękka miseczka. - Nieregulowane, nieodpinane ramiączka. Wzór: gładkie Miseczka: miękka Miseczka: bez fiszbinów Materiał: dzianina Skład: 5 % Elastan, 74 % Nylon, 21 % Poliamid ID produktu: 4891-BID003 Kod producenta: 17107721 5 % Elastan, 74 % Nylon, 21 % Poliamid..\nPolecane sklepy z ofertą na biustonosze Pieces


Kompilacja Blendera pod Linux Mint 15 - Polski Kurs Blendera\n… dla wszystkich … - Kompilacja Blendera pod Linux Mint 15\n« Wywiad na Max3D.pl\nCząstki: Emission »\n3 Lip 2013 | Blender · Tutoriale · Wszystko · Zaawansowane\nTags: 2.67 · blender · instalacja · kompilacja · linux · średnio zaawansowany · tutorial · zaawansowane\nTen poradnik ma nowszą wersję, przeznaczoną dla repozytoriów GIT i kompilacji Blendera pod Linux Mint 16. Zapraszam do nowszego artykułu!\nW tym poradniku tym razem nie pokażę filmu, lecz tekst i obrazki. Taka forma jest lepsza dla osób chcących skompilować program i szybko wybrać z poradnika odpowiednie elementy. Chcę pokazać, jak na nowym, dopiero co zainstalowanym systemie (czyli od zera) uzyskać Blendera skompilowanego na swoją własną maszynę, i to najnowszego, sprzed dosłownie sekund. Prosto od developerów. Zatem bez zbędnego lania wody, zaczynamy. Przygotuj się na dużo czytania.\nZakładam, że poradnik ten jest dla osób, które są w stanie zainstalować windę bez wyrywania włosów z głowy, ewentualnie dla tych, które umieją zainstalować Linuxa i nadal są w stanie żyć z tym doświadczeniem. Nie będę tłumaczył wszystkiego od zera, zatem jeżeli czegoś nie zrozumiesz, poszukaj na sieci, np. przy pomocy Wujka Google. Osoby zaawansowane uprzedzam, że materiał tu przedstawiony może być dla nich zbyt prosty (tłumaczę upraszczając niektóre rzeczy!). No i przypominam, że każdą zmianę na swoich (lub cudzych) komputerach robicie na swoją odpowiedzialność, a informacje przedstawione poniżej nie muszą dla Was działać, nie muszą dawać dobrych efektów i przedstawione są w celach edukacyjno-poznawczych. Stosowanie poniższych porad bez ich zrozumienia… jest hm, niezalecane. Poniżej adresy www, które dotyczą kluczowych spraw są pogrubione (podaję sporo różnych pobocznych linków do zasobów w sieci). Jeżeli Twoja dystrybucja Linuxa jest inna niż Mint15, to polecenia poniższe mogą nie działać. Postępuj wtedy zgodnie z wytycznymi właściwymi dla swojej dystrybucji. A w takim przypadku zapewne nie potrzebujesz tego poradnika :)\nPotrzebny jest Linux, najlepiej tuż po instalacji i aktualizacji. Wykorzystałem dystrybucję, którą bardzo ostatnio lubię, to jest Linux Mint, w wersji 15 (najpopularniejsza dystrybucja wg. DistroWatch, numer 1). Istnieje dla niego polskie wsparcie. Taki system instaluje się bardzo prosto, jedna rzecz na którą trzeba uważać to partycjonowanie. Osoby, które nigdy tego nie robiły, mogą popróbować instalacji np. w wirtualnej maszynie VirtualBox (darmowy program który tworzy w okienku symulację osobnego komputera, na którym można prowadzić eksperymenty z instalacją, ja w ten sposób wypróbowuję różne nowe dystrybucje Linuxa, mam też w takiej klatce Windowsa XP).\nNa początku zainstalujemy wymagane oprogramowanie (potrzebne jest podłączenie komputera do sieci), potem pobierzemy Blendera z SVN (svn to program do przechowywania wszystkich wersji kodu źródłowego i dodatkowych plików, fachowo – system kontroli wersji, w którym znajduje się repozytorium Blendera). Po takim pobraniu źródeł nasza wersja Blendera będzie najnowsza, tuż spod rąk developerów. Dzięki temu nawet wersje dostępne na GraphicAll.org będą starsze od naszej. Po pobraniu źródeł, będzie trzeba pobrać dodatkowe źródła, ponieważ Blender korzysta z pomocniczych bibliotek, np. OpenColorIO, FFMPEG, itp. Na końcu tego procesu należy skonfigurować proces kompilacji, określając, gdzie leżą poszczególne paczki ze składnikami programu, a potem uruchamia się kompilację. W wyniku kompilacji, otrzymujemy zainstalowanego w określonym wcześniej katalogu nowiutkiego Blendera, gotowego do pracy! :) Proces ten tylko za pierwszym razem jest złożony, potem uaktualnienia robi się banalnie.\nPolecenia te wykonują różne rzeczy. Pierwsze przechodzi do katalogu domowego, następne tworzy katalog (folder) o nazwie blender-svn, kolejne wchodzi do tego katalogu a najważniejsze jest ostatnie – jego wykonanie uruchamia dość złożony proces pobierania plików z serwera deweloperskiego i odtworzenie całej struktury katalogów i plików, wraz z ich historią na naszym komputerze. Wszystko to dzieje się w katalogu blender-svn, zatem nigdzie poza tym nie będą tworzone żadne dodatkowe pliki. Jest to proces, który zależnie od szybkości łącza może zająć więcej lub mniej czasu, a na ekranie będą wyświetlane wszystkie pobierane pliki.\nW moim terminalu wpisywanie tych poleceń wyglądało tak:\nBlender składa się z wielu elementów stworzonych przez ludzi, którzy nigdy o samym blenderze nie myśleli. Takie części składowe nazywa się pakietami, i aby zbudować kompletnego Blendera, należy takie pakiety posiadać w odpowiednich wersjach. Oczywiście powinny to być ich wersje źródłowe. Całą niezbędną pracę związaną z pobieraniem, kompilacją oraz instalowaniem tych pakietów może dla nas wykonać skrypt, napisany przez twórców Blendera. Skrypt ten wykona podobne operacje do tych, które my zrobiliśmy do tej pory z samym Blenderem, to znaczy przygotuje odpowiednie katalogi i pobierze, a potem skompiluje oprogramowanie, które będzie następnie użyte do zbudowania samego Blendera.\nWpisujemy zatem polecenie:\nInstalacja kończy się gdy zobaczymy informację o dostępnych opcjach kompilacji, oraz na końcu pojawi się komunikat, że „Te informacje zostały zapisane do BUILD_NOTES.txt”. Jeżeli nie, to mamy pecha i trzeba rozwiązać problem, który wystąpił w trakcie kompilowania zależności. Nie wiem, co może się nie udać, jednak możliwości jest sporo i gdyby coś takiego się stało, schemat postępowania jest zawsze ten sam: czytacie uważnie komunikat o błędzie i stosownie do tego naprawiacie sytuację. A jeżeli nie wiecie co i jak, to droga będzie trudna – znowu wujek google… a potem godziny i dnie spędzone na rozwiązywaniu problemów i pokonywaniu trudności… witamy w prawdziwym świecie! :) Wbrew pozorom, cała operacja przeszła na świeżej instalacji Mint15 bez problemów, zatem jest to kolejna miła rzecz, która podoba mi się w tej dystrybucji. Oto wygląd okna po instalacji wszystkich zależności:\nChodzi o to, że proces budowania Blendera jest bardzo skomplikowany. Zajmuje się tym wyspecjalizowany program napisany w pythonie, dlatego podajemy na początku polecenia słowo python a potem nazwę pliku zawierającego zestaw poleceń przeprowadzających cały proces. Blendera można kompilować na wiele sposobów, w różnych konfiguracjach i pod różne systemy, dlatego program scons korzysta z osobnych konfiguracji, zależnych od systemu w którym pracujemy (lub dla którego chcemy kompilację przeprowadzić). Wszystkie domyślne konfiguracje przeznaczone dla różnych systemów znajdują się w katalogu blender/build_files/scons/config/ i jest ich tam całkiem sporo. W naszym przypadku zostanie automatycznie użyta konfiguracja linux2-config.py, zatem nie musimy się prawie o nic martwić. Warto jednak wiedzieć, gdzie szukać, w przypadku, gdyby wystąpiły problemy.\nUwaga: jeżeli proces kompilacji przeszedł bez błędów, przejdź do rozdziału Krok 5. Aby się dowiedzieć, co może czekać pechowców, czytaj dalej :)\nPo naciśnięciu ENTER rozpocznie się proces kompilacji, który może trochę potrwać. Trzymając kciuki czekamy, i w napięciu patrzymy co się dzieje. Po paru godzinach (lub minutach – zależy od szybkości komputera), naszym przekrwionym oczom może ukazać się przerażający błąd! Oto on – przynajmniej tak było u mnie:\nJest to niestety, dość częsta, typowa sytuacja. Pokażę poniżej, jak można sobie z tym poradzić. Najpierw czytamy na samym dole komunikat, który zakończony jest słowem Error 1. Oznacza to, że wystąpił błąd, oczywiście, którego skutkiem jest przerwanie procesu kompilacji. Jeżeli czegoś z tym nie zrobimy, Blendera nie skompilujemy. W trakcie kompilacji wypisywanych jest także sporo ostrzeżeń (tak jak widoczne przy pliku multires.c w wierszu 633 ostrzeżenia (warning) o indeksowaniu tablicy za pomocą znaku. Nie należy się takimi rzeczami przejmować – ostrzeżenia to normalna rzecz, a w tym przypadku jest to dopuszczalne. Język C, w którym napisano kod modyfikatora Multires (znamy go z Blendera) dopuszcza indeksowanie tablic znakami, ponieważ w C istnieje równoważność pomiędzy znakiem, a niewielką liczbą całkowitą. Ze względu jednak na czystość i całkowitą zgodność z ideą bezbłędnego programowania, kompilator wyświetla takie (i wiele innych) ostrzeżenia. Najważniejszy dla nas jest jednak błąd, który pojawił się na dole ekranu i przerwał brutalnie proces kompilacji. To jest problem do pokonania, i zależnie od rodzaju błędu, postępowanie może być inne. Nic nie zastąpi tu doświadczenia, jednak przy pomocy Google można znaleźć sporo porad w sieci. W przypadku tego błędu także sięgnąłem do pomocy wyszukiwarki.\nAby poprawić błąd, należy przygotować niewielki plik, który zmodyfikuje proces domyślnej kompilacji, jaki wykonuje dla nas scons. Jest to bardzo proste, ponieważ potrzebne informacje dostaliśmy już na ekranie, i dodatkowo mamy je zapisane w pliku. Należy wrócić do pliku BUILD_NOTES.txt, który niedawno widzieliśmy wyświetlony na ekranie. Ten plik zawiera domyślne polecenia ustawiające pewne parametry kompilacji. Potrzebujemy teraz wprowadzić w tym pliku drobną zmianę, aby kompilacja poszła dalej, ale najpierw taki pliki trzeba zrobić w odpowiednim miejscu.\nPokazane jest to na obrazku poniżej i ponumerowane, aby łatwiej było ogarnąć, co trzeba zrobić. Aby było wygodniej, warto powiększyć sobie okno terminala, aby nie trzeba było go przewijać.\nPunkt (1): Najpierw wychodzimy z katalogu blender, w którym prowadzona była kompilacja, i trafiamy do starego blender-svn. Mamy w tym miejscu już przygotowany plik BUILD_NOTES.txt zrobiony dla nas przez program do automatycznego instalowania zależności (robiliśmy to w Kroku 3). Ten plik zawiera parę potrzebnych informacji, które wykorzystamy, aby przygotować sobie własną konfigurację kompilacji.\nPunkt (2): Za pomocą polecenia tail wyświetlamy 20 ostanich wierszy z pliku BUILD_NOTES.txt. Polecenie to jest jednym z wielu prostych narzędzi Linuxowych, i nic innego nie umie robić, tylko wyświetlać ileś tam ostatnich wierszy z pliku. Śmieszne, ale przydatne. Te ostatnie wiersze zawierają trochę tekstu oraz parametry kompilacji, które zobaczymy pokazane w terminalu.\nPunkt (4): Tak, teraz robimy punkt 4. Wpisujemy pokazane polecenie cat (i dalszy ciąg też). Wciskamy ENTER. Kursor powinien zatrzymać się w następnym wierszu i tyle. To polecenie ma zrobić nowy plik z konfiguracją kompilacji. Może to wydawać się skomplikowane, ale chcemy po prostu gdzieś zapisać fragment tekstu, ten zaznaczony. Zaznaczenie trzeba zaraz zrobić a potem tekst z niego wkleić.\nPunkt (3): Dopiero teraz 3! Zaznaczamy myszą odpowiednie wiersze, jak widać na powyższym obrazku. Używamy lewego klawisza myszy. NIE używamy kółka myszy, ponieważ może ono wprowadzić śmieciowe znaki do tekstu. Interesują nas tylko opcje kompilacji zaznaczone na obrazku. Zaznaczenie myszą w Linux działa tak, że od razu mamy tekst skopiowany do schowka, zatem nie musimy naciskać Ctrl+C (nawet nie wolno, bo ten skrót robi co innego – przerywa działanie programów) :) Po zaznaczeniu wciskamy – uwaga – klawisze Shift+Insert (jest taki na klawiaturze, jeżeli go nie ma, to zamiast tego możemy wcisnąć kółko myszy. Jeżeli nie mamy kółka, to możemy próbować wcisnąć naraz lewy i prawy klawisz myszy jednocześnie). Kombinacja Shift+Insert wkleja tekst ze schowka, a ponieważ przed chwilą zaznaczyliśmy tekst w terminalu, to akurat trafił on do schowka. Na końcu całej operacji, już po wklejeniu tekstu, wciskamy ENTER, aby dodać jeden nowy wiersz do pliku, a potem naciskamy Ctrl+D, czyli klawisze końca pliku. Powinien wrócić znak zgłoszenia systemu w terminalu.\nJeżeli coś się nie uda, bez paniki możemy wcisnąć ENTER i Ctrl+D, aby przerwać wpisywanie do pliku za pomocą cat. Jeżeli jednak wciśniemy Ctrl+D w terminalu tak normalnie, to terminal zostanie zamknięty, i będzie trzeba go otworzyć i przejść do katalogu w którym pracujemy (w takim przypadku, czyli po otwarciu terminala, wpisujemy cd ~/blender-svn i wciskamy ENTER).\nW efekcie tych działań (prostych – uwierzcie mi – pod Linuxem jest to codzienność) – powstanie nowy plik, który zapisany będzie na ścieżce ~/blender-svn/blender i nazywać się będzie user-config.py. Ten plik musi mieć taką nazwę i taką lokalizację, aby scons wykorzystał go do zmiany swojego zachowania. Dla rozwiązania problemu z FFMPEG z powyższego okna to wystarczy, ponieważ nasza konfiguracja zawiera ścieżkę do odpowiednich bibliotek. Zatem warto wznowić proces kompilacji (wpisując cd blender && python scons/scons.py), i obserwować co będzie się działo dalej. Może się okazać, że pojawi się nowy błąd:\nWyjaśnienia są na rysunku. Perl działa w ten sposób, że bierze każdy wiersz z pliku user-config.py, i analizuje go, patrząc czy jest w nim napis „COLLADA = True”. Jeżeli takiego napisu nie ma, to nic się nie dzieje, ale w jednym przypadku taki napis będzie znaleziony. Wtedy nastąpi jego zamiana na napis „COLLADA = False”. Perl dodatkowo wszystkie te zmiany zapisze w pliku, zatem nie trzeba nawet używać edytora tekstu, aby wprowadzić zmiany do pliku. Oczywiście, jeżeli pomylisz się wpisując polecenie, wszystko może się popsuć, ale Linux to często jazda po bandzie, zatem po prostu wpisuj polecenia bez błędów :) Ja zawsze tak robię! :)\nNa samym końcu za pomocą polecenia grep sprawdzam, czy faktycznie zmiana została wprowadzona. Polecenie grep przeszukuje plik user-config.py i sprawdza, czy jest w nim napis COLLADA. Jeżeli jest, to wypisywane są wiersze z COLLADA oraz jeden wiersz przed i po nim. Proste? :)\nW tym momencie mamy przygotowany plik z własną konfiguracją kompilacji, który pokazuje programowi scons, gdzie znajdują się biblioteki ffmpeg, oraz że nie należy kompilować collady. W tym momencie można wznowić kompilację i zobaczyć, czy wszystko się uda.\nZakończenie procesu kompilacji będzie wyglądało tak, jak na poniższym obrazku:\nPolecenie „l” wyświetla u mnie zawartość katalogów. Standardowo takiego nie ma pod Linuxem, zrobiłem je sobie za pomocą polecenia „alias l=’ls -ltrF’ „, ale aby wyświetlić pliki, napisz po prostu ls -l (eles minus el). Na samym końcu wykonałem polecenie du -sh, które pokazuje ile miejsca zajmuje instalacja Blendera. Jak widać jest ona sporo większa od wersji ze strony Blender.org, dlatego, że zawiera więcej skryptów i różnych dodatków. Jest to bardzo wypasiona wersja, ze wszystkimi wersjami testowymi, niestabilnymi lub częściowo działającymi. Jazda po krawędzi, ale i najnowsze dodatki!\nAby uruchomić program, wpisujemy polecenie ./blender (oczywiście musimy się znajdować w katalogu ~/blender-svn/install/linux).\nOto wygląd okna powitalnego (tzw. splashscreen) nowo skompilowanego Blendera:\nOpisany powyżej proces instalacji może przebiegać inaczej u Ciebie. Niestety, nie jestem w stanie pomóc w przypadku problemów, które napotkasz, próbuj z google, i szukaj rozwiązań na sieci, podobnie jak zrobiłem ja. Po pewnym czasie, a być może od razu – kompilacja uda Ci się znakomicie! Zauważ też, że systemy które są starsze mogą mieć inne narzędzia i inną konfigurację potrzebną do przeprowadzenia tego procesu. Na moim domowym komputerze musiałem używać wersji z cmake, ponieważ korzystam z własnej kompilacji ffmpeg i proces pracy z różnymi wersjami tego samego programu działającymi jednocześnie jest bardziej skomplikowany. W razie potrzeby korzystaj ze stron z dokumentacją, które podałem. A w przypadku, gdy nic się nie uda – zawsze możesz pobrać gotową wersję ze strony Blender.org, lub Graphicall.org! :) Powodzenia!\nW tym poradniku nie opisuję jak przygotować automatyczny skrypt do kompilacji i odświeżania blendera np. raz dziennie, ani nawet nie wspominam jak zrobić program automatycznie budujący całego blendera. Nie mówię też jak zrobić ikonkę z nowym Blenderem, którą się klika i od razu jest najnowszy. Sporo jest tematów do ogarnięcia, a Linux to niewyczerpane źródło możliwości i inspiracji. Moje rozwiązania nie muszą nikomu pasować… u siebie piszę polecenie bmake.sh i Blender robi się sam, potem klikam ikonkę na pasku zadań i uruchamiam od razu najnowszego. Są to proste rzeczy, które zostawiam jako pracę domową :)\nAby wykonać ponownie kompilację nowszej wersji, jest już bardzo łatwo, bo wystarczy wydać w zasadzie dwa kluczowe polecenia: pobrania nowszej wersji, oraz kompilacji. Robi się to tak:\nMój Blender wygląda ładniej niż ten standardowy, ponieważ zrobiłem sobie własny splashscreen. Oczywiście, prawda jest taka, że jeżeli czegoś w Blenderze Wam brakuje, to macie kod źródłowy – można sobie brakujące funkcje dopisać! :) Polecam!\n46 thoughts on “Kompilacja Blendera pod Linux Mint 15”\nOdpowiedz McThorn Lis 17,2013 01:09\nOdpowiedz McThorn Lis 17,2013 21:05\nOdpowiedz piotao Lis 17,2013 22:14\nBuild hash jest to numer buildu w postaci unikalnego napisu generowanego ze specjalnej funkcji haszującej. Działa on tak samo jak poprzednio numery wersji – jednoznacznie identyfikując dany build. A że jest to dla ludzi nieczytelne, to mniejsza o to :) Traktuj to jako numer bez łatwiej do przewidzenia kolejności.\nSergiej w jakimś mailu na bf-development podał opis jak wyciągnąć numery rewizji z gita, ale nie pamiętam :)\nOdpowiedz piotao Lis 18,2013 23:33\nOdpowiedz mateu Lis 11,2013 21:13\nOdpowiedz piotao Lis 11,2013 23:26\nOdpowiedz McThorn Paź 11,2013 16:12\nOdpowiedz piotao Paź 11,2013 17:50\nOdpowiedz McThorn Paź 11,2013 23:35\nOdpowiedz McThorn Paź 9,2013 22:24\nOdpowiedz McThorn Paź 9,2013 22:27\nOdpowiedz piotao Paź 9,2013 22:46\nOdpowiedz McThorn Paź 9,2013 22:56\nOdpowiedz McThorn Paź 10,2013 00:03\nOdpowiedz piotao Paź 10,2013 01:03\nOdpowiedz Mirosław Walczak Paź 7,2013 15:55\nOdpowiedz piotao Paź 7,2013 18:57\nOdpowiedz Mirosław Walczak Paź 8,2013 14:44\nOdpowiedz Arek Paź 8,2013 19:15\nOdpowiedz Mirosław Walczak Paź 10,2013 21:31\nOdpowiedz McThorn Paź 6,2013 12:00\nDzięki za poradę, sprawdzę…\nDziwne tylko, że mój komentarz dodało w środku między innymi, a nie na końcu…\nOdpowiedz McThorn Paź 6,2013 00:43\nPo początkowym sukcesie, od kilku dni nie mogę skompilować Blendera.\nScons wyświetla coś takiego (kilka ostatnich linijek, wcześniej wszystkie OK):\nCompiling ==> ‚writeffmpeg.c’\nIn file included from source/blender/blenkernel/intern/writeffmpeg.c:70:0:\nintern/ffmpeg/ffmpeg_compat.h:99:5: error: static declaration of ‘av_sample_fmt_is_planar’ follows non-static declaration\nIn file included from /usr/include/libavcodec/avcodec.h:30:0,\n/usr/include/libavutil/samplefmt.h:93:5: note: previous declaration of ‘av_sample_fmt_is_planar’ was here\nintern/ffmpeg/ffmpeg_compat.h: In function ‘av_sample_fmt_is_planar’:\nintern/ffmpeg/ffmpeg_compat.h:99:49: warning: unused parameter ‘sample_fmt’ [-Wunused-parameter]\nsource/blender/blenkernel/intern/writeffmpeg.c: In function ‘write_audio_frame’:\nsource/blender/blenkernel/intern/writeffmpeg.c:179:2: warning: ‘avcodec_encode_audio’ is deprecated (declared at /usr/include/libavcodec/avcodec.h:4269) [-Wdeprecated-declarations]\nscons: *** [/home/mcthorn/blender-svn/build/linux/source/blender/blenkernel/intern/writeffmpeg.o] Error 1\nW internecie nie mogę prawie nic znaleźć nt tego błędu, może jakieś pomysły?\nOdpowiedz piotao Paź 6,2013 02:36\nZrobiłeś na pewno PEŁEN update wszystkich zależności? Miały nastąpić zmiany w ffmpegu i innych depsach w celu ich odświeżenia. Pobierz nowego ffmpega, nie tylko źródła blendera.\nOdpowiedz McThorn Paź 6,2013 14:10\nkompilacja przeszła, ale musiałem dać opcję skip-opencollada (wcześniej nie używałem żadnych skipów i działało).\nPoza tym ten build nie ma możliwości wyboru CUDA w User Preferences, czyli nie mogę renderować na GPU. Hmmm…\nOdpowiedz piotao Paź 6,2013 21:00\nTo może zależeć od cuda-toolkit, który musi być w systemie. Blender zwykle wykrywa go sam i wtedy udostępnia możliwość automatycznej kompilacji kerneli. Może nie wykrył.\nOdpowiedz McThorn Paź 6,2013 22:20\nZainstalowałem Cuda-ToolKit i dodałem do Patcha, w User Preferences pojawiły się CUDA. Ale wystąpił inny problem – przy próbie renderowania na GPU, render trwał ułamek sekundy i nic się nie pojawiało w Image (drobna szachowniczka), w konsoli było coś o błędzie kompilacji CUDA (za wysoka wersja gcc!), po krótkich poszukiwaniach w necie, zablokowałem sprawdzanie wersji gcc i na razie działa.\nZapomniałem dodać, że wersja pobrana z builder.blender.org działa normalnie.\nAha! Wcześniej zainstalowałem ffmpeg i kompilacja przeszła, co prawda po ffmpeg -version w konsoli wypisuje (m.in) że program jest przestarzały.\nPrzed chwilą zauważyłem że występujący wcześniej u mnie błąd kompilacji Blendera jest (chyba) taki sam jak Twój w tym opisie, ale u Ciebie to zrzut ekranu i dlatego go nie znalazło w googlu… Ślepy byłem ;-).\nOdpowiedz McThorn Wrz 26,2013 22:05\nJeszcze walczę z linuxem… mam problem z instalacją sterownika do GeForce’a.\nPiotrze, którą wersję Minta polecasz, Cinnamon, Mate, KDE, inną?\nOdpowiedz piotao Wrz 27,2013 00:21\nW zasadzie to żadnej, albo taką, która Tobie najbardziej pasuje. Zainstaluj sobie, obadaj i zdecydujesz. Ja najlepiej czuję się w MATE, bo przypomina starego dobrego Gnoma 2+ i jakoś bardzo mi w nim wygodnie.\nUżywałem dłuuuugo KDE z serii 3.10 i bardzo się przyzwyczaiłem, niestety czwórka już tak nie pasowała, więc przesiadłem się na Gnoma. Przebolałem jego ograniczoną funkcjonalność w oknach dialogowych typu Open/Save, i do tej pory jakoś działam. Nie znoszę natomiast tego nowego Unity wymuszanego w Ubunciaku, i nie za bardzo podoba mi się nowy interfejs Gnoma3, zatem jestem trochę skazany na Mate. Cynamon mnie jakoś nie przekonał, uważam że XFCE jest nawet całkiem sensowny, czasami korzystam z niego na laptopie. A gdy już naprawdę mam dosyć wszystkich nowych „wspaniałych” pomysłów developerów którzy myślą, że każdy user chce pracować na tablecie i smyrać paluchami po ekranie – włączam sobie Fluxboxa i tam odpoczywam. Chodzi jak burza! :)\nOdpowiedz Qooaczek Wrz 25,2013 22:52\nMoże spróbuję scons/scons.py -j x pod Windą…\nAle czego ja oczekuje od starego, wysłużonego E5300.\nOdpowiedz Arek Wrz 25,2013 07:10\nNa pewno szybciej kompiluje. Co prawda kompilowałem przy pomocy CMake, ale opcja „make -j3” (przy dual-core) powodowała dużo szybszą kompilację niż samo „make”.\nOdpowiedz McThorn Wrz 24,2013 22:22\nLudzie! Instalujcie Linuxa!\njedna drobnostka dotycząca scons.py, na BlenderWiki jest napisane o opcji -j x, gdzie x to liczba wątków/rdzeni.\nU mnie na 4-rdzeniowym AMD: python scons/scons.py -j 4\nCiekawe czy przez to szybciej działa?\nOdpowiedz McThorn Wrz 24,2013 22:01\nPolskie znaki już mam :-)\nLinuxa (Mint 15 Cinnamon) uruchamiam z pendrive’a (8GB) w trybie persistent.\npierwszy test renderowania w Blenderze (Cycles) mnie zaskoczył:\n– Win7, CPU – 8min 54sek;\n– Win7, GPU – 8min 04sek;\n– Linux, CPU – 5min 43sek(!);\nnie zainstalowałem jeszcze sterowników do GeForce’a, więc wynik GPU podam kiedy indziej…\nCzy takie otrzymane czasy renderingu są możliwe?\nOdpowiedz piotao Wrz 24,2013 22:10\nOdpowiedz McThorn Wrz 24,2013 00:31\nWlasnie skonczylem kompilacje Blendera build 60340 (na BuildBot byl 60322) i… WOW! dziala!!!\nPiotrze, jesli chodzi o Collade to moze pomoze link:\nPrzy pierwszej probie kompilacji Blendera wyszedl blad opisany w kroku 4 (user-config.py!), a przy drugiej byly bledy z OpenCollada. Zauwazylem, ze wg linku powyzej pliki *.a winny znajdowac sie w:\nnatomiast byly w:\nSkopiowalem wszystkie pliki *.a folder wyzej (do lib) i ponowna kompilacja przeszla piorunem.\nCo prawda probowalem kompilowac OpenCollade wg ww linka, ale przerwalo z powodu bledow (moze brak bibliotek wymienionych na poczatku ww linka), wiec moze to wczesniejsze pomoglo…\nPS. Sorry za brak polskich liter, ale kompilowalem na swiezo zainstalowanym Linuxie (na pendrajwie!), i jeszcze nie wrzucilem polskiej klawiatury. Opisze to na forum…\nOdpowiedz piotao Wrz 24,2013 00:34\nGratuluję! :) Ledwo system postawiłeś, od razu Blender, nawet przed PL znakami :) no, no…\nOdpowiedz Qooaczek Wrz 16,2013 01:36\nPróbowałem zrobić kompilację pod Windowsem z MinGW…\nPo trze dniach, odpuściłem i stałem się nieszczęśliwym posiadaczem Visual C++ 2008 Express… :/\nOdpowiedz piotao Wrz 16,2013 01:08\nOstatnio po którymś upgrade systemu pojawił się błąd, który uniemożliwia kompilację starą, opisaną wyżej metodą. Błąd wygląda tak:\nsource/blender/blenkernel/intern/writeffmpeg.c:42:34: fatal error: libavformat/avformat.h: Nie ma takiego pliku ani katalogu\nWynika z niego, że nie znajdowane są pliki nagłówkowe będące składową pakietu ffmpeg. Uaktualniłem ten pakiet, zaktualizowałem system i nadal nic nie pomogło. Znalazłem zatem podręczne rozwiązanie, które może nie jest najlepsze, ale zadziałało, i jest względnie mało bałaganiące. Pakiet ffpmeg znajduje się wewnątrz katalogu deps, razem z wieloma innymi zależnościami instalowanymi przez program install_deps. Zmienna, która w scons opisuje położenie katalogów z plikami nagłówkowymi dla FFMPEG to BF_FFMPEG_INC, która ustawiona jest podczas kompilacji na wartość „/home/piotao/work/blender-svn/deps/ffmpeg/include”. Jednakże w katalogu ffmpega nie ma katalogu include, zatem prostym rozwiązaniem jest dodać go tam linkując ten katalog do samego siebie za pomocą poleceń:\nln -s . include\nDzięki temu ścieżka z include na końcu może pokazać na właściwą zawartość. Oczywiście można chyba było zmienić zmienną po prostu, ale … etam :) Po tej zmianie kompilacja poszła dalej, ale padło za chwilę linkowanie całości na nowym błędzie:\nscons: *** [/mnt/sdb1/store/work/blender-svn/build/linux/bin/blender] Error 1\nTen błąd pochodzi z linkera, zatem kompilator wszystko zrobił. Linker natomiast powinien połączyć różne skompilowane fragmenty blendera w jedną całość, a robi to dzięki opcjom, jakie przekazał mu kompilator – np. -lavcodec, itp. Te opcje nakazują linkerowi poszukać plików ze skompilowanymi bibliotekami, które zwykle mają rozszerzenie .a i są składowymi samego blendera. Te pliki w przypadku podanych w kodzie błędu opcji należą oczywiście do pakietu FFMPEG. Ponieważ trochę oszukałem dodając link o nazwie include do katalogu bieżącego dla FFMPEG, kompilator znalazł pliki, natomiast linker jeszcze nic o zmianie nie wie, bo szuka w niewłaściwym katalogu. Ta kompilacja FFMPEGa ma wszystkie pliki bibliotek umieszczone w osobnych katalogach, np. avcodec, avformat, itp, gdzie leżą avcodec.a, avformat.a itp. Natomiast zmienna dla linkera, która pokazuje gdzie te pliki są, nazywa się BF_FFMPEG_LIBPATH i pokazuje tylko jeden katalog „/home/piotao/work/blender-svn/deps/ffmpeg/lib”. Samo dolinkowanie „lib” do „.” jak poprzednio nie działało, ale było potrzebne. Dzięki temu biblioteki są szukane w tym samym katalogu, gdzie jest główna lokalizacja FFMPEGa. Dalszym etapem „oszukiwania” było dolinkowanie bibliotek z podkatalogów do katalogu z FFMPEGIEM, gdzie spodziewał się znaleźć je linker:\nln -s libavformat/libavformat.a\nln -s libavfilter/libavfilter.a\nln -s libswscale/libswscale.a\nln -s libavcodec/libavcodec.a\nln -s libavutil/libavutil.a\nln -s libswresample/libswresample.a\nln -s libavdevice/libavdevice.a\nPo tych zmianach polecenie „python scons/scons.py” zadziałało, i kompilacja blendera zakończyła się sukcesem. Mam nadzieję, że Google znajdzie ten opis i dzięki temu osoby poszukujące rozwiązania będą mogły sobie jakoś z kompilacją poradzić. :)\nOdpowiedz McThorn Wrz 13,2013 22:21\nPowolutku próbuję przechodzić na Linuxa.\nW kroku 1, w komendzie\nwpis ‚libjack-dev’ występuje dwa razy (w ostatniej linii i 3-ej od końca), czy tak musi być?\nOdpowiedz piotao Wrz 14,2013 01:18\nNie musi – zapewne pomyłkowo się znalazł dwa razy. Pierwsze wystąpienie wymusi instalację, drugie zostanie zignorowane z komunikatem „pakiet jest już w najnowszej wersji” zatem nic złego się nie stanie.\nOdpowiedz Qooaczek Wrz 8,2013 18:07\nDzisiaj zabrałem się za zrobienie kompilacji Blendera na lapku (chociaż nie wiem po co…), i może się czepiam, ale czy svn up nie powinno być wykonane w ~/blender-svn/blender/, a nie w ~/blender-svn/?\nOdpowiedz piotao Wrz 9,2013 10:27\nMasz całkowitą rację. Katalog blender-svn jest tylko pojemnikiem na całość, w tym kompilację i jej wyniki. Poniżej log, ze sprawdzenia tej prawdy.\npiotao@hebron:~$ cd blender-svn\ndrwxr-xr-x 5 piotao users 4096 cze 17 15:47 ffmpeg_sources/\ndrwxr-xr-x 5 piotao users 4096 cze 17 15:54 ffmpeg_build/\ndrwxr-xr-x 3 piotao users 4096 cze 17 21:31 build/\ndrwxr-xr-x 3 piotao users 4096 cze 17 21:31 install/\ndrwxrwxr-x 14 piotao users 4096 cze 20 22:54 deps/\ndrwxr-xr-x 10 piotao users 4096 wrz 1 00:20 blender/\npiotao@hebron:~/blender-svn$ svn up\nPominięte ścieżki: 1\nJak widać, svn nie znalazł repo i faktycznie trzeba być w katalogu blender.\nOdpowiedz tomangelo Lip 21,2013 21:40\nKompilacja ma jeszcze jedną, bardzo poważną zaletę – umożliwia uruchomienie Blendera na starych komputerach, których nowe wersje już nie obsługują.\nWłaśnie skończyłem kompilację Blendera na dość starym komputerze, wersja instalowana nie działa, natomiast Blender skompilowany ze źródeł działa.\nOdpowiedz winhelp Lip 9,2013 10:28\nTo dziwne ale w tekście nie ma nic o tym, po co ta cała zabawa jest? Nie lepiej pobrać Zip’a z blender.org?\nOdpowiedz piotao Lip 9,2013 11:25\nNie wspomniałem o rzeczy oczywistej: kompilacja daje możliwość posiadania absolutnie NAJNOWSZEGO Blendera z całym zestawem dodatków! To jest jazda na krawędzi!\nOdpowiedz Arek Lip 10,2013 13:21\nZip z Blender.org uaktualniany jest raz dziennie, natomiast uaktualnień Blendera jest nawet kilkanaście w ciągu dnia. Można siedzieć sobie i kompilować, a jak się skończy, zacząć od nowa i zawsze będzie się miało nowszego Blendera – ale to tylko dla hardkorowców :).\nA tak poważnie własna kompilacja umożliwia skomponowanie sobie własnego blendera. Jeśli nie potrzebujemy jakiegoś komponentu to rezygnyjemy z tego, a dodajemy coś, co jest potrzebne. Np. wersja zip nie posiada obsługi Jack audio dla Linuxa, a kompilując można sobie to dodać.\nPonadto można kompilować sobie różne inne odgałęzienia (wersje) blendera zawierające jakieś nowe dodatki, które kiedyś może ukażą się w wersji oficjalnej (wystarczy pobrać pliki źródłowe z odpowiedniej ścieżki). Tak było z np. Movie Clip Edytorem czy Freestylem. Póki nie ukazały się w wersji oficjalnej były albo dostępne z plików źródłowych albo na Graphicall.org (ale tam różnie bywa z tymi wersjami)\nOdpowiedz fragles Lip 3,2013 12:48\nA jesli komus nie chce sie kompilowac i nie potrzebne mu sa zrodla a chce miec svna na ubuntu lub mint to polecam repo:\ndla ubuntu od 12.10 oraz mint 14 w gore instalacja cudakow:\ndla nizszych wersji ubunciaka lub mint cudaki trezba kompilowac samemu\nZapytań: 76 w czasie: 2,850 s.


Świetlica "Strefa wyobraźni" wznawia działalność - Miasto i Gmina Buk\nStrona główna » Aktualności » Świetlica „Strefa wyobraźni” wznawia działalność\nŚwietlica „Strefa wyobraźni” wznawia działalność\nKultura i sztuka, Ogłoszenie, Sport, Urząd Miasta i Gminy w Buku\n18 października br. po długiej przerwie wznowiła swoją działalność świetlica „Strefa Wyobraźni”. Wczorajsza uroczysta reaktywacja placówki dokonana przez Sekretarz Miasta i Gminy Aleksandrę Wawrzyniak miała znaczenie raczej symboliczne, bo świetlica działa już od 4 października br.\nProgram uroczystego otwarcie pt. „Pozytywne popołudnie” obfitował w szereg atrakcji przeznaczonych zarówno dla starszych, jak i młodych odbiorców. Można było wziąć udział w malowaniu „pozytywnego muralu”, jesiennych wyścigach z dynią i kasztanami, warsztatach plastycznych „Świat w słoiku”, laserowych niespodziankach oraz skosztować przepysznych hot-dogów i popcornu, które były serwowane przez harcerzy dla wszystkich uczestników. W gronie zaproszonych gości znaleźli się m.in. przedstawiciele urzędu, rady miasta i gminy Buk, placówek oświatowych i innych instytucji.\nŚwietlica działa już od 28 lat i finansowana jest z budżetu miasta i gminy Buk. – Odpowiadamy przede wszystkim na potrzeby dzieci, stąd poświęcamy część czasu na odrabianie z nimi lekcji. W tygodniowym rozkładzie zajęć mamy: poniedziałki z eksperymentami chemicznymi, kulinarne wtorki, środowy Five O’clock (zajęcia z wykorzystaniem języka angielskiego), a w czwartki i piątki zajęcia kreatywne związane z umiejętnościami manualnymi (slimy, plecenie bransoletek, rysunkowe potyczki). Codziennie jemy wspólny podwieczorek, niekiedy przygotowujemy go wspólnie z dziećmi. Bierzemy udział w Europejskim Tygodniu Kodowania CodeWeek 2021, realizując projekt „Programowanie bez prądu”. W planach mamy przystąpienie do projektu promującego umiejętności programowania z wykorzystaniem klocków Lego. Mamy nadzieję, że wkrótce uda nam się uruchomić świetlicę także w Szewcach, a w dalszej kolejności w Niepruszewie – mówi Anna Krzemińska, koordynatorka świetlicy, która pracuje wraz z zespołem wychowawców: Marią Kaczmarek, Ewą Kaczmarek, Maria Kowalską, Mirosławą Plewą, Michalina Targosz.\n– Świetlica „Strefa Wyobraźni” jest ważnym miejscem na mapie naszej gminy, gdzie dzieci i młodzież po szkole mogą bezpiecznie i twórczo spędzać czas. Szczególnie w tych trudnych, pandemicznych czasach dużej izolacji, ważne jest, aby ci najmłodsi mogli rozwijać swoje umiejętności społeczne, poznawać swoje talenty. Mówię o tym nie tylko jako samorządowiec, ale też ojciec trójki dzieci, których dobro bardzo leży mi o na sercu – stwierdza burmistrz miasta i gminy Buk Paweł Adam.\nŚwietlica zaprasza na zajęcia dzieci i młodzież w wieku od 7 do 15 lat. Pracuje od poniedziałku do piątku w godz. 15-18, ale planują organizować ciekawe wydarzenia także w soboty. Świetlica „Strefa Wyobraźni” mieści się w budynku Przedszkola Krasnala Hałabały, przy ul. Wegnera 10 (wejście od strony placu zabaw) w Buku. Na każdego uczestnika codziennie czeka podwieczorek, a wszystkie zajęcia są bezpłatne. Zapraszamy do kontaktu: tel. 691 851 451, e-mail:\nlub osobiście w godzinach otwarcia świetlicy.\n7. Europejska Noc Muzeów w Buku za nami\nprevious post: Wsparcie dzieci i wnuków byłych pracowników PGR w rozwoju cyfrowym\nnext post: Spotkanie włodarzy w sprawie podwyżek cen gazu