Szuflada prozatorska (formy długie): Ukryte zabójstwo cz. 6 - Artefakty.pl - forum literackie\nArtefakty\tPublikuj Szuflady Szuflada prozatorska (formy długie) Ukryte zabójstwo cz. 6\nUkryte zabójstwo cz. 6\nRejestracja: 31 paź 2016, o 19:51\nPost#1 » 24 lut 2017, o 17:41\nRozdział IV − Pierwsze ustalenia\nZa piętnaście ósma komisarz Kowalski podszedł do drzwi sekcji zabójstw. Zauważył, że plomba została zerwana. Ostrożnie je otworzył i wszedł do środka. Zobaczył Balicką, czytającą akta.\nBaśka gwałtownie podniosła głowę i spojrzała w jego kierunku.\n− Witam, po wczorajszym spotkaniu trochę myślałam o rodzinie Sawickiego, zaczęłam dokładnie przeglądać informacje na jej temat. − Podniosła do góry aplik papierów. − Przeprowadzono rozmowę jedynie z ojcem i stryjem Karola. Oficer prowadzący sprawę we wnioskach z rozmowy ze starym Sawickim napisał: skonfrontować z żoną i córką. Jednakże do przesłuchania żony nie doszło.\n− Czy jest uzasadnienie?\n− Tak, zabito już mordercę. Uznano, że były to porachunki i nie ma, czego szukać.\n− A co chciał skonfrontować?\n− Chyba wszystkie uzyskane informacje, nie napisał konkretnie.\nKowalski rozebrał się, kurtkę powiesił na wieszaku, zdjął też kaburę z paska i włożył do pierwszej szuflady. Nie był zadowolony z odpowiedzi Balickiej. Uważał, że zbyt pobieżnie potraktowała tę notatkę. Skoro oficer napisał, to znaczy miał jakiś powód, który niekoniecznie chciało mu się uzasadniać. Postanowił zwrócić uwagę Balickiej w inny sposób.\n− Zróbmy harmonogram zdarzeń − zaproponował. Zabrał z kolejnej szuflady flamaster i podszedł do stojaka z arkuszami papieru. − Karol zginął osiemnastego października trzy lata temu, między godziną dwudziestą drugą a dwudziestą drugą trzydzieści. Został zastrzelony. Kula przebiła czaszkę. Na włosach były ślady prochu, a więc oddano strzał w tył głowy z bardzo bliskiej odległości. Nie znaleziono łuski.\nNa kartonie zapisał datę i godzinę śmierci.\n− Zajmujemy się rodziną. Brat zadzwonił do starego dziewiętnastego października o godzinie dziesiątej rano naszego czasu.\nPonownie zapisał godzinę i datę, ale trochę niżej.\n− Cała trójka powróciła do kraju dwudziestego pierwszego wieczorem. Dlaczego tak późno? − Postawił przy dacie powrotu znak zapytania.\nOdszedł od tablicy, spojrzał na nią, chwilę się zastanowił, a po chwili kontynuował.\n− Dwa dni później, dwudziestego trzeciego, w samo południe zostaje zabity Majcher i jego kumpel. Jak on się nazywał?\n− Zych, Marek Zych pseudonim Wytrych.\n− Kiedy rozmawiano z ojcem ofiary?\nBalicka zajrzała do akt. Do pokoju pojedynczo przychodzili kolejni pracownicy i siadali przy swoich biurkach. Zarówno Balicka, jak i komisarz witali ich jedynie skinieniem głowy.\n− Tego samego dnia o godzinie dziesiątej − odpowiedziała, czytając dokument. − Rozmowę przeprowadzono w jego biurze.\n− Syn leżał w kostnicy, a ojciec poszedł do biura? − zastanowił się Kowalski, jednocześnie powyżej ostatniego zapisu umieścił czas i godzinę przesłuchania przy inicjałach ZS. − To wiemy z akt, już z nim nie porozmawiamy na ten temat. Powiedziałaś, że przesłuchano stryja. Czy powiedział coś interesującego?\nKomisarz odszukała protokół z przesłuchania, chcąc dokładnie go zreferować.\n− O zabójstwie usłyszał rano w lokalnych wiadomościach i od razu zadzwonił do brata. Rozmawiał bardzo krótko, poinformował go, że Karol został zastrzelony przed swoim domem. To wszystko. Nie zadano żadnych innych pytań. Przesłuchanie trwało pięć minut. Brat Sawickiego, Jan, sam zgłosił się na policję. Powiedział, że jest stryjem zabitego i że brat z rodziną przebywa w Stanach, a on już ich poinformował. Powinni jutro przylecieć. Na protokole jest data: dziewiętnastego października godzina jedenasta trzydzieści.\n− Z jego zeznania wynika, że rodzina powinna przylecieć dzień wcześniej. − Komisarz postawił drugi znak zapytania. − Skąd wiemy, że bracia nie rozmawiali ze sobą? Czy ktoś znalazł jakiś dokument potwierdzający tę informację?\n− Ja. − Zgłosił się aspirant sztabowy Nowocień. − Gdzieś to przeczytałem, zaraz poszukam.\nOtworzył teczkę i zaczął przeglądać dokumenty.\n− Jacek, przygotuj sprzęt, zaraz pojedziemy na cmentarz. − Balicka poprosiła Czipa.\n− Ok, daj mi piętnaście minut. − Wstał i otworzył swoją szafę. W dole stały równo ustawione cztery nesesery, wyjął jeden i zaniósł na biurko. Otworzył, sprawdził poszczególne urządzenia i zamknął z powrotem. Poszedł po drugą walizkę. Zrobił to samo i spojrzał na Balicką.\n− Mam − powiedział Nowocień. − W brukowcu napisano, że rodzinę zabitego poinformował wujek ofiary. Potem w złym świetle przedstawiono starego Sawickiego. Namalowano obraz konfliktowego, despotycznego tyrana zarówno w pracy, jak i w rodzinie. Syn opuścił dom, brat nie utrzymywał kontaktów. Tylko tyle. Na dobrą sprawę to nie są sprawdzone informacje. Kolejny kandydat do rozmowy − zakończył Nowocień.\nBalicka przyglądała się zapisom szefa. Ten odsłonił je, aby mogła dokładnie przeczytać.\n− Wracając z cmentarza, podjedziemy do stołecznej, zobaczymy, czy zakończyli śledztwo, czy jeszcze je ciągną. Musimy dowiedzieć się wszystkiego na temat grupy, do której należał młody Sawicki. Na miejscu zbrodni nie znaleziono żadnych śladów, które sugerowałyby motyw zabójstwa. Jakim cudem koledzy Karola tak szybko zorientowali się, kto zabił? Musieli mieć czas na zorganizowanie zamachu i przygotowanie ucieczki z kraju. To wszystko zostało bardzo szybko wykonane.\n− Za szybko − wtrącił się Drab. − Oni wszyscy zostali prowadzeni jak dzieci. Ktoś nimi sterował i to bez ich wiedzy. Tylko że nie bardzo można to przypisać staremu Sawickiemu i jego żonce.\n− Te dwa znaki zapytania są kluczowe − stwierdziła Balicka.\n− Dlaczego tak uważasz? − zapytał Kowalski. − Wytłumacz.\n− Opóźniony powrót, praca ponad uczucia − tak może zachowywać się jedynie robot, nie człowiek.\n− Brukowiec tak go właśnie opisał, robot − nie dawał za wygraną Szrama. − Jego charakter odpowiada czynom.\n− Nie, Bronek. Nie pasuje mi to z jednego powodu. Miał dwie żony i dwoje dzieci. Roboty nie mają żon i dzieci.\nKowalski już nie odpowiedział, lekko skrzywił usta. Tym razem był zadowolony z odpowiedzi Barbary.\n− Jedziemy na cmentarz, tak ustaliliśmy wczoraj. Chodź − zwróciła się do Czipa.\nCzip chwycił obie walizki i po chwili opuścili biuro. Kowalski zauważył, że Drab intensywnie mu się przyglada.\n− Drab, tylko bez komentarza, mógłbyś mi pomóc, a nie przyglądać się z boku.\n− O co chodzi? − zapytał Laluś.\n− O nic − odpowiedział nadkomisarz Drabiński. − Właściwie to pora, abym się zajął tobą i trochę pogonił do roboty.\n− Muszę zapalić − stwierdził Szrama. − Czy ktoś zrobi kawę?\nWszyscy zapalili papierosy, żaden oficer nie miał zamiaru zrobić kawy.\n− Zadzwoń do stołecznej. − Drab zwrócił się Szramy. − Nie znają tam Baśki i mogą ją olać. Nie będzie przecież powoływała się na Maniusia.\n− Nie mogę jej bez przerwy prowadzić za rączkę − odpowiedział.\n− To nie jest prowadzenie, to mała pomoc. Szybciej wróci.\n− I szybciej będziemy zapieprzać. To nie jest pilna sprawa. Trzy lata sobie leżała w archiwum i nic nie wskazuje na to, że trzeba przyspieszyć.\n− A kto wczoraj mówił coś o statystyce?\nKowalski spojrzał na Draba i machnął ręką. Podniósł słuchawkę i wykręcił numer do naczelnika wydziału kryminalnego stołecznej. Odebrała sekretarka.\n− Wydział kryminalny, słucham.\n− Dzień dobry, pani Jagodo. Padam do nóżek.\n− Szrama, padniesz do mych pięknych stóp, gdy się tutaj pojawisz. Mam połączyć ze starym?[/akapit]\n− Już mnie spławiasz? Trudno.\n− Nie spławiam. Wiesz, że moje serce bije tylko dla ciebie.\n− Na odległość. Gdy jestem w pobliżu, pokazujesz mi fotki męża i dzieci.\nNie usłyszał już odpowiedzi.\n− Cześć, Szrama, kiedy wpadniesz w odwiedziny? − zapytał inspektor Morawski.\nKomisarz Kowalski kilkakrotnie pomagał stołecznej w trudnych sprawach. Znali się od kilkunastu lat. Morawski był jednym z najdłużej piastujących stanowisko naczelnika w swojej komendzie. W opinii Kowalskiego należał do najlepszych naczelników wydziałów kryminalnych w kraju. Z tego też powodu chętnie z nim współpracował.\n− Wpadnie do ciebie komisarz BB.\n− Po co?\n− Czy zakończyliście sprawę porachunków młodych wilczków? To było trzy lata temu.\n− Tę, w której zginął zabójca młodego Sawickiego?\n− Niestety, zamknęliśmy bez sukcesu. Nie było nawet podstaw do wystawienia listów gończych, żadnych dowodów, tylko marne poszlaki. Cała trójka zwiała z kraju, nawet nie wiemy, w jakim kierunku. Może wam się poszczęści.\n− Inspektorze, nie chcemy wznawiać, wznowiliśmy naszą, a komisarz BB chce zajrzeć do waszej. Na pewno znajdziemy to, co nas interesuje. Czy może je wypożyczyć na parę dni?\n− Dobrze, zaraz poproszę archiwum. Tego jest kilkanaście akt.\n-Dadzą sobie radę. Przyjedzie też aspirant Czekalski.\n− Twój specjalista od...?\n− Tak, skąd wiesz o nim?\nKowalski był zdziwiony, że o Czipie wiedział naczelnik kryminalnego stołecznej. Czekalski nigdy dla nich nie pracował, poza tym dbał o to, aby jak najmniej osób wiedziało o umiejętnościach młodego elektronika.\n− Jacuś się nie wygadał, to mój siostrzeniec, sam go do tobie podrzuciłem. Wisisz mi litra.\n− Koniaku, chyba nie zmienił ci się gust.\n− Oczywiście, że koniaczku.\n− Masz jak w banku. Dziękuję.\n− Trzymaj się, Szrama.\n− Dadzą jej? − zapytał Drab.\n− Tak, wyciągną z archiwum. No to załatwiłeś sobie i kolegom kilkanaście tomów do przestudiowania. A teraz zorganizuj litr koniaku, nie ma nic za darmo.\n− Ty. Chciałeś, abym zadzwonił, co prawda nie uprzedziłem cię o tym, że Morawski zażąda za przysługę flaszki.\n− Coś mi tu nie gra... − zaczął Nowocień. Nie dokończył, widząc błysk w oku szefa.\n− Co ci nie gra? − podchwycił Drab.\n− Koniec przerwy, później sobie wyjaśnicie wątpliwości. Jeszcze przez kilka godzin jestem tu szefem, po śledztwie też będę. Mówię to, abyście pamiętali − zakończył, spoglądając na Nowocienia.\nPo godzinie przebijania się przez miejskie korki dotarli na parking przy Cmentarzu Wolskim. Pojechali sekcyjnym samochodem operacyjnym, Fordem Transitem. Wykorzystywali go, udając się na miejsce zbrodni lub gdy zachodziła konieczność zorganizowania obserwacji czy podsłuchu.\n− Idziemy z tymi walizkami? − zapytała Balicka.\n− Nie, poczekaj − zaprzeczył, otwierając pierwszą z walizek. − Wezmę dwie kamerki oraz detektor ruchu, oraz nasadki na detektor. One pozwolą ograniczyć pole „widzenia”. Dzięki tym urządzeniom nagramy wszystkie osoby przebywające w pobliżu grobu. Niestety akumulatorki mogą zapewnić zaledwie dwadzieścia cztery godziny ciągłej pracy kamer. Tylko detektor ruchu będzie pracował non stop, wytrzyma tydzień.\n− Jeżeli ktoś przyjdzie, to najwyżej na kilkanaście minut, ale nie będziemy o tym wiedzieli.\n− Mógłbym zamontować kolejne urządzenie wysyłające na przykład informację o uruchomieniu nagrywania, ale to nie ma sensu. Nie będziemy tu przyjeżdżać na każdy alarm.\n− Trudno, nie uruchomimy wydziału obserwacji, brak podstaw.\n− Baśka, właściwie to co chcesz osiągnąć? − zapytał Czip. − Załóżmy, że kogoś nagramy, ale jak go rozpoznamy?\n− Tutaj jest monitoring. − Wskazała na dwie kamery ustawione na słupkach bramy wjazdowej. − Mają podgląd na parking i na przystanek autobusowy. Czy kamery będą rejestrowały datę i godzinę nagrania?\n− Tak. − Z drugiej walizki wyjął detektor i powiedział: − Możemy iść.\nWysiedli i poszli do kancelarii cmentarza. Po kilku minutach uzyskali informację o lokalizacji grobu Karola Sawickiego. Był w kwadracie małych grobów z urnami.\n− Nie jest dobrze − stwierdził Czip. − Tam będzie gęsto i nagramy wiele osób.\nNa miejscu okazało się, że miał rację. Długo szukał odpowiedniego miejsca na zamontowanie urządzeń. W końcu detektor zaczepił na drzewie stojącym pięć metrów od grobu. Zamontował na nim tulejkę, obok przymocował kamerkę, a drugą po przeciwnej stronie. Mogły nagrywać z obu stron. Kilkakrotnie przerywał pracę ze względu na kręcących się w pobliżu odwiedzających grobowce.\nW tym czasie Balicka oglądała płytę. Na ziemi zobaczyła zdmuchniętą przez wiatr wyschniętą łodygę róży.\n− Tu ktoś położył kwiat, ale bardzo dawno. Jestem rozczarowana. Jego ojciec umarł rok temu i spodziewałam się, że zostaną pochowani razem.\n− Widocznie żona starego nie wyraziła zgody.\n− Stary Sawicki długo chorował, zapewne przygotował sobie grobowiec, a może został pochowany w rodzinnym. Jeżeli tak, to dlaczego syn leży tutaj? − Po chwili oceniła: − Ten pomnik jest wykonany z drogiego granitu, to jest szwed, czarny, bez żył.\n− Znasz się na granitach?\n− Trochę, płyta jest gruba. Nie oszczędzano. Ciało zostało skremowane, dowiemy się, kto zlecił i zapłacił za grobowiec. Skończyłeś?\n− Tak, możemy wracać.\nBalicka oceniła pracę kolegi. Kamerę i detektor bez trudu zlokalizowała na drzewie, drugiej kamery nie mogła znaleźć. Czip obserwował ją i powiedział:\n− Tutaj ludzie nie patrzą w górę, a pod nogi. Ty zobaczyłaś, bo wiedziałaś, czego szukać.\nPół godziny później weszli do sekretariatu naczelnika wydziału kryminalnego komendy stołecznej.\n− Dzień dobry − przywitała się Balicka. − Czy możemy porozmawiać z naczelnikiem?\n− Dzień dobry − odpowiedziała sekretarka. Komisarz zauważyła, że była lustrowana od stóp do czubka głowy. − W jakiej sprawie?\n− Komisarz Balicka z Komendy Głównej, chcę porozmawiać z inspektorem na temat prowadzonego śledztwa.\n− Proszę wejść.\nKomisarz spojrzała na Czekalskiego. Była zaskoczona tak szybką możliwością rozmowy z naczelnikiem.\n− Szrama − skomentował Czip. − Na pewno uprzedził o naszej wizycie. Idź, ja poczekam tutaj.\nZapukała i weszła do środka.\n− Komisarz Barbara Balicka − zameldowała się.\nInspektor spojrzał na nią i zaśmiał się na cały głos.\n− Proszę mi wybaczyć, ale pani szef powiedział mi, że przyjdzie komisarz BB. Spodziewałem się mężczyzny, a nie kobiety. Dowcipniś. Gdzie pani zgubiła partnera?\n− Czeka w sekretariacie.\nInspektor znowu, ale tym razem delikatnie uśmiechnął się do siebie. Zrozumiał, że siostrzeniec nie chce ujawnić swoich koneksji rodzinnych.\n− Mam już te akta u siebie. Mogę zapewnić, że śledztwo przeprowadziliśmy zgodnie z wszelkimi arkanami sztuki kryminalnej. Niestety, ta grupa była genialnie zorganizowana. Zaraz po zamachu przekroczyli granicę w Świecku i wszelki ślad po nich zaginął. Nigdy nie wrócili do kraju. Nie mamy pojęcia, gdzie pojechali dalej, nic nie wiemy. Nie możemy postawić im żadnych zarzutów, brak jakichkolwiek dowodów. Są jedynie poszlaki, a właściwie jedna. Znali ofiarę zabójstwa, młodego Sawickiego. To nie może być podstawą do postawienia zarzutów.\n− Nas bardziej interesuje Majcher.\n− Mam nadzieję, że znajdziecie w aktach istotne informacje. Cała grupa została rozbita, część zapuszkowana, kilku uciekło z kraju.\n− Dziękuję. Akta oddamy za parę dni.\nInspektor kiwnął głową i podniósł słuchawkę interkomu.\n− Poproś oficera, dziewczyna nie uniesie akt.\nDo pokoju wszedł Czip.\n− Aspirant Jacek Czekalski − przedstawił się.\n− Aspirancie, na tym stoliku. − Wskazał małe biurko w rogu pokoju. − Leżą interesujące was akta. Pokwitujcie odbiór i możecie je zabrać do siebie.\nInspektor nie zdradził się, że wydał polecenie siostrzeńcowi. Czip sprawdził zawartość dwóch kartonów, a inspektor prowadził luźną rozmowę z Balicką. Gdy formalności zostały zakończone, odmeldowali się, zabrali kartony i opuścili gabinet.\nKwadrans po dwunastej przybyli do biura, w którym toczyła się ostra bitwa na kółka z dymu.\n− Wywietrzyć! Dlaczego nie pracujecie? − zapytała Balicka.\nKowalski spojrzał na Lalusia i powtórzył pytanie:\n− Nie było rozkazu. Pani komisarz nie wydała nam żadnego rozkazu − odpowiedział z niewinną miną.\n− Przecież to oczywiste, że powinniście przeglądać akta i nanosić uwagi.\n− No tak, to już zrobiliśmy. Innych rozkazów nie było. − Udał wielce obrażonego za niesłuszne oskarżenie.\nZobaczyła, że wszyscy patrzyli na nią i powstrzymywali się przed gromkim śmiechem. Odwróciła głowę do tablicy i od razu zobaczyła, że znacznie powiększyła się ilość uwag. Postawiła karton, który przyniosła, na biurku Kowalskiego.\n− Podziel uczciwie na pięć kupek.\n− Uczciwie to będzie na sześć − odpowiedział.\n− Ja już mam swój przydział. Streszczenie sprawy.\nZobaczył jej promienny uśmiech. Balicka podeszła do ściany i zaczęła analizować wszystkie uwagi, szczególnie te ze znakami zapytania. Komisarz przeglądał akta i rozdzielał na dwie kupki. Zaskoczył tym współpracowników. Zabrał trzy teczki, a pozostałe odsunął na bok.\n− Podzielcie sobie sami. Ja poczytam o Majchrze.\nStarszy komisarz Drabiński powstrzymał Lalusia, który chciał sobie wybrać akta.\n− Nie pchaj się, teraz ja sobie wybiorę te, w których rozpracowują grupę, wy możecie poczytać sobie pozostałe.\nPiętnaście minut wybierał i zatrzymał pięć teczek. W końcu wszyscy zaczęli wertować akta.\n− W tych nie wyrywamy − uprzedził Kowalski. − To nie jest nasza sprawa.\nRozejrzał się po kolegach, zobaczył, że Śliwiński miał najmniej sztuk.\n− Laluś, przywieź kserokopiarkę. Nie będziemy biegać do sekretariatu. Tylko wróć za godzinę.\n− Tak jest − odpowiedział bardzo zadowolony. Miał okazję pożartować z Bożeną, kochanką naczelnika. Wiedział, że Baranowski był zazdrosny, ale nie mógł oficjalnie tego okazywać. Dla Lalusia stanowiło to wyzwanie i sprawiało mu niewątpliwą przyjemność, mógł dokuczyć naczelnikowi.\nBalicka chciała zadać kilka pytań, ale zrezygnowała, widząc, że wszyscy pilnie studiowali akta. Komisarz co chwilę darł czystą kartkę i robił z niej zakładki, które wkładał pomiędzy inne. Drab natomiast przewracał otwartą teczkę i brał się za następną. Nowocień i Czip robili notatki i czytali dalej. W pokoju było słychać jedynie szelest papierów.\nW pół do drugiej do pokoju wszedł Laluś, ciągnąc za sobą na wózku kserokopiarkę.\n− Udało się − stwierdził.\n− Przecież widzę − skomentowała Balicka.\n− Nie to, Baran nie wytrzymał śmiechów Bożenki i wyrzucił mnie z sekretariatu. Był mocno wkurzony.\nUstawił i podłączył urządzenie.\n− Kto pierwszy?\n− Ja − zgłosił się Kowalski. − Mam coś bardzo interesującego. Podczas przeszukania mieszkania Majchra znaleziono pod zlewem kawałek karteczki. Śmieci trzymał w wiadrze, ale ta musiała wylecieć znacznie wcześniej. Nie była w worku, lecz przyklejona do dna pojemnika.\nSzrama wyjął z akt koszulkę z włożonym kawałkiem nadpalonej kartki. Położył na kserokopiarce i zrobił sześć kopi. Po chwili każdy trzymał jedną z nich.\n− Jakie macie pomysły? − zapytał.\n− Mały skrawek − pierwszy wypowiedział się Czip. − Przeczytam: ...brylant o masie 2.1 ct, czystość SI, barwa H, osadzony w platynie, wart... To wszystko. Moim zdaniem to jest wycena pierścionka z ponad dwukaratowym brylantem. Sprawdzę, ile może kosztować.\n− Tak, to na pewno, nie musisz sprawdzać. Stołeczna to zrobiła, wartość pierścionka oceniono na dwieście tysięcy złotych. Powiedzcie, co sądzicie o tej karteczce? − ponownie zapytał Kowalski.\n− Spalił kartkę i wrzucił do kosza, dowiedział się, ile jest wart i zniszczył wycenę. Wiemy, że pochwalił się o otrzymanym zleceniu. To może być forma zapłaty za robotę. Szkoda, że nie wiemy, kto dokonał wyceny.\n− Stołeczna sprawdziła, żaden jubiler nie przyznał się do niej. Odwalili kawał roboty, pobrali wzory drukarek wszystkich znanych zakładów i złotników. Nic nie znaleźli. Zrobili ekspertyzę papieru i druku. Eksperci wydali opinię. Kartka została wydrukowana w przedziale czasowym jednego miesiąca, nie później niż sześć tygodni przed jego zabójstwem. Sprawdzono wszystkie zgłoszenia o kradzieży, porównano z listą skradzionej biżuterii w wyniku włamań. Nie znaleziono żadnej informacji. Z tego wynika jeden wniosek: jeżeli ten pierścionek miał być zaliczką, to otrzymał go prawie półtora miesiąca przed zamordowaniem Sawickiego. Kto posiadał tak drogi brylant? Kto mógł go posiadać?\n− Grupa, do której należał Majcher, dokonywała włamań do sklepów jubilerskich. Brylant mógł być skradziony, ale wtedy każdy jubiler, przynajmniej bardziej uczciwy, wykazałby stratę − stwierdził Drab. − Tego jednak nie było na liście skradzionych. Nikt o tak drogim pierścionku nie zapomni. To trzeba wyjaśnić.\n− Biorąc pod uwagę nasze śledztwo − wtrąciła Balicka − tylko żona Sawickiego mogłaby posiadać taki brylant. Dała go Majchrowi i dlatego nie zgłosiła kradzieży. On sprawdził jego wartość i przyjął zlecenie. Musiała mu obiecać zapłatę za wykonanie roboty i to znacznie większej wartości, inaczej zwinąłby zaliczkę i powiedział: bye bye.\n− To się trzyma kupy. Trzeba je...\nUsłyszeli sygnał alarmu i komunikat oficera dyżurnego:\n„Wszystkie jednostki natychmiast do galerii Akwarium. Zamach terrorystyczny”\nPost#2 » 24 lut 2017, o 20:05\nDobrze napisane; pomimo że nic specjalnego się nie dzieje – trzyma w napięciu. Czyta się lekko i bardzo płynnie. Zgrabne i przeważnie dość naturalne dialogi, aczkolwiek miejscami wymagają dopracowania. Język i styl dobrze dopasowane do charakteru opowieści (kryminał).\nZa piętnaście ósma komisarz Kowalski podszedł do drzwi sekcji zabójstw. Zauważył, że plomba została zerwana. Ostrożnie je otworzył i wszedł do środka. Zobaczył komisarz Balicką, czytającą akta.\nUsunąłbym „komisarz” przed Balicką. W tym wypadku, uwzględniając charakter opowiadania nie traktowałbym tego powtórzenia jako błąd, ale jednak trochę razi. A przecież wiadomo z przebiegu akcji, że wymieniona osoba musi być funkcjonariuszem, a precyzowanie stopnia nie jest niezbędne (wprowadza wspomniane powtórzenie).\nZobaczył komisarz Balicką, czytającą akta.\nPodniosła do góry akta.\nSytuacja analogiczna. Ale tutaj drugie „akta” łatwo zmienić (np. Podniosła /choć napisałbym „Uniosła”/ do góry plik papierów.” Chociaż z drugiej strony, i jedno i drugie, to trochę tautologia. Nie podnosi się w dół/do dołu. To może tylko: Uniosła plik akt.\nNa włosach były ślady po prochu, a więc oddano strzał w tył głowy z bardzo bliskiej odległości.\nKomisarz odszukała protokół z przesłuchania, chciała dokładnie go zreferować.\nNapisałbym: „Komisarz odszukała protokół z przesłuchania, chcąc dokładnie go zreferować.\n− Jacek, przygotuj sprzęt, zaraz pojedziemy na cmentarz − Balicka poprosiła Czipa.\nJakim cudem koledzy Karola tak szybko zorientowali się, kto zabił? Musieli mieć czas, aby się przygotować i zorganizować ucieczkę z kraju. To działo się bardzo szybko.\n− Za szybko − wtrącił się Drab.\nZa dużo „się”.\nMoże: Jakim cudem koledzy Karola tak szybko zorientowali się (wpadli na pomysł), kto zabił? Musieli mieć czas na przygotowania i organizację ucieczkę z kraju. To działo się bardzo szybko.\n− Za szybko − wtrącił Drab.\n− Koniec przerwy, później sobie wyjaśnicie wątpliwości. Jeszcze przez kilka godzin jestem tu szefem, po śledztwie też będę. Mówię to, abyście pamiętali. − Zakończył, spoglądając na Nowocienia.\nNiestety akumulatorki mogą zapewnić dwadzieścia cztery godziny ciągłej pracy kamer.\nDodałbym, że „zaledwie” dwadzieścia cztery godziny...\nTylko detektor ruchu będzie pracował non stop, wytrzyma tydzień.\n− Jeżeli ktoś przyjdzie, to najwyżej na kilkanaście minut. Tylko że nie będziemy o tym wiedzieli.\nPowtórzone „Tylko.” Może: ...minut, ale nie będziemy...\nMogły nagrać z obu stron.\nNapisałbym: „Mogły nagrywać...\n„Komenda Główna” to jednak nazwa własna; chyba wypadałoby dużymi literami.\nZobaczyła, że wszyscy patrzyli na nią, i powstrzymywali się przed gromkim śmiechem.\nUsunąłbym przecinek przed „i”.\nBalicka chciała zadać kilka pytań, ale zrezygnowała, widząc, że wszyscy pilnie studiowali akta. Komisarz co chwilę darł czystą kartkę i robił z niej zakładki, które wkładał pomiędzy kartki. Drab natomiast przewracał otwartą teczkę i brał się za następną. Nowocień i Czip robili notatki i czytali dalej. W pokoju było słychać jedynie szelest przewracanych kartek.\n„Kartki” razy trzy. Może: W pokoju było słychać jedynie szelest papierów.\nPost#3 » 24 lut 2017, o 20:56\nDziękuję za cenne uwagi, które naniosłem.\nPost#4 » 3 mar 2017, o 22:19\nEch, jak Gorgiasz przejdzie, to już nie ma co wytknąć.\nTekst czytało się przyjemnie i lekko. Akcja się zagęszcza trochę i zaczyna być naprawdę interesująco. Dialogi lepsze, niż w poprzedniej części.\nPS W jedym miejscu masz nieusunięty napis [akapit ]. To jedyne, co mi zgrzytnęło.


Kiedyś kapustę kisiło się jesienią w prawdziwych beczkach. W dowolnym lubiącym się gospodarstwie domowym była poważna, ręczna krajalnica do kapusty. Cała rodzina brała udział w współczesnym przedsiębiorstwu. Krojenie kapusty na części to idealne zadanie potem te ćwiartki potrzeba było poszatkować. Krajalnica do kapusty była obowiązkowa. Wielka beczka z kiszoną kapustą występowała w piwnicach domów oraz przynosiła rodzinie przetrwanie zimy.\nTeraz znowu powracamy do tych systemów. Zaprezentowało się, że własnoręcznie kiszona, smaczna oraz ekologiczna kapusta to skarb. Poprawił się tylko ćwicz na to kiszenie. Już nie potrzeba tegoż wyglądać raz w roku. Wykazałoby się, że kapustę możemy szatkować i ładować do małych pojemników, najlepiej z glinki ceramicznej także na bieżąco serwować ją do posiłków. Żeby czynić to wygodnie, szybko i pewnie dużo jest tworzyć piękny, nieduży sprzęt do jej szatkowania. Taka krajalnica do kapusty już niedługo będzie może w wszelkim domu.\nU mnie już jest także dużo sobie to lubię. Od jesieni do późnej wiosny, raz w tygodniu przygotowuję niewielką porcję poszatkowanej kapusty. 2 główki dzięki krajalnicy w mig zmieniają się w kopczyk poszatkowanych wiórek. Teraz jeszcze sól, trochę wygniatania dłonią, tak żeby wyciąg z kapusty puścił a teraz można ładować na dowód do słoików. Słoiki noszę w jedno dosyć ciepłe miejsce (22′ – 23’C) i po trzech, czterech dniach można zajadać.\nWiadomo, kiszona kapusta to masa zdrowia. To witaminy oraz mikroelementy. To zdrowie. Jesz kapustę – będziesz skuteczny zaś będziesz tryskać zdrowiem.\nGrupa jest szczęśliwa, posiłki są urozmaicone, i ja jestem dobry, iż w mig mam gotową surówkę do posiłku.\nŻe jeszcze ciut kminku. Przecież kminek tak się lubi z kapustą. Może odrobina tartej marchewki. Niech będzie kolorowo i smacznie.\nOdrobina obrazu a szybko się zajadamy, aż się uszy trzęsą.\nKapusta kiszona toż stanowi zatem co lubi cała rodzina.\nNie oddaję sobie cieszyć się z kapustą, żebym nie krajalnica do niej.\nPrzechowywanie jedzenia dla niemowlat\nKrajalnica maga 310p wymiary\nPrzedluzanie wlosow olkusz


Jasnowidze i detektywi / Agnieszka Haska | Książka w Gandalf.com.pl\nJasnowidze i detektywi (twarda)\nJasnowidze i detektywi - opis produktu:\nDwudziestolecie międzywojenne to nie tylko epoka charlestona, jazzu, neonów, smokingów i dam z chłopięcymi fryzurami. Obok przystojnych lotników, gwiazd kina czy żołnierzy, bohaterami masowej wyobraźni stawali się wówczas także jasnowidze i detektywi. Ci pierwsi nie tylko przepowiadali przyszłość i kontaktowali się z zaświatami - równie chętnie rozwiązywali zagadki kryminalne. Drudzy zaś w swoich śledztwach niejednokrotnie sięgali do seansów spirytystycznych, niekiedy nawet porzucając mundur policjanta, by tropić jeszcze mroczniejsze, duchowe tajemnice. Czytelnicy ówczesnych gazet chętnie i z wypiekami na twarzy śledzili wyczyny zarówno detektywów, jak i jasnowidzów. Książka Haski i Stachowicza jest fascynującą podróżą w czasie do barwnego świata przedwojennej Polski. Opowiada o zapomnianych postaciach tamtych czasów - jasnowidzach, mediumistach, komisarzach i prywatnych detektywach. Dzięki policyjnym archiwom, prasie i wspomnieniom, autorom udało się na nowo odkryć świat komisariatów, gabinetów i salonów z wirującymi stolikami, który tak bardzo fascynował niecałe sto lat temu.\nAgnieszka Haska, Jerzy Stachowicz - przeczytaj też\nBEZLITOSNE Najokrutniejsze kobiety dwudziestolecia międzywojennego\nWisła w ogniu Jak bandyci ukradli Wisłę Kraków\n-15% Jasnowidze i detektywi książka\nOrganizacja poszukiwań ludzi zaginionych ...\nZjawisko zaginięć osób jest problemem społecznym o szczególnej wadze. W Polsce każdego roku ginie średnio ponad 17 tysięcy osób, z czego 2 tysięcy nie udaje się odnaleźć, mimo pomocy wyspecjalizowanych instytucji. Dostrzeżone przez Autorkę nieprawidłowości oraz zaniedbywany przez naukowców...\nTrwają przygotowania do igrzysk olimpijskich w Londynie. Sir Denton Marshall, członek komitetu organizacyjnego, ginie z rąk mordercy podpisującego się pseudonimem Kronos. Niedługo potem dziennikarka działu sportowego dziennika `The Sun`, Karen Pope, otrzymuje list od zabójcy. Kronos twierdzi, że...\nWolna wola czy ślepy los? Co rządzi naszymi decyzjami w sprawach miłości, pracy, wyborów życiowych? Czy, gdybyśmy posiadali dobrze rozwinięty tzw. szósty zmysł, życie byłoby prostsze? Żeby się tego dowiedzieć trzeba spróbować. Najlepiej zacząć od praktyki polegającej na obudzeniu czucia...\nOstatni w roku 2016 numer Nowej Biblioteki (czwarty, kolejny 23) pod redakcją Ireny Sochy poświęcony jest różnorodnym zagadnieniom historii książki dla dzieci i młodzieży od połowy wieku XIX po współczesność. Uzupełnia pewną lukę dotychczasowych badań poświęconych w większości dziejom książki...\nJasnowidze i wróżbici - epub Literatura dawna\nDzieło Ola Hanssona. Ola Hansson, to szwedzki poeta, pisarz i krytyk literacki. Przedstawiciel dekadentyzmu. Przez Stanisława Przybyszewskiego był nieoficjalnie zaliczany do grona tzw. poetów przeklętych. Dawna sława Hanssona nie przetrwała do czasów dzisiejszych; współcześnie jego dorobek popadł w...


NASZ WYWIAD. Prof. Żaryn o Grossie: "Każda przyzwoita osoba powinna walczyć z tym kłamstwem wymierzonym przeciw wspólnocie"\nWydrukowano: 2021-11-27 13:25:43.749351+01:00\nOpublikowano: 2016-11-01 16:16:19+01:00 · aktualizacja: 2016-11-03 09:07:46+01:00\nopublikowano: 2016-11-01 16:16:19+01:00\naktualizacja: 2016-11-03 09:07:46+01:00\nKłamstwo historyczne uniemożliwia zrozumienie naszej obecnej kondycji jako wspólnoty narodowej znajdującej się w zastanej przestrzeni geograficznej, z takim doświadczeniem historycznym jakie mieliśmy\n—mówił w rozmowie z portalem wPolityce.pl prof. Jan Żaryn, komentując kolejne kłamstwa Jana Tomasza Grossa, który w izraelskiej prasie mówił o Polakach mordujących Żydów podczas II wojny światowej.\nCZYTAJ WIĘCEJ: Gdzie są granice tych kłamstw?! Gross w izraelskiej prasie: „Ten dziwny reżim pracuje nad falsyfikowaniem historii!”\nwPolityce.pl: Jan Tomasz Gross w wywiadzie dla izraelskiego dziennika po raz kolejny zarzucił Polakom mordy na Żydach. Historyk powiedział: „Chciałem uświadomić ludziom skalę zbrodni Polaków wobec Żydów. (…) Zabili oni najwyżej 30 tysięcy Niemców i od 100 do 200 tysięcy Żydów?”. Czy Polacy mogą w jakikolwiek sposób bronić się przed takimi kłamstwami?\nProf. Jan Żaryn: Każda przyzwoita osoba powinna walczyć z kłamstwem wymierzonym przeciwko wspólnocie, ponieważ właśnie jej ono dotyczy. Od lat Polacy są pomawiani o negatywną postawę podczas II wojny światowej, w tym o rzekome współuczestnictwo w holokauście jako jedni ze zbrodniarzy. Jako wspólnota mamy więc obowiązek bronić prawdy historycznej, szczególnie kiedy nasi przodkowie nie mogą sami się bronić. Wspólna obrona przodków rzutuje na wzmocnienie naszego bezpieczeństwa. Kłamstwo historyczne wykorzystywane jest do celów politycznych. Ma ono pomniejszyć nasze prawa pośród państw europejskiej wspólnoty, czy też prawa dotyczące solidarności innych narodów w dziele obrony naszych granic, naszej państwowości, czy suwerenności. Pamiętajmy, że kłamstwo historyczne w znaczący sposób zagraża zbiorowemu bezpieczeństwu. Jako wspólnota powinniśmy się przeciwstawiać kłamstwom ze względów etycznych, jak i ze względów pragmatycznych takich jak właśnie zbiorowe bezpieczeństwo.\nNależy więc przyjąć, że Gross w sposób świadomy kłamie w imię rzeczonej polityki.\nJan Gross już wiele lat temu wszedł na pochyłą ścieżkę, na której ujawnia dziwną, negatywną emocję wobec Polski i Polaków. Jest to niezwykle przykre, zważywszy na fakt, że wychował się na polskiej ziemi. Można więc było oczekiwać, że z większym szacunkiem i sentymentem będzie wypowiadał się o Polsce. Niestety z jakichś powodów postanowił, że uzbroi się w nienawiść do Polaków i jest tej nienawiści wierny do dziś.\nJak wielka jest skala tych kłamstw? Jaki mają zasięg?\nPraktycznie codziennie otrzymuję drogą e-mailową różne informacje pochodzące z całego świata, szczególnie ze Stanów Zjednoczonych, których opinia publiczna jest niezwykle ważna. To ona w znaczący sposób wpływa na światową opinię publiczną. Nic więc dziwnego, że właśnie tam pojawia się najwięcej kłamliwych informacji. Wczoraj odebrałem wiadomość z Włoch, że w jednej z poczytnych gazet w tekście poświęconym Żołnierzom Wyklętym, autor napisał, że „Żołnierze Wyklęci mordowali Żydów po II wojnie światowej”. Tego typu kłamstwa, nawet jeżeli są na marginesie głównych wątków, to utrwalają pewne stereotypy, nieprawdziwe wyobrażenia nt. polskiej historii, czy współczesnej polskiej racji stanu. Kłamstwo historyczne uniemożliwia zrozumienie naszej obecnej kondycji jako wspólnoty narodowej znajdującej się w zastanej przestrzeni geograficznej, z takim doświadczeniem historycznym jakie mieliśmy. Pamiętajmy, że Polska doświadczyła dwóch totalitaryzmów: niemieckiego i bolszewicko-rosyjskiego, który niestety trwał w Polsce na tyle długo, że zdołał nam odebrać mowę na kilkadziesiąt lat. W tym czasie światowa opinia publiczna zdołała bez naszego udziału ustalić przebieg wydarzeń w latach 1939-1945.\nPublikacja dostępna na stronie: http://wpolityce.pl/polityka/313882-nasz-wywiad-prof-zaryn-o-grossie-kazda-przyzwoita-osoba-powinna-walczyc-z-tym-klamstwem-wymierzonym-przeciw-wspolnocie?strona=1


W pajęczej sieci: Piraci\nGier o korsarzach nigdy za wiele, zwłaszcza jeśli są to tytuły naprawdę dopracowane zarówno wizualnie, jak i pod kątem mechaniki rozgrywki. Piraci autorstwa Stefana Dorra, nie są grą być może nową ani popularną, jednak wartą dłuższej znajomości z nią. Dlaczego? O tym przeczytacie poniżej.\nGra kosztuje około 50 zł, czasem kilka złotych więcej. Niewielkie pudełko, bardzo dogodne w transporcie podczas podróży, gdyż nie zajmuje zbyt dużo miejsca w plecaku, mieści w sobie (jak na tą cenę) całkiem dużo elementów. Do tego jest ono bardzo wytrzymałe, a wypraska w środku niemal idealnie wymierzona do zawartości. Cała gra składa się z :\n15 dużych kart statków\n24 żetonów łupów (4 rodzaje po 6 sztuk z każdego z nich)\n25 drewnianych krążków (po 5 w 5 kolorach)\n1 arkusz z naklejkami piratów (po 5 piratów na kolor)\nw sumie 75 monet o wartościach 1, 5 i 10\ninstrukcji w języku polskim\nMimo takiej ilości elementów, sama gra nie zajmuje jakoś wyjątkowo dużo miejsca i "na upartego" można w nią grać w 3 osoby jadąc pociągiem. Jeśli idzie o wykonanie i jakość komponentów, to stoją na bardzo wysokim poziomie. Po rozpakowaniu gry trzeba, oczywiście, na drewniane krążki nakleić wizerunki piratów pamiętając o przyporządkowanych do nich kolorach. Dodatkowo wydawca zadbał o dodatkowy listek z naklejkami piratów nie przypisanych do żadnego koloru, więc w razie zdarcia rysunku można było się jednorazowo "poratować". Karty statków są dość duże i czytelne, a poznanie mechaniki samej gry zajmuje parę minut.\nCelem gry jest zaatakowanie i ograbienie wszystkich 15 statków, jakie występują w grze. Aby to osiągnąć wszyscy gracze muszą z sobą współpracować, natomiast za walkę otrzymują oni nagrodę w postaci złota. Ten, kto zdobędzie najwięcej skarbów, wygrywa. Cała trudność polega na tym, że gracze muszą zebrać odpowiednią ilość piratów, nim przystąpią do abordażu statku, a bycie hersztem korsarskiej zgrai nie zawsze jest opłacalne.\nPodczas pojedynczej tury, gracz może wybrać jedną z dwóch opcji – ruch swoim piratem lub dokonanie abordażu statku. Pierwsza z nich jest najbardziej złożona i w zasadzie najistotniejsza. Grający może w tym momencie zrobić jedną z poniższych czynności:\nwystawić swojego wolnego pirata przed sobą (o ile nie posiada żadnego stosu piratów)\npołożyć swojego pirata na stos lub pojedynczy żeton innego z graczy i zagarnąć go, tworząc nowy własny stos\npołożyć swój stos na stos lub pojedynczy żeton innego gracza i zagarnąć go\nZabronione jest kładzenie swojego stosu lub swojego pirata na własny stos. Dodatkowym ograniczeniem jest ilość piratów w pojedynczej grupie, która nie może przekroczyć 9 krążków. Jeśli gracz wykona jeden z powyższych ruchów nie może już dokonać abordażu.\nAby dokonać napaści na statek, gracz musi spełniać warunek dyktowany na karcie wybranej jednostki, czyli posiadać wymaganą minimalną ilość piratów w jednej drużynie, która przewodzi. Gdy już statek zostanie złupiony przywódca zabiera złoto, jakie on przewoził oraz łupy z ładowni. W przypadku dużych jednostek mamy dwa rodzaje łupów i wtedy dowódca wybiera jeden jako pierwszy a drugi oddaj swemu pierwszemu oficerowi, czyli graczowi, którego żeton jest jako drugi licząc od szczytu stosu. Gdy wszystko jest podzielone, statek tonie, a herszt opłaca piratów, którzy nie należą do jego koloru, wypłacając ich właścicielom odpowiednie sumy, określone liczbą koło wizerunku danego korsarza. Gdyby graczowi zabrakło pieniędzy z łupu musi on posiłkować się własnym budżetem, a w razie niewypłacalności przywódcy, przeciwnicy biorą brakujące sumy z banku.\nNa koniec gry są podliczane żetony łupów i ten kto posiada największą ilość danego rodzaju łupu dostaje za nie odpowiednią sumę pieniędzy. W przypadku remisu kwota ta jest po równo dzielona pomiędzy remisujących zawodników. Wygrywa ostatecznie ten, kto zebrał najwięcej gotówki.\nPiraci na testach\nGra jest kierowana do graczy od 8 roku życia, więc chciałem sprawdzić, czy nieco młodsi gracze również by sobie z nią poradzili. O dziwo, ci mniej rozbrykani w mig chwycili zasady, choć ilość strategii podczas rozgrywek ograniczała się do stosowania przejmowania grup piratów przeciwnika. Oto grupy uczestniczące w testach:\nGrupa 1 – dzieci 6-10 lat\nGrupa 2 – dzieci 11-14 lat\nGrupa 5 – "rodzice"\nDzieciaki poradziły sobie bardzo sprawnie że zrozumieniem zasad, choć co niektóre z początku miały lekkie problemy z ogarnięciem wszystkiego. Niemniej gra ograniczyła się w zasadzie szybko tylko i wyłącznie do przejmowania stosów przeciwnika, przez co powstawały zawsze grupy z maksymalną ilością piratów, którymi atakowano małe statki. Wynikiem tego był ciągły deficyt złota u każdego z graczy i ostatecznie rozgrywki kończyły się raczej zwycięstwem osoby posiadającej najwięcej pieniędzy z łupów, a nie ze złota. Niemniej gra na długi czas przypadła graczom do gustu.\nTutaj rozgrywki przebiegały najbardziej płynnie, choć niektórzy gracze szybko wyłapali pewną nieciekawą technikę polegającą tylko na dokładaniu nowych żetonów piratów. W ten sposób zawsze dostawali pokaźną zapłatę za udział w abordażu i zyskiwali najwięcej złota, często wygrywając tym samym grę. Na szczęście, po kilku partiach inni współgracze "zwęszyli" ich technikę skutecznie zmuszając do bardziej aktywnej gry.\nW tej grupie testowej gra przyjęła się chyba najlepiej. Gracze stosowali najróżniejsze taktyki, rozgrywki były dynamiczne oraz bardzo wyrównane, co prowadziło do tego, że każdy z uczestników miał równe szanse na zwycięstwo. Tytuł w zasadzie na stałe zagościł na stole rozgrywek, spychając na dalszy plan kilka innych gier, które dotąd dominowały niepodzielnie.\nPiraci okazali się wręcz strzałem w dziesiątkę jeśli idzie o rozgrywki czysto "akademickie" (czyli takie w które gra się na uczelni podczas "okienek"), ale również dość szybko trafiły na stół przy okazji imprez w akademikach. Do tego kilka razy zabrałem grę do baru i jak się okazało tam również szybko zebrała spore grono graczy, którzy przy piwie bardzo ochoczo wczuwali się w rolę piratów. Słowem tytuł stał się idealnym przerywnikiem między wykładami oraz "umilaczem" czasu konsumpcji trunków.\nGra również spotkała się z ciepłym przyjęciem i najczęściej była rozgrywana jako szybka odskocznia od codziennej rutyny. Zważywszy, że nikt z uczestników nie miał problemu z przyswojeniem zasad a rozgrywka toczyła się około 20-30 minut, tytuł błyskawicznie zebrał spore grono zwolenników. Wyparł on też kilka pomniejszych gier filerów pokroju Dobble czy Kameleon.\nStefan Dorra po raz kolejny udowodnił, że jest wielki. Jego gra trafiła w zasadzie do każdej grupy wiekowej okazując się tytułem wielofunkcyjnym, pasującym zarówno do baru przy piwie czy na turnieje albo po prostu jako zwykła gra familijna. Jedyną poważną wadą gry jest fakt, że jeśli ktoś obiera tylko i wyłącznie taktykę dokładania piratów do stosów, to najczęściej wygrywa. Gra również może się okazać z początku nieco za trudna dla najmłodszych, jednak po kilku rozgrywkach z pewnością dzieci "podłapią" zasady. Wady te, mimo wszystko bledną przy ogromie zalet Piratów, dlatego grę osobiście polecam każdemu, zwłaszcza fanom szybkich rozgrywek.\nwytrzymałość i design elementów\nporęczne pudełko oraz świetnie dopasowana wypraska\nnadaje się do grania niemal w każdym miejscu\nz początku może się okazać za trudna dla dzieci\nstosowanie taktyki "dodawania piratów" często kończy się zwycięstwem\nMożliwość zrecenzowania zawdzięczam wydawnictwu G3.\nRecenzja pierwotnie opublikowana na serwisie Poltergeist.\nAutor: Artur Tojza o 11:48 AM


Na pewno nie raz byliśmy na basenie. Mamy możliwość wstępu na rozmaite baseny, na przeróżne pływalnie. Być może niektórzy z nas mają własny osobisty basen w domu, ogrodzie lub w pracy. Jeśli tak jesteśmy oryginalnymi szczęściarzami. W pewnych sytuacjach mamy okazałą chętkę, aby wstąpić do basenu, ochłodzić się, popływać czy po prostu zrelaksować – zobacz basen ogrodowy. Baseny są kryte – możliwość pływania w nich istnieje przez cały rok i baseny otwarte – te otwierane są w sezonie, latem. W wielu przypadkach w miastach jest chociaż parę takich pływalni, basenów, w jakim miejscu możemy poćwiczyć, popływać, gdzie jesteśmy w stanie zażywać kąpieli. Powinniśmy zadbać o nasze zdrowie a pływanie jest dbaniem o zdrowie, kondycję, o wygląd – potwierdza to domena internetowa baseny kąpielowe. Jeżeli tylko mamy możliwość, by bywać na basenie powinniśmy to wykorzystywać. Czas spędzony na pływalni z całą pewnością będzie nieraz miłym, nie będzie to czas stracony. Zakup także odkurzacze basenowe. Baseny mają różny wygląd oraz różną głębokość. Konieczne jest wybranie basenu właściwego dla nas, który nie tylko spełnia nasze oczekiwania, ale jest basenem czystym i bezpiecznym.\nfrazy: Architektura, Architektura i Nieruchomosci, Architektura i Uslugi, Architektura.


Radni pytają, dlaczego nie są koszone pobocza? – Portal Informacyjny o Nisku\nTemat bezpieczeństwa na drogach w powiecie niżańskim, a także stan techniczny tych dróg został poruszony podczas ostatniej sesji rady powiatu niżańskiego. Radny Gabriel Waliłko twierdził, że osoby odpowiedzialne za utrzymanie dróg w powiecie nie wywiązują się należycie ze swoich obowiązków. A chodzi o dziurę, jaka powstała na poboczu drogi powiatowej pomiędzy Wólką a Półsierakowem oraz o niewykoszone pobocza.\n– Temat wielkiej dziury na drodze Półsieraków – Wólka pojawił się również na sesji rady gminy w Harasiukach. Nie ma opadów, więc ten ubytek pobocza na przepuście pewnie istnieje już ponad tydzień. Jak to się dzieje, że podległe panu służby tego nie monitorują? – pytał radny Waliłko starostę Roberta Bednarza – Ponadto co się dzieje z koszeniem poboczy, mamy połowę czerwca, a są one zarośnięte, do tego wysoka trawa. Zwierzyna, która niestety żeruje na pozarastanych polach stanowi wielkie niebezpieczeństwo – mówił radny.\nUbytek, który powstał obok przepustu w drodze powiatowej ma 70 cm głębokości i około 40 cm średnicy. Starosta Robert Bednarz mówi, że o dziurze nie wiedział, a problem z nią, jak również twierdzi Janusz Nawrocki, przewodniczący rady powiatu, powstał w wyniku modernizowania przepustu. Natomiast jeśli chodzi o koszenie poboczy, tydzień temu była awaria maszyny, stąd też nie był możliwości uporządkowania wszystkich dróg na terenie powiatu.\n– Ja o tej dziurze nie wiedziałem. Trudno, ażebym o każdym mankamencie na drodze miał pełną wiedzę. Ta dziura jest wynikiem tego, że przepust był modernizowany w tamtym roku i być może jest to pokłosie prac, które były wykonane. Dziura zostanie zabezpieczona, tak, aby nie stwarzała zagrożenia na drodze. Jeśli chodzi o koszenie poboczy to z informacji, które posiadam, oprócz jednej gminy w powiecie, pobocza zostały obkoszone, a wynikało to z tego, że Zarząd Dróg Powiatowych miał problem z kosiarką i prace zostały wytrzymane. W ostatnim czasie objeżdżałem te drogi i jeden pas rzeczywiście jest niewystarczający, kolejne koszenie będzie szersze i przyniesie efekty – mówił Robert Bednarz, starosta niżański.\nJak wyjaśnia Janusz Nawrocki, przewodniczący rady powiatu, raz na dwa tygodnie monitoruje stan dróg w powiecie, niestety nie zawsze jest w stanie zauważyć każdy ubytek na drodze.\n– Dziura na drodze Półsieraków – Wólka ma 40 cm średnicy i około 40 cm głębokości i jest nie w jezdni tylko w poboczu. Objeżdżam raz na dwa tygodnie drogi i nie zawsze wszystko zobaczę. Z kolei jeżeli chodzi o koszenie poboczy, pierwszy raz od kilku lat nie bierzemy wykonawcy z zewnątrz tylko kosimy sami. Tydzień temu była awaria podstawowej maszyny, do tej pory jest jeszcze w serwisie. Na dzień dzisiejszy wszystkie gminy zostały obkoszone, oprócz Harasiuk i jednej drogi w Krzeszowie. Na ile tylko sprzęt pozwolił, pobocza zostały obkoszone – mówił Nawrocki.\nPodobne wpisydziurakoszenie poboczyNiskoPółsierakówwólka


suwmiarka do pomiaru rozstawu otworów - Pomiarowe.com.pl - profesjonalne przyrządy pomiarowe\n> Przyrządy pomiarowe>Pomiary długości i kąta>Przyrządy suwmiarkowe>Suwmiarki>Suwmiarki specjalne>Do rozstawu otworów\nSuwmiarka do pomiaru rozstawu otworów posiada specjalne stożki pomiarowe, które umożliwiają pomiar odległości pomiędzy środkami otworów. Dodatkowo regulacja wysokości pozwala na realizację pomiaru również wtedy, gdy płaszczyzny znajdują się na różnej wysokości.\nDo rozstawu otworów Znaleziono 7 produktów.\n880,00 zł Dostawa w ciągu 4 tygodni Brutto\nSuwmiarka cyfrowa do pomiaru rozstawu otworów 10-160 x 0,005 mm IP54 MICROTECH\nSpecjalna suwmiarka cyfrowa wyposażone a stożkowe końcówki pomiarowe do wygodnego pomiaru odległości między otworami.\n1 380,00 zł Dostawa w ciągu 4 tygodni Brutto\nSuwmiarka cyfrowa do pomiaru rozstawu otworów 10-310 x 0,005 mm IP54 MICROTECH\nSpecjalna suwmiarka cyfrowa wyposażone a stożkowe końcówki pomiarowe do wygodnego pomiaru odległości między otworami\n1 789,00 zł Dostawa w ciągu 4 tygodni Brutto\nSuwmiarka cyfrowa do pomiaru rozstawu otworów 10-160 x 0,01 mm IP67 bezprzewodowy transfer MICROTECH\nSpecjalna suwmiarka cyfrowa wyposażone w stożkowe końcówki pomiarowe do wygodnego pomiaru odległości między otworami\n2 006,00 zł Dostawa w ciągu 4 tygodni Brutto\nSuwmiarka cyfrowa do pomiaru rozstawu otworów 10-210 x 0,01 mm IP67 bezprzewodowy transfer MICROTECH\n2 006,00 zł Brutto\n2 939,00 zł Dostawa w ciągu 4 tygodni Brutto\nSuwmiarka cyfrowa do pomiaru rozstawu otworów 10-310 x 0,01 mm IP67 bezprzewodowy transfer MICROTECH\nSpecjalna suwmiarka cyfrowa wyposażone w stożkowe końcówki pomiarowe do wygodnego pomiaru odległości między otworami.\n2 328,00 zł Dostawa w ciągu 4 tygodni Brutto\nUniwersalna suwmiarka elektroniczna 0-150 x 0,005 mm 4 pary szczęk IP54 MICROTECH\nSuwmiarka z 4 rodzajami szczęk pozwala na znaczne rozszerzenie możliwości pomiarowych urządzenia.\n1 095,00 zł Wysyłka w ciągu 2 tygodni Brutto\nSuwmiarka cyfrowa do pomiaru rozstawu otworów 10-210 x 0,005 mm IP54 MICROTECH


Jak usunąć IcedID | Jak usunąć\nJak usunąć IcedID\nIcedID – nazwa problematycznego komputera zakażenia. Ten koń trojański powoduje wiele pytań i naraża się na różne zagrożenia. Jest to klasyczny członek koń rodziny, tak, że nie ma żadnych wątpliwości, IcedID niebezpieczne. Jak tylko ten szkodnik zostanie zainstalowany, kłopoty zaczynają się natychmiast. Trojan modyfikuje niektóre ustawienia domyślne komputera. Przez modyfikację rejestru, IcedID praktycznie przejmuje. Brak zgody brak zgody w żaden sposób nie uczestniczy w parasiteâ€modyfikacji™s. Przecież€™re o przebiegłych tworzenie cyberprzestępców. Trojany dona€™t dostać zaprojektowany, aby pomóc ci korzystać z Internetu. One istnieją tylko po to, aby hakerzy mogli uzyskać wątpliwy zysk. Jak IcedID pomóc oszuści robić pieniądze? Pasożyt, psuje twój domyślny, ważnych ustawień KOMPUTERA. Ona uszkadza niektóre pliki systemowe i inne zmiany. Jak można sobie wyobrazić, takie zmiany nie mogą pozostać bez konsekwencji. Wręcz przeciwnie, IcedID sprawia, że niemożliwe, aby korzystać z niektórych programów. Ten pasożyt również prowadzi do zmniejszenia wydajności KOMPUTERA. Teraz, to jest bardzo ważne, że należy zwrócić uwagę na to, jak się zachowuje komputer. Moment, kiedy zdajesz sobie sprawę urządzenia zaczyna się zawiesza lub zamrażanie, podjąć działania. Najprawdopodobniej twój komputer stał się ofiarą niebezpieczne zakażenie, jeśli ona jest daleko w tyle. Należy pamiętać, że trojany szczególnie podły. To może zająć trochę czasu, aby wykryć wirusa. Oczywiście, IcedID będziesz używać przez cały czas, aby siać spustoszenie. Pasożyt może także zmieniać niektóre ustawienia Swojej przeglądarki. Na przykład, można zauważyć zmiany w swojej wyszukiwarce lub na stronie głównej. Dona€™t być zaskoczony, gdy wirus przekierowuje do przypadkowych stron internetowych. Jeśli spadnie, można łatwo wylądować na złośliwe strony, pełne pasożyty. Zamiast ignorowania problemu, aby pozbyć się pasożyta. Jak twojego bezpieczeństwa i prywatności na mapie, aby dona€™t wahaj się. Trojanów powinny być usunięte na zawsze.\nKonie trojańskie w większości rozprzestrzenia się w internecie za fałszywe e-maile i wiadomości. Jeśli masz coś podejrzanego w skrzynce odbiorczej, trzymajcie się od niego z daleka. Hakerzy często wysyłają szkodliwe programy pod widokiem jaki-podanie o pracę lub innego nieszkodliwy dokument. Jak tylko otworzysz fałszywe listy aplikacji, instalujesz pasożytów. Aby zapobiec przedostawaniu się szkodliwych programów, należy uważać, że klikniesz otworzyć. Cyber wirusy również korzystać z internetu przez fałszywe torrenty, uszkodzone innych wyskakujące reklamy lub fałszywe aktualizacje programu. Trojańska, być może, zostały dołączone do niektórych pakietu oprogramowania, jak również. Widzisz, szkody dla własnego bezpieczeństwa-bardzo proste zadanie. Jeśli youâ€™re ostrożnym podczas surfowania w internecie, można pobrać różnego rodzaju złośliwe oprogramowanie. Zrób sobie przysługę i oglądaj na potencjalnych intruzów. Chroni samochód przed infekcjami-to twoja praca i tylko. Istnieje wiele szkodliwych programów, więc uważaj. To zajmie tylko jeden zły krok, aby ustawić wirusy. Pozbywając się ich, prawda, zajmuje znacznie więcej.\nIstnieje wiele szkodliwych cech charakteru wykazują trojany. Jak już wspomniano, IcedID należy typowy Trojanów szablon. Po instalacji, wirus sprawia, że nieautoryzowanych zmian w ustawieniach KOMPUTERA domyślnie. To oznacza, że haker wykorzystał własnym komputerem i jego zasobami. IcedID służy również jako tylne drzwi, aby więcej wirusów. Trojany są znane pomaga ransomware pobrać. Rachunkowości IcedID na pokładzie może pogorszyć stan, dlatego zalecamy, aby usunąć tego szkodnika jak najszybciej. Oczywiście, nie chcesz utknąć z plik szyfrowanie też szkodnika. W ten sposób usunąć straszną konia trojańskiego, zanim on otrzymuje z rąk. Ta infekcja może zmienić niektóre ustawienia przeglądarki i przynieść ze sobą sponsorowanych reklam pop-up, a także reklamy. Należy pamiętać, że wielu z rolek zostały uszkodzone. Innymi słowy, można uzyskać przekierowanie do niebezpiecznych stron internetowych i kompromis twoje PC dalej. Aby pozbyć się od kłopotów z tych pop-up może spowodować ich uniknąć. Ufając wszelkie linki do stron internetowych, wywodzących się z wirusem byłoby błędem, i ty to wiesz. Ostatni, ale nie najmniej, IcedID naraża twoją prywatność i kradnie poufne informacje. Trojan może nawet próbować wciągnąć was w niektórych finansowe oszustwa lub kradzieży tożsamości. On może udzielić hakerom zdalne sterowanie urządzeniem, a także. Aby go usunąć ręcznie, należy postępować zgodnie z naszymi szczegółowy przewodnik usuwania w dół poniżej.\nRęczne usuwanie instrukcji IcedID\nW IcedID infekcja jest zaprojektowany specjalnie, aby zarabiać pieniądze dla swoich twórców, tak czy inaczej. Specjaliści z różnych firm antywirusowych, jak Symantec, Kaspersky, Norton, Аваст, ESET, itp. poradźcie, co nie ma korzystnego wirusa.\nJeśli wykonaj dokładnie następujące kroki, powinieneś być w stanie usunąć IcedID zakażenia. Proszę, wykonaj kroki opisane w dokładnej kolejności. Proszę, rozważ możliwość wydrukować niniejsze instrukcje lub masz do dyspozycji inny komputer. Nie potrzebujesz żadnych pendrive lub dysku cd-rom.\nKrok 1: śledzić, związanych z IcedID procesów w pamięci komputera\nKrok 2: znaleźć miejsce startu IcedID\nLikwidacja IcedID z rejestru windows\nKrok 4: zrezygnować z ewentualnego odszkodowania od IcedID\nUwaga! to może przerwać połączenie z internetem. Zanim zmienisz ustawienia DNS, aby użyć publiczne DNS od Google dla IcedID, koniecznie zapisz aktualnego adresu serwera na kartce papieru.\nOstrzeżenie, wieloraki anty-wirus skanery wykryły możliwe malware w IcedID.\nIcedID dezaktywuje zainstalowane zabezpieczenie oprogramowanie.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć IcedID\nIcedID dokonane wersje systemu operacyjnego Windows\nWyeliminować IcedID z Windows\nUsuń IcedID z Windows XP:\nUsuń IcedID od twój Windows 7 i Vista:\nWymaż IcedID od Windows 8 i 8.1:\nUsuń IcedID od Twojej przeglądarki\nIcedID Usunięcie z Internet Explorer\nErase IcedID z Mozilla Firefox\nZakończyć IcedID od Chrome\n« Jak usunąć Onliweb


"Harry Potter był chłopcem niezwykłym. Wystarczy powiedzieć, że ze wszystkich pór roku najbardziej nienawidził letnich wakacji, a można też dodać, że naprawdę chciał odrobić wszystkie prace domowe zadane na lato, ale musiał się tym zajmować w tajemnicy, kiedy wszyscy już spali. No i był czarodziejem."\nCałkowicie na świeżo zanotowałam sobie mnóstwo uwag odnośnie czwartej części przygód młodego czarodzieja z Wielkiej Brytanii - Harry'ego Pottera. Oczywiście kolejny raz zaskoczył mnie Ł. bo pamiętał niemal dokładnie fabułę, ja po lekturze książki mam z tym problemy ;) OK, dziś na blacie Harry Potter i Czara Ognia. Książka dla mnie bomba, pamiętam jeszcze z jakimi wypiekami na twarzy czytałam ją... w gimnazjum :) Bohaterowie byli w podobnym wieku, przeżywali swoje pierwsze miłosne ekscesy. Dziś czytam to wszystko z kpiącym uśmieszkiem, bo tych ekscesów to tam w zasadzie nie ma, ale na tamte czasy to był hit dla mnie.\nCo myślę filmie?\nWprowadzono dużo zmian w fabule - nieco uproszczono wątki by były bardziej zrozumiałe. Właściwie już na początku poznajemy odpowiedz na kilka zagadek, których w książce nie zdradzono przed końcem. Pewne rzeczy uwypuklono, pewne zupełnie pominięto.\nKolejną bardzo widocznym akcentem jest to jak aktorzy wydorośleli, zwłaszcza Ron nie wygląda na 14 lat. Filmy były kręcone z kilkuletnim odstępem a fabuły kolejnych części dzieli 2 miesiące wakacji. Oglądając po kolei filmy widać ogromny przeskok. Ale tak być musi, co zrobić ;)\nWracając do pierwszych miłostek, w książce są ujęte bardzo subtelnie, w filmie też mało wyraźnie zarysowano te wątki.\nKsiążka jest gruba, działo się w niej tyle, że nie sposób wszystkiego pokazać, praktycznie nie pojawia się wątek Snape'a, Syriusza, Draco Malfoya. Całe szkolne perypetie pominięto. Te postaci są naprawdę bardzo drugoplanowe. Myślę, że gdybym nie czytała książek nienawiść Snape'a i Malfoya do Pottera nie byłaby dla mnie taka oczywista :)\nTurniej Trójmagiczny hmm, w książce to było wielkie wydarzenie, wzbudziło to moje wielkie zainteresowanie i wciągnęły mnie rozgrywki między uczestnikami. W filmie nieustanne przeskoki akcji były dość uciążliwe, nie wiem czy bez lektury książki wszystko byłoby dla mnie jasne.\nZe sportowych wątków bardzo podobał mi się początek filmu czyli wyjazd Harry'ego z Weasleyami na Mistrzostwa Świata w quiditchu. Super stadion!\nOstatnią rzeczą, która mnie troszkę w całej serii filmów o Harrym denerwuje to aktorzy i charakteryzacja. Ta część dobitnie pokazała jacy nieładni są czarodzieje. Większość chodzi w dziwacznych ciuchach a do tego mają dziwne twarze... Na szczęście aktorzy wcielający się w role drugoplanowe w prawdziwym życiu nie przypominają tak bardzo swoich filmowych bohaterów. Polecam wygooglować choćby aktora grającego Neville'a Longbottoma. Kamień z serca!


10 powodów, żeby jeździć motocyklem | NETCAR subiektywnie\nJeśli jeżdzisz motocyklem, to nie czytaj. No chyba, żeby mi podpowiedzieć jeszcze kilka powodów 😉 Jeśli nie jeździsz, to może któryś z poniższych powodów zachęci Cię do spróbowania. Choć czym dłużej czytam te punkty, to tymbardziej dochodzę do przekonania, że nie oddadzą tego co niektórzy nazywają nieuleczalną chorobą motocyklową. Podobno motocyklistę może zrozumieć tylko pies wystawiający pysk za okno jadącego samochodu 😉\nPo 10 latach jeżdżenia samochodem, jazda nim stała się dla mnie trochę monotonna. Jazda motocyklem wprowadziła sporo świeżości do podróżowania. Tutaj nie ma miejsca na rutynę. Każdy zakręt jest wyzwaniem mimo, że jeżdżę rozsądnie. Po prostu, żeby przejechać poprawnie zakręt, musisz zadbać o poprawny tor jazdy, wypatrywać pułapek, typu piasek itd.\nBardzo lubię kontakt z przyrodą. Kiedy jadę wśród pól i lasów, czuję ich zapach, wiatr przewiewa przez otwory w kasku. Do tego wyższa pozycja pozwala na podziwianie krajobrazów.\nPodczas wycieczki, możesz zaparkować prawie gdziekolwiek. Zawsze znajdzie się miejsce, żeby przycupnąć motocyklem. Autem pewnie nie raz próbowałeś znaleźć miejsce przy ciekawym obiekcie.\nPodobnie w mieście. Podjeżdżasz pod drzwi budynku, gdzie jechałeś i po prostu parkujesz. Na motocykl zawsze znajdzie się miejsce. To ma dodatkowy wymiar, jak jedziesz zwiedzić jakieś duże miasto. Spróbuj dojechać autem do starówki. Motocyklem dojeżdżasz szybko i parkujesz u samego celu.\nA do tego nie płacisz za parkometr. Co ma dodatkową zaletę na wycieczce za granicą. Jeśli próbowałeś się kiedyś połapać jak korzystać z parkometrów w dużym, europejskim mieście, to wiesz o czym mówię.\nPrzejedziesz przez każdą szczelinę w mieście, między słupkami, po małych schodkach. I nie chodzi o jazdę terenową, tylko, żeby skrócić drogę lub ominąć korek.\nKorki w mieście nie istnieją. Jeśli nie kupiłeś sobie wielkiego krążownika, to zawsze się przeciśniesz między autami, albo poboczem. Niby wolniej niżby nie było korka, ale w praktyce nie wiele.\nA co jeśli jest wypadek albo roboty drogowe na trasie? Ile razy stałeś w kilometrowym korku, w upale i bezradny chodziłeś dookoła auta? Na motocyklu jedziesz sobie do samej przeszkody niczym nie niepokojony. Najwyżej tam chwilkę czekasz i dalej w drogę.\nSporo fajnych ludzi jeździ lub interesuje się motocyklami. Wiele osób zagadnie na postojach, a jak masz jakiś problem z maszyną, to wiele osób zaproponuje pomoc.\nOC kosztuje 60zł na rok 😉\nJeśli znasz więcej powodów, to podziel się nimi.\nThe urban institute commissioned the report to complement work in support of president barack examine the link right now obama’s my brother’s keeper initiative, which he launched in 2014 to address the needs of nonwhite boys and young men


Linie do granulacji tworzyw sztucznych, Pozycjonowanie stron internetowych Warszawa, Utrzymanie terenów zielonych, autoCPAP, biuro rachunkowe lublin, bramy garażowe lublin, hotele, miot, papiery ścierne, tarot\nZapraszamy na stronę wroclaw.hydraulic.pl . Firma nasza powstała w roku 1995, jako firma rodzinna świadcząca usługi w zakresie dystrybucji i montażu instalacji wodnych ,kanalizacyjnych i gazowych. Początkowo zajmowaliśmy się wymianą i sprzedażą instalacji miedzianych i stalowych. Po osiągnięciu szybkiego sukcesu na rynku instalacyjnym postanowiliśmy rozszerzyć ofertę o dodatkowe produkty i usługi. Tak do naszej oferty trafiły wszystkie rodzaje instalacji które są obecnie na rynku i które też montujemy. Poprzez lata działalności zbieraliśmy wiedzę praktyczną, ciągle podnosząc swoją edukację w zakresie oferowanych przez moją firmę usług poprzez uczestnictwo w różnego stylu szkoleniach i sympozjach naukowych organizowanych na terenie całego kraju. Polityka oferowanych produktów i usług, oraz dodatkowo dbałość o jak najlepsze relacje z klientem, kategorycznie wyróżniają nas na tle konkurencji.


Nowa wersja programów Nortona - Aktualności - PC Format\nStartAktualnościNowa wersja programów Nortona\nNowa wersja programów Nortona\n10 września 2013, 16:20\nNorton wprowadza na rynek nowe wersje programów Norton 360, Norton Internet Security oraz Norton AntiVirus.\nJak wynika z badania przeprowadzonego przez firmę Symantec, ilość ataków internetowych wzrosła w 2012 r. o 30 proc. Przyczyniła się do tego łatwa dostępność zestawów narzędzi do tworzenia szkodliwego oprogramowania i częste występowanie nienaprawianych luk w zabezpieczeniach stron internetowych. W rezultacie internauci mogą być celem ataku nawet wtedy, gdy wchodzą na legalne strony WWW, co stwarza ryzyko zarówno dla ich urządzeń jak i przechowywanych w nich informacji osobistych.\nWraz z najnowszymi wersjami oprogramowania Norton oferujemy zabezpieczenia niezbędne do ochrony współczesnych urządzeń przed nowymi i coraz bardziej zaawansowanymi zagrożeniami.\n- Udoskonalony mechanizm SONAR - technologia oparta na analizie behawioralnej i założeniu, że choć zmienia się charakter szkodliwego oprogramowania, często nie zmienia się jego zachowanie. SONAR umożliwia teraz wykrywanie i unieszkodliwianie złośliwych aplikacji, które próbują ukryć swoje podstępne zachowanie, działając wewnątrz legalnych procesów systemu Windows.\n- Usuwanie skutków ataku w oparciu o technologię SONAR - zrozumienie tego, co stało się po ataku z użyciem szkodliwego oprogramowania, może być równie trudne jak rekonstrukcja miejsca zbrodni. Mechanizm SONAR pomaga w usunięciu i wyczyszczeniu pozostałości po próbach ataków, zachowuje jednak "dowody" do późniejszego wykorzystania przez technologie naprawcze Norton. Takie rozwiązanie pomaga zapewnić, że ślady po ataku szkodliwego oprogramowania zostaną usunięte, a system zostanie przywrócony do swojego pierwotnego stanu.\n- Łatwiejsza konfiguracja i zarządzanie - użytkownikom, którzy wolą instalację za pośrednictwem pliku pobranego z internetu lub nie mają napędu CD/DVD, nowa wersja oprogramowania oferuje wygodniejszą instalację i konfigurację. Klienci mogą szybko pobrać i zainstalować najnowsze wersje swoich produktów dostosowane do typu posiadanego urządzenia i mieć dzięki temu pewność, że wszystkie ich urządzenia są objęte ochroną.\n- Udoskonalona funkcja Norton Identity Safe - Rozwiązanie to oferuje teraz zoptymalizowane wypełnianie formularzy oraz funkcje typu "przeciągnij i upuść" i pełne przeszukiwanie magazynu haseł dostępne bezpośrednio z paska narzędzi, co pomaga zarządzać nimi w bardziej efektywny sposób.\nNajnowsze wersje programów Norton 360, Norton Internet Security i Norton AntiVirus można kupić w Polsce w punktach sprzedaży detalicznej oraz sklepie internetowym. Cena pakietu Norton 360 wynosi 249,99 zł, a Norton Internet Security 179,99 zł. Oba programy zapewniają ochronę maksymalnie trzech komputerów PC przez rok, natomiast Norton AntiVirus (129,99 zł) — jednego komputera PC również przez rok.


Za mną 2 dni bez B (sałatka warzywna z majonezem), wczoraj wołowina z pomidorami, cebulą i majonezem i dziasiaj chyba też. Od wczoraj bardzo ograniczam W. Chcę wyleczyć stawy (te malutkie, na końcach palców u rąk i stóp), bo dokuczają mi co jakiś czas. A teraz palec przestał mi się "mieścić" w bucie...\nTak czysto, to mi się nie udało niestety. Na śniadanie surówka colesław, na obiad sos spaghetti z indyka. No i wieczorem "coś mi się stało" i zjadłam resztkę sosu z makaronem kukurydzianym :? Widzę jak na dłoni, że gorsze jedzenie źle wpływa na mózg i przez to na nielogiczne zachowanie. Dzisiaj ryba...


Redan w dół i bez porozumienia - Franchising.pl - franczyza, pomysł na własny biznes\nRedan w dół i bez porozumienia\nW sklepach Top Secret sprzedaż w maju była o 5 proc. wyższa niż w tym samym miesiącu ubiegłego roku\nŁódzka spółka, właściciel marek Troll i Top Secret, podała wielkość przychodów za ostatnie dwa miesiące.\nRedan poinformował, że w kwietniu jego skonsolidowane przychody ze sprzedaży wyniosły 23,3 mln zł i były o 3 proc. niższe niż w kwietniu 2006 r. Sprzedaż w sklepach Top Secret spadła o 7 proc., Troll zanotował spadek o 2 proc. Jedynie marka Textilmarket zanotowała wzrost i to duży, bo wynoszący 28 proc. Wyniki za maj znów były mniejsze. Przychody ze sprzedaży oszacowano na 21,4 mln zł i były o 10 proc. mniejsze niż w maju 2006 r.\nPrzychody firmy od stycznia do maja tego roku oszacowano na poziomie 96,8 mln zł i były o 1 proc. niższe niż w tym samym okresie roku ubiegłego.\nGiełdowa spółka wciąż nie zawarła porozumienia z trzema kredytującymi ją bankami. Chodzi o zobowiązanie wynoszące ok. 50 mln zł wobec BRE, Pekao i Millenium. Sprawa miała zostać uregulowana do końca kwietnia, ale porozumienia wciąż nie ma. Jak zapewniają władze spółki, zostanie ono osiągnięte do końca tego miesiąca. W myśl umowy Redan spłaci do końca 2007 r. 7 mln zł kredytów.


20.05.2019, 13:31 scie24\n17.05.2019, 12:47 scie24\nW najbliższą sobotę (18 maja), Muzeum Rybołówstwa Morskiego zaprasza na Noc Muzeów. Dla gości odwiedzający tej nocy świnoujskie Muzeum przygotowaliśmy pokaz filmów przyrodniczych, pogadankę i pokaz średniowiecznego sprzętu rybackiego, a także tradycyjny już konkurs zorganizowany w postaci quizu. Ponadto dodatkową atrakcją będzie degustacja zupy rybnej. Zaczynamy o godzinie 19.00.\n04.05.2019, 00:41 scie24\nMiejska Biblioteka Publiczna im. Stefana Flukowskiego w Świnoujściu informuje, że w dniach 8 – 15 maja obchodzony będzie XVI Ogólnopolski Tydzień Bibliotek. Tegorocznym hasłem przewodnim OTB jest #biblioteka. Wszystkich zainteresowanych serdecznie zapraszamy do udziału w wydarzeniach, które z tej okazji świnoujska biblioteka przygotowała dla Państwa.\n19.04.2019, 11:21 scie24\nW niedzielę Palmową o godzinie 12:00 w Galerii Art odbędzie się ogłoszenie wyników i rozdanie nagród w Ogólnopolskiem Konkursie Wyspy Wielkanocne - Nowa Tradycja, organizowanym przez Miejski Dom Kultury.\n12.04.2019, 10:33 scie24\nJuż jutro, 13 kwietnia w Parku Chopna wyjątkowe wydarzenie. Punktem wyjścia tego spotkania był niedawno obchodzony Międzynarodowy Dzień Książki dla Dzieci. Zależy nam, aby dzieci czytały książki, żeby je lubiły i ceniły ich wartość, dlatego tym razem chcemy zaprosić do wspólnej zabawy w tworzenie historii.\n11.04.2019, 11:22 scie24\niejska Biblioteka Publiczna im. Stefana Flukowskiego w Świnoujściu ma przyjemność zaprosić w dniu 17 kwietnia (środa) o godz. 17:00 – na spotkanie autorskie z udziałem Krzysztofa Skiby: muzyka, satyryka, publicysty, aktora, a także – autora bestsellerowej książki pt.: „Skiba. Ciągle na wolności. Autobiografia łobuza”.\n03.04.2019, 23:52 scie24\nMuzeum Rybołówstwa Morskiego zaprasza na wystawę prac Krzysztofa Chomicza, uznanego fotografika specjalizującego się w uwiecznianiu nadmorskiego świata fauny i flory. Jego "Tango orłów" został wyróżniony w prestiżowym Wielkim Konkursie National Geographic.\n29.03.2019, 11:26 scie24\nMiejska Biblioteka Publiczna im. Stefana Flukowskiego w Świnoujściu ma przyjemność\nzaprosić w dniu 4 kwietnia (czwartek) o godz. 11:00 na spotkanie autorskie z udziałem Pana Mariana Łysakowskiego (z Zielonej Góry), autora książek podróżniczych oraz kolekcjonera dzwonków z całego świata.\n26.03.2019, 10:50 scie24\nMiejska Biblioteka Publiczna im. Stefana Flukowskiego w Świnoujściu ma przyjemność zaprosić w dniu 28 marca (czwartek) o godz. 11:00 na kolejne spotkanie edukacyjne, którego bohaterem będzie znakomity świnoujski twórca – Tadeusz Zieliński. Program nosi tytuł: „Sposób na życie wg Tadeusza Zielińskiego”.\n19.03.2019, 10:24 scie24\nTradycyjnie w pierwszych dniachkalendarzowejwiosny 22 marca (piątek) Towarzystwo Przyjaciół Świnoujścia zaprasza na KONCERT WIOSENNY.\n14.03.2019, 15:16 scie24\nZachodniopomorska Wiosna Poezji 2019\nMiejska Biblioteka Publiczna im. Stefana Flukowskiego w Świnoujściu oraz Klub Literacki „Na Wyspie” zapraszają serdecznie w dniu 20 marca b.r. o godz. 11:00 na spektakl poetycki, przygotowany i prezentowany przez aktorów Teatru Polskiego w Szczecinie\n12.03.2019, 16:27 scie24\nKażdy koncert jest tak naprawdę pierwszym koncertem. Dla większości z muzyków, którzy wystąpią podczas najbliższego koncertu w Galerii Art Miejskiego Domu Kultury, będzie to pierwszy publiczny występ. 13 marca nie może być szczęśliwszą datą na debiut. Uczniowie Państwowej Szkoły Muzycznej pierwszego stopnia ze Świnoujścia zapraszają na swój „Pierwszy koncert”.\n07.03.2019, 14:40 scie24\n06.03.2019, 10:18 scie24\nPółnocna Izba Gospodarcza, oddział w Świnoujściu, objęła swoją opieką inicjatywę jaką jest wyjazd naszego miejskiego chóru Logos na konkurs międzynarodowy 2019 World Youth and Children's Choir Festival - Hong Kong w lipcu 2019.


Granica - Oglądasz profil – Shemhamforash\nOglądasz profil – Shemhamforash\nBardzo silna aura o cynowej barwie i topazowej poświacie. W jej tle słychać zawodzenie wiatru, huk wodospadu, trzask ognia i rumor spadających głazów. Wydziela nietypowy zapach. W dotyku jest ostra i gładka a w smaku pikantna.\nSkontaktuj się z Shemhamforash\n[Na brzegu] Podróż\nJeszcze jedno ujęcie Shema.\ndobry wzrok, kiepski węch, pozbawiony smaku, czuły zmysł magiczny\nBardzo szybko regeneruje odniesione rany.\nWystarczy się skupić, by w mgnieniu oka przenieść się nawet na drugi koniec kontynentu.\nBez względu na to w jakim znajdzie się labiryncie, w końcu znajdzie właściwy kierunek.\nPotrafi porozumiewać się bez używania komunikatów werbalnych.\nPotrafi przesuwać obiekty siłą woli.\nBól, groza, przerażenie, nerwica, panika to dla niego pojęcia obce.\nJednoręczny miecz z barachitu stworzony przez Hermanubisa w ostatnim czasie. Ostrze nasycone magią ognia wzmacnia efekty z tejże szkoły, jednocześnie będąc doskonałą bronią do walki. Bardzo ostra i znacznie wytrzymalsza, obusieczna klinga, silnie zredukowany jelec i dość długa, choć jednoręczna rękojeść zwieńczona głowicą z fantazyjnie wyciętego rubinu. Dzięki mocy zaklętej w ostrzu jest ono w stanie ranić istoty bezcielesne oraz znacznie zmniejsza regenerację ranionych nią wrogów.\nLewy naramiennik z hartowanej stali, idealnie gładki i pozbawiony ozdób. Zakrywa lewy bark Hermanubisa oraz ramię aż do łokcia, mocowany do ciała trzema skórzanymi paskami z żelaznymi klamrami. Na słowo-rozkaz pokrywa całe ciało mężczyzny podobną płytową zbroją, która od przeciętnej jest znacznie wytrzymalsza i lżejsza, nie krępując tym samym ruchów aż tak bardzo. Dodatkowo wszelkie cechy specjalne oraz przedmioty mogące odcinać dostęp do magii powodują jedynie jej częściowe ograniczenie.\nNajprościej mówiąc, jest on nieprzewidywalny. Shemhamforash postępuje ściśle według własnych zasad, które znane są w zasadzie wyłącznie jemu. Co za tym idzie jego charakter oraz zachowanie uznawane są za skrajnie zmienne, gotowe w każdej chwili ulec wyjątkowo gwałtownej, a nawet drastycznej przemianie. I tak z miłego, kulturalnego oraz bardzo zrównoważonego mężczyzny, potrafi w ułamku sekundy z byle powodu zmienić się w chamskiego, opryskliwego, a nawet wulgarnego typa, który nie będzie stronił od słów mających za zadanie jak najbardziej dotknąć osobę, z którą wszedł w interakcję. Oczywistym jest, że zależy to od bardzo wielu czynników, lecz w gruncie rzeczy nie można go zamknąć w jakichś odgórnie narzuconych, sztywnych ramach właśnie z uwagi na ową zmienność. Ponadto często, choć w różnym stopniu, wykazuje wyższość względem innych i próbuje pokazać, iż jest osobą zwyczajnie lepszą od swojego rozmówcy. Choć stara się zmienić owe nastawienie z uwagi na świadomość tego, że z obecnym nie będzie w stanie wiele osiągnąć, postępy jego są raczej marne. Wciąż jednak jest upartym indywidualistą, który absolutnie wszystko chce wykonywać sam.\nMężczyźni lubiący mężczyzn powiedzieliby, że jest piękny. Kobiety lubujące się w mężczyznach rzekłyby, iż jest bardzo przystojny. Faktem jest jednak, że natura i bogowie nie poskąpili mu urody. Sylwetką nie imponuje, gdy pozbędzie się przyodziewku, choć zarzucić jej też niczego nie można. Nie ujrzysz wspaniale wyrzeźbionych mięśni, które powaliłyby Cię na ziemię samym tylko wyglądem. Jest raczej szczupły, choć z wyraźnie zarysowanymi mięśniami pod jasną skórą. W tym wszystkim nie ma więc wystających kości, pierś jest wypukła a nie wklęsła i pracować nad tężyzną nie musi. Przejdźmy jednak wyżej, tam, gdzie naprawdę zaczyna się dziać. Długie, czarne niczym smoła włosy są proste i sięgają za łopatki, a do tego imponują gęstością. Posplatane w grube warkocze z wplecionymi weń piórami kruka robią wrażenie i przyciągają wzrok. Średniej wysokości czoło okraszone dwoma łukami czarnych brwi, pod którymi znajduje się nieludzko zielonych oczu przywodzących na myśl najczystsze szmaragdy, które rozdziela prosty nos. Twarz silnie zarysowanych kościach szczęki i linii brody porośnięta jest niemal zawsze trzydniowym zarostem. Jeszcze jednym, małym szczegółem, jest podłużna blizna przecinająca jego twarz z prawej strony - pamiątka po przegranym pojedynku - oraz tatuaż pokrywający lewą jej część od czoła po policzek.\nJeśli chodzi o ubrania, to preferuje wykwintne, wykonane z najlepszych gatunkowo materiałów odzienie dopasowane do jego sylwetki oraz gustu. Zazwyczaj są to dość luźne, mocno wycięte pod szyją koszule, lekko dopasowane spodnie, buty o wysokich cholewach na grubszych, utwardzanych podeszwach oraz płaszcze do ziemi z wysokimi, wywijanymi kołnierzami. Wszystko to jest barwy czerni, rzadziej głębokiego granatu i nie sposób ujrzeć maga w innych barwach, niźli te. Do tego charakterystycznym i stałym elementem jego wyglądu jest sygnet ze szmaragdowym oczkiem na serdecznym palcu lewej dłoni.\nNarodził się z darem, który w jednych budził podziw, a w innych czystą zawiść. Zazdroszczono mu bowiem naturalnego talentu do władania żywiołami, który już od najmłodszych jego lat objawiał się w sposób niekontrolowany, choć przy tym niezbyt efektowny. W samej magii nie ma nic specjalnego, wszak wielu Nemorian rodzi się z takim darem, lecz prawdziwym błogosławieństwem jest umiejętność panowania nie nad jednym, nie nad dwoma, a nad czterema żywiołami. Nic więc dziwnego, iż Shemhamforash za swój obowiązek poczytywał kształcenie w kierunku opanowania, a następnie ujarzmienia swej mocy i rozwinięcia jej do takiej postaci, w której połączone żywioły pozwoliłyby mu wykroczyć poza umiejętności przeciętnych magów. Ćwierć milenium spędził na walce z pokusami życia alienując się od innych, a jednocześnie rosnąc w siłę nie tylko jeśli chodzi o Moce, lecz również o charakter, który kuł w ogniu magii studzonej jej wodą. Mimo trybu życia jakie wiódł w arystokratycznym kręgu Nemorian zawsze czuł się w jakiś sposób od nich odrębny, inny, wyjątkowy. Czuł się przede wszystkim lepszy od nich. Kiedy krewniacy do walki używali szpad lub rapierów, w jego dłoni spoczywał jednoręczny miecz. Kiedy inni walczyli bez broni, jego ciało spowijała płytowa zbroja. I choć bracia oraz siostry z natury byli samotnikami, on niemal całkowicie stronił od ich towarzystwa wiedząc, że pewnego dnia przyjdzie taki moment, gdy sięgnie po władzę, jakiej od zawsze pragnął.\nNiestety, zadarł z niewłaściwym Nemorianinem, który był od niego starszy, bardziej poważany oraz potężniejszy. Na nic zdała się lawa, lód i błyskawice w obliczu sprzeciwu pozostałych towarzyszy, którzy nie chcąc dopuścić do powstania chaosu stanęli przeciw Shemhamforash. Ten uniósłszy się pychą, siłą pragnął ich sobie podporządkować, nagiąć do własnej woli. Karą za to nie była śmierć, lecz coś o wiele gorszego. Wyrzucono go z otchłani wprost w objęcia świata ludzi, gdzie miał wieść swe życie aż po jego kres, pośród istot niskich i niegodnych nawet jego splunięcia. Pozbawiony wszystkiego, musiał zacząć od nowa w krainie zwanej Alaranią, którą znał jedynie z traktatów, jakie niegdyś studiował.\nNajnowsze posty napisane przez: Shemhamforash\nRe: [Na brzegu] Podróż\nSkoro Lyra uprzedziła go odnośnie udzielania jakichkolwiek odpowiedzi na zadane przez Ivylor pytania, mag zamilkł nie widząc potrzeby w zabieraniu głosu. Najważniejszym teraz było to, aby obie kobiety dosiadły …\nW gruncie rzeczy jej słowa nie stanowiły żadnego wyznacznika prawdomówności i równie dobrze mogła być królową, co morderczynią na usługach jakiegoś zniewieściałego szlachetki. Nie znał jej i nie wydawało się, b…\nKiedy zmył z siebie zakrzepłą krew z zadowoleniem stwierdził, że po zranieniu nie pozostał już żaden ślad. Większym problemem było odzienie, a zwłaszcza jego ulubiona kurtka, które mocno ucierpiały w starciu z …


Opracowanie w formacie PDF145.15 KB\nŚwiętowane w Londynie 70-lecie Sojuszu Północnoatlantyckiego pokazało skalę problemów, z jakimi boryka się obecnie NATO: począwszy od odmiennych narracji o relacjach transatlantyckich, poprzez różną percepcję wyzwań i zagrożeń, brak strategicznych konsultacji politycznych, batalie o wydatki obronne, aż po kwestię przywództwa w Sojuszu. NATO znajduje się w fazie przesilenia: przy rosnącej liczbie wyzwań i zagrożeń zewnętrznych, odmiennych narodowych interesach oraz zwiększonej polaryzacji w polityce wewnętrznej państwom członkowskim coraz trudniej jest znaleźć wspólny mianownik. Jednocześnie w dobie rosnącej geopolitycznej rywalizacji utrzymanie funkcjonującego sojuszu polityczno-wojskowego jest nadal najlepszą opcją zarówno dla Stanów Zjednoczonych, jak i dla Europy. NATO znajduje się więc przed kolejną fazą adaptacji – stopniowo będzie musiało wypracować nowy modus vivendi w zakresie konsultacji politycznych dotyczących wyzwań, takich jak Rosja, Chiny czy terroryzm. Konieczny będzie również bardziej aktualny podział zobowiązań wojskowych w celu zapewnienia bezpieczeństwa Europy w wymiarze obrony zbiorowej na wschodniej flance i reagowania kryzysowego w południowym sąsiedztwie. Oddzielnym wewnątrzsojuszniczym wyzwaniem pozostaje Turcja. W nadchodzącej fazie adaptacji Europa będzie musiała wzmocnić europejski filar w NATO oraz znaleźć wewnątrzeuropejski „grand bargain” w polityce bezpieczeństwa i obrony. Wymaga to uwzględnienia różnych punktów widzenia na bezpieczeństwo europejskie, do czego potrzeba m.in. rozpoczęcia strategicznego dialogu pomiędzy Francją, Niemcami i Polską. Otwarte pozostaje pytanie, w jaki sposób budować europejskie zdolności, koordynację i podmiotowość w polityce bezpieczeństwa, by nie dzielić Europy oraz wzmacniać Sojusz i relacje z USA bez podkopywania NATO i stosunków transatlantyckich.\nSpotkanie NATO w Londynie ma za tło debaty o stanie i perspektywach relacji transatlantyckich, które stanowią fundament Sojuszu Północnoatlantyckiego. Obecnie równolegle funkcjonuje kilka sprzecznych narracji dotyczących relacji transatlantyckich i przyszłości Zachodu. Dominująca w Europie Zachodniej, w szczególności promowana przez Francję, jednak obecna również w Niemczech, mówi o nieuchronnej rezygnacji Stanów Zjednoczonych z zaangażowania politycznego i wojskowego w Europie. Podkreśla ona skupienie się USA na rywalizacji z Chinami, przywołując na dowód tego niedawną decyzję prezydenta Trumpa o wycofaniu amerykańskich sił z północnej Syrii. Inna narracja, promowana przez państwa wschodniej flanki, podkreśla natomiast fakt powrotu sił amerykańskich do Europy i bezprecedensowe zaangażowanie wojskowe USA w regionie. Mają o tym świadczyć nie tylko zacieśnianie polsko-amerykańskich relacji wojskowych i wzmocnienie roli Polski jako środkowoeuropejskiego hubu dla wojskowych działań USA na całej wschodniej flance, lecz także przyszłoroczne amerykańskie ćwiczenia Defender 2020, podczas których US Army będzie ćwiczyć przerzut ok. 20 tys. swoich żołnierzy z USA do Europy. Z kolei amerykańscy dyplomaci i analitycy przekonują, że celem Stanów Zjednoczonych jest przede wszystkim redefinicja warunków sojuszu wojskowego z Europą, a nie jego zerwanie, ponieważ w zmienionej sytuacji geopolitycznej USA nie są w stanie angażować się zarówno w stabilizację sytuacji w Afryce oraz na Bliskim Wschodzie, jak i w powstrzymywanie agresywnej polityki Rosji i Chin. Co więcej, w amerykańskiej debacie wskazuje się na problem z pełnym zaangażowaniem USA na dwóch teatrach działań – przeciwko Chinom i Rosji jednocześnie.\nNa podstawie tych narracji, budowanych w przeważającej mierze w oparciu o narodowe interesy, udzielane są różne odpowiedzi na pytanie o przyszłość NATO. USA chcą sojuszu, w którym Europa znacząco uzupełniałaby (lub zastępowała) amerykańską obecność wojskową w europejskim sąsiedztwie (np. w Syrii), na wschodniej flance, a nawet w regionie Azji i Pacyfiku – nie tylko w ramach NATO. Polska i inne państwa wschodniej flanki chcą przedłużyć i w jak najlepszy sposób wykorzystać czas, w którym NATO i USA istotnie zaangażowały się we wzmacnianie swojej obecności wojskowej w regionie Europy Środkowo-Wschodniej. Francja dąży z kolei do emancypacji Europy z „amerykańskiej strefy wpływów” i do europejskiej politycznej, wojskowej i przemysłowej autonomii w polityce bezpieczeństwa i zagranicznej pod francuskim przywództwem. Niemcy nadal mają świadomość znaczenia USA dla zapewnienia europejskiego bezpieczeństwa i nie uznają francuskiej wizji (która wyklucza punkt widzenia Europy Środkowo-Wschodniej i otwiera trudne pytania o europejskie odstraszanie nuklearne) za wyrażającą ich interesy. Zdają sobie sprawę z odmiennego poczucia zagrożenia państw wschodniej i południowej flanki NATO, choć same w dużej mierze nie dostrzegają twardego militarnego niebezpieczeństwa ze strony Rosji i tylko nieznacznie czują się zagrożone islamskim terroryzmem z południa. Berlin chce jednak zwiększenia europejskiej podmiotowości w polityce zagranicznej i bezpieczeństwa we współpracy z Paryżem, ale w taki sposób, aby nie podważało to NATO i amerykańskich gwarancji dla Europy.\nRóżne wyzwania i zagrożenia\nPo roku 2014, w którym Rosja anektowała Krym i interweniowała zbrojnie na Ukrainie, polityka obrony i odstraszania wobec Moskwy (uzupełniona o elementy dialogu) stała się główną osią działań NATO, co jest zgodne z percepcją wyzwań i zagrożeń państw wschodniej flanki. Sojusz podjął szereg przedsięwzięć zmierzających do wzmocnienia obrony zbiorowej, czemu służy też zwiększona obecność wojskowa sojuszników w Polsce, państwach bałtyckich czy Rumunii. Po upływie prawie sześciu lat od aneksji Krymu ocena sytuacji oraz priorytety sojuszników nie są już tak oczywiste.\nRosnąca potęga gospodarcza i militarna Chin i wyzwania z tym związane sprawiają, że – mimo zaangażowania w politykę odstraszania Rosji na wschodniej flance – Stany Zjednoczone chcą, aby Sojusz w większym stopniu zajął się przynajmniej analizą zagrożeń i niezbędnych do podjęcia działań wynikających z coraz bardziej asertywnej polityki Pekinu. Dotyczy to również, a może przede wszystkim chińskiej aktywności w Europie, która ma implikacje dla szerzej rozumianego europejskiego bezpieczeństwa. Dlatego w październiku br. ministrowie obrony NATO przyjęli zaktualizowane wymagania dotyczące odporności cywilnej infrastruktury telekomunikacyjnej, w tym 5G, co jasno wskazuje na poszukiwanie w Sojuszu kompromisu dotyczącego ochrony krytycznej infrastruktury przed chińską infiltracją. Analiza zagrożeń ze strony Chin w NATO nie przesądza jednak o zaangażowaniu Sojuszu w politykę powstrzymywania Pekinu. Sojusznicy mają różne zdania na ten temat, co może zakończyć się tylko lub aż lepszą koordynacją polityk i działań w wymiarze krajowym, unijnym i międzynarodowym.\nParyż z kolei naciska na większe zaangażowanie sojuszników w walkę przeciwko islamskiemu terroryzmowi w Afryce i na Bliskim Wschodzie, podważając jednocześnie dotychczasowy konsensus Sojuszu dotyczący Rosji i wypracowywania natowskiego podejścia w stosunku do Chin. Rosja jest według prezydenta Macrona potencjalnym partnerem strategicznym Europy (również w walce z terroryzmem), a Chiny nie muszą być wyzwaniem i zagrożeniem. Z kolei Niemcy przekonały się w zasadzie do konieczności utrzymywania ograniczonej sojuszniczej polityki obrony i odstraszania (wraz z dialogiem) wobec Moskwy (którą wzmacniają amerykańskie działania na wschodniej flance realizowane poza NATO). Nie przeszkadza to jednak Berlinowi w kontynuowaniu strategicznego niemiecko-rosyjskiego projektu gazowego Nord Stream 2. Chiny są przedmiotem gorących dyskusji w Berlinie i wydaje się, że dopiero kolejny rząd (po Angeli Merkel) będzie w stanie wypracować spójną politykę wobec Pekinu. Kryzysy i konflikty w szeroko rozumianym sąsiedztwie są w Niemczech postrzegane jako rosnące wyzwanie, ale Berlin nie doszedł do punktu, w którym polityczne deklaracje przekładają się na wojskowe zaangażowanie. Z kolei Turcja chce, aby Sojusz uznał organizacje kurdyjskie w Syrii (które sama traktuje jako struktury podważające turecką państwowość) za zagrożenie dla całego NATO. Jej kartą przetargową jest wypracowanie bardziej szczegółowych planów obronnych dla wschodniej flanki. Ponadto Ankara w ogóle nie bierze udziału w natowskiej polityce obrony i odstraszania wobec Rosji. Co więcej, prowadzi z Moskwą zaawansowaną współpracę wojskowo-techniczną związaną z zakupem systemów obrony powietrznej S-400. Tymczasem ich operacyjne wykorzystanie na terytorium Sojuszu USA uznaje za zagrożenie dla własnych myśliwców nowej generacji.\nBrak konsultacji politycznych\nZwiązane z różnicami w podejściu do wyzwań i zagrożeń napięcia w NATO pogłębia brak konsultacji pomiędzy sojusznikami w kwestiach istotnych z perspektywy bezpieczeństwa europejskiego. Najbardziej uderzającym przykładem braku jakiejkolwiek koordynacji są działania w Syrii. USA nie poinformowały zachodnioeuropejskich sojuszników o wycofaniu swoich żołnierzy z północnej części tego kraju, co miało bezpośrednie przełożenie na bezpieczeństwo operujących tam sił brytyjskich i francuskich. Zarazem jednak przynajmniej od roku administracja USA bezskutecznie zabiegała o zastąpienie działających tam amerykańskich wojsk przez kontyngent europejski. Po decyzji prezydenta Trumpa Turcja rozpoczęła z kolei w północnej Syrii ofensywę militarną skierowaną przeciwko siłom kurdyjskim sprzymierzonym z USA, zagrażającą bezpieczeństwu nadal obecnych tam wojsk sojuszniczych. Mniejsze znaczenie miał w tym kontekście brak wcześniejszych konsultacji w NATO publicznie formułowanych inicjatyw niemieckiego resortu obrony dotyczących ustanowienia strefy bezpieczeństwa w północnej Syrii. W zasadzie miały one na celu raczej pobudzić wewnątrzniemiecką dyskusję o konieczności zwiększenia zaangażowania wojskowego RFN w europejskim sąsiedztwie niż stanowić podstawę do rozmów z sojusznikami; w NATO wywołały jednak pewną konsternację.\nO wiele poważniejszą ilustracją braku konsultacji wewnątrz Sojuszu są natomiast publiczne i nieskoordynowane z innymi państwami propozycje prezydenta Francji dotyczące kształtowania polityki wobec Rosji. Macron mówi o konieczności rewizji relacji europejsko-rosyjskich w kierunku strategicznego partnerstwa, o współpracy z Rosją w zakresie walki z terroryzmem i rozwiązywania zamrożonych konfliktów, m.in. na wschodzie Ukrainy, i o zatrzymaniu polityki rozszerzenia UE i NATO. Traktuje on również otwarcie na rosyjskie propozycje moratorium na rozmieszczanie pocisków rakietowych pośredniego i średniego zasięgu jako krok w kierunku rozwiązania problemu zakończenia obowiązywania traktatu INF. Propozycje Macrona na razie nie przekładają się na działania Sojuszu, ale podważają dotychczasowy konsensus w NATO dotyczący polityki wobec Rosji.\nW agendzie NATO niezmiennie znajduje się również podnoszona przez prezydenta Trumpa kwestia wydatków na cele wojskowe i dotrzymanie przez sojuszników zobowiązania do wydawania 2% PKB na obronność w 2024 r. Z danych NATO wynika, że w 2019 r. zobowiązanie to wypełniło dziewięć państw (USA, Bułgaria, Grecja, Wielka Brytania, Estonia, Rumunia, Litwa, Łotwa i Polska) i że budżety obronne europejskich członków NATO (i Kanady) wzrosły do łącznej wartości 302 mld dolarów (amerykański wynosi 685 mld dolarów) – widać więc tendencję wzrostową po 2014 r. i podnoszenie się z zapaści spowodowanej kryzysem finansowym i gospodarczym z 2008 r. Nadal jednak 12 sojuszników (w tym Niemcy i Włochy) przeznacza na obronność poniżej 1,4% PKB.\nLiczy się jednak nie tylko wysokość wydatków na cele wojskowe. O wiele istotniejsze jest to, na ile skutecznie wykorzystywane są krajowe budżety obronne, a w konsekwencji jakimi zdolnościami faktycznie dysponują państwa członkowskie i na ile są one zaangażowane wojskowo w działania związane z obroną zbiorową czy reagowaniem kryzysowym. Wysokość wydatków na obronność nie przekłada się wprost na zdolności i zaangażowanie wojskowe. Decyduje o nich świadomość znaczenia siły militarnej jako jednego z instrumentów polityki zagranicznej i bezpieczeństwa, wola polityczna w kwestii wykorzystania armii, stały udział w operacjach (w tym tych o charakterze bojowym), sprawne procesy modernizacyjne oraz zmniejszanie biurokracji. Najlepszym przykładem (choć można przywołać ich więcej) ilustrującym ten problem są Niemcy, które wydają wprawdzie na cele wojskowe 1,38% PKB, ale nominalnie ich budżet obronny (47,8 mld euro) przewyższył w 2019 r. o kilka miliardów euro budżet francuski (44,3 mld euro). Analizując natomiast rzeczywiste niemieckie i francuskie zdolności i zaangażowanie wojskowe, można dostrzec, że ich porównanie wypada bez wątpienia na korzyść Paryża.\nNiemcy, mimo nominalnie wysokich wydatków na obronność, są od trzech lat głównym obiektem krytyki prezydenta Trumpa ze względu na brak odzwierciedlenia niemieckiej siły gospodarczej i znaczenia w Europie w ponoszeniu odpowiedzialności za wspólne bezpieczeństwo. Przed spotkaniem NATO w Londynie Berlin starał się zmniejszyć napięcia w relacjach z USA na tym tle. Szefowa CDU Annegret Kramp-Karrenbauer zapowiedziała wzrost budżetu obronnego do poziomu 2% PKB w 2031 r. (i do 1,5% PKB w 2024 r.), co potwierdziła kanclerz Merkel. Ponadto Niemcy zaproponowały nowy podział składek do wspólnego budżetu Sojuszu, z którego pokrywane są koszty funkcjonowania natowskiej infrastruktury, w tym kwatery głównej w Brukseli (łącznie 2,12 mld euro w 2019 r.). Berlin zobowiązał się do zwiększenia swojego udziału we wspólnym budżecie z 14,8% do 16,35% i zaproponował zmniejszenie amerykańskiej składki do tego samego poziomu (z wcześniejszych 22,1%). Tym samym Niemcy od 2021 r. będą płaciły o 33 mln euro więcej, USA zaś o 120 mln euro mniej. Powstałą w ten sposób lukę w budżecie NATO w wysokości ok. 90 mln euro będą musieli pokryć pozostali sojusznicy, przy czym Paryż, zaskoczony niekonsultowaną inicjatywą Berlina, już zapowiedział, że nie zamierza płacić więcej.\nZaburzona równowaga w Sojuszu\nNa wyżej wymienione kwestie nakładają się problemy z przywództwem w Sojuszu, co komplikuje relacje i równowagę sił w NATO.\nJeśli chodzi o Stany Zjednoczone, to do wzrostu niepewności w NATO przyczynia się nie tylko styl prowadzenia polityki przez Donalda Trumpa i jego nieprzejrzysty sposób podejmowania decyzji dotyczących m.in. polityki bezpieczeństwa. Równie istotny jest fakt, że USA wycofały się z aktywnej i konstruktywnej przywódczej roli w Sojuszu. Oznacza to nie tylko rezygnację z budowania konsensusu w takich strategicznych kwestiach, jak odpowiedź na wzrastającą potęgę Chin i próby narzucenia sojusznikom amerykańskiej polityki, do czego USA nie są już zdolne, lecz także wycofanie się amerykańskiej dyplomacji (z różnych powodów) z wiodącej roli w wielu bieżących kwestiach w NATO. Odejście administracji Trumpa od bliskich konsultacji z Niemcami pokazuje natomiast, że Sojusz bez dobrych amerykańsko-niemieckich relacji nie funkcjonuje poprawnie. Wina nie leży jednak tylko po stronie Waszyngtonu.\nPo 2014 r. Niemcy pełniły w NATO funkcję stabilizującą pomiędzy państwami wschodniej a południowej flanki Sojuszu w kwestii polityki obrony i odstraszania, angażując się do pewnego stopnia wojskowo na wschodniej flance. Stały też na straży unijnych sankcji, optując zarazem za utrzymaniem dialogu z Rosją. Niemcy odgrywały również wiodącą rolę w formacie normandzkim w kwestii rozwiązania konfliktu rosyjsko-ukraińskiego na Donbasie (z cichym poparciem administracji Baracka Obamy). Jednak zły stan Bundeswehry, niechęć do zwiększania nakładów na obronność i do rozszerzenia zaangażowania wojskowego w ramach obrony zbiorowej czy reagowania kryzysowego wraz z wewnętrzną inercją niemieckiej polityki sprawiły, że Berlin przekształcił się ze stabilizatora relacji transatlantyckich w kolejny duży problem dla NATO. Wydaje się, że dopiero koniec rządów wzajemnie blokującej się wielkiej koalicji i urzędowania kanclerz Merkel może rozpocząć proces redefiniowania niemieckiej polityki bezpieczeństwa. Stanie się tak pod warunkiem, że nowy rząd stworzy chadecko-zielona koalicja, a nie Zieloni z SPD i Partią Lewicy, co dla Sojuszu mogłoby być źródłem zupełnie nowych problemów.\nPrzejęcia przywództwa w NATO nie można oczekiwać również od Wielkiej Brytanii. Jest ona wprawdzie silnie zaangażowana wojskowo zarówno na wschodniej flance, jak i w południowym sąsiedztwie, jednak trwający od 2016 r. proces wychodzenia z Unii Europejskiej i związane z tym wewnątrzpolityczne problemy wyłączyły Londyn zarówno z dyskusji o wzmacnianiu europejskiej obronności, jak i o przyszłości NATO.\nZałamanie dotychczasowej równowagi sił wewnątrz Sojuszu wykorzystuje obecnie prezydent Macron, który walczy o francuskie interesy i francuskie przywództwo w Europie w obszarze polityki zagranicznej i bezpieczeństwa. Największym problemem Francji jest jednak jej nieumiejętność formowania koalicji i pozyskiwania sojuszników, choćby poprzez częściowe uwzględnianie ich postulatów i perspektyw. Paryż nawet nie próbował konsultować się z Warszawą w kwestiach francuskich wizji europejskiej autonomii uzupełnionej o strategiczny dialog, a nawet partnerstwo UE z Rosją, głównie w zwalczaniu islamskiego terroryzmu. Co więcej, porzucił również koordynację swoich inicjatyw z Berlinem, z którym zdaniem prezydenta Macrona nie warto już rozmawiać ze względu na opłakany stan wielkiej koalicji. Taka postawa Francji jest jedną z głównych przyczyn, dla których szkodliwe z ich punktu widzenia francuskie pomysły zwalczają nie tylko Polska i państwa wschodniej flanki. Również Niemcy bez pardonu krytykują francuskie inicjatywy w polityce bezpieczeństwa i wobec Rosji.\nPrzyszłość NATO: „pogłoski o mojej śmierci są mocno przesadzone”\nWymienione wyżej problemy nie są niczym nowym. W ciągu 70 lat istnienia NATO, a w szczególności od końca zimnej wojny, sojusznicy odmiennie postrzegali wyzwania i zagrożenia, forsowali różne narodowe cele, w mniejszym lub większym stopniu konsultowali się politycznie. Przy rosnącej liczbie wyzwań i zagrożeń zewnętrznych, odmiennych interesach narodowych oraz zwiększonej polaryzacji w polityce wewnętrznej państwom członkowskim NATO coraz trudniej jest jednak znaleźć wspólny mianownik. Jednocześnie dla Stanów Zjednoczonych Europa to nadal najlepszy sojusznik polityczny i wojskowy – ze względu nie tylko na wsparcie dla amerykańskich operacji wojskowych, lecz także na zwiększanie możliwości amerykańskiej projekcji siły z baz na kontynencie europejskim. Z kolei USA pozostaną najważniejszym i długo niezastąpionym sojusznikiem koniecznym dla zagwarantowania bezpieczeństwa Europy oraz stabilizowania relacji politycznych pomiędzy państwami europejskimi. Bez silnych relacji z USA Europa paradoksalnie nie będzie bardziej zintegrowana, lecz bardziej podzielona, czego oznaki są widoczne już dziś. W epoce rosnącej rywalizacji geopolitycznej utrzymanie funkcjonującego sojuszu polityczno-wojskowego jest więc nadal najlepszą opcją dla wszystkich jego członków. Wymaga ona jednak politycznych i wojskowych inwestycji.\nOznacza to po pierwsze odnowienie konsultacji politycznych i strategicznego dialogu w NATO na temat wszystkich wyzwań i zagrożeń postrzeganych przez państwa członkowskie – Rosji, Chin i islamskiego terroryzmu. Potrzebna jest do tego wola polityczna ze strony Waszyngtonu, ustabilizowanie sytuacji wewnątrzpolitycznej w Wielkiej Brytanii oraz nowy rząd w Berlinie, który będzie widział konieczność wprowadzenia zmian w niemieckiej polityce bezpieczeństwa i będzie do takich zmian zdolny. Być może początkiem takiego dialogu stanie się zapowiedziane w Londynie rozpoczęcie strategicznej refleksji na temat wzmocnienia politycznego wymiaru Sojuszu.\nPo drugie, kluczowe jest wzmocnienie europejskiego filaru w NATO, co w praktyce oznacza zredefiniowanie podziału obowiązków i znaczne wzmocnienie zdolności wojskowych europejskich sojuszników i ich zaangażowania wojskowego na wschodniej flance i w południowym sąsiedztwie Europy, o czym mówi się już od kilku lat. To jednak budzi zasadnicze pytania dotyczące formy wzmocnionej europejskiej współpracy politycznej i instytucjonalnej, wojskowej i zbrojeniowej. Ważne jest, by nie podważała ona NATO, nie dzieliła Europy i wzmacniała relacje transatlantyckie. Będzie ona wymagała większego zaangażowania Francji i Niemiec na wschodniej flance oraz państw Europy Środkowo-Wschodniej i Niemiec w południowym sąsiedztwie. Sojuszników europejskich czeka trudna dyskusja o wewnątrzeuropejskim „grand bargain” w polityce bezpieczeństwa i obrony, który może być realizowany w różnych formatach – UE, NATO czy też inicjatyw wielostronnych. Do jego realizacji potrzeba w szczególności strategicznego dialogu pomiędzy Francją, Niemcami i Polską, państwami reprezentującymi różne punkty widzenia na europejskie bezpieczeństwo. Powinien on zakładać otwarcie się Paryża na środkowoeuropejską ocenę wyzwań i zagrożeń (i vice versa) oraz gotowość Berlina do zwiększenia zaangażowania wojskowego.\nObecnie najtrudniejszy do rozwiązania wydaje się problem Turcji. Otwarte pozostaje pytanie, jaką politykę państwa członkowskie NATO powinny prowadzić wobec trudnego sojusznika, który w polityce wewnętrznej stawia pod znakiem zapytania demokrację i praworządność, domaga się uznania swoich interesów bezpieczeństwa, a jednocześnie zacieśnia współpracę z państwem oficjalnie uznanym za wyzwanie militarne dla Sojuszu.