Archiwum Historii Mówionej - Tadeusz Rolke\nTadeusz Rolke „Wilk”\nNazywam się Tadeusz Rolke. Urodziłem się w 1929 roku w Warszawie.\nW roku 1939 wybucha wojna. Co pan pamięta z tamtego okresu?\nPierwszy przelot samolotów niemieckich nad Warszawą, które jeszcze nie bombardowały.\nMoim zdaniem to było 2 września – pamiętam wszystko.\nJakie uczucia wzbudzało to w dziecku?\nSpełnione oczekiwania. Wojna była na ustach od dłuższego czasu. Były robione przygotowywania, mobilizacja, zaklejone szyby. Straszliwy, prymitywny hurapatriotyzm, że jesteśmy niepobici. Była cała heca: „Wodzu, prowadź nas na Litwę!”. Wszyscy byli sobą po prostu zachwyceni. Niezwykle szybko ta bańka prysła. 7 września okazało się, że Niemcy są na Ochocie. Tu zaczęło się pasmo rozczarowań w związku z oczekiwaniem na natychmiastową reakcję Anglii i Francji. Okazało się, że nic się [nie wydarzyło].\nProszę powiedzieć, gdzie w tym czasie był pan i pańska rodzina?\nMieszkałem na Nowym Świecie. Od lat byłem świadkiem manifestacji politycznych, pochodów pierwszomajowych, trzeciomajowych, pogrzebu Piłsudskiego. Byłem znakomicie poinformowanym obywatelem Warszawy, czytającym codziennie „Kurier Warszawski”.\nJuż w tym wieku pan czytał?\nOczywiście. Kiedyś nawet ukazał się „Kurier Warszawski” i na pierwszej stronie było puste miejsce, całą szpalta. Spytałem o to moją mamę i dowiedziałem się, że istnieje coś takiego jak cenzura. Tak wyedukowanego zastał mnie wybuch wojny.\nJak przebiegał wrzesień 1939 roku dla państwa rodziny?\nPod koniec września dom został spalony, jak ogromna część tej dzielnicy, która była wyjątkowo mocno bombardowana. Na rogu Świętokrzyskiej i Nowego Światu był sztab obrony Warszawy, o czym Niemcy świetnie wiedzieli, dlatego były tu ogromne straty. Zostaliśmy ludźmi bezdomnymi. Przygarnęła nas siostra mojej mamy z mężem. Spędziliśmy tam całą okupację.\nGdzie państwo byliście w momencie bombardowania waszego domu?\nByliśmy w piwnicach ambasady angielskiej, bo dom został ewakuowany. Jak miał miejsce pożar, byliśmy kilkaset metrów dalej, na rogu Smolnej i Nowego Światu.\nCzy pamięta pan wkroczenie Niemców do Warszawy? Pierwszy moment, kiedy dziesięcioletni chłopiec widzi Niemców na ulicach miasta.\nPamiętam. Przed komendą miasta, koło Hotelu Europejskiego stał na warcie żołnierz niemiecki. To było nasze ulubione miejsce niedzielne. Po uczestniczeniu we mszy świętej w kościele wizytek zawsze szliśmy na zmianę warty właśnie przed komendę miasta. Bardzo nam się z bratem podobała [ceremonia] – granie hymnu, marsze wojskowe i różne wojskowe utensylia. Po tej mszy też poszliśmy pod komendę miasta, gdzie zamiast zmiany warty polskiej kompanii honorowej stał na warcie niemiecki żołnierz.\nJakie to było uczucie zobaczyć wroga w naszym świętym miejscu?\nUczucie porażki. Ogromne uczucie porażki. Szczególnie ostre, że – jak mówię – propaganda hurapatriotyczna była po prostu gigantyczna. Jak nas wychowywano, to była masakra intelektualna. To, co robiono z tych biednych dzieci i młodzieży, aby ich przekonać, że jest to najgenialniejszy naród na świecie, najsilniejszy.\nMuszę powiedzieć, że zdawałem sobie sprawę, co się dzieje w okresie Monachium i mnie się osobiście nie podobało, że odzyskaliśmy jakieś Zaolzie. Mimo że nas tam zawożono i kazano śpiewać: „Nie damy popradowej fali, Spisza, Orawy, praojców sławy. Ojce ziem tych posiadali, aż…”.\nBył pan na takiej wycieczce na Zaolziu?\nTak. Okazuje się, że był to rozbiór Czechosłowacji, w którym ten wspaniały kraj, Polska, wziął udział.\nNiewątpliwie ręka w rękę z Trzecią Rzeszą.\nJak wyglądała pańska edukacja podczas okupacji?\nReaktywowała się szkoła Heleny Chełmońskiej, której budynek przy ulicy Czackiego też został zniszczony. Znalazła przytułek przy ulicy Królewskiej róg Marszałkowskiej. W październiku zacząłem z powrotem chodzić do szkoły. Tak jak po wakacjach, tylko w innej sytuacji i do innego lokalu. Chcę powiedzieć jeszcze o hurapatriotycznej edukacji. Polska miała być krajem kolonialnym, to był kruczek polskich, chyba narodowych, polityków. Wychodziło pismo „Morze”, które czytaliśmy z bratem. Parę lat przed wojną nazywało się „Morze i kolonie”. Polska miała żądanie, że będąc tak wielkim mocarstwem, musi mieć kolonie. Uczono nas śpiewek, piosenek: „Żadna siła, żadna burza nie odbierze Gdyni nam, Gdańska nam. Nasza flota, choć nieduża, wiernie strzeże portu bram”.\nMyśmy z bratem doskonale obserwowali ilość i jakość flot wojennych Europy, budowaliśmy sobie modele okrętów wojennych. Wiedzieliśmy, ile liniowców ma Wielka Brytania, ile krążowników, kontrtorpedowców. To samo o flocie niemieckiej czy jakiejkolwiek. Polska miała dwa kontrtorpedowce i później wielkie wydarzenie, że zbudowano stawiacz min „Gryf”, który był największą polską jednostką. Myśmy sobie zdawali sprawę z tych niesłychanych dysproporcji między siłami w Europie, które wkrótce wezmą udział w konflikcie. Dla mnie szczególnie dysharmonicznym głosem było, kiedy w czasie wojny zapisałem się do „Szarych Szeregów”, do zgrupowania najmłodszych harcerzy, czyli „Zawiszy”.\nHarcerstwo było kontynuowane nie tylko ze względu na to, że miało być ruchem oporu, miało stanowić pomoc dla Armii Krajowej (wtedy jeszcze ZWZ), ale harcerstwo okupacyjne przejęło również funkcję wychowania młodzieży. Młodzież, która została pozbawiona instytucji państwa i patriotycznej szkoły, odpowiednich lektur, odpowiednio podanej oświaty, miała być w jakiś sposób dalej wychowywana. Przecież to w ogóle jest idea harcerstwa, skautingu i Baden-Powella. Przedwojenne harcerstwo było w Polsce bardzo silne. Prócz ćwiczeń, które przyzwyczajały nas do konspiracji, uczyły nas na przykład śledzenia kogoś, ucieczki z pewnych trudnych sytuacji, wychowywano nas. Czym nas wychowywano w czasie zebrań, na których spotykało się więcej harcerzy? Na Powiślu na ulicy księdza Siemca był lokal. Co jakiś czas spotykaliśmy się nie w gronie zastępu czy drużyny, ale było pięćdziesiąt albo osiemdziesiąt osób. Na spotkaniach dalej karmiono nas papką patriotycznej propagandy. Dalej mieliśmy śpiewać, że żadna siła, żadna burza nie odbierze Gdyni nam. A Gdynia była nam odebrana trzeciego dnia wojny. Dwa polskie kontrtorpedowce uciekły, a drugie dwa zostały zatopione. Mechanizm wkładania młodzieży tej papki, tych bzdur nie zmienił się.\nWychowawcy nie mieli żadnego sposobu, czym nas karmić, jaką ideologią, skoro ja – mając lat dwanaście – czułem, że sytuacja jest paradoksalna. Mam śpiewać o bohaterskiej flocie, która została starta trzeciego dnia wojny – tego typu paradoksy. Później zostałem już na to uczulony. Ponieważ czytałem i roznosiłem „Biuletyn Informacyjny” byłem poinformowany, mimo że cała polska prasa też nie podawała prawdy o sytuacji politycznej na świecie. Bez przerwy robiono nam jakiekolwiek duże nadzieje na jakąś niepodległą Polskę, co zjawi się po zwycięskiej wojnie. Byłem już do tego sceptyczny. Wiedziałem na przykład, kto zrobił Katyń, kiedy nadchodziła letnia ofensywa sowiecka i były przygotowania do Powstania. Gdyby mnie wtedy spytano, czy Sowieci nam pomogą, to odpowiedziałbym, że bardzo w to wątpię. Czułem, że sprawa przyszłej Europy jest jakby załatwiona.\nMimo orientacji, jaką pan posiadał w ówczesnych działaniach politycznych, poszedł pan do Powstania.\nBył rozkaz, byłem zobowiązany przysięgą. Dużo bardziej wolałbym zostać w mojej dzielnicy, w Śródmieściu Północnym, niż jechać do jakiegoś Wilanowa, w którym nigdy w życiu nie byłem, do wsi Wilanów. To się okazało kompletnym niewypałem, bo punkt łącznikowy w ogóle tam nie zaistniał.\nProszę dokładnie opowiedzieć, jak wyglądał dzień 1 sierpnia.\nMieliśmy zbiórkę w Śródmieściu już w godzinach południowych. Czekaliśmy na dalsze rozkazy, dokąd mamy się udać, bo myśmy mieli być łącznikami, gońcami, to było jakoś zaplanowane. Wyznaczono nam miejsce w Wilanowie, w tak zwanej wsi Wilanów, która wówczas roztaczała się niedaleko pałacu, półwiejskie zabudowania. Myśmy tam pojechali rowerami, zresztą bardzo późno. Jak zjeżdżałem na dół Belwederską, to słyszałem strzały i wybuchy na placu Unii Lubelskiej. Wyjechaliśmy ze Śródmieścia w ostatniej chwili. Na szosie Sobieskiego zatrzymał mnie feldżandarm, wylegitymował mnie, pytał, dokąd jadę. Powiedziałem, że jadę do cioci, do Wilanowa. Jego to niewiele obchodziło. Myśmy tam zupełnie nie mieli co robić.\nNasz zastęp. Część naszego zastępu. Czterech, może pięciu. Tego wieczoru widziałem tam żałosnych, pierwszych powstańców. Było ich trzech, mieli opaski i chyba jeden granat, może jeden pistolet i gdzieś tam się szwendali wśród zabudowań, nie wiedząc, co mają robić. W nocy nasz drużynowy Mietek postanowił zbadać sytuację, jak wygląda nasz ewentualny powrót do Śródmieścia. Wybrał się ulicą Powsińską i Czerniakowską. Wrócił do nas, stwierdzając, że na Czerniakowskiej przy stacji filtrów (która istnieje do dzisiaj) jest koniec, jest niemiecki bunkier i tam był świadkiem iluś ofiar, które szturmowały ten bunkier. To było nie do przejścia. Wrócił. Myśmy byli bez żadnego przydziału i nie było sensu, żeby tam siedzieć.\nNa trzeci dzień rano postanowiliśmy jednak stamtąd iść i przynajmniej dostać się gdzieś, gdzie coś się będzie działo. Idąc przez pola między Wilanowem a Sadybą, zostaliśmy ostrzelani. Było tam stanowisko niemieckiego reflektora przeciwlotniczego, które było ufortyfikowane i miało swoją załogę. Lotnicy nas dostrzegli i ostrzelali. Tam zostałem ranny w udo. Strzelanina nas rozproszyła. Mój przyjaciel był przerażony, bo jemu kula otarła się o głowę, miał przypalone włosy. Zostaliśmy z nim trochę dłużej w tym polu, chowaliśmy się za [snopkami] – było żyto skoszone i stało w takich kopkach. Dostaliśmy adres kontaktowy na Sadybie. Kiedy po wielu godzinach wydostaliśmy się spod tego ostrzału, przyszliśmy na Sadybę.\nTak, mogłem. Zaraz któryś z kolegów rzucił mi osobisty opatrunek. Obwiązałem sobie ranę, która nie krwawiła mocno. [Na Sadybie] pod tym adresem już nie było naszych kolegów, poszli gdzieś dalej, nie wiedzieliśmy dokąd. Musiałem iść na punkt opatrunkowy, który oczywiście już istniał, punkt medyczny w centrum Sadyby. Opatrzono mnie, przemyto ranę, miałem przychodzić co drugi dzień. Nic się tam nie działo. Był punkt medyczny, gdzie co jakiś czas zjawiał się ktoś ranny. Był też punkt społeczny, bo już zjawili się tacy maruderzy jak my, bez żadnego przydziału.\nCzym zajmowaliście się przez te dni?\nPrzede wszystkim dostaliśmy kwaterę. Było to organizowane przez komitet, który utworzył się przy RGO […] Niczym [się nie zajmowaliśmy]. Nie mieliśmy żadnego przydziału, miałem trudność z chodzeniem. Byliśmy po prostu zdemobilizowanymi harcerzami bez przydziału.\nCzy ludność Sadyby opiekowała się wami? Karmiła was?\nMyśmy zostali przydzieleni i ta rodzina miała obowiązek dawania nam wyżywienia i noclegu.\nRobili to z obowiązku czy z poczucia patriotyzmu, pomocy młodym ludziom. Przecież byliście wtedy dzieciakami.\nNo dobrze. Ale jednak cała okupacja nauczyła ludzi pewnych odruchów wspólnoty, solidarności i pomocy. W tej szczególnej sytuacji to nikogo nie dziwiło i to była sytuacja jakby naturalna. Po pierwsze w Warszawie każdy robił zapasy, to była zasada życia w czasie wojny. Trzeba było mieć zapasy żywności, mąki, kaszy, grochu – rzeczy, które są trwałe, nie mówiąc już o jakichś konserwach, połciach słoniny w spiżarni. Przypuszczam, że wyżywienie czymkolwiek nie stanowiło wielkiego problemu. Na Sadybę przychodziły kobiety z żywnością, dojeżdżały kolejką do Wilanowa. Z Wilanowa szły z koszykami kilka kilometrów. Można było kupić jajka i śmietanę po niesłychanie wysokich cenach.\nTu już nie było odruchu patriotycznego, żeby pomagać, tylko typowy handel.\nTe kobiety wykorzystały sytuację wyjątkowego boomu. Nie wiem, bo nie miałem pieniędzy i nigdy nie kupowałem, ale słyszałem od naszych gospodarzy czy sąsiadów, że wszystko można kupić.\nTrwało tak do 14 sierpnia, kiedy Sadyba została zajęta, dokumentaliści Powstania wiedzą doskonale, przez jaki oddział. Ja tego nie wiem, bo mnie to wszystko nie bardzo interesowało. Zaraz tego samego dnia nastąpił atak od strony Wilanowa. [Niemiecki] garnizon wilanowski (który – okazało się – był zaledwie batalionem Wehrmachtu), odkrywszy, że Sadyba została zajęta przez powstańców, zaatakował od strony swojej kwatery w Wilanowie. Nie wiem, czy powstańcy się tego spodziewali, czy nie, w każdym razie na południowym krańcu swojego osiedla na pierwszym piętrze zainstalowali karabin maszynowy.\nOsiedle to było bardzo charakterystyczne przestrzennie. [Powstańcy] podpuścili tych żołnierzy bardzo blisko i ich wysiekli, zrobili masakrę – jak na warunki powstańcze. Oddział Wehrmachtu szybko się wycofał, zostawiając na tym polu zabitych i rannych. Sadyba była końcem pewnego zespołu miejskiego i było tam pole. Ranni zostali wzięci do szpitala, który już od dawna funkcjonował w tak zwanych centralnych blokach na ulicy Okrężnej. Widziałem tych rannych.\nJak zajmowano się tymi rannymi?\nTak jak powstańcami. Dla lekarzy i pielęgniarek nie było różnicy.\nMimo że to byli Niemcy, oprawcy?\nTak, tak. Było zróżnicowanie na Wehrmacht i SS. Wehrmacht to byli żołnierze, oni walczyli na rozkaz. Wydaje mi się, że chodziły tego typu komentarze. Tak byli postrzelani… Pamiętam jednego, że w ogóle mało go było widać, cały był w bandażach. Byli tam normalni lekarze, pielęgniarki, środki opatrunkowe i zaraz wszystko to zorganizowano. W końcu to było przygotowywane przed Powstaniem, to była logistyka, w końcu gdzieś to było. Na drugi dzień od strony Wilanowa zjawił się samochód z białą flagą.\nWysiadło dwóch oficerów, którzy zostali wpuszczeni na Sadybę do dowództwa. Podobno z zawiązanymi oczami, tak mówiono. Garnizon wilanowski poprosił o wydanie rannych. Podobno powiedziano, że z ich strony nie będzie żadnych działań zaczepnych i że dalej będą przepuszczać zaopatrzenie, żywność – tak jak do tej pory. Jeśli ludność cywilna ma ochotę wychodzić przez Wilanów, to będzie wypuszczana bez żadnych represji. Kto będzie szedł biała flagą, dziećmi, kobietami, ten może dojść do kolejki w Wilanowie, wsiąść i pojechać dokąd [zechce]. To zostało jakby wynegocjowane.\nCzy ludzie korzystali z tych możliwości?\nNiewielu, ale zdarzały się wypadki. Wolność trwała dwa tygodnie. Kilka polskich flag. Bardzo niedobre uzbrojenie, zupełnie śmieszne. Pod koniec sierpnia Niemcy zainteresowali się Sadybą jako miejscem strategicznym, jakby nie było bliskim Wisły. Chodziło o oczyszczenie dostępu powstańców do Wisły w razie lądowania z Pragi. Jeśli pokazał się na ulicy Sobieskiego niemiecki czołg, to posłaniec biegł, bo w posiadaniu załogi Sadyby była jedna rusznica przeciwpancerna. Przedwojenna broń przeciwpancerna, dosyć dobra. Była jedna, więc jak od zachodu pokazał się czołg, to trzyosobowa załoga biegła w stronę czołgu i usiłowała do niego wystrzelić. Jak był meldunek, że czołg pokazał się od strony Siekierek, to rusznica biegła w stronę Siekierek. To było śmiechu warte.\nCzym pan zajmował się w tym czasie?\nW końcu mogłem trochę chodzić, nawet już prawie biegać, więc poszliśmy do komendantury zgłosić się do służby. Kilkakrotnie przenosiliśmy jakieś meldunki we dwóch lub pojedynczo. Mieszkaliśmy cały czas na naszej kwaterze. Wtenczas zetknąłem się z powstańcami, którzy w nocy przypłynęli z Pragi. Spotkałem kolegę mojego brata, którego znałem z czasów konspiracji. Tam widziałem go ostatni raz. Jego losy są nieznane, zaginął. Byłem ostatnim z tego grona, który go widział, i po wojnie spotkałem się z jego matką. [To był] Jerzy Zalewski. Opowiedziałem jej, że pod koniec sierpnia na Sadybie był jeszcze cały i zdrowy. Potem było rutynowe bombardowanie lotnicze. Było ciężkie bombardowanie fortu, zginęło sporo osób, ponieważ jedna z kazamat jednak się zawaliła, mimo że wszystko było przysypane ziemią. Tam były duże straty.\nNiemcy nie starali się wyłuskać powstańców z tej grupy ludności?\nTam było bardzo mało młodych mężczyzn, bo powstańcy wycofali się w stronę Śródmieścia.\nPan nie chciał się wycofywać w stronę Chełmskiej i dalej?\nNie, nie... Myśmy wiedzieli, że nasz udział w Powstaniu jest [bezsensowny]. Co my mamy dalej robić? Sprawa jest przegrana. Myśmy byli bardzo sceptyczni. Na Dworcu Zachodnim rutynowo [wsadzono nas] w pociąg elektryczny i – do Pruszkowa.\nW Pruszkowie olbrzymia kolumna ludzi. Stał stolik z kilkoma oficerami, podawało się wiek. Myśmy z moim przyjacielem postanowili się odmłodzić. Nie mieliśmy dowodów. Nie pokazaliśmy legitymacji szkolnej, którą żeśmy mieli. Odjęliśmy sobie rok i wpadliśmy w grupę najmłodszych. Tym niemniej nie zostaliśmy od razu zaliczeni do grupy do zwolnienia, tylko znaleźliśmy się w hali, która miała być dalej dzielona.\nJak wyglądały te hale, bytowanie w nich?\nTo były ogromne hale warsztatów kolejowych. Myśmy tam spędzili jeszcze co najmniej jedną noc. Miałem wtenczas dużą gorączkę. Troszkę to pamiętam jak przez mgłę. Wiem, że przyszła siostra z opaską Czerwonego Krzyża i powiedziała, że nas wyreklamuje do grupy od razu zwalnianej. To nie nastąpiło. Pamiętam, że myśmy tam spali na jakimś betonie. Byłem jak w malignie. Na drugi dzień odczytano nas po nazwiskach (bo byliśmy zarejestrowani przy pierwszym stoliku) i utworzono z nas kolumnę, która nie była przeznaczona do zwolnienia. Natomiast równolegle do nas szła kolumna, którą od razu za bramą rozpuszczano, gdzie kto chciał.\nByłem mocno oszołomiony, cały czas miałem gorączkę. Myśmy szli równolegle: ci, którzy mieli gdzieś jechać na roboty (myśmy nie wiedzieli gdzie) i ci, którzy mieli być zwolnieni. Strażnik się odwrócił i mój przyjaciel Sławek zorientował się, że myśmy mogli przebiec do tej kolumny. Ale miałem spóźniony refleks. Obejrzałem się, nie wiedziałem [co się dzieje]. W momencie jak on mnie ciągnął za rękę, to strażnik już nas widział. Przez moją słabość zostaliśmy w grupie, która została wywieziona na roboty do Niemiec.\nWpierw zawieziono nas do Frankfurtu nad Odrą, gdzie był obóz przejściowy. Z Frankfurtu obaj trafiliśmy do miejscowości Luckenwalde na południe od Berlina. W Luckenwalde zebrano nas w lokalu-restauracji miejscowej gospody. Przyjeżdżali okoliczni bauerzy, chłopi, zabierać swoich niewolników.\nDo kogo pan trafił?\nNas wziął bauer pod tytułem Herman Gensch. Jednego wziął dla siebie, drugiego dla sąsiada. Przyjechał rowerem, a wracaliśmy w trójkę piechotą, on prowadził rower. Przy pięknej pogodzie zrobiliśmy sobie spacer, dwanaście kilometrów. Zaprowadził nas do swojej wsi, która nazywała się Dobbrikow.\nPorozumiewaliście się bez problemu?\nJak pan był traktowany?\nDobrze. Zostałem u Genscha, a mój przyjaciel został oddany do któregoś sąsiadów. W tym gospodarstwie już od lat pracowało kilku tak zwanych Zwangsarbeiter z Ukrainy i z Polski, którzy mnie bardzo miło przyjęli. Mieszkali wszyscy razem w ogromnym pomieszczeniu, a ja dostałem własny pokój. Te gospodarstwa były imponująco budowane i wyposażone, więc nie było tam u miejsc do pracy czy do spania. Dostałem swój pokój z bardzo czystą pościelą, mogłem się umyć. W ogóle niesłychana czystość i miał miejsce szok cywilizacyjny.\nPan przyjechał z Warszawy na wieś…\nTak, ale ja znałem polską wieś. Znałem polską wieś z moich przedwojennych i okupacyjnych wakacji. Miałem dwóch wujków, który mieli majątki. Miałem trzeciego wujka, który miał posiadłość na Mazowszu i widziałem, jak wygląda polskie gospodarstwo. Chałupa kryta słomą nieomal z klepiskiem. [Widziałem], jak się ubiera polski chłop i jak są hodowane zwierzęta. A tam po prostu szok. Dosłownie szok cywilizacyjny. Budynek mieszkalny, w którym jest siedem pokoi, wypolerowane podłogi. Wchodzi się w kapciach. Skanalizowane całe obejście. Krowy dostają nową ściółkę codziennie wieczorem. Bieżąca woda, szambo, ubikacje skanalizowane.\nW porównaniu do Polski – niebo a ziemia. Azja i Zachodnia Europa. Za parę dni moja rana zaczęła mnie boleć i się świntuszyć. Pokazałem mojemu gospodarzowi i wsiedliśmy na rowery. Pojechaliśmy do Luckenwalde. Były tam ogromne obozy jeńców, jeden największy w Niemczech stalag, gdzie siedziały tysiące Francuzów, Anglików, Rosjan. Była tam oczywiście ogromna służba sanitarna. Pan Gensch mnie tam zaprowadził, opatrzyli mnie i kazali jednak przyjeżdżać dwa razy w tygodniu. Miałem dwa popołudnia wolne. Brałem rower i jechałem do Luckenwalde.\nCo pan robił? Jaką pracę pan wykonywał?\nWszystkie prace, które są konieczne w gospodarstwie. Od obierania kartofli po prace porządkowe na podwórku, grabienie siana po jesiennych sianokosach. Bardzo ciężką pracą było roztrząsanie gnoju na przyszłe zasiewy. Czasami pasienie krów dosyć daleko za wsią – najróżniejsze prace.\nBył pan tam do końca?\nNie. Po jakimś czasie wieś musiała oddać kontyngent zagranicznych robotników do prac przy budowaniu umocnień na froncie wschodnim. Zostałem wybrany do tej grupy i kilkoro nas wywieziono do Luckenwalde, gdzie był punkt zborny z całego powiatu, bo było miastem powiatowym. Później pojechaliśmy do Berlina, gdzie byłem pierwszy raz. Szalenie chciałem zobaczyć Berlin. W czasie nauki geografii w szkole powszechnej uczyliśmy się o różnych miastach. Mnie szalenie interesował Berlin, który w książce był przedstawiony jako fenomenalne miasto ze wspaniałymi przedmieściami, z willami, z ogrodami. Poza tym w Berlinie było ponad sto kin, co mnie szalenie imponowało. Myśmy z bratem liczyli i w Warszawie było ponad dwadzieścia kin. Berlin imponował mi już przed wojną. Było to najbliższe wielkie miasto.\nJak wtedy wyglądał Berlin?\nZaraz opowiem. Kiedy któregoś wieczora Gensch powiedział, że jutro jedzie do Berlina, to mu powiedziałem, czy może mnie zabrać. Powiedział, że nie może, nie było mu wolno. Wtenczas Berlin był już mocno zniszczony. Zobaczyłem ten zniszczony Berlin. Z pociągu zobaczyłem jeszcze te przepiękne ogródki na przedmieściach. Ale już okolice Anhalter Bahnhoff, gdzieśmy się przesiadali na S-Bahn i później pojechali na Dworzec Zoo, były już bardzo poważnie zniszczone. Miałem coś w rodzaju uczucia, które po niemiecku nazywa się Schadenfreude, czyli przyjemność ze szkody, [przyjemność], że oni też dostali. Całe kwartały wypalonych domów, mnóstwo pustych placów. Były służby, które bardzo szybko czyściły te zniszczenia. Miasto było już mocno naruszone.\nResztę przymusowego pobytu spędziłem w jednostkach budujących umocnienia. W warunkach dużo trudniejszych niż miałbym to w gospodarstwie rolnym, szczególnie w zimie. Zostaliśmy przewiezieni na północno-wschodnie krańce Trzeciej Rzeszy, w dzisiejsze okolice Sierpca. To był region, który nazywał się Westpreussen – Prusy Zachodnie. Było bardzo ciężko, bo zima była bardzo ostra. Mieszkaliśmy w bardzo prymitywnych barakach, gdzie było strasznie zimno, wszy. To był dla mnie fizycznie bardzo ciężki okres. Potem nadeszła styczniowa ofensywa sowiecka. Ewakuowano nas. Pilnowano nas bardzo ostro, żebyśmy nie uciekali, bo jednak cały czas byliśmy potrzebną siłą roboczą. W czasie ewakuacji nie uciekliśmy, ale zostaliśmy zwolnieni. W tym okresie w rejonie przyfrontowym był też absolutnie odczuwalny bałagan.\nW pewnym momencie nasz komendant spod Sierpca, który cały czas trzymał nas przy sobie razem z paroma jego strażnikami, powiedział nam, że jesteśmy wolni. Nie ma dla nas ani pracy, ani jedzenia i możemy robić co chcemy. Nie znaliśmy okolic. To były rejony wcielone do Rzeszy. Z paroma kolegami [postanowiliśmy], alby oddalić się od tej strefy. Był oczywiście pomysł, żebyśmy się gdzieś zadekowali. Mogliśmy trafić na Polaków i mogliśmy trafić na Niemców. Wtenczas byśmy zostali potraktowani jako męty, dezerterzy. Jednak postanowiliśmy oddalić się od tej strefy frontowej. Wsiedliśmy na transport wojskowy z żołnierzami i dojechaliśmy aż pod Grudziądz. Nie wiedziałem, jak to się nazywa. Dla mnie to był Graudenz. Tam zresztą zostaliśmy zatrzymani przez żandarma, który chciał nas rozstrzelać. Stało się to, czegośmy chcieli uniknąć.\nByło nas trzech, w tym dwóch dobrze mówiących po niemiecku, bo parę lat spędzili w Niemczech. Nas zatrzymał miejscowy żandarm. On czekał, że niedługo zacznie się tam strefa przyfrontowa. Myśmy mieli przy sobie Arbeitskarty z Niemiec, a byliśmy pod Grudziądzem. Myśmy nie mieli żadnego dokumentu, że chociaż jeden dzień pracowaliśmy w jakimś Arbeitsamt. Tutaj, w Westpreussen, u niego. Powiedział, że nas zastrzeli. Wątpiliśmy i prawdopodobnie obezwładnilibyśmy go, zanim by wyciągnął pistolet. Po jakichś negocjacjach zwolnił nas. Kazał nam iść prosto na Grudziądz i nie strzeliłem w plecy. W Grudziądzu były już patrole, które czekały na takich jak my. Znowuż zostaliśmy zebrani w jednym, dużym budynku, chyba szkolnym. Dali nam tam już nawet jakąś zupę. Ponieważ dalej byliśmy potrzebni, zostaliśmy wywiezieni do Gdańska. Pod Gdańskiem i w Gdańsku dalej kazano mi kopać okopy. Znakomicie unikałem pracy, więc dużo okopów nie wykopałem.\nZobaczyłem jeszcze niezniszczony Gdańsk, oblężenie, które było długie, ale sam szturm był krótki. Zobaczyłem pierwszych czerwonoarmistów. Gdańsk został spalony po wyzwoleniu. Po pierwsze widziałem Gdańsk trzydzieści godzin przed wejściem sowietów. Byłem w centrum Gdańska, koło […] hali targowej. To było nietknięte miasto. Wyglądało jak Warszawa przed bombardowaniami, a już kiedy Niemcy ostrzeliwali, kiedy już mieli zasięg artyleryjski. Stał uszkodzony tramwaj, ulica była zasypana szkłem, dom miał dziurę od pocisku. Było to miasto lekko uszkodzone ostrzałem artyleryjskim. […]Istnieje film czołówki filmowej Ludowego Wojska Polskiego, który pokazuje polski czołg wjeżdżający na Długi Targ. Wysiadają z niego żołnierze, wchodzą na fasadę Dworu Artusa i zatykają flagę. Dwór Artusa jest nietknięty, tak wyglądał Gdańsk. Parę chwil później weszli Rosjanie i podpalili miasto. Gwałty, rabunki. Łatwo podpalić Stare Miasto. Jak przyjechałem po roku do Gdańska, to było morze ruin, identycznie jak Stare Miasto w Warszawie. Ciekawy jestem, czy to był rozkaz Żukowa. Bo Żukow atakował Gdańsk?\nŻukow szedł prosto na Odrę. Tam atakowały chyba wojska Koniewa.\nCzy to był rozkaz? Parę razy gdańszczanie mówili, że rosyjscy saperzy usiłowali wysadzić kościół Najświętszej Marii Panny. Mieli zadanie z ładunkami i to im się nie udało. Upili się, coś im pękło, jakieś kable.\nZdobywanie Prus Wschodnich to był odwet na Niemcach, to były pierwsze tereny zajmowane przez Rosjan.\n[Również] Elbląg zrównano z ziemią. Ale czy nie istnieje rozkaz zniszczenia Gdańska? Nikt bez rozkazu nie usiłowałby wysadzić kościoła w powietrze, bo tam nie było nikogo do gwałcenia ani nic do picia.\nBez rozkazu Rosjanie mogli sobie pogwałcić i popić, ale nie niszczyli całego olbrzymiego miasta.\nOni też lubili podpalić. Parę lat po wojnie byłem w Sierpcu, bo okazało się, że miałem tam rodzinę, o czym nie wiedziałem. Gdybym wiedział, to kto wie, czy nie uciekłbym tam w czasie ewakuacji. Miasto było nietknięte, bo nie było żadnych walk, ale Rosjanie jeden dom spalili, bo się upili. Któryś rzucił granat, ale nie spaliło się całe miasto. Natomiast tym razem spaliło się przepiękne miasto. W tych paru chwilach, które tam byłem, poczułem jeszcze, jak to było bogate. Złocenia domów, stiuki, dekoracja.\nKiedy wrócił pan Warszawy?\nWcześniej widział pan Gdańsk.\nNie widziałem Gdańska. Widziałem spaloną Ochotę, przez którą szedłem. Z tym że Ochota była równo wypalona, a Śródmieście miało bomby, ślady po artylerii. Zniszczenie było kostropate, a nie tylko wypalone wskutek zapalających nalotów dywanowych bloki jak w Berlinie. Warszawa wyglądała katastrofalnie.\nPańska ocena Powstania Warszawskiego.\nBez sensu. Powstanie Warszawskie nie powinno wybuchać w tym okresie.\nTadeusz Rolke Pseudonim: „Wilk” Stopień: łącznik Formacja: Szare Szeregi Dzielnica: Mokotów Dolny


Programista szukający zatrudnienia, który posiada duże szanse, bez względu na rywali. | Twoja elektroniczna przyszłość\nHome » Programista szukający zatrudnienia, który posiada duże szanse, bez względu na rywali.\nProgramista szukający zatrudnienia, który posiada duże szanse, bez względu na rywali.\nProgramista poszukujący zatrudnienia, jaki ma duże szanse, bez względu na rywali to ten, jaki faktycznie potrafi wyróżnić się dodatkowymi zdolnościami w swojej branży. Patrząc na to, że obecnie zapotrzebowanie na programistów pozostaje tak spore, nie pozostaje dziwne, iż znaczna liczba osób interesuje się takim zawodem. Należy natomiast mieć na uwadze to, że podczas gdy tylko parę lat temu wykształcenie oferowało przeświadczenie, iż można będzie świetnie prosperować na takim stanowisku, to w tej chwili nie będzie to już tak do końca zagwarantowane.\nMianowicie, w tym momencie szefowie domagają się od swoich przyszłych pracowników świadomości nie jedynie podstawowych kwestii, ale chcą by wykazali się oni w jakikolwiek sposób dodatkowo na danym stanowisku.\nJeżeli chcesz zobaczyć coś faktycznie niezwykłego? Nie ma jakiegokolwiek problemu - spójrz na to (https://expertodszkodowania.pl/odszkodowanie-za-pogryzienie-przez-psa/) a zadowolenie będzie gwarantowane.\nI w tym przypadku nie będzie chociażby mowy o tym, żeby w konkretnym przedsiębiorstwie pracę dostał ktoś, kto nie ma pojęcia, na czym koncentruje się wyznaczone nisza a to nie tylko pod kątem stricte informatycznym.\nWarto przed pracodawcą chwalić się kolejnymi umiejętnościami oraz pokazać papiery, które de facto wskażą, iż pozostajemy osobami, które jak jakiekolwiek inne znają się na tym, czym się zajmują. Skończone kursy, idealna znajomość języka angielskiego, zmotywowanie do dalszego rozwijania to tylko wybrane z czynników\_wyznaczników, które pokażą przyszłemu przełożonemu, iż właściwie jest nam zaufać, zatrudniając nas na etat.\nDodatkowo, słusznie jest szukać zatrudnienia w dziedzinach wyspecjalizowanych pod kątem IT. Jeżeli mamy świadomość, iż posiadamy znaczący potencjał, rozmyślamy o karierze oraz nie obawiamy się wyzwań to już u początku własnej pracy zawodowej mamy możliwość się decydować na opcję taką jak szukam pracy it, ponieważ posiadane przez nas kompetencje przyczynią się do tego, że będziemy odebrani wyjątkowo dobrze.\nOsoby dla jakich informatyka pozostaje pasją będą mieć znacznie prościej, aby odnaleźć się w takim rynku zatrudnienia. Same z siebie przecież będą wyrażać chęć nieustannego rozwoju. I to je wyróżni. Przykładowe tutaj: .\nInformatyka to dyscyplina, w której bez trudu można znaleźć posadę. Trzeba jednak pozostawać pracownikiem, który posiada do zaoferowania coś więcej niż kontrkandydaci. I to da się bez trudu wywnioskować, po sukcesach jakie się pozyskało do tej pory oraz po tym, jakie ma się umiejętności.


Mądre, silne, wyjątkowe. Polka potrafi - plus.gazetakrakowska.pl\nMądre, silne, wyjątkowe. Polka potrafi\nRozmowa z Joanną Puchalską, która w swojej najnowszej książce „Polki, które zmieniły wizerunek kobiety” zebrała życiorysy dziesięciu wyjątkowych pań.\nCo historia sukcesu, to mężczyźni. Pani udowadnia, że kobiety też potrafią…\nMężczyźni byli zajęci walkami, powstaniami, wojnami, a kobiety musiały podołać codziennym obowiązkom. W Polsce zawsze stawiano za wzór kobiecości nie salonowe damy, ale matki, żony, nauczycielki, działaczki niepodległościowe i społeczne. Poza tym to na kobietach spoczywała misja przekazywania narodowej tożsamości następnym pokoleniom. Warto zatem przywracać pamięć tym, które walcząc w drugim szeregu, wykazały się czymś ważnym.\nMimo że to mężczyźni wiedli prym na wojnach, w nauce czy sztuce, pani bohaterki przeczą stereotypom mówiącym, że rolą niewiasty jest siedzenie w zaciszu czterech ścian i troska o ciepło domowego ogniska.\nA przy tym one nie łamią konwenansów. Nie domagając się równouprawnienia czy zapewnienia przywilejów, śmiało sięgają po swoje. Weźmy przykład Elżbiety Sieniawskiej. Wielka dama, arystokratka, niewyobrażalnie bogata. Gdyby zatrzymała się tylko na tym, co zostało jej dane z racji urodzenia, wówczas spędziłaby życie na królewskim dworze, na zabawach, polowaniach i grze w karty, które bardzo lubiła. A ona dobrze wykorzystała swoją fortunę i niezależność finansową. Samodzielnie zarządzała kilkoma majątkami, nie oddała ich pod zarząd męża. A zarządzała w sposób perfekcyjny i nowoczesny. To były znakomicie działające przedsiębiorstwa, produkujące różne dobra i towary i przynoszące ogromny dochód. Sieniawska była też mecenasem kultury. Finansowała działalność malarzy, rzeźbiarzy, złotników, jej także zawdzięczamy wiele inwestycji architektonicznych, jak kościoły czy pałace. Uczestniczyła również w wielkiej polityce międzynarodowej, wykorzystując informacje od opłacanych przez siebie międzynarodowych szpiegów, finansowała powstanie antyhabsburskie na Węgrzech, miała wysoko urodzonych kochanków i rozległe kontakty. To imponujące, bo mówimy o drugiej połowie XVII wieku, kiedy teoretycznie kobieta prawnie i obyczajowo podporządkowana była mężczyźnie.\nwedług jakiego klucza autorka wybierała bohaterki książki\nkim była Joanna Żubrowa i dlaczego nosi przydpmek "Zagłoba w spódnicy"\ndlaczego Wanda Boniszewska modliła się o zbawienie Stalina i Hitlera


Klocki LEGO 60264 Łódź podwodna HUMI.pl\n» Klocki LEGO 60264 Łódź podwodna\nKlocki LEGO 60264 Łódź podwodna badaczy oceanu - seria City\nZestaw LEGO City Łódź podwodna badaczy oceanu (60264) zaprasza na niesamowite przygody w morskich odmętach. Dzieci znajdą w nim zabawkową łódź podwodną, podwodnego drona oraz scenerię jaskini na dnie morza. W zestawie są też cztery minifigurki odkrywców, w tym Jessica Sharpe z popularnego serialu telewizyjnego LEGO City Adventures. Do tego w pudełku czeka świecąca ryba żabnica oraz ukryty skarb — czy trzeba czegoś więcej do niekończącej się zabawy? Świetny zestaw do budowania dla dzieci Tenzestaw zawiera proste instrukcje budowania, a ponadto pozwala korzystać z instrukcji Instructions PLUS, które można znaleźć w bezpłatnej aplikacji LEGO Building Instructions na smartfony i tablety. Ten interaktywny poradnik z praktycznymi narzędziami do powiększania i obracania widoku modelu pomoże szybko przemienić małych budowniczych LEGO w mistrzów konstrukcji. Fajne zabawki dla dzieci LEGO City z dumą wspiera działania grupy National Geographic Explorers. Nasze zestawy z motywem oceanu pozwalają dzieciom dać nurka do fascynującego świata przygód i podmorskiej eksploracji. Maluchy znajdą w nich realistyczne morskie pojazdy i scenerie oraz ciekawe postacie, które zachęcają do odgrywania scenariuszy wziętych z życia\nWymiary opakowania: 282 x 262 x 59 mm\nKod EAN: 5702016617986\nŁódź podwodna pozwoli wydobyć skrzynię ze skarbem z dna oceanu!\nLEGO 60264 łódź podwodna to zabawka z czerwca 2020 roku. Zestaw zawiera 3 figurkę badaczy oceanu i składa się z 286 kolorowych klocków LEGO. Klocki przeznaczone są dzieci już od 5 roku życia.\nKlocki LEGO 60263 Oceaniczna łódź podwodna City\nDokładnie testujemy wszystkie klocki i elementy LEGO® City, by mieć pewność, że każdy zestaw spełnia najwyższe światowe standardy bezpieczeństwa i jakości


SWR zawsze 3. Odbiór i nadawanie są dobre. - elektroda.pl\npapisp 11 Maj 2007 00:30 1958 18\n#1 11 Maj 2007 00:30\nMam problem z SWR a mianowicie zawsze jest 3 bez znaczenie czy bat jest wyciagniety na max czy włożony\nAntena zamocowana jak na foto w autobusie zwarcia kabla wykluczone omomierzem.\nNa każdym kanale jest tak samo, reflektometr sprawny sprawdzony na innym radiu\nRadyjko Intek 490\nNie wiem co to za antena ma napewno około 15 lat kiedyś bawiłem się CB dla przyjemności a teraz z konieczności i ta antena jest z dawnych czasów. Nie wiem czy da się ją jakoś rozebrać.\nBat tak przywarł że musiałem użyć WD40 żeby puścił. Bat ma około 1,5 m\nI jeszcze jedno wskaźnik mocy na reflektometrze pokazuje 10Wat a powinien 4\nNormalnie można rozmawiac odbiór i nadawanie w pożądku\nAntena ma oryginalnie podstawę magnesow a jak widać na foto jest zamocowana za pomocą beczki\nKabel ma około 70 cm\nJakieś sugestie co może nie grać\nZdjęcie007.jpg Download (34.28 KB)\nZdjęcie006.jpg Download (28.97 KB)\n#2 11 Maj 2007 00:57\npierwsze co bym zrobił to zmieniłbym sposób montażu tej anteny!!!!!przypuszczalnie ten kawał blachy(uchwyt ) jest powodem twoich problemów !!!uchwyt podnies do góry antene zamontuj z drugiej strony otworu !!!! ta antena jest przystosowana do pracy na powierzchni metalowej wiec mogą byc problemy z uzyskaniem idealnego swr jeżeli jest montowana na lusterku!!! trzeba tez zwracac uwagę żeby bat nie był zbyt blisko karoserii!!!\n#3 11 Maj 2007 01:00\nspróbuję tak zrobić ale dziwi mnie brak reakvji na ruchy batem\n#4 11 Maj 2007 01:01\nSposób zamontowania tej anteny przeczy jakimkolwiek prawom fizyki. Zamontuj ją jak przystało na dachu i zdala od metalowych elementów. I przypominam, że antema ma po to promiennik aby znajdował się nad masą a nie obok niej ... ! I jeszcze cie dziwi brak reakcji ...\nSwoją drogą ciekawe jaką charakterystyke odbioru ma tak zamontowana antena. Szcztuczne obciążenie zamiast niej chyba sprawowało by się lepiej w roli anteny w tym układzie heh ... taki żarcik.\n#5 11 Maj 2007 09:07\nNo powiem że antenka jak na mobilka ma osiągi niezłe potrzafi lecie 5 km w zabudowaniach\nZ montażem jest problem dach jest plastikowy a nawet gdybym ją zamontował na dachu to byłby trolejbus\nTeż żart aje jeżdże po Wrocławiu i zachaczałbym o trakcje tramwajowe\nWysokoś autobusu plus antena daje grubo pow 4 metrów\nSpróbuję odwrócic uchwyt do góry i dam zna czy są efekty\nJeżeli to pomoże przerobię uchwyt\n#6 11 Maj 2007 10:07\nW dachu (widać od środka rozbierając tapicerkę) napewno jest "oczko" - takiej miejsce przygotowane i wyprofilowane pod montaż anteny. Drapnij tam kilka razy jakims drapakiem i sprawdz czy w tworzywie nie ma przypadkiem aluminiowej siateczki zbrojeniowej ... jeżeli jest to już mase masz, jeżeli jej nie ma to też masz ... ale pecha\nNa twoim autobusie zamiast długiej anteny na pewno lepiej spisze się krótka antena BNU tylko trzeba z niej całkowicie ściągnąć pierścień lub druga opcja dosunąć go na max do cewki stroika. Montować bez uszczelki pod anteną wyciągając bata na max. Powinno dać radę na SWR 1,5\n#7 11 Maj 2007 10:38\nNo i sprawdź kabel antenowy, może jest gdzieś poprostu zwarty lub zgnieciony.\nW podstawie takiej anteny, tam gdzie sa takie żeberka jest cewka, która dopasowywuje antenę do opornosci kabla, a dokładniej elektrycznie ja wydłuża (pełny bat powinien miec ponad 2 metry i wtedy to dopiero bys kosił trakcje we wrocku, szczególnie pod wiaduktami kolejowymi). jakikolwiek element metalowy w bezposreniej okolicay powduje że zostaje dołączona dodatkowa pojemnośc i cały ten interes przestaje miec sens.\nKiedys w sklepach CB widziałem anteny helikalne na pasmo CB. Wygladały jak kawał grubej gumowej rury, taka antene instalowac trzeba tylko na metalowym dachu ale ma ona długośc około 50 cm, co przy znacznej wysokości pojazdu sie także opłaca.\nMiałem kiedys podobna anteną na ciagniku w Kanadzie, jeździłem Volvo VT786, specjalna wersja kanadyjska, juz nie produkowana, czteroosiowa (dwie osie skrętne), bardzo podobny do VN780 ale z silnikiem od VT880.\nbardzo podobny do tego: http://www.volvo.com/NR/rdonlyres/4BB21A88-DF00-493B-8877-AF3795B40837/0/780.pdf ale w koloerze czarnym.\n#8 11 Maj 2007 13:06\nSprawdź czy uchwyt od lusterka ma pewne połączenie z masą, czy przypadkiem nie jest zamocowany w obejmach z tworzywa szyucznego.\n#9 11 Maj 2007 13:13\nI co mu to da? Czytałeś co pisali inni wcześniej? Antena stoi w złym miejscu! Do poprawnego działania potrzebuje sztucznej ziemi w postaci poziomej powierzchni na potencjale masy, nazywa się to przeciwwagą. Lusterko nie jest nawet jej imitacją ...\n#10 11 Maj 2007 15:26\nczęsto mylone pojęcia masy i minusa....równie dobrze można zamontować na dachu plastikowym i od spodu dać kawałek blachy np 30x30 cm i problem znika antena stroi !!!! jestem przekonany ze odwrócenie uchwytu do góry i oddalenie anteny od karoserii na pewno da poprawe może nie bedzie to swr 1,1 ale powinna być widoczna różnica przy strojeniu p.s . czasami trzeba przycinać bat ale jeżeli ta antena pracowała już kiedyś z jakimś radiem i stroiła to ten zabieg nie bedzie potrzebny\n#11 11 Maj 2007 16:21\n... czasami trzeba przycinać bat ale jeżeli ta antena pracowała już kiedyś z jakimś radiem i stroiła to ten zabieg nie bedzie potrzebny\nSory ale bajki piszesz. Jeżeli ktoś ją dla sportu "poprzycinał" gdy pracowała sobie w spokoju na dachu to na bank nie bedzie po takich zabiegach działaa poprawnie na lusterku lub w innym dziwnym miejscu.\n#12 11 Maj 2007 19:14\nNo to i ja sie wypowiem...Antena jest źle zamontowana, celem jej korekty jest wstawienie jej na dach.Ale jest jeden problem taka antena jest narażona na ładunki z lini tramwajowych, no i wtedy robi się problem...Hmm kolego możesz jeśli ci to pomoże wystawić antenkę z tyłu kabiny, Swr powinien dojść ci do 1,5...Ja tak montowałem i antenki sprawowały się super na odbiorze jak i na nadawaniu...POZDRAWIAM\n#13 11 Maj 2007 22:22\nDzieki za sugestie ale to autobus a nie ciężarówka i\nO dachu nie ma mowy poprostu nie dostanę się do dachu od wewnątrz\nDzisiaj nie miałem czasu się bawi jutro wystawie uchwyt do góry i zobaczę\nPytanka jaki opór ma miec antenka czyli zyla i masa i drugie czy ta antenkę da się rozebrac jakos??\n#14 11 Maj 2007 22:39\n50ohm ale to raczej impedancja a nie opor. mozna odkrecic promiennik napewno a czy cewke da sie rozebrac to musisz zobaczyc\n#15 12 Maj 2007 09:04\njakie bajki????po pierwsze nie dla sportu bo to nie jest rozwiązanie!!!!! są różne anteny na różne pasma i w niektórych antenach jest podana rozpiska jaką długość ma mieć bat dla danej częstotliwości !!!! i nie mówię tu o jakimś cięciu bata na pałę!!!!!!!! ale mogłeś się z takimi antenami nie spotkać!!!!a to że antena jest źle zamontowana to pisałem już wyżej!!!! kiedyś była antena a właściwie 2 anteny przystosowane typowo do montażu na lusterkach !!!!\n#16 12 Maj 2007 09:22\nPanowie teoria budowy anten się kłania. Jeżeli posiadasz SWR 3 to co robisz z promiennikiem (dipolem)? .\n#17 12 Maj 2007 10:27\n... są różne anteny na różne pasma i w niektórych antenach jest podana rozpiska jaką długość ma mieć bat dla danej częstotliwości !!!! ...\nMoże i są rozpiski ale jakoś się z nimi nie spotkałem, w instrukcji antenty tego też nikt nie podaje a mam do czynienia z wieloma antenami, jeżeli możesz to podaj mi jakąś nazwę i popatrzę. Takie parametry są mierzone dla warunków jakich nie jesteś w stanie spełnić montując antenę na lusterku i można sobie z tej rozpiski zrobić samolocik\nTak samo ta długość ulega zmianie jeżeli zmianie ulegną: wymiary "dachu", wysokość montażu nad nim, niekiedy ma na to wpływ długość przewodu. Nigdy nie masz też pewności czy jakiś "serwisant" co to nie potrafi dobrze wtyku zarobić nie grzebał przy takiej antenie i co w niej nawywijał, a tych teraz pełno. Anteny jak piszesz do montowania na lusterkach może i były ale pamiętej, że ta z pewnością taką nie jest i trzymajmy się tego.\n#18 12 Maj 2007 12:31\n... Kiedys w sklepach CB widziałem anteny helikalne na pasmo CB. Wygladały jak kawał grubej gumowej rury, taka antene instalowac trzeba tylko na metalowym dachu ale ma ona długośc około 50 cm, co przy znacznej wysokości pojazdu sie także opłaca.\nMiałem raz mozliwość instalowania takiej anteny.\nODRADZAM nawet najgorszemu "wrogowi" , aby do takiej anteny się zbliżał.\nHurtownie i sklepy , które posiadają w ofercie takie anteny , to też lepiej omijać.\nJak ją zainstalowałem i NIC (ale to prawie wogóle nic) nie było słychać , postanowiłem u klienta pomierzyć tę antenę. Nie zachowując specjalnie podstawowych "praw" pomiaru, zmierzyłem pole w.cz. w odległości 100metrów i 450metrów od niej porównując z pomiarem pola w.cz. od starej anteny na tym samym dachu zainstalowanej w odległości około 8 metrów od "nowej" (czytaj:rury 50cm). [stara antena to trzy letnia 1/4 GP]\nPo obliczeniach wyszło mi , że antena RURA ma tłumienie od 1/4 GP około 26dB (słownie : dwadzieścia sześć dB).\nPS. A czy pamiętacie instalatorzy jak około rok temu pojawiły sie antenki na CB [pręt o dł. około 28cm z cewką mniej więcej po środku z koncentrykiem RG-174 3mm] , a na opakowaniu było czarne na żółtym ,że ma zysk 6dB? ???. To były czasy jak wszyscy "ruscy" brali je jak "woda". A ponoć człowiek to mądra bestja.\n#19 22 Maj 2007 23:14\nOstatecznie jesli nic ni pomoze mozna zastosowac rozwiazanie awaryjne, zastosować sztuczne obciążenie 50 Ohm (najlepiej z rezystorów MŁT i do "gorącej żyły mozna podłączyć nawet kabel od zelazka i powinno stroić , nie ma co liczyć na jakieś mega osiągi ale radio juz bezpieczne a i pogadać sie juz da.\nPodobne tematy SWR zawsze 3. Odbiór i nadawanie są dobre.\nWitam Wszystkich. posiadam radio tt880 i antenę tti ml145. Nadawanie jest ok,ale odbiór był lepszy na tej samej antenie, na radyjku stabo jakimś jed... (5)\nkupiłem od znajomego radio dnt carat do niego antene montażową Lemm at 500 collt1 (158cm),antena założona na dachu ciężarówki oczywiście zestrojona. ... (3)\nJak w temacie . Radyjko po wymianie Q16 od zasilania oraz kwarcu 10,24MHz i kondensatora C57 27pF ( przy kwarcu) . Problem że radyjko słabo odbiera du... (3)\nOstatnio zamontowałem cb radio midlanda alan 42 i antene President Florida. Przy zakupie anteny powiedziano mi , że tej anteny sie nie stroji ale jako... (2)


Trzy rady, dzięki którym będziesz rzadziej sięgać po ładowarkę do smartfona – WieleLiter.pl\n– Z użytkowaniem baterii w telefonie związanych jest wiele mitów. Niektóre z nich, jak np. formatowanie, czyli całkowite rozładowanie i naładowanie akumulatora zaraz po uruchomieniu urządzenia to pamiątki z przeszłości. O ile w przypadku baterii starego typu niklowo-kadmowych rzeczywiście było to konieczne, o tyle w nowych smartfonach może doprowadzić do uszkodzenia akumulatora. Podobnie jest z obawami dotyczącymi podłączania telefonu do ładowania na noc, co miałoby spowodować przeładowanie, a tym samym zmniejszenie pojemność baterii. W nowych modelach wbudowane zabezpieczenia automatycznie przerywają ładowanie, gdy bateria jest już pełna. Lepiej też uważać na nieoryginalne ładowarki, które mogą uszkodzić akumulator. Najlepszym rozwiązaniem są akcesoria dołączone do zestawu lub rekomendowane przez producenta – wyjaśnia Daniel Szoszew, dyrektor ds. Sprzedaży i Marketingu Cyfrowego Centrum Serwisowego S.A.\nBateria odgrywa kluczową rolę w prawidłowym działaniu smartfona. Ze względu na coraz większe możliwości, tego typu urządzenia potrzebują dużej mocy. Niestety, przy zakupie ten parametr jest często pomijany.\n– Średnio tylko co dziesiąty kupujący zwraca uwagę na pojemność baterii przy wyborze nowego telefonu. Przeciętna pojemność akumulatora w smartfonach to obecnie około 4000 mAh. Różnica już na poziomie 1000 mAh może być odczuwalna podczas codziennego użytkowania – podkreśla Daniel Szoszew.\n Badanie Mands na zlecenie Goods Taste Production, przy współpracy z producentem telefonów marki Alcatel Mobile, Wrocław 2019 r. Fot. ma charakter poglądowy. Źródło mat. prasowe.\nKategorie Ciekawostki, Świat Tagi akumulator, internet, lądowanie, ładowarki, model, powerbank, smartfon, smartwatch, telefon, życie baterii Zobacz wpisy


Zidoo - producent odtwarzaczy sieciowych - C4i dystrybutor w Polsce\nStrona główna / Brands / Zidoo\nZidoo to producent zaawansowanych odtwarzaczy sieciowych plików 4K z obsługą HDR i Dolby Vision. Odtwarzacze Zidoo oferują od lat wysoką jakość audio i video oraz niezbędne funkcje dla kina domowego.\nFirma Zidoo od lat jest jednym z największych producentów urządzeń z procesorami Realtek. Kolejne generacje układów RTD, które są sercem odtwarzaczy sieciowych Zidoo, powstają w wyniku ścisłej kooperacji obu firm w celu zaprojektowania wydajnego, idealnego do odtwarzania multimediów, układu. Uzyskane specyfikację we współpracy z dopracowanym oprogramowaniem, pozwalają uzyskać jakość i możliwości przewyższające wiele odtwarzaczy video z najwyższej półki, komputerów, jak i funkcji zaimplementowanych w telewizorach SMART.\nNie wiesz jaki odtwarzacz Zidoo wybrać? Sprawdź nasz poradnik lub napisz do nas, a pomożemy w wyborze idealnego odtwarzacza dla Ciebie!\nJaki odtwarzacz Zidoo wybrać?\nOdtwarzacze sieciowe, Przetworniki DAC Audio\nZidoo NEO α (Alpha) Odtwarzacz sieciowy Hi-End 4K HDR Dolby Vision DAC Roon Ready / MQA Tested\n13,399.00 zł Dodaj do koszyka\nZidoo V10 Mini Pilot do X9s Z9s Z9x X10 Z10 X20 Z1000 Pro UHD3000 NEO S\nProducenci\t Please SelectAdderAMIAntricaAU-ENAV ToolboxAVMBarixBKTEBlackmagicBLNKBluetimes TechnologyBrightSignBTXC4iCableTimeCalibreCE-LINKClub3DCNBCYPData RoboticsDUNE HDDVDOE-LINKEGreatEmpire State Filter Company, INC.ESCEuroshineEWEATEXT LKGExtron ElectronicsEZCastFeelworldFergusonFuture Technology Devices International Ltd.FXNGDAGefenGeniatechGlobal CacheGMXHDCVT Tech.HDRHiMediaHollylandIMPERIAL DABMANInnyIvoryKeeneKramerLANLightwareLKGLOCIMatrix AudioMatroxMeasyMecoolMediamaxMeleminiCasterMINIXMusician AudioNetgearNetioNo nameOgdenPerconPInk FaunPIPOPMDPopcorn HourPTNRevoRGBlinkScansonicSCPSDMCSDMCSecuFirstSencoreSFXSimply45SLINGBOXStarTechSTRTECSUMMITSUNSupraTanixTelestarTen-TronicsTricolorTV OneVDWALLVelocapVENSSVNSVORKEXtreamer selected='selected'Zidoo


Informacje o Zmiany w Życiu - CupSell\nProfil użytkownika: Zmiany w Życiu\ndata założenia konta: 2016-07-26 12:56:03\nPortal Zmiany w Życiu, to jedyne takie miejsce, w którym znajdziesz wszystko, czego potrzebujesz, aby zmienić swoje życie na lepsze: – artykuły, wywiady i cytaty, czyli codzienną dawkę motywacji i inspiracji do zmiany; – wartościowe publikacje, które przyspieszą Twój rozwój osobisty; – coachów oraz terapeutów, którzy bezpiecznie i odpowiedzialnie przeprowadzą Cię przez proces zmian; – warsztaty, szkolenia i konferencje, które staną się dla Ciebie dodatkowym bodźcem do działania.\nZmiany w Życiu to miejsce, w którym wspieramy rozwój osobisty naszych czytelników, zachęcamy do zmian i dajemy wskazówki jak wprowadzać nowe postanowienia w życie. Wiemy jednak, jak ciężko pozbyć się negatywnych myśli lub złych nawyków, dlatego stworzyliśmy serię produktów, które każdego dnia będą przypominać o ważnych celach poprzez ich afirmację lub motywować do działania i inspirować. Zrób sobie prezent w postaci kubka, który podczas porannej kawy będzie impulsem, aby zacząć dzień pod hasłem działania i zmiany lub podaruj go przyjacielowi w prezencie!


Budowa drogi S5 w Kujawsko-Pomorskiem. Wiemy już kiedy pojedziemy całą trasą | Gazeta Pomorska\nBudowa drogi S5 w…\nMarek Weckwerth 23 marca 2021, 15:37\nPo srogiej w tym roku zimie (zdjęcia z końca lutego) drogowcy wznowili prace na trzech ostatnich odcinkach drogi ekspresowej S5. Według planów prace mają się ostatecznie zakończyć w trzecim kwartale przyszłego roku. GDDKiA Bydgoszcz\nPlany są takie, że w trzecim kwartale przyszłego roku będzie można przejechać przez nasz region całą 130- kilometrową drogą S5 między południową granicą z Wielkopolską a węzłem Nowe Marzy, gdzie trasa połączy się z autostradą A1 Bursztynową i równoległą do niej drogą krajową nr 91 (obie prowadzą na północ w stronę Trójmiasta i morza).\n- Ludzie i maszyny dwoją się i troją. Ruch na budowie jest naprawdę duży, co jest aż dziwne biorąc po uwagę wcześniejszy marazm – donoszą nam kierowcy jadący północnymi odcinkami drogi krajowej nr 5, która w dużej części pokrywa się z budowaną trasą ekspresową S5.\nTrzy odcinki są budowie\n- W budowie są teraz trzy odcinki drogi ekspresowej S5. Najbliższy finału jest numer 5 między węzłami Bydgoszcz Błonie a Szubin Północ. Zaawansowanie prac na koniec lutego, bo z tego okresu pochodzi ostatni raport, wynosiło tam 38,2 procent – mówi Julian Drob, rzecznik prasowy bydgoskiego oddziału Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad.\nOtwarcie tej drogi (9,7 km) planowane jest w czwartym kwartale tego roku. Choć teraz, po przerwie zimowej (skończyła się 15 marca), tempo prac zdecydowanie wzrosło.\nZnajdujący się najbardziej na północy odcinek nr 1 Nowe Marzy (przy połączeniu z autostradą A1) – Świecie Południe planuje się oddać w trzecim kwartale 2023 roku. Zaawansowanie prac na tym odcinku (o długości 23,3 km) wyniosło pod koniec lutego 18 procent.\nPodobnie w trzecim kwartale 2023 roku ma zostać ukończony odcinek nr 2 Świecie Południe – Bydgoszcz Północ (22,4 km). Zaawansowanie liczone było na 21,8 procent.\nJeszcze pracują między Opławcem a Żninem\nPo za tym na dwóch oddanych już do użytku odcinkach: nr 4 Bydgoszcz Opławiec – Bydgoszcz Błonie (długość 13,5 km) oraz nr 6 Szubin Północ – Żnin Północ (19,3 km) trwają prace wykończeniowe.\n- Na tych odcinkach należy spodziewać się ograniczeń prędkości do 80 kilometrów na godzin – przestrzega Julian Drob, zwracając też uwagę, że kontrole prędkości mogą tu prowadzić policja oraz Inspekcja Transportu Drogowego.\nPrecyzując - ograniczenie do 80 km na godz. jest nadal między węzłami Bydgoszcz Opławiec – Bydgoszcz Zachód. Zdjęte zostanie z końcem wiosny, gdy dokończone zostaną prace poza głównym cięgiem drogi. Zaawansowanie tych prac sięgało pod koniec lutego 91,5 procent. Prace wykończeniowe potrwają także do końca wiosny na odcinku nr 6 Szubin Północ – Żnin Północ (zaawansowanie 96,09 proc.).\nBez ograniczeń w ruchu można za to już jeździć odcinkami Bydgoszcz Północ – Bydgoszcz Opławiec (14,7 km) i Żnin Północ – granica z województwem wielkopolskim (25,1 km). Przypomnijmy, że maksymalna prędkość na drodze ekspresowej wynosi 120 km na godz., ale przed węzłami zwykle ograniczana jest do 100.\nRespektuj ograniczenia prędkości!\n- Szeroka i gładka droga ekspresowa zwyczajnie kusi wielu kierowców, dopinguje ich do szybszej jazdy niż nakazują przepisy, znaki i podpowiada zdrowy rozsądek. Nadmierna prędkość jest główną przyczyną tragicznych wypadków w całej Polsce, także w naszym regionie. Tej prędkości funkcjonariusze nie mogą na „ekspresówce” kontrolować stacjonarnie za pomocą ręcznych radarów, więc robią to załogi radiowozów wyposażonych w wideorejestratory. Nie warto ryzykować zbyt szybkiej jazdy – przestrzega mł. insp. Maciej Zdunowski, naczelnik Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji w Bydgoszczy i przypomina, że taryfikator mandatów dokładnie określa stawki za przekroczenie dozwolonej prędkości. Nie ma dyskusji!\nPrzykładowo przekroczenie prędkości o ponad 50 km na godz. skutkuje mandatem od 400 do 500 zł. A na takiej drodze jak S5 kierowcy często do oporu dociskają pedał gazu.\nJulian Drob zwraca uwagę naszych czytelników, zwłaszcza kierowców, na fakt, iż u progu wiosny, ze względu na coraz lepsze warunki atmosferyczne, na fragmentach drogi krajowej nr 5 prowadzone są coraz bardziej wzmożone prace budowlane.\nTrasa ekspresowa S5 powstaje w zdecydowanej większości w ciągu starej drogi krajowej nr 5, więc kierowcy poruszają się praktycznie po placu budowy. A to rodzi wiele trudności zarówno dla nich, jak też dla wykonawców drogi ekspresowej i służb utrzymania „krajówki”. Wśród normalnych aut często pojawiają się wywrotki wiozące kruszywo i maszyny budowlane, często pojawiają się także ubrani w odblaskowe kamizelki inżynierowie, technicy i pracownicy. To wszystko powoduje większe ryzyko kolizji i wypadków.\n- Trzeba te fakty fakt brać pod uwagę planując przejazd DK 5. Trzeba też wzmóc uwagę i zachować ostrożność. Dla utrzymania płynności robót i ruchu samochodowego systematycznie wprowadzane są zmiany w tymczasowej organizacji ruchu i miejscowe ograniczenia prędkości – dodaje na koniec Julian Drob.\nDroga S5 ma generalnie układ południkowy. Zdecydowanie poprawi komunikację w zachodniej części województwa kujawsko-pomorskiego, a także między Bydgoszczą i Poznaniem. To udogodnienie mają już od pewnego czasu mieszkańcy Żnina i okolic – od węzła Żnin Północ można jechać swobodnie na południe.\nPrzy drodze ekspresowej S5 pod topór idzie 300 hektarów lasów\nOd autostradowej obwodnicy Poznania trasa S5 prowadzi dalej na południe kraju przez Wielkopolskę w kierunku Leszna i przez Dolny Śląsk do jego stolicy – Wrocławia. Kontynuując jazdę krajową „piątką” można dojechać przez Kamienną Górę do ostatniej miejscowości przed granicą z Republiką Czeską – Lubawki. U naszych południowych sąsiadów droga przybiera nr 16 i można nią dotrzeć do Jiczyna – bramy „Czeskiego Raju”, słynącego też z kreskówek o zbójniku Rumcajsie.\nPatrząc na północ - Bydgoszcz i Świecie n. Wisłą zostaną dzięki S5 lepiej skomunikowane z Trójmiastem i całym Wybrzeżem Gdańskim, a także z Żuławami (gdy zjedzie się na DK 22 lub S7).\nKiedyś pojedziemy dalej\nKujawsko-pomorski fragment S5 zostanie w nieokreślonej na razie przyszłości wydłużony od węzła Nowe Marzy (przy A1) w kierunku wschodnim i przekroczy Wisłę w okolicach Grudziądza. To plany na połączenie Nowych Marz z położoną w województwie warmińsko- mazurskie Ostródą. Tym samym biegnąca dotąd mniej więcej południkowo trasa zmieni układ na niemal równoleżnikowy.\nDokładny przebieg tego około 100-kilometrowego odcinka drogi ma być znany po opracowaniu Studium Korytarzowego.


3,3 mln od marszałka na termomodernizację szpitala\nJak informuje Urząd Marszałkowski, wsparcie z UE w wysokości ponad 3,3 mln zł. umożliwi realizację projektu „Kompleksowa termomodernizacja ZOZ Szpitala Powiatowego w Sochaczewie z wykorzystaniem instalacji fotowoltaic...\nKażdego roku miasto Sochaczew realizuje kilkadziesiąt inwestycji. Większość z nich jeszcze przed ich rozpoczęciem wymaga sporo czasu i przygotowań – zlecenia wykonana projektów budowalnych, prób pozyskania środków i ...\n21 sierpnia na terenie Muzeum Kolei Wąskotorowej prezentowano twórczość muzyczną, malarską, a przede wszystkim poetycką artystów z całej Polski. W otoczeniu zabytkowego taboru odbył się IV Festiwal Noc Poezji i Muzyki...\n„Zakład Wodociągów i Kanalizacji – Sochaczew” Sp. z o.o. podpisała umowy na realizację kolejnego zadania inwestycyjnego związanego z infrastrukturą wodną. Tym razem roboty prowadzone będą w ul. Polnej i ul. J. Kochano...\nMiasto planuje sprzedaż działek usytuowanych na ulicach Reja i Profilowej. Obydwie są niezabudowane i nie objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Przetarg wyznaczono na 11 września. Pierwsza z nich,...\nPrzetarg na działkę przy Inżynierskiej\nMiasto planuje sprzedaż działki położonej przy ul. Inżynierskiej, o powierzchnia 0,0147 ha. Jest to nieruchomość niezabudowana, nie objęta miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Je cena wywoławcza brutto w...\nRusza przebudowa boiska przy Ogrodniku\nUczniowie, rodzice, nauczyciele, rada pedagogiczna i dyrekcja sochaczewskiego Ogrodnika mają ogromny powód do radości. To właśnie oni pod przewodnictwem wicedyrektor placówki Elżbiety Kropiak wnioskowali o wyremontowa...\nZmarł Kazimierz Najdzik\nZe smutkiem przyjęliśmy wiadomość o śmierci śp. Kazimierza Najdzika samorządowca, dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg w Sochaczewie w latach 1999- 2007, wcześniej zastępcy dyrektora Rejonu Dróg Publicznych i Dyrekc...\nZgodnie z przewidywaniami najwięcej emocji podczas dzisiejszej sesji rady miejskiej wzbudziły tzw. uchwały śmieciowe. Po wielotorowej dyskusji, 12 głosami „za” radni przyjęli proponowaną przez burmistrza stawkę 19...\nczwartek, 20.01.2022 r. 3461214 odwiedzin


Blue Blood: Śladami Inków - księżniczka Mako w Peru\nW czasie ceremonii w siedzibie Peruvian Japanese Association księżniczka spotkała się także z Peruwiańczykami o japońskich korzeniach, w tym 104-letnią (!) Motome Okuyamą, jedną z czterech wciąż żyjących Peruwiańczyków z pierwszego pokolenia japońskich imigrantów.\nPierwsza grupa Japończyków licząca 790 osób przybyła do portu Callao niedaleko Limy dokładnie 3 kwietnia 1899. Od tamtego czasu liczba Peruwiańczyków mających japońskie korzenie wzrosła do około 100 000 w całym kraju.\nThe Mainichi Shimbun / mainchi.jp\nW planie pierwszego dnia wizyty uwzględniono także złożenie wieńca pod pomnikiem upamiętniającym 100-lecie japońskiej imigracji, gdzie księżniczkę przywitali m.in. uczniowie japońsko-peruwiańskiej szkoły La Union. Księżniczka następnie odwiedziła szkolny stadion La Union i zasadziła pamiątkowe drzewko.\n📽La princesa Mako de Japón celebra los 120 años de la inmigración japonesa al Perú 🇵🇪🇯🇵 https://t.co/Cv6vPzvWcq\n— Agencia Andina (@Agencia_Andina) 10 lipca 2019\nVisita de la Princesa Mako, sobrina del emperador japonés Naruhito, a la Asociación Estadio La Unión en Lima, Perú. pic.twitter.com/mmc1Q89d77\n— A. Gamarra (@peruanodeasol) 10 lipca 2019\n11 lipca, drugiego dnia wizyty w Peru, księżniczka Mako spotkała się z Prezydentem Peru Martínem Vizcarra i została zaproszona na lunch wydany przez niego i Pierwszą Damę.\nEl presidente @MartinVizcarraC recibió en Palacio de Gobierno a la princesa Mako de Japón, quien realiza una visita oficial a nuestro país. pic.twitter.com/YhStLXEaf0\n— Presidencia Perú (@presidenciaperu) 11 lipca 2019\nPóźniej tego dnia księżniczka spotkała się z wolontariuszami peruwiańskiego oddziału Japan International Cooperation Agency (JICA), której celem jest zapewnianie bezpieczeństwa ludzi poprzez budowanie zaufania, aspirując do wolnego, spokojnego i dostatniego świata, w którym ludzie mogą mieć nadzieję na lepszą przyszłość i odkrywać swój zróżnicowany potencjał.\nPlan trzeciego dnia podróży, 12 lipca, obejmował wizyty w centrum medycznym i opiekuńczym Emmanuel Association oraz Amano Pre-Columbian Textile Museum.\nEmmanuel Association zostało założone przez drugie pokolenie Peruwiańczyków przybyłych z Japonii. Księżniczka spotkała się z mieszkającą tutaj grupą 30 Peruwiańczyków pochodzenia japońskiego w dzielnicy Puente Piedra w Limie.\nAmano Pre-Columbian Textile Museum przedstawia kolekcję materiałów archeologicznych kultur peruwiańskich przed przybyciem Kolumba i zostało założone przez Japończyka mieszkającego w Peru Yoshitaro Amano.\n13 lipca księżniczka Mako udała się na zwiedzanie ruin starożytnego miasta Inków Machu Picchu wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, gdzie spędziła około dwóch godzin.\nWybudowano je w II połowie XV wieku na wysokości do 2400 metrów. Składało się z dwóch części: górnej, hanman, z pałacem i grobowcem królewskim, świątynią słońca oraz Intihuatana, świętym kamieniem Inków; oraz dolnej z domami mieszkalnymi i warsztatami produkcyjnymi. Z powodu jego położenia w peruwiańskich Andach, do tego z trzech stron otoczone rzeką Urubamba, a z czwartej wznoszącym się 360 metrów wyżej szczytem Huayana Picchu, nigdy nie zostało zdobyte przez kolonizatorów zza oceanu. Około 1535 roku, po około 80 latach od wybudowania, miasto, z bliżej nieznanych powodów, zostało opuszczone. To zresztą niejedyna tajemnica, jaką wciąż przed nami skrywa. Naukowcy nie są pewni na przykład tego, dlaczego osada w ogóle powstała, w jaki sposób została zbudowana i jaką pełniła funkcję.\nKsiężniczka ponoć zachwyciła się ruinami i powiedziała, że to miejsce ma w sobie coś wyjątkowego, co trudno opisać słowami. Po zwiedzeniu górnej części miasta, zeszła do położonej u stóp góry wioski, gdzie spotkała się z jej mieszkańcami i szefem, którym do 1948 był japoński imigrant Yokichi Nouchi.\n14 lipca, piąty dzień wizyty w Peru, księżniczka Mako spędziła w mieście Cuzco powstałym na miejscu spalonego przez oddziały Francisco Pizarro poprzedniego miasta Inków założonego w XII wieku przez ich pierwszego władcę Manco Capacę. Obecnie jest to stolica regionu Cuzco, znajdującego się w południowej części Peru. Tutaj księżniczka zwiedziła lokalną katedrę oraz inkaską świątynię słońca Coricancha będącą jednym z najważniejszych inkaskich sanktuariów i miejscem pochówku władców, która po zdobyciu miasta przez Hiszpanów w 1533 roku została ograbiona z kosztowności, a ponieważ nie dało się jej zburzyć, przekształcono ją w klasztor dominikanów i kościół św. Dominika. Warto wspomnieć o kolejnej tajemnicy Inków, mianowicie wprost niezwykłym dla Nas dzisiaj sposobie stawiania budynków, które odporne są nawet na trzęsienia ziemi. Kiedy w 1950 doszło w tym regionie do trzęsienia ziemi kościół i klasztor uległy poważnym zniszczeniom, ale inkaska budowla przetrwała. Historię miasta przedstawił księżniczce burmistrz Cuzco Victor Boluarte Medina.\nPo południu księżniczka zobaczyła Sacsayhuamán, czyli kompleks kamiennych murów na przedmieściach Cuzco pochodzące jeszcze z czasów preinkaskich, wybudowanych około XII wieku przez kulturę Killke, a następnie rozbudowywanych przez Inków od XIII wieku. Ich funkcja nie jest znana, przypuszczalnie była to twierdza lub świątynia. W 1983 zostały wpisane na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO razem z historyczną częścią Cusco. Był to ostatni punkt planu wizyty w Peru przed udaniem się do Boliwii.\nWieczorem tego samego dnia księżniczka wylądowała na lotnisku w Boliwii, gdzie spędzi resztę podróży.\n#Ahora. #Bolivia tiene el honor de recibir a su Alteza Imperial Princesa #MAKO del #Japón. @BoliviaSabsa se enorgullece de formar parte de la logística y organización de tan importante recibimiento. #Bolivia la recibe con los brazos abiertos su Alteza. pic.twitter.com/njSbxTiy1k\n— SABSA Bolivia (@BoliviaSabsa) 15 lipca 2019\nKarolina Joanna 18 lipca 2019 20:39\nWizyta w tajemniczym Machu Picchu, inkaskiej świątyni to musiało być przeżycie dla księżniczki.\nPodoba mi się, że na zagraniczne wizyty zakłada tradycyjne kimono.\nEwa 20 lipca 2019 08:50\nWspaniała podróż pozazdrościć też bym odwiedziła Amerykę Południową


I'm half a heart without you: 19\nSiedziałem w domu i czekałem na Perrie, powinna wrócić już godzinę temu , martwiłem się o nią. Postanowiłem że pojadę po nią do pracy , wychodziłem już gdy nagle dostałem sms-a od jakiegoś nie znanego numeru , jego treść mnie przeraziła\n"Mamy twoją dziewczynkę ,\nlepiej nie zawiadamiaj psów\nbo już jej nie zobaczysz ..."\nCo ?? Ktoś porwał Perrie ?? Natychmiast im odpisałem\n"Czego chcecie ??"\nPo chwili otrzymałem odpowiedź\n"Ohh , miło że pytasz ,\njeśli za 3 dni nie dostaniemy\n100 000 dolarów , możesz\nsię z nią pożegnać "\n"Skąd mam wiedzieć czy mówisz prawdę i ją masz?"\n"O twardy zawodnik się nam trafił , proszę oto jej zdjęcie "\nNapisał i przesłał mi zdjęcie Perrie siedzącej na krześle , związana i płaczącą , zabije gnoja ,poprostu zabije .\nNie dam się im zaszantażować , na policję nie ma co liczyć , sam wezmę sprawy w swoje ręce.\n-Dobra , daj mi ten numer - powiedział Harry a ja podyktowałem mu numer tych skurwieli , Harry jest dobry w te klocki i wiem że znajdzie ich adres za pomocą satelity.\n-To amatorzy , za 5 minut znajdę ich -To dobrze ,dzięki stary\n-Nie ma sprawy dla przyjaciół wszystko , nie podejrzewasz kto mógł ją porwać ?\nPodeszłem do mojej szawki i wyciągnąłem ze skrytki broń\n-Zayn , chyba nie zamierzasz nikogo zabijać ??!!\n-Pojebało cię , nie chce siedzieć pół życia w pierdlu , wezmę to na wypadek gdyby oni mieli broń .\n-Aaa , ok , jest !!! Mam , znalazłem ich adres , są na Baker Street 39\n-Tam są same magazyny , będzie mi lepiej ich znaleźć , jadę .\n-Pójdę z tobą\n-Nie , to sprawa między nimi a mną , jeśli nie wrócę za 2 godziny , dzwoń na policję\n-Dobra , uważaj na siebie\n-Jasne - powiedziałem i wyszedłem\nByłem już na miejscu , obeszłem parę magazynów i nagle pomiędzy nimi zobaczyłem wielki stary budynek przy którym stało auto , wydaje mi się znajome. Podeszłem bliżej i Jejkowice uchyliłem drzwi sprawdzając czy nikogo nie ma ,na szczęście było pusto , weszłem dalej i szedłem korytarzem , nagle usłyszałem głosy , rozmowę dwóch facetów , drzwi były uchylone i widziałem ich , jeden to wysoki brunet z tatuażem czaszki na ramieniu a drugi ....Nie mogłem uwierzyć własnym oczom ...to ten chuj Mike ...jak on mógł porwać Perrie ? Nagle poczułem coś zimnego przy skroni\n-A kogo my tu mamy ? - powiedział jakiś blondyn i przystawiał mi broń do głowy. Wprowadził mnie do pomieszczenia w którym znajdowali się Mike i ten drugi , nagle w kącie zobaczyłem związaną Perrie\n-Zayn !! - krzyknęła a ja skrycie pokazałem jej znak że wszystko jest w porządku i mam plan\n-Ooh nasz przyjaciel Zayn , przyszedłeś odzyskać swoją i moją byłą dziewczynę ?\n-Jesteś żałosny Mike , tak bardzo byłeś zdesperowany jak Perrie zostawiła cię dla mnie ? - powiedziałem z kpiącym uśmiechem a on się wkurzył.\nDobry moment na mój plan , nagle chwyciłem blondyna za rękę , wytrąciłem mu broń i kopłem w brzuch tak że chłopak leżał na ziemi i rzuciłem się na brudeta który po chwili podzielał los kolegi a na koniec zostawiłem sobie Mike'a\nPrzybliżałem się do niego a on szedł do tyłu\n-No i co ? Nadal taki cwany ?\n- powiedziałem i uderzyłem go tak mocno że padł nie przytomny na ziemię . Podbiegłem do Perrie i odwiązałem ją\n-Zayn ... - powiedziała i rzuciła so e na mnie\n-Nie płacz kochanie , już wszystko dobrze - mocno ją przytuliłem\nPo chwil przyjechała policja i zabrała tych gnojów .\n-Nie mogę uwierzyć że mało co a ożeniłabym się z nim - powiedziała\n-Ale wybrałaś mnie - uśmiechnąłem się a ona zrobiła to samo .\nTa daaa to nie będzie ostatni ;) pod warunkiem że będą 3 komentarze\nAutor: Dark of the night o 07:06\nDirectioner888 15 października 2014 11:31\nO fuck o fuck o fuck !!!! LOL 0_0 Zayn jaki odważny i silny!!!!!! <3 Umieram ale boski!! *____*\nRosie Horan 15 października 2014 22:59\no matko !!! genialny rozdział <3\njak ja sie cieszę, że nie ostatni ^^\nLiza Evans 24 grudnia 2014 15:51\nNie, nie, nie!!! To trzeci, wiem ze późno ale błagam NIECH TO NIE BĘDZIE OST ROZDZIAŁ!!!!!!!!! PLEASE!!!!!!!!!


02-692WarszawaJadźwingów 5/7Mazowieckie517631761\tBusiness GOLD -\nStrona głównaProdukty i usługiOfertaOpis działalnościSpecjalizacje i markiGaleriaKontakt\tStrona główna Green Designers s.c.\n02-692 Warszawa, Jadźwingów 5/7\n517 631... 761więcej\tTwoja lokalizacja\nGreen Desingers od 2008 roku funkcjonuje w szeroko rozumianej branży ogrodniczej. Prace ogrodnicze wykonujemy na terenie Warszawy oraz innych miast z województwa mazowieckiego. Przede wszystkim skupiamy się na projektowaniu oraz zakładaniu ogrodów na indywidualne zamówienie. Zakładamy ogrody przydomowe, wykonujemy aranżacje balkonów, tarasy drewniane oraz tarasy na dachach. W naszej ofercie:\n- skalniaki, oczka...\n- skalniaki, oczka wodne,\n- architektura krajobrazu, altany ogrodowe,\n- zakładanie trawników, pielęgnacja trawników,\n- konserwacja terenów zielonych,\n- formowanie drzew, rekultywacja.\nOferujemy również wykonanie podjazdów, tarasów, ścieżek z kostki brukowej. Polecamy tarasy z egzotycznego drewna. Zakładamy ogrody w dowolnym stylu np. klasycznym, nowoczesnym, rustykalnym. Wiedza, doświadczenie, umiejętności oraz zaplecze sprzętowe to gwarancja powodzenia usług ogrodniczych. Serdecznie zapraszamy do skorzystania z naszych usług.\nBranże:Dom i ogród / Ogród\nSezon ogrodniczy w pełni!\nNadchodzą długie, ciepłe i słoneczne dni. Chcesz się nimi cieszyć w pięknym ogrodzie - zadzwo Wszystkie aktualności Produkty i usługi\nArchitektura drewniana (Usługi ogrodnicze)\nGreen Designers s.c.\tProjektowanie ogrodów (Projektowanie ogrodów)\nProfesjonalne usługi ogrodnicze\tAranżacja ogrodów (Aranżacja ogrodów)\nProfesjonalne usługi ogrodnicze\tZakładanie trawników (Zakładanie trawników)\nProfesjonale usługi ogrodnicze\tZobacz wszystkie produkty i usługi\n02-692 Warszawa,Jadźwingów 5/7\n517 631... 761więcej\nPnWtŚrCzwPtSoNd www: zobacz stronę\tBusiness GOLD - Wyświetleń w branży Ogród: 1125677 - Odwiedzin: 72200


Zlecę Szycie Poduszek w Podkarpackim, 2019\n2 199 Klientów z kategorii Zlecę szycie poduszek w Podkarpackim\nPowiązane strony: szwalnie, szycie toreb, torby bawełniane, szycie bluz\nZlecę szycie poduszek porównaj ceny i koszty w Podkarpackim\nSzukasz cen, cenników, kosztów lub kosztorysu? A może interesuje Cię najtańsza oferta na zlecę szycie poduszek w Podkarpackim? Złóż zapytanie, a firmy z Podkarpackiego same prześlą wyceny.\nInne pobliskie usługi: słupki ogrodzeniowe Brzozów, szycie toreb Dębica, trak taśmowy Krosno\nZlecę szycie bluz i koszulek, do 50szt.\nPrzedmiot zlecenia: bluz, koszulki Liczba sztuk: do 50 Rodzaj materiału: bawełna Zleceniodawca dostarczy: do ustalenia Zleceniobiorca dostarczy: do ustalenia Charakter zlecenia: stała współpraca, na początku ilości ...\nZlecę szycie bluzek, koszulek, na początek do 50szt.\nPrzedmiot zlecenia: bluzki, koszulki Liczba sztuk: do 50szt. na początek, przy pomyślnej współpracy do 500-1000szt. rocznie Rodzaj materiału: bawełna Zleceniodawca dostarczy: wzór Charakter zlecenia: przeszycie próbne,...\nZlecę szycie bluz, spodni, do 50 szt.\nPrzedmiot zlecenia: bluzy, spodnie Liczba sztuk: do 50 Rodzaj materiału: dzianina, bawełna Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki Charakter zlecenia: stała współpraca Klient składa zapytanie ofertowe jako: bezp...\nJeśli interesują Cię opinie na temat zlecę szycie poduszek, szukasz porad lub ofert skontaktuj się z fachowcami z Podkarpackiego. Dodatkowo możesz tanio kupić produkty lub zlecić usługi - koniecznie wyślij zapytanie do naszych firm i wybierz najlepszą ofertę.\nZapytanie prześlemy do wielu firm zajmujących się zlecę szycie poduszek w Podkarpackim, a zainteresowane prześlą Ci potrzebne informacje. Serwis Oferteo jest bezpłatny a usługa niezobowiązująca.\nZlecę szycie płaszczy damskich, 200szt.\nZakres zlecenia: przeszycie damskich płaszczy (krótkich) Rozmiarówka: pełna Ilość: na początek 200 sztuk, później możliwe większe ilości Rodzaj materiału: tkanina Zleceniodawca dostarczy: materiał i wykrojone sztuki ...\nZlecę szycie sukienek i spódnic, ok. 500szt.\nPrzedmiot zlecenia: sukienki, spódnice Rozmiary: od 36 do 46 Liczba sztuk: po jednej sztuce z modelu Liczba sztuk przy stałej współpracy: ok. 500szt. każdego modelu (możliwa większa ilość w zależności od zapotrzebowania) ...\nZlecę szycie bluzek, koszulek, sukienek, spódnic, 30-60szt. z modelu\nPrzedmiot zlecenia: bluzki, koszulki, sukienki, spódnice Rozmiary odzieży: 42 - 50 Liczba sztuk: z każdego modelu po ok. 30-60 sztuk Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki, wykroje, trafarety, opis techniczny Rodz...\nZlecę szycie sukienek i spódnic, docelowo ok. 200 sztuk miesięcznie\nPrzedmiot zlecenia: sukienki, spódnice Rozmiary: S, M, L Liczba sztuk: 100 na początek, docelowo ok. 200 sztuk miesięcznie Rodzaj materiału: dzianina Zleceniodawca dostarczy: materiał i dodatki, opis techniczny Char...\nZlecę szycie 500 bluz i 1 000 bluzek\nPrzedmiot zlecenia: bluzy męskie i dziecięce Rozmiary: - bluzy męskie - pełna rozmiarówka, - bluzy dziecięce - 116-140cm. Liczba sztuk: ok. 500 Rodzaj materiału: dzianina Zleceniodawca dostarczy: wykrojone sztuki ...\nZlecę szycie bluz, 150-300 szt.\nPrzedmiot zlecenia: Bluzy bez kaptura, z kapturem, na zamek, bluzy Męska rozmiarówka: S-XXL Liczba sztuk: 150-300 szt. - bluzy z kapturem 50-100 szt. - bluzy bez kaptura 50-100 szt., - bluzy kangurki z zamkiem 50-100 szt....


Nieleczone mięśniaki grożą bezpłodnością | Nowiny\nNieleczone mięśniaki grożą bezpłodnością\nPaulina Dudczak 30.07.2010 Zaktualizowano 28.07.2010\nRegularne wizyty u ginekologa pozwolą lekarzowi wykryć mięśniaka, gdy guz jest jeszcze bardzo mały. Krystyna Baranowska\nMięśniaki to najczęściej występujące guzy łagodne, które powstają w macicy. Pojawiają się u kobiet w każdym wieku, jednak częściej u tych, które jeszcze nie rodziły.\nPrzyczyny powstawania mięśniaków nie są znane. Gdy guz jest mały, zwykle nie powoduje żadnych dolegliwości. Jednak wraz ze wzrostem pojawiają się uciążliwe symptomy: obfite oraz przedłużające się miesiączki, plamienie pomiędzy okresami, powiększenie brzucha.\nKobietom towarzyszy uczucie pełności, które jest związane z uciskaniem mięśniaka na pęcherz. Z tego powodu konieczne jest także częstsze oddawanie moczu. Nieleczony, duży guz może być przyczyną anemii, poronień, a nawet niepłodności.\nMięśniaki można wykryć podczas badania ginekologicznego lub USG. Wybór metody leczenia uzależniony jest od wieku pacjentki i wielkości mięśniaka. U kobiet, które jeszcze nie rodziły przeprowadza się tzw. operacje oszczędzające. Zabieg polega na wyłuskaniu guza z tkanki macicy.\n- Ta metoda, choć mniej inwazyjna, wiąże się jednak z możliwością odrastania guza - mówi lek. med. Włodzimierz Wątor, ginekolog z Rzeszowa.\nJeśli guz jest bardzo duży lub jest ich więcej, konieczne bywa usunięcie całej macicy. Brzuch rozcina się wówczas pionowo, od pępka w dół. Natomiast w przypadku usuwania samych mięśniaków chirurg wykonuje nacięcie poziome, tuż nad wzgórkiem łonowym. Blizna przypomina "uśmiech".\nAlternatywą dla klasycznego zabiegu jest tzw. embolizacja. To bezoperacyjne usunięcie mięśniaków, które odbywa się w znieczuleniu miejscowym. Przez nacięcie w pachwinie do tętnicy udowej wprowadzana jest cienka, gumowa rurka. Za pomocą rurki do guza podawany jest specjalny lek, który zatyka naczynia krwionośne, doprowadzające krew do mięśniaka. Guz ulega wówczas zmniejszeniu nawet o połowę.\nJedynym ośrodkiem w Polsce, w którym przeprowadza się embolizację, jest Zakład Radiologii Zabiegowej Samodzielnego Publicznego Szpitala Klinicznego nr 4 w Lublinie, z którego pomocy korzystają także mieszkanki Podkarpacia.\n- Pamiętajmy, że embolizacja to niszowa metoda. Leczony w ten sposób mięśniak może zaniknąć, ale nie zawsze się tak zdarza - zauważa Włodzimierz Wątor.\nJeśli lekarz zdecyduje się na operacyjne usunięcie mięśniaków, do zabiegu trzeba się wcześniej przygotować. Obowiązkowo trzeba się zaszczepić przeciwko żółtaczce (WZW B). Każda z pacjentek podpisuje zgodę na operację oraz odbywa rozmowę z anestezjologiem na temat znieczulenia, które zostanie zastosowane. Pół doby przed zabiegiem nie można nic jeść, ani pić.\nJuż na drugi dzień po operacji pacjentka wstaje z łóżka. Oczywiście, nie obejdzie się bez pomocy pielęgniarki. Kobiecie podawane są środki przeciwbólowe i zastrzyki przeciwzakrzepowe. Ze szpitala wychodzi się w piątej dobie po zabiegu. Szwy są usuwane po tygodniu. Ranę należy przemywać wodą z mydłem, by szybciej się goiła.\n- Z każdym dniem samopoczucie jest coraz lepsze. Po ok. 5 tygodniach od operacji nastąpił u mnie całkowity powrót do pełnej formy. Choć jeszcze przez jakieś trzy miesiące unikałam podnoszenia cięższych rzeczy. Lekarz zalecił mi też spacery - wspomina pani Joanna z Rzeszowa, która w styczniu przeszła zabieg operacyjnego usunięcia mięśniaków.\nOlaf Tokarski ma szansę być Lewandowskim Amp Futbolu\nBałata: chciałbym wiedzieć kto rozpuścił plotkę po szpitalu\nPacjenci w Szpitalu Miejskim dłużej poczekają na operację\nSzpital Miejski w Rzeszowie do końca roku będzie przyjmował tylko przypadki pilne, a więc zagrażające życiu lub zdrowiu pacjenta. Pozostałe operacje zostały przesunięte na przyszły rok.\nKasia Jędrasiak czeka na operację. Trwa zbiórka\nKasia Jędrasiak to 3,5-letnia dziewczynka z Łodzi, która urodziła się z poważną wadą serca. Czeka ją operacja w Stanach Zjednoczonych. To dla niej szansa na normalne życie. Trwa zbiórka, lecz do potrzebnej kwoty jeszcze trochę brakuje.\nImplant zamiast dysku w kręgosłupie. Pacjent: już nie boli!\nDariusz Byjoś od trzech lat zmagał się z silnym bólem prawego ramienia. Wczoraj, po skomplikowanej operacji, wyszedł do domu. - Dostałem drugie życie. Po raz pierwszy od dawna nie czuję bólu - cieszy się pacjent.\nPacjentka zmarła. Sąd: lekarz radiolog winny zaniedbania\nZnany w Tarnobrzegu lekarz radiolog Bogdan P. poprzez brak staranności nieumyślnie naraził na niebezpieczeństwo utraty życia ranną w wypadku kobietę, a jej śmierć mogła być efektem zaniedbania, jednak nie można tego stanowczo wykazać - tak uznał Sąd Rejonowy w Tarnobrzegu, wydają...


Semalt: 7 WIELKICH pytań, by zwiększyć zaangażowanie klientów\nW jaki sposób budujesz długoterminowe relacje z klientami korzystającymi z mediów cyfrowych?\n"Otwarte rozmowy generują lojalność, sprzedaż, a przede wszystkim uczą się .dla obu stron".\nOsiągnięcie zaangażowania z klientem lub fanem nie polega na taktyce, takiej jak Facebook czy na narzędziach takich jak Radian6, ale na tym, w jaki sposób najlepiej je wykorzystać, aby umożliwić sensowną interakcję z konsumentem. Jak opisuje Seth w powyższym cytacie, otwieraj i utrzymuj rozmowę, zadawaj pytania, słuchaj, buduj lepsze produkty i wprowadzaj na rynek w bardziej odpowiedni sposób - dodaj wartość do relacji z konsumentem. Tworzenie tych rozmów i budowanie relacji jest wyzwaniem - być może największym wyzwaniem w marketingu. Semalt to nie szybkie wskazówki, które możemy podać tutaj, ale możemy zaoferować tę strukturę, która przeprowadzi cię przez decyzje, które musisz podjąć, aby pracować nad długoterminowymi relacjami.\nMamy również nowy przewodnik autorstwa Andrew Semalta opisujący, jak stworzyć plan utrzymania klienta, który jest częścią długotrwałego procesu budowania relacji.\nJest to trzecia z krótkiej serii:\nCzęść 1 obejmuje strategię nabycia\nCzęść 2 obejmuje strategię konwersji\nOto nasze 7 pytań, które pomogą ci to osiągnąć\nPytanie 1. Jakie mamy wglądy na temat naszych klientów, ich potrzeb z usług online i postrzegania naszych usług?\nLudzie, którzy już kupili od ciebie, są super specjalni, naprawdę wyjątkowi, kiedy o tym myślisz. Zapłacili ci pieniądze - kupili to, co powiedziałeś, a teraz mają unikalną perspektywę, jak to jest podróżować od znalezienia ciebie, do oceny cię na tle konkurencji, następnie decydując się na zakup i .co wtedy? Podziękujesz im, jeśli mają szczęście, nagradzają je w jakiś sposób, po prostu odsprzedają je lub po prostu zignorują? Pierwszym krokiem jest zrozumienie, jak postrzegają cię w oparciu o dostarczoną usługę i doświadczenie. Musisz więc wykorzystać wiedzę o tej wyjątkowej grupie ludzi i jakie mogą być dla ciebie spostrzeżenia, aby pomóc Ci w lepszej pracy, aby wygenerować więcej sprzedaży?\nSemalt to wiele sposobów generowania wglądu, niektóre z nich powinny być uwzględniane w codziennej działalności firmy, inne elementy powinny być wykonywane w kluczowych porach roku. Pytania, które chcielibyśmy zadać, to zadowolenie z procesu, jak to jest traktować cię z zewnątrz. Czy spełniasz nawet wymagania klienta i czy istnieje luka jakościowa w stosunku do rzeczywistości użytkowników?\nJak więc uzyskać te dane? Oto kilka pomysłów:\nZdobądź dane od tych mas, które nic nie robią na twojej stronie, narzędzia takie jak 4Q i Kampyle są świetne, ponieważ są niskie zaangażowanie, szybkie i anonimowe. Ważne jest, aby dowiedzieć się, dlaczego ludzie tracą zainteresowanie i odchodzą?\nAnkiety e-mailowe są dobre, jeśli brak ciągłego strumienia danych i preferujesz ad-hoc, masowe kwestionowanie bazy danych, na przykład co roku. Jest to najbardziej rozpowszechniona forma zbierania informacji, choć w ostatniej chwili, gdy wszystko jest zepsute, to z pewnością lepsze niż brak wglądu. Lepsze jest jednak projektowanie przechwytywania wglądu w proces marketingu i sprzedaży w solidny sposób, na przykład przy użyciu sekwencji wiadomości e-mail, ponieważ powoduje to przeniesienie konsumenta na stół marketingowy. Oczywiście możesz kierować reklamy do określonych grup klientów za pomocą poczty e-mail, dzięki czemu są one potężne w tym sensie.\nUnikaj zadawania wszystkiego na raz! Zbuduj odpowiednie przechwytywanie danych na kluczowych etapach kupującego, abyś mógł dowiedzieć się więcej o swoim kliencie, gdy jest on bliski zakupu i poza nim. Mogą to być proste pytania wbudowane w istniejące formularze zapytania, zakupu i postu. Pomyśl o użyciu narzędzi, takich jak Get Satisfaction, aby uzyskać informacje zwrotne, ponieważ oferuje on przejście do społeczności opinii i pozyskiwanie tłumu. Możesz także użyć metody "Nie pytaj" o korzystanie z narzędzi analitycznych, aby zobaczyć, co klienci klikną lub nie klikną.\nPytanie 2. Jakie są kluczowe wskaźniki efektywności i cele dotyczące zaangażowania klientów?\n"R" w ROI jest zawsze w oku patrzącego, więc pamiętaj, aby to zdefiniować. Nie chodzi o to, że wszystko musi być zorientowane komercyjnie, chociaż osobiście upewniam się, że to się wiąże. Możesz łatwo zapewnić, że cele komercyjne będą powiązane z zaangażowaniem klienta lub marketingowymi kluczowymi wskaźnikami wydajności dzięki opracowaniu prostej macierzy. Dzięki temu podejściu ludzie na różnych poziomach, z różnymi perspektywami, mogą zobaczyć wartość w programie zaangażowania lub utrzymania. Weźmy na przykład pomysł, aby klient dokonał drugiego lub trzeciego (powtórzonego) zakupu w stosunku do skierowania swojej marki do znajomych, obie sprawy, obaj będą powiązani z ruchem do Twojej domeny, a więc mogą być związani ze sprzedażą. Dla klienta, powtórny zakup może przejawiać się w celach komercyjnych "wartości dożywotniej", jak również "nowi a powracający" odwiedzający dla marketerów korzystających z Google Analytics. Bezpośredni związek. Możesz równie łatwo korzystać z innych środków zaradczych, takich jak użycie Semalt (zazwyczaj bardziej zorientowane na klienta) i dowolna własność internetowa, taka jak fora lub grupy klientów. Zapytaj: "Jakie są nasze środki, aby najlepiej ocenić zaangażowanie, zaczynając od najprostszych"?\nWraz z rozprzestrzenianiem się użycia mediów społecznościowych, myśl o wzmocnieniu przekazu jest naprawdę kluczowa, jak sądzę. Jeśli możesz zaangażować dowolnego gościa na co najmniej pewnym poziomie, a następnie w najgorszym przypadku, możesz zobaczyć, jak dobrze twoja zawartość i wiadomości reagują na odbiorców. Sprzedaż komercyjna jest celem końcowym, a mimo to są one poprzedzone kilkoma kluczowymi wskaźnikami efektywności, które są łatwiejsze w zarządzaniu i bardziej znaczące dla osób pracujących na linii frontu. Zaplanuj tę infografikę dotyczącą zwrotu z inwestycji w media społecznościowe.\nPytanie 3. Czy rozumiesz lukę między potrzebami klientów a dostawą oraz w jaki sposób poprawiasz i określasz priorytetowo poziom zadowolenia?\nReaktywne - Zappos to najlepszy przykład, jaki słyszymy o obsesyjnie nastawionej klientce, która umieszcza narzędzia i przetwarza produkty u swoich klientów. Ponieważ narzędzia biznesowe, takie jak Twitter i Facebook, są kanałami wracającymi do obsługi klienta, bez względu na to, czego chcą klienci, najwyraźniej. Coraz częściej spotykane są takie narzędzia, jak User Voice, w których głos użytkownika uzyskuje opinie na temat rozwoju produktów i "brakujących" funkcji produktu, coś, co Dell pionier .\nProaktywne - Pomyśl o Dell jako o dawnych mistrzach i gdzie Gary Vaynerchuck popycha swoją książkę "Dziękuję Ci ekonomii". Podejście firmy Dell polega na słuchaniu całego rynku i wysiewaniu niezadowolonych (i szczęśliwych) klientów, aby mogli oni aktywnie rozwiązywać problemy klientów Source . Mają nawet centrum dowodzenia


Wypożyczalnia samochodów Chorzów | Od 49 PLN bez limitu km\nNasza wypożyczalnia samochodów Chorzów\nOferujemy duży wybór samochodów i staramy się zadowolić każdego klienta, tak pod względem wymagań wobec samochodu, jak pod względem dopasowania do atrakcyjnej ceny wypożyczenia.\nWypożyczamy małe samochody miejskie, przestronne kombi, kompaktowe SUVy i bardzo luksusowe samochodu klasy premium.\nPonadto mamy w swojej flocie busy do przewozu aż do 9 osób, które można łatwo wynająć.\nWielu klientów korzysta z wynajmu samochodów dostawczych, które również są w naszej ofercie.\nJeżeli szukasz wypożyczalni samochodów w Chorzowie, to naszą szeroką ofertę dopasujemy do Twoich potrzeb.\nJesteśmy wypożyczalnią, która oferuje swoje usługi na terenie miast Górnego Śląska.\nPunkt odbioru / oddania samochodu w Chorzowie mieści się pod adresem:\nPrzejrzysty cennik wraz z ofertą wypożyczenia samochodów znajdziesz poniżej.\nJedna, prosta umowa wynajęcia i zaangażowani doradcy, zadbane i sprawdzone samochody, to gwarancja, że wypożyczenie samochodu u nas będzie szybkie, a podróż, nawet za granicę, komfortowa.\nMasz więcej czasu: NAPISZ\nWypożyczasz samochód w Chorzowie?\nSprawdź warunki drogowe w Chorzowie i okolicach.\nŚląskie miasta, w tym Chorzów, są połączone ze sobą w taki sposób, że osoby przyjeżdzające spoza Śląska, nie wiedzą, czy to już Chorzów czy jeszcze Katowice.\nDzieje się tak za sprawą gęstej zabudowy naszych miast oraz ich dobremu połączeniu dzięki DTŚ, Drogowej Trasie Średnicowej łączącej Katowice, Chorzów z Gliwicami i Zabrzem, oraz dzięki autostradzie A4, która również łączy Katowice, Chorzów, Gliwice i Zabrze.\nChorzów bywa mniej zakorkowany niż Katowice i można przez niego przejechać względnie szybko o każdej porze. Jednak klienci, którzy wypożyczają u nas samochody, zazwyczaj przemieszczają się między miastami Śląska, więc nawet jeżeli przejazd przez Chorzów będzie szybki, to jednak wyjazd na autostradę A4, A1 może być problematyczny z uwagi na duże natężenie ruchu wokół Katowic. Sprawdź tutaj aktualne natężenie ruchu w Chorzowie i okolicach.\nAktualne warunki drogowe można sprawdzić tu: Mapa kamer monitorujących województwo śląskie. Zdecydowanie szybciej można przemieścić się z Chorzowa w stronę Gliwic i Wrocławia, niż z Chorzowa w stronę Katowic i Krakowa. Dzieje się tak, ponieważ węzeł drogowy Katowice – Giszowiec, jest w trakcie przebudowy.\nGdzie można spotkać się w Chorzowie w celach biznesowych i dobrze zjeść?\nObiady jak u Mamy - szybki polski obiad\nObiady jak u Mamy, to tradycyjna polska kuchnia. Jeżeli szukacie miejsca, gdzie można zjeść szybko, smacznie i w polskich smakach, to ten adres jest godny polecenia.\nRestauracja jest raczej kameralna, swobodna, może nie nadaje się na spotkanie biznesowe na którym omawia się ważne kwestie strategiczne, ale dla kontrahenta z innego kraju, może to być ciekawe doświadczenie.\nRestauracja jest umiejscowiona na jednej z głównych ulic Chorzowa, ulicy Wolności, więc miejsce parkingowe blisko lokalu może być zajęte i trzeba będzie szukać innego wolnego miejsca w pobliżu.\nRestauracja Cesarska – dobre miejsce na spotkanie biznesowe\nRestauracja Cesarska mieści się w Hotelu Diament Arsenal w Chorzowie. Miejsce parkingowe nie będzie dużym problem, a dojazd z naszego punktu wypożyczenia samochodu to tylko 15 minut.\nEleganckie, przestronne wnętrza zachęcają do przeprowadzania spotkań biznesowych, a jedzenie polskiej kuchni powinno zadowolić gości o wyrafinowanych gustach.\nW 2018 roku restauracja została wyróżniona jako jedna ze 100 najlepszych restauracji w kraju według Poland 100 Best Restaurants.


Policjanci łamali prawo - OSTROW24.tv - Ostrów Wielkopolski\nOstrowscy policjanci mają kilka ulubionych miejsc do przeprowadzania łapanek kierowców. Najczęściej wykorzystują ograniczenie prędkości w miejscach o doskonałej widoczności i niekoniecznie wynikające z racjonalnych przesłanek. Dzisiaj kierowca radiowozu sam udowodnił, że nie warto zwalniać w jednym z takich miejsc, bo teoretycznie nic złego się nie stanie. Autora filmu oburza fakt, że na tym odcinku policjanci łapią na radar, a sami lekceważą postawionym ograniczeniem.\nNasz internauta przesłał film z opisem: “Zacharzew – Krotoszyńska. Codziennie koło sklepu “Melar” Stoją i łapią na radar, niestety zwykły Kowalski musi zapłacić a naszej POLICJI Wolno. ???”\nCzy policjant wpadł do wody? (wideo)\nTags: policja, zacharzew\nwszysty po miescie jezdzimy 50/h ???\nim wolno wszystko bo oni są k.. wa bogami…szkoda słów\njezdza busem bez sprawnych swiatel z tylu a ostatnio jadac z odolonawa panowie policjanci jechali z jednym swiatlem z przodu oznakowanym radiowozem ja jako zwykly kierowca juz dawno stracilbym dowod rejestracyjny ale co wolno wojewodzie to nir tobie zmrodzie… moze pan minister blaszczak zajby sie sluzbami sobie podleglymi a nie gnebil tylko zwyklych kierowcow\nOczywiście sami super inteligentni obserwatorzy…oczekują dowodów,mają wiedze itp.qrwa ale żaden baran nie analizuje co podsyła mu mainstream media typu np.tvn Tak policja jechała zgodnie z przepisami a kamerka i nagrany pomiar prędkości jest blefem..qrwa ręce opadają!\ndo ostrow – jeśli sa takie bardzo dokładne dlaczego policja z nich nie korzysta ??\nkmiotki , kmiotki – policjant sam sie ukarze za gapiostwo\nAle skoro nie używają świateł ani dźwięku to są wtedy zwykłym użytkownikiem drogi i łamią przepisy wtedy\nNie wiem czy na podstawie tego filmu mozna stwierdzić czy radiowoz jechał za szybko. Przeważnie takie filmy wrzucaja gowniarze rurkowcy ktorzy wyssali niechęć do psow z mlekiem matki a jak w szkole dostanie liscia od goscia mlodszego od siebie to przychodzi pewnie na psiarnie po pomoc.\nJestes pewny siebie. Jednoczesnie na tyle głupi by wierzyc w swe umiejetności i brak reakcji innych. Sądzisz że przecietny kowalski przez Ciebie spotkany bedzie czekał na twój ruch? A co powiesz gdy wyciagne w twoim kierunku gnata. Zesrasz sie z wrażenia kolego.\nNiech Cie nie ciekawi za dużo. Jedziesz 80km/h w terenie zabudowanym, mają cie dupnąć nawet gdy pojadą rowerami.


Pylon mostu we Wrocławiu ma już 122 m - Aktualności - Firma - Mostostal Warszawa\nPylon mostu we Wrocławiu ma już 122 m\nMostostal Warszawa 24 stycznia zakończył budowę najwyższego w Polsce pylonu mostu przez Wyspę Rędzin we Wrocławiu.\nWczoraj, zgodnie z tradycją budowlaną wykonanie w całości konstrukcji pylonu uczczono zawieszeniem na nim wiechy. Inżynierom Mostostalu Warszawa w tak ważnym dla nich momencie towarzyszyli profesor Jan Biliszczuk, projektant przeprawy, przedstawiciele inwestora na czele z Robertem Radoniem, dyrektorem wrocławskiego oddziału GDDKiA oraz dolnośląskie media.\nPylon stanowił najtrudniejszy etap budowy mostu. Nigdy wcześniej w Polsce nikt nie realizował podobnej podpory. Będzie ona najwyższa w naszym kraju. Most zajmuje również wysokie miejsca w rankingach światowych. W kategorii największych betonowych przepraw plasuje się na czwartym miejscu. Znajdzie się również w pierwszej dwudziestce największych mostów na świecie podwieszonych do jednego pylonu.\nFilm z budowy mostu we Wrocławiu


Dziewczyny lubią brąz! Polskie kajaki z kolejnymi medalami Igrzysk Europejskich! - Magazyn Sportowiec - wywiady, analizy, komentarze sportowe\nDziewczyny lubią brąz! Polskie kajaki z kolejnymi medalami Igrzysk Europejskich!\nPo wczorajszym złocie Tomasza Kaczora, dzisiaj trzy medale dla polskich kajaków na Igrzyskach Europejskich w Mińsku. W ostatnim dniu zmagań na torze Zasław na najniższym stopniu podium stanęły Marta Walczykiewicz, Dorota Borowska i kobieca osada na 500 metrów. To sukcesy tym cenniejsze, że Igrzyska Europejskie są dla kajakarzy zarazem mistrzostwami Europy.\nNasza osada K4 na 500 metrów /fot. facebook.com/karolinanaja90/\nDzień zaczął się od mocnego akcentu, bo od startu kobiecej czwórki na 500 metrów. Karolina Naja, Anna Puławska, Katarzyna Kołodziejczyk i Helena Wiśniewska wystartowały bardzo mocno, ale już od początku sporą przewagę zaczęły zyskiwać Białorusinki. Polki nie były w stanie utrzymać ich tempa, ale spokojnie trzymały się w okolicy medalowego miejsca. Od połowy dystansu ostro przyspieszyły Węgierki, które odskoczyły od biało-czerwonych. Nasza osada musiała ponadto odpierać ataki Niemek. Karolina Naja, Anna Puławska, Katarzyna Kołodziejczyk i Helena Wiśniewska wytrzymały jednak finisz i wpłynęły na metę jako trzecie. Po szalonym ataku Węgierki wyprzedziły natomiast Białorusinki. Sukces Polek jest tym większy, że warunki na torze były ekstremalne, a nasze płynęły na skrajnym torze.\nW sesji popołudniowej liczyliśmy na występ Marty Walczykiewicz, startującej na 200 metrów. Wicemistrzyni olimpijska nie zawiodła naszych oczekiwań. Polka wystartowała jednak nie najlepiej i przez niemal połowę dystansu musiała gonić rywalki. W końcówce nasza kajakarka włączyła piąty bieg i włączyła się do walki o medale. Z Dunką Emmą Jorgensen przegrała dość zdecydowanie, ale z Węgierką Danutą Kozak już nieznacznie. Co ważne, Marta Walczykiewicz o ułamki sekund wyprzedziła czwartą Anję Osterman.\nPo brązowy medal sięgnęła też Dorota Borowska w konkurencji C1 na 200 metrów. Nasza kanadyjkarka doskonale wystartowała i w pewnym momencie nawet prowadziła. Później jednak zdecydowanie od rywalek odskoczył Białorusinka Alena Nazdrowa. Świetnie dysponowana Polka niemal do końca broniła drugiej lokaty. Niestety rzutem na taśmę na ostatnich milimetrach wyprzedziła ją Niemka Lisa Jahn.\nWartościowe wyniki uzyskali również pozostali nasi reprezentanci. Przed południem szóste miejsce w K1 na 500 metrów zajęła Anna Puławska. Mogło być lepiej, ale zawodniczka startowała na bardzo niesprzyjającym torze. Tę samą lokatę w C2 na 500 metrów zajęły Sylwia Szczerbińska i Magda Stanny. Po południu blisko podium była osada Karolina Naja i Helena Wiśniewska, rywalizująca na dystansie 200 metrów. Polki ostatecznie zajęły jednak czwarte miejsce. Dwa oczka niżej uplasował się Michał Łubniewski w C1 na 200 metrów.\nPowiązaneanna pulawskadanuta kozakdorota borowskaFeaturedigrzyska europejskieigrzyska europejskie w mińskukajakarstwokajakarstwo na igrzyskach europejskich w mińskukarolina najaKatarzyna Kołodziejczykmagda stannymarta walczykiewiczsylwia szczerbińska\nAndrzej P. oskarżony o gwałt. Znany trener może trafić do więzienia na 12 lat\nCudowne dziecko polskiego kolarstwa! Filip Prokopyszyn ze srebrem Igrzysk Olimpijskich!


Kreml reaguje na zatrzymanie chabarowskiego gubernatora - 09.07.2020, Sputnik Polska\nPrzedwcześnie mówić o przynależności gubernatora Kraju Chabarowskiego Siergieja Furgała, zatrzymanego w sprawie zabójstwa, do świata przestępczego, taki... 09.07.2020, Sputnik Polska\n14:23 09.07.2020 (Zaktualizowane: 14:35 09.07.2020)\n© Sputnik . Alexander Natruskin / Idź do banku zdjęćGubernator Kraju Chabarowskiej Siergiej Furgał\nPrzedwcześnie mówić o przynależności gubernatora Kraju Chabarowskiego Siergieja Furgała, zatrzymanego w sprawie zabójstwa, do świata przestępczego, taki wniosek może wyciągnąć tylko sąd – oświadczył rzecznik prasowy prezydenta Rosji Dmitrij Pieskow.\n„Decyzję o przynależności tego czy innego obywatela – czy to Furgał, czy to ktoś inny – do świata przestępczego może podjąć tylko sąd, i postawione zarzuty muszą być udowodnione w sądzie” – powiedział Pieskow na briefingu w czwartek.\nBez tych dowodów wyciąganie jakichkolwiek wniosków jest przedwczesne – podkreślił rzecznik rosyjskiego prezydenta.\nDodał, że nie ma jak na razie decyzji o dymisji gubernatora. Nawet jeśli taka decyzja zapadnie, to na podstawie materiałów, których dostarczy śledztwo – dodał Pieskow.\nJednocześnie zauważył, że Władimir Putin wie o zatrzymaniu szefa regionu.\nO co podejrzewany jest Furgał?\nFurgał został zatrzymany minionej nocy. Podejrzewany jest o organizację zabójstw biznesmenów w Kraju Chabarowskim i obwodzie amurskim w latach 2004-2005. Zeznania przeciwko gubernatorowi złożyli przestępcy zatrzymani w ubiegłym roku. Komitet Śledczy posiada także zeznania świadków i poszkodowanych. Gubernator został już dostarczony do Moskwy w celu przeprowadzenia czynności śledczych.


Sułtan Brunei odebrał cztery mieleckie Black Hawki\n3 grudnia br. podczas targów zbrojeniowych Bridex w stolicy Brunei odbyło się oficjalne przekazanie pierwszych czterech śmigłowców S-70i BLACK HAWK wyprodukowanych przez Polskie Zakłady Lotnicze w Mielcu w ramach kontraktu Sikorsky Aircraft z Ministerstwem Obrony Brunei. W uroczystości uczestniczył sułtan Brunei oraz przedstawiciele polskiego rządu – Bogusław Winid, podsekretarz stanu w MSZ i Robert Kupiecki, podsekretarz stanu w MON. PZL reprezentowali Prezes Zarządu Janusz Zakręcki i Dyrektor Sprzedaży James Katzen.\nPrzekazane śmigłowce to pierwsza partia z dwunastu maszyn zakontraktowanych w 2011 roku. To największa umowa na dostawę śmigłowców S-70i BLACK HAWK produkowanych przez PZL. Oprócz Brunei, helikoptery z Mielca trafiły już do Arabii Saudyjskiej, Meksyku i Kolumbii. Są również oferowane Ministerstwu Obrony Narodowej w trwającym właśnie przetargu na dostawę śmigłowców wielozadaniowych dla polskiej armii.\nŚmigłowce S-70i BLACK HAWK są seryjnie produkowane i oblatywane w Polskich Zakładach Lotniczych od 2010 roku. Do dziś z linii montażu ostatecznego zeszło 27 tych maszyn. Śmigłowce z rodziny Hawk wykorzystywane są obecnie w 28 krajach na wszystkich kontynentach. W sumie wyprodukowano ich już ponad 3 tysiące, a łączny nalot przekroczył 9 milionów godzin, w tym ponad milion w warunkach bojowych, m.in. w Iraku i Afganistanie.