Duncan Campbell, Przebudzenie na Hebrydach - Kościół Ewangelicznych Chrześcijan w Opolu\nDuncan Campbell, Przebudzenie na Hebrydach\nUWAGA: Jest to transkrypcja nagranego na taśmie magnetofonowej przesłania na temat przebudzenia na Hebrydach, które Duncan Campbell wygłosił w 1968 r. Puste słowa [w zapisie np. Mc_______] były trudne do zrozumienia ze słuchu.\nSą dwie rzeczy, które chciałbym zaznaczyć w tej wypowiedzi o przebudzeniu na Hebrydach. Po pierwsze, chciałbym, aby było całkowicie jasne, że nie przyniosłem przebudzenia na Hebrydy. Ogromnie zasmucało mnie, gdy słyszałem jak ludzie mówili i pisali o człowieku, który przyniósł przebudzenie na te wyspy. Moi drodzy, ja tego nie zrobiłem. Przebudzenie już tam było, zanim stanąłem na wyspie. Rozpoczęło się ono [podarowaną] łaskawie świadomością Boga przechodzącego przez parafię w Barvas.\nPo drugie, chciałbym wyrazić zupełnie jasno, co rozumiem jako przebudzenie. Gdy mówię o przebudzeniu, nie mam na myśli intensywnego głoszenia Ewangelii. Nie myślę o ewangelizacjach lub o specjalnych wydarzeniach zwoływanych i organizowanych przez ludzi. W ogóle nie mam tego na myśli. Przebudzenie jest czymś całkowicie różnym od ewangelizowania nawet na najwyższym poziomie. Przebudzenie jest takim poruszaniem się Boga w społeczności, że nagle ta społeczność staje się świadoma Boga, zanim zostanie wypowiedziane [choćby] słowo przez jakiegokolwiek człowieka reprezentującego jakiekolwiek specjalne wydarzenie.\nJestem pewien, że zainteresuje was teraz, jak w listopadzie 1949 roku, rozpoczęła się ta łaskawa chwila na wyspie Lewis. (W 1949 roku miejscowy konsystorz [rada starszych] wydał odezwę do odczytania w określoną niedzielę we wszystkich Wolnych Kościołach na wyspie Lewis. Odezwa ta wzywała ludzi do rozważenia „niskiego stanu żywej religii… w kraju.. i obecnego czasu gniewu Bożego, spowodowanego wzrastającą niedbałością w publicznym uwielbieniu… i wzrastającym wpływem ducha pożądliwości, który coraz bardziej opanowuje młode pokolenie.” Wezwali wiernych, by „wzięli te sprawy sobie do serca i szczerze zapytali się, jaki będzie tego koniec, jeśli nie nastąpi upamiętanie. Wzywamy każdego z osobna, aby zbadał przed Bogiem swoje życie w świetle tej odpowiedzialności, która jest udziałem nas wszystkich, i abyśmy przez łaskę Bożą mogli zostać nawiedzeni duchem pokuty i zwrócić się znów do Pana, którego tak zasmuciliśmy.” Nie jestem przygotowany, aby mówić, jakie ogólnie były efekty czytania tej deklaracji wśród duchownych i wiernych na wyspie, lecz wiem, że w parafii w Barvas pewna liczba mężczyzn i kobiet wzięła sobie to do serca, a szczególnie dwie staruszki.)\nDwie staruszki, jedna w wieku 84 i druga 82 letnia – jedna z nich zupełnie ślepa – zostały bardzo obarczone brzemieniem z powodu zatrważającego stanu ich zboru. Widocznym było, że żaden młody człowiek nie uczestniczył w nabożeństwach. Dosłownie ani jeden młody mężczyzna, ani kobieta nie chodzili do kościoła. Spędzali swoje dnie może rozmawiając albo spacerując, ale kościół został „wyretuszowany ze zdjęcia”. Te dwie kobiety bardzo się tym zaniepokoiły i uczyniły to specjalną intencją swoich modlitw.\nPochwycił je werset: „Wyleję wody na pragnącego, a potoki na suchą ziemię” [Iz 44, 3a, BG] Obie były tak obciążone [w sercu], że zdecydowały się spędzać wiele czasu na modlitwie dwa razy w tygodniu. We wtorki [i w piątki] padały na kolana o 10 wieczorem i pozostawały w modlitwie do 3-4 nad ranem – dwie stare kobiety w ubogiej chacie.\nPewnej nocy jedna z sióstr miała wizję. Pamiętajcie, w przebudzeniu Bóg działa w zadziwiający sposób. Jedną z nich nawiedziła wizja kościoła jej ojców wypełnionego młodymi ludźmi. Był zatłoczony aż do drzwi, a za kazalnicą stał jakiś obcy kaznodzieja. Była tak poruszona tą wizją, że posłała po pastora.\nOn oczywiście znając te dwie siostry, wiedząc, że to były kobiety, które znały Boga w zadziwiający sposób, odpowiedział na ich zaproszenie i zawitał do chaty.\nTego rana jedna z sióstr powiedziała do pastora: „Musisz coś z tym zrobić. Proponowałabym, żebyś zebrał przywódców Kościoła, i żebyście trwali z nami w modlitwie przynajmniej przez dwie noce w tygodniu. Jeśli zgromadzicie starszych we wtorek i piątek, możecie spotykać się w stodole wspólnoty rolników. Spotykajcie się w stodole i módlcie się tam, a my będziemy modlić się tutaj.” Tak też się stało. Duchowny zebrał starszych i siedmiu z nich spotykało się na modlitwie w stodole we wtorki i piątki. Obie staruszki padały na kolana [w domu] i modliły się z nimi.\nTo trwało przez kilka tygodni – sadzę, że prawie półtora miesiąca. Aż pewnej nocy – i jakże zależy mi na tym, żebyście uważnie posłuchali – tamtej nocy znów klęczeli tam w stodole powołując się na obietnicę: „Wyleję wody na pragnącego, a potoki na suchą ziemię”, gdy [nagle] podniósł się młody diakon Kościoła i przeczytał z Psalmu 24: „Któż może wstąpić na górę Pana? I kto stanie na jego świętym miejscu? Kto ma czyste dłonie i niewinne serce, Kto nie skłania duszy swej ku próżności i nie przysięga obłudnie, Ten dostąpi błogosławieństwa (szczególnego błogosławieństwa) od Pana” [3-5]. Potem ten młodzieniec zamknął swoją Biblię. Spojrzał na pastora i starszych, i powiedział te może szorstkie słowa; choć w naszym gaelickim języku nie jest to chyba aż tak szorstkie; powiedział: „Wydaje mi się, że to jest wielkie oszustwo modlić się tak, jak my się modlimy i oczekiwać [od tygodni], tak jak my oczekujemy, jeśli sami nie jesteśmy w należytej relacji z Bogiem.” Wtedy podniósł obie ręce do góry – mówię wam to tak, jak opowiedział mi o tym pastor – podniósł ręce do góry i zaczął się modlić: „Boże, czy moje ręce są czyste? Czy moje serce jest czyste?” Ale nie kontynuował dalej. Ten młody człowiek upadł na kolana i wpadł w uniesienie. Proszę nie każcie mi tego wyjaśniać, bo nie potrafię. Wpadł w uniesienie i [potem] leżał na podłodze stodoły. Według słów pastora w tym momencie on i inni starsi zostali opanowani przekonaniem, że posłane przez Boga przebudzenie musi zawsze odnosić się do świętości, musi zawsze odnosić się do sprawiedliwości. Czy moje ręce są czyste? Czy moje serce jest czyste? Oto człowiek, któremu Bóg powierzy przebudzenie – takie było to przekonanie.\nGdy to wydarzyło się w stodole, moc Boża zstąpiła na zbór. Społeczność została opanowana przez świadomość Boga, jakiej nie znano tam już od ponad 100 lat. Świadomość Boga – to jest przebudzenie. Następnego dnia warsztaty tkackie zamilkły, a na farmach zrobiono tylko tyle ile potrzeba, bo mężczyźni i kobiety oddali się myślom o rzeczach wiecznych, pochwyciła ich wieczna rzeczywistość.\nNie było mnie na wyspie, kiedy to się wydarzyło. Jedna z sióstr znów posłała po pastora. Powiedziała mu: „Myślę, że powinieneś zaprosić kogoś do zboru. Nie potrafię podać nazwiska, ale Bóg musi mieć kogoś na myśli, bo widziałyśmy obcego mężczyzną za kazalnicą i ten człowiek gdzieś musi być.” Otóż pastor pojechał [zaraz] w tamtym tygodniu na jedną z naszych dużych konwencji w Szkocji. Na tej konwencji spotkał młodego studenta teologii i wiedząc, że on był bojącym się Boga człowiekiem, który miałby coś do powiedzenia, zaprosił go na wyspę. [Zapytał:] „Czy przyjechałbyś na 10-cio dniową specjalną ewangelizację? Przez ostatnich parę lat mieliśmy ich już wiele, ale czujemy, że w zborze coś się dzieje i chcielibyśmy, żebyś wziął [w tym] udział.”\nStudent odpowiedział: „Nie, nie czuję, że ja jestem tym człowiekiem, ale całkiem niedawno w Glasgow było znaczące poruszenie, gdy posługiwał człowiek nazwiskiem Campbell. Sugerowałbym, żebyś posłał po niego.” W tamtym czasie byłem akurat na uczelni w Edynburgu. (Proszono mnie, żebym przyjechał na Lewis na 10 dni.) Nie było mi łatwo wyjechać. (Miałem w planie inne spotkania, więc odpisałem, że mógłbym wstawić Barvas do mojego kalendarza na przyszły rok… ale tamte zgromadzenia zostały odwołane, więc uznałem, że mogę wyjechać na wyspy, jak poproszono.) Zadecydowano, że powinienem pojechać tam na 10 dni i w ciągu kilku dni byłem już na wyspie.\nNigdy nie zapomnę tego wieczoru, gdy przybiłem do mola na pocztowym parowcu. Stanąłem przed pastorem, którego nigdy nie widziałem i jego dwoma starszymi, których nie znałem. Pastor zwrócił się do mnie: „Wiem panie Campbell, że jest pan bardzo zmęczony – podróżował pan przez cały dzień, najpierw pociągiem, a potem parowcem. Jestem pewien, że chętnie poszedł by pan na kolację i do łóżka. Ale ciekaw jestem, czy byłby pan gotów przemówić na zgromadzeniu w kościele o dziewiątej wieczorem, po drodze do domu. To będzie krótkie spotkanie, a potem pójdziemy na plebanię, a pan dostanie swoją kolację i łóżko, i odpocznie do jutra wieczorem.” Tak, pewnie zainteresuje was, że nigdy nie dostałem tej kolacji.\nDotarliśmy do kościoła około 8:45 i znaleźliśmy tam zebranych prawie 300 osób. Sądzę, że około 300 osób. Przemówiłem do nich. Właściwie nic się nie stało podczas tego nabożeństwa. To było dobre spotkanie; odczuwanie Boga, świadomość poruszania się Jego Ducha, ale nic poza tym. Tak więc wypowiedziałem błogosławieństwo i opuszczaliśmy kościół, myślę, że tak za piętnaście jedenasta.\nWłaśnie, gdy przechodziłem przejściem między ławkami z tym młodym diakonem, który czytał Psalm w stodole, on nagle przystanął i patrząc w górę do niebios powiedział: „Boże, Ty nie możesz nas zawieść. Boże, Ty nie możesz nas zawieść. Obiecałeś wylać wodę na spragnionych i strumienie na suchą ziemię – Boże, Ty nie możesz nas zawieść!”\nZaraz padł na kolana, tam w przejściu, modląc sie stale i nagle wpadł znów w uniesienie. I właśnie wtedy otworzyły się drzwi – a była [już] jedenasta godzina. Otworzyły się drzwi od kościoła, a tamtejszy kowal wszedł z powrotem do środka i powiedział: „Panie Campbell, zdarzyło się coś cudownego. Och, modliliśmy się, żeby Bóg wylał wodę na pragnących i strumienie na suchą ziemię i patrz, On to zrobił!, On to zrobił!”\nGdy podszedłem do drzwi kościoła zobaczyłem zgromadzonych w przybliżeniu 600 osób. Sześciuset ludzi – skąd oni przyszli? Co się stało? Wierzę, że tamtej nocy Bóg zstąpił w mocy Zielonych Świąt – w mocy Ducha Świętego. To co się stało [na początku] w dniach apostołów, teraz działo się w zborze w Barvas.\nPonad 100 młodych ludzi było na tańcach w sali parafialnej i nie myśleli tam o Bogu i wieczności. Boga nie było w ogóle w ich myślach. Byli tam, aby dobrze się bawić tego wieczora, gdy nagle moc Boża spadła na potańcówkę. Muzyka ustała i w ciągu kilku minut sala była pusta. Uciekli z tej sali, jak się ucieka przed zarazą i poszli do kościoła. A teraz stali na zewnątrz. Och tak – widzieli światła w kościele. To był Dom Boży, szli do niego i doszli. Inni ludzie, którzy położyli się już spać, wstali, ubrali się i też poszli kościoła. Ani śladu reklamy – bez mówienia o specjalnej ewangelizacji, tylko ogłoszenie zza kazalnicy w Dzień Pański, że pewien człowiek będzie prowadził serię spotkań w zborze przez 10 dni. Ale Bóg wziął sprawę w swoje ręce – tak, to On sam stał się swoim własnym „przedstawicielem reklamowym”. Głód i pragnienie pochwyciło ludzi. Sześciuset z nich stało teraz przed kościołem.\nTen drogi brat, kowal, odwrócił się do mnie i powiedział: „Myślę, że powinniśmy zaśpiewać Psalm.” I śpiewali, śpiewali, śpiewali werset po wersecie. Och, co to było za śpiewanie! Jakież śpiewanie! Drzwi otwarto, a zbór zgromadził się znów w kościele.\nTeraz kościół był zatłoczony – przy swych ośmiuset siedzeniach był szczelnie wypełniony. Zbliżała się północ. Udało mi się przejść przez zatłoczone przejście między ławkami w drodze do kazalnicy. Na podłodze koło kazalnicy leżała twarzą ku ziemi młoda kobieta, nauczycielka z liceum modląc się: „O Boże, czy jest miłosierdzie dla mnie? O Boże, czy jest miłosierdzie dla mnie?” On była jedną z tych na potańcówce. Ale teraz leżała na podłodze koło kazalnicy i krzyczała do Boga o miłosierdzie.\nZgromadzenie trwało do czwartej nad ranem. Nie mogę powiedzieć wam ilu zostało zbawionych tej nocy, ale jestem pewny, że przynajmniej pięciu młodzieńców, którzy zostali zbawieni w tamtym kościele tamtej nocy, są dzisiaj duchownymi Kościoła Szkocji odebrawszy wykształcenie na uniwersytecie i w seminarium.\nO czwartej zdecydowaliśmy się pójść do plebanii. Oczywiście, myślę, że rozumiecie, że nic nie ogłaszaliśmy – podczas przebudzenia nigdy nie trzeba apelować, ani wzywać do wyjścia do przodu do ołtarza. Pobocza dróg stają się ołtarzem. Po prostu pozwalamy mężczyznom i niewiastom, żeby sami szli własną drogą do Boga – przecież to jest właściwa droga. Bóg potrafi zatroszczyć się o swoją własność. Och tak, Bóg potrafi zaopiekować się swoją własnością! A gdy Bóg bierze sytuację w swoje ręce, mówię wam, On wykona pracę lepiej.\nTak więc zostawiliśmy ich tam. Gdy tylko wyszedłem z kościoła, jakiś młodzieniec podszedł do mnie i powiedział: „Panie Campbell, chciałbym, żeby pan poszedł na posterunek policji.” „Na posterunek policji?” – odparłem – „Co się stało?” Odpowiedział: „Ach, nic się nie stało, ale tam jest teraz przynajmniej z czterystu ludzi zgromadzonych wokół posterunku.”\nOtóż sierżant [policji] był bojącym się Boga człowiekiem. On był na zgromadzeniu [w kościele]. Jednak ludzie wiedzieli, że w jego domu bano się Boga. Obok posterunku policji stał domek, w którym mieszkały obie [modlące się] staruszki. Myślę, że to miało coś wspólnego z tą magnetyczną siłą, która przyciągała ludzi. Na tym zgromadzeniu pojawił się przepełniony autobus, który przejechał ponad 20 kilometrów na to miejsce. Jeśli ktoś chciałby zapytać ich dziś, dlaczego?, jak to się stało?, kto to zorganizował? Nie odpowiedzieli by wam. Schodzili się razem i ktoś w grupie mówił: „A może byśmy pojechali do Barvas? Nie wiem dlaczego, ale mam pragnienie w sercu, żeby tam jechać.” Nie mogę tego wyjaśnić; oni tego nie mogą wyjaśnić, ale Bóg miał sytuację w swoich rękach.\nDrodzy, to jest przebudzenie! To jest suwerenne działanie Boga! To jest poruszanie się Ducha Bożego, jak sądzę, w odpowiedzi na wytrwałą modlitwę ludzi, którzy wierzą, że Bóg jest Bogiem, który dochowuje Przymierza, ale musi być wierny swojej obietnicy Przymierza. [por. Jer 31, 31-37; Hebr 8, 8-12; Hebr 10, 23; 1 Tes 5, 24 itp.]\nPoszedłem na to zgromadzenie [przy posterunku]. Gdy tak szedłem tą polną drogą – a mieliśmy do przejścia ponad półtora kilometra – usłyszałem kogoś modlącego się na poboczu drogi. Słyszałem, jak ten człowiek wołał do Boga o miłosierdzie. Gdy przechodziłem obok, tam na poboczu klęczało czterech młodych mężczyzn. Oni też byli na potańcówce, ale teraz krzyczeli do Boga o zmiłowanie. Jeden z nich, młodzieniec poniżej dwudziestoletni, był pod wpływem alkoholu. Lecz tamtej nocy Bóg zbawił go tak, że dziś jest pastorem w zborze, wykształconym na uniwersytecie i w seminarium, mężem Bożym. Nawrócił się w przebudzeniu, podobnie jak jedenastu starszych z jego zboru. Cudowni zborownicy. Tak, on został zbawiony tamtej nocy.\nGdy juz doszedłem do posterunku policji, zobaczyłem coś, co zostanie w mojej pamięci tak długo, jak będę żył. Nie kazałem tam – nie było potrzeby kazania. Nawet nie śpiewaliśmy. Ludzie krzyczeli do Boga o miłosierdzie. Och, jakże tam wyznawano grzechy! Jakiś starszy mężczyzna wołał: „O, Boże, piekło jest zbyt dobre dla mnie!” To jest przekonanie przez Ducha Świętego! Zważcie, że to była pierwsza noc potężnej manifestacji [Bożej], która wstrząsnęła wyspą. Ale, pozwólcie mi powiedzieć jeszcze raz, że to nie był początek przebudzenia – przebudzenie zaczęło się podczas spotkań modlitewnych. Przebudzenie zaczęło się od świadomości obecności Boga. Przebudzenie zaczęło się, gdy Duch Święty pochwycił ludzi i tak to się zaczęło.\nOczywiście, po tym przeżywaliśmy to nocą i dniem – kościoły były zatłoczone. Pamiętam, jak pewnej nocy, a było to po trzeciej nad ranem, przyszedł posłaniec, żeby powiedzieć, że kościoły były\nprzepełnione w innej parafii odległej o około 25 kilometrów. Wypełnione ludźmi o tej godzinie nad ranem. Pojechaliśmy więc do pastora tej parafii z kilkoma innymi duchownymi z [wyspy] Lewis, za których dziękuję Bogu; za to, jak odpowiedzieli na wezwanie Boże, jak zaangażowali się w te trudy. I Bóg pobłogosławił ich za to. Pojechaliśmy tam i oto kazałem w dużym kościele – chyba na tysiąc miejsc. Duch Boży poruszał się, ach, poruszał się w potężny sposób! Widziałem, jak ludzie padali na kolana. Słyszałem, jak wołali do Boga o miłosierdzie. Słyszałem modlitwy tych, co byli na zewnątrz. Trwało to, bez wątpienia, dwie godziny. Gdy już opuszczaliśmy kościół, ktoś przyszedł do mnie i powiedział, że bardzo wielu ludzi zebrało się na polu, bo nie mogli wejść do kościoła. Nie zmieścili się w żadnym z tych kościołów. Zebrali się więc na zewnątrz. Razem z innymi pastorami zdecydowałem się pójść na to pole. Tam zobaczyłem ogromny tłum stojący tak, jakby był pochwycony mocą, której nie mogli wyjaśnić. Co do tego spotkania, to interesującym był widok, jaki zobaczyłem. Dyrektor szkoły średniej w tamtej parafii leżał na ziemi na twarzy i wołał do Boga o litość. Był głęboko przekonany o swym rozpaczliwym stanie. Po każdej jego stronie były dwie dziewczyny, myślę, że około 16-to letnie. Mówiły do niego stale: „Panie dyrektorze, Jezus, który zbawił nas ostatniej nocy w Barvas, może zbawić pana tej nocy w _ .” Prawdą jest, że gdy człowiek wchodzi w żywą relację z Jezusem Chrystusem, jego najwyższym pragnieniem jest zdobywać innych! I one tej nocy były tam, aby zdobyć swojego dyrektora i zdobyły go. Tak, Bóg wkroczył w jego życie; wierzę, że stało się to na prośbę czterech szesnastoletnich uczennic, które miały ten ciężar [na sercu].\nW ten sposób rozpoczęło się przebudzenie i tak trwało przez około pięć tygodni. Pierwsza fala przebudzenia trwała przez pięć tygodni, a potem była cisza – trwała ona chyba przez tydzień. Kościoły nadal były zatłoczone, ludzie stale szukali Boga, a spotkania modlitewne zwoływano we wszystkich parafiach. Stało się zwyczajem tam, że ci, którzy znaleźli Zbawiciela w nocy, byli na spotkaniach modlitewnych w południe. Spotkania modlitewne odbywały się codziennie w południe. W tym czasie wszelka praca była przerywana na dwie godziny – krosna milkły. Na dwie godziny przerywano pracę na polach, a ludzie spotykali się na modlitwie. I wtedy to można było poznać tych, którzy znaleźli Zbawiciela poprzedniej nocy. Nie trzeba było wezwania. Sami przychodzili na spotkanie modlitewne, aby uwielbić Boga za Jego zbawienie.\nTrwało to przez prawie trzy lata, aż cała wyspa została ogarnięta potężną mocą Bożą. Nie mogę powiedzieć ilu [ludzi] – nigdy nie liczyłem. Obawiałem się zrobić to zawsze pamiętając, co zrobił Dawid. Liczenie pozostawiłem Bogu. Wiem jednak, że przynajmniej 75% tych, którzy narodzili się na nowo podczas przebudzenia, narodzili się na nowo zanim w ogóle przyszli do Kościoła. Wcześniej nie słyszeli ani słowa ode mnie albo od jakiegoś innego duchownego. Myślę teraz o pewnej wsi – o wsi Weaver. Tam był rząd domów wzdłuż drogi. W sumie było ich siedem, a w każdym z nich krosno i tkacz. Pewnego ranka, właśnie gdy ludzi wzywa się na śniadanie, okazało się, że siedmiu z nich leżało twarzą do ziemi za swoimi krosnami. Leżeli na twarzach z tyłu za krosnami i wszyscy w uniesieniu. Cóż, nie potrafię tego wyjaśnić. Co do tego jestem jednak pewien, że to było od Boga, ponieważ tych siedmiu mężczyzn zostało zbawionych tego dnia. Właściwie powinienem powiedzieć, że sześciu z nich zostało zbawionych tego dnia, a jeden następnego dnia. Oni zrozumieli, że coś nadprzyrodzonego zapanowało w nich. Pochwyciła ich świadomość Boga, opanował głód i zawołali do Boga o miłosierdzie. I Bóg zstąpił potężnie. Ostatnio odwiedziłem ich – przypadkowo byłem na Hebrydach – i z jaką radością słuchałem, jak opowiadali znów o cudownym doświadczeniu, gdy Bóg wkroczył do tych siedmiu domów. Moi drodzy, to jest przebudzenie. Mam na myśli, że to jest tak różne od naszych specjalnych starań. Zupełnie różne od najlepszych ludzkich działań. Bóg jest w centrum i dzieją się cuda.\nMoże powinienem teraz przejść do cech, jakie charakteryzują to niesamowite poruszenie. Właśnie wspomniałem wam, że ludzie znajdowali się w uniesieniu. Może powinienem powiedzieć, że w przebudzeniu na [wyspie] Lewis nigdy nie widzieliśmy kogoś uzdrowionego, nie było to jego cechą. Nigdy nie słyszeliśmy, żeby ktoś mówił językami – w obcych językach. Osobiście nigdy nie słyszałem\nkogoś mówiącego językami, aż dopiero dwa lata temu. To było w Anglii. W ogóle nic nie wiedzieliśmy o takich manifestacjach. Proszę nie zrozumcie mnie źle – wierzę w każdy dar wspomniany w Słowie Bożym, ale nie było Bożym planem ani zamiarem, abyśmy mieli zostać nawiedzeni w ten sposób i nie zostaliśmy. Widzieliśmy jednak dziwne manifestacje. Mam na myśli teraz pewną wyspę. Aż do tamtego momentu Bóg nie poruszał się po tej wyspie – jedna z mniejszych wysp; chyba około sześćset dusz. Poproszono mnie, żebym pojechał tam poprowadzić tzw. „komunię”. Komunia na Lewis jest podobna do waszych zjazdów. [Na tamtej wyspie] zaczynają spotkaniem modlitewnym w środę wieczorem, a potem [gromadzą się] we czwartek, pierwszy dzień, gdy zamknięte są szkoły i sklepy i nie pracuje się. To tak jakby inna niedziela. Tak jest we czwartek. Potem w piątek jest dzień świadectw, gdy mężczyźni składają swoje świadectwa. Proszą wtedy, aby kobiety milczały. Nigdy nie usłyszałbyś [tam] kobiety składającej świadectwo na takich zgromadzeniach. Mówią mężczyźni. Z radością muszę jednak powiedzieć, że wiele drogich kobiet otrzymało podczas przebudzenia chwalebną wolność i spotykają się na modlitwie, i modlą się dziś z mężczyznami. Taka jest jedna ze zmian, jakie miały miejsce w wyniku przebudzenia.\nA więc byłem na tamtej wyspie i czułem, że idzie strasznie ciężko. Och, jakże trudno było głosić – czułeś, że twoje własne słowa wracały z powrotem i uderzały w ciebie. Byłem trochę zmartwiony. Odwróciłem się do jednego z naszych pastorów i powiedziałem: „Co o tym myślisz? Może powinniśmy posłać po modlących się mężczyzn z Barvas.” Pozwólcie, że dodam, że mężczyźni z Barvas modlili się właśnie w tej chwili za nas. Przynajmniej pięciu z nich, w tej części Bożej winnicy, obiecało robić to i wierzę, że wypełniali swoją obietnicę. Wysłałem po nich, a w rozmowie z jednym z nich, który był biznesmenem, poprosiłem: „Jeśli to byłoby tylko możliwe zabierzcie małego Donalda Mc __ . Przywieźcie go.” Opowiem wam zaraz, jak Donald poznał Pana.\nDonald miał godne uwagi doświadczenie na stoku [wzgórza] dwa tygodnie po tym, jak narodził się na nowo. Bóg przyszedł do niego – Duch Święty zstąpił na niego. Przeżył potężny chrzest [w Duchu]. Mam nadzieję, ze wierzycie w chrzest Ducha Świętego, jako odrębne doświadczenie. Może jesteście innego zdania, ale ja wierzę w to. Nie sądzę, że głoszę część doktryny, która podkreśla dary. Wcale tak nie myślę, ponieważ wierzę, że chrzest Ducha Świętego ostatecznie jest tylko objawieniem Jezusa. To Jezus staje się rzeczywisty – cudowny, potężny i dynamiczny w moim życiu. I On wyraża siebie poprzez moją osobowość. Oto chrzest Ducha Świętego, w który wierzę. Nie, żebym nie wierzył w nic takiego. Oczywiście, wierzę. Wielu z moich najdroższych przyjaciół doświadcza darów [Ducha]. Ten młody przyjaciel – nawiasem mówiąc – otrzymał na wrzosowisku taki chrzest od Boga, że zapomniał wrócić do domu. [Wtedy] została wysłana grupa poszukiwawcza, by go znaleźć na wzgórzach. Znaleźli go leżącego na twarzy na wrzosowisku i powtarzającego stale: „O, Jezu, kocham Ciebie. O, Jezu kocham Ciebie.” Czyż nie był blisko Jezusa mówiąc tak? Oczywiście, że był.\nTak więc poprosiłem, żeby mężczyźni przywieźli ze sobą małego Donalda. I oto jesteśmy na nabożeństwie w kościele, a ja głoszę do tekstu: „Któż to przychodzi z Edomu… Wspaniały On w swoim odzieniu, dumnie kroczy w pełni swojej siły. To Ja, który wyrokuję sprawiedliwie, mam moc wybawić.” (Iz. 63, 1) Lecz, mówię wam, szło jak po grudzie. Było bardzo trudno [głosić]. Spojrzałem w dół i zobaczyłem siedzącego tam małego Donalda. Widziałem, że jego głowa była głęboko pochylona, a podłoga mokra od jego łez. Pomyślałem sobie, „Tak, ten młody chłopak jest bliżej Boga niż wy albo ja. Ach, ten młodzieniec ma kontakt z Bogiem.” I przerwałem kazanie. Patrząc na tego chłopca powiedziałem: „Donaldzie, sądzę, że Bóg chce, abyś poprowadził nas w modlitwie.” Stało się to w środku mojego kazania. Wtedy chłopak powstał.\nTamtego poranka podczas nabożeństwa domowego oni czytali Objawienie 4, 1, gdzie Jan miał wizję otwartych drzwi. „Oto drzwi były otwarte w niebie.” Gdy ten młody chłopiec wstał, tamta wizja stanęła przed nim i oto, co powiedział w swoich modlitwach. „Boże, mam wrażenie, że wpatruję się przez\notwarte drzwi. I mam wrażenie, że widzę Baranka stojącego w pośrodku Tronu. Ma za pasem klucze śmierci i piekła.” Przerwał i zaczął płakać. I chyba przez minutę płakał i płakał. Och, jakież złamanie. Gdy już mógł się kontrolować, podniósł oczy w kierunku nieba i zawołał: „Boże, tam jest moc – ześlij ją! Ześlij ją!” I nagle moc Boża zstąpiła na zgromadzenie. Na wyspie Lewis i na innych wyspach Hebrydów oni oczywiście stali podczas modlitwy i siadali, aby śpiewać. W tej chwili jedna strona kościoła podniosła ręce do góry. Głowy odchylili do tyłu i pewnie powiedzielibyście, że mają atak epilepsji, ale to nie było to. Ja tego nie potrafię wyjaśnić. Po drugiej stronie [kościoła] jedni osunęli się na drugich. Ach Boże, Duch Święty poruszał się. Ci z podniesionymi rękami stali w ten sposób przez dwie godziny. Spróbujcie tak podnieść swoje ręce na kilka minut, jakże to będzie trudne. Nie potrafię tego wyjaśnić – tak się po prostu stało.\nNajbardziej godna uwagi była jednak rzecz, która miała miejsce tej nocy we wsi oddalonej o dwanaście kilometrów od kościoła. Ani jedna osoba z tamtej wsi nie była w kościele. Ani jedna osoba. Dwanaście kilometrów to rzeczywiście spora odległość, ale gdy modlił się Donald Mc_______ moc Boża przeszła przez tę wieś i wiem, że na prawdę nie było tam ani jednego domu, w którym nie byłoby jakiejś nie zbawionej duszy. Ani jednego domu w tamtej wsi.\nTej nocy na lądzie stałym około 25 kilometrów od tamtej wyspy nauczyciel siedząc nad papierami nagle został pochwycony przez Boży lęk. Powiedział do swojej żony, „Moja droga, nie wiem, co ciągnie mnie do Barvas, ale muszę [tam] pojechać.” Ona odpowiedziała, „Ale jest prawie dziesiąta godzina, a ty myślisz, że pojedziesz do Barvas. Wiem, o czym myślisz, wiem, że pójdziesz pić, ale nie wyjdziesz z tego domu dziś w nocy!” Tak się do niego odezwała, bo on był strasznym pijakiem. „Może się mylę, och, może się mylę, ale jeśli wiem cokolwiek o moim sercu i moich myślach, to powiem ci teraz, że alkohol nigdy nie dotknie już moich warg.” Wtedy powiedziała do niego, „Dobrze, John, jeśli takie jest twoje postanowienie, to jedź do Barvas.” Znalazł kogoś, kto podwiózł go na prom i kogoś, kto przewiózł go promem na wyspę. Ja prowadziłem spotkanie na farmie o północy, gdy ten nauczyciel przyszedł tam i zrobiono mu miejsce, i w trakcie kilku minut chwalił Boga za zbawienie. Doprawdy to cud. Myślę, że nie możecie wyjaśnić tego w inny sposób. Ojciec, matka, dwie córki i syn zostali zbawieni tamtej nocy w tamtej wsi, lecz jeszcze jedna córka, która pracowała w medycynie była akurat w Londynie. Bardzo mądra dziewczyna. Wyszła od pacjenta i szła ulicą Oxford Street, gdy nagle została pochwycona przez moc Bożą. Poszła do ubikacji i wołała do Boga o litość, a Bóg zbawił ją tam – zbawił całą rodzinę! Moi drodzy, to są fakty. Mówię wam o nich, aby oddać Bogu cześć. Ta dziewczyna jest dzisiaj żoną baptystycznego duchownego na Tasmanii. On był wtedy przez dwa tygodnie na Hebrydach i pewnego dnia poprosił ją o rękę. Pobrali się i oboje są dzisiaj na Tasmanii.\nTakie są niektóre z niesamowitych działań Ducha Świętego. Tej samej nocy i godziny zbawiony został kapitan liniowca płynącego do M _ . Duch Boży spoczął na nim w jego kabinie. Duch Święty poruszał się także wśród rybaków homarów w cieśninie – opuścili swoje łodzie i kosze, i znaleźli się na wyspie. Nad ranem zostali zbawieni. Ach, czyż nie byłoby cudownie, gdybyśmy zobaczyli Boga jak porusza się w ten sposób na tym zgromadzeniu? Bóg mógłby to zrobić.\nMyślę, że jedno z najbardziej niezwykłych wydarzeń, które jak wierzę przejdzie do historii, gdy będzie się wspominać przebudzenie, zaszło w parafii w Arnot (?). Ubolewam, że muszę powiedzieć, iż miałem tam ostrą opozycję ze strony pewnej części Kościoła chrześcijańskiego. Był to opór duszpasterzy, którzy bez wątpienia byli narodzeni na nowo. Byli bojącymi się Boga ludźmi, ale z takiego, czy innego powodu doszli do przekonania, że nie byłem czysty w mojej doktrynie, ponieważ nauczałem o chrzcie Duchem Świętym. Ogłaszałem Zbawiciela, który mógł uwalniać od grzechu. Wspaniałe wyzwolenie! Oni wbili sobie do głów, że nauczałem o zupełnej doskonałości albo bezgrzesznej doskonałości – coś, czego nigdy nie robiłem, ani w co nawet nie mógłbym wierzyć. Wierzę oczywiście w warunkową doskonałość: „Jeśli zaś chodzimy w światłości, jak On sam jest w światłości, społeczność mamy z sobą,\ni krew Jezusa Chrystusa, Syna jego, oczyszcza nas od wszelkiego grzechu.” (1 Jan 1, 7) To jest doskonałość według Pisma! Ona bazuje na posłuszeństwie. Jednak ci drodzy bracia jakoś uwierzyli – oczywiście żaden z nich nigdy mnie nawet nie słyszał – oni słuchali historii, które im opowiedziano. Naturalnie zaaranżowano to, ponieważ podjęto wysiłek, aby stworzyć opozycję do mnie. Kilku duchownych zostało sprowadzonych z lądu stałego do tej szczególnej parafii [na wyspie], aby prowadzić spotkania misyjne w opozycji do Campbella i jego przebudzenia.\nTak więc przybyli [na wyspę] i mieli w swej opozycji takie powodzenie, że niewielu tylko ludzi z tej parafii przychodziło na moje zgromadzenia. Prawdą jest, że kościół był zatłoczony i wielu stało na zewnątrz, gdyż nie mogli się dostać do środka, ale byli to ludzie, którzy przyszli z okolicznych parafii. Przyjeżdżali autobusami, samochodami i czym się dało – lecz z tej szczególnej wioski byli bardzo nieliczni. Pewnego wieczoru jeden ze starszych przyszedł do mnie i powiedział: „Panie Campbell, jest tylko jedna rzecz, którą możemy zrobić. Musimy oddać się modlitwie. Modlitwa zmienia rzeczy.” Wiecie, że jestem bardzo chętny, by to robić. „Gdzie się spotkamy?”, odpowiedziałem. A on na to: “Jest tu farmer, który bardzo chętnie udzieli do dyspozycji miejsca na swojej farmie.” Była zima i w kościele było zimno, gdyż nie było tam ogrzewania. Ludzie uważają, że jak zapełnią kościół, to ogrzeją go swoim ciepłem. Tym razem jednak chcieliśmy cieplejszego miejsca i [wtedy] skontaktowaliśmy się z tym farmerem. Ani on, ani jego żona nie byli chrześcijanami, ale bali się Boga. Pozwólcie, że wyjaśnię – możesz bać się Boga, a nie wiedzieć nic o zbawieniu. Tysiące ludzi w północnej Szkocji boi się Boga. Mają rodzinne nabożeństwa rano i wieczorem – nawet by nie pomyśleli, że mogą rano wyjść do pracy, bez przeczytania rozdziału z Biblii lub bez uklęknięcia, aby poprosić Boga, by miał litość dla nich i rodziny. Mężczyzna mógł poprzedniego wieczora pić i [wiedział, że] nie wolno mu w takim stanie nawet wejść do kościoła, a także nie przyszło by mu do głowy, żeby [potem] rano wyjść do pracy bez przeczytania w Biblii. Dlatego też sądzę, że przeciętna niezbawiona osoba na Hebrydach ma większą wiedzę o Słowie Bożym, niż przeciętny chrześcijanin gdziekolwiek indziej. Myślę, że mogę tak powiedzieć, a to z powodu tutejszego zwyczaju: rodzinnego nabożeństwa.\nTen człowiek był taki. Nie był chrześcijaninem, ale człowiekiem bojącym się Boga. Dlatego zbieraliśmy się w jego domu. Było nas tam około trzydziestu włączając pięciu duchownych Kościoła Szkocji. [Byli to] ludzie, którzy mieli ciężar [w sercu] – pragnienie, by zobaczyć Boga działającego w przebudzeniu. Modliliśmy się, ale jakże było trudno. Przynajmniej ja czułem [ten] trud. Było już pomiędzy dwunastą a pierwszą w nocy, gdy znów zwróciłem się do tego kowala, o którym już mówiłem. Ach, on był podporą w parafii. Powiedziałem mu: „Johnie, czuję, że Bóg chce, żebym wezwał ciebie do modlitwy.” On aż do tego momentu milczał. I ten drogi człowiek rozpoczął i modlił się już chyba pół godziny. (Oczywiście pamiętajcie, że byliśmy w przebudzeniu, a podczas przebudzenia czas nie istnieje. Nikt nie patrzył się na zegarek.) Nagle przerwał na parę sekund, spojrzał do góry w kierunku niebios i zawołał: „Boże, czy wiesz, że Twoja cześć jest zagrożona? Obiecałeś wylać wodę na pragnących i potoki na suchą ziemię i, Boże, nie robisz tego.” Tak, moi mili, czy moglibyśmy się modlić w ten sposób? Ale tu był człowiek, który mógł. On mógł. Dalej kontynuował modlitwę: „Tu na tym spotkaniu jest pięciu duchownych, ale ja nie wiem, czy któryś z nich stoi w Twojej obecności, [może] nawet nie pan Campbell.” O tak, on był szczery. „Ale jeśli w ogóle coś wiem o moim biednym sercu, myślę, że mogę powiedzieć, i że Ty to wiesz, że jestem spragniony! Pragnę widzieć pokonanego diabła w tej parafii. Jestem spragniony zobaczyć tę społeczność pochwyconą tak, jak pochwyciłeś Barvas. Tęsknię za przebudzeniem, ale Ty Boże nie czynisz go! Jestem spragniony, a Ty obiecałeś wylać wody na mnie.” Na chwilę przerwał i znów wołał: „Boże, teraz podejmuję się wezwać Cię, abyś wypełnił Twoją obietnicę przymierza.” Zbliżała się już druga w nocy.\nI co się stało? Dom zatrząsł się. Dzbanek spadł z kredensu na podłogę i rozbił się. Duchowny obok mnie zauważył: „Trzęsienie ziemi”, a ja powiedziałem: „Tak.” Jednak myślałem o tym po swojemu. Mój umysł powędrował do rozdziału 4 Dziejów Apostolskich – gdy oni się modlili, miejsce zatrzęsło się. Gdy\nJohn Smith zakończył modlitwę dwadzieścia po drugiej, wypowiedziałem błogosławieństwo i opuściliśmy dom. Co zobaczyłem? Cała społeczność „na nogach”. Mężczyźni taszczą krzesła, kobiety niosą stołki i pytają: „Czy jest tam miejsce dla nas w kościele?” Wybuchło przebudzenie w Arnot. Tak, jakież ogarniające przebudzenie! Nie sądzę, żeby w tej wsi ostał się choć jeden dom, który nie byłby potrząśnięty przez Boga. Poszedłem na inną farmę, bo miałem pragnienie i byłem zmęczony; musiałem się czegoś napić. Wszedłem, żeby zapytać o mleko i spotkałem tam aż dziewięć kobiet, które w kuchni płakały do Boga o miłosierdzie! Moc Boża zstąpiła – mały chłopak klęczał koło chlewa i wołał do Boga o łaskę. Jeden ze starszych podszedł do niego i modlił się nad nim i [wtedy] mały Donald Mc_______ poznał Zbawiciela. Myślę, że przez modlitwy tego jednego chłopca zostało przyniesionych do Chrystusa więcej dusz, niż przez kazania wszystkich duchownych z wyspy włączając mnie. Bóg używał go. Był chłopcem, który się modlił: „Wpatrywałem się przez otwarte drzwi.”\nZapewne wiecie, że tej nocy bar był zamknięty – wyszynk był zamknięty. To dawne czasy – 1952, ale od wtedy już nigdy nie został otwarty. Wróciłem tam jakiś czas temu. Staruszek pokazał palcem na ten budynek z oknami zabitymi deskami i powiedział: „Panie Campbell, widzi pan tamten budynek? Dawniej był tam wyszynk. Wie pan, tydzień temu na naszym spotkaniu modlitewnym modliło się 14 mężczyzn, którzy [kiedyś] tam pili.” Tak, drodzy – to jest przebudzenie. Tak działa Bóg. Cuda, rzeczy ponadnaturalne, poza ludzkim wyjaśnieniem – oto jest Bóg. Jestem całkowicie przekonany, że dopóki nie zobaczymy, że dzieje się coś takiego jak to, przeciętni ludzie będą odchodzić niepewnym krokiem z naszych specjalnych zgromadzeń, konferencji, zjazdów i ewangelizacji – będą odchodzić zawiedzeni, rozczarowani i w rozpaczy. Ale jeśli stanie się coś, co objawi Boga, jakaż to różnica!\nKomuniści schowają się ze wstydu! Pamiętam, jak pewnego wieczoru widziałem siedmiu komunistów – aż do wtedy plunęli by ci w twarz mówiąc, że religia to opium dla mas. Wykształceni ludzie. Nie przeszliby obok kościoła. Ale kochana stara Peggy miała wizję pewnej nocy, a w tej wizji widziała siedmiu mężczyzn z tej konkretnej miejscowości, gdzie było centrum aktywności [komunistów], jak narodzeni na nowo stali się filarami kościoła jej ojca. Posłała po mnie i powiedziała mi, że Bóg objawił jej, że będzie działać w tej szczególnej wsi. Tak, tam byli komuniści, bezbożni ludzie, lecz czym to było dla Boga, gdy Bóg zaczął działać i zajął się tym. Ona przedstawiała dalej tę sprawę w taki sposób. Wtedy powiedziałem: „Peggy, nie mam przekonania [od Pana], by jechać do tej wsi. Wiesz, że nie ma tam kościoła, a nauczyciel jest jednym z tych ludzi i nawet nie przeszło by mu przez myśl, żeby mi dać szkolę na spotkania. Nie mam przekonania, żeby jechać.” Wiecie, co ona mi powiedziała? Odezwała się: „Panie Campbell, gdyby Pan żył tak blisko Boga, jak pan powinien, On także objawiałby panu swoje tajemnice.” Przyjąłem to jak od Pana. Drodzy, dobrze jest brać Słowo do siebie. Dobrze jest zobaczyć siebie takim, jak cię widzą inni. Tak, to [wtedy] poczułem. Powiedziałem [więc]: „Peggy, zgodzisz się jeśli wezwę pastora z parafii i razem z tobą spędzimy poranek na modlitwie?” „Tak, z przyjemnością.”\nTak więc przyszliśmy, uklęknęliśmy z nią, a ona zaczęła się modlić i w modlitwie powiedziała coś takiego: „Panie, czy pamiętasz, co powiedziałeś mi tamtego poranka, gdy rozmawialiśmy ze sobą?” Ach jakże ona była blisko Boga! „Powiedziałam panu Campbellowi o tym, ale on nie był przygotowany, aby to przyjąć – Ty daj mu mądrość, ponieważ ten człowiek bardzo jej potrzebuje!” Tak to powiedziała. „Ten człowiek bardzo tego potrzebuje!” Oczywiście mówiła prawdę. Naprawdę potrzebowałem tego. Potrzebowałem pouczenia. Ale byłem u stóp kobiety, która znała Boga w sposób zażyły. Byłem już gotowy, by słuchać, dlatego powiedziałem: ”Peggy, kiedy mam jechać do tej wsi?” „Jutro.” “O której?” “O siódmej.” „Gdzie mam poprowadzić spotkanie?” „Jedź do wsi i zostaw Bogu sprawę zgromadzenia ludzi, a On to zrobi.”\nPojechałem do tej wsi, a gdy tam przybyłem zobaczyłem tłum dookoła wielopokojowego bungalowu [w amerykańskim stylu]. Czekało już na mnie pięciu duchownych. Dom był tak zatłoczony, że nie mogliśmy do niego wejść, właściwie nie mogliśmy nawet podejść do niego. Stanąłem na wzgórzu\nnaprzeciw drzwi wejściowych. Przeczytałem przygotowany tekst: „Bóg wprawdzie puszczał płazem czasy niewiedzy, teraz jednak wzywa wszędzie wszystkich ludzi, aby się upamiętali, gdyż wyznaczył dzień, w którym będzie sądził świat sprawiedliwie przez męża, którego ustanowił.” (Dz 17, 30.31) Głosiłem przez około 10 minut, gdy jeden z pastorów podszedł do mnie i powiedział: „Panie Campbell, pamięta pan, co pan mówił dziś rano o piątej na polu na tym wspaniałym zgromadzeniu, gdy próbował pan pomóc szukającym Boga?” Mówiłem wtedy z Jana 10, 27: „Owce moje głosu mojego słuchają i Ja znam je, a one idą za mną. I Ja daję im żywot wieczny, i nie giną na wieki, i nikt nie wydrze ich z ręki mojej.” [Pastor] kontynuował: „Czy nie mógłby pan podejść tam na koniec domu. Jest tam kilku ludzi w takim stanie, że obawiamy się, że zwariują. Ach, są strasznymi grzesznikami i wiedzą o tym – mówi się tutaj o nich komuniści. Podobno trzej z nich byli w Stanach Zjednoczonych i wrócili jako komuniści.”\nPoszedłem tam i zobaczyłem siedmiu mężczyzn. Tych siedmiu mężczyzn, których widziała Peggy. Oni krzyczeli do Boga o miłosierdzie. Wszystkich siedmiu zostało zbawiony w ciągu paru dni. Gdy dziś pojedziesz do tej parafii, zobaczysz wybudowany kościół z kamiennym murem wokół, ogrzewany elektrycznością. A to wszystko zrobione przez tych siedmiu mężczyzn, którzy stali się filarami w kościele ojca Peggy.\nAch, moi drodzy – oto Bóg w działaniu! Duchowny zauważył klęczących na polu dwóch młodzieńców, jak wołali do Boga. Rozpoznał, że to byli kobziarze, którzy mieli zagrać na koncercie z potańcówką, organizowaną w jego parafii pod auspicjami stowarzyszenia pielęgniarskiego spoza wyspy. Zwrócił się do swojej żony mówiąc: „Czy to nie jest cudowne? Jest tu tych dwóch kobziarzy, których reklamowano, że będą grali dziś wieczór w sali parafialnej. O, tam wołają do Boga o miłosierdzie. Chodź pojedziemy do domu, pójdziemy na tańce i opowiemy im, co się stało.” Wyszli i pojechali. Tak, to był mąż Boży. Pojechał ze swoją żoną, a to było ze 25 kilometrów. Poszli na te tańce, ale ludzie tam nie byli zadowoleni z ich pojawienia się. On przyszedł tam, aby im przeszkodzić – wiedzieli, że nie był tam, żeby potańczyć, bo znali tego człowieka. No więc, gdy wszedł do środka, na tańcach zaległa cisza, a on wkroczył na parkiet i powiedział: „Drodzy, dziś wieczór zdarzyło się coś cudownego! Kobziarze Smithów mieli tutaj być, tych dwóch braci miało tu być, ale oni wołają do Boga o miłosierdzie w Barvas!” Nagle, kompletna cisza. Ani słowa. A on mówił dalej: „Młodzieży, zaśpiewacie ze mną psalm?” „Tak,” odparł jeden z młodzieńców, „jeśli pan sam poprowadzi śpiew.” Zaintonował Psalm 50: “Bóg zajaśniał, jako ogień pochłaniający”, a gdy śpiewali ten psalm moc Boża spadła na potańcówkę. Z tego, co wiem, z tych którzy tam byli, tylko trzy osoby nie zostały tego wieczoru zbawione. Pierwszy młodzieniec, który zaczął wołać do Boga o miłosierdzie, był właściwie jeszcze dzieckiem – dopiero w zeszłym roku został przyjęty do jednego z największych zborów w Szkocji. Tej nocy znalazł Zbawiciela wraz z wielu innymi. Ach drodzy, taki działa Bóg.\nZapytacie mnie, “jaki jest owoc tego typu poruszenia [duchowego]?” Niedawno [lata 60.] duchowny z parafii [na wyspie] został poproszony o przedstawienie sprawozdania do kroniki Kościoła Szkocji. Poproszono go o poinformowanie o owocach tego przebudzenia. Czy wytrwali? Czy nie było powrotu do starego życia? Oto, co napisał: „Chcę ograniczyć moje obserwacje do mojej parafii – chciałbym, pozwolić innym duchownym, by złożyli swoje własne sprawozdania. Pozwólcie, że będę mówił o mojej własnej parafii. W pewnej wsi uwierzyło 122 młodych ludzi, nie mówię tu o ludziach w wieku średnim czy starszych. Ci byli także wspaniali, ale tutaj mam na myśli młodych. Stu dwudziestu dwóch, wszyscy w wieku ponad 17 lat. Znaleźli Zbawiciela podczas pierwszego dnia przebudzenia. Dzisiaj mogę powiedzieć, że wzrastają jak kwiaty w ogrodzie Bożym. Wśród nich nie ma ani jednego powrotu do starego życia.”\nDrodzy, to jest prawda. Ach, żebyście znali tych młodych ludzi, którzy poszli z przebudzenia do szkół biblijnych, a dziś są misjonarzami w tej, czy w innej części świata i wchodzą w relacje, w wyniku których ludzie doznają zbawienia. Wzrastają, jak określił to ten pastor, jak kwiaty w ogrodzie Bożym. Ach jakże\ndziękujemy Bogu za strumień młodych ludzi, którzy poszli do służby – nieraz to mówiłem. Załóżmy, że [przebudzenie na] Lewis nie stworzyło nic więcej, niż tylko jedną młodą dziewczynę, zwariowaną siedemnastolatkę i znakomitą śpiewaczkę, która często śpiewa na dużych koncertach w Glasgow – ona jest znakomita. Bóg ją zbawił, a ona poszła do szkoły biblijnej. Dziś nie zawaham się powiedzieć, że jest jednym z czołowych interpretatorów Biblii w _______ – a to mówi wiele. Dzisiaj jest w Afryce Południowej występując na konferencjach i zjazdach. Stała się narzędziem przynoszącym błogosławieństwo dla mnóstwa duchownych, a była owocem przebudzenia. Nigdy nie zapomnę tej nocy, gdy się modliła. Pamiętam, że ona tkwiła w doktrynie kalwinistycznej. Wychowała się w rodzinie bojących się Boga. Jej rodzice nie byli chrześcijanami, ale zostali zbawieni w tamtym czasie przebudzenia. Ona klęczała [pewnej nocy] w swoim pokoju o trzeciej nad ranem i zaczęła się modlić mówiąc: „Boże, odwracam się od dróg tego świata – już nigdy nie zobaczysz mnie na scenie koncertowej. Będę towarzyszyć Twoim ludziom, będę z nimi na zebraniach modlitewnych. Nigdy nie wrócę na drogi tego świata. Boże, zamierzam tak właśnie zrobić, nawet gdybyś na końcu posłał mnie do piekła, bo na to właśnie zasłużyłam.” Sześć miesięcy później Bóg zbawił ją. Tak, pamiętam ten wieczór, gdy Duch Święty zstąpił na nią podczas nabożeństwa komunijnego. Podniosła obie ręce do góry i zawołała. „Och, Oblubieńcu, Oblubieńcu mojego serca, weź je całe w posiadanie. Oblubieńcu mojego serca, weź je całe w posiadanie.” I Duch Święty przyszedł na nią w taki sposób, że zaczęła wołać: „O, Boże, powstrzymaj swoją rękę! Moje młode ciało nie może tego pomieścić! Boże, powstrzymaj swoją rękę! Moje młode ciało nie może tego pomieścić!” Taki był Bóg. A oto jest owoc. Dzisiaj widzimy znowu przebudzenie wśród nastolatków. Pytałem ostatnio pewnego duchownego, czy może to wytłumaczyć? „Czy możesz wytłumaczyć to przebudzenie w jakikolwiek sposób?” Powiedział: „Tak, mogę. Wierzę, że ono wybuchło ze względu na wytrwałość tych młodych ludzi, którzy znaleźli Zbawiciela podczas wielkiego przebudzenia przed laty.” Stałość tych młodych ludzi. Mogę powiedzieć bez obaw, że skłamię, że mogę wyliczyć na moich dziesięciu palcach wszystkich, którzy przestali przychodzić na spotkania modlitewne – ale oni są rozproszeni po całym świecie, są na polach misyjnych i [służą] dziś w różnych miejscach. Według duchownych w ______ [Szkocji?] i innych miejscach, oni są wierni Bogu Przymierza oraz są wierni Panu Jezusowi Chrystusowi.\nTak więc moi drodzy, taka jest ta historia. Opowiadam ją ponieważ obawiam się, że pewien człowiek jeździł po Stanach przedstawiając historie o przebudzeniu i pisząc książki o nim. Ubolewam mówiąc, że to, co podał i napisał w swoich książkach nie zgadza się z faktami. Ale tutaj jest historia przebudzenia, która się ostoi. Bóg to uczynił, a my błogosławimy Go za to.\n(Zakończenie: Trzeba nadprzyrodzonej mocy, aby złamać okowy tego, co naturalne. Można sprawić, że wspólnota stanie się świadoma konieczności prowadzenia misji. Można sprawić, że wspólnota stanie się świadoma konieczności ewangelizowania. Lecz jedynie Bóg może sprawić, że wspólnota stanie się świadoma obecności Boga. Pomyślmy o tym, co by się stało, gdyby Bóg przyszedł w mocy do jakiejkolwiek wspólnoty. Wierzę, że taki dzień nadchodzi. Niech Bóg przygotuje nas wszystkich na to. Amen.)\n[…] od tłumacza, w tym odniesienia biblijne: BG – Biblia Gdańska, pozostałe Biblia Warszawska\n[Źródło tekstu: http://www.revival-library.org/index.html]\n(W nawiasach okrągłych dodano kursywą fragmenty wykładu na ten sam temat wygłoszonego dla studentów Faith Mission Bible College w Edynburgu w Szkocji: http://www.justbychrist.co.za/images/stories/images/pdf/When_the_Mountains_Flowed_Down-Duncan_Campbell.pdf)\nTłumaczenie Jarosław Gabała, konsultacja Harry Irrgang.\n← Paweł Jurkowski, Małżeńskie powinności 95 nowych tez →


F-35 mają 873 różne problemy. Raport Pentagonu na temat nowych samolotów | Technologie na Next Gazeta\nF-35 mają 873 różne problemy. Raport Pentagonu na temat nowych samolotów\nMaciej Kucharczyk 05.02.2020 06:31\nFot. Senior Airman Keifer Bowes/USAF\nSkalę owych chorób ilustruje najnowszy raport Biura Dyrektora ds. Testów i Ocen w Pentagonie (DOT&E). Dokonuje on corocznego przeglądu postępów programu Joint Strike Fighter, w ramach którego powstają trzy różne wersje F-35. Z raportu wynika, że nowe samoloty trawi jeszcze niemal tysiąc różnego rodzaju braków i usterek, które w ocenie DOT&E czynią obecnie obowiązujący harmonogram programu F-35 "bardzo ryzykownym".\nŁącznie różnego rodzaju problemów jest 873. To mniej niż w roku ubiegłym (913), jednak jak zaznaczają autorzy raportu spadek jest "niewielki". - Choć trwa praca nad usuwaniem braków, to ciągle są odkrywane nowe, co prowadzi do jedynie niewielkiego spadku ich ogólnej liczby - stwierdza DOT&E.\nWiększość z nich ma być stosunkowo niegroźna, jednak 13 jest najcięższego kalibru - kategorii I. Oznacza to naprawdę poważne problemy mogące skutkować katastrofą, wypadkiem czy niezdolnością do wykonania misji. Liczba tych najpoważniejszych usterek została znacznie ograniczona w ciągu kilku ostatnich lat z ponad stu pozycji, jednak nadal w ocenie DOT&E jest to niezadowalające.\nW raporcie te najpoważniejsze problemy nie są wymieniane. Informacje o nich pojawiały się jednak w mediach. Pół roku temu portal "Defense News" wymieniał między innymi takie jak:\nGwałtowne skoki ciśnienia w kokpitach mogące prowadzić do obrażeń u pilotów, na przykład "ekstremalnego bólu" uszu oraz ich uszkodzenia.\nTego rodzaju choroby wieku dziecięcego są standardem dla nowych typów uzbrojenia. Zwłaszcza tych bardziej skomplikowanych, a F-35 należy do tych najbardziej skomplikowanych. Co do zasady nie powinny więc specjalnie dziwić. Kiedyś większość zostanie rozwiązana. Tym bardziej, że F-35 nie są jeszcze w pełni gotowe do walki. Choć wyprodukowano już około pół tysiąca sztuk i maszyny amerykańskie oraz izraelskie brały udział w misjach bojowych, to nadal są one formalnie we "wstępnej gotowości operacyjnej"(wersja A i B, C jeszcze do tego daleko). F-35 nie mogą jeszcze robić wszystkiego, co powinny.\nW tym kontekście niezwykle ważna jest planowana na najbliższe lata poważna modernizacja elektroniki. W nowej wersji określanej jako "Block 4", F-35 mają otrzymać między innymi nowe komputery pokładowe o znacznie większej mocy obliczeniowej. Pójdą za tym duże zmiany w oprogramowaniu. Efektem mają być istotnie poniesione możliwości bojowe. Obecne plany zakładają, że pierwsze maszyny w tej nowej wersji wyjadą z fabryki Lockheed Martin w Fort Worth w 2023 roku. Testy mają trwać wcześniej dwa lata.\nWedług raportu DOT&E, zanim to się stanie, trzeba jednak poradzić sobie z rozlicznymi problemami obecnie produkowanej wersji 3F. Bez tego rzucanie się na bardzo duże zmiany, idące z wersją 4, ma być ryzykowne, ponieważ w sposób nieunikniony doda ona masę nowych problemów. Efekt jest taki, że - jak wspomniano wcześniej - obecny harmonogram rozwoju F-35 jest oceniany przez DOT&E jako "bardzo ryzykowny".\nPolska kupiła 32 myśliwce F-35. Umowa warta 4,6 mld dolarów


45. rocznica radomskiego protestu robotniczego. W tym roku nieco skromniejsze obchody\nHome»Kultura»45. rocznica radomskiego protestu robotniczego. W tym roku nieco skromniejsze obchody\nprzez Maciej Ławrynowicz w dniu\t 21 czerwca 2021  Kultura, Kultura i rozrywka, Wydarzenia\nJuż w najbliższy piątek rozpoczynają się obchody z okazji 45. rocznicy radomskiego protestu robotniczego „Czerwiec 76’”. Pierwotne plany zakładały, że te będą tak huczne jak miało to miejsce z okazji 40. rocznicy. Pandemia je nieco pokrzyżowała, ale nie oznacza to całkowitej rezygnacji z uczczenia pamięci wydarzeń czerwcowych.\n– W tym roku postanowiliśmy, że będziemy niezłomni i wszyscy wspólnie pokażemy, że Radom jest bardzo ważnym miejscem na europejskiej mapie drogi do niepodległości – powiedział Radosław Witkowski, prezydent Radomia.\nTegoroczne obchody rozpoczną się w piątek o godzinie 18:00 uroczystą mszą świętą „Pamięci Bohaterów Czerwca ‘76 i ks. Romana Kotlarza”. Codziennie o godzinie 22 na radomskich fontannach wyświetlany będzie film pt. „Jesteśmy historią”.\n– Materiał poruszający, materiał, który radomianie po części znają, ale materiał, który warto pokazywać w scenerii typowo miejskiej tak, aby dotrzeć również do widza przypadkowego, który letni wieczór będzie spędzał w mieście – uzupełnił wiceprezydent Mateusz Tyczyński.\nW sobotę o godzinie 12 i 16 odbędą się wycieczki piesze „Śladami Radomskiego Czerwca ‘76”. O godzinie 20 dojdzie natomiast do spotkania na radomskich fontannach z bohaterami Czerwca ‘76 i koncertu zespołu Sonanto pt. „Pieśni Solidarności”. W niedziele jak co roku Półmaraton Radomskiego Czerwca ‘76 oraz tzw. „Przystanek PRL” czyli kiermasz, animacje dla dzieci i dorosłych, wystawa o modzie sprzed lat, a wszystko to na placu Corazziego.\n– Ważne jest, że coś będzie i myślę, że włodarze miasta nie zapominają o tym. Żeby tylko radomianie dopisali na te wydarzenia związane z czerwcem 1976. Ja się po prostu cieszę, że jesteśmy i mam nadzieję, że będziemy jeszcze długo. Nie możemy zapominać o Radomiu, bo to miasto powiedziało komunistycznym władzom „dość” – zaznaczył Stanisław Kowalski, prezes Stowarzyszenia Radomski Czerwiec ’76.\nPrzed piątkową mszą świętą zbierze się pochód, który około godzinie 16 wystartuje spod siedziby Lasów Państwowych przy ulicy 25 Czerwca.\nPoprzednia publikacja3 miliony 200 tys. złotych dla siedmiu jednostek samorządu terytorialnego ziemi radomskiej\nNastępna publikacja Wydanie DZIENNIKA z dn. 21.06.2021\nZebrra.tv kolejny sezon z Radomiakiem Radom. Gramy do jednej bramki!\n28 lipca 2021 0 Helios zaprasza do świata filmowych emocji!\n27 lipca 2021 0 Debiutancki singiel młodej wokalistki z Radomia\n21 lipca 2021 0 Helios zaprasza na ekscytujące seanse!\n15 lipca 2021 0 Filmowe lato w kinach Helios!


dzień jest krótszy, a lato mniej gorące, gdyż duża część mojego życia leży poza mną,: grudnia 2010\nDzisiaj podzieliłam ludzi na tych, którzy mówią to oczym myślą, mówią w trakcie myślenia, bądź po prostu wylewają na zewnątrz swoje przemyślenia. I na tych, którzy mówią o przemyśleniach innych, zapominając o tym, by wcześniej umieścić je w cudzysłowie. Nie uważam jednak, by druga postawa była w jakikolwiek sposób gorsząca. Mnożąc setki myśli, przez ziemską populację, nic dziwnego, że wcześniej wspomniane myśli nakładają się na siebie, powtarzają i przedawniają. Po pewnym czasie odradzają się i ponownie są uważane za coś nowatorskiego i niepowtarzalnego.\nmarałana . o 10:38 1 komentarz: Linki do tego posta\nJa, jak co roku mam na sobie ten wielki jogurtowy T'shirt, i ciepłe spodnie w kratkę na tyłku. Przewracam kartki w terminarzu i na kartce, która śmiało nazywa się poniedziałkiem wpisuję drukowanymi literami BA SEN. To zabawne,że pomimo odgórnie narzucanych tradycji ( niewątpliwie pięknych tradycji, człowiek z czasem dojrzewa do tego, by je docenić), ja dołączam swoje,które kultywuwuję.\nI jak słusznie z N. wczoraj zauważyliśmy, człowiek z biegiem lat, z ucieczką czasu i zbliżającego się bardziej racjonalnego spojrzenia na rzeczywistość ( o ile kiedykolwiek człowiek jest w stanie,z obiektywnego punktu widzenia, spojrzeć na rzeczywistość w sposób racjonalny, przynajmniej w pełni), okresu dojrzewania i następnie przemijania, którą może lepiej byłoby zastąpić późną jesienią, a może złotą?? z większą trudnością wymawiamy słowa, które miałyby ukazać pochwałę drugiego człowieka. Nie potrafimy składać życzeń. Bez większego wysiłku wymawiamy słowa, powszechnie znane, słyszane. " Zdrowia i zdrowia i szczęście, szczypty miłości, sukcesów zawodowych etc, etc". Odkąd pamiętam, składałam życzenia,które miały nieść za sobą zastanowienie, może jakąkolwiek zadumę. Wydawało mi się, że najtrudniej jest składać życzenia, komuś, przy kim stawiasz rząd liter A.N.O.N.I.M. Błędnie. Składanie indywidualnych życzeń, złożenie paru słów w logiczną całość jest czymś trudniejszym.\nŚwięta, te bożonarodzeniowe w szczególności, są czasem, kiedy rzeczywiście gubię umiejętność racjonalnego rozpatrywania. Przemawiają przeze mnie niezrozumiałe fale dobra, które czasami są nie do zniesienia. Być może to kolejny początek końca ??\nmarałana . o 02:26 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nRadio,w radiu z kolei T.Love nazywa rzeczy po imieniu. Owszem, dzisiaj jestem rozpieprzona. Choć wielokrotnie zwracałam uwagę na to, że zmiana koloru włosów pozwala poprawić samopoczucie i wprowadza człowieka w zupełnie nowy stan ( cytując nauczycielkę od biologii z gimnazjum, która bez wątpienia miewała częste stany depresyjne), dzisiaj nie jestem pewna, czy nie wyłamałam się od reguły,a raczej złotej zasady.\nCzujesz zapach świątecznych wypieków, ciepło które bije z wnętrza atmosfery,którą budują właśnie ludzie, nie elementy mikołajopodobne, czy świerk niezależnie od tego czy pachnie,bo żywy, czy nie pachniem, bo sztuczny.\nTa ludzka pretensjonalność wydaje się zabawna. Nie napiszę, że nie lubię świąt. Choć bardziej ekscytuje mnie okres oczekiwania, sen, który regeneruje moje szare komórki, które dobrowolnie wyniszczam (czasami) i stos książek, który się do mnie uśmiecha, a ja mam w końcu czas na nadrobienie zaległości. Tradycje są piękne, do czasu. Póki nie stają się nudne przez swoją prostotę.\nmarałana . o 03:46 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nBezwład, niechcenie, nicnierobienie, chłonę powietrzę, nie pozostawiając nic w zamian, o ja niewdzięczna. W momencie, gdy ja oddawałam się walce z wiatrakami, Ty chłonąłeś mój ulubiony trunek, nie zastanawiając się, czy nie miałabym nań ochoty. Walkę zakończyłam, "pod tarczą", upadłwszy na stos butelek po owej żołtej cieczy. Dochodzę do eskalacji, chcę, mam ochotę. To całkiem ludzkie.\nChciałabym oglądać słońce, mieniące się we wszystkich odcieniach pomarańczu i żółtego. Od paru miesięcy oglądam permamentny mrok i biel mokrego proszku, utrudniającego mi wędrówkę z dwóch odległych od siebie punktów, które zarazem stanowią cel dnia.\nKto by pomyślał, że ciepłe mleko pozwala mi lepiej śnić. Budzę się, po to by móc oczekiwać na wieczór, na noc i sen.\nmarałana . o 11:48 Brak komentarzy: Linki do tego posta\nOkreśl uczucie, które towarzyszy Ci w tęsknocie za kimś, kogo nie znasz. Nie wiem, czy mnie to upokarza, uwłacza, ekscytuje czy oślepia animuszem, który pozwala tkwić mi w łóżku i oddawać się cudownemu nicnierobieniu. Ja często myślę o tym, jak wyglądałoby moje życie, gdyby jego kluczowe decyzje, poszły w zupełnie innym kierunku. Często słyszę o swoich niechceniach sprzed dwóch lat, ostrym języku, czarnych glanach i przysposobieniu, do rozlanego mleka i stłuczonego kubka. Dzisiaj z kolei wiem, że pragnienie ciszy o wiele łatwiej jest wymusić wykrzywieniem ramion paraboli ust ku górze. Niekoniecznie środkowym palcem, bądź samą ciszą. Ciszą ciszy nie zagłuszysz.\nmarałana . o 10:04 1 komentarz: Linki do tego posta\nKolejny raz w tym tygodniu loguję się tutaj. Tym razem postanowiłam nie zachowywać tej " nabrzmiałej pikanterii życia" dla siebie. Tym razem ustaliłam nowy schemat działania. Piszę, nie czytam, wychodzę.\nWcześniejszy z kolei brzmiał - piszę, czytam, usuwam, wychodzę. Swoją drogą,wielu ludzi wygłasza swoje "moralizatorskie" poglądy na temat schematów, oceniając je dość negatywnie, w sposób mało obiektywny. Będąc "dziewczęciem" ( ave. Ferdydurke), w czerwonych trampkach i nieodłączną koszulką metallici, sama uważałam, że schematy są pewnym ludzkim ogranicznikiem,stereotypem, który nie pozwala wyzwalać w człowieku tego, co najlepsze przez lęk, przed odrzuceniem i wydaleniem ze społeczeństwa. Przyznaję, to całkiem mądre. Znajduje swoje odzwierciedlenie w rzeczywistości. Dzisiaj spojrzałam na to inaczej. Od niedawna uczę się, że każdy element życia, z którym mamy doczynienia ma zarówno dobre, jak i złe strony. Schematy także mają swoją lepszą cząstkę. Schemat jest odgórnym "kodeksem" i delikatną przestrogą przed zdziczeniem i bałaganem.\nWeszłam do pomieszczenia, gdzie rzeczywistość zaciera się z fikcją. Pomieszczenie mogłoby być strefą zamkniętą, "czyściem", przestrzenią kosmiczną, czarną dziurą, polem za marginesem. Moim oczom ukazały się brzozowe półki, białe ściany, telewizory plazmowe, stosy książek, fotele wiklinowe. Z epicentrum tego pomieszczenia, którego lokalizację trudno określić biło namiętne i permamentne ciepło. Wpewnym momencie pomyślałam, że znalazłam miejsce, które pozwoli mi przetrwać zimę i nieustającą falę śniegów i mrozów.\nKiedy analizowałam każdy krok, usłyszałam ciepły baryton, odwróciłam się na pięcie, wyrósł przede mną mężczyzna, jedyne co pamiętam to zarost, punkt początkowy, który przykuwa moją uwagę. Nie pamiętam o co pytał, o czym mówił. Uśmiechnęłam się pogodnie, jak robię to zawsze, gdy jedyną rzeczą,na którą mam ochotę jest cisza. Odwróciłam się na pięcie, na jasnym i gładkim blacie położyłam parę monet i wróciłam tu, gdzie teraz jestem.\nmarałana . o 11:36 2 komentarze: Linki do tego posta\nCzęściej wracam do przeszłości, mogłabym nazwać to niekompletną retrospekcją. Powtarzam błędy z przeszłości. Nie potrafię cofać czynów, nie wypowiadać słów, które mam ochotę wypowiedzieć, a które ranią. Nie czuję się z tym źle. Więc w czym problem ?? Zgorzkniała kobieto, goryczy nutko, ulubiony elemencie nasady języka. To przykre, że tak niewiele rzeczy jest mnie w stanie wyprowadzić z równowagi. Nie pobudza to we mnie myśli przewodniej,która wytwarza za sobą myśli pochodne. Wypełniłyby mój wolny czas, którym dysponuję, a który roztrwaniam na rozmowy i szepty, na które w gruncie rzeczy nie mam ochoty. Nie w smak. Robienie czegokolwiek wbrew sobie, wyłącznie po to, by móc cokolwiek zrobić i zyskać upozorowaną świadomość braku bezczynności.\nCzęsto mam wrażenie, że dziedzina seksuologii przypisując posiadanie fetyszu, wyłącznie mężczyźnie, popełniła elementarny błąd.\nmarałana . o 09:57 1 komentarz: Linki do tego posta\nDzisiaj podzieliłam ludzi na tych, którzy mówią to...\nJa, jak co roku mam na sobie ten wielki jogurtowy ...\nRadio,w radiu z kolei T.Love nazywa rzeczy po imie...\nBezwład, niechcenie, nicnierobienie, chłonę powiet...\nOkreśl uczucie, które towarzyszy Ci w tęsknocie za...\nKolejny raz w tym tygodniu loguję się tutaj. Tym r...\nCzęściej wracam do przeszłości, mogłabym nazwać to...


Moje malutkie modlitwy | Syjon.pl\nZbiór prostych, trafiających do serca dziecka modlitw. Jakże ważne jest aby uczyć nasze pociechy zwracać się do Pana Boga! W przyszłości będzie to tworzyć ich obraz o Nim.\nO czym przeczytamy w książce “Moje malutkie modlitwy”?\nPolecamy książkę “Moje malutkie modlitwy”


y więc liczyć tam na rozwiązanie szeregu spraw, z którymi nie moglibyśmy poradzić sobie bez pomocy adwokata. Każda sprawa, która wymaga, wiedzy prawniczej potrzebuje, jak najsz\nKancelaria adwokacka Katowice świadczy usługi, które sprawdzą się dla każdego klienta, borykającego się z problemami o podłożu prawnym. Możemy więc liczyć tam na rozwiązanie szeregu spraw, z którymi nie moglibyśmy poradzić sobie bez pomocy adwokata. Każda sprawa, która wymaga, wiedzy prawniczej potrzebuje, jak najsz\nNaturalne kosmetyki - o co w tym chodzi?Kto nie musi pozycjonować?Zabiegi tylko dla urody. NiekonieczniePolskie prawo bywa skomplikowanePrzewóz osobowy, dla kogo?Krótko o dentystach i leczeniu zębówKredyty, nieruchomości i mieszkaniaKrótko o opracowaniach medycznych na potrzeby firm farmaceutycznych i nie tylkoPomysł na dobrą zabawę z dzieckiem - kup drewnianą kolejkę!Ogrody- co i jak z krzewamiPoligrafia drukowanaTo powinnaś wiedzieć o kosmetykach i zabiegachReklama i poligrafia - krótki tekstCo musisz wiedzieć o modnym ubiorze?Sprawdzone metody jak znaleźć dobrego prawnika9 Sprawdzonych Sposobów Aby Zaparzyć Włoską KawęPorada stomatologicznaNowoczesny rodzicDobre inwestycje w promocje w sieciKilka porad dla firm - czym jest SEODentysta ZabrzeLeczenie zębów - kanałowe leczenie pod mikroskopemReklama i drukChciał Tylko iść do radcy prawnego po poradę. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Implantolog GiwiceTanie pozycjonowanieNa temat pomp hydraulicznychJak wybrać dentystę?Stylish interior - with covingPomocny adwokat dla firm


Dlaczego warto wybrać donice z polimerobetonu? - World of Flowerpots\nOgrodnictwo przeżywa rewolucję, ponieważ wybudowanie własnego domu oraz zakup działki to czynności prostsze niż nabycie dość niewielkiego mieszkania. Otoczenie wokół domu ma nie tylko znaczenie wizualnie, lecz realnie przedłużą wykorzystanie standardowego metrażu. Jeżeli boisz się jednak o sezonowość rozkwitu roślin postaw na nowoczesne donice ogrodowe z polimerobetonu. Sprawdź jego właściwości, aby podjąć najlepszą decyzję.\nUdoskonalony beton zmienia ogrodnictwo na lepsze\nPolimerobetonowe donice ogrodowe to wschodzący na krajowym rynku produkt wzmacniający wszystkie aranżacje ogrodnicze. W porównaniu do standardowego betonu oferują dodatkowo właściwości mrozoodporne, odporność na zużycie, utratę kolorytu, mechaniczne uszkodzenia. Producenci dają gwarancję kilkunastoletniej trwałości. Donice ogrodowe takiej klasy przetrwają wiele sezonów w niezmienionej formie.\nCharakterystyka innowacyjnego formatu\nPolimerobeton mówiąc najkrócej to beton żywiczny. Zamiast spoiwa cementowego występuje w nim syntetyczna żywica oraz wypełniacz. Taki schemat produkcji poprawia strukturę donicy ogrodowej. Polimerobeton nie ma słabych ogniw. Laik być może nie rozpozna tych cech porównując je ze zwykłym betonem, jednak po analizie korzyści wynik bezprecedensowy uzyskuje jednak polimerobeton. Dlaczego?\nZero łuszczenia, erozji, największa odporność przeciwko zarysowaniom;\nDonice ogrodowe w takiej konfiguracji mają największą szczelność;\nDonice w aranżacji publicznej\nDonice ogrodowe z polimerobetonu stosują najczęściej samorządy miejskie widząc w nich okazję do wypracowania długoletnich oszczędności. Spełnią swoje zadania w ekstremalnych warunkach.\n100% gwarancja satysfakcji wykorzystania naszej oferty\nSpecjalizujemy się w sprzedaży donic ogrodowych produkowanych z zastosowaniem polimerobetonu. Dzięki scharakteryzowanym właściwościom zyskujesz największy stosunek ceny do jakości zgodny z nowoczesnymi wymogami ogrodnictwa. Poznaj dokładnie naszą ofertę, a gwarantujemy udane zakupy.\n← NewerDonice Mrozoodporne\nOlder →Donice Tarasowe


Regulamin usług świadczonych drogą elektroniczną - Infinite IT Solutions\nRegulamin świadczenia usług drogą elektroniczną przez Infinite Sp. z o.o. w Lublinie\nPrawo telekomunikacyjne – ustawa z dnia z dnia 16 lipca 2004 r. (Dz.U. z 2021, poz. 576),\nUstawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną – ustawa o świadczeniu usług drogą elektroniczną z dnia 18 lipca 2002 r. (Dz. U. z 2020 r., poz. 344),\nUsługi świadczone drogą elektroniczną – usługi wykonywane bez jednoczesnej obecności stron (na odległość) poprzez przekaz danych na indywidualne żądanie usługobiorcy, przesyłanej i otrzymywanej za pomocą urządzeń do elektronicznego przetwarzania, włącznie z kompresją cyfrową, i przechowywania danych, która jest w całości nadawana, odbierana lub transmitowana za pomocą sieci telekomunikacyjnej w rozumieniu prawa telekomunikacyjnego,\nInfinite – Infinite Sp. z o.o. z siedzibą w Lublinie, ul. Projektowa 1, 20-209 Lublin, wpisana do rejestru przedsiębiorców prowadzonego przez Sąd Rejonowy Lublin –Wschód w Lublinie z siedzibą w Świdniku pod nr KRS 0000016222,\nUsługobiorca – podmiot korzystający z usług Infinite, który jest stroną umowy o świadczeniu usług zawartej z Infinite, będący osobą fizyczną, osobą prawną albo jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej, który zobowiąże się do przestrzegania niniejszego regulaminu. Usługobiorcą jest również podmiot, który zamówi świadczenie określonych usług drogą elektroniczną na zasadach poniżej określonych,\nWymagania techniczne – zbiór informacji o systemie teleinformatycznym Infinite oraz wymaganiach technicznych niezbędnych do współpracy z tym systemem.\nRegulamin określa zakres i warunki wykonywania przez Infinite usług świadczonych drogą elektroniczną, oraz przesyłania informacji handlowych.\nRegulamin obejmuje następujące usługi świadczone drogą elektroniczną – a w szczególności:\nInne usługi świadczone przez Infinite na podstawie odrębnych umów, których przedmiotem jest świadczenie usług drogą elektroniczną.\nInfinite świadczy usługi na rzecz Usługobiorcy w zakresie i na warunkach określonych w niniejszym regulaminie.\nUsługobiorca zobowiązany jest do przestrzegania zakazu nadużywania środków komunikacji elektronicznej oraz dostarczania przez lub do systemów teleinformatycznych Infinite następujących treści:\npowodujących zakłócenie pracy lub przeciążenie systemów teleinformatycznych Infinite lub innych podmiotów biorących bezpośredni lub pośredni udział w świadczeniu usług drogą elektroniczną,\nInfinite zastrzega sobie prawo do prowadzenia prac konserwacyjnych systemu teleinformatycznego mogących powodować utrudnienia lub uniemożliwienie Usługobiorcom korzystania z usług. W przypadkach szczególnych mających wpływ na bezpieczeństwo lub stabilność systemu teleinformatycznego, Infinite ma prawo do czasowego zaprzestania lub ograniczenia świadczenia usług.\nDostęp do informacji o zmianach dotyczących sposobu i zakresu świadczenia usług przez Infinite oraz do informacji, których wymóg dostarczania Usługobiorcy wynika z Art. 6 Ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, Infinite będzie realizować poprzez stronę WWW i/lub poprzez pocztę elektroniczną, lub w formie pisemnej.\nInfinite zobowiązuje się do rozpoczęcia świadczenia usług w terminie wynikającym z zawartej umowy.\nInfinite jest zobowiązane do uzyskania zgody na wysyłanie drogą elektroniczną informacji o charakterze marketingowo-handlowym na adres elektroniczny Usługobiorcy.\nInformację handlową uważa się za zamówioną, jeżeli Usługobiorca wyraził zgodę na otrzymywanie takiej informacji, w szczególności udostępnił w tym celu identyfikujący go adres elektroniczny.\nAdres elektroniczny wykorzystywany będzie wyłącznie do przesyłania zamówionych informacji. Infinite zobowiązuje się do niewysyłania treści o charakterze bezprawnym.\nUsługobiorca może w każdej chwili zrezygnować z otrzymywania ofert bądź zmodyfikować swoje zamówienie.\nRezygnacja, o której mowa w ust.5 jest równoznaczna z rozwiązaniem umowy o świadczenie usług dotyczących otrzymywania zamówionych informacji.\nInfinite nie ponosi odpowiedzialności za przerwy w świadczeniu usług wynikające z awarii lub przypadków wadliwego funkcjonowania systemów teleinformatycznych będących poza wpływem Infinite.\nInfinite nie ponosi odpowiedzialności za brak możliwości dostępu do usług wynikający z błędnej rejestracji Usługobiorcy.\nInfinite informuje, że korzystanie z Usług, może wiązać się ze standardowym ryzykiem związanym z wykorzystaniem sieci Internet. Dlatego rekomenduje się Usługobiorcom przedsięwzięcie odpowiednich kroków w celu ich zminimalizowania takich jak:\nsprawdzenie autentyczności strony internetowej,\ndokładne wpisywanie i sprawdzenie przez wpisaniem swojego adresu poczty elektronicznej w formularzu,\nw razie wątpliwości skontaktowanie się z Infinite.\nniedotrzymania z winy Infinite określonego w umowie terminu rozpoczęcia świadczenia usług na rzecz Usługobiorcy,\nInfinite rozpatruje reklamacje w terminie 14 dni, licząc od dnia jej wniesienia. Jeśli reklamacja w tym czasie nie może zostać rozpatrzona, Infinite w tym terminie powiadamia reklamującego na piśmie o przyczynach opóźnienia i przewidywanym terminie rozpatrzenia reklamacji.\nW sprawach nieuregulowanych niniejszym regulaminem stosuje się przepisy Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2020 r. poz. nr 1740 z późniejszymi zmianami), Ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną, Prawa telekomunikacyjnego.\nWłaściwym do rozstrzygania sporów wynikających z niniejszego regulaminu jest sąd powszechny właściwy dla siedziby Infinite.\nInfinite zastrzega sobie prawo do zmiany Regulaminu z niżej wskazanych, ważnych przyczyn, w szczególności:\nkonieczności realizacji obowiązku wynikającego z prawomocnego orzeczenia sądu lub decyzji organów administracji publicznej,\nwynikających ze względów bezpieczeństwa korzystania z Usług, w tym korzystania z Usług w sposób sprzeczny z przepisami prawa lub z Regulaminem,\nwprowadzenia zmian w funkcjonowaniu Usług, w tym związanych z postępem technicznym lub technologicznym, obejmujących zmiany w systemach Usługodawcy.\nInformacja o zmianie Regulaminu zostanie przekazana Usługobiorcom z co najmniej 14-dniowym wyprzedzeniem.\nUżytkownikowi, który nie akceptuje wprowadzonych w Regulaminie zmian, przysługuje uprawnienie do rozwiązania umowy o świadczenie Usług drogą elektroniczną.\nUsługodawca zastrzega sobie prawo do aktualizowania Regulaminu.\nAktualna wersja Regulaminu obowiązuje od 27.09.2021\nWymagania techniczne, niezbędne do współpracy z systemem teleinformatycznym Infinite:\nOpera 12.1+ lub


Warsztaty sowiarskie 2012\nW dniach 20-22 kwietnia 2012 r., w okolicach Siedlec, odbyły się warsztaty dotyczące ochrony sów. Przedsięwzięcie zostało zaplanowane w ramach projektu „Edukacja wybranych grup społecznych skuteczną metodą ochrony sowy płomykówki”, finansowanego przez Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.\nWarsztaty są jednym z elementów całego projektu, który ma zakończyć się jesienią przyszłego roku. Głównym celem warsztatów było zapoznanie grupy studentów z metodami wykrywania stanowisk płomykówki w krajobrazie rolniczym, w tym: z metodą stymulacji głosowej, wyróżnianiem śladów bytowania, interpretowaniem obserwacji oraz wyników zgromadzonych w terenie. Ponadto ważnym elementem jest aktywizacja studentów w zakresie czynnej ochrony płomykówki i jej monitoringu.\nKościoły, stodoły - to najczęstsze miejsca, gdzie można spotkać płomykówkę. Fot. Maciej Cmoch\nNaszą bazą wypadową był Zajazd „Chodowiak” w miejscowości Chodów pod Siedlcami. Po wstępnym zapoznaniu się i wymianie doświadczeń, już wieczorem pierwszego dnia wszyscy uczestnicy, podzieleni na kilkuosobowe zespoły, ruszyli w teren. Każda grupa otrzymała „przydział” jednej gminy do kontroli. Nocą, pomiędzy godz. 20.30 a 3.00-4.00 nad ranem prowadzony był objazd terenu przez poszczególne zespoły. Przy każdej wsi (w zależności od jej wielkości) prowadzono stymulację głosową w 1-3 punktach. Przy użyciu magnetofonu, dyktafonu a także MP3 wabiono dwa gatunki sów: płomykówkę i pójdźkę. Podobnie było w czasie kolejnej nocy, choć w tym przypadku zawiodła pogoda i wszyscy uczestnicy wrócili wcześniej do bazy. Łącznie, przez dwie noce kontrolowaliśmy tereny 8 gmin (Mokobody, Mordy, Paprotnia, Przesmyki, Skórzec, Suchożebry, Siedlce i Wiśniew). W czasie kontroli terenowych wykazanych zostało 10 stanowisk płomykówki oraz 2-3 stanowiska pójdźki. Przy okazji wszystkie zespoły przyswoiły sobie głos ropuchy paskówki – płaza, jak się okazało, powszechnie występującego na kontrolowanym obszarze. Głosy godowe paskówek odnotowane zostały na terenie wszystkich kontrolowanych gmin. Poza paskówką licznie notowane były także rzekotki, a znacznie mniej licznie ropuchy zielone i szare.\nWieża kościelna widoczna zza pola - jednak okolice Siedlec to nie taka równina. Fot. Maciej Cmoch\nW przerwie pomiędzy jedną a drugą nocą poszczególne ekipy wyruszyły w teren, aby zapoznać się z walorami przyrodniczymi najbliższych okolic. Nie zabrakło obserwacji przelotnych ptaków wodno-błotnych: batalionów, łęczaków, samotników, krwawodziobów, cyranek, płaskonosów i innych, np. dudka, srokosza. Niektórzy mieli okazję obserwować też pustułki przy wiszących w terenie budkach.\nW pracach terenowych uczestniczyło łącznie 20 osób, w tym 10 studentów z 5 uczelni (Uniwersytet Przyrodniczo-Humanistyczny – 4 osoby; Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego – 2 osoby; Uniwersytet Przyrodniczy w Lublinie – 2 osoby; Uniwersytet Rolniczy w Krakowie – 1 osoba; Uniwersytet Przyrodniczy w Poznaniu – 1 osoba). Ze strony TP „Bocian” uczestniczyło 5 osób - specjalistów prowadzących warsztaty. Dodatkowo w warsztatach wzięło udział jeszcze jeszcze 5 innych osób – członków i współpracowników TP „Bocian”. Jednym z nich był Krzysztof Skrok, który gromadzi materiał do filmu o ochronie płomykówki. Film jest jednym z ważniejszych zadań prowadzonego projektu. W trakcie warsztatów powstało szereg filmowych ujęć, które będą w nim wykorzystane.\nJeden z kościołów, w którym płomykówki są od lat. Zasługuje na uwiecznienie w filmie. Fot. Maciej Cmoch\nW trakcie trwania warsztatów, osoby spoza Siedlec zostały zaopatrzone w foldery o ochronie płomykówki, wydane niedawno w ramach projektu (nakład 30.000 egz.). Wydawnictwo przedstawia biologię płomykówki, jej zagrożenia i możliwości ochrony. Wykorzystano w nim zdjęcia znanych fotografików przyrody Cezarego Korkosza i tragicznie zmarłego Artura Tabora.\nProjekt zakłada, że wydawnictwo trafi do osób i instytucji, które mają realny wpływ na ochronę/funkcjonowanie stanowisk płomykówki, przede wszystkim do duchownych. Otrzymają je również: Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska, Regionalne Dyrekcje Ochrony Środowiska, stowarzyszenia zajmujące się ochroną przyrody oraz inne instytucje i osoby zainteresowane.\nOkładka folderu o płomykówce\nMam nadzieję, że zdobyte doświadczenia osób biorących udział w warsztatach zaowocują lepszym poznaniem występowania płomykówki i jej ochrony w innych rejonach Polski.


Ozdoby techniką sutasz i jego najistotniejsze plusy. - Modne stylizacje\nOzdoby techniką sutasz i jego najistotniejsze plusy.\nLipiec 31, 2017 by Łukasz Jaworski\nPod nazwą sutasz chowa się unikatowa metoda, która swą nazwę wzięła od jednego z elementów o tej samej nazwie. Sutasz to pleciona linka, której rozpiętość nie przekracza nawet centymetra. Parę wieków temu była ona wykonywana głównie z jedwabiu oraz wełny. Dziś materiały te zamieniono na syntetyki. Z reguły wykorzystuje się wiskozę. Pomimo tego, iż o sutaszu niewiele osób słyszało, trzeba powiedzieć, że jest to metoda, która była już znana w starożytnych Chinach.\nPod tajemniczym pojęciem sutasz chowa się unikalna metoda, która swą nazwę wzięła od elementu o takiej samej nazwie. Sutasz to specjalnie pleciona linka, której rozpiętość nie przekracza nawet centymetra. Parę wieków temu była ona tworzona przede wszystkim z jedwabiu a także wełny. Obecnie materiały te zamieniono na materiały syntetyczne. Na ogół stosuje się wiskozę. Mimo tego, że o sutaszu niewiele osób słyszało, trzeba podkreślić, że jest to metoda, która była już znana w starożytnych Chinach.\nDzisiaj technika ta zaczyna wracać do łask, w szczególności widoczna jest w propozycjach modowych nowoczesnych. Sam sutasz możemy spotkać w bardzo wielu barwach. Nie ma problemów z jego nabyciem, gdyż jest on dostępny praktycznie w każdej pasmanterii. Oczywiście tam paleta kolorów do wyboru jest znacznie mniejsza. Jeżeli poszukujemy czegoś zdecydowanie bardziej unikatowego musimy szukać ciekawej oferty w sklepach online. W tym momencie niestety rodzi się mały problemem, albowiem zdjęcia kolorów nie zawsze prezentują kolor w 100 procentach, co doprowadza do tego, że produkt niejednokrotnie nie spełnia naszych wymagań. Dlatego też nim zdecydujemy się na dany sklep, należy wcześniej zasięgnąć opinii na temat jego oferty. Dla przykładu tu: www.sentiell.pl/pol_m_Pierscionki-135.html.\nSutasz z racji tego, że jest haftem oryginalnym daje ogromne możliwości. Biżuteria sutasz wyróżnia się oryginalnością, która jest ceniona przez wszystkie kobiety. Sutasz pozwala na zrobienie biżuterii, która > przejrzyj naszą propozycję beautikon.com będzie prezentowała subtelne kształty zarazem w formie jak i w samej kolorystyce. Biżuteria tworzona taką techniką jest niezmiernie długotrwała, albowiem jest tworzona manualnie, daje to komfort tego, iż ciężko znaleźć kolczyki czy naszyjniki o identycznym wzorze. Biżuteria ta, aby zostać jeszcze dodatkowo wzmocniona, poddawana jest procesowi impregnowania. Dzięki temu jest lepiej chroniona przed zabrudzeniem. Bardzo często możemy zauważyć, że biżuteria z sutaszu ma również drobne elementy ze srebra. Taka jak tutaj: www.sentiell.pl/pol_m_Bransoletki-na-reke-147.html.\nKażda z Pań, która pragnie posiadać biżuterie, która (polub ten adres http://naplo.pl/-wejdź… ten odnośnik) ją wyróżni spośród tłumu, powinna mocno zastanowić się nad tym, aby zamówić biżuterię sutasz. Choć będziemy musieć na nią nieco poczekać, będzie to wyjątkowy zakup, który z pewnością będzie dobrą lokatą.\nPosted in: Style\tTagged: Kolor, materiały, naszyjnik, oferty, sklep, zdjęcia


Czarna lista | SMSEagle\nTa funkcjonalność pozwalająca na dodanie numeru telefonu do listy numerów blokowanych. Kiedy numer znajduje się na tej liście, urządzenie automatycznie blokuje każdą wysłaną i odebraną wiadomość z tego numeru, jak również kasuje wiadomości ze skrzynki odbiorczej.\nDodawanie/edycja numeru czarnej listy\nUżytkownik może dodać numer, który chce zablokować i podać powód, dla którego to robi.\nZdefiniuj słowo STOP\nUżytkownik może określić, czy dany numer ma być automatycznie dodawany do czarnej listy, jeśli:\nWiadomość przychodząca zawiera w treści podaną wartość\nPrzychodząca wiadomość jest równa określonej wartości\nFunkcja może również wysyłać automatycznie wiadomość, gdy numer zostanie dodany do czarnej listy.\nWięcej szczegółów na temat tej funkcji można znaleźć w instrukcji obsługi na stronie Do Pobrania.


Lodówka turystyczna Korda Compac Cooler - ID: 3561..\n> SPRZĘT KARPIOWY>Pokrowce i torby>Korda Compac Cooler\nKod produktu: KLUG28\nLodówka turystyczna Korda Compac Cooler zapewnia doskonałą izolację i przez długi czas utrzymuje zawartość w niskiej temperaturze podczas dłuższych zasiadek. Pokrywa jest wyposażona w wysokiej jakości wodoodporny i szczelny zamek błyskawiczny, który zatrzymuje w środku zimne powietrze i zapewnia, że zawartość pozostanie sucha. Posiada także uchwyty i pasek na ramię w celu ułatwienia jej transportu.\nPorady dotyczące pakowania lodówki turystycznej Korda Compac Cooler:\nDodaj lód: Spakuj lód lub wkłady chłodzące Compac na spodzie lodówki turystycznej, aby dłużej chłodziły jej zawartość.\nTrzymaj lodówkę zamkniętą: Im częściej otwierasz lodówkę turystyczną Compac, tym więcej ciepłego powietrza dostaje się do środka. Otwieraj ją tylko na chwilę.\nNie marnuj miejsca: Lodówka turystyczna Compac jest bardziej wydajna, gdy jest wypełniona po brzegi. Ogranicz do minimum ilość wolnego miejsca.\nSchłódź albo zamroź wcześniej zawartość lodówki: Schłódź albo zamroź zawartość lodówki Compac przed jej spakowaniem.\nNiższa temperatura początkowa: Przed użyciem lodówki turystycznej Compac użyj lodu do obniżenia jej temperatury początkowej, aby zwiększyć skuteczność jej działania.\nUżyj lodu lub wkładów chłodzących Compac, aby dłużej utrzymać niską temperaturę przynęty, żywności i napojów.\nWodoodporny i hermetyczny zamek błyskawiczny zatrzymuje niskie powietrze w środku oraz izoluję lodówkę.\nPasek na ramię posiada klamrę do szybkiego odpinania.\nLodówka turystyczna KordaCompac została zaprojektowana tak, aby była wyjątkowo trwała. Aby zawsze była w doskonałym stanie, postępuj zgodnie z tymi prostymi wskazówkami.\nCZYSZCZENIE: Po użyciu należy zmyć wszelkie zabrudzenia wodą z mydłem i dokładnie spłukać.\nOCHRONA LODÓWKI PRZED WILGOCIĄ: Zetrzyj nadmiar wody i pozostaw lodówkę w ciepłym miejscu z otwartą pokrywą w celu jej wysuszenia.\nSMAROWANIE ZAMKÓW BŁYSKAWICZNYCH: Delikatnie przetrzyj suwak ściereczką celem usunięcia brudu i ewentualnych przeszkód. W celu zapewnienia pełnej wodoszczelności należy nałożyć niewielką ilość wazeliny na suwak zamka błyskawicznego. Nigdy nie należy otwierać zamka przy użyciu siły.\nNAJLEPSZA IZOLACJA TKANINA ZEWNĘTRZNA: Wodoodporna warstwa 600D TPU\nPianka: Pianka izolacyjna EVA 23 mm\nPodszewka: Podszewka 420D TPU\nFox Camolite Mini Accessory...


MARSZ PRZEDSIĘBIORCÓW. TYM RAZEM POLICJA NIE ROBIŁA ZADYM | fakty.plportal.pl\nStrona główna » Polska » MARSZ PRZEDSIĘBIORCÓW. TYM RAZEM POLICJA NIE ROBIŁA ZADYM\nsob., 06/06/2020 - 20:51 -- zzz\nTzw. strajk przedsiębiorców zakończył się w sobotę 6 czerwca przed siedzibą Prawa i Sprawiedliwości w Warszawie. W ocenie policji protest przebiegł spokojnie.\nPrzed siedzibę PiS tzw. strajk przedsiębiorców przeszedł z placu Zamkowego. Przez ostatnie kilkaset metrów marszu uczestnikom towarzyszyła muzyka z filmu "Gwiezdne wojny". Była ona emitowana przez głośniki znajdujące się na ciężarówce. "Idziemy po polskiego imperatora" - krzyczeli protestujący.\nPrzed budynkiem, w którym mieszczą się biura Prawa i Sprawiedliwości protestujący skandowali hasła: "Precz z Kaczorem dyktatorem", "Kwarantanna dla PiS". Budynek na ul. Nowogrodzkiej był odgrodzony od protestujących samochodami policyjnymi. Między autami znajdowali się funkcjonariusze.\nPiosenka Kazika w tle\nKilkuset uczestników protestu - na wezwanie jego inicjatora, kandydat na prezydenta Pawła Tanajno - odwróciło się plecami do budynku. "Pokażmy, gdzie mamy Kaczyńskiego" - nawoływał Tanajno. Z głośników płynęła piosenka Kazika "Twój ból jest lepszy niż mój".\nPo zakończeniu protestu Tanajno podkreślił, w relacji z marszu emitowanej na facebooku, że akcja protestacyjna przedsiębiorców rozpoczęła się od postulatów ekonomicznych, dotyczących wsparcia dla firm, które ucierpiały w wyniku zamrożenia gospodarki, lecz z czasem przerodziła się w inicjatywę na rzecz wolności obywatelskiej.\nPaweł Tanajno zapowiedział, że od poniedziałku rozpoczyna spotkania z wyborcami w wielu miejscowościach Polski. Podkreślił, że chce przekonać Polaków, iż Rafał Trzaskowski nie jest alternatywą dla Andrzeja Dudy. "Potrzebna jest alternatywa bezpartyjna" - ocenił.\nUrząd m.st. Warszawy pierwszy raz zgodził się wpisać sobotni protest do rejestru zgromadzeń.\nProtest przebiegł spokojnie\nRzecznik prasowy Komendanta Stołecznego Policji nadkom. Sylwester Marczak ocenił, że zgromadzenie przebiegło spokojnie.\nSobotni marsz był już kolejnym protestem przedsiębiorców w stolicy. Podczas poprzedniego 23 maja zatrzymano łącznie 7 osób, w tym inicjatora protestu Pawła Tanajno. Policja nałożyła 7 mandatów i skierowała 80 wniosków do sądu o ukaranie oraz 180 wniosków do inspekcji sanitarnej. Tanajno postawiono dwa zarzuty dotyczące naruszenia nietykalności policjantów Po raz pierwszy protest przedsiębiorców odbył się na początku maja.\nWkurzeni Przedsiębiorcy to inicjatywa małych i średnich firm. Czy 10 postulatów, w tym dobrowolny ZUS i karanie urzędników za błędy, będą lekarstwem na bolączki polskich firm?\nPolskie państwo pod rządami PIS ma coraz większe potrzeby fiskalne, aby zrealizować gruszki na wierzbie, które obiecał roszczeniowym wyborcom. Naczelnicy US dostali wytyczne od Ministerstwa Finansów: nie zwracać podatków, oskarżać, prowokować, konfiskować, przesłuchiwać, a paragraf zawsze się znajdzie.\nWkurzeni Przedsiębiorcy opublikowali na swojej grupie 10 postulatów. Postulaty z racji na swoje liberalne brzmienie są mi bliskie i w pełni je popieram. Czy jednak tak odważnie sformułowane tezy mają szanse na realizację?\n1. ZWOLNIENIE Z OPŁACANIA ZUS DLA TYCH, KTÓRZY CHCĄ\nPostulat dobrowolnego ZUS-u przewija się w dyskursie politycznym zdecydowanie zbyt miałko. Nawet w zaproponowanym pakiecie osłonowym dla firm w związku z koronawirusem nie znalazło się zwolnienie z opłacania ZUS-u. Dopiero interwencja Prezydenta, po oburzeniu wielu przedsiębiorców, doprowadziła do wpisania tego postulatu, choć w niewielkiej części.\nChoć już dziś istnieje szereg sposobów jak nie płacić ZUS, to nie jest to proste i dostępne dla każdego. Postulat Wkurzonych Przedsiębiorców jest o tyle sprawiedliwy, że jeśli ktoś będzie chciał pozostać w ZUS, to nikt mu tego prawa nie zabierze. Dla wszystkich innych z dnia na dzień otwarłyby się prywatne oferty oszczędzania na emeryturę.\n2. L4 PRACOWNIKÓW PŁATNE PRZEZ ZUS OD 1 DNIA ZWOLNIENIA\nWkurzeni Przedsiębiorcy apelują, aby L4 dla pracowników było płatne przez ZUS od pierwszego dnia obowiązywania. Wszak pracownik opłaca składki na ubezpieczenie, w tym składkę chorobową.\nJak jest obecnie? Przez pierwsze 33 dni choroby (lub 14 dni w przypadku pracowników po 50. roku życia), wynagrodzenie chorobowe jest wypłacane z budżetu firmy. Więc na dobrą sprawę pracodawca jest zmuszony płacić za brak wykonanej pracy.\n3. WYPŁACANIE PRACOWNIKOM PENSJI SUPER BRUTTO\nTen postulat także przewijał się już w przestrzeni publicznej. Chodzi o to, aby pracodawca wypłacał pracownikowi całą pensję, nazywaną brutto, a z kosztami pracodawcy super brutto. Po jej otrzymaniu pracownik sam rozliczałby się z fiskusem, widząc ile państwo mu zabiera z wypłaty.\nJest to bardzo niewygodny pomysł dla elity politycznej. Pracownik dałby radę się rozliczyć. Mógłby skorzystać z biura księgowego, choć o wiele bardziej prawdopodobne, że aplikacje do tego typu rozliczeń powstałyby „z dnia na dzień” w systemie bankowym. Tak, jak jest z opłacaniem składek ZUS i podatków do US na kontach firmowych.\n4. MAKSYMALNE OGRANICZENIE PRZEPISÓW, REGULACJI, ZAKAZÓW\nWielu przedsiębiorców mówi, że wysokość podatków nie jest tak istotna, jak większa swoboda działania. Im mniej przepisów i zakazów, tym większa wolność gospodarcza.\nPaństwo polskie jest tak rozrośnięte, że zaczyna podgryzać własny ogon. Tak było choćby w przypadku „zerowego ZUS-u”. Ulga na start, czyli zerowy ZUS przez 6 miesięcy, była na początku… oskładkowana! ZUS stwierdził, że składki ma płacić kontrahent przedsiębiorcy, który korzysta z tej ulgi. Dopiero interwencja Ministerstwa zmieniła interpretację ZUS-u. Do takich sytuacji prowadzi ogrom przepisów i aktów prawnych, zdublowanych i sprzecznych ze sobą.\n5. MAKSYMALNE UPROSZCZENIE PRZEPISÓW PODATKOWYCH\nWkurzeni Przedsiębiorcy wiedzą doskonale, jak działa ustawa o VAT, ile ma wyjątków i wyjątków od wyjątków. Do niedawna hitem były rożne stawki VAT na pączki, w zależności od nadzienia i rodzaju ciasta. Tego typu kwiatków w działalności gospodarczej jest nadal mnóstwo. Cieszą się księgowi i doradcy podatkowi, którzy mogą uczyć się tych przepisów i sprzedawać swoją wiedzę.\n6. ZMNIEJSZENIE BIUROKRACJI I JEJ MAKSYMALNA CYFRYZACJA\nO tym, jak wygląda biurokracja przekonaliśmy się podczas pandemii koronawirusa. Wniosek o odroczenie składek ZUS, co z łaski swojej wprowadził Zakład Ubezpieczeń Społecznych dla firm nie mogących działać, wyglądał jak wniosek o milion złotych pożyczki. Po kilku dniach urzędnicy poszli po rozum do głowy, bo sprawa obiegła media. To jednak nie jest wyjątek. Tak wygląda większość wniosków, które muszą wypełniać przedsiębiorcy.\n7. OGRANICZENIE KOSZTÓW FUNKCJONOWANIA PAŃSTWA\nSiódmy postulat to nic innego, jak typowy liberalny pomysł na mniejsze państwo. Państwo rozrośnięte jest drogie w utrzymaniu. Popatrzmy na państwo w którym żyjemy. Władza realizuje ideę państwa solidarnego, bierze na siebie ogromny ciężar socjalny. Przywileje, dodatki, 13 pensje, 500+, dodatkowe emerytury, to wszystko cena za głosy wyborcze.\nNiestety, to także koszty, przez które w czasie epidemii koronawirusa nie stać państwa na ulżenie przedsiębiorcom. Państwo wzięło na swoje barki coś, czego brać nie musiało. Dziś wychodzi, kto tak naprawdę sponsoruje te wszystkie socjalne pomysły i bynajmniej nie są to złodzieje.\n8. PEŁNA TRANSPARENTNOŚĆ FINANSÓW PAŃSTWA\nO tym, jak bardzo nietransparentne są wydatki państwa, świadczą interwencje stowarzyszenia Watchdog Polska. Instytucje państwowe bronią się jak mogą, aby na światło dzienne nie wyszły pokrętne wydatki. Wspieranie swoich mediów, firm, stowarzyszeń i fundacji prowadzonych przez znajomych, to standard w tym systemie. Warto dodać, że nie tylko w systemie państwowym, ale i samorządowym.\nWkurzeni Przedsiębiorcy chcą pełnej transparentności. Z zainteresowaniem będę czekał na rozwinięcie tego postulatu.\n9. ODPOWIEDZIALNOŚĆ FINANSOWA I KARNA URZĘDNIKÓW\nWkurzeni Przedsiębiorcy domagają się odpowiedzialności urzędników za popełnione błędy. Gdy właściciel firmy popełni błąd: nie zapłaci podatku, składki lub pomyli się, jest karany bez litości. Co gorsza, czasami jest karany niezgodnie z prawem. Ile polskich firm upadło przez niekompetencje urzędników? Takich statystyk nikt nie prowadzi. Niektóre przypadki opisał Kamil Cebulski w swojej książce Biznes w kraju dziadów – link. Podczas czytania włos się jeży na głowie.\n10. MOŻLIWOŚĆ ODWOŁANIA POSŁA/SENATORA\nWedług Wkurzonych Przedsiębiorców, poseł lub senator, który nie spełnia obietnic wyborczych, powinien móc być odwołanym. Tutaj mam pewne wątpliwości. Ten postulat był popularny przy okazji sprawy z Wojciechem Kałużą, radnym sejmiku województwa. Pan Kałuża tuż po wyborach przeszedł z PO do PiS. Transferów na linii PO-PiS i PIS-PO było w przeszłości więcej. Jednak patrząc realnie, czy poseł nie może realizować swoich obietnic będąc w innej partii? Zwłaszcza, jeśli postulaty obu partii niewiele się od siebie różnią.\nMożliwość odwołania posła tudzież senatora to dobry pomysł, ale należałoby wejść najpierw w e-voting, aby przydzielić wyborów do konkretnego polityka.


§ Ubezpieczenie zdrowotne bezrobotnego niezarejestrowanego gdzie i jak? – Forum Prawne\nUbezpieczenie zdrowotne bezrobotnego niezarejestrowanego gdzie i jak? - Forum Prawne\nUbezpieczenie zdrowotne bezrobotnego niezarejestrowanego gdzie i jak?\nMam problem musze isc do lekarza i potrzebuje do tego ubezpieczenia zdrowotnego, jestem osoba bezrobotna ale nie mogę się zarejestrować w urzędzie bo musiałam przerwac staz gdyż dostalam propozycje pracy za granica w tym czasie ...\nMam problem musze isc do lekarza i potrzebuje do tego ubezpieczenia zdrowotnego, jestem osoba bezrobotna ale nie mogę się zarejestrować w urzędzie bo musiałam przerwac staz gdyż dostalam propozycje pracy za granica w tym czasie kiedy miałam staz, z pracy wrocilam w zeszłym miesiącu i pozostal jeszcze miesiąc z tych 120 dni kiedy nie mogę się zareestrowac.\nCzy mogę sama się ubezpieczyć zdrowotnie? jaka jest najtansza skladka? chodzi mi tylko o ten miesiąc, ważne jest to dla mnie gdyż około roku czeka się na wizyte u tego lekarza u którego mam wizyte w tym tygodniu? Gdzie się zglosic o takie ubezpieczenie kiedy urząd pracy nie może mnie zarejestrować mimo ze jestem bezrobotna (parodia ale takie przepisy)\nRE: Ubezpieczenie zdrowotne bezrobotnego niezarejestrowanego gdzie i jak?\nNie wiem jaki to lekarz, ale myślę, że jeżeli chodzi o jedną wizytę to taniej wyszłoby gdybyś skorzystała z niej prywatnie. Składka miesięczna na dobrowolne ub. zdrowotne wynosi w tej chwili nie mniej niż 340,94.\nA członek rodziny nie może Cię ubezpieczyć? Męża masz?\nsprawa zalatwiona przelozylam wizyte za miesiąc kiedy już będę mogla się zarejestrować i mieć ubezpieczenie, cale szczęście była taka mozliwosc\n§ Ubezpieczenie zdrowotne uczennicy u bezrobotnego rodzica (odpowiedzi: 2) Witam, jestem uczennicą liceum dla dorosłych, mam 19 lat i jestem zatrudniona na umowę zlecenie. Dotychczas byłam ubezpieczana przez mamę w urzędzie...\n§ Ubezpieczenie zdrowotne dla bezrobotnego (odpowiedzi: 3) Witam, niedawno ukończyłem studia i zarejestrowałem się w PUP jako bezrobotny. Nie zostałem objęty ubezpieczeniem zdrowotnym, ponieważ posiadam...\n§ ubezpieczenie zdrowotne bezrobotnego (odpowiedzi: 1) Witam.Czy jeżeli zarejestruje się dziś w urzędzie pracy(powiatowy urząd pracy Cieszyn)to czy nabywam od razu ubezpieczenie zdrowotne i czy mogę w ten...\n§ Ubezpieczenie zdrowotne u bezrobotnego rodzica (odpowiedzi: 7) Jestem (póki co) studentem poniżej 26 roku życia. Ubezpieczony jestem u mamy na bezrobociu. Zawsze musiałem donosić zaświadczenie o tym...\n§ ubezpieczenie zdrowotne bezrobotnego (odpowiedzi: 3) Witam, mam krótkie pytanie i mam nadzieję, że wpisuję się w odpowiednim miejscu. Moja mama jest osobą bezrobotną, do tej pory miałyśmy ubezpieczenie...


Mieszkania Gdynia Pogórze Kosciuszki - sprzedaż mieszkań | Morizon.pl - powierzchnia od 36 do 60 m2\nmorizon.pl mieszkania pomorskie Gdynia Gdynia Pogórze Kosciuszki\nOferta nr mzn2024187486 jest już nieaktualna.\nMieszkania Gdynia, Pogórze, Kosciuszki - oferty sprzedaży\nZnaleziono 11 ogłoszeń, średnia cena 256 359 zł (5550 zł/m²)\n227 051 zł\n245 592 zł\n255 891 zł\n316 062 zł\nGdynia, Pogórze, Kościuszki\nCiche mieszkanie na drugim piętrze w bloku mieszkalnym w miejscowości Pogórze, w dzielnicy Pogórze. W cenie jest komórka lokatorska (piwnica) oraz naziemne miejsce postojowe !!! Trzy pokoje z aneksem kuchennym, okna wychodzące na zachód; widok na inne budynki. Standard wykończenia: Ściany - gładź gipsowa; Podłogi - panele podłogowe, gres polerowany; Okna - PCV; Parapety - PCV. Zabezpieczenia: domofon. Wyposażenie oferowane w cenie: meble w zabudowie, zabudowa garderoby, sprzęt AGD, zabudowa kuchenna, armatura łazienkowa,\n239 190 zł\n246 737 zł\nInwestycja powstająca na granicy gdyńskiej dzielnicy Pogórze i gminy Kosakowo. Budynek trzypiętrowy z parterowymi lokalami usługowymi. Mieszkania 2-4 pokojowe o różnych metrażach. Biała elewacja budynku z balkonami wykończonymi przeszklonymi balustradami ze słupkami ze stali. Mieszkanie dwupokojowe, usytuowane na trzecim piętrze. Składa się z pokoju dziennego z aneksem kuchennym (21,78 m2), sypialni (10,46 m2), łazienki (4,82 m2) oraz balkonu. Całe osiedle posiadać będzie łącznie 24 budynki mieszkalne, budowane etapowo.\n5550,01 zł / m²\nInwestycja powstająca na granicy gdyńskiej dzielnicy Pogórze i gminy Kosakowo. Budynek trzypiętrowy z parterowymi lokalami usługowymi. Mieszkania 2-4 pokojowe o różnych metrażach. Biała elewacja budynku z balkonami wykończonymi przeszklonymi balustradami ze słupkami ze stali. Mieszkanie dwupokojowe, usytuowane na drugim piętrze. Składa się z pokoju dziennego z aneksem kuchennym (21,78 m2), sypialni (10,46 m2), łazienki (4,82 m2), przedpokoju (3,85) oraz balkonu. Całe osiedle posiadać będzie łącznie 24 budynki mieszkalne,\nInwestycja powstająca na granicy gdyńskiej dzielnicy Pogórze i gminy Kosakowo. Budynek trzypiętrowy z parterowymi lokalami usługowymi. Mieszkania 2-4 pokojowe o różnych metrażach. Biała elewacja budynku z balkonami wykończonymi przeszklonymi balustradami ze słupkami ze stali. Mieszkanie dwupokojowe, usytuowane na pierwszym piętrze. Składa się z pokoju dziennego z aneksem kuchennym (24,98 m2), sypialni (11,72 m2), łazienki (4,91 m2), przedpokoju (3,95) oraz balkonu. Całe osiedle posiadać będzie łącznie 24 budynki\nGdynia, Pogórze, ul. Tadeusza Kościuszki Osiedle Beauforta, oddanie za rok i 5 miesięcy\n7 mieszkań o pow. 41 - 59 m² w cenie 227 051 - 316 062 zł\nDąbka 54 oferty\nManganowa 2 oferty\nkmdr. Staniewicza 1 oferta


Czy można zostać właścicielem banku posiadając zaledwie kilkadziesiąt tysięcy złotych? Okazuje się, że dzięki systemowi Placówek Partnerskich MultiBanku – nowatorskiemu projektowi rozwijanemu z sukcesem od 2003 roku – jest to możliwe.\nDzisiaj (8.12.05) i jutro (9.12.05) kolejnych dwóch Partnerów dołączy do sieci MultiBanku. Będą to placówki w\nGłogowie i Grudziądzu. Oznacza to ciągły rozwój projektu oraz samego banku.\n- Placówki Partnerskie są w pełni funkcjonalnymi oddziałami MultiBanku – tłumaczy Robert Madej, odpowiedzialny za projekt – Oznacza to, że posiadają w swojej ofercie całościową gamę produktów: rachunki osobiste i firmowe, innowacyjną ofertę depozytową (Centrum Oszczędzania skupiające fundusze inwestycyjne) czy też produkty kredytowe przeznaczone dla osób fizycznych i biznesu. Dzięki takiemu bogactwu propozycji oraz jej bardzo dobrej cenie partner MultiBanku może doskonale funkcjonować na rynku, konkurując z innymi bankami – dodaje Robert Madej.\nPartner MultiBanku wynagradzany jest poprzez określenie procentowego udziału w opłatach, prowizjach i marżach od sprzedanych produktów i usług.\nMa pełny wpływ na prowadzenie Placówki i osiągane wyniki.\nOddziały MultiBanku posiadają strefę 24 godzinnego dostępu do Internetu, bankomatu, wpłatomatu i multilinii.\nObecnie MultiBank dysponuje 34 PP