Przelicz MW na kcal/h (Megawat na kcal/h)\nMW a kcal/h\nMegawat a kcal/h\nIle kcal/h ma 1 Megawat?\n1 Megawat [MW] = 859 845,227 858 99 kcal/h - Przelicznik jednostek miary, za pomocą którego można przeliczyć np. Megawat na kcal/h\nPrzelicz Megawat na kcal/h (MW na kcal/h):\nWybierz z listy jednostkę odpowiadającą wartości, którą chcesz przeliczyć, w tym przypadku 'Megawat [MW]'.\nKalkulator ten pozwala na wprowadzenie wartości do przeliczenia wraz z oryginalną jednostką miary; na przykład '370 Megawat'. W ten sposób można użyć pełną nazwę jednostki lub jej skrótna przykład 'Megawat' lub 'MW'. Następnie kalkulator określa kategorię, do której należy jednostka miary, która ma zostać przeliczona, w tym przypadku 'Mocy / Energii'. Po tym przelicza wprowadzoną wartość na wszystkie znane mu odpowiednie jednostki. Na liście wyników można również odnaleźć początkowo wyszukane przeliczenie. Ewentualnie wartość do przeliczenia może zostać wprowadzona w następujący sposób: '20 MW ile to kcal/h' lub '82 MW a kcal/h' lub '62 Megawat -> kcal/h' lub '99 MW = kcal/h' lub '37 Megawat ile to kcal/h' lub '38 Megawat a kcal/h'. Dla tej opcji kalkulator również natychmiastowo odnajduje, na jaką jednostkę ma konkretnie zostać przeliczona początkowa wartość. Niezależnie od tego, która z możliwości zostanie wykorzystana, pozwala to uniknąć niewygodnego wyszukiwania stosownej pozycji na długich listach wyników z miriadą kategorii i nieskończoną liczbą obsługiwanych jednostek. We wszystkim wyręcza nas kalkulator, który załatwia całą sprawę w ciągu ułamka sekundy.\nPonadto kalkulator umożliwia stosowanie wyrażeń matematycznych. W rezultacie można nie tylko wyliczać liczby pomiędzy sobą, jak na przykład '(70 * 12) MW', ale też różne jednostki miary można łączyć ze sobą bezpośrednio w przeliczeniu. Może to wyglądać na przykład tak: '370 Megawat + 1110 kcal/h' lub '10mm x 19cm x 72dm = ? cm^3'. Oczywiście jednostki miary połączone w ten sposób muszą pasować do siebie i mieć sens w danej kombinacji.


Wygodne obuwie męskie, szałowe skarpety - Moda damska i męska\nWygodne obuwie męskie, szałowe skarpety Wrzesień 12, 2020\nwyśmienicie pasują do długich swetrów, bawełnianych koszul, dżinsów i spodni rurek. Te idealne buty amortyzują stopę, zabezpieczają przed urazami, stabilizują stawy i izolują przed zimnem. Istotne jest, ażeby buty miały podeszwę z protektorem. Twardy protektor łączy atuty antypoślizgowe z wysoką wytrzymałością na ścieranie. Kanały protektorów same się czyszczą, przez to błoto nie zalepia podeszwy. To ich atut w trakcie włóczęgi przez grząski teren. Teraz modne są buty z membraną. Surowiec owej budowy usuwa wilgoć ze środka buta, aczkolwiek zabezpiecza stopę przed dostaniem się wody z zewnątrz. Warstwa membrany, z jakiej uszyty są buty spowolni przemoczenie obuwia. Istotne w tej sytuacji są także skarpety.\nSpodobał Ci się ten materiał? Jeżeli tak, to nim wyłączysz komputer, kliknij najpierw ten link – ta witryna jasnowidz również na pewno wpadnie Ci w oko!\nWarto sprawdzić: wysokiej klasy skarpety.Na ogół\nfronty tych butów zabezpieczane są gumą. To rozstrzygnięcie nie sprawia bólu przy uderzeniu o głaz i zabezpiecza przed uszkodzeniem traperów. Sztywna cholewka usztywni nogę w stawie skokowym, czym utrudni skręcenie kostki w uciążliwym terenie. Udaremni również otarcie stopy o ostrą skałę. Od zewnątrz trapery zbudowane są najczęściej ze skóry.\nJeśli lubimy górskie wycieczki i spacery w wygodnym obuwiu, należałoby wyposażyć się w trapery męskie. Czynią one, że chodzenie nawet w skrajnych warunkach staje się pewne. Stopa jest doskonale chroniona, a trapery są tak wyprofilowane, żeby zapewnić maksymalną stabilizację.\nMożna kupić trapery w najróżniejszych stylach. Mogą być krótkie, przykrywające kostkę, czy też wyższe, ogrzewane od środka kożuszkiem, bądź futerkiem, aby nie tylko zabezpieczać stopę przed urazami i zwichnięciami, ale także przed zimnem i mrozem. Wybierając obuwie najwyższej jakości, gwarantujemy sobie wygodę i komfort.


Obiekt hotelowy jest usytuowany w rozrywkowej dzielnicy Playa del Inglés, w pobliżu Playa de Maspalomas, Plaża Maspalomas i La Charca. Posesja znajduje się w odległości 600 metrów od takich miejsc, jak Centrum handlowe CITA, Minigolf Yumbo i Centrum handlowe Yumbo Centre.\nHotel The Westin Bellevue 4*, Drezno - zarezerwuj teraz;\nHotel apartamentowy Appart'hotel Concorde 4*, Tuluza - zarezerwuj teraz;\nHotel Top Myeongdong 2*, Seul - zarezerwuj teraz;\nHostel Comeinn Hongdae - Female Only, Seul - zarezerwuj teraz;\nZajazd Retro Moscow On Kurskaya, Moskwa - zarezerwuj teraz;\nHostel Patio 59 Hongdae 2, Seul - zarezerwuj teraz;\nHotel Mantra Southbank 4*, City of Melbourne - zarezerwuj teraz;\nHotel Brusnika Nagornaya, Moskwa - zarezerwuj teraz;\nHotel Ibis Moscow Oktyabrskoye Pole 3*, Moskwa - zarezerwuj teraz;\nHotel Malmaison 4*, Glasgow - zarezerwuj teraz;


Mój najlepszy przyjaciel - Film - Stopklatka\nJulie Gayet więcej »\nFrancois jest sprzedawcą antyków w średnim wieku. Ma stylowe mieszkanie i cudowne życie. Na obiedzie z grupą ludzi, których uważa za bliskich kolegów, dowiaduje się, że tak naprawdę nikt z nich go nie lubi. Jest arogancki, skupiony na sobie i oschły. Nikt z gości obiadu nie wierzy, że Francois w ogóle mógłby mieć przyjaciela. Catherine, wspólniczka Francois, proponuje zakład. Jeśli uda mu się zdobyć choć jednego prawdziwego przyjaciela, zatrzyma grecką wazę, którą znalazł dla firmy. więcej »


Ukraina ma szansę stać się wiodącym graczem na międzynarodowym rynku jabłek - Fresh-market\nUkraina ma szansę stać się wiodącym graczem na międzynarodowym rynku jabłek\nZdaniem eksperta, jedną z głównych zalet Ukrainy są jej warunki klimatyczne, optymalne dla uprawy jabłek. W szczególności opady deszczu, które w większości regionów są wyższe i bardziej regularne niż na przykład w Polsce, co pozwala lepiej kontrolować jakość owoców. Ponadto na większym terytorium Ukrainy różnice między temperaturą w ciągu dnia i nocą są znacznie wyższe. Pozwala to uzyskać owoc o wspaniałym kolorze, który jest trudny do osiągnięcia w warunkach Polski.\nA. Yarmak podkreśla, że warunki klimatyczne na Ukrainie pozwalają na uprawę szerokiej gamy odmian jabłek ze względu na ciepłe i słoneczne lato oraz dłuższy okres wegetacji. Ponadto siatki przeciwgradowe w ukraińskich sadach są nie tylko skuteczną ochroną przed takimi zjawiskami pogodowymi, ale także chronią owoce przed poparzeniami słonecznymi. Jednocześnie w realiach Polski, gdzie okres nasłonecznienia jest krótszy, siatki antygradowe tylko znacznie opóźniają wegetację i dojrzewanie jabłek.\nPonadto A. Yarmak jest pewien, że Ukraina ma możliwość eksportowania jabłek na duże odległości, co pozwala temu krajowi znacznie rozszerzyć geografię dostaw, a nie ograniczyć ją tylko do krajów europejskich. Dla przykładu polscy producenci nie są w stanie eksportować jabłek na duże odległości, ponieważ ich jabłka nie mają odpowiedniej twardości, ze względu na warunki klimatyczne. Jednocześnie dla ukraińskich rolników osiągnięcie wymaganego poziomu twardości owoców nie stanowi problemu. Co więcej, położenie geograficzne Ukrainy pozwala na bardziej rentowny handel z Bliskim Wschodem, zwłaszcza, że kupujemy tam dużo cytrusów – twierdzi Yarmak.\nSłowa kluczowe: jabłka, eksport jabłek, handel jabłkami, produkcja jabłek


Słubice24.pl - Siatkarski Dzień Kobiet w Słubicach (foto/wideo)\nSłubice24.pl Wiadomości Sport Siatkarski Dzień Kobiet w Słubicach (foto/wideo)\nSiatkarski Dzień Kobiet w Słubicach (foto/wideo)\nDawno w Słubicach nie było tak emocjonującej imprezy sportowej. Z okazji Dnia Kobiet FSL Aktywni dla Powiatu przygotowali dla pań siatkarski turniej. Było dużo dobrej zabawy, pozytywnych emocji, ale także pięknych akcji nad siatką. W rywalizacji triumfowała ekipa SPS Zbąszynek.\nObsada turnieju było wyjątkowo silna, na dodatek z mocno regionalnym akcentem. Do rywalizacji zgłosiło się sześć zespołów: Czar Apokalipsy, SPS Zbąszynek, Prymulki, Do Garów Sulęcin, Mieszanka Wybuchowa Ośno oraz MKS Ośno Lubuskie.\nNajpierw drużyny rywalizowały w grupach, gdzie każdy z teamów rozegrał po dwa spotkania. Umiejętności poszczególnych drużyn były dość zróżnicowane, ale nikt się łatwo nie poddawał. - Widać było, że każda udana akcja sprawia naszym paniom dużo radości. Mogły też liczyć na oklaski publiczności – relacjonuje Robert Tomczak, jeden z organizatorów imprezy. W przygotowaniu zawodów wspomogli go Janusz Wardak i pomysłodawca turnieju Sławomir Drewalski, którzy podjęli się również sędziowania.\nNajlepsze dwójki z poszczególnych grup spotkały się w półfinałach. Na tym szczeblu najlepsze okazały się ekipy ze Zbąszynka i Sulęcina i to one spotkały się wielkim finale. Zanim jednak do niego doszło, odbyły się mecze decydujące o niższych lokatach.\nI tak o V miejsce zagrały słubicki Czas Apokalipsy i MKS. Gdyby rozdawać nagrodę publiczności, to właśnie gospodynie zgarnęłyby pierwszą nagrodę, jednak sportowo musiały uznać wyższość rywalek. Choć woli walki i ambicji nie można im było odmówić.\n- Przyszłyśmy tu dzisiaj przede wszystkim dla dobrej zabawy, żeby aktywnie i miło spędzić sobotni dzień. Trochę dziewczyny nas poobijały mocnymi zagrywkami, ale nam także udało się zdobyć kilka punktów – mówiły po końcowym gwizdku.\nZ kolei w rywalizacji o najniższy stopień podium było naprawdę gorąco. Niezawodne Prymulki ze Słubic dwoiły się i troiły nie odpuszczając żadnej piłki, ale nieznacznie lepsza okazała się „mieszanka” z Ośna Lubuskiego wzmocniona dodatkowo byłym graczem Olimpii Sulęcin (w każdej drużynie mógł występować jeden mężczyzna).\nFinał to już prawdziwy popis siatkarskich umiejętności. Młoda i składnie grająca drużyna ze Zbąszynka, która na co dzień trenuje siatkówkę pod okiem Krzysztof Olejniczaka, była faworytem, ale ostry opór stawiły im doświadczone zawodniczki z Sulęcina. - Dawno nie widziałem w Słubicach grania na tak wysokim poziomie - mówił z niedowierzaniem jeden z siedzących na trybunach kibiców. Po dwusetowej i zaciętej rywalizacji ostatecznie wygrała drużyna SPS-u.\nDo Garów Sulęcin\nMieszanka Wybuchowa Ośno Lubuskie\nNa koniec oczywiście był ten najprzyjemniejszy moment, czyli wręczenie nagród. Wszystkie zespoły otrzymały puchary, medale i pamiątkowe dyplomy ze swoim zdjęciem.\nPrzyznano także nagrody indywidualne. Otrzymały je najbardziej wyróżniające się zawodniczki z poszczególnych drużyn. I tak były to (zgodnie z końcową kolejnością): Andżelika Śmiałek, Patrycja Sobecka, Natalia Nowakowska, Anna Palus, Ula Tymczyn i Ewelina Kwiatkowska.\n- Ogromne brawa dla wszystkich drużyn i każdej pani z osobna. Jako organizatorzy mamy nadzieję, że było ok. Za rok postaramy się być jeszcze lepsi – podsumował R. Tomczak. Warto dodać, że on i jego koledzy zadbali nie tylko o część sportową. Przygotowlai także solidne zaplecze gastronomiczne, dzieki czemu żadna z pań nie chodziła ani spragniona, ani głodna.\nPortal Słubice24 był patronem medialnym wydarzenia. O tym, jak wyglądała rywalizacja na parkiecie, możecie zobaczyć w naszym materiale. Poniżej klip wideo oraz fotorelacja.


Zmiany w Komunikacji: Jaczyński za Warchoła\nRada nadzorcza Komunikacji Miejskiej odwołała dziś ze stanowiska Jana Warchoła, dotychczasowego prezesa spółki. Podjęto jednocześnie uchwałę o powołaniu na tę funkcję Michała Jaczyńskiego, wieloletniego pracownika spółki, który zajmował się marketingiem. - Dziękuję pani prezydent za zaufanie - mówi nowy prezes. Ma wiele pomysłów na poprawę działalności i wizerunku Komunikacji Miejskiej, a także przybliżenie jej kołobrzeżanom. Te kwestie będą omawiane już wkrótce.\nJan Warchoł były prezesem Komunikacji Miejskiej od 2011 roku (zobacz). Janusz Gromek zdecydował o jego powołaniu, po odwołaniu go z funkcji prezes Polskiej Żeglugi Bałtyckiej.


Filia 26 zaprasza dzieci na gawędziarskie spotkanie z Agatą Półtorak!\nAgata Półtorak – z wykształcenia nauczycielka nauczania początkowego. Od wielu lat jej życie zawodowe krąży wokół dzieci, literatury dziecięcej i różnych form twórczości plastycznej. Ilustruje i pisze książki dla dzieci, prowadzi stałe zajęcia plastyczne i twórcze, od kilku lat zajmuje się bajarstwem. Na warsztatach gawędziarskich dla dzieci opowiada baśnie z różnych stron świata w technice teatru Kamishibai lub żywej gawędy ubarwianej dźwiękami rozmaitych instrumentów. Jej książki autorskie to cykl przygód Małej Wiedźmy Jagodzi, Szmatki z tęczowej szufladki, Bee, mee i kukuryku! oraz Baraszkujemy! 20 prostych zabaw z malutkim dzieckiem.


Kultura i inne pasje: „Broadchurch” - wielka zbrodnia w małym miasteczku\n„Broadchurch” - wielka zbrodnia w małym miasteczku\nKryminały osadzone w małomiasteczkowym klimacie cieszą się ostatnio bardzo dużą popularnością. Stacji ITV udało się więc trafić na podatny grunt, a do tego nakręcić dobry, a wręcz bardzo dobry serial. Do tego piękno angielskiego wybrzeża, tajemnice, dramaty i spójna społeczność, w którą wkrada się wątpliwość.\nSpokój mieszkańców Broadchurch skutecznie zakłóca morderstwo 11-letniego Danny’ego Latimera. Dla policji od początku jest jasne, że morderca znał ofiarę, być może był nawet z nią blisko. Przesłuchania kolejnych osób i pierwsze tropy wskazują na to, że nie ma w Broadchurch osoby, która czegoś by nie ukrywała. Przypuszczalnie więc doktor House miał rację, przyjmując za pewnik, że wszyscy kłamią. Podejrzanie zachowują się ojciec Danny’ego, jego siostra i najlepszy przyjaciel, sklepikarz, sprzątaczka, a nawet wikary. Śledztwo więc coraz bardziej się gmatwa, a na światło dzienne wychodzą od dawna skrywane tajemnice. Niemało namiesza prasa, telepata i nowy inspektor – Alec Hardy.\nDo sprawy zabójstwa Danny’ego zostaje przydzielony inspektor Alec Hardy, który jako osoba nowa w Broadchurch ma świeżym okiem rzucić na fakty i zbadać przeszłość mieszkańców. W ślad za nim przybywa jednak dziennikarka, która zdaje się wiedzieć coś niepokojącego o przeszłości Hardy’ego. Nawet inspektor skrywa więc jakiś mroczny sekret, którego za nic nie chce ujawnić. Jedyną nieskazitelną osobą wydaje się być sierżant Ellie Miller, która nie tylko zostaje partnerką Hardy’ego w sprawie, ale jest też matką najlepszego przyjaciela Danny’ego, więc doskonale zna jego rodzinę. Hardy i Miller za nic nie mogą jednak znaleźć wspólnego języka. On jest niesympatyczny, arogancki i wszędzie widzi przestępców, podczas, gdy ona jest ufna i prostolinijna. Zły glina, dobry glina. Pikanterii dodaje fakt, że gdyby nie pojawił się Alec, to Ellie zostałaby inspektorem…\nSiłą rzeczy dużo miejsca poświęcono też rodzinie Danny’ego. Do domu Latimerów wchodzimy z butami, obserwujemy ból jego mieszkańców, rozpacz matki, zagubienie ojca, bunt siostry, do tego dostrzegamy przemianę, jaka zaszła w bohaterach od czasu śmierci chłopca. Latmierowie wydawali się być wzorową rodziną. To, że jednak nie wszystko jest w porządku, że między małżeństwem zaszły jakieś niesnaski, wychodzi na jaw dopiero po odnalezieniu ciała Danny’ego. Wyobcowanie i ból rodziny potęguje jeszcze niemożność pochowania dziecka do momentu znalezienia sprawcy. Szalę goryczy przelewa brak alibi Marca na noc zabójstwa. Latimerowie nie są jednak jedynymi ludźmi, przeżywającymi tragedię. Bolesne tajemnice skrywają także Susan Wright i Jack Marshall. W ciągu kilkunastu dni, na które przypadnie śledztwo, na jaw wyjdzie więcej sekretów niż przez ostatnie dziesięciolecie, a spójna społeczność Broadchurch już nigdy nie będzie taka sama.\nPod płaszczykiem idealnej społeczności kryją się smutek i mrok. Mieszkańcy Broadchurch to ludzie z krwi i kości, którzy mają zwyczajne problemy i radości. Wszechogarniający smutek świetnie oddają zdjęcia, a także senna atmosfera małego angielskiego miasteczka i melancholijna muzyka. Najjaśniejszym punktem serialu jest jednak odtwórca roli Aleca Hardy’ego – David Tennant, którego uwielbiam za charyzmę i seksowny brytyjski akcent.\nW moim przekonaniu „Broadchurch” to najciekawsza i najlepsza premiera tej wiosny.\nAutor: Beatriz o 18:45\nEtykiety: David Tennant, Olivia Colman, seriale\nblannche 12 maja 2013 19:54\nNie widziałam, ale w podobnym tonie [przynajmniej jeśli chodzi o małomiasteczkową społeczność i niepokojące zdarzenia i tajemnice które tam mają miejsce] jest serial "Bates Motel" ... Godny polecania ;p\nBeatriz 13 maja 2013 20:08\nDziękuję za polecenie, chętnie obejrzę i zobaczę, czy mi się spodoba:)\nkultur-alnie 12 maja 2013 20:11\nZainteresowałaś mnie tym serialem. Przyznam, że pierwszy raz spotykam się z Broadchurch i na pewno poszukam pierwszych odcinków.\nAgata P 12 maja 2013 21:20\nBroadchurch było świetne. Ucieszyła mnie decyzja o drugim sezonie. Postać mordercy i jego motywy niestety mnie nie zaskoczyły. Wielkim plusem dla mnie były postacie Hardy'ego i Miller - świetnie zagrane! Ciekawa jestem czy widziałaś Mayday, produkcję od BBC One, bardzo podobną do Broadchurch.\nWłaśnie nie! Ale muszę obejrzeć koniecznie!\nArmalkolit 12 maja 2013 21:30\nNie słyszałam o tym serialu, ale mnie zainteresował! W wolnej chwili obejrzę parę odcinków (mam tylko nadzieję, że nadejdzie ona wcześniej niż przed końcem sesji...). A David Tennant to przecież Dr Who! Więc aktora kojarzę ;)\nPS Zaczęłam oglądać "The Perks of Being a Wallflower" i nie wciągnęło mnie, więc przerwałam seans, ale zrobię drugie podejście ;)\nAnonimowy 12 maja 2013 22:12\nBo to jest tak, że wszystkie Davidy czy Dawidy są fajne ;) A serial - cudeńko, naprawdę świetny. Wzorcowa gra, interesująca (i odpowiednio poprowadzona) fabuła, dobre zdjęcia, generalnie miodzio (no, może poza 'jasnowidzem' - zupełnie niepotrzebny).\nBeatriz 13 maja 2013 20:09\nI mnie ten wątek wydał się niepotrzebny i nieco irytujący, ale nie na tyle, bym przestała uwielbiać "Broadchurch".\ncyrysia 12 maja 2013 22:12\nZapowiada się nadzwyczaj ciekawie. Nie wiem wprawdzie, czy znajdę czas na ten serial, ale z czystej ciekawości obejrzę kilka jego odcinków.\nDosiak 13 maja 2013 06:58\nMoże być ciekawie, bardzo lubię historie kryminalne czy grozy, które rozgrywają się w niewielkiej społeczności. Każdy coś ukrywa, intryga się zapętla, morderca musiał znać ofiarę, to mnie przekonuje do tego serialu :)\nMarta 13 maja 2013 07:45\nMój chłopak jest wielkim fanem tego serialu :)\nBeatriz 13 maja 2013 20:10\nWięc pora i na Ciebie, Marto :)))\nAzumi 13 maja 2013 09:58\nKolejny dobry serial, który polecasz...ciężko byłoby znaleźć czas na obejrzenie tego wszystkiego;) W każdym razie pomysł na fabułę brzmi ciekawie i łączy w sobie kilka elementów, które lubię - małe miasteczko, zagadka kryminalna, tajemnice... Warto byłoby też przekonać się, jakim aktorem jest odtwórca głównej roli..musi być dobry, skoro zyskał tak wielu fanów jako Dr Who;)\nIzabell 13 maja 2013 10:37\nNie widziałam tego serialu, ale zapowiada się całkiem ciekawie:)


Dietetyk - Sylwia Matusiak. Jestem absolwentką dietetyki Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Skierniewicach. Swoje kwalifikacje i kompetencje regularnie zwiększam uczestnicząc w kursach, szkoleniach a także konferencjach naukowych. Każdego dnia staram się poszerzać wiedzę w dziedzinie dietetyki i żywienia. Pracuję głównie z osobami u których występuje otyłość i nadwaga, oraz choroby z nimi związane, tj. cukrzyca, nadciśnienie, insulinooporność, hipercholesterolemia. Zajmuję się również kuracjami osób zmagających się z chorobami tarczycy - Hashimoto, niedoczynność. Do każdego pacjenta staram się podchodzić indywidualnie.


W Sali Plafonowej Muzeum Oręża Polskiego odbyło się podsumowanie projektu 3D "Kanonierka", nad którym pracowała młodzież z Zespołu Szkół Nr 1 im. Henryka Sienkiewicza. O całym przedsięwzięciu opowiadał Jacek Kawałek - nauczyciel informatyki. Drukowanie trwało 7 miesięcy. Brało w nim udział 18 uczniów Technikum Informatycznego. Na początku wydrukowano sam wrak, a następnie kanonierkę w oryginale. Patronat nad wydarzeniem objął starosta Tomasz Tamborski. Powiat kołobrzeski dofinansował również zakup samej drukarki 3D.


Link ID 1155 Title Multiperfumeria - oryginalne perfumy Url http://www.multiperfumeria.pl Description MultiPerfumeria to perfumeria, która może pochawalić się dużym asortymentem oryginalnych perfum. Świadczą o tym hologramy umieszczone na opakowaniach wszystkich perfum. Naszym klientem może zostać każdy, ponieważ oferujemy zarówno perfumy męskie i damskie, jak i uniwersalne, które zadowolą niezależnie od płci. Idealnym prezentem na każdą okazję bedą markowe perfumy, które mimo wszystko nie są aż rak drogie, jeśli weźmiemy pod uwagę liczne promocje oraz rabaty oferowane przez perfumerie. Ale żeby się o tym przekonać trzeba odwiedzić naszą stronę. Zapraszamy. Category Zdrowie i uroda > Kosmetyki i higiena Keywords perfumeria oryginalne perfumy perfumy męskie markowe perfumy Date Nov 17, 2011 Contact Name Multiperfumeria\n1. Jak zostać konsultantką


Czy więcej sensu ma lot na Marsa? – Niewinni Czarodzieje\n„Jest bardzo dużo przyrodopisarstwa, które jest teraz modne i popularne, i które de facto bardzo przedmiotowo podchodzi do obiektu, jakim jest pozaludzkie życie. Pojawia się duże ryzyko bezrefleksyjnego antropocentryzmu. Nie wiem, czy antropocentryzm w ogóle można zlikwidować, kiedy jest się człowiekiem”.\nZ prof. Julią Fiedorczuk – ekokrytyczką, pisarką i poetką, autorką m. in. powieści Pod słońcem – rozmawia Zuzanna Dziedzic.\nCzym jest ekokrytyka?\nEkokrytyka to przede wszystkim nurt w literaturoznawstwie, ale też szerzej w badaniach nad kulturą, który najogólniej rzecz biorąc, wysuwa na pierwszy plan kwestie relacji pomiędzy ludźmi a pozaludzkimi środowiskami, w których funkcjonujemy. Czyli między ludźmi a tak zwaną „naturą”. Zawsze mówię „tak zwaną »naturą«”, używam cudzysłowu, bo z punktu widzenia ekokrytyki to pojęcie natury jest trochę problematyczne, ale może do tego dojdziemy później. Ekokrytyka to po prostu analiza dyskursu, czyli sposób badania tekstów literackich i innych tekstów kultury. Przygląda się naszym sposobom wyobrażania sobie tego, kim jesteśmy w relacji do innych istot i w relacji do Ziemi, czym jest kultura, czym jest język, w jaki sposób wyobrażamy sobie inne istoty. To pewien sposób interpretowania rozmaitych tekstów z założeniem, że właściwie wszystkie teksty coś nam mówią o tej relacji pomiędzy ludzkim a nieludzkim. Nawet jeżeli istnieją teksty, które ten temat starają się pomijać, to w tym pominięciu też zawiera się komunikat, na przykład jakieś wyparcie. To jest punkt wyjścia. Oczywiście trudno zajmować się w tym momencie takim rodzajem krytyki literackiej czy też kulturowej bez jakiegoś większego zaangażowania. Większość ekokrytyków to ludzie, którzy uprawiają badania w sposób zaangażowany. Oprócz punktu wyjścia istnieje pewien punkt dojścia: przemiana naszych relacji z pozaludzkim światem.\nJak Pani doszła do zainteresowania ekokrytyką?\nW życiu zawodowym zajmuję się literaturą amerykańską i wykładam ją, przede wszystkim poezję, na Uniwersytecie Warszawskim, w Instytucie Amerykanistyki. Trafiłam dzięki temu na ekokrytykę, która narodziła się w latach dziewięćdziesiątych w obszarze literaturoznawstwa i literatury anglojęzycznej w Wielkiej Brytanii i w Stanach. To zresztą pewien problem ekokrytyki: jest bardzo zachodniocentryczna i angielskojęzyczna. Ekokrytycy są tego świadomi. Teraz pojawiają się próby włączania innych perspektyw: pozaeuropejskich, pozaamerykańskich, z innych języków czy z rdzennych kultur. Ale to się dzieje dopiero od niedawna. Początkowo to angielski romantyzm czy amerykańskie przyrodopisarstwo były na topie, jeśli chodzi o zainteresowanie ekokrytyków. Trafiłam więc na ekokrytykę jako ciekawą przestrzeń badań w moim życiu zawodowym i to mi się wydało zupełnie wspaniałym odkryciem też ze względu na to, że w swoim własnym pisaniu i myśleniu tak naprawdę zawsze bardzo się interesowałam relacją między materialnością a znaczeniem, między cielesnością a sensem. Odkąd cokolwiek pisałam, nad czymkolwiek się zastanawiałam, istniała dla mnie kwestia eksplorowania materialności naszego istnienia, doświadczenia ludzkiego, jego zmysłowości i zakorzenienia w Ziemi. Bo wszyscy mieszkamy na tej planecie, jakkolwiek ona nie byłaby przez antropocen przekształcona. Ziemia to było coś, co zupełnie od początku intuicyjnie wychodziło u mnie na pierwszy plan. Kiedy natrafiłam na ekokrytykę, zajęcie się akademicko akurat tą dyscypliną było po prostu logiczną konsekwencją tego, co i tak chciałam robić z punktu widzenia moich prywatnych obsesji. Nie było tak, że trafiłam na jakąś teorię i zaczęłam od niej.\nZastanawiało mnie właśnie, co było pierwsze? Warsztat badaczki czy warsztat twórczyni?\nWydaje mi się, kłopotem, który dotyczy dzisiaj części twórców, jest to, że twórczość jest podporządkowana projektowi. Czyli najpierw ma się jakieś założenia teoretyczne, a dopiero pod to się pisze czy tworzy sztukę wizualną. To nie zawsze daje ciekawe rezultaty.\nCzyli tutaj jednak warsztat twórczyni był pierwszy niż warsztat badaczki? A jak one wzajemnie na siebie wpływają? Jak Pani twórczość nienaukowa się zmieniała? Nawet jeśli była wcześniejsza wobec teorii, trudno oczekiwać, żeby pozostała taka sama, kiedy już zyskała Pani perspektywę teoretyczną?\nMoże stałam się bardziej świadoma zagrożeń związanych z próbą włączania innych istot czy włączania nieludzkiego w obręb własnej twórczości? W tym przypadku zawsze istnieje ryzyko postawy trochę kolonizatorskiej. Zresztą zawsze istnieje taka możliwość, jest bardzo dużo przyrodopisarstwa, które jest teraz modne i popularne, i które de facto bardzo przedmiotowo podchodzi do obiektu, jakim jest pozaludzkie życie. Pojawia się duże ryzyko bezrefleksyjnego antropocentryzmu. Nie wiem, czy antropocentryzm w ogóle można zlikwidować, kiedy jest się człowiekiem. To pewnie niemożliwe. Ale myślę, że zyskałam większą świadomość kwestii związanych z szeroko rozumianą politycznością takiego pisania. Przeważnie nie używamy pojęcia polityczności, kiedy mówimy o pozaludzkich istotach, ale z perspektywy ekokrytyki to jest błąd! Należy tak przedefiniować polityczność, żeby ona też włączała w obręb swoich operacji pozaludzki, więcej niż ludzki świat. Badania związane z ekokrytyką dały mi większą świadomość newralgicznych z punktu widzenia tej polityczności sytuacji, w które się można zapędzić czasami w dobrej wierze, kiedy się próbuje pisać w czyimś imieniu albo kiedy próbuje się dać komuś głos. Trzeba bardzo uważać, gdy robi się takie rzeczy.\nWydaje mi się też, że czasami humaniści mają pokusę do posługiwania się pojęciami naukowymi, których nie do końca rozumieją, i tego też trzeba się wystrzegać. Jeżeli już się posługujemy wiedzą z zakresu nauk ścisłych, to trzeba dokładnie wiedzieć, kiedy rzeczywiście używamy tej wiedzy w taki sposób, w jaki ona funkcjonuje w obrębie dyskursu swojej nauki, a w jakim stopniu używamy jej jako metafory. U humanistów czy filozofów występuje wielka skłonność do brania czegoś z nauki i metaforyzowania, na przykład pojęć z fizyki. Czasami rezultaty są dosyć kłopotliwe. Na pewno z biegiem czasu stałam się też bardziej świadoma ryzyka pewnego narcyzmu. Ludzki narcyzm jest ogromny i nawet kiedy się mówi o miłości do tak zwanej „natury”, jest go w tym mnóstwo. I projektowania własnych potrzeb, wyobrażeń czy fantazji na tak zwaną „naturę”, która tak czy inaczej jest jakimś konstruktem jako „natura”, jakiś metafizyczny konglomerat.\nW ekokrytyce próbuje się bardziej upodmiotowić naturę, prawda? W jaki sposób to jest możliwe? Jak można to zrobić w kulturze mającej wręcz tysiąclecia tradycji, według której człowiek jest panem natury? Choćby w Biblii?\nTak jest w kulturze judeochrześcijańskiej czy też eurocentrycznej, bo w innych kulturach niekoniecznie. Jednym ze sposobów na zmianę jest właśnie rozszczelnianie tej perspektywy czy też poszerzanie jej o inne perspektywy kulturowe, nieeuropejskie. Ale tutaj istnieje ryzyko sentymentalnego idealizowania wspaniałego Indianina… Trzeba uważać też na to. Jestem zdania, że można się dużo nauczyć z innych języków. Pojawił się też na przykład taki nurt, który się nazywa etnobotanika, ale są też inne nurty, starające się badać takie rodzaje wiedzy czy mądrości, jakie zostały przechowane przez różne języki i kultury, które choćby nawet w niewielkim stopniu przetrwały w czasach późnego kapitalizmu i globalizacji. Ale jednak gdzieś przetrwały i mądrość, którą przechowały, możemy pożenić z nowoczesnością, z wiedzą naukową, i się od nich uczyć. Nie pamiętam, który pisarz amerykański ostatnio powiedział zdanie, które mocno zapadło mi w pamięć [chodzi o poetę Johna Curla – przyp. red.]. Powiedział: „We must become indigenous again”. Oczywiście nie chodzi o to, że wracamy do lasu i będziemy z powrotem mieszkali na przełazach. Po pierwsze, to byłoby głupie. Po drugie, byłoby bardzo niszczące dla resztek dzikiej przyrody, które jeszcze istnieją. Chodzi tu raczej o odzyskanie poczucia, że rzeczywiście mieszkamy na Ziemi, a nie o życie w jakiejś mrzonce o technologicznej nieśmiertelności. Mieszkanie na Ziemi oznacza też cielesność i śmiertelność, na przekór technoutopiom, które mówią o możliwości przetransportowania się na twardy dysk i które podzielają wszystkie błędy zachodniej filozofii i teologii.\nWracając do Pani pytania o sposoby upodmiotawiania przyrody: oprócz sięgania do mądrości, która gdzieś istnieje, tylko była niszczona aktywnie przez kolonializm, trzeba sobie uświadomić, że samo pojęcie „natury” jest pewnego rodzaju konstrukcją, bo opiera się na binarnym podziale na naturę i kulturę, według którego te dwie przestrzenie są monolitami. Natura nie jest żadnym monolitem. To nie jest jedna przestrzeń. Weźmy przykład: teraz mieszkam sobie w kulturze jako człowiek, a jak chcę przenieść się do tej drugiej przestrzeni, to jadę w jakieś inne, „naturalne” miejsce – na wieś. To bardzo dziwna narracja, nieciekawa, i nie potrzebujemy takiego wyobrażenia w tej chwili. Oczywiście w obszarze tego, co zwykle się określa jako naturę, mamy własną fizjologię, własne ciało, uformowane przez tę planetę, jej grawitację. Czy grawitacja to natura, czy nie? Raczej tak, prawda? Budowa ciała jest zdeterminowana przez warunki życia panujące na tej planecie. Warunki życia panujące na Ziemi to kwestia bardzo złożonej sytuacji fizycznej i chemicznej. Mikroorganizmy, które tworzą warunki życia dla tak zwanych wielkich organizmów, to bardzo ważna część natury, którą rzadko się kocha. A tak naprawdę zniszczenie jakiegoś mikroorganizmu może mieć bardziej dramatyczne konsekwencje dla życia na Ziemi niż wybicie jakiegoś wspaniałego gatunku, nad którym łatwiej nam lamentować. Bo tak po prostu działa ludzka miłość. Na rzecz zmiany myślenia może wpłynąć uświadomienie sobie, że nie ma monolitu natury, który byłby czymś oddzielnym od kultury, dlatego że nasza kultura jest absolutnie zakorzeniona w tak zwanej „naturze” i że ta „natura” to bardzo złożony, dynamiczny system procesów i zjawisk wzajemnie na siebie wpływających, w ramach którego występują też działania, które należy uznać za sensotwórcze.\nLudziom się zawsze wydawało, że tylko my tworzymy sensy. Długo się mówiło, że tylko my mamy języki. Dziś wiadomo, że to nieprawda. Wiemy o istotach podobnych do nas, takich jak delfiny czy naczelne, że one też się porozumiewają, ale ta komunikacja naprawdę zachodzi na wszystkich poziomach, tylko nie zawsze jesteśmy w stanie zrozumieć te języki czy je w ogóle wyłapać. Tak samo z tworzeniem sensów. To też nie jest ściśle ludzka aktywność. Uświadomienie sobie całej złożoności tego, co określamy jako „naturę”, jej aktywności, sprawczości (w tym sensotwórczej) to bardzo ważny krok. Prawdziwe otwarcie się na to bardzo zmienia perspektywę. Myślę, że głębokie uświadomienie sobie tego, jak złożone i niesamowite są zarówno procesy zachodzące na tej planecie, jak i życie innych istot, u przynajmniej części osób wywołuje jakiś rodzaj pokory i wycofania się z tej arogancji w postawę troski i poczucia odpowiedzialności czy współodpowiedzialności za los istot na Ziemi. Nawet nazywanie tego, jak bardzo instrumentalne jest nasze podejście do tak zwanej „natury”, przyjrzenie się językowi, który odzwierciedla to podejście do tak zwanych „zasobów”, z których rzekomo mamy prawo korzystać, też pomaga. Taką pracę wykonuję: przyglądanie się językowi, próba przepracowania metafor, które dziś są zupełnie nieadekwatne, próba zbudowania nowego języka. To projekt tak pilny, że po prostu konieczne jest działanie na najrozmaitszych przestrzeniach. Można to robić z perspektywy sztuki i ja to robię. Można szukać namysłu, duchowości, znam też prawników/prawniczki, które przyglądają się prawu. W Polsce, ale też w innych europejskich krajach, działa ruch Prawnicy dla Ziemi, który tę podmiotowość próbuje nadać prawnie innym istotom.. Są naukowcy i naukowczynie (to częściej są naukowczynie) na przykład Ula Zajączkowska, która wczoraj [29 sierpnia – przyp. red.] dostała Nagrodę Literacką Gdynię za Patyki, badyle. Ona jest jedną z osób, które uprawiając naukę, jednocześnie praktykują krytykę dyskursu naukowego poprzez wybijanie na pierwszy plan tej pokusy uprzedmiotowienia. W swoim pisarstwie próbuje pożenić perspektywę naukową z bardziej poetyckim podejściem, upodmiotawiającym rośliny, bo te istoty, z którymi ona pracuje.\nZajmuje się Pani przede wszystkim poezją. Dlaczego właśnie w poezji widzi Pani największy potencjał dla ekologicznego myślenia? Dlaczego nie w prozie, która jest łatwiej dostępna dla odbiorców i jest szerzej czytana?\nZależy, jak rozumieć potencjał. Jeżeli określimy go jako zasięg, czyli możliwość dotarcia do jak największej liczby ludzi, to największy potencjał będzie miała popkultura. I oprócz tego działalność wprost polityczna. Wyobrażam sobie demonstrowanie czy głoszenie jakichś haseł, które są potrzebne. Bardzo się cieszę, jeśli na poziomie popkultury coś się dzieje, lecz z nią jest taki problem, że ona niestety jest w silnym sojuszu z kapitalizmem. Możliwość wywrotowości zostaje przez to ograniczona. Na pewno wszystko, co dzieje się w obrębie popkultury, jest wartościowe, i wszystko, co dzieje się również w obrębie działalności politycznej, jest po prostu bardzo potrzebne, w ogóle nieodzowne. W prozie zaczęły się eksperymenty z opowiadactwem i wydaje mi się to bardzo ciekawe, też to robię. Natomiast poezja jest szczególnym rodzajem sztuki. Po części moje zainteresowanie nią wynika z tego, że sama ją uprawiam i z niej wyszłam. To był dla mnie punkt wejścia w literaturę. Poezja jest dosyć szczególnym przypadkiem właśnie dlatego, że nie ma takich ogromnych zasięgów. Miewa czasami. Zdarza się, że jakiś wiersz ma ogromny zasięg, ale to pracuje w innym rytmie, rzadko kiedy w świetle reflektorów. Paradoksalnie dlatego poezja jest bardziej wolna od zamówienia rynkowego czy konsumenckiego niż jakikolwiek inny rodzaj sztuki. Wolność, która wynika tego, że to jest niszowe działanie, pozwala eksperymentować. Można spojrzeć na poezję jako na bardzo ciekawe laboratorium języka, metafor i wyobrażeń, gdzie ludzie eksperymentują. To może się udać albo nie. Ale nieudane eksperymenty też są potrzebne, to też nauka, naukowcy o tym wiedzą. Ile trzeba postawić nieudanych pytań, ile trzeba zrobić podejść, zanim raz się coś uda? Myślę, że w tym sensie poezja jest trochę podobna do nauki.\nNiekoniecznie mnie interesuje poezja mainstreamowa, która multiplikuje typ liryki mocno osadzonej w podmiocie lirycznym. Mnie interesuje poezja eksperymentalna. Ciekawi mnie, co ludzie robią z językiem, z podmiotowością, w jaki sposób poeci reagują na katastrofę planetarną, jak odczuwają wpływ tej katastrofy na możliwość twórczości poetyckiej w ogóle? W poezji wyjątkowo mocno czuć ten wpływ, dlatego że ona zawsze była zakorzeniona w tej tak zwanej „naturze”. Od tego się zaczęła. Wskazuje się na kilka źródeł poezji, ale te najstarsze wiersze czy pieśni były związane z rytuałem, który zakorzeniał ludzi w środowisku. Mamy w europejskiej tradycji poezję pastoralną, na przykład rzymską, czy całą poezję romantyczną. Teraz, w dwudziestym pierwszym wieku, nie da się w ogóle polegać na takich środkach, które wydawały się dane. Wydawało się, że pewne metafory zawsze będą miały sens, na przykład cykliczność pór roku jako metafora wiecznotrwałości. Teraz okazuje się, że nie. Nie można po prostu napisać wiersza o oceanie, bo za chwilę będzie więcej plastiku niż ryb w oceanie. Nie da się uprawiać klasycznych form poetyckich, bo one stały się lipne w obliczu tego, co zaszło z materialnym światem. W konsekwencji mnie ciekawi, w jaki sposób poezja samoświadomego antropocenu reaguje na ten zmiany.\nWiem, że to jest wielkie pytanie, ale mamy katastrofę klimatyczną. Co możemy z tym zrobić? Wiemy, że to jest nieuniknione, w najlepszym razie możemy mówić o zmianie klimatu, chociaż ja osobiście nie zgadzam się z tym określeniem, ale powiedzmy, że jest w nim ładunek optymizmu, którego w określeniu „katastrofa klimatyczna” zdecydowanie nie ma. Mamy nadchodzące… dziejące się w tej chwili wydarzenie, które zmienia wszystko. Co to może zrobić z naszym człowieczeństwem, z naszą kulturą, z tym, kim jesteśmy?\nTo jest ogromne pytanie. Myślę, że wielu teoretyków/wiele teoretyczek działających w różnych przestrzeniach i w różnych dyscyplinach, stara się na nie odpowiedzieć. Mówi się o konsekwencjach stricte ekonomiczno-materialnych: ludzie tracą możliwość mieszkania w jakimś miejscu, tracą możliwość dostępu do wody pitnej. Coraz częściej mówi się też o konsekwencjach emocjonalnych katastrofy klimatycznej. Czasami pojawia się pojęcie depresji klimatycznej, do którego nigdy nie miałam przekonania. Podobnym sceptycyzmem podzieliła się Magdalena Budziszewska, która jest psycholożką na Uniwersytecie Warszawskim i jest członkinią zespołu „Uniwersytet Warszawski dla klimatu”. Ona bada kwestie emocjonalnych skutków katastrofy klimatycznej, ale zajmuje się też nauką o klimacie i emocjami od tej drugiej strony. Bada to, co działa, co może pomóc. Wprost mówi, że pojęcie depresji klimatycznej jest nieadekwatne, bo depresja w psychiatrii jest jednostką chorobową, a poczucie lęku i rozpaczy w tym momencie to po prostu zdrowa reakcja na to, co się dzieje. Pojęcie depresji klimatycznej patologizuje to, co czują ci z nas, którzy są najprzytomniejsi. Lęk, złość, rozpacz i żałoba to są adekwatne reakcje na to, co się w tej chwili dzieje.\nO każdym z tych aspektów można by rozmawiać bardzo długo: o tym, co się dzieje na poziomie naszych emocji, duchowości. Jestem głęboko przekonana, że gdy tracimy grunt pod nogami, jeśli chodzi o przewidywalność pór roku, gdy tracimy dzikość i oparcie w inności świata, który zawsze był niedostępny, tracimy fundamentalną część własnej duszy. Nasza kultura się zamienia w totalny narcyzm. Wszędzie spotykamy tylko samych siebie. I to jest straszne. Tracąc ten świat, tracimy siebie, to, co nadawało sensowność życiu na głębokim, afektywnym poziomie. Nie wiem, w jaki sposób się będzie, są różne przewidywania. Istnieje scenariusz optymistyczny, zgodnie z którym ludzie zaczynają rozumieć, że konsumpcja nie jest równoważna ze szczęściem, że wzrost ekonomiczny nie jest równoważny z dobrobytem, a w kryzysie zwracają się do siebie nawzajem i tworzą nowe formy solidarności i wsparcia. Takie rzeczy się dzieją. Myślę, że warto jest patrzeć na oddolne inicjatywy i lokalne fenomeny, bo one dają siłę. Ale jest drugi scenariusz, który mówi o załamaniu się systemu podtrzymującego prawa człowieka, i o takim barbaryzmie, kryzysie globalnym, humanitarnym, wynikającym z tego, że to, co bierzemy za jakieś niedyskutowalne prawa człowieka już nie ma racji bytu wobec przewagi siły. Niektórzy komentatorzy widzą pierwszy krok do takiego bardzo przykrego scenariusza we wzrastającej popularności ruchów populistycznych i faszystowskich lub nawiązujących do tej ideologii. Siła się stanie tym, co będzie organizowało życie społeczne bardziej niż prawa, do których tak się już przyzwyczailiśmy, że nawet nie pamiętamy, że je mamy. Naprawdę nie wiadomo, co będzie. Nauka o klimacie jest bardziej złożona niż nam się to wydaje, i dlatego nikt nie wie, jak będzie przebiegała katastrofa klimatyczna, oprócz tego, że wiemy, że ona już trwa. Dla wielu ludzi jest rzeczywistością w tej chwili. Nam się może jeszcze wydawać, że to jest kwestia ciepłego lata czy okresowej suszy. Ale dla ludzi gdzie indziej na Ziemi to się już dzieje i będzie przyspieszało. Jak na razie to dzieje się szybciej niż przewidywały nawet najbardziej pesymistyczne prognozy. Tyle wiemy na pewno, to jest nauka. To nie jest pogląd. To nie jest coś, w co ktoś może wierzyć, a ktoś nie. To jest tak samo rzeczywiste jak istnienie bakterii. Nikt tak naprawdę nie wie do końca, jakie będą konsekwencje życiowe, ekonomiczne, zdrowotne, psychologiczne, duchowe i społeczne dla nas.\nCo robić? Pani zapytała też o to. Odpowiedź od ludzi, którzy zajmują się nauką o klimacie, jest jasna: wszystko, co w naszej mocy. Potrzebne są działania w absolutnie każdej przestrzeni. I tutaj zawsze pojawia się ta debilna rozmowa, przepraszam, że tak mówię, ale ona mnie strasznie irytuje: „Czy indywidualne działania, czy systemowe działania?”. Już nie mogę tego słuchać. To narcystyczne zapętlenie własnego dyskursu! Wiadomo, że jedno i drugie, wiadomo, że bez zmian systemowych nie złagodzi się skutków katastrofy klimatycznej. Tylko że te działania systemowe nie mają szansy się pojawić, jeżeli nie będziemy też walczyć na poziomie indywidualnym, jeżeli nie będziemy wymuszać zmiany wszystkimi możliwymi sposobami: chodzeniem na demonstracje, domaganiem się działań od lokalnych polityków, głosowaniem, ale też głosowaniem pieniędzmi, czyli wyborami konsumenckimi. Te wszystkie rzeczy muszą się nakładać na siebie. Marcin Popkiewicz, który jest moim idolem, jeździ po całej Polsce i prowadzi szkolenia z zakresu nauki o klimacie. Robi niesamowite rzeczy, jeśli chodzi o edukację u podstaw, ale mówi też, że „to, co wy robicie w Szkole Ekopoetyki, jest po prostu wspaniałe”. Trzeba robić to i to. Każdy powinien działać tam, gdzie czuje największą sprawczość. Nie ma jednej recepty. Oczywiście zmiana prawa jest potrzebna, zmiana regulacji dotyczących plastiku i emisji, przechodzenie na odnawialne źródła energii, to wszystko jest ważne, ale ważna jest też zmiana nastawienia, języka i paradygmatu, który w ogóle określa naszą relację z pozaludzkim światem. Ważne jest przebudowanie naszych wyobrażeń na temat tego, czym jest dobre i spełnione ludzkie życie. Wszystko, co robimy, ma jakieś znaczenie, bo chodzi o to, co jest stawką: zmniejszenie cierpienia, które istnieje i będzie narastało. Jeżeli to jasno zobaczyć – mało kto to widzi, niestety! to wtedy jest jasne, że każdy z nas może wiele zrobić. Tu nie chodzi o branie odpowiedzialności czy o poczucie winy, tylko o aktywne zaangażowanie się w to, co można zrobić.\nCzyli to jest kwestia etyczna? Nie filozoficzna, metafizyczna, tylko przede wszystkim etyczna.\nDla mnie chyba tak, chociaż też praktyczna. Mam dziecko i dopóki będę w ogóle żyła i miała siłę cokolwiek robić i mówić, będę wszystkimi dostępnymi mi sposobami walczyła o to, żeby moja córka miała świat, na którym może przeżyć swoje życie. I to jest kwestia i emocjonalna, i pragmatyczna też. Dla mnie ekologii i etyki nie da się rozdzielić, przynajmniej ja nie potrafię. Ale też nie potrafię etyki wyrugować z fundamentów sensownego ludzkiego życia.\nA co Pani sądzi o dark ecology? O myśleniu takich osób jak Timothy Morton i tezie, że jedyne, co nam pozostało, to trwanie przy umierającym świcie, że tylko tyle mamy i tylko tyle możemy zrobić?\nTo mi się wydaje troszeczkę melodramatyczne, w takim męskim stylu. Bardzo szanuję Timothy’ego Mortona, natomiast jestem sceptyczna wobec figur, które wydają mi się melodramatyczne, dlatego że melodramat zawsze jest narcystyczny czy egocentryczny. Może za dużo już tutaj powiedziałam, bo nie chcę przypisywać mu takich intencji, wiem, że są stuprocentowo czyste. Tyle że ta opowieść ma cechy melodramatyczne. Na pewno trwanie przy umierającym świecie jest czymś, co tak czy inaczej jest naszym udziałem w tej chwili. Znów pojawia się fundamentalny wybór, związany też głęboko z duchowością: na ile jesteśmy gotowi być obecni przy tym, a na ile będziemy mieć różne strategie ucieczkowe. Ale punktu widzenia mojej konstrukcji psychicznej te strategie są trudno dostępne. Kwestia opłakiwania i bycia przy tej stracie to bardzo ważny wymiar życia i twórczości teraz. Natomiast powiedzieć, że tylko to nam zostało, to trochę bezproduktywne. Na pewno nie tylko to. Została nam walka na wszystkich dostępnych nam frontach o to, żeby sobie nawzajem ulżyć, tak? Sobie, innym ludziom i innym istotom. Tak widzę sens ludzkiego życia.\nLawrence Buell napisał, że „kryzys ekologiczny to kryzys wyobraźni”. Czy mogłaby Pani to rozwinąć?\nTo jest dość prosta myśl. Buell sformułował ją na początku zwrotu ekokrytycznego w literaturoznawstwie amerykańskim. To jest punkt wyjścia dla ekokrytyki. Wypływa z obserwacji, że przecież to nie jest tak, że nie mamy technologii, nauki, możliwości przeciwdziałania. Kiedy on to pisał w latach dziewięćdziesiątych, wydawało się, że będzie można jakoś zapobiec tej katastrofie. Teraz już wiadomo, że nie. Ale nadal: skoro mamy te wszystkie techniczne możliwości, to dlaczego nic nie robimy? My musimy o tym rozmawiać. Pojawiło się totalne odklejenie od rzeczywistości, które jest kryzysem wyobraźni. Upatruję go w logice późnego kapitalizmu, korporacyjnego myślenia, które działa na wszystkich frontach, żeby z potencjalnie przytomnych istot zrobić konsumentów, którzy konsumują dwadzieścia cztery godziny na dobę i nie robią nic innego, a jednocześnie pracują na to, żeby móc tę niekończącą się konsumpcję podtrzymywać. Zrobienie luki, wyrwy w tym myśleniu, żeby rzeczywiście zobaczyć, jaki jest świat w jego kruchości i złożoności, to wielkie zadanie dla wszystkich, ale też właśnie dla poezji, literatury i sztuki. W tej przestrzeni próbujemy działać, wytrącać nas z tego otumanienia i po prostu uświadamiać nam, że jesteśmy Ziemianami/Ziemiankami, czy nam się to podoba, czy nie.\nChociaż Elonowi Muskowi wydaje się, że więcej sensu ma polecenie na Marsa i założenie tam kolonii.\nTo też jest dla mnie totalny kryzys wyobraźni, ale taki wręcz dziecinny. To przykład mówienia: „Tu się nam nie udało, ale w takim razie po śmierci pójdziemy do nieba”. To dziecinna – nie wiem, czy powinnam mówić dziecinna, bo to nie dzieci mają najgorszą wyobraźnię to infantylna fantazja o tym, że można uciec od swojego śmietnika i po prostu zacząć się bawić gdzie indziej. Tak naprawdę, jeżeli mielibyśmy wyeksportować w kosmos te wartości, którymi późny kapitalizm się kieruje, to nie jestem pewna, czy warto.\nPoprzedni wpis Poprzedni wpis Bezludność na mapie miejskiej\nNastepny wpis Następny wpis Prolog. Poszukiwanie bezludności


Twitch traci popularnych streamerów na rzecz YouTube’a\nDuże transfery odbiją się na platformie?\nOpublikowano 2 września 2021 11:29\nTwitch.tv to najpopularniejsza na świecie platforma do streamowania. Niemniej YouTube depcze jej po piętach, a gdzieś w tyle czai się Facebook. Ten ostatni próbował swoich sił, oferując opłacalne kontrakty znanym streamerom. Tymczasowo korzystali z Facebooka, ale potem i tak wrócili na Twitcha po zakończeniu umowy. Czy to samo czeka nas również teraz?\nOkazuje się, że YouTube oferuje również intratne kontrakty znanym streamerom z Twitcha. Ostatnio z platformy odszedł DrLupo, który miał 4,5 miliona obserwujących i 11 tysięcy aktywnych subskrybentów. Dołączył do jego odejścia, a raczej transferu TimTheTatman, który mógł się pochwalić 7 milionami obserwujących i 30 tysiącami subskrybentów. On również przechodzi na YouTube.\nSam YouTube nie podaje jednak, ile kosztowało firmę przejście tych dwóch streamerów na ich platformę. Nie wiadomo również, czy kolejne transfery nie są planowane, a wszystko jest możliwe! Sami twórcy treści są przekonani, że widzowie chętnie przejdą z nimi z Twitcha na YouTube. Oczywiście nie wszyscy, ale szacują że 7 na 10 osób zmieni platformę bez problemu.\nWarto dodać, że na Twitchu nie znajdziemy również Dr DisRespect, gdzie został zbanowany i nie planuje powrotu na tamtą platformę. Zadomowił się na YouTube na którym czuje się dobrze, tak samo jak Rachel “Valkyrae” Hofstetter czy Jack ‘CouRage’ Dunlop.\nPoznaliśmy listę najlepiej zarabiających Youtuberów 2021 roku!\nKogo najchętniej oglądaliśmy na YouTube w 2021 roku? Ekipę!\nPedałowanie na streamach wkrótce możliwe z nowym sprzętem Elgato!


Kiedy słyszysz, że nie ma apetyt i spoiwo tłuszcz, który zapowiada się nie tylko praca, ale tylko naturalne składniki, to z pewnością wzbudził nasze zainteresowanie. Jeśli chcesz wiedzieć, czy Proactol XS jest bezpieczny do podjęcia, czy jest to skuteczne, jakie składniki są? i jak to działa? mamy wszystko posortowane dlaRead More >\nProactol XS Przegląd Proactol XS jest nowym produktem wiążącym tłuszcz zastępując bardzo popularny Proactol Plus. Proactol XS posiada imponujące roszczeń, które mogłyby uczynić go jednym z najlepszych dostępnych na rynku. Niektóre z tych wniosków doprowadziły do takich gwiazd jak Mischa Barton wybierających go, aby pomóc im schudnąć . Przekonajmy się,Read More >\nProactol XS Review – Gdzie kupić Proactol XS\nDlaczego warto kupić Proactol XS? Proactol XS jest najlepszy, na wszelki wypadek trzeba drastycznych działań w dążeniu do rzucić nadmiar funtów. Powolny, ale stały spadek masy ciała sprawia Proactol jeden z najlepszych sprzedawców, od 2007 roku nasze założenie, będzie to bestseller w 2016 roku też. Ale najpierw, jakie są inneRead More >\nProactol XS Recenzje: Best Selling Fat Spoiwa – Czy to naprawdę działa? Fat spoiwa rzeczywiście zdobyć duże ilości procentowej przez pozostać kilka lat, z nauką za produkty są zaawansowane stwierdzić najmniej. Niemniej jednak, niektóre mają zdolność do podejmowania te same twierdzenia, że Proactol XS robi. Proactol jest po prostu zdolneRead More >\nJeśli jesteś zmęczony spędzać swój czas i pieniądze na tabletki diety schematów, które nie działają, a także chcą dowiedzieć się, że jedynym produktem, który dostarczy swoje gwarancje , po tym Proactol XS może być po prostu element, który ma zakończyć poszukiwania. Proactol XS jest nowy, a także ulepszona wersja jużRead More >


Ciała ofiar katastrofy już w Rosji. Trwa wyjaśnianie przyczyn - Superstacja\nCiała ofiar katastrofy już w Rosji. Trwa wyjaśnianie przyczyn\nCiała ofiar katastrofy rosyjskiego Airbusa A321 są już w Petersburgu. Mnożą się hipotezy dotyczące przyczyn tragedii. Rzecznik Kremla Dmitrij Pieskow mówi, że obecnie nie można wykluczyć żadnej wersji katastrofy w Egipcie, w tym tej o zamachu.\nPierwsze ciała ofiar katastrofy rosyjskiego airbusa A321 są już w Rosji. Z lotniska Pułkowo w Petersburgu wyjechały dwie ciężarówki ze szczątkami z Egiptu. To właśnie na to lotnisko leciał samolot, który rozbił się na półwyspie Synaj.\nDo mediów docierają sprzeczne informacje dotyczące przyczyn tragedii. Strona egipska jeszcze w sobotę przekazała, że nie ma podstaw, aby sądzić że to zamach terrorystyczny. Rosyjscy przedstawiciele twierdzą jednak, że samolot rozpadł się jeszcze w powietrzu - na dużej wysokości. Ma na to wskazywać duży obszar, na jakim rozrzucone są szczątki samolotu.\nAirbus A321 należący do rosyjskich linii czarterowych Metrojet, zniknął z radarów w sobotę na wysokości blisko 9,5 km po ok. 23 minutach od startu. Spadł na pustynny półwysep Synaj na północy Egiptu. Zginęły 224 osoby.


Szef MON o polskiej armii: "Wojsko Polskie powinno liczyć przynajmniej 250 tys. żołnierzy"\nSzef MON o polskiej armii: “Wojsko Polskie powinno liczyć przynajmniej 250 tys. żołnierzy”\nDodano 19 lipca 2021 Autor: Jan Hernik 1\nMariusz Błaszczak / fot. flickr.com\nSzef MON wypowiedział się w poniedziałek na tematy planów wzmocnienia polskiej armii. "Prawo i Sprawiedliwość konsekwentnie będzie wzmacniać zdolności obronne Rzeczypospolitej Polskiej poprzez zwiększanie liczebności Wojska Polskiego, poprzez wyposażanie Wojska Polskiego w najnowocześniejszych sprzęt" - zapewnia Mariusz Błaszczak.\nW ubiegłym tygodniu minister Mariusz Błaszczak wraz z wicepremierem Jarosławem Kaczyńskim ogłosili zakup 250 amerykańskich czołgów M1A2 Abrams SEPv3.\nW swojej wypowiedzi, szef MON stwierdził, że Prawo i Sprawiedliwość będzie pracowało nad zwiększeniem polskiego bezpieczeństwa na przekór ich oponentom politycznym.\nZdaniem Błaszczaka, Wojsko Polskie powinno liczyć minimum 250 tys. żołnierzy wojsk operacyjnych i 50 tys. żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej.\nZobacz także: Warszawa: Atak nożownika w galerii handlowej. Trwa obława policji. Napastnik nie pochodził z Polski?\nSzef MON wraz z wicepremierem, przewodniczącym Komitetu ds. Bezpieczeństwa Narodowego i Spraw Obronnych Jarosławem Kaczyńskim poinformowali w ubiegłą środę o zakupie nowych czołgów dla polskiej armii. Polska kupi od USA 250 czołgów M1A2 Abrams SEPv3. Na początku tego tygodnia szef MON kontynuował wypowiedzi o wzmocnieniu polskiej armii.\n“Słychać ataki ze strony polityków opozycji i ze strony byłych dowódców, dziś emerytowanych, ale aktywnych politycznie. Ja to odbieram w ten sposób, że oni po prostu nie chcą, żeby Polska była bezpieczna. Oni w imię swoich pożytków osobistych, politycznych chcą doprowadzić do tego, żeby proces modernizacji polskich sił zbrojnych został zatrzymany” – ocenił.\n“Ale Prawo i Sprawiedliwość konsekwentnie będzie wzmacniać zdolności obronne Rzeczypospolitej Polskiej poprzez zwiększanie liczebności Wojska Polskiego, poprzez wyposażanie Wojska Polskiego w najnowocześniejszych sprzęt” – zapewnił.\nBłaszczak zwrócił uwagę, że czołgi Abrams będą na wyposażeniu wojsk amerykańskich stacjonujących w Polsce. Dzięki temu – stwierdził – będziemy zacieśniać relacje wojskowe.\nOdpowiadając na kolejne pytania Błaszczak wskazał, że pierwsze egzemplarze tych czołgów trafią do Polski już w przyszłym roku i będą w nie wyposażone oddziały Wojska Polskiego, które stacjonują na wschód od Wisły.\nSzef MON o liczebności polskiej armii\nSzef MON mówił również o liczebności polskiej armii. Jego zdaniem powinna być ona bardziej liczna i lepiej wyposażona. To zdaniem Błaszczaka będzie stało na straży niepodległości Polski.\n“Wojsko Polskie powinno liczyć przynajmniej 250 tys. żołnierzy wojsk operacyjnych i 50 tys. żołnierzy Wojsk Obrony Terytorialnej. To jest minimum, które gwarantuje odstraszanie; które w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego będzie stało na straży niepodległości naszej ojczyzny, ale także będzie wspierało naszych sąsiadów, sojuszników z NATO. Do tego zmierzamy. Wojsko Polskie musi być coraz liczebniejsze, bo tylko w ten sposób odstraszy ewentualnego agresora” – przekonywał szef MON.\nDodano w Polska | Oznaczone czołgi, Mariusz Błaszczak, wojsko polskie\nZa dwa lata władzę przejmie Hołownia czy ktoś równie walnięty i znów zlikwiduje tą armię. A “abrahamsy” pójdą na złom do żyda.


Długoterminowe medyczne i społeczne konsekwencje przedwczesnego porodu czesc 4 – dentysta rzeszów\nDlatego przeprowadziliśmy testy trendów w kategoriach wieku ciążowego z wykorzystaniem dokładnej regresji logistycznej (oprogramowanie Stata / SE, wersja 10.0) i dostosowano tylko dla płci i roku urodzenia (w trzech odstępach czasowych). Ponieważ liczby w najwyższych kategoriach wieku ciążowego były zbyt wysokie dla dokładnych analiz, w analizach autyzmu wykorzystano 5% losową próbkę osób z kategorii referencyjnej (urodzonych w 37. tygodniu ciąży lub później) i W analizach schizofrenii wykorzystano losowo wybraną próbę osób w kategorii referencyjnej oraz 25% losową próbę osób w kategorii od 34 do 36 tygodnia ciąży. Ponieważ wyniki zależą w pewnym stopniu od składu losowej próbki, wykonaliśmy 25 niezależnych selekcji i zsumujemy medianę wartości P wśród tych 25 replikacji. Zgłaszamy również 95% przedziały ufności z dokładnych analiz regresji logistycznej dla kategorii o małej liczbie. Wskaźniki szans są dobrymi przybliżeniami względnego ryzyka dla tych rzadkich wyników. Obliczenia punktowe i przedziały ufności dla większych kategorii oparte były na regresji logiczno-dwumianowej. Dodatkowe analizy dotyczące niepełnosprawności medycznej zostały podzielone na straty według roku urodzenia, z wykorzystaniem przedziałów czasowych od 1967 do 1972, 1973 do 1978 i 1979 do 1983, a analizy niepełnosprawności medycznej i wyniki odzwierciedlające funkcje społeczne były stratyfikowane według płci . Autyzm i schizofrenia nie zostały uwzględnione w tych analizach stratyfikacyjnych, ponieważ liczby w podgrupach były zbyt małe.\nRysunek 1. Rysunek 1. Ustalenie i kontynuacja Kohorty. Tabela 1. Tabela 1. Dane dotyczące narodzin i cechy demograficzne kohorty. Rysunek 2. Rysunek 2. Krzywe przeżycia według wieku ciążowego. Ryc. 3. Ryc. 3. Świecki trend śmiertelności noworodków (na tysiąc), z wyjątkiem dzieci z wrodzonymi anomaliami. Łącznie 903 402 dzieci, które urodziły się żywe w latach 1967-1983, z ciążą w wieku co najmniej 23 tygodni i bez znanych wrodzonych anomalii, zidentyfikowano za pośrednictwem MBRN. Spośród nich 13,582 zmarło przed swoimi 20. urodzinami, a 22 128 nie było zarejestrowanych jako osoby dorosłe w Norwegii jako dorośli, pozostawiając 867,692 w grupie jako osoby dorosłe (ryc. 1). Pięcioletnie przeżycie zwiększyło się z 20% dla dzieci urodzonych w 23 do 27 tygodniu ciąży do 99% dla osób urodzonych w terminie. Wyjściową charakterystykę kohorty przedstawiono w Tabeli 1, a przeżycie dzieci w wieku ciążowym pokazano na rycinie 2. Od 1967 r. Do 1983 r. Śmiertelność noworodków stopniowo zmniejszała się dla wszystkich okresów ciąży (ryc. 3).\nTabela 2. Tabela 2. Upośledzenia medyczne według wieku ciążowego w chwili urodzenia. Ryzyko poważnych upośledzeń medycznych, takich jak porażenie mózgowe, upośledzenie umysłowe, zaburzenia rozwoju psychicznego, zachowania i emocje, a także innych poważnych niepełnosprawności, takich jak ślepota lub słabe widzenie, utrata słuchu i padaczka, znacznie wzrosło wraz z malejącym wiekiem ciążowym (Tabela 2). Zaobserwowaliśmy również znaczące powiązanie zaburzeń autystycznych z bardzo niskim ciążeniem, ale te wyniki były oparte na bardzo małej liczbie przypadków w najniższych grupach wieku ciążowego (Tabela 2)\n[więcej w: dagmara winiarska instagram, bazetham retard, maść advantan ]\nTags:bazetham retard dagmara winiarska instagram maść advantan\nWszystkie pozostałe informacje zostały zaktualizowane do 2002 roku. Każdy mieszkaniec Norwegii ma krajowy numer identyfikacyjny,…\nW wieku od 19 do 35 lat prawie z 9 osób urodzonych w wieku 23…\n0 thoughts on “Długoterminowe medyczne i społeczne konsekwencje przedwczesnego porodu czesc 4”\n13 stycznia 2019 o 12:58\n[..] Cytowany fragment: catering toruń[…]\nPowiązane tematy z artykułem: bazetham retard dagmara winiarska instagram maść advantan\nMały przekrój światła tej tętnicy ulega niepomiernemu powiększeniu w czasie ciąży. 4. – T. sromowa zewn. (a.


Anglicy dorzucą pizzeriom do pieca - Puls Biznesu - pb.pl\nAnglicy dorzucą pizzeriom do pieca\nSpółka prowadząca w Polsce lokale pod szyldem Domino’s szuka w Londynie 55 mln zł na rozwój sieci.\nPizza to wynalazek Włochów, ale już od dawna jedzą ją niemal wszystkie narody świata. I na tym zarabiają. W Polsce pizzerie pod szyldem amerykańskiej sieci Domino’s prowadzi notowana na londyńskim rynku alternatywnym AIM spółka DP Poland — i właśnie szykuje się do przeprowadzenia tam oferty publicznej, z której chce zebrać 10,5 mln GBP. Wszystko na inwestycje nad Wisłą. — To będzie w przeliczeniu ok. 55 mln zł, co pozwoli nam na ekspansję terytorialną i osiągnięcie zysków w perspektywie kilku...\nPizza to wynalazek Włochów, ale już od dawna jedzą ją niemal wszystkie narody świata. I na tym zarabiają. W Polsce pizzerie pod szyldem amerykańskiej sieci Domino’s prowadzi notowana na londyńskim rynku alternatywnym AIM spółka DP Poland — i właśnie szykuje się do przeprowadzenia tam oferty publicznej, z której chce zebrać 10,5 mln GBP. Wszystko na inwestycje nad Wisłą.\n— To będzie w przeliczeniu ok. 55 mln zł, co pozwoli nam na ekspansję terytorialną i osiągnięcie zysków w perspektywie kilku lat. Do tej pory zainwestowaliśmy tu ok. 50 mln zł i otworzyliśmy 13 lokali w Warszawie — mówi Maciej Jania, dyrektor zarządzający Domino’s w Polsce.\nDomino’s powróciło na polski rynek w połowie 2010 r. Wcześniej już raz próbowało dogodzić podniebieniom i żołądkom Polaków — na przełomie wieków miało kilkanaście lokali, głównie w stolicy, ale w 2002 r. zamknęło podwoje. Teraz — pod skrzydłami DP Poland — ma wchodzić do kolejnych miast.\n— Do końca tego roku ruszą jeszcze dwa lokale w Warszawie. W 2013 i 2014 r. chcemy otwierać po 10 pizzerii rocznie. Zamierzamy wejść do największych miast — jak Gdańsk, Wrocław czy Kraków — ale nie zdecydowaliśmy jeszcze, czy będziemy ruszać jednocześnie we wszystkich, czy spróbujemy je podbić po kolei. Strategia ekspansji dopiero powstaje — mówi Maciej Jania. Na całym świecie pod szyldem Domino’s działa ok. 10 tys. lokali — z czego połowa w Stanach Zjednoczonych. Większość prowadzą franczyzobiorcy.\n— Wszystkie lokale Domino’s w Polsce należą do nas jako krajowego masterfranczyzobiorcy. Kolejne będą działać w takiej samej formule, ale — zgodnie z globalną polityką sieci — po umocnieniu się na rynku rozważymy dopuszczenie do prowadzenia lokali także zwykłych franczyzobiorców — mówi Maciej Jania. Na polskim rynku pizzerii dziś największe sieci to m.in. Da Grasso, Dominium, Biesiadowo czy hiszpańska Telepizza, koncentrująca się na sprzedaży w dostawie. To właśnie w tym segmencie rynku Domino’s szuka klientów.\n— Zarabiamy przede wszystkim na dostawie, głównie dzięki zamówieniom telefonicznym. Internet ma mniejszy udział, ale bardzo duży potencjał. Spodziewamy się, że w ciągu kilku lat zamówienia z komputerów i urządzeń mobilnych będą odgrywały większą rolę — mówi Maciej Jania.\nWyniki polskiego Domino’s na razie nie wyglądają różowo — tylko w pierwszym półroczu 2012 r. spółka miała ok. 4 mln zł przychodów przy 8 mln zł straty netto. Eksperci branżowi zastrzegają jednak, że na tak wczesnym etapie rozwoju straty są nieuniknione.\n— To efekt dużych inwestycji, przede wszystkim w lokale własne. To już drugie podejście firmy do polskiego rynku, ale tym razem skala jest znacznie większa. Domino’s wróciło na rynek w trudnym momencie dla gastronomii, gdy konsumenci zaczęli ograniczać wydatki z powodu kryzysu — ale jak na tak wczesny etap rozwoju radzą sobie dobrze i mogą konkurować z dużymi sieciami czy trzymającymi się mocno lokalnymi pizzeriami — ocenia Jarosław Frontczak, analityk PMR.\nJego zdaniem, problemy całej branży gastronomicznej są tak naprawdę szansą dla nowych graczy — zwalnia się dużo dobrych lokalizacji i taka sieć jak Domino’s może zaznaczyć swoje miejsce na mapie.\n— O ile nie przeinwestują, za kilka lat mogą być jedną z większych marek na rynku pizzerii — uważa Jarosław Frontczak.\nPierwszy w Polsce bankomat zbliżeniowy\nCeny w ochronie muszą wzrosnąć\nGuardian rozbuduje się w Bolesławcu\nRządzie, posłuchaj ekspertów\nLokale\t, Archiwum , Rynek\nInne / Anglicy dorzucą pizzeriom do pieca


O Mnie / Współpraca - MyLovelyFuchsia\nKontakt : kamiladmochowska@onet.pl\nJestem kreatywna i lubię organizować konkursy gzie wygrywają ciekawe, kreatywne odpowiedzi. Chętnie pomogę współorganizować konkurs.\nPrzykładowe posty z współprac :\nCześć, jestem Kamila, mama cudownej dziewczynki o imieniu Kornelia .\nO czym będzie mój blog ?\nMam nadzieję , że będzie miło i zapraszam - Obserwujcie ! :D


Przegląd prasy z marca 2021 w Gryfinie, najważniejsze informacje miesiąca | Gryfino Nasze Miasto\nN360 1 kwietnia 2021, 17:25\nPora na przegląd marca 2021? Z nami miesięczną prasówkę z Gryfina nadrobisz w kwadrans CC0\nPrzegląd marca 2021 w Gryfinie: top 3 artykuły z miesiąca\n📢 Koronawirus. Ile nowych zakażeń w powiecie gryfińskim 1.04.2021? Najnowsze dane z Ministerstwa Zdrowia\n40 nowych zakażeń koronawirusem w powiecie gryfińskim. Przedstawiamy dzienny raport z dnia 1.04.2021. Od początku roku w powiecie gryfińskim stwierdzono 3 747 zakażeń koronawirusem, jednocześnie w powiecie z powodu COVID-19 od 1.02.2021 do tej pory zmarło 68 osób.\n📢 Wszystkie zmiany trenerów w PKO Ekstraklasie. Najlepiej wyszła na tym Legia Warszawa\nPrasówka marzec Gryfino: pozostałe wydarzenia\nPoniżej prezentujemy pozostałe artykuły, które przyciągały w marcu uwagę czytelniczek i czytelników z Gryfina. Co było tak istotne, że nie można było od tego oderwać wzroku?\n📢 Tygodniowy przegląd prasy (Gryfino, 14.03-20.03.2021), poznaj najważniejsze informacje z Gryfina\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie tygodniową prasówkę. Jeśli w mijającym tygodniu byłeś zbyt zajęty, by nadążyć za informacjami z Gryfina, zobacz teraz artykuły, które inni czytelnicy czytali najchętniej między 14.03 a 20.03.2021. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „Żurek wielkanocny. Przepis na domowy postny żur z dodatkami jak na wsi”?\n📢 Te restauracje w województwie zachodniopomorskim odwiedziła Magda Gessler LISTA\n📢 Biedronka sprzedaje testy Primacovid, które wykrywają przeciwciała koronawirusa. Są jednak ograniczenia\n📢 Przegląd tygodnia w Gryfinie, najważniejsze wydarzenia od 7.03 do 13.03.2021, sprawdź czy nie minęło Cię nic ważnego\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie tygodniową prasówkę. Jeśli w mijającym tygodniu byłeś zbyt zajęty, by nadążyć za informacjami z Gryfina, zobacz teraz artykuły, które inni czytelnicy czytali najchętniej między 7.03 a 13.03.2021. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „Biedronka będzie sprzedawać testy Primacovid, które wykrywają przeciwciała koronawirusa. Będą jednak ograniczenia”?\n📢 Tak kobiety pracowały za dawnych lat. Przypominamy żeńskie zawody na starych fotografiach\nPrzegląd prasy Gryfino (6.05) - najważniejsze informacje z czwartku\nTygodniowy przegląd prasy w Gryfinie, (25.04-1.05.2021)\nPrzegląd prasy z Gryfina w kwietniu\nTygodniowy przegląd prasy w Gryfinie, (18.04-24.04.2021)\nWyłączenia prądu 14.04 w Gryfinie\nTygodniowy przegląd prasy w Gryfinie, (4.04-10.04.2021)\nTygodniowy przegląd prasy w Gryfinie, (28.03-3.04.2021)\nPrzegląd marca w Gryfinie\nEpidemia nas nie złamie – mówią nauczyciele z Gryfina\nTygodniowy przegląd prasy w Gryfinie, (21.03-27.03.2021)\nPrzegląd tygodnia od 14.03 w Gryfinie\nTygodniowy przegląd prasy w Gryfinie, (7.03-13.03.2021)\nPrasówka Gryfino 6.05.2021 - wydarzenia dnia, podsumowanie z wczoraj - sprawdź, czy w Gryfinie nie minęło Cię nic ważnego\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie poranną prasówkę. Zobacz artykuły, które nasi czytelnicy czytali najchętniej wczoraj, 6.05.2021, w Gryfinie. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „Dawid Kwiatkowski stworzył z filmów od fanek alternatywną wersję klipu do utworu „Bez Ciebie”. Kiedy nowa płyta Dawida? [WIDEO, WYWIAD]”?\nPrzegląd tygodnia w Gryfinie, najważniejsze wydarzenia od 25.04 do 1.05.2021, sprawdź czy nie minęło Cię nic ważnego\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie tygodniową prasówkę. Jeśli w mijającym tygodniu byłeś zbyt zajęty, by nadążyć za informacjami z Gryfina, zobacz teraz artykuły, które inni czytelnicy czytali najchętniej między 25.04 a 1.05.2021. Sprawdź, czy nie minęło Cię nic ważnego. Czy czytałeś artykuł: „Szczepienia przeciw COVID-19 będą obowiązkowe? Prof. Horban: Być może trzeba będzie coś takiego wprowadzić, jeżeli inne metody zawiodą”?\n2 maja 2021, 9:04\nPrzegląd prasy z kwietnia 2021 w Gryfinie, najważniejsze informacje miesiąca\nPrzygotowaliśmy dla Ciebie podsumowanie minionego miesiąca. Zobacz artykuły, które w kwietniu czytaliśmy najchętniej. Które informacje przykuwały uwagę mieszkanek i mieszkańców Gryfina najbardziej? Czy czytałeś artykuł: „Jak mieszka Katarzyna Dowbor, gwiazda programu Nasz Nowy Dom? Ile domów wybudowała? Jesteśmy z wizytą u Katarzyny Dowbor! 1.05.2021”?


Trybownica Uda OPTiX - Foodmate\nInteligentne Trybowanie Uda\nFoodmate wprowadza kolejne inteligentne rozwiązanie w trybowaniu uda! Nowa Trybownica Uda OPTiX firmy Foodmate wykorzystuje technologię rentgenowską, aby określić pozycję chrząstki, mierząc długości kości, zapewniając najwyższą możliwą wydajność. Trybownicę można zintegrować z linią dzielenia OPTI Flow i dostosować do tuszek o różnych rozmiarach i odkostnia do 14 400 udek na godzinę.\nNowa Trybownica Uda OPTiX firmy Foodmate wykorzystuje technologię rentgenowską, zapewniając najwyższe możliwe uzyski. Dodatkowo OPTiX oferuje integrację z systemem dzielenia OPTI Flow oraz dostosowanie do szerokiego zakresu rozmiaru tuszek.\nOdcięcie Uda od Podudzia\nOdcięcie Mięsa z Uda\nSkrobaki Mięsa z Uda\nTechnologia X-Ray + Integracja z linią dzielenia\nOPTiX to połączenie trwałej mechaniki i najnowocześniejszej technologii w automatyce, zapewniające najwyższą możliwą wydajność i jakość mięsa.\nKliknij i zobacz OPTiX podczas pracy!\nOPTiX oferuje elastyczność zawieszania surowca na maszynę: ręczne zawieszanie na wolnostojący system trybowania lub możliwość integracji z systemem dzielenia OPTI Flow. Maszyna może pracować z dużą prędkością i oferuje różne konfiguracje linii oraz przystosowanie do tuszek różnej wielkości. Maszyna produkuje bardzo dużą ilość mięsa pozbawionego chrząstek z minimalną zawartością kości. Skutkuje to ograniczeniem doczyszczania do minimum.\nSystem wolnostojący lub zintegrowany z linią dzielenia\nOdkostnia do 14 400 udek na godzinę\nWyjątkowy wygląd produktu końcowego\nTechnologia rentgenowska umożliwia regulację każdej nogi w czasie rzeczywistym\nProdukt końcowy pozbawiony chrząstki, ze skórą lub bez\nMaszyna zapewnia wygląd mięsa jak po ręcznym trybowaniu\nRama i silnik Stali Nierdzewnej\nDługość 11910 mm\nDługość 2182 mm\nWysokość 2333 mm\nZużycie powietrza 50 l/min ( 13.2 gal/min)\nPodłączenie powietrza Rurka 8mm (1/4”)\nPodłączenie wody (niskie ciśnienie) 1” (10 dysz)\nWoda (niskie ciśnienie) ± 3 bar (42.6 PSI)\nZużycie wody (niskie ciśnienie) Średnio 1.2 GPM\nPodłączenie wody (wysokie ciśnienie) 1” (10 dysz)\nWoda (wysokie ciśnienie) Max.: 100 Bar\nZużycie wody (wysokie ciśnienie) 16 m3/hr\nZasilanie 3 X 380-480V, 50/60Hz\nZużycie energii 16 kW\nPodłączenie Internetu Foodmate eWon (należy pamiętać, że do zdalnego wsparcia wymagane jest aktywne połączenie internetowe)\nTrybownica Uda OPTiX wykorzystuje system pomiaru rentgenowskiego, aby dokładnie mierzyć każdą nogę, a następnie wykorzystuje zebrane dane, aby automatycznie dostosować maszynę do każdej nogi w czasie rzeczywistym, zachowując prędkość 14 400 nóg na godzinę.


Bitcoin wciąż w dół, ale historia pokazywała już większe spadki | Bitcoin.pl - Polski Portal Bitcoin\nNa powyższych wykresach, możemy zobaczyć pewną analogię. Zauważmy, że po każdej takiej korekcie, Bitcoin powracał na właściwe tory i notował nowe ATH. Warto przyjrzeć się liczbom. W ciągu 5 miesięcznych spadków w 2011 roku, BTC spadł aż a 94% w stosunku do ATH. Następnie aż 19 miesięcy zajęło mu, aby osiągnąć nowy szczyt.\n— Mati Greenspan (@MatiGreenspan) 22 listopada 2018\nTags: bitcoinbitcoin bańkibitcoin bessabitcoin historiabitcoin korektabitcoin kursbitcoin prognozabitcoin prognozykurs bitcoin


Edmund / Imieniny / DEON.pl\nEdmund imieniny obchodzi: 18 Marca, 13 października, 30 października, 16 listopada, 20 listopada oraz 1 grudnia\nImię germańskie, złożone z elementów: ed- 'majątek, dziedzictwo' oraz -mund 'opieka'. Edmund zatem to 'opiekun dziedzicznej posiadłości'. W dokumentach imię występuje w formie Eadmund, Otmund.\nW Polsce imię poświadczone zostało w Kodeksie Małopolski w r. 1365 (frater Edmundus, prior Andreoviensis - -brat Edmund, przeor klasztoru w Jędrzejowie-, ale trudno powiedzieć, czy był on Polakiem).\nOdpowiedniki obcojęz.: łac. Edmundus, ang. Edmond, Edmund, fr. Edmond, niem. Edmund, hiszp. Edmundo.\nŚwięci, którzy pod tym imieniem pojawili się w dziejach Kościoła, reprezentują jeden region: Brytanię. Osiągnęli sławę wielką i doznawali czci dość intensywnej. Przedstawiamy czterech najznamienitszych, natomiast o kilku innych mowa będzie w aneksach.\nEdmund, król Anglów Wschodnich. Urodził się około r. 840. O pochodzeniu jego nic pewnego nie wiemy, późniejsze zaś przekazy pod tym względem wydają się legendarne. Rządy objął w r. 855. Pierwsze lata panowania przebiegały spokojnie. Wszystko wskazuje na to, że król dla swej mądrości i poczucia sprawiedliwości był lubiany i ceniony. Ale w r. 866 nowe napaści najeźdźców duńskich zmąciły ów spokój. W cztery lata później usadowili się oni w Thedfordzie. Król wydał im wówczas bitwę, ale pokonany w niej, dostał się do niewoli. Najeźdźcy zażądali, by wyrzekł się wiary i stał się ich wasalem. Gdy Edmund odmówił, obito go, a potem obnażonego przywiązano do dębu. Jak św. Sebastian, stał się celem łuczników. W końcu ścięto mu głowę i wrzucono do rowu. Później odszukano jego ciało i godnie pochowano. Od r. 1016 relikwii świętego strzegło opactwo jego imienia Bury St. Edmunds. Ale w czasie walk Ludwika VIII francuskiego z Janem Bez Ziemi (1217) Francuzi mieli je rzekomo porwać i przewieźć do Tuluzy. Spoczywają tam ponoć w kościele S. Sernin. Edmund czczony jest jednak najbardziej w Anglii, gdzie istnieje ponad sześćdziesiąt kościołów pod jego wezwaniem. Pamiątkę obchodzi się 20 listopada.\nEdmund, król Anglii (939-946). Był synem zwycięskiego króla Edwarda Starszego (899-924), a bratem jego następcy Athelstena. Na tron wstąpił po śmierci tego ostatniego, w r. 939, i od razu walczyć musiał w wikingami z Irlandii, którzy najechali Yorkshire. Wkrótce potem Olaf, król Dublina, zajął York i najechał Mercję. Gdy w r. 941 Olaf zmarł, Edmund odzyskał utracone terytoria, a następnie oczyścił z najeźdźców inne wcześniej zajęte ziemie. Wzmocniwszy swe siły, podbił też Cymbrię, a z Malcolmem, królem Szkocji, zawarł korzystne przymierze. W dziele konsolidacji kraju byłby zapewne osiągnął więcej, przerwała je jednak jego nagła śmierć. Gdy 26 maja 946 r. siedział ze swymi wojownikami przy stole, został nieoczekiwanie zaatakowany przez rozbójnika Liofę, skazanego ongiś na banicję. Zginął od sztyletu, a taką niewinną śmierć w owym czasie dość powszechnie uważano za męczeństwo. Petrus de Natalibus wpisał go dlatego do swego katalogu świętych.\nEdmund z Abingdon (nad Tamizą), arcybiskup Canterbury. Urodził się około r. 1180. Studiował w Oksfordzie i Paryżu. Sam następnie wykładał w Oksfordzie, komentując tam - jako pierwszy - Arystotelesa. Zdaje się, że raz jeszcze przebywał w Paryżu, oddając się z kolei studium teologii, którą także wykładał następnie w Oksfordzie. W r. 1222 objął stanowisko podskarbiego biskupa Salisbury. W dwa lata później wybrano go na wakujące od dłuższego czasu arcybiskupstwo Canterbury. Rządy upływały mu pośród nieustannych sporów z mnichami - członkami kapituły, którzy przypisywali sobie rozmaite uprawnienia i cieszyli się poparciem bądź to króla, bądź pospólstwa. Spraw tych nie zdołał załatwić ani sam Edmund w czasie swojego pobytu w Rzymie (1237), ani legat papieski, kardynał Otto. W jesieni 1240 r. arcybiskup raz jeszcze wyruszył na kontynent, zapewne z zamiarem odbycia wizyty ad limina. W drodze zachorował. Znalazł wówczas gościnę u augustianów w Soisy-en-Brie. Tam zmarł 16 listopada tegoż roku. Okoliczny lud od razu otoczył jego pamięć czcią. Rychło wpisali go też do swych martyrologiów cystersi, z którymi utrzymywał ongiś zażyłe stosunki. Wreszcie Innocenty IV, przybywszy do Lyonu na sobór (1246), kanonizował go. Edmund pozostawił po sobie dwa pisma: Moralitates in Psalmos oraz słynny traktat ascetyczny Speculum Ecclesiae. W historiografii określany jest często (mylnie) jako Edmund Rich.\nEdmund Campion. Urodził się w Londynie dnia 25 stycznia 1540 r. w rodzinie księgarza. Od dzieciństwa wykazywał niezwykłe zdolności umysłowe. Po świetnym ukończeniu szkół w Londynie dostał się na studia w Oksfordzie, gdzie rychło okazał się też wybitnym mówcą. Odtąd często musiał przemawiać na rozmaitych obchodach publicznych. W r. 1564 został mistrzem sztuk wyzwolonych. Bodaj przy tej okazji złożył tzw. przysięgę supremacyjną, jak się zdaje, nie bez wątpliwości i niepokoju. Nieco później jeden z jego protektorów, biskup Cheney, przynaglił go do przyjęcia diakonatu (anglikańskiego). Ale wkrótce Campion znalazł się na drodze wiodącej do katolicyzmu, do którego pociągnęło go studium Ojców Kościoła. Nie ukrywane sympatie rzymskie sprawiły, że nie zdołał już objąć stanowiska na uniwersytecie w Dublinie, dokąd go zapraszano. Wkrótce poczuł się jeszcze bardziej zagrożony, toteż po męczeńskiej śmierci doktora Storeya, którego procesowi się przysłuchiwał, uszedł na kontynent. W drodze ujęto go, ale dzięki pomocy przyjaciół zdołał uciec i w końcu dostał się do kolegium angielskiego w Douai. Ukończył tam studia teologiczne ze stopniem bakałarza i wykładał homiletykę. Na przełomie 1572 i 1573 był już w Rzymie, starając się o przyjęcie do Towarzystwa Jezusowego. Wysłano go do Czech, dokąd podążał z Wawrzyńcem Maggio, późniejszym pierwszym prowincjałem jezuitów polskich. Po odbyciu nowicjatu obarczono go obowiązkami wykładowcy retoryki, które spełniał świetnie. Święcenia kapłańskie otrzymał w r. 1579, ale już przedtem, z wielkim powodzeniem zajmował się Sodalicją Mariańską studentów. Napisał też wiele dramatów na użytek teatru szkolnego. W r. 1580 wezwano go do Rzymu. Po audiencji u Grzegorza XIII razem z innymi wysłany został do Anglii. Kiedy jednak w Reims dowiedziano się, że szpiedzy są na tropie misji, jej członków rozesłano w różne strony; Campion zaś wszczął starania o przedostanie się do Anglii z samym tylko Robertem Personsem. W czerwcu tego roku nie bez przygód dotarł do Londynu i bezzwłocznie rozpoczął z ukrycia umacniać i przekonywać katolików chwiejących się w wierze. Działalność ta stała się głośna. Agenci zatem wszczęli poszukiwania, natomiast katolicy, chcąc ocalić misjonarzy, skłonili ich do opuszczenia miasta i udania się na prowincję. Campion pośród tysiącznych niebezpieczeństw przewędrował wówczas hrabstwa Berkshire, Oksford i Northamptonshire. Przez jakiś czas przebywał na zamku Wiliama Griffitha, niedaleko Uxbridge, i wówczas to zdredagował swe małe dziełko pt. Dziesięć mocnych dowodów, iż adwersarze Kościoła w porządnej o wierze dysputacji upaść muszą. Persons wydrukował je potajemnie w Londynie. Na otwarcie wykładów studenci oksfordzcy znaleźli w St. Mary's Church egzemplarze dziełka ofiarowane im potajemnie z dedykacją: Edmundus Campianus doctissimis accademicis Oxonii florentibus et Cantabriae. Wszyscy podziwiali kunszt pisma, jego jasność i świetną łacinę. Natomiast rząd Jej Królewskiej Mości odpowiedział zarządzeniem wszczęcia pilniejszych poszukiwań autora. Persons, który był przełożonym Campiona, skierował go wówczas do hrabstwa Norfolk, sądząc, że będzie tam bezpieczniejszy. Tymczasem, w drodze zdradził go Jerzy Eliot, szpieg-odstępca. Edmund został ujęty razem z dwoma innymi kapłanami i odstawiony do Londynu. Na głowie umieszczono mu napis Edmundus Campion jesuita seditiosus. Wkrótce rozpoczęto przesłuchiwania, prowadzone zrazu z łagodnością i umiarem, częściowo z udziałem królowej. Campion uznał jej władzę w zakresie spraw doczesnych, ale odmówił przyjęcia łaski i honorów proponowanych mu wbrew jego sumieniu. Nie udał się też do kościoła protestanckiego, co miałoby potwierdzić rozsiewane fałszywie pogłoski, jakoby uległ. Wtedy zaczęto go traktować inaczej i poddano torturom. Nie załamał się. Wyszedł też zwycięsko z dysputy przeprowadzonej w niezmiernie ciężkich dla niego warunkach. Po dyspucie przyszły nowe tortury. Wreszcie 14 listopada wytoczono proces, na którym Campion wraz z innymi został oskarżony o zdradę stanu. Racje oskarżycieli były tak słabe, a obrona Campiona tak świetna, że wszyscy spodziewali się łagodnego wyroku lub uwolnienia. Mimo to trybunał skazał go na śmierć. Okrutny werdykt Campion przyjął recytując Te Deum. Zginął na szafocie, modląc się za królową, dnia 1 XII 1581. Śmierć Campiona stała się głośna w całej Europie, gdzie też wielokrotnie drukowano jego Dziesięć wywodów. Po polsku ukazały się one dwukrotnie w Wilnie w r. 1584, w przekładach Piotra Skargi i Kaspra Wilkowskiego. Do swego tłumaczenia Skarga dołączył sylwetkę męczennika. Ukazał go też w dodatku do swych Żywotów Świętych. Gdy natomiast w r. 1886 Campiona i towarzyszy beatyfikowano, postacie męczenników angielskich popularyzował u nas J. Badeni. Czterdziestu z nich kanonizował w r. 1970 Paweł VI. Była między nimi, jak się wyraził papież w homilii kanonizacyjnej, wielka postać Edmunda Campiona.


Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - Przepisy kulinarne - Ciasta i\nKruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 4 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 5 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 6 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 7 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 8 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 9 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 10 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 11 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 12 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 13 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 14 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 15 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 16 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 17 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 18 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 19 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 20 Kruche ciasteczka na Boże Narodzenie - zdjęcie 21\nRozwałkować na grubość około 4 mm i wykrawać foremkami dowolne kształty (np. choinkę, gwiazdę, domek, księżyc, serduszko). Ciasteczka przełożyć na formę wyłożoną papierem do pieczenia. Włożyć do nagrzanego piekarnika i piec przez około 12 minut w temperaturze 170 °C. Ostudzić i dowolnie udekorować kolorowym lukrem.\nZ podanych składników wyjdzie około 130 sztuk ciasteczek.\nW tym przepisie masło można zamienić na inny tłuszcz, a mianowicie na skwarki, które przed dodaniem do innych składników trzeba zmielić w maszynce do mielenia mięsa (jeden lub dwa razy). Skwarki można uzyskać ze stopienia słoniny lub łoju. Później oddziela się skwarki od wytopionego tłuszczu. I w przypadku słoniny otrzymujemy smalec - bez dodatków jako tłuszcz do różnych potraw lub z dowolnymi dodatkami i przyprawami (np. jabłkiem, cebulą, majerankiem, solą) - jako smalec idealny do smarowania pieczywa. A w przypadku łoju, otrzymujemy tłuszcz, który można dodawać np. do drożdżowego ciasta lub różnych gotowanych potraw (np. czerwonej kapusty).\nŻeby uzyskać 30 dag skwarek potrzebujemy do stopienia około 1 kg tłuszczu (czyli słoniny lub łoju).\nDzięki takim mielonym skwareczkom uzyskamy bardzo dobre i wyjątkowo kruche ciasteczka, kiedyś bardzo popularne, a teraz nieco zapomniane ;)\nDodane przez Dorota w dniu 2014-12-18


Wprawdzie nie rosną w Lubuskiem cyprysy, wzgórza są łagodniejsze, ale mamy co pokazać – winiarski region w Polsce!\n▶▶ OBEJRZYJ FILM O LUBUSKIM WINIARSTWIE ◀◀\nNajlepsi tancerze walczyli o mistrzostwo w hali...\nLatynoskie rytmy w hali CRS. Tak prezentowali s...\nData: 13 sierpnia 2001, 22:10\nNowy wiek, nowe modele\nObecny rok jest szczególnie obfity w nowe modele aut. Być może producenci pojazdów uznali, iż początek nowego wieku to dobra okazja na kupno czterech kółek. Część pokazów premierowych już się odbyła. Wszystkie tegoroczne niespodzianki będą jednak znane dopiero jesienią.\nAuto dla wnuka\nKonstruktorzy z firmy Volkswagen opracowali prototyp pojazdu przyszłości. Auto nie szokuje wymyślnymi kształtami karoserii, projektanci skupili się tylko na wyposażeniu pojazdu we wszystkie nowinki elektroniczne.\nTygodnik Motor porównał w testach trzy opony: passio z Dębicy, renomowane continental EcoContact oraz bieżnikowane opony renova. Testy udowodniły, że ogumienie bieżnikowane nie może konkurować z nowymi produktami.\nGorzowscy miłośnicy najpopularniejszego modelu Volkswagena organizują fanklub tego pojazdu.\nData: 6 sierpnia 2001, 22:10\nW konia po argentyńsku\nDecydując się na ratalny zakup samochodu poza bankiem warto wykazać szczególną ostrożność. Przedstawiciele niektórych firm obiecujących atrakcyjne pożyczki, wprowadzają klientów w błąd. Na pierwszy rzut oka oferta firmy Auto - Plan jest rewelacyjna. Skodę fabia lub opla corsę można kupić już za 23 tys. zł, czyli 10 tys. zł taniej niż u dilerów. Co najciekawsze - gotówki nie trzeba wykładać w...\nAuto dla baby\nKobiety chcą by auto było przede wszystkim ładne i urodą wyróżniało się na drodze. Cena ma dla nich - niestety, panowie - drugorzędne znaczenie. Przy zakupach aut kobietom zazwyczaj towarzyszą mężczyźni. Nie po to, by sugerować model, ale by przyjrzeć się szczegółom technicznym.\nLipsk (Saksonia) pokonał 250 konkurentów w zabiegach o lokalizację nowej fabryki BMW. Pracować będzie w niej około 10 tys. osób. Uruchomienie zakładu nastąpi w 2003 r., produkcja seryjna ruszy dwa lata później.\nNowy ford mondeo zbiera doskonałe opinie. Jednak w Polsce, pod względem wielkości sprzedaży, zdecydowanie ustępuje passatowi, toyocie avensis czy oplowi vectrze. I trudno powiedzieć dlaczego tak się dzieje.\nData: 30 lipca 2001, 22:10\nRozwija się polski rynek sprzedaży samochodów używanych - wynika z badań firmy Eurotax Polska, która zajmuje się analizą rynku motoryzacyjnego. - Na rynku samochodów używanych będzie coraz lepiej, bo na rynek wracają auta z polskich sieci dilerskich. Poza tym coraz więcej transakcji będzie przeprowadzanych w profesjonalnych punktach dilerskich i autokomisach, a nie na giełdach - powiedziała...\nNie ma takiego auta, którym nie interesują się złodzieje. Wiadomo jednak, że niektóre samochody cieszą się wśród przestępców szczególną popularnością, inne są kradzione rzadziej. Dotyczy to aut nowych jak i używanych, chociaż oczywiście każdy z samochodów może być ukradziony w innym celu. Niektóre z bardzo drogich pojazdów znikają z parkingów w wyniku zamówienia złożonego przez kontrahenta zza...\n« ‹ 1 ... 669 670 671 672 673 › »


Stolik kawowy glamour – Ciekawy blog o świecie\nKażdy właściciel domu chciałby, by jego pomieszczenia wyposażone były oryginalnie i elegancko. Nie każdy ubóstwia niemniej jednak taki sam styl urządzenia i zazwyczaj każdy ma inny gust. Jedni są wielbicielami stylu klasycznego z wykorzystaniem sprzętów rustykalnych przypominających dawną polską wieś. Wtedy akcesoryjnym wyposażeniem domu będą drewniane dodatki ozdobne stylizowane na wzór wiejski. Obowiązujące są w owym czasie drewniane wzory stylizowane na naczynia wiejskie, opalane kwiaty polne oraz zboże, a także haftowane lub ewentualnie robione na szydełku, firanki, serwetki, obrusy i zasłonki. Całkowicie inny styl wolno zdobyć wybierając meble glamour.\n•\tkrzesła glamour: pikowane/ludwik – wysokie krzesła pikowane z dekoracyjnymi oparciami – zobacz przykład krzeseł oraz innych mebli glamour na stronie stolik kawowy glamour\nTen typ wyposażenia meblowego żąda także dodania do niego właściwych elementów dekoracyjnych. Wskazane będą gigantyczne, zdobione dywany, a też ciężkie wzorzyste zasłony. Niewątpliwie dobre muszą być również lampy oraz inne dodatki dekoracyjne, takie jak świeczniki, wazony i inne detale wyposażenia wnętrz mieszkalnych.\nOsoby, które są w stanie radować się posiadaniem własnego mieszkania, z reguły starają się tak zarządzić wykorzystaniem poszczególnych pokoi, żeby jedno z nich stało się sercem całego domu. Mowa naturalnie o ogromnym salonie. Jest to pomieszczenie, jakie sporadycznie wolno urządzić w mieszkaniu w bloku mieszkalnym, albowiem w większości wypadków żaden z pokoi nie ma tak obszernej powierzchni. W wypadku domu, warto niemniej jednak rozważyć szansę wydzielenia pomieszczenia na salon. Jest to pomieszczenie, które w zasadzie sprzyja wielu zamiarom. Po pierwsze jest najogromniejszym, a w następstwie tego centralnym miejscem domu, w którym skupia się na ogół cała rodzina. Po drugie, jest pomieszczeniem reprezentacyjnym, w którym przyjmowaniu są goście, a też urządzane są rodzinne przyjęcia. Aby niemniej jednak salon spełniał swoją rolę, trzeba go odpowiedni urządzić, aby z jednej strony był efektywny, zaś z drugiej tworzył wizytówkę gospodarzy.\nElementem urządzenia salonu, który nadaje mu słusznego klimatu jest na pewno kominek. Stanowi on nie jedynie detal dekoracyjny, który znacznie odróżnia dom od mieszkania w bloku, jednakowoż oprócz tego w chłodne dni jest zdumiewającym uzupełnieniem systemu centralnego ogrzewania. W pomieszczeniu, w jakim znajduje się kominek, muszą się obowiązkowo odszukać poprawne meble. W dzisiejszych czasach salon można urządzić na wiele rozmaitych sposobów oraz wiele różnych stylów.\nJeżeli kluczowym szczegółem urządzenia salonu będą meble nowoczesne, wykonane z wykorzystaniem szkła oraz metalu, również pozostałe elementy wyposażenia salonu muszą nawiązywać do tego stylu. W takim przypadku nie jest w następstwie tego wskazane wiszenie ciężkich zasłon lub ewentualnie dekorowanie salonu rzeźbami i klasycznymi obrazami. Tego typu szczegóły ozdobne będą tudzież jak najbardziej wskazane wtedy, gdy w salonie znajdą się stylizowane meble glamour. Są one z reguły bardzo bogato zdobione oraz wykonane z naturalnego, litego drewna. Co poniektóre z nich są w stanie być stylizowane na wzór kolonialny, inne zaś są w stanie przypominać wystrój wnętrz z dawnych czasów lokalnej szlachty. Na sto procent są to meble glamour i bardziej wskazane dla ludzi borykających się z problemami alergicznymi. Do ich produkcji nie wykorzystuje się tak obszernej liczby substancji chemicznych, jak ma to miejsce w wypadku mebli z płyt wiórowych. Jednakże wybór mebli do salonu jest zawsze podyktowany osobnymi gustami właścicieli pomieszczenia. Jeśli domownikom bardziej odpowiada styl nowoczesny, wskazane będą łatwe elementy wyposażenia bez pobocznych szczegółów dekoracyjnych. Jeśli niemniej jednak mieszkańcy o wiele bardziej lubują się we wnętrzach wzorowanych na stylu glamour, warto ażeby zadbali również o wyposażenie salony przypominające naturalnie to starsze wzornictwo.


Czy To Jest W Porządku, Aby Wyrzucić Swoją Psią Kupę W Puszkach Po Innych Ludziach? 🐶 Pl.SecretToHappyPets.com\nSprawa korzystania z puszek innych ludzi\nSprawa przeciwko niemu\n"Czy śmieci nie należą do kosza na śmieci?" zapytał Larry David w sezonie 3, odcinek 1 HBO Ograniczyć entuzjazm. Śmieci w przypadku Dawida i jego sąsiada były rdzeniem jabłoni, ale wielu właścicieli zwierząt domowych znalazło się we własnej wersji tej samej debaty na temat niewygodnej prawdy o posiadaniu zwierzaka - psiej kupie.\nRzeczywiście, polaryzacyjny i osobisty temat, jeśli chodzi o pytanie: "Czy mogę wyrzucić psa do cudzej śmieci?" odpowiedź będzie zależeć od tego, kogo pytasz.\nJeśli chodzi o wyrzucanie śmieci do kosza na śmieci, wielu ludzi twierdzi, że upuszczenie małego worka rufowego w pojemniku przeznaczonym do przechowywania odpadów jest nieszkodliwe. Odpady zwierzęce to śmieć, a wrzucanie ich do kosza sąsiada nie różni się niczym od korzystania z tego, które oferuje miasto, lub używania własnego, jak wyjaśnił Dogster.\nDodatkowo, jeśli nie jesteś właścicielem nieruchomości lub właścicielem domu, prawdopodobnie kosz na śmieci, którego używasz, nie należy technicznie do Ciebie - należy do miasta, którego nazwa prawdopodobnie znajduje się na zewnątrz.\nWreszcie, większość ludzi argumentowałaby, że użycie czyjejś śmietnik do rzucenia kupy psa jest o wiele lepsza niż po prostu zostawienie torby z boku drogi lub, co gorsza, niepojawienie się po twoim zwierzaku.\nWedług najnowszego raportu The Washingtonian, wyrzucenie śmieci do kosza nie zarezerwowanego specjalnie dla ciebie może być legalnie uznane za nielegalny dumping, który podlega karze grzywny. Podczas gdy większość właścicieli nieruchomości najprawdopodobniej nie złoży raportu policyjnego nad pojedynczą torebką odpadów domowych, z pewnością istnieje możliwość wpadnięcia w kłopoty, co może zniechęcić niektórych do wielokrotnego wrzucania swoich toreb do tego samego kosza na śmieci. Prawowity właściciel puszki lub nie, niektórzy ludzie po prostu nie chcą mieć śmieci z zewnątrz w pobliżu lub na ich terenie. Ponieważ jesteś dozorcą swojego zwierzaka, technicznie masz obowiązek zajmować się każdym aspektem związanym z własnością zwierząt domowych, torbami kupy.\nPodczas gdy noszenie torby z parującymi odchodami jest, co prawda, najmniej atrakcyjnym dodatkiem, z którym chcesz być obserwowany podczas spaceru po mieście, najprawdopodobniej będziesz w domu wcześniej niż później, gdzie możesz bezpiecznie wyrzucić śmieci bez ryzyka denerwuje sąsiada. Jeśli mieszkasz w dużym mieście, są szanse, że gdzieś na twojej trasie pojawią się publiczne pojemniki na śmieci, w którym to przypadku wisi na twojej torbie nie tyle, o co prosisz.\nJeśli nie masz luksusu kosza na śmieci na każdym rogu i nie chcesz być widziany z torebką rupie w dłoniach, możesz przynieść dodatkową torbę, aby ją włożyć lub przemieścić na torbę na płótno, aby ukryć odpady. Możesz także wybrać gadżet specjalnie zaprojektowany do ukrywania pet pufy, taki jak Leash Pod, który jest przenośnym pojemnikiem, który ukrywa brzydkie bałagany.\nJeśli jesteś właścicielem domu do wynajęcia, który życzyłby sobie, aby ludzie przestali wyrzucać worki po porach do osobistego kosza, ale nadal mogą docenić wysiłek, jaki niektórzy podejmują, by posprzątać po psie, możesz ustawić oddzielny pojemnik tylko po to, by wyeliminować marnowanie psa. Oczywiście, odpowiedzialność za usunięcie puszki z pełnym workowaniem nadal będzie przypominać, że przyjdzie dzień zbierania śmieci, ale zapewni praktyczną alternatywę dla wrzucania do śmietnika i będzie bardzo ceniona przez sąsiadów, którzy są właścicielami psów.\nJako właściciel zwierzęcia, to od ciebie zależy, czy rozpoznasz właściwy i niewłaściwy sposób radzenia sobie z eliminacją odpadów zwierzęcia, więc jeśli masz sąsiada, który jest nieugięty w utrzymywaniu pojemników poza zasięgiem, zaleca się uszanowanie jego życzeń. Jeśli zdecydujesz się zrzucić swoje torby do kosza innych ludzi, przedłużyć je dzięki temu, aby było tak niezauważalne, jak to tylko możliwe, zawsze wiążąc całą torbę, aby zapobiec rozlaniu, i decydując się na przekazanie do kosza, jeśli wydaje się, że jest pełny.\n✔ - Jak Zbudować Dużą Budkę Dla Wielu Psów\n✔ - Zapach Moczu W Psach\nDługość życia psa jest często kwestią wielkości.


krakow.gosc.pl → Wiadomości z archidiecezji krakowskiej → Kard. Dziwisz: Imieniem Boga jest Miłosierdzie\nKard. Dziwisz: Imieniem Boga jest Miłosierdzie\tprzejdź do galerii\nGłowę kard. Stanisława Dziwisza popiołem posypał bp Jan Szkodoń\tMonika Łącka /Foto Gość\nKard. Stanisław Dziwisz, który przewodniczył Eucharystii, w homilii przypomniał o trzech obszarach chrześcijańskiego życia wymagających prawości intencji i przejrzystości - zgodnie z przestrogą Jezusa, który nauczał, byśmy nie byli jak obłudnicy.\nPierwszym z nich, wymagającym stałej czujności, są nasze relacje z bliźnimi, opatrzone słowem "jałmużna". - Mamy czynić dobro, bo tak się godzi. Mamy sobie nawzajem pomagać w sferze duchowej i materialnej. Kościół jako mądry pedagog wychodzi nam z pomocą, proponując praktykowanie siedmiu uczynków co do duszy i tyleż samo uczynków co do ciała. Chodzi jednak o to, byśmy w tym wszystkim nie szukali osobistej chwały - podkreślał hierarcha. - Prawdziwa miłość bliźniego nie wymaga reklamy. Ona i tak zostanie dostrzeżona i stanie się światłem dla innych, aby widząc nasze dobre uczynki, chwalili Boga - przekonywał.\nDrugim obszarem są nasze relacje z Bogiem. - Wyrazem naszej więzi z Nim jest modlitwa. Chrześcijaństwo jest religią serca. Najważniejsze sprawy z Bogiem rozgrywają się w sanktuarium ludzkiego sumienia. Stąd rada Jezusa, nie tylko na Wielki Post: "Ty zaś, gdy chcesz się modlić, wejdź do swej izdebki, zamknij drzwi i módl się do Ojca twego, który jest w ukryciu" - mówił metropolita krakowski.\nTrzeci obszar związany jest natomiast z postem. - Jeżeli jesteśmy szczerzy wobec siebie, odkrywamy świat naszych nieuporządkowanych pragnień, chorych ambicji, niepotrzebnych oczekiwań, grzesznych przywiązań. Lekarstwem na tę rzeczywistość jest post, czyli świadome i dobrowolne ograniczanie sobie tego, do czego mamy dostęp, aby opanować nasz świat pragnień i jednocześnie jeszcze bardziej uwrażliwić się na los tych, którzy nie mają nic albo mają niewiele. Również post domaga się dyskrecji, stąd słowa Jezusa, byśmy poszcząc, nie byli posępni i ponurzy - tłumaczył kard. Stanisław Dziwisz, zachęcając, by nie pozostać w sferze rozważań, ale podjąć jedno konkretne postanowienie dotyczące owocnego przeżycia Wielkiego Postu.\nPrzypominał też, że w Wielkim Poście chodzi o głęboką, wewnętrzną przemianę ludzkiego serca stanowiącego centrum osobowości każdego z nas. - Bóg nie czeka na nasze szumne deklaracje i powierzchowne gesty. Jemu zależy na tym, co w nas najgłębsze. Dlatego nie powinna nas paraliżować świadomość osobistych słabości, niewierności i grzechów. Bóg jest większy od ludzkiej nędzy i niedoli, a odpowiedzią na nią jest nieskończona dobroć i łaskawość naszego Pana. Imieniem naszego Boga jest bowiem Miłosierdzie - komentował metropolita.\nJak zawsze Eucharystię koncelebrowali krakowscy biskupi i kapłani, a uczestniczyli w niej zarówno mieszkańcy miasta, jak i turyści.\n- Jeśli tylko mogę, to co roku przychodzę w Popielec na Wawel. To najważniejsze miejsce dla diecezji, więc lubię rozpoczynać tu wyjątkowy czas, jakim jest Wielki Post. Zawsze też czekam na to, co w homilii powie tego dnia kard. Stanisław Dziwisz, bo cenię jego zdanie jako pasterza diecezji - mówi pani Aniela. A pan Aleksander, który w Środę Popielcową do katedry przyszedł po raz pierwszy, dodaje, że cieszy się, iż ma ona tutaj tak podniosły charakter.\ndodane 10.02.2016 19:32