Katniss + Peeta = Zawsze (zakończony): 118. Twój ślad\n118. Twój ślad\nNowa notka w środę.\nMijają godziny, a może raczej dni. Coraz częściej słyszę swój głos.\nCisza... Cisza... I cisza....\nChyba zaczyna mi odbijać. Czuję się dziwnie. Może to wpływ narkotyku m w mojej krwi, albo zbyt długiej samotności.\nZ czasem jednak, kiedy morfalina przestaje działać, a śpiewanie staje się dla mnie co raz większą trudnością.\nDo moich uszu dociera odgłos kopania w kratę mojej celi. Metal odskakuje głośno i uderza w ścianę z hukiem.\nBłagam, nie podchodź. Błagam, nie podchodź. Błagam...\nZawisa nade mną twarz o niesamowicie dziwnych konturach i zimnych, niczym grudniowy śnieg oczach. Mężczyzna uśmiecha się lodowato odsłaniając nierówne szeregi żółto czarnych zębów. Jego oddech potwornie śmierdzi.\n- Dzień dobry, kosogłosie. - mówi głosem zdradzającym pogardzę.\nZachowuję zimną krew. Nie odzywam się.\n- No... Nareszcie gówniara ze mnie zejdzie. - mruczy.\nUnosi mnie z niebywałą lekkością i przerzuca sobie przez ramię.\nMój wrzask potwornego bólu rozchodzi się echem po pomieszczeniach. Każdy jego krok powoduje kolejną eksplozję okrutnego i pulsującego kłucia w mojej klatce piersiowej.\nCzuję się, jak szmaciana lalka miotana wstrząsami, bólem i nie mogąc się ruszyć. Pot i łzy spływają w górę mojej twarzy.\nW końcu zostaję rzucona na coś twardego i przypięta mocno pasami, które pod koniec okalają moje nadgarstki, ramiona, kolana, tułów i czoło.\nNie mam siły, aby otworzyć oczy.\n- Otwórz oczy, panienko, albo sami ci je otworzymy.\nNiechętnie uchylam powieki i widzę szereg strażników, mężczyznę stojącego nade mną i dziewczynkę.\nMa może z piętnaści lat. Stoi z uśmiechem na twarzy zdradzającym podekscytowanie.\nJą to kręci... To,że czuję ból sprawia jej przyjemność. Ona cieszy się mogąc obejrzeć, jak zaraz zaczną mnie razić prądem czy...\nDo głowy przychodzi mi nowa myśl.\nCo, jeśli chcą na moich oczach torturować lub zabijać Galea i Peetę? Co jeśli będę zmuszona patrzeć, jak mój mąż zostaje pozbawiony języka za pomocą którego potrafi zmienić ludzkie poglądy, a mojemu przyjacielowi odcinają palce? Ja tego nie przeżyję.\nlos chyba zadrwił z nas\nczy po to dusze złączył,\nby za chwilę znów\nrozerwać nić łączącą je\nW milczeniu naszych ust\nzwątpienie utkał czas\nprzepaści między nami\njuż nie zniszczy nic,\nbo zabrakło słów w obliczu łez\npamiętać chcę czas,\nkiedy w siebie zapatrzeni\nzakochani, ty i ja\nZanim w proch obrócił się nasz świat\nw moim sercu na zawsze\nzostanie twój ślad.\nZdążam dokończyć w myślach tę pieśń, zanim zostaję spytana o pierwszą rzecz.\n- Jak wiele wiesz o trzynastce?\nSłowo trzynastka wypowiada ta, że opluwa moją twarz.\nA więc to o to chodzi. O informacje.\nCzy warto trzymać je dla siebie, podczas, gdy Peeta lub Gale, albo i oboje będą umierać?\n- Może brakuje ci towarzysza.... - zaśmiał się. - Przyprowadżcie go.\nZasówy głośno szczękają, kiedy do środka wprowadzają drugą osobę.\nJest ubrany na czarno, i ledwie stęka, kiedy rzucają go na postawione obok krzesło i przypinają pasami.\nSpogląda na mnie zbolałym wzrokiem.\n- No... Chyba jeszcze kogoś nam tutaj brakuje... - mruczy mężczyzna, a klapa po raz kolejny szczęka.\nNie.., myślę. Teraz przyprowadzą Peetę.\nPopychają ją... I przypinają tuż przed naszymi oczami, a jeden ze strażników przykjłada jej rozpalony do białości pręt niemal do skóry na twarzy.\n- Jak wiele wiecie o trzynastce?\nAutor: Me o środa, lipca 01, 2015\nOla Smetek środa, 01 lipca, 2015\nHa! A jednak! Ha! Wiedziałam! Ha!\nZbyt pozytywny ten komentarz jak na taką smutną i tragiczną notkę, więc inaczej.\nNIE! NIE! NIE! NIE POSY! NIE MAŁA, NIEWINNA POS! OCH JAK MOGŁAŚ!?\nJak zwykle notka piękna, wspaniała, cudowna i najlepsza ♥\nWiadra weny życzę, żebyś mogła to wszystko naprawić, żeby znów bylo bosko, żyli długo i szczęśliwie i buziaczek *o* ♥♥\nTwoja fanka #1\nSzkoda ze taki krótki! Aczkolwiek kolejny raz genialny rozdział. Czekam na rozwój sytuacji :)\nMagda Osowska piątek, 03 lipca, 2015\nNo trochę smutny, i jaki krótki! Dłuższe, proszę!\nZaczęłam czytać twojego bloga pare dni temu. No po prostu się zakochałam\n<3 Mam nadzieje że Pos nie stanie się nic poważniejszego... Fantanne weny życze ;) Pozdrowionka - Tuszka\nNina Heliniak piątek, 03 lipca, 2015\nprzeczytałam wszystkie rozdziały w jeden wieczór ! :) czekam na dalszy rozwój akcji !!!!\naa i mam nadzieję, że rodzina Mellark'ów w końcu się powiększy ! :)\nMartyna Mellark sobota, 04 lipca, 2015\nSpokojnie, koniku polny :D\n121. Kamyki ze strumienia\n119. Ale tak nie było


Wyzwanie dla twardzieli: adventure racing\nKrzysztof Dołęgowski 21.03.2013 03:06\nBeskid Niski to najbardziej zapomniany kawałek polskich gór, w którym zasięg telefonii komórkowej jest mniejszy od zasięgu występowania wilka. Idealne miejsce na rozegranie mistrzostw Europy w rajdach przygodowych znanych też jako adventure racing. Prawie 500 kilometrów biegu oraz jazdy na rowerze i nartach. Plus kilka innych atrakcji. Tylko dla wyjątkowych twardzieli.\nIrek Waluga (team inov-8) próbuje wyczesać punkt kontrolny z sieci leśnych ścieżek. fot. Piotr Dymus\nAdventure racing to sport wielodyscyplinowy. Jego trzon stanowi bieg, jazda rowerem górskim i kajakarstwo, ale zimowe imprezy są rozszerzane o odcinki na nartach biegowych i rakietach śnieżnych. Stałym elementem są zadania alpinistyczne. Nie ma ustalonych dystansów i ścisłego trzymania się listy dyscyplin. Dlatego często organizatorzy dorzucają etapy na rolkach, etapy pływackie. Zdarzają się także fragmenty do żeglowania czy do pokonania konno. Nie ma samochodów, motorów, czegokolwiek z silnikiem.\nNie ma też ściśle określonej trasy, a jedynie punkty w terenie, do których zespół (z zawodnikami obu płci) musi dotrzeć, posługując się mapą i kompasem. Mamy więc dzicz, w której dziewczyna i trzech chłopów próbują jak najszybciej dotrzeć do punktu umieszczonego na jakiejś przełęczy, skrzyżowaniu dróg leśnych czy szczyciku. Po znalezieniu jednego punktu ruszają do kolejnego, kombinując, jaka droga będzie najwygodniejsza. A organizator dba o takie rozstawienie punktów, by istniały co najmniej dwa kuszące warianty.\nAha - jeszcze czas trwania zawodów i dystanse. Impreza rangi mistrzostw Europy powinna mieć jakieś pół tysiąca kilometrów, by zawodnicy spędzili na niej co najmniej trzy doby.\nSiedemdziesiąt do osiemdziesięciu godzin, podczas których prześpisz około półtorej godziny. Czas zawodów płynie non stop i tylko od ciebie zależy, kiedy odpoczywasz. Rozpiska trasy wygląda, jakby zrobiła ją Justyna Kowalczyk po kilku winach z Jerzym Kukuczką i Albertem Contadorem.\nKilkanaście etapów składa się w sumie na 483 km górskiej trasy Adventure Racing European Championship. Między etapami zespoły mają dostęp do swojego wyposażenia. To tam przesiadają się z nart na rower, zrzucają przemoczone skarpety i w pośpiechu wgryzają się w batonik, po czym pospiesznie wracają na trasę.\nGdy zapytasz rajdowca, czy wystartowałby w triatlonie IronMan, najczęściej powie ci, że źle się czuje w takich sprintach. Że to przewidywalne i nudne zawody. Że po co jechać sześć godzin rowerem po asfalcie, jak można wpakować się w masyw górski i spędzić na etapie dobę, pchając rower w śniegu czy zjeżdżając w świetle czołówki lodowymi koleinami. A maraton? Chętnie - najlepiej na treningu i w górach.\nTeam 360° prowadzi doktor od cyborgów Tomek Mikulski, na co dzień opiekujący się polską kadrą biegaczy i prowadzący badania nad zachowaniem organizmu w ekstremalnych warunkach. fot. Piotr Dymus\nKto przyjechał w Beskid?\nTeam 360° prowadzi doktor od cyborgów Tomek Mikulski, na co dzień opiekujący się polską kadrą biegaczy i prowadzący badania nad zachowaniem organizmu w ekstremalnych warunkach\nW większości to ludzie po trzydziestce. Maniacy aktywności fizycznej. Byli biegacze na orientację, kolarze, alpiniści, grotołazi. Są w środowisku GROM-owcy? Jest jeden, ale oszałamiających wyników nie robi. Ot, kolega, który ma inny zawód. Bukmacherzy stawiają dzisiaj na team składający się z gościa skręcającego szafy, nauczycielki WF z podstawówki, behapowca z warszawskiego metra i lekkoducha chwytającego się różnych prac. Salewa Trail Team jest na swoim boisku faworytem. Ale czują respekt przed Rosjanami, Czechami czy międzynarodowym zespołem estońsko-łotewsko-czeskim. Jest też druga mocna polska ekipa - inov-8 - specjalizująca się w szybkim pokonywaniu pieszych odcinków. Maciek Więcek, motor zespołu, ma w zwyczaju pokonywać 100 km biegiem co najmniej 10 razy do roku, zwykle wygrywając zawody, podobnie jak jego drobna koleżanka - Sabina Giełzak, szykująca się do doktoratu na temat piractwa morskiego.\nCi ludzie mówią o pęcherzach na nogach, halucynacjach ze zmęczenia, hipotermii, spaniu w czasie jazdy na rowerze, tak jakby opowiadali ci o obiedzie u teściowej. Każdy ma porcję mrocznych anegdot z odpadającymi paznokciami i udarami słonecznymi w rolach głównych. Justyna Frączek z Salewy zaliczyła kiedyś zderzenie ze ścianą budynku, gdy nieopatrznie zamknęły się jej oczy w czasie etapu rowerowego na rajdzie w Portugalii. Jej kolega z zespołu Łukasz pokazuje blizny po operacji kostki. W czasie zimowych zawodów dwa lata temu pechowo skręcił i złamał nogę na szlaku. Nadal nie jest w pełni sprawna, co nie przeszkadza mu ścigać się na światowym poziomie. Czasem coś zaboli, ale wystarczy kopnąć kilka razy w ziemię i przechodzi.\nRajd zaczyna się w Gorlicach na rynku. Od biegu na orientację, który ma nieco rozbić stawkę przed górskimi odcinkami w śniegu. Zadanie jest na tyle skomplikowane, że każdy zespół wybiera inną drogę, inną sekwencję poszukiwania punktów kontrolnych umieszczonych w różnych zakątkach miasteczka. Mapa ułatwia zadanie, tylko że wycięto z niej większość treści. Nawigatorzy mają przed sobą białą kartkę, a na niej jedynie niewielkie kółka, w których widać np. skrzyżowanie, mostek itp. GPS nic tu nie da, bo trzeba by znać współrzędne, a tych organizator nie naniósł.\nPo godzinie wszyscy już są na właściwej 500-kilometrowej trasie.\nDo zmroku trwa etap biegowy przez kolejne masywy. Szlaki są nieprzetarte. Turystów tu dużo nie ma, więc pierwszy zespół brodzi w śniegu po łydki, a reszta podąża jego śladem. Gdy lider robi błąd - często cały peleton powtarza za nim.\nNa zimowych rajdach pierwszy dzień to szachy. Każdy stara się jak najmniej zmęczyć, przyczaić się, zostawić siły na późniejsze rozgrywki.\nJest -5°C, więc znośnie. Zawodnicy mają na sobie lekkie bluzy i numery startowe. Nie mogą się zatrzymywać, bo zamarzną. Są mokrzy jak konie w kuligu, ale jeszcze uśmiechnięci. Zwłaszcza gdy mogą sobie zjechać na linie z wieży ratusza w Bieczu.\nPóźniej zaczyna się orka. Noc spędzona w siodełku, poranek znów w biegu w górach, kolejne zadanie linowe, pięć godzin szurania na nartach biegowych, znów bieg, chwila snu, rower, narty, rower, bieg, konie. I tak od wtorku do soboty.\nIrek Waluga (team inov-8) rozpoczyna 50-metrowy zjazd z wieży ratuszowej w Bieczu. fot. Piotr Dymus\nIrek Waluga (team inov-8) rozpoczyna 50-metrowy zjazd z wieży ratuszowej w Bieczu\nPo pierwszej nocy widzę Justynę. Team Salewy jest na drugim miejscu i pilnuje Rosjan z Red Fox, którzy aktualnie przecierają szlak kilka kilometrów z przodu. Ona wlecze się jakieś 100 metrów za zespołem ze spuszczoną głową. Zamiast oczu ma szparki. Wydaje się, że jest już ugotowana i trzeba będzie ją zwozić z trasy. Ale to pozór. Właściwie dopiero się rozgrzewa. Kilka minut później z innego kierunku nadchodzą Czesi. Widok podobny - twarze spuchnięte, czerwone. Świeżości brak. Ale spokojnie. Wygląd zombie to norma. Gdy widzisz boksera z rozbitym łukiem brwiowym - nie załamujesz rąk. Wiesz, że to kawałek jego profesji. Dla rajdowca spanie w marszu jest równie emocjonujące jak drzemanie w autobusie. Ten stan lekkiej apatii można utrzymywać przez kilka dni. W nocy przychodzą halucynacje, które znikają nad ranem. Z czasem ciało słabnie. Stawy tracą stabilizację, robią się nieco gumowe, zwłaszcza gdy bieg i marsz cały czas wymagają wykręcania nóg w głębokim śniegu. W górę się pocisz - idziesz powoli. W dół musisz biec, bo wiesz, że wszyscy twoi przeciwnicy korzystają z prawa Newtona.\nKilka godzin później ekipa zatrzymuje się przy zadaniu specjalnym. Od ciepłego pomieszczenia, gdzie będą mogli się przebrać i najeść, dzieli ich rzeka i wysoka skarpa. W sumie można by wskoczyć po pas do wody, skruszyć trochę lodu, wbiec po zboczu i zrzucić mokre ciuchy, ale zadanie jest bardziej finezyjne.\nNad wodą rozwieszono linę, w którą należy się wpiąć i na przyrządach zaciskowych przeciągnąć się kilkadziesiąt metrów do szczytu skarpy. Pierwszy idzie Łukasz Warmuz - żywy odbiornik GPS. Potrafi jednym okiem zerknąć na mapę i w ciągu paru sekund zapamiętać szczegóły, które wystarczą na parę godzin marszu.\nTu jednak ma problem. Ręce biegacza zwykle bujają się tylko w przód i w tył, a nie targają całego ciężaru ciała. Na dole team zaczyna marznąć (w końcu stoją spoceni na mrozie), a Łukasz w pocie czoła powoli pokonuje kolejne metry Jedno machnięcie to jakieś 30 centymetrów. Chwila odpoczynku, kilkanaście ruchów i znów zawisa na linie. Gdy dociąga się do końcowej platformy, można go wycisnąć jak mokrą ścierkę. Jest nieprzytomny i wlecze się do sali, gdzie czekają rowery zespołu. Spędzą na nich kolejne kilka godzin.\nRafał Bogacki - zawodnik odpowiadający za kwestie mechaniczne w teamie inov-8 pokazuje mi rowery zespołu, w czasie gdy szykuje się do wyjścia na etap. Każdy ma masę startową wyższą o 2-3 kilo niż latem, gdy wyjeżdża na trening. Opony szczerzą się setkami króciutkich kolców, które odpowiadają za przyczepność na lodzie. Pod nimi kryją się specjalne dętki niewrażliwe na przebicia. Dzięki nim można uniknąć tkwienia na mrozie i zmieniania koła.\n- Lampę do jazdy nocą zrobiłem sam - tłumaczy, pokazując dziwną aluminiową skrzynkę z dwoma soczewkami, z której wychodzą kable. - Pod względem mocy jest niewiele słabsza niż reflektory auta. Zamiast baterii używam akumulatorów od laptopa, które przypięte są do ramy roweru. Wiele rzeczy to szczegóły niewidoczne, ale bardzo istotne. Smarowanie łańcucha gęstym smarem, który nie zostanie wypłukany nawet przez 40 godzin jazdy. Do tego specjalne smary zabezpieczające drobne elementy przed zamarznięciem. Na starcie nie wiesz, czy dwa dni później temperatura nie spadnie do -25°C. A wtedy zaczynają się niezłe jaja.\nGdy Rafał się pakuje i zakłada narciarskie gogle (przydatne do jazdy rowerem w padającym śniegu), obok Irek wkłada do butów elektryczne ogrzewacze. Dzięki nim stopa mniej marznie. A na odcinkach rowerowych to najbardziej wrażliwa część ciała. Praktycznie cały czas jest bez ruchu. Jeśli robi się bardzo zimno, trzeba ją rozmrażać, schodząc na moment z siodełka i biegnąc obok roweru.\nNa wypadek poważnej awarii sprzętu lub kryzysu zawodnika rajdowcy wożą ze sobą także hol, na którym mogą się ciągnąć. Zestaw dziwnych elementów zamyka mapnik - stelaż z obrotowym pulpitem, który pozwala na jazdę z odpowiednio zorientowaną mapą.\nMichał Kiełbasiński (Team 360°) stopniowo porasta szronem w mroźną noc. W dolnej części zdjęcia widać bidon zabezpieczony przed zamarzaniem. fot. Piotr Dymus\nZimno, straszno, do domu daleko\nMichał Kiełbasiński (Team 360°) stopniowo porasta szronem w mroźną noc. W dolnej części zdjęcia widać bidon zabezpieczony przed zamarzaniem\nGdy skończysz zimowy rajd przygodowy, przestajesz się dziwić, dlaczego pingwiny mają takie krótkie nóżki i lubią zbijać się w gromady. - Zimno wywołuje apatię. Chcesz się skulić, zmniejszyć swoją powierzchnię, by nieco się rozgrzać. Gdy marznę, nie chce mi się poruszać ustami, wykonywać jakichkolwiek czynności. Zgrabiałe ręce mają problem z bardziej skomplikowanymi zadaniami, ale najgorsza jest ta apatia - tłumaczy Sabina Giełzak z zespołu inov-8, która na nocny etap rowerowy wciągnęła puchówkę. Choć rano puch był mokry i przepocony - nie zmieniłaby taktyki. Grunt to trzymać ciepło.\nZdarza się, że zespół z jakiegoś powodu musi zatrzymać się na dworze. Może to być awaria, ale może to być również oczekiwanie, aż jeden z zawodników ukończy zadanie specjalne. Wówczas w pingwinim stylu zawodnicy przytulają się do siebie. Twardzi faceci z trzydniowym zarostem i kanciastymi szczękami czule się obejmujący - taki widok niejednego by zmroził, ale w lesie najwyżej zdybie ich zaspana wiewiórka. Ciepły hucuł na etapie konnym? Do niego też można przylgnąć i trochę się zagrzać. Nie da się utrzymać stale komfortu. Zawsze będzie tak, że w ruchu potrzebujesz lekkiego ubrania, a na postoju przydałby się śpiwór.\nNajgorzej mają drobne dziewczyny - przy małej wadze są bardziej narażone na hipotermię. Ale to one mają najtwardszą psychikę. W Polsce wszystkie czołowe zawodniczki rajdowe mają co najwyżej 160 cm wzrostu. Drobna Magda Łączak w zeszłym roku wygrała zimowy rajd, mimo że wraz zespołem byli tak przemarznięci, że zapukali do wiejskiej chałupy, prosząc o schronienie i herbatę. Spędzili w niej ponad dwie godziny, a Magda dostała od troskliwego gospodarza kufajkę, której używał do rąbania drewna. W ten sposób przetrwali jeszcze pół doby, zanim dotarli do końca etapu.\nZimno bywa straszne, pokonanie go daje wielką satysfakcję. W lutym, gdy słońce wcześnie zachodzi, prócz temperatury w lesie kryje się jeszcze jeden przeciwnik.\nOddajmy głos Maćkowi Więckowi z teamu inov-8 - jednemu z najlepszych ultramaratończyków w Polsce, który coraz częściej pojawia się na trasach rajdowych. Wspomina swój największy kryzys:\n- Śpioch jak zawsze zaatakował późną nocą, odebrał mi całkowicie motywację nie tylko do ścigania się, ale jakiejkolwiek aktywności. Miałem w dupie ten cały rajd, chciałem tylko choć na minutkę położyć się gdziekolwiek i zamknąć oczy. Zespół miał problem, żeby zapanować nade mną. W akcie desperacji próbowaliśmy się przespać w zawalonej szopie, ale ciało momentalnie dostawało dreszczy od zimna, które zasysało od zmarzniętego podłoża i powietrza, kiedy tylko zastygało w bezruchu. Z jednej strony ma się niemożliwe do opanowania pragnienie snu, z drugiej strony z zimna nie da się zasnąć. Ruszamy więc dalej przez jakąś wiochę. Widzę zadaszony przystanek i ławeczkę, wyrywam się do niej, jak narkoman na głodzie do działki towaru. Nic innego się nie liczy, tylko przytulenie gdzieś głowy w pozycji horyzontalnej i zamknięcie oczu. Jestem na siłę trzymany na nogach, na krótkim sznurku przez Huberta. Opuszczamy wioskę i wchodzimy w las. Cały czas człapię z zamkniętymi oczami, śpię w marszu, mój umysł opanowują senne obrazy. Idziemy ścieżką wzdłuż jakiegoś potoku. Jest wąsko, idę jak pijany, potykam się i co chwilę uderzam w plecy i głowę Huberta (chyba rozwaliłem sobie wargę). Przewalam się na boki, a lecąc w jedną stronę, walę się prosto do potoku. Reszta ekipy wciąż krzyczy na mnie, próbując mnie wybudzić, żebym idąc, nie wpadał do potoku i nie ciągnął za sobą Huberta. Nic mnie to nie obchodzi, zupełnie nad tym nie panuję, idę tam, gdzie mnie ciągną, mam zbyt ciężkie powieki, żeby je otworzyć. Nie pamiętam, jak długo to trwało. Czy to były godziny? Zaczęło puszczać dopiero wraz z pierwszymi promieniami słońca o poranku. Jeśli nie można sobie jakoś szybciej ze śpiochem poradzić, to najpewniejszym i niezawodnym sposobem jest przetrzymanie z nim do świtu. To niesamowite, ale koszmar senny i dreszcze przechodzą, jak ręką odjął.\nZimą zespół prowadzący ma najciężej - przeciera szlak i ułatwia nawigację przeciwnikom. Dlatego cały czas trzeba kalkulować, czy warto być liderem. fot. Piotr Dymus\nAREC 2013 na końcówce\nZimą zespół prowadzący ma najciężej - przeciera szlak i ułatwia nawigację przeciwnikom. Dlatego cały czas trzeba kalkulować, czy warto być liderem\nWróćmy na trasę. Do trzeciego dnia, gdy stawka się wreszcie wyklarowała i zwycięzcy zbliżali się do mety. Polski Salewa Trail Team przejechał większość trasy za plecami Rosjan, by w ostatnich godzinach dogonić ich i wyprzedzić. Po trzech dobach mieli energię, by biec po grząskich beskidzkich szlakach, które w najlepszym wypadku nosiły ślady terenowych opon - w najgorszym - pod warstwą świeżego śniegu kryły głębokie koleiny wypełnione wodą. Ostatni etap nie wymagał już od nich tyle przebierania nogami. Każdy zespół dostał po dwa konie huculskie, więc przynajmniej dwie osoby mogły odpocząć. Na metę przyjechali równo po 80 godzinach od startu. Przez cały ten czas spali - półtorej.\nW trakcie rajdu jest to standardowe pytanie. Nawet kukułki wydają się kpić z zawodników i puszczać w las regularne rytmiczne pohukiwanie - po ch...j, po ch...j?\nJustyna z Salewy startuje już od 9 lat w takich imprezach. Wcześniej zajmowała się profesjonalnie kolarstwem górskim, ma na koncie medale mistrzostw Polski niemal w każdej konkurencji - od downhillu do maratonu mtb. Tłumaczy: - Na satysfakcję trzeba poczekać. W czasie rajdu organizm jest wycieńczony, twarz nabrzmiała, a nogi spuchnięte. To nie jest miłe i sympatyczne. Jak jechałam do domu, to zapowiedziałam kolegom, że to był ostatni start, ale teraz już planujemy wyjazd na mistrzostwa świata w Kostaryce. Radość czerpię z "napierania" w fajnym zespole. Z przygód takich jak choćby przechodzenie przez rzekę na bosaka przy -10°C. Lubimy się, dobrze się bawimy. To sport amatorski, bardzo amatorski. Baron de Coubertin byłby z nas dumny. Jeśli coś zarabiają na rajdach, to co najwyżej ze sprzedaży nagród rzeczowych na Allegro. Nawet ekipy na najwyższym światowym poziomie dużo więcej dokładają do swojej pasji, niż z niej wyciągają. Nagroda na mistrzostwach Europy? Wpisowe na mistrzostwa świata i kilka przyjemnych podarków. Ale rodziny nikt za to nie utrzyma. A co się rozpadło, połamało, zgubiło, porwało, trzeba będzie cerować i naprawiać przez długie tygodnie.\nZawodnik ścigający się regularnie ma zwykle bardzo zagracony dom. Lista sprzętu przydatnego na rajdach to kilkadziesiąt pozycji.\nOd błyskowej lampy sygnalizacyjnej potrzebnej na morskich etapach kajakowych, przez rolki o dużych kółkach, aż do ultralekkich rakiet śnieżnych i kompasu zakładanego na kciuk.\nRower 4-15 tys. zł (ale bez górnego limitu)\nButy 500 zł (przyda się około 6 par)\nNarty biegowe od 500 zł\nUltralekka uprząż 279 zł\nUltralekka kurtka wodoodporna od 800 zł\nZaawansowana lampa (czołówka) 500-2000 zł\nRakiety śnieżne od 400 zł\nDla wielu biegaczy maratończyków rajdy wydają się koszmarnie powolne. Zawodnicy drepczą, ledwie podnosząc nogi. W porównaniu z szosowcami wyglądają jak małe czołgi. Jednak tylko dureń zechce porównywać opancerzonego i uzbrojonego abramsa do astona martina. Zawodnicy rajdowi mają bardzo mocne silniki, ale nastawione na niskie obroty. Wiedzą, jak sprawnie poruszać się w terenie, w którym skręcenie nogi wydaje się oczywiste jak wschód słońca. Wiedzą też, jak oszczędzać siły, by utrzymać się na chodzie przez kilka dni bez przerwy. Mają do tego odrobinę szaleństwa, która pozwala im przetrwać najgorsze kryzysy.\nAREC 2013 Adventure Racing European Championship 2013\nMiejsce: Gładyszów, Beskid Niski\nUdział poszczególnych dyscyplin\nBieganie: 111 km\nRower górski: 257 km\nNarty biegowe: 99 km\nJazda konna: 16 km\nZadania specjalne (linowe, logiczne i nawigacyjne)\nRAZEM: 483 km\nOpłata wpisowa: 500 euro od zespołu\nZespoły: 4-osobowe, mieszane (przynajmniej jeden zawodnik ma być przeciwnej płci niż reszta)\nDla mniej szalonych\nOprócz głównej trasy, przeznaczonej dla zaawansowanych, można było się ścigać też w krótszej wersji rajdu - 160 km.\nBieg: 49 km\nRower: 76 km\nNarty biegowe: 35 km\nZadania specjalne (alpinistyczne, nawigacyjne, logiczne).\nOpłata wpisowa: 400 zł od zespołu\nDla mnie rewelacja, jak jest pasja to człowiek czuje że żyje a nie dogorywa ! Rewelacja\npo co wymieniliscie Alberta Contadora zamiast oczywistego Lance'a Armstronga? Myslicie ze Contador nie bral?\nSzkoda że 2 miesiące po fakcie.\nDla uczestników szacun.\na Ja gupek myślałem że Ironman Triathlon to max :))))))) gratulacje dla każdego uczestnika, klękam przed wami ;))\nGość: Taki koleś z zachodniopomorskiego\nWyrypa beskidzka to jeszcze spoko, ale ten rodzaj imprezy to już ponad moje możliwości! :) Pozdrawiam kozaków, którzy podołają temu wyzwaniu! :)\nŚwietne , inni chodzą na bezsensowne pielgrzymki ,\n„Więcej wart jest cierpliwy niż bohater, a ten, kto opanowuje siebie samego, więcej znaczy niż zdobywca miasta” (Prz 16,32)\nTo a propose czyjegoś nieprzemyślanego komentarza na temat pielgrzymek. Kult ciała to tylko kult ciała i czy to będzie opalanie się na zatłoczonej plaży czy wyciskanie siódmych potów na tego typu imprezach, to efekt będzie taki sam i na dodatek przemijający i mało znaczący.\nBrawo!!! No a co na to powiedzą buroki ze swoimi quadami. Jak benzynki zabraknie to dupa blada.\nSponsorem imprezy jest ZUS :)


Kumulacja wszech czasów – wygraj 6 mld zł w PowerBall! - Lottoland.com/pl\nKumulacja wszech czasów – wygraj 6 mld zł w PowerBall!\nnews 13 sty. 2016\nWygraj 6 mld zł w PowerBall\nJuż w najbliższy czwartek nad ranem odbędzie się wyjątkowe losowanie PowerBall. Przygotuj się na wielkie emocje, gdyż tak wysokiej kumulacji świat jeszcze nie widział. W końcu po prawie 4 latach oczekiwania jedna z największych amerykańskich loterii pobiła światowy rekord. Nie przegap tej wyjątkowej szansy, gdyż już za kilka dni możesz wygrać aż 1,5 mld dolarów, czyli około 6 miliardów złotych! Trudno sobie wyobrazić lepszy początek roku od ogromnej kumulacji. Tym razem jednak gigantyczna suma do wygrania w PowerBall przeszła najśmielsze oczekiwania graczy z całego świata. Już w czwartek nad ranem, 14 stycznia odbędzie się rekordowe losowanie, w którym główna pula nagród wyniesie aż 6 miliardów złotych. Nie czekaj aż będzie za późno i ktoś inny trafi wygraną. Traz dzięki możliwości gry przez internet możesz zagrać w amerykańskiej loterii nawet bez wychodzenia z domu. Wykorzystaj okazję, a być może już jutro zostaniesz miliarderem!\nNowe zasady gry – nowy rekord!\nW październiku ubiegłego roku wprowadzono nowe zasady gry w amerykańską loterię PowerBall. Zwiększenie liczby regularnych numerów do 69 kul miało być gwarantem jeszcze wyższych kumulacji. Jak widać na rezultaty nie trzeba było długo czekać, gdyż już jutro zagramy o największą nagrodę główną wszech czasów.\nJeśli kiedykolwiek myślałeś, że kumulacje w lotto są duże teraz na pewno zmienisz zdanie, gdyż PowerBall oferuje graczom do wygrania około 6 miliardów złotych! To aż 50 razy więcej niż największa kumulacja w historii polskiego lotto. Jak do niej doszło? Otóż, ostatnia główna wygrana w PowerBall padła ponad dwa miesiące temu, 5 listopada 2015 r. Od tego czasu odbyło się już aż 18 losowań, w których żadnemu z graczy nie udało się trafić wszystkich wylosowanych numerów. Jak widać wystarczyło jedynie 9 tygodni, by główna pula nagród PowerBall osiągnęła monstrualne rozmiary, pobijając wszelkie dotychczasowe rekordy.\nW powyższej tabeli znajdziesz 5 największych głównych wygranych w historii. Warto jednak pamiętać, że królem wszystkich loterii dalej pozostaje Hiszpańska Loteria Bożonarodzeniowa El Gordo, w której pula na nagrody wynosi aż 10 miliardów złotych. Jak sama nazwa wskazuje El Gordo należy jednak do klasycznych loterii, co oznacza, że suma ta jest rozdzielana pośród zwycięzców wszystkich kategorii nagród, zaś sama wygrana pierwszego stopnia wynosi około 17 mln złotych.\nZagraj teraz i zostań lottomiliarderem!\nChcesz pobić rekord wszech czasów? Zagraj w PowerBall online już teraz, a być może to właśnie Ty trafisz zwycięską kombinację liczb. Wystarczy wytypować 5 z 69 liczb oraz 1 z 26 dodatkowych kul PowerBall, a już jw czwartek 6 miliardów złotych może być Twoje! Przekonaj się jakie to proste i zostań miliarderem grając w Lottoland. Teraz nie musisz już wybierać się w kosztowną podróż do Stanów Zjednoczonych, by spróbować swojego szczęścia w tej wspaniałej loterii. Zagraj przez internet, a pomożemy Ci spełnić marzenia!\nOstatnia aktualizacja z 13.01.2016 r.\nRozpoczyna się rekordowy rok w świecie …\nStrona Lottoland.com jest zarządzana przez firmę Lottoland, w imieniu EU Lotto Limited. EU Lotto Ltd. posiada licencję zezwalającą na świadczenie usług pośrednictwa. UE Lotto Limited nie jest w powiązane z żadnym z oficjalnych operatorów loterii. Adres rejestracyjny i korespondencyjny: Suite A, Ocean Village Promenade, Ocean Village, Gibraltar, GX11 1AA Lotto online - Graj w lotto przez internet na Lottoland.com Kumulacja wszech czasów – wygraj 6 mld zł w PowerBall! - Lottoland.com/pl


Miliarder - Michorzewski Sławek | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nMiliarder (okładka miękka)\n29,85 zł 37,89 zł (-21%)\nMichorzewski Sławek Książki | okładka miękka\nWymiary produktu [mm]: 43 x 196 x 125\nWłaśnie zrecenzowałem Miliarder\nMaciej Kupczyk nie jest podręcznikowym przykładem nieudacznika życiowego, jakiego znamy ze szkoły czy z sąsiedztwa. Nie jest też typowym pechowcem, jakich wielu chodzi po ulicach naszych miast. Nie ...\n27-05-2019 o godz 20:54 przez: Brooklyn\nNa początku podeszłam do tej książki trochę sceptycznie. W szczególności, kiedy zobaczyłam wielkość czcionki, jaką jest napisana. Jednak czytanie jej idzie dosyć sprawnie, ponieważ sam język bardzo łatwo trafia do czytelnika. Poza tym obfituje ona w wiele śmiesznych sytuacji, które wpływają jeszcze bardziej pozytywnie na jej odbiór i sprawiają, że może ona zostać na trochę dłużej w pamięci czytelnika. Patrząc jednak z punktu widzenia bohatera, sytuacje te niekoniecznie byłyby śmieszne, gdybyśmy znaleźli się na jego miejscu. Tutaj nie brakuje życia fajtłapy lub człowieka, którego prześladuje wybitny pech. Czy jednak nie ma takich ludzi w prawdziwym życiu? Czy nie ma osób, które właśnie mają taki a nie inny los? Oczywiście, że są a dzięki temu książka ta idealnie wpisuje się w teraźniejsze standardy. Dodatkowo wszystkie wątki kryminalne czy wszelkie intrygi szpiegowskie, jakie również się tutaj pojawiają dodają jej tylko lepszego smaku i sprawiają, że jest to ciekawa pozycja na polskim rynku czytelniczym.\n28-04-2019 o godz 20:31 przez: ewfor\nMaciej Kupczyk jest młodym mężczyzną, typowym nieudacznikiem, którego nikt nie lubi, a wszyscy wyśmiewają. Pracuje w dużej firmie w dziale księgowości, lecz z kolegami (koleżankami) nie łączą go żadne koleżeńskie stosunki, a wręcz przeciwnie, wielu współpracowników traktuje go wręcz z odrazą. Pewnego dnia mężczyzna wpada na pomysł zarobienia fortuny podszywając się pod prawnuka pewnego szwedzkiego miliardera. Nie spodziewa się jednak tego, że pieniądze umierającego staruszka są lepem dla wielu nie tylko zwykłych ludzi, ale również międzyrządowych organizacji. Czy uda się Maciejowi oszukać staruszka i jego współpracowników? Jak potoczą się losy młodego Polaka na gruncie szwedzkim? Kto i dlaczego będzie chciał uniemożliwić „spadkobiercy” uzyskanie spadku? Przyznam szczerze, że dawno się tak nie uśmiałam. Z całym szacunkiem dla Alka Rogozińskiego, Olgi Rudnickiej czy Wojciecha Nerkowskiego, ale Ten autor po prostu rozłożył mnie na łopatki. Ne mogłam się od książki oderwać i czytałam ją wszędzie gdzie tylko miałam możliwość czytania, i chyba musiałam się czasami w środkach komunikacji miejskiej śmiać w głos, bo bywało, że ludzie dziwnie na mnie patrzyli. Ta książka to połączenie wyrafinowanego kryminału z powieścią szpiegowską i komedią obyczajową, czyli ogromna dawka humoru. To połączenie Różowej Pantery z Gangiem Olsena i Jasiem Fasolą. Główny bohater, to człowiek tak bardzo pechowy, że gdzie się nie pojawi natychmiast powstają jakieś zniszczenia. Jego koledzy z pracy (a zwłaszcza jeden) robią wszystko, aby go dodatkowo ośmieszać i każdego dnia „częstują” go głupimi żartami, oczywiście dotyczącymi jego osoby co doprowadza, że Maciej Kupczyk funkcjonuje jedynie dzięki psychotropom i tabletkom antylękowym. (…) Postawił pustą teczkę koło kaloryfera i ciężko usiadł na krześle. Przeszywający ból, podobny do bólu wywoływanego przez użądlenie osy w kilku miejscach naraz, poraził jego pośladki. Najpierw wrzasnął, później poderwał się do góry tak gwałtownie, aż stopy straciły moment kontaktu z podłogą. W tym samym momencie roześmiali się wszyscy, teraz dwóch jego kolegów i trzy koleżanki zwijali się ze śmiechu, kiedy on tarł się po tyłku, chcąc jak najszybciej pozbyć się uczucia pieczenia. (…)Teraz był już pewien, że usiadł na wbite w siedzisko szpilki czy może pinezki. (…) Fabuła książki jest niesamowita i tak właściwie to czytelnik od pierwszej do prawie ostatniej strony się śmieje. Nie uśmiecha. Śmieje się w głos. Ta nieszablonowa intryga kryminalna, z ciekawym akcentem szpiegowskim, w którą wplątane są międzynarodowe organizacje takie jak izraelska agencja wywiadowcza Mosad (Instytut do spraw Wywiadu i Zadań Specjalnych), rosyjskie GRU (Gławnoje Razwiedywatielnoje Uprawlenije czyli Główny Zarząd Wywiadowczy Sztabu Generalnego Sił Zbrojnych Federacji Rosyjskiej) , Deuxieme Bureau (biuro francuskiego wywiadu wojskowego) czy niemieckie BND (Bundesnachrichtendienst, Federalna Służba Wywiadowcza) w niesamowity sposób wpływają na przygody młodego Polaka, który tylko chciał wybić się ponad przeciętność i zaimponować swoim kolegom, a przy okazji nieco zarobić. Ewentualne „odejście” schorowanego i niesamowicie bogatego Szweda, przedsiębiorcy i multimilionera, uruchamia bieg wydarzeń, które towarzyszą walce o pieniądze. Trup ściele się gęsto, krew leje się litrami, zbrodnia goni zbrodnię, a i tak nie można przestać się śmiać, bowiem autor w tak specyficzny sposób to opisuje, że nawet najbrutalniejszy wyczyn staje się zabawną scenką. Są momenty straszne, są chwile wciągające intrygą, i są również takie fragmenty, które zmuszają do refleksji. Bo czyż nie smutne jest to, że ludzie w szyderczy i bolesny często sposób zachowują się wobec siebie? Czyż nie jest smutnym to, jak wiele ktoś jest w stanie zrobić, aby zyskać władzę i zasoby finansowe? I czy pieniądze są w życiu najważniejsze? Początkowo trochę gubiłam się w bohaterach drugo- i trzecioplanowych, ale w miarę czytania poznawałam ich lepiej, przy okazji dobrze się bawiąc, a głównego bohatera nawet polubiłam, chociaż nie chciałabym mieć kogoś takiego wśród swoich znajomych. Fabuła tej książki jest jak karuzela, nagłe zwroty akcji zmieniają ją w tempie wyjątkowo szybkim, ale najbardziej zaskoczy czytelnika samo zakończenie. Przyznam szczerze, że cały czas jestem w lekkim szoku. Narracja jest w osobie trzeciej. Niemało ciekawie skonstruowanych dialogów w połączeniu z efektownie przedstawionymi bohaterami sprawia, że książki się nie czyta, ją się po prostu pochłania.\n26-05-2019 o godz 15:42 przez: justa21\nKto ma ochotę zostać miliarderem? W samej tylko Polsce mamy ponad czterdziestu miliarderów, zaś – w porównaniu z 2007 rokiem – ich liczba zwiększyła się dwukrotnie. Jeszcze dwanaście lat temu właściciele niektórych z firm znajdujących się w czołówce nawet nie mieścili się na liście 100 najbogatszych, dziś zaś urastają do rangi miliarderów. Ten niezwykły progres i zwiększenie się puli tych, którzy mają w swoim ręku niemal 80 proc. wszystkich pieniędzy w kraju, zawdzięczać oni mogą nie tylko niezwykłemu wyczuciu rynku, ale również giełdowej hossie. To pokazuje, jak bardzo nieprzewidywalny jest rynek i koleje losu, a także daje szanse na to, że … każdy kiedyś może zostać miliarderem. Właśnie z takiego założenia wychodzi Maciej Kupczyk, życiowy nieudacznik, który jest dowodem na to, że można zepsuć wszystko, czego się człowiek dotknie. Pochodzący z małej wsi Bratian chłopak marzył o zostaniu lekarzem, ale wobec kilkukrotnych niepowodzeń na egzaminie, znalazł się ostatecznie na studiach ekonomicznych w Bydgoszczy. Zresztą cudem te studia skończył, biorąc pod uwagę epizod depresyjny oraz uzależnienie od lekarstw, które nie pozwoliło mu na normalne funkcjonowanie. Wszystko, co ma zawdzięcza tak naprawdę wujkowi, Rajmundowi Miedzianowskiemu, pracownikowi Departamentu Polityki Zbrojeniowej w Ministerstwie Obrony Narodowej w Warszawie. To on, po sprzedaży ziemi na wsi zaopatrzył chłopaka w mieszkanie w Bydgoszczy, on też – ostatecznie – pomógł mu znaleźć pracę w bydgoskiej firmie, w charakterze księgowego. Wcześniej bowiem Maciej zaliczył same porażki również na tym polu, zaś z trudem zdobyta praca w kiosku z gazetami zakończyła się … przypadkowym podpaleniem obiektu. Oczywiście z winy chłopaka, który zresztą odchorował to wydarzenie, lecząc się w szpitalu dla nerwowo chorych. Praca jako księgowy, będąca dla wielu spełnieniem marzeń, dla Macieja jest prawdziwą katorgą. Nie tylko nie lubi tego co robi, ale jako osoba wciąż wywyższająca się, niekoleżeńska i niesympatyczna, jest na wojennej ścieżce ze współpracownikami. Ci zaś nie wahają się przed wymyśleniem sposobów skompromitowania chłopaka, co więcej – kolejne próby w ich wykonaniu są niezwykle udane. Maciej jest jednak ponad to. Wie, że chce innego życia, że rola bezmyślnego trybiku w maszynie nie jest dla niego. Zainspirowany pewnym artykułem w gazecie, o mężczyźnie, który wyłudzał pieniądze ze spadków, decyduje się iść właśnie tą drogą, udoskonalając sposoby stosowane przez swojego nowego mistrza. Na tę okoliczność zaciąga niemały kredyt, bierze urlop w pracy i … wyrusza do Szwecji. Nie przewiduje jednak tego, że starania o spadek po milionerze ściągną na niego wielkie kłopoty, zagrożone będzie nawet jego życie… Jak potoczy się dalej ta niesamowita historia, opowiedziana przez Sławka Michorzewskiego? Przekonamy się o tym sięgając po książkę pt. „Miliarder”, opublikowaną przez Oficynę 4eM, w której z oparów absurdu wyłania się niezwykle intrygująca fabuła, a także … pojawiają się spore emocje. Wielowątkowa powieść ze swoimi kolejnymi wątkami, szpiegowskim motywem, tajemniczą bronią SIXARX, a także paryskim bogaczem, a zarazem złodziejem dzieł sztuki (a także całą plejadą innych postaci), to doskonała lektura na niejeden wieczór. Pozornie tylko kryminalna historia kryje w sobie sporą dozę humoru, a także niezwykle ważne przesłanie – każdy ma prawo do marzeń. Tyle tylko, że trudno je spełniać, będąc takim fajtłapą, jak Maciek i pływając w morzu pełnym … rekinów i piranii… Justyna Gul Qultura słowa\n23-04-2019 o godz 16:42 przez: Pani KoModa\nJa Was przestrzegam przed tą książką. Możecie o 1 w nocy obudzić męża salwą śmiechu! Co ja uczyniłam. Niestety nie raz... :) Jest wybitnie niebezpieczna - przez to że jest tak śmieszna, że nie można się powstrzymać od śmiechu. Sławek Michorzewski stworzył prawdziwą bombę, składającą się z zaskakującej historii połączonej ironią, zaskakującymi zwrotami akcji, zabawnym językiem sklejona intrygującym głównym bohaterem. W jednym z opisów czytałam że historia przypomina Gang Olsena. Mnie na myśl bardziej przychodził humor Quentina Tarantino w filmie Django. Tak, tu też jedna osoba ginie za drugą, a irracjonalne zachowanie ludzi prowadzi do takich sytuacji które wielu się nie śniło. Macieja Kupczyka od razu polubiłam. To prosty chłopak, który ma całe życie pod górkę. Pomimo tego że jest przystojny nikt go nie lubi, w pracy wszyscy robią sobie z niego żarty, nie szanują go, obrażają. Taki typowy szkolny nieudacznik w dorosłym świecie. Maciej nie wie skąd to wynika, stara się ale wszystko wychodzi jeszcze gorzej. A zamiast wszystko poukładać - z każdym dniem pogrąża się jeszcze bardziej. Obraz nędzy i rozpaczy. Z jednej strony jest łamagą życiową a z drugiej strony odzywa się w nim cwaniacka natura. A to dlatego, że życie w samotności w połączeniu z tabletkami na lęk zapijanymi alkoholem to nie jest jego cel życiowy. Chciałaby mieć kobietę, pieniądze i poważanie u innych. Zwłaszcza pokazać kolegom z pracy jaki jest na prawdę - w swoich oczach. Ma wielkie ambicje. Pewnego dnia trafia w gazecie na historię mężczyzny który podając się za wnuka zmarłego bogacza wyłudza pieniądze. Maciej nie myśląc długo stwierdza, że to dla niego jedyna szansa aby się dorobić ( a nie narobić się ). Wyszukuje w inernecie bezdzietnego bogacza stojącego nad grobem i układa sobie misterny plan. Bogacz mieszka w Szwecji więc trzeba przygotować się na podróż - z kredytem, nowymi ubraniami, autem.... Nowe kłamstwa sypią się dziesiątkami - ale nie tylko z jego ust. Akcja wikła się zawiązuje i supła na wielu poziomach i w wielu miejscach. Jego decyzje wpływają na jego rodzinę, wujka i pracowników firmy w której pracuje. Ale także okazuje się bowiem, że na kasę miliardera ma chrapkę więcej niż jedna osoba. Oraz Mosad, BND i inne służby z wielu państw. Każdy chce uszczknąć coś dla siebie i poukładać sytuację wedle swojego pomysłu. Od tajniaków, płatnych morderców aż się roi. A w środku taki fajtłapa jak Maciek! Domyślacie się, że takie zestawienie sytuacji i osobowości tworzy wybuchową mieszankę. Akcja toczy się bardzo szybko. Na początku trudno mi było się wgryźć ponieważ postaci było bardzo dużo a akcja wartko płynęła. Ale jak już to ogarnęłam miałam już czystą przyjemność z czytania :) Książka zaskoczyła mnie swoim zakończeniem. Spędziłam przy niej kilka przyjemnych godzin :) Czytajcie!\n15-04-2019 o godz 13:26 przez: Karolina Radlak\nPo raz kolejny sięgnęłam po książkę Sławka Michorzewskiego ponieważ przy pierwszej śmiałam się od początku aż do końca i byłam ciekawa czy ta historia też rozbawi mnie do łez. Maciej Kupczyk to młody, mało rozgarnięty mężczyzna, wyprowadził się ze wsi rodzinnej do Bydgoszczy i tam chciał zrobić karierę lekarza, niestety wstępne egzaminy okazały się za trudne więc poszedł na ekonomie. "Studia szczęśliwie ukończył w wieku 25 lat. Edukację powinien zakończyć rok wcześniej, jednak niespodziewana śmierć ojca Tadeusza, który zginął podczas żniw śmiercią tragiczną, wpędziła go w stan apatii i przygnębienia". Po skończonych studiach postanowił poszukać pracy i znalazł ją w kiosku tam gdzie zimą zimno a latem gorąco. "Jednak cieszył się tą pierwszą pracą, wszak każdy musi od czegoś zacząć, a siedzenie w domu doprowadzało go do obłędu". Niestety już pierwsze dnia przez swoje roztargnienie spalił kiosk zapalniczką która nie chciała odpalić, z życiowej porażki wyciągnął go jego wujek Rajmund Miedzianowski, wysłał go na wczasy i znalazł nową pracę. Autor po raz kolejny zaskakuje, jego książka jest nieprzewidywalna i na twarzy każdego podczas czytania pojawia się uśmiech. Historia Macieja jest zabawna, życiowy nieudacznik który ciągle ściąga na siebie kłopoty ale jednocześnie wychodzi z tego cało. Patrząc na główną postać możemy docenić swoje nudne życie. W tej książce jest wszystko intrygi, chęć bycia kimś więcej niż tylko zwykłym chłopakiem którego nikt nie zna, walka o pieniądze i to duże oraz wiele wzlotów i upadków. Jest również walka o to by być kimś lepszym, zdobyć szacunek innych i wreszcie odbić się od dna. Jednego jestem pewna ze Sławkiem Michorzewskim nie da się nudzić i nie da się przewidzieć co jeszcze wymyśli jego wyobraźnia, świetnie buduje napięcie a w kulminacyjnych momentach wydarza się to czego nikt by się nie spodziewał. Jeśli szukacie historii która wciągnie Was na dłużej to przeczytajcie "Miliardera".\n30-05-2019 o godz 09:45 przez: martucha180\nNiezbyt bystry przystojniak Maciej Kupczyk to nieudacznik, pechowiec, nie wiedzie mu się w życiu. Wuj załatwił mu pracę, ale i tam ma problemy. Chce być akceptowany i zwrócić na siebie uwagę. Genialnie mu to wychodzi! Facet ma niezwykłą zdolność przyciągania klęsk życiowych. Dzięki artykułowi w gazecie wpadł na pomysł, by zmienić swoje życie i stać się bogatym, dziedzicząc spadek po szwedzkim miliarderze. Wziął sprawę w swoje ręce i… wplątał się w wielką intrygę szpiegowską. Musi się zmierzyć z wieloma wywiadami szpiegowskimi i francuskimi złodziejami. W walce o ogromne pieniądze wszystkie chwyty są dozwolone. Pendolino zdarzeń ruszyło. W powieści trup ściele się gęsto, ale przypadkiem i w nietypowych okolicznościach. To przypadkowe ofiary operacji specjalnych. Sami agenci mają problem ze zrozumieniem tego, co się dzieje i żadne wyszkolenie im nie pomaga. Dzieje się wiele. Autor posiada umiejętności kreowania skomplikowanych komediowych łańcuchów nieoczekiwanych zdarzeń. Ma bujną wyobraźnię, co widać po skomplikowanych akcjach i zagmatwanej intrydze szpiegowskiej. Humoru nie brak mimo grozy sytuacji. Można się uśmiechać, śmiać i chichotać w głos. Scena z babcią Anką czy owadami rozkłada na łopatki. Dominuje komizm sytuacyjny, choć sam główny bohater to postać komiczna o śmiercionośnej sile rażenia. Jakby przy okazji autor przedstawia Polskę i Polaków w nieco krzywym zwierciadle i wytyka nasze narodowe wady i bolączki widziane oczami francuskich złodziei przyjeżdżających do Bydgoszczy. Atmosfera w powieści jest mocno nakręcona. Dzieje się tak dużo i szybko, że czasem można się zagubić w meandrach łańcuchów zdarzeń i szpiegach. Nieprzewidywalna akcja łączy w sobie humor z grozą, szpiegowanie z prozą życia, sensację z pechem. Zakończenie mogłoby być lepsze, ale za to rozrywka gwarantowana.\n16-04-2019 o godz 10:31 przez: ANETA\nTak sobie myślę, że pierwsza lektura wywoływała we mnie salwy śmiechu, a ta płacz ze śmiechu. Na pewno Miliarder jest mniej zagmatwany, ale za to bardziej pieprzny. Dla dorosłego czytelnika, który nie rzuci książką w kąt za przekleństwa (choć nie ma ich dla mnie jakoś dużo) i nie obrazi się za to, że autor wytyka nasze narodowe przywary, powinna to być bardzo dobra rozrywka. Każdy z nas chce żyć dostatnio i otaczać się ludźmi, którzy nas akceptują, nakręcają pozytywnie, wtedy to też czujemy się potrzebni. Tylko jeśli nazywasz się Maciej Kupczyk i liczysz każdy grosz, Facebook do niczego nie jest ci potrzebny, a najgorsze jest to, że jesteś największym fajtłapą na świecie, to nie poczujesz się taki. Marzysz o akceptacji otoczenia, myślisz o dziewczynie, niestety słyszysz tylko śmiech, a twoja osoba jest wszędzie niemile widziana. Wiedz jedno, z tej niepozornej ułomności może narodzić się gniew i zemsta. Tak w przypływie chwilowej mądrości nasz bohater (czy jednak głupoty?) wpada na pomysł szybkiego wzbogacenia się. Nie szata zdobi człowieka? Choćbyśmy nie wiem jak, się zapierali, że nie zdobi, to Maćka właśnie zdobiła. "Najpierw niespodziewany urlop, polowania na renifery, w które nie wierzę, a teraz luksusowe samochody. Czy ty się aby nie wpakowałeś w jakąś aferę Macieju?" Maciej po niespełnionych marzeniach o byciu lekarzem przeniósł się ze wsi do Bydgoszczy. Świeżo upieczony magister ekonomii, zaczyna nudną pracę księgowego. Nielubiany, wyśmiewany i wyszydzany postanawia pewnego dnia diametralnie zmienić swoje życie. Knuje zacny plan, tyle że ta operacja specjalna okaże się śmiertelnie niebezpieczna. Nudne życie nabierze rozpędu. POLECAM!\n15-04-2019 o godz 21:38 przez: Martyna Chmiel\nNajnowsza książka Sławka Michorzewskiego określana jest jako komedia sensacyjna, ale trup ściele się naprawdę gęsto! Głównym bohaterem jest młody mężczyzna, 27letni Maciej Kupczyk, największa fajtłapa życiowa w historii świata. Nic mu się nie układa, wszystko idzie źle, na dodatek wszyscy się z niego śmieją. Chłopak postanawia, że ma dosyć, musi zmienić swój los, a jaki jest na to lepszy sposób niż zdobyć fortunę? Przecież „pieniądze nawet durniom przynoszą ogromny szacunek”! (s.161) Jednak, jak się okazuje, nie tylko szacunek, ale i aferę międzynarodową w którą wplątane są służby specjalne 4 różnych krajów... Autor powieści stawia na humor sytuacyjny. Jego język jest prosty, bez zbędnych ozdobników, za to wszystkie zdarzenia powieści bogate są w groteskę i absurd. Muszę powiedzieć, że 2 albo nawet 3 razy śmiałam się niekontrolowanie w głos! Jednak przez większą część powieści to chyba nie do końca był mój humor, czasami było go dla mnie za dużo, czasami po prostu poszedł w inną stronę, niż ta, która by mnie śmieszyła. Jednak myślę, że z książki byłaby świetna komedia filmowa! Coś jak stare polskie komedie, w stylu „Misia”, które nie tylko śmieszą, ale i niosą sporo gorzkich prawd życiowych i ważne przesłanie. W tej powieści autor pod warstwą humoru ukrywa wiele bolączek współczesnego człowieka, celnie trafia w przywary polskiego społeczeństwa. Książkę przeczytałam szybko, więc nie uważam, żeby był to czas stracony, ale myślę, że w kinie na sensie filmowym stworzonym na bazie tej powieści bawiłaby się zdecydowanie dużo bardziej! Dlatego książkę oceniam na 6,5/10 i czekam na ekranizację!\n10-06-2019 o godz 09:30 przez: Iwona Nocoń\nZ twórczością pana Sławka miałam już okazję się zapoznać, przy okazji książki ,,Urzędnik''. Dość dobrze wspominam tę przygodę, co ułatwiło mi sięgnięcie po kolejną pozycję autora. Bohaterem książki jest Maciej Kupczyk, księgowy. Na pierwszy rzut oka niczego mu nie brakuje - jest przystojnym mężczyzną z wykształceniem. Niestety nie zawsze uroda idzie w parze ze szczęściem. Maciejowi stale w życiu towarzyszy pech, w wyniku czego wszyscy mają go za życiowego nieudacznika. Zależy mu na tym, by pokazać, że potrafi do czegoś dojść. Postanawia w krótkim czasie wejść w podsiadanie dużej ilości gotówki. W tym celu podszywa się pod prawnuka szwedzkiego miliardera. Nie przewidział jedynie tego, że pieniądze nie tylko dla niego okażą się łakomym kąskiem. Czy Kupczyk będzie potrafił wyjść cało z opresji przy nieodłącznym wsparciu wpadek? Nie sądziłam, że autor poziomem dorówna ,,Urzędnikowi''. Tym bardziej jestem zaskoczona tym, że poziom znacząco przeskoczył. Dawka humoru jaką znalazłam w lekturze była optymalna. Nie jest to wcale takie łatwe, ponieważ zawsze istnieje ryzyko, że autor będzie chciał czytelnika rozśmieszyć aż za bardzo. Plusem niewątpliwie jest fabuła, która momentami przerastała moje oczekiwania. Myślałam, że już lepiej być nie może, a tu nagle bohater zostaje władowany w taką akcję, której James Bond, by się nie powstydził. Przy czytaniu tej książki bawiłam się tak samo świetnie jak przy oglądaniu filmów, którego bohaterem jest Johnny English. Ode mnie solidne 8/10.\n01-07-2019 o godz 22:44 przez: Patriseria.blogspot\nMaciej Kupczyk może przyciągać urodą i nienaganną prezencją, ale na tym jego zalety się kończą. To podręcznikowy przykład sieroty życiowej i pechowca – jeśli coś złego ma się przytrafić to zawsze w jego obecności. Niczym czarny kot sprowadza pecha na współtowarzyszy. Zmęczony życiowymi niepowodzeniami i zależnością od członków rodziny chce zmienić swoje życie. Pewnego dnia trafia na artykuł w prasie o oszustach podających się za spadkobierców samotnych miliarderów. Przypadkowo zbiega się to z informacją o chorobie słynnego szwedzkiego bogacza, Kupczyk nie bez przeszkód, wciela swój plan w życie. Niedługo idzie mu się pławić w luksusie, okazuje się, że staje się celem kilku agencji wywiadowczych. Akcja prowadzona jest kilku torowo. Każdy rozdział to historia innego bohatera lub bohaterów, często wątki zazębiają się o siebie. Książka zaliczana jest do gatunku komedii kryminalnych i byłaby fenomenalna, gdyby nie przekombinowanie. O ile postać samego Kupczyka jest pocieszna i interesująca, a jego magnez do przyciągania pecha potrafi rozbawić do łez, to postać karła mordercy jest nieciekawa. Momentami trup ściele się gęsto, innym razem dominują sceny nacechowane erotycznie, ale jakiś taki kiczowaty sposób. Sam tekst czyta się przyjemnie, ale mam wrażenie, że momentami autor chciał wywołać salwy śmiechu, a kończyło się to na szoku i trochę złości, że fajny wątek jest po prostu bezsensownie psuty. Myślę, że takie 6/10 jest sprawiedliwą oceną.\n14-04-2019 o godz 21:19 przez: Katarzyna Łojek\nLubię książki inne niż wszystkie, a tym bardziej lubię książki wnoszące coś do mojego życia. A co za tym idzie, lubię tę książkę. Jest to pierwsza książka tego autora, z którą miałam przyjemność – na pewno nie ostatnia. Bardzo spodobał mi się sposób przedstawienia człowiekowi jego wad i słabości. Człowiek zazwyczaj mógłby czuć się urażony, aczkolwiek autor robi to w sposób zabawny i mało pretensjonalny. Książka jest zabawna, napisana prostym językiem. Czyta się zaskakująco szybko. Myślę, że przypadnie każdemu do gusty, bez względu na wiek.askakujące jest to, jak bardzo, jak w doskonale zakamuflowany, śmieszny, często zaskakujący i niezbyt grzeczny sposób Michorzewski pokazuje Polakom, grupom zawodowym, jak i ogólnie człowiekowi jego wady, słabości, przywary. Ta książka śmieszy, jednak bardziej przeraża jej prawdziwość w odniesieniu do czasów współczesnych.Jak każda książka Michorzewskiego nie jest to książka dla Dulszczyzny, smutnych pań polonistek, którym "wydaje się" i ogólnie osób bez poczucia humoru. Urzekło mnie wyjątkowo trafne spojrzenie na świat przez autora, oczywiście nie obyło się bez groteski i absurdu. Zdecydowanie w tej powieści był inny „klimat”. Michorzewski nie tylko ozłocił naszego bohatera, ale przeniósł nas za granicę Polski.\n03-06-2019 o godz 14:15 przez: CherryBelle\nZapraszam: https://chbelleap.blogspot.com/2019/06/nowa-swietna-polska-komedia-sensacyjna.html Miliarder, to najnowsza powieść Sławka Michorzewskiego, którego twórczość poznałam w zeszłym roku, dzięki fantastycznej książce Urzędnik, którą również polecam bardzo. To genialna komedia kryminalna, sensacyjna, która wciąga, bawi i jednocześnie przeraża. Cenię bardzo oryginalny styl autora, pełen swoistego humoru, siarczystych wulgaryzmów ze smakiem, groteski, kryminalnych zawiłości, w powieściach Michorzewskiego, zachwycają mnie też zawsze ciekawi i złożeni bohaterowie. Maciej Kupczyk jest człowiekiem pełnym wielu słabości, pomimo tego udało mu się obronić magistra ekonomii. Po ukończeniu studiów zdecydował się jednak na pracę w kiosku, który spalił przypadkowo zapalniczką. Następnie dzięki wujkowi, zostaje księgowym, po czym pragnąć większych pieniędzy, poważania i lepszego życia, wplątuje się w niebezpieczną sprawę. Przyznam, iż trup w powieści ściele się dość gęsto, mamy tu zawirowania, mnóstwo zabawnych, absurdalnych, groteskowych sytuacji. To idealna lektura na czerwcowe wieczory, czy już letnie, wolne dni, polecam Wam Miliardera, to kawał dobrej, zabawnej, wciągającej, współczesnej literatury z nutą szpiegowską!\n16-04-2019 o godz 23:10 przez: Sauron\nSzukasz w czegoś innego? Masz dość oklepanych wątków, stereotypowych bohaterów i rzeczywistości rodem z Hollywood? Jeśli tak, to świetnie się składa, bo ta powieść nie trzyma się żadnych schematów. Nasz bohater to osoba z ambicjami, a jakże! Ambicjami, które brutalnie weryfikuje rynek i brak szans na godną pracę. Kiedy już zdaje się, że znalazł swoją „bezpieczną przystań”, wpakowuje się w prawdziwe tarapaty. Przypadkiem i zupełnie niechcący... staje się częścią intrygi szpiegowskiej. Po pierwsze powieść jest bardzo oryginalna, już od pierwszych stron da się wyczuć nietypowy klimat. Wszystko to za sprawą niezwykle szczerej i momentami szyderczej narracji. Autor nie ma litości dla swojego bohatera! Stawia przed nim wyzwania i wytyka wszystkie błędy. To sprawia, że paradoksalnie... zaczynamy czuć do niego sympatię. Nawet kiedy „bredzi jak potłuczony”. „Pan przeprasza, a co ja się naoglądałem, to moje. Niesmak pozostanie... A, że mam pamięć fotograficzną, to pewnie na całe życie”. Ciąg dalszy na: https://www.recenzjenawidelcu.pl/2019/04/miliarder-sawek-michorzewski.html\n08-10-2019 o godz 23:35 przez: Marek\nNieśmiało powiem, że dla mnie jest to książka roku 2019. Wyobraźnia autora bardzo wysoko podnosi poprzeczkę na rynku książek kryminalnych, nie mówiąc już o komedii, czarnej komedii. Książka nie dość, że wartościowa to zaskakuje i bawi podczas lektury. Powieść jako całość to doskonały materiał na serial lub chociaż film, choć bogactwo wydarzeń jest tak duże, że nie sądzę żeby udało się to ogarnąć nawet Tarantino. Autorowi udaje się do nas przemawiać naszym codziennym językiem, bez nadęcia, krzty grafomanii i jest to prawdopodobnie recepta na napisanie książki niemal doskonałej. Wątki zazębiają się tak wprawnie, tak bezbłędnie pasują do siebie, że odnosi się niesamowite wrażenie, absolutnej realności przedstawionych chronologicznie wydarzeń. Jestem zdania, że nikt tak w Polsce jeszcze jak imć Sławek Michorzewski nie pisał i długo niczego podobnego nie napisze. Talent wart miliony. Wielki żal, że oprócz Urzędnika, poprzednich książek tego autora po prostu nie można kupić, a masowo wydaje się bezpłciowe, podobne do siebie książki.\n14-04-2019 o godz 21:22 przez: Katarzyna Łojek\nLubię wyjątkowe książki, a tym bardziej lubię książki wnoszące coś do życia.Książka jest zabawna, napisana prostym językiem. Czyta się zaskakująco szybko. Myślę, że przypadnie każdemu do gusty, bez względu na wiek.askakujące jest to, jak bardzo, jak w doskonale zakamuflowany, śmieszny, często zaskakujący i niezbyt grzeczny sposób Michorzewski pokazuje Polakom, grupom zawodowym, jak i ogólnie człowiekowi jego wady, słabości, przywary. Ta książka śmieszy, jednak bardziej przeraża jej prawdziwość w odniesieniu do czasów współczesnych.Jak każda książka Michorzewskiego nie jest to książka dla Dulszczyzny, smutnych pań polonistek, którym "wydaje się" i ogólnie osób bez poczucia humoru. Urzekło mnie wyjątkowo trafne spojrzenie na świat przez autora, oczywiście nie obyło się bez groteski i absurdu. Zdecydowanie w tej powieści był inny „klimat”. Michorzewski nie tylko ozłocił naszego bohatera, ale przeniósł nas za granicę Polski.\n28-10-2019 o godz 15:48 przez: Monika Świątek\nMaciej Kupczyk, główny bohater powieści „Miliarder”, nie ma łatwego życia. Już na samym początku widzimy jakiego ma pecha. W pracy jest pośmiewiskiem, koledzy robią mu głupie żarty. Maciej jest przykładem życiowego nieudacznika, przy tym jest bardzo przystojny i ma powodzenie u płci przeciwnej. Mężczyzna ma dosyć bycia pierdołą, dlatego kombinuje co zrobić, żeby zyskać szacunek innych. Dochodzi do wniosku, że musi się szybko wzbogacić. Ta chęć bycia bogatym wiedzie go w sidła intrygi szpiegowskiej. Z jednej strony Maciej Kupczyk wzbudzał u mnie współczucie, bo spotykały go same przykrości, ale przy tym te sytuacje są przedstawione w taki sposób, że się nieźle bawiłam i nieraz wybuchałam śmiechem😊 Jest to naprawdę dobra komedia kryminalna. Mimo licznych morderstw uśmiech nie zniknie z waszej twarzy😊 Za możliwość przeczytania dziekuję @oficyna4em\n03-04-2019 o godz 00:00 przez: RenataDudek\nPrzyznam, że nigdy nie byłam wielką fanką polskich książek, jednakże zdecydowałam się po nią sięgnąć, ponieważ wielu znajomych mi ją polecało. Od pierwszej strony wiedziałam, że będzie to lektura, której szybko nie odłożę na bok. Fabuła jest tutaj tak wciągająca, że trudno się oderwać. Musiałam doczytać ja do końca i poznać zakończenie. Bardzo podobało mi się, ze jej fabuła jest niezwykle wielowymiarowa i wielowątkowa. Na pewno żaden czytelnik nie będzie się przy niej nudził. Warto po nią sięgnąć, ponieważ jest zaskakująca, niecodzienna i niezwykle intersująca. Gorąco polecam, bo warto!\n05-12-2020 o godz 22:34 przez: Magdalena Chambers\nKsiążka super, jak każda Pana Michorzewskiego, aczkolwiek wydawca Oficyna4M i korekta Anny Zalweskiej z tego wydawnictwa to tzw. "Masakra", błędów tyle, że bolało miejscami czytać...... ale co tam, historia super i za to należy się 5 gwiazdek :-)\nO autorze: Michorzewski Sławek


Okna dachowe bez wątpienia mają wiele zalet – niczym nieograniczony dostęp do naturalnego światła słonecznego, większa niż w przypadku tradycyjnych okien prywatność i bezpieczeństwo wynikające z faktu, że tego typu okna trudniej jest sforsować potencjalnemu włamywaczowi. No i ten klimat – okna dachowe nadają wnętrzu charakterystycznego uroku, którego próżno szukać we wnętrzach z tradycyjnymi oknami osadzonymi w ścianie. Jednak to, co jest ich największą zaletą, szybko może zamienić się w wadę – zwłaszcza podczas naprawdę upalnego lata, w przypadku wścibskich sąsiadów, których okna usytuowane są wyżej, niż nasz dach. Warto pamiętać także o tym, że nieosłonięte okna dachowe usytuowane od wschodniej strony to prosty przepis na pobudkę o 4 rano od maja do września.\nOsłonięcie okien na poddaszu jest trudniejsze i wymaga nieco więcej pracy, niż zamontowanie osłony na tradycyjnym oknie – nie jest jednak niemożliwe. A korzyści z takiego rozwiązania bez wątpienia przewyższają koszty. Dobrze dobrana osłona pozwala bowiem na precyzyjne operowanie natężeniem światła wewnątrz pomieszczenia, zapewnia prywatność oraz pozwala odciąć się od świata zewnętrznego zawsze wtedy, gdy tego potrzebujesz.\nZe względu na swoją konstrukcję, okna dachowe wymagają specjalistycznych rozwiązań. Umieszczone na nich osłony powinny być tak zaprojektowane, by ściśle przylegać do powierzchni okna, nie odstawać a przy tym nie ograniczać ruchomości okna. Dlatego dziś przyjrzymy się rozwiązaniom, jakie oferuje rynek i sprawdzimy, które z nich najlepiej sprawdzi się w Twoim wnętrzu.\nRolety do okien dachowych Karnix to osłona okienna zaprojektowana z myślą o kompleksowym zabezpieczeniu okien połaciowych. Tym, co wyróżnia je spośród innych, dostępnych na rynku modeli jest przede wszystkim fakt, że są precyzyjnie dopasowane do okien dachowych wiodących producentów, w tym takich marek jak Velux czy Fakro. Wbrew pozorom niedopasowanie w tym względzie to powszechny problem, który skutkuje powstawaniem nieestetycznych załamań tkaniny i prześwitów – rolety dachowe Karnix cechuje pełna kompatybilność z większością okien dachowych.\nIdealna roleta do okien dachowych powinna także charakteryzować się trwałym i niezawodnym mechanizmem, umożliwiającym pełną regulację położenia tkaniny oraz łatwą obsługę. Ze względu na specyficzną budowę okien dachowych tego typu rolety wymagają dodatkowego wspomagania np. bocznych prowadzeń przestrzennych. Dzięki takiemu rozwiązaniu tkanina ściśle przylega do okna, nie łopocze podczas jego uchylania i pozwala na regulację ilości wpadającego do pomieszczenia światła.\nOstatnią kwestią jest wybór odpowiedniej tkaniny w rolecie dachowej – liczy się zarówno wygląd, jak i funkcjonalność. W przypadku poddaszy usytuowanych od wschodu lub południowego zachodu, warto zdecydować się na roletę zaciemniającą, która pozwala na całkowite zaciemnienie pomieszczenia oraz ogranicza nagrzewanie się wnętrza. Jeśli zbyt intensywne słońce nie jest problemem, warto wybrać rolety wykonane z delikatnej i przepuszczającej światło tkaniny np. Pearl, Aqua lub Basmati, która pozwoli na stworzenie w pomieszczeniu odpowiedniego klimatu i jednocześnie zapewni maksimum prywatności.\nRolety plisowane zaprojektowane z myślą o oknach dachowych to z kolei osłona, zapewniająca maksymalny komfort użytkowania i pełną dowolność regulacji. Ich konstrukcja umożliwia odsłanianie zarówno górnej, jak i dolnej części rolety oraz umieszczanie tkaniny w dowolnym miejscu okna. To rozwiązanie, które szczególnie docenią osoby, ceniące wielofunkcyjne i praktyczne osłony.\nPlisy dachowe Karnix wyposażone zostały w specjalny mechanizm, który umożliwia ich ścisłe przyleganie do tafli szyby, niwelując powstawanie ewentualnych prześwitów. Dzięki aluminiowym profilom plisa jest stabilna i pozostaje na swoim miejscu, zapewniając pełną kontrolę nad światłem i prywatnością. Dużym atutem tego typu osłony jest także fakt, że występuje ona w kilku opcjach do wyboru np. w wersji Thermo, zabezpieczającej przed nagrzewaniem się pomieszczenia lub wersji Blackout oferującej stuprocentowe zaciemnienie.


Dlaczego ludzie głosują w wyborach na kłamców?\nUtworzono: 28 styczeń 2010\nMożna snuć różne teorie od tych, że sami są kłamcami, jednak z pewnych przesłanek raczej nie jest to wytłumaczenie. Należy tutaj zacząć od faktu, że 86% społeczeństwa posiada mniej niż 110IQ. Średnia Polski to 99 IQ i jesteśmy daleko za Niemcami oraz Koreańczykami.\nTylko 1,5% społeczeństwa to geniusze, a około 13% społeczeństwa posiada między 110IQ, a 139IQ.\n36% społeczeństwa posiada mniej niż 90IQ, czyli to jest mniej więcej taki procent jaki głosował na Platformę Obywatelską.\nNie ulega wątpliwości, że Donald Tusk jest kłamcą. I nie jest to już nawet twierdzenie, lecz należy to brać jako dogmat. Nawet chodzi taka anegdota: "Jak rozpoznać kłamstwa Tuska? Po tym gdy otwiera usta". Najgorszym z kłamstw Donalda Tuska było obiecanie dziedziczenia pieniędzy z OFE. Ustawa nie zakłada takiego rozwiązania. Wystarczy przypomnieć jego kilka wypowiedzi, które są ze sobą sprzeczne, a także decyzji rządowych, które są sprzeczne z deklarowanymi przed wyborami. Na tej podstawie można uznać za aksjomat, że Donald Tusk to kłamca. Jego udział w "Nocnej zmianie" całkowicie pozbawiał go prawa do bycia decydentem w jakiekolwiek sprawie polskiej. Jednak żaden z wyborców PO nie przypomniał sobie puczu, zorganizowanego przez kilku polityków (m.in. Lech Wałęsa) bojących się ustawy lustracyjnej, jaki dokonał się na legalnie utworzonym rządzie Olszewskiego w 1992 roku.\nZatem można zapytać: Dlaczego ludzie głosują w wyborach na kłamców? A co gorsze, na tych, którzy nie działają w ich interesie, tylko w interesie jakichś korporacji światowych dążących do monopolizacji władzy.\nJedną ze wskazówek jest iloraz inteligencji Polaków. Procent jaki głosował na Donalda Tuska, a właściwie na Platformę Obywatelska odpowiada mniej więcej społeczeństwu z najniższym ilorazem inteligencji. Jednak nie można sądzić, że akurat ta cześć społeczeństwa przynajmniej w całości głosowała na Donalda Tuska. Oczywiście według Gazety Wybiórczej na PO głosowali wykształceni. To może być prawda. Wykształcony nie oznacza inteligentny. Wykształcenie jest raczej wyznacznikiem umiejętności przyswajania jakiegoś materiały, który może być stekiem bzdur, których taki „wykształcony” nie potrafi poddać krytyce w procesie zestawienia innych informacji. Poza tym, ludzie wykształceni nie oznacza, że posiadają jakąś wiedzę, lub są jakimiś specjalistami w dziedzinie naukowej, mogą to być raczej specjaliści od kombinacji i oszustw. Student oznacza inaczej kombinator. Dzisiaj papier mniej się liczy od umiejętności faktycznych i doświadczenia w jakimś rzemiośle. Co komuś z inżyniera samochodowego, który jak zobaczy silnik samochodu i każe mu się wymienić chłodnicę ten po prostu zgłupieje. Gazeta Wybiórcza bardzo chętnie postawiłaby na szali wykształcenie przeciwko całej reszcie, która nie głosowała na Platformę Obywatelską. No cóż, na razie wynika jedno, że największymi głupcami, którzy głosowali na Platformę Obywatelską są ludzie wykształceni. Dlaczego zatem ludzie wykształceni są głupi? Wnioski są oczywiste.\nWykształcenie nie jest wyznacznikiem ilorazu inteligencji, a także umiejętności prawidłowej dedukcji. Tzw. wykształconych Gazety Wybiórczej można nauczyć wszystkiego, poza jednym - nie można ich nauczyć samodzielnego myślenia. Czyli kto głosował na PO i Donalda Tuska? Odrzucamy, że są to ludzie chcący być oszukiwani, zatem zakładamy, że to osoby dające się łatwo manipulować. Zadajemy sobie pytanie. Kim łatwo jest manipulować? Odpowiedź jest tu prosta, gdyż takie badania zostały przeprowadzone i wynika z nich, że najłatwiej manipulować ludźmi, którym nie pracuje lewa półkula mózgu odpowiedzialna za logiczne myślenie w równym stopniu jak prawa i nie ma między tymi półkulami odpowiedniej koordynacji.\nTaka teza wydaje się być najbardziej prawdopodobna, gdyż ludzie pozbawieni umiejętności dialektycznych mogą być bardziej podatni na hipnozę co wynika z badań. Jeśli na PO głosowało więcej wykształconych to wnioski są proste. Ludzie wykształceni są bardziej podatni na manipulację. Dlaczego tak jest? Mogę się tylko domyślać, choćby z takich względów, że zwykle to stan zbliżony do hipnozy pozwala na większe wchłonięcie materiału. Jest to częstotliwość mózgu tzw. "stan alfa" o wartości od 8 do 13 Hz.\nTesty na iloraz inteligencji głównie opierają się na myśleniu logicznym, zatem jest wielce prawdopodobne, że to masa 86% społeczeństwa, która posiada mniej niż 110IQ, jeśli nie większość z tych co posiadają mniej niż 90IQ, których jest 36% głosowali na PO. Czyli ludzie, którzy potrafią wyuczyć się regułek, ale nie potrafią z nich skorzystać. Są bezmyślnymi bazami danych.\nWiększość ludzi inteligentnych potrafiących łączyć fakty, nawet jeśli je łatwo zapominają zamieniają w dogmat i wiedzieli, że PO to kłamcy, zwłaszcza Donald Tusk.\nW moim poprzednim wpisie traktującym o ilorazie inteligencji społeczeństwa pojawiła się dyskusja, że nie mogę w ten sposób uzasadniać, gdyż nie wiadomo jakie osoby głosowały na PO.\nTeraz zagłębiłem się w ten temat bardziej i jak najbardziej moje uproszczone dywagacje w poprzednim wpisie mają uzasadnienie.\nW takiej sytuacji powtórzę wniosek jaki wtedy wyprowadziłem z takiej dywagacji.\nDemokracja to terror idiotów. Najgorsze w tym jest to, że geniusze, gdyby założyli partię i głosowali na nich tylko geniusze to nie przekroczyliby progu wyborczego wynoszącego 5%. A jak wiemy tylko geniusze mogą zrozumieć geniuszy, więc tylko geniusze mogą głosować na geniuszy, co jest bardzo prawdopodobne, a głupcy zagłosują na oszustów i kłamców, którzy obiecają im gruszki na wierzbie, czego geniusze nie zrobią, bo inni geniusze uznaliby ich za idiotów.\nJakie prawo z natury mają osoby upośledzone do decydowania o życiu, losie ludzi inteligentnych?\nDemokracja to terror idiotów.\nGdy do władzy dobiorą się kłamcy i opanują media, wtedy głupcy i jednocześnie oszuści mogą manipulować masą, a inteligentni ludzie, którzy to przewidywali przed wyborami mogą na to tylko patrzeć z opuszczonymi rękami i ze smutkiem, lub wściekłością.\nJeszcze zignorowałbym tych głupców, gdyby ta masa rękami tychże głupców, których wybrali nie próbowała w bandycki sposób wkraczać w moje życie i decydować o tym co mam robić pod presją idiotycznej niewspółmiernej kary i represji.\nFakt, że Niemcy i Rosjanie w czasie II wojny światowej i poprzednich czasach rozbiorów Polski wyniszczali i w ostatecznym akcie okupacji wymordowali inteligencję Polski może być łagodzący dla 86% głupców w Polsce, ale nie usprawiedliwia ich oporu do jednoczesnego uczenia się i wyciągania niezależnie od propagandy Gazety Wyborczej i jej podobnych mediów prawidłowych wniosków.\nJeśli przy pomocy wskaźnika ilorazu inteligencji nie da się wyjaśnić, dlaczego ludzie głosują na kłamców, to musi być podobny wskaźnik, posiadający podobny wykres charakteryzujący społeczeństwo, którym to można wyrazić.\nJedno jest pewne. W demokracji, 86% społeczeństwa mniej inteligentnego, tym bardziej, że 36% to osoby o bardzo słabym umyśle, decyduje o losie ludzi mądrych. To wyjątkowa iluzja sprawiedliwości, która pozwala władzy na ogromne oszustwa i manipulację masą.


Z dragami na disco | Piotrkowski24\nStrona główna/Wydarzenia/Z dragami na disco\nW miniony weekend policjanci z Wydziału Kryminalnego wzięli pod lupę jedną z dyskotek na terenie powiatu piotrkowskiego. – Około godziny 23.00 na parkingu przed lokalem zobaczyli mężczyzn siedzących w passacie, z których jeden przygotowywał „skręta”. Mundurowi zareagowali niezwłocznie i pojęli interwencję. W trakcie sprawdzania samochodu znaleźli rozsypany susz roślinny, a także plastikową tackę ze śladami białego proszku. Skontrolowani mężczyźni ukrywali w kieszeniach foliowe torebki z marihuaną i amfetaminą. 32-letni mieszkaniec powiatu tomaszowskiego posiadał przy sobie około 5 gramów amfetaminy i blisko 1 gram marihuany, a jego 27-letni kompan ponad 3 gramy zakazanych substancji. Obaj mężczyźni zamiast na parkiet dyskoteki trafili do policyjnego aresztu – poinformowała asp Ilona Sidorko z KMP w Piotrkowie.\nMężczyźni usłyszeli zarzut posiadania środków narkotycznych, za co zgodnie z ustawą o przeciwdziałaniu narkomanii grozi kara do 3 lat pozbawienia wolności.


Apostazja? – Kulturatka.pl – wydarzenia kulturalne w Krakowie\nNigdy wcześniej nie zetknęłam się z publiczną dyskusją sztuki na temat apostazji. Niemniej zawsze niezwykle intrygujące były dla mnie motywy osób, które decydują się na jawne i formalne odrzucenie wiary chrześcijańskiej, a co za tym idzie odłączenie się od kościoła. W Polsce, gdzie ponad 90% osób uważa się za katolików, takie drastyczne posunięcie wzbudza niemałe emocje i podobnie, równie gorącą dyskusję. Dzięki projektowi Piotra Ratajczaka, który powstał w ramach Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego Boska Komedia, miałam przyjemność usłyszeć zbiorowe wypowiedzi aktorów odtwarzających autentyczne akty apostazji.\nScena jest blisko widza, niemal czuję oddech aktorów, gdy opowiadają swoje historie. Przechodzą mnie ciarki podniecenia i zaciekawienia. Czuję się, jakbym uczestniczyła w zbiorowej spowiedzi lub, gdyby ktoś mówił mi o swych najintymniejszych przeżyciach. Przestrzeń stylizowana jest na kościół, mamy kościelne ławki, mszalne dzwonki oraz ołtarz z pustym tabernakulum. Poznaję kolejnych bohaterów oraz motywy, jakimi się kierowali podczas podejmowania decyzji o odejściu od Kościoła. Wszystko wydaje się logiczne i sensowne. Przecież każdy ma prawo decydować o tym, czy jego nazwisko ma być zapisane w księgach parafialnych. Ale czy o to właśnie chodzi?\nNa pewno są odważni, szczególnie jeżeli decydują się na akt apostazji mieszkając na zapadłej wsi. Nie chcą tkwić w czymś, co jest pustym, powtarzalnym rytuałem będącym składnikiem kultury i tradycji, a nie czymś transcendentnym. Po co udawać i tkwić w czymś nieprawdziwym?\nA jakie są ich motywy?\nJasiek z Jasienicy będąc ministrantem nabawił się nerwicy eklezjogennej, która wywołuje u niego stany lekowe i nie pozwala normalnie funkcjonować. Dlatego Jasiek musi omijać szerokim łukiem kościoły oraz nauczanie z nich płynące. Marek z Andrychowa prowadzi walkę z zakłamaniem kościoła i moherowymi beretami na czele, co staje się później głośnym wydarzeniem medialnym, robiącym z Marka gwiazdę. Celebrytka, która opowiada o tym, jak była wykorzystywana przez księdza-pedofila, a zaraz potem organizuje akt masowej apostazji na firmowej imprezie, mówiąc o sobie, że jest bogiem. Pobożna dziewczyna, zaangażowana w chrześcijańskie wydarzenia (spotkania młodzieży, pielgrzymki, koncerty) dowiaduje się, że jest dzieckiem z „próbówki”, nieakceptowanym przez miejscowego księdza błędem natury. Młody kleryk oddany służbie kościołowi, nie przechodzi próby czystości. Lekarka pracująca na dziecięcym oddziale onkologii, dla rodziców chorujących dzieci staje się bogiem, sama nie wierzy w jego istnienie.\nCzy rzeczywiście każda z tych osób dokonuje aktu apostazji? Ja nie znajduję w przytoczonych historiach motywów do odrzucenia wiary. Owszem, znajduję mnóstwo zarzutów kierowanych w stronę instytucji kościelnej, katolickiej mentalności, bezrefleksyjności wierzących, pustej obrzędowości, zaściankowości kleru oraz braku wyobraźni katolików. Puste tabernakulum interpretuję jako symbol nieobecności Boga. Zatem spektakl nie jest wymierzony przeciwko wierze lecz anachronicznej instytucji i problemom, jakie jej dotykają. Ratajczyk uwypukla naszą bezsilność, małostkowość, zagubienie i przede wszystkim zupełny brak refleksji nad tym, co jest istotą Kościoła. Czy o mojej wierze ma decydować bezduszny i ograniczony ksiądz? Czy moją wiarę ma podważyć śmierć, której jestem świadkiem? Czy moja wiara zależy od tego czy jestem dzieckiem in vitro? Czy moja wiara zależy od tego ile zarabiam? Na te pytania odpowiedź znają ludzie naprawdę wierzący.\n„Niewierni” to ciekawa propozycja, poruszającą niezwykle ważne tematy, dotykające najważniejszych sfer życia człowieka. Jest świadectwem ludzkich zmagań, dylematów, postaw, a nade wszystko kondycji człowieka we współczesnym świecie.\n„Niewierni” Reżyseria: Piotr Ratajczak\nTags: niewiernispektaklapostazjaFestiwal Boska komediaTeatr Łaźnia Nowa\nAmeryka okiem Niemca


Wieczorem w kościołach parafialnych rozpoczyna się, inaugurująca Triduum Paschalne, Msza Wieczerzy Pańskiej. Przed rozpoczęciem liturgii opróżnia się tabernakulum. Pozostanie ono puste aż do Nocy Zmartwychwstania Pańskiego.\nW liturgii po raz pierwszy od Środy Popielcowej (nie licząc uroczystości św. Józefa) śpiewa się hymn „Chwała na wysokości Bogu”. Po homilii ma miejsce obrzęd umywania nóg. Główny celebrans , umywa i całuje stopy dwunastu mężczyznom. Przypomina to gest Chrystusa i wyraża prawdę, że Kościół, tak jak Chrystus, jest nie po to, żeby mu służono, lecz aby służyć.


Lista zadań BO\nLista zadań BO A A A RSS pdf drukuj\nWyniki głosowania na zadania zgłoszone w ramach Budżetu Obywatelskiego dla miasta Miechowa w 2017 roku\nZespół Koordynujący ds. Budżetu Obywatelskiego dla miasta Miechowa na posiedzeniu w dniu 07.04.2017 r. zatwierdził ostateczne wyniki głosowania, które przedstawiają się następująco:\nLiczba ważnych głosów oddanych papierowo\nLiczba ważnych głosów oddanych elektronicznie\nChodnik oraz próg zwalniający przy Szkole Podstawowej Nr 2 na os. Sikorskiego w Miechowie\nBo do kosza trzeba dwojga – kosz dla Gimnazjum / SP 2 w Miechowie\nDoposażenie boiska sportowego przy Szkole Podstawowej Nr 1 w Miechowie +festyn sportowy\nHistoria miechowskiej sceny muzycznej – wydanie książki wraz z płytą cd i winylem, produkcja koncertów promujących wydawnictwo\nWychowanie patriotyczne i szkolenie z zakresu obronności mieszkańców Gminy Miechów\nKontynuacja budowy siłowni zewnętrznej na os Sikorskiego w Miechowie\nPlac zabaw i siłownia zewnętrzna na Trzydziestce\nModernizacja nagłośnienia w sali widowiskowo – kinowej Domu Kultury w Centrum Kultury i Sportu w Miechowie\nBudowa placu zabaw oraz siłowni zewnętrznej na\nNa podstawie Uchwały Nr XXIV/340/2016 z dnia 23.12.2016r. w sprawie przyjęcia uchwały budżetowej Gminy i Miasta Miechów na rok 2017, zabezpieczono środki na realizację zadań w ramach budżetu obywatelskiego w wysokości 150 000,00 zł\nDo realizacji zostaje przyjęty projekt pn „ Plac zabaw i siłownia zewnętrzna na Trzydziestce” z kwotą 94 300,00 zł\nW chwili obecnej analizowana jest możliwość realizacji drugiego projektu pn „Budowa placu zabaw oraz siłowni zewnętrznej na ul. Słonecznej”, pod warunkiem zwiększenia środków\nw ramach budżetu obywatelskiego i uzyskania prawa dysponowania nieruchomością (zadanie warunkowe).\nŁącznie oddanych zostało 3365 ważnych głosów na wszystkie zadania. Głosów nieważnych oddano 444 (Przeważającą większość nieważnych głosów oddały osoby z poza terenu miasta Miechowa).\nSerdecznie dziękujemy wszystkim mieszkańcom biorącym udział w głosowaniu oraz członkom Zespołu Koordynującego za pomoc i zaangażowanie przy realizacji II edycji Budżetu Obywatelskiego dla miasta Miechowa.\nLista zadań dopuszczonych do głosowania w ramach Budżetu Obywatelskiego\nwielkość pliku: 15.31 KB\nLista zadań odrzuconych w ramach Budżetu Obywatelskiego\nwielkość pliku: 13.07 KB


Wiśniowski, dwuskrzydłowe, segmentowe, producent bram, bramy garażowe, sprzedaż bram, uchylne\nChcielibyśmy Państwa namówić do odwiedzin strony internetowej firmy Blaszak na której są oferowane bramy garażowe idealnie nadające się zarówno do garażu murowanego jak i blaszanego. Firma jest jednocześnie producentem bram jak i certyfikowanym dostawcą bram firmy Wiśniowski.\nNieruchomości w obecnych czasach są mocno cenione. . Efektywna pomoc w znalezieniu stancji. Solidnie przedstawione ogłos... szczegóły »\nkraków, sklep, oferty pracy, drzwi, dam pracę, jaka praca, szukam pracy, odchudzanie, bramy, Odzież damska, okna, Łódź, zdrowie, biuro rachunkowe, lodz


VITAL PHARMA+ KOZIE MLEKO+ Regenerująca odżywka do włosów - 200 ml - V.LABORATORIES - Drogeria Internetowa OLMED\nVITAL PHARMA+ KOZIE MLEKO+ Regenerująca odżywka do włosów - 200 ml\nDo włosów zniszczonych, pozbawionych połysku, wymagających szybkiej i trwałej regeneracji.\nKod produktu: 5902399121067\nRegenerująca odżywka Kozie Mleko+ przeznaczona jest do włosów zniszczonych, pozbawionych połysku, wymagających szybkiej i trwałej regeneracji. Poprawia kondycję i nawilżenie włosów. Zmniejsza łamanie się włosów podczas suszenia i prostowania. Ułatwia rozczesywanie włosów na sucho jak i na mokro. Zapewnia włosom naturalny połysk i blask. Nawilża wrażliwą skórę głowy. Nie obciąża włosów, pozostawia przyjemny, świeży zapach na włosach przez cały dzień.\nEkstrakt z koziego mleka to znany już od czasów starożytnych i doceniany ze względu na swoje właściwości składnik kosmetyczny. Zawarte w nim trójglicerydy pomagają w utrzymaniu właściwego pH skóry. Kazeina jest bardzo łatwo przyswajalna przez skórę i zapewnia jej nawilżenie. Proteiny mleka koziego stymulują produkcję kolagenu zapewniając skórze jędrność i elastyczność. Dodatkowo kozie mleko niweluje podrażnienia.\nOlej arganowy - regeneruje i odżywia łamliwe i przesuszone włosy. Ujarzmia puszące się włosy.\nKeratyna - jest głównym budulcem łodygi włosa. Włókna keratyny są połączone poprzecznymi wiązaniami siarczkowymi, dzięki czemu włosy są bardziej elastyczne i sprężyste. Keratyna wchodzi również w skład zewnętrznej osłonki włosa i odpowiedzialna jest za połysk i blask włosów. Brak keratyny doprowadza do otwierania się łusek włosa, utraty blasku i rozdwajaniu końcówek.\nOdżywkę nałożyć na umyte, lekko osuszone ręcznikiem włosy i dokładnie wmasować. Pozostawić na włosach na 2-3 minuty, następnie obficie spłukać. Aby zapewnić włosom kompletną pielęgnację, stosować Regenerujący Szampon Kozie Mleko+.\nAqua, Cetearyl Alcohol, Behentrimonium Chloride, Isopropyl Alcohol, Quaternium-87, Propylene Glycol, Cetyl Esters, Panthenol, Amodimethicone, Cetrimonium Chloride, Trideceth-12, Hydroxypropyl Starch Phosphate, Parfum, Glycerin, Caprae Lac Extract, Sodium Benzoate, Gluconolactone, Calcium Gluconate, Hydrolyzed Keratin, Potassium Sorbate, Benzyl Alcohol, EDTA, Methylchloroisothiazolinone, Methylisothiazolinone, Argania Spinosa Kernel Oil, Ricinus Communis Seed Oil, Linalool, Hexyl Cinnamal, Limonene, Butylphenyl Methylpropional.


interface 1 workbook - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 11 z 11 znalezionych dla zapytania interface 1 workbook w 10 sklepach\nInterface to nowy czteropoziomowy kurs dla gimnazjum, który już od pierwszego poziomu przygotowuje uczniów do egzaminu gimnazjalnego zarówno w zakresie podstawowym, jak i rozszerzonym. Seria ... Pełen opis produktu 'Interface 1 Workbook' »\nInterface to nowy czteropoziomowy kurs dla gimnazjum, który już od pierwszego poziomu przygotowuje uczniów do egzaminu gimnazjalnego zarówno w zakresie podstawowym, jak i rozszerzonym. Seria sprawdza się w pracy z uczniami, którzy w gimnazjum rozpoczynają naukę języka angielskiego (poziom III.0), jak również z tymi, którzy kontynuują naukę rozpoczętą w szkole podstawowej (poziom III.1).Zeszyt ćwiczeń zawiera:- zadania utrwalające słownictwo, gramatykę i umiejętności językowe ze wszystkich rozdziałów podręcznika- sekcje egzaminacyjne na poziomach podstawowym i rozszerzonym- czytelne zestawienie reguł gramatycznych i przejrzysty słownik alfabetyczny....\nWięcej o Interface 1 Workbook\nInterface to nowy czteropoziomowy kurs dla gimnazjum, ktĂłry juĹź od pierwszego poziomu przygotowuje uczniĂłw do egzaminu gimnazjalnego zarĂłwno w zakresie podstawowym, jak i rozszerzonym. Se... Pełen opis produktu 'Interface 1 Workbook' »\nw szkole podstawowej (poziom III.1). Zeszyt ÄwiczeĹ zawiera: - zadania utrwalajÄ\nce sĹownictwo, gramatykÄ i umiejÄtnoĹci jÄzykowe ze wszystkich rozdziaĹĂłw podrÄcznika - sekcje egzaminacyjne na poziomach podstawowym i rozszerzonym - czytelne zestawienie reguĹ gramatycznych i przejrzysty sĹownik alfabetyczny.\nWięcej o Interface 1 Workbook. Gimnazjum\nInterface to nowy czteropoziomowy kurs dla gimnazjum, który już od pierwszego poziomu przygotowuje uczniów do egzaminu gimnazjalnego zarówno w zakresie podstawowym, jak i rozszerzonym. Seria sprawdza się w pracy z uczniami, którzy w gimnazjum rozpoczynają naukę języka angielskiego (poziom III.0), jak również z tymi, którzy kontynuują naukę rozpoczętą w szkole podstawowej (poziom III.1).Zeszyt ćwiczeń zawiera:- zadania utrwalające słownictwo, gramatykę i umiejętności językowe ze wszystkich rozdziałów podręcznika- sekcje egzaminacyjne na poziomach podstawowym i rozszerzonym- czytelne zestawienie reguł gramatycznych i przejrzysty słownik alfabetyczny.\n. Interface 1. Workbook zawiera płytę CD w formacie MP3 . Pełen opis produktu 'Interface 1. Workbook' »\nInterface to nowy czteropoziomowy kurs dla gimnazjum, który już od pierwszego poziomu przygotowuje uczniów do egzaminu gimnazjalnego zarówno w zakresie podstawowym, jak i rozszerzonym. Seria sprawdza się w pracy z uczniami, którzy w gimnazjum rozpoczynają naukę języka angielskiego (poziom III.0), jak również z tymi, którzy kontynuują naukę rozpoczętą w szkole podstawowej (poziom III.1). Stała struktura każdego rozdziału, przejrzysta prezentacja materiału oraz liczne wskazówki sprawiają, że jest to seria idealna dla nauczycieli, którzy lubią uczyć w sposób uporządkowany i dobrze zorganizowany. Interface 1. Workbook zawiera płytę CD w formacie MP3 .\nWięcej o Interface 1. Workbook\n. Nazwa - Interface 1 Workbook Autor - Heyderman Emma, Mauchline Fiona Oprawa - Miękka Wydawca - Macmillan Kod ISBN - 9788376214757 ... Pełen opis produktu 'Interface 1 Workbook - Heyderman Emma, Mauchline Fiona' »\nOpis - Interface to czteropoziomowy kurs dla gimnazjum, który już od pierwszego poziomu przygotowuje uczniów do egzaminu gimnazjalnego zarówno w zakresie podstawowym, jak i rozszerzonym. Seria sprawdza się w pracy z uczniami, którzy w gimnazjum rozpoczynają naukę języka angielskiego (poziom III.0), jak również z tymi, którzy kontynuują naukę rozpoczętą w szkole podstawowej (poziom III.1). Stała struktura każdego rozdziału, przejrzysta prezentacja materiału oraz liczne wskazówki sprawiają, że jest to seria idealna dla nauczycieli, którzy lubią uczyć w sposób uporządkowany i dobrze zorganizowany. Nazwa - Interface 1 Workbook Autor - Heyderman Emma, Mauchline Fiona Oprawa - Miękka Wydawca - Macmillan Kod ISBN - 9788376214757 Kod EAN - 9788376214757 Rok wydania - 2015 Język - angielski, polski Format - 21.0x30.0cm Ilość stron - 48 Szkoła - Gimnazjum Typ podręcznika - Ćwiczenia Przedmiot - Język angielski Podatek VAT - 5%\nWięcej o Interface 1 Workbook - Heyderman Emma, Mauchline Fiona\nInterface to nowy czteropoziomowy kurs dla gimnazjum, który już od pierwszego poziomu przygotowuje uczniów do egzaminu gimnazjalnego zarówno w zakresie podstawowym, jak i rozszerzonym. Seria ... Pełen opis produktu 'Interface 1 Workbook z płytą CD' »\nWięcej o Interface 1 Workbook z płytą CD


Klimapoz, Poznań ✦ Serwis i instalacja klimatyzacji ✦ Panorama Firm\nSerwis i instalacja klimatyzacji >\nPROJEKTY - DOSTAWA - MONTAŻ - URUCHOMIENIA - SERWIS - KONSERWACJA\nul. Browarna 10, 61-063 Poznań Nowe Miasto, wielkopolskie\n(61) 872 80 00\nKlimatyzacja, wentylacja, chłodnictwo, pompy ciepła, klimatyzatory, osuszacze, sprzedaż, montaż, serwis.\nW zakres świadczonych przez KLIMAPOZ usługi wchodzi:\n- projekt systemu,\n- dostawa urządzeń,\n- montaż klimatyzacji (nie tylko na terenie Poznania),\n- uruchomienie systemu,\n- naprawa w przypadku awarii,\nStale współpracujemy ze sprawdzonymi podwykonawcami. Są to firmy specjalizujące się w projektowaniu oraz instalacji systemów wentylacyjnych. Wykonują również na nasze zlecenie prace budowlane oraz zakładają niezbędne instalacje elektryczne.\nOferujemy Klientom usługę gotowości serwisowej, czyli gwarancję przyjazdu specjalistów w określonym czasie (np. do 6 godzin). Zapewniamy całodobową gotowość serwisu klimatyzacji do podjęcia reakcji na zgłoszoną awarię, co jest szczególnie ważne w pomieszczeniach takich jak np. serwerownie.\nSpecjaliści z Działu Technicznego posiadają wieloletnie doświadczenie zawodowe, które zostało ugruntowane podczas wielu realizacji związanych z klimatyzowaniem różnych obiektów. Kwalifikacje pracowników są stale podnoszone poprzez udział w szkoleniach technicznych oraz udokumentowane świadectwami i certyfikatami.\nMontujemy i obsługujemy urządzenia firm: Emerson Network Power, FUJITSU, MIDEA, KAISAI, LG, DAIKIN, YORK, CARRIER, GREE, SHARP, SANYO, SAMSUNG, MITSUBISHI, HAIER, MASTER, CARRIER, TORELL, CLINT, AERIAL oraz inne.\nCertyfikat Jakości ISO 9001: 2000\nKonkretna i solidna firma. Fachowcy bardzo kompetentni. Szczerze polecam.\nBardzo miła ekipa, która montowała klimatyzację. Szybko, sprawnie i czyściutko.\nMontaż instalacji przeprowadzony bardzo sprawnie, na początku panowie określili przybliżony czas montażu i faktycznie tyle im to zajęło. Pełen profesjonalizm.\nOferta dostosowana do moich wymagań - kilka wariantów do wyboru. Ekipa montażystów kulturalna, pozostawiają po sobie porządek, informują, jaki jest plan prac i szkolą z obsługi. Polecam!\nklimatyzacja do serwerowni,\nklimatyzacja emerson network power,\nklimatyzacja liebert hiross,\nCzy warto zamontować klimatyzacje?\nDzięki klimatyzatorom możliwe jest uzyskanie optymalnej dla nas temperatury zarówno w chłodne, jak i upalne dni. Kliknij i dowiedz się więcej o klimatyzacji.


Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni - Obraz w ramie - Decor Mint\nTradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni\nSztuka, w tym Azja, sprawdzi się w pomieszczeniach w każdym typie. Obraz w ramie ze sztukąbędzie idealnym rozwiązaniem np. Do sypialni. Z łatwością dopasuje się do panującej w pomieszczeniu aranżacji, bez względu na jej styl, na przykład Japoński. Przykładem na stylowy uniwersalizm sztuki jako motywu przewodniego dekoracji jest obraz w ramie Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni. Nietuzinkowy wzór będzie doskonale podkreślał wyjątkowy styl i charakter, a także gust właściciela mieszkania.\nRama obrazu Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni wykonana jest z drzewa egzotycznego (profil firmy Sayart). Jej wymiar w przekroju to 34 x 20 mm. Wykończenie opatrzone zostało praktycznym wieszakiem. Rama dostępna jest w kolorze białym i czarnym – oba w matowym wykończeniu.\nOpinie klientów o: Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni\nFototapeta [ Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni ] Plakat [ Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni ] Obraz [ Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni ] Fototapeta [ Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni ] Plakat samoprzylepny[ Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni ] Obraz w ramie[ Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni ] Fototapeta [ Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni ] Plakat w ramie[ Tradycyjny japoński obraz - Człowiek z łodzi i gałęzie wiśni ]


» Rewitalizujący krem do twarzy\nInnowacyjny krem, który łączy zalety balsamu po goleniu i bogatego kremu anti-aging w jednym opakowaniu. Zawiera opatentowany kompleks, który neutralizuje podrażnienia i zaczerwienienia. Krem silnie nawilża skórę, dzięki zawartości allantoiny - łagodzi podrażnienia powstałe po goleniu. Chroni skórę przed przesuszeniem i pozostawia przyjemną w dotyku. Dodatkowo uelastycznia ją i redukuje oznaki starzenia. Krem posiada lekką konsystencję, bardzo szybko się wchłania, bez pozostawiania tłustego filmu.\nŚwietnie się rozprowadza i jest wydajny* 100%\nKrem szybko się wchłania* 96%\nRewitalizuje skórę* 96%\nZapewnia długotrwałe nawilżenie skóry* 96%\nKonsystencja jest bardziej wodnista niż gęsta, ale dzięki temu krem lepiej się wchłania. Ma przyjemny zapach. Mój chlopak jest zadowolony :)\nZapach obłędny, realizacja ekspresowa. Już na drugi dzień po zamówieniu miałam produkt. Szczerze polecam !!!\nKrem pachnie męsko, szybko się wchłania i dobrze nawilża, fajne opakowanie\nTę kosmetyki są stworzone dla fajnych facetów. Zapach i jakość klasa.


Aliexpress - wysyłka z Europy. Magazyny w Europie\nAliexpress – magazyny w Europie\nPoza Chinami, Aliexpress umożliwia wysyłkę z wybranych krajów europejskich. Dzięki temu skraca się czas oczekiwania na przesyłkę. Na ten moment Aliexpress posiada magazyny m.in.:\nMimo to na polskojęzycznej stronie serwisu nie znajdziemy opcji filtrowania wyników wyszukiwania przez miejsce wysyłki. Musimy przejść do głównej strony serwisu – Aliexpress.com.\nW tym celu, w górnej części strony musimy wybrać język angielski. Po wciśnięciu przycisku „zapisz”, zostaniemy przekierowani na główną stronę serwisu.\nPoniżej znajduje się ilustracja przedstawiająca wygląd strony Aliexpress.com, kiedy wpiszemy w wyszukiwarkę słowo „tshirt”. W przeciwieństwie do polskojęzycznej strony, strona międzynarodowa posiada filtr „Ship from”.\nAliexpress – darmowa wysyłka z Europy\nWysyłka z krajów europejskich, a nawet bezpośrednio z Polski nie jest darmowa we wszystkich przypadkach.\nJak widać na załączonym obrazku, jeśli wybierzemy dowolny produkt i wejdziemy na jego stronę, może się okazać, że wysyłka z Polski także wymaga dodatkowej opłaty. Może ona wynosić niewiele jak w tym przypadku, ale trzeba być gotowym na taką ewentualność.\nZ tego też powodu warto zawczasu zaznaczyć opcję „Free Shipping”, zanim klikniemy przycisk „wyszukaj”.\nTę opcję filtrowania produktów warto wybrać również, ponieważ wiele produktów posiada pod ceną komentarz „Free Shipping”, ale niekoniecznie musi się on odnosić do transportu do naszego kraju docelowego.\nPoniżej przykładowo można zobaczyć wyniki wyszukiwania towaru „mermaid tail costume”. Bez zaznaczonego filtra „Free Shipping”, może nam się zdawać, że większość z 34 wyników zapewnia darmową wysyłkę towaru. Nie jest to jednak darmowa wysyłka do Polski, ponieważ kiedy zaznaczymy filtr, nasze możliwości zawężają się do jedynie pięciu wyników.\nPoniżej widoczny jest rezultat zaznaczenia filtru „Free Shipping”.\nZalety dostawy Aliexpress z magazynów w Europie\nNajwiększą zaletą wysyłki produktów Aliexpress z ich europejskich magazynów jest bez wątpliwości nawet kilkakrotnie skrócony czas oczekiwania na naszą przesyłkę. Ponadto, jeśli zamawiamy towar na własny użytek, nie musimy obawiać się opłat celnych, nawet wtedy, gdy wartość zamawianego przez nas towaru przekracza 150 EUR. Z tego powodu czasami bardziej opłacalne jest wybranie opcji z płatną przesyłką z Europy zamiast z bezpłatną z Chin. Należy jednak pamiętać, że zamawiając na Aliexpress robimy zakupy jako osoby prywatne, tzn. bez zamiaru dalszej odsprzedaży. To portal Alibaba zajmuje się sprzedażą towaru B2B (business-to-business).\nMagazyny w Europie to również rodzaj koła ratunkowego Aliexpress, w wypadku, gdyby transport produktów z Chin do Europy został z jakiejś przyczyny utrudniony, np. przez niską liczbę lotów.\nAliexpress – wysyłka z Europy. Podsumowanie\nMimo że europejskie magazyny Aliexpress nie posiadają nieskończonej oferty towaru, zapewniają wystarczająco szeroki asortyment, aby zadowolić wielu europejskich klientów. Jeśli dany produkt nie jest dostępny w Polsce, może być dostępny w Niemczech, Hiszpanii czy innym kraju. Zamówiony w ten sposób towar ma do przebycia krótszą drogę, a to wiąże się z krótszym czasem oczekiwania. W wielu przypadkach wysyłka towaru jest również darmowa. W związku z powyższym możliwość dostawy bezpośrednio z Europy z pewnością umili polskim klientom Aliexpress zakupy na portalu.