Pokój Miriam [odnośnik] 18.09.17 1:46\nNieco większy niż jej stary, ale mieszczący jak na razie znacznie więcej zabawek. Miękkie, pluszowe misie, jednorożce i pegazy stoją grzecznie na swoich posterunkach na parapetach, regałach i szafkach, a lalki pilnują swojej właścicielki tuż przy jej miękkich poduszkach ułożonych równo na dużym, pościelonym w pastelowych kolorach łóżku. Jasne kolory rozświetlają cały pokój, a miękki dywan położony na drewnianej podłodze, uprzyjemnia odkrywanie jego sekretów. Pojemna szafa to idealne miejsce na kryjówkę!\nRe: Pokój Miriam [odnośnik] 18.09.17 1:49\nMaj był dla niej całkiem żółty. A trzeba już na wstępie powiedzieć – Miriam nie cierpiała żółtego koloru.\nJej płacz, który kanarkowym odcieniem barwił cały jej niewielki świat całymi strumieniami, słychać było już od rana, a przerywany był jedynie krótkimi incydentami, które były zgoła przyjemniejsze od dziennej rutyny. Nie chciała płakać, naprawdę, ale takiej małej czarownicy, choć upewnianej w tym, że jest dzielna i mądra, ciężko jest się czasami powstrzymać od pokazania całemu świat, jak jest jej źle i że ten dom, nowy, ogromny, obcy, choć przecież wciąż rodzinny, jest w rzeczywistości tylko plątaniną korytarzy i brzydko wyglądających, wysokich ścian. Ciężko jest jej również wtedy, kiedy z niewiadomych przyczyn kwiaty na parapetach więdną, a mleko w miseczce nagle staje się tak gorące, że aż parzy w język i palce. Nie rozumiała tego, co się działo, chociaż wszyscy usilnie próbowali jej to wytłumaczyć. Siedź w miejscu, Miriam, nie ruszaj się. Nie dotykaj tego, bo się poparzysz, Miriam. Panienko Miriam, dzisiaj musi pani zostać w pokoju i pobawić się lalkami. Panienko, tak mi przykro, że pani Rowena się zepsuła, jutro kupimy panience nową lalkę. I nowego kanarka.\nTak jej było smutno, kiedy niewielkie, złote ciałko jej ukochanego ptaszka leżało martwe na środku klatki, w której tak mu było przecież dobrze. Więc wtedy znów płakała i długo nie mogła się uspokoić, nie mogła wydusić z siebie słowa, tylko tarła oczy piąstkami, nie wiedząc, co począć. Żaden inny kanarek nie zajmie miejsca ukochanego Frędzelka, on był jedyny i wyjątkowy, jak żaden inny na świecie. Na całe szczęście na tych dwóch przykrych stratach się skończyło, z jej niewielkiego grona przyjaciół ocalał Liliputek, dlatego, po kolejnych falach płaczu, po okropnej, okropnej ulewie i po przeprowadzce do dziadkowego domu, zawsze trzymała go blisko siebie, w kieszonce sukienki, pilnując, by nie stała mu się jakakolwiek krzywda.\nDzisiejszego dnia skrzaty kręciły się po domu jak szalone, gromadząc rzeczy, których Miriam nie potrafiła nazwać ani nawet dostrzec ich wystających spod różnokolorowych wstęg, którymi obwiązane były pudła. Niektóre były okrągłe, inne prostokątne, inne kwadratowe. Małe, duże, średnie. Nie wiedziała, co się działo, ale też niespecjalnie była ciekawa, więc zamiast uparcie kręcić się za stworzonkami, które wzrostem, ku uciesze Miriam, dorównywały jej samej, udała się do gabinetu babci, żeby poprosić ją o przeczytanie bajki. Gwoli ścisłości – ową bajkę trzymała w swoich rączkach, dzielnie krocząc z nią przed siebie niczym rycerz z tarczą na spotkanie smoka. Słysząc jednak, że zza drzwi do pokoju dobiegają jakieś rozmowy, dość głośne i wyraźne, zatrzymała się, nasłuchując uważnie. Nie po to, by podsłuchać, ale po to, by stwierdzić, czy rozmowa dobiegała końca i mogła zapukać, czy jednak powinna się z tym wstrzymać. Problem jednak zrodził się w momencie, gdy jeden z głosów uniósł się, a Miriam poznała, że to jej ukochana babcia, i z tragiczną emfazą obwieścił:\n- Ja przez nich niedługo wyzionę dycha, Mathildo! Obyście pochowali mnie tylko we właściwym miejscu!\nDziewczynka odskoczyła od drzwi jak poparzona i natychmiast poderwała się do biegu w żadnym określonym sobie kierunku. Zobaczyła spódnicę pani Picks, ale nim w ogóle zdążyła do niej dotrzeć, rozpłakała się, piszcząc szaleńczo i po raz kolejny nie potrafiąc złożyć nieporządku myśli w pozorny porządek. Chciała krzyknąć, że babcia umiera i że trzeba ją ratować, ale w tym wszystkim potrafiła tylko płakać i ciągnąć za spódnicę guwernantkę, żeby zareagowała na coś, o czym nie miała bladego pojęcia. Mała czarownica uzyskała uwagę, o jaką zabiegała, ale najwyraźniej zabrakło w tym miejsca na zrozumienie, bo pani Picks z nieznanego powodu chciała ją zabrać do jej pokoju. Tam było brzydko, nie chciała tam iść, więc zaczęła piszczeć jeszcze głośniej.\nDlaczego nikt jej nie rozumiał?! Przecież tak się starała!\nGłupi, żółty płacz.\nRe: Pokój Miriam [odnośnik] 05.10.17 21:49\nWciąż czuł się dziwnie, wchodząc do tego domu - nieprzerwanie od ćwierćwiecza, był wielki jak zamek i pozostawał jedyną szlachecką posiadłością, którą Brendan odwiedzał. Pomimo niektórych ekscentrycznych dziwactw - jak ten dom chociażby - Prewettowie pozostawali ich bliską rodziną i przyjaciółmi zarazem, przyjaciółmi, których odwiedzał chętnie nawet wtedy, kiedy nie miał do tego powodów. Od jakiegoś czasu Brendan potrzebował jednak częstych konsultacji uzdrowicielskich - i w tym celu nagabywał wszystkich swoich znajomych kolejno. Archie był doskonałym uzdrowicielem, jednym z najlepszych, jakich znał - a auror potrzebował kontroli swojej ręki, zarówno tej, która została zraniona pod Kruczą Wieżą, jak i tej, u której stracił dłoń. Wolał to załatwić w ten sposób, niż zachodzić do szpitala - nie lubił powietrza unoszącego się w uzdrowicielskich salach, nie przepadał za czekaniem w kolejkach i nie znosił fuszery, podczas gdy w Mungu przyjmowali uzdrowiciele Blacków. Być może gdyby zdecydowałby się zapowiedzieć, nie musiałby się fatygować niepotrzebnie - Archibald miał dyżur w szpitalu, nie zastał go. Trudno, jego kontrola ostatecznie mogła poczekać. I już odwracał się z powrotem w kierunku kominka, kiedy dopadł go rozpaczliwie dramatyczny małej Miriam, odruchowo obejrzał się przez ramię i piętro wyżej, na górze schodów, dostrzegł jej guwernantkę prowadzącą dziewczynkę korytarzem. Nie: to nie była jego sprawa, nie potrafił sobie radzić z dziećmi nawet wtedy, kiedy nie płakały - wraca do domu, to postanowione. Płacz jednak nie cichł i brzmiał coraz bardziej tragicznie, więc w chwili, w której Brendan trzymał już rękę w woreczku z miękkim proszkiem Fiuu, zaklął cicho pod nosem, odłożył go z powrotem na gzyms i z westchnieniem podążył za rozpaczą. Już pod drzwiami jej pokoju skinął głową pani Picks, która trochę wyglądała, jakby sama miała ochotę się rozpłakać, dając znać, że przejmuje wartę - choć robił to bez większego przekonania. Miriam była dla niego ważna, nie tylko dlatego, że była córką Archibalda - ta młoda istotka naprawdę posiadała niewiarygodną charyzmę, zdolność zjednywania sobie wszystkich wokół i niewinny, dziecięcy urok. Nieco inny od obrazka, który zastał - ledwie dostrzegł ją spod gęstej kurtyny rudych włosów. Obejrzał się na guwernantkę, jakby chciał ją zapytać i co dalej, ale kiedy to zrobił, ta już dawno zniknęła. Niepewnie uniósł pięść i zastukał we framugę, grzecznie prosząc o pozwolenie na wejście do sypialni młodej damy.\n- Wolno mi wejść, lady? - Nie był nawet pewien, czy przez te włosy widziała jego twarz, ale miał powody sądzić, że bez trudu pozna go po głosie; przykucnął przy drzwiach nieopodal wejścia, zrównując się z nią wzrostem - ale nie podchodząc zbyt blisko zapłakanej dziewczynki. Była prawdopodobnie jedyną kobietą, do której zwracał się przynależnym jej tytułem. Pomijając Nealę, ale siostrę tytułował lady jedynie wtedy, kiedy chciał być złośliwy. - Wyglądasz pięknie jak księżniczka Roszpunka, dla kogo przygotowujesz wejście do wieży? - To i owo już usłyszał, dzieci miały ciężko; magiczne anomalie najmocniej uderzyły w najmłodszych. I to było jego winą, to on nosił na swoich barkach odpowiedzialność za otwarcie skrzyni. Dlatego płaczesz, mała lady? Oparł się topornie o ścianę, przysiadając na podłodze - i prostując nogi - zapowiadało się na to, że spędzi tutaj trochę więcej czasu, niż potrzeba na przywitanie się.\nRe: Pokój Miriam [odnośnik] 09.10.17 21:00\nBała się, kiedy przyszedł majowy wybuch i nagle magia, która do tej pory drzemała słodko wśród piegów i rudych fal, zaczęła krzywdzić przez nią jej bliskich. Wcale nie chciała, żeby pani Picks krzyknęła ze strachem, bo jej sukienka nagle zaczęła płonąć, gdy smutna Miriam znalazła się tuż obok niej. Nie chciała też, żeby w nocy z regałów spadały książki, a okna same się otwierały, skrzypiąc i uderzając o ścianę, jakby były ogromnymi, głodnymi bestiami. Zawsze przecież starała się być grzeczna, nigdy nikomu nie robiła na złość (Edwin się nie liczy), a w czasie ważnych spotkań uśmiechała się do każdego i dygała tak, jak uczyła ją tego mama. A teraz spotykały ją takie rzeczy i uważała, że to bardzo niesprawiedliwe; że ktokolwiek był temu winien, na pewno nie widział jej wysiłków. W gruncie rzeczy została z tym sama, bo nikt nie potrafił jej pomóc. Często spała, była zostawiana w swoim pokoju tylko ze swoimi lalkami, żeby nikt nie musiał wołać po uzdrowiciela, gdy stało się coś złego. Pytała, czy może pobawić się z braciszkiem, ale odpowiadali jej, niezwykle mdłym, beżowym, niemal szarym głosem, że niestety nie. Nie mówili nawet dlaczego. Czasami jednak, kiedy dni były cieplejsze, lżejsze, pozwalali jej pochodzić chwilę po domu, tym nowym, żeby poznała go i poczuła się raźniej.\nDzisiaj miał być właśnie taki dzień. Tylko… coś jak zwykle poszło nie tak.\nNa środku pokoju Miriam leżała otwarta książka. Kilka stron wygięło się przy upadku na ziemię, pogniotło, rysunek kilku krasnoludków z różdżkami przypominał teraz raczej cyklopy ze złamanymi patykami w dłoniach. Sama dziewczynka, kiedy wyrwała się z dłoni pani Picks, uciekła za długie zasłony w kolorze pastelowego fioletu, po drodze potykając się ze trzy razy o własne włosy. Z jednej strony bardzo jej się podobały, przypominały jej o Roszpunce, księżniczce, która jedną magiczną miksturą wydłużyła je na tyle, by mógł się po nich wspiąć do jej wieży książę, ale z drugiej… znowu będzie trzeba je ściąć. I pani Picks znowu będą drżały dłonie.\nNie słyszała, kiedy otworzyły się drzwi, zbyt zaabsorbowana tragedią, jaka przecież nigdy nie miała miejsca, a czego Miriam w najmniejszym stopniu nie była świadoma. Tarła oczka piąstkami, nie myśląc o niczym. Przestała dopiero, gdy do jej uszu dotarł brąz. Taki, który skrzypi na świeżym śniegu. Miękki, ożywiany płomieniem w zimowe wieczory, taki, który rozmawia cichym sykiem, rozwija dialog skrzącymi tchnięciami ognia, nadaje pokojowi ciepła i pewności bezpieczeństwa. Ostrożnie więc wychynęła zza zasłony połową jasnej, upstrzonej czerwienią i piegami buźki, żeby sprawdzić, czy ten gorący, tak miły dla ucha syk w kominku należy do osoby, o jakiej pomyślała.\nI wszystko się zgadzało.\nUśmiechnęła się ostrożnie, pociągając co raz nosem. Wolną rączką trzymała swoje włosy, żeby nie wpadały do oczu.\n– Dla nikogo, bo do wieży nie wolno wchodzić. Roszpunka robi brzydkie rzeczy, których wszyscy się boją. Dlaczego wujcio wszedł? – spytała ostrożnie, głosem wciąż wilgotnym od płaczu, przerywanym chwilami. Przetarła czerwone już oczęta piąstką i znowu odrobinę bardziej zasłoniła się kotarą. - I babcia umarła. To okropeczne, wujaszku!\nAle mimo to tak bardzo chciała podejść bliżej i tak mocno się przytulić, najmocniej na świecie. Nie miała zamiaru krzywdzić wujaszka, ale jednak potrzeba miłości zdecydowanie przewyższyła, więc wychyliła się cała zza kotary, wstała i ruszyła powoli w stronę wujka Brena, sunąc tak, żeby tym razem się nie potknąć o własne, ciągnące się po ziemi włosy.\nRe: Pokój Miriam [odnośnik] 17.10.17 12:31\nZ roztargnieniem, nie ruszając się spod ściany, wychylił się po otwartą księgę leżącą pośrodku wszystkiego. Przyjrzał się jej uważnie, wątpił, żeby te cyklopy od zawsze zastępowały krasnoludki, tak jak wątpił, żeby w bajce o krasnoludkach - jak wywnioskował z okładki - ktokolwiek biegał z połamaną różdżką, musiał sobie uzmysłowić, w jak trudnym stanie było dziecko, kiedy niszczyło wszystko, co stanęło mu na drodze. Taki był efekt anomalii - anomalii, które wywołał on sam. Był winny cierpienia Miriam i cierpienia setek innych czarodziejskich dzieci, a może nawet tysięcy i nie tylko czarodziejskich. Przekartkował księgę, pobieżnie przelatując wzrokiem po tekście. Nie miał w życiu zbyt wiele kontaktów z dziećmi, nie znał się na nich. Miał Naelę, ale przecież zajmował się nią dopiero od niedawna, a jego siostra zresztą zawsze wydawała się doroślejsza od niego samego. Nie pamiętał już dni, w trakcie których to jemu czytano bajki - po drodze wydarzyło się zbyt wiele - ale to nie mogło być aż tak trudne, młody człowiek wciąż był człowiekiem. Oparł głowę o ścianę, unosząc ją nieco wyżej, zastanawiając się nad jej słowami. Roszpunka nigdy nie robiła brzydkich rzeczy i Miriam też by ich nigdy nie zrobiła, gdyby tylko miała taki wybór.\n- Jestem rycerzem, Miriam - odparł w końcu. Obśmiałby tę metaforę przy każdym dorosłym, ale dziewczynka nie musiała rozumieć niuansów, które w tej rozmowie nie miały większego znaczenia. Rycerz bardziej pasował do księżniczki niż żołnierz. - Rycerz stojący pod drzwiami księżniczki w potrzebie nie będzie czekał na pozwolenie na wejście, nie z powodu kulejących manier albo braku ostrożności, a dlatego, że musi się upewnić, czy z księżniczką wszystko w porządku. Rycerz nigdy nie może się bać. - Mniej więcej tak to rzeczywiście wyglądało. Całe życie, dzień po dniu, przypomniał sobie pannę Parkinson, ostatecznie zachowała się całkiem w porządku, ale samo wspomnienie wystarczało, żeby na nowo rozbolały go uszy. Wciąż się nie poruszył - nie chciał jej przecież denerwować - osaczać ani płoszyć, krótką chwilę potem wysunęła się zza zwiewnej kotarki, a Brendan z zastanowieniem jedynie zmarszczył brew. Widział babkę Prewett najdalej wczoraj, wyglądała świetnie jak na swój wiek - nigdy by nie pomyślał, że mogłaby odejść tak nagle. A jednak, nie miał powodów, by poddać słowa dziewczynki w wątpliwość, nie powinien również pytać kilkulatki, co się właściwie stało. Zostawi to na później - jak wróci Archie.\n- Księżniczka Roszpunka była piękna i dobra, nie gadaj głupot - poprawił ją, odwlekając bardziej problematyczną kwestię. - Wszyscy by ją podziwiali, gdyby tylko wyszła ze swojej wieży. - Wyciągnął rękę, lewą, żeby zachęcić dziewczynkę do podejścia bliżej - i zgarnąć ją do siebie silniejszym prawym ramieniem, kiedy znalazła się już w zasięgu jego dotyku. Przypuszczał, że to nie wystarczy, jedynymi pozostałymi palcami lewej dłoni zgarnął z jej twarzy rude kosmyki włosów, odsłaniając piegowatą buzię.\n- Wiesz, ona tylko zasnęła - zaryzykował, nieco plącząc się w słowach. Kiedyś musiał sobie wytłumaczyć, dokąd odszedł ojciec - to z dzieciństwa pamiętał najlepiej - później dorósł i zrozumiał, że idea życia po życiu powstała tylko po to, by dawać nadzieję. A kilka dni temu rozmawiał ze swoją matką jak z żywą, poddając w uzasadnioną wątpliwość całe zgromadzone przez siebie doświadczenie. - Obudzi się tam, gdzie przebywają dzisiaj wszyscy wielcy czarodzieje, sam Merlin i Godryk Gryffindor. A nawet Aengus i Caer - był pewien, że rozpozna te sylwetki, bohaterów bzdurnie romantycznej rodzinnej baśni, zmiana tematu wydawała się rozsądnym pomysłem. - Pamiętasz, kim byli?\nRe: Pokój Miriam [odnośnik] 26.10.17 23:04\nNaprawdę nie lubiła płakać. Denerwowało ją to, ta żółć wdzierająca się między piękniejsze, o wiele bardziej wyraziste barwy, jakie dochodziły do jej uszu; psuła wszystkie obrazy tworzące się w jej głowie. Dlatego krótka historia o rycerzu wysnuta przez wujka tak ją zainteresowała. To księżniczki zawsze płakały, to one zawsze łkały za rycerzami, którzy mieli je uratować z potwornych szponów smoka albo ceglanych ścian magicznej wieży. Zawodziły tak, że pewnie straszyły wszystkie zwierzęta w lesie, i dlatego nikt inny nie mógł ich uratować, tylko dzielni rycerze.\n– A czy ja też mogę być rycerzem? – spytała ostrożnie, pociągając noskiem na koniec. Ratowałaby pastereczki, bo one pewnie nigdy nie płakały, a jeśli już, to na pewno szczerze, a nie tak, jak księżniczki. Może zmiana perspektywy tej sytuacji pozwoliłaby jej na prędkie jej przyswojenie? Bo skoro księżniczki płakały na żółto, pastereczki musiały płakać ładniej. Teraz kolory stały się dla niej ostoją, jedynym punktem zaczepnym, o jaki mogła się oprzeć, patrząc na to, co dzieje się dookoła niej. Myśli nie robiły jej krzywdy, wielobarwne plamy dźwięków nie sprawiały, że sukienka nagle płonęła jasnym blaskiem, a noże w kuchni same latały, zagrażając życiu pracujących tam skrzatów. – Bo jak rycerze się nie boją, to ja też nie chcę się bać. Chcę być Rycerzem Roszpunką. Mieć miecz i tarczę, i ładnego konika z białą grzywą. Jak u wujcia Adriena. Czy mogę, wujaszku? Proszę, ślicznie proszę.\nWyobraźnia żądała nowych przygód, do tej pory tak bardzo powstrzymywana – nie lubiła bawić się sama, od tego ponurego stanu wolała już nawet towarzystwo Winniego. Była przyzwyczajona do uwagi, do znajomej sylwetki, która chwytała za lalkę i udawała, że właśnie obie kroczą leśną ścieżką, by dopaść złe trytony czyhające na życie morskiej księżniczki; do dłoni, które otwierały baśń na stronie piętnastej, do oczu, które po raz osiemnasty czytały tę samą opowieść o krasnoludkach i Królewnie Śnieżce. Do uśmiechu, który pojawiał się zawsze, gdy następował szczęśliwy koniec historii, gdzie bohaterka razem ze swym wybawcą mądrze władała królestwem ojca.\nZ wielką ochotą przylgnęła do piersi Brendana, próbując ostatecznie pozbyć się łez spod powiek. To nie było takie łatwe, zwłaszcza, że za chwilę tuż przed jej nosem machnęło coś, co nie do końca potrafiła poznać. Poderwała się, wciąż jednak siedząc na kolanach u wujka, i wzrok utkwiła w jego dłoni całkiem zbita z tropu. Przestraszyła się, po raz kolejny zresztą. Ale teraz to wcale nie były żarty.\nPopatrzyła na wujka, nie panując już nad drżącą brodą i oczami, które, wciąż mokre, zalśniły po raz kolejny, a łzy jak grochy potoczyły się po jej policzkach całymi strumieniami. Nad głosem też przestała panować – znów zamienił się w żółtą kakofonię dźwięków, jakich naprawdę nie cierpiała. Temat babci i bohaterów łabędziej bajki zszedł na dalszy plan. Bo jak tu się skupiać na legendach i grobach, kiedy wujkowi tak nagle znika ręka?! Jak Miriam go teraz poprosi o plecenie warkoczy?! To na pewno była jej wina! Na pewno to ona zniknęła wujaszkowi rękę!\nPanika zarysowała się w jej szlochu jasno i wyraźnie. I bardzo głośno.\nRe: Pokój Miriam [odnośnik] 04.11.17 22:33\nPodobno w łzach kobiety było coś, co alchemicznie reagowało z psychiką mężczyzny; Brendan czuł się co najmniej zakłopotany. Źle czuł się z widokiem zapłakanej dziewczynki, choć nie bardzo potrafił odnaleźć się w tej sytuacji i ulżyć małej lady... właściwie czymkolwiek. Był słabym krasomówcą, unikał fizycznej bliskości, a aktualna wpędzała go w uzasadniony dyskomfort. Nie robił tego często, choć wiedział, że z dziećmi postępowało się podobnie; uścisk Brendana nie był mocny, był niepewny i ostrożny - jakby bał się, że zmiażdży ramionami dziewczynkę, choć w rzeczywistości bardziej bał się czegoś znacznie mniej zagrażającego. Jej pytanie - jako pytanie młodej lady - być może byłoby podchwytliwe dla każdego, kto bardziej przejmowałby się konwenansami i tradycjami szlacheckimi, Brendan miał w poważaniu podział ról według płci, rycerzem mógł być każdy - każdy według swoich możliwości. Odpowiedział więc zanim uświadomił sobie, że być może rodzice Miriam mogli mieć na ten temat nieco odmienne zdanie.\n- Oczywiście, że tak - stwierdził więc bez zastanowienia. Dopiero, kiedy pomyślał, jął kontynuować powziętą myśl. - Nawet musisz, to nasz obowiązek. Na tym polega szlachecki tytuł. - Tak go rozumiał - i tak był w stanie go zaakceptować. - Obowiązek, z którego świetnie się wywiązujesz, Miriam. Jesteś odważną i dzielną rycerką za każdym razem, kiedy robisz coś dobrego dla innych ludzi. Na przykład, kiedy wysyłasz Neali obrazek, na widok którego się uśmiecha. - Według swoich możliwości, na ten moment Miriam innych nie miała. Nie wątpił, że gdyby miała, korzystałaby z nich, ta dziewczynka miała wielkie serce. - Każdy się czasem boi, rycerze też - Nie bój się swojego strachu, Miriam, to nic wyjątkowego. - Rycerze po prostu, pomimo strachu, stawiają czoło temu, czego się boją. - Bo ktoś musiał to robić. - Tarczą mogłabyś zrobić sobie krzywdę - dodał już z lekkim rozbawieniem, podobne zabawki były ciężkie, być może nawet cięższe od samej Miriam. - Wujek Adrien z pewnością z przyjemnością weźmie cię na przejażdżkę - dodał, bo choć zwykle wypowiadał się o przedstawicielach rodów takich jak Carrow w samych pejoratywach, to Adrien był od tej zasady chlubnym - i jedynym - wyjątkiem. Nie do końca zrozumiał przesłanie, świat zabaw wyobraźni był mu już zbyt daleki - brał słowa dziewczynki dosłownie, zastanawiając się jedynie nad stalowym mieczem, twardym puklerzem i olbrzymim ogierem ze stajni Carrowów.\nWsparł się o ścianę, kiedy Miriam wzniosła się ku górze, pewien, że to już koniec tego dramatu - gdy nagle jej podbródek znowu zadrżał, podążył za jej wzrokiem - och, tak. Dłoń, wciąż jej brakowało.\n- Miriam? - Wykonał niekontrolowany gest prawą ręką, chciał położyć dłoń na jej ramieniu, wciąż miał mechaniczne, wyuczone odruchy, nad którymi nie potrafił panować, jego ciało nadal nie przyjmowało do wiadomości, że jego dłoń zniknęła. Odłożył ramię na bok, westchnął, odwracając wzrok gdzieś w bok - przejechał lewą dłonią po ściągniętym czole, szukając rozwiązania z tej patowej sytuacji. Może odwiedzimy wujka, Miriam? Pojeździmy na koniach. Może poszukamy biedronek i policzymy, ile mają kropek? Albo - policzymy, ile łez spłynęło po twoim policzku. - Spróbujmy coś z tym zrobić - stwierdził rozpaczliwie, wysuwając z kieszeni szaty różdżkę, całkiem zapominając, jak niebezpieczna była teraz magia - potrzebował pomocy. Był przyparty do muru, zapędzony w ślepy zaułek przez potwora zwanego płaczem małej dziewczynki. - Capillus - wypowiedział pewnie inkantację zaklęcia, zerkając spod oka na jedną z otwartych książek z przepiękną ilustracją królewny, której włosy splecione były w misternie wykonaną fryzurę splecioną z czterech dobieranych warkoczy zakończonych plecionym kokiem; Brendan nie miał pojęcia, co właściwie widzi, ale na szczęście - był czarodziejem. Z taką ilością włosów podobne upięcie musiało prezentować się niepowtarzalnie. - Prawdziwa rycerka potrafi walczyć mieczem - dodał szybko, wciąż szybciej niż myślał - desperacko. - Albo chociaż szpadą. Masz tu jakieś patyki, Miriam? - Wszystko jedno, po prostu zapomnij o płaczu.\nRe: Pokój Miriam [odnośnik] 06.11.17 1:01\nRudowłosa dziewczynka zaczynała widzieć pewien dysonans w naukach przekazywanych jej przez opiekunów a resztę rodziny. Guwernantka mówiła jej, że teraz jest małą panienką, ale kiedy podrośnie, stanie się piękną lady Prewett, kraulującą na salonach damą, którą każdy będzie podziwiał za bzyk, elegancję, wyprostowaną sylwetkę i piękną grę na fortepianie. Miriam, to prawda, bardzo lubiła przyciskać klawisze w tym magicznym, wielkim pudle, którego biała klapa była otwierana na czas wieczorków muzycznych w domu, ale nie chciała na nim cały czas grać. Było przecież tyle rzeczy do odkrycia, tyle biedronek do policzenia w ogródku, tyle pluszanek, nad którymi należało roztoczyć swoją opiekę, bo znowu miały katar! Gra na fortepianie była ciekawa, ale nie można było się nią zajmować przez cały czas!\nTeraz do tej niechęci podyktowanej niewinną infantylnością, doszła w tej chwili wola i uzyskane pozwolenie na zostanie rycerzem. Miriam potrafiła może połączyć rolę damy i rycerza, ale pamiętała też powtarzaną litanię pani Picks. Panienko Miriam, proszę nie biegać, ubrudzi panienka nową sukienkę! Panienko Miriam, proszę szybko umyć dłonie od farb. Panienko Miriam, czy panienka znów pobrudziła lakierki?! A przecież rycerze musieli się brudzić!\nNo i cóż począć.\n– To ja już jestem rycerzem, wujaszku – chwilowy błysk w oczach przykrył na niedługi czas falę zmartwień. Propaganda, o jakiej zapewne myślał wujek Garrett, przekazując jej te życiowe prawdy, kojarzyła jej się bardziej z dobrą historią opowiadaną do poduszki. – Wujaszek Garry mówił, że ważne jest, co robimy. I że nie są ważne – tu na chwilę się zatrzymała, zbierając informacje. Niektóre słowa wciąż jeszcze były dla niej trudne do spamiętania i zrozumienia, chociaż była mądrą czarownicą. – puzony – pozory, tak, Miriam, prawie. – Że puzony nie są ważne. Tak mówił, naprawdę! I ja robię dobre rzeczy. Pomagam pani Picks i czasami zabieram Winniego do swojego królestwa, żeby się z nim pobawić.\nTe czasy, tak przecież bliskie i wciąż rysujące się mocno we wspomnieniach, wydawały się teraz tak dalekie, tak odległe. Miriam tęskniła w maju nawet za swoim niesfornym braciszkiem, którego kochała ponad wszystkie psidwaki na świecie, ale który jednak czasami za mocno ucierał jej nosa. No i ta ręka wujaszka Brena – no jak to tak, że jej nie było! Płacz był donośny do pewnego momentu, ale potem już nie narastał. Prewettówna wcisnęła piąstki w oczu, trąc je do czerwoności, aż w końcu wujek znów się odezwał. Wyjrzała na niego zza kurtyny włosów nieco zdziwiona barwą jego głosu. Nie była smutna, śnieg, który jeszcze chwilę temu ugniatały ciężkie, brązowe buty, nie stał się rozmiękły, nie stał się brzydką, błotnistą pluchą. Ogień w kominku zasyczał twardo, ale bez tonów dogasającego płomienia, wręcz przeciwnie, skry wysypały się, jakby ktoś dorzucił nowych gałązek do paleniska. Coś wewnątrz niej nakazało twierdzić, że to wcale nie jej wina, a jeśli ktoś zrobił coś złego wujkowi, to on wcale nie był z tego powodu smutny. Gdyby czytała o wiele więcej książek, określiłaby ten stan słowem „determinacja”. Tak to widziała. I właśnie to podziałało na nią mobilizująco. Odjęła palce od skropionej czerwienią twarzyczki, po raz ostatni jeszcze przecierając powieki, i pociągnęła nosem, pozbywając się niemal ostatnich śladów płaczu. Poderwane do góry włosy zupełnie odwróciły uwagę dziewczynki od swoich gorzkich żali. Sięgnęła paluszkami do finezyjnie splecionej fryzury i uśmiechnęła się szeroko do wujaszka, będąc doprawdy kontent z doboru metod wychowawczych. Jeśli chodziło o zabawę (bo inaczej tego nazwać się nie dało) – Miriam nie trzeba było kilka razy powtarzać. Zeszła z kolan wujka, natychmiast podbiegając do przepastnej szafy, która mieściła w sobie wszystkie zabawki i przebrania małej lady – dziadkowie i rodzice postarali się o szybkie odświeżenie jej wnętrza, żeby Miriam nie było smutno podczas samotnych zabaw w pokoju. Wyciągnęła więc okrągłe pudło, niegdyś będące domem dla kapeluszy, i postawiła je na ziemi, od razu otwierając. Przykucnęła, wybierając ze środka sobie tylko znane materiały. Nie trwało to długo. Kiedy skończyła, podbiegła do wujka Brena, obładowana wszystkim, co potrzebowała. Rzuciła to wszystkie na ziemię i wyciągnęła spomiędzy kłęb różowego tiulu i fioletowych pelerynek dwie różdżki – nie byle jakie różdżki! Jedna z nich zakończona była złotym księżycem, druga – srebrną gwiazdą, a spod obu wiły się błyszczące, brokatowe wstążki.\n- Jedna dla wujaszka, a druga dla mnie, to miecze! Miecze dla prawdziwych rycerzów! – wyjaśniła prędko, sięgając znów w dół. Chwyciła za dwie różowe rękawiczki z lśniącymi cekinami, w odcieniu pudrowego różu. Miały rozmiar dziecięcy, ale jedną z nich Miriam udało się założyć na dłoń wujaszka, której tak naprawdę nie było. Drugą, dokładnie taką samą, założyła sobie. – Jak wujaszek nie ma rączki, to ja też nie będę miała! Ale to nic, jesteśmy bardzo odważni, pokonamy groźnego smoka, który jest bardzo niebezpieczny dla pastereczek i owieczek! – ostatnim elementem przebrania były peleryny. Niestety te, które posiadała Miriam, nie bardzo wpisywały się w garderobę odpowiednią dla rycerzy pokroju Brendana w ścisłym tego słowa znaczeniu. Jedna z nich była pastelowo pomarańczowa z naszytymi na tyle dwoma łabędziami, druga natomiast była blado różowa z elementami ciągnącego się po podłodze tiulu. Wybór godny prawdziwej księżniczki! – Czy rycerze mogą nosić takie pelerynki? Są ładne!\nWreszcie kapryśna magia, pędząca po jej ciele niczym wartki strumyk, nie zniechęcała do zabawy.\nRe: Pokój Miriam [odnośnik] 24.12.17 11:53\nW czasach, w których żyli, szlachectwo straciło całkowicie swoją wartość. Niewielu mężczyzn zasługiwało na to, by nosić tytuł lorda, tak samo jak niewiele dam bez ironicznego uśmiechu był w stanie nazwać damą. Miriam była od tej reguły chlubnym wyjątkiem, jej roześmiana i usłana piegami twarz była rzeczywiście twarzą królewny, jej iskrzące dziecięca niewinnością oczy i lśniące ogniste, jak i jego, włosy - choć nijak nie wpasowywały się w obraz alabastrowej cery i lśniących srebrzystych fryzur - świadczyły o szlachetnym sercu. Podobnie jak świadczyły o nim, nieprzerwanie, słowa, myśli i przekonania dziewczynki. Pewnego dnia Miriam stanie się kobietą, nie tylko piękną, co u lady od zawsze było jego zdaniem cechą drugorzędną, ale przede wszystkim dobrą, mądrą, wykształconą i inteligentną, nie obawiającą się wyrażać własnego zdania, którym epatuje już teraz, energiczną i zapewne nie potrafiącą patrzeć na krzywdę innych. Za parę lat - wszyscy będą z niej bardzo dumni. Właściwie, już są. Brendan z roztargnieniem poddał się radosnej przebierance Miriam bez zająknięcia, prawdopodobnie w dużej mierze dlatego, ze nie bardzo wiedział, co powinien jej powiedzieć. Kiedy patrzyła na niego - wreszcie - niepłacząca, zamiast tego roześmiana i szczęśliwa, nie potrafił przekazać jej w żaden sposób, że nigdy nie trzymał w ręku szabli wyglądającej jak wróżkowa różdżka, że mężczyźni nie przepadają za pudrowy różem nawleczonym na kikut jego ręki i że wstążki na ostrzu będą przeszkadzały, dekoncentrując przeciwnika - to ostatnie wydawało mu się szczególnie ważne, miał analityczny umysł. Stanął więc z lekkim zażenowaniem, obracając w ręku różdżkę zakończoną gwiazdką, starając się nie patrzeć na drugą rękę. Wolał ją bez ręki niż w różowej rękawiczce. Ale to nic: ważne, że przestała płakać. I mógłby nawet ubrać tę pieprzoną różową pelerynkę, żeby nie zaczęła ponownie.\n- Pozory, Miriam - poprawił ją machinalnie, bez trudu rozpoznając zgubione przez nią słowo, nie tylko dlatego, że bardzo dobrze znał Garretta. - Nieważne są pozory, wiesz, co to właściwie znaczy? - Nie tylko tyle, że ważne jest to, co robimy. Ale i że ważne jest również to, czego nie robimy. Budowanie fasad nigdy nie kończyło się dobrze. - To znaczy - kontynuował, przykucnąwszy przy dziewczynce - że nieważne, jaką pelerynę założy rycerz, bo to nie strój czyni go rycerzem. - Pozory, Miriam. - To, jak wyglądamy, wpływa jedynie na to, jak odbierają nas inni. Złudne wrażenie nierzadko nie pokrywa się z rzeczywistością. Tak jest w przypadku większości arystokratów. - I nigdy o tym nie zapomnij, Miriam. Większość nadobnych lady nie interesuje się losem pasterek. Nawet nie pomyślał o tym, że Archibald pewnego dnia być może wreszcie naprawdę zabroni mu wchodzić do tego domu. - Rycerzem czyni go szlachetne serce, które nie pozwoli skrzywdzić pasterek. - Była wciąż tak młoda - i tak dziecięco nieświadoma wszystkiego, co działo się poza murami doskonale strzeżonej rodowej posiadłości. Nie był przekonany, czy to dobrze. Może źle, może czarodzieje powinni kształtować swoje umysły od najmłodszych lat.\n- Nie musisz tego robić Miriam - skinął głową na jej rękę. - Z jedną ręką wciąż bez trudu cię pokonam. - dodał wyzywająco - tylko pozornie. - W szermierce i tak używa się tylko jednej ręki - wyjaśnił wkrótce, ważąc zabawkę w lewej dłoni; wciąż nie miał w niej wprawy - nie bał się, czy trafi dziewczynkę lub czy sparuje jej cios, bardziej go martwiło, czy nie wydłubie jej tym oka, korzystając z niewiodącej kończymy. - En garde, Miriam! - zawołał, cofając się od dziewczynki kilka kroków, dajmy spokój z płaszczami i przebierankami, po prostu przejdźmy do działania. - Ręka nieuzbrojona w tył, ręka uzbrojona w przód. Nogi rozstawione, stopy w kącie prostym. - Z łatwością przeszedł głosem w ton, którym zwykle popisywał się w trakcie aurorskich treningów; to nic, ze najprawdopodobniej nie wiedziała, czym jest kąt prosty - jego nogi wykonały odpowiednie ruchy. - Dalej, spróbuj mnie trafić - rzucił bez zawahania, choć w kontekście ostatnich zdarzeń i niszczących mocy, jakie spłynęły na dzieci, mogło to zabrzmieć nieco złowieszczo - dla zewnętrznego obserwatora.\n- Prawdziwy rycerz nie interesuje się ubiorem - wrócił myślą do pelerynek dziewczynki. - Musiałby spędzać przed lustrem zbyt wiele czasu, a tak robią jedynie ludzie próżni. - Skromność zaś była bez wątpienia jedną z cnót rycerskich.\nRe: Pokój Miriam [odnośnik] 16.01.18 22:16\nForma, którą przekazywano jej nauki i mądrości, bardziej liczyła się dla niej niż sama treść. To normalne, jej dziecięcy umysł wciąż był rozbiegany, wciąż wolał zabawę niż suchą wiedzę, którą wszyscy nauczyciele starali się wtłaczać do jej głowy kilogramami. Lekcje historii magii były nudne, chociaż pan Diggory ze wszystkich sił starał się, żeby wcale takie nie były. Języki też nie należały do najciekawszych zajęć, ale z tymi radziła sobie znacznie lepiej dzięki różnobarwnym schematom, rebusom i wyliczankom. Najlepiej bawiła się na lekcjach fortepianu i malarstwa, bo świat, w którym żyła Miriam, składał się głównie z dźwięków i kolorów. Potrzebowała stymulacji, żeby skupić się, paradoksalnie, na czymś innym, co pozwoliłoby jej na pełną swobodę w odbieraniu wszystkich lekcji. Ruch i mobilizacja wujka były dla niej niemal jak żołnierska komenda wypowiedziana na tyle lekko, ale jednocześnie z takim zaangażowaniem, że naprawdę nie trzeba jej było do niczego zachęcać.\nZadarła do góry nosek, gdy wujaszek Brenio zaczął opowiadać o puzonach… wróć, pozorach! Pokiwała ryżą łepetynką, dając znać, że słucha i próbuje zrozumieć. Wlepiła w niego spojrzenie błękitnych oczu, mrugając raz po raz, łącząc wyraz w zdania, zdania w całe myśli. Popatrzyła w dół, na te wszystkie rzeczy, które nazbierała w ciągu tych kilku lat, a potem znów na wujka, marszcząc przy tym brwi i usteczka.\nPaskudne, włochate bestyjki te całe pozory. Chowały się pod łóżkami i to pewnie one kwasiły te zupy, o których mówiła pani Picks. I to pewnie one nie pozwalały ciastu wyrosnąć, robiąc z niego tak samo brzydki jak one same zakalec. To miało teraz sens! Miriam, popchnięta tym tokiem rozumowania do sedna, aż się uśmiechnęła szeroko, tym samym kończąc łzową batalię i zaczynając nową, o wiele poważniejszą, gdzie ważyły się losy małego wszechświata wielkiego Weasleya i małej Prewettówny, która od dzisiaj zamierzała mieć brzydką sukienkę, ale za to piękne, szlachetne serce. To przecież nie mogło być takie trudne! Barwne pelerynki nie miały już najmniejszego znaczenia.\nMocniej ujęła w dłonie swoją różdżkę. I zdziwiła się, bo to wcale nie miało tak wyglądać.\n– Tylko jednej? Ale jak to… – popatrzyła na obie piąstki, które tak kurczowo oplatały się wokół niemagicznego drewna zabawki, po czym rozluźniła uścisk jednej z nich. Całkiem świeże doznanie odbiło się na niej niepewnością i dezorientacją, ale szybko odzyskała rezon, kiedy wujek Bren zaczął sypać komendami jak z rękawa. Nogi rozstawiła, a stopy rozłożyła palcami ku sobie, całkiem odruchowo i na pewno nie w kącie prostym, bo jeszcze nie do końca znała się na numerologii. Z wyciągniętym językiem pomachała róż… mieczem przed sobą, ale zrobiła to zbyt raptownie i finalnie upadła na ziemię. Nie płakała już jednak, w pokoju rozbrzmiał jej śmiech. W barwie kremu, gdyby tylko ktoś inny mógł to określić. – To trudne! Wujaszku, ale naucz mnie, naucz!\nSzybko wstała, znów gotując się do ataku.\nPrzerwało im jednak pukanie do drzwi. Miriam wyjrzała na nie, niemal natychmiast kolorując swoją twarz żalem. Do środka zajrzała pani Picks.\n– Przepraszam, panie Weasley. Panienka Prewett powinna zaczynać już lekcje pianina – poinformowała kobieta ciepłym, aczkolwiek nieznoszącym sprzeciwu tonem.\nDziewczynka podbiegła do wujka i wtuliła się w jego nogi, bo tylko one były w zasięgu jej wzrostu.\n– Wujaszku, ale ja bym jeszcze chciała się z tobą pobawić! – póki to jest zabawa, bawmy się. Kiedy rozpocznie się wojna, będziemy wojować. – Jeszcze chwilkę, chwilunię!\nGuwernantka uśmiechnęła się przepraszająco. Jednak nawet chwilka nie wchodziła w rachubę.


Efekty dekoracyjne - Euro Deko\nProduktyBudynkiFarby dekoracyjneFarby do wnętrzFarby na zewnątrzGruntyTynki elewacyjneTynki dekoracyjneNarzędzia\nDzisiaj: 54Ogółem: 38099\nEfekty dekoracyjne Wyceny i zamówienia realizujemy drogą mailową biuro@eurodeko.pl SAHARA - piasek pustyni\nDoskonała odporność na zmywanie.\nCalce marmorino - TRAWERTYN DRAPANY\nTynk dekoracyjny trawertyn to unikalna technika dekoracyjna imitująca kamień trawertynu, który w starożytności używany był do wykonywania posągów i waz. Materiał calce marmorino, z którego uzyskujemy efekt trawertynu jest w pełni ekologiczny, odporny na działanie grzybów i pleśni, ponadto posiada zdolność dyfuzji wilgoci z podłoża. Jego bazą jest wapno gaszone. Trawertyn drapany jest efektem, który nie tylko dekoruje, ale jednocześnie zabezpieczaja powierzchnie szczególnie narażone na zabrudzenia i uszkodzenia mechaniczne (kominki, klatki schodowe, ciągi kominikacyjne itp.)\nProdukt łatwy w konserwacji, odporny na mycie, a nawet szorowanie.\nTynk szlachetny na bazie wapna gaszonego, w pełni ekologiczny z dużą zdolnością dyfuzji, do zastosowania we wszystkich wnętrzach. Nowoczesny wzór w połączeniu z tradycyjną recepturą tynku umożliwia jednocześnie dekorację i zabezpieczenie powierzchni. Może być pokryty półtransparentną farbą zabezpieczającą lub też dekoracyjnym pokryciem perłowym w różnych odcieniach. Wysoka wytrzymałość materiału i odporność na zmywanie pozwala na zastosowanie efektu w miejscach narażonych na uszkodzenia.\nCalce marmorino - TRAWERTYN EGIPSKI\nTynk strukturalny na bazie wapna gaszonego do zastosowania zarówno we wnętrzach antycznych, jak i współczesnych. Posiada w systemie wykończenia, które dekorują i jednocześnie zabezpieczają powierzchnie, dlatego też pozwalają na zastosowanie materiału w miejscach narażonych na bardzo silne zabrudzenia.\nTravertino naturale - TRAWERTYN NATURALNY SUCHY\nCalce marmorino - TRAWERTYN ANTYCZNY UŻYLONY\nSzlachetny i praktyczny, a także w pełni ekologiczny tynk strukturalny na bazie wapna gaszonego, z dużą zdolnością dyfuzji, do zastosowania zarówno we wnętrzach antycznych jak i współczesnych.\nPosiada w systemie dużo wykończeń, które dekorują i jednocześnie zabezpieczają powierzchnie dlatego też, pozwalają na zastosowanie materiału w miejscach narażonych na bardzo silne zabrudzenia. Produkt łatwy w konserwacji, odporny na mycie, a nawet szorowanie.\nCalce marmorino - TRAWERTYN ANTYCZNY\nStrukturalny tynk wapienny. W pełni ekologiczny, z dużą zdolnością dyfuzji, bardzo praktyczny i odporny, stosowany we wnętrzach i na zewnątrz. Doskonale nadaje się do wykończenia powierzchni szczególnie narażonych na zabrudzenia i uszkodzenia mechaniczne. Produkt łatwy w konserwacji, odporny na mycie, a nawet szorowanie.\nCalce marmorino - TRAWERTYN Z PACY\nTynk szlachetny na bazie wapna gaszonego, w pełni ekologiczny, z dużą zdolnością dyfuzji. Można go stosować zarówno we wnętrzach stylizowanych na antyczne, jak i współczesnych. Dekoruje i jednocześnie zabezpiecza powierzchnię, co pozwala na zastosowanie go również w miejscach narażonych na zabrudzenia. Praktyczny, łatwy do utrzymania w czystości.\nTraverino - TRAWERTYN DRAPANY "NEW CONCEPT"\nTynk dekoracyjny z miką stworzony na bazie wapna gaszonego, doskonale nadający się do pomieszczeń narażonych na zabrudzenia. Idealnie nadaje się do miejsc użyteczności publicznej, jak również do wykończenia w oryginalny i ekskluzywny sposób swojego domu, mieszkania czy biura.\nCalce marmorino - EFEKT BETONU


Spotkanie dla Influenserów z KROSNO Glass! | CzasNaWnętrze\n19 lipca agencja Fastline Advertising obsługująca KROSNO Glass zorganizowała spotkanie dla influencerów. Spotkanie było prowadzone przez Agnieszkę Cegielską oraz Anię Nowak (cooka.pl) i zostało zorganizowane w luźnej atmosferze ułatwiającej zarówno kontakt z marką jak i nawiązanie relacji pomiędzy uczestnikami.\nW klimatycznym, warszawskim show-roomie KROSNO Glass odbyły się również warsztaty z fotografii szkła, które cieszyły się ogromnym zainteresowaniem. O sztuczkach i trikach w fotografowaniu zdjęć opowiadał znany fotograf Jakub Hajduk.\nSpotkanie było częścią wizerunkowej kampanii reklamowej jaką agencja prowadzi na rzecz marki już od miesięcy. Poza działaniami w kanałach społecznościowych (Instagram i Facebook) agencja przygotowała już drugą odsłonę outdoorową - wielkoformatową siatkę wisząca tuż obok Hotelu Novotel, na skrzyżowaniu Marszałkowskiej i Jerozolimskich.\nJest to już drugi format reklamowy zrealizowany dla marki. Fastline przygotował też kampanię telewizyjną w TVN i TVP. Billboardy sponsorskie przygotowane przez Agencję będą emitowane w trakcie programów śniadaniowych.


Maska i odżywka do włosów - lifestyleinfo.pl\nPost autor: Jogo » 26 sie 2019, 14:53\nPoszukujesz odpowiedniej maski lub odżywki do włosów? Jeśli tak, to koniecznie zapoznaj się z ofertą Apteka-leki.pl. W jej ofercie znajdują się najlepsze kosmetyki do włosów, ciała i twarzy.\nPost autor: olo1 » 24 paź 2019, 22:16\nProblem w tym, że żadna maska czy odżywka nie sprawi, że nasze włosy będą sztywniejsze, dzięki czemu fryzura przetrwa długie godziny. Właśnie u mnie jest wprost przeciwnie. Po użyciu takich kosmetyków włosy są gładkie i trudniej je ułożyć. Tutaj https://kobiecyswiat.pl/jak-skutecznie-usztywnic-wlosy/ jednak jest kilka ciekawych sposobów, aby je ujarzmić. Warto z nich skorzystać.\nPost autor: mado » 13 lis 2019, 16:55\nPost autor: waza » 20 lis 2019, 16:02\nJeśli interesują Cię profesjonalne odżywki i maski, które sprawią, że Twoje włosy będą miękkie, zdrowe i błyszczące, to polecam zajrzeć do sklepu internetowego https://online-perfumy.pl/145-wlosy. Jak widać wybór takich produktów jest tam naprawdę bardzo duży, a ceny przy tym wcale nie są wygórowane\nPost autor: Agnieszka_w » 27 lis 2019, 9:02\nDobry był Wax z apteki, taki co aktywuje się pod wpływem wyższej temperatury\nPost autor: asanka » 08 gru 2019, 13:20\nWarto patrzeć na skład danego kosmetyku. Moja odżywka do włosów z Prouve zawiera wodę morską i kompleks 7 olejów roślinnych. Świetna jeśli chodzi o nawilżenie i takie wzmocnienie włosów. Moje w dużo lepszej kondycji są. Teraz to sobie na https://www.prouve.com/ zamówię jeszcze szampon, żeby z jednej serii mieć taki zestaw.\nPost autor: seven_sins » 19 gru 2019, 22:19\nco ja mogę doradzić, to abyście nie niszczyły włosów jakimiś niesprawdzonymi kosmetykami. za dużo też nie ma co ich używać bo obciążają włos. jeśli zależy wam na zdrowym i ładnym wyglądzie to dobrym rozwiązaniem może się okazać zakup peruki https://perukikielce.pl/ . do wyboru są syntetyczne nieco tansze i naturalne, które wyglądają identycznie jak prawdziwe włosy\nPost autor: FeL!X » 29 gru 2019, 23:40\nPost autor: Asiapelasia » 12 cze 2020, 8:14\nOo i to jest temat zdecydowanie dla mnie, bo jeśli chodzi o włosy to chętnie poznam jakieś nowinki które pozwolą mi na lepsze zadbanie i pielęgnacje moich włosów. Jakiś czas temu nawet znalazłam te drogerię https://www.perfumesco.pl/termoochrona-do-wlosow w której to odkryłam super preparat wspomagający suszenie włosów. Odkąd go używam suszenie włosów stało się bardziej komfortowe no i moje włosy nie są tak zniszczone\nPost autor: figaro » 16 cze 2020, 18:44


Naszetatuaze pl 2009 2020 wszystkie prawa zastrzeżone. Agnesdym wszystkie zdjęcia użytkownika. Tatuaż indiański tatuaż na kostce na nadgarstku na.\nPamiętaj aby zamówić jedną z potraw tandoori.\nTatuaz indyjski. Szerokie możliwości zastosowania pozwalają na ich wyeksponowanie w dowolnym miejscu ciała. Orientalny klimat powstaje w ten sposób zarówno na kostkach jak i np. Oryginalne tatuaże orientalne zwracają uwagę drobiazgowością wykonania.\n21x15cm wzory utrzymują się średnio 3 7 dni w zależności od wielu czynników takich jak miejsce aplikacji i czynniki zewnętrzne. Bóg jest dla wszystkich nie tylko dla jednej wspólnoty mówi bai mieszkająca w jednoizbowym domu z synem synową i dwoma wnukami. 233 fillmore street w haight ulicy 415 626 1628 indyjski piekarnik.\nObecnie tatuaże są mniej powszechne wśród wyznawców ramnami samaj których jest ok. Ten ekskluzywny upraszczając elegancka restauracja specjalizuje się w kuchni z północnych indii a został rysunek tłumy od jego otwarcia. Opakowanie 40g jeden rożek do wykonywania wspaniałych orientalnych tatuaży.\nSłoń indyjski w kategorii wzory ze zwierzętami duże wzory. Lub więcej żyjących w kilkudziesięciu wsiach rozrzuconych po czterech okręgach stanu chhattisgarh. Tatuaż indiański tatuaże damskie tatuaże męskie tatuaże dla par przyjaciółek.\nZa pomocą mehendi dekoracyjne wymyślne wzory malowane henną na dłoniach i stopach panien młodych w rejonie indii i nepalu. Zobacz pomysły na tatuaże indyjski poszukaj wzorów tatuaży z kategorii indyjski. Henna do tatuażu mehandi tatuaż w rożku tatoo 40g henna do ciała henna mehendi w rożku.\nZwyczaj upowszechnił się również w krajach arabskich. Henna mehendi to produkt oparty na naturalnych składnikach dzięki aplikatorowi w rożku wykonasz swój wymarzony tatuaż ozdobisz. Mehendi jednak nie jest zarezerwowane tylko dla przyszłych żon.\nTen serwis używa cookies. Prezentujemy przykładowe wzory którymi można zdobić ciało np. Dzięki hennie uzyskasz swój wymarzony tatuaż i co ważne utrzyma się on do 3 tygodni.\nGallery photos of the "Tatuaz Indyjski"\nStunning Image Of Mandala Henna Hand Art Fashion Best Jpg 840x1049\nPin Na Inspiro\nIdea By Michal R On Tatuaze Tatuaze\nIndyjski Wojownik Temporary Tattoo Body Art Flash Tatuaz Naklejki\nNew Arrival Mini Naturalny Indyjski Tatuaz Henna Wklej Do Ciala\n1 Pc Czarny Kolor Atramentu Tatuaz Z Henny Wklej Indyjski\nHabba Nero Machine Free Tattooing Pomysly Na Tatuaz Fajne\nMehndi Czysty Indyjski Czarny Tatuaz Z Henny Wklej Tymczasowy\nGoldocean Czarny Henna Indyjska Wilk Kobiety Arm Tatuaze\nIndyjski Wzor Wezowy Czarny Tatuaz Totem Mezczyzni Tatuaze Do\n10 Sztuk Heidi Henna Indyjski Tatuaz Szablon Bez Smaku Diy Tatuaz\n1141 Best Henna Tatoos Images Henna Tattoo Designs Henna Tattoo\nOzdobny Okrag Mandala Indyjski Henna Tatuaz Mehendi Etniczny\nIndyjski Tatuaz Zdjecie Stock Obraz Zlozonej Z Kobiety 109749698\nGoracy Indyjski Wojownik Duze Cale Ramie Tymczasowa Naklejka\nTags: paznokcie hybrydowe przedłużanie cena, paznokcie hybrydowe niebieskie z brokatem, paznokcie hybrydowe wzorki łatwe, paznokcie hybrydowe u nóg wzory, paznokcie hybrydowe ombre, paznokcie hybrydowe na zime 2018, paznokcie hybrydowe roz z czarnym, paznokcie hybrydowe różowe wzory 2020,\nRelated Posts of "Tatuaz Indyjski"\nkrótkie wlosy 2019\nTen ekskluzywny upraszczając elegancka restauracja specjalizuje się w kuchni z północnych indii a został rysunek tłumy od jego otwarcia. Oryginalne tatuaże orientalne zwracają uwagę drobiazgowością wykonania. Henna do tatuażu mehandi tatuaż w rożku tatoo 40g henna do ciała henna mehendi w rożku.\nBóg jest dla wszystkich nie tylko dla jednej wspólnoty mówi bai mieszkająca w jednoizbowym domu z synem synową i dwoma wnukami. Opakowanie 40g jeden rożek do wykonywania wspaniałych orientalnych tatuaży. Zobacz pomysły na tatuaże indyjski poszukaj wzorów tatuaży z kategorii indyjski.\nPrezentujemy przykładowe wzory którymi można zdobić ciało np. Lub więcej żyjących w kilkudziesięciu wsiach rozrzuconych po czterech okręgach stanu chhattisgarh. Mehendi jednak nie jest zarezerwowane tylko dla przyszłych żon.\nTen serwis używa cookies. Obecnie tatuaże są mniej powszechne wśród wyznawców ramnami samaj których jest ok. Orientalny klimat powstaje w ten sposób zarówno na kostkach jak i np.\nSzerokie możliwości zastosowania pozwalają na ich wyeksponowanie w dowolnym miejscu ciała. Tatuaż indiański tatuaże damskie tatuaże męskie tatuaże dla par przyjaciółek. Dzięki hennie uzyskasz swój wymarzony tatuaż i co ważne utrzyma się on do 3 tygodni.\n21x15cm wzory utrzymują się średnio 3 7 dni w zależności od wielu czynników takich jak miejsce aplikacji i czynniki zewnętrzne. Za pomocą mehendi dekoracyjne wymyślne wzory malowane henną na dłoniach i stopach panien młodych w rejonie indii i nepalu. Zwyczaj upowszechnił się również w krajach arabskich.\n1lustrzany lakier do paznokci rossmann\n2trendy paznokcie 2020 hit\n3krótkie fryzury dla pań\n4modne koki na codzień\n5tatuaz na przedramie\n7sredniej dlugosci fryzury 2019\n8jasne paznokcie hybryda\n10tatuaż tribal kobiecy


malarstwo pierwszej połowy XX wieku Matka Boska Niepokalanie Poczęta\nolej na płótnie; metal, techniki złotnicze, złocenie, srebrzenie; lustro\nWedług kroniki parafialnej Marian Szczurowski namalował obraz Matki Boskiej Anielskiej (Niepokalanie Poczętej) w 1920 roku za kwotę 2000 koron. Pierwotnie dzieło znajdowało się w ołtarzu bocznym św. Franciszka. W 1956 roku było już w ołtarzu głównym i zostało wówczas odnowione przez Karola Rutkowskiego z Krakowa. Obraz był koronowany w 1958 roku.\nObraz w formie stojącego prostokąta zamkniętego łukiem półkolistym. W centrum Maria ukazana w całej postaci, stoi na sierpie księżyca i globie, na którym wije się wąż. Przedstawiona jest frontalnie, w kontrapoście, z pochyloną głową skierowaną w prawo oraz dłońmi złożonymi w geście modlitwy. Twarz ma owalną, o migdałowatych, półprzymkniętych oczach, prostym nosie i małych ustach, okoloną długimi włosami, opadającymi na plecy. Ciało zakrywa metalowa, złocona sukienka, w postaci sukni, dekorowanej motywem kwiatowym, przepasanej w talii oraz płaszcz zawieszony na lewym przedramieniu i rozwiany z przodu, w partii nóg. Na głowie aplikowana, złocona, kameryzowana korona otwarta, a wokół niej wieniec z 12 aplikowanych gwiazd. Matka Boska ukazana jest na tle gęstych obłoków; w górnej części obrazu cztery grupy uskrzydlonych główek anielskich.\nIkonografia Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej w sztukach plastycznych wykształciła się w związku z jej kultem długo przed ogłoszeniem dogmatu o Niepokalanym Poczęciu, co miało miejsce dopiero w 1854 roku. Wizerunek Niepokalanej kształtował się na średniowiecznych przedstawieniach Niewiasty Apokaliptycznej, dlatego symbole tej ostatniej, takie jak wieniec z 12 gwiazd, sierp księżyca, słońce i smok (który przybrał później postać węża) zostały stałymi elementami ikonografii Immaculaty. Omawiany obraz z Zawoi przedstawia Matkę Boską Niepokalanie Poczętą w typie samodzielnego wizerunku Marii, zwanym „Immaculata idealna”, który wykształcił się w XVII wieku. Maria została przedstawiona bez towarzyszących jej innych postaci, biblijnych symboli i Dzieciątka Jezus. Ukazana jest jako stojąca w chwale (na tle nieba), adorowana przez anioły.\nPofalowane płótno, miejscami krakelury, płótno podziurawione w dolnej części obrazu.\nWedług kroniki parafialnej Marian Szczurowski namalował obraz Matki Boskiej Anielskiej (Niepokalanie Poczętej) w 1920 roku za kwotę 2000 koron. Przedstawia on Matkę Boską Niepokalanie Poczętą w typie samodzielnego wizerunku Marii, zwanym „Immaculata idealna”, który wykształcił się w XVII wieku.\nArchiwum Parafialne w Zawoi, Inwentarz kościoła w Zawoji spisany w r. 1919 przez X. prob. Adama Górkiewicza, bs.; Kronika Parafialna, bs.\nPaulina Kluz, "Matka Boska Niepokalanie Poczęta", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2022, źródło: https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/matka-boska-niepokalanie-poczeta-22


Mierniki Grubości Lakieru dla Profesjonalisty | Prodig Tech\nWykorzystanie czujników lakieru\nProdig-Tech jest firmą specjalizującą się w produkcji wysoce specjalistycznych mierników do lakieru, którymi można badać powłokę na różnych powierzchniach. Czujnik dla profesjonalistów, to narzędzie, które może znaleźć idealne zastosowanie w warsztatach samochodowych, wykonujących ekspertyzy, związane z faktycznym stanem technicznym samochodu. Jest to szczególnie ważne w przypadku zakupu używanego auta, kiedy kupiec chce sprawdzić czy samochód nie miał jakiegoś nie udokumentowanego przez sprzedawcę wypadku czy stłuczki. Czujnik pozwala na wydanie takiej ekspertyzy.\nCzujniki lakieru, produkowane przez Prodig-Tech to w pełni polskie produkty, opracowane przez wyspecjalizowanych inżynierów i dopasowane do wymagań lakierników, posługujących się sprzętem dostępnym w naszym kraju. Posiadamy pełną kontrolę nad procesem produkcyjnym, możemy również modyfikować nasze urządzenia, dostosowując każdy miernik lakieru dla profesjonalistów, do indywidualnych potrzeb lakiernika. Pozwala to na osiągniecie satysfakcjonującej jakości i funkcjonalności urządzenia, przy zachowaniu możliwie najniższej ceny i krótkiego terminu realizacji zlecenia.\nCzujniki do lakieru\nSamo lakierowanie również jest czynnością niezwykle precyzyjną i wymaga od lakiernika niezwykłej dokładności, której nabywa się dzięki doświadczeniu. Jednak żeby to doświadczenie zdobyć, trzeba najpierw dobrze poznać sprzęt, którego się używa. Bywa on pomocny, a niekiedy wręcz niezbędny. Przykładem urządzenia, które powinien posiadać każdy lakiernik jest profesjonalny czujnik lakieru, pozwalający na pewne i równe nałożenie warstw na materiał.\nNajlepsze czujniki grubości lakieru dla profesjonalisty:\n1.Miernik GL-8s Grubościomierz lakieru GL-8s służy do pomiaru grubości warstwy lakieru nałożonej na blachę samochodową stalową, stalową ocynkowaną i aluminiową. Maksymalna rozdzielczość 1um, zakres pomiarowy 2000um, pamięć 200 pomiarów. Sonda umieszczona na przewodzie z głowicą pomiarową sprężystą. Posiada szereg nowatorskich rozwiązań: - sprężysta sonda; - funkcja HOLD; - funkcja ASYSTENT; - sygnalizacja dźwiękowa; - 2x bateria 1,5V R3(AAA); - gwarancja 24 miesięcy.\n2. Miernik GL-6XL Grubościomierz lakieru GL-6XL służy do pomiaru grubości warstwy lakieru nałożonej na blachę samochodową stalową, stalową ocynkowaną i aluminiową. Maksymalna rozdzielczość 1um, zakres pomiarowy 2100um. Posiada funkcję ASYSTENT LED i AUDIO. - funkcja ASYSTENT LED; - funkcja ASYSTENT AUDIO; - bardzo duży wyświetlacz; - rozdzielczość 1um; - zakres do 2100um; - gwarancja 24 miesięcy.\n3.Miernik GL-6s+ Grubościomierz lakieru GL-6+, GL-6s+ służy do pomiaru grubości warstwy lakieru nałożonej na blachę samochodową stalową, stalową ocynkowaną i aluminiową. Maksymalna rozdzielczość 1um, zakres pomiarowy 2100um. Posiada funkcję ASYSTENT LED. - funkcja ASYSTENT LED; - rozdzielczość 1um; - zakres do 2100um; - pamięć 100 pomiarów; - pomiar względem punktu odniesienia; - możliwość dostosowania do innych materiałów; - gwarancja 24 miesięcy.\n4.Miernik GL-6s Grubościomierz lakieru GL-6s służy do pomiaru grubości warstwy lakieru nałożonej na blachę samochodową stalową, stalową ocynkowaną lub aluminiową. Sonda umieszczona na przewodzie.


Odkupienie (David Baldacci) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nNasza cena: 26,15 zł 39,90 zł Taniej o: 34%\n"Odkupienie" to piąta powieść o Amosie Deckerze. Decker wznawia śledztwo, które zakończył przed laty. Być może człowiek, którego skazano, jest niewinny, a morderca nadal poluje na kolejne ofiary.\nTa sprawa była już dawno zamknięta. Dowody sugerowały jedyny logiczny ciąg zdarzeń, a morderca trafił za kratki. Jednak po pewnym czasie Meryl Hawkins wychodzi na wolność ze względu na nieuleczalną chorobę. Aby dowieść swej niewinności, wyrusza na cmentarz w Burlington. Tam właśnie chce spotkać jedynego człowieka, który może mu pomóc...\nJak co roku Amos Decker odwiedza cmentarz w Burlington, by uczcić pamięć swoich bliskich, którzy zginęli tragiczną śmiercią. Spotkanie z Hawkinsem wytrąca go z równowagi. Jeżeli ten człowiek mówi prawdę, to morderca nadal jest na wolności i nadal może zabijać. Decker z przerażeniem odkrywa błędy, które popełnił przed laty. Dowody gromadzone z taką pieczołowitością okazują się niewiele warte...\n"Odkupienie" to piąte już spotkanie z Amosem Deckerem. Powieść napisana jest w mistrzowskim stylu, gdzie wartka akcja idzie w parze z misternie skonstruowaną, kryminalną intrygą. Wszystko to sprawia, że od lektury "Odkupienia" trudno się wręcz oderwać, dlatego nie jest to dobry pomysł na książkę do poduszki. Za to świetnie sprawdzi się w podróży!\nNa cykl z Amosem Deckerem składają się jak dotąd następujące powieści:\n* "W pułapce pamięci";\n* "Ostatnia mila";\n* "Miasto upadłych";\nDavid Baldacci to amerykański prawnik i pisarz. Urodził się w Wirginii, w roku 1960. Przez dziewięć lat praktykował prawo w Waszyngtonie i to zarówno procesowe jak i korporacyjne. Jednak największą sławę zdobył jako pisarz. W przeciwieństwie do swego kolegi z palestry, Johna Grishama, nie tworzy jednak typowo prawniczych thrillerów, lecz raczej powieści sensacyjne. Sprzedały się one już w łącznym nakładzie 80 milionów egzemplarzy. Największym sukcesem autora okazała się jak dotąd powieść "Władza absolutna" przeniesiona na ekran przez Clinta Eastwooda.\nBardzo wciągająca, dynamiczna akcja. Trudno się od książki oderwać.\nPodtytuł: Amos Decker Tom 5\nOryginalny tytuł: Redemption\nAudiobook CD MP3 Droga do odkupienia\nOto miasto gdzieś na skraju świata. Oto droga, na której nie ma litości… „Po wstrząsającym prologu każdy kolejny rozdział wciąga czytelnika jak czarna dziura. Przeczytajcie tę powieść. A potem sięgnijcie po inne jego książki. Naprawdę warto!” David Baldacci Policjantce z Karoliny Północnej,...\nW pułapce pamięci wyd. 2\nBestsellerowa seria z Johnem Pullerem John Puller wraca z Florydy po swoim ostatnim śledztwie, by odkryć, że Bobby, jego brat skazany na karę śmierci, uciekł z więzienia. Wstępne poszlaki wskazują na udział samego Pullera w ucieczce brata. Teraz głowy bohater zmuszony jest się ukrywać, to ON stał...\nNow a Richard & Judy Book Club pick, End Game is the fifth book in the thrilling Will Robie series by international number one bestselling author David Baldacci. Will Robie, highly trained assassin and the US government`s most indispensable asset, is called to London. An imminent terrorist attack...\nAudiobook W pułapce pamięci mp3\nTaniej o: 13,75 zł (34%)


42. Maraton Warszawski odbędzie się 26-27 września 2020 roku - Maraton Warszawski\nDla biegaczy, którzy dokonali opłaty startowej do 9.08.2020\nWe wtorek, 11 sierpnia, na Waszych profilach biegacza (po zalogowaniu się na stronie https://rejestracja.maratonwarszawski.com/pl/) znajdziecie ankietę. Ankieta będzie dostępna do 12 sierpnia (środa).\nW ankiecie poprosimy Was o potwierdzenie chęci udziału w 42. Maratonie Warszawskim bądź informację o tym, że swój pakiet startowy wolicie przepisać na kolejną edycję maratonu. Wasze deklaracje pomogą nam w przeprowadzeniu kolejnych kroków.\nJeżeli osób, które potwierdzą chęć udziału w tegorocznym biegu stacjonarnym, będzie więcej niż dostępnych miejsc, przeprowadzone zostanie losowanie. Szczegółowe zasady przyznawania miejsc >>>\nSwojego miejsca startowego uzyskanego w ramach losowania nie będzie można przenieść na inną osobę. W przypadku kontuzji bądź rezygnacji z innego powodu będzie możliwe przeniesienie opłaty startowej na inny bieg organizowany przez Fundację „Maraton Warszawski” w przyszłości.\nCi z Was, którzy zdecydują się na przepisanie pakietu startowego na kolejną edycję maratonu, otrzymają dodatkowo dostęp do aplikacji tegorocznego biegu wirtualnego. Będziecie mogli w ramach dokonanej już opłaty wziąć udział w wirtualnej odsłonie 42. PZU ORLEN Maratonu Warszawskiego, a w przyszłym roku spotkać się z nami na starcie 43. edycji.\nDla biegaczy, którzy nie dokonali opłaty startowej do dn. 9.08.2020\nPierwszeństwo udziału w biegu stacjonarnym mają osoby, które do dn. 9 sierpnia 2020 dokonały opłaty startowej. W przypadku zmiany odgórnie narzuconych limitów, pula miejsc startowych może zostać poszerzona.\nOsoby bez nadanych numerów startowych gorąco do udziału w biegu wirtualnym w ramach 42. PZU ORLEN Maratonu Warszawskiego.\nDo udziału w biegu wirtualnym będziecie mogli zapisać się także poprzez ścieżkę charytatywną #BiegamDobrze i nadać swojemu biegowi dodatkowy, głęboki sens.\nSzczegóły biegu wirtualnego oraz możliwość zapisu pojawią się na stronie internetowej w piątek, 14 sierpnia.\nDla uczestników akcji #BiegamDobrze\nDziękujemy Wam za udział w akcji charytatywnej. Wszystkie zgromadzone przez Was środki trafiły do wybranych przez Was organizacji.\nTym z Was, którzy do dn. 9.08.2020 uzbierali kwotę minimalną (350 zł) i mają nadany numer startowy, dziękujemy za szczególne zaangażowanie. Zapraszamy Was do udziału w biegu stacjonarnym, w którym macie gwarantowane miejsce.\nJeżeli jednak chcecie zrezygnować ze startu i przenieść swoją zbiórkę na przyszłoroczny bieg, koniecznie wypełnijcie ankietę, która dostępna będzie na Waszych profilach biegacza (po zalogowaniu się na stronie https://rejestracja.maratonwarszawski.com/pl/) w dn. 11-12 sierpnia. Przenosząc swój numer startowy i zbiórkę na przyszły rok, otrzymacie dodatkowo bezpłatną możliwość startu w wirtualnej odsłonie Maratonu Warszawskiego w tym roku.\nOsoby, których zbiórki do dn. 9.08.2020 nie osiągnęły kwoty minimalnej, mogą przenieść je na przyszłoroczną edycję imprezy lub tegoroczny bieg wirtualny. Kwota minimalna gwarantująca uzyskanie numeru startowego w biegu wirtualnym będzie wynosiła 150 zł, a szczegóły na temat wydarzenia pojawią się na stronie w piątek, 14 sierpnia. Aby dokonać przeniesienia zbiórki należy zalogować się na swoim profilu biegacza na stronie https://rejestracja.maratonwarszawski.com/pl/


SMED - przewodnik - Langas Group - Level Up!\nSMED – przewodnik\nszybsze przezbrojenia, większa efektywność\nzamów bezpłatną analizę potrzeb\nSMED – spis treści\nCo zyskujesz wprowadzając SMED?\n3 etapy przezbrojenia według SMED\nJak zacząć proces przezbrajania, żeby był efektywny?\nSMED jako motywacja do ciągłego doskonalenia?\nSzkolenie Controlling kosztów produkcji i tworzenie planu produkcji\nNarzędzia Lean Management – nie tylko SMED\nSzkolenie Certyfikowany Audytor Lean w Magazynie i Intralogistyce\nMetoda SMED (Single Minute Exchange of Die) jest metodą wykorzystywaną do przezbrajania maszyn. Celem wprowadzenia tej metody jest skrócenie procesu produkcyjnego nastawionego na wydajność. Metoda ta zakłada skrócenie czasu całkowitego przezbrojenia maszyny. A także budowę ergonomicznego miejsca pracy z wykorzystaniem między innymi; tablic pamięci, czy kolorowych piktogramów. SMED to także jedno z narzędzi Lean Management, o którym już wspominaliśmy na naszym blogu.\nZanim jednak zastosujesz SMED w swoim przedsiębiorstwie, sprawdź, jakie są etapy przezbrojeń. Jak je się wykonuje. Dzięki etapom wdrożenie metody SMED będzie efektywniejsze, łatwiejsze do wdrożenia i utrzymania.\nCo zyskujesz wprowadzając SMED w swojej produkcji?\nMetoda ta ma na celu skrócenie czasu przezbrojenia maszyny, automatycznie pierwszą rzeczą, jaką otrzymujesz, jest zwiększona zdolność produkcyjna. Eliminacja przestojów produkcyjnych i zwiększona elastyczność linii produkcyjnej. W efekcie wszystko to przyczynia się do uproszczenia i skrócenia procesu produkcyjnego, co umożliwia szybsze terminy realizacji zamówień, minimalizację strat, a w konsekwencji poprawę płynności finansowej. Kolejnym aspektem, który możemy uznać za korzyść z wprowadzenia tej metody na linię produkcyjną, jest zwiększenie bezpieczeństwa i higieny pracy, gdyż sam SMED zakłada dokładną kontrolę etapów przezbrajania.\nNależy również pamiętać, że ta metoda jest jednym z narzędzi Lean Management i prowadzi do doskonalenia firmy, a także efektywnej zorganizowanej pracy na hali produkcyjnej.\nCelem SMED jest skrócenie czasu przezbrojenia. Do tego stopnia, aby czas zmieścił się w jednocyfrowej wartości minuty, tj. nie więcej niż 9 minut. Mniej niż 10 minut – tyle, według tzw. światowej klasy, to czas na przezbrojenie. W zależności od procesu, który przezbrajamy, może to być redukcja ze 120 minut do 20 minut. Z czasem możliwe jest również przezbrojenie na jeszcze niższym poziomie.\nAby przygotować maszynę i konkretny proces do przezbrojenia zgodnie z zasadami SMED, musisz przejść przez 3. A realnie 4 etapy. Z czego jeden to etap 0. Dlatego, mówi się o trzech etapach SMED.\nOddziel działania wewnętrzne od działań zewnętrznych. Więc te, które musisz zrobić, gdy maszyna jest zatrzymana. Od tych, które możesz zrobić, gdy jest uruchomiona.\nPrzenieś wewnętrzne działania na zewnątrz. To znaczy, dopóki maszyna może nadal działać.\nW miarę możliwości skróć czas trwania działań wewnętrznych.\nUporządkuj otoczenie maszyny, ogranicz zbędne czynności. Wprowadź takie standardy wizualne i organizacyjne, które ułatwią dostępność surowców, narzędzi oraz innego niezbędnego sprzętu i wiedzy.\nCzytaj więcej o etapach SMED\nNawet w organizacjach o mocnej pozycji rynkowej i posiadających zaawansowane systemy planowania produkcji mogą pojawiać się nagłe wahania zapotrzebowania od klientów. Jak w takiej sytuacji zarządzić koniecznością szybkich przezbrojeń? W jaki sposób sprostać nowym wymaganiom nie niszcząc jednocześnie dotychczasowego, misternie ułożonego, planu produkcji?\nSMED został opracowany w Toyocie przez Shigeo Shingo jako narzędzie służące do usprawnienia procesu przezbrojeń oraz analizy tego procesu. Proces przezbrajania maszyn obecny w codziennej pracy jest niezbędny.\nSPRAWDŹ, CZY DOBRZE ROZUMIESZ POJĘCIE LEAN MANAGEMENT?\nCzym jest Lean Management? Czy jesteś pewny, że dobrze znasz to pojęcie i jego zasady? Spotykamy się z nim coraz częściej w różnych postaciach. Funkcjonuje w sektorach Lean Manufacturing, Office, Accounting, czy Healthcare. W różnych branżach i strukturach. Czym są narzędzia Lean? Sprawdź, czy dobrze rozumiesz pojęcie Lean Management.\nAby przygotować się do zmiany metody przezbrojeń w 3 krokach, musisz wykonać krok zero. Jest to procedura początkowa lub inaczej zwana etapem obserwacji i analizy.\nKrok zero zakłada uważną obserwację procesu. A następnie analizowanie każdej czynności. Obserwacja procesu obejmuje również sam proces produkcyjny oraz aktualny czas potrzebny na przezbrojenia maszyn. W tym celu najlepiej jest rejestrować każdą operację i przezbrojenia. Zarówno zewnętrzne jak i wewnętrzne, z uwzględnieniem pracy operatora maszyny, czasu potrzebnego na pozyskanie niezbędnych narzędzi do przezbrojenia, całej organizacji stanowiska pracy. A także trasy transportowej.\nRejestracja tego procesu pozwala na dogłębną analizę działań krok po kroku. Warto zaangażować osoby, które oprócz operatora maszyny potrafią dzielić się nowymi pomysłami na zmiany usprawniające ten proces. Do analizy nagrania oprócz operatora maszyny, powinieneś zaprosić inne osoby z zespołu, a nawet liderów innych działów. Ponadto w składzie analizującym nagrany materiał, powinny się znaleźć osoby takie jak:\nOd droga od etapu zero do ostatniego kroku, wygląda następująco.\nŻeby wszystko przebiegło zgodnie z planem, cały zespół musi zostać wdrożony w etapy przezbrojeń. Każdy z członków musi realizować wyznaczone założenia. Analiza procesu przezbrojenia, czyli opis operacji. To pierwsza czynność, która zaprowadzi Cię do właściwych etapów przezbrojeń według metody SMED. Celem jest poznanie i utrwalenie zarówno organizacji, jak i przebiegu przezbrojeń. Należy nagrać cały proces. Wszystko krok po kroku od uruchomienia maszyny, pracę operatora, po końcowy etap produkcji i produkt.\nCiągłe doskonalenia i zmiany kultury organizacyjnej w pracy należy zacząć od szkolenia pracowników produkcyjnych. Podnoszenia kwalifikacji, budowania świadomości pracowników i zachęcania ich do udziału w projektach. Wszystko jednak zależy od lidera.\nMusisz jednak pamiętać, że dążąc do kultury ciągłego doskonalenia, to lider buduje zespół oparty na współpracy i zaufaniu. Zespół produkcyjny składa się z operatorów maszyn i pracowników, którzy na co dzień zajmują się maszynami i etapami produkcji. A także liderów, którzy poprowadzą zespół.\nJednym z etapów organizacyjnych jest ergonomiczne stanowisko pracy, a także cały proces produkcyjny, który należy zaplanować. Z drugiej strony jednym z etapów takiego procesu jest skrócenie czasu przezbrojeń – SMED. Wpływa to nie tylko na produkcję, ale przede wszystkim na efektywność pracowników i realizację celów.\nW Japońskich zakładach produkcyjnych 80% wysiłku jest skierowane w stronę efektywnego planu i ciągłej optymalizacji kosztów. Elementem, który kompleksowo wspiera te procesy jest controlling produkcji. Usystematyzowany, ujednolicony, umożliwiający bieżące wyciąganie wniosków i ciągłe wdrażanie zmian.\nJak zaplanować, wdrożyć i korzystać z takiego systemu?\nKażda strategia Lean Management opiera się na narzędziach. Muszą one być dopasowane do branży i struktury przedsiębiorstwa. Narzędzia Lean pomagają usprawnić pracę, a także procesy codziennego doskonalenia firmy i systemów produkcyjnych.\nNajczęściej używane i uniwersalne narzędzia Lean Management, które usprawnią procesy w firmie, poprawią produktywność zespołu i pomogą obniżyć koszty produkcji bez utraty jakości produktu.\nKaizen – podstawowe narzędzie Lean Management,\nKaban i sterowanie produkcją,\nSMED czyli przezbrojenie maszyn i form na produkcji,\nTPM, czyli Kompleksowe Utrzymanie Produktywności i Six Sigma,\nZarządzanie wizualne – podstawa Lean Management.\nSprawdź, jakie dają korzyści\nOptymalne koszty, zwiększanie wydajności procesów oraz ścieżka ciągłej poprawy w przedsiębiorstwie wymagają reakcji również ze strony procesów magazynowo-logistycznych. Niezbędne jest stosowanie sprawdzonych metod pracy. Zarządzanie procesami przepływu materiałów i gospodarowanie zapasami wiąże się z w wielu przypadkach z zastosowaniem narzędzi Lean management w logistyce wewnętrznej.\nEksperci w Langas\nEkspert i doradca firm produkcyjnych w zakresie controllingu, budżetowania, rachunkowości zarządczej i zintegrowanych systemów informacyjnych. Przeprowadzał audyt systemu controllingu i wdrażał systemy controllingu w wielu przedsiębiorstwach. Pracownik Katedry Rachunkowości na Uniwersytecie Gdańskim. Członek komisji w konkursie na Controllera Roku oraz Rady Programowej czasopisma „Controlling i Rachunkowość Zarządcza”.\nOd ponad 14 lat związany z produkcją i logistyką. Zaangażowany w wiele projektów m.in.: podnoszenie efektywności obszarów montażowych (Standardized Work & Line Balancing), skracanie czasów przezbrojeń (SMED), mapowanie procesów (Process Mapping, Value Stream Mapping, Cross Functional Process Mapping), wytwarzanie komórkowe (Cellular Manufacturing), przepływy materiałów (Material Handling, Kanban, FIFO etc.).\nPraktyk z ponad 15-letnim doświadczeniem w obszarze zarządzania strukturami logistycznymi i produkcyjnymi oraz wdrożenia kultury LEAN Manufacturing. Kilka tysięcy godzin spędzonych u klientów podczas wdrożeń kultury LEAN, sprawia, że potrafi udzielić oczekiwanego wsparcia.


Nowe stawki VAT, Złoża bursztynu… – przegląd 13 marzec 2019 - HotMoney\nAdam Leszkiewicz 2019-03-14 News, Podatki, Pokazali w TV, Polityka, Prawo, Przepisy 1 komentarz do Nowe stawki VAT, Złoża bursztynu… – przegląd 13 marzec 2019\nCzy czeka nas nowa matryca stawek VAT? W jakim celu powstał ten projekt? Co jeszcze wartego uwagi dzieje się w kraju?\nBursztyn na Mierzei Wiślanej\nPostanowiono, że na głosowanie trafi projekt zmieniający matrycę stawek VAT. Kluby Kukiz’15, Nowoczesna i PSL-UED złożyły wnioski o odrzucenie go w pierwszym czytaniu. Krytykę ze strony tych ugrupowań wzbudziło przewidziane w projekcie podwyższenie do 23% stawki VAT na napoje, które zawierają do 20% wkładu owocowego.\nPrzedstawiając projekt nowelizacji ustawy o VAT wiceminister finansów Filip Świtała zwrócił uwagę, że jego celem jest uproszczenie systemu podatku VAT oraz poprawa prowadzenia działalności gospodarczej przez podatników. Według założeń projektu uproszczenie stawek ma stanowić impuls rozwojowy.\nW ramach przygotowania projektu przekopu Mierzei Wiślanej zostały wykonane badania na obecność bursztynu. Ministerstwo Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej podało do wiadomości, że badania te potwierdziły obecność bursztynu w miejscu planowanego przekopu.\nNie znana jest na razie wielkość złóż. Aby ją określić, a także ocenić możliwość wydobycia, zlecono bardziej szczegółowe badania. Jeśli wydobycie okaże się opłacalne, a przy tym bezpieczne dla środowiska, zostanie ono przeprowadzone podczas prac budowlanych.\nzobacz także: Na czym polega gwarancja bankowa?\nW Warszawie na placu Zawiszy odbył się protest rolników. Wśród zastosowanych w proteście środków znalazło się między innymi palenie opon i rozsypywanie jabłek na ulicy. Skutkiem były utrudnienia w komunikacji, autobusy i tramwaje musiały jeździć zmienionymi trasami, by omijać teren zablokowany przez protestujących.\nWśród postulatów rolników znajduje się wprowadzenie dla sklepów wielkopowierzchniowych obowiązku oferowania do sprzedaży produktów rolno-spożywczych z minimalnym udziałem 51% produktów pochodzenia i produkcji krajowej, graficzne oznakowanie produktów rolno-spożywczych flagą kraju pochodzenia, przeprowadzenie reform izb rolniczych i podjęcie natychmiastowej państwowej interwencji w celu uratowania rynku trzody chlewnej.\nCentralne Biuro Antykorupcyjne zatrzymało na terenie województwa wielkopolskiego 12 obecnych i byłych pracowników jednego z banków. Oszukiwali oni klientów, oferując im certyfikaty uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych. Dwie z zatrzymanych osób należały do pionu kierowniczego. Są to kolejne zatrzymania związane z prowadzonym przez Prokuraturę Regionalną w Łodzi śledztwem dotyczącym między innymi nieprawidłowości przy oferowaniu klientom sektora bankowości prywatnej banku i biura maklerskiego certyfikatów zamkniętych funduszy inwestycyjnych.\nZatrzymani usłyszą zarzuty oszustwa w celu osiągnięcia korzyści majątkowej o dużej wartości. Wprowadzali oni klientów w błąd, zapewniając o bezpieczeństwie ulokowanych środków i gwarantując zysk rzędu 10-16%, Kupujący certyfikaty – a może to być ponad 2 tys. osób – ponieśli straty o łącznej wartości przekraczającej 12,5 mln zł.\nzobacz także: Ile kosztuje założenie spółki z o.o. a ile spółki komandytowej?\nile vatstawka vat 23vat ile\nTomasz 2019-03-29 godz. 12:17\nPolski system podatkowy jest mega skomplikowany. Szczególnie jeśli chodzi o żywność. Absurd goni absurd.


Misją TEMAR Deweloper jest spełnianie indywidualnych potrzeb mieszkaniowych Klientów. Nasza wizja opiera się na potencjale ludzi, których łączy wspólna pasja do tworzenia pięknych o wysokiej klasie obiektów, wyróżniających się na rynku nieruchomości harmonijnym wkomponowaniem w architekturę i krajobraz. Dzięki ich pracy i stale rosnącej liczbie zadowolonych Klientów, jesteśmy jednym z największych wrocławskich deweloperów.\nDbamy o to, aby nasze inwestycje były położone w atrakcyjnych lokalizacjach, wśród zieleni, w pobliżu terenów spacerowych i rekreacyjnych, a jednocześnie w pobliżu centrum miasta i instytucji potrzebnych w codziennym życiu. Staramy się aby lokalizacja zapewniała mieszkańcom wszelkie udogodnienia w życiu codziennym.\nWażnym kryterium jakościowym jest dla nas interesująca architektura budynków ciekawa zarówno pod względem budowlanym jak i estetycznym, nowoczesna sprawdzona technologia, oraz wysoki standard gwarantujący funkcjonalność i najlepszą jakość wykorzystanych materiałów.\nOd 25 lat staramy się realizować potrzeby naszych Klientów, urzeczywistniać ich marzenia o bezpiecznym i komfortowym mieszkaniu oraz dbać o kreowanie wartości architektonicznych.\nDbamy o to, aby nasze budynki były położone w atrakcyjnych lokalizacjach, w bliskości zieleni i terenów rekreacyjnych, ale jednocześnie z bardzo dobrym dostępem do infrastruktury w centrum miasta.\nObserwujemy i wprowadzamy nowe trendy panujące w budownictwie. Stosujemy w projektach sprawdzone, nowoczesne technologie. Innowacyjne rozwiązania łączymy z funkcjonalnością. Wykorzystujemy materiały o wysokiej jakości.\nJako lider w gronie rzetelnych deweloperów gwarantujemy swoim doświadczeniem sukces każdego nowego przedsięwzięcia. Zaufanie i zadowolenie naszych Klientów, szacunek w branży i dobre relacje z partnerami są dla nas najważniejsze.Od 2012 r. jesteśmy członkiem PZFD.\nTworzymy wyjątkowe miejsca na mapie nieruchomości Wrocławia. W centrum naszych działań stawiamy realizacje potrzeb i marzeń naszych Klientów. W tym celu cały czas staramy się inwestować w rozwój naszej firmy. Gwarantujemy to poprzez ciągłą analizę rynku nieruchomości i kupowanie najbardziej atrakcyjnych terenów budowlanych, gdzie powstają wyjątkowe domy jednorodzinne, budynki wielorodzinne a w nich apartamenty, mieszkania i lokale usługowe, z atrakcyjnie zagospodarowanym terenem.\nStaramy się, aby Klienci byli zadowoleni z przebiegu całego procesu prowadzącego do zamieszkania w swoim nowym lokum. Służymy pomocą już na etapie wyboru lokalu, zapewniamy fachową pomoc w zakresie jego zakupu oraz doradzamy w zakresie aranżacji wnętrza. Taka troska o dobro naszych Klientów zaowocowała ugruntowaną od wielu lat pozycją firmy na rynku, a zrealizowane przez nas inwestycje wyznaczają nowe trendy w zakresie budownictwa jedno i wielorodzinnego, zarówno pod względem jakości, jak i architektury. Rozwiń