Antysocjal bis: Kobiety bezdzietne\nDibelius 25 stycznia 2014 15:51\nCzcigodny Sary Niedźwiedziu,\nMam dylemat moralny myśląc o zakazie aborcji. Może pozwolić lewakom wyeliminować swoje geny ze społeczeństwa?\n3 I Pan, Bóg nasz, dał nam w ręce również Oga, króla Baszanu, i cały jego lud. I wytępiliśmy go tak, że nikt nie ocalał. 4 W tym czasie zdobyliśmy wszystkie jego miasta, nie było grodu nie zajętego: sześćdziesiąt miast i cały obszar Argob, królestwo Oga w Baszanie. 5 To wszystko są miasta obwarowane wysokimi murami, potężnymi bramami i zaworami, nie licząc wielu miast otwartych. 6 Obłożyliśmy je klątwą, jak uczyniliśmy Sichonowi, królowi Cheszbonu; klątwie podlegało miasto, mężczyźni, kobiety i dzieci. 7 A wszystkie zwierzęta i łup z miasta zostawiliśmy dla siebie.\ntie_ fighter 25 stycznia 2014 16:56\nTo nie w genach tkwi zaraza lewactwa, lecz w wychowaniu lub w przypadku jego braku w towarzystwie, które takiemu przyszłemu lewakowi dom i wychowanie zastąpiło. To wyeliminować wirusa lewactwa należy, a nie lewków ewentualne potomstwo, bo co ono winne, że takich skrzywionych i chorych rodziców ma. Uwzględniając jednak to, że lewactwo pała zoologiczną wręcz nienawiścią do instytucji rodziny i podstawowego zestawu wartości koniecznego do utrzymania związku opartego na uczuciu, to o jego losy nie trzeba się specjalnie martwić, bowiem wymrze, jak każdy felerny i niedopracowany kaprys natury. Oczywiście do czasu, aż jakaś potężna grupa interesów nie będzie potrzebowała w procesie realizacji swoich interesów, pożytecznych idiotów. Do tej roli lewactwo jest wręcz stworzone i w razie potrzeby niewątpliwie zostanie ono wskrzeszone, aby kolejny raz w historii ludzkości zapisać niechlubne czarne karty. Niestety w dobie kryzysu rodziny i zaniku procesów wychowawczych (cedowane są one na system edukacji i wiecznie nienasycone pseudointelektualne wampiry pokroju Szczuki), młodzi ludzie, którzy nie wynieśli z domu określonego systemu wartości, wpadają w pułapkę lewackiego stylu bycia i myślenia - dlaczego? Bo jest on szybki, łatwy, wygodny, niewymagający odpowiedzialności, pracowitości, uczciwości, samodyscypliny itd. Jest on zaprzeczeniem tego co legło u podstaw tradycji cywilizacji łacińskiej. Jest to wcielony duch samozagłady dokonującej się w oparach narkotyków, jękach wielokrotnych orgazmów z setnym z kolei popychaczem i kwilenia abortowanych dzieci. Ot i cała kwintesencja i istota lewactwa. To właśnie z procesami społecznymi generującymi powstawanie stref lewackich wpływów trzeba walczyć i eliminować je z całą bezwzględnością, bowiem jedna zainfekowana tym syfem komórka, jest w stanie skazić cały zdrowy organizm. Należy z całą bezwzględnością usuwać tę zarazę z życia publicznego, a w szczególności z instytucji kulturalnych i mediów, bo tu własnie siły postępu upatrzyły sobie swój bezpieczny inkubator. No cóż, stary łajdak Gramsci miał niestety rację.\nandante spianato 25 stycznia 2014 18:06\nJa zawsze drogi Niedźwiedziu czytam Twoje posty. Z szacunkiem . Nie na każdy odpowiadam , ale dzisiaj powiem jedno. Takie panie jak wspomniana pani Y są nadzwyczajne. Niestety te wzorce są już na wymarciu Bije od nich kultura na odległość, bo szanują siebie i bliźniego co jest najważniejsze. A te, o których wspominasz w drugiej części Twojego postu nie warte sa zainteresowania. Pozdrawiam...\nNa twoje wątpliwości nie ma prostej odpowiedzi. Z jednej strony pochwalający mord katyński niejaki Michał Nowicki został jednak urodzony przez swoją mamuśkę czyli starszą skrobankowa Nowicką. Usprawiedliwiającą ostatnio gwałcenie przez krasnoarmiejców kobiet na terenie Polski. To jest silny argument za, tyle tylko że to bydlę akurat nie miało zamiaru dokonać aborcji.\nZ drugiej strony chyba najparszywsze ścierwo w polskiej blogosferze przyznało się ongiś że ma syna z którym nie utrzymuje żadnego kontaktu. Wiec nie można wykluczyć że ten chłopak, od dziecka odseparowany od takiego ścierwa i jego "nauk", jednak wyrósł na jako tako przyzwoitego człowieka.\nDlatego moim zdaniem nawet w gronie postępactwa jest znacznie więcej argumentów przeciwko aborcji na żądanie niż za takowa.Skuteczność mniej niż wątpliwa a kac moralny gwarantowany.\nCo do roli rodziny, pełna zgoda. Moim zdaniem geny niosą w sobie takie trudne czy wręcz niemożliwe do zmiany cechy jak podatność na pewne schorzenia, uzdolnienia lub antyuzdolnienia muzyczne czy do pewnych nauk etc. Natomiast system wartości bądź charakter dadzą się ukształtować w wyniku świadomej pracy rodziców. I dlatego jesli chcemy przetrwać jako naród (a nie motłoch zamieszkujący jakiś "euroregion" a potem kalifat), musimy ruszyć cztery litery i wbrew wszystkiemu odbudowywać więzy rodzinne. Bo jeśli ograniczymy się do modłów bez "wkładu własnego", z nieba może się wychylić wielka noga i kopnąć nas w wiadome miejsce. Bo takim zaniechaniem na nic innego nie zasłużymy.\n@ Andante Spianato\nPisząc o pani profesor Y miałem na celu nie tylko informację ze osoby z tej półki jeszcze w Polsce żyją. Bo moim zamiarem było też wyartykułowanie żalu iż nie przekazali oni następnemu pokoleniu swoich jakże cennych genów i wartości. Czego BYĆ MOŻE sama po niewczasie żałuje. Wielka strata.\nNiedzisiejszy 26 stycznia 2014 13:11\nnie bardzo kumam. To przepraszam, ta dumna kobieta wkrótce umiera? Takie mozna odnieść wrażenie. Żałoba kiedyś minie, zycie, czy chcemy czy nie musi toczyć się dalej. Może ta Pani jeszcze kiedyś pozna mężczyznę podobnego do swego zmarłego męża...\nCzas leczy najgłębsze rany. Wiem, że mnie z boku łatwo mówic. Też wydawało mi się (oczywiście nie porównuje bólu po stracie bliskiej osoby) że po smierci Taty mnie też czeka już tylko pikowaniem w dół i oczekiwanie na swoją kolej. Tymczasem minęło 5 lat, wierzę, że Tacie jest dobrze tam gdzie jest, a moje życie płynie dalej. Raz lepiej raz gorzej. ..\nCzas może przynieść spokój i refleksję. Ale nie da porównać się (naprawdę wiem o czym mówię) śmierci rodziców czy kogoś z rodzeństwa z odejściem najbliższej osoby. Która dla kogoś była ważniejsza niż on/ona sam/sama. To naprawdę nieporównywalne.\nPani Y z całego serca życzę poznania kogoś z kim mogłaby porozmawiać dokładnie o wszystkim, pójść do teatru, pojechać na wycieczkę za miasto lub na urlop. W mojej ocenie to maksimum tego co może osiągnąć. Mogę się domyślać że byłoby jej znacznie łatwiej gdyby jednak mieli dziecko i po panu X zostałby żywy ślad.\nNajpóźniej jutro (może zdążę dzisiaj) napiszę na priva.\nRefael72 25 stycznia 2014 20:34\ndziś odnowiłem znajomość z moim kolegą, który w swoim życiu zawodowym półtora roku był ochroniarzem w dyskotece. Opowiedział mi czego był świadkiem (jako wzorowy mąż i ojciec jedynie świadkiem) i muszę Ci powiedzieć, że to co Ty i ja słyszeliśmy o tym, co wyprawia się w dyskotekach to całkowicie nieprawda. JEST ZNACZNIE GORZEJ!!! Daruję Tobie i Szanownym Gościom szczegółów, zwłaszcza, że mogą odebrać apetyt na długo.\nI dlatego przy każdej nadarzającej się okazji piszę o takich patologiach. A w swoich sądach walę po pyskach genderówy, wolnościowców, tolerastów, ateotaliban, zawodowych zboczeńców i cały ten ludzki odpad.\nŚwiat wartości – a wartości świata.\nTo – nie jest to samo. Wartości świata są niezbywalne, zaś świat wartości jest przestrzenią do ogarnięcia przez zdolność indywidualnej percepcji. Na tę ostatnią – wpływ ma wiele czynników.\nCzłowiek z natury rzeczy czyli instynktu, zakodowaną ma rywalizację. Być na ostatnim miejscu w łańcuchu pokarmowym genetycznych pobratymców – to znaczy przetrwać.\nKiedy pojawia się problem, taki bardziej złożony (niczym równanie z dwoma niewiadomymi), na płaszczyźnie życia należy dokonać jego podziału na dwie części. Jedną – zawierającą w sobie wszystko to, na co własnym działaniem możemy mieć wpływ. Drugą – zawierającą w sobie to wszystko co leży po za naszymi możliwościami. Teraz? – już tylko proste działanie matematyczne, i określenie drugiej niewiadomej stanie się proste.\nSkąd ten matematyczna ilustracja mojej wypowiedzi?\nBo unaocznia ona pewną nazwijmy to „przypadłość”. Szerokość wspomnianej na wstępie mojego komentarza „indywidualnej percepcji”, pomimo pozornej przynależności do gatunku homo każdego człowieka – nie jest taka sama.\nOd czego jest zależna?\nMniej więcej – od dwu skrajności. Pierwsza – wewnętrzne wypalenie osiągniętym sukcesem, i bynajmniej nie chodzi tu o popularną „wodę sodową” co uderza do mózgu. Druga? – to poczucie beznadziei, kiedy człowiek postrzega, że strona równania odpowiedzialna za stan rzeczy na które nie mamy wpływu przerasta tę drugą.\nW obydwu przypadkach – lęk, aby nie dzierżyć palmy pierwszeństwa w łańcuchu pokarmowym instynktownie nakazuje ucieczkę.\nAno – w obszary, co do których istnieje przynajmniej pozorne prawdopodobieństwo że będzie się można w nich ukryć. Jedni – wybierają alkohol, inni narkotyki, jeszcze inni sex. Tak! Dla wielu ludzi seks potrafi stanowić odskocznię od problemów z jakimi nie potrafią się zmierzyć.\nLat temu dwadzieścia z okładem, w Dzienniku Polskim natknąłem się na ogłoszenie matrymonialne. Sześćdziesięcioletnia kobieta w swym anonsie napisała „wdowa po profesorze”. Wtedy – pomyślałem sobie „no co? – suczka po złotym medaliście?”.\nMinęło „nieco” czasu, zjadłem wagon soli nim uświadomiłem sobie co miała owa pani na myśli. Jako skromna kobieta nie znała być może wszystkich wartości świata – lecz świat wartości – opanowała do perfekcji.\nNiedługo później – uświadomiłem sobie, iż świat wartości może być „pełnym” dla człowieka nieobytego z jakimkolwiek wykształceniem. Choćby zwykłego chłopa w walonkach, dla którego ojcowizna wraz przynależnymi jej obowiązkami to świat wartości do których potrafił dorosnąć.\nO zwykłym qurestwie (z racji szacunku dla gospodarza tego miejsca jak i większości bywalców tego domu) wypowiadać się nie będę. Raz – że adoratorów tego występku i tak nie przekonam że istnieje coś takiego jak wartości tego świata do których poznania warto dążyć, a dwa – podejrzewam iż stanowią oni grupę tych ludzi – którzy zwyczajnie starają się uciec od siebie samych. Nie chcą być „zjedzeni”. Czy można ich zatem winić?\nZgadzam się z Tobą. W sytuacjach gdy sufit wali się komuś na głowę bo zaczęło się trzęsienie ziemi, ucieczka jest odruchem a jej kierunek dyktuje instynkt bo na jakąś sensowną analizę nie ma czasu, rozpaczliwie brakuje danych i wreszcie nie każdy potrafiłby nawet dysponując dwoma już wymienionymi elementami taką analizę przeprowadzić. Bo jest na to zbyt głupi. Ale sa sytuację gdy jest czas na chwile zastanowienia.A wtedy decyduje inteligencja oraz system wartości. Jesli brakuje jednego i drugiego, kończy się tak jak piszesz. Czyli ucieczką w alkohol, narkotyki lub najwulgarniejszy seks, byle gdzie, z byle kim, byle jak.\nAle przecież to nie jest już ucieczka przed zewnętrznym zagrożeniem ale przed samym sobą. Udać się ona nie może ale patrząc na tych którzy przed sobą próbują uciec, nie sposób złośliwie nie dopowiedzieć że mają przed kim uciekać. Więc gdy ja na to patrzę, politowanie zdecydowanie góruje nad współczuciem.\nAnonimowy 27 stycznia 2014 06:07\nCzcigodny Gospodarzu - dorosły normalny mężczyzna, kiedy dostrzega widok nagiej kobiecej piersi - w przeciwieństwie do niemowlaka potrafi docenić jej piękno. W niemowlaku - rodzi się natomiast instynktownie odruch ssania. Kiedy taki sam odruch pojawia się u dorosłego - mam wątpliwości czy aby na pewno wyrósł już z pieluch.\nTu - jako żywo objawia się "gender". Łatwo. Niezwykle łatwo odnaleźć w nim można usprawiedliwienie dla własnej nieudolności. Zwalić ją na błędną "z natury" płeć. U mężczyzny - szukać instynktu "macierzyńskiego". TFU!\nSerdeczności zwracam dwójnasób.\nPełna zgoda co do sabotażu o nazwie "gender". Dawniej taki hamletyzujący wymoczek, uciekający przed zachowaniami które vox populi uważał za kanon bycia mężczyzną, spotkałby sie z ostracyzmem i drwinami zarówno ze strony meżczyzn jak i kobiet. Więc w ramach walki ze społeczeństwem którego spoiwem były klasyczne wartości konserwatywne, chwalone jest każde gówniarstwo i infantylizm. Bez spoiwa ten mur rozpadnie się na pojedyncze cegiełki które można dowolnie przekładać z miejsca w miejsce a gdy trzeba to i połamać. Bo przeciez o to chodzi postępactwu.\nRobert Grunholz 26 stycznia 2014 20:38\nObawiam się, iż jest znacznie gorzej! Szkoda, że Pan Refael72 oszczędził nam szczegółów, gdyż mimo ohydy panującej w takich miejscach po prostu trzeba znać wroga. Dlatego może i z niesmakiem, ale zawsze czytałem równie uważnie "Mein Kampf" A. Hitlera, dzieła Lenina, co i książki Misesa lub Rothbarda.\nPanie Adamie Grudziński - nie sex, a seks, to po pierwsze. Po drugie, nie usprawiedliwiajmy zwyczajnej hołoty. Seks, narkotyki czy alkohol dla większości to nie jest odskocznia, a jedyny styl życia jaki znają. Wmawia im się przecież, że muszą "żyć", że "młodości się należy", że "muszą się wyszumieć", a to co mają robić konkretnie trafia do nich z mediów różnego typu, potem przenoszą to między sobą rówieśnicy, aż w końcu staje się to zachowaniem społecznie tolerowanym. Kiedyś studenci chodzili na zajęcia w garniturach i prowadzili kulturalne życie towarzyskie - dziś w szortach, w dresie, w bluzie czy w miniówce grzebią w nosie, a potem idą na piwo porozmawiać o nowym odcinku "Warsaw Whore". Nic się nie kształtuje samo z siebie, to powszechne qurestwo to po prostu efekty pracy ogromnej ilości ludzi, którzy świadomie do tego doprowadzają.\nMiło mi powitać miłego a dawno nie widzianego gościa.\nOdnośnie meritum, uważam że zasygnalizowanego przez pana Adama wątku ucieczki nie mozna lekcewazyć. Bo z jednej strony ma Pan rację odnośnie destrukcyjnego wpływu łajna sączonego młodym przez "wyluzowane" i postępackie "merdia" głównego rynsztoku. Ale jest to jednocześnie ucieczka przed dorosłością, odpowiedzialnością, uczciwą pracą (że o nia w Tusklandii niełatwo to osobny temat - rzeka), dojrzałym uczuciem i uczciwym związaniem się z tą drugą osobą.\nPozostało mieć nadzieję, być może iluzoryczną że Europejczycy się obudza i posprzątaja ten politycznie poprawny gnój. Bo inaczej zrobi to islam.\nPozdrawiam nieco ponuro ale ze szczyptą optymizmu.\nRobert Grunholz 27 stycznia 2014 00:30\nDziękuję za powitanie. Niezależne ode mnie czynniki tak już sprawiły, obym teraz zagościł tutaj jako gość już na dłużej, gdyż ten blog jest mi bardzo ideowo bliski, a mądrość wielu wpisów i komentarzy droga. Sam zresztą dziś zacząłem na nowo pisać.\nMoże nie wyraziłem się zatem do końca jasno, gdyż i ja uważam, że może to być ucieczka od odpowiedzialności i dorosłości, lecz również wtedy jest to wynik konkretnych działań. Model edukacji i obecnego wychowania szkoły, mediów, czy nawet rodzinnych domów sprawia, iż ludzie wchodzą w dorosłe życie kompletnie do niego nieprzygotowani, a zatem wielu z nich przedłuża sobie sztucznie dzieciństwo. Kiedyś nie było problemów z 16-latkami, które żeniły się, miały dzieci, prowadziły domy i szły do pracy. Rzecz tkwi zatem w sprycie naszych wrogów, gdyż te jednostki, które nie zostaną poddane procesowi kompletnej degeneracji i demoralizacji, nie będą przygotowane i nie będą gotowe do dorosłego życia, a co za tym idzie, ten proces nadal może ich dosięgnąć - albo na inny sposób, albo później.\nTrzeba być doprawdy nasieniem kompletnego zła, aby czynić to ludzkości. A Islam w swej radykalnej formie wahabizmu i salafizmu jest w pełni stworzony i kontrolowany przez ośrodki syjonistyczne (Arabia Saudyjska, Katar, Al-Kaida, Bractwo Muzułmańskie), zatem pod przykrywką nieistniejących zaleceń Koranu zmiecie z powierzchni ziemi stary porządek, a potem tymi samymi rękoma pozbędą się Islamu, czyli sekty, która od samego początku swego istnienia była dyktowana przez rabinów i taką pozostaje po dziś dzień.\nAnonimowy 27 stycznia 2014 07:04\n@Robert Grunholz26 stycznia 2014 20:38\nPanie Adamie Grudziński - nie sex, a seks, to po pierwsze. Po drugie, nie usprawiedliwiajmy zwyczajnej hołoty. Seks, narkotyki czy alkohol dla większości to nie jest odskocznia, a jedyny styl życia jaki znają\n-nie sex, a seks, to po pierwsze-\nOdróżniam - i używam zamiennie:\nSex - tłum: płeć\nSeks - pieprzenie\nRozumie znaczenie "zwyczajna hołota"\nJeżeli stosuje Pan to odniesie w stosunku do ludzi, co do których poziom wykształcenia winien odzwierciedlać najwyższe standardy znaczyć to może jedynie - iż całe grono ich pedagogów tkwiło w błędzie wystawiając im cenzurki.\nJak więc? - określa Pan ludzi z inteligenckich nizin?\nKwalifikacja (pozorna) ludzi do różnych podgrup najczęściej bywa nie tylko myląca, ale i niesprawiedliwa. Osobiście znałem wielu - kiedy za wygląd ocenić by ich można słowem "margines" lub "rynsztok", zaś ich rzeczywisty poziom był o wiele wyższy aniżeli tzw. "elit".\nJa - nikogo nie usprawiedliwiam. Mam jednak taką cechę, że zanim wypowiem o kimś dowolne zdanie - zadaję sobie pytania. Bezkrytyczna wiara że to - co się "widzi" jest właśnie takie jakie jest, to najprostszy z kierunków wiodący w ślepą uliczkę.\nŻeby z czymś / kimś (niepotrzebne skreślić) móc walczyć - trzeba najpierw dobrze poznać.\nPan? - nie ma wątpliwości? / nie ma wątpliwości! (niepotrzebne skreślić).\nNic się nie kształtuje samo z siebie, to powszechne qurestwo to po prostu efekty pracy ogromnej ilości ludzi, którzy świadomie do tego doprowadzają.\nKłania się tu podstawowe pytanie:\nMoże zechce Pan na nie odpowiedzieć? - bo ja, odpowiedź znam - ale ciekaw jestem pańskiej.\nRefael72 27 stycznia 2014 17:15\npikantne szczegóły o konfiguracjach ilu-z-iloma naprawdę nie są tu konieczne, a ja po prostu szanuję poczucie smaku Czcigodnego Gospodarza i Czcigodnych Bywalców.\nRobert Grunholz 27 stycznia 2014 18:15\nPanie Adamie, dziękuję za wyjaśnienie - po prostu nie pasował mi ten "sex", nie spotkałem się jak do tej pory z takim podziałem w dyskusji.\n''Rozumie znaczenie "zwyczajna hołota"\nJak więc? - określa Pan ludzi z inteligenckich nizin?"\nPodam Panu parę przykładów. Mieszkam od 7 lat w Szwecji, a konkretniej w Sztokholmie, mam obecnie 18 lat i odbywam praktyki w pewnym sklepie obuwniczo-odzieżowym. Dziś weszło do niego dwóch młodych Polaków (co i widać na pierwszy rzut oka), po czym podczas przeglądania asortymentu sklepu prowadzili oni ożywczą i bardzo głośną dyskusję. Szczęście mieli Ci, którzy z Polakami spotykali się tylko w szkole i w pracy - rozumieli więc tylko co niektóre słowa jak "k...rwa" i "jeb...ne". Ja i paru innych klientów (sądząc po spojrzeniach i minach) rozumiało co nieco więcej, być może wszystko tak jak i ja. Dowiedziałem się więc, że ta dwójka o iście rynsztokowym słownictwie i zachowaniu obecnie studiuje (vivat obecna edukacja wyższa) i wraca właśnie z uczelni (odpowiedni strój na zajęcia - dresy, bluzy i adidasy). Nie chcąc tego, ale jednak dowiedziałem się co nieco o ich życiu prywatnym, o ich poglądach na pewne wysoce przyziemne sprawy, jak i o ostatnim "wymiotowaniu z drugiego piętra" i o "czołganiu się do pokoi". To jest hołota.\nKiedy będąc latem w Warszawie szedłem obok Ronda Dmowskiego potrącił mnie pewien pan. Był elegancko ubrany, jakby wyszedł z podręcznika o savoir-vivre. Spodziewałem się, że usłyszę szczere "przepraszam". Miast tego usłyszałem "z drogi śmieciu, nie widzisz ch...u jak leziesz?!". Strój, bogactwo, na pewno dobra praca nie pomogły. Minęła mnie hołota, choćby mieszkała w największym apartamencie w stolicy.\nCzymże są więc dyplomy, miejsce zamieszkania (stolica, duże miasto, małe miasto, wieś), przodkowie, czy poglądy? Albo ma się do czynienia z kulturalnymi i uprzejmymi ludźmi (których zazwyczaj też cechuje właśnie odrobinę większa inteligencja), albo z debilną, chamską i gburowatą hołotą. Mogą nawet nosić swoje dyplomy przyklejone na plecach, a mi to brzydko mówiąc, powiewa. Jest to hołota i nie znajduję na to innego słowa. Wypowiadam je też widząc konferencje prasowe Palikociarzy.\n''Kwalifikacja (pozorna) ludzi do różnych podgrup najczęściej bywa nie tylko myląca, ale i niesprawiedliwa. Osobiście znałem wielu - kiedy za wygląd ocenić by ich można słowem "margines" lub "rynsztok", zaś ich rzeczywisty poziom był o wiele wyższy aniżeli tzw. "elit".''\nDlatego nie oceniamy po tym jaką kto ma cerę, włosy, ciało, czy ubrania. Mówią nam też o tym już w przedszkolu, przynajmniej zazwyczaj. Mi pani tak mówiła.\n''Żeby z czymś / kimś (niepotrzebne skreślić) móc walczyć - trzeba najpierw dobrze poznać.\nPan? - nie ma wątpliwości? / nie ma wątpliwości! (niepotrzebne skreślić)."\nProszę sprecyzować. Czy mam wątpliwości odnośnie tego, że drech-diler na rogu jest hołotą? Czy mam wątpliwości odnośnie tego, że ekipa Warsaw Shore to również naćpana, zalkoholizowana, rozpuszczona gówniarzeria od nowobogackich? Może odrobinkę, na jakiś 0,001%.\n''Kłania się tu podstawowe pytanie:\nMój znajomy z Nowego Jorku zwykł opowiadać, że kiedy widzi amerykańską młodzież wychodzącą z publicznych czy prywatnych szkół, widzi zazwyczaj bezmózgi, niewykształcony i zdegenerowany motłoch. Z kolei z prywatnych szkół żydowskich wychodzą uczniowie, którzy zachowują się i wyglądają zupełnie inaczej. Są miejsca gdzie uczy się być niewolnikiem, tak jak Polska i tylko nieliczne szkoły np. Bractwa Świętego Piusa X z tym walczą. Są też miejsca gdzie uczy się przyszłe elity jak rządzić całą resztą niewolników, kiedy już ich liczbę odpowiednio się zredukuje. Powód jest ten sam od dwóch tysięcy lat, niezmienny. W tej kwestii najwięcej mówi nam nic innego, jak Nowy Testament.\nPanie Robercie - przykłady jakimi zilustrował Pan swoją odpowiedź z pewnością nie należą do zbioru postaw godnych naśladowania. Niemniej - jak sądzę stanowią one jedynie margines.\nCo prawda, moja wyobraźnia płata mi czasem jakieś figle - lecz pomimo, jakoś trudno mi sobie unaocznić te same postacie ubrane w drelichy na obronie pracy magisterskiej, czy choćby tylko matury - że o cytowanym słownictwie nie wspomnę.\nPoziom agresji zwrotnej, z reguły bywa wyższy aniżeli ten, jaki miałby wynikać z istniejącego zagrożenia. Daje to potencjalnemu agresorowi pewien "margines bezpieczeństwa" którego rolą jest (jak się zapewne Pan domyśla), uzyskanie psychicznej przewagi nad "otoczeniem".\nTaki sposób postępowania, cechuje jednak ludzi "słabych". Nie - fizycznie, ale intelektualnie. Proszę przed sklepową wystawą postawić "dresiarza" oraz normalnego człowieka. Jeżeli znajdzie się za nią przedmiot ich uwagi - dresiarz pozyska go rozbijając witrynę. Ktoś normalny - pomyśli skąd wziąć nań pieniądze.\nPanie Robercie - motłoch nie jest wynalazkiem naszych czasów. Był zawsze, a jedynie dlatego dziś o nim głośno - że w dobie internetu o wiadomości łatwiej. Ktoś pierdnie na Alasce, a Pan - dowie się o tym zanim smród dojdzie do Polski.\nNie sądzę, aby pojęcie takie jak autorytet było Panu obce w swym znaczeniu. Dla mnie - byli nim moi dziadowie, ojciec, matka. Rodzina wielopokoleniowa to coś, co dzisiaj praktycznie pozostaje w formie szczątkowej. Pytam więc - od kogo ma się uczyć postaw młody człowiek?\nPozostawiony często samemu sobie czuje się bezbronny. Szuka "innej opieki". Kolegów z ulicy, grupy - która wie że w grupie jest bezpieczniej.\nTemat rzeka, więc kończę i pozdrawiam\nAnonimowy 28 stycznia 2014 12:05\n@ Adam Grudziński & Robert Grunholz\nWydaje mi się że nie ma między Wami sporu. Pan Adam podkreśla fakt iż ludzie którym z jakimś zestawem wartości jest źle, często podejmują całkowicie irracjonalną ucieczkę od niego trafiając z deszczu pod rynnę. Zaś pan Robert pisze że pod tą rynną masowo tkwią ludzie którym treserzy wmówili że to jest najlepsze miejsce. A wcześniej nie byli w żadnym innym. Moim zdaniem jedno nie przeczy drugiemu.\nEwaL 28 stycznia 2014 17:00\nWczoraj jechałam do pracy autobusem w którym rozsiadła się na pierwszy rzut oka sympatyczna młodzież licealna. Nie przeklinali, nie byli wulgarni.\nNie zareagowali kiedy nad głowami stanęli im starsi ludzie, którzy zazwyczaj jadą o tej porze na zabiegi do pobliskiego szpitala. Dwoje staruszków trzymających się za ręce rozglądało się niepewnie, nie wiedząc co mają zrobić ze sobą a autobus ruszył jak szalony...\nMało tego, dwóch młodzieńców paliło sobie w najlepsze e-papierosa, wypuszczając kłęby dymu, nie zwracając uwagi na kaszlące osoby i głosy z prośbą o niepalenie. Siedzieli bez żadnego wstydu, nawet nie spojrzeli na stojących opodal staruszków. Na cały autobus rechotali i w znakomitych nastrojach, interesowali się wyłącznie swoją grupką.\nWysiadałam dość szybko więc zdążyłam tylko podejść do jednego z chłopaków i zapytałam dlaczego nie ustąpił miejsca choremu, staremu człowiekowi? Zapytałam bez agresji, szczerze ciekawa i usłyszałam : "bo mi się nie chciało".\nZarechotała cała wesoła gromadka ale na kilku liczkach pojawił się rumieniec wstydu.\nNie wiem czy jest dla nich jakaś nadzieja ale gdyby to pokolenie miało stanowić moją emerytalną przyszłość ,to wybieram bezdzietność.\nMoim zdaniem rodzice tych smarkaczy nie wywiązali się ze swoich obowiązków . Może byli tak zapracowani aby zarobić na utrzymanie rodziny, co akurat stanowi jakąś okoliczność łagodzącą. Może co gorsza, łapali jakieś dodatkowe zajęcia aby rozwydrzona gówniarzeria chodziła do szkoły w markowych ciuchach (bo przecież niemarkowe to wiocha i obciach). Może polegli w walce z tym cholernym luzacko-wolnościowym syfem lejącym się z "merdiów". Nie wiem.\nAle wiem że Ty na ich miejscu wydarłabyś choćby spod ziemi tyle czasu aby dziecku wbić do łepetyny kilka oczywistości. I wytłumaczyć że nawet jeśli na łajnie siadają miliardy much, nie oznacza to że łajno jest jakąkolwiek wartością. Tak jak to z pełnym powodzeniem zrobiła swego czasu Milom.\nEwaL 28 stycznia 2014 22:06\nNie ma znaczenia co ja bym zrobiła. Zajmuję tylko jedno miejsce w autobusie...\nJeśli nie można już liczyć na rodzinę a przede wszystkim szkołę to chociaż my się na to nie zgadzajmy.\nRóbmy coś do diabła, bo te bachory pozbawione uczuć i zaprogramowane na siebie są wydaliną tworu z wielką gębą tolerancji i indywidualizmu.\nWredne, niewychowane, pozbawione empatii i bez śladu życzliwości zadowolone z siebie zaprogramowane cyborgi.\nAnonimowy 29 stycznia 2014 01:13\nI dlatego o takich patologiach bezstresowości, wyluzowania i "wolności" (nie ma chyba bardziej splugawionego obecnie słowa) piszę bo tyle mogę zrobić. A widząc zachowania studentów polibudy i czasem niezobowiązująco rozmawiając z nimi na tematy ogólne, utwierdzam się w pysze ze to jednak elita.\ntie_ fighter 29 stycznia 2014 08:30\nOpisana przez Ciebie, rozwydrzona dziatwa, to na pewno nie obraz całej społeczności polskiej młodzieży, ale zapewne pokaźny odsetek. Sam to widzę dość często w przestrzeni publicznej, ale dostrzegam też przeciwwagę w postaci całkiem inaczej zachowującej się młodzieży. Podzielam też pogląd, iż będzie dochodziło do swoistej polaryzacji obu tych wzorów postaw, a która weźmie górę, to się okaże. Jedno jest pewne, a mianowicie to, że ta rozwydrzona zorientowana na siebie gówniażeria, dostanie potężnego kopa w dupę, kiedy przyjdzie jej wejść w dorosłe życie, bo tam nie ma taryfy ulgowej i jednostki nieprzystosowane boleśnie się o tym przekonają. Niestety do tego czasu, będą nas irytować swoim zachowaniem i prowokować do zadania sobie prostego pytania; Gdzie są kurwa ich rodzice? O szkołę celowo nie pytam, bowiem na jej roli wychowawczej już dawno położyłem krzyżyk.\nEwaL 29 stycznia 2014 13:05\nGdzie są ich rodzice? Dobre pytanie....\nW szkole kiedy człowiek nie ukłonił się nauczycielce, czy nauczycielowi dostawał obniżoną ocenę z zachowania i przeżywaliśmy to chociaż bunt był klasyczny, jak w każdym pokoleniu :)\nOkazywanie szacunku innemu, starszemu, choremu, niesprawnemu człowiekowi było oczywiste i wyssane z mlekiem matki. Szkoła pilnowała żeby się we łbach nie poprzewracało. Na niedzielnych mszach dzieciom przypominało się o szacunku, honorze, uczciwości i prawdzie.\nTo były piękne czasy :(\nPozdrawiam Tie Fighter.\njuggler 29 stycznia 2014 11:46\nTe dwie opisane przez Ciebie postawy różni zasadniczo styl życia.Powód,dla którego nie pojawiło się tam dziecko, to jednak w obu postawach priorytet innych celów.\nUczciwie mówiąc nie znam nikogo "dzieciatego",kto myślałby o swoich dzieciach w kategoriach zabezpieczenia na starość\nczy leku na samotność w przyszłości.To raczej wartość dodana i to nie zawsze i niekoniecznie.\nObawiam się ,że w tej kwestii "dobry stary pragmatyzm " jest i będzie bezradny jak fizyk mikrocząstek w magazynie "Biedronki".Po prostu nie o to tu chodzi.\nA młodzieniec w autobusie...W pojedynkę zachowałby się może inaczej.Moim zdaniem nawet na pewno.I ci speszeni pytaniem - też.\nEwaL 29 stycznia 2014 12:58\n"A młodzieniec w autobusie...W pojedynkę zachowałby się może inaczej.Moim zdaniem nawet na pewno.I ci speszeni pytaniem - też."\nJasne, to usprawiedliwiajmy chamstwo grupą i nie oczekujmy po nich niczego dobrego. No chyba, że będzie sam i nie będzie się musiał WSTYDZIĆ odruchu serca, pokazać dobre wychowanie i pomyśleć o drugim człowieku.\nKiedyś uczono tego w szkole i na religii. Dobrze na tym wyszłam.\njuggler 29 stycznia 2014 17:31\nNie tak szybko,proszę Ewy.\nNajpierw trzeba dziecku pokazać i to na własnym przykładzie,że odrębność,indywidualizm to wartość,że różnić się - nie oznacza być gorszym,że dobro to niekoniecznie coś,co powinno się opłacać,że w kwestii zasad ma być trudno i pod górkę ,bo to ma boleć i ma być trudno ,inaczej nic nie jest warte.\nJeśli ,jak teraz najczęściej się dzieje,jedynym autorytetem dzieciaka jest grupa rówieśnicza,to jest właśnie tak,jak widziałaś.W takiej grupie wrażliwość,współczucie traktowane jest jak słabość i frajerstwo.Jeśli dzieciak nie ma innego oparcia niż grupa,to nie zaryzykuje odrzucenia nonkonformizmem zachowania.\nNajłatwiej jest upraszczać i być oburzonym na efekty.Ale przyczyna jest w starych,a nie w młodych.\nMłodzież to dziś osobna grupa zostawiona sama sobie.Taka jest prawda.Oczekiwanie od dzieciaka,że sam,własną\nrefleksja oprze sie grupie rówieśniczej,to jest po prostu nie w porządku.\nCzego się spodziewałaś? Chłopak,zawstydzony przy grupie,mógł Ci odpalić jeszcze ostrzej.I wcale nie dlatego,że naprawdę tak by myślał.\n"nie oczekujmy po nich niczego dobrego"Zgadza sie:nie oczekujmy - bez wkładu i przykładu własnego.\nI nie krzycz na mnie Ewo.Jest mało prawdopodobne,żebym myślał tak,jak założyłaś z góry.Nie byłoby mnie na tym blogu,gdybym tak myślał.\nEwaL 29 stycznia 2014 17:56\nNie krzyczę na Ciebie Bracie. Skąd ten pomysł?\nPrzecież dokładnie o tym piszę, że ani rodzina, szkoła i nawet kościół nie daje przykładu, nie uczy, nie pilnuje wartości.\nTa grupka to nie były biedne eurosierotki tylko cwane, asertywne=pewne siebie, bezczelne chamidła, którym koryto podstawia się pod nos i niczego od nich nie wymaga.\nEgoistyczne, źle wychowane bachory.\nI nie do mnie ten apel o przykład. Mój syn miał 4 lata jak ustępował miejsca w tramwaju.\nNie będę usprawiedliwiać tych bezczelnych gówniarzy, nie są tacy niewinni jak to przedstawiasz.\nOczywiście największe pretensje mam do starych ale o tym przecież już wyżej pisałam.\njuggler 29 stycznia 2014 18:38\n"Eurosierotki"?O czym ty mówisz?\nNie tu problem.To są dzieciaki doskonale niekiedy zarabiających ludzi.W Polsce.Tyle,że zamiast matki,ojca i ich uwagi chłopak/dziewczyna otrzymuje kartę do konta i dyrektywę "nie przeszkadzaj".\nMożesz się oburzać ile chcesz.Egoizm to skutek i to łatwy do przewidzenia,jeśli "miłość rodzicielska" mieści się w portfelu,albo na dalekich pozycjach na liście priorytetów tatusia/mamusi.\nNikt tu nie jest niewinny.\nMam pytanie dodatkowe: czy w tym autobusie podniósł sie ze swego miejsca ktoś ze starszych?Żeby ustąpić tym staruszkom? Czy ktoś tym dzieciakom zwrócił uwagę i zażądał ustąpienia miejsc starym,chorym ludziom?\nAnonimowy 30 stycznia 2014 13:04\nOczywiście masz rację pisząc że te dwie skrajności w przypadku bezdzietności łączy wspólny mianownik w postaci priorytetu innych celów w życiu. Ale w przypadku Himalajów mam podstawy przypuszczać że po niewczasie pojawia się refleksja czy dokonano dobrego wyboru. A profesura belwederska tuż po czterdziestce warta była rezygnacji z bycia matką (czy biologiczną czy na drodze adopcji to przecież kwestia drugorzędna). Natomiast w przypadku dna Rowu Mariańskiego o jakąkolwiek zdolność do refleksji nie sposób podejrzewać istot które mi się kojarzą z gatunkiem Periplaneta americana, w dźwięcznej mowie mieszkańców Ameryki Południowej zwanym la cucaracha. Też wysoka aktywność seksualna plus zaledwie jeden zwój mózgowy, co wyklucza istnienie jakichkolwiek uczuć wyższych.\ntie_ fighter 30 stycznia 2014 10:36\nKiedy jeszcze sporadycznie zdarzało mi się jeździć środkami komunikacji publicznej (ostatni raz jakieś 12 lat temu), to pamiętam podobna sytuację. Różniła się ona jednak tym, że kiedy jakaś starowinka nie mogła nigdzie usiąść, mój kolega z którym razem jechaliśmy, podszedł do jednego z tych wyrostków, złapał za usisko, aż mu świeczki w oczach stanęły i ściągnął gówniarza z siedzenia, po czym zaproponował staruszce zajęcie miejsca. Następnie złapał za usisko tego, który najgłośniej ze swego kumpla rechotał i zrobił miejsce dla siebie, pytając mnie czy tez sobie chcę usiąść. Reszta gówniarzerii jak zaczarowana poderwała tyłki z siedzeń. Może to jest metoda?\njuggler 30 stycznia 2014 11:22\nDokładnie to.Reagujmy zamiast się jedynie oburzać.Założę się że lekcja Twojego kumpla nie poszła na marne.\nA gdyby ktoś zaserwował repetytorium utrwaliłaby się na dobre.\nEwaL 30 stycznia 2014 11:56\nBracie, nie wiem co Ty czytasz między (moimi wierszami) ale :\ntak, ja zareagowałam,tak, wszyscy powinni to robić i o tym właśnie pisałam w komentarzu z 28 Stycznia o 22:06.\njuggler 30 stycznia 2014 20:43\nRzeczywiście,trudno się jakoś ostatnio dogadać.Czy ja jestem jakimś cholernym ET???\nJakie jaja???Kilkunastoletni dzieciak to nie jest dla mnie przeciwnik,to dzieciak.Mogę wziąć go za bambetle i postawić na nogi w takim autobusie,ale przecież ja jestem dorosły - wiem,że go tylko tresuję i wymagam zachowania,którego zwyczajnie nikt mu nie wpoił.\nMam o takim smyku myśleć:\n"asertywne=pewne siebie, bezczelne chamidło"?\nOwszem pomyślę tak - o jego tatusiu i tatusia mogę strzelić w ryja przy okazji.\nRozumiesz kto tu jest naprawdę winny,a jednocześnie zapominasz o tym i marzy Ci się:\n"pokazanie rozwydrzonej smarkaterii gdzie jej miejsce"\nCały problem w tym,że tego "swojego miejsca" nikt im nie pokazał wychowaniem.\nNo,przykro mi - ja reaguję,bo trzeba,ale bez satysfakcji tresera "rozwydrzonej smarkaterii".\nPretensje mam do rodziców i modelu wychowania/a raczej jego braku/ dzieciaka widzę jako skutek tego zaniechania , wiem,do diabła,że tą bezczelnością coś sobie rekompensuje i muszę o tym pamiętać,żeby nie zobaczyć w dzieciaku wroga i nie wyżyć się na najmniej winnym tego całego syfu.\nNo trudno,poddaję się - i tak się pewnie nie zrozumiemy.Zaraz powiesz,że "usprawiedliwiam".Nieprawda,po prostu rozumiejąc przyczyny- zwój gniew i frustrację kieruję pod inny adres niż pryszczaty smark.\nTak,wiem :Ty też,ale Twój wpis to jednak gniew skoncentrowany głównie na tych dzieciakach.\nMoże słusznie - nie wiem, ja po prostu mam inaczej\nEwaL 30 stycznia 2014 21:30\nBracie, rzeczywiście coś ostatnio kompletnie nie możemy się dogadać.\nNie mam wobec opisywanej bandy niewychowanych gówniarzy morderczych instynktów, nie chcę ich linczować, palić i polewać kwasem. Na litość boską! Co z Tobą?\nTe jak nazywasz "dzieciaki" to już 19 letnie dorosłe dziewoje i prawie mężczyźni. Jeżdżę z nimi codziennie w obie strony i mam tę przewagę nad Tobą, że wiem o czym piszę, o kim piszę....\nI wybacz dosłowność ale mam w dupie co oni tam sobie tą bezczelnością rekompensują. Moje dzieciństwo było trudne, dorastanie jeszcze trudniejsze. Wychowywała mnie Babcia w ciężkich warunkach a nie mam żadnych problemów z empatią i zrozumieniem potrzeb drugiego człowieka więc nie opowiadaj mi proszę bajek o wyimaginowanych "rekompensatach" nie znając, nie widząc, nie słysząc grupki o której piszę.\nPoza tym jesteś niekonsekwentny, bo nie dalej jak komentarz wyżej przyznajesz rację Tie Fighterowi, którego kumpel chciał "dzieciakom" urwać uszko i nawet radziłeś recydywę, czyli urwanie obu uszek (ków) :) Zdecyduj się co do użycia środków wychowawczych bo ciężko mi zrozumieć o co Ci chodzi..\nRodzice są winni, szkoła jest winna ale to nie czyni tych bachorów niewinnymi.\nChcesz reagować ale nie oceniać? No sorry to dla mnie naiwność, którą takie bachory bezczelnie wykorzystują.\nPoza tym miej inaczej. Ma być kolorowo.\nJa w tym temacie mam inaczej.\nEwaL 30 stycznia 2014 21:33\n"Smyku" - Ty serio tak?\nNajbrutalniejsi mordercy to nastolatki. Nie mają żadnych hamulców. Smykiem to ja mogę nazwać przedszkolaka.\nEwaL 30 stycznia 2014 22:19\nI żeby nie było, żal mi tych smarkaczy ale nas bardziej.\njuggler 30 stycznia 2014 22:28\nOpisana przez Ciebie, rozwydrzona dziatwa,/.../" /SN/\nChyba nie ja jeden odebrałem Twój wpis niewłaściwie....Nie skorygowałaś pomyłki,zapytałaś:\n"Gdzie są ich rodzice? Dobre pytanie...." Bo ja wiem czy takie dobre?Chyba trochę spóżnione\nChwytu za ucho nie oceniam jako gestu oprawcy;))Ja też bym tego młodzianka siłą woli z krzesła nie podnosił;))\nChcę reagować bez piany na ustach i furii,bo ja już nie mam 19 lat.\n"więc nie opowiadaj mi proszę bajek o wyimaginowanych "rekompensatach" nie znając, nie widząc, nie słysząc grupki o której piszę"\nMasz rację.Błąd.Przepraszam.Niepotrzebnie się odezwałem.Już nie będę;)Przyjąłem po prostu,że najważniejsze, najbardziej znaczące informacje są w tekście zawarte.\nBoże,jaka kolczasta ta błogosfera ostatnio...\nPozdrawiam budując własną zeribę;)\nEwaL 30 stycznia 2014 22:51\nNie było nigdzie żadnej "pomyłki", nie kombinuj a piany na ustach i furii spodziewam się u psychopatów albo alkoholików.\nJa Ci nie wróg:) Chcesz udawać nieżywego, Twoja sprawa ja tam mam jeszcze cały tyłek energii więc nie dam się stłamsić w imię jakiejś geriatrii :)))\nChcesz reagować urywając ucho ze stoickim spokojem? :))) No to ja muszę to zobaczyć!\nA ja chciałam tylko żeby ktoś opierdzielił bachornię i potrząsną sumieniem:))) Jawię się jako baranek pokoju a Ty mi wyjeżdżasz z pianą i furią:)))\nNie, no proszę Cię ..............To już może jednak buduj tę zeribę.\nJesteś ojcem nastolatki czy jak?\njuggler 30 stycznia 2014 23:06\n;)Boszszsz i po co mi to było?;)))\nEwo ze mną nie da się pokłócić,jeśli ja tego nie chcę;).A wściekłem się w sieci tak naprawdę tylko raz.\nI drugiego razu nie będzie;)\nCo mi tam ucho - z dupy nogi powyrywam pogwizdując bluesa;)\nZa dużo gadam i taka prawda.Czas wyhamować;)\nEwaL 30 stycznia 2014 23:16\n" ze mną nie da się pokłócić,jeśli ja tego nie chcę"\nA chcesz się założyć? :)))\nEwaL 30 stycznia 2014 23:18\nerrata - potrząsnął miało być ( wyżej)\njuggler 31 stycznia 2014 09:05\njuggler 31 stycznia 2014 09:06\nJasne.Ćwiczę pierwszą figurę tańca wojennego:/skok pantery/ i okrzyki\nNie wiem o co sąsiadowi chodzi - przylazł i mówi coś o katastrofie budowlanej i że mój pies strasznie wyje.\nEwaL 31 stycznia 2014 09:56\nTak myślałam :) A ja wyciągnę pissstolecik i załatwię sprawę jednym cynglem;)\nPies się widać także na tobie poznał:)))\njuggler 31 stycznia 2014 10:09\nEwo,my naprawdę w pewnych sprawach różnimy się zasadniczo.co b.dobrze rokuje dyskusji.\nZ potakiwania jest laurka,a nie nowa jakość.\nPs.Ja nie mam teraz psa;(\nTen podły profan mówił chyba o moim okrzyku "Quetzalcoatlu ,verfluchte pierzansten -przybądź sofort!!!\nEwaL 31 stycznia 2014 11:43\nNienawidzę bezsensownych potakiwaczy ale kiedy mam rację to mam :)))\nOczywiście, że się różnimy a niby dlaczego nie mielibyśmy?\nNie mam z tym żadnego problemu i kiedy trafimy na temat ,w którym będziemy sobie znowu z dzióbków spijać, pierwsza podam Ci........cykutę, tfu miodku ;)\nJuż trochę poznałam Twój sentymentalny wizjer i o ile w klimatach patriotycznych mamy podobnie to w przypadku wychowywania mam nieco mienny, oparty na praktyce i doświadczeniu pogląd na "smyki".\nZawsze miałam z bachornią świetny kontakt, koleżanki i koledzy syna mnie uwielbiają, byłam lubianym nauczycielem i nie ma we mnie agresji wobec dzieciaków. Jestem bezwzględna choć nie przestając być życzliwa tam, gdzie tylko dyscyplina może jeszcze cokolwiek uratować.\nBracie, niestety;) przypominasz mi mojego męża, który z uroczego pieska zrobił nam potwora, terrorystę i kombinatora. Oczywiście wszystko z miłości i zrozumienia jego psich potrzeb.\nDobrze, że jeszcze mnie się boi, bo trzeba by pakować manatki i przenieść się do psiej budy:)\nPozdrawiam do entej :)\nEwaL 31 stycznia 2014 11:45\nerrata -nieco odmienny\njuggler 31 stycznia 2014 17:52\njeśli ten "sentymentalny wizjer" odnosisz do tematyki np.Powstań Narodowych i tego ,co o Nich mówiłem\nto jesteś na dobrej drodze,żeby mnie zdenerwować.Czyli bardzo udany wist i otwarcie.\n"Zawsze miałam z bachornią świetny kontakt, koleżanki i koledzy syna mnie uwielbiają, byłam lubianym nauczycielem".Gratuluję. Mnie się czasem udaje,a czasem nie.Jestem zwyczajny.\nPrawda,nie lubię kiedy ktoś poniżej 14 lat,albo mający cztery nogi boi się mnie.Stosuję metody bardziej perfidne;)\nI bardziej skuteczne ;)\nEwaL 31 stycznia 2014 18:11\nPoczułam się zagrożona a nawet zastraszona:). Nie będę ryzykować "zdenerwowania" zwyczajnego niezwyczajnego\nwięc oddalam się w swe nieskuteczne kazamaty i z bezpiecznej oddali tylko niepewnie pozdrowię :)\nJako dorosła nie mam szans...;)\nEwaL 30 stycznia 2014 12:06\nTo doskonała metoda i dobrze by było żeby faceci przypomnieli sobie, że mają jaja nie tylko po to żeby się czasem po nich podrapać.\nJestem kobietą i zawsze będę oczekiwać, że w opisanej sytuacji zareagują przede wszystkim znajdujący się obok mężczyźni, którym z łatwością przyjdzie pokazanie rozwydrzonej smarkaterii gdzie jej miejsce.\nNiestety prawdziwych facetów już prawie nie ma.\nZ kim i komu te kobiety mają rodzić dzieci?\nTo jest poważny problem, któremu warto się przyjrzeć.\nNiestety trudno mi polemizować z Twoją uwagą dotyczącą nabiału. Ale to bywa uleczalne i rzeczony nabiał można teleportować z lodówki do portek. Najpóźniej jutro rano (a może i wcześniej) opiszę jak zrobiła to Milom. Ale jesli w ciemno stwierdzisz że w tym przypadku to nie sztuka, ponownie będę musiał przyznać Ci rację.


Ostropest w walce z rakiem - Ostropest-Plamisty.com\nOstropest w walce z rakiem\nOpublikowane przez Andrzej w dniu 5 maja 2010\nPodstawową cechą ostropestu plamistego jest to, że oczyszcza i odtruwa przeciążoną i słabą wątrobę. Jednocześnie wzmacnia wątrobę.\nOstropest plamisty skutecznie ogranicza wzrost komórek rakowych!\nZbadano wpływ ostropestu plamistego na komórki rakowe min: skóry, pęcherza moczowego, jelita cienkiego, jelita grubego, piersi, szyjki macicy, raka prostaty, guzów języka.\nAmerykańscy naukowcy wykazali, że stosowanie ostropestu plamistego sprawia, że chemioterapia jest mniej toksyczna, osiąga większą skuteczność. Stosowanie ostropestu spowalnia a nawet zatrzymuje wzrost komórek rakowych oraz wszelkiego rodzaju guzów o podłoży rakowym . [źródło]\nTagi:guzy językaleczenie rakaleczenie raka ostropestemostropestostropest a rakrak jelita cienkiegorak jelita grubegorak pęcherza moczowegorak piersirak prostatyrak skóryrak szyjki macicy\nroksa1\t· 29 października 2010 o 11:30\nLekarstwo na raka? Bardzo ciekawe i daje nadzieje tylu ludziom.\nAndrzej\t· 20 maja 2010 o 13:14\nJa osobiście mielę w całości i nie łuskam nasion ostropestu. Nie chciałoby mi się 🙂\nmarek\t· 12 maja 2010 o 12:24\nmam pytanie kupiłem nasiona ostropestu ,czy i jak je łuskać? przed zmieleniem\nOstropest plamisty w walce z rakiem płuc > Ostropest Plamisty\t· 17 listopada 2011 o 14:21\n[…] doskonała wiadomość. Ale chciałbym przypomnieć, że o działaniu antyrakowym ostropestu plamistego pisaliśmy już 5 maja 2010 ROKU. Czyli już bardzo dawno. Powoływaliśmy […]\nWszyscy znamy dobroczynne działanie ostropestu plamistego. Stosujemy go systematycznie. Ostropest występuje pod wieloma postaciami. Można kupić ostropest w ziarnach, mielony, w tabletkach. Jest też na rynku olej z ostropestu. I właśnie nad nim warto się Czytaj więcej…


Oferujemy profesjonalne usługi księgowe w Łodzi - Nemo Dąbki\nHome » Przedsiębiorstwa » Biura Rachunkowe » Oferujemy profesjonalne usługi księgowe w Łodzi\nDodane: 2016-11-23 :: Kategoria: Przedsiębiorstwa / Biura Rachunkowe\nZałożyłeś działalność i potrzebujesz pomocy w prowadzeniu księgowości? Jeśli tak, to weź pod uwagę nasze usługi księgowe. Łódź jest miastem, w którym nasze biuro rachunkowe Benefit wysila się od lat. Zyskaliśmy bogate doświadczenie, a zarazem nowe możliwości rozwoju. To pozwala nam obsługiwać klientów prywatnych i firmowych, zgłaszających się do nas każdego dnia. Zachęcamy, ponieważ dla pierwszych i stałych klientów przygotowaliśmy specjalną ofertę współpracy. Klienci mają do dyspozycji różne opcje prowadzenia księgowości. Dzięki temu nasze biuro rachunkowe Benefit jest w stanie dostosować się do potrzeb i oczekiwań każdego klienta. Usługi księgowe Łódź to oferta, do której przekonało się już mniejsze i średnie przedsiębiorstwa działające na terenie całego miasta, a nawet kraju i poza jego granicami. Skontaktuj się z nami, a również i Twojej firmie przedstawimy atrakcyjną ofertę współpracy.\nW życiu wykorzystywane są różnego rodzaju akcesoria reklamowe. Warszawa jest miastem, w którym bardzo wiele firm docenia to, że wiele narzędzi i innych elementów może zostać wykorzystywanych w prywatnym życiu klientów i pracowników, a mogą być one podarowane jako sponsorowane przez daną firmy akcesoria ...\nNowoczesne okna z plastiku w dobrej cenie


Przed wyborami PiS obiecywało, że po 'dobrej zmianie' pensje Polaków wzrosną. Będą podwyżki, ale na razie dla ludzi władzy. O czym w kampanii wyborczej nikt się słowem nie zająknął. 'Po prostu za taką harówę należy się jakaś zapłata' - komentuje poseł PiS Stanisław Pięta.\nZ kolei szefowa kancelarii premiera Beata Kempa w rozmowie z Wyborczą.pl stwierdza, że trzeba 'uporządkować sytuację', bo 'regulacje wszelkie spowodowały tego typu anomalie, że dyrektorzy zarabiają więcej niż ministrowie'. Według opozycji to skok na kasę i dojna zmiana. Kto ile dostanie i skąd na to pieniądze - o tym w materiale.\nWięcej na ten temat: Beata Kempa, dobra zmiana, dojna zmiana, Elżbieta Bieńkowska, Justyna Dobrosz-Oracz, politycy, płace, Sejm, wynagrodzenia\nstandard_jestem 19.07.2016, 20:58\nFachowcy i specjalisci powinni dobrze zarabiac. Ale.... Czy w tym rzadzie sa tacy?\nar.co 19.07.2016, 21:04\n@standard_jestem Po co zadajesz aż tak retoryczne pytanie? Przecież wiadomo, że nie ma. Ile musiałaby pracować etnografka (i niedonoszony doktor) Szydło, żeby zarobić tyle, ile teraz lekką rączką sama sobie przyznaje? Za to są tacy, którzy muszą w ciągu paru lat się tak obłowić, żeby starczyło im do końca życia. Bo przecież nic robić nie potrafią.\npeterski60 19.07.2016, 22:31\n@ar.co Przypadek Szydło jest wyjątkowy, przecież jej mąż dorabia się na funduszach unijnych niewąsko.\n123jna 20.07.2016, 09:46\nzof77 20.07.2016, 16:42\n@standard_jestem Zgadzam się. Dlatego dyrektorzy departamentów zarabiają więcej od ministrów bo są fachowcami a nie politykami.\nArt Picaso 19.07.2016, 22:45\nbolszewicy i złodzieje ale Polska się nie śmieje\nvaldec 20.07.2016, 05:54\nBoże! Czy te Pis-babole muszą być tak niechlujne?\nhukoru 20.07.2016, 09:12\nNie zrozumieliśmy. Polska w ruinie to nie było hasło wyborcze PiS, to był ich program. Podobnie jak Ojczyznę dojną racz nam wrócić Panie...\nmegamega2 19.07.2016, 20:40\nA tu akurat PIS ma rację. Głowa mojego Państwa i ministrowie mają zarabiać przyzwoicie.\n@megamega2 A jakie teraz pensje w Wolsce?\n??? 19.07.2016, 21:10\n@megamega2 Ale dlaczego także żona głowy państwa?\nmacibata 19.07.2016, 21:24\n@megamega2 To najbardziej złodziejska spółka a własciwie raczej mafia\nradunia 19.07.2016, 21:28\n@??? Żeby siedziała cicho, gdy jej mąż ćwierka po nocach z Ruchadłami Leśnymi.\ncorasad 19.07.2016, 21:50\n@megamega2 Glowa panstwa i ministrowie maja panstwo doprowadzic do rozkwitu, stworzyc dla spoleczenstwa warunki do rozwoju i dobrego, bezpiecznego zycia, a nie napychac wlasna kabze doprowadzajac je do ruiny.\ntompsy 20.07.2016, 02:01\n@megamega2 Jestem sklonny sie zgodzic. Jedno co mi przeszkadza to obluda i hipokryzja tej dojnej zmiany...\n123jna 20.07.2016, 09:47\n@megamega2 Twojego panstwa? A gdzie ono lezy - nad Moskwa?\ntacx 20.07.2016, 10:28\n@megamega2 Polska ma wiadomo co zamiast głowy\npierrot 20.07.2016, 11:02\n@megamega2 Przed podwyżką głowa państwa zarabiała niemal pięciokrotność średniej krajowej, ministrowie ponad trzykrotność. Czy to nie jest przyzwoicie? (przypominam, że większość Polaków zarabia sporo poniżej oficjalnej średniej - co wynika z samego charakteru średniej oraz tego, że nie wlicza się do niej zarobków osób zatrudnionych w małych firmach, gdzie zarabia się najmniej).\nmaria,, 20.07.2016, 06:33\nNiech już ten Pięta się nie wypowiada.Co zdanie to stek bzdur.Ludzie harują za niskie stawki i On się z nimi porównuje.Podnoszenie ręki do glosowania zgodnie z dyrektywami "prezesa" nazywa pracą ,to szczyt hipokryzji .Rzucili się na kasę ,nie liczy się obywatel i kraj,tylko hasło t.k.m. Hasło wyborcze PIS-u "Polska w ruinie",zapomnieli tylko dodać "Polska w ruinie po naszych rządach"\n@maria,, KGB-owiecki wnuk Jaroslaw (ruskie imie mu nadali) lubi jak KGB pracowac nocOM.\nshoshke 20.07.2016, 08:26\nŻonie trzeba sypnąć, żeby się bardziej starała, to może mąż nie będzie po nocach ćwierkał z Leśnym Ruchadłem.\n123jna 20.07.2016, 09:45\n@shoshke Zona nie ma zadnej klasy, takie samo dudzie posmiewisko, z Zydowki stala sie kalmuczka.\npierrot 20.07.2016, 11:08\nTo kiedy przeproszą panią Bieńkowską i przyznają, że miała rację mówiąc (może trochę dosadnie), że za 6 tysięcy na podsekretarza stanu nikogo uczciwego i z kwalifikacjami się nie znajdzie? Niezorientowanych uświadamiam - w korpo 6 tysięcy zarabia doświadczony samodzielny specjalista albo pomniejszy kierownik.


Treść orzeczenia I C 46/12 - Portal Orzeczeń Sądów Powszechnych\nI C 46/12 - wyrok z uzasadnieniem Sąd Okręgowy we Wrocławiu z 2013-11-14\nSygn. akt IC 46/12\nPrzewodniczący SSO Agnieszka Hreczańska-Cholewa\nProtokolant Dorota Nitkiewicz\npo rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2013 r. we Wrocławiu\nII. zasądza od powódki Z. K. na rzecz pozwanego M. K. (1) kwotę 3.017 zł tytułem zwrotu kosztów procesu;\nIII. kosztami opłaty sądowej obciąża Skarb Państwa.\nSygn.akt I C 46/12\nPozwem z 10 stycznia 2012 roku powódka Z. K. wniosła o zasądzenie od pozwanego M. K. (1) kwoty 200.000 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz zasądzenie od pozwanego na rzecz powódki kosztów postępowania wg norm przepisanych.\nW uzasadnieniu powódka wskazała, że prawomocnym postanowieniem Sądu Rejonowego w Oleśnicy z 15 grudnia 2011 roku, wydanym w sprawie I Ns 566/11 pozwany M. K. (1) nabył w całości na podstawie testamentu notarialnego spadek po swojej żonie a siostrze powódki – H. K.. W skład masy spadkowej wchodziła nieruchomość położona w B. (...), w której powódka zamieszkiwała wraz z siostrą. Dochodzona pozwem kwota stanowi równowartość nakładów koniecznych na przedmiotową nieruchomość, jakie powódka poczyniła w czasie wieloletniego zamieszkiwania w tej nieruchomości. Powódka podała, że nakłady te poczyniła z uwagi na obietnicę złożoną jej przez siostrę dokonania na jej rzecz darowizny tej nieruchomości, do czego jednak ostatecznie nie doszło. Na mocy testamentu notarialnego H. K. została pozbawiona części majątku, którą by otrzymała gdyby doszło do dziedziczenia ustawowego. Powódka podała, że na potrzeby dokonywania niezbędnych remontów i utrzymania w należytym stanie nieruchomości, wyjeżdżała za granicę w celach zarobkowych, zaciągała kredyty w zakładzie pracy a nadto część prac remontowych wykonywała osobiście. Powódka podała, że wezwała pozwanego oraz siostrę do zapłaty kwoty 200.000 zł tytułem zwrotu nakładów lecz bezskutecznie.\nW odpowiedzi na pozew pozwany M. K. (1) wniósł o oddalenie powództwa w całości oraz obciążenie powódki kosztami postępowania w tym kosztami zastępstwa procesowego.\nPozwany przyznał, że na mocy testamentu notarialnego stał się jedynym spadkobiercą siostry powódki H. K. i odziedziczył nieruchomość położoną w B.. Wskazał, że w nieruchomości tej nadal zamieszkuje powódka wraz synem. Pozwany podniósł, że powódka nigdy nie miała ustanowionych żadnych praw do tej nieruchomości czy też znajdującego się w niej lokalu. Pozwany zarzucił, że powódka do 1993 roku nie wykonywała w budynku żadnych remontów, to zmarła żona ponosiła wszelkie koszty związane z utrzymaniem domu i jego remontem Pozwany wspomniał, że w roku 1991 w Sądzie Rejonowym w Ostrzeszowie toczyło się postępowanie, w toku którego powódka i zmarła żona wyjaśniały okoliczności dotyczące mieszkania przez powódkę. Pozwany zaprzeczył również aby on jak i jego zmarła żona składali deklarację przeniesienia napowódkę własności przedmiotowej nieruchomości. Ponadto pozwany podniósł, że powódka w żaden sposób nie wykazała, kiedy miała wykonać prace remontowe, nie wskazała żadnych dokumentów potwierdzających fakt wykonania remontów, zaś jedyny remont jaki przeprowadzono odbył się w roku 1991 roku i dokonany został przez małżonkę pozwanego na jej koszt. Pozwany przyznał, że powódka mogła wykonać jedynie bieżące naprawy w czasie zamieszkiwania w budynku z synem. Kolejnym piśmie procesowym z 21 maja 2012 roku pozwany podał ponadto, że H. N. po otrzymaniu przedmiotowej nieruchomości rozpoczęła remont budynku mieszkalnego, na okoliczność czego zaciągnęła kredyt inwestycyjny w wysokości 90.000 zł, który był spłacany do 1989 roku. W latach 1987 i 1988 H. N. zakupiła boazerię i drewno, które do dziś są założone w budynku oraz zaciągnęła kolejny kredyt na remont budynku w wysokości 1.500.000 zł, wtedy też dokonano przełożenia dachu.\nW piśmie procesowym złożonym na rozprawie w dniu 1 czerwca 2012 roku powódka zaprzeczyła twierdzeniom pozwanego jakoby nie dokonywała remontów budynku przed rokiem 1993 roku, nadto podała wyszczególnione prace których dokonała waz z ich wyceną. Powódka wskazała, że wszystkie poczynione przez nią nakłady zapewniły normalne korzystanie z budynku mieszkalnego, co oznacza, że również sam właściciel musiałby je ponieść. Na prawidłowość swych twierdzeń odnośnie obietnic przekazania tej nieruchomości powódka podniosła, że powyższe znajdują potwierdzenie w czynnościach konkludentych a to poprzez przekazanie i udostępnienie powódce zamieszkiwania w przedmiotowej nieruchomości przez okres wielu lat. W kolejnym piśmie procesowym z 15 czerwca 2012 roku powódka podniosła, że dokumenty przedłożone przez pozwanego wcale nie świadczą o fakcie dokonywania remontów przez jej siostrę, dotyczą bowiem remontów budynków gospodarczych. Również środki pochodzące z kredytów pozyskiwanych przez siostrę powódki przeznaczane były na inwestycje związane z prowadzoną działalnością w zakresie hodowli zwierząt oraz prowadzonego sklepu warzywnego w G.. Nadto co do umowy o wykonanie robót dekarskich na budynku mieszkalnym, powódka podniosła, że umowa ta została zawarta z H. N. wyłącznie dlatego, że była ona właścicielką nieruchomości, nie mniej jednak wszelkie remonty z tym związane oraz ich koszty ponosiła wyłącznie powódka. Powódka wskazła, że pozwany jako spadkobierca H. N. jest obecnie bezpodstawnie wzbogacony albowiem powódka przekazała siostrze w drodze cesji w 1976 roku należącą do niej książeczkę mieszkaniową prowadzoną w (...)., na książeczce na dzień ostatniej wpłaty dokonanej przez powódkę istniały zgromadzone środki w wysokości 180.000 st. zł. Podstawa przekazania książeczki były ustalenia powódki z siostrą w zakresie przekazania nieruchomości w B. powódce, czego jednak nie uczyniła. Wobec czego powódka domaga się zasądzenia od pozwanego kwoty stanowiącej równowartość środków zgromadzonych na książeczce przy uwzględnieniu sądowej waloryzacji tej kwoty i wniosła o jej przeprowadzenie przez Sąd.\nAktem notarialnym z dnia 9 grudnia 1976 roku sporządzonym w Państwowym Biurze Notarialnym w O. repertorium A numer (...) F. N. i W. N. przekazali na rzecz H. N. w drodze darowizny prawo własności nieruchomości rolnej położonej B. gmina M. o obszarze 10,71 ha (działka nr (...)), w skład której wchodzą działka roli i łąki. Na nieruchomości posadowione są budynki mieszkalny – murowany oraz budynek gospodarczy (obora i stodoła) stanowiące ich majątek wspólny na prawach wspólności ustawowej.\n- akt notarialny z 9 grudnia 1976 roku – repertorium A numer (...) – k. 34-36,\n- księga wieczysta nr (...) – k. 16-18.)\nAktem notarialnym z 25 października 1983 roku repertorium A nr (...) sporządzonym w Państwowym Biurze Notarialnym w O. W. N. przeniosła nieodpłatnie na rzecz H. N. nieruchomości położonej w B. gmina M. składającej się z działek nr (...) stanowiącej gospodarstwo rolne o obszarze 9,35 ha w trybie ustawy z 14 grudnia 1982 roku o ubezpieczeniu społecznym rolników indywidualnych i członków ich rodziny (Dz.U. nr 40, poz. 268).\n- akt notarialny z 25 października 1983 roku repertorium A nr (...) – k. 37-38.)\nW czerwcu 1986 roku zmarła matka powódki – W. N..\nW 1978 roku H. N. otrzymał kredyt inwestycyjny w wysokości 90.000 st.zł. przeznaczony na remont kapitalny budynku mieszkalnego. W 1988 roku H. N. zaciągnęła w Banku (...) w M. kredyt w wysokości 1.500.000 st.zł.\n- skrypt dłużny nr (...)-1 – k. 70-71,\n- dowód wpłaty – k. 72,\n- umowa kredytowa z 1988 roku – k. 76-78)\nPowódka Z. K. – siostra H. N. zamieszkiwała w budynku mieszkalnym położonym w B. od urodzenia. Po urodzeniu przez powódkę syna zamieszkał on wraz z nią w przedmiotowej nieruchomości. Powódka zatrudniona była w (...), ponadto kilkakrotnie wyjechała za granicę w celach zarobkowych. Powódka wiedziała, że właścicielem mieszkania jest jej siostra. Około roku 1990 – 1991 r. pomiędzy siostrami doszło do konfliktu związanego z kosztami utrzymania nieruchomości wspólnej. Pismem z dnia 11.02.1991 r. adresowanym do Komendanta Policji w M. H. N. wniosła o udzielenie pomocy w celu odzyskania posiadania zajmowanego przez powódkę korytarza oraz strychu. Przez krótki okres czasu tj. w latach 1991 – 1992, powódka uiszczała na rzecz siostry na jej wezwanie środki pieniężne z tytułu zamieszkiwania na terenie nieruchomości stanowiącej własność H. N.. Kwestia ta była przedmiotem procesu toczącego się pomiędzy siostrami przed Sądem Rejonowym w Ostrzeszowie.\n- zeznania świadka H. G. (1) złożone na rozprawie w dniu 1 czerwca 2012 roku – 06.01 – 23.51 min.,\n- zeznania świadka J. K. złożone na rozprawie w dniu 1czerwca 2012 roku – 24.59 – 41.20 min.,\n- akta sprawy Sadu Rejonowego w Ostrzeszowie sygn.akt I C 46/91 dołączone do niniejszych akt,\n- zeznania świadka R. M. złożone na rozprawie w dniu 1 czerwca 2012 roku – 41.51 – 01.00.16 min.,\n- zeznania świadka H. G. (2) złożone na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 roku -02.21-15.25 min.,\n- zeznania świadka J. P. złożone na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 roku – 15.26-29.51,\n- wyjaśnienia powódki złożone na rozprawie w dniu 19 października 2012 roku – 18.40-51.13 min,\n- wyjaśnienia pozwanego złożone na rozprawie w dniu 19 października 2012 roku – 54.56-01.14.46 min.)\nW czasie zamieszkiwania powódka wykonała remont dachu budynku mieszkalnego.\n- zeznania świadka H. G. (2) złożone na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 roku -02.21-15.25,\n- wyjaśnienia powódki złożone na rozprawie w dniu 19 października 2012 roku – 18.40-51.13 min)\nW 1980 r. H. N. wyszła z mąż za pozwanego M. K. (2).\nPostanowieniem z 15 grudnia 2011 roku Sąd Rejonowy w Oleśnicy I Wydział Cywilny stwierdził nabycie spadku po spadkodawczyni H. K. na podstawie testamentu własnoręcznego z 29 sierpnia 2005 roku w całości z dobrodziejstwem inwentarza przez męża spadkodawczyni M. K. (2).\n- postanowienie z 15 grudnia 2011 roku Sadu Rejonowego w Oleśnicy sygn. akt I Ns 566/11 – k. 19.\nPowódka domagając się zasądzenia od pozwanego kwoty 200 000 zł, powołała się na fakt poczynienia nakładów na zamieszkiwaną przez nią nieruchomość położoną w B., stanowiącą obecnie własność powoda a nabytą przez niego na podstawie spadkobrania po zmarłej żonie a siostrze powódki H. K.. Dokonując oceny zasadności roszczenia powódki, należy w pierwszym rzędzie dokonać analizy stosunków prawnych istniejących pomiędzy stronami, a wcześniej pomiędzy siostrami a związanymi z zajmowaną przez powódkę nieruchomością. W dalszej kolejności ustalić zasady rozliczenia poczynionych przez powódkę nakładów i ich charakter, a ostatecznie przeanalizować pod kątem spoczywającym na powódce obowiązku wynikającego z art. 6 k.c., stanowiącego o obowiązku udowodnienia swoich twierdzeń przez stronę, która z nich wywodzi skutki prawne.\nZ zebranego w sprawie materiału dowodowego – zeznań świadków oraz stron procesu, wynika, że powódka zamieszkuje w spornej nieruchomości od urodzenia. Nieruchomość ta jest jej domem rodzinnym, w którym początkowo zamieszkiwała z rodzicami, a po ich śmierci wraz z synem. W roku 1976 i 1983 własność nieruchomości położonej w B. została przeniesiona na posiadającą uprawnienia rolnicze siostrę powódki – H. N.. Około 1990 r. pomiędzy siostrami doszło do konfliktu związanego z kosztami utrzymania nieruchomości oraz zakresem korzystania z niej przez powódkę. Z akt sprawy, jaka toczyła się pomiędzy Z. K. a H. K. wynika, że H. K. domagała się od powódki zapłaty czynszu za okres od marca 1991 r. Powódka zapłaciła na rzecz siostry dochodzoną pozwem kwotę. Po śmierci siostry powódka nadal zamieszkuje w nieruchomości w B.. Powyższe okoliczności pozwoliły Sądowi ustalić, iż co najmniej do 1991 r., powódka zajmowała sporną nieruchomość ( dwa pokoje ) na podstawie umowy użyczenia, do zawarcia której doszło przez fakty konkludentne. Zgodnie z art. 710 k.c. przez umowę użyczenia użyczający zobowiązuje się zezwolić biorącemu, przez czas oznaczony lub nie oznaczony, na bezpłatne używanie oddanej mu w tym celu rzeczy. Treść stosunku użyczenia, a zarazem jego społeczno – gospodarcza funkcja, sprowadza się do motywowanego zazwyczaj chęcią pomocy lub inna bezinteresowną pobudką- przysporzenia przez użyczającego korzyści biorącemu w użyczenie. Biorąc pod uwagę okoliczności zamieszkiwania powódki od chwili urodzenia w spornej nieruchomości a także nieokreślony na przyszłość czas trwania tego stanu rzeczy, Sąd uznał, że w rozpoznawanej sprawie nie mamy do czynienia ze stosunkiem bezpłatnego używania rzeczy cudzej – prekarium, które cechuje miedzy innymi ów niestały charakter, może być ono bowiem w każdym czasie odwołane. W przypadku wypowiedzenia umowy użyczenia zawartej na czas nieoznaczony, może być ona wypowiedziane, z tym, iż terminy wypowiedzenia winny uwzględniać interesy sytuację obu stron, w tym wypadku konieczność poczynienia przez powódkę kroków niezbędnych do zapewnienia miejsca zamieszkania dla siebie i syna. Wobec powyższego dla potrzeb merytorycznej oceny zasadności roszczenia powódki należy przyjąć, iż jest ona posiadaczem zależnym spornej nieruchomości. Do stosunku pomiędzy właścicielem rzeczy a posiadaczem zależnym w zakresie m.in. roszczeń o zwrot nakładów na rzecz, stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące roszczeń pomiędzy właścicielem a posiadaczem samoistnym, o ile z przepisów regulujących ten stosunek nie wynika nic innego. Kwestię związane z kosztami utrzymania rzeczy użyczonej, w tym wydatków i nakładów, reguluje przepis art. 713 k.c. Zgodnie z jego treścią biorący do używania ponosi zwykłe koszty utrzymania rzeczy użyczonej. Jeżeli poczynił inne wydatki lub nakładu na rzecz, stosuje się odpowiednio przepisy o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia. Tak więc ustawodawca po pierwsze w powyższym zakresie zawarł odesłanie do przepisów regulujących inny stosunek prawny, po drugie, nakazał przepisy te stosować odpowiednio. Prowadzenie cudzych spraw, w tym także bez zlecenia, polegać może zarówno na podejmowaniu czynności faktycznych jak i prawnych w celu prowadzenia cudzej sprawy. Ważne jest więc, aby osoba działająca ze świadomością, że sprawa, którą prowadzi nie jest jego własna. Zgodnie z art. 753 par. 2 k.c. z czynności swych prowadzący cudzą sprawę powinien złożyć rachunek oraz wydać wszystko, co przy prowadzeniu sprawy uzyskał dla osoby, której sprawę prowadził. Oczywistym jest, że nie może liczyć na wynagrodzenie, ma jednak prawo żądać zwrotu uzasadnionych wydatków oraz uzasadnionych nakładów. Poczynienie owych wydatków musi być ściśle związane z dokonywanymi przez niego czynnościami. Analiza powyższych uregulowań w ocenie Sądu nie tylko uwydatnia konieczność stosowania wspomnianych zasad do stosunku użyczenia „odpowiednio”, ale wręcz prowadzi na wniosku, że w przypadku, gdy przedmiotem stosunku użyczenia jest nieruchomość, jej część, oddana w użyczenie celem umożliwienia zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych biorącego w użyczenie, jest całkowicie nieadekwatna. Brak jest bowiem podstawowego założenia leżącego u podstaw prowadzenia cudzych spraw bez zlecenia – wspomnianej już świadomości prowadzenia cudzej sprawy a nadto trudno dopatrzeć się podjęcia przez biorącego w użyczenie działań w celu prowadzenia cudzej sprawy z własnej inicjatywy. Przeciwnie wręcz, jak już wspomniano u podstaw użyczenia leży chęć przysporzenia przez dającego w użyczenie korzyści. W odniesieniu do użyczenia nieruchomości w celu realizacji potrzeb mieszkaniowych nie ma bowiem w ogóle miejsca na podejmowanie czynności faktycznych czy prawnych w celu prowadzenia spraw użyczającego. Biorący w użyczenie w rozpoznawanej sprawie wszelkie czynności, jakie wchodzą w zakres użyczenia podejmuje w ramach realizacji swojego prawa, swojej sprawy. Z tych też względów, ponieważ przepisy Kodeksu cywilnego nie regulują kwestii wzajemnego rozliczenia stron po ustaniu stosunku użyczenia i nie można tego uczynić w oparciu o mające być odpowiednio zastosowane przepisy o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia, w ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie będzie miał w tym zakresie zastosowanie przywołany już przepis art. 230 k.c. w zw. z art. 226 par. 1 k.c.\nSamoistny posiadacz w dobrej wierze może żądać zwrotu nakładów koniecznych o tyle, o ile nie mają pokrycia w korzyściach, które uzyskał z rzeczy. Zwrotu innych nakładów może żądać o tyle, o ile zwiększą wartość rzeczy w chwili jej wydania właścicielowi. Odpowiednio zasady te znajdują zastosowanie do rozliczeń pomiędzy właścicielem rzeczy a posiadaczem zależnym. Przez nakłady konieczne należy rozumieć wszelkie wydatki niezbędne dla utrzymania rzeczy w stanie niepogorszonym, zdatnym do normalnego korzystania, zgodnie z przeznaczeniem rzeczy. Nakłady, które nie mieszczą się w kategorii nakładów koniecznych, zaliczyć należy do innych nakładów. Powódka w swym pozwie przedstawiła do rozliczenia szereg poczynionych według jej twierdzeń, przez nią nakładów. Spośród nich, w ocenie Sądu, jedynie nakłady związane z remontem dachu można zaliczyć do nakładów koniecznych. Nie wymaga szczegółowego uzasadnienia okoliczność, iż remont uszkodzonego, przeciekającego dachu stanowi czynność zmierzającą do zachowania substancji budynku i utrzymania go w niepogorszonym stanie. Wszelkie pozostałe wydatki służyły jedynie podniesieniu komfortu zamieszkiwania powódki. W rozpoznawanej sprawie niezwykle ważną okolicznością pozostaje fakt, iż powódka zamieszkiwała w spornej nieruchomości od urodzenia. Doskonale więc zdawała sobie sprawę ze stanu pomieszczeń, jakie użytkuje. W sprawie nie zainicjowano żadnego postępowania dowodowego w kierunku wykazania, że stan instalacji itp. uniemożliwiał powódce korzystanie z lokalu zgodnie z jego przeznaczeniem. W tych okolicznościach Sąd uznał, że roszczenie powódki w zakresie nakładów nie mających charakteru koniecznych jest przedwczesne, albowiem wartości tych nakładów należy się posiadaczowi o tyle, o ile zwiększają wartość rzeczy w chwili jej wydania właścicielowi. To na moment wydania rzeczy można ustalić ich wartość, stąd żądanie ich zwrotu przed tym terminem należy uznać za przedwczesne. Ostatecznie więc w ramach rozpoznawanej sprawy ocenie Sądu podlegała okoliczność dokonania przez powódkę nakładów koniecznych oraz ich wartość. Ostatnia okoliczność wobec braku jakichkolwiek materiałów źródłowych mogła się opierać jedynie na opinii biegłego w zakresu prac budowlanych. Biegły w celu sporządzenia opinii musi jednak posiadać jakikolwiek materiał dowodowy, w oparciu o którym mógłby swoją opinię sporządzić. Tymczasem powódka, a to na niej w świetle art. 6 k.c. spoczywał ciężar dowodu w tej sprawie, nie przestawiła żadnych dokumentów, które pozwoliłyby nawet w przybliżeniu ustalić zakres remontu dachu. Zeznania świadków słuchanych w sprawie są w tym zakresie bardzo ogólne. Sprowadzają się w istocie do podania informacji, że dach był remontowany. Sama powódka słuchana w charakterze strony podała, że jak była potrzeba to zmieniało się, przekładało dachówki. Wobec kwestionowania przez pozwanego faktu dokonania remontu dachu przez powódkę, Sąd uznał, iż nie może przyjąć, że powódka udowodniła przybliżony chociaż zakres wykonanego i sfinansowanego z własnych środków remont dachu.\nReasumując – w toku niniejszego procesu, powódka mogła skutecznie domagać się rozliczenia jedynie dokonanych przez siebie nakładów koniecznych. Do tych nakładów Sąd zaliczył jedynie remont dachu, uznając powództwo w zakresie pozostałych nakładów za przedwczesne. W zakresie roszczenia rozliczenia nakładów postaci remontu dachu Sąd uznał, że ich zakres oraz sfinansowanie przez powódkę nie został w toku procesu udowodniony.\nMając powyższe na uwadze, orzeczono, jak w pkt. I wyroku.\nOrzeczenie o kosztach wydano na podstawie art. 98 k.p.c.\nDodano: 12 marca 2014 , Opublikował(a): Iwona Gertrudziak


Kamienie Mocy | DreamMasters\nPo całym Naszym świecie rozsiane Kamienie, niektóre możemy znaleźć na powierzchni, inne skrywają się w lochach. W każdym ukryty jest skarb. Jednak jego zdobycie nie jest takie proste jakby się mogło wydawać. Po każdym ich użyciu, kiedy udaje nam się zabić strażników i pozyskać skarb, kamień traci swą moc i jest rozładowany. Dlatego też, każdy kto chciałby z nich skorzystać musi posiadać przy sobie diamenty, które zasilają ten magiczny posąg. Kiedy już odnajdziemy kamień z którym chcielibyśmy się zmierzyć, klikamy na niego dwukrotnie. Powinno pojawić się „menu” kamienia. Pierwszą czynnością, którą musimy złożyć jest włożenie doń diamentów jest do tego specjalny przycisk w prawym dolnym rogu.\nPo włożeniu diamentów kolejnym naszym zadaniem będzie odnaleźć ścieżkę od lewej do prawej klikając w pusty romb. Ścieżka jest zawsze losowa! Kiedy wybrane przez nas pole nie jest właściwe możemy uruchomić jedną z „pułapek” np. podpalenie ogniem, piorun lub też jakiś potwór (nie towarzyszy to każdemu naszemu złemu wyborowi!). Należy pamiętać, aby przy częstych pomyłkach dokładać diamenty do kamienia, inaczej nie będziemy w stanie wytyczyć prawidłowej ścieżki!\nJeśli uda nam się ułożyć trasę kamień wykorzystuje swoją moc przywołując stwory oraz skrzynie ze skarbem (pojawia się ona obok kamienia). Mamy do niej dostęp dopiero po pokonaniu strażników. Znajduje się tam złoto, zioła, klejnoty i magiczne przedmioty.\nKamienie mocy mają różne poziomy trudności, a jej strażnicy i skarb są odpowiednie do niego. Im ciemniejszy mają kolor tym mocniejszych przeciwników możemy się spodziewać, a tym samym cenniejszego skarbu.\nJeśli kamień mocy został niedawno użyty, jego strażnicy pokonani, a nie minął jeszcze odpowiedni czas aby móc wykorzystać jego właściwości. Zamiast pustej planszy w menu będziemy mieli widoczną ścieżkę jaką przebyli poprzedni jego użytkownicy.\nPoziom trudności Kamienia Mocy można rozpoznać po jego kolorze.


Nie mamy problemów - ŚKS Naprzód Lipiny\ndzisiaj: 850, wczoraj: 925\nogółem: 1 399 022\nautor: bobel1983, 2011-02-12 16:38\nW dodatku DZIENNIKA ZACHODNIEGO ukazał się wywiad z prezesem Naprzodu Reinchardem Piontkiem. Poniżej prezentujemy jego treść:\nDZ.Z. - Czy kibice angażują się w życie i działalność klubu?\nR.P.- Jeśli chodzi o pierwszą drużynę, to niestety nie mamy takich osób. Kiedyś prowadziliśmy sprzedaż biletów, ale ten rodzaj wsparcia klubu nie znalazł uznania w oczach fanów naszego klubu. Więcej Poniżej:\nKibice najczęściej przychodzą obejrzeć mecz i na tym się kończy.Natomiast wśród grup młodzieżowych pomagają nam rodzice, których dzieci trenują i grają w Naprzodzie. Płacą regularnie składki, a poza tym gdy jest taka potrzeba, jeżdżą na turnieje prywatnymi samochodami.\nDZ.Z.- Naprzód ma problemy z kibicami?\nR.P. - Nie mamy żadnych kłopotów z zachowaniem fanów w trakcie meczów rozgrywanych na naszym stadionie. Ostatnie przykre zdarzenie miało miejsce w 1961 roku. Wśród kibiców zjawił się żołnierz, który przebywał na urlopie. Miał wtedy przy sobie pas, którym podczas zamieszek uderzył sędziego w ucho. Wieść o tym zdarzeniu rozeszła się wówczas po całym kraju.\nDZ.Z. - Naprzód zachęca kibiców, by przychodzili na mecze i wspierali piłkarzy?\nR.P. - W tym momencie poza tym, że na spotkania rozgrywane u siebie wstęp jest wolny, to nie zdecydowaliśmy się na inne działania.


W Rumi budowane jest mini boisko do piłki nożnej – Radio Kaszëbë\nW Rumi powstaje mini boisko do piłki nożnej. To jeden ze zwycięskich projektów Budżetu Obywatelskiego i w zamyśle wnioskodawcy także pierwszy etap urządzania przestrzeni do rekreacji.\nMini boisko będzie się mieścić przy ulicy Kostki Napierskiego. Budowę poprzedziła wycinka drzew i demontaż dotychczasowych urządzeń sportowych. Teraz na ukończeniu są prace ziemne, a wokół układany jest chodnik z kostki brukowej. W najbliższych dniach teren zostanie uporządkowany, będzie też sztuczny trawnik. Ostatni etap to montaż piłkochwytów, bramek, ogrodzenia, furtek i słupków bezpieczeństwa. Wszelkie prace powinny się zakończyć w czerwcu tego roku.\nW zamyśle pomysłodawcy to pierwszy etap budowy kompleksu sportowo-rekreacyjnego przy ulicy Napierskiego w Rumi. W kolejnych miałyby powstać: plac zabaw oraz boisko wielofunkcyjne. Projekty mają być składane do następnych edycji Budżetu Obywatelskiego.\nW Przechlewie bibliotekarze znów wypożyczają książki


PIH: 27 grudnia 2018\n2015 – Dokonało się przekształcenie rwandyjsko-kongijskiej Regii Świętej Rodziny w Prowincję o tym samym tytule. W wydarzeniu brał udział m.in. ks. Jacob Nampudakam, generał Stowarzyszenia, ks. Józef Lasak, prowincjał Prowincji Chrystusa Króla i ks. Grzegorz Młodawski, sekretarz ds. Misji. Nowa Prowincja, 14. z rzędu, liczyła 103 członków, w tym 55 księży, 2 braci, 30 kleryków i 15 nowicjuszy (dane z 31 XII 2014). Księża z Polski odbyli spotkania z Zarządem nowo powstałej Prowincji, z polskimi misjonarzami z Rwandy i Konga, nowicjuszami i klerykami z Wybrzeża Kości Słoniowej, którzy odbywają formację w Rwandzie oraz z dziećmi z Kinoni, objętymi Adopcją Serca.\n1889 – Rada Generalna Stowarzyszenia ustanowiła ks. Heinricha Vietera przełożonym pallotyńskiej misji w Brazylii, która koncentrowała się na duszpasterstwie wśród włoskich emigrantów. Swoją siedzibę ks. Vieter ustanowił w Caxias. Kiedy 18 III 1890 otwarto w Kamerunie, ówczesnej kolonii niemieckiej, nową prefekturę apostolską, powierzono ją pallotynom, a Vietera ogłoszono pierwszym prefektem apostolskim Kamerunu.\n1906 – Ks. Max Kugelmann, przełożony, generalny Stowarzyszenia pozwolił ks. Alojzemu Majewskiemu na założenie domu pallotyńskiego na ziemiach polskich.\n1933 – Po raz pierwszy, przy okazji święta św. Jana Apostoła, w kaplicy parkowej i w kaplicy domowej w Ołtarzewie, uczestnikom liturgii podano poświęcone wino (według legendy św. Janowi podano w kielichu zatrute wino, które on zneutralizował znakiem krzyża).\n1935 – Ks. Alfons Męcikowski, rektor Ołtarzewa rozpoczął rekolekcje dla księży w Wadowicach na Kopcu (z mieszkańców Ołtarzewa brał w nich udział ks. Franciszek Bobrowski).\n1937 – Ks. Stanisław Szulmiński wyjechał do Lasek na rekolekcje (był tam też ks. Józef Jankowski) i na zjazd Apostolatu Pojednania.\n– Ks. Norbert Pellowski, ekonom Ołtarzewa, urządził dla dzieci w kaplicy parkowej specjalne nabożeństwo – "Święto Młodzianków".\n1946 – Zarząd Prowincji Chrystusa Króla wydał rozporządzenie w sprawie sporządzenia na nowo testamentów oraz oświadczeń ze strony braci o bezinteresownej pracy dla Stowarzyszenia, gdyż poprzednie testamenty i oświadczenia zostały zniszczone w skutek działań wojennych.\n1946 – Br. Paweł Kempa został przydzielony do domu w Gdańsku przy ul. Marii Skłodowskiej-Curie.\n1956 – W Szczawnie-Zdroju zmarł ks. Augustyn Zaraza (ur. 1879), misjonarz w Urugwaju i Brazylii, profesor w Collegium Marianum, radca polskiej regii 1919-22, 1924-25, współzałożyciel Pobożnego Stowarzyszenia Misyjnego na ziemiach polskich. Ksiądz Augustyn bardzo cenił sobie nabożeństwo do Najświętszego Serca Jezusowego. Kochał Ojczyznę i rodaków. Z wielkim oddaniem pracował dla Kościoła i Stowarzyszenia.\n1957 – koniec grudnia – Nowym superiorem Regii Miłosierdzia Bożego obrano ks. Wojciecha Turowskiego. Z tego powodu Zarząd Generalny Stowarzyszenia przedłużył obecnemu wówczas Zarządowi Regii urzędowanie do końca lutego 1958, aby ks. Turowski mógł zakończyć swoje sprawy w Rzymie. Ostatecznie 6 II 1958 ks. Wojciech Turowski złożył rezygnację z urzędu superiora Regii. Powodem rezygnacji był brak zdrowia i praca konsultora w Kongregacji ds. Sakramentów.\n1964 – W Ząbkowicach Śląskich zmarł br. Leon Derda (ur. 1903). W homilii pogrzebowej ks. radca prowincjalny Józef Dąbrowski podkreślił trzy charakterystyczne cechy osobowości br. Leona: cichość, pobożność i pracowitość.\n1968 – W wypadku drogowym w okolicach Starogardu Gdańskiego zginął ks. Mieczysław Madejski (ur. 1933), profesor w Ołtarzewie, sekretarz Prymasowskiego Studium Życia Wewnętrznego, duszpasterz polonijny we Francji. Współbracia zgodnie podkreślali jego prawość charakteru, towarzyskie usposobienie i łatwość nawiązywania kontaktów z ludźmi, co zjednywało mu wielu przyjaciół i sympatyków.\n1973 – W dniach 27-29 grudnia, w Ołtarzewie przebywał ks. Mieczysław Ziomkowski, kapelan misjonarek benedyktynek w Kwidzynie. Przybył tu z grupą ministrantów, by zapoznać ich z życiem seminaryjnym. Chcąc poznać życie i działalność różnych zakonów i zgromadzeń zakonnych odwiedzili też niektóre klasztory w Warszawie i Niepokalanów.\n1976 – W Ołtarzewie, o godz. 15.00 rozpoczęły się obrady Zebrania Prowincjalnego, które potrwały do 5 I 1977. W związku z pojawieniem się różnic w rozumieniu pallotyńskości, przyrzeczeń i Ustaw, a w konsekwencji tego zarysowujące się nowe style życia, które budziły u jednych sprzeciw, a u drugich pełną akceptację, podkreślono pilną potrzebę większej świadomości tożsamości pallotyńskiej. Z powodu rozszerzenia zakresu prac i wzrostu liczby członków zauważono potrzebę reorganizacji zarządzania prowincją. Postulowano posłać więcej księży na studia specjalistyczne, propagować wśród współpracowników ideę misyjną oraz wzmocnić grupę rekolekcjonistów pallotyńskich.\n1977 – Grupa kleryków z ks. prefektem Czesławem Parzyszkiem wyjechała do Zakopanego. Przebywali tam do 2 stycznia 1978.\n1978 – W dniach 27 grudnia 1978 - 2 stycznia 1979 odbyły się dwa obozy kleryckie: w Tylmanowej, o charakterze formacyjnym dla kursu trzeciego i w Zakopanem – wypoczynkowy, dla kursu III, IV i VI. Przy okazji pobytu alumni zorganizowali dwa lub trzy razy akcję powołaniową na terenie Zakopanego.\n1981 – Z braku księży i dużej odległości od centrum delegatury w Rio de Janeiro (ok. 1000 km), została zlikwidowana placówka pallotyńska przy parafii św. Jana Chrzciciela w Săo Joăo de Triunfo w Paranie (Brazylia).\n1982 – Od 27 do 31 XII trwały w Ołtarzewie obrady Zebrania Prowincjalnego. Odbyło się ono w ramach jubileuszu 75.lecia istnienia pallotynów na ziemiach polskich oraz w jubileuszowym roku maryjnym, 600.lecia Obecności Maryi w Cudownym Obrazie na Jasnej Górze i w naszym Narodzie, a także we wspólnotach i placówkach pallotyńskich. Podczas Zebrania podkreślono, że twarde prawa stanu wojennego w kraju dotkliwie ograniczyły działalność Stowarzyszenia, tak w wymiarze wspólnotowym jak i duszpasterskim.\n1984 – Ks. Francis Hunold Werner SAC złożył rezygnację z funkcji administratora apostolskiego diecezji Raipur w Indiach. Funkcję tę spełniał od 1974, przejmując ją po nagłej śmierci Hannsa A. Weidnera SAC. Ks. Werner zmarł w Bangalore 16 IV 2004.\n1988 – W dniach 27-31 XII odbywały się w Ołtarzewie obrady Zebrania Prowincjalnego. W Zebraniu uczestniczył ks. radca generalny Jan Korycki. Wśród zadań wewnętrznych prowincji wymieniano: 1. Ustawiczne pogłębianie ducha charyzmatu Założyciela w życiu i pracy wspólnot oraz poszczególnych członków; 2. Lepszą znajomość naszego Prawa i troskę o życie zgodne z Prawem; 3. Przygotowywanie kadry wychowawczej i ludzi do podjęcia zadań, właściwych naszemu charyzmatowi; 4. Program formacji braci. W pracach na zewnątrz podkreślano: 1. Intensyfikację wszelkich form duszpasterskich, szczególnie duszpasterstwo powołań, Zjednoczenie Apostolstwa Katolickiego, apostolstwo prasy, zdynamizowanie zespołu rekolekcyjno-misyjnego, animację parafii w duchu pallotyńskiego charyzmatu, stworzenie dzieł miłosierdzia; 2. Ustawiczną troskę o wypracowanie form współpracy ze świeckimi, na wszelkich poziomach pracy; 3. Popieranie rozwoju pracy misyjnej; 4. Kontynuację współpracy z innymi prowincjami i regiami w Stowarzyszeniu. Referat programowy wygłosił sekretarz generalny ds. Apostolstwa ks. Jan Kupka pt. "Na wspólnej drodze wspólna służba", który był jednocześnie tematem programowym najbliższego Zebrania Generalnego.\n1992 – W szpitalu w Warszawie zmarł ks. Józef Dąbrowski (ur. 1914), redaktor „Królowej Apostołów” i dyrektor drukarni w Ołtarzewie, profesor w seminarium, radca prowincji 1947, wiceprowincjał 1959-72, prowincjał 1972-78, dyrektor Wydziału ds. Zakonnych przy Sekretariacie Prymasa Polski, członek i sekretarz Komisji Episkopatu ds. Duchowieństwa, rekolekcjonista.\nBył gorliwym kapłanem, zawsze wiernym Magisterium Kościoła i jego pasterzom. Żył kultem św. Józefa i Maryi, stąd też często pojawiało się jego zawołanie: „O, Królowo Świata”. Szczególnie cenił sobie modlitwę różańcową i brewiarz. Z dużą kulturą głosił słowo Boże i starał się nim żyć na co dzień. Promieniował na innych wewnętrznym spokojem i solidnością wykonywanych obowiązków. Wielu, którzy go spotykali w swym życiu, podkreślało jego humanitas, niezwykłą kulturę, poczucie humoru i wrażliwość na ludzkie potrzeby. W każdym człowieku widział tajemnicę Boga, którą tak jak św. Pallotti chciał uszanować jako wielką świętość. Chciał być wszystkim dla wszystkich.\n1994 – W Warszawie rozpoczęły się obrady Zebrania Prowincjalnego, pierwszego po przekształceniu Prowincji Chrystusa Króla. Trwały one do 29 XII.\n1994 – W dniach 27-30 XII odbyło się w Częstochowie I Zebranie Prowincjalne Prowincji Zwiastowania Pańskiego.\n1995 – Biuro Pielgrzymkowe Księży Pallotynów (utworzone w 1993), przekształcono w Duszpasterstwo Pielgrzymkowe Księży Pallotynów Apostolos.\n2008 – W Gnieźnie zmarła s. Ewencja Garlikowska, pallotynka (ur. 1934). Przez wszystkie lata życia w Zgromadzeniu, z charakterystyczną dla siebie gorliwością, służyła umiłowanemu Bogu przez modlitwę i każdą pracę, którą przyjmowała z wiarą jako wolę Bożą w stosunku do swojego życia. Pracowała m.in. w Ołtarzewie (w kuchni a potem w pralni).\n2010 – W kościele pw. św. Jana Ewangelisty w Szczecinie poświęcono nową kaplicę papieską, łącznie z figurą i witrażem.\n2014 – W Bielsku-Białej zmarł ks. Franciszek Mąkinia (ur. 1935), historyk i mecenas sztuki kościelnej, redaktor Pallottinum, wykładowca w seminarium i KUL, budowniczy kościoła parafialnego i kaplicy publicznej na Dębowcu w Bielsku-Białej, dyrektor junioratu braci.\nCi, którzy bezpośrednio korzystali z posługi ks. Franciszka doświadczali jego błyskotliwego umysłu, promiennego i jasnego spojrzenia, jego dobrego uśmiechu, jego pogodnego, pocieszającego słowa, które miał dla każdego. Ksiądz Franciszek nie mówił nic złego o bliźnich. „Przy nim plecy drugiego człowieka były bezpieczne” (F. Mąkinia). Jeżeli mówił, to tylko dobrze. Zachowywał wszystkich w pamięci, dyskretnie troszczył się o innych, proponując pomoc z delikatnością, dyskrecją i subtelnością.\nKsiądz Franciszek prowadził szeroką działalność kulturalną jako promotor i sponsor wielu dzieł artystycznych Zakopanego, Czarnej, Poznania, Bielska-Białej i wielu młodych artystów. Uwielbiał piesze wędrówki po górach, najczęściej z młodzieżą lub w grupie przyjaciół. Miał wyczucie artysty w ubiorze i otaczających go kwiatach i drobiazgach – bardzo lubił fioletowy kolor. Nazywano go humanistą pallotyńskim, ponieważ można było z nim prowadzić rozmowy na przeróżne tematy.


Protest do REM by myPiS myPiS - issuu\nPrawo i Sprawiedliwość Warszawa, 23 kwietnia 2012 r.\nSzanowny Pan Ryszard Bańkowicz Przewodniczący Rady Etyki Mediów\nZwracam się do Państwa w sprawie materiału wyemitowanego w Faktach TVN w dniu 22 maja 2012 roku. Materiał autorstwa Jakuba Sobieniowskiego, jak i „wstępniak” przed materiałem wygłoszony przez prowadzącego Fakty Kamila Durczoka są przykładem skrajnej manipulacji i tworzenia materiałów pod z góry przyjętą tezę, co niestety stało się ostatnio specjalnością programu informacyjnego TVN. Materiał Jakuba Sobieniowskiego traktował o deklaracji prezesa PiS Jarosława Kaczyńskiego dotyczącej aktywności politycznej PiS podczas turnieju Euro 2012. Jednak autor materiału nie pokusił się o relację informacyjną z tego wydarzenia. Jakub Sobieniowski skupił się bowiem na udowadnianiu swoich tez, które nie miały nic wspólnego ani z faktami, ani z wypowiedziami Jarosława Kaczyńskiego. Analizę wspomnianego materiału należy zacząć od słów wypowiedzianych przez prowadzącego Fakty przed materiałem redaktora Sobieniowskiego. Kamil Durczok powiedział: „Bezwarunkowe zawieszenie broni na Euro, może z jednym wyjątkiem. W Faktach ogłoszona dziś już oficjalnie deklaracja PiS. Protestów organizowanych przez partię Kaczyńskiego nie będzie. Będzie wyjątek 10 czerwca Krakowskim Przedmieściem pochód w miesięcznice katastrofy smoleńskiej, a demonstranci przejdą pod Pałac Prezydencki, czyli tam gdzie zaraz obok w hotelu Bristol mieszkać będą piłkarze rosyjscy.” Kilka zdań i kilka manipulacji. Durczok nazywa na przykład uczestników procesji demonstrantami. Jednak podstawową manipulacją jest sugestia jakoby owi „demonstranci” szli specjalnie tam gdzie mieszkają rosyjscy piłkarze. Na nic fakty i rzeczywistość, w której procesja 10 dnia każdego miesiąca udaje się pod Pałac Prezydencki – Kamil Durczok sugeruje, że „pochód” przejdzie „tam gdzie zaraz obok”\n(zdanie które samo w sobie brzmi kuriozalnie) mieszkają rosyjscy piłkarze. Po co takie sugestie niezgodne z prawdą? Po co ta manipulacja wzbudzająca wrażenie celowego zakłócania spokoju rosyjskim gościom? Zdaje się, że te przekłamania mają być jedynie wstępem do dalszych półprawd i manipulacji, które popełnił Jakub Sobieniowski. Materiał Jakuba Sobieniowskiego zaczyna się od relacji z konferencji prezesa PiS, by nagle zejść na temat archiwalnej wypowiedzi posła PiS Janusza Śniadka. Według Sobieniowskiego wypowiedź posła Śniadka z 14 maja o konieczności protestów w sprawie podniesienia wieku emerytalnego oraz prawa wszystkich pracowników do obrony zagrożonej egzystencji swoich rodzin niezależnie od rozpoczynającego się turnieju piłkarskiego, w kontekście ewentualnych protestów Solidarności, była niezgodna z późniejszą deklaracją prezesa PiS. Co więcej redaktor Sobieniowski wyemitował obecną wypowiedź Janusza Śniadka, który pytany przez Fakty o swoją wypowiedź tłumaczył, że nie dotyczyła ona PiS tylko Solidarności. Niestety redaktor Sobieniowski zacytował jedno zdanie posła Śniadka, które brzmiało: ,,Nie powiedziałam takich słów…”. Jaki jest efekt? Według redaktora Sobieniowskiego poseł Śniadek wyparł się swoich słów. Kuriozum? Przecież zarówno redaktor Sobieniowski jak i dziennikarze montujący Fakty wiedzieli, że Śniadek zaprzeczał tylko jakoby jego wypowiedź dotyczyła PiS. Jednak Fakty wysnuły wniosek, że to ze strony posła wyparcie się swoich słów. Nie można nazwać tego inaczej jak bezczelną i świadomą manipulacją. Niestety to nie koniec prób manipulowania odbiorców. Redaktor Sobieniowski stwierdza, że mimo iż prezes PiS mówi o bezwarunkowej deklaracji to „pewne wątpliwości budzą szczegóły rozejmu”. Jaka jest pierwsza wątpliwość Sobieniowskiego? Otóż stwierdza on, że prezes PiS nie chce powiedzieć czy weźmie udział w demonstracjach w obronie „interesów ojca Tadeusza Rydzyka”. Redaktor Sobieniowski cytuje Jarosława Kaczyńskiego, ale tylko połowę jego wypowiedzi. Każdy kto był na konferencji prasowej wie, że w drugiej części odpowiedzi (tej której Sobieniowski nie cytuje) prezes PiS odpowiedział na pytanie redaktora Faktów. Jednak widzowie Faktów nie mają szans dowiedzieć się tego z serwisu TVN. Takie wybiórcze cytowanie jest niedopuszczalne bo wprowadza w błąd odbiorców, którzy nie są w stanie zweryfikować faktów i wierzą w przekaz dziennikarza. Szkoda, że w przypadku Faktów ta wiara okazuje się naiwna. Jakie są dalsze wątpliwości redaktora Sobieniowskiego? Otóż przytacza on zapowiedzi przedstawicieli NSZZ Solidarność o protestach w trakcie Euro 2012. Jaki tu\nzwiązek z PiS i deklaracją Jarosława Kaczyńskiego? Żaden? Nie dla redaktora Sobieniowskiego. Autor materiału stwierdza, że PiS wspierał związek a politycy PiS mówili o konieczności protestów. To prawda – PiS wspiera Solidarność, a politycy PiS mówili o konieczności protestów. Z tą subtelną uwagą, że nigdy nie mówili o próbach protestów w czasie Euro i wspierali związek w sprawie szkodliwych pomysłów podnoszących wiek emerytalny. Czy redaktor Sobieniowski tłumaczy to widzom? Nie, on nagina fakty do swojej tezy, byle pasowało – widz i tak się nie dowie jak jest w rzeczywistości. Na koniec redaktor Sobieniowski mówi o jedynym prawdziwym i nie wymyślonym przez niego wyjątku od deklaracji prezesa PiS, a mianowicie o mszy i procesji w miesięcznice katastrofy smoleńskiej. Ale czy redaktor Sobieniowski tak nazywa fakty? Nie, on stwierdza, że PiS organizuje „marsz i pikietę”. Od kiedy to procesje religijne pikietują cokolwiek? Jaki dowód redaktor Sobieniowski przedstawia na polityczny charakter procesji? Zdjęcia archiwalne na których widać transparent oraz wypowiedź Jarosława Kaczyńskiego krytykującą decyzje podjęte w Brukseli. Archiwalne zdjęcia i wyrwane z kontekstu zdanie prezesa PiS są dowodem na polityczny charakter procesji. Kwestia interpretacji, ale wyciągać z tego wniosek o nieszczerości deklaracji prezesa PiS to trochę mało. Jednak dla redaktora Sobieniowskiego liczy się wrażenie wywarte na widzach. Na takim mechanizmie polega redaktor Sobieniowski. Na mechanizmie manipulowania i naciągania faktów, które wyrobić mają określone wrażenie u widzów. W tym przypadku widzowie mieli zyskać świadomość, że PiS i tak będzie manifestować w czasie Euro 2012. Kilka manipulacji, przekłamań, ocenzurowanych cytatów i widzowie zostali odpowiednio zindoktrynowani. Rolą dziennikarza serwisu informacyjnego jest informowanie i ewentualnie komentowanie informacji. Redaktor nie może naginać rzeczywistości by oddziałowywać na emocje widzów – dodatkowo sprawiając, że zostają oni wprowadzeni w błąd. Liczę na Państwa reakcję w tej sprawie i publiczne odniesienie się do wspomnianego materiału Faktów TVN.\n// Adam Hofman Rzecznik Prawa i Sprawiedliwości\nProtest do REM


środa, 25 marzec 2020 10:36\nkoronawirus, handel, zdrowie czlowieka, biznes,\nKompleksowe wyposażenie placówek w środki dezynfekujące, prowadzenie kampanii informacyjnej poświęconej bezpieczeństwu i higienie, zwiększenie częstotliwości dezynfekcji wózków zakupowych – te i inne działania podejmuje MAKRO Polska w celu zminimalizowania ryzyka rozprzestrzeniania się koronawirusa.\nW związku z obecnie panującą sytuacją w kraju, która wymaga mobilizacji oraz adaptacji rynku, sieć hurtowni wykazuje się wysokim zaangażowaniem oraz odpowiedzialnością wobec pracowników i klientów.\nMAKRO Polska prowadzi szereg działań mających na celu zminimalizowanie ryzyka związanego z zagrożeniem epidemiologicznym. Sieć hurtowni na bieżąco oraz sukcesywnie wyposaża swoje placówki w środki dezynfekujące oraz instrukcje do prawidłowego mycia rąk. W halach i centrach dystrybucji organizowanie pracy przebiega w efektywny sposób, umożliwiający pracownikom częste mycie rąk. Firma zwiększyła także częstotliwość przebiegu procesu kompleksowego mycia i dezynfekcji wózków zakupowych w halach.\nSieć hurtowni wprowadziła ograniczenie liczby klientów jednocześnie przebywających na terenie hal oraz rozwiązania mające na celu zachowania odstępów pomiędzy klientami a pracownikami kas. Systematycznie w halach za pomocą komunikatów głosowych emitowane są informacje przypominające o konieczności zachowania odległości pomiędzy klientami oraz stosowaniu podstawowych zasad bezpieczeństwa. W halach prowadzona jest również akcja informacyjna na temat zaleceń Głównego Inspektora Sanitarnego, skierowana zarówno do pracowników, jak i odwiedzających hale klientów. Ze względów bezpieczeństwa został wdrożony także profilaktyczny pomiar temperatury pracowników.\nZapewniając wsparcie dla pracowników oraz kontynuację operacyjną, firma wprowadziła model pracy zdalnej dla pracowników biurowych. Innymi formami zaradczymi wprowadzonymi przez MAKRO Polska są zwiększenie częstotliwości sprzątania kuchni oraz toalet, połączonego z dezynfekcją pomieszczeń, klamek, blatów w kuchniach i biurek oraz wprowadzenie bezdotykowych podajników do mydła w toaletach. Oprócz tego sieć hurtowni zwiększyła nadzór nad aktualną liczbą osób przebywających w biurze oraz zrezygnowała z podróży międzymiastowych oraz spotkań z kontrahentami na rzecz form zdalnych.\nZe względu na dynamikę ruchu klientów sieć hurtowni koncentruje się nie tylko na odtworzeniu i zabezpieczeniu zapasów, ale również podjęciu szeregu działań mających na celu wsparcie klientów. Jako partner polskich przedsiębiorstw MAKRO Polska stara się wspierać zarówno sektor handlu tradycyjnego, jak i branżę gastronomiczną.\nW ramach solidarności z polską służbą zdrowia z dniem 19 marca 2020 roku MAKRO Polska dołącza do akcji #posiłekdlalekarza. Zespół kucharzy Akademii Inspiracji MAKRO, zlokalizowanej w Warszawie, we wszystkie dni powszednie będzie przygotowywać ciepłe posiłki dla kucharzy i personelu medycznego szpitalu MSWiA w Warszawie, który został przekształcony w szpital zakaźny w związku z obecną sytuacją epidemiologiczną.\nWięcej w tej kategorii: « Lewiatan w dobie pandemii koronawirusa Czeka nas głębokie spowolnienie gospodarcze »


Lenovo TruDDR4, DDR4, 16 GB, 2666 MHz, CL17 (7X77A01302) - Pamięć serwerowa - Morele.net\nPamięć serwerowa Lenovo TruDDR4, DDR4, 16 GB, 2666 MHz, CL17 (7X77A01302) ID produktu: 1622697\nID produktu: 1622697\nPamięć RAM o pojemności 16 GB to rozwiązanie opracowane z myślą o wymagających użytkownikach. Docenią je użytkownicy, którym zależy na doskonałej wydajności oraz odpowiednim zapasie pamięci do zastosowań serwerowych. Tak wyposażony sprzęt bez problemu może wykonywać wiele operacji jednocześnie, gwarantując doskonały komfort pracy oraz wysoką niezawodność.\nSzybkość taktowania zegara pamięci RAM to jeden z parametrów, które mają istotny wpływ na wydajność serwera i komfort użytkowania. Częstotliwość na poziomie 2666 MHz z powodzeniem wystarczy do obsługi zaawansowanego oprogramowania. Należy jednak zwrócić uwagę na pozostałe elementy konfiguracji. Przy korzystaniu z profesjonalnych funkcji potrzebny będzie również szybki procesor.\nOpóźnienie CAS latency to parametr określający czas, jaki upłynie pomiędzy wysłaniem żądania a odczytem danych z kolumny pamięci. Wpływa na szybkość pobierania instrukcji, które wykona procesor. Przy zakupie należy również zwracać uwagę na częstotliwość taktowania. Oba czynniki mają wpływ na szybkość działania i wydajność komputera. Opóźnienie CL17 pozwoli na komfort pracy przy wielu zastosowaniach serwerowych. Ten typ pamięci wpisze się w zakres preferencji szerokiego grona odbiorców.\nNapięcie to parametr, który określa wartość zasilania pamięci RAM. Przed zakupem należy zapoznać się z listą obsługiwanych modułów przez płytę główną. Tylko kompatybilny układ podzespołów zapewni stabilną pracę serwera i oczekiwaną wydajność. Napięcie na poziomie 1.2 V zasila kości pamięci typu DDR4. Oznacza to o 20% niższy pobór mocy w stosunku do DDR3 oraz wyższą przepustowość. Taki wariant będzie doskonałym rozwiązaniem dla użytkowników, którzy oczekują komfortowej pracy, a zarazem dużej oszczędności energii.\nPamięć TruDDR4 zapewnia wysoką szybkość przesyłania danych i mniejsze zużycie energii. Dzięki tej pamięci DDR4 uzyskasz lepszą wydajność bez zwiększenia zapotrzebowania systemu na energię. TruDDR4 zapewnia zaufaną, przetestowaną jakość, wydajność i niezawodność. Używamy najwyższej jakości komponentów pamięci zgodnych ze standardami branżowymi, pochodzących od najlepszych dostawców.\nKod producenta 7X77A01302\nPamięć serwerowa Samsung DDR4, 16 GB, 2666 MHz, CL19 (522911)\nPamięć serwerowa Kingston Server Premier, DDR4, 16 GB, 2666 MHz, CL19 (KSM26ED8/16HD)\nPamięć serwerowa Kingston Server Premier, DDR4, 16 GB, 2666 MHz, CL19 (KSM26SED8/16HD)\nPamięć serwerowa GoodRam DDR4, 16 GB, 2666 MHz, CL19 (W-MEM2666E4D816G)\nPamięć serwerowa Kingston Server Premier, DDR4, 16 GB, 2666 MHz, CL19 (KSM26SES8/16ME)\nPamięć serwerowa Kingston Server Premier, DDR4, 16 GB, 2666 MHz, CL19 (KSM26SES8/16HC)\nPamięć serwerowa Kingston Server Premier, DDR4, 16 GB, 2666 MHz, CL19 (KSM26SED8/16MR)\nPamięć serwerowa Lenovo TruDDR4, DDR4, 16 GB, 2666 MHz, CL17 (7X77A01302) możemy dostarczyć do Ciebie już jutro! Jeśli chcesz poznać dokładny czas dostawy, wprowadź kod pocztowy lub nazwę miejscowości.


Pueria Duo x 90 kapsułek | cena, opinie, dawkowanie, skład | i-Apteka.pl\nW opakowaniu suplementu diety Pueria Duo zawarto dwa rodzaje kapsułek: jedne z witaminami i jodem, drugie – z kwasem DHA. Przeznaczony do stosowania jako uzupełnienie codziennej diety kobiet w ciąży (od 13. tygodnia ciąży) i matek karmiących piersią.\nKod produktu: 39747\nSkładniki Pueria Duo:\nZawartość składników w jednej kapsułce (zalecana dzienna porcja): kwas foliowy – 612mcg (306% RWS), w tym: L-metylofolian wapnia – 312mcg, kwas pteroilomonoglutaminowy – 300mcg; witamina D – 50mcg (2000j.m.; 1000% RWS), jod – 200mcg (133% RWS), cholina – 130mg.\nSkładniki w dwóch kapsułkach (zalecana dzienna porcja): kwas DHA – 600mg, kwas EPA – 60mg.\nDziałanie Pueria Duo:\nNa zalecaną dzienną porcję preparatu składa się jedna kapsułka z witaminami i minerałami oraz dwie kapsułki z DHA. Suplement diety Pueria Duo został skomponowany z myślą o kobietach w ciąży (od 13. tygodnia ciąży) i kobietach karmiących piersią. Skład stworzono według wytycznych Polskiego Towarzystwa Ginekologów i Położników. Preparat nie zawiera żelaza – suplementowanie tego składnika w okresie ciąży nie jest obowiązkowe, jest zalecane wyłącznie w określonych konkretnych przypadkach. Kwas DHA (tu w postaci trójglicerydów o dobrej biodostępności) wspomaga utrzymanie prawidłowego widzenia oraz prawidłowego funkcjonowania mózgu. Składnik ten jest zalecany do suplementacji w okresie ciąży i karmienia piersią, gdyż wspiera prawidłowy rozwój mózgu i oczu u płodu oraz u niemowląt karmionych piersią. Cholina wspomaga utrzymanie prawidłowego metabolizmu homocysteiny. Witamina D jest potrzebna dla prawidłowego wzrostu i rozwoju kości u dziecka. Ponadto wspiera prawidłowe wchłanianie i wykorzystanie wapnia i fosforu, uczestniczy w procesie podziału komórek oraz wspomaga prawidłowe funkcjonowanie układu odpornościowego. Jod wspomaga właściwe funkcjonowanie tarczycy i układu nerwowego, wspiera ponadto prawidłowy metabolizm energetyczny. Foliany wspomagają wzrost tkanek matczynych, uczestniczą w procesie podziału komórek i wspierają prawidłową produkcję krwi.\nSuplement diety Pueria Duo przeznaczony do stosowania jako uzupełnienie codziennej diety w składniki wspierające prawidłowy przebieg ciąży i prawidłowy rozwój płodu. Preparat przeznaczony dla kobiet w ciąży od 13. tygodnia oraz dla kobiet karmiących piersią. Do stosowania u osób dorosłych.\nSposób użycia kapsułek Pueria Duo: