Budapeszt: Konferencja Via Carpathica\n7 października w ośrodku Larus w Budapeszcie węgierska Krajowa Rada Architektów zorganizowała konferencję „Via Carpathica”.\nO godz. 10.00 uczestników konferencji przywitali Barsiné Etelka Pataky, prezes Ogólnokrajowej Rady Architektów, Szabolcs Nyíri – prezes Towarzystwa Spraw Drogowo-Kolejowych, oraz Dr. János Tóth – główny sekretarz Stowarzyszenia Nauk o Komunikacji.\nJednym z pierwszych był wykład Eszter Vitályos – sekretarz Stanu ds. Funduszy Unijnych, nt.„Via Carpathica – Trasa łącząca rejony wschodnie UE – Przedsięwzięcia Krajów Wyszehradzkich, następnie obecni wysłuchali uwag pana Tomasza Piotra Poręby - wiceprzewodniczącego TRAN Komisji Transportu i Turystyki w Parlamencie Europejskim – nawiązujących do angielskiej prezentacji przedstawiającej ważność „Via Carpathica” oraz jej połączenia z siecią komunikacyjną Europy.\nPo przerwie kawowej miały miejsce wystąpienia nt. 1. Pytania Geostrategiczne i gospodarcze. Po przywitaniu obecnych przez Pétera Kiss-Parciu – wicesekretarza Stanu z Ministerstwa Spraw Zewnętrznych nastąpił wykład inauguracyjny Julianny Orbán Máté – dyrektork Via Carpathica EGTC – pt. „Jakie mogą mieć zalety połączenia północno-południowe na granicah wschodnich UE?”. Później nastąpił wykład Zoltána Felméry, pracownika naukowego Uniwersytetu Narodowego Służby Użyteczności Publicznej nt. „Znaczenia polityki bezpieczeństwa dotyczące trasy”. Gyula Ocskay – gł. sekretarz Służby Pomocniczej Przedsięwzięć Międzynarodowych Środkowoeuropejskich (CESCI) mówił o „Znaczeniach gospodarczych trasy”, a prof. Dr. Károly Jármai – wicerektor spraw rozwoju z Uniwersytetu z Miszkolca na temat spojeń potencjału wiedzy na trasie w rejonach wschodnich UE.\nPo przerwie obiadowej radziła sekcja Pytań polityki komunikacji nr. 2., którą miał pokierować Dr. László Mosoczi – wicesekretarz Stanu ds. komunikacji. Posiedzenie rozpoczęto słowami przedstawiciela Ministerstwa Spraw Rozwojowych. Z wymienionego ministerstwa przybyła Edina Békefi – kierowniczka Działu Gł. ds. Komunikacji Drogowej, której wykład nosił tytuł „Wykształcenie efektywnej, zrównoważonej i zintegrowanej trasy w relacji północ-południe, połączenia z sieciami europejskimi i narodowymi”. Później nastąpił wykład Michala Halabica- wicesekretarza Republiki Słowackiej z Ministerstwa Spraw Architektonicznych, Regionalnych i Rozwoju ds. komunikacji drogowej nt. „Stan obecny przygotowań i rozbudowania odcinku słowackiego Via Carpathica”. Następnym wykładowcą był Jarosław Waszkiewicz, dyrektor Departamentu Transportu Drogowego w Ministerstwie Infrastruktury i Budownictwa, tytułem jego referatu był „Stan przygotowania odcinków polskich Via Carpathica – brakujące odcinki, wąski przekrój poprzeczny, oraz harmonogram rozbudowy”. Na końcu sekcji wymówił György Lakits, dyrektor naczelny Utiber Közúti Beruházó Sp.z.o.o. – prezes Sekcji Komunikacyjnej w Ogólnokrajowej Radzie Architektów na Węgrzech. Jego tematem był „Stan przygotowań odcinków węgierskich Via Carpathica”.\nNa końcu serii wykładów było posiedzenie nr. 3. Zadania rozwoju specjalistycznego oraz nawiązające do tego usługi pod prezesurą eksperta Tamása Perjés – dyrektora technicznego TRENECON Sp.z.o.o. (Ogólnokrajowa Rada Architektów na Węgrzech). W ramach tej sekcji można było uczestniczyć w wykładach Dr. Györgya Karmazina – właściciela BI-KA Logistyczna Sp.z.o.o. pt. „Efektywny i ekonomiczny transport towarowy”, Jánosa Mondovics – przedstawiciela MLBKT –węgierskiego Ogólnokrajowego Towarzystwa Logistycznego, Nabycia i Gospodarowania pt. „Możliwości logistyczne” i Zoltána Debreczeni – dyrektora infrastruktry i bezpieczeństwa DHL Freight Węgry Sp.z.o.o. pt. „Utrzymywanie linii transportowej świadczącej usługi międzynarodowe i wysokiego poziomu”.\nGłównymi patronami konferencji byli Péter Szijjartó, minister spraw zagraniczych oraz Dr. Miklós Seszták, minister ds. rozwoju narodowego. Kolejnym patronem był György Wáberer, pełnomocnik premiera ds. logistyki krajowej na Węgrzech.\n3300 kilometrowa trasa Via Carpathica powinna zapewnić połączenie autostradą z północy od Morza Bałtyckiego aż do Morza Czarnego, oraz do Morza Egejskiego na południu. 340 kilometrowy odcinek węgierski przebiegałby trasą Koszyce-Miszkolc-Debreczyn-Oradea, 8 krajów uczestniczących w tym projekcie do 2026 roku chciałoby zakończyć projekt dotyczący 3300 kilometrowego szlaku.\n8 krajów biorących udział w tym projekcie podpisało deklarację w Warszawie. W spotkaniu brali udział przedstawiciele gabinetów spraw komunikacyjnych i rozwojowych Litwy, Polski, Ukrainy, Słowacji, Węgier, Rumunii, Bułgarii i Turcji. Reprezentantem Węgier był Ákos Péter Mernyei – sekretarz Stanu Ministerstwa Narodowego Spraw Rozwoju ds. kontaktów UE i międzynarodowych. Na konferencji w charakterze obserwatora był też obecny reprezentant Czech.\nPrzebiegająca przez 8 krajów trasa o długości 3300 km tworzyłaby część sieci transeuropejskiej TEN-T, a fragment węgierski planowany przez Miszkolc i Debreczyn wyniósłby 340 kilometrów.\nW Polsce obecnie budowany jest 140 kilometrowy odcinek trasy łączący m.in. Lublin i Rzeszów, dalsze dwa odcinki kilkukilometrowe już są gotowe. Łączna długość trasy polskiej Via Carpathica powinna wynieść 680 kilometrów. Odcinek węgierski od granicy przebiegałby przez Miszkolc i Debreczyn aż do granicy z Rumunią. Słowacki odcinek zachaczałby o Koszyce oraz Preszów i przy Barwinku przekraczałby granicę z Polską.\nW konferencji brał też udział m.in. András Buskó, członek Komisji Kultury, Młodzieży i Sportu Ogólnokrajowego Samorządu Polskiego na Węgrzech.\n(inf. np.MAGAZYN POLAKIA tł. Endre Bóka)


ÓSEMKOWY KLUB RECENZENTA: Tuwim. Wylękniony bluźnierca - Mariusz Urbanek - recenzja\nTuwim. Wylękniony bluźnierca - Mariusz Urbanek - recenzja\nKsiążka Mariusza Urbanka „Tuwim. Wylękniony bluźnierca”– to poruszająca i wciągająca opowieść biograficzna o „Jojne Tuwimie z Gęsiej ulicy”, „fabrykancie poezji z Łodzi”, czyli najwybitniejszym poecie dwudziestolecia międzywojennego, którego utwory znalazły się w spisie lektur szkolnych, gdy miał zaledwie 32 lata. Z charakterystyczną dla jego pisarstwa wnikliwością, autor przedstawia nie tylko wiedzę na temat życia poety, ale także jego przyjaciół, znajomych i bliskich. A jest to wiedza ogromna, bo Mariusz Urbanek napisał również biografie między innymi o Bolesławie Wieniawie – Długoszewskim, Władysławie Broniewskim czy Janie Brzechwie, którzy pozostawali w mniejszej lub większej zażyłości z poetą.\nDzięki świetnie dobranym anegdotom, cytatom, wspomnieniom tych, którzy znali Juliana Tuwima, fragmentom listów czy bulwersujących opinii czyta się tę biografię z przyjemnością i wzrastającym z rozdziału na rozdział zaciekawieniem. Wyłania się z niej skomplikowana osobowość poety, przy czym autor skupia się przede wszystkim na jego działalności, pisarstwie, stara się zrozumieć postępowanie i wybory.\nZaletą utworu jest to, że nie narzuca swoich opinii, w obiektywny sposób przedstawia fakty, z których wyrasta nietuzinkowa, oryginalna biografia twórcy wybitnego, żyjącego twórczością i wierzącego w swoje artystyczne powołanie, napiętnowanego ze względu na swoje pochodzenie, atakowanego zarówno przez polskich, jak i żydowskich szowinistów.\nTuwim Mariusza Urbanka – to nie tylko mistrz słowa i ciętej riposty, prowokator siejący zgorszenie („Wiosna”) i świadomie drażniący opinię publiczną świetnymi tekstami kabaretowymi, ale także pochłonięty do końca życia zbieraniem unikatowych tekstów i przedmiotów koneser i bibliofil. To także człowiek tragiczny, do końca swoich dni zmagający się „ze swoim żydostwem i swoją polskością”, podejmujący dramatyczną próbę odnalezienia się w wojennej, obcej, bo poza granicami kraju (Brazylia, USA), w którym czuł się najlepiej, rzeczywistości. Z zamieszczonego na końcu wywiadu autora z przybraną córką poety – Ewą wynika, że nie czuł się także dobrze w powojennej rzeczywistości, mimo że był hołubiony przez komunistycznych dygnitarzy. Te znajomości wykorzystywał wielokrotnie, choćby narażając własne życie, by uratować skazanych na śmierć Jerzego Kozarzewskiego i jego pięciu towarzyszy.\nJulian Tuwim żył tak, że nie tylko znajomym zrobiło się po jego śmierci nudno, dlatego gorąco polecam lekturę biografii – opowieści o poecie, którego teksty znamy od dzieciństwa, piosenki śpiewamy z Hanką Ordonówną, Ewą Demarczyk, Czesławem Miłoszem czy Markiem Grechutą, a tak naprawdę niewiele o nim wiemy.\nAutor: ÓSEMKOWY KLUB RECENZENTA o 09:58\nEtykiety: biografia, iskry, julian tuwim, lk, mariusz urbanek, tuwim, wylękniony bluźnierca


KLUB NICOLE, CZYLI AQUA DI GIOIA W WERSJI DLA OSZCZĘDNYCH | AnnaBlog\nNicole 026 ma być "odpowiednikiem" perfum, które swego czasu bardzo lubiłam oraz, do których chętnie wracam. Mimo, iż obecnie zafascynował mnie Hugo Boss to Aqua Di Gioia siedzi mi czasem w głowie. Jaka jest Aqua Di Gioia?\nAcqua di Gioia to inspirowane wakacjami na tropikalnych wyspach perfumy przeznaczone dla silnych kobiet o nieposkromionej naturze. Kwiatowa kompozycja uosabia ucieczkę na łono natury. Zapach rozpoczyna się lekkimi, bardzo świeżymi nutami cytryny i mięty, które po chwili ustępują miejsca nutom jaśminu, różowego pieprzu i peonii - połączeniu stanowiącemu linię serca. Podstawę zapachu natomiast wypełniają nuty francuskiego labdanum, drzewa cedrowego i... cukru.\nZe strony producenta <KLIK> możemy dowiedzieć się małe co nieco o tajemniczym numerze 026. Opis jest dość skąpy i jak na mój gust nie rozbudza wyobraźni.\nNicole 026 (odpowiednik: Giorgio Armani / Acqua Di Gio; grupa: kwiatowe): piżmo, frezja, groch, hiacynt, drzewa egzotyczne, jaśmin\n026 po pierwszym użyciu i przez pierwszych kilka minut jest dość intensywny, kwiatowy wręcz jaśminowy aczkolwiek jak na mój nos z wyraźnie wyczuwalnym piżmem. Po pewnym czasie piżmo przestaje dominować, również jaśmin łagodnieje- wówczas zapach robi się zdecydowanie przyjemniejszy, lżejszy aczkolwiek cały czas ewidentnie kwiatowy. W 026 brakowało mi tej początkowej świeżości, którą pamiętałam z Aqua Di Gioia, również jaśmin jest tu trochę zbyt jednoznaczny, zbyt oczywisty. Na plus trzeba zaliczyć trwałość i przyjemne "rozwinięcie" kiedy to do głosu dochodzą pozostałe nuty zapachowe. Zapach zdecydowanie bardziej pasował mi po godzinie niż zaraz po aplikacji. Mam wrażenie, że po pewnym czasie 026 ulega swego rodzaju ociepleniu i "oswojeniu", nie drażni nosa, nie powoduje bólu głowy... całkiem przyjemnie się do nich wraca. Perfumy 026 w ogólnym rozrachunku i biorąc poprawkę na cenę uznaję za dobre, aczkolwiek nie jest to idealnie odwzorowana Aqua Di Gioia.\nCzy jestem za?\nMyślę, że tak. Wygodna, podręczna i idealna do torebki buteleczka. Ładny, aczkolwiek nie identyczny, zapach. Przystępna cena i dobra trwałość. Trzeba również zdać sobie sprawę, że po perfumy "odpowiedniki" nie muszą sięgać "koneserzy" czy osoby, które na flakonik za 200 zł stać. Produkty Nicole są alternatywą dla tych, którzy chcą mieć w swojej toaletce perfumy podobne do oryginały a jednocześnie zaoszczędzić kilka groszy.\nZachęcam również do zgłębienia strony producenta i przyłączenia się do Klubu Nicole, dzięki czemu można zyskać dodatkowe rabaty. Zapraszam i namawiam do spróbowania, a nóż wasz nos nie wyczuje różnicy :)\npuderniczkam 22 maja, 2015 13:46\nCiekawe, czasami trafia się na udane zamienniki :-)\nKlub Nicole 09 czerwca, 2015 08:45\nPróbowała Pani już naszych zapachów?\nKarolina Jastrząb 22 maja, 2015 15:33\ntaki zamiennik to fajna opcja do torebki :)\nKlub Nicole 09 czerwca, 2015 08:46\nTak, bardzo poręczna buteleczka :)\nMagdalena B 22 maja, 2015 17:25\nJa mam zamiennik Versace i muszę przyznać że mi się podoba.\nMaria Smolarek-Wilińska 22 maja, 2015 17:51\nkiedyś miałam i faktycznie zapachy bardzo trwałe :)\nKlub Nicole 09 czerwca, 2015 08:47\nDziękujemy, cieszymy się, że nasze zapachy przypadły Pani do gustu :)\nAngelika Rybak 22 maja, 2015 19:47\nMoja mama uwielbia takie zamienniki :) ja jakoś wciąż jestem sceptycznie nastawiona :) wolę uzbierać grosz do grosza i kupić oryginał :) ale coraz częściej czuję u koleżanek fajne perfumy :) ostatnio mój nos wyczuł u znajomej channel numer 5 pewna byłam, że ma oryginał :) okazuje się że podróbka :)\n*Nataleczka* 22 maja, 2015 21:05\nJa znam ten zapach i ładny.\nRejczel 10 sierpnia, 2015 07:38\nZachęcona powyzszym wpisem zakupiłam opisywany perfum. Czy jestem zadowolona? Nie! Autorka wpisu najwyraźniej nie ma pojęcia jak pachnie oryginał. Zapach nicole nawet w minimalnym stopniu nie przypomina oryginału. Jest duszacy i babciny. Masakra!!\nRejczel 11 sierpnia, 2015 07:48\nZachęcona wpisem z bloga zakupiłam opisany perfum. Niestety zapach ten nawet w minimalnym stopniu nie przypomina oryginału. Autorka chyba nie ma pojęcia jak pachnie aqua di gioa. Zapach nicole po prostu jest duszacy. Masakra.\nKosmetyczkaAni Aniaa 15 sierpnia, 2015 15:05\nAutorka ma pojecie jak pachnie oryginał, wącha go co jakis czas bo stoi na jej toaletce ;) Co do zapachu Nicole- zdania nie zmieniam i uważam, że jest przyjemny, nie nazwałabym go babcinym. Poza tym, niestety nie ma się co oszukiwać za 26 zł nie dostaniesz jota-w -jotę identycznej Aqua di gioa co zaznaczyłam w poście. Wiesz gusta są różne, przykro, że zapach nie przypadł Ci do gustu.


Jakim sposobem dokonać sprawnie przeprowadzkę? Zobacz więcej w artykule poniżej! | 02Designs\nHome » Jakim sposobem dokonać sprawnie przeprowadzkę? Zobacz więcej w artykule poniżej!\nJakim sposobem dokonać sprawnie przeprowadzkę? Zobacz więcej w artykule poniżej!\nUniwersalnie wiadomo, że człowiek w trakcie całego swojego życia może zmieniać w szeregu przypadków miejsce prywatnego zamieszkania. Jest to bowiem rzeczywisty fakt, z jakim nie jesteśmy w stanie w jakikolwiek sposób dyskutować. Przeważnie naszymi powodami, jakie aktywnie motywują nas do odmienienia dotychczasowego naszego miejsca zamieszkania to najczęściej względy finansowe.\nLepiej opłacana praca jest bowiem elementem, który potrafi nas niezmiernie mocno zmotywować do działania.\nNie czekaj! Jeżeli zajmuje Cię najnowsza treść (http://www.hmlnosewicz.pl/praca/slusarz/), to obowiązkowo musisz wejść w ten link. Tam wyszukasz wiele uzupełniających szczegółów z nią powiązanych.\nNiemniej jednak nie są to wykluczające powody, dla których to robimy. Okazuje się również, że pragniemy też zauważalnej zmiany w życiu, czego niewątpliwie może dostarczyć nam nowe miasto - sprawdź: przeprowadzka na terenie miasta Wrocław.\nTendencje przeprowadzek obecnie są szczególnie zróżnicowane. Najczęściej to osoby z niedużych miejscowości w poszukiwaniu środków finansowych decydują się zatrzymanie się w dużych centrach. Z innej strony strony osoby zmęczone nieustannym biegiem wielkich miast pragną chociaż na pewien czas doznać spokoju w wiejskich warunkach. W obu wypadkach jednak sam fakt zrealizowania przeprowadzki (sprawdź tutaj) potrafi być wyjątkowo uciążliwy. Mowa w tej sytuacji również o nieodzowności transportu wszelkich naszych rzeczy jak i późniejszym wyekwipowaniu mieszkania. Jakim sposobem jesteśmy zobowiązani w związku z tym zaplanować swoją przeprowadzkę, jeżeli chcemy uczynić możliwie jak w największym stopniu przyjemnie?\nGłówną naszą czynnością, jaką naturalnie powinno się koniecznie wykonać przed zainicjowaniem jakichkolwiek prac to szczegółowo zabezpieczyć posiadane rzeczy. Zrealizowanie takiego kroku pozwoli nam stosownie zaplanować pozostałe działania. O ile przeważnie nie mamy kłopotu z przewiezieniem naszych prywatnych rzeczy - , to jednak w wielu przypadkach uciążliwy okazuje się transport mebli.\nPrzewiezienie ich osobistym środkiem transportu może nam bowiem powodować wiele trudności. Na szczęście w tej sytuacji z pomocą przyjdą nam różnorodne prywatne firmy, jakie oferują nam na rozległą skalę fachowy transport mebli na terenie miasta Wrocław. Oczywiście taka decyzja będzie związana z pewnym kosztem pieniężnym, niemniej jednak pozwoli nam on w niedługim czasie cieszyć się nowym miejscem zamieszkania.


Poruszanie się po mieście przypominało mały horror. Obserwowała mijających ją ludzi, słuchała trzepoczących się w ich piersiach serc i zastanawiała, jakim cudem te istoty wciąż żyły. Świat się zmienił, ale choć wiedziała o tym od chwili powrotu, niezmiennie dawało jej się to we znaki. W efekcie nie pierwszy raz czuła narastająca z każdą kolejną frustrację, tym silniejszą, skoro wylądowała w samym środku wielkiej metropolii. Jakby tego było mało, musiała ukrywać się przed wzrokiem tych, którymi szczerze gardziła i których z łatwością mogła pozbawić życia.\nTo nie powinno być tak. Ta myśl nie dawała wampirzycy spokoju, dręcząc bardziej niż cokolwiek innego. Miała wrażenie, że to takie upokarzające – konieczność krycia się w cieniu, choć przecież powinno być odwrotnie. Wciąż pamiętała czasy, kiedy każde wyjście na ulice kończyło się strachem i poruszeniem pośród zarówno jej pobratymców, jak i ludzi. Rozstępowali się przed nią, spoglądając nań z obawą i całymi sobą dając do zrozumienia, że tylko modlili się, żeby przypadkiem nie zdecydowała się ich skrzywdzić. Wiedziała o tym doskonale, zdolna przewidzieć targające nimi emocje. To było tak oczywiste, jak i świadomość potęgi, którą wówczas dysponowała, zajmując pozycję, która przecież od samego początku jej się należała. Była królową, a więc kimś, kogo należało traktować z należytym szacunkiem…\nA przynajmniej tak było kiedyś.\nW milczeniu powiodła wzrokiem dookoła, wręcz przytłoczona widokiem tętniącego życiem, pogrążonego w pozornym tylko półmroku Seattle. Ulicami przemykały samochody, ludzie mijali się wzajemnie, raz po raz potrącając jeden drugiego. Chociaż było późno, dookoła latarnie i wystawy sklepów dosłownie się jarzyły, rzucając to dziwne, sztuczne światło na wszystko, co znajdowało się w ich zasięgu. Nikt nie zwracał na nią uwagi, zupełnie jakby była jedną z tych marnych, pozbawionych znaczenia istot – zwyczajnym śmiertelnikiem, który nie zasłużył na choćby szczątkową uwagę. Wiedziała, że powinna się z tego cieszyć, bo teraz najważniejsze pozostawało wtopienie się w tłum, przynajmniej do czasu podjęła konkretnych działań, ale taki stan rzeczy i tak wzbudzał w kobiecie gniew. To było takie upokarzające, chociaż przynajmniej nie było nikogo, kto mógłby ją oceniać.\nNie podejrzewała nawet, że przyjdzie jej upaść aż tak nisko, choć to i tak wydawało się lepszą perspektywą, aniżeli powrót do podziemi. Była tutaj, kolejny raz musząc się wycofać i czekając… Och, tak – jak na ironię potrafiła czekać, nawet jeśli nigdy nie była szczególnie cierpliwa. Wampiry podobno były do tego stworzone, zaś Isobel zdążyła się przekonać, że ostrożne planowanie kolejnych kroków zwykle dawało zadowalające efekty. Zdawała sobie sprawę z tego, że to właśnie pośpiech za każdym razem prowadził ją do upadku. Tak było całe wieki temu, kiedy potęga przysłoniła jej zdrowy rozsądek na tyle, by przestała dostrzegać istotne oznaki zagrożenia, jak również tym razem. Gdyby była ostrożniejsza, nikt nie podważyłby jej potęgi w Mieście Nocy. Być może popełniła błąd, usiłując grać fair, zgodnie ze starymi regułami. Możliwe, że zabicie króla wcale nie było takie istotne – w końcu zdążyła wyprzeć jego wpływy, a on jak ostatni tchórz zostawił wszystko i wszystkich. Równie błędnie postąpiła, decydując się zaufać komukolwiek, a już zwłaszcza zdając się na Gabriela, skoro był taki chwiejny. Gdyby wiedziała, już dawno wymogłaby na Michaelu przyprowadzenie dziewczyny, bo mając ich przy sobie razem, nie musiałaby obawiać się, że którekolwiek z nich zwróci się przeciwko niej.\nPopełniła bardzo wiele błędów, które widziała dopiero teraz, spoglądając na swoje działania z perspektywy czasu. Najpoważniejszym z nich jednak było to, że jak ostatnia naiwna rzuciła się na Elenę – cholerne Światło, jak nazywali dziewczynę wszyscy wokół, choć przecież nie była nikim szczególnym. Przynajmniej początkowo, bo teraz Isobel widziała, że pozwoliła ponieść się emocjom, na własne życzenie tworząc sobie wroga. Gdyby zostawiła tę dziewczynę w spokoju, inne jej plany miałyby szansę się powieść… Ale skąd tak naprawdę mogła wiedzieć, że Ciemności zależy na tej małolacie, skoro jej rzekomy sojusznik nawet słowem nie skomentował działań, które podejmowała?\nChwilami wciąż nie docierało do niej to, że w tak prosty sposób straciła Rafaela – a wraz z nim zwierzchnictwo nad demonami. Tak po prostu odeszły, podążając za bratem i ojcem, zupełnie jakby jej pozycja nigdy nie miała znaczenia. Isobel wiedziała, że nigdy nie będzie miała pełnej władzy nad tymi istotami, ale to i tak było niczym najgorszy z możliwych ciosów. Czuła się oszukana, a to nie powinno mieć miejsca, choć pewnie sama była sobie winna. Gdyby była rozsądniejsza, nie pozwoliłaby sobie na wiarę w to, że ona i Ciemność mogliby stać się partnerami; ta istota była zbyt przebiegła i dumna, by postawić kogokolwiek na równi ze sobą – i to nawet ją. Może i pod wieloma względami byli do siebie podobni, ale to o niczym nie świadczyło, zaś Isobel bardziej niż kiedykolwiek wcześniej rozumiała, że w rzeczywistości pozostawała wyłącznie marionetką. Zaczęła się również zastanawiać, czy to możliwe, żeby dała się wciągnąć w jakąś chorą grę, której zasad nie znała i najpewniej nie miała poznać, a która opierała się przede wszystkim na dawaniu Ciemności tego, czego ta oczekiwała. Śmierć Eleny bez wątpienia była mu na rękę, tak jak i zmuszenie jej do sprowadzenia dziewczyny z powrotem, co zresztą pociągnęło za sobą liczne konsekwencje.\nOczywiście nie zapytała o to wprost, choć miała okazję. Rozmowa z mężczyzną, który pierwszy raz od wieków zaszczycił ją swoją obecnością, wciąż nie dawała Isobel spokoju. Wspomnienie słów, które wówczas padły – a zwłaszcza tego jednego, jedynego imienia – niezmiennie doprowadzało ją do szału, utrudniając panowanie nad sobą. To nie powinno mieć miejsca, bo zwykle kontrolowanie emocji przychodziło Isobel ot tak, ale teraz wszystko było inne. Nie sądziła, że kiedykolwiek sprawy zabrnął aż tak daleko, a ona zostanie zobowiązana, żeby komukolwiek służyć – a już zwłaszcza Ciemności, z która układ przecież był jasny. Spłaciła swój dług całe wieki temu, a jednak…\nOphelia… Wszystko przez Ophelię!\nBezwiednie zacisnęła dłonie w pięści, czując narastającą frustrację. Gdyby była w pokoju hotelowym, najpewniej pokusiłaby się o zniszczenie pierwszej rzeczy, która wpadłaby jej w ręce. Nie miała przy sobie nikogo, na kim mogłaby wyładować gniew, a jakby tego było mało, właśnie znajdowała się w otoczeniu setek śmiertelników – z tym, że żadnego z nich nie mogła tknąć. Jakże szalony był świat, w którym przyszło jej żyć, skoro nawet wyrwanie serca choćby jednemu ze znajdujących się w zasięgu rąk ludzi, nie wchodziło w grę?!\nGniewnie zmrużyła oczy, ledwo powstrzymując grymas, kiedy przypomniała sobie o kolorowych soczewkach. Musiała je nosić, żeby niepotrzebnie nie zwracać uwagi lśniącymi, rubinowymi tęczówkami – czymś, co jedynie potęgowało lęk, który potrafiła wzbudzić samym tylko spojrzeniem. Szczerze tego nienawidziła, niezmiennie mając ochotę pozbyć się tłamszących jej wyostrzony wzrok dodatków. Tylko czekała aż soczewki w końcu się rozpuszczą, a ona przestanie mieć wrażenie, że spogląda na świat zza brudnej szyby. Wrażenie było takie, jakby wszystko wokół przysłaniała delikatna mgiełka, nie wspominając o tym, że widziała dosłownie każdą niedoskonałość na powierzchni soczewek – najmniejszą choćby rysę czy zabrudzenie. Co prawda była w stanie to ignorować, a z czasem nawet przywyknąć do spoglądania na świat w ten sposób, ale doświadczenie samo w sobie nie przypadło jej do gustu, a już na pewno nie zamierzała go zaakceptować.\nWłaściwie sama nie była pewna, co takiego chciała zrobić. Siedzenie w hotelowym pokoju, choćby i najbardziej wygodnym, zdecydowanie nie było tym, czego oczekiwała. Co więcej, przecież nawet gdyby chciała, nie mogłaby sobie na to pozwolić. Ciemność oczekiwała od niej czegoś konkretnego, chociaż – a jakże! – choćby słowem nie zasugerowała, w jaki sposób Isobel mogłaby się przysłużyć. Wszystko sprowadzało się do niej i tego, co była w stanie zrobić. Musiała się zastanowić, poza tym pierwszy raz od dawna działała sama, poniekąd z własnego wyboru, bo szczerze wątpiła, żeby dopuszczenie do siebie kogokolwiek przyniosło jakiekolwiek skutki. Mogła stworzyć sobie towarzystwo albo zdać się na Huntera, ale czuła, że to nie jest najlepszy pomysł. Przypadkowa osoba z ulicy zdecydowanie nie miała być w stanie zadowolić królowej, z kolei demon… Och, względem nic zaczynała mieć naprawdę poważne wątpliwości – i to nawet w przypadku istoty, która pałała szczerą nienawiścią względem Rafaela.\nWciąż o tym myślała, kiedy ktoś uderzył w nią z całym impetem. W pierwszym odruchu nie zorientowała się, że doszło do zderzenia, reagując w absolutnie instynktowny sposób. Cofnęła się o krok, bez trudu utrzymując równowagę, a w następnej sekundzie z wyższością spoglądając na – jak ostatecznie się okazało – jednego z wielu przechodniów, który miał czelność na nią wpaść. Mężczyzna zatoczył się i ciężko upadł na chodnik, mrucząc coś gniewnie; Isobel rozpoznała przede wszystkim całą wiązankę przekleństw, co zdecydowanie nie przypadło jej do gustu. Och, to właśnie był jeden z licznych problemów ówczesnych czasów – całkowity brak kultury względem kobiet, co kiedyś byłoby nie do pomyślenia. Już nawet nie chodziło o to, że ta marna, ludzka istota nie zdawała sobie sprawy z tego, że właśnie wystawiała na próbę na nerwy kogoś o wiele silniejszego, kto w kilka chwil mógł wymordować całą ulicę. Zacisnęła dłonie w pięści, musząc trzymać nerwy na wodzy i mimowolnie krzywiąc się, gdy poczuła jakże nieprzyjemny, dający jej się we znaki swąd alkoholu. Już w czasach, które znała, śmiertelnicy nie stronili od picia, ale mało kiedy miała okazję przebywać w takich warunkach, zresztą chyba tylko szaleniec odważyłby pokazać jej się na oczy w takim stanie.\n– Uważaj, paniusiu!\nUniosła brwi, słysząc nieco bełkotliwy, wyraźnie poirytowany głos. Odrzuciła na plecy jasne włosy, prostując się niczym struna. Nawet nie zwróciła uwagi na tego, który na nią wpadł, zamierzając jak najszybciej go wyminąć i ruszyć dalej. Gdyby sytuacja była inna, nie zawahałaby się przed zrobieniem tej istocie krzywdy, ale teraz nie mogła sobie na to pozwolić. Zdecydowanie bezpieczniej było odejść, tym bardziej, że aż korciło ją, żeby poderwać z ziemi tego, który miał czelność zwracać się do niej w ten sposób, a potem zanurzyć dłonie w jego piersi – na tyle głęboko, żeby sięgnąć serca, a potem wyrwać je z piersi i zmiażdżyć nieszczęsny, wciąż trzepoczący się narząd jednym zdecydowanym ruchem. Oczywiście nie pożywiłaby się nim, nie uznając tej zbroczonej krwi. Tylko raz w Seattle pozwoliła sobie na polowanie na bezdomnych, musząc zadowolić się tym, co krążyło w żyłach ludzi, którzy upadli tak nisko, więc zdecydowanie nie zamierzała tego powtarzać. Ani alkohol, ani narkotyki nie były tym, co mogłoby ją zadowolić, a skoro tak…\n– Ej, nie przeprosisz kolegi? – usłyszała tuż za plecami. Chwilę później ktoś chwycił ją za ramię, więc szarpnęła się, bez trudu oswobadzając z niechcianego uścisku. – Patrzcie jaka nietykalna! Kultury w domu nie nauczyli?\nZ niedowierzaniem spojrzała na tego, który do niej mówił – dobrze zbudowanego, wpatrującego się w nią zamglonym wzrokiem śmiertelnika. Trudno było jej określić w jakim był wieku, Isobel zresztą nie obchodziło to, z kim miała do czynienia. Wiedziała jedynie, że miała przed sobą kogoś, kim szczerze gardziła i to tym bardziej, że również był pod wpływem alkoholu. Co więcej, ta istota śmiała zwracać jej uwagę, zupełnie jakby miała do tego prawo, chociaż zdecydowanie tak nie było.\nZacisnęła usta, ledwo powstrzymując się przed uświadomieniem nieszczęśnika, dlaczego postępował bardzo, ale to bardzo głupio, traktując ją w taki sposób. Bezpieczniej było milczeć, odniosła zresztą wrażenie, że jej obojętność i wyniosłość doprowadzała skupionego na niej śmiertelnika do szału.\n– Głucha jesteś czy co? – zniecierpliwił się. – Wpadłaś mi na kolegę. Wypadałoby przeprosić.\nTym razem musiała całą energię włożyć w to, żeby się nie roześmiać. Przeprosić? Miałaby kajać się przed człowiekiem, zupełnie jakby był kimś równym jej, a ona była mu coś winna? Nie wierzyła, że w ogóle śmiał zasugerować coś takiego, niejako utwierdzając Isobel w przekonaniu, że ludzie w ówczesnych czasach pozwalali sobie na o wiele więcej, aniżeli powinni. Nie rozumiała jakim cudem to nieśmiertelni zostali zmuszeni do wycofania się w cień, ulegając wpływowi rasy, która w wielu przypadkach zachowywała się co najmniej prymitywnie. Być może w grę wchodziły wyjątki – jednostki, które mogłaby uznać za margines społeczny – ale nie dbała o to. W tamtej chwili liczyło się przede wszystkim to, że takie istoty chodziły po świecie, wystawiając jej nerwy na próbę i aż prosząc się o to, żeby zmusić ją do zrobienia czegoś, czego teoretycznie nie powinna.\nGdyby tylko zechciała, mogłaby zaprowadzić porządek. Musiała być ostrożna i to zarówno z wykorzystywaniem telepatii, jak i zdradzaniem swojej obecności. Uwolnienie mocy i zrównanie jednej z większej ulic Seattle z ziemią, jawiło się nieśmiertelnej jako dziecinna igraszka… A przy tym zadanie wystarczająco proste i tak kuszące, że ledwo była w stanie się powstrzymać. Jedynie zdrowy rozsądek pozwolił kobiecie utrzymać nerwy na wodzy, przypominając o konieczności pozostania w cieniu. Nie obawiała się Volturi i praw, które rzekomo teraz obowiązywały, bo żaden z Włochów nie miał na nią wpływu. Jedynym, czym się przejmowała, było to, że Licavoli zbyt wcześnie mogliby zorientować się gdzie była, a to wszystko by skomplikowana. Miała względem nich plany, ale potrzebowała czasu, żeby je zrealizować. Tracenie go na przypadkowe ludzkie istoty nie było warte przekreślenia wszystkiego, co do tej pory zdołała osiągnąć.\nWłaśnie z tego powodu nie odezwała się nawet słowem. W zamian raz jeszcze omiotła kolejno stojącego przed nią śmiertelnika, a później tego, który z jej powodu wylądował na chodniku. Zauważyła, że ten drugi z wysiłkiem przetoczył się w taki sposób, by znaleźć się na kolanach i z tej pozycji spróbować się podnieść. Ostatecznie pomógł mu w tym kolejny mężczyzna, być może członek tej grupki, ale to w gruncie rzeczy nie miało dla niej znaczenia. Ona przede wszystkim chciała się oddalić i o nich zapomnieć – najlepiej tak szybko, jak tylko miało się to okazać możliwe, póki wciąż miała w sobie choć odrobinę cierpliwości.\nOch, gdyby to było takie proste…\nKtóryś z nich coś za nią zawołał, ale puściła jego słowa mimo uszu. Kątem oka zauważyła, że kilku przechodniów obejrzało się z zaciekawieniem, być może spodziewając się czegoś co najmniej poważnego – tego, że jednak pozwoli się sprowokować albo w inny sposób zareaguje na zaczepki. Sęk w tym, że nikt nie wyglądał na chętnego, żeby jakkolwiek zareagować, kiedy zaś uszu Isobel dobiegły dość niewybredne określenia pod jej adresem, zorientowała się, że kilka osób w pośpiechu odwróciło wzrok. Przyśpieszyła, uśmiechając się pod nosem w chłodny, pozbawiony wesołości sposób. To jest wasza solidarność, ludzie? Tak wiele obojętności dla siebie nawzajem?, pomyślała mimochodem, bynajmniej niezaskoczona takim stanem rzeczy. Tak było zawsze, właściwie odkąd sięgała pamięcią. Ludzie robili wszystko, byleby ocalić swoje życie, czasami również najbliższych, ale nic ponad to. Zabawne, że najczęściej jednoczyli się dopiero wtedy, gdy mieli nóż na gardle i zmuszeni byli zacząć walczyć. Cóż, na pewno musiała przyznać, że ludzie bywali fascynujący – a przy tym równie uparci, co i w wielu kwestiach okrutni. Tym bardziej wydawało jej się to, że akurat nieśmiertelnych traktowali jak bestie, skoro paradoksalnie byli do siebie tak bardzo podobni.\nOczywiście tylko do pewnego stopnia…\nSkrzywiła się, nie do końca usatysfakcjonowana kierunkiem, który przybrały jej myśli. Nie lubiła porównywać śmiertelników do siebie, swoich pobratymców, a więc tych, którzy przecież powinni mieć władzę. Nie bez powodu natura nadała im cechy, które pozwalały dominować nad słabszymi. Tak działała natura, więc porządek, który aktualnie panował na świecie, zdecydowanie nie był normalny. Czuła to całą sobą, aż rwąc się do tego, żeby spróbować przywrócić stan rzeczy sprzed dnia, w którym upadła. Wiele by za to dała, a jednak z jakichś niezrozumiałych dla niej powodów ci, którym najbardziej powinno zależeć na przywróceniu naturalnego porządku, zwrócili się przeciwko niej. Gdyby było inaczej, pewne rzeczy nigdy nie miałyby miejsca, a ona nie musiałaby czuć się jak intruz, obserwując to, co działo się wokół niej – ludzi, dla których była obojętna, chociaż przecież nie powinna.\nBez trudu zorientował się, że ktoś ją obserwuje. Zrozumiała również, że jest śledzona, tym bardziej że ci, którzy podążali za nią krok w krok, nawet nie próbowali szczególnie ukrywać swojej obecności. Nie żeby byli do tego zdolni, dysponując marnymi, ludzkimi zmysłami i próbując mierzyć się z istotą, która z łatwością mogłaby zetrzeć ich z powierzchni ziemi, ale Isobel i tak poczuła się rozczarowana. Czy naprawdę ludzkość upadła aż tak nisko? Nie miała pojęcia, to zresztą nie wydało się wampirzycy istotne. O wiele ważniejsze pozostawało to, że ktokolwiek próbował ją śledzić, o ile tak mogła nazwać nieudolne podążanie tuż za nią. Czuła na sobie przenikliwe spojrzenia, słyszała śmiechy i wiedziała, że nie ma co liczyć na spokojny, przyjemny wieczór. Wręcz przeciwnie – wszystko wskazywało na to, że pewne osoby zamierzały dostarczyć jej rozrywki, chociaż wcale nie była pewna czy to dobrze, czy może wręcz przeciwnie.\nPrzyśpieszyła – tylko nieznacznie, zresztą wciąż utrzymywała ludzkie tempo. Znów usłyszała śmiech, tym samym utwierdzając się w przekonaniu, że najpewniej przypadkiem urodziła męską dumę kilku nieszczęśników. Żałosne, przeszło jej przez myśl, ale choć z łatwością mogła pozbyć się niechcianego towarzystwa, nie zrobiła tego. Przez krótką chwilę nawet miała na to ochotę, ale zmieniła zdanie, kiedy wyraźnie wyczuła charakterystyczny zapach narastającego z każdą kolejną sekundą pożądania.\nAch… Więc do tego wszystkiego mieli czelność jej pragnąć? Uśmiechnęła się drapieżnie, wciąż powstrzymując się przed obejrzeniem przez ramię. W porządku, więc niech i tak będzie – skoro jej pragnęli, mogła dać im przynajmniej cień złudzenia, że zdołają ją posiąść. Ludzie zdecydowanie byli okrutni, co miała okazję zaobserwować nie raz, ale teraz na dodatek miała na to niemalże materialny dowód – trzy naiwne potwory, które najpewniej bez chwili wahania podniosłyby rękę na przedstawicielkę swojego gatunku. Gdyby była śmiertelniczką, najpewniej zaczęłaby się bać, ale w sytuacji, w której ci mężczyźni próbowali zwrócić się przeciwko niej, towarzyszył jej przede wszystkim gniew.\nTo, a także narastająca z każdą kolejną sekundą satysfakcja, kiedy uświadomiła sobie, że być może jednak miała mieć szansę przelać dzisiaj krew.\nBędąc śmiertelniczką, mając pewność, że późną porą podąża za nią trzech dobrze umięśnionych, pijanych mężczyzn, zaczęłaby się bać. Najpewniej szukałaby pomocy albo przynajmniej usiłowała trzymać się blisko dobrze oświetlonych, zatłoczonych ulic, czekając aż zrezygnują z pogoni. Nawet ludzie mieli instynkt samozachowawczy, zaś Isobel czuła, że na miejscu nieprzygotowanej do walki kobiety postąpiłaby w taki sposób.\nW momencie, w którym usłyszała, że kroki za jej plecami przyśpieszają, zatrzymała się.


NASZ SUCHEDNIÓW: listopada 2014\nDopiero co pisałem o szachistach ze Świetlicy Środowiskowej, a już mamy pierwszy "Mikołajkowy Turniej Szachowy", który odbędzie się 5 grudnia o godzinie 16.30 w Ośrodku Kultury Chrześcijańskiej. Skierowany jest do uczniów szkół podstawowych i gimnazjum. Współorganizatorem imprezy są Rycerze Kolumba. Podobne turnieje odbywają się między innymi w Kielcach i w Starachowicach. Mam nadzieję, że ten Suchedniowski na stałe wpisze się do sportowego kalendarzyka. W naszym mieście i gminie mamy wielu młodych szachistów, którzy odnosili już sukcesy na tym polu, a to tylko może być zapowiedzią wielu emocji sportowych.\nZgłoszenia przyjmowane są w sekretariatach szkół i w Świetlicy Środowiskowej przy ul. Kościelnej 7.\nW sobotę, 29 listopada rozegrano 3 kolejkę Suchedniowskiej Ligi Futsalu. Była to runda remisów, ponieważ aż trzy mecze zakończyły się podziałem punktów. W najciekawszym spotkaniu Blaugrana prowadziła na siedem minut przed końcem 5:3, ale AKS zdołał doprowadzić do remisu. Również w pojedynku "Hotelarzy" z "Urzędnikami", ci pierwsi prowadzili 2:0, ale UMiG zdołał doprowadzić do remisu 2:2, pomimo, że Paweł Bałchanowski strzelił trzy bramki, ale jedna była samobójcza. Również Paweł Łapka trafiał do siatki swojej i rywali. Tradycyjnie nie zabrakło hat-tricków, tym razem w wykonaniu Piotra Grudniewskiego i Marcina Więckowskiego dla Astry oraz Macieja Nowaka dla Radcar. Liderzy Hotel Świętokrzyski i Inter Cars stracili pierwsze punkty, a MPower miał wolny termin.\nDwie nasze firmy w setce\nW ogłoszonym przez "Echo Dnia" rankingu najbogatszych firm w województwie świętokrzyskim znalazły się dwie z gminy Suchedniów. "Złotą Setkę 2013" otwiera Kolporter, który również w latach 2012 i 2011 był na pierwszym miejscu. 59. lokatę zajęło Przedsiębiorstwo Usług Specjalistycznych Termatex z Ostojowa, a 80. Kleen Tex z Suchedniowa, obie firmy w poprzednich dwóch latach nie były notowane na wspomnianej liście.\n27 lat Ośrodka Kultury Chrześcijańskiej\nW miejscu dawnego Domu Parafialnego, który był wzniesiony w latach 30-tych ubiegłego stulecia, po pracach remontowo-budowlanych otwarto Ośrodek Kultury Chrześcijańskiej im. Jana Pawła II. Uroczystego poświęcenia dokonał Prymas Polski kardynał Józef Glemp w dniu 30 listopada 1987 roku. W Ośrodku prowadzona jest nie tylko działalność kulturalna, znalazło się tam miejsce na kancelarię parafialną oraz dla świetlicy parafialnej. Ponadto po adaptacji sal, prowadzi tam swoją działalność koło Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków oraz Suchedniowska Korporacja Samorządowa.\nSiatkarze przegrali z akademikami\nW piątek, 28 listopada siatkarze trzecioligowego Kajrox Orlicza podejmowali AZS UJK Kielce, jednego z faworytów do tytułu mistrzowskiego. Biało-niebiescy nie sprostali akademikom i przegrali 0:3 (-17, -17, -16). Goście byli zespołem lepszym, a ponadto nasza drużyna grała nierówno, tracąc seryjnie po kilka punktów.\nOrlicz: Garbala, Działowski, Siwoń, Zatorski, Tusznio, Belicki, Marszałek, Stępień, Dróżdż. Suchedniowianie kolejny mecz rozegrają 5 grudnia we Włoszczowie.\nAutor: Szymon Piasta o 12:37 Brak komentarzy:\n"Andrzejki" w świetlicy parafialnej\nDzisiaj są imieniny Andrzeja, a więc czas zabaw i prywatek tzw. Andrzejek. W Świetlicy Parafialnej nie zapomniano o tej tradycji i w środę, 26 listopada została zorganizowana Zabawa Andrzejkowa. Jak nakazuje zwyczaj, dzieci miały szansę poznać swoją przyszłość za sprawą przygotowanych specjalnie dla nich przepowiedni i wróżb. Zwiedzały kolejne salony wróżbiarskie, gdzie mogły się w nich dowiedzieć, na podstawie horoskopów i kart, jaka czeka ich przyszłość, jak chociażby w jakim zawodzie będą pracowały, gdzie będą mieszkać, jakiej marki będą miały samochód, a nawet imię swojej sympatii. Wróżbom tym oczywiście towarzyszyły wspólne tańce i zabawy z poczęstunkiem.\nZ myślą o nadsyłanych zdjęciach dawnego Suchedniowa utworzyłem nową stronę Suchedniów Wczoraj. Jest dostępna na Facebooku pod adresem TUTAJ.\nAutor: Szymon Piasta o 14:53 1 komentarz:\nGłosujemy dla Przedszkola\nPrzedszkole Samorządowe im. Jana Pawła II w Suchedniowie bierze udział w konkursie "Wielki Konkurs Ekologiczny dla przedszkoli - ZWIERZAKOLUBNI". Do wygrania są atrakcyjne nagrody, ale by trafiły do naszych maluchów, potrzebna jest Wasza pomoc. Konkurs polega na oddaniu głosu na konkretne przedszkole, a właściwie na pracę wykonaną przez dzieci z tej placówki. Suchedniowskie przedszkolaki zgłosiły pracę "Żółwiaczki zwierzaczki - Foliuś i Błękitek". Aby zagłosować na naszych, należy wejść na stronę http://www.buliba.pl/konku…/wielki-konkurs-ekologiczny-2014/ wybrać panel "DLA GŁOSUJĄCYCH" i dalej "GALERIA", a potem kliknąć "Zobacz prace!". W okienku "Szukaj" wpisać Suchedniów i potwierdzić "Enter". Myślę, że nie jest to skomplikowane.\nPrzed głosowaniem konieczna jest rejestracja w serwisie Buliba.pl. Instrukcja jak się zarejestrować znajduje się w linku poniżej dotyczącym głosowania.\nAutor: Szymon Piasta o 12:23 1 komentarz:\nSzachy w świetlicy parafialnej\nW świetlicy parafialnej utworzono sekcję szachową. Od października odbywają się cotygodniowe zajęcia z tej gry królewskiej, jak potocznie są nazywane szachy. Wymagają one wiedzy, koncentracji, umiejętności przewidywania. I między innymi te cechy wyrabiają sobie dzieci podczas nauki gry w szachy, prowadzonej przez instruktora Romana Kaput. Być może wkrótce będzie głośno nie tylko o szachistach z "Trójki", ale również ze świetlicy parafialnej. Według mnie był to bardzo dobry pomysł opiekunów, ponieważ gra w szachy to nie tylko rozwój intelektualny, ale i odciągnięcie dzieci od komputerów.\nZdjęcia Suchedniowa i jego mieszkańców\nPrzechodząc ulicami naszego miasta i w jego okolicach spotykamy ciekawe miejsca i mijamy niejednokrotnie nieznanych nam ludzi. Co z tych obrazów pozostaje w naszej pamięci? Sięgnijcie po aparaty i uwiecznijcie te momenty.\nZatrzymajcie się z aparatem i spróbujcie pokazać te miejsca i osoby innym spojrzeniem. Ulice i ich zabudowa oraz życie mieszkańców są wdzięcznym tematem. A jeżeli zrobiliście to już wcześniej, to podzielcie się z innymi swoimi zdjęciami, na których zapisaliście piękno, niezwykłość i magię miejsc znanych i nieznanych w naszej gminie.\nZapraszam nie tyle do konkursu, co do prezentacji i promowania ciekawych miejsc na terenie miasta i gminy Suchedniów, życia codziennego jego mieszkańców oraz przypomnienia archiwalnych zdjęć. Celem jest poznawanie nowych, interesujących zakątków i zarazem uwiecznienie ich na zdjęciach, z myślą o następnych pokoleniach.\n- osoby (m.in.: wszystkie aspekty życia codziennego, wydarzenia sportowe i kulturalne itd.)\n- miejsca (ulice, domy, inna zabudowa)\n- zdjęcia ze starych albumów (przedstawiające wyjątkowe miejsca i życie w dawnym Suchedniowie)\nJak widać celowo pominąłem przyrodę, ponieważ to temat oklepany, a ponadto konkursy na ten temat przeprowadza Nadleśnictwo Suchedniów. Każda fotografia powinna posiadać krótki opis (miejsce wykonania, orientacyjna data wykonania, ewentualny opis co przedstawia).\nZdjęcia należy przesłać do 21 grudnia 2014 roku na adres piasta.szymon@gmail.com\nDla najciekawszych prac przewidziane są nagrody. Nadesłanie zdjęć jest równoznaczne ze zgodą na ich opublikowanie na stronie Nasz Suchedniów. Jest też pierwsza propozycja Adama, pomysłodawcy konkursu, zdjęcie w kategorii osoby - "Suchedniowscy Burmistrzowie".\nAutor: Szymon Piasta o 10:13 2 komentarze:\nPrzyszłe mistrzynie grzebienia\nPatrycja w czasie konkursu.\nW piątek, 28 listopada w Końskich odbył się III Międzyszkolny Konkurs Fryzjerski o Puchar Dyrektora Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 3. Tematem tegorocznego konkursu była "Fryzura słowiańska", i jak łatwo się domyślić, wśród uczestników dominowały inspiracje teledyskiem "My Słowianie". W konkursie wzięły udział Patrycja Wojtyna (I klasa technikum) i Kinga Dębowska (II klasa technikum), reprezentantki suchedniowskiego Zespołu Szkół. Bardzo dobrze wypadła Patrycja, która zdobyła wyróżnienie, a warto podkreślić, że chodzi dopiero do pierwszej klasy technikum usług fryzjerskich i zawodu uczy się od niespełna 3 miesięcy. Uczennice przygotowały nauczycielki zawodu: Justyna Słopiecka i Ewa Zuba. Gratulujemy!\nMinistranci z Ostojowa liderem!\nBardzo dobre występy zanotowały trzy nasze zespoły rywalizujące w Lidze Ministrantów. W kategorii szkół podstawowych Suchedniów rozgromił Bór 11:1, a Ostojów był jeszcze skuteczniejszy aplikując Kościelnemu 12 bramek, nie tracąc żadnej. W tabeli prowadzi Ostojów 12 punktów (5 meczów), przed Bliżynem 9 pkt. (3), NSJ 9 (4), Suchedniowem 6 (4), Borem 3 (4), Kościelnym 3 (4) i Ostrą Bramą 0 (4). W klasyfikacji strzelców na drugim miejscu jest Kacper Tumulec (Suchedniów) - 10 goli, a Dawid Arabasz (Ostojów) ma 7 trafień.\nW kategorii gimnazjów, drużyna z Suchedniowa powtórzyła wyczyn młodszych kolegów i również wygrała z Borem 11:1. Prowadzi Bliżyn 9 (4), przed Franciszkanami 7 (4), Suchedniowem 6 (4), NSJ 6 (4), Pogorzałym 4 (4) i Borem 3 (4). W klasyfikacji strzelców prowadzi Mateusz Tumulec z 10 golami.\nRocznica śmierci Marka Garbali\nMało kto wie, że dzisiaj obchodzimy 11 rocznicę śmierci Marka Garbali, który zmarł 28 listopada 2003 roku we Wrocławiu, a pochowany został na naszym cmentarzu. Pochodził z Suchedniowa, ale związany był z Wrocławiem. Wybitny i niekwestionowany znawca języka, jeden z najbardziej cenionych w kraju krytyków literackich, wieloletni mentor i „położny” wielu liczących się poetów, nazywany w swym środowisku literackim „Chirurgiem słowa”. Razem z Lotharem Herbstem powołał do życia sławną grupę poetycką „Agora” (1965). Był kierownikiem Piwnicy Świdnickiej, a przez ostatnie lata życia kierownikiem Towarzystwa Miłośników Wrocławia, gdzie redagował m. in. „Kalendarz Wrocławski”. Przez kilka lat prowadził we Wrocławiu konkursy poetyckie, opiekował się kołami literackimi, służył radą młodym piszącym z całej Polski. W Zielonej Górze Akademia Twórczych Poszukiwań organizuje Ogólnopolskie Konkursy Literackie im. Marka Garbali, a w Suchedniowie...\nAutor: Szymon Piasta o 15:44 Brak komentarzy:\nKielecki Bank Żywności organizuje Świąteczną Zbiórkę Żywności w dniach 28-30 listopada. W piętek w godz. 14-20, w sobotę 9-19, w niedzielę 10-15. Aby wziąć udział w zbiórce wystarczy podczas zakupów w najbliższy weekend kupić dodatkowy produkt i przekazać wolontariuszom Banku Żywności dyżurującym w sklepach. Produktami, które głównie są zbierane są: olej, cukier, ryż, makaron, słodycze, konserwy, dżemy. Produkty zebrane podczas zbiórki trafią do najbiedniejszych dzieci, rodzin wielodzietnych, bezdomnych, chorych, niepełnosprawnych, a także do wielu innych osób, których nie stać na zakup żywności. Zbiórka zostanie przeprowadzona w 105 sklepach, w tym w Tesco i w Biedronce w Suchedniowie.\nPartyjka brydża /1974/.\nDigitalni tubylcy to generacja wychowana w świecie nowych technologii, 24-godzinnej telewizji, komputerów i całej masy cyfrowych gadżetów. Jeśli czegoś nie wiedzą, to raczej włączą laptopa i poszukają potrzebnych informacji, niż sięgną po encyklopedię, nie wspominając już o wybraniu się do biblioteki. Znajomości nawiązywane są za pomocą skype. Jest to pokolenie, które nie zna świata bez komputerów i internetu, to własnie digitalni tubylcy, których mózgi ukształtowały się pod wpływem nowych technologii.\n25 rocznica śmierci Michała Dąbrowskiego\n28 listopada 1989 roku w Suchedniowie zmarł Michał Dąbrowski, były dyrektor Suchedniowskiej Fabryki Odlewów [FUT]. Pracę zaczynał jako tokarz w Fabryce Maszyn Rolniczych w Lublinie, by później pokonywać kolejne szczeble kariery: technika w Suchedniowskiej Fabryce Odlewów i w Hucie „Ludwików” w Kielcach, urzędnika w Spółce Akcyjnej - Towarzystwo Akcyjne Przemysłu Metalurgicznego w Radomsku, nauczyciela w Publicznej Szkole Dokształcającej Zawodowo w Radomsku, kierownika produkcji w firmie F. Rademacher w Bytomiu, pełnomocnika w firmie Karl Schmidt-Konstrukcje Żelazne, właściciela firmy SPAW-Warsztaty Konstrukcyjno-Mechaniczne w Bytomiu, technika mechanika w Spółdzielni Rzemieślniczej Warsztat „Norma” w Bytomiu. W Suchedniowie był: kierownikiem technicznym, zastępcą dyrektora technicznego, starszym technologiem, dyrektorem naczelnym, zastępcą dyrektora ds. administracyjno-handlowych w Fabryce Urządzeń Transportowych.\nW okresie okupacji brał czynny udział w strukturach ZWZ, a następnie AK; zaangażowany w produkcję pistoletu maszynowego „Sten”; po wyzwoleniu współtwórca rozwoju FUT poprzez jego rozbudowę oraz zmianę profilu produkcyjnego od łańcuchów „Galla” do samojezdnych wózków podnośnikowych; przewodniczący MRN w Suchedniowie; udzielał się w inicjatywach społecznych, m. in. przy budowie szkoły i zbiornika wodnego. Miał wiele odznaczeń, w tym m.in.: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Polonia Restituta, „Medal wojska”, Krzyż Armii Krajowej, Krzyż Partyzancki, krzyż „Za zasługi dla ZHP”, „Rozeta z Mieczami” do krzyża „Za zasługi dla ZHP” i liczne odznaczenia resortowe i regionalne.\nRadni kadencji 2010-2014.\nPierwsza w kadencji 2014-2018 sesja Rady Miejskiej w Suchedniowie odbędzie się w dniu 1 grudnia 2014 roku w Suchedniowskim Ośrodku Kultury "Kuźnica". Rozpoczęcie obrad od godziny 14. Tematyka dotyczyć będzie między innymi:\n- złożenia ślubowania przez radnych Rady Miejskiej\n- wybór przewodniczącego Rady Miejskiej\n- wybór wiceprzewodniczących Rady Miejskiej\n- złożenie ślubowania przez Burmistrza Miasta i Gminy\nOrlicz po rundzie jesiennej\nZa nami runda jesienna sezonu 2014/15 na czwartoligowych boiskach. Piłkarze zawiesili buty na kołkach. Czas więc na podsumowanie pierwszej części sezonu.\nKadra Orlicza jaka jest, wszyscy sympatycy klubu wiedzą. Nie możemy więc od naszych piłkarzy wymagać za wiele, ale nie może się powtórzyć wynik z Kajetanowa. Jeszcze nigdy Orlicz, w prawie 100 letniej historii nie przegrał w takim stosunku - 1:10 to klęska i hańba.\nBiało-niebiescy w piętnastu spotkaniach zdobyli 13 punktów, co daje średnią poniżej punktu na mecz 0.87), złożyły się na to 4 wygrane (MKS Zdrój Busko, Neptun Końskie, Naprzód Jędrzejów, Hetman Włoszczowa) i remis z Pogonią Staszów. Cała zdobycz punktowa odnosi się do własnego boiska, na wyjazdach na sześć spotkań, wszystkie zostały przegrane - dokonali tego jako jedyny zespół w lidze.\nOdbiór odpadów w grudniu\nUrząd Miasta i Gminy Suchedniów informuje, że nastąpiła zmiana terminów w odbiorze odpadów w miesiącu grudniu 2014 roku. Dotyczy to odbioru szkła, plastiku i popiołu. Nowe terminy odbioru:\nszkło - 29 grudnia 2014r. (poniedziałek)\nplastik - 30 grudnia 2014r. (wtorek)\npopiół - 31 grudnia 2014r. (środa)\nPoczątki aptekarstwa w Suchedniowie\nStrona tytułowa księgi.\nPierwsze wzmianki dotyczące działalności apteki w Suchedniowie podają rok 1879. Dowiedzieć się tego możemy na podstawie "Księgi do zapisywania poleceń od Władz" z 1878 roku. Księga została wydana z Oddziału Lekarskiego Kieleckich Władz Gubernialnych w dniu 19 grudnia 1878 roku o czym informuje wpis na ostatniej stronie podpisany przez Inspektora Medycznego, Asesora Farmacji i Sekretarza Oddziału. Księga zawiera wpisy po lewej stronie aktów przychodzących do apteki z Kieleckiego Urzędu Lekarskiego, a z prawej wpisy korespondencji wysłanej do w/w Urzędu. Rubryki są dwujęzyczne: rosyjskie i polskie. Pierwszy wpis pochodzi z 23 lutego 1879 roku i tę udokumentowaną datę należy uważać za rozpoczęcie działalności apteki w Suchedniowie.\nNatomiast pierwsza udokumentowana lokalizacja apteki pochodzi z 1896 roku i odnosi się do budynku przy obecnej ulicy Bodzentyńskiej (obok Nadleśnictwa). Wcześniej mieściła się w domu Osipa Tutajewicza, skąd 24 czerwca 1882 roku została przeniesiona do domu Pinkusa Grünmana. Pół roku później 23 stycznia 1883 roku dzierżawcą apteki został prowizor farmacji Józef Gołaszewski, który ją kupił 8 marca 1884 roku. Kolejna przeprowadzka miała miejsce 15 listopada 1889 roku, kiedy aptekę przeniesiono od Grünmana do Józefa Zielińskiego. Ten ostatni nabył ją od Gołaszewskiego 26 maja 1892 roku, ale ponieważ warunki do jej prowadzenia nie były nadzwyczajne, więc 20 lutego 1896 roku wydzierżawił działkę przy wspomnianej ulicy Bodzentyńskiej i na niej wybudował dom mieszkalny, w którym otworzył aptekę 30 czerwca 1896 roku. (info: kronika Andrzeja Sułka).\n"Trójka" wygrała konkurs w Wąchocku\nW środę, 26 listopada w Miejsko-Gminnym Ośrodku Kultury w Wąchocku odbył się IV Zlot Czarownic Wokół Łysej Góry połączony z VI Konkursem Wiedzy o LGD. Do rywalizacji przystąpiło siedem zespołów ze szkół podstawowych reprezentujące swoje gminy. Z Suchedniowa, podobnie jak rok temu, w konkursie wzięła udział drużyna z Samorządowej Szkoły Podstawowej nr 3.\nMłodzi uczestnicy w dziesięcioosobowych teamach zmagali się z konkurencjami przygotowanymi przez organizatorów. Pierwszym zadaniem były kalambury. Konkurencja polegała na odgadywaniu haseł w różnych kategoriach m.in.: postać, miejsce, czynność, przysłowia i powiedzenia. Każda drużyna miała do odgadnięcia dwa hasła. Jeden z członków drużyny wylosowaną zagadkę przedstawiał gestykulując lub rysując, a pozostali mieli za zadanie odgadnąć tajemnicze hasło. Zarówno podczas pokazywania jak i rysowania nie wolno było używać słów ani wydawać innych dźwięków. Zawodnicy wykazali się ogromną spostrzegawczością i poczuciem humoru.\nInnym zadaniem był labirynt, w którym uczestnicy mieli za zadanie w jak najkrótszym czasie „przejść” używając ołówka przez ów labirynt i tym samym wskazać żabie drogę do owadów. Udzielanie odpowiedzi na pytania w ramach konkurencji pn. "Jeden z siedmiu wspaniałych" dla większości zawodników nie stanowiło większej trudności. Uczestnicy posiadali ogromną wiedzą o szlakach turystycznych przebiegających przez tereny LGD Wokół Łysej Góry, parkach krajobrazowych, doskonale znali nazwiska osób i ich funkcje w organach statutowych LGD.\nBył również konkursu wiedzy o LGD i LSR, w którym drużyny miały za zadanie rozwiązać rebus. Jak widać zadania postawione przed uczestnikami nie były łatwe, tym większe gratulacje dla "Trójki", która wywalczyła pierwsze miejsce, pozostawiając za sobą ekipy z Wąchocka, Brzezinek, Cedzyny/Skorzeszyc, Psar, Huty Nowej i Łącznej. Naszą szkołę reprezentowali: Aleksandra Miernik, Filip Włodarczyk, Tomasz Bury, Oliwia Zięcina, Norbert Łakomiec, Kacper Tumulec, Weronika Matysek, Aleksandra Kuroś, Maja Łokieć, Konrad Sułek, opiekunem grupy był nauczyciel Dominik Ziętkowski. (więcej zdjęć na fanpage).\nW ostatnim czasie spotykam się ze starszymi mieszkańcami Suchedniowa, którzy narzekają, że czują się cyfrowo wykluczeni, ponieważ nie umieją obsługiwać komputerów. Jest udowodnione, że zdecydowanie najmniej osób umiejących dobrze wykorzystać komputer jest wśród emerytów, osób biernych zawodowo i bezrobotnych. Grupy te są szczególnie zagrożone cyfrowym wykluczeniem, pozbawieniem korzyści płynących z rozwoju technologii, również dlatego, że w grupach tych i tak jest dużo mniej osób korzystających z komputera.\nCzy można tym osobom pomóc? Myślę, że tak. Są w Suchedniowie stowarzyszenia i organizacje pozarządowe, które mogą zająć się tym problemem. Przecież nadrzędnym celem jest edukacja cyfrowa osób w wieku 50+ wykluczonych cyfrowo lub czujących się niepewnie w tym środowisku. Są bezpłatne programy, po które warto sięgnąć i zrealizować je w naszym mieście. Czy będę mógł wkrótce napisać o takich szkoleniach w Suchedniowie?\nAutor: Szymon Piasta o 16:31 1 komentarz:\nWe wtorek, 25 listopada do naszej biblioteki przywędrowały małe i duże misie i misiaczki, aby razem z nami świętować Dzień Pluszowego Misia. Do zabawy z milusińskimi pluszakami dołączyły się dzieci, które licznie zgromadziły się w bibliotece. Wspólnie poznaliśmy historię dnia pluszowego misia, rozwiązywaliśmy zagadki i czytaliśmy misiowe opowiastki, każdy z uczestników mógł zdobyć "misiowy medal", a na koniec zrobiliśmy sobie misiowo-pluszakowe zdjęcia. Dziękujemy wszystkim za miłą i wesołą zabawę.\nMuzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku opublikowało wykaz ponad 30 tysięcy nazwisk żołnierzy Legionów Polskich, pełniących służbę w latach 1914-1918. Wśród nich znalazłem jedenastu z Suchedniowa i Badowskiego Józefa z Michniowa. Suchedniowscy legioniści to: Dorobczyński Bronisław, Dulęba Alojzy, Fabiański Witold, Kalemba Bronisław, Lefman Jakub Ignacy, Miernik Józef, Mikiciński Ryszard, Pajączkowski Kazimierz, Pająk Piotr, Sikorski Stefan, Żołądek Stanisław Wincenty. Prośba do Suchedniowian, być może jesteście w posiadaniu wiadomości i zdjęć o naszych legionistach - podeślijcie, opublikuję.\nChóry w kościele\nW niedzielę, 23 listopada w suchedniowskim kościele uczczono świętą Cecylię, patronkę artystów, chórów, muzyków, śpiewaków. Podczas koncertu w ramach "Cecyliady", wystąpiły trzy chóry: Nauczycielski Chór "Coro Cantorum" z Ostrowca Świętokrzyskiego prowadzony przez Ewę Goworowską, chór z Sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej ze Skarżyska prowadzony przez Jarosława Wiśniosa oraz chór "Senior" z Suchedniowskiego Ośrodka Kultury "Kuźnica" prowadzony przez Jerzego Fąfarę.\nCzy wiecie, że dzisiaj 25 listopada jest Światowy Dzień Pluszowego Misia, który ustanowiono całkiem niedawno, bo w 2002 roku. Ciekawa jest historia, a właściwie dwie o powstaniu pierwszych maskotek w 1902 roku.\nPierwsza wersja dotyczy prezydenta Stanów Zjednoczonych Teodora Roosvelta, który w 1902 roku wybrał się na polowanie. Jeden z towarzyszy prezydenta postrzelił małego niedźwiadka i zaniósł go do Roosvelta. Ten natychmiast kazał go uwolnić. Jeden ze świadków uwiecznił historię niedźwiadka na rysunku w waszyngtońskiej gazecie, którą czytał producent zabawek. Zaczął produkcję maskotek pod nazwą Teddy Bear, która do dziś w języku angielskim jest określeniem wszystkich pluszowych misiów.\nDruga historia opowiada o Niemce, która była sparaliżowana. Dla zabicia czasu szyła różne zwierzaki z materiału. Później jej siostrzeniec skorzystał z pomysłu i otworzył fabrykę pluszowych zabawek.\nNie wiadomo, jak było dokładnie, ale jakby na to nie patrzeć pluszowe misie mają dzisiaj swoje święto. Chyba nie ma osoby, która nie znałaby chociażby Kubusia Puchatka, Misia Yogi, Misia Paddingtona czy Misia Uszatka.\nOsiedle Piłsudskiego (fot. A. Sasal).\nW nocy z poniedziałku na wtorek w Suchedniowie spadł pierwszy śnieg. Nie były to obfite opady, raczej tylko poprószyło, ale kierowcy samochodów musieli już skrobać szyby. Śnieg powoli topnieje, bo temperatura jest dodatnia. Jest to jednak pierwszy sygnał, że zima nadchodzi.\nDane statystyczne budżetu\nUrząd Statystyczny w Kielcach opublikował dane statystyczne budżetów jednostek samorządu terytorialnego w województwie świętokrzyskim za 2013 rok. Nie będę w tym miejscu wyjaśniał z czego składają się dochody i wydatki tych budżetów. Skupiłem się na danych statystycznych, a wnioski każdy może sobie wyciągnąć.\n- Dochody, wydatki i wynik finansowy budżetów gmin (w nawiasie wyniki za rok 2012):\nSuchedniów dochód 23356,3 (23912,6) - wydatki 22704,1 (22150,6) nadwyżka 652,3 (1762,0) tys. złotych.\nDla porównania Bodzentyn 34153,6 (33387,9), Bliżyn 23805,0 (26853,4), Łączna 14890,9 (14848,8). Jak widać nasz budżet nie był wysoki, a przecież z wymienionych miejscowości Suchedniów jest największy.\nW sobotę, 22 listopada w gościnnych murach Przedszkola spotkali się nauczyciele seniorzy z Sekcji Emerytów i Rencistów przy gminnym oddziale Związku Nauczycielstwa Polskiego w Suchedniowie. W spotkaniu wzięli udział zaproszeni goście, w tym między innymi Marianna Szymkiewicz, przewodnicząca OSEiR, dyrektorzy suchedniowskich szkół: Halina Tuśnio, Izabela Głowala-Działak, Grzegorz Michnowski, dyrektor przedszkola Zofia Dulęba, Cezary Błach, przewodniczący Suchedniowskiej Korporacji Samorządowej, nowo wybrany burmistrz Suchedniowa.\nTemat przewodnim było 75-lecie Tajnej Organizacji Nauczycielskiej (TON). Anna Pasek przygotowała bardzo ciekawy referat, w którym przedstawiła historię tej organizacji. W późniejszej dyskusji wspominano suchedniowskich nauczycieli biorących udział w tajnym nauczaniu. Postanowiono upamiętnić wszystkich nauczycieli z naszego terenu, którzy nauczali w czasie okupacji na tajnych kompletach.\nPrzedszkolaki zgłębiały wiedzę kulinarną\nO tym, że w Przedszkolu jedzą smacznie i zdrowo nie muszę nikogo przekonywać. Panie z obsługi potrafią tak przygotować posiłki, że palce lizać. Ostatnio tajniki kulinarne zgłębiali starszaki. Dzięki wiedzy nabytej w Przedszkolu wiedzą już jak dbać o zdrowie i, że jednym ze sposobów na jego zachowanie jest przestrzeganie odpowiednio zbilansowanej diety. Dzieci dowiedziały się jakich produktów spożywczych należy unikać, a które powinny zajmować w naszym jadłospisie najwięcej miejsca. Pamiętając o zasadach zdrowego żywienia, starszaki same przygotowały drugie śniadanie z produktów przyniesionych przez siebie do przedszkola. Przed przystąpieniem do działań kulinarnych dokładnie umyły ręce oraz założyły fartuszki. Następnie wszyscy wspólnie przypomnieli sobie zasady bezpieczeństwa, których należy przestrzegać podczas przygotowywania posiłków i przystąpili do pracy. Przygotowane kanapki były nie tylko smaczne ale i zdrowe. Okazało się, że nawet niejadki mogą polubić warzywa i zjadać je z apetytem! (więcej zdjęć na fanpage).\nDawid (drugi z prawej strony).\nWielokrotnie już pisałem o suchedniowskich zespołach muzycznych. Jednak mało kto wie, że w jędrzejowskiej grupie "Hardware" występuje gitarzysta basowy Dawid Piasta z Suchedniowa. Do zespołu trafił przez przypadek. Przed laty był dobrze zapowiadającym się łucznikiem Olimpii Suchedniów. Częste starty w zawodach zaowocowały wieloma znajomościami, w tym z Michałem Musiałem z Jędrzejowa. Po latach, w wakacje 2012 roku spotkał się z kolegą i okazało się, że zespół muzyczny "Hardware" poszukuje basisty. Od lipca 2013 roku grupa występuje w składzie: Patryk Szczygieł (wokal), Michał Musiał (gitara), Kamil Terczyński (gitara), Dawid Piasta (gitara basowa), Konrad Chlewicki (perkusja).\n"Hardware" odniósł już kilka sukcesów, w tym między innymi zajął trzecie miejsce na ogólnopolskim przeglądzie kapel rockowych "Czysty Akord" w kieleckim WDK. We wrześniu 2012 roku zajął pierwsze miejsce na przeglądzie zespołów muzycznych w Połańcu oraz otrzymał nagrodę publiczności. W grudniu 2012 roku wygrał na przeglądzie "Trema". "Hardware" oprócz swoich autorskich kompozycji wykonuje także sporadycznie covery znanych rockowych utworów. Za nimi sporo koncertów w różnych częściach naszego kraju i dużo nabytego scenicznego doświadczenia. W najbliższym czasie planują wydać pierwsze w miarę możliwości profesjonalne demo, lecz ciągle blokadą są fundusze. Posłuchajcie TUTAJ.\nAutor: Szymon Piasta o 14:12 Brak komentarzy:\nMPower liderem SLF\nW dniu wczorajszym, tj. w sobotę, rozegrano 2 kolejkę Suchedniowskiej Ligi Futsalu. W najciekawszym meczu Inter Cars wygrał z Astrą 4:2 zapewniając sobie zwycięstwo w końcówce spotkania. Podobna sytuacja była w pojedynku Gromu z "Hotelarzami" i AKS z MPower, gdzie ci drudzy przechylali szalę zwycięstwa na swoją korzyść w ostatnich minutach gry. Natomiast Blaugrana uratowała w ten sposób remis. Prawdziwą kanonadę urządzili sobie "Urzędnicy" gromiąc Emigrowałem 14:1. W tej kolejce byliśmy świadkami aż pięciu hat-tricków w wykonaniu Krystiana Żakowicza, Sławomira Borunia, Michała Zegadły, Evgeni Ignatova, jednak najwięcej trafień (4) zanotował Paweł Bałchanowski. Po dwóch kolejkach bez straty punktów są trzy zespoły: MPower, Hotel Świętokrzyski, Inter Cars.\n11 lat Koła Wędkarskiego w Mostkach\nPrzez lata wędkarze z Mostek nie mieli swojego koła wędkarskiego, ba nie mieli nawet akwenu, gdzie mogli łowić ryby. Chociaż wcześniej było takie miejsce na Kaczce. Dopiero po powstaniu zalewu na rzece Żarnówce w roku 1984, poczyniono kroki, aby takowe wyodrębnić z koła suchedniowskiego. Zebranie założycielskie odbyło się 23 listopada 2003 roku w Wiejskim Domu Kultury w Mostkach i jest to data utworzenia Koła Wędkarskiego w Mostkach, którego pierwszym prezesem został Jacenty Jasik.\nSiatkarze na 1 miejscu!\nCoraz lepiej radzą sobie na trzecioligowych parkietach siatkarze Kajrox Orlicz. W dniu wczorajszym biało-niebiescy rozbili w Jędrzejowie tamtejszy 7NT wygrywając 3:0 (22, 19, 20). Gospodarze tylko w pierwszym secie próbowali nawiązać równorzędną walkę, głównie dzięki dobrej zagrywce. Nasi zawodnicy w odpowiedniej chwili odczytali grę rywali i już do końca spotkania nie oddali inicjatywy. Bardzo dobry mecz rozegrał Piotr Siwoń, którego atomowe zagrywki siały spostoszenie w liniach jędrzejowian. Nic więc dziwnego, że został wybrany MVP meczu. Ponadto w barwach Orlicza zagrali: Działowski, Garbala, Zatorski, Marszałek, Belicki, Stępień oraz Dróżdż (libero). Po czterech kolejkach Kajrox Orlicz jest na pierwszym miejscu z 10 punktami, drugi w tabeli SAS SF Wioletta Skarżysko ma 9 punktów, ale rozegrał jedno spotkanie mniej. Kolejny mecz z AZS UJ Kielce w Suchedniowie we wtorek o godz. 18.\nDzisiaj gra SLF\nW dniu dzisiejszym w hali sportowej zostanie rozegrana druga kolejka Suchedniowskiej Ligi Futsalu. Najciekawszym spotkaniem powinien być pojedynek Astry z Inter Cars, a więc drużyn, które wygrały swoje pierwsze mecze. Pierwsze punkty mogą zdobyć natomiast piątki UMiG lub Emigrowałem, które przegrały na inaugurację. Odkryje swoje karty Grom, który pauzował w pierwszej kolejce. Zapraszam od godziny 16.\nBezpieczeństwo w "Trójce"\nBezpieczeństwo w ruchu drogowym i codziennym życiu, było tematem spotkania, które odbyło się w środę, 19 listopada w Samorządowej Szkole Podstawowej nr 3. Anna Zielińska-Brudek, podinspektor Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej w Kielcach oraz Artur Putowski, starszy aspirant zapoznali rodziców uczniów i pracowników szkoły z zasadami m.in. poruszania się w obszarze niezabudowanym. Szczególną uwagę zwrócili na konieczność noszenia odblasków i pokazali w praktyce jak najlepiej to robić. Wdzięczną modelką była Gabrysia Stefańska z klasy IIa.\nPodaję oficjalne wyniki wyborów samorządowych uzyskanych przez kandydatów do Rady Miejskiej w Suchedniowie. Najwięcej głosów zebrał Mirosław Obara (242), przed Łukaszem Gałczyńskim (219) i Małgorzatą Stępień (203). Najmniejsze poparcie mieli Arkadiusz Lewandowski (5) oraz Renata Kuszewska i Anna Materek (po 15). Trzeba jednak wziąć pod uwagę fakt, że okręgi miały niejednakową liczbę wyborców. Najmniejsza różnica była pomiędzy Sebastianem Odelskim a Dariuszem Kowalikiem - 8 głosów, a największa pomiędzy Mirosławem Obarą a Dariuszem Kabałą - 164. W kartach ważnych stwierdzono 216 głosów nieważnych, w jednym przypadku mogło to nawet zadecydować o wyborze radnego.\nSuchedniowski Ośrodek Kultury "Kuźnica" zaprasza na "Cecyliadę", która odbędzie się w dniu 23 listopada o godz. 16 w kościele pw. Św. Andrzeja Apostoła w Suchedniowie. W obchodach świeta św. Cecylii, patronki śpiewu, muzyki kościelnej oraz chórów wystąpią:\n- chór "Coro Cantorum" z Ostrowca Świętokrzyskiego\n- chór z Sanktuarium Matki Bożej Ostrobramskiej w Skarżysku-Kamiennej\n- chór "Senior" z SOK "Kuźnica".\nSzlachetna Paczka to projekt, który pomaga potrzebującym w taki sposób, aby sami zaczęli radzić sobie w życiu. Od 14 lat jednoczy Polaków wokół idei mądrego pomagania. Darczyńcy przygotowują dedykowaną pomoc dla rodzin w potrzebie, a pomostem między nimi są SuperW, czyli wolontariusze Paczki. Największym prezentem dla żyjących w zapomnieniu jest świadomość: "Ktoś o mnie pamięta, Ktoś we mnie wierzy". Ma być to impulsem do dalszej walki o poprawę swojego losu.\nOd 22 listopada na stronie www.szlachetnapaczka.pl dostępna będzie baza rodzin w potrzebie. Darczyńca wybiera rodzinę wskazując magazyn, do którego chce dostarczyć paczkę. Następnie przygotowuje paczkę - sam lub z rodziną i przyjaciółmi - zgodnie z listą potrzeb wskazanych przez rodzinę. Darczyńca otrzymuje wsparcie wolontariusza - opiekuna rodziny, który jest z nią w kontakcie. W dniu finału - 13 lub 14 grudnia - Darczyńca dostarcza paczki do wskazanego magazynu. Następnie poprzez wolontariusza otrzymuje relację z doręczenia prezentów. Koordynator Rejonu Skarżysko-Kamienna Monika Osińska tel. 695 394 033.\nWystawa fotografii "Odkrywanie Biebrzy"\nMiejsko-Gminna Biblioteka Publiczna im. Jana Pawła II w Suchedniowie zaprasza na wystawę fotograficzną z cyklu "Natura-Sztuka" zatytułowaną "Odkrywanie Biebrzy". Zdjęcia na wystawę zostały wykonane przez fotografików przyrody z 10 krajów na terenie Biebrzańskiego Parku Narodowego podczas XXXIII Międzynarodowego Kongresu Federacji Fotografów Dzikiej Przyrody (IFWP).\nW czasie kilkudniowego pobytu nad Biebrzą uczestnicy kongresu mieli okazję fotografować różnorodności biebrzańskiej fauny i flory. To właśnie wyjątkowe walory przyrodnicze tego regionu sprawiają, że tereny te są cenionym miejscem, przyciągającym wielu obserwatorów i miłośników przyrody zarówno z kraju, jak i z zagranicy.\nWystawa powstała z okazji jubileuszu 20-lecia Biebrzańskiego Parku Narodowego obchodzonego w 2013 roku. Organizatorami wystawy są Polska Akademia Nauk Muzeum Ziemi w Warszawie, Biebrzański Park Narodowy oraz Międzynarodowa Federacja Fotografii Przyrodniczej.\nWystawę można oglądać do 10 stycznia 2015 r. w godzinach otwarcia biblioteki.\nDzieci w oceanarium\nW dniu 6 listopada w Kielcach w Galerii Echo otwarto oceanarium. Na otwarcie przybyło ponad 200 dzieci, w tym grupa z suchedniowskiego oddziału Towarzystwa Przyjaciół Dzieci. Podczas imprezy jej uczestnicy wzięli udział w konkursie plastycznym. Wśród jurorów oceniających prace plastyczne znaleźli się między innymi Katarzyna Skrzynecka, Krzysztof Ibisz, Tomasz Stockinger, z którymi można było sobie zrobić pamiątkową fotkę. Jednak największe atrakcje czekały zwiedzających oceanarium, gdzie mogli zobaczyć tysiące ryb z rafy koralowej i egzotycznych rzek, w tym rekiny, piranie, a także egzotyczne płazy. Wrażenia były niesamowite. (więcej zdjęć na Facebooku Nasz Suchedniów).\nNie tak dawno pisałem o 9-leciu Leśnej Klasy, w której do dnia dzisiejszego odbywają się zajęcia przyrodnicze, jak to miało ostatnio, gdy zawitała tam klasa Ia z Samorządowej Szkoły Podstawowej nr 3. Zajęcia poprowadziła Marta Ptak z Nadleśnictwa Suchedniów, która bardzo ciekawie opowiadała o lesie. Uczyła dzieci rozpoznawać drzewa po igłach i liściach oraz owocach. Zwieńczeniem zajęć był konkurs plastyczny z nagrodami oraz wspólne ognisko z pieczeniem kiełbasek.\nJerzy Żmijewski będzie starostą?\nW dniu dzisiejszym poinformowano, że suchedniowianin Jerzy Żmijewski, bezpartyjny z listy SLD, zostanie starostą w powiecie Skarżyskim. Po wyborach radni z PO-SLD-Przyszłość i Rozwój zawiązali koalicję, która ma większość (10 osób) w Radzie Powiatu, mimo, że najwięcej radnych ma PiS (9). Przypominam, że Jerzy Żmijewski pełnił tę funkcję w przedostatniej kadencji.\nAutor: Szymon Piasta o 23:32 Brak komentarzy:\nWideo z kampanii profrekwencyjnej\nJeszcze przed wyborami, a dokładnie 14 listopada pisałem o kampanii profrekwencyjnej jaką na ulicach Suchedniowa przeprowadziła młodzież z naszego Gimnazjum w dniu 12 listopada. Dzisiaj zapraszam do obejrzenia filmu z tej akcji.\nAutor: Szymon Piasta o 23:11 Brak komentarzy:\nSuchedniowski camping najlepszy w Polsce!\nPolska Federacja Campingu i Caravaningu we współpracy z Ministrem Sportu i Turystyki oraz Polską Organizacją Turystyczną już po raz 14 przeprowadziły konkurs "Mister Camping". W ramach konkursu oceniane są między innymi: stan zagospodarowania i wyposażenia campingu, czystość, estetyka, jakość obsługi turystów. Laureaci konkursu są rekomendowani w informatorach wydawanych przez PFCC oraz na stronie Federacji.\nW tegorocznej edycji suchedniowski camping nr 140 zajął pierwsze miejsce wspólnie z dziewięcioma innymi ośrodkami w kategorii pojemności miejsc 151-300. Dotychczas nasz camping w roku 2013 był 2 (151-300), 2012 - 2 (do 150), 2011 - 2 (do 150), 2010 - 4 (301-450), 2009 - 4 (do 150), 2008 - 3 (151-300), 2007 - 3 (do 150), 2006 wyróżnienie (do 200), 2005-2004 brak, 2003 - 3 (do 200), 2002 - 3 (do 200), 2001 - wyróżnienie (do 200). Jak więc widać na podstawie tych danych nasz camping był zawsze nagradzany z wyjątkiem dwóch edycji, a teraz jest wśród najlepszych w kraju. Gratulacje!\nLorein w finale!\nW najbliższą niedzielę, 23 listopada finał 8 edycji "Tylko muzyka. Must be the music". Miło mi poinformować, że w gronie finalistów znalazł się zespół LOREIN, którego członkowie są z Suchedniowa i Skarżyska. Nasz zespół uzyskał awans dzięki "Dzikiej Karcie RMF FM", która przyznawana jest głosami słuchaczy. Gratulacje dla LOREIN i zapraszam przed telewizory!\nNajlepiej recytowały Małgorzata i Joanna\nLaureaci (fot. SOK).\nW piątek, 14 listopada w Suchedniowskim Ośrodku Kultury "Kuźnica" odbył się Ogólnopolski Konkurs Recytatorski polskiej literatury emigracyjnej im. Gustawa Herlinga-Grudzińskiego. W dwóch kategoriach: "wywiedzione ze słowa" oraz w konkursie recytatorskim, wzięło udział 14 młodych adeptów sztuki żywego słowa. Ich prezentacje oceniało jury w składzie: Jagoda Juchniewicz i Hubert Guza, które po obejrzeniu i wysłuchaniu 2 etiud w pierwszej kategorii oraz 12 prezentacji w kategorii drugiej, postanowiło przyznać następujące nagrody i wyróżnienia:\nI nagroda – Małgorzata Angielska (Kielce) – tablet Sencor; Joanna Karcz (Ostrowiec Świętokrzyski) – odtwarzacz DVD Sony\nII nagroda – Bartosz Sałapski (Ostrowiec Świętokrzyski) – odtwarzacz DVD AiWA\nIII nagroda – Zuzanna Lech (Suchedniów) i Konrad Dzik – (Ostrowiec Świętokrzyski) - telefony komórkowe Samsung\nWyróżnienie specjalne za osobowość sceniczną i nierówną walkę z pamięcią:\nWojciech Rutkowski (Rykoszyn) – torba na laptop\nNagrody zostały ufundowane przez Suchedniowski Ośrodek Kultury "Kuźnica" w Suchedniowie. (więcej zdjęć na Facebooku Nasz Suchedniów w albumie Konkurs Recytatorski).\nAutor: Szymon Piasta o 09:08 2 komentarze:\nDrużyna z Ostojowa.\nOd 28 września ruszyły rozgrywki Halowej Ligi Piłki Nożnej Ministrantów Dekanatu Skarżyskiego. Mistrzostwa przeprowadzane są w dwóch kategoriach wiekowych: szkół podstawowych (7 zespołów) oraz gimnazjów (6). Ogółem o punkty walczy 13 drużyn, reprezentujących 9 parafii, w tym z Suchedniowa i Ostojowa. Za nami już cztery kolejki.\nW grupie podstawówek z kompletem punktów prowadzi NSJ, przed Ostojowem (9 pkt. bramki 12:12), Bliżynem i Suchedniowem (3 - 12:15). Team z Ostojowa wygrał z Borem 4:2, Ostrą Bramą 2:1, Suchedniowem 3:1, by w czwartym meczu przegrać z Bliżynem 3:8. Natomiast Suchedniów wygrał z Kościelnym 7:3, a przegrał z Ostojowem 1:3 i NSJ 4:9.\nNajskuteczniejszym strzelcem z Suchedniowa jest Kacper Tumulec z 6 strzelonymi bramkami, a z Ostojowa Dawid Arabasz - 5.\nW kategorii szkół gimnazjalnych prowadzą Franciszkanie, a Suchedniów jest piąty (3 - 12:11). Nasz zespół wygrał z Bliżynem 8:3, przegrał z Pogorzałe 0:3 i NSJ 4:5. Najskuteczniejszym suchedniowianinem jest Mateusz Tumulec - 4 bramki.\nGdzie mój kandydat?\nJulia Pajek i Aleksandra Pająk wygrywały w Suchedn...\nPodziękowania Macieja Glijera\nPodziękowania Dariusza Kowalika\nW Suchedniowie biegali Kielczanie\n10 lat hali sportowej\nPrzygotowania badmintonistek do mistrzostw Polski\nMistrzostwa Michniowa w ping-ponga\n175 rocznica urodzin Ledoux\nWybory w Suchedniowie do powiatu wygrał PiS\nRocznica śmierci Jana Karasia\nZaproszenie do SOK "Kuźnica"\nSuchedniowskie radio prosi o wsparcie\nRanking w infrastrukturę techniczną\nMPower pierwszym liderem SLF\nFrekwencja wyborcza do godziny 17.30\nFrekwencja wyborcza do godziny 12\nRocznica śmierci Górbiela\nSuchedniowskie spotkanie europosłem\n27 lat Spółdzielni Rzemieślniczej\nNowy BURMISTRZ - wielka potrzeba TRZEŹWEGO wyboru!...\nCertyfikat dla Burmistrza\nRocznica śmierci księdza Fojcika\nSuchedniów w rankingu sukcesu\nZaproszenie na XI Konkurs Recytatorski\nBiegali nie tylko Suchedniowianie\nPrezentacja KWW Nasze Miasto i Gmina Suchedniów\nKoncert w Ośrodku Kultury Chrześcijańskiej\nKoncert w "Kuźnicy"\nBiegający z odblaskami\nBiegali w Suchedniowie\nOglądali mecz Pucharu Europy!\nDzień Postaci z Bajek u starszaków\nSuchedniowianki wykonują badania profilaktyczne\nŚwięto Niepodległości bez flag\nBrąz Wiktorii na Słowacji\n9 lat "Leśnej Klasy"\nBędzie Konkurs im. Ireny Zielińskiej\nKorporacja wręczyła stypendia


Moje ulubione wspomnienie z dzieciństwa dotyka doznania kompletnej wolności. Jako dziecko nie zastanawiasz się zbyt długo nad sobą, konsekwencjami, przyszłością. Wolna od trosk, jesteś tu i teraz. Podczas wakacji u moich dziadków uwielbiałam się bawić z koleżankami w piosenkarki. Właziłyśmy na betonowe podwyższenie i wydzierałyśmy się z patykiem w ręku - "hulali po polu i pili kakao"...\nDzisiaj raczej bym tego nie zrobiła ... Bo za słaby głos, bo nie pamiętam słów, bo nieładnie śpiewam, jak to wygląda, nie ma mowy, nigdy w życiu ... :)\nIm więcej lat, doświadczeń i świadomości tym więcej kombinowania. Kłód, które sama kładę sobie pod nogi.\nJest jednak taki moment kiedy mogę ponownie doświadczać beztroski. To zanurzanie się w rękodzieło. Kiedy dotykam gładkiej masy, tworzę strukturę lub przerzucam między palcami nić w równy rządek - wszystko to wyzwala niesamowitą ilość pozytywnych hormonów, zmusza do skupienia i dodatkowo daje ogromną satysfakcję bycia użyteczną i twórczą. Tu i teraz. Kolory dla oczu, struktura dla palców, wolność dla duszy.\nNajnowsze badania donoszą, że wśród 75% osób, które zajmują się rękodziełem spada poziom kortyzolu - hormonu stresu. Dodatkowo nasze palce i dłonie to zakończenia ważnych nerwów i ich stymulowanie ma głębokie znaczenie terapeutyczne.\nCzy to jest jednak coś, co jest w stanie zachęcić kogokolwiek w epoce suplementacji i szybkich rezultatów?\nTo trzeba po prostu poczuć. Prowadząc warsztaty dzielę się beztroską. Nie tylko kilkuletnim doświadczeniem, doskonałą techniką, rzemiosłem i użytecznością. Raczej wolnością od zmartwień.\nDoświadczanie jej chociaż na chwilę pozwala złapać dystans do świata.\nO tym właśnie jest poniższe nagranie.\nEtykiety: decoupage motywacja pracownia rękodzieło\nWolałam nie przeszkadzać i się nie afiszować


High-Rise – Film jak sen\nDystopiczne wizje z powieści J.G. Ballarda znalazły już raz drogę na kinowe ekrany. Niejaki David Cronenberg nakręcił na podstawie książki „Crash” jeden ze swoich najlepszych filmów. Tym razem Ben Wheatley („Turyści”) wziął na warsztat inny tytuł tego pisarza. Opublikowany w 1975 roku „Wieżowiec” jest satyrą na nowy porządek społeczny, z jednej strony krytykujący zapędy polityków lewicowych w budowaniu domów socjalnych, z drugiej – podziału na klasy społeczne, jakże wielbionego przez konserwatystów.\nJedną z pierwszych scen w powieści oraz w filmie jest konsumpcja psa przez głównego bohatera. Widzimy niesamowicie zaprojektowany budynek, w którym rozgrywają się apokaliptyczne sceny. Jak do nich doszło? Cofamy się o trzy miesiące. Doktor Robert Laing (Tom Hiddleston) wprowadza się do nowego, modernistycznego drapacza chmur na dwudziestym piątym piętrze. Surowe ściany, pusta przestrzeń, tłumy podobnych jak on ludzi śpieszących rano do pracy, wieczorem zamykających się w swoich czterech ścianach. Laing wypełnia swoje mieszkanie pudłami, stopniowo również zaczyna poznawać innych lokatorów. Sąsiadka Charlotte (Sienna Miller) mieszka tuż nad nim ze swoim synem. Z niższych pięter przychodzą Richard (Luke Evans) i jego ciężarna żona Helen (Elisabeth Moss). Na prywatną audiencję „zaprasza” go Royal (Jeremy Irons), architekt i projektant osiedla w kształcie otwartej dłoni, który okupuje najwyższe piętro z rozległym tarasem.\nCo zaczyna się od niewinnej imprezy podczas straty zasilania w bloku, przeradza się w brutalną i bezpardonową przepychankę o miejsce na drabince społecznej. Mieszkający na dolnych piętrach czują się uciskani i dyskryminowani przez tych z góry. Na samym szczycie również trwa walka o przywództwo. W samowystarczalnym bloku, gdzie są basen, szkoła i supermarket, ludzie zaniedbują całkowicie swoją pracę zawodową, by całkowicie oddać się walce klas. Będzie alkohol, przemoc fizyczna i psychiczna oraz seks. Wszystkie chwyty dozwolone. A Robert zostaje uznany za szczególnie niebezpieczny element, ze względu na jego łatwość w adaptacji do zmieniających się warunków.\nOdważna i ambitna próba zmierzenia z tematem z powieści Ballarda nie do końca wyszła inteligentnemu reżyserowi. Wheatley ze scenarzystką Amy Jump zgubili zdaje się wiele dramaturgicznych ścieżek, przez co fabuła wydaje się niejasnym zlepkiem pięknie zaaranżowanych scen. Ucztą dla oka – i ucha – są ujęcia budynku, mieszkań i kostiumów rodem z lat 70., okraszonych ścieżką dźwiękową Clinta Mansella. Film raz po raz przypomina „Mechaniczną pomarańczę”, by co chwila gubić się w gąszczu znaczeń i polityczno-społecznych odwołań. Do najłatwiejszych należy chyba paszkwil na marsz na szczyt władzy Margaret Tatcher, który puentuje film. Szkoda tylko, że twórcy użyli powieści Ballarda do dojścia do takiej konkluzji.\n„Potrzebujesz doktoratu do oglądania takiego filmu” – mówi jedna z postaci „Very Big Shot”, innego tytułu pokazywanego w konkursie Londyńskiego Festiwalu Filmowego. To komentarz jak znalazł do „High-Rise”. Prawie dwie godziny w kinie mogą być tylko nagrodzone, jeżeli zagłębimy się i odczytamy niejasne metafory, których reżyser używa na potęgę. Inaczej, czeka nas konfrontacja z wizualnie pięknym, badającym granice gatunku filmowego dziełem, który dla wielu pozostanie tylko i wyłącznie nużącym chaosem.\nBen Wheatley, Elisabeth Moss, film, High-Rise, Jeremy Irons, kino, LFF, Luke Evans, Sienna Miller, Tom Hiddleston, wielka brytania


TAJEMNICZE SIBO | Dietetyk Kraków - Dietografia\nDietetyk Justyna Pampuch » Artykuły » TAJEMNICZE SIBO\nZ nazwą SIBO zetknęłam się osobiście jakiś czas temu, gdy zdiagnozowano to schorzenie u mojej młodszej córeczki. Oczywiście zaczęłam zgłębiać temat i jak to zwykle bywa z dolegliwościami ze strony układu pokarmowego, problem okazał się bardziej złożony niż mi się pierwotnie wydawało. Ale od początku! Skrót SIBO oznacza z angielskiego Small Intestinal Bacterial Overgrowth, czyli dosłownie przerost bakterii w jelicie cienkim. W praktyce znaczy to występowanie większej liczby drobnoustrojów w miejscu, w którym ich ilość powinna być niewielka albo nie powinno ich być wcale. Nie są to bakterie chorobotwórcze, lecz w dalszym ciągu pożyteczne dla nas, jednak ich przejście z jelita grubego do jelita cienkiego powoduje różnego rodzaju objawy.\nJak to działa? Otóż w jelicie cienkim panują mniej sprzyjające warunki dla bakterii, dlatego jest ich tam znacznie mniej. To właśnie specyficzne środowisko powinno nas chronić przed kolonizacją bakterii. Jednym z przykładów mikroorganizmów w jelicie cienkim jest Lacidobacillus, który między innymi indukuje wydzielanie przeciwciał IgA, odpowiedzialnych za wiązanie patogenicznych komórek bakteryjnych i ochronę błon śluzowych przewodu pokarmowego.\nIdealnym środowiskiem dla bakterii jest jelito grube, im wyżej przewodu pokarmowego, tym warunki mieszkalne dla drobnoustrojów są mniej komfortowe. Jest to związane z niskim pH żołądka (kwas solny), śluzówką jelita z immunoglobuliną IgA, czy bakteriobójczymi enzymami trzustkowymi. Bardzo ważne jest szczelne jelito, dobra kondycja mikrokosmków jelitowych odpowiedzialnych za wchłanianie oraz zastawka krętniczno-kątnicza, która stanowi barierę ochronną i zapobiega przedostaniu się pokarmu i bakterii z jelita grubego do jelita cienkiego.\nJelito grube zasiedlają zarówno bakterie pożyteczne (Bifidobacterium), które wspomagają nasz układ odpornościowy, pomagają nam trawić, czy wytwarzać witaminy, jak i te które mogą powodować różne choroby (E. Coli). Występowanie tych drobnoustrojów, to nie jest żaden powód do zmartwień. Żyjemy sobie z nimi w symbiozie i zazwyczaj występuje równowaga między drobnoustrojami patogenicznymi, a dobrymi, które mają kontrole nad tym ekosystemem.\nTarczą ochronną powstrzymującą bakterie przed migracją do jelita cienkiego jest szczelna ściana jelita grubego, jak również wędrujący kompleks mioelektryczny (z ang. MMC – migrating myoleectric complex), który jest swego rodzaju odkurzaczem wszelkich pozostałości pokarmowych i bakterii z jelita cienkiego do grubego. Kompleks ten jest odpowiedzialny za motorykę jelita cienkiego. Zdarza się jednak, że działanie tego mechanizmu jest zakłócone (np. przez infekcje – rota, „jelitówka”) i wtedy ochrona zostaje przerwana, co często skutkuje przemieszczaniem się bakterii do jelita cienkiego.\nUkład pokarmowy jest to sieć naczyń połączonych, wystarczy jeden niesprawny mechanizm i może dojść do przerostu bakterii w jelicie cienkim.\nNajczęstszymi przyczynami SIBO są:\nNiedokwaszony żołądek – jest to związane ze zbyt wysokim pH w żołądku i co za tym idzie niedostateczną produkcją kwasu solnego. Gdy pH jest wysokie, kwas solny nie spełnia swojej funkcji sterylizacyjnej i bakterie mogą przedostać się do jelita cienkiego i tam zacząć kolonizację. W sytuacji niedokwasoty , która przechodzi do dwunastnicy jest zbyt zasadowa, staje się doskonałym pokarmem, a to już stwarza sprzyjające warunki do dalszego rozwoju bakterii\nZaburzenie MMC (wędrujące kompleksy mioelektryczne) – kompleksy te są aktywne pomiędzy posiłkami i w nocy, czyli na czczo. Uszkodzenie tego mechanizmu, powoduje zaleganie resztek pokarmowych w jelicie cienkim, które są pożywką dla bakterii. Do zaburzenia MMC dochodzi najczęściej podczas infekcji wirusowych lub bakteryjnych, gdy atak układu immunologicznego jest tak silny, że niszczy on poza wirusami, także inne struktury. Jednym z najważniejszych czynników wpływających na pracę MMC jest stres. Mam tutaj na myśli przede wszystkim stres długotrwały, fizyczny (związany z aktywnością fizyczna), oksydacyjny, związany z chorobą, czy jedzeniem plastikowej (przetworzonej) żywności, z którą nasz organizm nie może sobie poradzić. Kolejnym czynnikiem zaburzającym działanie MMC są choroby związane z tarczycą i nieodpowiednim wydzielaniem hormonów, które istotnie wpływają na pracę układu pokarmowego\nZespół nieszczelnego (przeciekającego jelita) – nasze jelito można porównać do siatki, przez którą do krwiobiegu dostają się selektywnie składniki odżywcze niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu. Gdy na skutek niewłaściwej diety, antybiotykoterapii, alergii pokarmowych, dysbiozy jelitowej, zapalenia, częstych infekcji, otwory (ścisłe połączenia między komórkami) powiększają się , do krwiobiegu wędrują znacznie większe cząstki takie jak niestrawione do końca białko,toksyny, bakterie. Przerwanie szczelności bariery jelitowej powoduje między innymi zaburzenia wchłaniania, czyli część składników pokarmowych nie zostaje wchłonięta, stając się tym samym idealnym środowiskiem do rozwoju bakterii, a co za tym idzie SIBO\nChoroby autoimmunologiczne – proces zapalny w organizmie, rozszczelnienie bariery jelitowej, zaburzenia funkcjonowania układu pokarmowego (wchłanianie)\nStosowanie inhibitorów pompy protonowej – leki IPP, proponowane przez lekarzy w leczeniu refluksu, czy zgagi\nCeliakia – niszczenie kosmków jelitowych – zaburzenie wchłaniania\nStres – istotnie wpływa na motorykę układu pokarmowego i wydzielanie kwasu solnego w żołądku\nWszelkie zaburzenia motoryki jelita cienkiego – zaburzenia MMC, dieta bogata w cukier, żywność przetworzoną, alkohol, gluten, nieprawidłowa praca tarczycy, cukrzyca, infekcje (szczególnie tzw. „jelitówka”), stres\nZ SIBO związane są zarówno objawy ogólnosystemowe jak i ze strony układu pokarmowego. Zauważono, że objawy związane z układem trawiennym nasilają się pod koniec dnia.\nCharakterystyczne dla SIBO jest to, że symptom może być jednocześnie przyczyną. Zdarza się, że rozrost bakterii w jelicie cienkim jest jedną z przyczyn zespołu jelita drażliwego, ale również skutkiem tego schorzenia.\nMechanizm powstawania objawów jest bardzo prosty. Bakterie, które bytują w jelicie cienkim produkują dwa gazy: wodór i metan, które z kolei powodują wzdęcia, ból, biegunki, zaparcia. Bakterie żywiąc się resztkami pokarmowymi, wydzielają enzymy trawienne, które niszczą kosmki jelitowe, a w związku z tym zaburzają produkcję naszych enzymów trawiennych, rozkładających między innymi laktozę, czy sacharozę. Po spożyciu produktów bogatych w dwucukry ( nabiał, słodycze), dochodzi do nasilenia objawów takich jak: nudności, wzdęcia, bóle brzucha.\nNajbardziej popularnym, bezinwazyjnym badaniem dostępnym w Polsce diagnozującym SIBO jest wodorowy test oddechowy (WTO). Badanie to jest bezbolesne i bezinwazyjne. Polega na pomiarze stężenia wodoru w wydychanym powietrzu. Na początku pacjent dokonuje pomiaru kontrolnego. Wynik, u zdrowych osób powinien być w okolicach 10 ppm (parts per milion) Następnie wypija roztwór laktulozy lub glukozy i w odpowiednich odstępach czasu dmucha w urządzenie pomiarowe. Test trwa 2 godziny, dlatego zawsze proponuje pacjentom zabranie ze sobą lektury do czytania 🙂\nCzasem do diagnostyki SIBO wykorzystuje się test badający stężenie metanu, który wydziela się w czasie trawienia przez archeony, ale jest to analiza mniej dostępna w naszym kraju.\nGdy występują zaburzenia procesu trawienia, wchłaniania oraz rozrost flory bakteryjnej (SIBO), cukry są metabolizowane przez bakterie, a metabolitem jest wodór. Jest on następnie przenoszony wraz z krwią do pęcherzyków płucnych i wydychany.\nDlaczego używa się laktulozy do diagnozowania SIBO? Otóż ludzki organizm nie produkuje enzymów trawiących tę substancję, robią to tylko bakterie bytujące u zdrowych osób w jelicie grubym.\nMuszę też wspomnieć o endoskopii wykorzystywanej w diagnostyce SIBO, jednak jest to badanie inwazyjne, kosztowne, charakteryzujące się pewnymi ograniczeniami.\nZespół jelita drażliwego diagnozuje się bardzo często. Jest to można powiedzieć pieczątka, którą „przybija” się pacjentom z takimi objawami jak: wzdęcia, uczucie pełności w brzuchu, zaparcia, przelewanie, biegunki. Niestety zbytnia koncentracja na symptomach sprawia, że przyczyna nigdy nie zostaje poznana. To właśnie źródło objawów jest kluczowe w dobraniu odpowiedniej strategii leczenia. Dlaczego o tym piszę? Otóż szacuje się, że około 80 % chorych ze stwierdzonym ZJD, ma zdiagnozowany przerost bakterii w jelicie cienkim. Tak jak nadmieniłam wcześniej, w przypadku SIBO skutek może być również przyczyną, dlatego tak ważna jest kompleksowa diagnostyka i holistyczne podejście do pacjenta.\nNajskuteczniejszą metodą jest połączenie diety z kuracją farmakologiczną. Żadna z metod nie powinna być stosowana bez konsultacji z lekarzem lub dietetykiem.\nPodstawą w leczeniu SIBO jest podanie antybiotyku, którego zadaniem jest „zabicie” bakterii w jelicie. Są osoby, które obawiają się stosowania antybiotyku, ponieważ w wielu przypadkach antybiotykoterapia doprowadziła do SIBO. Jednak tego typu terapia jest szybka i skuteczna. W większości przypadków stosuje się antybiotyk o nazwie xifaxan, działający konkretnie w jelitach (wchłaniane jest tylko 1%). Zaletą tego antybiotyku oprócz celowanej terapii jest niewiele skutków ubocznych. Kuracja zazwyczaj trwa od 2 do 3 tygodni. Zdarzają się jednak przypadki nawrotu SIBO, ale odporność na stosowane antybiotyki w SIBO występuje rzadko, dlatego leczenie można powtórzyć.\nPo zakończonej kuracji bardzo ważne jest dobranie odpowiednich probiotyków, które mają za zadanie odbudowę zniszczonej mikroflory jelitowej. Mam tutaj na myśli celowany probiotyk z odpowiednimi szczepami bakterii.\nProbiotyki, jak to zazwyczaj bywa z SIBO nie są dla każdego, dlatego niezwykle istotna jest obserwacja reakcji organizmu po zażyciu probiotyku. Może się zdarzyć, że probiotyk został włączony zbyt szybko, lub podano nieodpowiedni szczep. Najlepiej zgłosić się do specjalisty (lekarz, dobry dietetyk), aby zminimalizować ryzyko niepowodzenia terapii.\nAntybiotyki roślinne – w leczeniu SIBO wykorzystuje się również kuracje antybiotykami roślinnymi. Najpopularniejsze z nich to czosnek, piołun, pau d’arco, olejek oregano. Terapia jest wspomagana olejem kokosowym, ze względu na zawarty w nim kwas laurynowy. Jest to znacznie dłuższy proces, który może nawet trwać do kilku miesięcy. Najważniejsze podczas stosowania tej metody jest wspomaganie kuracji dietą, odpowiednią suplementacją (niedobory), poprawienie funkcji trawiennych oraz mikroflory jelitowej.\nDieta elementarna – kuracja, której podstawą jest przyjmowanie specjalnych (skomponowanych indywidualnie) mieszanek składających się z aminokwasów, witamin, minerałów, kwasów tłuszczowych, cukrów i wody. Leczenie trwa zazwyczaj od 2 do 3 tygodni. W tym czasie pacjent nie może przyjmować żadnych innych pokarmów. Jest to kuracja dosyć droga i może czasem pogłębiać lub prowadzić do niedoborów, a także niedogodności trawiennych. Celem tej metody jest zagłodzenie bakterii, którym nie dostarcza się pożywienia\nDieta – samą dietą trudno wyleczyć całkowicie SIBO. Jest to kuracja, która może trwać nawet 1,5 roku. Zaznaczam jednak, że każda metoda leczenia SIBO musi współistnieć ze zmianą nawyków żywieniowych. Można stosować dietę eliminacyjną np. GASP, SCD lub FODMAPS. Wybór strategii zależy od wielu, indywidualnych czynników.\nOdniesienie sukcesu w leczeniu SIBO nie zależy tylko od dobrze dobranej terapii. Bardzo istotne jest wsparcie funkcji trawiennych, w razie potrzeby zakwaszanie żołądka, suplementacja enzymów trawiennych, uszczelnienie jelit. Ja zawsze zwracam uwagę na wsparcie nadnerczy i zmniejszenie stresu, który jest jednym z czynników indukujących wiele problemów związanych z układem pokarmowym. Warto pamiętać o wspomaganiu wędrującego kompleksu mioelektrycznego, czyli naszego osobistego „wymiatacza”. Można podawać erytromycynę na noc. Zawsze musimy być zorientowani na znalezienie przyczyny SIBO. Leczenie powinno obejmować odpowiednio dobraną antybiotykoterapię, dietę, suplementację, regenerację śluzówki jelita (szczególnie po agresywnej terapii) oraz adresować czynniki, które mogły wywołać SIBO.\nSkuteczność kuracji zależy od wyboru metody leczenia, czasu trwania i wszystkich działań wspomagających.\nSIBO to coraz bardziej powszechny problem. Szacuje się, że nawet 22% osób może zmagać się z tym schorzeniem. Właściwe rozpoznanie, znalezienie przyczyny i odpowiednia terapia mogą uchronić przed poważnymi konsekwencjami takimi jak: zwiększenie przepuszczalności śluzówki jelita, bolesnego gromadzenia się gazu, zjadania substancji odżywczych przez bakterie. To następnie prowadzi nie tylko do wzdęć, nudności, zaparć i biegunek, ale także do niedoborów składników odżywczych czy do zaburzeń konwersji hormonów.\nWszystkich zainteresowanych badaniem w kierunku SIBO, nietolerancji laktozy, fruktozy zapraszam do swojego gabinetu dietetycznego w Krakowie przy ul. Felicjanek 10. Przeprowadzam tam między innymi test wodorowo oddechowy.\nWięcej na temat wodorowego testu oddechowego znajdziecie tutaj:\nJesteś na „diecie” FODMAP ? Oto 10 powodów, dla których powinieneś skorzystać z pomocy dietetyka


Tańsze bilety w Multikinie razem z PAYBACK - 3obieg.pl - Serwis informacyjny dziennikarstwa obywatelskiego.\nLato to doskonały moment, aby cieszyć się premierami filmowymi na dużym ekranie. Z tej okazji Program PAYBACK razem z Multikinem, jednym z największych operatorów kinowych w Polsce, organizują specjalną akcję „PAYBACKowe Poniedziałki”.\nDzięki niej każdy posiadacz karty PAYBACK może w kasie Multikina nabyć bilety na poniedziałkowe seanse w specjalnej promocyjnej cenie – 14,90 zł. Bilet można również odebrać, wymieniając 1490 zebranych punktów PAYBACK.\nAby skorzystać z promocji, wystarczy pobrać specjalny kod ze strony internetowej PAYBACK.pl/multikino i wykorzystać go przy zakupie biletu w kasie kina. Akcja „PAYBACKowe Poniedziałki” jest skierowana do każdego zarejestrowanego uczestnika Programu PAYBACK, który otrzymuje dostęp aż do dwóch kodów tygodniowo.\n– Placówki kultury należą do grona instytucji najmocniej dotkniętych pandemią. Dlatego też ważne było dla nas przygotowanie akcji, która zachęci widzów do skorzystania z oferty sieci Multikino, partnera naszego Programu – mówi Tomasz Głos, Partner Management Director w PAYBACK Polska. – Liczymy na to, że każdy uczestnik Programu PAYBACK wybierze się w najbliższych tygodniach na co najmniej kilka seansów.\nO istocie akcji więcej mówi Mariusz Spisz, członek zarządu Multikino S.A.:\n– Najważniejszym celem „PAYBACKowych Poniedziałków” jest pokazanie naszym klientom, że pomimo szczególnej, pandemicznej sytuacji, nadal zapewniamy rozrywkę na najwyższym poziomie. Mamy nadzieję, że widzowie spragnieni premier na wielkim ekranie chętnie wezmą udział w akcji. Tym bardziej, że w każdym z naszych kin mogą liczyć także na najwyższy poziom bezpieczeństwa w zakresie wymaganych rygorów sanitarnych.\nW ostatnich tygodniach premiery na dużym ekranie miały m.in. takie filmy jak Czarna Wdowa, Kosmiczny mecz: nowa era, Escape Room: Najlepsi z najlepszych czy Elfinki. Jesienią z kolei do kin wejdą Wyprawa do dżungli, Noc oczyszczenia. Żegnaj Ameryko, Legion samobójców. The Suicide Squad i Czarna Owca, które będą nie lada gratką dla miłośników X muzy.\nSzczegóły akcji, w tym regulamin, dostępne są na PAYBACK.pl/multikino.\nPOPRZEDNI ARTYKUŁOchrona gazociągu Nord Stream przez Federację Rosyjską może grozić ograniczeniami w dostępie do Bałtyku – materiały programowe\nNASTĘPNY ARTYKUŁJak kolory wpływają na nasze życie


Dorota Warakomska w Księgarni Ravelo.pl\nKsięgarnia Ravelo.pl › Dorota Warakomska\nDorota Warakomska\tAgora, 4 marca 2020 oprawa miękka\nDorota Warakomska zmieniła życie wielu kobiet, których kariera zawodowa i życie prywatne poszybowały wysoko. Przy okazji odkryła, że większość poradników dotyczących komunikacji to książki pisane z męskiej perspektywy. Dlatego na bazie swojej wieloletniej działalności dziennikarskiej, trenerskiej... więcej\nDorota Warakomska\tPascal, 6 czerwca 2018 oprawa miękka\nOstatnia kampania wyborcza obnażyła wszystkie problemy, słabości i lęki Ameryki Dorota Warakomska pokazuje je oczami zwykłych ludzi. Ta książka to zapis jej podróży, podczas których pokonała tysiące kilometrów i odwiedziła 20 stanów, zgłębiając niezwykle wysoki poziom rozczarowania... więcej\nDorota Warakomska\tBiblioteka Akustyczna, 22 sierpnia 2012\nZwana główną ulicą USA, wije się przez osiem stanów. Śpiewano o niej piosenki, kręcono filmy, pisano powieści. Tędy w czasach Wielkiego Kryzysu tysiące farmerów podążało na zachód w poszukiwaniu lepszego życia. Dorota Warakomska wyrusza w podróż w poszukiwaniu serca Ameryki. Odwiedza kultowe... więcej\nCo się stanie z Ameryką. Outlet\nDorota Warakomska\tPascal, 19 września 2018 oprawa miękka\nOstatnia kampania wyborcza obnażyła wszystkie problemy, słabości i lęki Ameryki Dorota Warakomska pokazuje je oczami zwykłych ludzi. Ta książka to zapis jej podróży, podczas których pokonała tysiące kilometrów i odwiedziła 20 stanów, zgłębiając niezwykle wysoki poziom rozczarowania jednych... więcej\nŚmiało. Mów własnym glosem (Ebook)\nDorota Warakomska\tAgora, 6 marca 2020\nDorota Warakomska\tPascal, 12 czerwca 2018\nOstatnia kampania wyborcza obnażyła wszystkie problemy, słabości i lęki Ameryki. Dorota Warakomska pokazuje je oczami zwykłych ludzi. Ta książka to zapis jej podróży, podczas których pokonała tysiące kilometrów i odwiedziła 20 stanów. Autorka odwiedza miasta, wsie, miasteczka zgłębiając... więcej\nDorota Warakomska\tAkustyczna Sp. z o Biblioteka, 2012\nDROGA 66. Zwana główną ulicą USA, wije się przez osiem stanów. Śpiewano o niej piosenki, kręcono filmy, pisano powieści. Tędy w czasach Wielkiego Kryzysu tysiące farmerów podążało na zachód w poszukiwaniu lepszego życia. Dorota Warakomska wyrusza w podróż w poszukiwaniu serca Ameryki. Odwiedza... więcej