Dlaczego firma jest podzielona na trzy oddziały?\nFirma Beck+Heun dokonuje dostaw z trzech lokalizacji na Niemcy zachodnie, wschodnie i południowe w celu zagwarantowania optymalnej i szybkiej dostawy do klientów. Każda lokalizacja posiada własne zespoły działające zamiejscowo w całych Niemczech. W ten sposób każdy klient w każdym miejscu w Niemczech ma dostęp do osoby kontaktowej w pobliżu miejsca swojej siedziby. Poza tym każdy oddział specjalizuje się w konkretnych produktach i jest skoncentrowany na tym obszarze. Ma to pozytywny wpływ na rozwój nowych i ulepszonych produktów oraz na wyspecjalizowaną obsługę klienta.\nCo wyróżnia firmę Beck+Heun?\nKultura innowacji we wszystkich obszarach grupy Beck, styl kierowania firmą, zapewniający pracownikom dużą samodzielność, stanowią podstawę ciągłego rozwoju naszych produktów. Takiemu podejściu sprzyjają też inne czynniki: Firma Beck+Heun GmbH istnieje od 50 lat – przez ten czas zdobyła obszerne know-how w zakresie produkcji systemów około-okiennych o wysokiej efektywności energetycznej. Ponadto spółki powiązane korzystają z efektów wzajemnej synergii wynikających z obszarów działalności w najróżniejszych branżach.\nGdzie odbiorcy końcowi mogą nabyć produkty firmy Beck+Heun?\nPoza starannym wyborem współpracujących, wyspecjalizowanych sprzedawców firma Beck+Heun stawia na ich szerokie rozprzestrzenienie. Dzięki temu produkty firmy z Mengerskirchen są dostępne dla klientów na terenie całego kraju przy zagwarantowaniu odpowiedniego doradztwa w wyspecjalizowanych punktach sprzedaży.\nDlaczego firma Beck+Heun nie sprzedaje swoich produktów konsumentom bezpośrednim?\nPortfolio produktów firmy Beck+Heun obejmuje przede wszystkim elementy budowlane bardzo zaawansowane technicznie, wymagające ugruntowanej, specjalistycznej wiedzy przy ich montażu. Firma Beck+Heun wyspecjalizowała się w produkcji najnowocześniejszych pod względem technicznym elementów budowlanych. Firma sprzedaje swoje produkty wyłącznie profesjonalnym, stałym klientom, do których należą na przykład specjalistyczne sklepy z elementami i materiałami budowlanymi oraz firmy produkujące rolety i okna. W zakresie doradztwa firma ufa wybranym przez siebie sprzedawcom, wspierając ich jednocześnie poprzez okresowe szkolenia dotyczące produktów, zapewniając materiały sprzedażowe oraz zespół pracowników zamiejscowych, tworzących sieć w całym kraju.\nSkąd w logo firmy Beck+Heun wziął się lis?\nZnane logo z lisem pochodzi od liter ROKA, tworzących skrót od niemieckiego słowa Rollladenkasten – skrzynki do rolet. Poza tym w języku węgierskim słowo ‚róka’ znaczy ‚lis’. Symbol, który kiedyś obrazował obszar produkcji spółki Beck+Heun GmbH, stał się w międzyczasie stałym znakiem firmowym dla wszystkich obszarów działalności grupy Beck. Dzisiaj to uważane za szczególnie inteligentne zwierzę symbolizuje wysoki poziom innowacyjności całej grupy spółek.\nJak wygląda proces spieniania Styroporu®?\nStyropor® produkowany jest z granulatu EPS (EPS = polistyren ekspandowanego). Jest on spieniany w procesie spieniania wstępnego do granulek o wielkości trzech milimetrów. Po procesie sezonowania granulki są przesypywane do automatów nadających im odpowiednie kształty. Przy użyciu pary wodnej o temperaturze 130 stopni Celsjusza łączą się w stały element izolacyjny.\nDlaczego firma Beck+Heun przetwarza coraz więcej materiału Neopor®?\nStyropor® stanowi od dziesięcioleci klasyczny produkt w dziedzinie pianek stosowanych do skutecznej izolacji termicznej. Nowa generacja granulatu w formie perełek – Neoporu® – zawiera dodatkowe cząsteczki grafitu, które odbijają promieniowanie cieplne, redukując w ten sposób transport energii cieplnej wewnątrz materiału. Dzięki temu płyta z Neoporu® osiąga o 20 proc. lepsze parametry izolacyjne niż tradycyjny Styropor®. Firma Beck+Heun będzie w przypadku nowych jak i sprawdzonych produktów przetwarzała coraz więcej tego materiału, aby klienci również odczuli korzyści płynące z jego zastosowania.\nIlu pracowników zatrudnia koncern?\nGrupa kapitałowa Beck zatrudnia aktualnie 663 pracowników. Z tego 538 pracowników pracuje dla Beck+Heun. Firma ROKA Werk zatrudnia obecnie łącznie 125 pracowników.\nJakie spółki wchodzą w skład grupy Beck?\nGrupa Beck obejmuje 4 samodzielne spółki-siostry. Poza spółką Beck+Heun GmbH spółka ROKA Werk GmbH jest jedną z pierwszych spółek grupy. Do dzisiejszego dnia trzy pozostałe spółki również ugruntowały swoją pozycję na rynku: samodzielna spółka Beck+Heun GmbH z siedzibą w Erfurcie rozszerzyła paletę usług i obecność na niemieckim rynku, szczególnie w jego wschodnich regionach. Dzięki utworzeniu w spółce Beck+Heun GmbH działu „Budowa przeszkód” firma weszła w zupełnie nową branżę – jeździectwo. Doświadczenie i techniczne know-how zaczerpnięte z innych obszarów produkcyjnych zapewniło najnowszemu obszarowi działalności grupy Beck olbrzymie korzyści na rynku. Czwartym samodzielnym zakładem jest węgierska spółka Roka-H z siedzibą w Tatabánya. Spółka ta wspiera spółkę ROKA Werk GmbH jako dostawca półfabrykatów do pojazdów.\nSkąd firma Beck+Heun czerpie pomysły / jak powstają innowacje w firmie?\nWe wszystkich obszarach działalności grupy Beck innowacje postrzegane są jako stały element kultury przedsiębiorstwa. Z jednej strony kierownictwo firmy działa według zasady bottom-up – każdy pomysł i propozycja ulepszeń ze strony pracowników jest sprawdzana pod kątem możliwości realizacji. Z drugiej strony praktykowany jest stały dialog z klientami w celu umożliwienia stałej optymalizacji i poszerzania palety produktów zgodnie z oczekiwaniami klientów. W dziale rozwoju prowadzonym przez firmę Beck+Heun są realizowane pomysły ze specjalistami z dziedziny fizyki budowli i inżynierami we współpracy z uczelniami wyższymi. Uważność i otwartość na różne pomysły oraz pozbawiona zbędnej biurokracji realizacja tych pomysłów umożliwiły grupie Beck opracowanie wyjątkowych produktów, które często stały się kryterium w danej branży.\nW roku 2012 firma Beck+Heun obchodziła 50-lecie działalności. Gdyby firma znów zaczynała od początku, czy coś by zmieniła? Co się od tego czasu zmieniło?\nNa swojej dotychczasowej drodze rozwoju firma Beck+Heun podejmowała wiele dobrych działań, ale zdarzały się również błędy. Jednak właśnie te doświadczenia były istotne, aby firma mogła sprostać wyzwaniom i wejść na poziom, na którym znajduje się obecnie. Oczywiście niektóre rzeczy zostałyby zrobione inaczej, gdyby wówczas dysponowano dzisiejszą wiedzą. Na przykład budynek firmy byłby poszerzany etapami i zgodnie z zapotrzebowaniem. Z dzisiejszego punktu widzenia duży, całościowy kompleks byłby bardziej sensowny. Na szczęście jednak podstawowe decyzje zostały podjęte słusznie i tych z obecnej perspektywy nie zmienilibyśmy.\nCzy w przyszłości firma Beck+Heun wejdzie również w inne obszary produktowe?\nW spektrum usług ‚Najlepsze wartości dla domu’ spółki Beck+Heun GmbH możliwe jest w zasadzie wszystko, co można zrealizować za pomocą głównych kompetencji – produkcji ze Styroporu® i Neoporu®.


Stonoga idzie po "złodziei z Wiejskiej". A za nim Bubel i była posłanka Samoobrony\nKontrowersyjny biznesmen, wielokrotnie skazany za oszustwa Zbigniew Stonoga startuje w wyborach parlamentarnych. Na jego listach znalazło się kilka dobrze znanych nazwisk, jak Danuta Hojarska, Leszek Bubel i Rafał Sikora.\nWarszawska Prokuratura Apelacyjna postawiła Zbigniewowi Stonodze kolejny zarzut. Chodzi o dalsze upublicznienia akt śledztwa bez zgody prowadzącego.\nStonoga na celowniku śledczych. CBŚ dostało nakaz zatrzymania biznesmena\nAgenci CBŚ, na polecenie warszawskich śledczych mają zatrzymać Zbigniewa Stonogę. Chodzi o sprawę korupcji w katowickim sądzie - znany biznesmen kilka dni temu ujawnił dokumenty, z których ma wynikać, że działa tam grupa przestępcza.\nStonoga spotyka Sikorskiego w restauracji... "Jakiś typ wrzeszczał i nagrywał"\nZbigniew Stonoga zamieścił na Facebooku nagranie z restauracji, na którym widać Radosława Sikorskiego. Biznesmen opatrzył je komentarzem, w którym ostrzega Beatę Szydło, że zbierane są na nią haki.


Kuba Stankiewicz zagra utwory z płyty "Spaces"!\nW ramach XII Radomskiego Festiwalu Jazzowego w Radomskim Klubie Środowisk Twórczych i Galerii "ŁAŹNIA" w piątek 18 października o godzinie 19:00 odbędzie się koncert Kuby Stankiewicza, na którym muzyk zagra utwory ze swojej płyty "Spaces". Bilety w cenie 20 zł będą dostępne w dniu koncertu.\nPłyta "Spaces" była nominowana do nagrody Fryderyk 2013 w kategorii Jazzowy Album Roku. Kuba Stankiewicz reprezentuje ścisłą czołówkę polskich pianistów jazzowych. Jego pianistyka, choć wyrasta z klasycznych amerykańskich wzorów, częściej zmierza w stronę romantycznej liryki niż dynamicznych ekstremów. W każdym przypadku jest to jednak rasowy jazz. Muzyczną karierę pianisty śledzić można od połowy lat 80. XX w., kiedy to występował z zespołem Jana Ptaszyna Wróblewskiego czy formacjami Zbigniewa Namysłowskiego. Obecnie także pedagog z doktoratem obronionym na Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Skład zespołu: Maciej Sikała - tenor and soprano saxophones; Kuba Stankiewicz – piano; Andrzej Święs – bass; Sebastian Frankiewicz – drums.


Zalety własnej firmy - Efanpage\nOpublikowane 5 grudnia, 2020 14 listopada, 2020 przez Piotr Nowak\nZalety posiadania małych firm są znane wszystkim. Własny biznes to niezależność. Przedsiębiorcy są swoimi własnymi szefami. Podejmują decyzje. Wybierają, z kim będą robić interesy i jaką pracę będą wykonywać. Decydują o godzinach pracy, za co zapłacić i czy wyjechać na wakacje. Dla wielu przedsiębiorców wolność kontrolowania swojego przeznaczenia wystarczy, aby przeważyć potencjalne ryzyko. Ale jak znaleźć pomysł na firmę?\nWłasny biznes to praca i duże korzyści\nZysk finansowy. Przedsiębiorczość daje większe możliwości osiągnięcia znaczących korzyści finansowych niż praca dla kogoś innego. Posiadanie własnej firmy usuwa ograniczenia dochodów, które istnieją w przypadku bycia cudzym pracownikiem. Wielu przedsiębiorców inspiruje się wielomilionerami, których widzimy dzisiaj. Osoby, które zastanawiają się jak znaleźć pomysł na biznes zwracają uwagę na poczucie niezależności. Pozwala na zaangażowanie się w całokształt działalności firmy, od pomysłu do projektu i kreacji, od sprzedaży po operacje biznesowe i reakcję klienta. Ta umiejętność całkowitego zanurzenia się w biznesie jest bardzo satysfakcjonująca dla przedsiębiorców, którzy kierują się pasją i kreatywnością oraz mają „wizję” tego, co chcą osiągnąć. Ten poziom zaangażowania pozwala właścicielowi firmy naprawdę stworzyć coś własnego. Kolejną kwestią jest kapitał, który daje przedsiębiorcy możliwość zbudowania funduszy, które można zatrzymać, sprzedać lub przekazać następnemu pokoleniu.\nNierzadko zdarza się, że przedsiębiorcy są właścicielami wielu firm przez całe życie. Zakładają firmę, chwilę ją prowadzą, a później sprzedają komuś innemu. Dochód z tej sprzedaży można następnie wykorzystać na sfinansowanie kolejnego przedsięwzięcia. Jeśli nie są zainteresowani sprzedażą firmy, celem może być stworzenie czegoś innego.


Dr JACOB'S Kurkumin K2 - suplement diety, 60kaps.\nSkładniki dla serca, naczyń, kości, układu odpornościowego.\nSWANSON Nattokinaza 100mg 2000 FU - 30 kapsułek\nCholebiotic, 30 kaps.\nkompleks fosfolipidów kurkuminy (76%, zawiera soję), hydroksypropylometyloceluloza (kapsułki roślinne), substancja przeciwzbrylająca – dwutlenek krzemu, menachinon (witamina K2), filochinon (witamina K1), cholekalcyferol (witamina D3).\nBY.HERBS Wzmocnienie Tabletki do sporządzenia napoju, 25 sasz. (100g)\nDOPPELHERZ VITAL Tonik - płyn - 1000 ml USZKODZONE TEKTUROWE OPAKOWANIE\nCARDIOBONISOL płyn - 100g\nIntractum Crataegi płyn doustny - 100 ml (24865)


Cartridge CBD 30% - Extraktpro.com\nStrona główna / Sklep / Vape Pen / Cartridge CBD/CBG / Cartridge CBD 30%\nCartridge CBD 30% zawiera destylat konopny Broad Spectrum CBD. Produkt został dokładnie sprawdzony pod kątem zawartości kannabinoidów i integralności mikrobiologicznej.…\nilość Cartridge CBD 30%\nCartridge CBD 30% zawiera destylat konopny Broad Spectrum CBD. Produkt został dokładnie sprawdzony pod kątem zawartości kannabinoidów i integralności mikrobiologicznej. Nie zawiera toksyn, parabenów ani sztucznych barwników. Destylat wyprodukowany z organicznego materiału konopnego, uprawianego bez herbicydów i pestycydów. Cartridge CBD 30% od CANNAcore to gwarancja najwyższej jakości.\nCBD o szerokim spektrum 30% CBD\nNapisz pierwszą opinię o „Cartridge CBD 30%” Anuluj pisanie odpowiedzi


Użytkownik wywołujący niniejszy serwis internetowy znajdujący się pod adresem: www.grupamonolit.pl wyraża zgodę na następujące warunki:\nWitryna, w tym jej struktura oraz projekt graficzny, stanowią własność Grupy Monolit oraz podlegają ochronie zgodnie z Ustawą z dnia 4 lutego 1994 r. o Prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz. U. z dnia 23 lutego 1994 r., Nr 24, poz. 83, z późn. zmianami).\nKorzystanie z Witryny jest dopuszczalne jedynie w celu prywatnym i niekomercyjnym użytkownika, pod warunkiem nienaruszania jakichkolwiek praw wynikających z przepisów prawa, w szczególności praw autorskich, praw z rejestracji znaków towarowych lub praw ochronnych na znaki towarowe.\nZabronione jest kopiowanie Witryny oraz jej elementów (w tym: informacji, tekstów, zdjęć, grafik, znaków towarowych na niej zawartych) w celach komercyjnych lub publicznych i wykorzystywanie ich w innych serwisach internetowych, w publikacjach elektronicznych i innych bez uzyskania uprzedniej pisemnej zgody Grupy Monolit.\nWitryna ma jedynie charakter informacyjny i żadna jej treść nie stanowi oferty w rozumieniu przepisów prawa cywilnego.\nGrupa Monolit dokłada starań, aby przedstawione treści były rzetelne i aktualne, ale nie ponosi odpowiedzialności za treść informacji umieszczonych w Witrynie, w szczególności w zakresie ich aktualności, dokładności, zupełności, szczegółowości oraz przydatności dla użytkowników sieci. Ryzyko związane z wykorzystaniem informacji zawartych w Witrynie ponoszą użytkownicy.\nGrupa Monolit zastrzega sobie prawo do zmiany oraz poprawiania informacji zawartych w Witrynie w każdym czasie, bez wcześniejszego powiadomienia użytkowników sieci Internet.\nGrupa Monolit nie ponosi odpowiedzialności z tytułu ewentualnych szkód poniesionych przez użytkowników związku z korzystaniem z Witryny.\nGrupa Monolit nie odpowiada za treści umieszczone w zewnętrznych serwisach internetowych, do których łącza zostały umieszczone w niniejszej Witrynie.\nKrzysztof Ziejewski, 0 602 399 428, biuro@grupamonolit\n© 2005-2018, Grupa Monolit - wszelkie prawa zastrzeżone


Z okazji 231. rocznicy uchwalenia Konstytucji 3 Maja wychwalali ją politycy. Premier Morawiecki powiedział, że „była nawet dalej idąca niż ta zza oceanu” oraz „wykluczała niewolnictwo”. Nieprawda: chłopów zostawiła w niewoli, zamiast znieść poddaństwo obiecywała im „opiekę”\nW państwowe obchody Święta Narodowego Trzeciego Maja politycy — mówiąc o konstytucji Rzeczypospolitej uchwalonej 231 lat wcześniej — przede wszystkim nawiązywali do wydarzeń współczesnych.\nPrezydent Andrzej Duda na Placu Zamkowym w Warszawie dziękował „wszystkim, którzy wspierają Ukrainę: osobom prywatnym, wolontariuszom, medykom, przedstawicielom instytucji i samorządów”. „Pokazaliście, co to znaczy odbudować wspólnotę” – mówił.\nDuda przypomniał także deklarację podpisaną wspólnie rok wcześniej (w okrągłą 230. rocznicę) przez prezydentów Polski, Litwy, Estonii, Łotwy i Ukrainy w Warszawie. Podkreślali wspólnie, że polska konstytucja powoływała się na podstawowe wartości — wolność, suwerenność, integralność terytorialna, demokracja, rządy prawa, równość i solidarność.\n„Jakże to było wtedy wymowne, jak patrzymy na to z dzisiejszej perspektywy” — komentował Duda, nawiązując jednoznacznie do rosyjskiej agresji na Ukrainę.\nMorawiecki: „bardziej radykalna od amerykańskiej” (+ trochę insynuacji)\nW uroczystościach na Placu Zamkowym uczestniczył też premier Mateusz Morawiecki.\n„Pierwszy w Europie i drugi na świecie, po amerykańskim, tak nowoczesny i rewolucyjny jak na tamte czasy dokument ustrojowy, który okazał się nie do przyjęcia dla naszych absolutystycznych, antydemokratycznych sąsiadów, późniejszych zaborców – Prus, Rosji i Austrii. Zresztą, polska Konstytucja była nawet dalej idąca niż ta zza oceanu, bo wykluczała niewolnictwo”\nW jego wpisie znalazły się także czytelne aluzje do współczesności. Pisał o twórcach konstytucji jako o osobach, „które wzięły na siebie ciężar bardzo trudnych, ryzykownych i odpowiedzialnych decyzji za losy państwa i jego bezpieczeństwo w wymiarze ekonomicznym i militarnym” — i porównywał ich do aktualnego rządu (a więc siebie i władz PiS).\nPorównał także — chociaż nie wprost — przeciwników PiS do Targowicy (znów nie wymieniając jej nazwy): „Nigdy więcej nie możemy pozwolić, by ster rządów był w rękach polityków, którzy bardziej martwili się o stan zadowolenia obcych z naszej słabości, niż ich niezadowolenia będącego rezultatem naszej rosnącej siły. Przekonanie, że tylko słaba i usłużna Polska, która dla sąsiadów nie stanowi wyzwania i konkurencji, może być bezpieczna – nie sprawdziło się ani kiedyś, ani teraz!”.\nPrzypomnijmy: w 1791 roku przeciwko konstytucji opowiedziała się część konserwatywnej szlachty oraz grupa magnatów (w znacznej mierze opłacanych przez Rosję), która zawiązała konfederację i poprosiła imperatorową Katarzynę II o interwencję zbrojną. Skończyło się to wojną, przegraną przez Polskę, upadkiem konstytucji oraz trzecim rozbiorem kraju. Dziś do Targowiczan uległych Zachodowi propaganda PiS porównuje opozycję, przy czym Donald Tusk występuje tu zwykle w podwójnej roli uzależnionego i od Merkel, i od Putina.\nPorównania opozycji do Targowicy wracają w retoryce rządzących równie bezsensownie, co regularnie — np. w 2018 roku robił to Antoni Macierewicz, a w 2017 roku Patryk Jaki.\nCzy konstytucja zniosła niewolnictwo?\nAle bzdura. Konstytucjonalista z dlugim nosem.\nPremier: Konstytucja 3 Maja szła dalej niż amerykańska https://t.co/HxqHpHT6Jy\n— Wojciech Sadurski (@WojSadurski) May 3, 2022\n„Ale bzdura. Konstytucjonalista z długim nosem” — skomentował wpis premiera o niewolnictwie prawnik-konstytucjonalista, prof. Wojciech Sadurski, na Twitterze. W istocie słowa premiera o konstytucji były nieprawdziwe.\nNiewolnictwo najprawdopodobniej istniało na ziemiach polskich w średniowieczu, niewolnicy jednak byli nieliczni. Później zanikło. W XVIII w. w praktyce go nie było — większość ludności kraju (70-80 proc.) stanowili chłopi poddani, których los już wówczas porównywano do niewolników, a ich położenie nazywano niewolą (robili to zarówno autorzy rodzimi, jak i zagraniczni).\nPrzypomnijmy, że w 1791 roku chłop poddany:\npodlegał jurysdykcji dziedzica (karania poddanych śmiercią zakazano dopiero w 1768 roku);\nnie mógł opuszczać dziedzica ani jego ziemi bez jego zezwolenia;\nw zamian za użytkowanie pańskiej ziemi musiał wykonywać pańszczyznę, czyli pracować w określonym wymiarze, często także oddawać daniny w naturze i wykonywać rozmaite posługi (np. transportowe, ale nie tylko, lista mogła być długa);\nsprawą otwartą było to, na ile chłop jest właścicielem ruchomości, które posiada — zwyczaj sugerował traktować je jak jego własność, ale gwarancji prawnej nie było;\njego wolność ograniczona była jeszcze na wiele innych sposobów — np. w wielu wsiach istniał monopol propinacyjny, a więc chłopi poddani mogli kupować wódkę i piwo tylko w karczmie należącej do właściciela (było to ważne źródło dochodów).\nwłaściciel mógł chłopu odebrać gospodarstwo i przenieść na inne.\nCo Konstytucja dała chłopom?\nNiewiele. Nie znosiła bowiem poddaństwa, nie mówiąc już o pańszczyźnie. Odpowiedni rozdział konstytucji można przeczytać tutaj. Konstytucja zapowiadała „wzięcie chłopów pod opiekę rządu krajowego” — ale nie precyzowała, na czym ta opieka miałaby polegać.\nNawoływała także do zawierania „dobrowolnych” umów pomiędzy chłopem oraz dziedzicem. Jak one miały wyglądać — w warunkach całkowitej władzy pana nad poddanym — nie wiadomo.\nPoddaństwo pozostawało w mocy i nadal było dziedziczne. Zacytujmy:\n„(…) włościanie jakiejkolwiek bądź majętności od dobrowolnych umów, przyjętych nadań i z nimi złącznych powinności usuwać się inaczej nie będą mogli, tylko w takim sposobie i z takimi warunkami, jak w opisach tychże umów postanowione mieli, które, czy na wieczność, czyli do czasu przyjęte, ściśle ich obowiązywać będą”.\nKonstytucja też jasno wypowiadała się o celu tych regulacji — chodziło o ochronę dochodów dziedziców. „Zawarowawszy tym sposobem dziedziców przy wszelkich pożytkach od włościan im należących” — pisali jej autorzy.\nBył to postęp w stosunku do zasad obowiązujących wcześniej w Rzeczypospolitej — i zbliżał położenie chłopów do tego, które mieli polscy włościanie w zaborze pruskim i austriackim (Austria dała im wolność osobistą, czyli wolność opuszczenia właściciela, wcześniej).\nZresztą, polska Konstytucja była nawet dalej idąca niż ta zza oceanu, bo wykluczała niewolnictwo.\nMateusz Morawiecki, Wpis na Facebooku - 03/05/2022\nfałsz. Fałsz. Konstytucja nie zniosła poddaństwa chłopów\nTo powiedziawszy, warto zaznaczyć, że mimo wolnościowych ideałów zapisanych w konstytucji amerykańskiej (1776) oraz francuskiej (1793) także niewolnictwo na południu USA oraz w koloniach francuskich istniało jeszcze wiele dziesięcioleci. W posiadłościach zamorskich Francji zostało ostatecznie zniesione w 1848 roku, chociaż już wcześniej nakładano na nie różne ograniczenia. W USA do jego likwidacji potrzebna była wojna domowa (1862-1865).\nWolność chłopom obiecywał Kościuszko w 1794 r., ale powstanie upadło, zanim mógł obietnice wprowadzić w życie.\nNa ziemiach centralnej Polski — w Księstwie Warszawskim — poddaństwo zniosła dopiero konstytucja 1807 roku, narzucona przez Napoleona. „Znosi się niewola” — brzmiał jej art 4.\nHistoria, Mateusz Morawiecki, Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, konstytucja 3 maja niewolnictwo\nJacek Urbanowicz 3 maja 2022\nPinokio, to notoryczny i bezwstydny kłamca. Nawet ten, dziś neutralny politycznie fakt potrafi przekłamać. Jeśli "swojego" chłopa szlachcic mógł sprzedać wraz z jego rodziną w tym z dziećmi, to czym to było jak nie niewolnictwem? Targowiczanie to byli głównie możni, elita władzy i biskupi. Niektórych biskupów lud polski powiesił. Raczej się to nie kojarzy z opozycją, ale kontakty min wice przewodniczącego pisu Macierewicza ze służbami rosyjskimi oraz fraternizacji Kaczyńskiego z biskupami kojarzą się jak najbardziej.\n3 maja 2022 at 21:34\nPrzemo Ratajczak 3 maja 2022\nZ tego co mówi Morawiecki wynika, że nie jest ani dobrym premierem, ani ekonomistą, ani historykiem.\nPodobno skończył studia historyczne, ale chyba tylko dlatego, że "tatuś" bawił się w opozycję, bo wiedzę ma na poziomie przeciętnego ucznia podstawówki.\n3 maja 2022 at 21:58\nMirosław Dobrzański 6 maja 2022\nIdąc za waszym tokiem rozumowania … można przyjąć (poniekąd słusznie) … że niewolnictwo nigdy nie zostało zniesione, zmieniało tylko formę. Dziś wystarczy mieć kredyt hipoteczny.\nJerry Smerf 10 maja 2022\nHisteryk Pinokio nie chce przyjąć do wiadomości, że Konstytucja 3 Maja, owszem, nic nie mówiła o niewolnictwie, ale jednocześnie sankcjonowała poddaństwo, pańszczyznę i dziesięcinę (dla kleru!). A takie obciążenienia po stokroć zniewalały poddanych Polaków i inne narody zamieszkałe wewnątrz i na obrzeżach Królestwa Polskiego (m.in. Liwinów, Łotyszy oraz Rusinów zwanych dzisiaj Ukraińcami). Nie dziwi więc, że ci wszyscy poddani nienawidzili po stokroć polskiego sobiepaństwa i od dawien dawna pragnęli wyzwolić się spod tej podległości…\nA taki gest, jak składanie kwiatów na grobach bandziorów spod znaku Brygady Świętokrzyskiej Narodowych Sił Zbrojnych kompletnie Pinokia dyskwalifikuje jako tfu!, historyka…\n10 maja 2022 at 00:17\nLeszek Krzyśków 16 maja 2022\nPolski obywatel nie musi znać swojej historii ludowej, po co mu ta ludowa historia i wyplywajaca z niej świadomość, kiedy ma taką piękną, choć bezrefleksyjną, szlachecką.\n16 maja 2022 at 22:35


Łańcuch solidarności w Mińsku FOTOREPORTAŻ | BOMEGA\nStrona główna Źródła BELSAT.EU Łańcuch solidarności w Mińsku FOTOREPORTAŻ\nMieszkańcy białoruskiej stolicy solidaryzowali się z zatrzymanymi opozycjonistami.\nDziś w ostatnim dniu zbierania podpisów pod kandydaturami do aresztu trafił Wiktar Babaryka, główny oponent Łukaszenki w nadchodzących wyborach. W areszcie przebywają też: popularny bloger Siarhiej Cichanouski i jego ośmiu zwolenników, a także opozycjoniści Pawał Siawieryniec i Mikałaj Statkiewcz.\nMieszkańcy białoruskiej stolicy utworzyli w centrum miasta ponad kilometrowy łańcuch rozciągający się od stacji metra Plac Jakuba Kołasa do stacji metra Plac Zwycięstwa (Płoszcza Pieramohi). Aktywność obywateli obserwowali tajniacy i umundurowani milicjanci, którzy nawoływali do rozejścia się i nieuczestniczenia w „nielegalnej akcji”. Ostatecznie do zatrzymań nie doszło. Demonstrujących rozproszył dopiero ulewny deszcz.\nNieoznakowane milicyjne autobusy. Zdj. Belsat.eu\nBiałoruscy opozycjoniści Wolha Kawalkowa i Jury Hubarewicz wzywali do okazywania solidarności zatrzymanym.\nSymbolem tegorocznego protestu są kapcie, którymi niezadowoleni Białorusini chcą wygnać „karalucha” Łukaszenkę. Zdj. Belsat.eu\nPoprzedni artykułBochnia. W sobotę 1 urodziny salonu rowerowego BM Bike! – atrakcyjne rabaty\nNastępny artykułOgród Botaniczny w Łodzi niepotrzebny urzędnikom?


Dante (Jellenta)/Wygnaniec - Wikiźródła, wolna biblioteka\nDante - Wygnaniec\nDzisiejszy badacz dusz ludzkich, patrząc na tę trawiącą i pożerającą siłę uczucia, które wielki poeta włożył w miłość dla Beatryczy, zawyrokowałby odrazu, że nie urodził się on pod szczęśliwą gwiazdą. Verlaine nazwałby go najtęższą odroślą plemienia saturnijczyków, którego żywiołem jest nerwowość, zgryźliwość i nieszczęście. Śmierć ubóstwianego dziewczęcia była dopiero zwiastunem klęsk dalszych.\nAle klęski spadają tylko na ludzi żywych, czynnych w odmęcie świata, na tych, co mają wielkie namiętności, żądze i pragnienia i co swe odrębne od powszednich upodobania i ideały wyrzucają na zewnątrz, nie więżąc ich potulnie we własnem łonie. Jakoż i Dante żył życiem bogatem i czynnem. Od pierwszego wystąpienia w świecie zdradza naturę niespokojną, żądną szerokiego pola działania, — niema w nim ani śladu mnicha, ślęczącego nad księgami w zapomnieniu o rozkoszach i walkach ziemi. Albo może życie ówczesnych Włoch, a Florencyi w szczególności, miało tę własność porywania wszystkich w swój niebezpieczny wir, może to borykająca się dusza wieku trzynastego rozwichrzała, czyniła wszystkich, nawet najspokojniejszych, awanturnikami lub szermierzami? Toć wtedy nawet słudzy Boży, biskupi i prałaci, dosiadali konia i wiedli na bój swoje owieczki, a każdy obywatel do dziesięciu różnych stronnictw, szamocących się z innemi dziesięciu partyami, należał.\nZ licznych dramatów dziejowych, których widownią był ów wiek potężnienia indywidualizmu, — jeden wielki dwa małe odbiły się na losach i dziełach Danta i wpłynęły głównie na ukształtowanie jego twórczości. To też zamiast szeroko uwzględniać historyę, co uważają za niezbędny wstęp do wszelkich prac nad wielkim florentczykiem i jako nieodzowny warunek do zrozumienia jego dzieł — zaznaczymy tu owe trzy wielkiej wagi momenta dziejowe.\nPierwszy — to wiekowa walka Stolicy Apostolskiej z potężną wizyą czy tradycyą Państwa Rzymskiego, którą nowym blaskiem otoczył Karol Wielki. Godzi się pamiętać, że Zachód czysto świecki w dzisiejszem znaczeniu słowa nie istniał wtedy. Choć wielki monarcha Franków, a po nim silni władcy niemieccy, rościli prawo do wpływu na obiór papieża, lecz papież ze swej strony, wsparty na narodzie rzymskim, chciał zachować prawo zatwierdzania i koronowania cesarzów. Oczywiście, nie był to spór obcych narodów z ludami włoskiemi o wzajemne prawa i obowiązki, ile raczej spółzawodnictwo dwóch wielkich tronów: świeckiego i duchownego, aczkolwiek nieraz przybierał on we Włoszech cechy walki o niezależność od władzy obcej, narzucającej się zzewnątrz. W ten sposób wiekopomne zwycięztwo Grzegorza VII Hildebranda było wprawdzie upokorzeniem władzy świeckiej w osobie Henryka IV, kiedy-to przez trzy dni cesarz stał boso na śniegu w Canossie, ale zarazem płynęło z głębokiej wiary, że władza monarchy jest nieprawowitą i niższą. Ponury reformator Kościoła może odwrócił rozwój Ludzkości wstecz, gdy głosił, że jak księżyc bierze swe światło od słońca, tak cesarz jest tylko odblaskiem mdłym papieża; ale na dane przezeń hasło zbudziła się samowiedza państwowa i narodowa w wielu księstewkach włoskich. Za jego-to spraną powstały niezależne gminy Medyolanu, Genui, Pizy, Lukki i wielu innych miast; dokonano niemal rewolucyi przeciw zwierzchniczym uroszczeniom cesarzów.\nAle następcy wielkiego mnicha, który potęgą woli i ducha zdołał od warsztatu ciesielskiego ojca wspiąć się na najwyższe dostojeństwo — byli już tylko słabymi lub samolubnymi wodzami w wojnie o inwestyturę. Nie ulękli się ich monarchowie niemieccy, ani Fryderyk Rudobrody ani zwłaszcza wielki Hohenstaufen, Fryderyk II. Przy nim wybucha z świeżą siłą pożar, stłumiony na czas jakiś przez harmonię wspólnych wypraw krzyżowych. Imperator rzymsko-niemiecki, umocniwszy się i rozsadowiwszy głównie w Sycylii — w Palermo miał swój dwór — i w południowych Włoszech, działa, rządzi i podkupuje papieży z bezwzględną żywiołową energią. Nadaje on państwu świeckiemu hart i organizacyę, która wywołuje okrzyki zachwytu u takich znawców jak Burckhardt. Rozpościera dokoła taki urok władzy i oświaty, tak czaruje dworzan potęgą indywidualności, że przywabia do siebie najlepsze umysły i talenta artystyczne. Do jego idei państwowej może najwięcej pasuje uwaga Micheleta, że bez walki żywiołowej dwóch owych potęg — nastałaby cisza i zmartwiałość Wschodu. Bo z zuchwałą sprężystością rządów cesarz łączył wysokie wykształcenie, literackie i filozoficzne, wstręt do bigoteryi, dzielność osobistą bez granic. W stosunku do ustroju feudalnego był despotą i gwałcicielem swobód, tyranem i inkwizytorem, lecz przy nim też zakwitła sycylijska szkoła poezyi włoskiej i wszechnica w Neapolu.\nKlątwa, pod którą umarł, podobno z ręki własnego krewniaka, Fryderyk II, ścigała i jego następców, między którymi dziwnie poetyczną pamięć po sobie zostawił najmłodszy syn, Manfred, król lutnista, dusza wspaniała, tkliwa i marzycielska. Wówczas tedy papież Klemens IV przywołał dla ostatecznego zwalczenia domu Szwabskiego — Karola Andegaweńskiego. Lecz ani on, ani syn jego, nie mogli się uporać z buntowniczym duchem południowców, którzy już utopili byli w krwawej łaźni, zwanej «Nieszporami sycylijskiemi», potęgę berła francuzkiego i pomścili okrucieństwa Karola nad synem Fryderyka, Konradem, dokonane. Nowe powikłania sprowadziła dynastya hiszpańska i nowe krwi rozlewy, zbrodnie i wojny. Stolica Apostolska głosiła kompletną wojnę świętą przeciw ostatnim «żmijom» rodu Hohenstaufów, jako przytem zaprzyjaźnionym z Saracecenami. To brała ona górę, to gięła się; ale ostatecznie nie odzyskała dawnej świetności, zwłaszcza, że panowanie Dom Pedra Aragońskiego, ożenionego z córką Manfreda, Konstancyą, ożywiło sympatye i nadzieje partyi cesarskiej. Późniejsi papieże rządami swemi i brakiem wybitnych charakterów i wyższych zasad dali swym przeciwnikom nową broń do ręki, przyczynili się jeszcze do podniesienia chwały zmarłych cesarzów i utrwalenia na zawsze samej idei imperyalizmu. Choć bowiem późniejsi pretendenci do korony rzymskiej, jak Rudolf Habsburski lub Albrecht Austryacki, ideę tę swem niedostatecznem i nie dość wyłącznem poświęceniem się Włochom przyćmili — widział w niej jeszcze Dante prawdziwą gwiazdę przewodnią Włoch. O ile wrogo patrzył na intruza, Karola Walezyusza, którego sprowadziły do Toskanii samolubne rachuby i intrygi Bonifacego VIII, o tyle znów wszystkie nadzieje swe i marzenia wszechludzkie opierał na Henryku VII.\nNa tę-to chwilę walki dwóch udzielności przypada życie Danta. Wszystkie wymienione tu osobistości, a oprócz nich setki innych, słowem, wszystkich, co się złożyli na taki stan rzeczy i historyę tworzyli, możemy odnaleść w obrazach Danta, ze współczesnych zaś wielu wprost ważną rolę w jego osobistych kolejach odgrywało. Gdy wszedł w życie, cała Toskania podzielona była na dwa wielkie obozy: stronników najwyższej władzy papieża, czyli Gwelfów (Wölfe) i zwolenników idei, że władza cesarska idzie wprost od Boga — czyli Gibelinów (Weiblinge). Zobaczymy dalej w jakim stosunku do zapaśników był wielki poeta, ale zawczasu pamiętać się godzi, że dla ogółu lub też większości jego rodaków wojna owa była wprawdzie starciem wysokich podstawowych zasad, lecz zarazem i karmią rozkiełznanej samowoli i budzącego się indywidualizmu gmin i prowincyi.\nMiary zawichrzenia dopełniały w całych Włoszech, a szczególniej w Toskanii, dwa inne momenty. Oto łeb podniosła nowa hydra: walka Białych z Czarnymi. Jak wszelkie inne, nie wyłączając welficko-gibelińskiej, i ona wzięła swój początek z błahego sporu dwu rodzin i z czasem dopiero stała się antagonizmem stronnictw i zasad politycznych. Waśń o spadek, wynikła między potomkami notaryusza Cancellierego z Pistoi, rozdzieliła ich do tego stopnia, że za niewinne zadraśnienie jednego z nich w zabawie młodzieńczej — odpłacono winowajcy ucięciem ręki w chwili, gdy przybył przeprosić kuzyna za mimowolną krzywdę. Ofiara okrucieństwa należała do odłamu Cancellierich Czarnych, oprawcy — do Białych (po matce, Biance). Na czele pierwszych stanął straszny Corso Donati, drugich wziął pod swój sztandar Vieri Cerchi. Dzięki takiemu układowi sił cała Florencya, która chciała wpływem swym stłumić pożar w Pistoi i wezwała walczące partye do siebie, sama stanęła w płomieniach, albowiem domy Donatich i Cerchich z dawien dawna żywiły ku sobie zaciekłą nienawiść, — tamten zazdrosny o bogactwa, popularność i urodę Vierego, ten zaś o polor i wykwint arystokratyczny Corsa, który posiadał wszelkie talenty rycerskie i towarzyskie w wysokim stopniu i niesłychaną dumę, ze zjadliwym dowcipem połączoną. Nadto przeciwnicy byli szwagrami; Donati był niegdyś żonaty z siostrą owego Cerchiego i według wszelkiego prawdopodobieństwa pozbył się jej za pomocą trucizny. To miało być właściwym początkiem walki, której przebieg obfitował w sceny najzupełniej nadające się do piekieł, nawet nie-Dantejskich, a w której bronią Donatich bywała najczęściej trucizna. Zresztą i sztylet nie próżnował i omal nie zginął odeń poeta Guido Calvacanti, dla którego Dante miał cześć głęboką i któremu przypisał swe Nowe życie.\nWreszcie trzeci fakt dziejowy: ustrój Florencyi. Sławne miasto nie tylko że było już wówczas, t. j. na długo przed Odrodzeniem, pięknym grodem ogrodów i kolebką wielkich artystów i mędrców, ale było i gminą wybitnie mądrą i postępową. Zdobyło ono sobie jeszcze w r. 1250 ustrój bardzo zbliżony do zupełnego samorządu, aczkolwiek oparty na podstawie wojskowej. Już wtedy, t. j. jeszcze za życia Fryderyka Staufena, gwelfowie nie mogli znieść niemieckiej gwardyi przybocznej Fryderyka Antiochijskiego, wielkorządcy Florencyi, i wypędziły ją, stawiąc na jej miejsce militaryzm własny. Zaraz potem śmierć wielkiego monarchy sycylijskiego poparła znakomicie sprawę narodowców i ludu, który, celem ukrócenia niszczących wojen domowych, wprowadził w r. 1252 urządzenia ściśle demokratyczne i przedstawicielstwo stanów miejskich tak wybitne, że wykluczało ono formalnie patrycyuszów od udziału w sterowaniu rzecząpospolitą. Co prawda, dali oni sobie prędko radę z ograniczeniami, zwłaszcza, że te nie były zgoła radykalne i wystarczało zapisać się do jednego z wyższych i mocniejszych kunsztów (zgromadzeń zawodowych), ażeby utracone przywileje odzyskać, a w każdym razie stanąć na równi z mieszczaństwem. Były to bowiem w rzeczy samej rządy wyższego t. j. zamożnego, inteligentnego mieszczaństwa. Florencya i w tem dawała dowody wielkiego rozumu stanu, że zostawiała otwartą furtkę stanowi rycerskiemu. Nie szło jej bowiem o rozdmuchywanie nienawiści klasowych, lecz jedynie o utrwalenie słusznych swych praw i względnego pokoju. Zobaczymy w dalszym ciągu, że umiała ona bronić swej wolności i praw mieszczańskich wobec ciągle ponawianych zamachów i że te prawa zdołała nawet znakomicie umocnić. Szczytowy zaś, najbardziej krańcowy okres tej rosnącej wciąż demokratyzacyi ma dla nas szczególne znaczenie, albowiem odegrał rolę bezpośrednią w losach Alighierego.\nTymczasem jednak nie zawadzi wyjaśnić sobie, jaki był stosunek wzajemny owych trzech przeciwieństw, dzielących Florencyę. Nie ulega kwestyi, że w jednem sumieniu łączyły się nieraz najrozmaitsze sympatye i kierunki, ale przeważnie Czarni szli ręka w rękę z arystokracją: Biali mieli za sobą lud, śród którego zażywał miru trybuna — Vieri Cerchi. Jedni zaś i drudzy należeli do gwelfów, co już samo przez się charakteryzuje odosobnione i niekorzystne stanowisko gibelinów. W ogólności przyjąć można, że Florencya była starodawnem, uznanem siedliskiem gwelfów.\nPatrząc na mozolny, ale niezachwiany, rozwój duszy tego dziwnego miasta z odległości sześciu wieków, na wzrost jej samowiedzy narodowej i społecznej, — chciałoby się zastosować doń prawidło dziejów nowoczesnych i powiedzieć, że prąd narodowy szedł równolegle z ludowo-demokratycznym, zaś żywioł arystokratyczny bratał się z kosmopolitycznym, gdyby nie fakt odrębny, a wielce dla Włoch znamienny, że tam właśnie potężniejsze rody, jako zagrożone przez żarłocznego orła cesarskiego, z pobudek czysto samolubnych sprzymierzać się musiały z ludem. Ich indywidualność i tendencya dośrodkowa idei cesarskiej były, rzecz prosta, zasadniczo wrogie. Przeto t. z. popolani czyli stronnictwo ludowe łączyło się nieraz z arystokracyą celem zwalczenia wspólnego wroga — gibelinów. Ogólne więc tło polityczne Florencyi, jej duch właściwy, z dawien dawna były narodowe, chociażby za cenę przymierza z wrogami ludowładztwa. Tkwiła w tem, oczywiście, socyalna sprzeczność i nienaturalność, lecz tę zobojętniano za pomocą pewnego rodzaju syntezy w postaci owej zasady państwowej, która dawała wprawdzie przewagę zamożnemu mieszczaństwu, lecz wszystkim niemieszczanom, gotowym stanąć pod jego godłem, budowała złoty most.\nOwe wojny domowe i zamieszki wyłaniają z siebie jednę organiczną cechę Toskanii. Jej zdrowy żywotny instynkt pragnął przebić się przez gęstwinę samolubstw, które jej jędrne, do bujnego i twórczego życia powołane ciało usiłowały rozedrzeć. Jest to ciągła walka popędu samozachowawczego z czyhającymi zewsząd napastnikami i chorobami politycznemi. Szło to niełatwo, i zanim Florencya mogła stać się kolebką nowoczesnej sztuki i wydać najwspanialsze dusze artystów, musiała przebyć straszne konwulsye, popełnić niesłychane krzywdy i zbrodnie. Walka gwelfów i gibelinów, zakończona ostatecznie zwycięstwem sprawy narodowej, kosztowała wiele błędów łatwowierności wobec obłudnego Rzymu, wiele zdrad, spisków, zemst, krwawych bitew.\nLecz zdumiewa ona bądź co bądź już wówczas wielkim rozumem stanu, pomysłowością ustawodawczą i bystrością w zawiadywaniu sprawami zarówno wewnętrznemi jak i zewnętrznemi. Stary i, powszechnem zdaniem, niepodejrzany kronikarz owych czasów Villani, na którym oprzeć się musi każdy badacz owej opoki i samego Danta, jest wymownym dowodem, że jego ojczyzna prowadziła doskonałą statystykę, miała wyrobione wychowanie publiczne, szpitalnictwo, finansowość, dokładne dane o stosunkach ekonomicznych świata. \nPowiedzieliśmy, że bardzo wcześnie Dante oddał się na usługi rodzinnemu grodowi. Pierwszy wydatny jego występ odbył się na tle prawdziwego chaosu stosunków. Między Florencyą a miastem Arezzo toczyła się krwawa wojna, do której powód dał fakt, że gwelfowie, wypędzeni z Arezzo przez arystokratów (zarówno własnej swej partyi jak i gibelińskiej), znaleźli schronienie we Florencyi. Losy walki w ten sposób wybuchłej ważyły się długo i zwycięstwo przechylało się raczej na stronę aretyńczyków. Dopiero gdy przeciwnicy dostali dzielnego wodza z ramienia Karola Andegaweńskiego, który w ten sposób wywdzięczył się za gościnę i wysokie honory, wówczas wydano rozstrzygającą bitwę pod Campaldino (w czerwcu 1289), w której gibelińskie Arezzo poniosło sromotną klęskę. W tej oto słynnej potrzebie walczył jako prosty żołnierz młody Alighieri. Wypływa to ze sposobu, w jaki ją opisuje i w jaki rozmawia z hrabią Buonconte de Montefeltro, szlachetnym rycerzem, który w niej zginął i zaginął tak, że nawet jego «mogiła nieznaną została» (C. 5).\nRazem z Alighierim walczył i druh jego, Guido Calvacanti, i Bernardino da Polenta, brat nieszczęsnej Franczeski z Rimini, i wiele innych, znanych, sławnych osobistości.\n Nie braknie wywodów podających w wątpliwość udział Danta w owej krwawej rozprawie. Po prostu, samo skojarzenie ostróg rycerskich z laurami mędrca, które wydaje się zwykle dziwnem; obudzić musiało te wątpliwości. Lubimy przecie zapominać, że i Sokrates walczył jako piechur grecki. Jednak życiorysy gruntowne i bezstronne  mają dla owych niedowierzań coś w rodzaju lekkiej pogardy: tak dalece są one bezzasadne i na tak błahych pozorach oparte. Słynny Leonardo Bruni, kronikarz i sekretarz rzeczypospolitej Florenckiej, nie tylko że najwyraźniej udział poety w bitwie pod Campaldino opiewa, ale i chwali jego waleczność, a co więcej, ostro przygania autorowi «Dekamerona,» że o fakcie tym zachował milczenie. Nadto przekazał on urywek listu samego poety, w którym tenże najwyraźniej opowiada jak walczył z innymi i dodaje, że «broń nie była mu pierwszyzną» — «non fanciullo nell’armi.»\nCo więcej, Alighieri walczył w szeregach jazdy i po raz drugi w tymże samym roku. Było to w rozprawie z pozostałą warownią idei cesarskiej — Pizą, ową Pizą splamioną strasznym mordem, którego się dopuścił arcybiskup Ruggieri. On-to w okresie kiedy stronnictwa szamotały się w obrębie samego miasta, zwyciężony przez gwelfa, hrabiego Ugolina (della Gherardesca), schwytał go w sidła i zamorzył głodem wraz z synami i wnukami, co wyśpiewał Dante w najbardziej wstrząsającym epizodzie Piekła. Owóż w bitwie z Pizańczykami, zakończonej zdobyciem ich zamku obronnego Caprony, Dante brał «udział osobisty» — jak mówi dziejopis Benvenuto Rambaldi, — który nazywa go «młodzieńcem mającym lat dwadzieścia pięć» i jak napomyka sam poeta, gdy ucieczkę dyabłów porównywa do pośpiechu Pizańczyków («Tak wylęknionych widziałem żołnierzy» XXI), po poddaniu się uchodzących z twierdzy.\nTak świetnie odniesione zwycięztwa napełniły Florencyę dumą. Stała ona teraz rzeczywiście na czele związku welfickiego miast, zyskała częściowy spokój; wzrosła w dobrobyt i wspaniałość. Tryumfy obchodzono szumnie i bogato: arcybiskup Florencyi wyprawiał radosną stypę na mogile wrogiego biskupa z Arezzo, poległego pod Campaldino. Już-to wogóle nadchodziły czasy powszechnych zabaw, malowniczych pochodów i swobodnych obyczajów. Hasło do nich dała znana rodzina de Rossich, która z okazyi jakiegoś święta zgromadziła do tysiąca wesołej młodzi, ubranej w białe szaty pod wodzą specyalnego mistrza w miłości (signore del amore). Pohulanki, muzyka, wesele trwały dwa miesiące i stały się dla innych miast Toskanii przykładem i zachętą, a co główna, pociągały w szeregi rycerzy potomków zwyczajnych mieszczan. Wszystko to razem wzięte, chociaż stanowiło oczywisty rozwój artystycznego ducha Florencyi, zachwiewało jednak równowagę stworzoną przez ustawy demokratyczne. Wzmagała się buta możnych, zwłaszcza po Campaldino, gdzie wsławił się i niewątpliwie do zwycięztwa przyczynił Corso Donati, florencki Catilina i wichrzyciel, ale człek odważnej ręki i nieokiełznany. Zaczynały uczuwać tę przewagę arystokracyi cechy drobniejsze, mieszczaństwo uboższe, które też nie myślało bynajmniej tracić tak mozolnie wczoraj jeszcze nabytych praw i rzuciło panom rękawicę. Kierownictwo sprawy objął Giano della Bella, człowiek rzymskiej cnoty obywatelskiej; bo, choć sam ze starej szlachty pochodził, nie chciał patrzyć obojętnie na nadużycia i szlachetną swą energią reformę szczęśliwie przeprowadził w r. 1293. Wyrazem jej były tak zwane „Ordinamenti della giustiza“, mocą których szlachcie jeszcze bardziej utrudniono wpływ na rządy publiczne, aczkolwiek i tym jeszcze razem wiadomej furtki nie zamknięto zupełnie i każdy szlachcic, za cenę porzucenia zawodu rycerskiego i przystąpienia do którego z kunsztów, mógł, po wypróbowaniu jego mieszczańskiej prawomyślności, zostać starszym kunsztu i tem samem — członkiem rządu, czyli tak zwanym pryorystą. System ten, wogólności trwający od poprzedniej reformy, ukształtował się ostatecznie w taki sposób, że rządziło sześciu pryorów, którzy ze swej strony wybierali najwyższego sędzię do spraw cywilnych i karnych — podestę. Ten, choć był na żołdzie gminy, posiadał władzę iście królewską. Pryorowie sprawowali swój urząd nie dłużej nad dwa miesiące, co zapobiegało utrwalaniu się wpływu jednostki, i sami wybierali swych następców. Po dwóch latach każdy z nich jednak mógł być wybrany ponownie.\nOwóż jednym z takich pryorów (możnaby właściwie tłómaczyć: przeorów) został w roku 1300 Dante Alighieri. I jemu pochodzenie ze starożytnego rodu stawało, oczywiście, formalnie na przeszkodzie do tej godności; uczynił jednak jak inni: zapisał się do zgromadzenia — lekarzów aptekarzów. Jest to jeden z najwydatniejszych faktów jego życia, tłómaczący wiele i więcej jeszcze wiązany przez bezkrytycznych biografów z mnóstwem niesprawdzonych zdarzeń i następstw.\nJak widzimy zatem, Dante rósł razem z Florencyą. Choć nie jest wiadomem napewno co czynił w okresie bezpośrednio poprzedzającym pryorat, że tak wysoko stanął; są jednak dane, iż wiele pracował nad sobą i uzupełniał znakomitą swą wiedzę. Widocznie, zdolności jego miały już wówczas rozgłos, skoro wyróżnił go szczególnie i przyjaźnią swą obdarzył król węgierski Karol Młot, w czasie swego pobytu we Florencyi. I samo miasto go wyróżniało i raz powierzyło mu nadzór nad regulacyą jakiejś ulicy, z czego nawet wysnuwają, że posiadał on i specyalne wykształcenie techniczne. Prawdopodobnie też przystąpienie do mieszczan stało się dla ogółu zapowiedzią jego ambicyi politycznych i zawodu państwowego. Słowem, wysoką godność pryorysty pozyskał zasługą i chlubnem imieniem.\nW dodatku był to rok ciężkich zawikłań między partyami Czarnych i Białych. Ci drudzy mieli przewagę moralną, jako lepsi patryoci niż awanturnicy, czego znów tamci o sobie powiedzieć nie mogli, i oni też pewnie na wybór Danta wpłynęli, znając w nim człowieka silnych obywatelskich uczuć.\nHydra niezgody społecznej zaczęła z dawną siłą podnosić łeb. Naturalne sprzeczności, głuszone sztucznie gwoli sprawie wrzekomo narodowej, odezwały się piorunowym głosem. Czarnym opadła z twarzy maska patryotyczna, a Biali zrozumieli jaśniej, że rzeczypospolitej opierać na butnej szlachcie niepodobna. Wzajemna nienawiść wybuchła 1 maja 1300 r. z okazyi zabawy publicznej przed kościołem Ś-tej Trójcy; polała się krew; jednemu z Cerchich obcięto nos — i burza rozsrożyła się na dobre.\nLecz tu dramat miejscowy staje się ogólnie włoskim. Do rozwydrzenia stronnictw dopomógł znakomicie Rzym. Bonifacy VIII, najbardziej po Hildebrancie samodzierżczy z papieżów, ale daleki od jego wysokiego idealizmu, pragnął oddawna zyskać serce Florencyi, najpotężniejszej i najbardziej welficko usposobionej. Rozpoczęły się jawne umizgi i ukryte knowania, wobec których partye przyjęły postawę odpowiednią ich godności obywatelskiej. Biali zwąchali pismo nosem i mimo całe swoje przywiązanie do tronu papieskiego zlękli się zbyt natarczywego przyjaciela. Czarni zaś odrazu ajentami jego zostali, a głównie Corso Donati. On-to dopomógł do obalenia Giana della Bella, w imieniu Stolicy Apostolskiej, patrzącej krzywem okiem na rozwój politycznej samopomocy wielkiego grodu nad Arno. Na niego-to licząc najwięcej, Rzym przedsięwziął krok najważniejszy: wysłał do signoryi legata, kardynała Aquaspartę, celem zaofiarowania swego pośrednictwa w waśni stronnictw.\nLecz tu jest punkt szczytowy dramatu: Biali odrzucili dary danajskie, ukryte w zmianach prawodawczych, które doradzał rozjemca, i stało się, że anioł pokoju — wyrażenie Bonifacego VIII — odjechał, rzuciwszy klątwę na niewdzięczną Florencyę. Jednym zaś z sześciu pryorów, którzy w owej chwili rządzili i złożyli się na tę, bądź co bądź zuchwałą, odmowę był — Dante Alighieri.\nJakto — Dante, potomek rodziny welfickiej i sam gwelf? Tak jest, w jego przekonaniach dawno już zaszła zmiana, «zdradził» własny obóz. Skoro tylko przeniknął, że ku ojczyźnie jego wyciąga się zaborcza dłoń, skoro pojął całe niebezpieczeństwo domowych wichrzeń i obcego wstawiennictwa i rządów teokratycznych — został gibelinem. Zresztą Czarni oddawna już uważali go za straconego dla swych celów: bo też wogóle wszystkich białych welfów piętnowali mianem gibelinów za to, że odrzucili usługi Rzymu. Nie jest, zdaniem historyków , dowiedzione, czy poeta wpływem swym osobistym i jakąś szczególną presyą na umysły reszty członków Signorii rezultat ten osiągnął; ale dosyć znać potężną jego indywidualność, głębokie oddanie się dobru rzeczypospolitej, olbrzymią przewagę umysłową, może zresztą i wielką ambicyę oddziaływania na losy kraju, ażeby się przechylić ku domysłowi, że głównym przeciwnikiem i Czarnych i papieża — był Dante. Że jego indywidualność polityczna górowała nad innemi, widać to z wrażenia, jakie urząd jego sprawiał na innych — a między innymi na Boccacciu, który, choć niekrytyczny i nieścisły, stanowi przecież odbicie głosu powszechnego. Zapewnia on, że nie było ani jednego poselstwa do wysłuchania lub do wyprawienia, ani jednej reformy ustawodawczej, słowem — ani jednego roztrząsania, ażeby Dante nie zaważył w nich swojem zdaniem . Niepodobna wątpić, że i inni, a przedewszystkiem Czarni, tego samego wrażenia doznawali. Wyzwał on więc na rękę straszne moce i — czujemy to tutaj wyraźnie — podpisał na siebie samego wyrok, którego wykonanie miało być już tylko kwestyą czasu.\nCzy, czyniąc to, zdawał sobie sprawę z właściwego stosunku sił swych do siły przeciwników i z następstw swego kroku — godzi się powątpiewać, zważywszy na ton żalu, przebijający w jednym z listów: wszystkie nieszczęścia, wszystkie utrapienia moje wzięły początek w owem fatalnem sprawowaniu pryoratu .\nNa razie jednak mogło się zdawać, że los jest w dalszym ciągu łaskawy dla poety, wytrąca broń z ręki jego wrogów i obsypuje go nowemi zaszczytami. Corso Donati został skazany na wygnanie i ogłoszony zdrajcą ojczyzny za to, że rozpoczął z Rzymem tajemne układy celem sprowadzenia z Francyi Karola Walezyusza (Bez ziemi) na odsiecz partyi papiezkiej. Tym samym wyrokiem dotknięty został, gwoli pozorom ścisłej bezstronności, i jeden z przywódzców Białych, Guido Calvacanti, Danta ukochany druh, który, nabawiwszy się ciężkiej malaryi w niezdrowem Sarzano, wkrótce zmarł. Ale ten akt sprawiedliwości nie spłoszył widma obcego najeźdźcy. Bonifacy VIII nie dawał za wygraną, a zausznika mając znowu w Corso Donatim, który na dwór papiezki z wygnania się był przeniósł, tem energiczniej wziął się do wykonania swych dawnych planów. Liczył przytem, że z pomocą Karola Walezyusza odzyska dla króla Neapolu straconą (na rzecz domu Aragońskiego) Sycylię. W powodzeniu tego planu zawczasu tkwiła groźba strasznych klęsk dla Florencyi, ile że Karol był znanym okrutnikiem i wiarołomcą; sławne miasto jednak nie uczuło w sobie tym razem ostrzegającego głosu sumienia, nie domyśliło się istotnych celów przybycia księcia francuzkiego, i dopiero gdy stanął on z wojskiem na ziemi toskańskiej, uderzono na alarm. Wtedy-to zrodził się dziwaczny projekt wysłania poselstwa do Rzymu, jako wyraz niezupełnie wytłómaczonej nadziei, że papież, ni z tego ni z owego, swych zdawna wypiastowanych rachub się wyrzecze.\nDo tego poselstwa należał — oczywiście, wówczas już nie będący pryorem — Alighieri.\nNiepotrzeba chyba dodawać, że misya jego spełzła na niczem. Dziwnem jest tylko, że istniały co do niej jakieś złudzenia, choć przypuszczać należy, że Florencya miała swoją po temu zasadę, przez historyę przemilczaną, a przeto dla nas dziś niezrozumiałą. I bardzo jest możliwe, że to my jedynie mamy prawo wołać ustami nowoczesnego dziejopisa: «Dwa wszechświatowe przeciwieństwa, najbardziej ostre, stanęły nawprost siebie: z jednej strony dosadni przedstawiciele teokratycznego, z drugiej świeckiego, własnowolnego państwa; tu zacięty rzecznik systemu schodzącego ze świata — tam obrońca zwycięzko pnącej się w górę idei, do której należała przyszłość. Cóż dziwnego, że się wzajem odepchnęli?» \nNie jest pewnem, czy Dante wyrzekł przed objęciem misyi dumne owe, przypisywane mu przez Boccaccia, słowa: «Gdy ja pójdę, kto zostanie? gdy ja zostanę, kto pójdzie?», ale to pewna, że w nich tkwiłaby wielka i złowróżbna prawda. Florencya opustoszała przez tę jednę nieobecność wielkiego patryoty, stała się na nowo łupem zbrodni, intryg i gwałtów. Bo gdy poetę zatrzymywano w Rzymie, Czarni i Corso Donati otworzyli Karolowi bramy Florencyi; wkroczył uroczyście w dzień Wszystkich Świętych, 1301 roku.\nPonieważ Karol złożył przed Signoryą przysięgę, że zagarnia władzę jedynie dla dobra i spokoju rzeczypospolitej, przeto niebawem rozpoczęły się mordy i okrucieństwa. Czarni pośpieszyli załatwić rachunki z nieprzyjaciółmi. Zburzono i spalono mienie i domy pryorów, za których urzędowania został wygnany Corso Donati. Ten iście szatańską zemstę wywarł na Białych i nawet nie oglądając się na Karola, na własną rękę na czele innych plądrował i palił i kazał miastu odwołać formalnie wyrok, którym był niedawno dotknięty. Były to dni powszechnego pożaru, rabunku i gwałtu, wymuszanych okupów złotem i kajdan. Uwieńczyła je zaś proskrypcya nieobecnego jeszcze — Danta, którego dom już zresztą w gruzach i popiele leżał, oraz towarzyszów z doby pryoratu.\nPamiętny ten wyrok nosi datę 17 stycznia 1302 r. i stanowi stek niedorzecznie podłych oskarżeń i motywów z których głównym jest wrzekoma potępiająca opinia powszechna «fama publica referente». Nie brak śród nich zarzutów przekupstwa i oszustwa i wszelkich innych zbrodni, potrzebnych do ozdobienia i wzmocnienia głównego przestępstwa, którem było nieposłuszeństwo papieżowi i niechęć dla Karola Walezyusza («Et quod commiserint vel committi fecerint fraudem vel barattariam in pecunia vel rebus Cummunis Florentiae, vel quod darent, sive expenderent contra Summum Pontificem et dominum Karolum pro resistentia sui adventus»). Cały cynizm tego wyroku wyziera z samego rodzaju kary; oto skazywano Danta — jak również jego współwinowajców — na dwuletnie wygnanie i utratę raz na zawsze prawa do jakichkolwiek urzędów, a przedewszystkiem na grzywny w summie 3,000 lirów, aczkolwiek przedtem już postarano się o doszczętne zburzenie jego dobytku; żądano, aby osobiście stawił się w ciągu trzech dni, wiedząc doskonale, że jest w podróży i że zapadłego wyroku nawet przeczuwać nie może.\nŁatwo pojąć, że tego aktu przemocy, aczkolwiek nie równał się napozór ostatecznemu wygnaniu, było całkiem dosyć, aby między Dantem a Florencyą wznieść cierniowy żywopłot nie do przebycia. Bramy rodzinnego miasta byłyby dlań na zawsze zamknięte i zgoła nie trzeba było do tego wyroku powtórnego, którym w niespełna dwa miesiące później karę zaostrzono. Opiewał on, że wobec niestawienia się i niezapłacenia grzywien, Dantemu wzbrania się powrotu do Florencyi pod grozą śmierci przez spalenie na stosie («talis perveniens igne comburatur sic quod moriatur»). Tak się rozpoczęła kaźń wygnania. Wyechał dostojnikiem, a wrócić nie mógł nawet żebrakiem. Został na obczyźnie samotny bez rodziny i ogniska domowego, bez środków do życia, lecz za to z całą swą straszną wrażliwością na chłosty losu, z całą miłością dla Florencyi, urastającą w bezbrzeżną tęsknotę, z dumą, którą raz po raz szarpała boleśnie łaska pańska druhów i protektorów.\nNie pierwszym i nie ostatnim był z poetów, rzuconym przez ślepe żywioły na mieliznę — ale właściwości usposobienia i charakteru, ale nerwowy jego ustrój ze zwykłego dosyć dramatu czyniły tragedyę. I jeśli dzieje duszy twórczej przechowały to cierpienie jako katuszę, a ten bardzo powszedni rodzaj odwetu jako zbrodnię, to całkiem słuszną rządząc się intuicyą. Albowiem w danych warunkach było to męczeństwo, tortura wzorowa, której nazwą i wspomnieniem nie jeden wielki duch określał dotąd własne swoje bóle, mówiąc: «Jak Dant przez piekło przeszedłem za życia». Zresztą dla wieszcza florenckiego był to raczej czyściec, bez którego, kto wie, czy miałaby Boska Komedya tę poezyę goryczy, tę wiecznie czujną żałość opuszczenia i ciągłe łaknienie opiekuńczych skrzydeł jakiegoś anioła stróża, którem każdy wiersz tchnie niemal żywiołowo.\nTrwał zaś ten okres aż do roku 1310, kiedy-to na nowo rozbłysła zorza imperyalizmu w osobie Henryka VII i świat patrzył na jego przygotowania do wielkiej wyprawy na Rzym, znanej w dziejach pod nazwą Römerzug’u. Z tej zorzy pada i na życie i na duszę poety różowe światło nadziei; wchodzi on wówczas w nową erę, w istną «vita nuova» rozumu, jak ongi wstępował w nowe życie serca.\nTa pamiętna data jest jakoby kopcem granicznym między dwoma gościńcami wygnańczego żywota. Ułatwia ona żywo chronologię doli i niedoli Danta. I tem bardziej, że jest nie tylko kartą jaśniejszą, ale zarazem wyraźniej zapisaną. Wszystko bowiem, co ją poprzedza i wypełnia owe lat osiem, poczynając od poselstwa rzymskiego, nosi na sobie znamię istnego chaosu wypadków. Jest ich wielkie mnóstwo, ale nie zawsze są zrozumiałe, wyjaśnione i sprawdzone. Daremnie-by kto chciał nanizać je porządnie na jednę nić: wymykają się. Są też przedmiotem roztrząsań i sporów — przeważnie jałowych.\nNie odrazu zgodził się na to, aby mu gorycz była żywiołem, sieroctwo — chlebem powszednim. Z początku, jeszcze całkiem młody i gwałtowny, nie chciał nosić brzemienia, które mu na barki zwaliła Florencya, i miotał się rozpaczliwie. Zapewne też wraz z towarzyszami niedoli, Białymi, wzajem podsycali w sobie gniew i żądzę odpłacenia krzywdy. Są na to wyraźne dane, że pospołu z nimi próbował orężnie wedrzeć się w mury Florencyi. Było tych prób kilka, lecz należą one raczej do historyi Toskanii, trudno bowiem wyrzec cóś pewnego o roli, którą w nich odegrał Dante. Pewnem zdaje się, że działał łącznie z Białymi, którzy zebrali się najpierw w Sienie, potem w Gorgonzy, wreszcie w Arezzo, nawiązując układy z gibelinami. Mieli już za sobą przyjaźń Pizy, Forli, Bolonii, a pragnęli nadto zjednać sobie przychylność Werony i rządzącego w niej Bartłomieja della Scala i w tym celu wysłali doń Alighierego. Poselstwo to odegrało w jego wygnaniu ważną rolę, powiększyło bowiem niewielki zastęp możnych przyjaciół. Należeli do nich dotąd przywódca zamierzonego napadu na Florencyę, Alessandro da Romena, w którego radzie wojennej zasiadał i Alighieri, oraz Scarpetta degli Ordelaffi, wikaryusz papiezki w Forli, który go uczynił swym przybocznym sekretarzem. Jakiego przyjęcia doznał poeta na dworze Scali, świadczą wyrazy wdzięczności dla «wielkiego Lombarda», w przepowiedni wygnania w XVII pieśni Raju: «Będzie on dla cię tak łaskawie względnym, że między wami czyn uprzedzi prośbę, kiedy u innych idzie tylko za nią». «Z nim, czytamy dalej, ujrzysz tego, co przy urodzeniu nacechowany był tej gwiazdy mocą, tak, że zasłyną kiedyś czyny jego». Mowa tu prawdopodobnie o bracie Bartłomieja, wówczas dopiero dziewięcioletniem książątku, którego imię późniejsze, Can Grande della Scala, tak sławne i światłe było i któremu poeta zawdzięczał potem nową serdeczną gościnność i w hołdzie przypisał «ozdobioną tytułem Raj» część Komedyi w słynnym liście: «Magnifico atque victorioso Domino etc.»\nNim Dante wrócił z Werony, stronnictwo jego zdążyło już doznać porażki. Bo choć wróciło do Florencyi, ale po to, aby tam śród znęcań się Czarnych położyć głowy.\nNie lepiej się powiodła następna próba, choć dokonana w warunkach o wiele pomyślniejszych. Nie pomogło ani to, że Karol Walezyusz poszedł «uspakajać» ogniem i mieczem Sycylię i nie ciężył już krwawą zmorą nad Arno, ani że klucze Ś-go Piotra dzierżył papież Benedykt XI, nie tak przedsiębiorczy i zgoła nie zaciekły względem gibelinów. Wprost sprzyjał on wygnańcom, pragnął szczerze pokoju i zgody. Lecz i pod tą potężną tarczą przedsięwzięta wyprawa (r. 1304) na Florencyę smutno się zakończyła. Alessandro da Romena nagle zaniemógł, a potem przyszło mnóstwo błędów i wprost pomyłek taktycznych. Sprzymierzone wojsko, już po szczęśliwem wkroczeniu do Florencyi z okrzykami «Pace! Pace!» i w wieńcach oliwnych na głowach, zostało wyparte i rozproszone w takiej panice, że nawet odsieczy, idącej z Pistoi, nie zrozumiało. Wedle powszechnego mniemania w klęsce tej był i Dante, wielu zaś z towarzyszów przypłaciło imprezę głową.\nI później jeszcze (r. 1307) ponawiano próby — daremne.\nA oto jak poeta maluje stan swój wewnętrzny na wygnaniu:\n«Odkąd obywatelom najpiękniejszej i najsławniejszej córy Rzymu, Florencyi, podobało się odtrącić mię od szlachetnego łona, które mię zrodziło i na którem wychowywałem się aż do szczytu życia mego i na którem z całem sercem i ku jej chwale pragnąłbym dać odpocznienie znękanej duszy  i dokonać reszty moich dni — od tego czasu przewędrowałem tułaczem i żebrakiem prawie wszystkie kraje, po których rozbrzmiewa ta mowa, i wbrew woli własnej wystawiałem na pokaz zadane mi przez los rany, które niesprawiedliwość często przypisywała winie pokonanego. Zaprawdę, byłem jako nawa bez żagli i bez steru, zapędzany do różnych przystani, zatok i brzegów przez suchy wiatr, którym tchnie ubóstwo cierpień pełne, i wydałem się nikłym oczom wielu ludzi, którzy, może wieścią w błąd wprowadzeni, wytworzyli sobie o mnie całkiem odmienne wyobrażenie i w obliczu których nietylko osoba moja malała, ale i każde z dzieł mych, zarówno ukończonych jak będących dopiero na ukończeniu, spadało w cenie» (Convito. I. 3). \n↑ Błąd w druku; brak spójnika i po wyrazie.\n↑ Błąd w druku; powinno być – Saracenami.\n↑ Porównaj w tym względzie Burckhardt: Kultura Odrodzenia — I.\n↑ W tym względzie Scartazzini i F. X. Wegele, autor znakomitej pracy p. t. Dante Alighieri, Leben und Werke, — są jednego zdania. (Wegele str. 89 wyd. III Jena 1879; Scartazzini, rozdział: «Kriegsdienste.») Całem oparciem dla opinii przeciwnej jest okoliczność, że o zawodzie żołnierskim Danta nie mówi Villiani, ani Boccaccio.\n↑ Błąd w druku; brak spójnika i przed wyrazem.\n↑ Porównaj Wegelego i Scartazziniego, który zresztą mimo pozory samodzielności na tamtym się opiera.\n↑ «Niuna legazione si ascoltava, o niuna si rispondeva, ne niuna legge si riformava... breva mente niuna deliberazione... se egli non dava la sua sentenza» (według wydania, znajdującego się w bibliotece Jagiellońskiej).\n↑ Wegele (143).\n↑ Wegele (155).\n↑ Błąd w druku; powinno być – Wyjechał.\n↑ Właściwie: złożyć «riposare animo stanco».\n↑ Nie podobna ominąć tu ważnego waryantu dziejów skazania i poselstwa. Owoż Scartazzini nie wierzy, ażeby mogła była choćby tylko powstać myśl użycia Danta do poselstwa wobec jego jawnie wrogiej postawy względem kuryi.\nSc. dowodzi, że pomysł taki byłby nietylko niepraktyczny i nieprawdopodobny, ale wprost niedorzeczny. Za ważne poczytuje to, że ani słówkiem nie wspomina o poselstwie rzymskiem Białych Villani, który opowiada wyczerpująco inne wypadki r. 1301. Nadto z zestawienia dat wynika, że w roku owym papieża Bonifacego VIII zgoła w Rzymie nie było. Również faktem jest prawie ustalonym, że Dante wraz z innymi skazanymi uciekł z Florencyi, a ponieważ, ażeby módz uciec, należało wprzód być we Florencyi, przeto oczywista, że Dante podczas skazania go był w mieście rodzinnem, a więc nie na wyprawie poselskiej.\nNie zdaje się jednak, żeby pogląd ten był popularny w dantologii i we Włoszech, skoro poezya włoska przyspasabia się teraz właśnie do obchodu sześćsetnej rocznicy poselstwa rzymskiego.


Stworzona w Polsce internetowa aplikacja kulinarna Cooklet zdobyła jedną z najważniejszych nagród w kulinarnym świecie - Gourmand Awards. Podczas uroczystości wręczenia nagród, która odbyła się 21 maja w Pekinie przyznano jej 1. miejsce w kategorii Best Digital Cookbook. Wrocławski startup mierzył się w niej między innymi z projektami z Brazylii, Chin i Stanów Zjednoczonych.\nProjektor Epson EH-TW5200 zdobył tytuł CHIP Produkt Roku 2014 w plebiscycie czytelników magazynu i portalu CHIP\nW dorocznym plebiscycie czytelników magazynu i portalu CHIP zaszczytny tytuł Produkt Roku CHIP’14, w kategorii projektory czytelnicy przyznali urządzeniu Epson EH-TW5200 - doskonałemu, popularnemu projektorowi 3LCD 1080p do kina domowego i gier.\nNagrody iF Product Design Award 2014 dla Rapoo i DICE+\nBezprzewodowy głośnik A600 firmy Rapoo, a także elektroniczna kostka DICE+ otrzymały prestiżowe nagrody iF Product Design Award 2014\nKonica Minolta wyróżniona RobecoSAM Silver Class\nRobecoSAM z siedzibą w Szwajcarii, specjalizująca się w inwestowaniu zgodnym z ideą zrównoważonego rozwoju, zaprosiła ponad 3000 największych na świecie spółek do udziału w Corporate Sustainability Assessment. Dane przedstawione przez każdą z nich zostały poddane analizie pod względem gospodarczym, środowiskowym i społecznym, ważnym aspektem było również tworzenie wartości w długofalowej perspektywie. Szczegóły dotyczące rezultatów zostały opublikowane w „Roczniku Zrównoważonego Rozwoju 2014” - każda z firm zostawała przypisana do jednej z trzech kategorii: Gold, Silver oraz Bronze. Konica Minolta znalazła się wśród 65 spółek, które uzyskały wyróżnienie Silver Class.\nKitchen Innovation 2014: Liebherr sięga po złoto zdobywając tytuł 'Ulubiona Marka'\nMedal RemaDays 2014 za innowacyjność dla drukarki DTG Epson SureColor SC-F2000\nMedal za Innowacyjność warszawskich targów RemaDays 2014 otrzymało urządzenie do druku bezpośrednio na odzieży Epson SureColor SC-F2000. Jest to pierwszy w branży system, w którym głowica, atrament, mechanika oraz obudowa zostały zaprojektowane i wykonane przez jednego producenta i objęte są jedną, całościową gwarancją Epson. Nowością jest oprogramowanie do precyzyjnego szacowania kosztów wydruku przed jego wykonaniem - na podstawie pliku.\nNagroda dla RTV Euro AGD SCF Retailers Awards 2014\nProfesjonalna kamera Panasonic AG-AC90 najlepszym produktem roku\nKamera Panasonic AG-AC90 z linii AVCCAM otrzymała miano kamkordera roku w głosowaniu organizowanym przez magazyn Digital Movie, pismo dla profesjonalistów z branży audiowizualnej. Czytelnicy przyznali jej tytuł High-End Camcorder of the Year 2013, doceniając wysoką jakość rejestrowanego obrazu i dźwięku, zaawansowane funkcje dodatkowe oraz łatwość obsługi urządzenia.


Tagi "source" na węźle / pourywane drogi na mapie / users: Poland / OpenStreetMap Forum\n» Tagi "source" na węźle / pourywane drogi na mapie\n#1 2009-09-22 11:41:40\nTagi "source" na węźle / pourywane drogi na mapie\nZauważyłem taką rzecz: gdy na węzłach tworzących drogę jest ustawiony tag source to renderer dziwnie rysuje taką drogę - albo ją gdzieś urwie, albo przebieg nie zgadza się z tym co jest narysowane.\nNie wiem czy to normalne czy nie, ale moje pytanie brzmi: jak wyszukać węzły należące do konkretnego typu drogi (np. tertiary) w JOSM?\nChciałbym usunąć tagi source z wezłów hurtowo, bo na piechotę to mi życia braknie ;-)\nLast edited by Zbigniew Czernik (2009-09-22 14:39:42)\n#2 2009-09-22 12:32:02\nRe: Tagi "source" na węźle / pourywane drogi na mapie\nNa 110% to nie ma zwiazku tagiem source= tylko z tym ze wezly zostaly zaladowane w duzym changesecie -- to jest znany problem tych okresowych (co-minutowyc, co-godzinnych) diff'ow na planet.osm.org, z ktorych korzysta mapnik, ze nie zawieraja niektorych elementow z duzych changesetow, w zwiazku z tym renderer wariuje.\nPo za tym zasada numer 1 w osm: nie rysujemy dla renderera, ani dla zadnej konkretnej aplikacji, dane w bazie powinny byc tylko zgodne ze stanem faktycznym. (A to jest oddzielna dyskusja czy tag source= powinien byc na elementach czy na calym changesecie -- ale napewno nie nalezy wywalac wybiorczo, np z samych wezlow).\nMozna zrobic tak: ctrl+f (wyszukiwanie) i wpisac "source: type:node child highway=tertiary"\n#3 2009-09-22 12:50:32\nTeż mi się tak wydawało, że nie ma to związku z tym tagiem, bo wystarczy że np. drogę poprawię (przeciągnę węzeł w nowe miejsce) i droga cudownie się objawia na mapniku. Jednakże musiałem jakoś ten problem opisać :-)\nZgadzam się, chciałem tylko dowiedzieć się skąd ta rozbieżność.\nCzyli, jeśli nie wywalać tagu source z samych węzłów (bo droga i tak ma swój tag source), to jak zrobić, żeby mapnik "zauważył" te pourywane drogi?\n#4 2009-09-23 16:22:29\nObawiam sie ze trzeba poczekac do nastepnego importu z planet.osm, do niedawna byl wykonywany regularnie co tydzien kiedy nie bylo aktualizacji na biezaco, a teraz zalezy od tego kiedy Jonowi Burguessowi sie zachce. Albo robic mniejsze uploady (sa skrypty do dzielenia uploadow na kawalki).\nTak czy tak wydaje mi sie ze wywalanie jakiegos tagu zeby wywolac przerysowanie jest bardziej szkodliwe niz dodanie, no i spamuje baze danych, w ktorej przechowywana jest kazda zmiana.\n#5 2009-09-23 18:33:08\nJOSM sam to potrafi nawet robić o ile mnie pamięć nie myli...\n#6 2009-10-22 01:30:27\nPrzy okazji aktualizacja: ten problem juz nie powinien wystepowac od ok 2 tygodni. Na planet.osm.org pojawiaja sie teraz dwa rodzaje diff'ow, jedne sa dokladnie co minute (takie jak dotychczas) a drugie, ("minute-replicate") moga miec rozne opoznienia ale nigdy nie gubia danych, i wydaje mi sie ze mapnik juz zaczal korzystac z tych nowych.


Ruch ze wsparciem miasta i sponsorem na horyzoncie - Aktualności - oficjalny serwis Ruchu Chorzów\nRuch ze wsparciem miasta i sponsorem na horyzoncie\nData dodania: 2017-12-21 14:58:54\nPodczas dzisiejszej sesji Rady Miasta Chorzów radni przegłosowali przesunięcie środków w budżecie, które umożliwia samorządowi zakup akcji Ruchu za kwotę 1 mln zł. Ta ważna dla Spółki i Klubu decyzja to realizacja obietnic dotyczących wsparcia Spółki w roku 2017.\nDecyzja radnych poprzedzona została dyskusją oraz szczegółową prezentacją sytuacji finansowej Spółki po przeprowadzeniu postępowania układowego. Ruch Chorzów jak zawsze budził duże zainteresowanie radnych, którzy dopytywali o analizę kosztów funkcjonowania klubu, aktualny stan finansów, bieżącą realizację zobowiązań itp.\nObszernych wyjaśnień udzielali radnym obecni na Sesji prezes Janusz Paterman i wiceprezes Jan Chrapek. Ten drugi omówił w szczegółach sprawy finansów klubu oraz rezultaty zakończonego niedawno postępowania układowego. Wyjaśniał mechanizm prac nad budżetem na rok 2018 i przekonywał do racji jakie stoją za zamiarem osiągnięcia przychodów na poziomie 12 mln zł.\n– Na przyszły rok konstruujemy budżet Klubu na poziomie 12 mln zł. Mamy nadzieję, że będzie nawet trochę większy. Dlaczego potrzebujemy takiego budżetu? – pytał prezes Chrapek. – Po pierwsze dlatego, że naszym celem nie jest gra w pierwszej lidze. Drużyny stawiają sobie różne cele. Jedni marzą o utrzymaniu. Innych satysfakcjonuje pozycja w środku stawki, jeszcze inni obawiają się awansu do Ekstraklasy, gdyż oprócz korzyści rodzi to dodatkowe zobowiązania. My chcemy awansu, bo chcemy wskoczyć na wyższy poziom finansowy związany m.in. z wartością praw telewizyjnych – podkreślał.\nPrezes Chrapek wskazywał też nieustannie ekstraklasową pozycję Ruchu w polskiej piłce. – Mecze pierwszej ligi transmitowane są w kanałach sportowych telewizji Polsat – tłumaczył radnym. – W każdym z sześciu spotkań, które zgromadziły największą widownię telewizyjną występował Ruch Chorzów. Mecze z udziałem „Niebieskich” generują 2-3-krotnie większe zainteresowanie niż inne spotkania. Dla przykładu: gdy widownia telewizyjna meczu GKS Katowice – Ruch Chorzów została określona na 170 tys. odbiorców, to widownia innego derbowego spotkania Zagłębie Sosnowiec – GKS Katowice sięgnęła zaledwie 55 tys. widzów. Ale już mecz tego samego Zagłębia z Ruchem oglądało 115 tys. telewidzów. To oznacza, że Ruch jest czołową marką I ligi i nie zmienia tego fakt, że chwilowo znajdujemy się na ostatnim miejscu – mówił Jan Chrapek.\nNastępnie wiceprezes „Niebieskich” zwrócił uwagę na wyniki badań marketingowych prowadzonych przez PZPN, prezentujących liczbę publikacji o klubie, tzw. ekwiwalent reklamowy, zasięgi itp. Co miesiąc Ruch jest bezsprzecznym liderem tych badań. – Zacytuję zdanie z październikowego raportu: „Najbardziej medialną drużyną pod względem liczby publikacji w badanym okresie (wrzesień) był Ruch Chorzów (835 publikacji) oraz GKS Katowice (683 publikacje). Pod względem ekwiwalentu reklamowego przodował Ruch Chorzów osiągając wynik 10 072 100 zł, kolejny zaś był GKS Katowice z rezultatem 7 671 887 zł.” W kolejnym miesiącu mimo, że to o GKS Katowice napisano ilościowo więcej publikacji niż o Ruchu, to i tak ekwiwalent reklamowy był wyższy na korzyść Ruchu o równy milion złotych. Przeciętny ekwiwalent reklamowy innych klubów waha się od 2 do 5 mln zł – wyjaśniał prezes Chrapek, który zwrócił też uwagę, że comiesięczny ekwiwalent reklamowy na poziomie 10 mln zł nie odnosi się jedynie do Ruchu ale też do miasta. – Przywoływana w publikacjach nazwa klubu to Ruch Chorzów więc i miasto odnosi w tym zakresie porównywalną korzyść – konstatował prezes.\nRadni pytali też o ograniczenie kosztów Spółki. Ten aspekt poruszył w swojej wypowiedzi prezes Ruchu Janusz Paterman. – O 17% zmniejszyliśmy wydatki na płace piłkarzy, a gdyby nie zaszłości to ten spadek byłby jeszcze bardziej istotny. O 22% zmniejszyliśmy koszty sztabu szkoleniowego i o 49% ograniczyliśmy koszty Zarządu. Każdy wydatek powyżej kwoty 10 tys. zł musi być konsultowany i zatwierdzany przez nadzorcę sądowego, który nadzorował postępowanie układowe. Tak więc koszty bardzo mocno kontrolujemy. Ale koncentrujemy się raczej na tym jak zwiększać przychody, bo to jest sposób na rozwiązanie problemów klubu – tłumaczył prezes „Niebieskich”.\nW tym kontekście prezes Paterman poinformował radnych o finalizowaniu rozmów ze strategicznym sponsorem. Jego nazwa nie padła, gdyż strony obowiązuje zasada poufności, a poza tym Ruch jako spółka giełdowa zobowiązany jest do właściwych działań informacyjnych. Sponsor nazwany jednak został „ekstraklasowym”, co odnosiło się zarówno do kwoty kontraktu jak i marki przyszłego sponsora. Efekt prowadzonych rozmów ma być ogłoszony przed startem wiosennej rundy rozgrywek Nice 1 Ligi.\nDodajmy, że w uchwalonym budżecie miasta na 2018 r. radni zabezpieczyli środki na budowę nowego stadionu przy Cichej – ok. 2 mln zł na rozpoczęcie inwestycji oraz 700 tys. na inżyniera kontraktu.


Profesjonalne usuwanie blizn w Laser DeLux Poznań - Firmy na rzetelnie\nFirmy na rzetelnie Zdrowie i uroda Medycyna estetyczna Usuwanie blizn\nPoznaj najnowszą propozycję firmy Flogard Akcesoria dla kota,\nProfesjonalne usuwanie blizn w Laser DeLux Poznań\nW ramach oferty naszej firmy możemy naszym klientom zapewnić zarówno profesjonalne oraz kompleksowe usługi w ramach zabiegów kosmetologicznych.\nWszystkie nasze usługi wykonywane w Poznaniu, możemy zapewnić naszym klientom w ramach nowoczesnych salonów, które działają na terenie całego kraju w ramach największych miast. Posiadamy w naszej firmie zespól doświadczonych specjalistów, co znów pozwala nam gwarantować naszym klientom wykonanie poszczególnych zabiegów z wykorzystaniem najlepszych oraz najbardziej skutecznych i bezpiecznych metod.\nPosiadają nowoczesny sprzęt laserowy możemy wykonać między innymi usuwanie blizn na ciele, które wykowane jest w naszych salonach przy minimalizowaniu powikłań. Dodatkowo możemy naszym klientom zapewnić również skrócenie czasu, w którym realizowane są poszczególne zabiegi, co zapewniają najbardziej nowoczesne zabiegi. Wszystkie zabiegi w naszych salonach są również wykonywane w sposób, który jest indywidualnie dopasowany do oczekiwań naszych klientów, co znów pozwala nam zapewnić dopasowanie zabiegu do oczekiwań naszych klientów.


TYNKI DEKORACYJNE WEWNĘTRZNE - Budowa, projektowanie i remont domu, zakładanie ogrodów - ŁadnyDom.pl\nTynki dekoracyjne wewnętrzne - jaki jest trawertyn? To jeden z tynków szlachetnych. Imituje on kamień trawertynu. Ważną funkcję pełni materiał calce marmorino, który umożliwia uzyskanie oryginalnego efektu. Jest to materiał ekologiczny, nie ulegający korozji biologicznej. Uzyskiwany wzór trawertynu drapanego zdobi powierzchnie i zabezpiecza ją przed uszkodzeniami mechanicznymi i zabrudzeniem. Może służyć do upiększenia ściany przy kominku, na klatkach schodowych, itp.\nTynki dekoracyjne wewnętrzne - jakie zalety ma trawertyn egipski? Jest oryginalnym tynkiem strukturalnym. Nadaje się do zastosowania w pomieszczeniach o stylistyce współczesnej i stylizowanych na antyczne. Jego zaletą jest wszechstronność. Ozdabia wnętrze, jednocześnie chroniąc je przed zabrudzeniami i mechanicznymi uszkodzeniami. Można stosować ten rodzaj tynku na na tynki cementowo-wapienne i maszynowe, pomijając udział gładzi gipsowych.\nTynki dekoracyjne wewnętrzne - czym wyróżnia się trawertyn antyczny użylony? To ekologiczny tynk strukturalny. Stosowany w pomieszczeniach nowoczesnych i kreowanych na wzór antyczny. Dzięki swoim właściwościom, może być wykorzystywany w miejscach narażonych na bardzo silne zabrudzenia. Ten rodzaj tynku można zmywać. Odporny jest nawet na szorowanie. Podobne właściwości posiada trawertyn antyczny, należący do strukturalnych tynków wapiennych.\npustaki z ceramiki poryzowanej. Jest to rozwiązanie droższe. Za ich wymurowanie, przy użyciu kompletu materiałów, zapłacimy 200-340 zł/m², a za wykończenie tynkiem perlitowym z wyprawą ochronno-dekoracyjną – prawie 90 zł/m2. Dwuwarstwowe. Koszty wzniesienia ścian dwuwarstwowych nie obejmują\n. Nieprzypadkowo na ścianie w sypialni umieszczono czarno-białą fototapetę z Pałacem Kultury i Nauki. Inne zdjęcie znajduje się w holu. We wnętrzach dominuje biel, którą przełamano stylowymi dodatkami. Jedną ze ścian zdobi wydobyta spod tynku, starannie oczyszczona cegła. Ściana ta świetnie komponuje się z\ntego pojęcia. Zgodnie z normą PN-EN ISO 4618 farbą jest "pigmentowany wyrób lakierowy, który nałożony na podłoże tworzy kryjącą powłokę o właściwościach ochronnych, dekoracyjnych lub specyficznych technicznie". W skład każdej farby wchodzą następujące komponenty: spoiwo, pigmenty i\n. Poprzedni właściciele postanowili złagodzić ich zamierzoną surowość, maskując zabudową masywne wewnętrzne filary, a beton pokrywając gładkim tynkiem i gipsem. Mieszkanie utraciło w ten sposób swoje cechy charakterystyczne, przeistaczając się w lokal wygodny, ale typowy i najzwyczajniej nudny. Nowi\nzachęca, by zwiedzać okolicę. Ale jest tu i miejsce do relaksu. Oprócz budynku zajmuje ją w większej części trawnik okolony przez posadzone wzdłuż ogrodzenia tuje, a także klon palmowy w rogu i kompozycje z dekoracyjnych traw. - To prosta aranżacja trochę wzięta ze stylu\nsypialnie i dwie łazienki (jedna z nich nie jest na razie wykończona) oraz pomieszczenie gospodarcze. Przylegające do sypialni przygórki (czyli miejsca pod połaciami dachu) zostały wykorzystane jako garderoby. Pozostałe zabudowano. Ściany wewnętrzne wykończono tynkiem i płytami gipsowo-kartonowymi, a\nogromnej sumy na dach, najlepiej uchroni nas jego prosty kształt. Nadzór. Tynki wewnętrzne na sufitach.Niestarannie położone mogą nawet odpaść. Elewacje. Płytki klinkierowe.Są cieńsze i tańsze od cegieł, a pokryta nimi elewacja jest nie do odróżnienia od murowanej. Dachy strome. Kupujemy gonty\njest ze wskazaną przez inwestora technologią budowy domu. Trójwarstwowa konstrukcja muru wymaga zastosowania cegieł elewacyjnych, z których wznoszona jest ściana osłonowa. Jej funkcją jest przede wszystkim ochrona wewnętrznych warstw przed uszkodzeniami mechanicznymi oraz działaniem czynników\nwzmacniającej. W drzwiach wewnętrznych rzadko stosuje się szkło całkowicie przezroczyste, takie jak w oknach; do wyboru są różne rodzaje szkła dekoracyjnego: - ornamentowe - z wytłaczaną, "rzeźbioną" powierzchnią; - matowe (mleczne) - o różnym stopniu przejrzystości. Szyby mogą mieć zmatowioną całą\n. Wchodzi się tam po drabinie na kółkach, przesuwanej wzdłuż ściany. Ściany wewnętrzne (podobnie jak zewnętrzne) obito deskami, drewniane są także podłogi. Jedynie ściana w salonie, do której przylega kominek, jest wymurowana z cegieł i pokryta białym tynkiem. Po obu stronach kominka zaprojektowano półki na\nściana osłonowa nie może być związana ze ścianą nośną za pośrednictwem wieńców czy nadproży, lecz jedynie kotwami metalowymi. W ścianach ceramicznych odstępy między dylatacjami nie powinny być większe niż 12 m; w pozostałych - 8 m. Wykończenie. Ściany osłonowe można wykańczać tynkiem dekoracyjnym\nmiędzy zwykłą farbą a tynkiem dekoracyjnym. Produkty te różnią się od siebie wypełniaczami. W zwykłych farbach są one bardzo mocno roztarte, co pozwala na gładkie rozprowadzenie po powierzchni. Farby strukturalne mają wypełniacze o bardzo małym uziarnieniu (około 0,2 mm) lub zawierają dodatki podnoszące\natmosferycznymi oraz nadaje budynkowi pożądany wygląd. Warstwa wewnętrzna - ściana nośna Można ją wymurować z cegieł lub pustaków ceramicznych albo betonowych czy też z bloczków betonu komórkowego; rzadziej wykonuje się ją jako monolityczną z betonu wylewanego w deskowaniu wielokrotnego użycia. Ściany nośne nie\nDrzwi to zawsze duża płaszczyzna i nawet wówczas, gdy są przeszkolone, stanowią sporą powierzchnię mającą znaczący wpływ na wygląd mieszkania czy domu. Dlatego nie powinno się bagatelizować ich wartości dekoracyjnej i dobrze zastanowić się nie tylko nad ich kolorystyką, ale też deseniem czy\nobiciami i zabrudzeniem. Są znacznie odporniejsze na takie uszkodzenia niż tynk lub farba, dlatego stanowią praktyczne wykończenie krawędzi podłogi. Aby dobrze spełniały to zadanie, muszą być albo dosyć szerokie, albo odpowiednio wysokie. Ten element wykończenia pozwala także dyskretnie rozprowadzić kable\n). Widocznym wspornikom można nadać ładny kształt, a niewidoczne wykonać z płaskownika ukrytego w wyżłobieniu w spodzie parapetu i zamocowanego do ściany we wnęce okiennej (można go pokryć tynkiem, tapetą lub zamalować). Surowe parapety drewniane barwi się bejcą, po czym pokrywa lakierem (lazurem). Można je


Nowy rynek na GPW | Informacje\n23 MAJA 2007, 18:07\nNowy rynek na GPW\nNewConnect - to nazwa nowego rynku, który Warszawska Giełda Papierów Wartościowych uruchomi dla małych spółek. Oficjalnej prezentacji projektu dokonał dziś prezes warszawskiej giełdy Ludwik Sobolewski.\nNewConnect będzie rynkiem finansującym rozwój małych, perspektywicznych podmiotów, które nie spełniają jeszcze wymogów obowiązujących na głównym rynku giełdowym. Emitentami mają się stać małe spółki o przewidywanej kapitalizacji około 20 mln zł i wartości oferty publicznej od kilkuset tysięcy do kilku mln zł. – Na początku funkcjonowania NewConnect spodziewamy się około 3 spółek, a do końca roku nawet 10 – mówił prezes GPW na konferencji prasowej.\nPotencjalnymi uczestnikami rynku będą fundusze Venture Capital i Private Equity, wyspecjalizowane fundusze zamknięte, fundusze asset-management, osoby prywatne posiadające znaczące kapitały, inwestorzy indywidualni akceptujący wyższe ryzyko.\nNotowania na NewConnect będą odbywały się od poniedziałku do piątku w godzinach 10:00 -14:00 z wykorzystaniem giełdowego systemu WARSET. System notowań będzie kierowany zleceniami lub kierowany cenami – z udziałem market makera. Na NewConnect będą mogły być notowane akcje, prawa do akcji, prawa poboru, kwity depozytowe, inne udziałowe instrumenty finansowe.\nŹródło: TVN24, gpw.pl


Jak zdobyć 83 punkty karne? Rekordowa kara dla kierowcy z Kielc - Dziennik.pl\n28 sierpnia 2020, 12:56 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nPolicja podzieliła się historia pewnego 20-letniego mieszkańca Kielc. Pod koniec zeszłego tygodnia do mundurowych trafił film, na którym autor nagrania publikuje relację z testu przyspieszania peugeota.\n– Podczas tych amatorskich testów możliwości francuskiego auta, kierujący peugeotem 20-latek wielokrotnie przekraczał linię podwójną ciągłą, korzystał z telefonu komórkowego, poruszał się z nadmierną prędkością niekiedy wprowadzając samochód w poślizg. Każde z tych zachowań stanowi zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym – podkreślają policjanci.\nPonad 80 punktów karnych. Kierowca dowody podał policji na tacy / Policja\nW ocenie funkcjonariuszy te wykroczenia, popełniane praktycznie w jednym czasie, były niezwykle niebezpieczne. – Wśród obranych przez mężczyznę ulic znajdowały się te o dużym natężeniu ruchu – Aleja Solidarności, ul. Łódzka, Jagiellońska, Zagnańska, Jesionowa – relacjonują.\nWezwany na komisariat 20-latek przyznał się do popełnionych wykroczeń. Sprawa trafi do sądu.\n– W testach prowadzonych przez 20-latka najbardziej szokującym wskazaniem zamknął się licznik jego punktów karnych z wynikiem 83 – skwitowali policjanci.\nPolicjanci zatrzymali mężczyznę, który w internecie prezentował swoje wyczyny za kierownicą / Policja\npolicja Kielce mandat punkty karne 80 punktów karnych peugeot kierowca wideo\nI ktoś mi chce powiedzieć że to rozumny człowiek chwaląc się takim filmikiem tacy powinni MIEĆ ZABRANE PRQWKO DOŻYWOTNIO BEZ GADANIA I TYLE NIEWSPOMNE O WYSOKIEJ KARZE FINANSOWEJ BO TO FYRIATI DOBRZE ŻE JESZCZE NIKOMU NIE ZROBIŁ KRZYWDY\nAuto powinno zostać skonfiskowane a on powinien dostać zakaz prowadzi a nawet posiadania jakiegokolwiek pojazdu mechanicznego przez 5 lat.\nW Wielkiej Brytanii, zabrano by auto, do więzienia na minimum dwa lata i (tak sądzę) sprawa w sądzie i kilkutysięczna kara w funtach.\nZabrać mu prawo jazdy, dać rower nie jeździ po polu i nagrywa filmiki. Myśli że jak wstawi fotel kubełkowy do grata to już auto sportowe będzie miał.. Tępota ludzka nie zna granic\nTak się niszczy ludzi z pasją. Zamiast tory wyścigowe budować to ci z rządu wolą wydawać na wzmacnianie państwa policyjnego i represjonować porządnych ludzi co nikomu krzywdy nie robią.\nAż dziwne, że\nnie ma komentarzy w stylu: takim konfidentom to mój dziadek miedzy oczy ........


Awaria klimatyzacji, klimatyzacja nie chłodzi? - Klimatyzacja Warszawa\nOpublikowano 17 marca, 2022 18 marca, 2022 przez Klimatyzacja Warszawa\nKlimatyzacja nie chłodzi? Awaria klimatyzacji w domu, mieszkaniu czy biurze.\nKlimatyzacja w domu, mieszkaniu, biurze, restauracji, lokalu usługowym i restauracji w czasie upałów jest niezastąpiona. Co w sytuacji kiedy klimatyzacja nie chłodzi, nie działa prawidłowo oraz wydobywa się z niej nieprzyjemny zapach?\nJednym z podstawowych przyczyn słabego chłodzenia klimatyzacji może być ubytek czynnika chłodniczego lub zabrudzony filtr powietrza. Niezbędne jest wezwanie fachowego serwisu klimatyzacji, podczas którego technik ustali przyczynę nieefektywnej pracy urządzenia czy też ubytku gazu i uzupełni czynnik chłodniczy w urządzeniu.\nNieprzyjemny zapach wydobywający się z klimatyzatora, to bardzo poważny problem. Powinno się natychmiast zaprzestać używania klimatyzacji i wezwać fachowy serwis, który przeprowadzi przegląd i serwis klimatyzacji oraz czyszczenie i odgrzybianie klimatyzacji.\nWiele problemów z prawidłowym i efektywnym działaniem klimatyzacji można uniknąć dzięki regularnym serwisom i przeglądom okresowym, a także czyszczeniu klimatyzacji. Większość awarii spowodowana jest zabrudzeniem urządzeń klimatyzacyjnych.\nProducenci klimatyzacji zalecają przeprowadzanie serwisu dwa razy do roku. Dzięki temu uda się uniknąć awarii klimatyzacji wtedy, kiedy jest najbardziej potrzebna, uniknie się kosztownych napraw, a użytkownicy klimatyzacji nie będą narażeni na wdychanie grzybów i pleśni, które mogą pojawić się w nieczyszczonej klimatyzacji.\nWilgoć, która gromadzi się w obrębie chłodnicy klimatyzatora i na tacy ociekowej, sprzyja rozwojowi bakterii, pleśni i grzybów.\nJeżeli z klimatyzatora kapie woda może to oznaczać, że odpływ zebranych skroplin jest niedrożny lub instalacja odpływu skroplin została nieprawidłowo wykonana.\nWszystkie urządzenia klimatyzacyjne powinny być serwisowane przynajmniej dwa razy w roku.\nWiększość producentów klimatyzacji wymaga minimum dwóch przeglądów klimatyzacji w ciągu roku. więcej >\nKlimatyzacja i wentylacja w biurze – poznaj obowiązki pracodawcy. więcej >\nZakres czynności serwisowych w ramach przeglądu klimatyzacji:\nPrzegląd obejmuje czyszczenie klimatyzacji z odgrzybianiem oraz sprawdzenie stanu technicznego klimatyzacji. więcej >\nSkontaktuj się z nami i zamów profesjonalny serwis klimatyzacji.\nGwarantujemy szybkie terminy! – Kontakt >\nAwaria klimatyzacji, klimatyzacja nie chłodzi? was last modified: 18 marca, 2022 by Klimatyzacja Warszawa


Znakowanie rowerów w powiecie bydgoskim i nakielskim. Zobacz gdzie i kiedy można to zrobić | Gazeta Pomorska\nZnakowanie rowerów w powiecie bydgoskim i nakielskim. Zobacz gdzie i kiedy można to zrobić\nMaja Stankiewicz 16 czerwca 2020, 10:00\nW czerwcu takie akcje planowane są jeszcze w kilku gminach KPP w Nakle\nAkcja znakowania rowerów prowadzona jest przez policję w ramach programu prewencyjnego „Oznakuj rower, poznaj swojego dzielnicowego”.\nZ uwagi na pandemię COVID-19 w niektórych komendach w regionie np. w KPP w Nakle nie wyznaczono w tym roku terminów znakowania rowerów. Ma to się stać w późniejszym czasie. Zainteresowane osoby kontaktować się mogą w tej sprawie telefonicznie z Zespołem ds. profilaktyki społecznej, nieletnich i patologii KPP w Nakle ( tel.47 75 29 270).\nInaczej w KMP w Bydgoszczy. Tu harmonogram znakowania rowerów jest ustalony aż do jesieni. A że zakazy już nie obowiązują i możemy korzystać z roweru w przestrzeni publicznej warto pomyśleć też o oznakowaniu jednośladu. Przed wyjściem warto się jednak upewnić, że zaplanowana akcja na pewno dojdzie do skutku, bo we wtorek 16 bm. odwołano znakowanie rowerów w KP na Szwederowie. W środę 17 bm. nie będzie akcji w KP na Błoniu.\nW czerwcu takie akcje planowane są jeszcze w kilku podbydgoskich gminach. We wtorek 16 czerwca w godz. 15-17 – w punkcie przyjmowania interesantów w Osielsku ( ul. Centralna 6). W środy 17 i 24 czerwca w godz. 17-19 akcję znakowania rowerów zaplanowano w Komisariacie Policji w Koronowie przy ul. Paderewskiego 11. W punkcie przyjmowania interesantów w Dobrcz (ul. Długa 52) rowery oznakujemy bezpłatnie w czwartek 25 czerwca, w godz. 17-19, a w punkcie przyjmowania interesantów w Nowej Wsi Wielkiej (ul. Ogrodowa 2a) w piątek 26 czerwca w godz. 8-11.\nPodczas znakowania w widocznym miejscu na ramie roweru nanoszone jest oznaczenie składające się z czterech liter i sześciu cyfr. W razie kradzieży taki rower łatwiej odzyskać. Zainteresowani zabrać powinni ze sobą (oprócz samego jednośladu) także dokument tożsamości oraz dokumenty potwierdzające własność roweru (karta gwarancyjna, faktura zakupu, umowa kupna/sprzedaży).\nRozpiska na lipiec znajduje się pod kolejnym zdjęciem.\nSzczepienia przeciwko koronawirusowi bez rejestracji. Gdzie są prowadzone we Włocławku?


Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brudzi - emama - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\npasquda77 08.09.21, 07:55\nSyn ma dove, rexona i nivea, wszystkie z oznaczeniem że nie brudzą ubrań, każdy jeden brudzi, zostawia białe ślady na ubraniach 😡\nBędę dziś w Rossmann, co kupić?\nberdebul Re: Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brud 08.09.21, 08:18\nZmienić sposób nakładania, robić to po prysznicu i poczekać z założeniem koszulki. Albo przerzucić się na spray.\npasquda77 Re: Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brud 08.09.21, 08:23\nNo właśnie spray brudzi, użyty po prysznicu...\naurinko Re: Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brud 08.09.21, 08:26\nNiemiecki CD granatowy bez aluminium.\npasquda77 Re: Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brud 08.09.21, 09:59\nRobię zakupy w DE raz w miesiącu, nigdy nie widziałam męskiego CD😮W jakim sklepie dostanę?\naurinko Re: Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brud 08.09.21, 22:11\n> Robię zakupy w DE raz w miesiącu, nigdy nie widziałam męskiego CD😮W jakim skle\n> pie dostanę?\nNie wiem w jakim sklepie w DE, ja kupuję na Allegro a jak akurat nie ma to w sklepiku z niemieckimi produktami.\nlotka_5 Re: Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brud 08.09.21, 08:39\nAle ślady zostawia już po użyciu w ciągu dnia?\nCzy w trakcie aplikacji??\nJeśli w trakcie aplikacji to polecam mocno mocno wstrząsać przed psiknieciem. Męskie dezodoranty praktycznie wszystkie zawierają ten pieprz*** talk. Po mocnych wstrząśnięciu naprawdę nie ma śladów.\nJeśli natomiast są to jakieś ślady w ciągu dnia jak się syn spoci itd to nie wiem co może być przyczyną.\nsnakelilith Re: Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brud 08.09.21, 09:33\nDezodoranty bez glinu (aluminium) nie brudzą. Ale że dziś wszyscy, czy trzeba, czy nie trzeba, używają antytranspirantów z glinem, a producenci tych męskich zakładają, że faceci mocno się pocą i te męskie będą odkładać się białymi plamami na ubraniach i je niszczyć. To zresztą przyczyna smrodku niby czystych t-shirtów, ta wartwa glinu jest trudna spieralna i rozwijają się na niej bakterie.\nNie znajdziesz więc antytranspirantu z glinem, który przy obfitym użyciu nie zostawia żadnych plam. Alternatywą są dezodoranty z alkoholem, mogą wystarczyć, jak ktoś nie ma specjalnie zaburzonej flory bakteryjnej i szybko nie zaczyna capić, albo nowomodne dezodoranty z sodą. Tego drugiego pełno teraz wszędzie, bo wiele ludzi nie chce glinu z różnych powodów, ale nie chce też robić kompromisów i mieć długą ochronę. Nie wiem jednak czy polski Rossmann coś takiego ma. Jeżeli jednak komuś aplikacja kremu u sodą jest zbyt upierdliwa, to możesz spróbować jeszcze sprajów Adidasa, np. Climacool. Te też brudzą, ale nie tak tragicznie.\nb.bujak Re: Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brud 08.09.21, 10:11\nadidas ma kilka dezodorantów bez aluminium - szukaj tych bez napisu antyperspirant;\nengine8 Re: Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brud 09.09.21, 02:22\nNigdy w zyciu niczego mi nie zabrudzil a uzywam jak dlugo pamietam.\nrozaliaolaboga Re: Męski dezodorant, który rzeczywiście nie brud 09.09.21, 09:20\nDezodoranty nie brudzą, brudzą antyperspiranty. Szukaj napisy deo albo body spray, nie antyperspirant.\n24.10.21, 09:25 Synestezja. Są tu przedstawicielki? (30) lot_w_kosmos\n24.10.21, 09:24 Na kanwie wątku o niewykupionej recepcie (8) kocynder\n24.10.21, 09:24 Macierzyństwo w późniejszym wieku (11) juzjesien\n24.10.21, 09:21 A gdybyście to wy były rządem (231) huang_he\n24.10.21, 09:21 Rozczarowanie macierzyństwem i kolejne dziecko. (51) la_bonne_cusine\n24.10.21, 09:21 Ktoś jeszcze choruje? (53) mae224\nmemento ? :)\nKruche ciasto wcześniej\nSokół feat. Pono & Franek Kimono - W aucie (Jaz...\nTo nie jest hejt, ino sama prawda


"W głębi lasu": zagraniczni krytycy chwalą polską produkcję. Widzowie są podzieleni - WP Teleshow\n"W głębi lasu": zagraniczni krytycy chwalą polską produkcję. Widzowie są podzieleni\nPierwsze koty za płoty. Po niezbyt udanym polskim debiucie na Netfliksie "1983" kolejna produkcja made in Poland spotyka się z entuzjastycznym przyjęciem. Choć są i tacy, którzy oglądając "W głębi lasu" przysypiali z nudów.\n"W głębi lasu" - serial NetfliksaŹródło: Materiały prasowe, Fot: Netflix\nO polskiej kinematografii ostatnimi czasy robi się coraz głośniej. Spory w tym udział ma Netflix, który dwa lata temu dał zielone światło dla pierwszej, polskojęzycznej produkcji oryginalnej na ich platformie. "1983" zawiódł pokładane w nim nadzieje, ale wygląda na to, że kolejny, polski serial "W głębi lasu" spisał się na medal.\nEkranizacja prozy Harlana Cobena już na wstępie cieszyła się sporym zainteresowaniem fanów mistrza kryminału. Jednak przeniesienie fabuły z New Jersey do Warszawy niosło spore ryzyko porażki. Na szczęście twórcy "W głębi lasu" mogą odetchnąć z ulgą: zarówno krytycy, jak i widzowie zauroczyli się polskim klimatem, szczególnie w scenach z lat 90.\n"To doskonały serial, który wciągnie cię od pierwszego odcinka" - zapewnia krytyczka "The Forbes". Dziennikarka doceniła też zdjęcia i scenariusz, które jej zdaniem tworzą melancholijno-nostalgiczny nastrój.\nZ kolei serwis Den of Geek porównuje polski serial do skandynawskich kryminałów. Recenzent twierdzi, że "W głębi lasu" jest "gęstą i fascynującą opowieścią". Zauważa jednak, że fabuła bywa na siłę rozciągnięta, a niektóre wątki są tak zakręcone, że ich rozwiązanie widzowie poznają dopiero w finale.\nDziennikarz zapewnił czytelników, że warto sięgnąć po serial z polskimi napisami i nie zrażać się brzmiącym skomplikowanie językiem. Netflix umożliwiał też opcję seansu z lektorem i zapewne wielu zagranicznych widzów z niej skorzystało.\nUmiarkowanie pozytywnie wypowiada się za to krytyk Radia Times, oceniając polski serial jako przyzwoitą adaptację, "która powinna zapewnić wam rozrywkę, dopóki będzie trwać, ale raczej nie pozostawi po sobie wrażenia na dłużej".\nPodzielone są również zdania widzów. Najwięcej kontrowersji wywołał wątek antysemityzmu w latach 90. Zdaniem niektórych, ten element fabuły utrwala negatywne stereotypy o Polakach.\nWbrew zapewnieniom krytyków, część widzów nie dała porwać się historii od pierwszego odcinka. W mediach społecznościowych pojawiały się głosy, że "W głębi lasu" początkowo bywa nużące i przypomina standardowe produkcje polskich telewizji.\nDla zagranicznej widowni polski serial był momentami niezrozumiały. Zwykle chodziło o wolne tempo narracji oraz zbytnie pomieszanie wątków. Jak zauważa jedna z internautek, finał nie zapewnił odpowiedzi na kilka pobocznych wątków. "Było więcej pytań niż odpowiedzi. Bardziej luźne zakończenie niż konkretne rozwiązania, a z tego co widzę, nie dostaniemy kontynuacji" - pisała rozczarowana.\nBezsprzecznie wielką zaletą "W głębi lasu" jest obsada aktorska. Grzegorz Damięcki zdaniem zagranicznych widzów jest polskim wcieleniem Vincenta Cassela, a jego młodszy odpowiednik Hubert Miłkowski stał się nowym bożyszczem pań. Doceniono też aktorstwo Agnieszki Grochowskiej i Wiktorii Filus. Co ciekawe, na drugim planie uwagę recenzentów przykuł Cezary Pazura w roli wpływowego dziennikarza, którego syn zostaje oskarżony o gwałt.\nChoć opinie na temat polskiego serialu Netfliksa są podzielone, nie sposób nie uznać "W głębi lasu" za sukces. Produkcja przez pierwszy weekend od premiery trafiła na listę najchętniej oglądanych tytułów na platformie w m.in. Australii, Brazylii, Chile, Francji, Holandii, Nowej Zelandii, Hiszpanii czy Wielkiej Brytanii. W niektórych krajach prześcignęła nawet "Trzynaście powodów", niegdyś flagową, oryginalną produkcję dla nastolatków.


DZIURA W BUDŻECIE ZUS - CZY BĘDZIE?\nemerytura reforma emerytalna ustawa\nwww.prawnik-online.eu » Porady » Prawo pracy » ZUS / Ubezpieczenia społeczne » Dziura w budżecie ZUS ? czy będzie?\nredaktor 04 kwietnia 2012 Dziura w budżecie ZUS ? czy będzie?\nRząd chce wprowadzić w niej również możliwość wcześniejszego przejścia na emeryturę. Chce to osiągnąć, poprzez tzw. emerytury częściowe. Ich wysokość ma wynosić połowę wypracowanej emerytury. „Wiadomo tylko, że kobiety będą mogły na nią przechodzić w wieku 62 lat, a mężczyźni – 65 lat. Przy jej ustalaniu będzie brany pod uwagę wyłącznie kapitał emerytalny zapisany na koncie ubezpieczonego w momencie, kiedy zacznie on pobierać taką emeryturę i średnie dalsze trwanie życia”- podaje Dziennik Gazeta Prawna.\nOsoby aktywne zawodowo nie muszą jednak czekać na osiągnięcie wieku, który uprawniałby je do obniżonej emerytury. Mogą starać się o przejście na rentę z tytułu niezdolności do pracy. „Rząd bowiem przy okazji zrównywania wieku emerytalnego nie zmienia zasad wyliczania tego świadczenia”. Może powstać dziura budżetowa w ZUS – sygnalizuje Dziennik.\nŻródło: Dziennik Gazeta Prawna , wydanie z dnia 3 kwietna 2012 roku\nDOWIEDZ SIĘ WIĘCEJ NA TEMAT: emerytura reforma emerytalna ustawa