» Mroczna miłość. Mroczne światło. Tom 1 Mroczna miłość. Mroczne światło. Tom 1 – Wydawnictwo Kobiece\nWydawnictwo Kobiece / Literatura obyczajowa / Erotyczna / Mroczna miłość. Mroczne światło. Tom 1\nOpinie: 7 o Mroczna miłość. Mroczne światło. Tom 1\nPaulina – 10 marca 2019\nNie czytałam wcześniej żadnej książki T.M.Frazier, a co za tym idzie – nie znam serii „King”, ale postanowiłam spróbować dać szansę jej nowym książkom, które wyszły na polskim rynku. Nieco się bałam, że będą powiązane z „Kingiem”, ale stwierdziłam, że raz kozie śmierć – próbuję! Bo trzeba przyznać, że bardzo mnie zaciekawił opis fabuły! A że lubię takie klimaty to.. no więc.\n„Mroczna miłość” wydaje się być dość sztampową książką, taką jak wszystkie… i owszem, po części może i tak jest… ale nie do końca. Mamy tutaj Jake’a i Abby – dwoje ludzi, którzy mimo młodego wieku zostali już doświadczeni przez los. Z czego dziewczyna dużo, dużo mocniej. Oboje skrywają swoje sekrety, swoje demony i może właśnie to ich łączy? Jake jest typowym bad boy’em – młody, przystojny, pewny siebie chłopak z dziarami i umięśnionym ciałem. Nic nowego, prawda? Ale skrycie jednak jest facetem, którego da się polubić. Tak, nawet pomimo jego wad oraz jego „profesji”. On także jest człowiekiem i T.M.Frazier udało się to udowodnić. Ale… No właśnie – ale. Pomijając pewien epizod, to owszem – jest to możliwe. Jednak był moment, kiedy nie potrafiłam zrozumieć jego postępowania, wręcz myślałam, że to jakiś mało śmieszny żart z jego strony. Ale nie… to była prawda! Jak i dlaczego? Nie wiem. Chciałabym móc zrozumieć dlaczego postąpił tak a nie inaczej, ale zwyczajnie nie umiem. Potem co prawda to zrekompensował, ale jednak drobny niesmak – o ile to jest właściwe słowo – pozostał.\nAbby z kolei to dziewczyna, która zdecydowanie nie miała lekko – była niechcianym dzieckiem ćpunów, ostatecznie odebrana rodzicom. Trafia w końcu do domu swej babci i kiedy udaje jej się żyć w miarę normalnie… Trafia w nią kolejny cios. Frazier stworzyła silną żeńską postać, która mimo tego, co przeszła nie została złamana. I hej nie żeby coś, ale cholernie podziwiam tę dziewczynę! Bo życie (a raczej autorka) naprawdę jej nie oszczędzało, tylko dorzucało kolejne kody pod nogi. A Abby? Powstała, poprawiła koronę i szła do przodu, żyła dalej. Z jednej strony jej współczułam, ale z drugiej – byłam z niej dumna i podziwiałam ją. Za jej siłę, za jej odwagę, za jej decyzje. Abby miała tylko 17 lat, ale miałam wrażenie, że ma więcej – i tutaj nie jest to błąd autorki, a zwyczajnie wynik życiowych doświadczeń.\n„Mroczna miłość” tak naprawdę wciągnęła mnie od początku i cały czas bardzo dobrze mi się czytało – autorka nie przynudza, ma przyjemny styl i stworzyła ciekawą akcję z wyrazistymi bohaterami. Podobało mi się to, że nie było nudnych momentów, a wręcz przeciwnie – ciągle coś się działo, Frazier zadbała o to, żebyśmy się nie nudzili i żeby nie stało się zbyt przewidywalnie. W tej historii pojawia się bardzo dużo zwrotów akcji, których ja nie przewidziałam – już myślałam, że nic nowego się nie stanie, że jest okej.. a tu bum! I szczena na podłodze. Ale właśnie to było dobre, bo przynajmniej nie wiedziałam, czego się spodziewać po zakończeniu, jak to się potoczy.\nWbrew pozorom, Frazier porusza w tej książce wiele trudnych tematów, które zdecydowanie należy poruszać. Nie chciałabym mówić o jakie chodzi, bo będzie to zbyt wymowne i od razu się domyślicie biegu fabuły, a tego chciałabym uniknąć. Musicie mi po prostu zaufać – autorka wykorzystała kilka wątków, które może i nie są jakieś bardzo oryginalne, ale zdecydowanie warto je poruszać. […]\nCiąg dalszy na blogu – http://zabookowanyswiatpauli.blogspot.com/2019/03/mroczna-miosc-mroczne-pozadanie.html\nwerka777 – 14 marca 2019\nOna dręczona jest przez trudne wspomnienia, o których tak bardzo pragnie zapomnieć. Stąd ucieka się do różnych niechlubnych czynów. To nie jest grzeczna, cicha myszka. Potrafi się postawić, ratować, zawalczyć… choć zdaje się, że nie ma za bardzo o co. Nie przesadziła jednak autorka z jej kreacją, w wyniku czego Abby nie stałą się jedną z tych wulgarnych, odrażających bohaterek. Wręcz przeciwnie, chce się jej dopomóc. Czy Jake okazuje się ku temu dobrym kandydatem? Z profesji – morderca. To stwierdzenie mówi samo za siebie. Daleko mu do łagodnego typa, który stroni od kontaktu z bronią. Ten, który został złamany przez niesprawiedliwą przeszłość, ten, który nie waha się stanąć oko w oko z wrogiem i miewa momenty, w których ciężko go rozgryźć i mu przytaknąć. Ale także ten, który jednak w obliczu krzywd niewinnych osób potrafi wykazać się opiekuńczością. Jedno jest pewne, autorka stawia przed czytelnikiem postaci, których nie powinno oceniać się pod kątem zasad moralnych. To nie są zwyczajny ludzie. Tak wiele przeszli, że można ich zrozumieć. Czy także usprawiedliwić? To już kwestia osobista odbiorcy. Zapewniam jednak, że zarówno on, jak i ona potrafią dostarczyć wielu emocji.\nAgata Sobczak dangerous_love98 – 16 marca 2019\nHistoria Jake’a i Abby zupełnie nie przypomina żadnej historii, które do tej pory znaliście. Ta jest dużo mroczniejsza od wszystkich innych. Abby to siedemnastolatka, która od dnia narodzin nie miała w życiu lekko. Przeszła przez straszne piekło i kiedy w końcu odnalazła się jej babcia, która z wielką chęcią przygarnęła ją do siebie i gdy Abby w końcu pozwoliła sobie na uczucia względem starszej kobiety, ta niespodziewanie umiera w wybuchu. Od tej chwili nastolatka nie ma się gdzie podziać i postanawia spędzić noc na złomowisku w starym samochodzie babci. To właśnie tam po raz pierwszy ona i Jake się spotykają. Młody mężczyzna ani trochę nie jest zwyczajny, ponieważ ma on dość nietypową specyfikację, a mianowicie jest płatnym zabójcą. Mimo tego kim jest i czym się zajmuje, postanawia zaopiekować się Abby i dać jej dach nad głową oraz pracę. Dziewczyna jest bardzo ostrożna względem niego, ale zaczyna się przed nim otwierać, nie dziwię się jej dystansowi, bo naprawdę musiała wiele wycierpieć. Między tą dwójką od razu czuć chemię i wzajemne przyciąganie.\nNie mogę pojąć jak autorka mogła zniszczyć tak piękną noc i przeobrazić ją w taki potworny koszmar. Abby po raz kolejny udowadnia jaka jest silna, ja ją szczerze podziwiam, bo po takiej traumie zachowała zdrowy rozsądek. Walczyła o to z całych sił.\nDalsze wydarzenia całkowicie mnie zaskakują, ale raczej w pozytywny sposób. T.M. Frazier zdecydowanie wie jak wywołać u czytelnika wszystkie skrajne emocje podczas jednej książki. Zdecydowanie mroczna miłość podbiła moje serce i na pewno będę ją długi czas wspominać. Jeden z lepszych mrocznych romansów jakie czytałam! Mimo kilku, ale naprawdę niewielu głupich i irytujących zachowań bohaterów, świetnie mi się czytało tę książkę i pochłonęłam ją w jeden wieczór czytając cały czas z zapartym tchem! Polecam!\nŚwiat Romansów – 24 marca 2019\nPełna recenzja na blogu http://weronikarecenzuje.blogspot.com/2019/03/t-m-frazier-mroczna-miosc-mroczne.html\nMroczna Miłość” to nie jest raczej typowy romans, po jakie sięgam na co dzień. Raczej nie mam do czynienia z płatnymi zabójcami jako głównymi bohaterami, ale to nie znaczy, że powstrzymało mnie to przed lekturą tych książek. Właściwie jeszcze bardziej zapragnęłam przeczytać coś nowego, odmiennego, niecodziennego. „Mroczne Światło” okazało się być do tego idealne – książka jest mroczna, kontrowersyjna, brutalna, pełna scen, które sprawiały, że musiałam ją odkładać i walczyć z mdłościami, ale również opowiada historię pięknej, silnej miłości między dwójką połamanych, trochę nienormalnych ludzi. Ale kto z nas tak naprawdę lubi normalność?\nHistoria Abby i Jake’a nie jest prosta. Na początku obserwowaliśmy jak krok po kroku przechodzą od przyjaźni do pożądania i miłości. To było takie proste, naturalne, jakby ich przeznaczeniem było się w sobie zakochać, pokochać te kawałki siebie, które w przeszłości zostały złamane. Po raz pierwszy w życiu Abby otwiera się na kogoś, odnajduje w ramionach Jake’a bezpieczeństwo i czuje rzeczy, o których dotychczas nawet nie myślała. Ale potem, zupełnie niespodziewanie, wydarzyło się tak wiele dramatycznych rzeczy, które kawałek po kawałku mnie łamały. Tak dużo tragedii, nieporozumień, cierpienia, a jednak ich miłość cały czas była równie silna. Podczas lektury tej historii nie było nawet chwili na oddech, bo ciągle coś się działo, autorka ciągle szokowała czymś, czego się nie spodziewałam. Przekraczała granice, jakich myślałam, że nie przekroczy. Ta odwaga w stylu pisania autorki sprawiła, że lektura tej powieści będzie dla mnie niezapomniana.\n„Mroczna Miłość” to nie jest łatwa historia, czasami potrzebowałam chwili na odpoczynek od tych wszystkich wydarzeń. Uderzyła we mnie z każdej możliwej strony, zabawiła się moimi emocjami, złamała mi serce, wywołała potok łez, dawała nadzieję, by zaraz ze mnie zażartować. Ale ta mroczna historia, ci wielowarstwowi, połamani, ale piękni bohaterowie, to wszystko zapadnie w moim sercu na dłużej. To nie tylko historia o miłości, która leczy złamane serca. To także powieść o dziewczynie, która znajduje siłę w okropnym bólu, jaki spotykał ją przez całe życie. To historia o mężczyźnie, który dla tych, których kocha, jest w stanie poświęcić wszystko. Że nawet w całej tej brzydocie jest szansa na odnalezienie miłości. Polecam całym serduszkiem, ale miejcie na uwadze, że znajdziecie tu bardzo graficzne, potworne sceny.\nzaczytana_opisana – 24 marca 2019\nAbby to nastolatka, która mimo swojego młodego wieku ma na koncie wiele okropnych przeżyć. Kiedy najbliższa jej osoba umiera, dziewczyna nie ma gdzie się podziać, gdyż powrót do rodziny zastępczej nie wchodzi w grę. Wszystkie te wydarzenia sprawiają, że ukrywa się w starym samochodzie po swojej babci, które stoi na złomowisku.\nJake to przystojny, zbuntowany motocyklista, który mimo zapewnień wraca do rodzinnego miasta. Jest to jednak miejsce, z którym bohater ma wiele bolesnych wspomnieć, przez co planuje w nim zostać tylko tyle ile będzie trzeba.\nDwójka bohaterów, którzy być może bardzo się różnią, jednak pewne sprawy pozwalają im poczuć jakąś więź. Pierwsze spotkanie nie należy do najlepszych, jednak mimo początkowej obawy Abby coraz bardziej zaczyna ufać i czuć się bezpieczna przy bohaterze. Czy dwoje poturbowanych przez życie bohaterów będzie w stanie zbudować szczęśliwy związek?\nHistoria, która momentami jest traumatyczna, a czasami sprawia, że na twarzy pojawia się uśmiech. Bohaterowie, którzy mimo trudnych doświadczeń starają się uzyskać od życia coś lepszego niż do tej pory zdobyli. Abby i Jake to niezwykle silne charaktery, których mimo rzucanych kłód nie było w stanie nic złamać.\n„Mroczna miłość” to historia o tym jak niezwykle trzeba być silnym, aby przetrwać traumatyczne wydarzenia. Jak dopiero poznana osoba, może okazać się większym wsparciem niż osoby, które znamy dłuższy czas. Jak niezwykle ważne jest to, aby bez względu na okoliczności ufać osobom, na których nam zależy. Historia pełna smutku, żalu, nieodpowiednich decyzji, jednak dająca nadzieje, że mimo czarnych chmur w końcu wyjdzie słońce.\nMałgorzata Sk. – 3 maja 2019\nAbby przeżyła w dzieciństwie horror. Dosłownie. Najgorsze w tym jest to, że ludzie, którzy powinni kochać ją bezwarunkowo, z którymi powinna czuć się najbezpieczniej, ludzie którzy dali jej życie zgotowali jej piekło na ziemi. Gdy w końcu dziewczynka ucieka z nadzieją na ocalenie, zostaje przerzucana z jednej rodziny zastępczej, do drugiej, gdzie wcale nie ma lepiej. W końcu po latach zaniedbania, braku miłości, braku zaufania i radości, trafia do Babuni, która wyrozumiale i powoli pokazuje jej czym jest miłość. Niestety i to kiedyś się kończy, a dziewczyna z braku możliwości postanawia zamieszać na złomowisku, w starym samochodzie Babuni. Do czasu, aż nie zostaje jej przystawiona lufa do głowy. Czy czeka ją śmierć, wyzwolenie od złego? Czy może kolejne więzienie? Albo szczęście..\nJake, obwiniany przez ojca za śmierć dwóch najbliższych mu osób, decyduje się uciec z miasta. Zostawiając za sobą stoczonego na samo dno ojca, warsztat samochodowy i miasto bez żadnych perspektyw. Jake’a „praca” jest nietypowa (nie będę zdradzać, musicie sami się dowiedzieć podczas czytania), ale chłopak jest w niej najlepszy. Po paru latach, gdy warsztat ojca podupada, postanawia wrócić do miasta by ratować dom, który tak bardzo kochała jego matka. Jego plany to postawić warsztat na nogi, spakować się i wrócić tam, skąd przybył. Czy zimny i oschły chłopak, zmieni swoje plany dla pewnej rudej, niepewnej nastolatki, ukrywającej ciało i serce?\nGdy parę lat temu czytałam tę książkę, byłam zauroczona miłością bohaterów, tak teraz niestety jedyne co mam w głowie to pytanie – skąd właściwie ta miłość się wzięła. Jak dla mnie to raczej „uczepienie” się osoby, która wykazuje pewną troskę i dobro. Tak jak kot, który przywiąże się do każdego, kto się nim zajmie, nakarmi i go przygarnie. Tego zakochania bohaterów, o których mówią nie poczułam ani trochę z prostej przyczyny – oni właściwie się nie znali, nie mieli czasu by spędzić ze sobą odpowiedni czas na to by uczucie mogło się rozwinąć. W związku z tym padła prosta i tak dobrze znana mi fraza z podobnych książek, czyli „miłość od pierwszego wejrzenia”. Niestety nie lubię gdy tak się dzieję. Ja lubię obserwować rosnącą miłość, poznawanie się i przywiązywanie. I ja wiem, że książki autorki nie należą do tych sielankowych, tylko brutalnych i mrocznych. Mimo to jednak, tym bardziej uważam, że bohaterzy jej książek przez okropne doświadczenia i zawody z przeszłości, nie powinni tak szybko ufać nowo poznanym osobom. I nie powinni zakochiwać się niemal od razu po tym, jak wszem i wobec ogłaszają jak to nie mają uczuć, nigdy nie kochali i nie pokochają. Trochę mi się to ze sobą kłóci. I tylko z tego powodu tym razem obniżyłam ocenę.\nT.M. Frazier nie uznaje słowa „umiar”, co dla mnie jest strzałem w dziesiątkę. No bo, w każdej (prawie) książce, gdy tylko ma stać się bohaterce coś złego, brutalnego i niedopuszczalnego, NAGLE któryś z bohaterów (najczęściej główny) pojawia się sekundę przed atakiem, ratując wybrankę serca. W związku z tym zawsze wiem, że do najgorszego nie dojdzie, bo zaraz przyjdzie pomoc. Cóż, Pani Frazier lubi katować swoich bohaterów i nie szczędzi im cierpienia. Dlatego też lubię w jej książkach ciągłą akcję, mrok, cierpienie a następnie radzenie sobie z tym. Oczywiście to co przechodzą bohaterzy nie jest w żadnym stopniu fajne, ale lubię to że autorka żadnego tematu nie traktuje jako tabu, coś zakazanego o czym lepiej nie pisać. Nie, ona wręcz ze szczegółami opisuje najbrutalniejsze sceny.\nNależy pamiętać jednak, że ani ta książka ani pozostałe autorki, nie są dla wszystkich. W szczególności nie dla ludzi młodych, nastolatków, przez ogromną ilość wulgaryzmów, brutalne sceny i erotyzm, który może nie rządzi tą książka i nie wylewa się ze stron, to jednak obecny jest, co niektórym wiem, że może przeszkadzać.\nPolecam natomiast fanom autorki, ludziom o mocnych nerwach. Może dzięki tej książce będziecie mogli wyznaczyć sobie granicę czy jesteście w stanie przez nią przebrnąć, czy to może już za wiele.\nkati131993 – 12 maja 2019\nTego dnia Abby miała świętować zakończenie szkoły, jednak zamiast gratulacji i uśmiechów od przyjaciół otrzymała jedną wiadomość, która przekreśliła jej dalsze plany. Śmierć babci (jej jedynego prawnego opiekuna) jest dla niej niczym policzek wymierzony przez życie. Siedemnastoletnia Abby nie chce trafić do rodziny zastępczej dlatego decyduje się uciec z domu. Przerażona, samotna i bez dachu nad głową trafia na Jake’a – chłopaka, który postanawia jej pomóc. Połączy ich uczucie, ale ich związek zostanie wystawiony na próbę. Abby stanie twarzą w twarz ze śmiercią, a Jake będzie musiał ponieść konsekwencje swoich czynów.\nMając za sobą historie Kinga i Beera nie można nie zauważyć schematu jakim posługuje się autorka – dwoje pokiereszowanych przez los ludzi, niebezpieczne środowisko i przemoc. Jednak za każdym razem Frazier stara się zakamuflować powtarzający się motyw emocjami i napięciem, co wychodzi jej całkiem nieźle. Historie pisane przez autorkę nie ociekają lukrem, nie są słodkie i przyjemne. To historie o emocjach, bólu, strachu, ciężkim dorastaniu i trudnych wyborach.\nW literaturze od zawsze miałam słabość do złych chłopców (myślę że nie tylko ja 😉 ), tak i tym razem polubiłam głównego bohatera. Jake żyje poza prawem, a w sercu nosi głębokie rany. Kiedy w jego życie wkracza jeden zadziorny rudzielec, wszystko się zmienia…. Abby to samotniczka, której życie wielokrotnie rzucało kłody pod nogi. Trudne dzieciństwo sprawiło, że dziewczyna stała się aspołeczna, jednak za sprawą Jake’a odzyskuje wiarę w siebie. Niestety i tutaj autorka nie uniknęła tradycyjnego dla siebie zagrania, które tym razem okazało się nietrafione. Mam na myśli Abby, która zaznacza, że dotyk sprawia jej ból, jednak do dotyku Jake’a przyzwyczaja się niezwykle szybko. Mimo wszystko jestem w stanie przymknąć na to oko, gdyż cała historia Jake’a i Abby jest burzliwa, niebezpieczna i niezwykle wciągająca.\n„Mroczna miłość” to dobrze napisany debiut, podobnie jak jego kontynuacja – „Mroczne pożądanie”, który wciąga od pierwszej strony i opowiada ciekawą historię dwójki młodych ludzi pokiereszowani przez los, których serca przepełnia mrok, umysł zalewają ciężkie wspomnienia, a przyszłość jest spowitą mgła. W historii Frazier nie ma czasu na nudę, dlatego książki czyta się niezwykle szybko. Mimo powtarzającego się schematu w twórczości autorki, warto sięgnąć po jej książki, bo na pewno spędzicie z nimi przyjemnie czas.


Na terenie gminy Starcza działa Lokalna Grupa Działania "Bractwo Kuźnic". Z pomocy z tego LGD skorzystali m.in. Czarni Starcza. Teraz to LGD zaprasza wszystkich Mieszkańców do współpracy.\nPragniemy poinformować, że 20 lipca 2017 r. przedstawiciele Lokalnej Grupy Działania "Bractwo Kuźnic" Prezes Zarządu - Marita Skowron oraz Wiceprezes Zarządu - Janusz Jończyk wraz z przedstawicielami reprezentujących partnerów projektu współpracy, Stowarzyszeniem „Partnerstwem Północnej Jury” oraz "Razem na wyżyny", podpisali umowę przyznania pomocy na realizację projektu współpracy pt. „Wielkie granie i odkrywanie - Zasoby Obszaru Naszym Atrybutem Rozwoju” , realizowanego w ramach poddziałania 19.3”. Przygotowanie i realizacja działań w zakresie współpracy z lokalną grupą działania” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.\nW związku z powyższym chcielibyśmy bardzo serdecznie zaprosić wszystkich sympatyków, znawców terenu gmin: Boronów, Kamienica Polska, Konopiska, Poczesna, Starcza do nawiązania współpracy w zakresie opracowywania pytań tematycznych.\nOsoby zainteresowane proszone są o zgłaszanie swojego udziału do 16 sierpnia br., drogą elektroniczną pod adresem: lub osobiście w siedzibie biura w Poczesnej ul. Wolności 2 (pokój nr 36). W razie pytań zapraszamy do kontaktu telefonicznego pod numerem : 34 3274-014.\nPrezes LGD "Bractwo Kuźnic" Marita Skowron


Data: 2015-07-21 19:07:28\nIP : 37.47.44.9\n[url=http://www.e-wypadaniewlosow.pl/lysienie-u-kobiet/]Krótki opis możliwych przyczyn[/url]< masz tutaj. Żeby zapobiec wypadaniu włosów w pierwszej kolejności musisz sprecyzować przyczynę. Dopiero do niej dobrać sposób działania.\nData: 2015-08-31 14:55:40\nDieta to podstawa - dużo owoców i warzy przede wszystkim. Próbowałam szamponu Vichy do wypadajacych wlosow, ale poki co to tylko je zageszcza..\nData: 2015-10-14 21:29:34\nLink do tego posta Sposób na wypadanie włosów\nOdnośnie pytania w temacie wątku - miałam taki problem niestety. Wszystkiego mogłam się spodziwać po ciąży - nadwagi, rozstępów, depresji , ale nie wypadania włosów. Zmagałam się z tym 4 lata , ale w końcu sobie poradziłam (oj ile ja się nachodziłam po lekarzach). Nie będę tutaj opisywać - jeśli ktoś ma ochotę zapraszam do mnie na bloga - http://blogilla.pl/monikablog/\nData: 2015-11-04 09:16:58\na co sądzicie na temat kosmetyków naturalnych do włosów? Ja stosuję maskę regenerującą robiona na zamówienie. Znalazłam Panią, która zajmuje się medycyna indyjska i zamawiam u niej taka ziołową maskę. Można o tym poczytać na jej blogu https://ajurwedablog.wordpress.com/ .\nData: 2015-11-19 17:54:07\nLink do tego posta coś na ratunek i bez dużych kosztów\nczesto niestety jest tak,ze preparatyt zamiast pomagac przynosza odwrotny skutek. Sama testowalam juz mase. unikac sklepowych farb- koszmarnie niszczą! Przerzucilam sie od kilku miesiecy na henne i widze dobre efekty. Z witamin polecam preparat Silica- wlosy i paznokcie rosną szybciej i sa widocznie zdrowsze. Przeczytajcie tez moj krociutki artykul z najprostszymi przepisami na plukanki,maski i oleje ziolowe http://pl.blastingnews.com/styl-zycia/2015/11/naturalne-oreze-w-trosce-o-kondycje-wlosow-00643551.html.\nPlukanki testuje od miesiaca, maskę miodową również , a olej \_"czeka\_" jeszcze tydzień, by był gotowy do uzycia pozdrawiam!\nData: 2016-01-09 13:42:32\nIP : 188.146.9.203\nMi włosy zniszczyły się i osłabiły po rozjaśniaczu. Przypadkowo trafiłam na sklep internetowy http://www.naturala.pl/ znalazłam tam świetne produkty do włosów i nie tylko np skrzyp polny\nData: 2016-04-27 11:35:51\nIP : 188.146.138.66\nJeśli nagle garściami wypadają Ci włosy, to znaczy, że jest coś nie tak z Twoim organizmem. Przede wszystkim udaj się do lekarza, który zleci ci badania np. morfologię. Nie bagatelizuj takiego problemu bo go na pewno nie rozwiążesz kupując jakieś inne szampony lub ampułki.\nData: 2016-05-10 16:03:33\nIP : 77.65.84.27\nWiele czynników może się składać na wypadanie włosów. Ja bym zaczęła od zrobienia podstawowych badań. Po zimie włosy też są osłabione. Ja czasami funduję sobie wizytę w salonie Vici Clinic w Krakowie i korzystam z zabiegów poprawiających kondycję włosów. Oni dobierają w zależności od potrzeby maski czy ampułki regenerujące. Polecam p. Ewelinę Miś, która jest tam fryzjerką, bo to prawdziwa profesjonalistka.\nData: 2016-05-19 14:29:43\nLink do tego posta wypadanie a palenie\nIP : 5.172.235.75\nkiedy zrobiłam sobie przerwe od papierosów - około 4 tygodni - zauważyłam, że chyba mój przyzwyczajony do nikotyny organizm zastrajkował. Objawiło się to nadmiernym wypadaniem włosów. Nie mam pewnosci czy to był faktyczną przyczyną, ale jednak. Stosowałam na początku szampon DERMENA - (dosyć mała buteleczka tak na marginesie) i po 2 tygodniach było lepiej. W połowie drugiego opakowania, włosy jakby zaczeły wypadać spowrotem i to ze zdwojoną siłą ! odstawiłam. Zakupiłam w szampon z linii Vichy - DERCOS NEOGENIC (taki fioletowy z pompką - kosztował około 55 zł )Także nie polecam, bo efekt był bardzo podobny jak przy DERMENIE. Teraz zużyłam pół opakowania nowego Garniera Grow Strong w morskim kolorze butelki (jest możliwość dokupienia jeszcze maski i wcierki) i jestem w miare zadowolona. Wróciłam po częsći do palenia - więc teraz nie wiem czy to kwestia szamponu czy nikotyny, ale jest w miare ok\nData: 2016-08-26 18:15:05\nIP : 87.205.143.6\nWypadające włosy po zimie to zupełnie normalne zjawisko i nie należy się nim zbytnio przejmować. Włosy przestaną wypadać. Dla zdrowia włosów warto suplementować olej z wiesiołka - można go kupić w kapsułkach (producent Gal). Efekty wzmocnienia włosów widoczne są już po miesiącu regularnego stosowania.\nData: 2016-09-15 09:20:30\nWcierany w skórę głowy sok z korzenia czarnej rzodkwi regeneruje cebulki włosowe, co przeciwdziała wypadaniu włosów, ma też działanie poprawiające krążenie krwi w skórze , Oliwa Z oliwek Stosowana jako kompres, działa rewitalizująco, chroni zniszczone i suche włosy.\nData: 2016-11-11 18:03:46\nA próbowałaś kerastase?\nData: 2017-06-28 12:09:18\nW aptece kupić można wcierki, które wmasowuje się w skórę głowy. To ważne, żeby właśnie składniki dotarły do cebulek, bo to od kondycji cebulek zależy wygląd włosów. Oprócz tego radziłabym też zamienić szczotkę na Tangle Angel. Sama widzę, że ogromny wpływ na kondycje włosów ma to, jakiej używa się szczotki. Niektóre szarpią włosy i uszkadzają je przy rozczesywaniu. Przy Tangle Angel kompletnie nie ma tego problemu.\nData: 2017-09-18 11:58:13\nPolecam zacząć od olejowania włosów za pomocą olejków arganowego oraz kokosowego, co powinno je wzmocnić oraz odpowiednio odżywić. Druga kwestia to sam szampon z odżywką, tutaj również przydałaby się zmiana na inny, najlepiej naturalny pokrzywowy.\nData: 2018-11-08 08:57:39\nData: 2020-08-31 09:28:20\nto jest wątek o wypadających włosach, a ty tu o zwiększaniu objętości i innych takich rzeczach. No trochę to dziwne. Te szampony co podajesz sa o kant rozbić.\nData: 2020-09-30 09:29:42\nPolecam spoko produkty do włosów, polecam też używanie olejków Khadi do olejowania i do hennowania włosów


Muffiny gryczane na oleju kakaowe - przepisy na muffiny gryczane na oleju kakaowe z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na muffiny gryczane na oleju kakaowe\nGofry Michela Rouxa z cytrynową pigwą i trzcinowym cukrem pudrem WEEKENDOWY PRZEGLĄD FILMOWY vol. 1: "Carrie" (1976) Ostatnio dosyć głośno jest o wchodzącym właśnie do kin horrorze "Carrie". Nie Zobacz więcej\nKakaowe muffiny z budyniem waniliowym 72\nWegańskie, buraczane muffiny czekoladowe –... 64\nChleb żytni na zakwasie 289\n258. Po raz pierwszy 41\nOdkąd pamiętam zawsze chciałam mieć w swojej szafce mąkę kokosową. W moim mieście z takimi wynalazkami niestety się nie spotkasz. Jak pamiętacie, jakiś czas temu wygrałam konkurs organizowany przez Zobacz więcej\nMuffiny mocno kakaowe, czyli z kremem kakaowo -... 69\nMuffiny uwielbiam za prostotę wykonania i za to, że zawsze są pyszne. Dziś wersja mocno kakaowa, czyli dodatkowo z kremem kakaowo-orzechowym ;) Potrzebne składniki ( 14 muffin ): Sposób wykonania: Zobacz więcej\nMuffiny kawowe oraz kakaowe z rabarbarem 48\nPachnce muffiny o dwóch bardzo lubianych smakach w deserach, czyli: kawa w roli gównej i kakao, ale jest co jeszcze… kwaskowy rabarbar oraz delikatny serek mascarpone. Skadniki(na 12 sztuk) Ciasto: - Zobacz więcej\nPomysły na zdrowe śniadania na cały tydzień 196\nKakaowe muffiny z jabłkami 1036\nPuszyste kakaowe muffiny z dżemem porzeczkowym. 898\nOstatnio mam wiele okazji do świętowania. Jak wiadomo każda okazja jest dobra, by skusić się na coś pysznego - jak dla mnie każda jest idealna, by spędzić trochę czasu w kuchni;) Wybór padł na Zobacz więcej\n#33 Czekoladowe muffinki gryczane z frużeliną... 25\nDziś przepis na muffiny w zdecydowanie zdrowszej wersji. Na pewno pojawią się na naszym świątecznym stole. Od kilku lat próbujemy wprowadzić na świąteczny stół "lepsze" wersje świątecznych wypieków, i Zobacz więcej


W jaki sposób oraz gdzie przygotować imprezę firmową? Pomoc zawodowców – ITStore\nNie tylko firmy organizują przeróżnego rodzaju wyjazdy integracyjne, ale także planują miejsce gdzie można świętować udaną transakcję na przykład kolosalnego kontraktu. W większości wypadków organizują je gdzieś w pobliżu, a jak już poza miastem to z noclegiem. Na takim fetowaniu wynajęty jest lokal w którym wolno urządzić gry integracyjne, gdzie ludzie w różnych firm mogą jeszcze przyzwoiciej z sobą współdziałać, nie jedynie w sprawach służbowych jakkolwiek też przy szablonowej grze w bilarda, gdzie można grać zespołowo.\nNa takim świętowaniu powstają oryginalne kontakty, jakie w niedalekiej przyszłości okazać się są w stanie niesłychanie cenne. Bo nigdy nie wiadomo, kto przy danym kontrakcie jeszcze współpracuje, a jeśli wiemy to tylko z rozmów telefonicznych, bo przenigdy nie mieliśmy z taką figurą realnego kontaktu. To również są to imprezy integracyjne, jakkolwiek mało osób zdaje sobie z tego sprawę, bo wydaje nam się że jedziemy coś świętować, lecz tak jest oraz nie jest. Wolno oznajmić, iż są to dwie imprezy w jednym – polecamy 4impulse.PL – Imprezy Integracyjne Katowice. Czyli świętowanie z integracją. Każdemu z nas wydaje się że taka organizowanie szkoleń trzeba do prostych zadań, jednakże nie.\nPonieważ powinniśmy dopasować się do wytycznych konsumenta, pierwsze co to powinniśmy wiedzieć jakie szkolenie pragnie przeprowadzić czy to ma być szkolenie bhp, czy komputerowe, lub jakieś inne. Następna niezmiernie ważna kwestia jaką konsument ma okazję wymagać to nie jedynie szkolenia, lecz też czy nasza idealna korporacja absorbuje się czymś takim jak organizacja konferencji. Też co istotne czy nasza idealna korporacja organizuje także wyjazdy, na których osoby wysłane na szkolenie są w stanie się też zająć integracja między sobą. Jeżeli już czymś takim się absorbujemy, to musimy odkryć miejsca do przeprowadzenia takie szkolenia w mieście, lub poza miastem. Co również istotne, potrzebne nam są osoby które przeprowadzą takie kursy, wezmą uczestnictwo w organizacja eventów. To oczywiście dzięki takim osobą, które prowadzą szkolenia odpowiedzialne są za reprezentowanie firmy, a również odpowiedzialne są za odpowiedzialność biznesu, z jakim współpracują. Tak w następstwie tego, jest wybitnie wiele rzeczy które trzeba załatwiać za nim zaczniemy organizować szkolenia.


Pepco - gazetki, sklepy i godziny otwarcia | Twoja-gazetka.pl\nStrona główna / Sprzedawcy / Sprzedawcy - P / Promocje i godziny otwarcia Pepco\nPromocje i godziny otwarcia Pepco\nPepco - lokalizacje\nPepco - Łódź\nPepco - Kraków\nPepco - Wrocław\nPepco - Gdańsk\nPepco - Szczecin\nPepco - Bydgoszcz\nPepco - Lublin\nPepco - Katowice\nPepco - Białystok\nPepco - Gdynia\nwszystkie lokalizacje Pepco\nO SPOŁECZNOŚCI PEPCO\nFirma Pepco to polski dyskont odzieżowo-przemysłowy, który otworzył swój pierwszy sklep w 2004 roku w Poznaniu. Obecnie posiada 890 placówek w całym kraju i ciągle otwiera kolejne punkty sprzedaży w wielu krajach europejskich (aktualnie w sumie 1 600 sklepów). Sklepy Pepco odwiedza co miesiąc prawie 15 milionów klientów. Przyciąga ich głównie asortyment odzieżowy przygotowany z myślą o każdej grupie wiekowej, jak również artykuły i akcesoria do wystroju wnętrz. Firma Pepco stara się działać zgodnie z zasadami zrównoważonego rozwoju, skupiając się przede wszystkim na ludziach, procesach oraz oferowanym asortymencie. Głównym celem sieci Pepco, które wyraża ich główne hasło reklamowe „Więcej za mniej… Codziennie!” jest oferować wysokiej jakości produkty codziennego użytku w niezwykle niskich cenach.\nSieć Pepco aktywnie wspiera różne inicjatywy proekologiczne, np. nowootwarte placówki są wyposażone wyłącznie w oświetlenie LED, każdy sklep posiada punkt zbierania zużytych baterii, segreguje odpady a materiał, z którego wykonano reklamówki dostępne w sklepach, pochodzi z recyklingu. Pepco pamięta również o projektach prospołecznych, wspierając zarówno własne projekty pomocowe na rzecz dzieci, jak i działania takich organizacji jak: Towarzystwo Przyjaciół Dzieci czy SOS Wioski Dziecięce.\nNiezwykłe osiągnięcia firmy Pepco są regularnie nagradzane m.in. Gepardy Biznesu (2015) za szybki rozwój firmy, Super Marka (2018) dla najbardziej rozpoznawalnych i najlepiej rozwijających się firm jak i wyróżnienie Gwiazda Jakości Obsługi (2019) za osiągnięcia w sferze obsługi klienta.\nPepco stawia również na rozwiązania technologiczne, w ostatnim czasie udostępniło własną aplikację mobilną, za pomocą której można śledzić bieżące promocje oraz lokalizować sklepy sieci; wprowadziło możliwość zakupu elektronicznych kart podarunkowych oraz doładowania telefonów komórkowych.\nNajnowsza gazetka (także online) to niezastąpione źródło informacji o okresowych akcjach promocyjnych, zawierająca ofertę aktualnych rabatów.\nDLACZEGO WARTO KUPOWAĆ W SKLEPACH PEPCO?\nSieć Pepco to nie tylko zakupy stacjonarne, Pepco jest również online, nowoczesna platforma internetowa umożliwia zapoznanie się z ofertą sieci, zanim wybierzesz się do naszego sklepu stacjonarnego.\nStawiamy na marki własne, dlatego możesz u nas kupić doskonałej jakości produkty w kusząco niskich cenach. Wybieraj spośród szerokiej gamy zniżek znajdziesz w każdym dziale świetne promocje na takie produkty jak: kurtki i sukienki, przez zabawki po ramki do zdjęć.\nAktualna gazetka podpowie, jaką ofertę tematyczną przygotowujemy w nadchodzącym czasie np. Walentynkowa Kolekcja lub Kolekcja Jak ze Snu, kiedy to oferujemy przeceny na takie artykuły jak m.in. poduszki, piżamy, bieliznę czy też komplet kieliszków.\nZaglądaj regularnie na stronę internetową sieci: https://www.pepco.pl/ oraz do gazetki na stronie https://pepco.okazjum.pl/.\nLOKALIZACJE I GODZINY OTWARCIA SKLEPÓW PEPCO\nSieć Pepco posiada bardzo rozbudowaną bazę sklepów, dzięki czemu znajduje się praktycznie w każdym mieście i miejscowości. Nasze sklepy znajdują się na ulicach takich aglomeracji jak: Wrocław, Radom, Poznań czy Lublin.\nSklepy są otwarte od poniedziałku do soboty 9:30 – 21:00, w niedziele handlowe w godzinach: 10:00 – 20:00.\nNowa gazetka jest dostępna co dwa tygodnie.\nPrzeglądaj ulotki Pepco, dowiedz się o ciekawych wydarzeniach, rabatach i wyprzedażach w swojej okolicy.\nArchiwum gazetek Pepco\n25.11. - 7.12.2019\n12.11. - 7.12.2019


„Najfajniejsze” święto świata – ŚWIĘTO KAWY! – TELEWIZYJNO FILMOWA AGENCJA PROMOCYJNA\nPiją ją: pisarze, złodzieje, mordercy, politycy, a, nie, o złodziejach już było…\nKawa jest napojem, który na całym świecie cieszy się ogromną popularnością. Zawarta w kawie kofeina pobudza nasz organizm i naszą sprawność psychiczną, dlatego wiele osób pije ją rano, aby z siłą i energią zacząć dzień. Właściwości kawy wciąż są analizowane przez naukowców, ale jak wskazują dotychczasowe wyniki badań, składniki kawy mogą zapobiegać niektórym chorobom nowotworowym. Warto jednak pamiętać, że pod wieloma względami, działanie kawy jest niekorzystne dla organizmu. Wiadomo między innymi, że picie kawy prowadzi do wypłukiwania z organizmu magnezu, który jest nam potrzebny do prawidłowego funkcjonowania.\nCo wtedy robić? Wystarczy wyjąć magnes ze starego, protestacyjnego megafonu i zetrzeć go na plastikowej tarce do warzyw, a następnie powstały „proszek” wsypać do filiżanki i zalać oczywiście kawą.\nPierwszy dzień października, to święto kawy, a nie głupoty i… tego się trzymajmy nawet wtedy, gdy montażysta lekko sepleni w napisach końcowych!\nPrevious Gostycyn zafunował sobie”kibelek” i słup ogłoszeniowy w jednym\nNext Przegląd Piosenki Patriotycznej w Kęsowie


Banki nie chcą dawać kredytów na działki - Biznes i prawo gospodarcze - GazetaPrawna.pl - biznes, podatki, prawo, finanse, wiadomości, praca -\ngazetaprawna.plBiznesBanki nie chcą dawać kredytów na działki\nautor: Roman Grzyb20.01.2011, 03:00; Aktualizacja: 20.01.2011, 07:28\nWarunki, na jakich udzielane są kredyty na zakup działki, są teoretycznie takie same jak przy kredytach mieszkaniowych. W tym przypadku praktyka jednak mocno odbiega od teorii.\n– Te pożyczki mają takie same marże, prowizje i inne opłaty, jak kredyty udzielane na kupno mieszkania – mówi Jarosław Procyk, menedżer produktów hipotecznych w BZ WBK.\nOprocentowanie pożyczek złotowych zaczyna się od ok. 5 proc. Takie warunki proponuje BZ WBK i Deutsche Bank. Najdroższe kredyty na zakup ziemi ma Mazowiecki Bank Regionalny i Nordea (oprocentowanie ponad 7 proc.). Pożyczek na działki nie ma dużo.\n– Obecnie mniej niż 10 proc. udzielanych kredytów hipotecznych przeznaczonych jest na zakup ziemi budowlanej – mówi Magdalena Wypych, specjalista w biurze kredytów hipotecznych mBanku i MultiBanku.\nNajczęściej ten odsetek jest jeszcze niższy.\nWiększość banków zapewnia, że kredytuje zakup całej nieruchomości, a niektóre nawet więcej. W praktyce może to wyglądać jednak nieco gorzej.\n– Mamy kredyty na 100 proc. wartości nieruchomości, ale tylko dla określonej grupy klientów. Są to osoby młode, do 35 lat, niezależne finansowo, które dysponują odpowiednimi zarobkami – mówi Jarosław Procyk. BZ WBK nie podaje, jakiej wysokości muszą być te zarobki.\nJeśli te wszystkie warunki nie są spełnione, maksymalna wartość kredytu spada do 90 proc. wartości działki. To i tak bardzo dużo w porównaniu z innymi bankami.\n– W naszym banku maksymalna wartość kredytu na działkę nie może przekroczyć 70 proc. jej wartości – mówi Tomasz Gryn, dyrektor departamentu kredytów hipotecznych Polbanku. – Jeśli zabezpieczeniem kredytu ma być grunt budowlany, to kredytujemy zakup tylko połowy działki. Jeśli kredytobiorca dysponuje dodatkowym zabezpieczeniem mieszkaniowym, to wówczas możemy skredytować zakup całej nieruchomości – mówi Agnieszka Krawczyk z Allianz Banku.\nTakże w Raiffeisen Banku maksymalna wysokość kredytu na działkę nie może przekroczyć połowy jej wartości. – Z doświadczeń wielu krajów wynika, że ceny działek są mniej stabilne niż mieszkań i domów. Dlatego za bezpieczniejsze uznajemy finansowanie zakupu nieruchomości, w których nasi kredytobiorcy rzeczywiście zamieszkają – tłumaczy Mikołaj Tatarkiewicz, dyrektor zarządzający ryzykiem detalicznym w Raiffeisen Banku.\nNawet niektóre rodzaje działek położone blisko dużych aglomeracji, czyli teoretycznie wyceniane wysoko, mogą nie dostać kredytowania. – Nie udzielamy kredytów na kupno gruntów rolnych i letniskowych – mówi Magdalena Wypych.\nTagi:banki, usługi finansowe, nieruchomości, kredyty hipoteczne\nMarcin(2011-01-20 10:43) Zgłoś naruszenie 00\nTzw. "młody niezależny" w BZ WBK to osoba, która:\n- ma nie więcej niż 35 lat\n- osiąga dochód z tytułu umowy o pracę nie mniejszy niż 6000 zł netto\nJeśli miałbym polecać to na zakup działki bardzo ciekawą ofertę ma Multibank.\nharry(2011-01-20 13:24) Zgłoś naruszenie 00\nto ile promili takich osob jest zainteresowanych nedzna oferta polskich bankow? :))\niza(2011-01-20 18:02) Zgłoś naruszenie 00\nwystarczy dobrze sie rozejrzec i na pewno cos sie znajdzie, zawsze mozna isc do open finance, oni sa bardzo dobrze poinformowani i pomocni


Pogrzeb sardynki (03.2014) » ekskursja.pl\nJesteś tutaj: -13.5605, 28.9577 Afryka Arrecife Hiszpania Lanzarote Wyspy Kanaryjskie Lanzarote Noclegi\nEkskursja: Lanzarote (20 wpisów)\nPogrzeb sardynki (03.2014)\nMarek Szczerbak 12 kwietnia 2014\nŚroda Popielcowa. Zaczyna się Wielki Post i, zdawać by się mogło, kończy karnawał. Ale nie na Lanzarote. Tutaj dopiero rozpoczyna się koniec karnawału. Arrecife nie posypuje głowy popiołem, tylko grzebie sardynkę. Inne miasta na wyspie dopiero w kolejnych dniach mają podążyć za przykładem stolicy.\nBarwny, roztańczony i rozhukany kondukt przechodzi ulicami miasta na plażę. Jest trochę szkół tańca, jak w Rio, choć więcej takich normalnych szkół, od podstawówek po licea. Każda grupa przebrana według jednolitego pomysłu. A to grecka falanga, a to Indianie, a to niebieskie humanoidalne postaci z Avatara. Policjanci, krasnoludki, postaci z Krainy Oz. Dzieci w wózkach też poprzebierane. Dość częste są przebieranki mężczyzn za kobiety i odwrotnie, ale nie jest to obowiązkowa konwencja. W trakcie pochodu do poszczególnych grup dołączają tanecznym krokiem znajomi.\nNa końcu suną platformy-karawany z sardynkami. Żałobne wieńce, mistrz ceremonii w czarnym fraku. Chyba wcześniej rozstrzygnięto konkurs, bo odpowiednio opisani są zdobywcy pierwszych trzech miejsc. Zapada zmierzch. Robi się coraz bardziej chaotycznie. Jedni dołączają do konduktu, inni go opuszczają. Teraz przebierańcy są wśród nas. Finał na plaży i do autokarów.\nTego roku tak naprawdę nie odczułem, że zaczął się post. Nic dziwnego, z taką fiestą zamiast kadzideł i żałobnych pieśni. Taka kanaryjska tradycja.\nZdjęcia pozwalają oczywiście zatrzymać chwilę, ale tylko film jest w stanie przydać konduktowi żałobników należytej płynności.\nTen wpis jest częścią opisu ekskursji: Lanzarote. Przeczytaj więcej o tej podróży.\n‹ Arrecife: brama Lanzarote (02-03.2014)\t› Tahiche: z wizytą u Cesara Manrique (03.2014)\nCómo te digo [B1]\nMiembros de la familia [A1]\nAll'improvviso - Zero Assoluto [B1]


Hasan Rowhani o planie Macrona\n02 października 2019, 13:53\nWielka Brytania reaguje na decyzje Iranu w sprawie umowy atomowej\nVideo: Reuters Wielka Brytania reaguje na decyzje Iranu w sprawie umowy...5.11 | Szef irańskiego programu nuklearnego Ali Akbar Salehi powiedział we wtorek, że Iran będzie wzbogacał uran do poziomu 5 procent. Dodał, że w razie konieczności jego kraj jest w stanie wzbogacić uran do 20 procent - podała półoficjalna agencja irańska ISNA.zobacz więcej wideo »\nProtest przed byłą amerykańską ambasadą w Teheranie\nVideo: Reuters Protest przed byłą amerykańską ambasadą w Teheranie04.11 | W poniedziałek obchodzono 40. rocznicę kryzysu związanego z wzięciem zakładników w ambasadzie Stanów Zjednoczonych w Teheranie, czego efektem było zerwanie przez USA stosunków dyplomatycznych z Iranem.zobacz więcej wideo »\n40 lat od "kryzysu zakładników" w Teheranie\nVideo: TVN24 BiS/ AP 40 lat od "kryzysu zakładników" w Teheranie 04.11 | W 40 lat po wtargnięciu przez irańskich rewolucyjnych studentów do amerykańskiej ambasady w Teheranie i wzięciu jej pracowników jako zakładników wciąż nie widać możliwości poprawy zatrutych relacji na linii USA – Iran. zobacz więcej wideo »\nSteven Mnuchin na spotkaniu z Benjaminem Netanjahu w Izraelu\nVideo: Reuters Steven Mnuchin na spotkaniu z Benjaminem Netanjahu w Izraelu28.10 | W związku z irańskim programem nuklearnym USA zwiększą presję gospodarczą na ten kraj - zapowiedział w poniedziałek sekretarz finansów USA Steven Mnuchin. Szef departamentu skarbu odbywa podróż na Bliski Wschód, obejmującą wizyty u sojuszników Ameryki: w Izraelu i Arabii Saudyjskiej.zobacz więcej wideo »\n"Mohammad ibn Salman zwraca się do amerykańskiej opinii publicznej"\nFrancja, Wielka Brytania i Niemcy wspólnie oskarżają Iran o ataki na saudyjskie...\nKontynuacja rozmów ws. irańskiego atomu. Jest gotowy dokument końcowy?\n03.04 | Historyczne porozumienie ws. irańskiego programu atomowego\n10.07.2015 | Ciągle nie ma porozumienia z Iranem ws. programu nuklearnego\nWiceszefowa MSZ: porozumienie to wielka szansa dla naszych przedsiębiorców\nReżim ich prześladuje, ale mimo to wzywają Amerykanów do porozumienia\nFoto: EPA/ABEDIN TAHERKENAREH/PAP | Video: tvn24bis Prezydent Rowhani odniósł się do wypowiedzi Donalda Trumpa w czasie ZO ONZ w Nowym Jorku\nCzteropunktowy plan Emmanuela Macrona, który miał doprowadzić do rozmów między Iranem a USA, a w dalszej konsekwencji do załagodzenia napięcia między Stanami Zjednoczonymi a Iranem, jest akceptowalny dla Teheranu - powiedział prezydent Iranu Hasan Rowhani podczas transmitowanego przez telewizję posiedzenia rządu. Według niego, rozmowy nie odbyły się dotychczas ze względu na brak jednoznacznego stanowiska USA w sprawie złagodzenia sankcji.\nJak tłumaczył prezydent, zmiany wymagałyby niektóre określenia zawarte w dokumencie, niemniej dla Teheranu taka propozycja jest zasadniczo do przyjęcia - powiedział Rowhani cytowany przez agencję Reutera.\nAgencja precyzuje, że głównymi założeniami planu Macrona był zakaz prowadzenia przez Teheran dalszych prac nad bronią nuklearną oraz pomoc w zaprowadzeniu pokoju w regionie. W zamian za to Waszyngton miałby zdjąć wszystkie sankcje nałożone na Iran, a także umożliwić temu państwo pełny dostęp do eksportu ropy naftowej.\nIrański dowódca o Izraelu: złowrogi reżim musi zostać wyeliminowany z mapy świata\nRowhani oświadczył, że ze względu na sprzeczne sygnały w sprawie zdjęcia sankcji przez USA, do spotkania z Trumpem nie mogło dojść w czasie Zgromadzenia Ogólnego ONZ w Nowym Jorku w zeszłym tygodniu. Jak sprecyzował, chodziło o słowa Donalda Trumpa o zwiększaniu nacisku na Iran oraz jednoczesne deklaracje europejskich przywódców o gotowości amerykańskiego prezydenta do negocjacji.\n- Prezydent Trump dwukrotnie wyraźnie zaznaczył, że chce intensyfikować sankcję na nasz kraj. Zapytałem więc europejskich przyjaciół, którą wersję mamy zaakceptować? - tłumaczył prezydent. - Powinniśmy przyjąć waszą wersję o tym, że Ameryka jest gotowa [do rozmów - przyp.red.], czy słowa prezydenta USA, który dwa razy zagroził rozszerzeniem restrykcji? - dodał Rowhani w czasie posiedzenia rządu.\nJak dodał, europejskie mocarstwa nadal starają się doprowadzić do rozmów Waszyngton - Teheran. Niemcy, Wielka Brytania i Francja są jednymi z państw, które w 2015 roku podpisały porozumienie nuklearne z Iranem.\nChamenei: Iran powinien dalej ograniczać swoje zobowiązania\n"Iran odpowiada za śmierć i zniszczenie, które doskonale wszyscy znamy"\nW maju 2018 roku prezydent Trump, mimo sprzeciwu pozostałych sygnatariuszy, wycofał swój kraj z porozumienia i przywrócił antyirańskie sankcje, aby m.in. uniemożliwić Iranowi eksport ropy naftowej i zmusić go do negocjacji w sprawie szerszego porozumienia, obejmującego także irański program rakietowy oraz działania Teheranu w regionie.\nPozostałe mocarstwa, które sygnowały tę umowę, chcą ją utrzymać w mocy. Jest to jednak bardzo trudne, gdyż w wyniku amerykańskich sankcji Teheran wznowił prace nad wzbogacaniem uranu do poziomu 4,5 proc. i zagroził ponadto, że rozważa wzbogacanie uranu do poziomu 20 proc. lub wyższego oraz ponowne uruchomienie wirówek, których dezaktywacja była jednym z najważniejszych postanowień umowy nuklearnej.\nTakże w środę, przemawiając przed dowódcami Gwardii Rewolucyjnej, duchowy przywódca Iranu Ali Chamenei przekonywał, że Iran powinien nadal ograniczać zobowiązania wynikające z umowy z 2015 roku, aż nie uzyska "pożądanego rezultatu".\nDo tej poty irański rząd deklarował wprawdzie gotowość do rozmów, ale zapowiedział też, że jeśli nie otrzyma zezwolenia na eksport swojej ropy, co 60 dni będzie dalej ograniczał swoje zobowiązania, zawarte w porozumieniu.\nAutor: ft\_mtom / Źródło: Reuters, Politico, PAP\n"Włączył się alarm". Inspektorka MAEA z cofniętą akredytacją\n10:12 Ślubowały w Sejmie. Jedna z szalikiem, druga w koszulce "Konstytucja". Kim są nowe posłanki?\n10:11 Intensywne opady deszczu, śnieg, silny wiatr. IMGW ostrzega


remarkable - Nigdy nie wiesz kiedy przyjdzie miłość. Nic na silę nie wolno za dużo o niej myśleć. Ale w końcu przyjdzie. I będzie\nNigdy nie wiesz kiedy przyjdzie miłość. Nic na silę nie wolno za dużo o niej myśleć. Ale w końcu przyjdzie. I będzie jasne że warto było czekać.\nremarkable dodano: 29 października 2015\nOsobowość Kobiety jest prosta i nieskomplikowana. U Kobiet TAK znaczy TAK, NIE znaczy NIE. Tylko czasami NIE znaczy TAK, a w wyjątkowym wypadku NIE znaczy MOŻE. Natomiast MOŻE zawsze znaczy MOŻE, no tylko czasami MOŻE oznacza NIE, a już od wielkiego dzwonu MOŻE znaczy TAK. Przecież to banalnie jasne, jednoznaczne i logiczne...\nSpotykam Ją po jakimś czasie i dociera do mnie jak bardzo byłem naiwny, wierząc w niemożliwe, jak wiele poświeciłem by być tylko zauważonym. Widzę Ją i uświadamiam sobie jak wielkim błędem było Ją kochać, jak wiele przez to straciłem i kim się stałem. Rozmawiam z nią i już wiem, że się nie zmieniła, że to nadal ten sam dzieciak, tylko kilka lat starsza. Patrzę Jej w oczy i nie dostrzegam w nich nic wartościowego, nic co mogłoby być warte uwagi, dalej opowiada mi jak było w tym roku na "Bass Planet" (impreza dla osiemnastolatków) (Ona trzydzieści kilka lat). Uśmiecham się, ale już wiem, że jest inaczej. Serce nie wariuje na Jej widok, na Jej obecność. Nie rozpiera mnie fizycznie w pewnych miejscach ciała, kiedy w powietrzu wyczuwalny jest Jej zapach. Podaje Jej rękę i żegnam się i nie myślę, kiedy znów będzie mi dane Ją spotkać, już nie czekam na nią, nie wypatruję jadąc przez miasto, już nie chcę. Było minęło...\nremarkable dodano: 28 października 2015\nZnać drugiego człowieka to nie znaczy wiedzieć jaki jest jego ulubiony kolor, dzień czy owoc... Znać drugiego człowieka to znaczy wiedzieć jakie słowo doprowadza go do łez, a jakie do śmiechu... Umieć go pocieszyć, a zarazem smucić się razem z nim... Znać reakcję na wypowiedziane słowo a jednocześnie przewidzieć jego odpowiedź...\nKochały się bardzo, bo gdy jeden zdechł, drugi zrobił to samo z tęsknoty. Z łabędziami ponoć tak jest. Wierne są, nie zakładają innych rodzin, białe są, czyste, piękne serca mają. Szkoda, że tak niewielu ludziom udaje się zostać łabędzią parą.\nDzień dobry, proszę Pana. Nie wiem na czym stoję. Nie wiem czy trzęsą mi się kolana czy to tylko trzęsienie ziemi. Nie jestem pewna jutra, nie wiem czy zostanie Pan przy mnie. Cholera. Nawet nie wiem czy Pana mam. Chciałabym sobie Pana przywłaszczyć. Zamknąć w swoich czterech ścianach i móc nazywać je naszymi. Chciałabym mieć całodobowy, wyłączny dostęp do Pana. Skomplikowane relacje. Niedopowiedzenia. Może to tylko układ bez zobowiązań. Jeśli tak, czy mógłby Pan patrzeć w moje oczy nieco mniej zobowiązująco?\nByła miłością mojego życia. Taką prawdziwą miłością, która zdarza się tylko raz, wszystko przed nią to zapowiedzi, wszystko po niej marne podróbki.\nCzasem coś co wydaje Ci się bezwartościowe i nie ważne może mieć ogromne znaczenie. Nie możesz uszczęśliwić wszystkich ani rozwiązać każdego problemu. Ale możesz uszczęśliwić jedną osobę i to wystarczy.\nMiłość to kombinacja podziwu, szacunku, namiętności. Jeśli żywe jest choć jedno z tych uczuć, to nie ma o co robić szumu. Jeśli dwa, to może nie jest to mistrzostwo świata, ale bardzo blisko. A jeśli wszystkie trzy, to śmierć jest już zbędna - po prostu, trafiłeś do nieba za życia.


Wszechstronnie Zaczytana: RECENZJA: "Crescendo"\n„Kiedy nie wiesz, komu wierzyć, ufaj tylko sobie.”\n„Crescendo” to kontynuacja powieści „Szeptem”. Po przeczytaniu pierwszej części serii aż nie mogłam się doczekać, kiedy w końcu będę mogła poznać dalsze losy Nory, Patcha, Vee i innych bohaterów. Czy coś się zmieniło w życiu przyjaciół? Zagraża im jakieś niebezpieczeństwo? Tego dowiecie się oczywiście czytając drugą część serii.\nPo pierwszej części wiemy już, że Jules został pokonany, a Elliot leży w szpitalu. Dziewczyna dowiaduje się, że w jej żyłach płynie krew powiązana z Nefilami. Patch i Nora zostają parą, są szczęśliwi. Ale czy ich życiu zagraża jakieś niebezpieczeństwo?\nPatch to wielka miłość Nory, jest także jej Aniołem Stróżem. On uratował jej życie, ona wyrwała go z otchłani potępionych. Są sobie przeznaczeni. Jednak sprawy przyjmują nieco inne obroty, kiedy dziewczyna dowiaduje sie, że Patch wydaje się zamieszany w niewyjaśnioną śmierć jej ojca. Dziewczynie grozi śmiertelne niebezpieczeństwo. Gdyby tego było mało, para odsuwa się od siebie. Poznają innych ludzi. Czy na zawsze już pozostaną sobie obojętni?\nPrzyznam, że po „Crescendo” bardzo wiele się zmieniło i zrobiło się trochę niebezpiecznie. Na jaw wychodzą sprawy, o których żaden z bohaterów nie chciałby nic wiedzieć. Jednak muszą dowiedzieć sie prawdy – a może ona być bolesna. Wiele pytań znalazło swoje odpowiedzi, ale także pojawiło się kilka nowych, które czekają na swoją odpowiedź. Jednym z nurtujących mnie pytań po „Szeptem” jest, co stało się z Elliotem? Otóż, o tym bohaterze nie ma nawet najmniejszej wzmianki. Autorka nawet nie zasugerowała co się z nim stało. Szkoda, bo liczyłam na to, że sprawa się wyjaśni. Jednakże moja ciekawość została w pewnym stopniu zaspokojona. W końcu w książce pojawiło się imię Patcha! Co prawda pod koniec, ale jednak. Co do innych bohaterów powiem, że ogromnie się zmienili i pojawiło się kilku nowych. Nora stała się odpowiedzialną dziewczyną, ale nie do końca zawsze wie, czego od życia chce. Przede wszystkim jest odważna i wie, jak zachować się w wielu ciężkich sytuacjach. Ale już na początku książki denerwowało mnie jej zachowanie wobec Patcha. Ale chłopak też do końca nie był fair. Ukrywał przed nią wiele rzeczy. Może i robił to w dobrej wierze, ale i tak zostało to przyjęte negatywnie… Jednakże widać, że bardzo zależy mu na Norze. Kiedy dziewczyna udaje, że ją zupełnie nie obchodzi, to za wszelką cenę próbuję się z nią skontaktować. Mogłabym rzec – w bardzo nietypowy, ale za to magiczny sposób.\n„Widziałam wszystko wyraźnie: jego gładkie słowa, czarne błyszczące oczy, doświadczenie z kłamstwem,...”\nPolubiłam bohaterkę, którą nie darzyłam zbyt wielką sympatią – Vee. W tej części już nie jest taka żywiołowa. Może stało się to za sprawą pewnej osoby? Tego musicie dowieść sami. W „Crescendo” autorka bardziej bierze pod uwagę Rixona, który jest kolegą Patcha oraz nowego znajomego Nory – Scotta. Bardzo ich polubiłam. Nieco różnią się od siebie z charakteru, ale oboje będą starali się namieszać w życiu głównych bohaterów. Jednakże prawda i tak zawsze wyjdzie na jawa, kłamstwo ma krótkie nogi, a miłość potrafi przezwyciężyć wszystko.\nAkcja w książce jest warta, cały czas coś się dzieje. Jest wiele nowych wątków i problemów. Z każdą stroną dowiadujemy się coraz to nowych wiadomości. Pani Fitzpatrick naprawdę potrafi zaskoczyć czytelnika. Pojawiło się wiele momentów, w których naprawdę nie wiedziałam, co stanie się dalej! A jakiej przyjemności można było doznać, kiedy własne przeczucia okazywały się prawdziwe. W tej kwestii ciężko było „wygrać” z autorką. Uważam to oczywiście za pozytywny aspekt, bo niewielu twórcom książek się to udaje. Urok nadal pozostał ten sam, co mnie cieszy, bo nie ma wymyślnego, wyidealizowanego świata, ale jest zwyczajny. Nora ma swoje codzienne życie, w którym i tak wydarzają się niecodzienne przypadki…\nDo przeczytania „Crescendo” jak najbardziej zachęcam. Przede wszystkim tych czytelników, którzy mają już za sobą pierwszą część serii. Daję Wam słowo, że druga część jest równie dobra jak pierwsza, oczywiście pojawia się kilka minusów, ale wątpię by mogły one zepsuć książkę. Nadal wiele się dzieje, są nowe problemy, zagadki, pytania… Tym, którym nie spodobało się „Szeptem” również polecam tę książkę. Myślę, że po przeczytaniu jej Wasza opinia będzie bardziej pozytywna.\nTak jakość U2 najbardziej kojarzy mi się z tą książką, ale czy "Zwykła miłość"? ; )\nAutor: Ewa Barglik o 13:41\nDiana Górska 2 marca 2014 00:13\nZamierzam czytać w następny weekend :)\nnieidentyczna 2 marca 2014 01:23\nTo raczej nie moje klimaty, choć koleżanki próbowały mnie nakłonić - spasowałam.\nawiola 2 marca 2014 01:54\nSkoro zachęcasz, to muszę najpierw przeczytać pierwszą część.\njeke 2 marca 2014 09:06\nMoże przeczytam, choć rzadko sięgam po tego typu książki, ale U2 uwielbiam:)\nEwa B-k 2 marca 2014 10:04\nJa również <3 :D\nDaria Urbanska 2 marca 2014 13:58


Urządzanie przeprowadzki we Wrocławiu - www.isopol.com.pl\n7 listopada 2019 Urządzanie przeprowadzki we Wrocławiu\nZmiana mieszkania czy siedziby przedsiębiorstwa jest niekiedy niezbędna. Przeniesienie umeblowania z większego domu, czy pomieszczenia biurowego to nierzadko trudne pod względem logistycznym zadanie. Pomocną dłonią służą tutaj firmy organizujące przeprowadzki. We Wrocławiu działa sporo firm wykonujących usługi związane z przeprowadzkami. Żeby wybrać jedną z nich, wystarczy wpisać w wyszukiwarkę internetową przykładowe hasło „przeprowadzki Wrocław”. Większa część przedsiębiorstw, oprócz usług transportowych, oferuje również demontaż i montaż mebli, a także sprzątanie wnętrza po przeprowadzce. Poza tym pracownicy ekip pomagają w pakowaniu wszystkich niewielkich rzeczy w kartony, a czynności te wykonują bardzo sprawnie.\nCena za pomoc w przeprowadzce zależy rzecz jasna od zakresu zleconych usług, ilości przedmiotów trudnych w transporcie, czy wreszcie odległości na którą meble mają zostać przetransportowane. Korzystanie z usług firmy transportowej jest jednak niezwykle opłacalnym przedsięwzięciem, szczególnie przy wiekszych przeprowadzkach w obrębie województwa. Transport na dalsze odległości może być dużo droższy i nie zawsze jest opłacalny. Rzadko jednak występuje konieczność przeprowadzenia firmy na takim dystansie. Jeśli chodzi o przeprowadzki (zapoznaj się z ofertą przeprowadzki poznań www.transpoz-przeprowadzki.poznan.pl/) na każdą kieszeń jest na tyle wielkim ośrodkiem, że niewiele firm decyduje się na wyprowadzkę z miasta. Większość jedynie przenosi siedziby z peryferiów do centrum lub na odwrót.\nKłopotliwy transportNajpoważniejszym zmartwieniem firm oferujących przeprowadzki jest transport dużych instrumentów muzycznych. Zaliczają się do nich zazwyczaj fortepian i pianina. Są to delikatne instrumenty o wielkich gabarytach, zabezpieczenie i transportowanie ich wymaga sporych umiejętności od pracowników firmy. Bardzo problematyczne bywają również zabytkowe elementy umeblowania o dużych gabarytach. Sprawiają one problemów, gdyż nie można ich zdemontować. Często są to niezwykle masywne biurka, lub komody z łatwymi do uszkodzenia lustrami. W najtrudniejszych sytuacjach do przewożenia mebli wykorzystuje się dźwig, takie przedsięwzięcie wymaga jednak udziału wielu ludzi i sprawnej koordynacji całej ekipy. Tylko najlepsze firmy transportowe wykonują tego typu usługi – tu sprawdź.\nTranspoz (zobacz więcej -przeprowadzki)&aq=&sll=51.127065,16.991864&sspn=0.231843,0.676346&ie=UTF8&hq=orson+przeprowadzki&hnear=&t=m&ll=51.309155,16.876373&spn=0.257541,0.411987&z=10&iwloc=A&output=embed”>\nTagged with: cenacentrumfortepianmontażtransport


MICROSOFT OTWORZY 5 NOWYCH PLACÓWEK W IZRAELU, PODWAJA ZATRUDNIENIE\nMicrosoft planuje otworzyć pięć dodatkowych placówek w Izraelu i ponad dwukrotnie zwiększyć zatrudnienie w dziale badań i rozwoju w ciągu najbliższych czterech lat – ogłosił w środę 6 października technologiczny gigant.\nMicrosoft posiada obecnie centra rozwojowe w Hajfie, Tel Awiwie i Nazarecie, a pod koniec zeszłego roku otworzył kampus o powierzchni 46 000 metrów kwadratowych w Herzliya. Na koniec 2020 roku Microsoft zatrudniał w Izraelu około 2300 osób, w tym 2000 w dziale badań i rozwoju, zajmującym się projektami obejmującymi cyberbezpieczeństwo, technologie AI (sztucznej inteligencji), big data i opiekę zdrowotną. Około 300 osób pracuje w sprzedaży i marketingu.\nFirma otworzyła lokalny oddział w Izraelu w 1989 roku, a w 1991 roku założyła w Izraelu swoje pierwsze centrum badawczo-rozwojowe, pierwsze poza USA.\nMicrosoft poinformował, że w ciągu ostatnich 18 miesięcy odnotował znaczny wzrost zatrudnienia w swoich centrach rozwojowych i ma nadzieję zatrudnić dodatkowo w nadchodzących latach ponad 2500 inżynierów i pracowników na innych stanowiskach, aby stworzyć lokalną siłę roboczą liczącą ponad 4500 osób.\nNowy kampus Microsoftu w Herzliyah (źródło: The Times of Israel)\nThe Times of Israel - Microsoft to open 5 new sites in Israel, double R&D workforce


Impro z perspektywy geja « Gosia/Róża. The Girl who came out of nowhere and is doing whatever the hell she wants.\nImpro z perspektywy geja\non Marzec 21,2016\nPrzed Wami pierwszy gościnny wpis na blogu. Temat ten nurtuje mnie od dawna, ale gdybym to ja ten tekst napisała, byłby pustym teoretyzowaniem.\nIle razy, uczestnicząc w impro słyszeliście sugestię „gej” (co zawsze budzi rechot na widowni)? A ile razy postać geja pojawiała się na scenie z innych powodów? Wyobraźcie sobie, jak wyglądają te sceny, które widzieliście. A ile razy słyszeliście ze sceny, lub widowni „pedał?” Ja ostatnio widziałam występ, w którym jedna ze scen opierała się na wyzywaniu od pedałów. I w tym czasie wymieniałam porozumiewawcze spojrzenia z siedzącym obok mnie kumplem. A co w tych spojrzeniach było, opowie Wam on sam. Impro z perspektywy geja (improwizatora).\nAutor: Michał „Niedźwiedź” Szwedow\nOdpowiedź na pytanie „Kim jesteś?” nigdy nie jest prosta i jednoznaczna. Każdy dopasowuje ją w zależności od sytuacji, w jakiej jest. Z racji tego, że tekst dotyczy improwizacji, jedną z pierwszych wymienionych cech byłoby stwierdzenie „Jestem improwizatorem”. Niemniej to oczywiście nie wszystko i to „nie wszystko” czasem robi różnicę, pokazując świat z odmiennej perspektywy.\nTak więc jestem improwizatorem. I przy okazji jestem gejem. I właśnie o tym drugim chciałbym trochę napisać, w perspektywie tego pierwszego. Bycie improwizatorem to wynik wielu wypadkowych, począwszy od Twoich doświadczeń i Twojego charakteru (w końcu, przede wszystkim na scenie jesteś sobą), poprzez ludzi, z którymi na scenie występujesz i wchodzisz w osobiste relacje, skończywszy na publice dla której grasz. Rzeczy, które opiszę, opisuję tylko i wyłącznie z własnej perspektywy. Nie czuję się uprawniony do opisywania z perspektywy nikogo innego. Mówię otwarcie o swojej orientacji i tylko z tej perspektywy mogę się wypowiadać, bo nie mam pojęcia jak myśli osoba, która jest „w szafie”, kiedy zaczyna swoją przygodę z impro.\nWiele mówi się o tym, że improwizator powinien być prawdziwy na scenie, że choć przyjmuje inne role, to jeśli nie skorzysta z własnych emocji, doświadczeń, sposobu myślenia, to wypadnie dość blado. Tylko, co to faktycznie oznacza? W mojej opinii oznacza to tyle, że masz korzystać ze swoich naturalnych zasobów i eksponować to, co akurat jest Ci potrzebne. Nie oznacza to, że muszę zawsze wchodzić na scenie w relacje romantyczne homoseksualne, choć czasami warto jest je wpleść i absolutnie nie należy się bać, że powstaną. Z drugiej strony pozwala mi to na wykorzystanie mojego doświadczenia, żeby być bardziej wiarygodnym w tworzeniu postaci, które mają tajemnicę, której nie są i może nigdy nie będą w stanie zdradzić. Postaci, które są nieszczęśliwie zakochane, bo najbardziej podstawowe rzeczy stoją na przeszkodzie ku realizacji pragnienia. Postaci, które trzy razy zastanawiają się co powiedzieć, żeby przypadkiem nie zostawić jakiegoś tropu. W końcu postaci, która musi przetrwać, tylko dlatego, że jest inna, niewpisująca się w standardy. Doświadczenie takie jak „coming out”, daje mi perspektywę rozterek, jakie ma postać, która stara się wkroczyć w życie po swojemu, na swoich zasadach, choćby to nawet były drobne rzeczy, ale w głowie rosnące do potworów zwanych „Jak zareaguje, czy mnie odrzuci, czy zaakceptuje”. Bycie otwartym gejem pozwala mi uzyskać także inną perspektywę na wiele rzeczy. Z jednej strony, jak błahe rzeczy mogą być przerażające w Twojej własnej głowie, z drugiej myślenie w kategoriach „to moje życie i zawalczę, żeby wyglądało tak, jak chcę je przeżyć”. Zdarzyło mi się również, już za sam fakt podejrzenia o bycie gejem, zostać uderzonym. To jedno zdarzenie pozwoliło mi na własne oczy zobaczyć, do czego jest zdolny człowiek, który jest niepewny siebie, który posiada mniej, lub bardziej wyimaginowane strachy, który boi się skonfrontować z rzeczywistością i ją zaakceptować (piszę tak, bo była to dość specyficzna sytuacja, ale nie jest to jedynie moja historia i nie czuję się uprawniony do przywoływania całego kontekstu).\nZapewne zdajecie sobie sprawę z tego, że w impro co jakiś czas pojawia się hasło wytrych „pedał”. Czy to ze strony widowni, czy to w scenach granych. Ma to dwie strony i dwie nieco różne perspektywy. Na razie opiszę perspektywę widza, którym przecież także bywam.\nJestem dość zdystansowany, więc usłyszenie słowa pedał nie jest dla mnie niczym strasznym, sam czasami tego słowa używam. Jednak jako widza rusza mnie to, co Wy, drodzy improwizatorzy z nim zrobicie. Nie chcę Was w żaden sposób moim wywodem ograniczać, czy mówić Wam co macie zrobić. Miejcie jednak świadomość, że jestem w stanie powiedzieć, czy użyliście „pedała” sensownie, czy to był tylko tani chwyt. I miejcie świadomość, że jesteście odpowiedzialni w pewnym stopniu za ludzi, którzy na Wasze występy przychodzą. Jeśli to spieprzycie i nie nadacie temu żadnego głębszego sensu, to wiedzcie, że to potrafi zaboleć. Nawet mnie, mimo mojego całego dystansu i przyzwyczajenia do takiego stanu rzeczy. A jeśli potrafi mnie zaboleć, to nie chce wiedzieć co się dzieje w głowie osoby, która akurat w głowie przeżywa to, że jest tym nieszczęsnym „pedałem”. Rozwiązaniem bywa jeszcze zagranie karykaturą. Lecz mimo wszystko da się wyczuć z jaką intencją tę karykaturę tworzycie i to robi różnicę. Więc jeśli wpadnie Wam do głowy żeby wykorzystać „pedała” jako tanią zagrywkę, albo zapychacz sceny, proszę, nie róbcie tego. I myślę, że zasada ta dotyczy wszystkich grup dyskryminowanych.\nJako improwizator trafiłem na cudownych ludzi do stworzenia grupy. Choć bywa różnie, jak to w każdej grupie. Więc nie miałem za bardzo jakichś burzliwych historii z byciem ujawnionym. Choć doświadczyłem potęgę coming out’u właśnie w grupie, kiedy pewna osoba zmieniła nieco podejście i poglądy, bo przecież „to taki fajny gość”. Choć nie ukrywam, wpływa to, szczególnie na początku, na kontakt fizyczny w scenach. W aktualnym momencie naszego jestestwa jako grupy nie ma to żadnego znaczenia. Jednak w kontekście grupy zdarzyło mi się doświadczyć jednej paskudnej rzeczy. Wiecie, że widownie są różne. Różnicuje je także pod względem poczucia bezpieczeństwa przy poruszaniu tematu. Dzieje się to mimowolnie. I póki na scenie „pedał” się zdarzy, to jest luz, w końcu możesz zasłonić się tym, że odgrywałeś postać. Mnie niestety spotkało zjawisko „outingu”, czyli ujawnienie przez inną osobę Twojej orientacji. Pal licho, jeśli komentarz „to zabawne, bo to prawda” pojawi się przy publiczności klasyfikowanej jako bezpieczna. Niestety pojawiło się w przypadku tym drugim. Co się stało w mojej głowie? Spiąłem się i chciałem jak najszybciej zniknąć, trochę też obawiając się małej klepanki, że tak to ujmę. Na szczęście było to pod koniec występu, przez co nie miałem za bardzo możliwości zablokować się na całą resztę występu. Więc jeśli macie w grupie osobę nieheteronormatywną, nie outujcie jej. Nigdy. To jej życie, jej sprawa. I to ona poniesie ewentualną odpowiedzialność, za Waszą „pomyłkę”. (W ramach komentarza autorskiego, koledze zostało wytłumaczone dosadnie, że tak się nie robi i jest to świństwo. Zawsze. Więc jest ok, nie rozpadamy się.)\nA teraz jeszcze raz o „pedałach”. Tak wiem, ile można. Niemniej o „pedałach” z drugiej strony, od strony sceny. Jak wcześniej wspomniałem, hasło pada i nie ma się co bać brać, jeśli wie się, co się chce zrobić. I jako improwizator rozróżniam publiki. Bywają publiki, nazwijmy to, niewysokich lotów, nie ujmując nikomu. Ludzie, którzy przyszli się pośmiać i nieco „odmóżdżyć”. W takich wypadkach, jeśli hasło trafi się mi, stosuję karykaturę. Nie oszukujmy się, nie zawsze jesteśmy wielkimi artystami tworzącymi niesłychane dzieła. Nikt tego nie wymaga (chyba, że mi sami), a i czasem opłaca się zagrać kartą „sprzedaje się”. Bywają też inne publiki. Publiki tak zwane „wychowane”. Jeśli weźmiecie „pedała” przy takiej publice… No cóż, zróbcie z tym coś fajnego, polanego sosem z inteligencji i wyczucia, przyprawionego emocjami i ewolucją postaci. Z tego co zauważyłem, widz to docenia, a i wy możecie zrobić coś fajnego, kiedy to po prostu będziecie kimś, komu zdarzyło się być gejem. Albo stworzyć na tej kanwie cały motyw, jak motyw podawania się za jakąś osobę, bo to modne, czy środek do jakiegoś celu. Możliwości jest masa.\nA teraz, zbliżając się do końca jeszcze parę słów do tych, którzy są na warsztatach, lub dopiero myślą czy by nie spróbować, ale z jakiegoś powodu uważają, że przez inną orientację nie mają co próbować. To Wasze złudzenia, impro oferuje bardzo wiele jeśli tylko zechcesz po to sięgnąć. Nie musisz być gotowy do ujawnianiu się całemu światu od razu. W moim przypadku każdy coming out następuje tylko, jeśli w jakiś sposób pojawia się temat. Bądźcie naturalni, a impro bardzo pomaga osiągnąć tą naturalność. I jest świetnym odcięciem się od świata codziennego, więc być może stanie się nawet waszym schronieniem i pozwoli Wam dostrzec nowe perspektywy. Z doświadczenia wiem, że zmiana perspektywy potrafi być bardzo cenna. Więc nie bójcie się i jeśli macie ochotę, próbujcie. Wycofać możecie się zawsze, a spróbować zyskać to co daje impro jest po prostu warto.\nWięc słowem wstępu, nie bać się, ruszać zadki, mieć głowę na karku i nie „pedalić” ze sceny, jako taniego chwytu pozbawionego sensu.\nA jeśli tam gdzieś, w improwizatorskim światku są osoby LGBT i nie boicie się powiedzieć czegoś głośno, to proszę, opiszcie i Wasze doświadczenia w temacie. BO NIE MA MIEJSCA NA MONOPOL (w myśl ustawy antymonopolowej…)\nMichał „Niedźwiedź” Szwedow\n(Podpisuję się pod prośbą Michała o dzielenie się doświadczeniami – To niemożliwe, żeby w polskim świecie impro była tylko jedna osoba innej orientacji 🙂 / Róża)\nPowiem szczerze, że nigdy nie widziałam spektaklu impro z wykorzystaniem „geja”, który nie byłby tanim sposobem na rozbawienie publiki, czy też jakimś aktem desperacji ze strony improwizatora. I dlatego bazując na moich wizualnych doświadczeniach, zaczęłam stawiać wykorzystywanie motywu homoseksualisty na równi z przeklinaniem. Dlatego czekam z niecierpliwością na spektakl, w którym homo będzie po prostu częścią historii (tak samo jak jest częścią życia codziennego) a nie tanią sztuczką, która naprawdę zaczęła mnie już głęboko irytować, bo ile można? 🙂\nps. strasznie nie lubię słowa „pedał”, nie ważne z czyich ust pochodzi i osobiście nigdy takiej sugestii bym nie wzięła 😉\nMi się zdarzyło widzieć, zdarzyło mi się nawet uczestniczyć.\nMyślę, że to może być problem w grach, gdyż tam postać musi być wyrazista i zbudowana prostsza, bo nie ma się czasu na przedstawienie całej jej zawiłości. Nie będę też ukrywał, że mi się dobrze na scenie bawi stereotypem i polecam coś takiego. Najłatwiej się pobawić przez przywołanie do głowy całego stereotypu, powynajdowaniu jakichś jego elementów i po prostu zrobienie na opak. Moi znajomi nehetero też często się z tego śmieją, więc też jak wspomniałem, nie należy się bać eksperymentować z przedstawieniem postaci geja czy lesbijki. (Czy też innych, ale to długa lista)\nSłowa „pedał” użyłem celowo, gdyż się zdarza, może nie tak często jak w tym tekście, ale przede wszystkim z powodu tego, że dobrze oddaje nastawienie z jakim często ta sugestia jest rzucana.\nCzytałem wpis uważnie i zgadzam się z Tobą, choć generalnie nie zauważyłem nic odkrywczego. Każde niskich lotów sugestie zagrane po najlżejszej linii oporu, dają podobny efekt niesmaku. Dotyczy to zarówno „geja”, czyli pedała, „księdza”, czyli pedofila, czy choćby murzyna, czyli „przygłupiego niewolnika z Kongo”. Różnica polega na tym, że np. Ciebie bardziej dotyka, kiedy ktoś obśmiewa pedała – ciotę, a ja jestem wyczulony, gdy ktoś używa sobie na księdzu posuwającym ministrantów.\nKażdy niezdesperowany improwizator powinien albo odrzucić takie sugestie, albo zagrać je na takim poziomie, aby były zaskakujące, a nie jechały na spłyconych i krzywdzących.\nMyślę, że nie chodzi o to, żeby ten wpis przekazywał coś niesamowicie odkrywczego. Z tego prostego względu, że chciałem raczej nazwać najbardziej podstawowe i najważniejsze rzeczy – oczywistości czasem warto usłyszeć, bo przestajemy na nie zwracać uwagę.\nI nic specjalnie odkrywczego nie powstało, dlatego też, że nie siedzę „w szafie”, mam luz związany z nieheteronormatywnością. I przez to również na wiele rzeczy przestałem zwracać uwagę. Na pewno dużo ciekawszy byłby tekst napisany, przez kogoś, kto nadal jest nieujawniony, z tego względu, że to też jest inny sposób myślenia, który w mojej głowie już trochę wyblakł i nie potrafię przenieść go dobrze na perspektywę impro.\nZgodzę się, że są pewne analogie w pokazywaniu „pedała” czy osoby czarnoskórej stereotypowo. Z księżmi mam nico inne zdanie. Po pierwsze dlatego, że nie jest to stała cecha, nie jest to coś, co buduje dość znacznie Twoje „ja”, że tak sobie psychologicznie pozwolę zabełkotać. Bycie księdzem, to funkcja. Dlatego już to trochę różnicuję. Choć absolutnie się zgadzam, że znowu wiązanie księdza i pedofila na scenie, jest przesadne, nudne i budzące niesmak. Z drugiej strony, jeśli zdarza się grać sceny, w których chcemy dotykać problematyki społecznej, to całkowicie zasadnym jest poruszenie tego tematu, jeśli padnie, szczególnie, że do tej pory nie mieliśmy sytuacji oczyszczenia tej rany kościoła, a i do tej pory zdarzają się sytuacje, że pomimo popełnienia tak karygodnego przestępstwa, konsekwencją jest przeniesienie do innej parafii. Tak samo jak inne problemy społeczne można poruszyć w konkretnych podanych kontekstach. W przypadku osób niehetero – homofobia z jednej strony, z drugiej strony zdarzającymi się na „pride” przekroczeniami dobrego smaku w przestrzeni publicznej, czy problem rasizmu i zdarzającego się czasem odwróconego rasizmu wśród społeczności osób czarnoskórych. Tutaj tak naprawdę wchodzi kwestia poruszenia problemu z głową.\nJak wspomniałem w tekście, mi też się zdarza jechać na spłyconych stereotypach, bardzo często, gdyby zastosować je poważnie – krzywdzących. Uważam, że nie należy się bać tego robić, bo np. w grach dość często buduje się tak sprofilowane i przerysowane postaci. Myślę, że też należy zadbać, żeby było odczuwalne, z jaką intencją tworzysz postać.\nJestem dziewczyną, blondynką, studiuję kulturoznawstwo. Po przeczytaniu tego tekstu miałam takie jedno przemyślenie: tylko te 3 ogólne stwierdzenia, które mnie opisują – łatwo wykorzystać do wyśmiania. Wiadomo, czasem gra stereotypem jest na tyle dobrze zrobiona, że jest śmieszna. Czasem sama robię impro w ten sposób, ale boli mnie, gdy (zwykle mężczyźni) jak grają kobiety to TYLKO puste i głupiutkie i lecące na hajs, jak dziewczyna gra blondynkę to TYLKO głupią i łatwą, a kulturoznawstwo pojawia się TYLKO, żeby poniżyć partnera na scenie. Role pustej dziewczyny też się przydają ,ale to co z nią zrobi improwizator i jak często będzie do tej jednej, konkretnej wracał to od niego zależy. Myślę więc, że warto pomyśleć o sposobie przekazania tej postaci i po co w ogóle się ją tworzy. Jeśli będzie to zbyt krzywdzące i niesmaczne – to co to za rola by nie była, nie będzie to spoko.\nJestem osobą biseksualną. Mam bardzo dużo lat, bez coming outu w otoczeniu. To bardzo izoluje, nie pozwala żyć na 100%, próbować nowych rzeczy. Ze względy na zinternalizowaną bifobię utrudnia wchodzenie w związki. Ze względu na lęki, że inni coś zauważą w gestach, w pierwszych skojarzeniach, w kreowanych postaciach, utrudnia to też uczestniczenie w improwizacjach. Ze względu na trudności w bliskich relacjach utrudnia też granie tych relacji na scenie.\nGeneralnie jest to nieciekawe doświadczenie. Cieszę się, że Ty radzisz sobie znacznie lepiej. Pozdrawiam!\nZ rozmów i doświadczeń w moim życiu dowiedziałem się, że nigdy nie jest za późno, żeby coś zmienić. Jeśli chcesz porozmawiać, możesz się skontaktować ze mną czy to przez facebooka, czy też drogą mailową: szwedowm@gmail.com.\nDorzucę swoje 3 grosze, jako improwidzka i jednocześnie psychoseksuolog. Powiedziałam już to kiedyś Niedźwiedziowi po występie i powtórzę teraz: wielki szacun w jaki oswaja temat homoseksualizmu ze sceny. Wiem od Michała, że poziom Jego otwartości scenicznej poprzedza to o czym pisze- szybka analiza „poziomu” widowni. Niemniej, ujawnienie swojej orientacji (jak i innych prywatnych spraw) ze sceny zawsze wiąże się z pewnym ryzykiem, dlatego mi imponuje. A najbardziej mnie wzrusza ale i zachwyca, taki prosty trik jak zamiana słów w „moja dziewczyna jest jak…” na „mój chłopak jest jak…”. Prosta sprawa a zjawisko innej orientacji upowszechnia jednocześnie skojarzeniom nadając nowy wymiar i inną perspektywę.\nA odnośnie, przeze mnie również nielubianego (tak jak przez poprzedników) słowa „pedał” to nie zapomnę cudownego występu, w czasie którego na pytanie aktora zgadującego postać „jesteś przerysowanym pedałem???” Michał z niezmąconym spokojem rzucił „nie, ekscentrycznym miłośnikiem mężczyzn”. Omal z krzesła nie spadłam z zachwytu 🙂


Książkowir: Anna Włodarz - "Bogowie też kochają"\nAnna Włodarz - "Bogowie też kochają"\nJeszcze w starożytności bogowie greccy funkcjonowali w kulturze bardziej jako ludzie niż wszechwładne istoty. Mieli swoje pasje i namiętności, sympatie i antypatie, można ich było zranić – nawet zabić, jeśli było się wystarczająco zdeterminowanym. Zdaje się, że Grecy stworzyli ich na własne podobieństwo, dodając im jedynie kilka nadprzyrodzonych cech. Anna Włodarz, autorka książki Bogowie też kochają, nie wyszła poza ten schemat. Jej bogowie są do bólu ludzcy, właściwie nie posiadają już żadnych atrybutów boskości. Czy to wina czasów, w których przyszło im żyć (tj. współczesności), czy słabo wykształconego warsztatu pisarki?\nNie znalazłam żadnych informacji o autorce, ale podejrzewam, że może mieć koło dwudziestu lat. Sposób, w jaki opisała bogów – ubierając ich w kostiumy studentów filologii klasycznej, sprawiał, że czytając miałam wrażenie, że autorka opisuje własne studenckie doświadczenia. Biurokracja na uczelni, panie w dziekanacie, które nigdy nie potrafią niczego załatwić, spóźniający się wykładowcy… wszyscy dobrze to znamy (w każdym razie ci wszyscy, którym zdarzyło się studiować). Akcja w tej książce nie pędzi na złamanie karku, raczej toczy się powolutku, bez większych widoków na rozwój. Kiedy czytałam o perypetiach bogów-studentów, czułam, jakbym czytała o zwyczajnej grupce przyjaciół, którzy trafili razem na studia. Ares, Atena, Hebe, Hefajstos, Dionizos, Hermes i inni mogli co prawda pić do rana i nie mieć kaca (chociaż Atena nawet tego nie mogła), ale to była chyba jedyna korzyść płynąca z tego, że są bogami.\nW książce przewija się cała gromadka bogów, ale boginią, która stanowi oś tej historii, jest Atena i jej miłosna historia. Autorka puściła wodze wyobraźni i zbawiła się z motywem bogini-dziewicy, która nigdy nie obdarzyła uczuciem mężczyzny. Co jeśli Atena była kiedyś boginią jedynie sprawiedliwej wojny, a dziewicą stała się dopiero po pewnych dramatycznych wydarzeniach? Co jeśli kiedyś kochała? Więcej nawet – miała syna?\nRozdziały ze współczesności przeplatane są fragmentami, które przybliżają miłosną historię Ateny. Swoją drogą kiedy otworzyłam książkę i zobaczyłam napisane tłustym drukiem: Retrospekcja I, aż zgrzytnęłam zębami. Może to nie jest takie oczywiste, ale jeśli ktoś już czyta książkę to prawdopodobnie ma coś pomiędzy uszami i sam się domyśli, że fragment, który czyta, jest retrospekcją. Mnie nie trzeba tego pokazywać palcem.\nChoć minęły tysiąclecia, bogowie z książki Anny Włodarz nie nauczyli się prowadzić błyskotliwych dialogów. Ich rozmowy są trywialne, a uwagi, które wymieniają, nieciekawe. Chyba nie muszę pisać, czyja to wina. Poza tym wszystko idzie im zbyt łatwo. Kiedy Atena i Apollo (alias Febus) wpadają na genialny pomysł, żeby pozbyć się nieśmiertelności, dostają od Zeusa listę z rzeczami, które muszą zdobyć. Na początku są przerażeni, bo te rzeczy są w sumie nie do zdobycia, ale co to dla nich – w końcu są bogami. „Musimy opracować plan” – mówią. I nagle okazuje się, że tak naprawdę nie ma żadnego problemu, zdobędą wszystko niemalże od ręki. Kwintesencją tego jest mała wycieczka Hermesa do Tartaru po jabłko Hesperyd i liść topolowy z ogrodu Persefony. Podczas gdy szwenda się po Hadesie, przyłapuje go Kora, na co bóg złodziei opowiada jej o pomyśle rodzeństwa. Chociaż Kora nazywa to szaleństwem, w końcu mówi: „Okej, dam ci jabłko i liść. Pozdrów rodzeństwo”.\nPierwszą książką, którą recenzowałam na Naszym Książkowirze, byli Niegrzeczni bogowie Marie Phillips. Również opowiadała o bogach greckich we współczesnym świecie i również nie zrobiła na mnie większego wrażenia (choć przy niej przynajmniej trochę się pośmiałam). Czy wniosek z tego jest taki, że bogowie we współczesnych czasach to kiepski pomysł na książkę? Być może.\nBogowie też kochają to debiut. Jak dla mnie autorka mogłaby bardziej popracować nad swoim warsztatem, zanim zdecydowała się na publikację, bo ta książka nie jest najlepszym startem. Niektóre opowiadania na chomikuj.pl są pisane lepszym stylem. No ale jeśli mam rację i autorka rzeczywiście jest tak młoda jak myślę, wszystko dopiero przed nią.\nBy Iga - kwietnia 09, 2014\nEtykiety: bogowie, Iga, miłość, nieśmiertelni, Novaeres, studia\nLustro Rzeczywistości 9 kwietnia 2014 14:53\nTemat bogów nie jest łatwy, podobnie jak z wampirami trudno o powiew świeżości i nieoklepane schematy. Autorka być może chciała dobrze, ale nie udźwignęła swojego pomysłu. Jeśli tak jak piszesz, jest młoda, ma szansę się poprawić :)\nmojedamskiemysli 9 kwietnia 2014 16:04\nMimo, że może nie jest dopracowana to i tak zachęciłaś mnie :)\nklucz do wyobraźni 9 kwietnia 2014 16:17\nJakoś intuicyjnie nie ciągnęło mnie do niej i widzę,że powstrzymanie się przed lektura było słuszną decyzją\nAgnieszka Bruchal 9 kwietnia 2014 18:00\nOOo jak to dobrze,że jednak ta ksiażka do mnie nie dotarła bo byłam jej ciekawa, ale już dzięki Tobie nie jestem ;D\nUnknown 9 kwietnia 2014 18:23\nNie mój gust. Spasuje tym razem :)\nTak bardzo chciałam przeczytać tę książkę, ale nie było już egzemplarzy recenzenckich. Byłam zawiedziona. Ale jak widzę po twojej recenzji niepotrzebnie. Uważam, że skoro autorka ma 20 lat to ma jeszcze czas na popracowanie nad swoim warsztatem.\nIga 9 kwietnia 2014 21:31\nnie wiadomo, czy tyle ma, to tylko moje podejrzenie ;)


Stres wywołany pracą nie tylko jest uciążliwy, ale przede wszystkim jest tak samo szkodliwy dla zdrowia jak bierne palenie takie wnioski płyną z badania opublikowanego przez naukowców z Harvard Business School i Uniwersytetu w Stanford.\nNa podstawie dowodów zebranych z 228 innych badań, naukowcy stwierdzili, że nierealnie wysokie wymagania w pracy o 35% zwiększają szansę na chorobę. Długie godziny spędzane w pracy prawie o 20% zwiększają ryzyko przedwczesnej śmierci. Największym stresorem okazała się obawa o utratę pracy. Stres z tym związany w 50% przypadków ma szansę negatywnie wpłynąć na zdrowie.\n- Mamy nadzieję, że nasze wyniki badań otworzą oczy niektórym pracodawcom. Wydawać by się mogło, że eksploatacja pracownika do granic jego możliwości i niekończące się nadgodziny poprawiają produktywność i dają efekty biznesowe. Tak jednak nie jest – komentuje Joel Goh, współautor badania.\nCzytaj: Zapijanie stresu jest dla pracownika zgubne w skutkach\nNie ma wątpliwości, że pracodawcy powinni zwrócić uwagę na kondycję zdrowotną swoich pracowników. W jaki jednak sposób my sami możemy zminimalizować stres w pracy? Eksperci podają kilka sposobów:\n1. Prowadź „dziennik stresu”. Notuj, co wywołało u ciebie uczucie lęku czy złości. Czy to były niezręczne sytuacje w pracy, spotkania, a może rozmowa z konkretną osobą? Eksperci z kliniki Mayo twierdzą, że przyjrzenie się czynnikom wywołującym stres i ich analiza pozwoli na oswojenie i znalezienie rozwiązania.\n2. Oceń swoją sytuację w pracy. Jak pokazują badania, to strach o utratę pracy jest największym stresorem. Jeśli sam nie potrafisz trzeźwo ocenić kondycji firmy i swojej pozycji w organizacji, porozmawiaj z przełożonym i współpracownikami. Możliwe, że problem istnieje jedynie w twojej głowie.\n3. Zadaj sobie proste pytanie: „czy naprawdę lubię swoją pracę?”. Psychologowie są zgodni: osoby, które lubią swoją pracę, dużo łatwiej radzą sobie ze stresem niż ci, dla których codzienne obowiązki już dawno przestały być fascynujące. Jeśli na myśl o kolejnym dniu w firmie masz negatywne odczucia, może warto pomyśleć o zmianie pracy?\n4. Pomyśl, jak wyglądałby najgorszy scenariusz. Boisz się utraty pracy? Co byś zrobił, gdybyś rzeczywiście został zwolniony? Jeśli czujesz, że powinieneś na wszelki wypadek przygotować CV i list motywacyjny – zrób to. I zapytaj znajomych, czy ich firmy nie szukają pracowników.\nŹródło: Hrmasia, CNN


Nie-tu: Millesgården | [in]visible - blog o pieknie codziennosci\n19/01/2015 · by niewidy\t· in Nie-tu, Szwecja.\t·\nDziwnych się tu ma towarzyszy, takich co nie mówią za dużo i trzeba zadzierać głowę, żeby na nich popatrzeć.\nI znów szary dzień skłania, żeby się wybrać w jakąś podróż mentalną. Zapraszam do Millesgården – ogrodu-muzeum Carla Milles’a.\nJest tak: słonko przygrzewa, wieje lekki wietrzyk od morza (taki w sam raz, żeby nie było za gorąco) i szemrze woda. To rzecz kluczowa – samo szemranie tworzy połowę nastroju, powoduje, że można by siedzieć i go słuchać, odpoczywać i zapominać o bożym świecie. Przypuszczam, że po jakimś czasie można by nawet zapomnieć patrzeć na rzeźby. Jestem raczej ruchliwa i niecierpliwa, ale w tym ogrodzie mogłabym się zachowywać jak nie ja.\nRzeźby jednak kuszą, żeby je odkrywać. Jest ich naprawdę dużo. Anielscy muzykanci, mityczne stwory i bogowie, człowiek i pegaz, Bóg stwarzający gwiazdy. Można chodzić i chodzić i patrząc na nie patrzeć w niebo.\nMożna też poczuć się gościem artysty i zobaczyć jego dom. Muszę jednak przyznać, że mało co z niego pamiętam. Musiało mnie zahipnotyzować szemranie. No i chciałam towarzyszyć temu człowiekowi, który też patrzy w niebo:\nMillesgården jest w Sztokholmie (dość daleko od centrum). Wirtualnie można odwiedzić go tu: www.millesgarden.se\nTagi: Milles, Millesgården, rzeźby, Sztokholm, Szwecja\n← Wieliczka upstairs II\nO co mi chodzi →


Powody, dla których warto przyjmować algę Chlorella - algi Spirulina i Chlorella\nStrona główna/Chlorella/Powody, dla których warto przyjmować algę Chlorella\nPrzez Spirulina|2021-04-14T14:24:17+02:0015 września, 2015|Chlorella|1 komentarz\nAktualizacja: 14 kwietnia 2021\nChlorella dla równowagi\nWzmocnienie na bazie Chlorella\nO algach z rodzaju Spirulina mówi się przede wszystkim w kontekście ciała. Chlorella natomiast oprócz tego, ma również bardzo duży wpływ na funkcjonowanie układu nerwowego, a pośrednio i na samopoczucie. Oczywiście nie można pominąć jej wpływu na gospodarkę elektrolitową czy jonową, ale różnica między tymi dwoma najpopularniejszymi rodzajami alg polega właśnie na oddziaływaniu na komórki nerwowe.\nChlorella zapewnia równowagę między jonami. To ważne, ponieważ ich transport z krwi do komórek zwykle odbywa się na zasadzie pompy sprzężonej. Kiedy jedne jony trafiają do wnętrza komórki, inne muszą zostać z niej usunięte. Zachwianie dość subtelnej równowagi stężeń może prowadzić do upośledzenia funkcji dużych grup komórek. Szczególnie aktywne są pompy jonowe w komórkach nerkowych. One pierwsze reagują na problemy z transportem lub zachwianie równowagi elektrolitowej, a to owocuje zmianą pobudliwości, a w ostateczności nawet apoptozą biernych neuronów, czyli śmiercią komórek nerwowych.\nChlorella jest pod względem składu jeszcze bardziej skomplikowana niż Spirulina. Wiele z zawartych w komórkach tej algi substancji jest niezbędnych w procesach reakcji odporności swoistej, a konkretnie na wczesnych stadiach, kiedy przygotowywana jest odpowiedź organizmu na zagrożenie. Pomijając witaminy, udział w procesach obronnych mają również enzymy ochronne i zapobiegające działaniu wolnych rodników, które są w stanie osłabić odpowiedź organizmu.\nSuplementacja Chlorella pozwala na łagodzenie skutków infekcji, ponieważ organizm jest w stanie wyższej gotowości bez wykorzystywania własnych zasobów. Oczywiście nie w przypadku każdej substancji można zebrać w organizmie jej zapas – tak jest w przypadku witaminy C, której nadmiar jest natychmiast usuwany z moczem. Właśnie dlatego tak ważne jest, aby suplementację planować w sposób umożliwiający utrzymanie stale odpowiednio wysokiego poziomu wszystkich substancji, jednak bez przekraczania fizjologicznych stężeń, co bardzo obciążałoby wątrobę i nerki.\nChlorella ma tę niezwykłą właściwość, że przyspiesza usuwanie zanieczyszczeń z organizmu. Mechanizm ten jest w istocie dość skomplikowany, choć bazuje na podstawowych prawach chemii fizycznej. Dość powiedzieć, że dzięki wybranym związkom występującym w komórkach Chlorella detoksykowane są niektóre związki z grupy fenoli, szkodliwych estrów, a także metale ciężkie i wybrane jony występujące w nadmiarze, na przykład kationy sodowe Na+.\nChlorella jest suplementem wszechstronnym. Siła tej algi polega na skomplikowanym składzie, który pozwala regulować najbardziej podstawowe procesy zachodzące w organizmie. Dzięki temu właśnie to jeden z najchętniej wybieranych suplementów – bardzo uniwersalny, wszechstronny, a także bez skutków ubocznych, jeśli przyjmuje się go zgodnie z zaleceniami dietetyka lub lekarza. Jest to więc jeden z tych suplementów, w które warto się zaopatrzyć i którym można zaufać.\nLazur J., Szewczyk A., Muszyńska B., Jękot B., Suplementy diety zawierające Chlorella vulgaris źródłem związków fenolowych i luteiny. XXIII Naukowy Zjazd Polskiego Towarzystwa Farmaceutycznego, 2017.\nChia M., Lombardi A., Graca M., Melao G., Growth and biochemical composition of Chlorella vulgaris in different growth media. Anais da Academia Brasileira de Ciências, 4/2013.\nJania 29 października 2015 w 13:22- Odpowiedz\nWarto. Ja przyjmuję spirulinę i chlorellę od 2 lat. Od tamtej pory nie chorowałam, nie czuje już zmęczenia jak to było kiedyś. Czuję się lżej.


Tomasz Panabażys - tagi - nieruchomości, architektura, budownictwo\nTAG: Tomasz Panabażys RSS ALERT\nWIDEODolcan widzi duży potencjał w condo-inwestycjach\nObecnie portfolio condo-inwestycji spółki Dolcan SA to trzy nieruchomości - dwie w Warszawie i najnowsza - w Szczecinie. Jak mówi w rozmowie z Propertynews.pl Tomasz Panabażys, prezes zarządu Dolcan Plus SA, firma może zainwestować w kolejne tego typu przedsięwzięcia.\nTomasz Panabażys odchodzi z zarządu J.W. Construction\nTomasz Panabażys, członek zarządu i wiceprezes zarządu J.W. Construction Holding SA, rezygnuje z pełnionej funkcji - podała firma w komunikacie.\nJ.W. Construction rośnie w segmencie komercyjnym\nJ.W. Construction systematycznie poszerza portfolio inwestycyjne o nieruchomości komercyjne. - Szacunkowa, docelowa wartość obiektów biurowo-usługowych w naszym portfolio przekroczyła już miliard zł. Z siecią hoteli wartość aktywów to prawie 1,4 mld zł - mówi Tomasz Panabażys, wiceprezes zarządu...\nW Polsce utrzymuje się pozytywny klimat inwestycyjny - wywiad z wiceprezesem J.W. Construction\nDla dojrzałego dewelopera, takiego jak J.W. Construction Holding S.A., wejście w segment budownictwa komercyjnego oznacza stabilne inwestowanie. Obiekt pracuje na siebie, pomnaża zainwestowany kapitał i stanowi cenne aktywo na przyszłość - mówi w rozmowie z portalem Propertynews.pl Tomasz...\nBiura, handel i hotele w najbliższych planach J.W. Construction\nJ.W. Construction planuje rozwój segmentu komercyjnego i realizację w najbliższym czasie projektów we Wrocławiu (24 tys. mkw.) oraz Miasteczka Kasprzaka (72 tys. mkw.) i projektu Pileckiego (7,7 tys. m.kw.) w Warszawie. Jak informowaliśmy, rozwój segmentu komercyjnego jest jednym z kluczowych...\nJ.W. Construction rusza z budową biurowca Hanza Tower\nFirma deweloperska J.W. Construction rozpoczyna realizację biurowca Hanza Tower w Szczecinie - pierwszego projektu komercyjnego w stolicy woj. zachodniopomorskiego. W piątek, 23 września odbędzie się uroczyste wmurowanie kamienia węgielnego pod inwestycję. Będzie to najwyższy budynek na linii...\nJeden z największych polskich deweloperów mieszkaniowych, spółka J.W. Construction Holding SA dynamicznie wchodzi na rynek nieruchomości komercyjnych. Jak zdradził w rozmowie z portalem Propertynews.pl Tomasz Panabażys, wiceprezes firmy, obecnie realizuje ona trzy tego typu inwestycje, a w...


Pies zadba o Twoje zdrowie\nPsychologowie z Queen's University w Belfaście w latach 90. wskazują, że właściciele psów mają statystycznie niższe ciśnienie krwi oraz niższy poziomu cholesterolu niż osoby, które psów nie posiadają. Dzięki temu są mniej podatni na zawały oraz związane z nimi ryzyko śmierci. Czy zatem posiadanie psa wyjdzie nam „na zdrowie”?\nWedług badań naukowców, obecność psów zmniejsza lęk i stres, stąd powstała m.in. dogoterapia wykorzystywana zwłaszcza w przypadku chorych dzieci. Według badaczy z Medical College w Wirginii psy łagodzą też stany lękowe osób z chorobami psychicznymi. Dodatkowo psy sprawiają, ze zwyczajnie mamy…lepszy humor! Magazyn "Society & Animals" opublikował badanie, które wykazuje, że właściciele psów częściej się śmieją. Naukowcy poprosili ludzi, którzy mają zwierzęta domowe (w tym psy), o nagrywanie w ciągu dnia zabawnych momentów. Okazało się, że posiadacze psów śmiali się dwa razy częściej niż pozostałe grupy.\nPosiadacze psów znacznie częściej także są osobami aktywnymi, stąd też często zwyczajnie zdrowszymi. Pies, niezależnie od pogody, zawsze wymaga spaceru, dzięki temu częściej się ruszamy, a dodatkowo zawsze na świeżym powietrzu. Według badań, już jeden półgodzinny spacer dziennie chronią przed otyłością! A przecież pies wymaga 3-4 wyjść dziennie, w tym jednego dłuższego spaceru i wybiegania. Posiadanie psa zatem często jest równoznaczne z mniejszym obwodem w talii.\nCzęsto mówi się o tym, że dzieci powinny wychowywać się ze zwierzętami, dlaczego? Otóż nie chodzi tylko o późniejszy szacunek i empatię do zwierząt, to także kwestie zdrowotne. Niemowlęta, które wychowują się w domu z psami, rzadziej niż inne łapią kaszel i katar oraz wirusowe zapalenia płuc. Wiele rodziców błędnie próbuje izolować swoje potomstwo od wszelkich drobnoustrojów poprzez wychowywanie ich w jak najbardziej sterylnych warunkach, co osłabia dziecięcy system odpornościowy. Drobnoustroje żyjące w psie stymulują ten układ do wydajniejszej pracy i tym samym wzmacniają go. Obecność psa pomaga także w walce z alergią i astmą. Dodatkowo pies uczy nasze dzieci odpowiedzialności, a maluchom, które cierpią na autyzm - stwarza przyjazną atmosferę i wycisza, natomiast hiperaktywnym dzieciakom pomaga natomiast w walce z nieumiejętnością skupienia uwagi. Na Uniwersytecie w Montrealu dr Sonia Lupien badała zachowania 42 dzieci z autyzmem. Zaobserwowała, że uspokajały się i miały lepszy kontakt z rodziną, kiedy jej członkiem stał się pies. Podobne badania przeprowadzono na Uniwersytecie w Teksasie w USA i wyniki były takie same.\nPies, to także doskonały towarzysz dla seniora. Dzięki niemu starsza osoba odczuwa mniejszy stres, a przede wszystkim rzadziej doskwiera im samotność. Wciąż czują się potrzebne, dzięki codziennej opiece nad zwierzęciem. Dodatkowo pies ukoi ból np. przy reumatyzmie. Temperatura ciała psów jest wyższa niż ludzi - 38-39 stopni Celsjusza. Na reumatyzm przytulenie psa działa rewelacyjnie. Są na świecie kliniki, w których szkoli się zwierzęta, żeby wylegiwały się przytulone do miejsc, w których pacjent odczuwa ból.\nMówią, że pies to najlepszy i najwierniejszy przyjaciel człowieka – nie wahajmy się zatem i podarujmy kochający dom zwierzakowi, a przy okazji niech skorzysta na tym zdrowie nasze i naszej rodziny.\nBrak snu pogarsza komfort życia\nNieprzesypianie odpowiedniej liczby godzin w ciągu doby skutkuje nie tylko zmęczeniem czy ogólnym gorszym samopoczuciem następnego dnia. Długotrwały brak należytej ilości snu prowadzi do znacznie gorszych powikłań w naszym organizmie – oto 5 tych, które są najbardziej istotne.