Nowy lakier. - Strona 9 - WSK - WueSKowe Forum\nPost autor: deca » 2013-11-19, 00:46\nNa każdej lini napraw lakierniczych da się bardzo ładnie polakierować to co chcemy.\nPo pierwsze muszą to być materiały jednego producenta i to nie firmy krzak tylko jakiegoś w miarę poważnego koncernu.\n" odpowiednie warunki aplikacyjne, odpowiedni dobór aparatów natryskowych i dysz, odpowiednie ciśnienie robocze dla każdego z nakładanych produktów, precyzyjne dobrana lepkość każdego aplikowanego produktu, kompatybilny z poszczególnym dedykowanym produktem wysokiej jakości system, wrażliwość technologiczna, która decyduje o zastosowaniu odpowiednich materiałów użytych przy danej naprawie."\nlakier to wisienka\nPost autor: trollfireblade » 2013-11-19, 20:35\nHP pisze: trollfireblade używasz DuPont'a - to górna półka i górna cena a przez to idealny efekt.\nUważam, że malując starą wueske w garażu, przez laika, nie warto kupować najdroższych materiałów bo brak umiejętności malującego i tak nie doprowadzi do pożądanego efektu...\nDobry lakier wybacza błędy lakiernika, nieraz jak malowałem czasami gdzies przytrzymałem pistolet o ułamek sekundy dłużej i juz widziałem jak sie płynny lakier marszczy - normalnie by już sie zaciek zrobił a tu sie jakoś rozlało/ rozeszło i super. Jesli chodzi o ceny to nie wychodzi aż tak drogo całą wueskie z wyjatkiem ramy ( to trzeb dać do proszku) pójdzie z 0,8L akrylu przy dwóch warstwach. zbiornik, boczki lampa, błotniki, osłona łancucha, szklanki amortyzatorów i chorągiewki\nPost autor: trollfireblade » 2013-11-19, 20:40\naha staram sie uzywać "szybkich utwardzaczy" tylko strasznie trzeba pilnowac proporcji i czasu aplikacji\nPost autor: deca » 2013-11-19, 21:30\nCo do elementów lakierowanch proszkowo ..\njak już wspominałem jestem lakiernikiem. Ramę, lampę, wahacz, stopki, tylny stelarz lampy, szklanki, osłony lag lakierowałem proszkowo ...\na czemu ? już mówię, sam koszt materiałów i nakład pracy przekracza dwukrotnie koszt lakierowania proszkowego. Za malowanie tych elemetów wraz z podkładem cynkowym zapłaciłem 200,- brutto! ! Sam mam warsztat i w życiu nie pomalowałbym komuś tyle elementów za 200 ,-\nFarba proszkowa zalewa mikropory itp , co prawda nie jest mega wysoki połysk jak przy lakierowaniu tradycyjnym ale uważam że to super sprawa na elementy J>W\nPanowie najgłupsze to malowanie proszkiem zbiornika boczków(blach) i błotników.\nDołóżmy do tych 200,- (proszek) lakierowanie 5 elementów czyli zbiornika boczków i błotników w zalezności od rejonu, jakości i renomy warsztatu uda się to polakierować od 500 do 800,-\nU mnie koszt wyszedł 200 proszek + załóżmy że wziąłbym od siebie za te el. 600 z materiałem\ni mam za 800 bardo ładny lakier na el., ozdobnych oraz mocno odporny mechanicznie i chemicznie lakier proszkowy na elemtach nazwyjmu newralgicznych.\nPrzyznam także że źle połozony lakier proszkowy ma dużą tendencję do odpryskiwania od czynników mechaniczych i pracy materiału.\npozdrawiam i proszę pytać jak coś trzeba.\nPost autor: Savier » 2013-11-19, 21:37\nA ja tutaj nie malowałem proszkowo tylko zbiornika i boczków\nPost autor: Bubson » 2014-07-10, 21:33\nPrzygotowuje się do malowania i parę pytań się nasunęło:\n1.Warstwy mają iść\n-Akryl (3 warstwy)\n2.Jakich producentów polecie lakiery i podkłady/szpachle ?\nPost autor: dąbek » 2014-07-10, 21:49\nBubson pisze: Przygotowuje się do malowania i parę pytań się nasunęło:\nJa jestem w trakcie lakierowania WFMki i po piaskowaniu dałem:\n1. Podkład epoksydowy (antykorozyjny) - po piaskowaniu reaktywnego nie ma sensu dawać\n2. Szpachla w 3 miejscach na zbiorniku i schowku\n3. Szpachla natryskowa - zbiornik, błotniki, schowki, rama (od "zewnątrz")\n4. Podkład akrylowy - obecnie kończę ten etap\nCo do producentów Oprócz bazy i klaru - bo jeszcze nie kupiłem - to reszta produkty firmy Novol.\nPost autor: Bubson » 2014-07-10, 23:49\nTo jaka pierwsza warstwa po piaskowaniu najlepsza reaktywny czy jakaś antykorozja od novola ?\nPost autor: dąbek » 2014-07-11, 00:05\nBubson pisze: To jaka pierwsza warstwa po piaskowaniu najlepsza reaktywny czy jakaś antykorozja od novola ?\nNa zdrową blachę po piaskowaniu tylko podkład epoksydowy, Novola lub innego producenta. Dawanie reaktywnego mija się z celem.\nJeżeli już dasz reaktywny, to zanim przejdziesz do szpachlowania powinieneś położyć na reaktywny podkład epoksydowy lub akrylowy, a to niepotrzebnie generuje koszty i zabiera czas.\nPost autor: AndrzejJ » 2014-07-11, 22:20\nDeca, a jeśli samemu się przygotuje, to cudownie koszt malowania maleje do dwóch flaszek+farba, i jeszcze pogadać można o WSK-ach, ale co ja się tam znam.\nPost autor: misiolek » 2014-07-11, 22:47\nZa to nie można pogadać o jakości powłok. Nigdy nie uda się położyć równej powłoki na całej ramie, dodatkowo ile idzie materiału w powietrze. Chyba, że malujemy nitromalem, albo jakimś marketowym badziewiem no to koszta rzeczywiście niewielkie. Proszek to świetny kompromis pomiędzy konkretną jakością, a ceną.\nPost autor: AndrzejJ » 2014-07-21, 15:34\nTo jest prawda, ale jakoś u mnie proszek też równy nie wyszedł(pod bakiem jest zaciek ok.40cm, od samej glówki aż po zatrzask siedzenia), nie widać tego więc nie ma problemu.\nChyba nikt o zdrowych zmyslach nie bedzie malował ramy perłą, zwykły akryl+podkład i nie wyjdzie super drogo. Renolak na ramie też powinien dać radę (jest całkiem wytrzymałą farbą, ramy w nim nie mam, ale mam błotniki w ciagniku, już trochę sie trzyma)\nPoprostu nie lubię gdy lakiernik ceni swoją robotę jakby był prezydentem.\nPoszedłem do jednej lakierni- 200zł, ale zaczął mlaskać, że mały detal, że dużo zabawy, poszedłem do drugiego- zawołał 700!!!zl za bak i boczki, a nawet komory nie miał, zagadałem ze znajomym, którego ojciec ma zaklad blacharsko-lakierniczy, zapłaciłem 50zl+farba, a jak dowiedział się że jeden chciał 700zł to go wyśmiał, dodam, że jest to bardzo dobry zaklad, a nie jakaś partanina.\nPost autor: wujcio » 2014-07-22, 00:13\nAndrzej sprawa jest taka jak lakiernik ma do pomalowania 3 elementy w samochodzie to masz prawie ponad 700 zł i proste malowanie duże powierzchnie i jedna strona.\nZ częściami motocyklowymi jest tak że lakiernik musi zrobić specjalne stojaki uważać aby nie zrobić luja bo to są malutkie elementy i się je źle maluje jak ktoś nie ma wprawy\nRenolaki albo akryl są wg mnie za delikatne na ramę bo taki lakier odpryskuje a proszek jest o wiele bardziej elastyczny i odporny na uszkodzenia.\nPost autor: Bubson » 2014-08-01, 12:01\nPanowie podkład epoksydowy lub akrylowy powinienem szlifować przed położeniem ostatecznej warstwy akrylu ?\nPost autor: AndrzejJ » 2014-08-01, 14:36\nzmatować trzeba na pewno, jak są nierówności to trzeba wyszlifować na równo.\nPost autor: Bubson » 2014-08-12, 10:25\njeszcze jedno pytanko- jakim papierem najlepiej matować bo próbowałem wczoraj 180 i wychodziło średnio\nPost autor: dąbek » 2014-08-12, 12:44\n180? Niepoważny jestes? Na mokro 600, później 800, a nawet 1000. Wszystko zależy jak masz położony podkład, czy jest równo rozlany itp.\nRejestracja: 2014-09-17, 19:18\nSkontaktuj się z amper\nPost autor: amper » 2014-12-21, 23:32\nWitam mam błotniki pomalowane proszkowo, czy mogę je teraz normalnie polakierować, aby nadać jeszcze większy połysk?\nPost autor: ozi » 2014-12-23, 22:03\nwystarczy je zamotować max 800 i na to malowanie na mokro\nPost autor: AndrzejJ » 2014-12-24, 23:27\nA propos, mam pytanie, czy mogę położyć podkład wałkiem gąbkowym? wiadomo będzie potem dużo szlifowania, ale myślę, że powinno udać się to wyciągnąć na równo?\nMam strasznie słaby pistolet, mogę kupić jakiegoś sico bronze który do podkładu będzie wystarczający, ale 100zł drogą nie lata, a potem to już mi lakiernik na gotowo akrylem przeleci.


Produkty w barwach Maryjnych i Papieskich | ASPOL\n18lis 18 listopada 2020\nProdukty w barwach Maryjnych i Papieskich\nAspol-Flagi i kotyliony2020-11-16T10:58:48+01:00\nPoprzez uczestnictwo w uroczystości kościelnych oraz świeckich deklarujemy w pewien sposób to, kim jesteśmy. Wiele osób wzmacnia ten przekaz przy pomocy odpowiednio dobranych dodatków. Dodatki o wybranych barwach nawiązują do tradycji i historii, ale również do wiary.\nKotyliony i flagi to świetny sposób na zadeklarowanie swoich poglądów, wierzeń i tego, kim tak naprawdę jesteśmy. O ile każdy z nas ma świadomość, czym jest flaga to, czym jest kotylion? Każdy z nas widział już kiedyś kotylion. Prawdopodobnie jednak nie zdawał sobie z tego sprawy. Kotylion jest to ozdobny order przypinany do piersi. Powstał na potrzebę zabawy tanecznej. Zabawa polegała na tym, że kotyliony o różnych kolorach były losowo rozdawane uczestnikom. Zadaniem tancerzy było odnalezienie podczas tańca, osoby z takim samym kotylionem. Obecnie jednak znacznie częściej pełni bardziej poważne role.\nKotyliony obecnie często związane są z ważnymi dla nas wartościami. Szczególnie ważne są kotyliony o treści religijnej. Noszenie na piersi barw oraz postaci jest naszą deklaracją wiary. Stanowi to piękne wyznanie. Szczególnie popularne są kotyliony z Janem Pawłem II oraz Najświętszą Maryją.\nFlaga, kotylion a może wstążka?\nW zależności od okoliczności, w jakich się znajdujemy oraz uroczystości, na jaką się szykujemy, warto dobrać odpowiedni dodatek. Wybór mamy naprawdę duży w asortymencie sklepu https://okolicznosciowe.com.pl/ znajdziemy szeroki wybór flag, kotylionów oraz wstążek i kokardek.\nGdy pełnimy rolę reprezentacyjną, na naszym ramieniu często założona jest opaska. Ma ona symbolizować nasze oddanie. Podczas wszelkiego rodzaju uroczystości warto zastanowić się nad wyborem odpowiedniej opaski. Świetne wrażenie na wszystkich zrobi biało-niebieska opaska maryjna.\nDodatki tego typu to mały koszt, a wielkie przesłanie. Już za kilka złotych możemy zadeklarować swoje wierzenia w ciekawy i nienachalny sposób. Najbardziej okazałe kotyliony papieskie łączą w sobie podobiznę papieża oraz barwy Watykanu, inne dodatkowo zawierają herb Watykanu. Odwołanie się do Jana Pawła II sprawdza się nie tylko na uroczystościach kościelnych, ale również na każdej uroczystości państwowej. Postać ta wpisała się swoimi zasługami w historię naszego kraju, noszenie jego symboli na piersi zawsze będzie dobrze odbierane.\nCzasem jednak wolimy bardziej minimalistyczne rozwiązania. W sytuacji, kiedy kotylion wydaje nam się zbyt dużym dodatkiem, możemy zdecydować się na prostą kokardkę w barwach maryjnych. W przypadku większych uroczystości kościelnych na naszych domach często pojawiają się flagi. Flagi maryjne lub flagi papieskie to piękna ozdoba domu.\n29sty 29 stycznia 2021\nKokarda Narodowa nie tylko w standardowej wielkości o średnicy 60mm\nKokarda Narodowa w barwach biało-czerwonych składa się z dwóch okręgów: białego centralnego oraz okalającego go czerwonego. W swojej standardowej... czytaj więcej\nPrzypinka flaga Warszawy – Flaga Warszawa – średnica 25mm


Nie jest tajemnicą, że oprócz pracy w redakcji czy zajmowaniem się edukacją medialną, nie stronię od teologii i nie obca jest mi praca katechety, do której szczerze mówiąc, nawet mi tęskno. Tęskno tym bardziej, że wokół tyle ciekawych tematów możliwych do poruszenia podczas dyskusji z młodzieżą. Jednym z takich tematów zdecydowanie jest film Smarzowskiego, który z pewnością nie jest obcy uczniom szkół średnich. Pytanie tylko, jak go przyjęli, bo jeśli tak, jak pan siedzący za mną w sali kinowej, to im szczerze współczuję.\nOglądając zwiastun, nawet się uśmiałam. Niezła komedia. Ale jak to ze zwiastunami bywa, również ten okazał się mylący. "Kler" jest filmem ekscytującym i piekielnie dobrym. Nie jest jednak komedią. Jest jaskrawym przykładem dział wymierzonych w instytucję Kościoła. Jest to film antyklerykalny, choć skupiając się na życiu tych wyreżyserowanych księży, jednocześnie nie skupia się na religijności czy na sferze sacrum i nie porusza najważniejszych tajemnic wiary. No chyba że weźmiemy na poważnie, iż największa tajemnica wiary, to złoto i dolary. Jednak błagam, litości, tym bardziej, że każdy z nas prawdopodobnie zna chociaż jednego kapłana, który swoim nieskromnym życiem daje świadectwo, iż według niego tak właśnie może być.\nNie można, ot tak, Kościoła całkowicie wykpić, bo w wyznaniu wiary mówię nie tylko, że wierzę w Boga Ojca stworzyciela, ale również: "Wierzę w jeden, święty, powszechny i apostolski Kościół". I tu mi zgrzyta najgłośniej. Zgrzyt numer jeden: Skoro wierzę w Kościół, to film mi te wierzenie zdecydowanie obrzydza. Zgrzyt numer dwa: Skoro wierzę w jeden Kościół, to jak mogę wierzyć w Kościół z filmu, który przedstawiony jest w absolutnie najczarniejszym świetle? Przecież Kościół ma nie tylko takie oblicze. Jeśli ktoś nie zna księdza prowadzącego święte życie lub nie wierzy, że taki ksiądz istnieje, to jak może wierzyć w Kościół?\nKler 2018 (kultowa scena)\nKsięża są ludźmi i mają swoje słabości - tak, zdecydowanie wszyscy. Księża lubią się bawić - w większości tak. Księża nie stronią od alkoholu - często tak. Księża nie stronią od pieniędzy - często tak. Nie raz ich wypasione plebanie i wikariaty są większe niż świątynie, a gospodynie nie dość, że je posprzątają, to i obiad z deserem podadzą - tak, tak i tak. Wśród kleru istnieje problem nieprzestrzegania celibatu i pojawiają się incydenty związane z pedofilią - tak. I nie jest to jakaś wiedza tajemna, bo sam papież Franciszek nie raz, nie dwa otwarcie modlił się, nie ukrywając, że w Kościele nie brakuje sytuacji odrażających, prosząc: "o przebaczenie za wszystkie nadużycia popełnione w różnych instytucjach kierowanych przez zakonników i zakonnice. Prosimy o przebaczenie za przypadki mobbingu, jakiemu poddano wiele osób. Prosimy o przebaczenie za wszystkie sytuacje, w których Kościół nie podjął konkretnych działań w obliczu tych nadużyć i nie okazaliśmy ich ofiarom słusznego współczucia i uwagi (...) Prosimy o przebaczenie za członków hierarchii, którzy nie wzięli na siebie odpowiedzialności za te sytuacje i zachowywali milczenie" (sierpień 2018, Phoenix Park w Dublinie).\nFilm jest bardzo jednostronny. W ważnym wątku związanym z pedofilią dosadnie wskazuje jakoby kler przyzwalał na takie zachowanie. Sprzeciw widzimy wyłącznie w postaci księdza, który sam tego doświadczał w dzieciństwie oraz katolików świeckich. To wszystko sprawia, że Smarzowski nie pozostawia tu pola do interpretacji. Kler to zło. I tyle.\nFilm o ludziach, których wyróżnia tylko to, że noszą sutanny...\nZapowiedź kinowa produkcji Smarzowskiego, szumnie głosiła, iż Kler "ma pokazać obraz Kościoła katolickiego jako instytucji oglądanej od strony zakrystii”. Nie zamierzam się z tym szarpać. Podstawowa wiedza na temat mediów - reklama to reklama. Może ujęłam to mało profesjonalnie, ale wierzę, że rozumiecie, o co mi chodzi. Pamiętajmy, że autorem tego dzieła nie jest katolik zatroskany o Kościół, który wytyka błędy, by je naprawiano. Autor nie widzi tu dla Kościoła szans na poprawę. Jest to film ateisty, czyli człowieka niewierzącego w Boga, a już na pewno niewierzącego w Kościół. Czy film ma na celu podważenie autorytetu kleru i pozbawienie polskich katolików zaufania wobec księży? Czy ma taką siłę? Cóż. W augustowskim kinie oglądalność biła wszelkie rekordy. Każdy seans to wypełniona po brzegi sala. W kościele nie raz nie ma takich tłumów.\nJesteś tym, co jesz. Jeśli nakarmimy niemyślące samodzielnie pokolenie takimi filmami, rzeczywiście możemy wychować ludzi odnoszących się z wyjątkowym niepokojem, czy nawet zawziętością do wszelkich inicjatyw Kościoła. Jestem jednak przeciwna cenzurze i zakazywaniom tworzenia, czy tym bardziej wyświetlania takich filmów w kinie. Nie traktujmy dorosłych ludzi jak dzieci. W tym momencie zaczęłabym ubolewanie nad tym, w jak ogromnym stopniu potrzeba wśród ludzi edukacji medialnej (bądź chociaż filmowej), lecz zamiast potoku kolejnych słów, wyleję tu pomyje na głowę pana, który siedział za mną w kinie. Kiedy na ekranie pojawiły się napisy, pan ten powiedział: "Nooo, film na faktach". Hola!\nJa się pytam, na jakich faktach (?!), bo chyba nie autentycznych... Zwróćmy uwagę, że "Kler" nie jest filmem dokumentalnym. Nie jest filmem opartym na faktach. Jest to film fabularny, inaczej film fikcji a NIE reportaż. I jako taki mi się podoba, bo twórcy kina nie mają obowiązku patrzenia na konkretne zjawisko w sposób obiektywny. Mogą być stronniczy i w tym przypadku są bardzo, przez co nie dziwi mnie, że według wielu ludzi Smarzowski przegina pałkę, bo rzeczywiście jest ona przegięta w jedną tylko stronę. Nie podoba mi się natomiast to, jak wiele ludzi odbiera "Kler" jako dokument bazujący na życiu prawdziwych ludzi. Głównie dlatego jestem zwolenniczką poruszania tego tematu w szkole. "Kler" na religii, etyce, godzinie wychowawczej a może podczas języka polskiego? Jak najbardziej, o ile to nie uczniowie nie są bardziej kompetentni, niż ich nauczyciele. Mam nadzieję, że mój artykuł może pomóc w przeprowadzeniu takiej lekcji, jak należy.\nKler 2018 - Braciak jako Lisowski, Jakubik jako Kukuła\nBiorąc pod uwagę odbiór "Kleru" jako prawdy objawionej, ubolewam, że nie ma w filmie nawet krzty prawdziwej - chodzi tu o całościową, wielopłaszczyznowo i skrupulatnie przedstawioną - twarzy Kościoła. Twarzy ludzi, również księży, pielgrzymujących z wiarą w wysłuchanie ich intencji, twarzy zakonników pomagających śmiertelnie chorym m. in. w Afryce, ale przede wszystkim twarzy kleru, który daje świadectwo nie tylko słowem, a przede wszystkim czynem. Smarzowski nie pokazuje tu tej twarzy, ponieważ to nie pokazanie całościowej prawdy o Kościele jest zamysłem tego filmu.\n- Ważne było dla mnie, aby zrobić film o ludziach, których wyróżnia tylko to, że noszą sutanny. Są trzy wektory napędzające tę historię: żądza pieniędzy – chciwość, żądza władzy, no i żądza seksualna - nie tak dawno mówił Wyborczej sam Smarzowski. Zatem nie jest to film o księżach "z definicji" dążących do świętości, którzy winni być przykładem dla innych wiernych, ale jest to film o ludziach wyjątkowo grzesznych, a to, że noszą sutanny powoduje, że ich postępowanie wydaje się jeszcze bardziej obrzydliwe, poprzez to bardziej nośne, chwytliwe, komercyjne i dochodowe. Proste. Kasa musi się zgadzać. Choć fakt, że taki odłamek księży rzeczywiście istnieje, że gdzieś na świecie dzieją się rzeczy podobne, mnie boli. Ale nie sposób opisać, jakie to szczęście, że film ten to fikcja, że kler to nie wyłącznie mafia w czarnych pelerynach.\n"Paździerz" roku to to nie jest\nKler 2018 - "Złote, a skromne"\nJeśli chodzi o aktorstwo, obraz, to wszystko w filmie Smarzowskiego naprawdę zasługuje na najwyższe noty. Postaci, szczególnie grana przez Gajosa, są fantastycznie przerysowane i naprawdę nie mogę uwierzyć w to, że jest ktoś, kto może tego nie zauważyć. Za dużo tu jednak manifestu, bez specjalnych niuansów, czy silenia się na zbliżenie do prawdy o Kościele. Jak powiedziała recenzująca "Kler" Agnieszka Pisarek ze Sfilmowanych.tv: "Oczekuję trochę więcej wolności dla widza, a tutaj jednak karty na stole leżą odwrócone frontem. I widzimy. A ja bym chciała, żebyśmy troszkę więcej myśleli". W punkt.\nNawet duchowni o tym filmie nie wypowiadają się wyłącznie źle. Przykładem może być mój ulubiony kaznodzieja o. Szustak, który nie dość, że poszedł na "Kler", to jeszcze poszedł w habicie. Jego wrażenia? Mówi, że film jest beznadziejny, ale tylko w tym sensie, że po prostu nie ma w tej historii nadziei. Podobnie jak ja uważa, że "Kler" to film dobry. Mówi: "Film pokazuje patologie w Kościele - tak to prawda, film pokazuje wycinek Kościoła - tak to prawda. Oczywiście cały Kościół taki nie jest, ale moi drodzy - wszystkie rzeczy, które są w tym filmie są prawdziwe. W sensie każda z tych sytuacji ma miejsce, wydarza się w Kościele. To nie jest tak, że nie ma tych sytuacji. Oczywiście niektóre są przerysowane, są kabaretowo pokazane, panfletowe - to jasne, to jest sztuka filmowa. Ale tam nie ma rzeczy, o których można powiedzieć: nie czegoś takiego w Kościele nie ma. Oczywiście to nie jest cały Kościół (...) Pewnego rodzaju degrengolady księżowskie, choć nie w tych czynach, które tam zostały pokazane, nie są nam obce. I mnie ten film prowokuje absolutnie do tylko jednego. Do nawrócenia. Kiedy oglądam ten film, to jest film o najgorszym Kościele jaki może być (...), to we mnie się rodziło jedno pragnienie. Chciałbym tak żyć, chciałbym być takim księdzem, chciałbym w taki sposób być z Bogiem, żeby nigdy nie być powodem czegoś takiego, nigdy nie dać takiego świadectwa (...)".\nPodsumowując: Jest to film bardzo ciekawy, dobre kino. Film oderwany od realnego obrazu Kościoła, skupiony wokół ułamka, który istnieje, ale jest wyłącznie ułamkiem, nie tak znaczącym, jak można mieć wrażenie, wychodząc z kina. Nie uważam, by "Kler" był atakiem, na jaki sobie co niektórzy z tego kleru nie zasłużyli, ale ogrom księży zdecydowanie nie zasługuje na jakiekolwiek porównywanie z postaciami z filmu.\nJeśli ktoś jednak uważa, że "Kler" przedstawia CAŁĄ prawdę o księżach, dziwiąc się jednocześnie, że ktoś inny po obejrzeniu filmu może jeszcze zasiąść w ławce kościoła, a co dopiero, wrzucić coś do koszyka na ofiarę, to może niech obejrzy jeszcze ten film, by mieć szerszy obraz na sprawę:\nEtykiety: apologia kler religia


Argentyna - Betgol.pl\n12 listopada 2015 0 364\n10 września 2015 0 386\nAnaliza meczu : Polska – Argentyna\nW czwartek będziemy świadkami kolejnych spotkań Pucharu Świata. W Osace, reprezentacja Polski będzie podejmować Argentynę. ZOBACZ OFERTĘ ODDSRING ...\n19 czerwca 2015 0 375\nCopa America – Argentyna kontra Jamajka.\nPo skromnej wygranej nad Urugwajem, w sobotni późny wieczór, podopieczni Gerardo Martino zmierzą się z outsiderem, drużyną Jamajki. ...\n11 czerwca 2015 0 353\nJuż w nocy z czwartku na piątek (11/12 czerwca) rozpocznie się turniej Copa America. Na boiskach w Chile, ...\n13 lipca 2014 0 406\nArgentyna zatrzyma niemiecką maszynę?\nNajważniejszy mecz mundialu przed nami. Już dziś na słynnej Maracanie o złoty medal powalczą reprezentacje Niemiec i Argentyny. ...\n12 lipca 2014 0 401\n11 lipca 2014 0 305\nNiemcy czy Argentyna ? jedna z tych drużyn zostanie w niedzielę Mistrzem Świata. Na turnieju w Brazylii zostały ...\n6 lipca 2014 0 363\nPomarańczowi nie poprawią wyników sprzed roku?\nW środowej odsłonie Mundialu w Brazylii poznamy drugiego finalistę turnieju. We wtorkowym półfinale faworytem bukmacherów są Niemcy, choć ...\n1 lipca 2014 0 315\nWe wtorkowej odsłonie Mundialu w Brazylii zapraszam na dwa spotkania. Najpierw Argentyna podejmie Szwajcarów, zaś później Belgia zmierzy ...\n25 czerwca 2014 0 323\nW środowej ramówce Mistrzostw Świata zaczynamy od ostatnich zmagań w grupie F. Dziś wieczorem Argentyna podejmie Nigerię, zaś ...\n24 czerwca 2013 0 288\nTo już właściwie koniec marzeń o awansie polskich siatkarzy do turnieju finałowego Ligi Światowej. Miejsce w Final Four ...\n11 sierpnia 2012 0 371\n2 sierpnia 2012 0 306\n23 lipca 2012 0 365\n21 lipca 2012 0 334\n17 lipca 2011 0 336\nZnamy już pierwszych dwóch półfinalistów Copa America ?Mistrzostw Ameryki Południowej rozgrywanych w Argentynie. Oba wczorajsze ćwierćfinałowe spotkania przyniosły ...


OW Patryn Karpacz - kontakt, telefon, ceny, opinie. - Meteor\nStrona główna noclegi góry noclegi Karpacz ośrodki wypoczynkowe Karpacz OW Patryn\n606-737-530 , 792-270-668 , 75 761-82-25\n606-737-530 792-270-668 75 761-82-25\npokoje 2 osobowe 100-145/pokój\npokoje 3 osobowe 150-215/pokój\npokoje 4 osobowe 160-280/pokój\nDziecko w wieku do 2 lat bezpłatnie.\nDziecko do 4 lat bez dodatkowego miejsca do spania - 20 zł.\nW każdym pokoju bezprzewodowy Internet Wi-Fi oraz telewizor z TV-SAT.\nPokoje posiadają wyjście na taras z widokiem na Śnieżkę.\nZapewniamy możliwość przechowywania sprzętu narciarskiego.\nPosiadamy ładny, zielony ogród oraz bezpłatny parking.\nW ośrodku znajduje się sala konferencyjna.\nOrganizujemy bankiety, imprezy taneczne, ogniska, pieczenie jagnięcia oraz wycieczki z przewodnikiem m.in. do Pragi i Drezna.\nGoście mają do dyspozycji bez dodatkowych opłat bilard i piłkarzyki.\nBlisko do szlaków turystycznych. Do Świątyni Wang 700 m.\nDo wyciągu narciarskiego Na Kopę 2 km. W okolicy także inne wyciągi narciarskie.\nDysponujemy barem z kawiarnią i dwoma tarasami.\nObiekt położony jest wśród wzgórz, w pobliżu Karkonoskiego Parku Narodowego.\nJesteśmy pewni, że nasza oferta wypoczynku spełni Państwa oczekiwania.\nsuper miejsce piekne widoki z okna jedzenie bardzo smaczne i bardzo duzo ,pokoj duzy i czysty poleczm kujawiacy z pokoju 208\nDo Patryna przyjeżdżam od 10 lat z rodziną i znajomymi i zawsze czuję się jak w swoim domu. 2 pensjonaty prowadzą siostry bardzo miłe i pomocne. W cenie 65zł jest nocleg, śniadanie i obiadokolacja. Kuchnia domowa zawsze dużo i smacznie. Pokoje czyste i zadbane. Byłem tu latem, zimą na nartach blisko do wyciągu. Polecam także święta wielkanocne które miałem okazję spędzić z rodziną. Atmosfera wspaniała,wystrój oraz śniadanie,obiad świąteczny w dobrym klimacie. W Karpaczu nocowalem w różnych miejscach ale w Patrynie szczerze mówiąc czuję się najlepiej. Polecam Paweł,Ewa,Oliwia z Wrocławia.\nMogę z czystym sumieniem polecić wszystkim dom wczasowy patryn. pokoje duże i czyste podobnie jak łazienki. Obsługa wyjątkowo miła i pomocna. posiłki domowe i obfite ( z dokładkami nie było problemów). Bardzo fajny sylwester 2014/2015. Bardzo łądne połozenie z pięknym widokiem. Blisko do hotelu Gołębiewski, gdzie można skorzystać z basenu, kręgielni itp. Polecamy DW PATRYN i pozdrawiamy panią Kasię i jej siostrę oraz całą miłą i grzeczną obsługę.\nBARTEK I WANDA\nBardzo polecam OW Patryn. Znajduje się w Górnym Karpaczu, pod samym lasem. 5 min od ośrodka znajduje się wyjście na zielony szlak w kierunku na Śnieżkę, do Samotni itd. Bardzo blisko jest świątynia Wang. Podają przepyszne obiady i śniadania. W pokoju jest telewizor(ok 10 kanałów) czysta łazienka i przyjemny pokój. Wyjazd był bardzo fajny na pewno wrócimy:)\nSpędziliśmy wspaniałe święta Bożego Narodzenia wspaniała atmosfera panie ,które prowadzą ośrodek są wspaniałe.\nJadwiga i Ryszard\nWitam, Bardzo polecam w/w ośrodek. Pokoje czyste,ciepłe i słoneczne . W każdym TV i łazienka . Piękny widok z okna . Jedzenie bardzo smaczne i świeże . Duże porcje . Ośrodek posiada parking co jest dużym plusem . Blisko do centrum i wyciąg na kopę . Obsługa badzo miła , wręcz rodzinna atmostera . Napewno nie raz tam jeszcze wrócimy . Pozdrawiam.\nJesteśmy bardzo zadowoleni z pobytu. Sympatyczna obsługa, przepyszne jedzenie, czyste zadbane pokoje. Rewelacja! Na pewno tam wrócimy:)\npozdrawiam na wstępie właścicieli w/w obiektu.przesympatyczni gospodarze.pokoje nowoczesne,czyste i zadbane(w kazdym tv,czajnik,łazienka).jedzenie poezja.smacznie i dużo.domowa kuchnia.wspominam do dzis czerwony barszcz,kapuste zasmazaną czy jajecznice na maśle.jak u babci.widoki niesamowite.cisza spokój.na szlak rzut beretem.tak jak obiecałem przy wyjeździe gospodarzom wrócę napewno i to już niebawem na wiosnę.pozdrawiam.jestem bardzo zadowolony z pobytu w dw.patryn.\nmarcin z żoną z łodzi\nSerdecznie polecamy,dogodne położenie,przepyszne jedzenie,kompetentna i miła obsługa.\nMagda i Marcin ze Szczecina\nByło SUPER.Pokój czysty i urządzony funkcjonalnie z przepięknym widokiem na góry.Miła atmosfera jaką tworzą dwie wspaniałe siostry.Jedzonko ekstra.Szczerze polecam,bo ja na pewno tam wrócę.\nMonika i Julek z Lubina\nPensjonat położony trochę na uboczu, ale za to okolica piękna. Pokoje urządzone funkcjonalnie i bardzo czyste. Panie prowadzące pensjonat wspaniałe. Było super. Na pewno tam wrócę.\nByło super. Miła obsługa. Bardzo dobra jedzenie- nie do przejedzenia. Pokoje bardzo ładne.Na miejscu przewodnik, który poradzi co warto zobaczyć.\nCóż pisać, trzeba w tym miejscu być. To co tu najbardziej się czuje to rodzinną atmosferę jaka tworzą dwie wspaniałe siostry, te kilka dni spędzone z ponad 50 osobowa grupą są niezapomniane i jest już pewne że niedługo tu wrócimy. Pozdrawiamy gorąco i do zobaczenia.\nSpędziłam Święta Bożego Narodzenia z rodziną w 'Patryn' jestem bardzo zadowolona jedzonko bardzo pyszne, pokój super z przepięknym widokiem na góry.A po nadto miła rodzinna atmosfera!!!! Szczerze polecam:) Magda ze Szczecinka\nKarpacz Górny ~0.9 km\n- Stacja Kolejowa Karpacz Pegaz ~ 156 m\n- Stacja Kolejowa Karpacz Morskie Oko ~ 313 m\n- Kompleks Narciarski Śnieżka ~ 480 m\n- Stacja Narciarska Biały Jar ~ 641 m\n- Stacja Kolejowa Karpacz Biały Jar ~ 713 m\n- Stacja Kolejowa Karpacz Wang ~ 725 m\n- Parafia ewangelicko-augsburska w Karpaczu ~ 739 m\n- Turek ~ 1.26 km\n- Stacja Kolejowa Karpacz Ośrodek Zdrowia ~ 1.32 km\n- Karkonoski Park Narodowy ~ 1.45 km\n- Suszyca ~ 1.49 km\n- Stacja Kolejowa Karpacz Górny ~ 1.66 km\n- Dworzec Autobusowy Karpacz ~ 1.89 km\n- Centrum Pneumonologii i Alergologii w Krapaczu ~ 1.97 km\n- Kościół Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Karpaczu ~ 2.02 km\n- Stacja Kolejowa Karpacz Bahus ~ 2.10 km\n- Muzeum Sportu i Turystyki w Karpaczu ~ 2.16 km\n- Park Bajek Wilcza Poręba ~ 2.36 km\n- Biały Jar ~ 2.40 km\n- Stacja Kolejowa Karpacz ~ 2.58 km\n- Wyciąg przy DW Fama ~ 2.80 km


v Jarmarki bożonarodzeniowe Berlin - najpiękniejsze Weihnachtsmarkts\nBerlin Niemcy Trochę kultury!\nCo roku w okresie przedświątecznym w Berlinie pojawiają się „Weihnachtsmarkt” czyli jarmarki świąteczne. Zarówno te większe w ważnych punktach miasta jak i te małe na placach dzielnic rokrocznie przyciągają ogromne ilości nie tylko mieszkańców Berlina ale także ludzi z zagranicy. Bo nie ma lepszego miejsca na 'poczucie magii tych świąt' niż zaśnieżony plac rozświetlony setkami świateł, pełen wrzawy i przesiąknięty zapachami grzanego wina i regionalnych potraw. jarmark bożonarodzeniowy berlin\nJarmarki Bożonarodzeniowe Berlin – Charlottenburg\nJarmarki Bożonarodzeniowe Berlin\nWięcej o Berlinie i jego atrakcjach znajdziecie pod tym linkiem 🙂\nKlimatyczny targ przed oświetloną rezydencja Hohenzollernów jest jednym z najpiękniejszych w Berlinie. Oferuje wyrafinowane przysmaki artystyczne i rzemieślnicze, kulinarne i muzyczne, a także niespodzianki dla dzieci. Pomysł na jarmark bożonarodzeniowy przed pałacem w dzielnicy Charlottenburg powstał w 1999 roku, jednak długa i skomplikowana droga realizacji pomysłu pozwoliła na premierę wydarzenia dopiero w roku 2007. Niezwykle złożony system oświetleniowy skąpał zarówno rynek, jak i sam pałac w romantycznym świetle, przekształcając cały obszar w świąteczny krajobraz. Kolory oświetlenia pałacowego zostały określone na podstawie przeprowadzonej uprzednio ankiety obywatelskiej, wszystkie drzewa znajdujące się w przestrzeni wydarzenia zostały ozdobione światełkami, a ogrodzenie dekoracyjne zostało wykonane jako część instalacji oświetleniowej. Główne wejście zostało specjalnie zaakcentowane ośmiokilometrowymi kaskadami oświetlającymi wieżę. Dekoracje zewnętrzne kabin i namiotów drewnianych celowo nie posiadają tanich plastikowych ozdób – zamiast nich znajdują się tylko naturalne materiały i specjalnie opracowane drewniane kosze na śmieci. Na placu pałacowym z sukcesem odbywały się największe zimowe berlińskie restauracje na świeżym powietrzu, w których można było spróbować dań z najlepszych jadłodajni z berlińskiej i brandenburskiej sceny hotelowo-restauracyjnej w ponad 30 podgrzewanych i dodatkowo oświetlonych namiotach. Połączenie zimowych przysmaków, świątecznych zakupów oraz wizyty w pałacu i na jego terenie jest dobrze przyjmowane przez odwiedzających: żaden inny świąteczny targ w Berlinie nie oferuje tak wyjątkowego połączenia doświadczeń (chociażby możliwość zwiedzenia pałacu)!\nCzas trwania: 27 .11- 26 .12 2018\nLokalizacja: Spandauer Damm 10, 14059 Berlin\nponiedziałek – czwartek – 14:00 – 22:00\nW Wigilię jarmark jest nieczynny\n25.12 – 26.12 – 12:00 – 20:00\nJarmark bożonarodzeniowy wokół Kościoła Pamięci Cesarza Wilhelma przy Breitscheidplatz ma do dyspozycji odwiedzających ponad 70 stoisk targowych.Centralny punkt placu stanowi Kościół Pamięci Cesarza Wilhelma. Świątynia, której budowę rozpoczęto w 1891 roku została zniszczona podczas bombardowania w listopadzie 1943 roku.\nPoczątkowo planowano wewnątrz pozostałości kościoła wznieść szklaną świątynię. Rozpisany na ten cel konkurs architektoniczny wygrał w marcu 1957 roku Egon Eiermann. Jego propozycja (usunięcie zrujnowanego kościoła i budowę na jego miejscu nowego) spowodowała publiczną debatę, w której wyniku pozostawiono 68-metrową ruinę głównej wieży jako symbol antywojenny. Do niej dobudowano – według projektu Eiermanna – ośmiokątną nawę, sześciokątną dzwonnicę, czworokątną kaplicę i kruchtę. Architekt zaprojektował także wyposażenie: ołtarz, ambonę, chrzcielnicę, świecznik, lampy i ławki. Szklane ściany składające się z 30 000 elementów są dziełem francuskiego artysty Gabriela Loire. świątynia otrzymała krzyż wykuty z żelaza, pochodzącego z więźby dachowej zburzonej katedry z Coventry jako symbol pojednania.\nPoza kościołem centralnym elementem jarmarku jest wielka świetlna choinka i równie ogromne, znajdujące się pod nią prezenty.\nWśród niemieckich i austriackich specjałów można spróbować Germknödel, Schmalzkuchen, grillowanych kiełbasek i steków. Grzane wino o różnych smakach, gorącą czekoladę i aromatyczną herbatę. Świąteczne oświetlenie wzdłuż ulicy Kurfürstendamm dodaje miłej i przytulnej atmosfery.\nLokalizacja: Bereitscheidplatz 1, 10789 Berlin\nCzas trwania: 26.11.2018 – 6 .01.2019\nNiedziela-Wtorek 11:00 – 21:00\nPiątek -Sobota 11:00 – 22:00\nWigilia 11:00 – 14:00\n25.12 – 26.12 – 13:00 – 21:00\nSylwester 11:00 – 01:00\nNowy Rok 13:00 – 21:00\nNajwiększa Erzgebirgspyramid w Europie znajduje się na świątecznym jarmarku na Alexanderplatz. Na parterze ogromnej bożonarodzeniowej piramidy goście mogą delektować się grzanym winem lub oryginalną turyńską kiełbasą, podczas gdy na pierwszym piętrze „Pyramiden Treff” oferuje wspaniały widok na tereny festiwalowe. Amatorzy sportu mogą pojeździć (i rozgrzać się) na na lodowisku.\nPo pracy berlińczycy spotykają się na pasie curlingowym i udowadniają swoje umiejętności. Pomysły na prezenty od pięknych ręcznie robionych świec po ciepłe skarpety a także lokalne jedzenie i napoje można znaleźć na ponad 100 chatach. Na jarmarku bożonarodzeniowym można zobaczyć także wykonawców klasycznych rzemiosł, np. garncarzy, kowali i dmuchaczy szkła.\nLokalizacja: Alexanderplatz 1, 10178 Berlin\nCzas trwania: 26.11 .2018 – 26.12.2018\nCodziennie -: 10:00 – 22:00\nMiejsce wokół fontanny Neptuna, pomiędzy Marienkirche i Czerwonym Ratuszem zaadaptowano na kolejny Weihnachtmarkt. Jego cechą charakterystyczną jest widoczny z daleka ogromy, oświetlony diabelski młyn (w październiku koło jest atrakcją monachijskiego festiwalu Oktoberfest). Konstrukcja z zamkniętymi panoramicznymi gondolami wznosi pasażerów ponad pięćdziesiąt metrów w powietrzu, oferując widok na Bramę Brandenburską, Potsdamer Platz, a także na wieżę radiową. Historyczny Berlin wznawia się wokół wielkiej choinki. Fasady z oryginalnymi ilustracjami domów, które stały w tym miejscu około 1900 roku pokazują,jak kiedyś wyglądało życie w stolicy Niemiec.\nW wąskich uliczkach znajdują się świątecznie udekorowane stragany, na których goście mogą delektować się pieczonymi jabłkami, langoszami oraz specjalnymi świątecznymi smakołykami. Oprócz tradycyjnego jedzenia i picia jest również wypiekany domowy chleb, a w tawernie można spróbować gorącego miodu z glinianych dzbanów. Dziecięce marzenia spełniają się, gdy Święty Mikołaj na saniach z drużyną reniferów leci nad Fontanną Neptuna (16:30, 18:30 i 20:30). Przejażdżka na ponad 100-letniej, pięknie pomalowanej karuzeli lub na linii kolejowej, która biegnie przez zaśnieżony bajkowy las, pozostanie niezapomnianym przeżyciem. Dorośli mogą ożywić swoje dziecięce marzenia dzięki żywej jeździe na nostalgicznej karuzeli łańcuchowej lub na lodowisku.\nCzas trwania: 26.11. – 30.12. 2018\nLokalizacja: Rathausstraße 15, 10178 Berlin\nZ racji tego, że jarmarki znajdują się w rożnych punktach miasta, po Berlinie trzeba się poruszać komunikacją publiczną.\nJeden bilet na komunikację miejską to koszt 2,7 Euro.\nW celu minimalizacji kosztów (nie tylko tych związanych z transportem) warto zakupić Berlin Welcome Card.\nTo nie tylko bilet ważny przez 48 h, ale także masa zniżek do restauracji i muzeów (np. Muzeum Historii Naturalnej)\nBerlin, jarmarki świąteczne, święta, weekend


TRZECIEGO WIEKU Tarnowo Podgórne\nOd września 2009 roku jestem emerytką. Z zawodu i zamiłowania nauczycielem chemii, fizyki i matematyki. Mam 30-to letni staż pracy w szkole. Prywatnie jestem szczęśliwą żoną, matką i babcią. Lubię zwierzęta i pracę w ogrodzie. Nie lubię bezczynności. Cenię sobie poczucie bycia przydatną i aktywną, stąd moja praca w UTW. Marzenia: poznawanie świata w gronie przyjaciół.\nZ wykształcenia i zamiłowania ekonomista. Była księgowa. Obecnie jestem na emeryturze. Lubię pomagać ludziom będącym w potrzebie. Aktywna, cenię w sobie potrzebę spełniania. Hobby to przyroda i zwierzęta, szczególnie psy i koty. Dlaczego UTW ? Bo w naszym gronie mogę kontynuować oraz rozszerzać wiedzę , umiejętności, zamiłowania. Sama zachęcona przez przyjaciół, zachęcam innych przyłączcie się do nas, do UTW. Naprawdę warto !!!!!!\nJestem emerytowaną nauczycielką. W UTW w Tarnowie Podgórnym działam od początku jego powstania, a dokładnie od czasu zawiązania się grupy inicjatywnej. Praca na rzecz innych i jednocześnie realizowanie osobistych planów i pasji wypełnia czas dany mi na emeryturze i utwierdza w przekonaniu, że ma się tyle lat na ile się czuję. Jestem radną Rady Gminy Tarnowo Podgórne, uczestniczę w zajęciach gimnastycznych i plastycznych dla dorosłych, w wolnych chwilach czytam książki.\nPochodzę z Wielkopolski, a w Tarnowie Podgórnym mieszkam od 2000 roku. Z wykształcenia jestem ekonomistą, byłym pracownikiem banków. W UTW jestem od samego początku, znalazłam się w grupie inicjatywnej powołania UTW. Moje zainteresowania to podróże, ostatnio poza granice naszego kraju. Lubię przyrodę, nasze góry, uwielbiam naszego kota – dachowca.\nOd 30 lat mieszkam i pracuję w Tarnowie Podgórnym. W 2008 roku przeszłam na emeryturę ale jestem nadal aktywna zawodowo – prowadzę księgowość w jednej z tarnowskich firm. Brałam udział w założeniu UTW na terenie naszej Gminy – rejestrowałam i zakładałam księgi a co najważniejsze prowadziłam księgowość stowarzyszenia. Moja zainteresowania to m.in. podróże, poznawanie nowych ludzi i kultur sprawia mi ogromną przyjemność. Wolny czas, którego niestety nie mam zbyt wiele spędzam bardzo aktywnie – na pracy w ogrodzie. Czuję potrzebę by pomagać innym dlatego chętnie włączam się w działania UTW.\nIrena Ciesielska Balcer\nJestem rodowitą poznanianką ,10 lat temu przeniosłam się na obrzeże miasta w poszukiwaniu spokoju i ciszy,które cenię.Kocham ludzi,zwierzęta,przyrodę i podróże.Mój udział w UTW otworzył mi nowe horyzonty,pozwolił poznać wielu ciekawych ludzi.Chcę pomagać innym, staram się to robić.Moja pasja to deqoupage i scrapbooking.\nJestem byłym żołnierzem zawodowym. Moją pasją są podróże w nieznane mi zakątki świata. Dzięki temu poznałem już wiele krajów , ludzi i kultur na różnych kontynentach. Lubię uprawiać sport, zwłaszcza dyscypliny zimowe, co wiąże się z podróżami w góry w celu realizacji mojej kolejnej pasji- narciarstwa. Ponadto lubię pomagać innym, w miarę swoich możliwości, a to umożliwia mi czynne uczestnictwo w działalności UTW.\nJestem rodowitą mieszkanką Gminy Tarnowo Podgórne.\nPochodzę z rodziny głównie zajmującej się gospodarstwem rolnym, dlatego jestem nauczona pracowitości. Po przejściu na emeryturę postanowiłam spełniać swoje marzenia których nie mogłam realizować wcześniej. Do UTW uczęszczam na różne zajęcia.\nWolny czas lubię spędzać w ogrodzie, podróżować, pomagać innym potrzebującym oraz poznawać świat w gronie miłych przyjaciół.\n62-080 Tarnowo Podgórne, ul.Poznańska 96,\nphone_callbackTelefon: (61) 10-10-406\naccount_balanceKonto: Santander 86109013620000000113132353\nprojektowanie stron - Tiwaz


Szukasz: Dorota Sumińska ×\nWiększość nas spodziewa się, że wizyta w świecie zmarłych jest podróżą w jedną stronę odbywaną tylko raz. Bruce Moen uważa, że jest inaczej. Dowiedz się, czego doświadczył w czasie swoich podróży do świata niefizycznego. Moen podjął się zdumiewającego zadania: przekazuje zmarłym informacje i pomaga im iść dalej, wykorzystując podczas tzw. odzyskań to, czego nauczył się dzięki programowi Linia Życia, prowadzonemu przez Instytut Monroe’a. Moen opowiadał o początkach tych p...\nNowa wersja rozmówek przygotowana specjalnie do urządzeń mobilnych – smartfonów lub tabletów pozwoli porozumieć się z po rosyjsku w dowolnym miejscu i czasie. Wygodny i przejrzysty e-book zawiera tematycznie ułożone słowa i zwroty, przydatne w typowych sytuacjach w podróży i na wakacjach za granicą. Z Rozmówek można też korzystać na komputerach stacjonarnych i laptopach, a także je wydrukować i używać w sposób tradycyjny.\nOpowieść o tym, jak jedna książka uratowała życie wielu osóbEmilia kocha książki. W malutkim antykwariacie na Siennej, otoczona aromatem kawy z kardamonem, czyta niezwykłe opowieści i snuje marzenia o prawdziwym szczęściu.Pewnego dnia w jej życiu pojawia się tajemniczy Szymon. Pełne uniesień chwile nie dają o sobie zapomnieć. Ale los ma dla Emilii również inne niespodzianki. Ludzie, których od dawna zna i kocha, okazują się skrywać mroczne tajemnice.Gdy Emilia zaczyna gubić s...\nWe współczesnym świecie depresja dotyka coraz więcej osób. Długotrwały smutek, poczucie beznadziei czy brak chęci do działania mogą być jej pierwszymi objawami. Poradnik pomoże ci rozwiać wątpliwości, czy twoje złe samopoczucie lub pogorszenie nastroju twoich bliskich jest związane z depresją. Książka przeznaczona jest zarówno dla tych, którzy podejrzewają, że oni sami lub ktoś z ich otoczenia padł ofiarą depresji, jak i dla tych, u których choroba została zdiagnozowana. Po...\nPobierowo latem tętni życiem. Do poznanych już wcześniej bohaterów pobierowskiej trylogii dołączają nowi. Jakie skrywają sekrety? Czy przeszłość zdominuje to, co tu i teraz?Wiatr wspomnień jest wielowątkową, refleksyjną opowieścią o zwykłych ludziach, zaufaniu i marzeniach. To, że miłość jest lekarstwem dla duszy, nie dla każdego staje się oczywiste. A los lubi płatać figle...Dorota Schrammek w swych powieściach prezentuje różne postawy ludzkie, motywy podejmowanych decyzji, ...\nTo, co stanie się z nami po zakończeniu ziemskiej egzystencji, u jednych budzi strach, u innych – ciekawość. Źródłem jednego i drugiego jest pozorny brak informacji o tym, jak wygląda niefizyczna strona bytu. Pozorny – bo są śmiałkowie, którzy pokonywali mityczną granicę pomiędzy oboma światami wielokrotnie, za każdym razem przynosząc bezcenną wiedzę o zaświatach. Jednym z nich był Bruce Moen, który w Podróżach do życia po śmierci staje się naszym przewodnikiem po tej ni...\nTysiąc lat temu dwoje młodych kochanków zostało zdradzonych – dla Algera Waterlowa oznaczało to śmierć, dla Hanalei, królowej Fells, życie bez miłości. Teraz ponownie królestwo Fells zdaje się drżeć w posadach. Młoda królowa Raisa ana’Marianna ma poważne problemy z utrzymaniem pokoju nawet w murach własnego zamku. Napięcia między czarownikami a klanami sięgnęły zenitu. W sytuacji, gdy sąsiednie królestwa próbują wykorzystać wewnętrzne waśnie w Fells do własnych ce...\n8,0 / 10 (1219 ocen)\nCzym różni się nasza ignorancja, która zmusza nas do życia w strachu przed śmiercią, od ignorancji naszych przodków, która nakazywała im wierzyć, że Ziemia jest płaska? Bruce Moen poznał w Instytucie Monroe’a techniki ułatwiające podróże poza ciałem. Jak pisze w książce, jest zwyczajnym człowiekiem, więc wykształcenie umiejętności poruszania się w wielowymiarowej rzeczywistości nie było dla niego łatwe. Jako inżynier stworzył zatem własne techniki pracy z umysłem ułatwia...\nTych dwoje na pewno łączy wypielęgnowany trawnik i stara kosiarka… Ale co jeszcze? Adam nie wie, co to spokój. Żyje jak na wulkanie, jeżdżąc na liczne spotkania biznesowe. Pędzi, bo w firmie zawsze jest coś do zrobienia. Niewiele osób rozumie, dlaczego pewnego dnia sprzedaje niemal wszystko, co ma, i kupuje dom nad jeziorem. A razem z domem „w pakiecie” ogrodniczkę, której płaci za pielęgnowanie ogrodu, sprzątanie i gotowanie. Marysia w szufladce nocnego stolika trzym...\n„Zatęskniłam za morskim smakiem powietrza, za dobrze znanymi uliczkami. Tutaj przeżyłam najwspanialsze chwile. Na wyspie...” Pełna niepewności Lilianna wraca do miejsca, które wypełnione jest radosnymi, ale i mrocznymi wspomnieniami z przeszłości. Kiedyś ona i jej dwie przyjaciółki obiecały sobie, że dziesięć lat później ponownie spotkają się na wyspie, która w młodości była ich domem. Dawne miejsca witają kobiety nowymi obietnicami. W pięknym nadmorskim Dziwnowie spotykają s...\nPrawdziwa, przejmująca historia zwykłej rodziny, opowiedziana z dwóch perspektyw – Davida Sheffa i Nica Sheffa: pamiętnik syna pod tytułem „Na głodzie” i relacja ojca – „Mój piękny syn”. Na początku stycznia 2019 roku miał premierę film, którego scenariusz został oparty na obu książkach.Książka zatytułowana „Na głodzie” to pamiętnik młodego Nica – przejmujący, surowy zapis walki z nałogiem. To portret chłopaka, który otarł się o śmierć, ale nigdy nie stracił nadziei. Książka ...\nMatylda prowadzi pensjonat w Pobierowie i nawet nie przypuszcza, co przyniesie nadchodzące lato. Przyjazd wyjątkowych gości sprawi bowiem, że te wakacje będą inne niż wszystkie do tej pory.Iwona, Zoja, Aldona zmagają się z problemami życiowymi i niezrealizowanymi marzeniami. Ryszard zjawia się w pensjonacie z wnuczkiem Antosiem, ale szybko wychodzi na jaw, że wcale nie jest spokrewniony z chłopcem. Dorota i Piotr zaś to młode małżeństwo, które wskutek niedawnej tragedii przeż...\nNowa wersja rozmówek przygotowana specjalnie do urządzeń mobilnych – smartfonów lub tabletów pozwoli porozumieć się z po niemiecku w dowolnym miejscu i czasie. Wygodny i przejrzysty e-book zawiera tematycznie ułożone słowa i zwroty, przydatne w typowych sytuacjach w podróży i na wakacjach za granicą. Z Rozmówek można też korzystać na komputerach stacjonarnych i laptopach, a także je wydrukować i używać w sposób tradycyjny.


W Poszukiwaniu Niebieskiej Marchewki - NiceStory\nW Poszukiwaniu Niebieskiej Marchewki to książka wyszukiwanka dla starszych dzieci. Odszukać w niej „wyjątkową, magiczną, czarodziejską ….” marchewkę wcale nie jest łatwo. My, całą rodzina bawiliśmy się w kto pierwszy ten lepszy. Różnie bywało. Przy tego typu książkach, trzeba jakby „nastawić” swój umysł na odpowiedni tor, poćwiczyć, skoncentrować się, a wtedy z każdą kolejną planszą idzie lepiej.\nKsiążka opowiada historię cywilizacji królików, która po trosze nawiązuje do cywilizacji ludzi. Przygodę rozpoczynamy w odległych prehistorycznych czasach wraz z plemieniem wełnistych królikowców, królikozaurów i królikogrysów szablozębnych. Dalej wkraczamy w:\nokres mitycznego Rzymu i Maximusa Królikusa;\nwielkich odkryć geograficznych i Krzysztofusa Królikomusa;\npodboju dzikiego zachodu;\nrewolucji przemysłowej i Królikomechaników;\nmrocznej wojny (na szczęście tylko na chwilkę);\nby udać się na podbój kosmosu wraz z porucznikiem Królikotem.\nW każdej z tych krain dzielne króliki poszukują magicznej niebieskiej marchewki. I mimo, że zawsze mają ją w zasięgu łapki, ich wzrok szuka daleko. Króliki nie potrafią się zatrzymać i dostrzec tego, co blisko. Zupełnie jak my ludzie.\nKażdy rozdział poprzedza krótki wstęp, który wprowadza czytelników, a raczej poszukiwaczy w klimat. Tekst objaśnia, co właściwie dzieje się na planszy. Na końcu książki znajduje się „Trochę szalone plemię wesołych królików” czyli prezentacja najbardziej charakterystycznych postaci, które przewijają się przez wszystkie wyszukiwanki. Postacie są krótko scharakteryzowane.\nKlimat Niebieskiej Marchewki\nTrzeba przyznać, że ilustrator Sebastien Telleschi stworzył wspaniałe plansze, pełne szczegółów, jak również smaczków. Wielkoformatowe ilustracje cieszą oko i zaskakują. Poszukiwacz marchewki jest naprawdę ciekawy co też wydarzy się będzie dalej. Dobór tematyki jest różnorodny, a wszędzie aż roi się od królików.\nW Poszukiwaniu Niebieskiej Marchewki to świetna zabawa i fajnie spędzony czas razem, rodzinnie lub też osobno. Można ćwiczyć koncentrację, skupienie, a także spostrzegawczość. Doskonały trening dla dzieci.\nJedyne moja uwaga do tej fantastycznej książki, to szkoda, że oprócz marchewki nie ma więcej przedmiotów do odszukania. Byłby jeszcze więcej zabawy i większe wyzwanie.\nObejrzyjcie poniżej wybrane ilustracje z książki:\nInne polecane wyszukiwarki dla dzieci znajdziecie TUTAJ.\nW Poszukiwaniu Niebieskiej Marchewki, Sebastien Telleschi, wydawnictwo Nasza Księgarnia, 28 stron, wiek 6-8 lat\nczas wolnyHistoria cywilizacjiksiążka dla dzieci 6+recenzjaSebastien TelleschiW Poszukiwaniu Niebieskiej Marchewkiwiek 6+wyszukiwanka


PILNE! Praca: Bezpieczeństwo, Białystok - Kwiecień 2021 - 120 ofert pracy - JOOBLE.pl\nPraca Bezpieczeństwo Białystok\nZatrudnimy osobę na stanowisko Pracownika Ochrony Fizycznej Pracownik Ochrony Fizycznej Białystok Miejsce pracy: Białystok, obiekt przemysłowy Zakres obowiązków: Ochrona mienia przed kradzieżą i włamaniem na terenie obiektu; Kontrola ruchu osobowego...\n...rozwojem prowadzimy rekrutację na stanowisko: Pracownik Ochrony (własny samochód) Choroszcz Obowiązki: • zapewnienie bezpieczeństwa chronionego obiektu(Plac Budowy) • reagowanie na zagrożenia • przestrzeganie procedur • współpraca z Klientem Kwalifikacje...\nAdministrator Obiektów - Białystok\n...realizacja przeglądów budynków, urządzeń i instalacji, Prowadzenie dokumentacji technicznej obiektów, Bieżąca kontrola stanu bezpieczeństwa pożarowego pod kątem użyteczności i sprawności sprzętu ppoż. , Prowadzenie ewidencji oraz rozliczeń należności związanych z bieżącym...\n..., urządzenia typu firewall; Monitorowanie i utrzymywanie ciągłości działania systemów i urządzeń produkcyjnych; Nadzór nad bezpieczeństwem podległych systemów informatycznych; Zarządzanie rolami i uprawnieniami użytkowników; Tworzenie opisów funkcjonalnych, dokonywanie...\nJesteśmy profesjonalną agencją pracy, która sprawnie rozwiąże każdy problem kadrowy. Działając w imieniu naszego Klienta, szukamy osoby na stanowisko Specjalista ds. Ochrony Środowiska Specjalista ds. Ochrony Środowiska Wymagania Czego oczekujemy: - wykształcenia...\nPŁATNY STAŻ - TECHNIK BHP!\nChciałbyś zdobyć doświadczenie zawodowe w zarządzaniu bezpieczeństwem w środowisku pracy? Weź udział w płatnym stażu na stanowisku TECHNIK BHP. Staże skierowane są do słuchaczy Policealnej Szkoły Cosinus w Białymstoku. Oferujemy stypendium stażowe w kwocie 2 080...\n...Wyznaczanie i rekomendowanie kierunku rozwoju, Koordynacja prac zespołów projektowych, w tym firm zewnętrznych, Zapewnienie bezpieczeństwa informatycznego i ciągłości pracy, Zarządzanie systemami informatycznymi, Monitorowanie stopnia bezpieczeństwa dostępu...\n...nauka języków Urząd Dozoru Technicznego Urząd Dozoru Technicznego jest państwową osobą prawną działającą w obszarze bezpieczeństwa urządzeń technicznych. Dołączenie do grona pracowników UDT to możliwość współpracy z ekspertami technicznymi, a także kontakt z...\n...jakościową oraz ilościową towaru z zamówieniem odpowiednie pakowanie towarów stosowanie się do wymagań firmy w zakresie bezpieczeństwa i higieny pracy Nasze oczekiwania: entuzjazm i zaangażowanie podczas codziennej pracy wykształcenie minimum zasadnicze...\n...progresywnych rozwiązań, które ułatwiają bezpieczne życie milionów ludzi. Wychodząc naprzeciw dzisiejszym potrzebom dotyczących kwestii bezpieczeństwa w miejscach użyteczności publicznej, oferujemy innowacyjne rozwiązania z bezpośrednią ekspozycją świata UVC w formie robotów...\n...obszarze BHP. To oferujemy możliwość kreowania polityki firmy w obszarze zarządzania jakością, pracę w firmie dbającej o bezpieczeństwo pracowników, standardy QHSSE oraz dającej przestrzeń do podejmowania niestandardowych działań w tym zakresie, pracę w firmie...\n...Obowiązki: zabawa z dziećmi zajecia edukacyjne dla dzieci wycieczki przedszkolne i wyjścia na świeże powietrze dbanie o bezpieczeństwo dzieci Oferujemy Chcielibyśmy zaoferować: atrakcyjne wynagrodzenie; stabilne zatrudnienie; możliwość...\nbezpieczeństwo informacji Białystok\nbezpieczeństwo publiczne Białystok\ndział bezpieczeństwa Białystok\ninżynier bezpieczeństwa Białystok\nkierownik bezpieczeństwa Białystok\nkierownik utrzymania ruchu Białystok


Antykwariat Exlibris - NIEWIDZIALNA GRA - ZAKŁADNICY ; ROBERT KOŚCIUSZKO\nNIEWIDZIALNA GRA - ZAKŁADNICY ; ROBERT KOŚCIUSZKO\nPozycja wydana przez Kościuszko w 2012 roku. Stron 157. Okładka miękka, broszurowa w stanie bardzo dobrym. Blok w stanie bardzo dobrym.\n» Informuj mnie o aktualizacjach NIEWIDZIALNA GRA - ZAKŁADNICY ; ROBERT KOŚCIUSZKO\nProdukt 559 z 624 w kategorii Dla dzieci i młodzieży\nNIEWIDZIALNA GRA - ZAKŁADNICY


Podkategoria: Dowcipy - strona 1 - SAAP - katalog stron\ndzwonki na telefon, zwierzęta, kawały polityczne, memy, fail, demotywatory, polityczne memy, śmieszne obrazki, chamskie dowcipy, obrazki na fb, satyra, chamskie kawały, fotomontaże polityków, humor, czarny humor, tapety na telefon, śmieszne, politycy, polskie memy, filmiki, zabawne, najlepsze betony, gify, zarzucaj, memy polityka\nWitam wszystkich i zapraszam do odwiedzenia mojej strony internetowej, na której znajdą państwo najlepsze memy oraz rysunki satyryczne o tematyce politycznej. Oprócz memów politycznych, znajdują się r ...\nDzień doberek. Czytając ten opis strony z pewnością zastanawiasz się co to jest ten cały gif... Już tłumacze. Gify są to krótkie filmiki najcześciej kilku sekundowe zlepione z kilku obrazków lub jest ...\nPortal milutko można nazwać agregatorem lub stroną ze wszystkimi śmiesznymi materiałami. Wszystkie treści są automatycznie pobierane ze wszystkich najpopularniejszych stron w polsce z takimi oto rzecz ...\nSzukasz miejsca, gdzie możesz się odstresować po ciężkim dniu w pracy? Odprężające jest dla Ciebie oglądanie śmiesznych, często intrygujących w swoim zamyśle memów i tylko czekasz by móc sobie ulżyć i ...


Jak rozliczyć fakturę VAT wystawioną przed powstaniem obowiązku podatkowego? Część druga!\nJak rozliczyć fakturę VAT wystawioną przed powstaniem obowiązku podatkowego? Częśćpierwsza!\nJaki jest podatek od sprzedaży detalicznej?\nJak się odlicza VAT od samochodów?\nJak wyglądają szkolenia z księgowości?\nSzkolenie pracowników - czemu warto to robić?\n5 kwietnia 2017\tUsługi księgowe\nZacznijmy od tego, że faktury mogą być wystawiane również przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi, lecz i tutaj ustawodawca wprowadził ograniczenie czasowe. Jednak takie faktury nie mogą być wystawione wcześniej niż 30 dnia przed dokonaniem dostawy towaru lub wykonaniem usługi (art. 106i ust. 7 pkt 1 ustawy). Oczywiście ograniczenie to dotyczy również faktur zaliczkowych. Wówczas fakturę można wystawić nie wcześniej niż 30 dnia przed otrzymaniem całości lub części zapłaty (art. 106i ust. 7 pkt 2 ustawy).\nMusisz wiedzieć, że ograniczenie czasowe nie dotyczy:\n• dostaw i świadczeń, dla których w związku z ich realizacją ustalane są następujące po sobie terminy płatności lub rozliczeń (usługi świadczone w sposób ciągły) oraz\n• świadczenia usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, usług ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług stałej obsługi prawnej i biurowej oraz tzw. usług powszechnych.\nRzecz jasna faktury dotyczące tego typu usług mogą być sporządzane wcześniej, pod warunkiem że zawierają informację, jakiego okresu rozliczeniowego dotyczą.\nSkutki wcześniejszego wystawienia faktury dla sprzedawcy\nWarto wspomnieć także o tym, że w niektórych przypadkach wystawienie faktury przed dokonaniem sprzedaży może się wiązać z koniecznością wcześniejszego rozpoznania obowiązku podatkowego w VAT. Otóż zasada ta odnosi się do usług najmu, dzierżawy, leasingu lub usług o podobnym charakterze, usług ochrony osób oraz usług ochrony, dozoru i przechowywania mienia, usług stałej obsługi prawnej i biurowej oraz tzw. usług powszechnych czy usług budowlanych świadczonych na rzecz podatników. Natomiast dla usług czy dostaw, dla których obowiązek podatkowy powstaje w sposób ogólny, wcześniejsze wystawienie faktury nie będzie się wiązało ze zmianą terminu rozpoznania obowiązku podatkowego w VAT.\nMusisz wiedzieć, że obowiązek ten będzie powstawał z chwilą dokonania dostawy lub wykonania usługi. Załóżmy, że 25 czerwca 2016 roku podatnik wystawił fakturę obejmującą przyszłą dostawę towarów (sprzętu RTV) na rzecz krajowego podatnika VAT. W tym przypadku według ustaleń z kontrahentem dostawa miała być dokonana do 15 lipca 2016 r. Należy jednak wziąć pod uwagę, że dostawa towarów została faktycznie zrealizowana 11 lipca 2016 r., a podatnik otrzymał zapłatę za towar 18 lipca 2016 r. W takiej sytuacji faktura została wystawiona prawidłowo, tj. nie wcześniej niż 30 dnia przed dokonaniem dostawy towaru. Otóż obowiązek podatkowy w podatku od towarów i usług z tytułu zrealizowanej dostawy towarów powinien być rozpoznany z chwilą dokonania dostawy, czyli 11 lipca 2016 r.\nJak wygląda sporządzanie dokumentów rozliczeniowych?\nCzemu warto zdecydować się outsourcing kadrowo-płacowy?\nNa czym polega prowadzenie obsługi kadrowo-płacowej?\nInformacje dotyczące zagadnień z wielu obszarów księgowości. Dotyczące m.in. kadr i płac, szkoleń czy usług księgowych.\n803 652 478\nul. Ruczaj 89, Warszawa\n© Copyright expressonline.pl All Rights Reserved.


LGD "PRYM" - Nabór nr 1/2018 - Rozwijanie działalności gospodarczej\nYou are here: Home / NABORY / Nabór nr 1/2018\nOgłoszenie o naborze nr 1/2018 dot. rozwijania działalności gospodarczej\nRozwijanie działalności gospodarczej (§ 2 ust. 1 pkt 2 lit. C Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania „Wsparcie na Wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020; Dz.U.2015 poz. 1570 z późn. zm.);\nOzorkowska 3, 95-045 Parzęczew\nPomoc jest przyznawana w wysokości określonej w przepisach Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 września 2015 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach poddziałania „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność” objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U.2015 poz. 1570 z późn. zm.). Maksymalna wysokość pomocy wynosi 300.000,00 zł na jednego beneficjenta w okresie realizacji Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020. Refundacja kosztów kwalifikowalnych do poziomu 70%.\nDo wniosku należy załączyć również oświadczenie o zgodzie na przetwarzanie danych osobowych. Oświadczenie składa odrębnie każda z osób, która podpisuje wniosek\nZnajdują się w siedzibie LGD i na stronie internetowej LGD „PRYM” www.lgdprym.pl w zakładce nabory oraz w aktualnościach (link do strony www.arimr.gov.pl).\nWzór formularza wniosku o przyznanie pomocy oraz instrukcja (wersja z 3 obowiązująca od 16 października 2017 r.) – pkt.I Operacje w ramach poddziałania 19.2 z wyłączeniem projektów grantowych oraz operacji w zakresie podejmowania działalności gospodarczej\nWzór biznesplanu (wersja z 3 obowiązująca od 16 października 2017 r.) – pkt. I.3


W tym miejscu, w obrębie murów miejskich, w drugiej połowie XIV wieku benedyktyni sieciechowscy wznieśli niewielki drewniany kościółek pw. Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny.\nW 1784 roku opat sieciechowski Leonard Prokopowicz ufundował murowany, stojący do dziś budynek. Po kilkunastu zaledwie latach benedyktyni opuścili Radom, a świątynią zaopiekowali się mieszkający w pobliżu bernardyni. Wchodziło się do niej od\nstrony dzisiejszej ul. Szpitalnej, prezbiterium „opierało się” o mury miejskie. W 1802 roku władze austriackie zamknęły kościół i urządziły w nim magazyn. Siedem lat później Austriacy uznali, że budynek nadaje się idealnie na salę teatralną. Dawny kościół w 1818 roku kupiło Radomskie Towarzystwo Dobroczynności. Dwa lata później obiekt – według projektu budowniczego miejskiego Józefa Müllera – RTD przebudowało na teatr. Nadano mu wówczas klasycystyczny styl z czterokolumnowym portykiem. Teatrem niegdysiejsza świątynia nie była długo. Radomscy ewangelicy szukali budynku na kościół i 11 sierpnia 1827 roku Zgromadzenie Wyznań Ewangelicko-Augsburskich odkupiło teatr od Radomskiego Towarzystwa Dobroczynności. 15 sierpnia 1828 roku, po niewielkich przeróbkach, przy ul. Spacerowej (dziś ul. Reja) odprawiono pierwsze nabożeństwo. Gruntowny remont, po zebraniu niezbędnych funduszy, przeprowadzony został w 1834 roku. Przede wszystkim zlikwidowano główne wejście od strony ul. Szpitalnej; zrobiono je od strony ul. Spacerowej, w wieży wzniesionej w miejscu dawnej baszty obronnej. Konsekwencją tych zmian było przeniesienie chóru wraz z organami nad nowe wejście, ołtarz urządzono po\nprzeciwnej stronie. W 1841 roku Karol Hoppen podarował kościołowi swój\nsłynny obraz przedstawiający chrzest Jezusa Chrystusa. W 1877 roku dobudowano zakrystię; świątynia zyskała też nowe, istniejące do dziś, organy.\nNajważniejsza była przebudowa w latach 1893-1895 – w stylu eklektycznym, kiedy to obiekt zyskał dzisiejszy wygląd. M.in. powiększono nawę i podwyższono wieżę. W 1907 roku w kościele rozbłysło elektryczne światło, a to dzięki pieniądzom przekazanym w testamencie przez Teodora Karscha. Trzy lata później budynek został otynkowany, a w 1912 roku otoczony żelaznym ogrodzeniem, wykonanym w znanym radomskim Zakładzie Maszyn i Odlewni Żelaza G. Kindta. Kiedy w latach 1983-1985 kościół był remontowany, zlikwidowano ogrodzenie. W 2001 roku poddano konserwacji organy. Dziesięć lat później kościół przeszedł kolejną rewitalizację. Wyremontowano elewacje i ściany wewnątrz wraz z kolorystyką, zaizolowano fundamenty.\nKorzystałam z „Encyklopedii Radomia. Nowe wydanie” Jerzego Sekulskiego; Radom 2012\n~Anonim 2019-11-11 07:56\nChodziłem w latach 60 tych do Liceum Chałubińskiego w rynku . Przechodziłem obok Kościoła . Tam żadnego ogrodzenia nie było .\n~elwira 2019-11-11 17:35\nNajwyraźniej redakcji pomyliły się kościoły. Tak to jest u słabych dziennikarzy\n~logik 2019-11-10 13:41\nKościół jaki jest każdy widzi, przydałoby się parę zdjęć z wnętrza kościoła. Nie wpuścili czy jak? Zamknięte było?\n~Przemek 2019-11-10 16:53\nDokladnie o tym samym pomyslalem. Ponad 30 lat juz mieszkam w Radomiu i zawsze jak przemieszczam sie obok tegoz Kosciola zastanawiam sie jak jest w srodku. Jak zobaczylem dzis tytul artykulu na cozadzien wszedlem od razu z mysla ze wreszcie zobacze jak jest w srodku. A tu kicha. Droga redakcjo moze jednak uda sie wstawic jakies fotki z wnetrza? Mysle ze sporo osob tez jest ciekawych jak jest wewnatrz. Prosimy ;-)\n~Emeryt 2019-11-10 23:08\nFotki z wnętrza kościoła można obejrzeć na stronie parafii, ale pastor Wojciech Rutkowski, pewnie by zaprosił do środka i opowiedział ciekawostki, ale Pan redaktor nie zadał sobie żadnego trudu.\n~Tomek 2019-11-10 15:46\nZnam to miejsce .Parkanu nie pamiętam i nie wiem kiedy został rozebrany. Natomiast w latach 60 XX wieku był końcowy przystanek linii nr 9 i jeździłem do Rajca\n~Jan 2019-11-10 19:01\nTam nie było żadnego parkanu a końcowy to był nr 5 do Pruszakowa w latach 60tych. Autobus czekał od strony bocznego wejścia do przychodni przeciwgruźliczej.\n~Emeryt 2019-11-10 11:09\nPanie Redaktorze, więcej staranności w opisach. Ul. Szpitalna jest z drugiej strony Rynku, na której notabene się urodziłem i wychowałem. Kościół przylega do ul Szewskiej i tak jest w Encyklopedii Radomia, na która się Pan powołuje. Proponuje wybrać się wcześniej na spacer w te okolice, nim się zacznie pisać głupoty.


Moje podróże do Czarnobyla: marca 2013\nWyprawa trzecia do Czarnobyla - wrzesień-październik 2011\nWyjazd w marcu 2011 ze strefazero.org był tak udany, że postanowiłem jak najszybciej pojechać tam jeszcze raz. Wyjechaliśmy z Białegostoku we dwójkę z Karolem Kundziczem, a miejsce w pociągu zajął nam Marek Giersa z Suwałk i tak w trójkę rozpoczęliśmy wyjazd do Czarnobyla. Z Warszawy wyjechaliśmy z lekkim opóźnieniem. jeden z uczestników spóźniał się. Po piętnastu minutach wsiadł do autokaru i wyruszyliśmy. Za każdym razem Paweł Mielczarek prosi o sprawdzenie paszportów. Tak było i tym razem. Pamiętam, że spytałem kolegę, który się spóźnił. czy ma paszport? Odpowiedział, że tak. Podróż autokarem jest niezwykle ciekawa. Oprócz zawierania nowych znajomości można raczyć się specjałami, opowiadać o swoich doświadczeniach. Bywa różnie ale podczas moich wyjazdów nie zdarzały się jakieś sensacje. Podróżując autokarem trzeba mieć świadomość, że nie można zatrzymać się w dowolnym momencie. Każde opóźnienie może odbić się na czasie pracy kierowców, którzy muszą o określonej godzinie dotrzeć na miejsce czyli do Sławutycza. Dlatego też postoje są dobrze wyliczone i trzeba czas postoju dobrze wykorzystać. Przypomina mi się jak Prezydent Lech Wałęsa, w swoim czasie, powiedział, że podczas prezydentury nauczył się, że sikać trzeba wtedy kiedy można, a nie kiedy się chce. Tak samo jest w przypadku podróży autokarem. Co prawda po stronie Ukraińskiej zdarzają się przypadki wywieszania na toalecie kartki z napisem, że toaleta jest zepsuta, po to żeby nie sprzątać po grupie kilkudziesięcioosobowej.\nWracając do podróży, granicę przeszliśmy z małym problemem otóż kolega, który się spóźnił, jak później dowiedzieliśmy się nazywał się Marek Modrzyński wziął ze sobą paszport, ale nie swój tylko syna i niestety na granicy musiał nas pożegnać. Obiecał przyjechać do Sławutycza na własną rękę i rzeczywiście tak się stało. Natomiast my po całym dniu podróży, około godziny siedemnastej, znaleźliśmy się w Sławutyczu. Warto wspomnieć, że nazwa Sławutycz pochodzi od wyrazu, którym w średniowiecznej Rusi Kijowskiej nazywano Dniepr.\nSławutycz jest pięknym ale i tragicznym miasteczkiem. Obawiam się, że może podzielić los Prypeci. No cóż po zakwaterowaniu, tym razem w kwartale Biłgorodzkim udaliśmy się na kolację do "Starego Tallina". Jeśli mnie pamięć nie myli to w końcu wylądowaliśmy w restauracji "Sławutycz" gdzie później jadaliśmy śniadania i kolacje. W tym samym budynku, na dole znajduje się sklep ATB.\nOto nasza droga do miejsca zakwaterowania. Za każdym razem mieszkańcy Sławutycza udostępniają nam swoje mieszkania. Standard jest odpowiedni. Każdy z mieszkańców dba o swoje mieszkanie na tyle na ile może sobie pozwolić. Doceniamy to, że wpuszczają nas do swojej prywatności. Są bardzo uprzejmi i mili.\nW mieszkaniu rozgościliśmy się i przygotowaliśmy do wyprawy w dniu następnym. Trzeba wcześnie rano wstać, zabrać sprzęt, pójść na śniadanie. Potem przemarsz na stację i przejazd kolejką do Czarnobylskiej Elektrowni Atomowej. Po przejściu kontroli paszportowej i krótkim szkoleniu przeprowadzonym przez Siergieja Akulinina wsiedliśmy do autobusu i pojechaliśmy pod sarkofag bloku czwartego.\nPo raz trzeci miałem możliwość patrzenia na sarkofag. Pogoda była, jak widać, taka sobie. Było pochmurno i jesiennie. Był już 29 dzień września 2011 roku. Pomimo braku słońca byłem bardzo zadowolony. Za każdym razem kiedy mogę stanąć przy sarkofagu odczuwam wielką radość, że oto po raz kolejny wypełniło się i jestem.\nPo zrobieniu zdjęć wsiedliśmy do autobusu i pojechaliśmy do Prypeci.\nTuż przy wjeździe zaskoczenie! Zmienili stary napis na nowy! Bez sensu! Tamten był o niebo lepszy, no ale cóż, idzie nowe...\nPrypeć jesienią jest cudowna! Kolorowa! Roślinność pokazuje, że pomimo podwyższonego promieniowania rośnie sobie w najlepsze!\nRoślinność zakrywa budynki. Trudno odnaleźć drogę i nawet stojąc na Placu Centralnym Prypeci można zabłądzić. Poszliśmy ulicą łazariewa do budynku Poczty i Centrum Łączności.\nA oto i główna hala Poczty. Wszędzie leżą porozrzucane kartki pocztowe, druki śmieci i panuje ogólny bałagan. Jak wszędzie. Pocztę spenetrowałem w marcu 2011 roku bardzo dokładnie. Moi koledzy chcieli ją zobaczyć więc starałem się pokazać im, moim zdaniem, interesujące miejsca.\nOpuszczając Pocztę utrwaliłem niezwykle interesujący i jakże obrazujący ZSRR fresk. Ileż w nim propagandy, symboliki i dumy!\nTuż obok Poczty znajduje się budynek Technikum Zawodowego Nr. 8. Zaszliśmy tam bardzo chętnie.\nWarto zwrócić uwagę na kalendarze, które można odnaleźć w różnych miejscach Prypeci. Oto mamy rok 1991 czyli pięć lat po awarii. W budynku Technikum mieścił się zapewne jakiś punkt związany z likwidacją skutków awarii.\nPorozrzucane zabawki powodują w nas emocje, żal, ból, współczucie? Z drugiej strony warto zadać sobie pytanie - co w Technikum Zawodowym robią zabawki? Zagadka! Nic podobnego w Prypeci podkładane są różne rzeczy w celu właśnie wzbudzenia emocji. Tak zapewne jest i w tym przypadku. Oczywiście są miejsca, które wzbudzają niesamowite emocje. Dla mnie są to przedszkola dla innych szkoły, jeszcze innym mieszkania. Przedszkola pokazują bezradność i bezsilność! jak ochronić to co dla nas najważniejsze - dzieci? Pokażę je później.\nPierwszy dzień wyprawy przewidywał jedynie kilka godzin w Prypeci potem przejazd do Czarnobyla. Śpieszyliśmy się. Tuż obok Technikum Zawodowego Nr. 8 jest Pałac Kultury "Energetyk" . Z tyłu teatru jest pomieszczenie, które nazywamy Centrum Propagandy. Zachowały się tu portrety ówczesnych oficjeli.\nZ tego małego pomieszczenia - centrum propagandy drzwi prowadzą na scenę teatru. Jest tam ciemno i w zasadzie trudno zrobić dobre zdjęcie. Flesz oświetla jedynie pierwszy plan.\nPałac Kultury "Energetyk" jest dużym budynkiem z wieloma poziomami i pomieszczeniami. Oto w jednym z małych pomieszczeń znalazłem kasę pancerną. prawdopodobnie była tam jakaś kasa.\nNa pierwszym piętrze znajduje audytorium. A w zasadzie to co z niego pozostało. Pałac Kultury "Energetyk" posiadał również salę gimnastyczną i okrągły budynek, w którym mieścił się ring bokserski. Pokazałem go w poprzedniej wyprawie.\nWyjście z Pałacu Kultury "Energetyk" jest niebezpieczne. Schody są zupełnie zniszczone i śliskie. Warto o tym pamiętać, że w Prypeci większe zagrożenie stwarzają budynki, schody czy odkryte studzienki niż promieniowanie.\nKiedy po raz pierwszy stanąłem na Placu Centralnym w Prypeci poczułem niesamowitą radość i spełnienie. Oto niemożliwe stało się możliwe. Tak jest za każdym razem. Podczas tej wyprawy również byłem pod ogromnym wrażeniem tego miejsca.\nPo tym krótkim pobycie w Prypeci udaliśmy się do Czarnobyla. Po drodze, oczywiście zatrzymaliśmy się na panoramie widokowej (zakręt drogi przy zbiorniku chłodzącym) i robiliśmy zdjęcia\nBlok 5 i 6 tym razem widziany z drugiej strony.\nA oto i widok 3 i 4 bloku. Jakże psuje ten widok dźwig ustawiony przy bloku 3. Podczas następnej wizyty okaże się po co go tam ustawiono.\nJadąc do miasta Czarnobyl zatrzymujemy się w miejscu gdzie przed awarią była wioska Kopaczi (Kopacze). Po awarii wszystkie zabudowania zostały zburzone i zakopane.\nNa tym zdjęciu, po prawej stronie widać grupkę uczestników naszej wyprawy. Jedzą jabłka z drzew owocowych, którym nie przeszkadza promieniowanie...\nMijając Punkt Kontrolny "Leliv" dojeżdżamy do miasta Czarnobyl. Tutaj również zmieniono tablice z nazwą.\nNasza wyprawa ma charakter naukowy. Mamy w programie dwa wykłady. Jeden w Czarnobylu w Czarnobylskim Radioekologicznym Centrum - "Ekocentr".\nZe względu na to, że nasza wyprawa ma charakter naukowy bierzemy udział w wykładzie, który prowadzi właśnie Pan ze zdjęcia. opowiada jak to w urządzeniu przed nim badane są próbki powietrza, wody, ciał stałych pobieranych z różnych stron strefy. Niezwykle interesujący wykład. Zwłaszcza, że sprzęt jakim dysponują to już historia. To już odległa historia.\nWarunki też jak widać normalne. Nic ekskluzywnego. Ot zwykła praca zwykłych ludzi. Czy ktoś może powiedzieć jak ważna jest ta praca dla wszystkich? Czy ktoś to docenia? Wychodzimy i mamy kilka chwil w Czarnobylu.\nPo opuszczeniu terenu Czarnobylskiego Radioekologiczneg Centrum - "Ekocentr" jedziemy do centrum Czarnobyla. Z budynku dawnego kina i jeszcze wcześniej sklepu spożywczego zrobiono Muzeum w Czarnobylu.\nTuż przed budynkiem Muzeum, powstał pomnik Anioła, jak sądzę zagłady i pomnik upamiętniający awarię. Wykorzystano motyw z Muzeum "Czarnobyl" w Kijowie - szereg tablic z nazwami wiosek, które przestały istnieć po awarii. Za każdą nazwą kryją się mieszkańcy, których dosięgnęło nieszczęście. Stracili wszystko.\nA to mieszkańcy Czarnobyla przed swoją stołówką, gdzie mają zapewnione posiłki. Mieszkańcy to pracownicy strefy. Pracują dwa tygodnie. Potem dwa tygodnie mieszkają u siebie, potem znowu wracają do pracy i tak w kółko. Dobrze płacą w strefie. Kolejnym punktem wyprawy jest cerkiew w Czarnobylu.\nW cerkwi nabożeństwa odprawiane są tylko w niedziele. Teraz jest zamknięta. Widać, że jest zadbana.\nPo chwili wsiadamy do autokaru i jedziemy na dawny stadion miejski. Można obejrzeć tam resztki sprzętu biorącego udział w likwidacji skutków awarii. Od 2012 roku już nie. Zrobiono placyk przy wjeździe do Czarnobyla od strony Elektrowni na którym jest wystawa sprzętu. Opowiem o tym później.\nTo co zostało to już same resztki. Chociaż jak widać rzeczywiście ten sprzęt brał udział w likwidacji skutków awarii.\nPo stadionie już tylko minutka na drodze do portu. Już, niestety, nie można podjechać bliżej. U nich w strefie obowiązuje magiczne słowo - nie można - i tyle. Dlaczego nie można? Po prostu nie można i tyle.\nTym razem udało się przedłużyć spacer po Czarnobylu i dane nam było zobaczyć Synagogę, którą później przekształcono w - военкомат.\nTutaj też spędziliśmy tylko kilka minut. Ale za to spacer po Czarnobylu był wspaniały. Kolory jesieni skryły budynki, wszystko wyglądało normalnie, pięknie.\nWyjeżdżaliśmy z Czarnobyla. Zawsze zatrzymujemy się przy Pomniku Strażaków w Czarnobylu - Tym, którzy uratowali świat!\nObiad w stołówce w Czarnobylu jadłem już po raz trzeci. Smakował. Jak zawsze. Wejście prze rentgenometry zwane wagami.\nA to stołówka pracownicza w Elektrowni uwieczniona przez Marka Giersę. Wzięliśmy więcej chleba i po obiedzie podjechaliśmy na most kolejowy, z którego karmiliśmy sumiki, a w zasadzie sumy.\nWspaniale zadbane drzewka wokół dróg w Elektrowni.\nChwila przed symbolem Prypeci. Zostałem uwieczniony z naszą przewodniczka przez Marka Giersę.\nJedziemy do Burakówki. Po drodze Stacja Janów. Byłem tu już wiosną. Teraz jestem znowu. Stacja Janów nie robi już takiego wrażenia jak za pierwszym razem ale jest to równie przerażające miejsce jak każde w zonie.\nTym razem uwiecznił mnie i Marka Giersę Karol Kundzicz. Na głowie mam kamerkę, którą rejestrowałem całą wyprawę. nagrałem 24GB i do tej pory nie umiem tego obrobić. Może kiedyś...\nOpuszczamy Stację Janów. Jedziemy do Burakówki, gdzie będziemy mieć wykład o składowaniu materiałów radioaktywnych. Wewnątrz budynku możemy robić zdjęcia. Pan opowiada w jaki sposób budowane są transzeje, w których składowane są, zwożone ze strefy materiały radioaktywne.\nBadania wykazały, że najlepszym materiałem izolującym środowisko od materiałów radioaktywnych jest glina. Każda transzeja zbudowana jest w oparciu o powyższy schemat. Zapewnia to bezpieczeństwo środowiska. Inne materiały typu beton, stal nie zdały egzaminu. Oto widzimy ludzi, którzy bezpośrednio biorą udział w likwidacji skutków awarii do dzisiaj.\nMożliwości składowania Burakówki były już na wyczerpaniu. Ja sądzę już nie przyjmuje materiałów radioaktywnych. Opuszczamy budynek biurowy i jedziemy na składowisko Burakówki. I tym razem robi wrażenie.\nJak widać promieniowanie jest duże. Tuż przy sprzęcie. Już kawałek dalej jest prawie normalne.\nMarek Giersa uwiecznił mnie w Burakówce. Wykorzystałem to zdjęcie później do zrobienia plakatu (moja córka Karolina zrobiła mi całą oprawę graficzną) dotyczącego mojej prelekcji o Czarnobylu, którą przeprowadziłem w 2012 roku w lutym w osiedlowym Klubie "Zenit".\nMaszyny pracują nad kolejna transzeją. Zasypują materiał radioaktywny. Już wyjeżdżamy do stacji Semihody, a stamtąd do Sławutycza.\nPo powrocie do Sławutycza spotkaliśmy Marka Modrzyńskiego. Tak, jak obiecał, przyjechał pociągiem. Stracił jeden dzień w strefie ale nie był zmartwiony.\nMarek Modrzyński, Karol Kundzicz i ja - Andrzej Urbański. Po kolacji jemy kolację... Nabieramy sił przed jutrzejszym dniem.\nDobrze jest wziąć z sobą przedłużacz żeby podłączyć wszystkie ładowarki. Zawsze tak robię. Baterie się ładują, my też ładujemy baterie.\nPoszliśmy spać i stało się jutro. Po porannych ablucjach wychodzimy na śniadanie. Podczas tej i następnych wypraw wszystkie posiłki będziemy jeść w Restauracji "Sławutycz". Restauracja "Stary Tallin" nastawiła się na Francuzów i innych oprócz Polaków. Ceny zaporowe były nie do przejścia przez organizatorów naszej wyprawy.\nPo śniadaniu szybki przemarsz na stację kolejową. Wsiadamy do kolejki. Znowu te same zasady. Zajmowanie miejsc poprze położenie różnych drobiazgów. Staramy się nie burzyć tych zasad. Siadamy w miarę możliwości na wolnych miejscach. Mała drzemka i już Semihody. Wychodzimy, kontrola paszportowa i przejazd autokarem do Prypeci. Idziemy w czwórkę. Zaczynamy od ulicy Lesi Ukrainki . Oto jeden z kilku szesnasto piętrowych budynków.\nCo za spotkanie. Na opustoszałej ulicy Lesi Ukrainki spotykamy parę staruszków. Po co tu przyszli? Idą od strony kołchozu Nowe Szepeliczi. Czego szukają?\nPoszliśmy w kierunku chwytaka. Chwytak - najmocniej napromieniowany przedmiot w Prypeci stał się stałym punktem wypraw.\nOto Marek Giersa, Marek Modrzyński i Karol Kundzicz przy chwytaku.\nWewnątrz czerpaka jest największe promieniowanie. Trzeba potrzymać rentgenometr przez chwilę, a rośnie, rośnie i rośnie. Chwytak znajduje się na terenie magazynów i tuż obok zaczyna się teren Zakładu "Jupiter" . Nie udało mi się zajrzeć tam w marcu. Miałem nadzieję na spenetrowanie Zakładu "Jupiter" właśnie teraz. Prypeć jest strasznie pogrodzona siatką, drutem kolczastym. Czasami nie da się w ogóle przejść. Potrzebne są maczety. Nie udało się przejść najkrótszą drogą. Wróciliśmy do skrzyżowania i skręciliśmy w lewo w ulicę Fabryczną. Oczom naszym ukazał się wielki biurowiec Zakładu "Jupiter" . Opuszczone miasto robi przygnębiające wrażenie. Czuje się niepokój. Nie wiadomo czy za chwilę nie wyjrzy zza krzaków zwierzę czy człowiek. Nie wiadomo co gorsze. W Prypeci spotyka się wiele śladów i jednych i drugich. Zwierzęta żyją sobie spokojnie, a ludzie sobie spokojnie penetrują Prypeć. Złomiarze wycinają kaloryfery i wszystko co ma jakąkolwiek wartość. Robi to niesamowite wrażenie. Zwłaszcza w budynkach mieszkalnych, które są ograbione ze wszystkiego.\nTak wygląda Zakład "Jupiter" . Nie można już przejść do hal fabrycznych. Wszystko jest zarośnięte.\nW Zakładzie "Jupiter" znajdujemy olbrzymią ilość dozymetrów osobistych. W tym zakładzie według oficjalnych informacji produkowano części do magnetofonów kasetowych. W STREFIE ATOMOWEJ w Zakładzie "Jupiter" PRODUKOWANO CZĘŚCI DO MAGNETOFONÓW KASETOWYCH. Większej bzdury nie można było wymyślić? Zakład "Jupiter" był fabryką, w której odzyskiwano Pluton 239 z prętów paliwowych reaktorów RBMK 1000 Czarnobylskiej Elektrowni Atomowej. Metodami fizyko-chemicznymi udawało się wyprodukować Pluton 239. Do niedawna jeszcze były zainstalowane długie wanny do tych procesów. Jak mówi Marek Rabiński, już tych wanien nie ma. Złomiarze wywieźli wszystko co się dało. Podobno w tej chwili w Zakładzie "Jupiter" są puste hale. Niestety nie udało mi się tam dotrzeć.\nOpuściliśmy Zakład "Jupiter" . Próba przejścia do ulicy Lesi Ukrainki od strony ulicy Sportowej nie powiodła się i musieliśmy wrócić tą samą drogą.\nBudynek Posterunku Milicji jest opanowany przez roślinność. Marek Giersa prowadzi nas do środka. Byłem tu już w marcu i pokazałem kolegom to co ciekawe w tym budynku, a mianowicie areszt.\nTuż przy wejściu do aresztu znajduje się taka celka. Sprawdziliśmy, nie jest tam fajnie. Marek Giersa w areszcie.\nA to już właściwy areszt, korytarz z celami pojedynczymi i wieloosobowymi.\nWyjście z aresztu, poprzez "spacerniak" prowadzi na placyk poza posterunkiem. W marcu nie udało nam się tędy przejść. Teraz było to możliwe.\nKomu chciało się wciągać te samochody na dach?\nTuż za Posterunkiem Milicji jest Straż Pożarna .\nPostanowiliśmy wejść do jakiegoś budynku mieszkalnego. Wybór padł na budynek przy ulicy Lesi Ukrainki 38/2. jest to 16 piętrowy budynek mieszkalny.\nJak widać wejścia do budynków nie są łatwe. Roślinność broni dostępu.\nBudynki mieszkalne wyglądają podobnie. Wszystkie. Szyby wind, jeśli są to są zniszczone i rozkradzione. Zdemolowane.\nOto gry i zabawy ludu ukraińskiego! Niezła impreza była. Żal na to wszystko patrzeć bo przecież mieszkanie to dom. To miejsce gdzie się wraca po pracy. Gdzie jest rodzina, dzieci gdzie warto żyć. A taki obrazek pokazuje bezwzględność i głupotę tych, którzy tu przyszli kraść! Jak powinny wyglądać mieszkania i wszystkie inne budynki w Prypeci? Normalnie. tak jak ich mieszkańcy wyszli, tak powinno to wyglądać. Możliwy jest oczywiście nieład wynikający z pośpiesznej ewakuacji ale nic poza tym. Czy okna same się otworzą, czy szyby same się wybiją? Oto pytania, na które jest jedna odpowiedź - bo właśnie tacy jesteśmy, my ludzie. Nie ważne, że robili to Ukraińcy. Polacy zrobiliby tak samo. Bo taka jest natura człowieka. Zawsze, jadąc samochodem obserwowałem jak rolnicy wypasali bydło przy drodze. Przecież te krowy już prawie asfalt skubały. Dlaczego krowy jadły trawę z przydrożnych rowów? Bo była niczyja! Niczyja?, a więc i moja - tak myślą właściciele krów. A ołów? jaki ołów, ktoś widział kiedyś ołów na trawie? Tak samo działo się w Prypeci. Niczyje?, a więc może być moje. - Dawaj, a reszta won i tyle.\nJedyny ślad po mieszkańcach - oto spis lokatorów... Moi koledzy chcieli wejść na dach jednego z wieżowców zwanych Fujiyama .\nZe względu na to, że Fujiyama bis została opanowana już przez jedną grupę z naszej ekipy wybór padł na Fuijyamę. Ze względu na to, że byłem w marcu na Fujiyamie bis teraz sobie odpuściłem. Stałem na dole i czekałem na kolegów. Grupa z Fujiyamy bis zachowywała się tak głośno, że słychać ich było w całej Prypeci. Był z nimi chłopak, który zaczął pić w Warszawie przy wyjeździe, a może i jeszcze wcześniej. Skończył po przyjeździe, a może przerwał na chwilę? Pytanie jest tylko to po co tu przyjechał?\nStałem na dole, spacerowałem. Widziałem z daleka pracownika ochrony, który szedł w moją stronę. Grupa na dachu też go zobaczyła i schowali się. Przechodząc koło mnie powiedział, że to ostatni raz kiedy Polacy przyjechali do Prypeci. Był wściekły. Zadzwoniłem do moich kolegów i powiedziałem żeby uważali na strażnika.\nPo kilkunastu minutach zeszli z dachu bardzo zadowoleni. Poszliśmy Aleją Budowniczych w kierunku Przedszkola "Czeburaszka".\nPrzedszkole, szkoła to są miejsca, gdzie widać całą tragedię. Jesteśmy po to by chronić nasze dzieci! Tutaj nie było szans. I oto co zostało...\nTo, co skrywa się za tym zieloniutkim krzaczkiem to ten sam młot złomiarzy, który znalazłem tu w marcu.\nPrzedszkole robi wrażenie, za każdym razem!\nI oto nie może zabraknąć portretu tego, który ponosi odpowiedzialność za wszystko. Twórcy systemu, o którym uczono dzieci w Prypeci. Odnajduję tu ślady swojego dzieciństwa i młodości. Nam też towarzyszył Lenin, Stalin i Rewolucja. na szczęście już nie towarzyszy. Za to mamy wspaniałą demokrację...\nW marcu ten rowerek leżał na parapecie wybitego okna w przedszkolu. Teraz zawędrował na trawę. W następnej wyprawie siedziałem z Markiem Rabińskim na placyku za technikum zawodowym przy budynku transformatora . Spostrzegłem taki sam rowerek. Wydawało mi się, że ktoś go przyciągnął z przedszkola. Marek wyjaśnił mi, że taki model był bardzo powszechny i mogłem widzieć wiele rowerków. Nie koniecznie jeden i ten sam. Ciekawe, że nie przyszło mi to do głowy.\nPożegnaliśmy przedszkole i skierowaliśmy się do Wesołego Miasteczka idąc przy stadionie minęliśmy Kawiarnię "Olimpia" .\nDziwne, w Kawiarni "Olimpia" był dział mięsny i rybny?\nW głębi po prawej wejście do kawiarni. Puste ściany zapewne były kiedyś przeszklone.\nOto właśnie wejście do kawiarni. A to co zostało z napisu ...\nTuż za rogiem zaczyna się Wesołe Miasteczko. Diabelski Młyn ledwie widoczny za drzewami.\nPromieniowanie? Jak promieniowanie, dwukrotnie przekroczona norma Ukraińska. Niewiele.\nTu jest trochę więcej. Pięć razy więcej niż pozwala norma Ukraińska. Nie mówię tego żeby lekceważyć promieniowanie. Ale na razie tak mało wiemy o wpływie promieniowania na ustrój człowieka, że nie warto panikować. Podczas każdej wyprawy dostaje mniej niż można dostać podczas podróży samolotem na trasie Warszawa- Nowy Jork.\nOto kolejny przykład na chamstwo, tym razem zwiedzających. Prypeć to miasto, które doświadczyło od człowiek najgorszego. Ludzie co prawda zbudowali Prypeć ale też ją zamordowali. Młode, szesnastoletnie miasto. Chodząc po Prypeci widzimy dokładnie, że miasto to ludzie. Budynki są im tylko potrzebne do życia. Bez Ludzi nie ma miasta. Jest tylko ruina, smutek i żal. I po co śmiecić? Nie można tego zabrać z sobą?\nTuż przy ogrodzeniu samochodzików jest tzw. "Hot Point" gdzie promieniowanie jest duże. To znaczy całe spektrum. Gamma jest na poziomie 9 uSv/h. Po zdjęciu ołowianej osłony z Terra-P można zmierzyć beta. W takim wypadku rentgenometr pokazuje 100 uSv/h. I co? Nic. Pokazuje.\nPo wyjściu z Wesołego Miasteczka tuż przy kompleksie Restauracyjno-Handlowym mijamy tajemniczy wjazd do budynku. W następnej wyprawie zajdę tu.\nA to Pałac Kultury "Energetyk" . Za drzewami ukrył się wydział propagandy, w którym byliśmy wcześniej.\nJuż nikomu nie potrzebne liczydło. Czy ktoś jeszcze umie się posługiwać liczydłem? Mnie w szkole uczono jak liczyć na tym wspaniałym wynalazku. Kiedy byłem już w ogólniaku rodzice kupili mi pierwszy kalkulator. kosztował majątek 6000 złotych. Dwie pensje. Miał cztery działania. Do dzisiaj jeszcze działa.\nTo zdjęcie pokazuje, że oto stojąc tak blisko Wesołego Miasteczka czy jakiegokolwiek budynku trudno jest cokolwiek rozpoznać. A przecież za drzewami widać Diabelski Młyn. Poszliśmy ulicą Łazariewa w kierunku ulicy Sportowej. Po drodze weszliśmy na chwile do bursy szkolnej.\nMarek Modrzyński chciał jeszcze zajrzeć do prywatnych mieszkań. Zaszliśmy więc do budynku przy ulicy Łazariewa 9. Ciągle piszę o studzienkach. O odkrytych studzienkach. Jesienią jest łatwiej zobaczyć zagrożenie.\nOto i wejście do bloku. Przedzieraliśmy się tutaj przez zarośla. Udało się.\nTaki widok pojawia się przy wyjściu z klatki schodowej. A za plecami mamy klatkę schodową. Po lewej jest zsyp śmieci.\nJeszcze chwilka i mijając Dom Usług "Jubilejnyj" wchodzimy na ulicę Sportową, którą docieramy do Basenu "Lazurowy".\nNajbardziej rozpoznawana skrzynka pocztowa przy Domu Usług "Jubilejnyj". Zaczynamy od małego basenu bo wejście do niego jest na parterze, w lewo od głównego wejścia.\nTo co widać za oknem to już budynek Szkoły Średniej Nr. 3.\nWeszliśmy na basen po schodach pomijając salę gimnastyczną. Teraz wychodzimy przez nią.\nBasen jest blisko szkoły. Idziemy tam. I oto Szkoła Średnia Nr. 3. W stołówce szkolnej ktoś rozrzucił maski przeciwgazowe.\nSzkoła Średnia Nr. 3. Budzi współczucie, żal i smutek.\nOpuszczamy szkołę. Byłem tu już trzeci raz. Za każdym razem mam te same uczucia. Opisując poprzednią wyprawę pokazałem Dom Usług "Jubilejnyj". Zaszliśmy tu na chwilę bo czas już się nam powoli kończył. Zaraz mieliśmy wyjechać z Prypeci. O ile dobrze pamiętam to zrezygnowaliśmy z obiadu. W Domu Usług jest tak jak wszędzie. Zniszczenia, zniszczenia i zniszczenia...\nWidać czekający na nas autobus. I tak skończyła się wizyta w zonie. Pożegnałem Prypeć obiecując, że wrócę jak najszybciej się da.\nPrzed nami jeszcze dekontaminacja wieczorna. Tak jak poprzednio po powrocie do Sławutycza wzięliśmy z sobą potrzebne do kolacji artykuły w postaci piwa i wina. Nie każdy lubi samogon. Pojechaliśmy opisywanym wcześnie autobusem. Kolacja jak kolacja, wino jak wino ale bania? Cudo. Tak jak poprzednio po zjedzeniu i popiciu poszliśmy do bani. Tym razem nie było śniegu ale kociołek cały czas był w użyciu. Wróciliśmy na kwaterę. Rano oddaliśmy klucze gospodyni i poszliśmy do autokaru, który stał przed Szkołą Artystyczną .\nNa koniec każdej wyprawy odwiedzamy Pomnik tym, którzy zginęli w awarii. Pomnik stoi na skraju Placu Centralnego Sławutycza i Parku.\nPlac jest wspaniałym miejscem. Można tu pić piwo, spacerować, siedzieć na ławeczkach. Nikomu to nie przeszkadza. Do sklepu "Sojuz" blisko.\nKrótka chwila zadumy, złożenie wieńca i kwiatów. Ot zwykłe podziękowanie tym, którzy oddali życie. Nie wiem jak inni ale ja jestem wdzięczny im za to co zrobili.\nWsiedliśmy do autokaru i pojechaliśmy do Kijowa. Zakwaterowaliśmy się w Hotelu "Turist" . Całe popołudnie i wieczór był przed nami. Pojechaliśmy metrem ze stacji Lewobiereżnaja na stację Kreszczatik.\nW weekendy Kreszczatik zamykany jest dla ruchu drogowego. To co widać po drugiej stronie ulicy to dwie demonstracje. jedna popierająca Julie Tymoszenko, druga potępiająca.\nW tej oto "Puzatej Chacie" przy ulicy Basejnej zjedliśmy wspaniały obiad. Później wielokrotnie będę tu jadać. Pierwszy raz był ciekawy. Tego typu restauracje czy raczej bary samoobsługowe mają dwa działy. Bar i kawiarnia. W tej Restauracji bar jest na dole, kawiarnia na górze. Co polecam? wszystko! Najlepiej zacząć od Wareników z mięsem, a potem jak leci, barszcz z pampuchami, i co tylko chcecie. każdy znajdzie sobie coś smacznego. Obiad w takiej sieciówce kosztuje około 60 hrywien czyli 24 złote. Jest smazcnie, miło, czasami jedzenie nie jest za gorące ale zawsze smaczne. W kawiarni polecam koniak trójgwiazdkowy (co by to nie znaczyło) i tort. Są różne torty. Polecam wszystkie. Doskonałe jest też piwo Aksamitne. Ciemne piwo, bardzo smaczne.\nSpacer po Kreszczatiku doprowadził nas na Majdan Niezależności. Odbywała się tu jakaś impreza.\nTen wspaniały pomnik poświęcony słowiańskiej Bogini - Berehyni, która według mitu miała strzec tożsamości narodowej. Była ostoją Ukrainy. Jest to olbrzymi pomnik na wielkiej kolumnie stojący na Majdanie czyli Placu Zwycięstwa. Został otwarty w 2001 roku w 10 rocznicę odzyskania niepodległości przez Ukrainę.\nPoszliśmy w górę na Plac sofijski ulicą Sofijską. Zabawiliśmy tu chwilę. Marek Modrzyński chciał zwiedzić Sobór Św. Zofii.\nPoszliśmy na Kreszczatik. Po drodze zatrzymaliśmy się na chwilę przy "Złotych Wrotach".\nByło już późno ale chcieliśmy zobaczyć Kreszczatik nocą. Było pięknie.\nWróciliśmy do Hotelu Turist. Zjedliśmy coś w Mc Donald's tuż przy hotelu. Kupiliśmy wino i planowaliśmy wieczór. Ostatecznie wylądowaliśmy w Hotelowej restauracji. Wypiliśmy piwo, zjedliśmy jakieś chipsy do piwa. Pogadaliśmy z cudzoziemcami i niestety jutrzejszy dzień był krótki bo trzeba było wyjechać z Kijowa około 16. A zatem trzeba było iść spać. I tyle. tak się skończył ten dzień. Szybko.\nNastępnego dnia rano, po śniadaniu w hotelu, znieśliśmy bagaże do autokaru, a sami pojechaliśmy metrem na stację "Dniepro". Lepiej było wysiąść na "Arsenalnej" ale stało się jak się stało. Szliśmy pod górę do Ławry Pieczerskiej.\nŁawra Pieczerska , robi wrażenie. Mieliśmy jeszcze trochę czasu, a więc poszliśmy do Muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej 1941-1945. Ciekawe, że ani Rosjanie, ani Ukraińcy nie używają terminu II Wojny Światowej.\nTuż, przy wejściu, po prawej stronie jest Muzeum poświęcone Żołnierzom ZSRR - Internacjonalistom czyli biorącym udział wojnach od Hiszpanii 1936 r. po Afganistan 1979-1989 r.\nZa tym Muzeum znajduje się kolejne - Muzeum sprzętu zdemilitaryzowanego.\nI oto widoczna z każdego punktu kompleksu muzeów - Matka Ojczyzna. Poszliśmy więc w jej kierunku przez niesamowite wrota pełne płaskorzeźb. Owszem, jest w tym wiele propagandy i jest to typowe dla ZSRR. Do tego kompleksu muzeów pasuje doskonale. To przecież ich historia...\nI oto Matka Ojczyzna. Ogromny pomnik wykonany z tytanu przez Jewgienija Wuczeticza. Masa tego posągu to 530 ton, a wysokość wraz z budynkiem to 102 metry. Sam monument mierzy 62 metry wysokości.\nPo wyjściu z kompleksu Muzeum Wielkiej Wojny Ojczyźnianej poszliśmy właśnie w kierunku stacji metra "Arsenalna". Po drodze mijaliśmy Muzeum Wielkiego Głodu i Park Sławy.\nNie udało mi się zrobić zdjęć w metrze. Nie jest to mile widziane. Stacja "Arsenalna" jest chyba najgłębszą stacją kijowskiego metra. Zjeżdża się dwa poziomy w dół. Schody kijowskiego metra jadą bardzo szybko. Tak samo szybko jedzie metro i tak samo szybko upływa czas. Wróciliśmy pod Hotel, zrobiliśmy zakupy w sklepie osiedlowym. Żona prosiła mnie o krówki ukraińskie. Nie wiem jak się nazywają dokładnie ale są super. I to w zasadzie wszystko. Wyprawa skończyła się z chwilą wyjazdu. Co prawda przejazd autokarem jest bardzo atrakcyjny i integracyjny ale zawsze jest granica. Nie pamiętam jakiś specjalnych ekscesów na granicy. Wszystko musiało pójść sprawnie. O ile dobrze pamiętam to zdążyliśmy na pociąg 7:20 do Białegostoku. Za szybko się skończył ten wyjazd. Jak za każdym razem czułem niedosyt. I co musiałem zrobić? Oczywiście wrócić!\nAutor: andrzej56urbanski o 17:02 6 komentarzy:\nEtykiety: Czarnobyl, Kijów, Prypeć, Sławutycz\nWyprawa trzecia do Czarnobyla - wrzesień-październ...\nWyprawa druga do Czarnobyla - marzec 2011


Auta elektryczne i hybrydy coraz tańsze. Tak wynika z analizy niemieckich badaczy - WP Wiadomości\nAuta elektryczne i hybrydy coraz tańsze. Tak wynika z analizy niemieckich badaczy\nBadacze z University of Applied Sciences Trier w Niemczech przeanalizowali ich ceny, koszty eksploatacji i koszty ograniczenia emisji CO2.\nJak wynika z raportu „Journal of Cleaner Production” nr 212 z marca 2019 roku w ciągu ostatnich dziewięciu lat ceny samochodów elektrycznych i z napędem hybrydowym plug-in (baterie w tych autach – wyposażonych także w silnik spalinowy – ładowane są przy użyciu prądu z sieci elektrycznej) spadły odpowiednio o 63 i 24 proc. Maleją też koszty użytkowania samochodów elektrycznych i hybrydowych w porównaniu z ich tradycyjnymi odpowiednikami – rocznie o 14 i 26 proc. Jeśli do tego dorzucimy ograniczenie kosztów emisji CO2, to elektryfikacja transportu drogowego na dużo poważniejszą skalę jest tylko kwestią czasu.\nPrzykład idzie z Norwegii\nW Norwegii w 2018 roku udział wspomnianych samochodów w rynku wynosił już 31,2 proc. (kraj ten jest niekwestionowanym liderem na świecie w dziedzinie elektromobilności). W 2017 roku w Holandii było to 6 proc., a w Chinach, Francji i Wielkiej Brytanii – 1,5 proc.\nNiemieckie władze zakładają, że do 2022 roku po tamtejszych drogach będzie jeździł milion elektryków, a do 2025 – w zależności od tempa rozwoju rynku – od dwóch do trzech milionów.\nWedług dorocznego raportu Nationale Plattform Elektromobilität, w latach 2010-2017 łączna liczba pierwszych rejestracji samochodów elektrycznych w Niemczech wyniosła 131 tys., z czego 69 tys. przypadało na samochody elektryczne, a reszta na auta hybrydowe z wtyczką.\nDla porównania w Polsce na koniec kwietnia tego roku zarejestrowano 5,6 tys. samochodów elektrycznych, z czego 2 tys. stanowiły hybrydy typu plug-in w tym jedna z najpopularniejszych Toyota Prius Plug-in Hybrid.\nPo 150 tysiącach jest taniej\nAutorzy raportu „Journal of Cleaner Production” zakładają, że przy dalszym rozwoju technologii związanych z produkcją akumulatorów i innych elektrycznych komponentów napędu, a co za tym idzie obniżaniu kosztów produkcji, popularność samochodów elektrycznych i hybrydowych będzie dynamicznie rosła.\nTym bardziej, że maleją koszty ich użytkowania w porównaniu z tradycyjnymi odpowiednikami. Rocznie na poziomie 14 proc. (samochody elektryczne) i 26 proc. (hybrydy plug-in).\nZakładając, że auto jest eksploatowane przez 11 lat (150 000 km przebiegu) zakup elektryka czy hybrydy już dziś jest tańszy niż zakup auta z napędem spalinowym.


KASETONY ŚWIETLNE – REVIS – reklama wizualna\nReklama świetlna w naszym kraju, gdzie usłonecznienie wynosi średnio ok. 1500 godzin/rok, to dobry pomysł.\nZ jakich materiałów wykonujemy kasetony?\nZapraszamy do skorzystania z indywidualnej kalkulacji\nJeśli zależy ci, aby twój klient bez względu na porę dnia i nocy wiedział gdzie cię można znaleźć – pomyśl o reklamie świetlnej.\nKaseton świetlny dzięki zwartej konstrukcji i eleganckiej formie będzie przyciągał wzrok przechodniów i kierowców zarówno w dzień jak i po zapadnięciu zmroku. Szczególnie późną jesienią i zimą, kiedy dni są krótkie, ta forma reklamy ma duże znaczenie. Dobrze oznakowana firma, punkt gastronomiczny czy sklep daje gwarancję, że klient nie skieruje swoich kroków do konkurencji, a już na pewno chcąc skorzystać z naszych usług trafi pod właściwy adres.\nEnergooszczędne oświetlenie, które zapewniają moduły LED dobrane odpowiednio do konstrukcji i wielkości kasetonu zapewni dobrą widoczność Twojej reklamy nie narażając Cię na duże koszty energii. Na wykonane kasetony udzielamy 2 letniej gwarancji.\nW naszej ofercie znajdą Państwo kasetony tradycyjne zaopatrzone w lico z plexi lub nieco droższego, ale nietłukącego się poliwęglanu, kasetony z napinanym winylowym licem, a także eleganckie kasetony wykonane z dibondu.


Polsko, mamy nowego prezydenta! | bizior photography blog\nPolsko, mamy nowego prezydenta!\nWednesday, January 21, 2009 Posted in America\nDziś poczułem się jakbyśmy my – Polacy mieli nowego prezydenta. Swojego, własnego, czarnego Prezydenta. I nie chodzi mi tu o wszechobecne relacje amerykańskich stacji telewizyjnych, czy o to że równo w południe czasu EST trzeba było przerwać wszystkie czynności, aby zobaczyć zaprzysiężenie Baracka Obamy, ale o Nasze Ojczyste wydanie Wiadomości.\nChodzi o to, że poczułem się troszkę jakby to było jedno z najważniejszych wydarzeń dla Polski, przynajmniej tak ważne jak lot w kosmos lub rocznica śmierci Naszego Papieża. Pominę fakt prowadzenia Wiadomości przez tego pajaca Piotra Krasko, którego pamiętam jak jąkał się i cmokał podczas swojego pierwszego występu, ale sama oprawa Wiadomości była oprawiona tak pro-amerykańsko, że zacząłem się zastanawiać czy aby po cichu Polska nie połączyła się z USA… 19 minut z 26 zostało przeznaczone na relacje z zaprzysiężenia i innych ważnych rzeczy dotyczących Baracka Obamy. Czy my naprawdę nie mamy ważniejszych rzeczy w Polsce? Może, że waluty idą do góry, albo jakiś kryzys? A może chociaż to że Słowacja marznie bo nie ma gazu z Rosji?\nZastanawiam się, czy to zmiana władz Wiadomości a tym samym z braku laku takie “wydanie specjalnie”, czy Polacy są tak naiwni, że myślą że Amerykanie, którzy nawet nie wiedza gdzie Polska jest, zniosą wizy i decydując się na tarcze przeciwrakietowe w Polsce zainwestują gazyliony dolarów i tym samym sprawia, iż wskaźnik bezrobocia spadnie do 0 ?\nA tak na marginesie zobaczcie jak fajnie przysięga Nowego Prezydenta USA wyszła:\nTags: America, Poland, prezydent, USA\n« New York Knicks 103:105 Indiana Pacers Warsztaty Joe McNally 2009, Dobbs Ferry, NY »\nJanuary 23, 2015 - 3:09 AM\nernährungsplan muskelaufbau - TY for the great info! I would never have gotten this myself!