Wojsko dostanie nowe mundury polowe - DziennikZbrojny.pl\nStrona główna » Aktualności z Polski » Wojsko dostanie nowe mundury polowe\nPodczas wizyty szefa MON Mariusza Błaszczaka w Giżycku, na terenie 15. Brygady Zmechanizowanej, 22 maja br. podpisane zostały dwa kontrakty pomiędzy 3. Regionalną Bazą Logistyczną a PSO Maskpol S.A. na dostawę w latach 2020-2021 ponad 485 tys. (wraz z opcjami) kompletów mundurów polowych oraz mundurów polowych letnich. Łączna wartość obu zawartych umów to 248,7 mln PLN brutto, w tym 24,1 mln PLN przypada na części opcjonalne. W opublikowanych komunikatach nie podano natomiast trybu przeprowadzonego postępowania. Co ciekawe, 9 i 14 kwietniu br. 3. RBLog. unieważniła dwa konkurencyjne przetargi prowadzone od grudnia 2019 roku na dostawę ponad 850 tys. kompletów (wraz z opcją) mundurów polowych i polowych letnich. Przyczyną tej decyzji był brak środków na sfinansowanie zamówienia przez Zamawiającego z powodu konieczności poniesienia zwiększonych wydatków na zwalczanie zagrożenia epidemicznego koronawirusa SARS-CoV-2.\nJak możemy przeczytać w komunikacie Polskiej Grupy Zbrojeniowej S.A. opublikowanym w związku z podpisaną dziś umową, „mundury wz. 124P/MON oraz 124L/MON w kamuflażu wz. 93 Pantera są standardowym wzorem umundurowania Wojska Polskiego. Do produkcji tego typu mundurów wykorzystywane są tkaniny polskiego producenta”.\n„Zawarte dziś umowy to kolejny, trzeci już kontrakt mundurowy realizowany przez naszą firmę. Produkcja ponad 400 tys. mundurów umożliwia obłożenie na ok. 1,5 roku znaczącej części mocy wytwórczych w kilku zakładach produkcyjnych. Dostawy mundurów zrealizujemy w oparciu o własne szwalnie oraz we współpracy i istotnym udziale polskich firm z branży mundurowej. Planujemy także zatrudnienie dodatkowych kilkudziesięciu pracowników” – powiedział Adam Ogrodnik, prezes Zarządu PSO Maskpol S.A.\nPełen zakres i harmonogram planowanych dostaw, wraz z wartościami zamówienia (brutto) przypadającymi na poszczególne umowy przekazany redakcji przez Inspektorat Wsparcia Sił Zbrojnych jest następujący:\nUmowa na mundury polowe:\nw 2020 roku 100 000 kompletów na kwotę 51 243 030 PLN;\nw 2021 roku 130 695 kompletów na kwotę 66 972 038,85 PLN;\nz możliwością uruchomienia opcji w 2021 roku – 26 000 kompletów na kwotę 13 323 187, 80 PLN.\nMaksymalna wartość zamówienia za mundury polowe: 131 538 256, 65 PLN.\nUmowa na mundury polowe letnie:\nw 2020 roku 100 000 kompletów na kwotę 51 243 030,00 PLN;\nw 2021 roku 107 590 kompletów na kwotę 55 132 343,70 PLN;\nz możliwością uruchomienia opcji w 2021 roku – 21 000 kompletów na kwotę 10 761 036,30 PLN.\nMaksymalna wartość zamówienia za mundury polowe letnie: 117 136 410,00 PLN.\nPoniżej publikujemy zasadniczą treść uzasadnienia unieważnienia w kwietniu br. dwóch przetargów o których wspomniano we wstępie.\n„Po wszczęciu postępowania, w miesiącu marcu 2020 roku wystąpiła istotna zmiana okoliczności w stosunku do tych, które istniały w dacie publikowania ogłoszenia. Jest to zmiana o charakterze obiektywnym, powszechnie znana, na której wystąpienie Zamawiający nie miał żadnego wpływu. W związku z pojawieniem się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przypadków zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 i związanych z tym faktem zachorowań na COVID-19, został wprowadzony szereg rozwiązań prawnych, między innymi ustawa z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych, następnie nowelizacja tejże ustawy a także szereg rozporządzeń Rady Ministrów i Rozporządzeń Ministra Zdrowia, nakładających dodatkowe obowiązki, których wykonanie wymaga dużego nakładu środków finansowych. Dodatkowo także Minister Obrony Narodowej wydał szereg rozporządzeń i decyzji mających na celu zapobieganie, przeciwdziałanie i zwalczanie COVID-19. Wszystkie one wymagają dodatkowych nakładów finansowych. Część tych środków będzie pozyskiwana poprzez dokonywanie cięć w zaplanowanych wydatkach. Zamawiający w kwietniu 2020 otrzymał korektę środków finansowych nr 4/2020/Sr. Mat „Planu Zakupów Środków Materiałowych dla Sił Zbrojnych RP w latach 2021-2035 z uwzględnieniem 2020 roku”. Powyższa korekta na podstawie optymalizacji wykorzystania przydzielonych limitów wydatków do realizacji zadań wynikających z „decyzji 101/DG RSZ Ministra Obrony Narodowej z dnia 22 marca 2020 roku w sprawie przygotowania ośrodków kwarantannowych dla żołnierzy oraz pracowników resoru obrony narodowej”, uwzględnia przesunięcia środków finansowych z części zadań – mundur polowy oraz mundur polowy letni, na zakup podgłówków koszarowo-polowych, poszewek na podgłówki, piżam oraz materacy koszarowo-polowych niezbędnych do przygotowania ośrodków kwarantannowych dla żołnierzy oraz pracowników resoru obrony narodowej”. Korekta uwzględnia także zabezpieczenie Wojskowych Zgrupowań Zadaniowych (WZZ) i Zgrupowań Wspierających (ZW) wykonujących inne zadania na rzecz ochrony społeczeństwa i zabezpieczenia granic Rzeczypospolitej Polskiej w ramach zwalczania zagrożenia epidemicznego koronawirusa SARS-CoV-2.\nZ uwagi na powyższe uwarunkowania faktyczne (wystąpienie koronawirusa SARS-CoV-2), środki finansowe, które pierwotnie wg założeń miały zostać przeznaczone na zakup mundurów polowych oraz mundurów polowych letnich zostały w związku z korektą przeznaczone na zabezpieczenie potrzeb o obecnie najwyższym priorytecie jakim jest zwalczanie zagrożenia epidemicznego koronawirusa SARS-CoV-2.\nZ uwagi na powyżej opisane uwarunkowania faktyczne, dalsze prowadzenie tego postępowania jak również wykonanie zamówienia aktualnie nie leży w interesie publicznym. Obecnie priorytetem wszystkich służb, w tym także Ministra Obrony Narodowej jest prowadzenie działań mających na celu zwalczanie zagrożenia epidemicznego koronawirusa SARS-CoV-2. Żeby jednak takie działania skutecznie prowadzić potrzebne są środki finansowe. Środki finansowe jakimi dysponuje Minister Obrony Narodowej pochodzą z budżetu Skarbu Państwa. Konieczność przygotowania ośrodków kwarantannowych dla żołnierzy oraz pracowników resoru obrony narodowej jest skutkiem wystąpienia zagrożenia epidemicznego (aktualnie jest wprowadzony stan epidemii) jakim jest koronawirus SARS-CoV-2. Stąd też w celu realizacji tego zadania koniecznym jest pozyskanie środków finansowych poprzez przesunięcia z innych zaplanowanych wcześniej wydatków. Po wnikliwej analizie postanowiono (bez udziału Zamawiającego), że jednym ze źródeł finansowania takich ośrodków jak również zabezpieczenia Wojskowych Zgrupowań Zadaniowych (WZZ) i Zgrupowań Wspierających (ZW) wykonujących inne zadania na rzecz ochrony społeczeństwa i zabezpieczenia granic Rzeczypospolitej Polskiej w ramach zwalczania zagrożenia epidemicznego koronawirusa SARS-CoV-2 będą środki finansowe, które miały zostać przeznaczone na realizację dostawy mundurów polowych i mundurów polowych letnich.\nZ uwagi na powyższe uwarunkowania faktyczne i prawne zachodzą przesłanki do unieważnienia postępowania”.\nPodpisane 22 maja br. umowy zostały zawarte w rezultacie postępowania przeprowadzonego z pominięciem trybów konkurencyjnych, na podstawie art. 4 pkt.5 lit. b ustawy Prawo zamówień publicznych, ze względu na występowanie istotnego interesu bezpieczeństwa państwa.\nArtykuł uzupełniono o szczegółowy zakres i wartość zamówienia uzyskane z Inspektoratu Wsparcia Sił Zbrojnych.\nArtykuł uzupełniono o podstawę prawną przeprowadzonego postępowania, na podstawie informacji uzyskanej z 3. Regionalnej Bazy Logistycznej.\nMaskpol mundury mundury polowe


Militaria w POPkulturze – Kraków – Małopolskie Stowarzysznie Strzelców i Kolecjonerów Militariów\n7 października w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej w Krakowie odbyła się pierwsza edycja festiwalu „Militaria w POPkulturze”. Na wydarzenie złożyły się seminaria, wykłady, warsztaty, zajęcia na strzelnicy ASG. Swoje miejsce znalazły wystawy umundurowania, sprzętu wojskowego i oczywiście broni palnej. Główną ideą festiwalu było pokazanie tego w jaki sposób przedstawiana jest broń i wszystko co się z nią wiąże, w filmach, książkach i itp.Można było się dowiedzieć w jaki sposób powstaje scenografia do filmów wojennych oraz jakie błędy popełniają najczęściej ich twórcy. Wystawy sprzętu wojskowego i broni były logiczną konsekwencją takich założeń.\nMałopolskie Stowarzyszenie Strzelców i Kolekcjonerów Militariów skorzystało z zaproszenia prezentując w Artetece bogatą kolekcję broni palnej i akcesoriów takich jak, latarki, celowniki laserowe czy kolimatory. Zainteresowanie na naszym stoisku budziły nie tylko same eksponaty. Było sporo pytań, zarówno w temacie dostępności broni dla zwykłych obywateli i związanych z tym przepisów prawa, jak i dotyczących kalibru, zasięgu, czy zasady działania danej broni.\nOstatnim punktem festiwalu były warsztaty z obsługi i rozkładania/składania broni palnej.


Trwa II edycja konkursu „Zabytkomania”\nTrwa druga edycja konkursu filmowego „Zabytkomania”, organizowanego przez Narodowy Instytut Dziedzictwa we współpracy z Polskim Instytutem Sztuki Filmowej.\nW tym roku tematem przewodnim są Pomniki Historii, dlatego uczestnicy mają niepowtarzalną szansę, by po pierwsze poznać je bliżej, a po drugie - dzięki uniwersalnej formie filmowej - przyczynić się do popularyzacji tych prawdziwych arcydzieł architektury - mówi Agnieszka Gajc, koordynatorka konkursu.\nPonadto, do konkursu można zgłosić film związany z dziedzictwem niematerialnym, czyli tradycjami, obrzędami, zwyczajami, a także spot promocyjny dedykowany Europejskim Dniom Dziedzictwa.\nKonkurs skierowany jest do uczniów szkół gimnazjalnych i ponadgimnazjalnych, studentów i absolwentów szkół filmowych oraz pasjonatów zabytków i dziesiątej muzy. Celem konkursu jest rozwijanie pasji filmowej wśród młodych osób, połączone z upowszechnianiem wiedzy o zabytkach i lokalnym dziedzictwie kulturowym.\nZabytkomania to spojrzenie na zabytki znacznie szerzej, próba „odczarowania” dotychczasowego stereotypu wśród młodych ludzi, którzy postrzegają zabytki jako mało interesujące. Próba udana, gdyż uczestnicy ubiegłorocznej edycji pokazali, jak ciekawy może być zabytkowy cmentarz, że ruiny mają duszę, a legendy i ludowi twórcy stanowią doskonały materiał na film. Mamy nadzieję, że trwająca właśnie II edycja zachęci młodych filmowców do zmierzenia się z tym tematem – tłumaczy Beata Bauer, Kierownik Zespołu ds. organizacji kształcenia i upowszechniania wiedzy o dziedzictwie.\nTermin przyjmowania zgłoszeń do konkursu to 30 czerwca 2016 r.\nZapraszamy do konkursu i czekamy na dokument, reportaż, animację, spot promocyjny… To Wy wybieracie formę opowiadania o dziedzictwie kulturowym. My nagradzamy atrakcyjnymi nagrodami rzeczowymi i pieniężnymi - mówi koordynatorka Agnieszka Gajc.\nSzczegółowe informacje, regulamin oraz formularz zgłoszeniowy można znaleźć na stronie www.nid.pl\nKonkurs promowany jest spotem filmowym.\nKoordynatorka konkursu Zabytkomania\nŹródło - Narodowy Instytut Dziedzictwa - www.nid.pl


Facebook ma swój anonimowy komunikator - Rooms - Tabletowo.pl\nStrona główna » Oprogramowanie » Aplikacje » Facebook ma swój anonimowy komunikator – Rooms\nFacebook ma swój anonimowy komunikator – Rooms\nJuż dawno mówiło się, że Facebook ma w planach wydanie anonimowego komunikatora. Teraz okazuje się, że plany nie były blefem i oto przed Wami Rooms, czyli anonimowy komunikator będący zupełnie oddzielnym projektem. Ze względu na anonimowość nie ma miejsca dla Facebooka.\nJosh Miller, który jest twórcą przejętego przez Facebooka w styczniu serwisu Branch, stwierdził, że nie do końca chodziło o stworzenie platformy do zwyczajnych tajnych rozmów, ale takiej, gdzie spotkają się ludzie o pokrywających się zainteresowaniach. Idea ciekawa, ale bardziej ciekawi mnie, jak zareagują na to Internauci.\nJak wskazuje sama nazwa rozmowy będą prowadzone w pokojach, a właściciel – twórca danego pokoju będzie miał władzę nad tym, komu pozwala na dyskusję, a kogo wyprasza. Będzie decydować o wyglądzie pokoju (grafika w nagłówku), jego nazwie, ilości uczestników czy ograniczeniach wiekowych. Na myśl od razu przychodzą fora i anonimowe czaty (IRC i temu podobne), niegdyś bardziej popularne. Ci, którzy grywali na Kurniku również dostrzegą podobieństwa.\nWażne, że użytkownik legitymuje się pseudonimem, a do założenia konta jest potrzebny wyłącznie adres e-mail (do weryfikacji). Żadnego Facebooka, poleceń znajomym, udostępnień czy jakichkolwiek innych interakcji przez social media z jednym wyjątkiem. Ma być anonimowo. Nie trzeba ograniczać się do jednej ksywy. W każdym pokoju możemy mieć inny pseudonim.\nWarto wspomnieć, że system zaproszeń w Rooms zapowiada się nad wyraz ciekawie. Wykorzystano w nim niezbyt spopularyzowane (przynajmniej w Polsce) kody QR. Dany kod można udostępnić czy zapisać na urządzeniu. I to jedyne miejsce, gdzie Rooms spotyka się z mediami społecznościowymi. Przy chęci zalogowania się do czatu Rooms sprawdzi, jakie kody posiadamy i pozwoli nam przejść dalej. Co ciekawe aplikacja nie ogranicza się do samych kodów QR. Zamiast nich można zrobić zdjęcie jakiejś grafiki czy nalepki i „zeskanować” do systemu.\nW chwili obecnej aplikacja jest dostępna wyłącznie dla użytkowników systemu iOS (w wybranych, anglojęzycznych krajach). Nie wiadomo czy i kiedy powstanie wersja dla Androida.


Dlaczego chcemy lub nie chcemy Boga? | Racjonalista TV\nPublicystyka Ateizm Dlaczego chcemy lub nie chcemy Boga? Dlaczego chcemy lub nie chcemy Boga?\nAteizm, Edukacja, Filozofia, Nauka, Publicystyka, Religioznawstwo, Społeczeństwo\nPobierz PDF: Wersja do druku: Podczas jednej z rozmów z jednym z moich protestanckich znajomych dr Wojciechem Kralem, doszliśmy do wniosku że podział na antropocentryzm i teocentryzm jest zupełnie bez sensu. De facto bóg wzorowany na człowieku czy odwrotnie to niewielka różnica. Podstawowa zaś jest między światem w którym Bóg człowieczy zajmuje mało lub dużo miejsca. Dlatego na przykład mojemu wierzącemu przyjacielowi wizja średniowiecznych uczonych z ziemią, niebiosami i bogiem wydaje się sympatyczna, podczas gdy dla mnie ateisty wydaje się zbyt ludzka, wręcz nachalnie ludzka, natomiast pustka kosmosu działa kojąco. Może po prostu wierzymy w to co daje nam komfort? Może argumenty naukowe mniej tu znaczą niż psychiczna potrzeba?\nNie od dzisiaj wiadomo, że człowiek nagina świat do własnych wyobrażeń. Wielką karierę na tej obserwacji zrobił Immanuel Kant. Dlatego zamiast spierać się co jest bardziej sensowne argumentami, porozmawiajmy o ludzkich potrzebach i o akceptacji czy stopniu akceptacji tzw dużego wszechświata. Dr Kral nie upiera się przy antropomorfizmie Boga, a istnieniu Boga deistycznego trudno jest przeczyć także warto przenieść dyskusję na nowy poziom. Dlaczego chcemy lub nie chcemy by bóg wypełniał pustkę kosmosu?\nTagi: ateizm, bóg, kosmos Share : Poprzedni wpis\n20 stycznia 2016 at 21:50 - odpowiedz Panowie nie zauważyli że religie powstały już w czasach koczownictwa jeszcze przed rolnictwem !!\nNatomiast filozofia powstała w starożytnej Grecji w społeczeństwie osiadłym rolniczym i zhierarchizowanym, gdy pojawiła się arystokracja a więc warstwa ludzi, która nie musiała pracować, mogła się zająć filozofią, matematyką i sztuką. To prawda że filozofia wywarła wpływ na religię lecz nie na każdą religię. Np prawosławie i protestantyzm są mocno fideistyczne w odróżnieniu od katolicyzmu. Protestantyzm dogmatycznie wierzy w Biblie i odrzuca wszelką filozofię a nawet naukę!! Z kręgów protestanckich wywodzą się polscy kreacjoniści i krytycy teorii „Wielkiego Wybuchu” Prawosławie jest mocno nieufne wobec filozofii i nauki.\n21 stycznia 2016 at 16:45 - odpowiedz Mocno pan upraszcza.\nW protestantyzmie jest wiele rozmaitych nurtów duchowości. W katolicyzmie zresztą też. A czołowy polski kreacjonista biblijny to katolik – Maciej Giertych. (Nota bene profesor biologi, specjalista od genetyki populacyjnej.)\n20 stycznia 2016 at 22:11 - odpowiedz A w ogóle rozważania o relacjach filozofii i religii są dość jałowe jeżeli nie zdefiniuje się pojęć „religia” i „filozofia”. Bez tych definicji ta dyskusja jest niemal bezsensowna. Pan Napierała uważa że filozof zawsze jest materialistą. Jest to mocno kontrowersyjny pogląd wynika z niego że wspomniany Platon nie był filozofem bo wierzył w istnienie świata idei a idee są przecież niematerialne!! Jednak w każdym podręczniku filozofii przeczytamy że Platon był filozofem. Podobnie ma się sprawa z buddyzmem który podobno nie jest religią, jednak ideę reinkarnacji dusz raczej trudno przypisać do filozofii racjonalistycznej a tym bardziej materialistycznej !!\n21 stycznia 2016 at 02:24 - odpowiedz Wcale tak nie uważam.\n21 stycznia 2016 at 10:56 - odpowiedz Ale o którego konkretnie BOGA chodzi? …Jahwe – ze Starego Testamentu?


Patron | V LO im. A. Witkowskiego\nPlanowane oddziały 2019\nObóz integracyjny 2019\nProfesor August Witkowski – nasz patron\nDużo wiedzieć jest rzeczą piękną, ale nierównie ważniejsze jest umieć dowiedzieć się czegoś.\nBył umysłem jasnym i bezpośrednim. Myślał konkretnie i pewnie. Miał w sobie duszę prawdziwego badacza – nie potrafił nie zastanawiać się i nie szukać, nawet w potocznej rozmowie. Jego przebogate życie, to znakomity dowód, że człowiek, choćby dla najbardziej szczytnego celu, nie powinien zamykać się w suchych paragrafach cyfr, liczb, dat i procentów. Aby się spełnić, należy być otwartym na wszystkie dziedziny wiedzy, a w życiu codziennym zawsze mieć na uwadze człowieka, którego w chaosie i trudzie pracy tak łatwo czasem zgubić.\nTaki był Patron naszej Szkoły – profesor August Witkowski. Fizyk, a zarazem humanista. Swoje niezwykle pracowite życie niemal w całości poświęcił nauce. Był nie tylko wybitnym fizykiem , ale interesował się także filozofią, pięknie malował, pisał wiersze, komponował drobne utwory muzyczne.\nJako nauczyciel i przewodnik kolejnych pokoleń ludzi nauki miał w sobie duszę prawdziwego, wytrwałego i pomysłowego badacza. Ogromna wiedza, niezrównany talent krasomówczy\ni zdolności pedagogiczne sprawiły, że od pierwszej chwili przykuwał uwagę słuchaczy, budził szczery zapał do nauki\ni krzewił poszanowanie pracy.\nAugust Wiktor Witkowski urodził się 12 października 1854 roku w rodzinie urzędnika bankowego w Brodach w Galicji Wschodniej. W rodzinnym mieście ukończył szkołą ludową i cztery klasy gimnazjum, a dalsze nauki pobierał w szkole realnej we Lwowie. W 1872 roku otrzymał świadectwo dojrzałości. Wstąpił na lwowską Akademię Techniczną (późniejsza Politechnika), zapisując się na Wydział Inżynierii. Studia ukończył w 1877, uzyskując dyplom inżyniera i zaraz potem został asystentem przy Katedrze Geodezji. Jednocześnie wstąpił na Uniwersytet im. Jana Kazimierza, kończąc edukację pozytywnie zdanym egzaminem na nauczyciela matematyki i fizyki w szkołach realnych. Doceniając rozwijający się talent młodego fizyka, Wydział Krajowy ufundował mu zagraniczne stypendium. W berlińskim laboratorium profesora Hermana von Helmholtza i na seminariach profesora Gustawa Kirchoffa – sław ówczesnej fizyki – Witkowski pogłębił zainteresowanie przedmiotem, szczególnie w dziedzinie termodynamiki. Dwuletnie studia zagraniczne ukończył chlubnymi ocenami na świadectwie. W 1880 ogłosił wyniki swych pierwszych samodzielnych badań naukowych, publikując w periodyku ,,Annalen der Physik Und Chemie” artykuł „O prądach polaryzacyjnych”.\nPierwsze prace, wysoko ocenione przez Wydział Krajowy, spowodowały przyznanie kolejnego stypendium, tym razem w Anglii. W ojczyźnie najbogatszego źródła wiedzy fizycznej młody uczony miał szczęście zetknąć się ze światowej sławy fizykiem Wiliamem Thomsonem, późniejszym lordem Kelvinem. Obu uczonych, obok wytężonej pracy naukowej, połączyła również wewnętrzna, szczera nić sympatii.\nPo trzech latach zagranicznych studiów Witkowski powrócił do kraju i w 1881 roku objął stanowisko docenta fizyki w Wyższej Szkole Realnej w Dublanach. Oprócz prowadzenia zajęć i wykładów, wiele publikował. Rozprawy O cieple powstającym przy zwilżaniu ciał stałych, O kilku przypadkach ruchu cieczy zależnych od spójności oraz krótki podręcznik geografii fizycznej i meteorologii przyniosły mu duże uznanie. Podobnie jak popularne odczyty, niezwykle barwne i nieskazitelne pod względem stylu i dykcji. Szybko zdobył sobie sławę znakomitego prelegenta. Równie szybko piął się po szczeblach uniwersyteckiej kariery. W 1882 roku habilitował się na Politechnice Lwowskiej jako docent nauk fizycznych, a w dwa lata później został profesorem fizyki w Szkole Politechnicznej we Lwowie. W 1887 roku, a więc w wieku zaledwie 33 lat, był już profesorem zwyczajnym tej uczelni.\nRok później, po tragicznej śmierci Zygmunta Wróblewskiego, władze Uniwersytetu Jagiellońskiego zaproponowały Witkowskiemu objęcie opustoszałej Katedry Fizyki. Uczony zgodził się i w ten sposób do końca życia związał swe losy z krakowską Alma Matris.\nPo przeniesieniu się do Krakowa w życiu naukowca rozpoczął się najbardziej owocny okres. (…) Zaraz po objęciu Katedry Fizyki Witkowski zatroszczył się o jej wygląd. Skromny gabinet fizyczny zmienił w nowoczesny zakład naukowy, w którym nauczanie odbywało się już nie tylko w sali wykładowej, lecz przede wszystkim w pracowni. Sam układał treści ćwiczeń, skrzętnie uzupełniał zbiory naukowe, na użytek studentów przygotował i wydał Zbiór tablic matematyczno-fizycznych. Uwieńczeniem wieloletniego okresu wytężonej pracy badawczej było trzytomowe dzieło Zasady fizyki (1892-1912), prawdziwy klejnot polskiej literatury naukowej.\nWielkim dziełem Witkowskiego był utworzony z jego inicjatywy nowoczesny Zakład Fizyki (…). Nowoczesny Zakład otwarto przy ulicy Gołębiej w 1910 roku.\nUkoronowaniem naukowego i dydaktycznego dorobku Augusta Witkowskiego było wyróżnienie Orderem Żelaznej Korony III klasy, nadanym przez cesarza Franciszka Józefa I w 1910 roku. W tym samym roku profesor dostąpił najwyższego zaszczytu uniwersyteckiego – na rok akademicki 1910/11 został wybrany rektorem najstarszej polskiej uczelni.\nZmagając się z niedokrwistością serca i odrzucając lekarskie sugestie udania się na dłuższy urlop zdrowotny, Witkowski do ostatnich chwil swego pracowitego życia z niesłabnącym zaangażowaniem oddawał się sprawie nauki. (…) Jeszcze 17 stycznia 1913 roku czynił zapiski z pomiarów, lecz osłabiony chorobą, wcześniej zakończył pracę i udał się do domu. Dalszych badań już nie podjął. W cztery dni później Kraków obiegła żałobna wieść o zgonie uczonego. Na gmachu Collegium Physicum zawisła czarna chorągiew…\nProfesor August Wiktor Witkowski pochowany został w grobowcu rodzinnym w kwaterze Ł na Cmentarzu Rakowickim.\nDzieło, które rozpoczął profesor August Witkowskie znalazło kontynuatorów, a pamięć o wybitnym naukowcu na zawsze pozostała w świadomości pokoleń. Jeszcze za życia profesora, w 1909 roku grono jego przyjaciół i uczniów powołało komitet, który w uznaniu zasług Mistrza, utworzył Fundusz Stypendialny jego imienia. (…) W 1911 budynek Collegium Physicum, przez długie lata ,,oczko w głowie” profesora, otrzymał nazwę Collegium Witkowskiego.\nW dziesięć lat później, już w niepodległej Polsce, Państwowa I Szkoła Realna mieszcząca się przy ulicy Studenckiej, decyzją władz oświatowych z mieniła profil na Gimnazjum Matematyczno-Przyrodnicze. Czyż dla nowego typu szkoły mógł znaleźć się bardziej znamienity Patron? Od tej chwili ,,Witkowski” na stałe związał się z jedną z najlepszych szkół średnich w Polsce. I choć w ponurych latach stalinowskich imię Patrona próbowano wymazać z pamięci pokoleń (miast ,,Witkowskiego” oficjalnie wprowadzono wówczas nazwę Szkoła TPD –Towarzystwa Przyjaciół Dzieci), to o V Liceum nigdy nie mówiono inaczej niż ,,Witkowski”. Formalne przywrócenie Patrona nastąpiło w 1956 po przemianach ,,polskiego października”.\nFragmenty tekstu ,,Nasz Patron – profesor August Witkowskie” z księgi jubileuszowej ,,W Krakowie przy Studenckiej”


shiva92 - Tydzień. Wróciłeś na tydzień bym znów od nowa musiała cierpieć. Tym razem błagam nie wracaj bo nie przeżyje kolejnego\nshiva92 dodano: 10 maja 2011\nTydzień. Wróciłeś na tydzień, bym znów od nowa musiała cierpieć. Tym razem błagam nie wracaj bo nie przeżyje kolejnego rozstania. Nie potrafisz wrócić i kochać mnie ponad wszystko, nie potrafisz o mnie zadbać, nie zależy ci na moim szczęściu. Twoje starania kończą się na słowach, a przecież tak perfekcyjnie kłamiesz.\nshiva92 dodano: 9 maja 2011\nPrzecież wiedziałaś, że on z Tobą pogrywa, że on nie potrafi kochać. Wiedziałaś, że oszukuję. Co cię trzymało przy tym by wierzyć w to, że kiedyś będzie mu zależeć tak jak zależy tobie? Miłość. Przecież miłości nie ma. Już to ustaliliśmy.\nNie jestem w stanie pogodzić się z faktem, że wszytko w co wierzyłam to bzdury. Nienawidzę Cię za to, że odebrałeś mi wszystko w co wierzyłam. Miłość miała być taka piękna, taka czysta. Miałeś być jednym mężczyzną w moim życiu. Będziesz jedyną porażką. Żałuję, że kiedykolwiek Cie poznałam. Żałuję, że cała Ci się oddałam. W tym momencie już nic nie ma dla mnie wartości.\nZ mojej strony obsesja nie miłość. Z twojej kłamstwo nie miłość. Gorzka prawda- prawdziwej miłości nie ma.\nOn nigdy się nie zmieni. Albo skończysz to teraz albo będziesz całe życie przez niego cierpieć. Nie ma co się łudzić.\nWidzisz jak on szybko potrafi o tobie zapomnieć. Kolejny raz wystarczył mu jeden dzień. Ty leżysz w łóżku skołowana albo idziesz posiedzieć i popłakać na tą waszą starą ławkę by dławić się wspomnieniami. A on po raz kolejny idzie lansować się na miasto. Baw się dobrze.\nNie chcę już twojej chorej patologicznej miłości.\nZawsze wyobrażam sobie co robisz, gdy nie jesteś obok mnie, a zwłaszcza, gdy nie jesteś ze mną. Zastanawiam się czy siedzisz tak jak zwykle wpatrzony w monitor i nie zwracasz na nic uwagi. Zastanawiam się czy myślisz chociaż trochę o mnie. Zastanawiam się czy chociaż raz pomyślałeś, że mógłbyś zrobić dla mnie wszystko, wszystko by mnie odzyskać, by mnie mieć. Czy chociaż raz przeszło Ci przez myśl, że zasługuje na to byś zmienił swoje zachowanie w stosunku do mnie. Czy kiedykolwiek siedziałeś godzinami i czekałeś na jakąś wiadomość ode mnie.\nCzego tym razem chcę? Chcę chyba by stało się cokolwiek. Chcę usłyszeć całą prawdę. Każde kłamstwo rozebrane do prawdy. W końcu mogłabym siedzieć, płakać i mieć gdzieś cały świat. Ewentualnie mogłabym też zaakceptować jakiś cudowny gest, który udowadniałby, że miłość to nie kłamstwo. Ale ty wolisz żebym się męczyła. Lubisz to robić. Nie odezwiesz się, bo jesteś zbyt dumny by udowodnić, że to ma sens. Dlatego wciąż chodzą mi po głowie myśli, że to nie ma sensu. Widzisz wszystko to twoja wina!\nKiedyś zrobiłbyś wszystko by postawić na swoim. Dziś bez słowa odpuszczasz. Nawet nie próbowałeś przepraszać. Nie oczekuję, że przyjedziesz, dasz mi kwiaty, czekoladki i będziesz obiecywał, że się zmienisz, że nigdy więcej mnie nie okłamiesz, że będziesz o mnie dbał. W sumie cokolwiek byś nie powiedział teraz wszystko brzmi jak podłe kłamstwo. Nie stać cię na żaden gest, który udowodnił by mi, że się mylę. Nie zrobisz nic nadzwyczajnego, a twoje słowa, one już nie mają dla mnie znaczenia.\nCzemu ludziom tak łatwo żyć w zakłamaniu?\nJak bardzo żałosne jest przegrać jedyną rzecz na której nam zależy w życiu?


Sas: Cuprum Lubin to piekielnie waleczna drużyna! – KS CUPRUM LUBIN\nNiewidzialny bohater, przez swoich licznych fanów nazywany „dzikiem” – Maciej Sas. Tegoroczny debiutant w PlusLidze, ale zdążył już sobie zaskarbić sympatię i podziw, mimo że w statystykach go nie widać. Zapraszamy na wywiad z naszym libero!\nTo Twój pierwszy sezon w PlusLidze, jak się tu odnajdujesz?\nJeśli mam być szczery, to strasznie się stresowałem na początku przygotowań do sezonu. Z czasem stres minął i bardzo mi się spodobało. PlusLiga rządzi się swoimi prawami. Jestem podekscytowany, że mogę trenować i grać w Lidze Mistrzów Świata obok tak silnych zawodników.\nWystąpiłeś do tej pory we wszystkich meczach. Nie widać Cię w statystykach, ale na boisku robisz dużo dobrego. Odpowiada Ci rola “niewidzialnego bohatera”?\n,,Niewidzialny bohater,, to może zbyt mocne określenie. Przyznam jednak, że mi to odpowiada. Moim marzeniem było wystąpienie na boiskach PlusLigi i nie jest ważne, w jakiej roli. Cieszę się z każdej szansy, którą dostaję, i staram się wykorzystać ją w stu procentach.\nJak Ci się układa współpraca z Kamilem Szymurą?\nTo czysta przyjemność! Kamil, mimo młodego wieku, jest już doświadczonym zawodnikiem na swojej pozycji i nie ukrywam, że zdarza mi się podpytać o cenne boiskowe rady. Myślę, że dobrze uzupełniamy się jako libero, co daje dużo korzyści drużynie.\nCzy pierwsze zwycięstwo (ze Ślepskiem Suwałki) zmieniło coś w Waszym podejściu do gry?\nNa pewno utwierdziło nas w przekonaniu, że jesteśmy naprawdę silnym zespołem i że nasza gra z PGE Skrą czy Projektem Warszawa to nie był przypadek. Nie da się ukryć, że potrzebowaliśmy tego zwycięstwa jako drużyna, ponieważ scaliło nas jeszcze bardziej.\nW jakich trzech słowach opisałbyś zespół Cuprum Lubin?\nPiekielnie waleczna DRUŻYNA.\nMasz spore grono fanów, co widać na klubowych social mediach. Co daje Ci wsparcie tak dużej liczby osób?\nOgromnie się cieszę, że mam tak wielkie wsparcie rodziny i przyjaciół. Daje mi to dodatkową siłę i motywację. Jestem im bardzo wdzięczny, że naprawdę we mnie wierzą.\nNa zakończenie, jakie masz nastawienie przed sobotnim meczem z GKS-em Katowice?\nPo porażce w Zawierciu czujemy pewien niedosyt. Na mecz z Gieksą wyjdziemy z bojowym nastawieniem i zamiarem zgarnięcia pełnej puli punktów. Oczywiście zdajemy sobie sprawę, że Katowice są naprawdę mocnym zespołem. To z pewnością będzie bardzo trudne spotkanie dla obu ekip. Korzystając z okazji, chciałbym zaprosić wszystkich kibiców z Lubina do hali na to widowisko i mam nadzieję, że wspólnie podniesiemy ręce w geście triumfu!\n#KGHM, #plusliga, #siatkówka, #wywiady, cuprum lubin, KGHM Polska Miedź, lubin, Maciej Sas, miedziowi, new season, sezon 2021/2022, volleyball\nDrugie zwycięstwo na własnym terenie!


[G] C7P ProModel 1:25\nPrzedstawiam kolejny model, który w ostatnim czasie zasilił moją kolekcję\nWycinanka już pełnoletnia, ale wg mnie nie odbiega od współczesnych standardów. Modeldobrze spasowany i bardzo przyjemny w sklejaniu.\nOczywiście wszystkie błędy i niedociągnięcia to moja wina, wiem, że wiele rzeczy można wykonać lepiej, czy inaczej (reflektory, siatki, nity...)\nMimo wszystko zapraszam do ogladania i polecam do sklejania\nSklejone ładnie i czysto. Brawo!\nAle jakość opracowania nie powala. To, że wszystko pasowało, nie oznacza, że model jest dobry. Uproszczenia walą po oczach. Mi by było szkoda czasu. Ale nie przejmuj się - ja mam świra na punkcie wrześniowego sprzętu. Ciesz się dobrze wykonaną swoją robotą.\nAktualny czas: 25-01-2021, 09:03 Polskie tłumaczenie © 2007-2021 Polski Support MyBB


Kożuch damski - Piszemy opinie o wiodących firmach | 100% prawdy!\nStrona główna > Biznes > Krawcowa > Kożuch damski\nPrędko uzyskałam informacje, iż jestem w stanie zdobyć taką za nawet 150 złotych tylko niekoniecznie jej jakość spełni moje oczekiwania. Ma to związek przede wszystkim z kiepską jakościowo skórą. Zdecydowanie doskonalsze są produkty powyżej 250 złotych – takie jest moje doświadczenie.\nDo niedawna byłam przekonana, iż kożuch damski to produkt, który nie jest zarezerwowany dla mnie. Mój pogląd na całą sprawę zmienił dopiero sklep internetowy http://leather4you.pl/kobieta/36-kozuch-damski.html, jakiego propozycja okazała się niezmiernie konkurencyjna. Zrealizowałam u nich swoje zamówienie. Jestem niesamowicie zadowolona i mogę śmiało polecić wszystkim niezdecydowanym ten sklep!\nKurtka skórzana damska, którą niedawno sobie upatrzyłam kosztuje około 550 złotych. Mój mąż był najpierw zaszokowany wysoką ceną, ale potem się z nią nieco oswoił. Pokazałam mu ową kurtkę w sklepie i szybko doszedł do podobnego wniosku jak ja: jest warta własnej ceny.\nPostanowiłam kupić w tajemnicy dla mojego męża kurtkę. Spodobały mi się najpierw kurtki skórzane męskie, co do jakich miałam pewność, iż mu zarówno przypadną do gustu. Póki co nie zdecydowałam się na kupowanie, albowiem to jednakże kilkaset zł do wydania, a nie chcę, aby mój prezent okazał się nietrafiony.\nZ mojej perspektywy niesłychanie ciekawą propozycję stanowią kożuchy, które są także lekkie, jak i gwarantują, że jest nam faktycznie ciepło nawet w zimę. Sprawdziłam niedawno oferty lokalnych sklepów z odzieżą i w żadnym z nich nie odszukałam kożuchów.\nPolecam z własnego doświadczenia płaszcze skórzane, które zostały wykonane z włoskiej skóry licowej. Na Waszym miejscu nie brałabym pod uwagę jakichkolwiek innych produktów, albowiem tylko te są godne zainteresowania.


Zbigniew Rau ministrem spraw zagranicznych. Zastąpił Jacka Czaputowicza - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaZbigniew Rau ministrem spraw zagranicznych. Zastąpił Jacka Czaputowicza\nZbigniew Rau (na zdjęciu) nowym ministrem spraw zagranicznych. (PAP, Roman Zawistowski)\nMateusz Morawiecki na konferencji prasowej ogłosił, że wiadomość o tym, że Jacek Czaputowicz rozstaje się z ministerstwem spraw zagranicznych, była znana już od jakiegoś czasu. Dlatego też już od ponad miesiąca trwały negocjacje, kto przejmie schedę po ustępującym ministrze.\n- Zaproponowaliśmy tę funkcję już jakiś czas temu panu przewodniczącemu komisji ds. zagranicznych w Sejmie panu profesorowi Zbigniewowi Rauowi - tłumaczył premier i dodał, że Rau przyjął tę propozycję. Zapewnił również, że ta nominacja była konsultowana z prezydentem Andrzejem Dudą, który również ma wpływ na politykę zagraniczną państwa.\nZbigniew Rau pełnił stanowisko wojewody łódzkiego w latach 2015-2019. Od października 2019 roku jest natomiast posłem IX kadencji Sejmu, gdzie przewodzi pracom sejmowej komisji do spraw zagranicznych.\nZ wykształcenia natomiast Rau jest profesorem prawa. Ukończył studia na Uniwersytecie Łódzkim w 1977 roku. Trzy lata później wstąpił do "Solidarności".\nPrzed polityczną karierą działał aktywnie na ścieżce nauki: pracował na wielu uniwersytetach m.in. w USA, Wielkiej Brytanii oraz w Niemczech, a także w Polsce.\nWcześniej przed godziną 12 resort spraw zagranicznych ogłosił, że ze stanowiska zrezygnował Jacek Czaputowicz. W komunikacie wytłumaczono, że ustępujący minister okres po wyborach prezydenckich uznał za najlepszy na opuszczenie MSZ.\n"Minister wcześniej stwierdził, że po wyborach prezydenckich jest dobry moment na zmianę na czele polskiej dyplomacji oraz wyraził przekonanie, że jego następca będzie kontynuował dotychczasową linię i sprzyjał dalszemu umocnieniu pozycji Polski na arenie międzynarodowej" - podano w komunikacie.\nW ostatnim czasie MSZ był krytykowany za organizację wyborów prezydenckich za granicą. Były liczne problemy z dostarczeniem i odebraniem pakietów do głosowania korespondencyjnego. Wyborcy mieli także wątpliwości, czy karty są dobrze zabezpieczone. PKW odbijała piłeczkę i przekonywała, że za to co dzieje się za granicami Polski odpowiada właśnie resort spraw zagranicznych.\n- To fatalny moment na rezygnację ministra spraw zagranicznych. Polska powinna teraz przewodzić Europie w sprawie kryzysu na Białorusi. To nie czas na odchodzenie z ministerstwa, a na pracę po 18 godzin dziennie - komentował rezygnację Czaputowicza były szef MSZ Jacek Sikorski w rozmowie z money.pl.\nTo było kolejne odejście z rządu w krótkim okresie. We wtorek najpierw swoje odejście ze stanowiska ministra zdrowia ogłosił Łukasz Szumowski, a kilka godzin później z resortem cyfryzacji pożegnała się Wanda Buk. Ta ostatnia szybko znalazła zatrudnienie w Polskiej Grupie Energetycznej na stanowisku wiceprezesa.\nW poniedziałek natomiast z resortem zdrowia pożegnał się wiceminister Janusz Cieszyński. Swoją dymisję ogłosił za pośrednictwem Facebooka.\nmoże do końca kadencji zacznie się odnajdywać w swojej robocie :) teoria z praktyką nie zawsze idą w parze. No ale powodzenia.\nKolejny fachowiec w rządzie . Profesor prawa i pracownik naukowy to rzeczywiście predyspozycje do takiej funkcji . Żenada .\nSami swoi. Prawnikiem to on niewątpliwie i jest. Widocznie z Prezesem poznali się pracując w bibliotece uniwersyteckiej. A z zarządzeniem Państwem ma tyle wspólnego co słoń z baletem. A że bywał na Zachodzie to go i nobilituje do rządzenia Państwem.\nlepiej sie zajac sprawamy w kraju,a co sie dzieje za miedza,to zostawmy sasiadowi\nPiS ma samych fachowców od wszystkiego : Sasin, Czarnecki, Suski, San Escobar i inni. Ten tylko uzupełni kolekcję.


Warta Poznań 2:1 Wisła Kraków skrót z meczu (21.11.2020). Wynik, wideo i bramki\nWarta Poznań 2:1 Wisła Kraków skrót meczu (21.11.2020)\nWarta Poznań - Wisła Kraków skrót meczu\nZapraszamy do obejrzenia skrótu z meczu Warta Poznań - Wisła Kraków, który odbył się dnia 21.11.2020 20:00. Nasz portal oferuje również skróty i wideo z innych meczów rozgrywanych w ramach takich rozgrywek jak PKO BP Ekstraklasa. Już teraz możesz zobaczyć pozostałe materiały wideo i skróty meczów rozegranych w ramach jednej z najpopularniejszych dyscyplin sportowych jaką niewątpliwie jest Piłka nożna. Obejrzyj najciekawsze sytuacje, gole i skrót ze spotkania Warta Poznań - Wisła Kraków i sprawdź co wydarzyło się w zakończonym wydarzeniu. Nasza strona każdego dnia prezentuje bogaty wybór materiałów wideo z różnych dyscyplin i rozgrywek sportowych.


USA/Po posiedzeniu Fed nieduże zmiany S&P 500, po wynikach Apple tracił Nasdaq - WP Finanse\n"Prawdopodobnie najważniejszą widomością mającą a negatywny wpływ na rynek były dzisiaj wynik Apple. Spółka po raz pierwszy od bardzo dawna zanotowała spadek przychodów" - ocenił w CNBC Jack Ablin, dyrektor inwestycyjny w BMO Private Bank\nZysk na akcję Apple wyniósł w I kwartale 1,9 USD wobec prognozowanych 2 USD. Przychody amerykańskiego giganta na poziomie 50,6 mld USD okazały się w tym okresie niższe od prognozowanych 51,97 mld USD. Przychody spadły o 13 proc. w porównaniu z analogicznym okresem rok temu. W I kwartale sprzedaż Apple spadła w porównaniu z analogicznym okresem rok temu - pierwszy raz od 2003 roku. Spółka zapowiedziała zwiększenie dywidendy o 10 procent - do 57 centów na akcję.\nPrzychody Twittera w I kwartale 2016 roku okazały się o 13 mln USD mniejsze od oczekiwanych - wyniosły 594,5 mln USD wobec prognozowanych 607,5 mln USD. Skorygowany zysk spółki wyniósł w tym okresie 15 centów na akcję wobec prognozowanych 10 centów. Twitter szacuje przychody w II kwartale na 590 mln - 610 mln USD, dużo poniżej prognozowanych przez analityków 678 mln USD.


Ciasteczka z ziemniakami | Kuchnia co dnia\nDziś na szybko ciasteczka, ale takie szczególne, bo z wykorzystaniem ziemniaków. Ja użyłam pozostałych z obiadu, bo takie również się nadają. Ciasteczka półkruche z ziemniakami.\n- 250 g mąki pszennej (u mnie typ 450)\n- 4 mniejsze ugotowane ziemniaki i poduszone\nForma: blacha od piekarnika/ lub specjalna forma płaska do ciasteczek\nWszystkie składniki na ciasto przekładam do miski i zagniatam. Następnie wałkuję dość cienko i wycinam z nich za pomocą foremek różnego kształtu ciasteczka. Układam na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Wkładam do nagrzanego piekarnika.\nCzas pieczenia: około 20 minut/ po 10 minutach wyłączyć dolną grzałkę\nPiekę do lekkiego zarumienienia. Jeszcze ciepłe oprószam cukrem pudrem. Można też je podać z dodatkiem konfitury. Ciasteczka wychodzą miękkie i takie też są kolejnego dnia.\nMela Nika 17 lutego 2016 14:35\nżaneta serocka 20 lutego 2016 13:32\nooo takich ciasteczek nie znałam, apetyczne\nSzpilka ta 23 lutego 2016 18:49\nz ziemniaków takie urocze cuda? Ale fajny przepis, moja mama robi często sernik z ziemniakami, którzy bardzo lubią wszyscy :)


Nie ma to jak... - wiocha.pl absurd 3706\ncudowna dziura pod pachą w powyciąganym swetrze...\nanonimXD 11-01-18, 10:25 Zgłoś\nDodano: 2011-01-18, 10:25:15 przez: anonimXD\ndobrze że śierść nie wystaje...żal\nNo faktycznie - wieeelka mi wiocha...Szał.\nPrzynajmniej smród może wylecieć :)\nBuhahahahaha! To dopiero jest LANS!!! :D\nhahhahahhahah^^ o jeeezu:D hahahhahah^^ żenada;D\ndziura jak w Titanicu:p\nhah! to sie nadaje na główna


Dzień Flagi Rzeczpospolitej Polskiej - Seniorzy24\nThis event is running from 2 maj 2015 until 2 maj 2022. It is next occurring on 2 maj 2022\nDzień Flagi Rzeczpospolitej Polskiej to święto wprowadzone na mocy ustawy z dnia 20 lutego 2004 roku. Obchodzone jest ono między 1 maja – Świętem Pracy, a 3 maja – Świętem Narodowym 3 Maja.\nRównocześnie z Dniem Flagi obchodzimy Dzień Polonii oraz Polaków za Granicą.\n2 maja nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy, niemniej jednak ze względu na sąsiedztwo dwóch dni wolnych, bardzo często pracodawcy decydują się na przydzielenie pracownikom dnia wolnego.\nW Dniu Flagi rzeczypospolitej Polskiej każdego roku odbywa się wiele akcji i manifestacji patriotycznych.\nW ostatnich latach powszechną praktyką stało się noszenie tego dnia Kokardy Narodowej. Zwyczaj ten zaczęto propagować w czasie prezydentury Lecha Kaczyńskiego i jest kultywowany także przez obecnego prezydenta Bronisława Komorowskiego.


Bloomberg: Marne szanse Putina na kolejny kontrakt z Chinami - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 26-08-2015, 14:32\nGospodarczy zwrot Rosji w stronę Chin czeka największa do tej pory próba, donosi agencja Bloomberg.\nWładimir Putin ma niewielkie szanse na podpisanie w czasie jego przyszłotygodniowej wizyty w Pekinie drugiego kontraktu gazowego. Wprawdzie Gazprom twierdzi, że rozmowy między oboma partnerami idą w dobrym kierunku, to jednak szereg czynników sprawia, że Chiny nie spieszą się do zawarcia porozumienia, które uczyniłoby z nich największego klienta rosyjskiego potentata gazowego. W ciągu roku ceny ropy spadły o 50 proc., spowolnienie gospodarki Państwa Środka pogłębia się, a do tego dochodzą komplikacje związane z prowadzoną tam kampanią antykorupcyjną.\n- To nie są warunki, w których Chiny czułyby się komfortowo, zawierając kolejny kontrakt gazowy – zauważał w rozmowie z Bloombergiem Keun-Wook Paik, specjalista think-tanku Oxford Institute for Energy Studies.\nChiny zmagają się z nadwyżką mocy produkcyjnych w sektorze przemysłowym, skutkami wyhamowania inwestycji w sektorze nieruchomości, ogromnymi wahaniami notowań na rynku kapitałowym oraz karuzelą stanowisk we władzach najważniejszych spółek paliwowych. Według Aleksandra Gabujewa z instytutu Carnegie Moscow Center nowi menedżerowie niechętnie będą podejmować decyzje obarczone ryzykiem.\n- Umowy z Rosją należą do ryzykownych, zważywszy na nałożone na kraj sankcje, dewaluację rubla i ciągłe zmiany w systemie podatkowym – oceniał Aleksander Gabujew.\nChoć dobre relacje polityczne z Moskwą są ważne dla Pekinu, to jednak w celu ich utrzymania Chińczycy nie poświęcą interesów gospodarczych, dodaje ekspert. W listopadzie Rosja i Chiny podpisały ramowe porozumienie w sprawie 30-letniego kontraktu na dostawy gazu. Na jego podstawie ma zostać zbudowany gazociąg łączący Chiny z Zachodnią Syberią. Podpisanie porozumienia nastąpiło po tym, jak w związku z konfliktem na Ukrainie wyraźnemu pogorszeniu uległy stosunki Rosji z Zachodem.\nPekin , Ważne , Chiny , Umowa , Rosja , System , Surowce\nPuls Inwestora / Surowce / Bloomberg: Marne szanse Putina na kolejny kontrakt z Chinami


Maski - Kroniki Fantastyczne - Besitariusz, Bohateroeie, Śwaty fantasy, krainy, dark fantasy, horror, wampiry, wilkołaki\n[blok]Przed gębą nie ma ucieczki…\nOtworzyła oczy. Nie pojmowała gdzie jest, co się z nią stało, ani nie miała pojęcia, kim właściwie jest. Wyciągnęła przed siebie drobną, jasną dłoń i przez chwilę zastanawiała się, czy faktycznie do niej należy. Zacisnęła palce i wyprostowała. Bez wątpienia była to jej ręka. Dotknęła twarzy. Szybkim ruchem zerwała z siebie kołdrę i zwinnie zeskoczyła z łóżka. Zaczęła się rozglądać po mieszkaniu. Choć małe, było dobrze urządzone. W szafie znalazła rzeczy, które, o dziwo pasowały na nią jak ulał. Zauważyła też męskie ubrania, więc zaczęła się zastanawiać, do kogo mogą należeć. Z zaciekawieniem zaczęła się rozglądać po mieszkaniu, które wedle wszelkiego prawdopodobieństwa należało do niej. Znalazła wreszcie łazienkę. Spojrzała w lustro – spoglądała na nią młoda kobieta przeciętnej urody, w wielu około dwudziestu kilku lat; średniej długości miedziano-złote włosy okalały jej twarz a w kocich zielonych oczach czaiły się dziwne błyski.\nZeszła schodami w dół. Była noc. Księżyc w pełni oświetlał drogę tak, że nawet uliczne lampy były zbędne; na niebie nie widać było ani jednej chmurki.\nSkręciła w najbliższą uliczkę. Jej kroki odbijały się głośnym echem, burząc nocną ciszę. Nie poznawała niczego, nie poznawała nawet samej siebie.\nNagle stojący nieopodal kosz na śmieci przewrócił się z głośnym trzaskiem a echo zwielokrotniło ten odgłos, niosąc go długo po opustoszałej ulicy. Serce zaczęło jej bić jak oszalałe a ciałem wstrząsnął dziwny dreszcz. Czuła, że ktoś ją obserwuje...\nNagle zza śmietnika z dzikim wrzaskiem wyskoczył przerażony kot. Odetchnęła głęboko i zaśmiała się sama z siebie. To pewnie sen. Znajduje się pewnie teraz na pograniczu jawy i snu, dlatego to wszystko wydaje się takie realne, pewnie jej chory umysł płata jej figle. Poszła dalej.\nKątem oka zauważyła, że w bocznej uliczce przemknął jakiś cień. Zamarła w bezruchu. Z duszą na ramieniu postąpiła kilka kroków i zajrzała w nieszczęsną uliczkę. Pusto. Znów ma jakieś zwidy. Coś jednak ją ciągnęło w tamtą stronę. Nie potrafiła tego wytłumaczyć... Po prostu czuła, że musi tam pójść, że coś ją woła...\nMimowolnie przyspieszyła kroku. Wtem zatrzymała się. Teraz już wyraźnie czuła czyjąś obecność. Oblał ją zimny pot. Każda sekunda wyczekiwania dłużyła jej się niemiłosiernie długo. Nagle, jakby znikąd, w półmroku pojawiły się trzy sylwetki. Nie wiedziała, czy ma większą ochotę dać się ponieść swojej ciekawości, czy też uciekać jak najdalej stąd. Poczuła lekki zawrót głowy, świat zawirował jej przed oczami, dziwny ból zaczął rozsadzać czaszkę.\nUsłyszała w swojej głowie dziwne głosy, w języku, którego nie znała, którego nie potrafiła zrozumieć. Stała lekko zamroczona, gdy stwory zaczęły się zbliżać - jakby płynęły w powietrzu tuż nad powierzchnią ziemi.\nDziewczyna niewiele myśląc odwróciła się na pięcie i rzuciła się do ucieczki w kierunku, z którego przybyła. Biegła właściwie na oślep, nie pamiętając nawet domu, z którego wyszła. Jej szybkie kroki raz po raz odbijały się głośnym echem po opustoszałej okolicy. Przerażona biegła przed siebie, co chwilę oglądając się za siebie, lecz nikogo nie zobaczyła. Nie widziała nikogo, lecz mimo to czuła, że *Oni* są w pobliżu, że gdyby tylko chcieli, bez trudu by ją dopadli.\nPoczuła uderzenie, jakby wpadła na coś twardego, co omalże nie spowodowało, że upadła, lecz na szczęście przytrzymały ją mocne, męskie dłonie...\nSpojrzała na człowieka, z którym się zderzyła. Młody, przystojny, dobrze zbudowany. Na jego piersi widniała policyjna odznaka.\n- Gdzieś ty była?! Myślałem, że oszaleję ze zdenerwowania, gdy zobaczyłem, że drzwi są otwarte na oścież a ciebie nie ma w środku! – mówiąc to potrząsał nią gwałtownie a gdy skończył, mocno ją przytulił.\n- Ja... – próbowała coś powiedzieć, lecz zamilkła znów *Ich* widząc.\nPuścił ją i natychmiast się odwrócił w ich stronę. Też ich zobaczył. Ciarki przeszły mu po plecach. Przerażenie sięgnęło zenitu, gdy zauważyła, że oczy całej trójki jarzą się czerwonym blaskiem. Powoli, wciąż sprawiając wrażenie jakby płynęli w powietrzu, zaczęli się zbliżać.\nWreszcie światło latarni nieco ich oświetliło – dwóch mężczyzn i kobieta; skórę mieli tak jasną, że prawie przeźroczystą. Porozumiewali się. Wiedziała, że coś do siebie mówią, chociaż nie wydali z siebie żadnego dźwięku.\nZnów to łaskotanie u podstawy czaszki, ten dziwny ból rosnący z każdą chwilą. Te głosy... Mówią... Nakazują... Nie rozumie ich, ale czuje, co chcą jej powiedzieć... Ból... Mocny, pulsujący ból, rozprzestrzeniający się po całym ciele, sięgający aż koniuszków palców... Oni coraz bliżej i bliżej... Policjant podnoszący broń... Głosy... Nakaz... Wołanie... Pistolet sam wyrywający się z jego rąk i upadający tuż pod jej stopami... Ból... Ból nie do wytrzymania...\nGdy postaci zaczęły się zbliżać, wyciągnął broń i skierował ją w stronę najbliższego stwora. Stwora, bo nie wiedział kim do jasnej cholery oni są. Wiedział tylko jedno – to na pewno się są ludzie.\nMimo tylu lat spędzonych w policji, tylu niebezpiecznych akcji, mimo swojego doświadczenia w ekstremalnych sytuacjach, nie potrafił opanować drżenia rąk.\n- Stać, bo strzelam! – krzyknął głosem, który zabrzmiał mniej pewnie aniżeliby chciał.\nStwory nic sobie z tego nie robiły. Co gorsza, jak zauważył, z dziewczyną zaczęło się dziać coś dziwnego: zbladła, stała nieruchomo, bezgłośnie poruszała ustami.\nNagle przycisnęła mocno dłonie do uszu i wydała z siebie przeraźliwy krzyk. W tym momencie broń jakby na rozkaz istot po prostu wyleciała mu z rąk! Jak ogłupiały patrzył, gdy poleciała w stronę dziewczyny, nie mogąc uwierzyć własnym oczom. Trójka stworów była już niebezpiecznie blisko.\nDziewczyna szybkim ruchem schyliła się po broń leżącą u jej stóp.\n- Tak, zabij je!\nNie wahając się ani chwili celnymi strzałami opróżniła cały magazynek, po czym niedbale odrzuciła broń gdzieś w bok.\nPodeszła bliżej i przez chwilę przyglądała się swojemu dziełu. Zmasakrowany mężczyzna nie dawał znaku życia. Jej oczy zaczęły się jarzyć czerwonawym blaskiem...\nKsiężyc w pełni raz po raz wyglądał zza chmur. Gdzieś w lesie, z dala od ciekawskich oczu płonęło ognisko. Kilka postaci stojących wokół niego, wykonywało dziwne ruchy, jakby tańczyło do nie słyszanej przez nikogo, z wyjątkiem ich samych, melodii. W powietrzu unosił się zapach ziół znanych tylko nielicznym i tylko przez nielicznych mogących zostać znalezionymi. Ciszy nie przerywało nic z wyjątkiem szumu wiatru i pohukiwania sowy. Istoty tańczące przy ognisku nie wydawały z siebie najmniejszego dźwięku. Nawet szelest ich ubrań zdawał się wtapiać w tchnienie nocy i miarowy oddech lasu.\nTak… To była ta noc. Jedna na sto lat, podczas której świat ludzi i duchów prawie przenikał się i pozwalał na kontakt ze stworzeniami z zaświatów. Stworzeniami, które mogły zdradzić najbardziej strzeżone sekrety świata lub też zabić, skazując duszę na wieczną tułaczkę między światami.\nDzisiaj Matka Natura obdarzała Mocą szczodrze jak nigdy….\nNoc… Jedna na 100 lat… Ale tylko nieliczni wiedzieli, że to właśnie dzisiaj. Większość zwykłych śmiertelników spała, tylko ci, posiadający tak zwany szósty zmysł - zmysł magii, czuli zaniepokojenie, a tylko ci, którzy posiadali Moc, potrafili skorzystać z nadarzającej się okazji.\nTańczący nic sobie nie robili z cieni, które przemykały obok nich. To jeszcze nie czas… To jeszcze nie czas… To tylko zwidy, rządne krwi demony, ogarnięte wściekłością upiory. Ale na nich nie można zwracać uwagi… Kolejna garść skruszonych ziół rzucona na pastwę płomieni, ogień chciwie pożerający okruszyny, kolory, pachnący lasem dym…\nA wtedy on, który przez kilka godzin motał się na posłaniu, nie mogąc zmrużyć oka, wyszedł przed swój dom, wdychając głęboko nocne powietrze. Woń lasu nasycona pierwiastkami Mocy zawróciła mu w głowie tak, że omalże nie upadł. Przytrzymał się drzewa i przez chwilę oddychał ciężko, próbując opanować zamroczenie. Z niedowierzaniem otrząsnął się, odganiając senne mary, które pojawiły się w na skraju jego pola widzenia. Postanowił się przejść. To wszystko przez zmęczenie. Wciąż tylko praca, powrót do domu i sen... Wciąż to samo, niekończące się koło... Niemożliwe, by tylko na tym skupiało się życie. Przecież musi być coś więcej, prawda? Kiedyś miał marzenia, nawet do nich dążył, ale rozpłynęły się w wichrze upływających lat i wzrastającej ilości obowiązków. Nagle z zamyślenia wyrwała go dziwna woń. Była przyjemna, o nieco korzennym zapachu. Poszedł w stronę, z której, jak mu się wydawało, dochodził zapach.\nPrzedzierał się przez dzikie zarośla, co chwilę odwracając się zaniepokojony. Raz za razem wydawało mu się, że coś czai się na niego tuż za polem jego widzenia, lecz gdy się odwracał, nikogo nie widział. Pierwsze co ujrzał, to blask ogniska, następnie usłyszał cichy śpiew, czy może mamrotanie w nieznanym języku. Przeraziły go dziwne postaci odziane w dym i świetlistą powłokę. Przeraziły go ruchy tak zwinne, że nie mogły należeć do zwykłego człowieka. Wtedy także ujrzał postaci utkane z cienia, które snuły się rozdrażnione wokół ogniska, unikając jednak jego światła i dymu.\nNagle jedna z postaci zatrzymała się i spojrzała w jego kierunku. Jej oczy rozbłysły niczym gwiazdy. Reszta istot przestała tańczyć i również wpatrywała się w niego świetlistymi oczyma. Wieśniak zaczął drżeć jak osika i wydawać z siebie nieartykułowane odgłosy. To było jak dla niego zbyt wiele. Drżącymi rękoma zaczął rozgarniać gałęzie i biec na oślep. Postaci rzuciły się za nim, lecz przerażony mężczyzna był już daleko.\nBył już świt. Dzieci Magii zacierały ślady swojej nocnej obecności i delektowali się Mocą, którą otrzymali. Nowe, niezwykłe zdolności, wszechogarniające drobiny magicznej energii, rozpływające się rozkosznie po całym ciele. W milczeniu szli przez las, by na kolejne sto lat rozejść się i w samotności rozwijać swoje zdolności. Może, gdy znajdą kogoś odpowiednio uzdolnionego, którego upodobała sobie Moc, podzielą się z nim swoimi umiejętnościami?\nJedna z kobiet gwałtownie się zatrzymała i patrzyła na leżące pod liśćmi zmasakrowane zwłoki młodego mężczyzny.\n- Uciekł zbyt daleko od ogniska... Nie mogliśmy go ochronić – jasnowłosy mężczyzna objął ją ramieniem i odsunął od ciała powyginanego w nienaturalnych pozycjach i całego pooranego ogromnymi szponami. – Czuły, że miał Dar i chciały pozostać tutaj na zawsze...\nJak w każdy czwartek przyszła do miasta po sprawunki. Ludzie, których mijała na ulicy, gdy tylko ją zauważyli, odsuwali się i patrzyli niepewnie. Uważali ją za inną, niebezpieczną. Krążyły nawet pogłoski, że zawarła przymierze z diabłem i posiada moce, dzięki którym może sprawić, że krowa nie daje mleka a pole nie obradza jak należy. Podobno podczas pełni widziano ją, gdy zbierała zioła a czasami, gdy zdawało jej się, że nikt nie widzi, mamrotała do siebie pod nosem. Trzymała się z dala od małej społeczności, ba! Nawet nie chodziła do kościoła! Ale to jeszcze nic! Ta kobieta ośmielała się mieć własne zdanie i dyskutować z mężczyznami! W ogóle, gdy była w pobliżu, zdarzały się różne, dziwne rzeczy, szczególnie, gdy była mała. Gdy raz mała dziewczynka wyśmiewała się z jej podniszczonej, starej sukienki, następnego dnia zachorowała na dziwną chorobę - przez dwie doby nikt nie mógł jej dobudzić a gdy wreszcie sama odzyskała przytomność, nie mogła wyrzec ani słowa. Straciła mowę. A co się stało ostatnio? Gdy stary sklepikarz odmówił jej sprzedaży czegokolwiek, tłumacząc się, że dziwaków nie obsługuje, jeszcze tego samego dnia w jego sklepie pojawiły się szczury! U Glauberta, który słynie z zamiłowania do czystości i u którego nikomu jeszcze nie udało się odnaleźć żadnego gryzonia!\nNic dziwnego, że wszyscy patrzyli na nią ze strachem. Każdy przechodzień napotykający jej wzrok, zaczynał uporczywie patrzeć pod nogi, jakby bojąc się, że nagle w tym właśnie momencie, droga uczęszczana od niego przez dziesiątki lat wywinie mu psikusa i się na niej wyłoży.\nKobieta, która na oko mogła mieć trzydziestu lat, ze zdumieniem zauważyła, że na niewielkim placu pośrodku miasteczka, zgromadzili się prawie wszyscy mieszkańcy. Nie mogąc powstrzymać wrodzonej ciekawości, mimo niechęci do zbyt wielkiej ilości ludzi, zbliżyła się, by dowiedzieć się co takiego wzbudziło takie zainteresowanie.\nSpołeczność miasteczka ciasnym kołem otoczyła kilku przyjezdnych. Bogato odziani panowie, dumnie siedzieli na swych rasowych rumakach. Gdy ich zobaczyła, nogi ugięły się przed nią ugięły a świat zawirował przed oczami... Byłaby upadła, lecz zdążyła odruchowo wymruczeć kilka słów i uspokoiła się nieco. Nie być wątpliwości. To byli inkwizytorzy. Ostrożnie zaczęła się wycofywać.\n- To ona! – krzyknęła stara kobieta, wskazując brudnym paluchem wycofującą się czarownicę. -Przez nią moja córka straciła mowę!\n- A ja widziałem, jak rozmawiała z kimś, choć w pobliżu nie było żywej duszy! Pewnie był to sam Zły!\n- Ona chodzi nocami po lesie zbiera trujące albo zupełnie nie nadające się do niczego wykorzystać rośliny!\n- Ja ją widziałam, jak w czasie pełni kąpała się w *Tamtym Jeziorze*!\nPrzez tłum przemknęły pomruki niedowierzania. Mało kto odważył się zbliżyć do *Tamtego Jeziora* a cóż to dopiero się w nim kąpać! Od zawsze tamto miejsce napełniało ludzi niewytłumaczalnym strachem… To coś czuło się w powietrzu. Oczywiście byli tacy, którzy nie wierzyli. Wyśmiewali zabobonnych ludzi i szli nad *Tamto Jezioro*. Zazwyczaj nie wracali...\nPróbowała uciec, lecz ludzie zastąpili jej drogę. Potknęła się. Chciała wymruczeć jakieś zaklęcie, ale po chwili zobaczyła już tylko ciemność...\nLeżała w jakiejś brudnej, śmierdzącej stęchlizną piwnicy. Słyszała kapanie wody i pisk szczurów. Chłód przeniknął ją do szpiku kości. Nie wiedząc o tym, szczękała zębami. Ból głowy pulsował nieznośnie, nie dając o sobie zapomnieć. Próbowała się skulić, co poskutkowało kolejną falą bólu. Nie czuła nawet sznura, który otarł jej zziębnięte nadgarstki i kostki do krwi.\nLeżała tak przez dłuższy czas otępiała. Słyszała odgłosy za drzwiami i szept rozmów. Nagle zamek skrzypnął i ktoś wszedł do środka. Ostrożnie podniosła głowę, która natychmiast opadła z powrotem na posadzkę. Jęknęła. Po raz kolejny zalała ją fala bólu.\n- Wiesz kim jestem. – stwierdził niskim głosem potężnie zbudowany mężczyzna z mieczem przypasanym do pasa.\n- A idź do diabła – jęknęła.\n- Posłuchaj - przykucnął i złapał ją za nadgarstek, by zwrócić jej uwagę. - Powiedz prawdę a jeśli jesteś czarownicą, powiedz kto jeszcze jest z tobą. Unikniesz bólu.\n- Przestań kłamać. Żaden czarodziej ani czarownica nie działają w pojedynkę. Spotykają się co jakiś czas i wymieniają doświadczeniami. Jest was zbyt mało, byście działali w samotności. Pomyśl o tym, co może cię spotkać, ile cierpienia sobie zaoszczędzisz.\n- Znasz nas z tego, co widzę - uśmiechnęła się. - Skoro tak, to wiesz także, że tacy jak my się nie przyznają. Nie robię tego, bo wiedzą, że to nic im nie da. Nie wydam ci swoich towarzyszy. nie zdradzę naszych tajemnic i nie zostanę twoją marionetką. W twoich oczach widzę, że nie jestem pierwszą, którą posyłasz na stos... i nie ostatnią. Ty żyjesz tylko po to, by nas odnaleźć. Odnaleźć i wysłać na śmierć.\nSpojrzał na nią zaskoczony. Tak... Ona ma wielka Moc. Po to został inkwizytorem, by odnajdywać takich, jak ona.\n- Zaczynamy! - krzyknął a w tej samej chwili pojawili się jego towarzysze oraz kilku ciekawskich z miasteczka.\nPrzez wiele godzin okrzyki bólu roznosiły się echem po okolicy. Tylko nieliczni byli w stanie zobaczyć tortury na własne oczy. Nawet zatwardziali przeciwnicy czarownicy poczuli przynajmniej lekkie ukłucie wyrzutów sumienia. Za co spotkał ją taki los? Za to, że starej kobiecie krowa nie daje mleka? Choć wielu życzy innym zła, nie zdaje sobie później konsekwencji, jakie to przynosi. Jeśli nawet dziewczyna jest czarownicą, to czy oni od dzieciństwa nie dawali jej powodów, by była tak wrogo nastawiona? Teraz już było zbyt późno. Nikt nie śmiał się narażać inkwizytorom. Jeszcze zostałby oskarżony o próbę pomocy czarownicy...\nNastępnego dnia dziewczynę postanowiono wreszcie spalić na stosie. Inkwizytor wykazał tyle serca, widząc jej zmasakrowane ciało, że powiedział, iż niepotrzebne jest przyznanie się oskarżonej do winy - żaden zwykły człowiek bowiem nie wytrzymałby takich tortur.\nInkwizytorzy osobiście przywiązali czarownicę do pala, nie pozwalając jej nikomu dotknąć. Jedynie ksiądz mógł się zbliżyć na kilka kroków, próbując ją nakłonić do wyznania grzechów przed śmiercią i powrotu na ścieżkę Pana. Dziewczyna nawet się nie poruszyła. Ludzi, którzy mimo wszystko gotowali się na przedstawienie, ustawiono w znacznie większej odległości, niż to bywa zazwyczaj, ponieważ, jak mówiono, jej widok sprawiał tak makabryczne wrażenie, że inkwizytorzy woleli tego zaoszczędzić ludziom o słabszych nerwach.\nInkwizytor, który próbował nakłonić dziewczynę do przyznania się do winy, osobiście podłożył ogień. Wokół panowała cisza. Nikt nawet nie śmiał odezwać się słowem. Czarownica nawet nie krzyczała. Po wszystkim ludzie w grobowym milczeniu oraz z posępnymi minami rozeszli się do domów.\nOtworzyła oczy. Bolało ją całe ciało, lecz było to niczym, w porównaniu z tym, co czuła wcześniej. Wszystkie rany zniknęły.\n- Wśród swoich, siostro - odparł inkwizytor. - Długo cię szukaliśmy. Teraz już nic ci nie grozi...\nCiepła, letnia noc. Księżyc w pełni odbijał się w tafli jeziora. Na jego brzegu siedziała dziewczyna, która wpatrywała się w bezchmurne, rozgwieżdżone niebo i śpiewała pięknym głosem w nieznanym języku. Melodia rozchodziła się po pobliskim lesie i płynęła w dal, niezakłócana niepożądanym odgłosem. Jej śpiew był tak piękny i słodki, że serce mimo największego smutku niezmiernie się radowało a łzy same napływały do oczu. Każda żywa istota w zasięgu jej głosu milkła zachwycona, niczym zahipnotyzowana, nie chcąc przerwać tego jakże cudownego koncertu.\nDelikatny nocny wietrzyk bawił się kosmykami jej włosów, pieszcząc je niczym dłoń kochanka. Jej półprz4ezroczysta, zwiewna sukienka barwy jeziora nieco marszczyła się na wietrze. Dziewczyna jednak nie zwracała uwagi na to, co działo się wokół niej. Zamknęła oczy a melodia zmieniła się w inną, jeszcze piękniejszą i jeszcze bardziej chwytającą za serce.\nNagle usłyszała trzask łamanych gałązek, lecz to o dziwo nie zwróciło jej większej uwagi. Uśmiechnęła się tylko ledwo zauważalnie. Znała te kroki. Nie mógł to być nikt inny. Już czwartą pełnię przysłuchiwał się jej śpiewowi, za każdym razem podchodząc coraz bliżej i bliżej. Tak… Dzisiaj już chyba odważy się jej pokazać…\nPrzypomniała sobie jego dzieciństwa. Lubił wymykać się tutaj nocą, chociaż wszyscy inni bali się tego miejsca. Wszakże od zawsze nad tym jeziorem działy się tajemnicze rzeczy… Ilu ludzi zaginęło w tej okolicy? W szczególności młodzi mężczyźni musieli się mieć na baczności. Ludzie z pobliskich wiosek mówili, że to ulubione miejsce złych mocy a w czasie pełni odbywają się tutaj nawet sabaty, ale co oni wiedzą?\nPamiętała, jak wpatrywała się w niego z ukrycia. Nigdy nie zamienili ze sobą słowa, lecz on wiedział, że ktoś mu się stale przypatruje. Mimo to nie mógł tutaj nie przychodzić. To miejsce ma w sobie… magię, tak, to odpowiednie słowo. On był jednym z nielicznych, którzy wyczuwali wibracje Mocy. Może dlatego powstała między nimi więź, której w żaden sposób nie potrafiła wytłumaczyć? Już wtedy wiedziała, że on pozostanie jej na wieki. Wiedziała, że nie zechce już żadnego ze swoich. Dokonała już wyboru. Przecież takie przypadki już zdarzały się w przeszłości – boginka wodna i człowiek… Co prawda w ciągu ostatnich kilku setek lat każdy tonął w czasie inicjacji, lecz było to zapewne spowodowane brakiem prawdziwej więzi, o której mówią legendy. Była pewna, że im się powiedzie, ale pewnej pełni… Nie przyszedł. Ptaki powiedziały jej, że jego nocne ucieczki zostały odkryte…\nTęskniła. Jej serce rwało się w głąb lądu, lecz woda była jej życiem. Czekała… Tym razem to ona przesiadywała co pełnię w miejscu, w którym on zwykł siadywać i śpiewała swą tęskną piosenkę.\nMijały lata… Pewnej nocy wyczuła wreszcie jego obecność. Teraz to on, jak mu się wydawało siedział ukryty, upajał się jej widokiem i chłonął każdą nutę, wypływającą z jej ust.\nWreszcie się zdecydował. Powoli wstał i pozwolił się jej zobaczyć. Skierowała wzrok w jego stronę, nie przestawiając śpiewać. Tak. Zmienił się bardzo od tamtego czasu, gdy właściwie był dzieckiem, choć ona rozpoznała go bez trudu. Krótkie, ciemne włosy, pociągła twarz, szerokie ramiona i potężna sylwetka.\nPowoli zaczął się zbliżać, starając się, aby jej nie spłoszyć. Wtem dziewczyna odwróciła się gwałtownie. On jednak tego nie zauważył i zbliżył się na kilka kroków. Zatrzymał się urzeczony jej widokiem. Po raz pierwszy mógł się jej przyjrzeć.\nDopiero po chwili zdał sobie sprawę, że coś jest nie tak. Teraz i on słyszał kroki przerywające nocną ciszę…\nZ lasu wyłonili się dwaj mężczyźni. Musieli to być podróżni, którzy przypadkowo zabłąkali się w te strony i usłyszeli śpiew pięknej boginki wodnej. Podróżni… To chyba jednak złe słowo… Gdy księżyc wyszedł zza chmur okazało się, że bardziej przypominają włóczęgów lub przydrożnych rzezimieszków.\nZbliżyli się do pary kochanków. Jeden z nich spojrzał na dziewczynę, szturchnął drugiego łokciem i zaśmiał się obleśnie, ukazując niepełne, sczerniałe uzębienie. W świetle księżyca mignął blask stali. Mężczyzna patrzył na przybyłych z przerażeniem w oczach..\n- Odejdźcie stąd, proszę – wyszeptała błagalnym głosem dziewczyna.\nSłysząc to, obaj się zaśmiali. Nie… Oni nie zamierzają odejść. Przynajmniej dopóty, dopóki sami nie będą mieli na to ochoty.\nJeden rzucił się na chłopaka i uderzył tak mocno, że ten upadł na ziemię. Wtedy stało się coś dziwnego…\nBoginka wydała z siebie przerażający krzyk. Momentalnie wyrosły jej ostre, zakrzywione szpony i rzuciła się na oprawcę. Jednym cięciem rozpruła mu gardło tak gwałtownie, że gęsta, lepka ciecz trysnęła na jej ciało. Cięła jeszcze raz – tym razem rozpruła mu brzuch. Wnętrzności z cichym pluśnięciem wypłynęły na ziemię. Rozwścieczona ruszyła na tego, który zaatakował jej ukochanego i w biegu uderzyła go w klatkę piersiową, uszkadzając oba płuca. Przygwoździła go do drzewa i patrzyła w jego przerażone oczy, gdy każdy oddech stawał się dla niego coraz większą męką. Wreszcie wyciągnęła rękę z jego jamy brzusznej i skręciła mu kark. Bezwładne ciało osunęło się bezgłośnie na zroszoną rosą trawę.\nDziewczyna odwróciła się do ukochanego i uśmiechnęła się radośnie. Teraz już nikt nie przeszkodzi ich szczęściu. Otarła zroszone potem jasne czoło, zostawiając na nim smugę krwi.\nSpojrzał na nią. Przerażenie jeszcze nie minęło. Śmiała się tak radośnie… Spojrzał na trupa leżącego pod drzewem. Jej sukienka, jeszcze przed paroma minutami błękitna, byłe teraz koloru szkarłatnego. Podeszła do niego tak miękko, jakby płynęła w powietrzu i wyciągnęła drobną, kształtną rękę, do łokcia pokrytą krwią, by pomóc mu wstać…\nZ rozpaczą patrzyła za kochankiem, który uciekł i zniknął w gąszczu. Łza wyżłobiła bruzdę w zakrzepłej krwi pokrywającej policzki. Uciekł… Dlaczego? Co zrobiła nie tak?\nWracała każdej pełni i śpiewała żałosnym głosem swą piosnkę, w której było tyle rozpaczy i bólu jak nigdy dotąd… Śpiewała, chociaż wiedziała, że go tam nie ma i nie może usłyszeć… Wiedziała, że już nigdy nie wróci. Więź została zerwana.\nKolejny bezczynny wieczór przed telewizorem z pilotem w jednej i piwem w drugiej ręce. W małym mieszkaniu starego bloku przy którejś z bocznych ulic panował, najdelikatniej jak to można ująć, bałagan. Po całym mieszkaniu walały się nie umyte naczynia z całego tygodnia, puste puszki po piwie, zaśmierdziała pizza sprzed kilku dni, puste opakowania po chipsach, dzisiejsze skarpetki oraz wiele tym podobnych rzeczy.\nPo raz kolejny oglądał powtórki tej samej argentyńskiej telenoweli, bo niczego lepszego nie było. Niczego, przy czym nie musiałby myśleć a myślenie było właśnie ostatnią rzeczą, którą chciałby robić. Od wielu dni starał się zatrzeć męczące go wspomnienia - wspomnienia, które nie pozwalały mu normalnie żyć, od których nie potrafił się uwolnić. Tamtego wieczoru cały jego światopogląd uległ już nie tylko zachwianiu, ale nawet załamaniu - do tej pory był twardo stąpającym po ziemi realista a teraz? Kim, lub czym stał się teraz? Boi się własnego cienia, nie wychodzi z domu, nie odpowiada na telefony. Początkowo sekretarka odzywała się raz po raz a znajomi co chwilę zadawali pytania, co takiego się z nim dzieje, dzwoniła rodzina, pracownicy a on nic; później coraz rzadziej, by w końcu całkowicie umilknąć. Od wielu nocy nie zmrużył oka. Bał się spać. Gdy tylko zasnął zaczynały go dręczyć koszmary i budził się wtedy z krzykiem, pobladły, roztrzęsiony i oblany zimnym potem. Teraz pił litrami kawę pilnując się na każdym kroku, by tylko nie zasnąć. Wiedział, że po niego przyjdą, czuł to, słyszał, co mówili. Właściwie, co mógł zrobić? Jedno wielkie NIC. Zostało mu tylko czekanie. I to dlaczego? Znalazł się w niewłaściwym miejscu o niewłaściwym czasie. Na swoje nieszczęście wszystko widział i słyszał. A oni go zauważyli i o dziwo nie zabili od razu. Po prostu rozpłynęli się w powietrzu.\nSięgnął drżącymi rękoma po papierosa, ponieważ wspomnienia znów zaczynały powracać...\nByła noc a on, zataczając się, próbował wrócić do domu. Zasiedział się z kumplami w barze i chyba wypił nieco za dużo. Coś mu odwaliło i nie chciał, by ktokolwiek odprowadzał go do domu. Gdy był już kilka przecznic od ulicy, na której mieszkał, usłyszał dziwne odgłosy. Szybko się odwrócił, a że zakręciło mu się w głowie, upadł na ziemię z cichym stęknięciem.\nPrzez chwilę mgła przesłaniała mu wzrok, lecz potrząsnął głowa i świat od razu wydał mu się wyraźniejszy, oczywiście na tyle wyraźny, na ile może być u nieźle podchmielonego człowieka. Zobaczył mężczyznę przypartego do muru, patrzącego przerażonym wzrokiem na demoniczną parę. Tamtych dwojga nie widział dokładnie - byli ukryci w cieniu. Zdążył tylko zauważyć, że kobieta była drobna i ma długie spięte wysoko blond włosy a mężczyzna obejmujący ją ramieniem, był dosyć potężnie zbudowany i miał ciemne, krótkie włosy. Nieopodal leżała dziwnie powyginana kusza, na którą załadowany był drewniany bełt. Podczołgał się bliżej. Ciemnowłosy mężczyzna złapał drugiego za gardło i podniósł wysoko nad ziemię. Oczy tamtego szeroko się otworzyły, zaczął charczeć i rozpaczliwie machać rękoma. Czarnowłosy rzucił nim nadludzką siłą o ścianę tak, że wylądował tuż obok niego samego, ukrytego za śmietnikiem.\n- A więc doszedłeś do wniosku, że sam dasz rade nas zabić? Nas? - syknął ciemnowłosy.\nKobieta cicho się zaśmiała. Poturbowany splunął krwią.\n- Ubzduraliście sobie, że nas zabijecie, bo jesteście naszym pożywieniem. Musimy zabijać, żeby żyć - powiedziała bezbarwnym głosem.\n- Idź do diabła, suko!\nJej oczy zwęziły się z gniewu, uniosła górną wargę i obnażyła długie kły. Kły, jakich nie mógłby mieć żaden człowiek.\nLeżał oniemiały, oddychając szybko. To musi mu się śnić. Pewnie leży pijany w jakiejś uliczce i śnią mu się koszmary. Albo to jakieś zwidy spowodowane nadmierną ilością wypitego alkoholu.\nNie zdążyła zareagować, bowiem ciemnowłosy błyskawicznie dopadł łowcę i wbił mu swe kły w szyję. Po chwili podniósł głowę i otarł ręko krew z ust.\n- To już trzeci w tym tygodniu... Czy my nie zaznamy już spokoju? - spytała smutnym głosem.\n- Nie. Przynajmniej dopóty, dopóki nie zginą wszyscy, którzy o nas wiedza.\nMężczyzna pobladł jeszcze bardziej i tak szybko, jak na to pozwalał mu jego stan, zerwał się na nogi, by czym prędzej uciec w stronę swojego domu. Nagła zmiana pozycji spowodowała, że po raz wtóry zakręciło mu się w głowie i niefortunnie przewrócił stojący obok śmietnik. Para natychmiast spojrzała w jego stronę. On sam zamknął oczy, czekając na najgorsze, które o dziwo nie chciało nastąpić. Po dłuższej chwili otworzył je, lecz ich już nie było. Zniknęli.\n- Cholera! - warknął, bo znów skończyły mu się papierosy i będzie zmuszony wyjść z domu.\nBył już wyczerpany tą niepewnością o jutro, jeśli będzie jakiekolwiek jutro... Ale co on może zrobić? - zadawał sobie po raz setny to samo pytanie. Iść na policję? Wyśmieją go i wyślą do psychiatry.\nZ zamyślenia wyrwało go delikatne stukanie do okna. Zobaczył ją. Długie blond włosy opadały falami na ramiona. Spoglądała na niego tymi swoimi dziwnie niebieskimi oczami i uśmiechała się z zakłopotaniem. - Boże, jaka ona piękna - pomyślał. Po chwili za nią pojawił się ciemnowłosy. Trwała cisza. Wpatrywali się w siebie w milczeniu.\n- Wejdźcie - powiedział w końcu zachrypniętym głosem. - Lepsza śmierć niż życie, jakie miałem przez te kilkanaście ostatnich dni.\nDelikatnie popchnęła okno a te bez trudu ustąpiło.\n- Śmierć? O nie... My dla ciebie mamy coś innego - dar - szepnęła mu do ucha, po czym wgryzła się w jego szyję.\nJam jest częścią tej siły, która zło czyniąc, wiecznie dobra pragnie\nWiatr rozwiewał jej włosy a deszcz siekł po twarzy. Niebo raz po raz przecinały błyskawice. Uniosła ręce do góry i krzyknęła głośno, lecz słowa porwał potężny grzmot. Piorun uderzył w pobliskie drzewo, rozrywając je na dwie części. Jedna zaczęła się palić a ogień powoli zaczął trawić drugą.\nW świetle kolejnej błyskawicy pojawiła się sylwetka. Mężczyzna miał na sobie długi, czarny płaszcz, który targany przez żywioł, sprawiał wrażenie trzepoczących na wietrze skrzydeł. Gdy podszedł bliżej, mogła mu się dokładnie przyjrzeć. Wyglądał dokładnie tak, jak sobie go wyobrażała: czarne włosy, które nie były ani długie, ani krótkie - wręcz wydawały się być odpowiedniej długości; orzechowe oczy, które patrzyły na nią przenikliwie, jakby penetrowały jej duszę. Czegóż innego mogłaby się spodziewać?\n- Wiesz, czego chcę? – spytała, odgarniając kosmyk ciemnych włosów, który przykleił się jej do twarzy.\n- Wiem. A czy ty wiesz, jaką cenę za to zapłacisz?\nWyciągnął z kieszeni fiolkę, powieszoną na srebrnym łańcuszku, która zaczęła nieposłusznie miotać się na wietrze. Podał jej cenną miksturę, która była barwy ni to błękitnej, ni to fioletowej. Wydawała się jarzyć jasną poświatą.\nMężczyzna odwrócił się i już miał odejść, gdy dziewczyna ocknęła się z oszołomienia i spytała:\n- A cyrograf?\n- A… Tak… Cyrograf… - mruknął.\nNatychmiast przestało padać. Mężczyzna wyciągnął zza pazuchy pergamin i krucze pióro a następnie podał jej. Dziewczyna, tak jak powinna, przekłuła palec lewej ręki, żeby było bliżej serca, i podpisała imieniem i nazwiskiem w wykropkowanym miejscu.\nMężczyzna schował cyrograf, odwrócił się i odszedł. Gdy błyskawica rozświetliła niebo, już go nie było.\nDziewczyna wróciła do mieszkania. Było już po pierwszej a go wciąż nie było. Wzięła szybki prysznic, przebrała się w piżamę, schowała cenną fiolkę do szafki stojącej koło łóżka i zasnęła.\nNie obudziła się, gdy wrócił przed świtem a jak szykowała się do pracy, spał jak zabity. Wyszła na palcach z mieszkania i cichutko zamknęła drzwi, uprzednio włożywszy fiolkę do torebki.\nW pracy chodziła zamyślona, uśmiechała się do siebie i pieszczotliwie gładziła torebkę. Tam był jej skarb. Skarb, za który zapłaciła najwyższą cenę – duszę.\nDo biura weszła jej koleżanka. Właściwie nie znała jej nawet zbyt dobrze, ale były na „cześć”. Po wymianie grzeczności, kobieta odważyła się wyznać:\n-\tWiesz… Jest chyba coś, o czym powinnaś wiedzieć…\nPo powrocie z pracy miotała się bezcelowo po mieszkaniu, rozpaczliwie poszukując rozwiązania. Gdy jej chłopak po pół nocy wciąż nie wracał, już wiedziała, co zrobi…\nPo raz kolejny wrócił nad ranem. Nie włączył, co prawda światła, ale nie starał się zachowywać specjalnie cicho. Zresztą… Ona i tak mu wybaczy. Jak zawsze.\nSzedł po omacku do łóżka, gdy nagle potknął się o coś i wyłożył, jak długi, na ziemi.\nKtoś włączył światło.\nSiedziała w fotelu, ubrana, i trzymała coś w ręku.\n- Wyjdź stąd i nigdy nie wracaj… - powiedziała zimnym głosem, ze stanowczością, jakiej nigdy wcześniej u niej nie widział.\n- Ależ kochanie, ty chyba żartujesz…\n- Już cię spakowałam – stwierdziła, wskazując walizki, o które się potknął.\n- Kochanie, ja się poprawię, tylko mnie nie wyrzucaj. Przecież wiesz, że bardzo cię kocham – uśmiechnął się do niej w taki sposób, że widząc to, zawsze mu przebaczała.\nDiabeł widząc, co się święci, pojawił się znikąd, stanął po jej lewej stronie i zaczął szeptać do ucha:\n- Nie wyrzucaj go… Daj mu wypić eliksir i na zawsze pozostanie twój. Albo, jeśli chcesz się zemścić, przywiąż do siebie i dopiero później go wyrzuć… Niech cierpi, tak jak ty cierpiałaś. Nie po to poświęciłaś duszę, żeby teraz zmarnować fiolkę.\n-\tIdź do diabła – syknęła przez zęby\nLucyfer patrzył, jak były mieszkaniec, niczym zbity pies, zbiera manatki wychodzi. Nagle, obok niego pojawił się chłopak. Właściwie nie wyróżniał się niczym szczególnym i w ulicznym tłoku pewnie nikt nie zwróciłby na niego uwagi.\n- Wiesz, że jeśli nie wykorzysta eliksiru, wszystko przepadnie? – spytał Pana Piekła.\n- Wiem – odparł Szatan.\n- Luciu, mogę ci zadać pytanie?\nLucyfer spojrzał na niego pytająco.\n- Burza, cyrograf, płaszcz, kapelusz… fiolka… Przecież to wszystko…\n- Widzisz… Ja jestem taki, jakim chcą mnie widzieć ludzie. Jak zareagowaliby na Szatana, Pana Piekła, Upadłego Anioła, który wyglądałby jak staruszek i lubiłby sobie popykać fajkę przy kominku? Ludzie dostają takiego diabła, jakiego chcą. Ona chciała mężczyzny w czarnym płaszczu, kapeluszu, z cyrografem i fiolką… Tak samo, jak ciebie ubierają w lśniące szaty, nad głową widzą aureolę a w rękę wkładają miecz, Gabrielu…\nWyszła z mieszkania, żeby przejść się po mieście. Które powoli zaczęło oświetlać wschodzące słońce. O dziwo była spokojna i całkowicie panowała nad sobą. Weszła na most, wzięła zamach i cisnęła cenną fiolką daleko… daleko… I poszła. Rozpocząć nowe życie.\nStojący nieopodal staruszek wyjął z ust fajkę i mruknął do siebie pod białym wąsem:\n- Dobra dziewczynka…[/blok]


Ferrari świętuje urodziny legendy - motogazeta mojeauto.pl\nmojeauto.pl > motogazeta > Samochody luksusowe > Ferrari świętuje urodziny legendy\n2012-07-31 źródło: Ferrari mojeauto.pl\nW 1962 roku w Maranello powstał samochód, który jest najbardziej pożądanym modelem ze skaczącym koniem na masce. Ferrari 250 GTO kończy 50. lat.\nSamochód powstał by rywalizować i wygrywać w wyścigach GTC. Niedługo po wysłaniu specyfikacji auta do zatwierdzenia jego licencji startowej, Enzo Ferrari otrzymał list, w którym komunikat po włosku brzmiał Gran Turismo Omologata. Tak światło dzienne ujrzało Ferrari 250 GTO.\nW Maranello powstała limitowana do 36 egzemplarzy ilość 250 GTO. Ten samochód dziś jest najdroższym autem, którego cena na aukcjach osiąga ponad 30 milionów dolarów. Jeden z egzemplarzy został ostatnio odrestaurowany w Ferrari Classiche i otrzymał oryginalny certyfikat Ferrari.\nNa początku lipca, na legendarnym torze Gueux można było usłyszeć ryk 23 silników 250 GTO. Wieczorem bohaterowie spotkali się na uroczystym obiedzie z prezesem Ferrari, którym jest Luca di Montezemolo. Uczestnicy mogli podziewać najnowsze dziecko z Maranello, model F12berlinetta. 23 egzemplarze 250 GTO pojawiły się również na paradzie podczas Le Mans Classic, w miejscu gdzie ten model wygrał dwa razy legendarny wyścig 24h Le Mans.


OPEL CORSA E 1,4 90 KM COLOR EDITION LPG - Samochody Używane Dixi-Car\n• komputer pokładowy • elektryczne szyby • ABS • elektryczne lusterka • alarm • felgi aluminiowe • immobiliser • klimatyzacja manualna • airbag kierowcy • airbag pasażera • boczne poduszki powietrzne • ESP • reflektory przeciwmgielne • wspomaganie kierownicy • centralny zamek • radio • tempomat • zestaw Bluetooth™ • sensory parkowania • Isofix • kurtyny powietrzne • mp3 • wielofunkcyjna kierownica • gniazdo USB • przyciemniane szyby • światła do jazdy dziennej\nSamochód świeżo sprowadzony z Włoch bezpośrednio przez nasz salon od PIERWSZEGO właściciela. Absolutnie bezwypadkowy, żaden element blacharski nie był powtórnie lakierowany. Przebieg tylko 57 000 Km. Pięknie utrzymany, świetnie wygląda. Atrakcyjna wersja Color Edition. (sportowe fotele AGR, ledowe światła do jazdy dziennej, dwu kolorowe nadwozie - czarny dach, felgi i lusterka, radio dotykowe intel link, halogeny, tempomat, wspomaganie ruszania pod górę, aluminiowe nakładki na pedały i rurę wydechową) Corsa z FABRYCZNĄ instalacją LPG !!! Świeżo po przeglądzie w naszym serwisie. Kompletna dokumentacja (książka serwisowa , 2 kluczyki, karta kodowa , instrukcje). Samochód po wszystkich opłatach, ZAREJESTROWANY na polskie "czerwone" tablice próbne. Ochrona serwisowa na okres 3 miesięcy POLECAMY !!!!


Paulina Sykut odsłoniła nogi. Ale dopiero gdy stanęła bokiem, zachwyciła - WP Teleshow\npolsatpolsat superhit festiwal\nPaulina Sykut odsłoniła nogi. Ale dopiero gdy stanęła bokiem, zachwyciła\nW Polsacie rusza SuperHit Festiwal. Paulina Sykut-Jeżyna już przygotowuje się do występu w Sopocie. W słonecznej kreacji wygląda obłędnie.\nPaulina SykutŹródło: AKPA\nPaulina Sykut-Jeżyna pojawi się na imprezie Polsatu - jak co roku. Gwiazdy nie może zabraknąć. W końcu jest jedną z twarzy stacji. Na instagramowym profilu Polsatu pojawiło się zdjęcie z przymiarek sukni - tych Paulina na pewno będzie miała kilka. 40-letnia prowadząca została sfotografowana w długiej sukience z wycięciami. Jedno odsłoniło smukłe nogi dziennikarki, kolejne nieco biustu. Na plecach kreacja ma ogromny dekolt.\nLetnia stylizacja idealnie pasuje do okazji i urody Sykut - nieco mniej do pogody. W Trójmieście ma bowiem padać. Nie oznacza to jednak, że zabawa podczas imprezy będzie mniejsza.\nSykut w Sopocie była już wczoraj - najpierw miała próby do wieczornego show, później zwiedzała. Na swoim instagramowym profilu opublikowała fotkę z molo - miejsca, które trzeba "zaliczyć" podczas odpoczynku w kurorcie. Spacerowała po nim w szpilkach, co nie mogło być wygodne, ale wyglądała olśniewająco.\nPaulina Sykut odpoczywa nad polskim morzem. Zrezygnowała z bikini\nPolsat SuperHit Festiwal odbywał się zazwyczaj w ostatni weekend maja. W tym roku ze względu na pandemiczne obostrzenie impreza stała pod znakiem zapytania. Pierwotnie miała odbyć się na początku czerwca, ostatecznie ustalono jednak, że widzowie zobaczą koncerty gwiazd pod koniec miesiąca.\n25 czerwca najpierw wystąpią Beata Kozidrak i Bajm, później kabareciarze. 26 czerwca na scenie pojawi się zespół Enej - "10. lat od wygranej w Must Be The Music". Następnie odbędzie się koncert "Najlepsi z Najlepszych". Zaśpiewają Sanah, Sławomir, Michał Szpak, Doda, Pectus, Andrzej Piaseczny, Paweł Domagała, Golec uOrkiestra, Gromee, Viki Gabor, Kayah, IRA, Kortez, Justyna Steczkowska.\nBędziecie oglądać? Start o 20:00 w Polsacie.\nWracają koncerty na żywo. Smolik: "To będzie wielkie ryzyko"


Posiadłości pod Warszawą i przy jej granicach. - Katalog Stron\nZapraszamy na naszą stronę, przedstawiająca teksty związane z sektorem nieruchomości. Według wielu polskich ekspertów w segmencie rynku zarówno nieruchomości na sprzedaż jak i zakupu posiadłości, w całym kraju, lecz również nieruchomości pod Warszawą, stan przedstawia się w sposób daleki od zadowalającej. Ceny nieruchomości na przestrzeni ostatnich lat zaczęły mieć się ku górze i posiada to swoje odzwierciedlenie w ówczesnej sytuacji w sektorze. Sektor nieruchomości posiada swoiste kanony kierujące się zakupem mieszkania i ich sprzedaży. Rzeczą istotną w znalezieniu odpowiedniej nieruchomości bywa tutaj wybór poprawnego sposobu na jej nabycie obojętnie od tego czy naszym postanowieniem są lokale, siedliska czy kwatery. Przydatnym jest w tym miejscu sieć, gdzie w przeciągu kilku klików natknąć się można na serwisy oferujące domy na sprzedaż pod Warszawą. Jednakże bez ustanku od wielu lat największym powodzeniem lubują się segmenty, jakie w porównaniu do wysokich cen mieszkań, są atrakcyjną opcją dla szukających roztropnego także w szeregu przypadków mniej drogiego rozwiązania, a dodatkowo lokalizacja nieruchomości zezwala ujrzeć ja w pomyślnym świetle. Jeśli interesuje Cię ta tematyka, odwiedź witrynę nieruchomoscipodwarszawa. pl.\nnieruchomości pod Warszawą, kredyt hipoteczny, lokalizacja nieruchomości, kredyt mieszkaniowy, ceny nieruchomości, nieruchomości na sprzedaż


OGÓLNOPOLSKI SUKCES MIELECKIEJ TRZYNASTKI\nW dniu 13 czerwca 2022 r. w Turnieju Finałowym Ogólnopolskiego projektu „Edukacja przez Szachy w Szkole”uczniowie Szkoły Podstawowej nr 13 w Mielcu zajęli III miejsce.\nKLASA 8C NA WYCIECZCE W GÓRACH ŚWIĘTOKRZYSKICH\n8 czerwca klasa 8c wraz z opiekunami: Ewą Rzeszutek, Agnieszką Zielińską i Pauliną Sum uczestniczyła w wycieczce po ziemi kieleckiej. Pierwszym punktem na trasie zwiedzania był zamek Krzyżtopór w Ujeździe, który zadziwił swoją magią i rozmachem. Jest on zabytkiem klasy międzynarodowej, wyjątkowym, chociaż mocno zniszczonym, wybudowanym w XVII wieku przez Krzysztofa Ossolińskiego.\nSUKCES W POWIATOWYM KONKURSIE PLASTYCZNYM „W JURAJSKIM ŚWIECIE”\nW dniu 1 czerwca 2022 roku odbyło się posiedzenie komisji oceniającej w Powiatowym Konkursie Plastycznym „W jurajskim świecie”. Konkurs został zorganizowany przez Powiatowy Zespół Placówek Szkolno-Wychowawczych oraz „Stowarzyszenie DLA WAS” w ramach akcji „CZYTANIE NA TRAWIE - „W JURAJSKIM ŚWIECIE”.\nSUKCESY TRZYNASTKI – drugie miejsce w województwie!!!\nW czwartek 9 czerwca 2022r. w Wojewódzkim Domu Kultury w Rzeszowie odbyła się uroczystość podsumowania tegorocznej edycji konkursów przedmiotowych organizowanych przez Podkarpackiego Kuratora Oświaty.\nW dniu 9 czerwca 2022 roku uczniowie klasy IA i IIB pod opieką pań: Anny Rogóż, Barbary Stępień, Elżbiety Jaracz, Marty Nagaduś - Dziekan i Lucyny Kosteckiej wybrali się do Bałtowa w Górach Świętokrzyskich, aby zobaczyć zaginiony świat dinozaurów.\nWYCIECZKA DO KRAKOWA I BOCHNI w ramach programu MEN „Poznaj Polskę”\nDnia 7 czerwca 2022 roku klasy IIA i IIIC wraz z opiekunami p. Martą Kandzior, p. Beatą Gola, p. Renatą Dybską i p. Dominiką Partyńską-Salamaga udały się na wycieczkę dofinansowaną w ramach projektu MEN „Poznaj Polskę”.\nSUKCES UCZNIÓW TRZYNASTKI W KONKURSIE PLASTYCZNYM\nW dniu 7 czerwca 2022 r. został rozstrzygnięty XV Konkurs Dziecięcej i Młodzieżowej Twórczości Plastycznej – PLASTYKON, organizowany przez Dom Kultury Samorządowego Centrum Kultury w Mielcu.\nOCHRONA DZIECI I MŁODZIEŻY PRZED NIEPRAWDĄ W SIECI\nPolskie Centrum Programu Safer Internet (PCPSI), które tworzą NASK Państwowy Instytut Badawczy i Fundacja Dajemy Dzieciom Siłę, wraz z Fundacją Orange zapraszają na seminarium eksperckie dotyczące wpływu fake - newsów na dzieci i młodzież.\nSZKOŁA PODSTAWOWA NR 13 NAJLEPSZA!!!\nDnia 31.05.2022 r. z okazji Dnia Dziecka na pływalni MOSiR w Mielcu odbyły się zawody pływackie. Udział w nich wzięli uczniowie klas 1-3 szkół podstawowych. 18- osobowa reprezentacja naszej szkoły spisała się bardzo dobrze. Wszyscy zawodnicy dzielnie walczyli prezentując swoje pływackie umiejętności.


trapezy kitesurfingowe - Kitesurfing Sklep\nW naszym kite sklepie możesz zamówić towary takie jak: trapezy kitesurfingowe. Jeśli poszukujesz trapezy kitesurfingowe chcemy powiedzieć Ci, że odwiedziłeś właściwe miejsce. Nasz kite sklep jest cenionym dealerem sprzętu do kite w Polskim internecie. KitesurfingSklep prowadzi sprzedaż sprzętów takich jak trapezy kitesurfingowe. Obsłużyliśmy już sporo Kitesurferów z branży kitesurfingu, dlatego doskonale wiemy czego potrzebują Klienci. Wraz z rozwojem naszego sklepu zostaliśmy znanym sprzedawcą produktów m.in. trapezy kitesurfingowe.\nJeśli szukasz wysokiej jakości sprzętów to nasz sklep zapewni Ci najlepszą jakość i zawsze niską cenę. Sprzęt do kitesurfingu możesz bez problemów zamówić on-line. Aby zgłosić zamówienie należy wybrać interesujący Cię produkt na naszej stronie, w następnej kolejności dodać go do koszyka i uzupełnić niezbędne informacje do wysyłki. KitesurfingSklep oferuje towary dla klientów prywatnych i firm, wystawiając przy tym Fakturę VAT. Twoje towary dotrą do Ciebie w 24 godziny liczone od czasu dokonania zamówienia w sklepie oraz godziny potwierdzenia zapłaty. KitesurfingSklep.pl jest wiodącą marką w branży Kite oferując swoje produkty online. Gdybyś potrzebował porady w wyborze spełniającego wymagania sprzętu kite, napisz do nas lub zadzwoń.\nJeśli interesuje Cię kite sprzęt np taki jak: trapezy kitesurfingowe to niżej opracowaliśmy, dla Ciebie wykaz towarów powiązanych z zapytaniem – trapezy kitesurfingowe.\nZobacz trapezy kitesurfingowe w KitesurfingSklep.pl:\nProdukty oznaczone “trapezy kitesurfingowe”


Spaghetti z małżami i porem | Picantecooking\nKategoria:\tOwoce morza, Makaron, Dania na dni robocze\nDo tego spaghetti z małżami dość długo się przymierzałam. Na początku przyrządziłam to danie z małżami w muszlach, które lubię bardziej, ponieważ mają więcej smaku. Jednak po przygotowaniu tego dania okazało się, że bardzo niewygodne jest wyjadanie duszonego pora z muszli :-). Trochę się pomęczyliśmy, ale zjedliśmy, ponieważ danie było bardzo smaczne, a połączenie smakowe mnie nie zawiodło. Tak więc od razu zdecydowałam, że jeszcze raz przyrządzę tę potrawę, ale tak jak należy, czyli z małżami bez muszli, nawet jeśli byłby to kompromis, co do intensywności smaku tych owoców morza. Powiem wam, że tak oto powstało jedno z najsmaczniejszych dań z makaronem w ostatnim czasie. A teraz dzielę się z wami przepisem. Takiego smakołyku nie można trzymać tylko dla siebie.\nW tym przepisie pora nie można zastąpić innym składnikiem. Na szczęście nie ma żadnego problemu, żeby go dostać. Szczególny cebulowo-czosnkowy smak pora jest tutaj po prostu niezbędny. Poza tym por nadaje daniu ładnego koloru. W związku z tym warto zaopatrzyć się w pora i do dzieła.\nJeśli ktoś zamierza używać mrożonych małży, to nie trzeba ich rozmrażać. Jeśli ktoś zdecyduje się użyć surowych małży w muszlach i zechce je oczyścisz samodzielnie, to oczywiście dla ułatwienia trzeba najpierw pogotować małże w niewielkiej ilości wody pod pokrywką. Ze wszystkich małży, które się otworzyły, można wykroić miękką część, a wszystkie, które się nie otworzyły, po prostu wyrzuć.\nDla uzyskania większej pożywności i wyrazistości smaku, do potrawy można dodać pokrojony w kostkę boczek lub szynkę. W tym celu przed duszeniem pora należy najpierw obsmażyć wędlinę, przełożyć na czysty talerz i po uduszeniu pora wrzucić z powrotem na patelnię wraz z czosnkiem i małżami.\n1 por, biała i pół zielonej części, pokroić w pierścienie\n300 g małży bez muszli, mrożone można nie rozmrażać\n200 g długiego makaronu (u mnie spaghetti)\n2) W międzyczasie na dużej patelni na średnim ogniu rozgrzać masło, dodać pora, posolić i dusić przez 4-5 minut, często mieszając, aż por całkowicie zmięknie i zacznie się rumienić.\n3) Dodać czosnek i małże, dusić, mieszając, jeszcze przez 1 minutę.\n4) Wlać śmietankę i 100 ml wody po ugotowaniu makaronu. Dokładnie wymieszać i gotować na średnim ogniu, mieszając, przez kolejne dwie minuty, aż trochę płynu wyparuje, a sos zgęstnieje.\n5) Do sosu dodać makaron, połowę sera i wszystko dokładnie wymieszać. Dodać 50 ml wody po ugotowaniu makaronu, w razie potrzeby dosolić i ponownie wymieszać. Jeśli makaron wydaje się zbyt suchy, wtedy dodać resztę wody.\nMakaron z małżami posypać natką pietruszki i podawać. Każdą porcję przed podaniem posypać pozostałym serem.


Ostatnia spowiedź "przestępcy czarnobylskiego". Wiedział, jaki … – Newsio.pl\nOstatnia spowiedź "przestępcy czarnobylskiego". Wiedział, jaki …\nHome - Wiadomości - Ostatnia spowiedź "przestępcy czarnobylskiego". Wiedział, jaki …\n– Tyle na nas nawygadywano. Ma się wrażenie, że zgłębialiśmy instrukcje jedynie po to, by je znać i robić odwrotnie. I że również zabezpieczenia awaryjne wyciągnęliśmy niby wbrew przepisom. Jednak w rzeczywistości nie było w tym żadnego złamania przepisów. Kiedy mnie aresztowano, natychmiast wskazałem śledczemu, że żadnego złamania przepisów nie było i pokazałem odpowiedni punkt regulaminu. Ale to absolutnie nie pomogło. Potem w akcie oskarżenia wszystko zostało przedstawione jako złamanie przepisów przez personel – wspomina.\nAnatolij Diatłow dostał wyrok 10 lat więzienia. Był jednym z 3 głównych winnych katastrofy (obok Wiktora Bruchanowa i Nikołaja Fomina). Zmarł w 1995 roku po ataku serca. Dzięki temu, że rok przed śmiercią udzielił tego jednego wywiadu, wiele osób …


Pracownicy noszący maski na twarze stoją przed parkiem rozrywki Shanghai Disneyland, który został ponownie otwarty po zamknięciu z powodu wybuchu epidemii koronawirusa (COVID-19) w Shanghai Disney Resort w Szanghaju, Chiny, 11 maja 2020 r.\nOdnotuj dzienny wzrost kapitału handlowego\nDisney Resort jest zamknięty do odwołania\nPolityka „dynamicznego odprawy” prowadzi do zamykania szkół i przeprowadzania testów\nSZANGHAJ (Reuters) – Chińskie centrum finansowe w Szanghaju poinformowało w poniedziałek o rekordowym dziennym wzroście krajowych infekcji COVID-19, ponieważ władze próbowały przetestować mieszkańców i powstrzymać wersję Omicron, podczas gdy Disney zamknął się. (DIS.N) Azyl do odwołania.\nOficjalne dane pokazały w poniedziałek, że w ostatnich tygodniach, na które koronawirus nie miał wpływu, Szanghaj zgłosił 24 nowe przypadki koronawirusa przenoszonego lokalnie z potwierdzonymi objawami w niedzielę i 734 bezobjawowych infekcji lokalnych.\nJuż czwarty dzień z rzędu w Szanghaju nasiliły się lokalne bezobjawowe infekcje.\nChociaż liczba infekcji jest niska jak na światowe standardy, Szanghaj szybko zastosował się do chińskiej polityki „dynamicznego usuwania”, zamykając szkoły i testując kompleksy mieszkalne w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się wirusa.\n„Jeśli chodzi o całą sytuację kontroli epidemii i zapobiegania, z którą mamy do czynienia, jest ona bardzo złożona i niebezpieczna, a także jest dla nas bardzo dużym testem” – powiedział na briefingu prasowym urzędnik ds. zdrowia miasta Wu Jingli.\nSzanghaj będzie stosował się do „dynamicznej zgody”, dodał Wu, wyrażając nadzieję, że powszechne poparcie dla tej polityki będzie kontynuowane.\nMiasto zamknęło również Shanghai Disney Resort od poniedziałku do odwołania. Czytaj więcej\nAle pojawiły się oznaki frustracji z powodu podejścia do dzielnicy miasta.\nREAD Zwiastun Doctor Strange 2 przedstawia Charlesa Xaviera i Złą Wandę\n„Hongkong, Szanghaj i Shenzhen miały trzy różne modele reakcji na epidemię”, powiedział jeden z użytkowników chińskiej sieci Weibo podobnej do Twittera.\n„Hongkong jest najgorszy, ale otworzy się jako pierwszy” – powiedział pisarz, który nazywał się Zhangin, w szeroko udostępnianym poście na blogu. „Shenzhen jest najbardziej wydajny, Szanghaj może być najbardziej stresujący, a nawet najbardziej nieszczęśliwy”.\nDotkliwość reakcji na epidemię ze strony kompleksów i dzielnic mieszkalnych w Szanghaju była różna, a niektórzy zdecydowali się zamknąć na okres do dwóch tygodni. Niektórzy ludzie w innych zamkniętych obszarach powiedzieli, że nie powiedziano im, jak długo będą musieli pozostać w domu.\nKomisje oceniające, które pomagają organizować programy testowe, również stanęły przed wyzwaniami. Jeden instalator rozprowadzał tokeny, aby udaremnić próby uruchomienia bezpłatnych testów przez osoby postronne.\nUwzględniając infekcje w Szanghaju, Chiny kontynentalne zgłosiły w niedzielę łącznie 1974 nowych przypadków przenoszonych lokalnie z potwierdzonymi objawami, jak wykazały dane Narodowej Komisji Zdrowia (NHC), w porównaniu z 1656 dzień wcześniej.\nTangshan, największe miasto hutnicze, z zaledwie 12 lokalnymi infekcjami od marca. 19, na drogach mniejszych niż autostrady mogą poruszać się tylko niezbędne pojazdy, a osoby niepełnosprawne, które muszą jeździć pojazdami, będą musiały uzyskać zgodę.\nPołudniowy węzeł produkcyjny w Shenzhen umożliwił wznowienie pracy i działalności produkcyjnej, a także usług autobusowych i metra w większości obszarów, po tym, jak liczba codziennych lokalnych przypadków spadła po trzech rundach testów w całym mieście.\nJednak w niektórych miejscach nadal obowiązują surowe ograniczenia.\nWładze miasta poinformowały, że mieszkańcy Shenzhen nadal muszą uzyskać negatywny wynik testu, aby korzystać z transportu publicznego od poniedziałku do 27 marca, w tym czasie nieistotne usługi w pomieszczeniach pozostaną zamknięte.\nKandydaci do szczepionek skierowanych konkretnie do Omicron lub wśród wariantów budzących obawy, są w badaniach przedklinicznych, powiedział w sobotę krajowy urzędnik ds. zdrowia, nie identyfikując zaangażowanych firm.\nREAD „Batman” poszedł do 100 milionów dolarów + weekend – termin\nNowe lokalne bezobjawowe przypadki w Chinach, które nie zostały zaklasyfikowane jako potwierdzone, osiągnęły poziom 2384, w porównaniu z 2177 dzień wcześniej. Liczba ofiar śmiertelnych nie zmieniła się na poziomie 4638 i nie było nowych zgonów.\nDo niedzieli Chiny kontynentalne zgłosiły 132 226 przypadków z potwierdzonymi objawami, zarówno wśród mieszkańców, jak i z zagranicy.\nDodatkowe sprawozdania Davida Stanwaya, Roxanne Liu, Stelli Keogh, Weifan Wang, Brendy Goh, Engin Tham i Shanghai Editorial Chamber; Edytowanie przez Clarence’a Fernandez\nAkcje spadają, na Ukrainie szaleje walki, ropa rośnie w górę