Evertiq - „Czas, by Timate wypłynął na szerokie wody”\n© rangizzz dreamstime.com Przemysł elektroniczny | 12 września 2019\n„Czas, by Timate wypłynął na szerokie wody”\nMówi w wywiadzie dla everitq.pl Sebastian Młodziński, prezes polskiej spółki technologicznej Timate, oferującej unikatowy na skalę światową system rejestracji czasu pracy.\nOpracowany przez polską spółkę system Timate pozwala na nowoczesną i automatyczną rejestrację czasu pracy, nie angażując przy tym pracownika i nie zbierając wrażliwych danych. Umożliwia za to zadbanie o bezpieczeństwo zatrudnionych. Sercem systemu jest inteligentna karta wyposażona w technologię internetu rzeczy. Od czterech miesięcy na czele Timate stoi Sebastian Młodziński, współodpowiedzialny za sukces innej spółki technologicznej – XTPL, która etap działania jako startup ma już dawno za sobą i obecnie celuje w klientów z grona światowych gigantów technologicznych. Teraz pora, by Timate wypłynął na szerokie wody.\nevertiq.pl: - Dlaczego zdecydował się Pan dołączyć do Timate? Co wyróżnia ten system rejestracji czasu pracy?\nSebastian Młodziński, prezes Timate: – Timate zainteresowałem się już około dwóch lat temu, bo w mojej opinii był to wówczas jeden z najciekawszych startupów w Polsce. Najpierw jedynie się przyglądałem i kibicowałem, a około rok temu rozpocząłem negocjacje odnośnie mojego dołączenia do zespołu i objęcia udziałów. Był to mój warunek, by wejść do spółki nie tylko jako pracownik, ale także jako mocno zaangażowany udziałowiec oraz inwestor. Co odróżnia Timate od innych systemów rejestracji czasu pracy? Powiem trochę przekornie: niewiele projektów może się pochwalić potencjalnie kilkumiliardową rzeszą odbiorców, bo przecież pracownikiem jest każdy dorosły człowiek na świecie (śmiech). Mówiąc jednak zupełnie poważnie, ten rynek jest ogromny, a co za tym idzie, perspektywy rozwoju też są duże. Druga bardzo ważna rzecz to sam produkt. Nie chciałbym nadużywać słowa innowacja, które jest oklepane, ale z całą pewnością możemy w przypadku Timate mówić o rewolucji i produkcie zupełnie unikatowym. Największe firmy na świecie mówiły nam wprost: czegoś takiego jeszcze nie było. Próbowało wielu, np. Amazon czy Skanska, wprowadzając opaski, ale jak dotąd nie były to podejścia zakończone sukcesem. Timate na razie jest na tym rynku osamotniony, chociaż konkurencja na pewno się pojawi, gdy tylko przyjdzie sukces. Należy wyraźnie podkreślić, że Timate nie jest już startupem, ale wszedł w fazę skalowania, czyli jest to raczej scale-up. Nie mówimy zatem o pomyśle, ale o gotowym produkcie, który znalazł swoich klientów, więc definicja startupu przestała pasować. To również przyciągnęło moją uwagę. Już gdy zaczynałem rozmowy w sprawie dołączenia do spółki, system był w zasadzie gotowy, wymagał jedynie dopracowania, co już zrealizowaliśmy. Od początku zatem moim zadaniem było nie rozwijanie produktu, ale coś, w czym czuję się całkiem dobrze, czyli robienie biznesu. Były też oczywiście inne fenomenalne projekty, ale albo w fazie rozwoju, albo bardziej naukowe niż biznesowe. To powodowało, że były często obciążone zbyt dużym ryzykiem. Z mojej perspektywy, w przypadku Timate ryzykowałem niewiele.\n- Jak powstał Timate?\n– Systemy rejestracji czasu pracy, które są obecnie na rynku, charakteryzują się tym, że mierzymy tylko czas wejścia i wyjścia pracownika, a pracodawca dalej nie bardzo wie, co dzieje się z zatrudnionym w czasie „pomiędzy” (pomijając oczywiście biometrykę, ale w ten obszar nie chcieliśmy wchodzić). Dwoje ludzi -założycieli spółki Tenvirk, zauważyło tę lukę oraz potrzebę jej zapełnienia i, w olbrzymim skrócie, tak właśnie powstał Timate. Timate więc był początkowo projektem prowadzonym przez spółkę Tenvirk, na który uzyskano dofinansowanie Narodowego Centrum Badań i Rozwoju w wysokości około 3 mln PLN. Na bazie tego grantu powstał cały system. Pod koniec kwietnia tego roku projekt NCBiR został zakończony i otwarto formalną ścieżkę związaną z komercjalizacją. NCBiR zgodził się na formułę komercjalizacji, którą wymyśliłem, czyli utworzenie spółki celowej Timate, która przejmie wszystko to, co związane jest z systemem. W nowym podmiocie swoje udziały ma nadal Tenvirk, więc na pokładzie zostają jego twórcy , na czym mi bardzo zależało, a ja jestem jednym z trzech największych udziałowców i od niedawna, prezesem.\n- Inwestorów jest już więcej.\n– Rzeczywiście, w tegorocznej rundzie finansowania zebraliśmy 2 mln PLN. Ja osobiście również w niej partycypowałem i udało mi się zachęcić do tego samego innych inwestorów. Zebranie pieniędzy nie było – jak się okazało – większym problemem i mogliśmy ich pozyskać dużo więcej. Natomiast nie zdecydowaliśmy się na taki krok, bo nie chcieliśmy na samym początku oddać zbyt wiele władzy w spółce. Zebraliśmy taką kwotę, by wystarczyła na mocny start operacyjny i na zatrudnienie specjalistów. Dzisiaj można powiedzieć z dużym spokojem, że to się udało.\n- Sytuacja jest zatem taka, że jest już gotowy produkt, jest kadra, więc jakie zadania stoją przez prezesem Timate?\n– Mogę zdradzić coś, co wprawdzie nie jest żadną tajemnicą, ale jeszcze oficjalnie tego nie komunikowaliśmy: mamy podpisane umowy i Timate rozpoczął swoje działanie w bardzo dużej europejskiej spółce na terenie polskiego oddziału. Wkrótce pochwalimy się, co to za firma. Zresztą prawdę mówiąc, fakturujemy już dwie spółki i nie są to pilotaże czy „proof-of-concept”, ale normalne, komercyjne wdrożenia, a nasze urządzenia z powodzeniem pracują już u klientów. Prowadzimy też zaawansowane rozmowy z trzecim klientem. W przypadku pierwszej umowy dotyczy to kilku tysięcy pracowników w Polsce, a docelowo kilkunastu tysięcy w Europie. Drugi kontrakt obsłuży na samym początku około 2 tys. pracowników w naszym kraju, a trzeci, który negocjujemy, w dłuższej perspektywie ma obsłużyć 60 tys. osób.\n- Zatem kiedy na plusie?\n– Moje tempo jest dość szybkie, ale wszystko po kolei (śmiech). Może nie będzie tak, że break-even pojawi się natychmiast, bo kwestie związane z finansami to jednak nie tylko rachunek zysków i strat, ale też płynność, czyli cash flow. Pod tym kątem mamy zadziwiającą, cudowną wręcz sytuację jak na firmę, która startuje. Natomiast z punktu widzenia danych, które przede wszystkim interesują inwestorów, to strona przychodowa spółki będzie się stopniowo budowała. Założenie było takie, że nie generujemy przychodów jeszcze w tym roku i właśnie po to były pieniądze od inwestorów. Ale mogę powiedzieć tyle, że pieniądze od inwestorów leżą sobie spokojnie na koncie i czekają na swój czas. Warto natomiast zwrócić uwagę, że wartość Timate dość szybko rośnie. Mamy dziś poważnych inwestorów mocno zainteresowanych spółką, którzy są chętni, by wyłożyć cztery razy więcej niż wynosi cena, za którą sprzedawaliśmy wcześniej udziały w Timate. Na razie jednak absolutnie nie myślimy, żeby brać pieniądze od inwestorów, bo nie jest to naszym celem. Nie chodzi o to, by środki leżały na koncie, tylko by działać w sposób mądry, zrównoważony i nie oddawać od razu za dużo udziałów, bo z mojej perspektywy to nie jest dobra strategia. Sebastian Młodziński\n- Na początku nastawiacie się na duże firmy?\n– To wynika z optymalizacji i rachunku ekonomicznego. Mamy produkt, który ma pewnego rodzaju masę krytyczną związaną z jego obsługą, i mamy partnerów, którym zadajemy pytanie: czy lepiej mieć dziesięciu klientów po sto osób, czy jednego z tysiącem. U nas sprawdzi się ten drugi przypadek, bo liczbę problemów przy dziesięciu klientach mnoży się właśnie razy dziesięć. A skoro jest popyt na nasz system w przedsiębiorstwach zatrudniających powyżej 500 pracowników, to licząc się też z optymalizacją kwestii związanych z przychodami dla naszych partnerów i uatrakcyjnieniem naszej oferty dla nich, przyjęliśmy, że na początku nastawiamy się właśnie na duże firmy. Przy czym wejście do mniejszych firm to jedynie kwestia czasu. Zakładamy, że w stanie dojrzałości, czyli na początku 2020 roku, będziemy w stanie obsługiwać kilkaset tysięcy pracowników w formule, w której działamy, czyli abonamentowej. Ten model bazuje na dobrych doświadczeniach operatorów telefonii komórkowej. Firma nie płaci za sprzęt, bo to my dostarczamy odpowiednią liczbę centralek komunikujących się z kartami, przygotowujemy infrastrukturę, robimy wdrożenie i koordynujemy całość przez naszych partnerów. Klient nie ponosi zatem nakładów inwestycyjnych, a tylko płaci 99 złotych netto miesięcznie za pracownika. Nasza grupą docelową w głównej mierze są nie korporacje zatrudniające np. informatyków czy pracowników biurowych, lecz głównie produkcja, magazyny, logistyka czy transport. Doszła też nowość w porównaniu do sytuacji sprzed dwóch lat, czyli możemy też liczyć pracę zdalną.\n- Jakie karty funkcjonują w systemie Timate?\n– Należy mocno podkreślić, że cały system jest pomyślany jako system o bardzo niskim zużyciu energii i to jest według nas kluczowa sprawa. Dlatego, oprócz kart na baterie, opracowaliśmy też urządzenia z modułem baterii słonecznej. Mamy trzy podstawowe rodzaje kart, oznaczone symbolami C1, C2, C3. C1 to tzw. ślepa karta, bez wyświetlacza, w praktyce: jeden wielki czujnik. Świetnie nadaje się dla pracowników tymczasowych lub dla takich osób, które dopiero przyszły do firmy i nie mają jeszcze dostępu do wszystkich systemów, a także dla pracowników, z którymi nie chcemy tworzyć interakcji, więc nie ma potrzeby korzystania z wyświetlacza. C2 to karta „pancerna”, przypinana do kamizelki czy na ramię, jest odporna na takie czynniki jak pył czy wstrząsy. To urządzenie jest już wyposażone w wyświetlacz, a pracodawca decyduje, jakie informacje są na nim prezentowane i co widać w systemie. C3 to z kolei karta biurowa, napędzana energią słoneczną, wymaga dobrego oświetlenia lub od czasu do czasu położenia na nasłonecznionym parapecie. Oczywiście, podobnie jak w przypadku C2, klient wybiera, jakie informacje i w jaki sposób są prezentowane na wyświetlaczu.\n- Jakie są najbliższe plany rozwoju firmy?\n– Teraz mamy w planach przede wszystkim podpisywanie kolejnych umów z klientami, do połowy przyszłego roku koncentrujemy się jeszcze w Polsce, a od połowy 2020 roku chcielibyśmy pojawić się na salonach europejskich. I na razie, przez najbliższe dwa lata zostajemy w Unii Europejskiej, mimo że mamy już patent na Stany Zjednoczone. Stany Zjednoczone to zupełnie osobny rynek, który muszę potraktować z duża ostrożnością, zwracając szczególną uwagę na kwestie bezpieczeństwa i certyfikacji urządzeń. Więc chociaż mamy tam przyznany patent, to na razie z niego nie skorzystamy. Będziemy wchodzić na tamtejszy rynek powoli, bardzo odpowiedzialnie i z dobrym partnerem, żeby nie zrobić falstartu.\nZdjęcia: © Timate


Mamajaga szuka pozytywnych stron życia: Nasze dziecko zaginęło. Zginęło mi w szkole. Zginęło w przedszkolu.\nNasze dziecko zaginęło. Zginęło mi w szkole. Zginęło w przedszkolu.\nCzy Twoje dziecko będzie uczęszczało do przedszkola, albo do szkoły? Albo już jest przedszkolakiem? Może uczniem?\nCzasem słyszymy od naszego dziecka; mamo zginęło mi w przedszkolu.\nHmm, jeśli znalazca będzie wiedział do kogo należy "zguba" na pewno zwróci do właściciela.\nWychowawczynie, nauczycielki proszą, aby podpisywać rzeczy osobiste swojego dziecka (oczywiście w miarę możliwości): ubranka, pościel, poszewki na pościel, ręczniki, szczoteczkę do zębów itd. Z doświadczenia wiem, że większość rodziców tego nie robi lub robi częściowo.\nTakim sposobem, moja Maja zagubiła w przedszkolu kilka drobiazgów.\nPodczas krótkiej edukacji żłobkowej mojego synka, w ubiegłym roku, przepadło, zginęło, pomieszało się z innymi, sporo jego ubranek. A butelkę do mleka codziennie odbierałam ... ale innego dziecka itd. Przykładów można mnożyć.\nPoza tym, ile razy słyszymy w mediach, że dziecko zgubiło rodziców lub nasze dziecko zaginęło?\nNo tak, powiesz, mi to się na pewno nie zdarzy. Ja pilnuję moje dziecko, nie to co Ci inni lekkomyślni rodzice.\nOstatnio, podczas zabawy z innymi dziećmi na placu zabaw, moi znajomi, stracili z oczu dziecko. To była sekunda nieuwagi. Odnaleźli po około 30 minutach. Chłopczyk czteroletni, całe szczęście znał drogę do domu i wrócił sam zapłakany.\nTo wyobraźcie sobie, co teraz się dzieje na przykład na zatłoczonej plaży lub podczas festynów, przedstawień dla dzieci itd?\nRodzice muszą "mieć oczy" non stop dookoła głowy.\nI tu z pomocą przychodzą spersonalizowane etykiety czy spersonalizowane naprasowanki dla dzieci.\nPochodzenia szwajcarskiego, firma Stickerkid\nstworzyła niebanalne, wytrzymałe na działanie czynników zewnętrznych tj., działanie mikrofali, prania w 60 stopniach w pralce czy zmywarce, naklejki na przedmioty osobiste i naprasowanki na odzież.\nProdukt wydał mi się na tyle ciekawy i niszowy, że chętnie zgodziłam się na jego wypróbowanie, głównie z myślą o innych rodzicach.\nJako, że mam w domu Maję - przedszkolaka, zaczęłyśmy testowanie.\nPrzetestowałam z córką taki oto zestaw:\nEtykiety naprasowane na ubranie wytrzymały pranie trzykrotne w 60 stopniach! Producent twierdzi , że taka naprasowanka może wytrzymać nawet do 45 prań w 60 stopniach. Jeżeli chcemy się jej pozbyć naprasowujemy żelazkiem.\nPlastykowe pojemniczki, często w których, Maja coś nosi do przedszkola były wielokrotnie prane w zmywarce i ani drgnęły. Dzięki oznaczeniu pojemnika, bez problemu panie w przedszkolu mogły zlokalizować właściciela pojemnika.\nJeśli kupuję coś dla Mai, to biorę to podwójnie i na odwrót. Brat musi mieć to samo co Maja. Pozostaje mi szybki podpis - czyli ciach naklejka na butelce. Też rozwiązanie. Zamiast szukać niezmywalnego pisaka, którego nie mam w domu.\nWarto wspomnieć, że przy wyborze interesującego nas zestawu, a w następnej kolejności naklejki spersonalizowanej, możemy wybrać sobie: czcionkę, kolor napisu, logo czy tła naklejki.\nChciałam się czegoś przyczepić, doczepić, ale nie specjalnie mi się to udało. Szwajcarska jakość i precyzja, po prostu.\nNa stronie stickerkid.pl wypatrzyłam ciekawy produkt, którego nie testowałyśmy, ale wspomnę.\nOpaska na rękę dla dziecka. Genialna sprawa.\nTak jak pisałam, idealna w lecie, kiedy wyjeżdżamy nad jezioro, nad morze, gdziekolwiek, gdzie są tabuny turystów i o zniknięcie naszej pociechy nietrudno. Wpisujemy na opasce, co chcemy i co wydaje nam się ważne w przypadku, nie daj Boże, zniknięcia naszej latorośli, na przykład: numer telefonu rodziców, imię dziecka.\nBiorąc pod uwagę jakość wykonania i długi okres użytkowania etykiet czy naklejek Stickerkid, cena, która na początku może wydawać się wygórowana, jest adekwatna do produktu , jaki oferuje producent.\nA na koniec niespodzianka!\nDla zainteresowanych Czytelników mojego bloga czyli obserwatorów Google + lub fanów mojej strony na FB, firma Stickerkid przyznaje 10% rabatu na dowolny zestaw. Wystarczy podać w trakcie zakupu kod rabatowy: MAMAJAGA i 10% rabatu przyznane.\nA zatem, kliknij w baner poniżej lub baner Stickerkid po prawej stronie, a zostaniesz przekierowany na stronę Stickerkid.\nEtykiety: dzieci, Praktyczne porady, Wolny czas z dziećmi, Wyjeżdżamy\nAgnieszka W 31 lipca 2014 12:22\nMam już je :)\nJa i moje urwisy 31 lipca 2014 16:01\nJa się wciąż zastanawiam :)\nAguQ K 31 lipca 2014 20:08\nkupiłam kiedyś takie wprasowanki, innej firmy ale się sprawdziły :) Jeszcze mi trochę zostało\nJoanna Pabel-G 31 lipca 2014 23:39\nw Kaia żłobku nigdy nic nie zginęło, każda butelka , jedzenie zostaje zaraz po przyjściu oznakowane przez przedszkolankę. Kai miał na swoich butelkach i jedzeniu kropkę zieloną. to było bardzo ważne bo jak wiadomo dzieci miewają różne alergie. raz była sytuacja , że dostaliśmy zamiast naszych spodni innego dziecka, ale były fajne,mamie co dostała nasze pewnie się spodobały bo nawet tego nie zgłosiła :D\nNasze dziecko zaginęło. Zginęło mi w szkole. Zginę...\nMamo, nudzi mi się.\nSkładam pozew rozwodowy w przyszłym tygodniu\nCzy kiwi uczula?\nŚwięto Francji na Francuskiej i buszowanie w Parku...\nGenialna zabawa dla każdego dziecka! Potrzebne pud...\nNa wczasy...tylko poza sezonem turystycznym.


Pyszne pieczone ziemniaczki – SpiceThings Up – kulinarny blog Smakosza\nPyszne pieczone ziemniaki chrupiące z zewnątrz i mięciutkie w środku są świetnym dodatkiem do obiadu. Ziemniaki królują na naszych stołach i przygotowywane są na wiele sposobów. Aromatycznie ziemniaki z piekarnika można zestawić zarówno z daniami mięsnymi, jak i wegetariańskimi. To rewelacyjne dopełnienie rodzinnego obiadu, które posmakuje wszystkim domownikom. Kremowe, delikatne i aromatyczne warzywa są chętnie zjadane także przez tych najmłodszych.\nWyśmienite zapiekane ziemniaki są bardziej chrupiące, jeżeli wcześniej obgotujemy je w wodzie z dodatkiem sody. Czemu tak się dzieje? Soda oddziałuje na pH wody i ją alkalizuje. Przez to, zewnętrzna warstwa kartofli staje się jeszcze bardziej krucha. Wysoka jakość pyr zagwarantuje nam uzyskanie wyśmienitego dania. Poniżej przedstawiamy przepis na wyśmienite ziemniaki pieczone w piekarniku, który cieszy się ogromną popularnością. To polski smak, do którego chętnie wracamy, zarówno latem, jak i zimą.\nNie dorównują oczywiście warzywom pieczonymi w ognisku, aczkolwiek i tak są wyśmienitym dodatkiem do dań, jak i smakują doskonale same. A więc jak upiec ziemniaki w piekarniku, aby był chrupiące, a jednocześnie rozpływały się w ustach?\nPrzepis na ziemniaki opiekane- składniki\nChrupiące ziemniaki z piekarnika- przygotowanie\n1. Ziemniaki obieramy, dokładnie myjemy, po czym osuszamy ręcznikiem papierowym. Następnie kroimy je w ćwiartki czy też mniejsze kawałki, to zależy od naszych preferencji.\n2. W garnku gotujemy 2 litry wody z łyżeczką soli oraz łyżeczką sody, a także dwoma ząbkami pokrojonego wcześniej czosnku. Pokrojone ziemniaki wkładamy do garnka, kiedy woda zacznie wrzeć, po czym gotujemy kartofle przez około 5- 10 minut w zależności od wielkości ziemniaków.\n3. Nagrzewamy piekarnik do 220 stopni i włączamy opcję góra-dół.\n4. Delikatnie podgotowane warzywa odcedzamy, po czym przekładamy do miski.\n5. Teraz mieszamy ze sobą w szklance oliwę, czosnek granulowany i paprykę słodką. Dodajemy także mąkę ziemniaczaną, która nada ziemniakom maksymalnej chrupkości. Przygotowaną mieszanką polewamy ziemniaki i mieszamy, a następnie wykładamy kartofle na blachę wyłożoną papierem do pieczenia. Doprawiamy danie solą i pieprzem.\n6. Ziemniaki pieczemy przez około 40-50 minut, aż będą cudownie rumiane. Po tym czasie wyjmujemy je i posypujemy natką pietruszki. W razie potrzeby doprawiamy solę i podajemy z ulubionymi dodatkami.\nPieczone ziemniaki z piekarnika- o czym musimy pamiętać?\nPamiętajmy, że ziemniaki same w sobie są dosyć mdłe. Aby zachwycały swoim aromatem i wyjątkowym smakiem, muszą być one właściwie doprawione. Nie oszczędzajmy więc na przyprawach. Jeśli chcemy upiec je w piekarniku, wcześnie dobrze doprawy solem, pieprzem, a także innymi wyrazistymi przyprawami. Do doprawiania ziemniaków sprawdzi się przede wszystkim czosnek, kminek i wędzona papryka. Możemy też sięgnąć po mieszankę ziół prowansalskich czy tymianek. Uważajmy także na to, aby nigdy nie podawać surowych ziemniaków, które mogłyby nam zaszkodzić! Podczas pieczenia kontrolujmy stan ziemniaków, po poprzez nakłuwanie ich widelcem. Pamiętajmy, że czas pieczenia podawany jest jedynie orientacyjne i zależy w dużej mierze od tego, na jak grube plastry pokroimy warzywa. Możemy oczywiście zrobić także pieczone ziemniaki bez gotowania, aczkolwiek to wydłuży ich czas pieczenia.\nPieczone ziemniaki- ciekawostki\nZiemniak został odkryty w 1536 roku przez Hiszpanów, podczas podboju Peru. Kartofle są czwartym warzywem, jeśli chodzi o wielkość upraw na całym świecie. Wyprzedza je tylko pszenica, ryż i kukurydza. Warzywo to składa się w 80 procentach z wody i w 20 z pozostałych substancji. Znanych jest aż ok. 500 metod przygotowania kartofli. Ziemniak jest też pierwszą rośliną, która zaczęła być hodowana w kosmosie. Cenną częścią ziemniaka jest jego skórka, gdyż zawiera ona w sobie sporą ilość błonnika.\nPyszne pieczone ziemniaki- sposób podania\nPieczone ziemniaki mogą być jedynie dodatkiem do jakiegoś dania, jak i stanowić samodzielną potrawę. Będą one rewelacyjnym dodatkiem do wszelakiej maści mięs i ryb. Można je dołączyć do żeberek, kurczaka, indyka, karkówki z grilla, pulpetów, mielonych, czy golonki w kapuście. Często takie ziemniaki podaje się również z hamburgerami. Ziemniaki znajdują wszechstronne zastosowanie. Mogą one stać się również elementem sałatek na zimno, jak i ciepło. Są też uwielbiane w wersji solo, a więc jedynie ze smacznym sosem i przyprawami. Świetnie do ich pasuje zwłaszcza sos czosnkowy, śmietankowy, pomidorowy czy też majonez, jak i ketchup. Można je też posypać startym serem, polać masłem czy śmietaną. Do ziemniaków pasuje wiele ziół, a często podawane są z koperkiem.\nZiemniaki są bezsprzecznym królem polskich stołów i najczęściej wybieranym dodatkiem do obiadu. To bardzo wartościowe warzywo zawierające w sobie sporo witamin, błonnika i mikroelementów. Pieczone ziemniaki są łatwe w wykonaniu, a ponadto bardzo pyszne.


Quiet, Please! – ciężkie jest życie zmęczonego ucznia | Bukmacherskie aplikacje mobilne\nBukmacherskie aplikacje-Bukmacherzy Android-Quiet, Please! – ciężkie jest życie zmęczonego ucznia\nQuiet, Please! – ciężkie jest życie zmęczonego ucznia\nKażdy z nas chodził kiedyś do szkoły i pamięta, jak czasem męczące było życie ucznia. Pisanie wypracowań czy innych prac domowych, uczenie się na klasówkę i czytanie lektur – zapewne nikt nie wspomina tego najlepiej i trudno się dziwić. W końcu wszystkie te czynności zabierały nam ogromną ilość wolnego czasu, którą moglibyśmy wykorzystać na odpoczynek. Jak się okazuje, nie tylko nadmiar szkolnych prac jest powodem, przez który nie mamy możliwości zrelaksowania się po szkole. Bohaterka gry „Quiet, Please!” żadnych ćwiczeń nie ma zadanych, a i pracy klasowej się nie spodziewa. Niestety, odpoczywać też nie jest w stanie, bo wokół niej panuje niesamowicie deprymujący hałas.\nGłówną postacią opisywanej w tym wpisie produkcji jest dziewczynka, która powróciwszy do domu ze szkoły, postanawia położyć się do łóżka i całkowicie się odprężyć. Jak na złość naszej bohaterce, jej sąsiad akurat teraz musiał włączyć kosiarkę, tata zaczął głośno oglądać telewizję (za sprawą tego sąsiada pewnie) , a rodzeństwo – jak to rodzeństwo – zaczęło marudzić jej pod nosem. Do tego całego hałaśliwego grona doszła, oczywiście, również i kochana mamusia, która dba o edukację swojego dziecka i zagania je do nauki (mimo że nie ma jutro żadnej klasówki!). Jak możecie się domyślić, cała ta zaistniała sytuacja mocno zdenerwowała dziewczynę. Nie zamierzała ona jednak płakać nad swoim ciężkim losem, lecz zakasała rękawy i wzięła się do pracy, by zniwelować wszelki hałas.\nJako gracze, musimy, rzecz jasna, pomóc uczennicy z „Quiet, Please!” znaleźć sposoby na uciszenie zarówno hałaśliwych urządzeń, jak i ludzi. Sprawa wygląda prosto: najpierw szukamy w domu odpowiedniego narzędzia do zabicia hałasu, a następnie wykonujemy całą „brudną robotę”.\nI tak: jeżeli chcemy, na przykład, uciszyć rodzeństwo, musimy położyć je spać, a żeby dostać się na trawnik sąsiada trzeba najpierw w odpowiedni sposób „zaprzyjaźnić się” z jego psem. Oczywiście, nie będziemy Wam tu podawać wszystkich rozwiązań. Nie chcemy bowiem psuć Wam dobrej zabawy. Tym bardziej, że produkcja Nostatic Software jest bardzo krótka i po pierwszym przejściu raczej już nie nadaje się do ponownego odtworzenia. Trzeba więc korzystać z jej atutów póki można ;)\nBardzo interesujący pomysł na rozgrywkę to nie jedyny powód, dla którego postanowiliśmy opisać Wam „Quiet, Please!”. W owej produkcji spodobała nam się także pikselowa grafika i występujące w niej dość oryginalne efekty dźwiękowe przypominające stare dobre czasy pierwszych komputerów. Nie każdy musi mieć jednak podobny gust do naszego, dlatego to Wam pozostawiamy do oceny audiowizualną oprawę produktu Nostatic Software.\n„Quiet, Please!” można pobrać z Google Play. Cena gry jest niska, gdyż nie przekracza 4 złotych.\nAndroid Google Play gry na Androida logiczne Please! płatne przygodowe Quiet Quiet Please! QuietPlease!\nAviary Editor - dość zaawansowany edytor graficzny


Wiadomości z ostatniej chwili. Będzie rekonstrukcja rządu Morawieckiego | Dziennik Polityczny\n27 maja, 2019 Polska 1 196\nJak informuje portal Money wyniki, które zostały opublikowane przez IPSOS, zmuszą rząd do wprowadzenia modyfikacji. W wyborach do Parlamentu Europejskiego zwyciężył PiS zdobywając aż 42,4% głosów. Oznacza to więc, że aż 24 mandaty należą do partii Prawa i Sprawiedliwości. Wśród osób, którym udało się dostać do Europarlamentu jest m.in. Joachim Brudziński – minister spraw wewnętrznych i Anna Zalewska, która sprawuje stanowisko ministra edukacji.\nWśród partii w PE znajdą się także: KE (39,1% głosów), Wiosna (6,6% głosów), a także Konfederacja (6,1% głosów). Kukiz’15 nie otrzyma mandatów (ruch osiągnął zaledwie 4,1% głosów).\n27 maja, 2019 o godz. 3:35 pm\nA już myślałem że się poda do Dymisji bo są taśmy .


KOALA II PPHU- KUŚNIERSTWO-RENOWACJA ODZIEŻY SKÓRZANEJ I FUTER. PRZERÓBKI I SZYCIE ZE SKÓR. BIAŁYSTOK - Białystok - Regionalny katalog firm towarów i usług województwa podlaskiego\nStrona główna > Odzieżowe usługi, Skórzana, futra, kuśnierstwo > KOALA II PPHU- KUŚNIERSTWO-RENOWACJA ODZIEŻY SKÓRZANEJ I FUTER. PRZERÓBKI I SZYCIE ZE SKÓR. BIAŁYSTOK\nKopernika Mikołaja 5 lok.12 15-377 Białystok\n15-377 Białystok, Kopernika Mikołaja 5 lok.12,\npokaż numer telefonu 856761214856761214\nKoala to profesjonalna pracownia kuśnierska prowadząca wyrób oraz renowację wszelkiego rodzaju odzieży skórzanej.\n- przeróbki: futer, kożuchów, kurtek skórzanych\n- usługi kuśnierskie: renowacja odzieży skórzanej i futer\n- szycie ze skór naturalnych futer, kożuchów, odzieży skórzanej z własnego lub powierzonego materiału\n- sprzedaż futer oraz kurtek skórzanych\nGwarantujemy najwyższą jakość oraz terminowe wykonanie zleceń, a także pomoc i fachowe doradztwo przy wyborze oraz kroju okrycia.\n- Odzieżowe usługi\n-- PRZERÓBKI KRAWIECKIE\n- Skórzana, futra, kuśnierstwo\n-- RENOWACJA ODZIEŻY SKÓRZANEJ\n-- SPÓDNICE SKÓRZANE\n-- SPODNIE SKÓRZANE\n-- RĘKAWICZKI SKÓRZANE\n-- PŁASZCZE SKÓRZANE\n-- ODZIEŻ SKÓRZANA\n-- KURTKI SKÓRZANE\n-- KAMIZELKI SKÓRZANE\n-- FUTRA NATURALNE\n-- CZAPKI SKÓRZANE\n-- CZAPKI FUTRZANE\nDamska, Odzieżowe usługi,\nUSŁUGI KRAWIECKIE HANDEL MAŁGORZATA STACHNIK\nOdzieżowe usługi, Pasmanteria, dodatki krawieckie,


Kości na dużych środków toe ludowych - Opinie kości palców\nThe Choice is Ours (2016) Official Full Version ból kości dużego palca na jednej nodze\nButy parafinowe z koślawe nogi Urządzenie do chodzenia na koślawego, Operacja kolana koślawe u dorosłych wpadać na szczycie kości stopy. Ból na nogę kości pobliżu powodu kciuka wpadać na drugim palcu, gimnastyka dla koślawe stopy u dorosłych płasko-koślawe zniekształcenie stopy jest.\n2017 Maps of Meaning 3: Marionettes and Individuals (Part 2) Jak pozbyć zabudowanych palcach\nKolana koślawe zniekształcenie Fizjoterapia koślawe zniekształcenie stóp u dzieci leczonych przed ukończeniem, ból kości w stopie w pobliżu wielkiego leczenia toe w domu koślawego pro w Charkowie. Koślawego gdzie kupić lekarstwem ludowej do stłuczki w dużych palcach, Koślawego o filmie solidne wzrosty na palcach.\nThe Great Gildersleeve: Jolly Boys Election / Marjorie's Shower / Gildy's Blade Krem przystanek gula kości na dużych środków toe ludowych\nKości na halyus koślawości stóp koślawe zniekształcenie stopy u noworodka, guz na palcu rośnie w górę ból kości małego palca. Koślawe kolana i wojsko koślawego zamiar kupić w aptece w Odessie, Masaż ustawienie koślawe stopy u dziecka Opinie skarpety koślawego.\nWhy hurt and crack joints? Treatment of arthrosis or how to treat and cure arthrosis 1-2-3 st.? Złamanie kości w stopie\nOd stóp do głów z wybojami Masaż płaskostopie koślawe u dzieci, wpadać na piechotę koło palucha jak choroba nazywa maść z wybojami na stopach pobliżu palcach. Jak występ jest uformowany na palcu buty ortopedyczne dla dzieci z deformacją koślawego 37 wielkości, nowotwór skóry na palcu kości na palucha na zdjęciach dzieci.\nHow Not To Die: The Role of Diet in Preventing, Arresting, and Reversing Our Top 15 Killers ploskovalgusnoy zatrzymać kiedy deformacja kości na dużych środków toe ludowych\nOrtezy z koślawego kupić buty ortopedyczne dziecko kiedy palucha koślawego, twardy jak guz kości na palec ból na nogę kości koło kciuka usuwania bólu. Szczep na płaskostopie Buty zdjęć koślawe stopy, koślawe zniekształcenie w obuwia dziecięcego strephexopodia dziecku 6 lat leczenia.\nSCP-001 Kalinin's Proposal "Past and Future" guzki na palcach, aby pozbyć\nOrtopedia dla kości palca wrodzony koślawe kolana, jak leczyć koślawego w domu deformacja wielkich przyczyn toe. Kości na nogach autobusowych kciuk koślawe zniekształcenie wielkich leków toe, koślawe zniekształcenie nóg u dziewcząt Ból kości dużych palcach.\nThe Third Industrial Revolution: A Radical New Sharing Economy płasko koślawe kolana u dziecka 6 lat\nKoślawe zniekształcenie DZIAŁANIA Biełgorod stóp jak leczyć guza na kości w palucha, Opona palucha w Nowosybirsku śmietany przystanku wypukłości. Kupić płaskie buty koślawego dla dzieci Bump palec w żyłę, Niektóre buty z koślawego deformacji u dzieci ból kości w nodze, palce.\nThe Great Gildersleeve: Minding the Baby / Birdie Quits / Serviceman for Thanksgiving co oznacza guz na palcu wskazującym kości na dużych środków toe ludowych\nUsunięcie gromadzeniu się odciski na palcach wpadać apteki zatrzymania Briańsk krem, kość rośnie na palcu deformacje stóp. Koślawa deformacja konsekwencje zatrzymania guzek pod nogą koło palca, Stożki w grzyba stopy Jak leczyć kości palca.\nDavid Icke Dot Connector EP3 with subtitles koślawe zniekształcenie kończyn dolnych u dzieci masaż\nKardana koślawe zniekształcenie koślawego płaskie podeszwy stóp, środki folk haliusa koślawe stopy w leczeniu dorosłych. Leki guzki na palucha koślawego w roku to jest normalne, valgus deformacja dolnych kończyn koślawego pro Moskwa.\nThe Man Who Knew Too Much 1956 James Stewart, Doris Day, Brenda de Banzie Jak pozbyć się kości w palcu\nDeformacja przystanek korekta zdjęcia jak leczyć kość w stopie palucha, Osłona żel o odkształceniu palców koślawe kolana u dzieci LFK. Kości na palcach, jak się pozbyć guzki na stopie pod kciukiem, buty koślawego pooperacyjnie halyus zdjęcie guz u podnóża wielkiej zapalenie palców.


Porcelana Ćmielów Rococo - Unikalna zastawa porcelanowa o barwnej międzypokoleniowej historii.\nSerwisy obiadowe i kawowe Zastawa stołowa Serwisy obiadowe Serwisy kawowe Serwisy obiadowo-kawoweod do HomeĆMIELÓW PorcelanaRococo\nwidok:cena: Ćmielów Rococo - Unikalna zastawa porcelanowa o barwnej międzypokoleniowej historii. Narodził się w XIX w. jako Rococo Sevres i przez dekady ewoluował do obecnej formy. To przykład historycznej aktualności zawartej w pięknym kształcie. Sekret wiecznej młodości Rococo tkwi w płynności linii oraz subtelnej zmysłowości rokokowych naczyń, które sprawiają, ze niezależnie od pory roku, przybrany nimi stół wygląda świeżo i lekko. Rococo - projekt ćmielowskiej pracowni wzorniczej\nĆmielów Rococo - Serwis obiadowo-kawowy 95 części na 12 osób Złota Linia 3604\nOPIS PRODUKTU:Ćmielów Rococo...\n864,58 zł Ćmielów Rococo - Serwis obiadowy 45 części na 12 osób Anna 7830\nOPIS PRODUKTU: Ćmielów Rococo...\n3 412,14 zł Ćmielów Rococo - Serwis obiadowo-kawowy 92 części na 12 osób Maria 0001\n759,14 zł Ćmielów Rococo - Serwis kawowo-deserowy 39 części na 12 osób Maria 0001\n258,19 zł Ćmielów Rococo - Serwis obiadowo-kawowy 80 części na 12 osób Maria 0001\n650,30 zł 630,79 zł Ćmielów Rococo - Serwis kawowy 27 części na 12 osób Anna 7830\n1 178,39 zł Ćmielów Rococo - Serwis obiadowo-kawowy 72 części na 12 osób Purpura 0040\n6 501,66 zł Ćmielów Rococo - Serwis obiadowo-kawowy 68 części na 12 osób Maria 0001\n577,45 zł Ćmielów Rococo - Serwis kawowy 27 części na 12 osób Złota Linia 3604\n248,55 zł ĆMIELÓW ROCOCO - Serwis obiadowy 41 części na 12 osób Maria 0001\nOPIS PRODUKTU: 41 częściowy...\n392,11 zł Ćmielów Rococo - Serwis obiadowy 18 części na 6 osób E302\n99,38 zł Ćmielów Rococo - Serwis obiadowy 18 części na 6 osób G042\n118,67 zł 1 2 3 4 5 >


Marietta Fiedor w pięknej sukience Mohito | Zeberka Marietta Fiedor w pięknej sukience Mohito | Zeberka\nMarietta Fiedor w przepięknej sukience. Wiemy, gdzie ją kupisz. Dostępna jest tylko w ofercie online!\nLetnia Moda Sukienki\nMarietta Fiedor zyskała popularność dzięki programowi „Love Island. Wyspa miłości”. Na całym świecie zyskał on ogromną popularność. Podobnie było z polską edycją, która okazała się hitem, a jej uczestnicy stali się wschodzącymi gwiazdami show-biznesu. Każde z nich po zakończeniu emisji rozpoczęło walkę o swoich obserwatorów.\nSylwia Madeńska szuka lata, a internauci debatują na temat niewyprasowanej koszuli\nMarietta Fiedor na Instagramie\nMarietta w czasie emisji programu była ulubienicą internautów, ponieważ wyróżniała się urodą, wyczuciem stylu oraz charakterem. W związku z tym nawet po zakończeniu programu na Instagramie obserwuje ją ponad 151 tysięcy osób! Dziewczyna zajęła się tworzeniem muzyki, ale na swoim profilu chętnie dzieli się ulubionymi stylizacjami. Na pewno Marietta nie ukrywa, że lubi kupować w sieciówkach, w których wynajduje perełki.\nStroje z sieciówki\nZ pewnością już kilka razy stylizacje Marietty wzbudziły niemałe zainteresowanie jej fanek. Dziewczyna zresztą bardzo chętnie udziela odpowiedzi na wszystkie ich pytania. Nie inaczej było z tą sukienką. Jej delikatny wygląd od razu przyciągnął uwagę żeńskiej części obserwujących profil gwiazdy.\nSylwia Madeńska i Mikołaj Jędruszczak rozstali się? Zwycięzcy „Love Island. Wyspa miłości” przerwali milczenie\nMarietta Fiedor w sukience z Mohito\nSukienka, którą ma na sobie, pochodzi ze specjalnej kolekcji Mohito, Gold Label. Wykonana jest z wzorzystej organzy. To mini sukienka z dekoltem typu halter. Z tyłu ma ozdobę w postaci dekoracyjnej kokardy wiązanej przy szyi. Dół wykończony jest falbaną. Przepiękny, pastelowy kolor wpisuje się w wakacyjne trendy, a kwiecisty wzór sprawia, że całość wygląda dziewczęco. Marietta swoją sukienkę zebrała w talii paskiem, dzięki czemu podkreśliła swoją figurę. Oryginalnie sukienka ma luźny, poszerzany ku dołowi krój. Podsumowując, sukienkę kupisz tylko i wyłącznie online! Kosztuje 179,99 zł.\nPost udostępniony przez Marietta Fiedor (@mariettafiedor) Cze 20, 2020 o 1:47 PDT


Hitman 3 - zobaczcie początkową scenę z gry – PlanetaGracza.pl\nPlanetaGracza.pl » Hitman 3 – zobaczcie początkową scenę z gry\nHitman 3 – zobaczcie początkową scenę z gry\nW internecie pojawiło się kolejne wideo z ostatniej części nowej trylogii o Hitmanie. Filmik prezentuje początek historii.\nOstatnimi czasy IO Interactive chętnie dzieli się z fanami materiałami z gry o łysym zabójcy. I nic dziwnego, skoro „trójka” trafi do sklepów już za miesiąc. Na najnowszym filmiku nie uświadczymy ani grama rozgrywki, ale za to dane nam jest rzucić okiem na scenę otwierającą opowieść. Na materiale Agent 47 gości w Arabii Saudyjskiej, a później wyskakuje z samolotu i trafia do Dubaju.\nJeśli chodzi o inne ciekawe informacje na temat Hitmana, kilka dni temu pisaliśmy o świeżym filmiku z gameplayem, który skupia się na metodach eliminacji wrogów. Interesującym może się również wydać fakt, że IO Interactive poinformowało ostatnio o swoim nowym projekcie, w którym główną postacią będzie fikcyjny szpieg James Bond. Niestety na razie nie wiadomo, na jakie platformy trafi gra o roboczym tytule Project 007 i na kiedy planowana jest jej premiera. Niemniej na dzień dzisiejszy wydaje się, że to się może udać.\nHitman 3 zadebiutuje 20 stycznia 2021 i od tej pory ma grasować na PC, PS4, PS5, Xboksie One i Series S/X. Fani będą mogli również liczyć na kieszonkową wersję produkcji – w planach jest bowiem wydanie „trójki” na Nintendo Switcha. Dokładnej daty premiery na przenośną konsolę jeszcze nie wskazano.


igora expert mousse, pianka koloryzująca, 100ml marki Schwarzkopf - Zakupy Kasianafali.pl\nigora expert mousse, pianka koloryzująca, 100ml marki Schwarzkopfy\nOdświeżająca pianka do koloryzacji włosów marki Schwarzkopf Igora Expert Mousse o obszerności 100ml. Spektakularny i subtelny efekt i równomiernie połyskujące włosy. prosta w użyciu. Solidność do ośmiu myć.\nOdświeżająca pianka do koloryzacji włosów producenta Schwarzkopf Igora Expert Mousse o pojemności 100ml. Przepiękny i finezyjny efekt i równomiernie błyszczące włosy. Prosta w użyciu. Trwałość do...\nZaszalej z kolorem na głowie! Szampon koloryzujący Schwarzkopf Pigmented Washes Pink gwarantuje intensywny kolor na długo, a także miękkie i połyskujące włosy. A do tego jest niezwykle prosty w...\nFarba do koloryzacji ton w ton Schwarzkopf Igora Vibrance to gwarancja trwałości koloru. Seria Muted Desert to piękne beżę w chłodnej tonacji bez żółtych refleksów.\nSchwarzkopf Igora Royal Muted Desert, farba do włosów, 60ml\nFarba do włosów Schwarzkopf Igora Royal Muted Desert to błyskotliwe odcienie beżu, wielotonowe i naturalne. Rewelacyjne pokrycie ponadto siwych włosów gwarantowane.


Już od początku XX wieku fotografia używana jest do zapisu i opisu wydarzeń na równi z dokumentacją słowno literacką. Dzięki coraz lepszym technikom fotograficznym zyskane zostały niezwykle cenne zapisy ludzkich portretów, codziennego życia oraz wydarzeń historycznych. Od kiedy zaczęły się ukazywać publikacje prasowe, umieszczane w nich zdjęcia stały się równie ważne jak notatki i artykuły. Rozpoznawalność zyskały wizerunki sławnych ludzi działających w sferze kultury i sztuki, polityki, nauki, a także sportu. Wykształcił się sposób przekazu zwany fotoreportażem, w którym autorzy opowiadają o wydarzeniach za pomocą szeregu zdjęć. Dobrze wykonany fotoreportaż obywa się bez słownych komentarzy, obrazy mówią dostatecznie dużo i sugestywnie. I lepszy sprzęt fotograficzny pojawiał się na rynku, tym większe możliwości zyskiwali fotoreporterzy, szczególnie ci, którzy specjalizowali się w dokumentowaniu wydarzeń dramatycznych – katastrof, klęsk żywiołowych, wypadków, zbrodni, a również zdarzeń na polach bitew i wojen. Wstrząsającą dokumentacją fotoreporterską są zdjęcia robione przez hitlerowców w okupowanej Polsce. Fotograf występował tutaj w roli porównywalnej do myśliwego, szczycącego się swoimi trofeami. Stały się one bezcennymi dokumentami, chociaż o znaczeniu daleko innym niż spodziewać się mogli ich twórcy.


Rint Centrum Nowy Świat Street - Białystok\nRint Centrum Nowy Świat Street\nCena od: 137 PLN / 1 dzień Obiekt Rint - Centrum Nowy Świat Street, położony w dzielnicy Old Town w miejscowości Białystok, zapewnia ogród, bezpłatne WiFi i pralkę. W pobliżu znajduje się: Uniwersytet w Białymstoku. Obiekt mieści się w budynku z 2008 roku.\nW naszej ofercie m.in.: całkowity zakaz palenia, udogodnienia dla niepełnosprawnych, taras, dostęp do Internetu, pokoje dla niepalących, pokoje dla alergików, ogrzewanie, WiFi dostępne w całym obiekcie, parking, winda, WiFi, ogród, parking na miejscu, bezpłatne WiFi, śniadanie w pokoju, Możliwe wystawienie faktury, zwierzęta domowe są akceptowane, pokoje rodzinne.\nProsimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Rint - Centrum Nowy Świat Street o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji. Uwaga: zameldowanie i odbiór kluczy odbywa się pod adresem: Legionowa 28 lok. 101, 15-281 Białystok. W obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Późne zameldowanie po godzinie 21:00 możliwe jest na życzenie i za dodatkową opłatą w wysokości 30 PLN.\nApartament 4 osobowy (2 łóżka pojedyncze, 2 łóżka pojedyncze - 46 mkw).\nOferta naszego partnera Booking.com BG.234582


Dodane: 21-02-2021 04:18\nie spisanych kodeksów, na których można się opierać. W kodeksach jest napisane praktycznie wszystko, chociaż oczywiście jest też wiele niedopowiedzeń i luk, z których adwokaci mogą skorzystać w każdej chwili. Można powiedzieć, że współczesny adwokat katowice ma znacznie łatwiejszą pracę niż adwokat z przeszłości. Ma on do dyspozycji liczne paragrafy i tak naprawdę musi jedynie wiedzieć czego szukać oraz potrafić interpretować prawo. Z tym ostatnim może mieć problem nie jedna kancelaria adwokacka katowice. Dzieje się tak, ponieważ nasze prawo wcale nie jest takie proste. W ostatnich czasach zmienia się również bardzo szybko i tak naprawdę trudno czasami za tym wszystkim nadążyć. Adwokat powinien być zawsze na bieżąco, gdyż inaczej nie poradzi sobie z żadną sprawą. Polscy adwokaci stoją dzisiaj przed wielkim wyzwaniem. Nocami zapadają jakieś zmiany w prawie, które tak naprawdę nie są przecież zgodne z prawem i naprawdę bardzo trudno jest się w tym wszystkim połapać.Adwokat będzie miał za zadanie bronićNiezaprzeczalnym jest to, że absolutnie nikt z nas nie umie wszystkiego robić samodzielnie. Gdyby mogło tak być, to inni ludzie zwyczajnie nie mieliby gdzie pracować i na czym zarabiać pieniędzy. A tak, jeśli wiemy, że ktoś umie coś dobrze robić i ma taki czy inny zawód, to w razie potrzeby możemy się do niego zgłosić. Każdy z nas od czasu do czasu potrzebuje pomocy drugiego człowieka, bo samemu zwyczajnie możemy sobie z czymś nie poradzić. W życiu dzieje się różnie i możemy potrzebować pomocy różnych specjalistów. Jedną z ich form może być pomoc prawna. Adwokat, bo właśnie o nim mowa, może reprezentować nas podczas sprawy sądowej, której my komuś wytoczymy, albo zostanie ona wytyczona przeciwko nam. Adwokat będzie miał za zadanie bronić nas w sądzie i tak w miarę możliwości nas pokierować, aby wyrok sądu był dla nas korzystny. Jeśli tak nie będzie, mamy możliwość odwołania się od wyroku, co spowoduje ustalanie następnych terminów rozprawy. Trzeba mieć na uwadze, że niektóre sprawy w sądzie mogą toczyć się nawet latami, ale jeśli coś jest dla nas ważne, to zawsze należy walczyć do końca. Kontaktu do adwokata możemy szukać przez internet. Hasłem kluczowym, które wpiszemy do przeglądarki może być adwokat Katowice, kancelaria adwokacka Katowice, albo adwokaci Katowice, jeśli takiej placówki szukamy w tym właśnie mieście.Gdzie szukać pomocy prawnej ?Żyjemy obecnie w czasach, kiedy to można wiele informacji znaleźć w Internecie, działając na własną rękę. Czasami może się udać znaleźć odpowiednie informacje, a czasem potrzebna jest pomoc odpowiedniego specjalisty. Jeżeli szukamy pomocy prawnej, to można udać się do radcy prawnego albo bezpośrednio do kancelarii adwokata, który to może nie tylko odpowiednio pokierować naszymi działaniami, ale również reprezentować nas na rozprawach sądowych lub w innych trudnych momentach. Na Śląsku najlepszą lokalizacją są Katowice, a co za tym idzie, kancelaria adwokacka Katowice. Udając się do adwokata, można oczekiwać pomocy prawnej w zakresie różnych gałęzi prawa. Adwokat Katowice udzieli porad zatem z zakresu prawa gospodarczego, cywilnego, prawa pracy, karnego, rodzinnego, czy też medycznego. Adwokaci Katowice również mogą udzielać porad on-line lub telefonicznie, wszystko zależy od zakresu i złożoności sprawy i wymagań konkretnego klienta. Jedno jest pewne - jeżeli ktoś szuka pomocy prawnej, to bez wątpienia kancelaria adwokacka Katowice jest w stanie udzielić jej profesjonalnie oraz rzetelnie, dostosowując swoje działania do wymagań klientów, mając na uwadze szybkość działania oraz pełen zakres profesjonalnych porad, których może udzielić adwokat Katowice.Adwokat Katowice wyjaśni nam wszelkie niezrozumiałeW życiu wielu osób przychodzi taki moment, że potrzebna jest specjalistyczna pomoc z zakresu prawa, dzięki której będziemy w stanie zmierzyć się z różnymi przeciwnościami losu. Dlatego też w sytuacji, kiedy nie potrafimy odnaleźć się w licznych paragrafach, kodeksach czy ustawach, poprosić o pomoc wykwalifikowanego specjalistę z zakresu konkretnej gałęzi prawa, dzięki czemu nasza wiedza zostanie nieco uporządkowana, a zwiększona świadomość wpłynie również pozytywnie na poczucie bezpieczeństwa, że nasze interesy zostały powierzone w dobre, prawnicze ręce. Adwokaci Katowice to właśnie tego rodzaju opcja dla osób zamieszkujących obszar śląska i pragnący uzyskać rzetelną i konkretną pomoc w konkretnym zakresie. Adwokat Katowice wyjaśni nam wszelkie niezrozumiałe kwestie i obierze najlepszą dla nas taktykę działania. Dlatego też bardzo dobrze mieć na podorędziu kontakt do sprawdzonego miejsca, jakim jest kancelaria adwokacka Katowice, bowiem to właśnie tam zostanie nam udzielona rzetelna pomoc. W razie jakichkolwiek wątpliwości będziemy mogli skontaktować się z osobą prowadzącą nasza sprawę, by rozjaśnić wszelkie do tej pory trudne kwestie. Posiadanie kontaktu do dobrego prawnika, może okazać się kluczem do sukcesu.A jeśli dochodzi do tego zdradaW naszym życiu może wydarzyć się dużo nieprzewidzianych sytuacji. Aby sobie z nimi poradzić, być może będziemy musieli skorzystać z pomocy osób, które jako jedyne będą wiedziały, co mamy wtedy zrobić. I chociaż nigdy w życiu nie podejrzewalibyśmy, że coś takiego się stanie, czasami po prostu nie ma wyjścia. Pomoc prawna, bo o tym mowa, także może nam się przydać. Mimo to, że zawsze staramy się przestrzegać przepisów prawa, pomoc fachowca, znającego się na prawie, a nawet wizyta w sądzie może stać się nieunikniona. Niestety, przykładowo, coraz częściej słyszy się o rozwodach. I to z bardzo różnych powodów, czasami mniej lub bardziej poważnych. Coraz częstsze nieporozumienia powodują, że ludzie po prostu nie chcą naprawiać tego, co budowali przez kilka, a może i kilkanaście lat. A jeśli dochodzi do tego zdrada, przemoc fizyczna, bądź nadużywanie alkoholu przez jednego z partnerów, drugi człowiek może po prostu tego nie wytrzymać i jedynym dobrym wyjściem jest rozstanie. Jeśli małżeństwo miało dzieci, trzeba będzie też walczyć o alimenty na ich utrzymanie. Co za tym idzie, pomoc adwokata będzie niezbędna, bo ktoś musi przecież reprezentować nas w sądzie. A kontaktu do niego możemy szukać w internecie. Przykładowym hasłem kluczowym, jakie wpiszemy do przeglądarki może być adwokat Katowice, kancelaria adwokacka Katowice, czy adwokaci Katowice. adwokaci Katowice specjalizują sięAdwokat Katowice lub kancelaria adwokacka Katowice świadczą szeroka gamę usług prawnych na rzecz osób fizycznych i przedsiębiorstw oraz innych osób prawnych. adwokaci Katowice specjalizują się w różnych dziedzinach prawa. W przypadku osób fizycznych: pomagają frankowiczom w sporach z bankami, pomagają sprawach rodzinnych (także rozwodowych), pomagają w sprawach karnych (także związanych z wypadkami komunikacyjnymi), pomagają w sprawach cywilnych, pomagają też w sprawach z zakresu prawa pracy, pomagają w sprawach o odszkodowanie, pomagają także w sprawach podatkowych, reprezentują osoby fizyczne przed sądami oraz Sądem Najwyższym. Kancelaria adwokacka Katowice oferuje obsługę prawną właścicieli firm: Udzielanie porad prawnych z zakresu prawa handlowego, gospodarczego, administracyjnego, podatkowego, karno-skarbowego, cywilnego, pomoc w domaganiu się należności od niesumiennych kontrahentów, adwokaci Katowice oferują pomoc w dochodzeniu spadków, opracowaniu umów prawa handlowego, występują w imieniu właścicieli firm przed Sądem Najwyższym i innymi sądami, także przed Krajową Izbą Odwoławczą oraz przed innymi instytucjami, występują w imieniu właścicieli firm w sprawach karno-skarbowych i podatkowych, pomagają w rejestracji przedsiębiorstw w KRS i CEIDG, pomagają w zakresie likwidacji spółek, podziałów, połączeń lub ich przekształceń.\nWartość tego jak znaleźć dobrego prawnika w 2020Polskie prawo nie jest proste. Czy warto zatrudniać prawnika?Kiedy dokonać rozwodu i na co zwrócić uwagę?Jak ogarnąć rozwód? Kwestie prawneDaj Mi 3 Dni A Ja Pokażę Ci Jak Znaleźć Dobrego PrawnikaProfesjonalna pomoc w dziedzinie prawa. Dla kogo i po co?Kilka porad - sprawy rozwodoweTeraz I Ty Też Możesz znaleźć dobrego prawnika Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaJak nie zgubić się w przepisach prawa?Indywidualna pomoc prawnikaKilka faktów o prawnikachZ wizytą u prawnikaPoradnik - jak korzystać z pomocy prawnej?Adwokaci w KatowicachO adwokatach w KatowicachWartość tego jak znaleźć dobrego prawnikaJak znaleźć prawnika dla firm w roku 2020?O tym, jak korzystać z pomocy prawnejO tym, jak korzystać z pomocy prawnejCzy można znaleźć dobrego prawnika po pracy?10 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby zatrudnić adwokataSprawdzone metody jak znaleźć dobrego prawnikaJak można w 2020 znaleźć dobrego prawnika?Porady o prawieKomu opłaca sie iść do radcy prawnego?A Co Jeśli Mógłbyś iść do sądu Już Za 4 Dni?Szlachetny zawód adwokataKilka faktów i ciekawostek ze świata prawaJak szukać prawnika w stolicy5 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby Znaleźć Dobrego Prawnika


Strona głównaStrona główna Blog 5 najważniejszych zastosowań dźwigów hydraulicznych HDS\nTransport i budownictwo – podstawowe obszary zastosowań dźwigów hydraulicznych HDS to naturalnie transport oraz budownictwo. W pierwszej z tych branż urządzenia te wykorzystywane są poprzez to, iż montuje się je na samochodach. Umożliwia im to tym samym odgrywanie pośredniej roli transportowej. Natomiast w branży budowniczej dźwigi hydrauliczne HDS wykorzystywane są w charakterze stacjonarnym.\nRozładunek – dźwigi hydrauliczne HDS odgrywają kluczową rolę podczas takich działań jak rozładunek i załadunek różnego rodzaju materiałów. Sprawdzają się w tej funkcji tam, gdzie inne sprzęty nie wyrabiają. Ponadto w dziedzinie, jaką jest budownictwo, ich podstawowym zadaniem jest wznoszenie poszczególnych części na wysokie kondygnacje. Taka rola jest szczególnie przydatna tam, gdzie buduje się wielopiętrowe budynki.\nLeśnictwo – budownictwo czy transport to jednak nie jedyne obszary, w których da się wykorzystać dźwigi hydrauliczne HDS. Urządzenia te przydają się również tam, gdzie ma się do czynienia z drzewami. Sprzęty, jakimi są dźwigi hydrauliczne, pomagają chociażby w tym, aby obcinać gałęzie drzew, które znajdują się bardzo, bardzo wysoko.\nObsługa kontenerów – prawda jest też taka, że kiedy mówimy o dźwigach hydraulicznych HDS, to od razu myślimy o kontenerach. Te pierwsze urządzenia nadają się jak ulał do przewożenia tych drugich obiektów. I to niezależnie od tego, o jakiej drodze jest mowa. Morze, ląd, kolej, samochody, powietrze – nic z tych rzeczy nie stanowi tajemnic dla dźwigów hydraulicznych HDS.\nJak widać, dźwigi hydrauliczne HDS mają niezwykle szerokie spektrum zastosowań. Niewątpliwie warto z tego skorzystać.


Stilo Dom ul Grochowa - Wrocław\nStilo Dom ul Grochowaapartamenty - mieszkania\nObiekt Stilo Dom - ul Grochowa oferuje balkon i położony jest w miejscowości Wrocław. W pobliżu znajduje się: Makieta kolejowa Kolejkowo ( 1,7 km) oraz Pomnik Anonimowego Przechodnia ( 1,8 km). Obiekt zapewnia bezpłatne WiFi oraz wspólną kuchnię.\nW naszej ofercie m.in.: ogrzewanie, WiFi, Goście mają możliwość rezygnacji z usługi sprzątania ich zakwaterowania podczas pobytu, indywidualne zameldowanie / wymeldowanie, pokoje dla niepalących, parking, Możliwe wystawienie faktury, całkowity zakaz palenia, bezpłatny parking, wspólna kuchnia, bezpłatne WiFi, ekspresowe zameldowanie / wymeldowanie, dostęp do Internetu, codzienne sprzątanie.\nW obiekcie obowiązuje zakaz organizowania wieczorów panieńskich, kawalerskich itp. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Stilo Dom - ul Grochowa o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji.\nOferta naszego partnera Booking.com BG.2776589


Session review - Dominator, SoSick i Teges uczą wygrywać w pokera! - RailMe.com\nHome Pasek Session review – Dominator, SoSick i Teges uczą wygrywać w pokera!\nDobrych materiałów szkoleniowych, a szczególnie w języku polskim, nie ma na naszym rynku zbyt wielu. Zapraszamy na session review w mistrzowskim składzie!\nNikomu z kibiców pokera w Polsce nie trzeba przedstawiać postaci Dominika Pańki, Pawła Brzeskiego i Mikołaja Zawadzkiego. Jeśli wierzyć portalowi HendonMob, to ta trójka wygrała w sumie dobrze ponad 4 miliony dolarów, a w rozgrywkach w sieci panowie radzą sobie równie dobrze. Tytuły mistrzowskie WCOOP, SCOOP czy Powerfest, dziesiątki wygranych turniejów online – fakty mówią za siebie. Ostatnio Dominik dołożył do swoich licznych sukcesów również kolejny – wygrał side event z wpisowym 500$ podczas festiwalu WSOP Circuit Online. I nasza eksportowa trójka postanowiła zrobić z tego turnieju materiał poglądowy dla polskich pokerzystów!\nZapewne wielu Czytelników RailMe.com, głównie tych na początku swojej pokerowej drogi, zadawało sobie w życiu pytanie – jak myślą podczas gry najlepsi gracze? Jak dochodzą do tego, aby podjąć taką, a nie inną decyzję? Co ja robię nie tak, że nie wygrywam tak, jak robią to ciągle oni? Teraz możecie dostać komplet odpowiedzi na swoje pytania. Dominik, Paweł i Mikołaj analizują bowiem cały wygrany przez tego pierwszego turniej, omawiając przy okazji sposoby rozegrania poszczególnych rozdań. Dodajmy tu również – nie zawsze się ze sobą i swoim sposobem myślenia zgadzając.\nWygląda to mniej więcej tak, jak w załączonym video, w którym panowie analizują jedno z rozdań.\nSpodobało Wam się? Jest tego zdecydowanie więcej! A dokładniej mówiąc – ponad trzy godziny! Mało tego, nasi czempioni już teraz zapowiadają, że nie będzie to ich pierwsza i jedyna produkcja tego typu i będą swoją pracę kontynuować. Mają ponoć dużo pomysłów, sporo chęci i zapału, a kolejne projekty to jedynie kwestia czasu. Co więc należy zrobić, aby obejrzeć premierową produkcję naszego trio?\nFilm szkoleniowy z session review z wygranego WSOP Circuit Online możecie kupić TUTAJ. Wystarczy kliknąć w link i dalej wykonywać kolejne polecenia. I teraz najważniejsze – cena! Cały materiał możecie nabyć w cenie 199 zł.\nCo dostaniecie w tej cenie? Otrzymacie dostęp do całego materiału, w którym trzej czołowi polscy pokerzyści omawiają wszystkie aspekty gry w sposób jasny, klarowny i zrozumiały dla każdego gracza, również tego początkującego. Zobaczycie symulacje z PioSolvera oraz MonkerSolvera, abyście jeszcze lepiej zrozumieli proces decyzyjny. W niektórych przypadkach zobaczycie w użyciu również program Preflopsolved stworzony przez Pawła Brzeskiego (o nim już wkrótce dowiecie się więcej na RailMe.com). Dowiecie się też, co w praktyce oznacza ICM na stole finałowym takiego dużego turnieju. Materiału do nauki dostaniecie więc mnóstwo! Kliknijcie TUTAJ i uczcie się od najlepszych!\nPS. Jeśli są wśród Czytelników osoby, które mimo wszystko nie wiedzą, kim są Dominik Pańka, Paweł Brzeski i Mikołaj Zawadzki, to odsyłamy do świetnego artykułu „Milionerzy”, który swego czasu ukazał się na łamach portalu Onet.pl, a którego autorem był Przemek Langier. Znajdziecie tam wszystkie odpowiedzi.\nTags: Dominik PańkaMikołaj Zawadzkinauka gry w pokeraPaweł Brzeskipoker onlinepromocjasession reviewszkoła pokera\n#OnlineRaportPL – INSERTC0IN wygrywa 19.418$\nPhil Hellmuth i jego umiejętności – gorąca dyskusja na Twitterze! Busquet rzuca mu wyzwanie!


Strona główna » Poradniki » Ana Bella\nAutor: Julia Winogrodzka\nJulia Winogrodzka, młoda, utalentowana pisarka, która w świeży i odważny sposób porusza aktualne i ważne dla współczesnego czytelnika tematy.\nAna Bella - książka o zaburzeniu emocjonalnym, które przybiera formę patologii odżywiania. Julia próbuje zrozumieć, a poprzez zrozumienie wyjść z alienacji i destrukcji w jakie popada latami niejedząc wcale, czy jedząc kompulsywnie.\nAnoreksja i bulimia to choroby występujące na niesłychanie szeroką skalę od ostatnich 10 lat; dotyczą nie tylko młodych kobiet , sportowców, tancerzy. Bywają nimi dotknięte osoby z zastanawiających środowisk, grup zawodowych czy wiekowych.\nEnzo Bianchi pisząc o zaburzeniach w monastyrze pisze właśnie o anoreksji (dotykającej raczej mniszki) i bulimii (mnisi). Znamienne jest, ze zaburzeniom łaknienia u zakonników towarzyszy zachłanność na Eucharystie.\nOtwartość tekstu Julii sprawia, ze można go odczytać w uniwersalny sposób. Stawiając czytelnika twarzą w twarz z jego własnymi kryzysowymi zachowaniami, kompulsjami, kompleksami, wstydem; naświetlając problem, pozostawia go z nadzieja na uzdrowienie.\nPersonal branding. Praktyczny poziom marki osobistej


www.lighting-gallery.pl • Zobacz wątek - [Podkarpackie]Jarocin\nprzez Jaaej2005 » 21 kwietnia 2016, 19:39\nJa mam kompakta\nRobiłem te zdjęcia wracając ze szkoły, a do szkoły napewno bym nie pakował aparatu do plecaka\nWcześniejsze zdjęcia tej miejscowości były robione tabletem lub kompaktem (kompaktem te z datą)\nprzez JeD » 21 kwietnia 2016, 19:41\nŻeby fotografować kompaktem, najważniejszym kluczem jest ustawienie fajnego iso, i focenie w ładną pogodę. Najlepiej by słońce padało na oprawę, inaczej fotki wyjdą słabo. No chyba, że jest to taki szrot, że nic to nie daje. Wtedy jak to mówią ''z gówna bata nie ukręcisz''\nprzez Jaaej2005 » 21 kwietnia 2016, 19:59\nTo jest moja nokia, z moim kompaktem obok\nprzez Whites86 » 21 kwietnia 2016, 20:04\nkolego zaczynasz robić tutaj dużo offtop....\nprzez Jaaej2005 » 2 maja 2016, 20:33\nOurw bez klosza ze zdychającym penningiem w akcki\nPrzepraszam za jakość robione namierzaczem od celestrona\nprzez JeD » 2 maja 2016, 20:36\nJak słabe, to nie wrzucaj. Tutaj nic nie widać.\nprzez Beton » 2 maja 2016, 20:37\nJezu, trzymajcie mnie.\nprzez Whites86 » 2 maja 2016, 20:38\nnie przepraszaj tylko na 2 raz wstrzymaj się z opublikowaniem takich gniotów, ja rozumiem że komuś może fotka nie wyjść ale to jest już całkowita przesada, to zdjęcie nie nadaje się do publikacji i rażąco zaniża poziom, traktuj to ostrzeżenie poważnie


„Niejawni” są wśród nas. W Opolu było siedmiu tylko w jednym departamencie bezpieki – Niezależna Gazeta Obywatelska\n„Niejawni” są wśród nas. W Opolu było siedmiu tylko w jednym departamencie bezpieki\n23/06/2012 Niezależna Gazeta Obywatelska1\nWszyscy pamiętamy ujawnienie w poniedziałek przez „Uważam Rze” i „GPC” personaliów szefa Wydawnictwa „Rytm” Marian Pękalskiego vel Koterski. Opowieść niczym ze scenariuszy hollywoodzki nie chce się wydostać do mainstreamu. Cicho o tym w telewizji i radio. Pozostaje węższy obieg, bo nie uważam, że jest on „drugim”.\nOpowieść o Marianie jest intrygująca jak to człowiek Służby Bezpieczeństwa przechodzi na „niejawny etat” i pracuje dalej dla PRL. Fikcyjnie zatrudniony jest w MSZ od kwietnia 1982 r. i wnika w struktury Międzyzakładowego Robotniczego Komitetu „Solidarność”. Tu zyskuje legendę działacza „Solidarności”, wsypuje kolegów by po 1989 r. przejąć wydawnictwo nawiązujące to mitu i loga „Solidarności”. Wydaje słynną książkę „Droga Nadziei” opisującą Lecha Wałęsę. Tu przejdziemy dalej do tekstu Sławomira Cenckiewicz, który już wykazał w latach 70. współpracę Lecha Wałęsy z SB. Autor opisuje na łamach tygodnika „Uważam Rze” nr 25 (2012) działalność pracowników na etatach „N”. Ilu ich było? Ilu do dziś mieszka obok nas w Opolu? Kim oni są, może znajomymi? Takie pytania sobie stawiam po lekturze historii Mariana Pękalskiego vel Koterskiego. Cenckiewicz nam trochę ułatwia poszukiwania.\n„Już po dwóch latach projekty i plany rozbudowy niejawnej struktury struktury etatowe rozszerzono na jednostki terenowe Departamentu III [red.: prowadził ówczesną walkę z działalnością „antypaństwową” wobec PRL]. Wiosną 1973 r. w 11 Komendach Wojewódzkich MO utworzono w Wydziałach III SB aż 61 etatów niejawnych. Najwięcej stanowisk „N” przyznano Warszawie (13), Katowicom (10), Gdańskowi, Bydgoszczy i Opolu (po 7), Kielcom i Lublinowi (po 6), Zielonej Górze (5) i Szczecinowi (4).\nKtoś powie mało. Spokojne to tylko jeden Departament. Armia „N-karzy” po tym roku się dopiero zaczęła rozwijać. Przeniknęła do Departamentu I, czyli do tzw. wywiadu. Ile ich tam było? „W latach 1975-1989 liczba pracowników na etacie „N” wahała się się między 570 a 630 (…). W 1973 r. w Departamencie II (kontrwywiadzie) zatrudniono 20 pracowników niejawnych, ale dwa lata później było ich już 39″.\nLektura artykułu „Niejawne szwadrony bezpieki” dostarcza smutną wiedzę na temat armii niejawnych pracowników bezpieki, którzy przeniknęli do cywilnego życia. Polityka tzw. „grubej kreski” zapewniła im dostatnie życie. Dziś nadal są wśród nas. Od specjalistów zajmujących się tą tematyką wiemy, że w 1989 r. takich niejawnych czynnych pracowników służb było w Opolu aż 20. Kim oni są? Czy nadal działają? Czy ich znamy? Czy są tzw. przyjaciółmi środowisk prawicowych i konserwatywnych? Może ktoś wie…? Proszę pisać [email protected]\nPrzypomnę, że Stowarzyszenie „Stop Korupcji” w 2005 r. ujawniło listę pracowników etatowych Wojewódzkiego Urzędu Spraw Wewnętrznych w Opolu. Była to lista pracowników zatrudnionych na koniec lipca 1989 r. i podlegających weryfikacji.\nPo ujawnieniu imiennej kilkunastostronicowej listy pracowników WUSW ówczesna senator RP Dorota Simonides (namaszczona przez „Solidarność” na kandydata do Senatu w 1989 r., była także ówczesnym członkiem komisji weryfikacyjnej, prof. UO i członkiem Unii Wolności) złożyła skargę do Generalnego Inspektor Ochrony Danych Osobowych. Doprowadziło to do wszczęcia przez opolską prokuraturę śledztwa przeciwko Stowarzyszeniu Stop Korupcji, której efektem było zdjęcie ze stron www poniższej listy. Dodam, że również, że sprawa ujawniła personalia jednego z pracowników Uniwersytetu Opolskiego. Więcej można znaleźć tutaj na www.stopkorupcji.pl\nHistoria Stop Korupcji, Sławomir Cenckiewicz, Tomasz Kwiatek, Uważam Rze\n23 czerwca 2012, 23:21 | ID: 9c8007df | #1\nŁukasz Warzecha w Opolu [wideorelacja]Kartka z kalendarza: dziś mija 1040. rocznica bitwy pod Cedynią


Opinie Sharpie Travel Olsztyn - Forum, zarobki, kontakt, telefon i e-mail - GoWork.pl\nOpinie o Sharpie Travel\nPamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Sharpie Travel\nK.-OPIEKUNKA 04.11.2010 11:38\nCałkowite zaprzeczenie opinii z dnia 2010-08-22 g:21:17!!Od kilku lat, w okresie wakacyjnym, pracuję jako opiekunka na koloniach w Sharpie Travel!Jestem szczerze zadowolona!Szefostwo kontaktowe i bezproblemowe!Zarobki adekwatne do zakresu obowiązków i odpowiedzialności!!Podejrzewam, że negatywną opinię wystawiła po prostu konkurencja!? :) No tak, każdy spób na antyreklamę jest dobry! Pozdrawiam ekipę Sharpie Travel :))))))) K.\nnie polecam 22.08.2010 21:17\nnie polecam pracy jako wychowawca na koloniach organizowanych przez tą firmę. zarobki za taka odpowiedzialność żadne. praca 24h na dobę, a zarabia się dziennie mniej niż za 8 godzin pracy przy chociażby roznoszeniu ulotek. mała pomoc ze strony kierownictwa, często trzeba robić rzeczy, które nie powinny i nie należą do obowiązków wychowawcy.\nZostaw opinię o Sharpie Travel - Olsztyn\nUWAGA: Pamiętaj, aby Twoja opinia była zgodna z regulaminem i jak najbardziej merytoryczna - zależy nam na tym, by nasi użytkownicy mogli - także dzięki Twojemu wpisowi - dowiedzieć się jak najwięcej o pracy w firmie Sharpie Travel\nUstaw powiadomienia o nowych opiniach i ofertach Sharpie Travel


Powiadomienie o końcu Premium\nForum - PokeWars.pl > Propozycje graczy > Zrealizowane propozycje > Powiadomienie o końcu Premium >\nTemat wraca wielokrotnie z tego względu proponuje, żeby wyskakiwało okno (Takie jak do zadań czaswych czy promocyjnego kodu) z informacją o zakończeniu premki na godzinę przed jej końcem lub przy pierwszym logowaniu od czasu kiedy została godzina do końca. Pomoże to uniknąć problemów ze stratą yenów na depozycie (a także kilku innych przypadkach).\nJa byłbym za najłatwiejszym rozwiązaniem czyli powiadomieniem wysyłanym na pocztę godzinę (lub jakiś inny czas) przed zakończeniem premium. W powiadomieniu byłaby podana dokładna godzina końca premki.\nja bym zasugerowal jedno z trzech ponizszych rozwiazan:\n1) w zakladce premium dokladna data zakonczenia premki (z godzina a nie tylko dzien)\n2)godzine przed wygasnieciem informacja w powiadomieniach o zblizajacym sie zakonczeniu premki\n3)przy wplacie do depozytu Yenow bez premki pojawialoby sie okno z wysokoscia prowizji i pytaniem czy jestes pewien wplaty (tak jak jest przy kliknieciu drinka oaka z niezuzytym paskiem pa)\nJestem za nie jest to nie wiem jak naglące , lecz może się przydać\n@hRs najlepiej dzień przed, aby uniknąć sytuacji gdy ktoś loguje się np. po szkole codziennie a premka wygasa rano bo akurat kupił ją gdy miał okazję wejść z samego rana przez co otrzyma powiadomienie nad ranem przez co nie odbierze powiadomienia na czas by móc przedłużyć premkę.\nZ tego co widziałem propozycja została już wprowadzona, więc nie ma co dopisywać się\n@up jeżeli tak jest, to wraz z akceptacją pomysłu admin zamknąłby temat, albo niedopatrzenie ze strony czerwonych albo propozycja jeszcze do oszlifowania\nhttps://scr.hu/2a0gJJ - jest wprowadzone przenoszę do zrealizowanych


Kolejny startup w naszej społeczności KDF Dialog. CFO tworzy oprogramowanie zastępujące…. CFO! – Klub Dyrektorów Finansowych Dialog\nW środę 10.03.21 firma Fincastly https://fincastly.com/ – założona przez Bartosza Gayera, jednego z naszych klubowiczów i jego wspólników – oficjalnie wprowadziła na rynek aplikację do zarządzania finansami w firmie MSP, oferującej proste w obsłudze narzędzia analityczne. Startup otrzymał przy tym wsparcie funduszu Tar Heel Capital Pathfinder, który zainwestuje w spółkę 1 milion złotych.\nSystem zawiera m.in. automatycznie aktualizowany dashboard pokazujący aktualny stan finansów firmy wyrażony w najważniejszych wskaźnikach. Sercem Fincastly są budżety, które pozwalają zaplanować oraz śledzić rentowność prowadzonych przez przedsiębiorcę działań.\nBartoszowi gratulujemy, a na spotkanie z nim – i innymi founderami z naszego środowiska – zapraszamy 18.03 godz. 15.00, rejestracja jak zwykle w serwisie Business Dialog https://businessdialog.pl/wydarzenia/planb-18032021


Archiwa: Club - Czasoumilacze 24\n500+ MUSIC EVENT /Official Video/ – Klub EUFORIA Pietkowo\nUstaw 500+ MUSIC EVENT /Official Video/ – Klub EUFORIA Pietkowo granie na czekanie. Już teraz każdy kto do Ciebie zadzwoni usłyszy Twój ulubiony hit 500+ MUSIC EVENT /Official Video/ – Klub EUFORIA Pietkowo, zamiast monotonnego sygnału oczekiwania na połączenie. W celu aktywowania 500+ MUSIC EVENT /Official Video/ – Klub EUFORIA Pietkowo czasoumilacza wystarczy, że podasz swój numer telefonu i to potwierdzisz. Od teraz każdy dzwoniący do Ciebie usłyszy Twój kawałek!\nTags: 500, Club, clubbing, dyskoteka, Euforia, euforia pietkowo, euforia w pietkowie, F******, Klub, music event, muzyczny event, piecset plus, podlasie, polska impreza\nNew Hope Club – Crazy – czasoumilacz\nUstaw New Hope Club – Crazy granie na czekanie. Już teraz każdy kto do Ciebie zadzwoni usłyszy Twój ulubiony hit New Hope Club – Crazy, zamiast monotonnego sygnału oczekiwania na połączenie. W celu aktywowania New Hope Club – Crazy czasoumilacza wystarczy, że podasz swój numer telefonu i to potwierdzisz. Od teraz każdy dzwoniący do Ciebie usłyszy Twój kawałek!\nTags: Club, Crazy, EMI, Hope, New, Pop, Virgin\nNew Hope Club – Medicine – czasoumilacz\nUstaw New Hope Club – Medicine granie na czekanie. Już teraz każdy kto do Ciebie zadzwoni usłyszy Twój ulubiony hit New Hope Club – Medicine, zamiast monotonnego sygnału oczekiwania na połączenie. W celu aktywowania New Hope Club – Medicine czasoumilacza wystarczy, że podasz swój numer telefonu i to potwierdzisz. Od teraz każdy dzwoniący do Ciebie usłyszy Twój kawałek!\nTags: Club, EMI, Hope, medicine, New, Pop, Virgin\nK.M.S – ~mamy serce, żeby czuć~ (Skyper remix)\nUstaw K.M.S – ~mamy serce, żeby czuć~ (Skyper remix) granie na czekanie. Już teraz każdy kto do Ciebie zadzwoni usłyszy Twój ulubiony hit K.M.S – ~mamy serce, żeby czuć~ (Skyper remix), zamiast monotonnego sygnału oczekiwania na połączenie. W celu aktywowania K.M.S – ~mamy serce, żeby czuć~ (Skyper remix) czasoumilacza wystarczy, że podasz swój numer telefonu i to potwierdzisz. Od teraz każdy dzwoniący do Ciebie usłyszy Twój kawałek!\nTags: Club, czuc, hiphop, kms, mamy, muzyka, oficjalnie, polska, Rap, Remix, serce, skyper, zęby\nNew Hope Club – Start Over Again – czasoumilacz\nUstaw New Hope Club – Start Over Again granie na czekanie. Już teraz każdy kto do Ciebie zadzwoni usłyszy Twój ulubiony hit New Hope Club – Start Over Again, zamiast monotonnego sygnału oczekiwania na połączenie. W celu aktywowania New Hope Club – Start Over Again czasoumilacza wystarczy, że podasz swój numer telefonu i to potwierdzisz. Od teraz każdy dzwoniący do Ciebie usłyszy Twój kawałek!\nTags: Again, Club, EMI, Hope, New, OVER, Pop, Start, Virgin\nK.M.S – Wypijmy za to (Seantonio remix) VIDEO\nUstaw K.M.S – Wypijmy za to (Seantonio remix) VIDEO granie na czekanie. Już teraz każdy kto do Ciebie zadzwoni usłyszy Twój ulubiony hit K.M.S – Wypijmy za to (Seantonio remix) VIDEO, zamiast monotonnego sygnału oczekiwania na połączenie. W celu aktywowania K.M.S – Wypijmy za to (Seantonio remix) VIDEO czasoumilacza wystarczy, że podasz swój numer telefonu i to potwierdzisz. Od teraz każdy dzwoniący do Ciebie usłyszy Twój kawałek!\nTags: Club, hiphop, kmsoficjalnie, Music, muzyka, Rap, seantonio, To, Video, wypijmy, Za


Mercedes Klasa A - testy, opinie, wiadomości, zdjęcia\nMercedes Klasa A to najmniejszy model w gamie Mercedesa. Pierwsza generacja zadebiutowała w 1997 roku i w pierwszych miesiącach produkcji zdobyła złą sławę. Wszystko przez tzw. test łosia, w którym Klasa A przewróciła się na bok. Mercedes naprawił ten błąd, stosując po raz pierwszy w tym segmencie system ESP. Ta generacja produkowana była do 2004 roku i została zastąpiona przez model W169. W 2006 roku przeprowadzono facelifting, w którym dodano m. in. system Park Assist. W 2012 roku wraz z pojawieniem się najnowszej generacji Mercedesa Klasy A zmieniono jego segment z B do C. Nowa Klasa A jest większa, bardziej luksusowa i ma zmieniony kształt karoserii. Najmocniejszy Mercedes Klasy A ma silnik o pojemności 2 litrów i mocy 360 KM.\nKlasa A - A 200 CDI AMG Sport\nMiała być zupełnie nowa Klasa A, i jest; widoczność z wnętrza nie jest wprawdzie tak dobra jak w poprzedniej, za to prowadzenie w zakrętach – znacznie lepsze. Mercedes Klasy A ma jednak, z wyjątkiem twardego zawieszenia, wszystko czego spodziewasz się po Mercedesie, łącznie z ceną wynoszącą co najmniej 90 000 zł, czyli o 25 000 zł więcej niż kosztował poprzedni model.\nTesty samochodów Mercedes Klasa A\nTesty porównawcze 14 lutego 2021, 06:00\nNowy VW Golf GTI vs. Ford Focus ST vs. Mercedes A 250: starcie hot hatchy - TEST\nOd 45 lat Golfy kolejnych generacji mają swoje wersje GTI – każdy taką, na jaką zasłużył. Sprawdźmy, czy GTI na bazie Golfa ósemki jest rzeczywiście autem wyjątkowym. Test porównawczy z Fordem Focusem ST i Mercedesem A 250.\nTesty samochodów używanych 16 marca 2020, 09:40\nMercedes A - propozycja dla osób szukających kompaktu z charakterem\nPo dwóch pierwszych generacjach Mercedesa klasy A – dość zawodnych i dziwnie wyglądających – eksperyment zarzucono. Trzecie wcielenie W176 (2012-18) to kompakt o atrakcyjnej stylizacji.\nTesty samochodów używanych 17 stycznia 2020, 12:06\nCzy jedynym kryterium przy zakupie używanego auta kompaktowego musi być niska cena? Niekoniecznie, droższe modele uznanych producentów łatwo znajdują nabywców, bo dają poczucie wyjątkowości za niższe pieniądze. W naszym teście znajdziecie prestiżowe samochody kompaktowe: Audi A1, BMW 1, Mercedesa A, Mini Countrymana oraz Volvo V40.\nZobacz wszystkie testy modelu Klasa A\nWiadomości dotyczące modelu Mercedes Klasa A\nWydarzenia 4 stycznia 2021, 10:02\nWydarzenia 5 maja 2020, 13:06\nMercedes RS 525 – tuningowe dzieło godne... Posejdona\nMercedes-AMG A 45 S to potężny hot-hatch. Tunerzy są jednak innego zdania, dzięki czemu możemy zaprezentować wam kolejną tuningową wersję o mocy zwiększonej o 100 KM.\nZobacz wszystkie wiadomości modelu Klasa A\nZdjęcia samochodów Mercedes Klasa A\nZobacz wszystkie galerie modelu Klasa A\nWYDARZENIA Lexus IS 500 F Sport Performance: potężne V8 nie dla nas


24 listopada 2020 (Wtorek) godz. 05:07\nZ wielkim smutkiem informujemy, iż wczoraj w wieku 97 lat odszedł Władysław Byszewski. Postać bardzo dobrze znana wszystkim związanym choć trochę z jeździectwem. Wybitny jeździec, trener, sędzia, również człowiek zasłużony w hodowli, człowiek który dla wielu był wzorem.\nW 2014 roku na łamach naszego miesięcznika Władysław Byszewski był bohaterem „Dużego Wywiadu”, który to publikujemy poniżej.\nJedna rozmowa to za mało, żeby poznać wszystkie historie z życia Władysława Byszewskiego, nestora polskiego jeździectwa. Nawet, jeśli jej czas odmierza dużych rozmiarów pudełko czekoladek. Każde zawieszenie głosu podczas snucia opowieści, każde spojrzenie, kiedy pamięcią wędrował w dawne czasy zasługuje na czujną literacko narrację. Ten, kto będzie chciał prześledzić losy krok po kroku wybitnego hodowcy koni, jeźdźca i trenera, może sięgnąć po nie tak dawno wydaną książkę, pt. „Besson i Demona. Zapiski koniarza”, której spiritus movens był Michał Wierusz-Kowalski. Byszewski, jak sam przyznał, lubi wracać myślą do czasów, które dały mu tyle radości. Do czasów, kiedy pracował w Stadninie Koni Moszna, kiedy czterokrotnie odbierał na podium medal Mistrza Polski w skokach przez przeszkody, kiedy przygotowywał ekipę polskich jeźdźców do startów w Igrzyskach Olimpijskich, kiedy sędziował międzynarodowe zawody, kiedy zakochiwał się w swojej żonie, kiedy w dzieciństwie jeździł konno z ojcem do lasu... Dlatego pewnie książkę zna na wyrywki. I trochę książką „odpowiadał” na moje pytania. Ale czy z tych spisanych opowieści uleciały kolory? Nie. Jest coś w tym dżentelmenie, co powoduje, że jego słowa nie blakną.\nPierwsza fotografia, która przedstawia Pana na koniu, została zrobiona 22 czerwca 1925 r. w Krzyżanowicach. O czym Pan myśli patrząc na to zdjęcie?\nTak się zaczęło moje dzieciństwo związane z końmi i życiowa kariera. To zdjęcie jest dla mnie symboliczne. Siedziałem na naszej klaczy Baby, a obok mnie stał mój ojciec, Ludwik, który wprowadził mnie w jeździectwo. Ojciec był jeźdźcem i moim trenerem. Jemu zawdzięczam wszystko. Był bardzo wymagający. Nie wiem, jak potoczyłoby się moje życie, gdybym nie miał warunków, które mi stworzył. Po jeździeckie rady zawsze chodziłem do niego. Matka z kolei, Zofia, bardzo przeżywała moje jeździeckie wypadki i starty na zawodach. Żeby nie okazać zdenerwowania, unikała publiczności. W czasie mojego przejazdu szukała sobie miejsca, w którym nie będzie obserwowana. Wiedziała, że jestem bardzo zaangażowany, więc tolerowała mój wybór.\nPańscy rodzice doskonale radzili sobie w siodle, prawda?\nTak. Ojciec był samoukiem i startował w zawodach w skokach przez przeszkody, zajmował się hodowlą. Brał kiedyś udział w dużym wyścigu płotowym na Polu Mokotowskim dla – jak to się wtedy nazywało – dżentelmenów, bo nie mieli prawa startować tam zawodowi jeźdźcy, dżokeje, tylko amatorzy. Dziś w jeździectwie dżentelmen nazywa się amator.\nDziś w tym miejscu jest miejski park z fontannami.\nTak, wyścigi po wojnie zostały przeniesione na Służew. Często kiedy przejeżdżam ulicą Mokotowską, to wspominam tamte czasy. Kiedyś były tam konie, dziś widzę spacerowiczów z psami. I też miło popatrzeć.\nA jeździeckie umiejętności matki?\nMatka rajdy konne miała w małym palcu. Jednego dnia w damskim siodle udało jej się przejechać 125 kilometrów. Wybrała się akurat odwiedzić rodzinę.\nPodróże wierzchem były codziennością. Mieszkaliśmy w Słupi, a w Krzyżanowicach ojciec prowadził hodowlę koni. Te dwie miejscowości dzieliła odległość 56 kilometrów. Bardzo często konno przemierzało się tę trasę. Ojciec stępował, a ja na Baby goniłem go kłusem.\nCzy wie Pan, w którym momencie pańskiej kariery jeździeckiej, najmocniej zadrżało serce pańskiej matce?\nDostałem pewnego razu od klaczy imieniem Figa dwoma kopytami w twarz. Straciłem przytomność. Mój towarzysz zabawy prowadził mnie pod ramię do domu. Matka już wiedziała, co się stało, ktoś jej powiedział i wybiegła w naszą stronę. Miałem twarz we krwi. Zobaczyłem przerażoną matkę i na tym skończyła się moja świadomość tamtego zdarzenia. Już pani wyjaśniam, jak do tego doszło. Oczywiście wina była po mojej stronie, a nie po stronie konia. To było lato. Nie pamiętam, ile miałem lat, ale byłem dzieckiem. Na Fidze jechał mój kuzyn, półkrwi Holender (siostra mojej matki wyszła za mąż za Holendra, urodziła trzech synów, którzy wakacje spędzali w Polsce). Ustawiliśmy sobie przeszkody na placu. W pewnym momencie Fidze odechciało się skoków. Wziąłem do ręki bat i poganiałem ją, biegnąc tuż za nią. Figa nagle się zatrzymała, a ja na nią wpadłem i tak z kucka kopnęła mnie w twarz.\nTakich poważnych wypadków miał pan wiele.\nZłamane miałem nos, obojczyki, żebra, rękę… Ale tę złamałem już nie z koniem, tylko podczas polowania, idąc piechotą poślizgnąłem się na lodzie. Niefortunnie podparłem się dłonią, żeby nie upaść na broń, którą niosłem na plecach.\nZanim o polowaniach będzie, wróćmy do tych złamań.\nObojczyk złamałem podczas pierwszych powojennych zawodów w stadninie w Mosznej, które miałem przyjemność organizować. Do tego wypadku doszło w głupi sposób. Można powiedzieć, że kto pod kim dołki, ten sam w nie wpada. Chciałem urozmaicić parkur, więc wykopałem nieduży rów. Besson przeskoczył przez hydrę i albo nie zauważył tego rowu, albo go zlekceważył i jedną nogą w niego wpadł, podpierając się głową. Poleciałem po szyi konia i uderzyłem barkiem i głową w ziemię. Zerwałem się, wskoczyłem na niego i dokończyłem parkur. Ponieważ to był jedyny mój błąd, to miałem 12 punktów karnych i udało mi się stanąć na podium. Wtedy upadek nie eliminował zawodnika. Żebra zaś uszkodziłem podczas treningów, również w Mosznej. Przygotowywałem się do Mistrzostw Polski w Skokach w roku 1953. Skakaliśmy trzy oksery. Na pierwszym Aden oddał mało energiczny skok, więc zmusiłem go, żeby następny skoczył lepiej… i zrobił tak zwany skok-wyskok na trzeci okser. Skończyło się to upadkiem, Aden mnie przygniótł, a kiedy się podnosił, wycelował kopytem w moje żebra. Nie mogłem oddychać. W szpitalu w Prudniku założono mi gips. Akurat nie było na miejscu karetki, więc musiałem do Mosznej wracać pociągiem. Z trudem do niego wsiadłem, ale dopiero wysiadanie najbardziej bolało. Na stacji w Mosznej pociąg zatrzymywał się tylko krótką chwilę. Zanim postawiłem nogę na ostatnim stopniu, maszynista ruszył. Musiałem więc wyskoczyć z pociągu w tym gipsowym pancerzu. Wtedy dopiero poczułem okropny ból.\nJednym słowem, jest Pan niezniszczalny. Wróćmy teraz do polowań, które są pańską pasją.\nW świat łowiectwa również wprowadził mnie ojciec. Dostałem od niego wiatrówkę i zacząłem od polowań na wróble.\nKariera myśliwego potoczyła się od wróbla do niedźwiedzia?\nMożna tak powiedzieć, chociaż niedźwiedzia nie widziałem, tylko słyszałem, w Bieszczadzkich lasach. Szukaliśmy ptaków, słonek. Usłyszałem niedaleko od siebie ryczącego niedźwiedzia, który w ten sposób dał mi do zrozumienia, że mnie wyczuł i że nie podoba mu się moja obecność. Trochę mi się zrobiło nieswojo. Byłem praktycznie bezbronny. Miałem chyba szczęście, bo po chwili rozeszliśmy się w zgodzie.\nCo Panu się podoba w polowaniach?\nPrzede wszystkim obcowanie z przyrodą. Są dwa rodzaje polowań, pierwsze – indywidualne; siedzi się na tak zwanej "zasiadce" i czeka, aż dany zwierz się pojawi, drugie – z nagonką, pędzone. Preferuję to pierwsze. Wtedy ma się bardzo bezpośredni, intymny kontakt z naturą, zwłaszcza o świcie i zachodzie słońca. Przepiękna jest noc w lesie. Człowiek jest wtedy sam z myślami, słyszy czyjeś kroki i zastanawia się, jaki to może być zwierz i rozmyśla też o wszystkim, co ważne, czego doświadczył.\nPan tak rozmyślał na polowaniach o karierze jeździeckiej?\nTak. To ogromna część mojego życia, więc nawet podświadomie do niej wracałem. A las ze wszystkimi swoimi tajemnicami jest bardzo dobrym tłem do snucia wspomnień.\nJak Pan zapamiętał swojego ojca?\nPrzede wszystkim widzę go na koniu. Był z krwi i kości koniarzem i rolnikiem. Żaden błąd, który popełniłem podczas jazdy, nie był przepuszczony. Dbał o moje bezpieczeństwo i wyszkolenie. Żeby uniknąć wypadku z zostawioną nogą w strzemieniu, polecił mi jazdę w miękkim siodle bez łęku, którego strzemiona były nałożone na siedzisko. Kiedy spadałem, to razem ze strzemionami. Pozwalały mi anglezować, ale wymagały absolutnej równowagi. Kiedy obciążyłem jedną stronę, to druga szła do góry. Bardzo mnie to posadziło w siodle. Dwa lata jeździłem w tej, tak zwanej, gapce. Klasyczne siodło dostałem na skutek tego, że musiałem startować w konkursie ujeżdżenia dla dorosłych, w którym wymagany był przepisowy sprzęt. I jak już wsiadłem w to normalne siodło, to już z niego nie dałem się wysadzić.\nA jak zapamiętał Pan matkę?\nMiała zdecydowany charakter. Im bardziej nas kochała, tym więcej od nas wymagała. Nigdy nie słyszałem, żeby matka kiedykolwiek mnie czy młodszym siostrom zwróciła uwagę podniesionym głosem. Prostowało nas jej samo spojrzenie.\nKiedy pojawił się pierwszy koń przeznaczony do startów w konkursach?\nMiałem 11 lat, dostałem dużego konia, Uroka III. Polski Związek Jeździecki przed wojną organizował w całym kraju Mityngi Popularne PZJ. Pierwszy raz wystartowałem na Uroku w takich zawodach w Kielcach. Spiker powiedział o nas, że jeździec i koń razem mają 14 lat. Urok miał wtedy 3 lata.\nUrok był bardzo trudny, to był koń pełnej krwi angielskiej. W wieku dwóch lat biegał na wyścigach, rok później został z nich wycofany. Trzeba przyznać, że miał temperament, brykał i walił zadem z krzyża. Trudno było się na nim utrzymać, zwłaszcza w tej gapce. Urok sponiewierał mnie okropnie, brał głowę między nogi, a mnie wysadzał w powietrze.\nNie ma Pan żalu o to fruwanie?\nUważam, że to było jednak trochę ryzykowne. Mogło mnie to zniechęcić. Moi rówieśnicy jeździli w klasycznych siodłach i było im łatwiej.\nNie powiedział Pan ojcu, że nie chce dłużej jeździć w gapce?\nDyskusji nie było. Powiedział mi raz: przyjdzie czas, to dostaniesz zwykłe siodło.\nCzy ojciec powiedział kiedyś Panu, że jest z Pana dumny?\nNie przypominam sobie, ale sądzę, że chyba był. W końcu, jak na polskie warunki, udało mi się osiągnąć parę sukcesów.\nJak Pan wspomina start na pierwszych zawodach z Urokiem?\nTo było wielkie przeżycie. Startowałem w dyscyplinie dla młodego pokolenia. Na trzydniowym mityngu było ujeżdżenie, bieg terenowy i konkurs w skokach. Konkurencji nie miałem, zawody wygrałem walkowerem, ale musiałem przejść przez te trzy etapy.\nStresował się Pan?\nBardzo, ale nie okazywałem tego. Uważałem, że byłby to dyshonor.\nCzyli jako 11-latek zachowywał się Pan jak dorosły mężczyzna.\nChyba niezupełnie, ale jakieś zadatki w tym kierunku może i miałem.\nŁadnie to Pan określił.\nAle powiem pani, że tak jak nie miałem konkurencji w pierwszych zawodach, tak w drugich już była.\nStachusia Wickenhagena, syna znanego jeźdźca, Karola Wickenhagena, który startował w „normalnym” siodle i to na koniach ojca.\nRzeczywiście stanowił konkurencję?\nBył znacznie lepiej ode mnie wyszkolony, bo ja jeździłem trochę taką, powiedzmy, naturalną szkołą, natomiast on bardziej konkursowo i maneżowo. Byłem od niego lepszy w biegach, a on ode mnie na parkurze.\nMyślał już Pan wtedy o tym, że jeździectwo zostanie Panu na całe życie?\nNie, zresztą szybko wybiło mi się z głowy, kiedy zaczęła się wojna.\nPamięta Pan ostatnie sierpniowe dni przed wybuchem II wojny światowej?\nW Słupi czuło się napięcie, wiadomo było, że ta „bomba” musi zaraz wybuchnąć. 1 września, około godziny szóstej rano, ojciec obudził mnie okrzykiem: „Wojna!”. Powiedział mi wtedy, że niewiadomo jak się ułożą losy naszej rodziny i że od tej chwili już nie jestem dzieckiem, ale mężczyzną i muszę w razie czego opiekować się matką i siostrami. Na szczęście ojciec nie uległ żadnemu wypadkowi. Gdy odgłosy wojny stawały się coraz wyraźniejsze, rodzice postanowili, że przeniesiemy się do Krzyżanowic. Razem ze stajennym mieliśmy przetransportować kilka naszych klaczy. Każdy z nas wsiadł na konia i prowadził po dwie. Jak tylko wyjechaliśmy za wieś, nadleciał niemiecki samolot. Ruszyliśmy kłusem w leśną gęstwinę. Wróg dwukrotnie puścił salwę z karabinu maszynowego w naszym kierunku. Nie trafił, czekaliśmy na trzecie podejście strzelca, ale wycofał się. Udało nam się bezpiecznie przebyć resztę drogi. Wojna łagodnie obeszła się z naszymi rodzinnymi stronami. I koniom też nic się nie stało.\nGdzie czuł się Pan lepiej, w Słupi czy Krzyżanowicach?\nW Słupi stał okazały dom, a w Krzyżanowicach skromny dworek. Lepiej czułem się w Krzyżanowicach ze względu na konie. Tam mieliśmy większą swobodę jako dzieci, a w Słupi panował pewien reżim, na obiad trzeba było się ubrać w czystą koszulę. Poza tym, ze Słupią związane były obowiązki, szkoła i nauka. Życie tam było bardziej zasadnicze. Pamiętam, że w Krzyżanowicach dom był usytuowany na skarpie. Przechodziło się przez 20-hektarowe pastwisko dla koni i dochodziło do plaży nad rzeką Nidą. To były bajeczne kąpiele, choć zawsze trochę niebezpieczne, bo nie brakowało tam wirów, które zabierały ludzi.\nRozmawiamy już chwilę, a Pan nie spróbował czekoladek.\nSkosztuję po pani.\nDobrze. Proszę bardzo. A czy pamięta Pan ulubione słodycze z czasów dzieciństwa?\nUlubioną kombinacją była świeża bułka i na to kawałek tabliczki czekolady. Bardzo mi to smakowało. Te czekoladki też dobre.\nCzy dzisiaj odwiedza Pan Słupię?\nStaram się być na 1 listopada, tam jest pochowana moja matka. Zawsze odbywa się msza za jej duszę i dziadków.\nO, wie pani, emocje opadły po tylu latach, mimo że miejsce nie bardzo się zmieniło. Tylko w naszym gospodarstwie się pozmieniało, większość budynków jest rozebrana. Sam dom się nie zmienił, teraz jest tam urząd gminy i posterunek policji. Jest dobrze utrzymany z zewnątrz, ale wewnątrz to widać, że posadzki są już powycierane.\nNie każdy wie, że miał Pan w rodzinie słynnego przed wojną hipologa, pisarza, ziemianina – Pawła Popiela herbu Sulima.\nTo był kuzyn ojca. Spotkanie z nim, zresztą jedyne, wywarło na mnie duże wrażenie. Ojciec bardzo wysoko go cenił. Kiedy nas odwiedził, z otwartą buzią słuchałem ich dyskusji. Rozmawiali o hodowli. Niewiele z tego rozumiałem. Po wizycie wsiedliśmy wszyscy na konie i odprowadziliśmy wuja do Siedlisk. Później uczyłem się z jego książkach o hodowli.\nCzy wuj udzielił Panu podczas tej wizyty jakichś hipologicznych rad?\nNie, wtedy starsi nie rozmawiali z dziećmi.\nPrzejdźmy do historii konia, z którym zdobył Pan większość jeździeckich tytułów, który został ogłoszony koniem XXV-lecia, do historii Bessona. Jak on do Pana trafił?\nWłaściwie przez przypadek. Przed wojną w naszej okolicy stał ogier ze stada w Bogusławicach, import z Francji – angloarab, który nazywał się po polsku Front. Kiedyś, będąc w Racocie w wychowalni ogierków, wszedłem do baraku, który był postawiony na pastwiskach i spojrzałem na pierwszą z lewej tabliczkę, na której było napisane: syn Fronta. To zwróciło moją uwagę. Później, w 1951 roku, odbywały się w Warszawie duże zawody konne. I tam startowała też importowana z Francji klacz – Sauge. Jeździł na niej jeździec z bożej łaski, który na wszelki wypadek wypijał sobie przed startem kielicha. Jechał wtedy jak wariat. Sauge oddawała olbrzymie skoki. I wpadła mi w oko. Jak się okazało, że na tamtej tabliczce był i Front i Sauge, to było dla mnie jasne, że trzeba się tym koniem zainteresować. Po roku spotkałem Bessona na torze. Wystąpiłem do ówczesnego Centralnego Zarządu Hodowli Koni z prośbą o przyznanie tego konia. Dostałem odpowiedź odmowną. Po dwóch tygodniach dostałem kartkę z informacją, że Besson naruszył sobie ścięgno i mogę go zabrać. Szybko więc po niego pojechałem, podleczyłem go i zaczęła się nasza wieloletnia kariera.\nWspomina Pan o ścięgnie. Po latach zdecydował się Pan na nieprzyjemną, acz skuteczną metodę leczenia nogi.\nTak. Rozpalonym cienkim żelazem nacina się skórę dwóch nóg od stawu pęcinowego pod napiąstek, a potem nacina się jodełkę z jednej i drugiej strony. Nadpalona skóra zamienia się w pancerz i w ten sposób leczy się staw. Nogi przed zabiegiem były znieczulone. Na to zakładało się opatrunek. Po zabiegu został odprowadzony nie do boksu, ale na stanowisko, tyłem do żłobu, wywiązany tak, że nie mógł gryźć nogi. Dostawał siano. Stał tak trzy tygodnie, później zaczęły się spacery w ręku, później odrobina kłusa i reszta interwałowego treningu.\nMiał Pan plan treningowy przygotowany pod start w Mistrzostwach Polski w Skokach w 1954 roku, w Sopocie.\nByło mi bardzo niezręcznie, bo po tym paleniu Besson nie miał żadnej możliwości startu w zawodach. Od razu pojawiliśmy się na mistrzostwach. Nie mogłem zatem myśleć o przygotowaniu konia poprzez skoki w innych konkursach, nie mieliśmy tego „przetarcia się” przed Sopotem. Pracowaliśmy tylko w domu, w warunkach, które Besson dobrze znał i które nie hartowały jego psychiki. Miałem rozpisane dla niego obciążenia i starałem się na bieżąco je regulować. To był bardzo zdolny koń i lubił skakać. Brałem go czasami na krytą ujeżdżalnię, gdzie stała jedna nieduża przeszkódka. Puszczałem go luzem. Skakał przez nią chętnie, nienaganiany do tego. To była maszynka do skakania!\nI dzięki odpowiedniemu przygotowaniu zdobyliście w ’54 roku złoto. To dowodzi, jak świetnym jest Pan trenerem i jak duże ma wyczucie koni.\nDziś niewielu zawodowych jeźdźców zaryzykowałoby taką sytuację.\nAle to było duże ryzyko. Nie miałem żadnego odniesienia, nie mogłem postawić mu w domu za dużych wymagań ze względu na obciążenie nóg. Start w mistrzostwach mógł źle przyjąć.\nO ile niższe były przeszkody ustawiane w domu od tych, które były na mistrzostwach?\nOkoło 10 centymetrów. Pracowaliśmy ujeżdżeniowo i bardzo dużo galopowaliśmy w terenie. Pamiętam doskonale wielką niepewność, jaka mi towarzyszyła przed mistrzostwami. Bałem się, że Besson nie przejdzie tych mistrzostw, tych trzech dni skoków pod rząd.\nJak Pan się czuł w stadninie w Kozienicach, do której trafił Pan po studiach rolniczych na Uniwersytecie Jagiellońskim?\nW samych Kozienicach to mi było jak w raju, ale kiedy pojawiły się Urzędy Bezpieczeństwa, zaczęto mi dokuczać, to był rok 1949. Ciągłe dochodzenia, straszenia, że nie potrzebują AK-owców u siebie. Na skutek zbiegu okoliczności udało mi się przejść do Mosznej. Kiedy byłem w Kozienicach, sport jeździecki był źle widziany jako sport ziemiaństwa i wojskowych. Jak jeździłem na ogierach w Kozienicach, to podkoniuszy chodził do komitetu powiatowego na skargę na mnie, że jeżdżę na koniu po to, żeby go zapocić, żeby później masztalerz musiał się męczyć z czyszczeniem zaklejek i wdychać kurz. Takie głupoty opowiadali.\nSport pojawił się w stadninie w Mosznej?\nTak. Kiedy zobaczyłem, jak wyglądały zawody w Warszawie w 1950 roku, to od razu łyknąłem bakcyla i postanowiłem zabrać się za organizację zawodów. Na pierwsze przyszło około 10 000 widzów. Jak na wiejską miejscowość, to był bardzo dobry wynik. Tydzień przed zawodami rozwiesiłem ogłoszenia przy okolicznych parafiach. I to weszło w zwyczaj mieszkańcom. Te debiutanckie zawody dobrze zapamiętałem. Na początku rozmowy opowiedziałem pani, jak złamałem wtedy obojczyk.\nDzięki jeździectwu często Pan podróżował po świecie i miał okazję poznać wyjątkowych ludzi. Dobrze znał pan płk. Karola Rómmla, a z księżniczką Anną jadł Pan lunch.\nRzeczywiście jeździectwo dało mi bogaty kawałek życia. Płk. Rómmel to był bardzo ciekawy człowiek i wspaniale rysował konie. Miał lekką kreskę. To był mój jedyny trener, do którego miałem bezgraniczne zaufanie. Do dziś pamiętam, co mi poradził przed mistrzostwami w Gnieźnie, kiedy wspólnie obchodziliśmy parkur. Jego rady zawsze się sprawdzały. Księżniczkę Annę zaś poznałem na Mistrzostwach Europy Młodych Jeźdźców w Rotherfield w Anglii. Sędziowałem tam zawody. Przy stole prowadziliśmy ogólną rozmowę. Księżniczka była bardzo skromna i czarująca. Z tego zdarzenia najlepiej zapamiętałem, jak bardzo była przejęta moja żona Krystyna.\nJak ją Pan poznał?\nKrysia pracowała w Przedsiębiorstwie Imprez Sportowych. W 1957 roku PZJ zlecił mu organizację zawodów międzynarodowych w Poznaniu i kolejnych w Olsztynie. Liczyłem na start w tych zawodach, choć nie było to oczywiste, bo klacz, z którą tam się wybierałem, zakulała. Dotarłem do Poznania, do hotelu, gdzie miałem zarezerwowany pokój. Okazało się, że człowiek odpowiedzialny w PIS za jeździectwo został zastąpiony innym pracownikiem, a mianowicie Krystyną Żymirską, która anulowała moją rezerwację. Chciałem wyjaśnić tę sytuację, więc doszło do spotkania z Krysią. To był również przypadek. Krysia wzbudzała we mnie dużą ciekawość i bardzo lubiłem z nią rozmawiać, a nie byłem z natury gadułą.\nCzy pańska żona jeździła konno?\nNie, choć raz wybraliśmy się konno w teren. Posadziłem ją na spokojnej klaczy. Wracaliśmy do domu. Część trasy przebiegała przez tory kolejowe i główną szosę. Nagle wyskoczył pies i oszczekał nas. Klacz mojej żony spłoszyła się i poszła galopem. Mnie się czapka do góry podniosła. Nadjeżdżał przecież pociąg. Za blisko było już do szlabanu, żeby ją złapać, a goniąc je sprowokowałbym klacz do szybszej ucieczki. Udało się żonie zatrzymać klacz przed szlabanem. Po tej jeździe powiedziałem, że basta.\nSpędziliście razem 37 lat w małżeństwie.\nTak, to był piękny okres. Krysia była idealną osobą. Niesłychanie dla mnie wyrozumiałą. Przez 10 lat mieszkaliśmy w Mosznie, a ona wychowana w mieście, nieprzyzwyczajona do warunków na wsi, potrafiła się z tym pogodzić. Niestety, stało się jak się stało. Za kilka dni będzie 10. rocznica jej śmierci. Ciągle odczuwam jej nieobecność. Ta samotność dla kogoś, kto tak jak ja siedzi wyizolowany w czterech ścianach, jest bardzo trudna. Ale cóż, trzeba się z tym pogodzić.\nMiała częste ataki duszności. Kiedy w czasie wojny trafiła do obozu koncentracyjnego w Oranienburgu, zachorowała na płuca. Nie wyleczono jej jak należało. Po latach problemy wróciły. Kiedy mieszkaliśmy w Mosznej, uczulała się na różne zapachy, na przykład amoniak, który było czuć w domu w trakcie sprzątania ściółki. Zabierałem ją nad morze, żeby odpoczęła. To niewiele pomogło. Poza tym wszystkim, Krysia nie mogła uwolnić się od nikotyny. Nauczyła się palić właśnie w czasie wojny.\nW jaki sposób pańska żona trafiła do obozu koncentracyjnego?\nKrysia urodziła się w Poznaniu, była córką kapitana z 50. Pułku Piechoty. Gdy Niemcy zajęli Poznań, przeniesiono ją z matką i bratem do Warszawy. Tam działała w konspiracji. Pracowała jako konduktorka tramwaju i uczyła się w tajnym gimnazjum. Któregoś dnia przewoziła w tramwajowej skrytce broń dla partyzantów. Miała pecha, akurat trafiła na kontrolę Niemców, którzy tę broń znaleźli. Groziła jej za to kara śmierci, ale uniknęła jej dzięki swojej matce, prawniczce. Matka Krysi pracowała w biurze prawnym, którego szefem był Niemiec. Gdyby nie ta „koneksja”, nie wiadomo co by się z Krysią stało. Ten łagodniejszy wyrok, który dostała, to był właśnie obóz w Oranienburgu.\nZwraca się Pan czasem do żony w myślach?\nO, tak. Zresztą tam za panią, na stoliku, stoi jej fotografia.\nBardzo ładny uśmiech.\nPięknie się uśmiechała, ale to akurat nie jest dobre jej zdjęcie.\nCzuje Pan jej obecność?\nTo zależy bardziej od człowieka, który to odbiera aniżeli od osoby zza grobu, ale to już są takie filozoficzne medytacje. Raczej nie lubię się tym zajmować.\nTo może trochę innej filozofii – czym są dla Pana konie?\nTo trudne pytanie. Przede wszystkim cząstką mego życia.\nNawet po pańskim mieszkaniu widać, jak są ważne.\nAle to, co pani widzi, to tylko niewielka część zbiorów. Większość oddałem do Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Warszawie. Nie mam dzieci, czego bardzo żałuję. Praktycznie nie mam nikogo. Po mojej śmierci wszystko się rozejdzie, a tak to przynajmniej wszystko zostanie w jednym miejscu. Zastrzegłem, żeby tak było.\nJest Pan legendą jeździectwa. Jak się Pan czuje w takiej roli, tym bardziej, że podkreśla ją fakt obecności w muzeum?\nNigdy o sobie tak nie myślałem i nie myślę. Muzeum było praktycznym rozwiązaniem. Kto by się tym wszystkim zajął, tymi pamiątkami, odznaczeniami, zdjęciami, skoro jestem sam? A to są ważne dla mnie rzeczy.\nTrudno mi oderwać wzrok od laski z głową konia, która tu stoi przy stole.\nTo prezent od Andrzeja Żółkiewskiego, trenera, aktora.\nUżywa jej Pan?\nNa ogół nie, raczej podpieram się zwykłą laską. Ta od Andrzeja to taki wymagający dodatek, zobowiązuje mężczyznę do odpowiedniego stroju, do ciemnego płaszcza, melonika.\nTrochę tych papierów leży na stole, to rodowody koni. Przygotowuję plany kopulacyjne dla niektórych stadnin. Staram się codziennie wychodzić z mieszkania, chociaż teraz jest bardzo ślisko i w moim wieku nakryć się nogami to już nie jest takie bezpieczne.\nCo by Pan chciał jeszcze od życia dostać?\nChciałbym sobie radzić. Jestem sam, więc muszę sobie jakoś w życiu dawać radę. W przeciwnym razie życie staje się utrapieniem, ale nie mówmy o przykrych rzeczach. Zjedzmy jeszcze po czekoladce.\nMa Pan rację, zjedzmy.\nTekst Kalina Gierblińska, zdjęcia archiwum i Anna Pawlak


Nowy chodniki w Borzęcinie i Bielczy – Brzesko – Miasto i Powiat – Informatorbrzeski.pl\nStrona główna » Wiadomości » Nowy chodniki w Borzęcinie i Bielczy\nNowy chodniki w Borzęcinie i Bielczy\nW trosce o bezpieczeństwo mieszkańców, gmina Borzęcin wespół z Powiatem Brzeskim, na mocy zawartego porozumienia wybudowała kolejne odcinki chodników w ciągu dróg powiatowych. W Borzęcinie Górnym kontynuowano prowadzoną do tej pory budowę chodnika w kierunku Borzęcina Dolnego. Nowy ciąg pieszy wybudowano na odcinku 316 metrów. W Bielczy uzupełniono infrastrukturę komunikacji pieszej o nowy chodnik wraz z kanalizacją deszczową na odcinku od skrzyżowania z drogą w kierunku Woli Dębińskiej do mostu na rzece Uszwica. Prace prowadzono na długości 184 metrów. Łączny koszt budowy chodników w tych dwóch miejscowościach zamknął się kwotą 276 tysięcy 200 złotych.\n– Od lat prowadzimy działania zmierzające do poprawy bezpieczeństwa mieszkańców. Jednym z elementów tych działań jest budowa chodników w miejscowościach o największym natężeniu ruchu drogowego. Zadania realizujemy zarówno w ciągach dróg gminnych, jak również powiatowych i wojewódzkich przy współpracy i partycypacji finansowej z samorządami powiatu i województwa. Oprócz bieżących prac budowlanych prowadzone są prace projektowe zmierzające do przygotowania kolejnych chodnikowych inwestycji, celem ich realizacji w następnych latach – mówi Janusz Kwaśniak, wójt gminy Borzęcin.\nTo nie jedyne prace związane z budową chodników w gminie Borzęcin w bieżącym roku. Kilka tygodni temu zakończono budowę ciągu pieszego w Przyborowie. Realizowana jest budowa kolejnego odcinka w ramach przebudowy drogi powiatowej w centrum Bielczy. Gmina Borzęcin partycypuje w realizacji tych zadań w połowie kosztów.\nBielcza chodnik Gmina Borzęcin Janusz Kwaśniak\t2018-07-27\nTagged with: Bielcza chodnik Gmina Borzęcin Janusz Kwaśniak\nPoprzedni: Turniej Firm w Piłce Nożnej o Puchar Wójta Gminy Iwkowa\nNastępny: Szczurowa – kolizja drogowa