Märklin E18 - przebudowa modelu z zasilania na prąd przemienny na prąd stały | Modelarstwo.info\nData rozpoczęcia 25 Lipiec 2012\nPonieważ w tym dziale forum już nie za wiele się ciekawego dzieje, może uda mi się chociaż trochę rozruszać go, tworząc ten oto wątek. Zapraszam serdecznie do śledzenia i czytania.\nModelem jaki poddany zostanie przebudowie jest model firmy Märklin, numer katalogowy 37681. Jest to lokomotywa elektryczna E18-15 kolei DRB. Poniżej fotografia tego pięknego modelu.\nfotka ze strony http://www.osterthun.com/2.StaticEloks/0.AltbauEloks.htm\nSkąd u mnie taki model?\nModel taki znalazł się w mojej kolekcji w związku z faktem, iż od kilku lat w kręgu moich zainteresowań znalazły się także lokomotywy eksploatowane niegdyś na terenach dziś należących do Polski. Mowa tu o okresie przedwojennym. Nie są to co prawda modele polskich przewoźników, ale i obecnie po naszych torach jeździ wielu przewoźników prywatnych, z czego nie wszyscy to firmy polskie, jak również nie wszystkie z maszyn eksploatowanych przez naszych przewoźników jako kraj zarejestrowania pojazdu mają Polskę. Jednak zacieśniłem wybór modeli do tych, jakie przydział mają do miejsc które obecnie należą do Polski. Czyli postanowiłem zbierać nie wszystkie maszyny jakie jeździły kiedyś po naszych ziemiach, ale tylko te które miały przydział do miejsc obecnie leżących w Polsce. Tym sposobem, wybór staje się znacznie mniejszy. Zresztą kiedyś stworzyłem na forum wątek o takich maszynach: "pojazdy trakcyjne przed wojną na naszych ziemiach". Prosiłem tam Was o pomoc w poszukiwaniu modeli spełniających moje kryteria. Dzięki pomocy paru osób stworzyłem sobie listę zakupową, wedle której powoli, powoli kupowałem coraz to kolejne modele. Także w pewnym momencie bohaterkę tego wątku. Maszyna odwzorowana w tym modelu ma przydział Rbd. Breslau (czyli Wrocław), Bw. Hirschberg (czyli Jelenia Góra).\nNiestety tamten wątek został opanowany i sprowadzony do bagna przez jednego z forumowiczów, co spowodowało na pewien czas u mnie niechęć do udzielania się tam, a nawet do tej tematyki w ogóle. Między innymi przez to też, postanowiłem stworzyć nowy wątek dotyczący tylko tego modelu, a nie opisywać przebudowy w tamtym.\nWracając do modelu lokomotywy E18. Na wspomnianej liście zakupów miałem modele zarówno zasilane na prąd stały, jak i na prąd przemienny. W pierwszej kolejności kupowałem te na prąd stały, ze względu na fakt iż jest to system najbardziej u nas popularny. No i do systemu prądu przemiennego nie mam torów ani elementów zasilania i sterowania, więc taki model byłby "zimny". Na liście miałem ten model dwa razy z dwoma różnymi numerami katalogowymi - 34681 jako wersja AC Delta, oraz 37681 jako wersja AC. Z poszukiwań zdjęć obu modeli wynikało, że nie różnią się niczym w wyglądzie od siebie, a tylko systemem zasilania. No i było zagadką co to jest ten system Delta. I znów poprosiłem Was o lekką pomoc, tym razem w tym wątku: "system DELTA". Ostatecznie postanowiłem kupić model oznaczony numerem 37681. Po pewnym zaś czasie taki model się u mnie faktycznie znalazł. Kupiłem go na eBay, gdyż w sklepach jest raczej nieosiągalny. Doszukałem się informacji, że wyprodukowano go w 1999 roku. Szukałem oczywiście oferty jak najtańszej, ale i z modelem nowym. Wylicytowałem go w sumie niezbyt drogo w porównaniu z innymi ofertami, ale i tak wraz z kosztami wysyłki wyszło około 650 złoty. Trzeba jednak zauważyć, że jest to model fabrycznie wyposażony w dekoder. Co prawda na prąd przemienny, ale jednak. A to podnosi cenę modelu. Model jednak okazał się być nowy, a to najważniejsze.\nModel był u mnie, ale nurtował mnie ten problem zasilania na prąd przemienny. Chciałem coś z tym zrobić, jednak wiem że w wielu przypadkach przebudowa modelu z tego systemu na prąd stały jest albo niemożliwa, albo wymaga skomplikowanych zabiegów przy przebudowie nieizolowanych osi oraz wymaga wymiany silnika. Ale temat naprawdę nurtował...\nparę słów o oryginale\nLokomotywy serii E18 były jednymi z kilku serii lokomotyw ekspresowych eksploatowanych przed II wojną światową na Elektrycznej śląskiej kolei górskiej. Jednak były najszybszymi maszynami na tych kolejach. Potrafiły się rozpędzić do 165 km/h, co nawet dziś jak na warunki PKP jest prędkością imponującą. Miały układ osi 1'Do1'. Moc godzinna wynosiła 3040 kW, zaś ciągła 2840 kW. Miały długość 16,92 m. Masa wynosiła 108,5 t. Prototyp powstał w 1935 roku. Lokomotywa zdobyła kilka nagród na Wystawie Światowej w Paryżu. W roku 1936 rozpoczęto produkcję seryjną. Lokomotywy miały opływowy kształ budy, co powodowało że wyróżniały się na tle innych lokomotyw elektrycznych. Wyglądem czoła przypominały trochę espresowe spalinowe zespoły trakcyjne SVT. Osiem maszyn (numery 10 - 17) trafiły na Śląsk, do Jeleniej Góry. Prowadziły pociągi espresowe pomiędzy Breslau (Wrocławiem) a Görlitz (Zgorzelcem). Przedmiotowa zaś lokomotywa E18-15 uległa w 1944 roku wypadkowi i została wycofana. Poniżej fotografie oryginału, czyli E18-15.\nzdjęcie pochodzi ze strony http://www.zackenbahn.de/e18.html\nNa obu fotkach w Jeleniej Górze w czerwcu 1936 roku.\nschemat lokomotywy serii E18\nReasumując, model takiej lokomotywy jest zdecydowanie wartościowym elementem kolekcji modeli. Można rownież zestawiać ten model z modelami espresowych lokomotyw po wojnie esploatowanych w naszym kraju, takich jak EP05, EP08, EP09 i inne nowsze. Tym sposobem można ukazać jak się zmieniał na przestrzeni dziesięcioleci wygląd lokomotyw ekspresowych.\nTe lokomotywy zawsze mnie fascynowały. Czekam niecierpliwie na relacje z przebudowy.\nczy przebudowa z systemu prądu przemiennego na stały jest możliwa?\nPozwyższe pytanie odnośnie tego modelu mnie jak wspominałem wcześniej nurtowało. Wiedziałem bowiem, że modele na prąd przemienny, w odróżnieniu od modeli na prąd stały mają osie zestawów kołowych nie izolowane, to znaczy oba koła wraz z osią stanowią jeden biegun. Oczywistym zatem jest fakt, że postawienie takiego modelu na tory zasilane prądem stałym spowoduje nam zwarcie. W systemie tym stosuje się zaś dodatkowo podczepianą od spodu modelu stalową płozę, współpracującą z wypustkami znajdującymi się pomiędzy tokami szynowymi torowiska. Ukazałem ją na poniższej fotce.\nDo napędu modelu zaś zazwyczaj zastosowane są silniki prądu przemiennego. Pozbycie się płozy nie stanowi problemu. Problemem jednak są nieizolowane osie oraz silnik. Przeróbka zestawów kołowych nie jest niemożliwa, ale może być skomplikowana bardzo. Zależy to też od konkretnego rozwiązania zestawu kołowego. Silnik przebudować na prąd stały nie jest sprawą prostą, zaś jego całkowita wymiana to również kłopotliwa sprawa, a nawet może być niemożliwa, gdyż w wielu starszych modelach na prąd przemienny silnik zintegrowany jest z podwoziem modelu. Tak samo jest i w tym moim modelu.\nJak się później dowiedziałem, da się kupić specjalne zestawy części przeznaczone do takich modeli, gdzie podmienia się kilka elementów silnika na inne, uzyskując model przeznaczony do systemu prądu stałego. Tym sposobem można prosto i szybko wyeliminować problem silnika, ale jest to dosyć kosztowny zestaw.\nIstnieje jeszcze jeden sposób przebudowy modelu. Należy pozyskać podwozie z identycznego modelu tylko na prąd stały. Märklin zwykł wypuszczać modele na prąd zmienny, zaś ich odpowiedniki na prąd stały wypuszcza Trix. Były też modele Märklin Hamo, będące także modelami na prąd stały, odpowiednikami tych na prąd przemienny. Jednak gdyby ten dokładnie model ukazał się w serii Märklin Hamo bądź Trix, całe zamieszanie nie byłoby potrzebne, bo bym po prostu taki model nabył. A zatem należałoby kupić model innej maszyny serii E18 lub E19 firmy Trix. Nawet znalazłem odpowiedni: Trix numer katalogowy 22348, jest to lokomotywa E18-42 kolei ÖBB.\nzdjęcie pochodzi ze strony http://www.modellbahnshop-lippe.com...58-0-0-0-7-3-2-0-gatt-de-p-0/ein_produkt.html\nWystarczyłoby parę elementów wnętrza przenieść z jednego modelu do drugiego. Nawet nie byłoby trzeba malować niczego, bo prawdopodobnie nic z widocznych części podwozia z modelu Trixa nie byłoby potrzebne, a nawet jeśli byłoby, to kolory podwozia w obu modelach są identyczne.\nJednak ja odrzuciłem zupełnie ten pomysł, ze względu na fakt iż to rozwiązanie mimo iż jest proste, to ale jest kosztowne, bo wymagałoby zakupu drugiego modelu. Zatem takie rozwiązanie to ostateczność. Jednakże model Trixa stanie się pośrednio potrzebny nieco później i w nieco innej formie.\nAle nie wszystkie modele są identyczne. Ważne stało się ustalenie jak sprawa się ma w tym konkretnym modelu. Sprawdziłem jednak samemu, że na pewno zestawy kołowe są do wymiany bądź przerobienia, bo są nieizolowane. Łudziłem się bowiem, że może w tym modelu będą wyjątkowo izolowane. Przypadkiem trafiłem na forum na jakiś wątek dotyczący zasilania prądem przemiennym, gdzie jeden z forumowiczów pisał iż zajmuje się takimi modelami od bardzo wielu lat i ma spore doświadczenie w tym temacie. Postanowiłem do niego napisać, mając nadzieję na jakąś pomoc. Odpowiedź przyszła i mimo iż była krótka, to ale wyjaśniała wiele. Otóż napisał, że ten model ma silnik na prąd stały! A zatem jeden z dwóch największych problemów przestał istnieć. W tym miejscu pragnę tej osobie podziękować za tę informację. Była ona pretekstem do dalszych działań. Pozostalo rozwiązać problem nieizolowanych osi. Teraz powrócił temat modelu Trixa podobnej lokomotywy (tego ze zdjęcia powyżej), ale na prąd stały. Bowiem mój pomysł był taki, by spróbować kupić jako części serwisowe zestawy kołowe i ewentualnie inne potrzebne elementy w firmie Trix, tak by podmienić te oryginalne z modelu Märklina. Istotne jednak było by mieć pewność, że oba modele mają identyczną konstrukcję, a tylko kilka elementów różniących się od siebie, w zależności od systemu zasilania. W tym celu ważne było by znaleźć rysunek zestawieniowy części z jakich się składa model Trixa, wraz ze spisem tych części (Ersatzteile), ewentualnie także fotografie jego wnętrza. W trakcie poszukiwań okazało się, że również model Trixa o numerze 22708 jest modelem na prąd stały.\nNa dole tego posta załączam kilka oryginalnych zestawień części składowych modeli. W tym: Märklin 37681, czyli model jaki chcę przebudować, wspomniany wyżej Trix 22348, oraz pierwsza strona pliku dla modelu Trix 22606. Do modelu 22708 za cholerę nie udało mi się zdobyć takiej dokumentacji, ani w postaci pliku PDF, ani też zdjęcia czy skanu oryginalnej dokumentacji dołączanej do opakowania modelu. Nawet tutaj na forum pisałem ogłoszenie że szukam czegoś takiego. A szkoda że nie znalazłem, ale o tym będzie nieco później.\nModel Trixa 22606 to model z nowej produkcji. Różni się on całkowicie nową konstrukcją, gdzie wzorem innych producentów zastosowano silnik centralnie umieszczony, a nie zintegrowany z jednym z wózków. Dlatego też ten model i jego podzespoły na nic się nie nadadzą, bo to już zupełnie inny model. Porównując zaś rysunki schematyczne Märklina 37681 i Trixa 22348 można zauważyć, że oba modele niemal niczym się nie różnią od siebie jeśli chodzi o konstrukcję wewnętrzną. Jedyna większa różnica znajduje się z prawej strony modelu, gdzie w Trixie zamiast dwóch płytek elektronicznych jest jedna większa na dodatkowych wspornikach. Reszta różnic nie jest widoczna, ale dotyczy głównie innych osi. Dzięki temu porównaniu było już jasne, że można wykorzystać części z Trixa do modelu Märklina.\nCo dalej? Pozostało pytanie czy jest w ogóle możliwe zamówienie części serwisowych Trix. Sprawdziłem i się okazało że jest to możliwe poprzez stronę internetową producenta. Jeden z krajowych sklepów internetowych z modelami kolejowymi też takie części może zamówić, więc sprawa się znacznie upraszcza. Ale trzeba zauważyć na stronie producenta, że nie wszystkie części składowe modelu są w danym momencie dostępne, więc pozostaje ryzyko że być może będzie się potrzebowało czegoś co nie jest dostępne. Pozostało wniknąć w temat i wybrać jakie części są niezbędne do przebudowy i je zamówić.\nO tym jednak już w następnej części.\nMärklin 3368, 3369, 3469, 3768, 3769.pdf\n114 KB Wyświetleń: 161\n353 KB Wyświetleń: 71\n820 KB Wyświetleń: 67\nZadam takie krótkie i przewrotne pytanie. Po co cała ta przebudowa? Masz makietę, by jeździć modelem? Pytam z ciekawości, bo swego czasu sprzedawałeś wagony ze swojej kolekcji, czyli jak wnioskuję, zbierasz loki do gabloty.\nNie wiem czy jesteś w stanie pojąć to wszystko, skoro jak sam napisałeś nie tak dawno temu, wypaliła się w Tobie miłość do tego hobby.\nPo co ta przebudowa? Po to by coś robić, coś fajnego, ciekawego i zajmującego. Po to by zdobyć nowe dośwadczenia, by dodać do kolekcji następny model. I to pokazać innym. A nie by pitolić pierdoły na bocznicy z nudów.\nTak, zgadza się, sprzedawałem wagony i mam ich jeszcze masę do sprzedaży. Nie mam makiety, ale czy to znaczy że moje modele mają być pozbawione napędu? Mimo iż nigdzie nie jeżdżą, mam w kolekcji modele z takimi bajerami elektronicznymi, jakie tylko można w tych modelach zrobić. To po to, by mnie to cieszyło co mam. Bo po to jest hobby, by cieszyło. Ale jak pisałem na wstępie, może Ty już tego nie rozumiesz, skoro takie pytania zadajesz. Zbędny ten wątek, prawda?\nDzięki za odpowiedź. O moje wypalenie się już nie kłopocz. Skup się na częściach.\nStanęło zatem na tym, że silnik w modelu i tak jest na prąd stały więc go ruszać nie trzeba, zaś należy zamówić izolowane ośki oraz ewentualnie inne części, niezbędne bądź przydatne. Przeanalizowalem zatem spis części modelu Trixa część po części, przy każdej zastanawiając się czy nie będzie potrzebna. Dodam jeszcze, że postawiłem sobie za cel przebudowę modelu w oparciu o możliwie jak największą ilość oryginalnych części, a nie dorabianych we własnym zakresie. Tak by model zachował charakter modelu fabrycznego, a nie chałupniczej przeróbki. W związku z tym powstała lista części do zamówienia. Oto co na niej było.\nW opisie po kolei: numer katalogowy części, ilość sztuk, koszt zakupu (jeśli kilka sztuk to za wszystkie razem), numer elementu na schemacie i liście części tego modelu (tym w pliku PDF), opis elementu.\n- numer katalogowy 494260, 1 sztuka, koszt 1,49 zł, numer 8 - blaszka styku dachu z płytką elektroniczną, do przenoszenia napięcia z odbieraków na płytkę\nCzęść nie jest niezbędna, ale dzięki niej zapewniona pozostania możliwość podawania napięcia na model poprzez jego pantografy. I to tylko w przypadku zastosowania takiej płytki elektronicznej jak ukazana poniżej, gdyż w oryginalnym wykonaniu jest to rozwiązane w inny sposób, ale nowa płytka ze względu na swoją wielkość wymusza zmianę sposobu połączenia elektrycznego pomiędzy płytką a pantografami. Oczywiście istnieje także możliwość wykonania tego elementu we własnym zakresie. Ja kupiłem, by zachować charakter modelu fabrycznego.\n- numer katalogowy 311840, 2 sztuki, koszt 5,97 zł, numer 10 - wnętrze kabiny\nCzęść nie jest potrzebna do przebudowy systemu zasilania. Postanowiłem kupić te części by spróbować może upiększyć fabrycznie wykonane kabiny. Ale to w ostatniej kolejności.\n- numer katalogowy 126079, 1 sztuka, koszt 45,12 zł, numer 13 - płytka elektroniczna\nCzęść nie jest niezbędna, bo i bez płytki można się obejść przecież. Ja kupiłem, by zachować charakter modelu fabrycznego. Najdroższa część z całego zestawienia. Bałem się że będzie skomplikowana, okazała się prosta, więc raczej ją rozgryzę.\n- numer katalogowy 15101800, 2 sztuki, koszt 5,97 zł, numer 16 - żarówka oświetlenia czołowego\nKupiłem je na wszelki wypadek, gdyby w trakcie prac coś poszło nie tak. Lepiej zabezpieczyć się za wczasu w części jakie można niechcący zepsuć.\n- numer katalogowy 115359, 1 sztuka, koszt 35,24 zł, numer 26 - zestaw kołowy napędowy typ pierwszy\n- numer katalogowy 115355, 1 sztuka, koszt 35,24 zł, numer 27 - zestaw kołowy napędowy typ drugi\nOba powyższe zestawy kołowe różnią się od siebie umiejscowieniem gumki przyczepnościowej - na lewym bądź prawym kole.\n- numer katalogowy 115362, 2 sztuki, koszt 47,49 zł, numer 33 - zestaw kołowy toczny (w oryginale napędowy)\n- numer katalogowy 115364, 2 sztuki, koszt 31,57 zł, numer 40 - zestaw kołowy toczny przedni, prowadzący\n- numer katalogowy E459520, 1 sztuka, koszt 25,33 zł, numer 41 - element odbioru prądu z kół\nCzęść niezbędna, chociaż istnieje możliwość wykonania takiego czegoś we własnym zakresie. Ja kupiłem, by zachować charakter modelu fabrycznego.\n- numer katalogowy E756150, 1 lub 2 sztuki, nie kupione (ale cena u producenta to 6 Euro), numer 42 - śruba do przykręcenia elementu odbioru prądu z kół\nNie jest to część niezbędna. Teoretycznie potrzeba dwie takie śruby, by przykręcić dwa elementy odbioru prądu z kół. Ale identyczną śrubą była przykręcona stalowa płoza potrzebna przy zasilaniu prądem przemiennym, zatem jedną już mamy. Co do drugiej, to jest taka historia, że wkręca się je od dołu wózków w ich korpusy, przy czym ten do którego była przykręcona płoza ma nagwintowany otwór, zaś drugi wózek posiada otwór, lecz nie nagwintowany, więc nie byłoby i tak pożytku ze śruby. Inna zaś sprawa, że te śruby zamawia się nie na sztuki ale jako komplet aż 20 sztuk.\nW związku z poruszonym powyżej problemem, że w elemencie jednego wózka otwór na śrubę do przykręcenia elementu odbioru prądu z kół nie jest nagwintowany, warto byłoby kupić nowy taki element (w modelu Trixa zapewne otwory obu wózkow są nagwintowane, w Märklinie sobie to darowano dla jednego wózka bo i tak nic się tam nie przykręca). Ja nie miałem nawet szans coś takiego nabyć, bo od zawsze kiedy sprawdzam, ta część jest u Trixa niedostępna. Inna zaś sprawa, że problem braku gwintu można rozwiązać inaczej, niż przez zakup całego nowego elementu. Gdyby jednak ktoś chciał, to dane tego elementu są następujące:\n- numer katalogowy 459470, 1 sztuka, cena nieznana, numer 25 - korpus wózka napędowego\nZamówienie na wszystkie powyższe części poszło do producenta. W niedługim czasie przyszło do mnie wszystko prócz dwóch ostatnich pozycji. O ile ze śrubek mogłem zrezygnować i zrezygnowałem bo i tak jak to opisałem wyżej nie są w zasadzie potrzebne, o tyle elementy odbioru prądu z kół chciałem mieć oryginalne, a nie jakieś kombinowane we własnym zakresie.\nNa wypadek, gdyby płytka okazała się skomplikowana i nie do ogarnięcia przeze mnie, bo elektronika nie jest moją mocną stroną, zaś w niektórych modelach płytka potrafi być tak napakowana elementami elektronicznymi że ja tego nie ogarnę gdzie który kabelek przylutować, zakupiłem sobie także gniazdo 8-mio pinowe z kabelkami, do podłączenia dekodera. Jeśli ogarnę płytkę elektroniki, to ów kabelek będzie zbędny.\n- producent ESU, numer katalogowy 51950, 1 sztuka, koszt 12.08 zł\nW pewnym momencie pojawiła się okazja do zakupu trochę taniej dekodera dźwiękowego ESU V3.5, gdyż jeden z forumowiczów dał ogłoszenie że ma do sprzedania. Ponieważ zakładałem sterowanie cyfrowe tym modelem (stąd też zakup na wszelki wypadek powyższego kabla z gniazdem na wtyczkę dekodera), to dlatego też zakupiłem od niego taki dekoder. Dzięki temu że mógł w niego wgrać dowolny schemat dźwięków, poprosiłem o wgranie schematu z dźwiękami do lokomotywy E18. Jest to numer katalogowy 52492. Dekoder wykorzystam, o ile upchnę wewnątrz modelu go i głośnik.\nW następnej części parę słów o pozyskaniu elementów odbioru prądu z kół.\nAby rozpocząć prace przy modelu potrzebowałem jeszcze "tylko" elementów odbioru prądu z kół. Pozyskanie ich okazało się być męką i kosztowało ogrom czasu.\nPo pierwsze, co jakiś czas zaglądałem na stronę Trixa, by sprawdzić czy ta część jest już dostępna. Ale do dziś nie jest.\nPo drugie, miałem nadzieję że takie coś pojawi się na eBay. Początkowo przeszukałem dokładnie eBay wpisując różne zapytania. Wyselekcjonowałem także kilku sprzedawców, którzy mają części tego typu w ofercie. Do wszystkich wysłałem zapytania. O dziwo jeden z nich odpisał że to ma! Na moje dalsze pytania weryfikujące że to na pewno ta część nie odpowiedział. Pisałem do niego później jeszcze nie raz, bo mi zależało na zakupie, ale już nigdy nie odpisał. Inni sprzedawcy albo nie odpowiedzieli wcale, albo odpisali że tego nie mają. Zatem co jakiś czas przeszukiwałem eBay w poszukiwaniu tej części. Ostatecznie dodałem wszystkie te zapytania do "Ulubionych wyszukiwań", tak by mailem mi przychodziły wszystkie nowe aukcje które pasowały do kryteriów wyszukiwania. Eliminowało to czasochłonne przeszukiwania, których nie dokonywałem zbyt często. Po bardzo długim czasie, któregoś dnia o dziwo pojawiła się aukcja z dwoma takimi częściami. Dokładna weryfikacja ze zdjęciami i opisem wskazywała że to jest właśnie to! Co ciekawe, sprzedawcą była ta sama osoba, która kiedyś przestała mi odpisywać. Wylicytowałem to, gdyż byłem jedynym biorącym udział w aukcji. Później miałem jeszcze problemy z zapłatą, bo człowiek nie chciał udostępnić opcji płatności PayPalem, wpierw nie odpisując znów na zapytania a później zasłaniając się tym, że to dla niego za drogie. A wystarczyło by kazał dopłacić parę groszy i byłoby po sprawie. A tak, to musiałem prosić znajomego który ma konto w Niemczech o przelanie mu pieniędzy. Czemu ja nie mogłem samemu tego zrobić? Bo gość zastrzegł, że przelew ma nie być obciążony żadnymi opłatami jakie on musiałby ponieść. A przy tworzeniu przelewu zagranicznego z opcją że ja mam pokrywać wszystkie ewentualne koszty, całościowa prowizja za wszystko to "jedyne" 120 złoty! Przy opcji że odbiorca ponosi koszty swojego banku (nie wiem czy w ogóle takie występują), zapłaciłbym tylko 8 złotych prowizji.\nKoniec końców części są u mnie. Dzięki temu że mam już w zasadzie wszystko, mogłem porobić wszystkim częściom fotografie, które wstawiłem powyżej.\nA już chodziło mi po głowie zaprojektowanie takiego elementu we własnym zakresie, co nie byłoby trudne w sumie. Byłaby to ostateczność, ale możliwa do zrealizowania. Dysponowałem bowiem następującą fotką tych części.\nJedna taka część jak widać składa się z dwóch elementów: plastikowego i blaszanego. Wzór plastikowego jest w elemencie stalowej płozy do systemu prądu przemiennego, który ukazałem wcześniej. Znajduje się tam bowiem identyczny element, a na jego podstawie wykonałbym kopie. Blaszki zaś by się zaprojektowało jako element fototrawiony, a jego wielkość wyskalowało na podstawie powyższej fotki, w oparciu o znane wymiary elementu plastikowego. Na szczęście wykonywanie tego we własnym zakresie okazało się zbędne.\nWarto jeszcze wspomnieć o kilku innych rzeczach.\nWspominałem wcześniej, że widoczną różnicą wnętrza modelu Trixa różniącą go od Märklina jest zastosowanie jednej dużej płytki elektronicznej w miejsce dwóch mniejszych, oraz osadzenie jej na wysokich wspornikach. Oczywistym więc faktem mogłoby być zamówienie nowej ramy modelu z Trixa, czyli ze wspornikami, jakich w Märklinie nie ma. Inaczej płytka pozbawiona będzie mocowania, co będzie należało jakoś rozwiązać. Niestety jednak w spisie części modelu Trixa rama modelu nie jest wyszczególniona jako część, tak jak to ma miejsce w modelu Märklina, zatem nie znając jej numeru katalogowego nie mogłem jej zamówić. Pozostanie zatem rozwiązać problem zamocowania płytki we własnym zakresie, ale przyjdzie na to czas.\nWspominałem także wcześniej o innym modelu Trixa na prąd stały. Dokładnie chodzi o model lokomotywy E19-12, numer katalogowy 22708.\nfotka pochodzi ze strony http://www.osterthun.com\nI tu jest rzecz, która dla mnie stała się ciekawostką. Mimo iż podobnie jak model 22348 jest to produkcja Trixa i także na prąd stały, to ale wnętrze nieco się różni od 22348. Poniżej kilka fotek wnętrza, autorstwa forumowicza wstrzasmen, z jego wątku na forum.\nJak widać na fotkach, w tym modelu płytka elektroniczna nie jest duża i nie jest na pionowych wspornikach, oraz oprócz niej jest mniejsza płytka jak w modelu Märklina. Wolałbym zatem zamówić właśnie płytkę z tego modelu oraz plastikowy koszyczek w jakim się ją mocuje, bo wtedy nie byłoby problemu z mocowaniem płytki, oraz w większym stopniu zachowałbym fabryczny charakter modelu. Niestety jednak, jak wspominałem wcześniej, nie udało mi się dotrzeć do schematu wnętrza i spisu części tego modelu, przez co niemożliwe jest zamówienie tych części.\nOkres przygotowań się zatem zakończył. Mam już wszystko co dało się kupić z rzeczy potrzebnych. Nadszedł więc czas zabrać się za robotę.\nNa koniec tego postu tylko dodam, że przed rozpoczęciem tej relacji, sprawdziłem wpierw, czy faktycznie silnik modelu jest na prąd stały. Chciałem uniknąć bowiem sytuacji, że napiszę cały wstęp, a jak się zabiorę do roboty to się okaże że jednak silnik jest na prąd przemienny i robota stanie już na wstępie a ja będę kombinował co z tym fantem zrobić. Jednak silnik okazał się działać pod prądem stałym, czyli prace przy przebudowie mogą być realizowane. Zresztą pierwsze prace już wykonałem i pierwsze przymiarki także nastąpiły. Już trochę się zorientowałem z czym będzie trzeba się nieco "pobawić", a z czym nie będzie żadnych problemow. Ale dokładna relacja z tego w następnej części się rozpocznie.\nA zatem czas zacząć przebudowę systemu zasilania.\nW pierwszej kolejności dostać się musimy do wnętrza modelu. Odwracamy w tym celu model, gdzie pomiędzy wózkami widzimy łeb śruby oraz przełącznik.\nTa jedna tylko śruba trzyma obudowę do podwozia, jednak jest to mocowanie bardzo pewne, a jednocześnie model można dzięki temu bardzo szybko otworzyć. Przełącznik służy do wyboru zasilania modelu albo z szyn, albo z pantografów. O tym przełączniku więcej będzie za chwilę.\nGdy już obudowa zostaje w ręku, przekonujemy się, że w odróżnieniu od innych producentów, tutaj sama obudowa jest stosunkowo ciężka. Spowodowane jest to tym, że jest to metalowy odlew, a nie plastikowy. Waży 200 g. Zaś cały model waży 570 g, co jest niezłym wynikiem, i to pomimo iż odlew podwozia stanowiący główne jego obciążenie nie jest zbyt wysoki. Możemy to zobaczyć na następnych fotkach, ukazujących wnętrze modelu po zdjęciu obudowy.\nPo lewej silnik na wózku napędowym, następnie mała płytka elektroniczna wyboru źródła zasilania (szyny/pantograf), oraz większa płytka elektroniczna, stanowiąca dekoder modelu, zamontowana w plastikowej ramce.\nNa następnym zdjęciu zbliżenie na silnik i przewody do niego dochodzące w wykonaniu fabrycznym. Dla lepszej czytelności odchyliłem przewody oświetlenia (żółty i pomarańczowy) nieco w dół.\nŻarówki oświetlenia czołowego są osadzone w plastikowych ramkach, a te są wciśnięte w zagłębienia w odlewie podwozia. Lekko podważając całość można łatwo to wyjąć. Do następnej fotki żarówkę bliżej silnika wyjąłem tym sposobem i dla jeszcze lepszej czytelności jej przewody odgiąłem na bok.\nTeraz nadszedł czas na wywalenie z modelu tego, co nie będzie już potrzebne, robiąc miejsce na nowe części. Zacząłem od odlutowania od silnika trzech dochodzących do niego przewodów. No i został nam "goły" silnik.\nNa razie pozostawiam trzy widoczne elementy elektroniczne. Na sam koniec, jeśli ewentualnie okażą się stanowić problem przy sterowaniu cyfrowym, to je usunę.\nTeraz czas na płytki elektroniczne.\nLewą płytką wyboru źródła zasilania chciałbym pozostawić, bo założeniem było, by model po przeróbce zachował charakter modelu fabrycznego, więc co nie muszę to nie chcę usuwać. Ale na płytce tej znajduje się pionowa blaszka która ma łączyć elektrycznie dach z tą płytką. Zaś nowa płytka jest duża i nie zmieści się w miejscu po usuniętym dekoderze. Nachodziłaby zatem na tę mniejszą płytkę, jednocześnie przysłaniając styk do łączenia elektrycznego małej płytki z dachem. Ukazałem wielkość nowej płytki przystawiając ją do dwóch istniejących obecnie w modelu.\nReasumując, lewa płytka jest do usunięcia. Jest to proste, gdyż jest przykręcona na jedną śrubkę. Warto także zwrócić uwagę, iż jak wspominałem, na lewej płytce znajduje się przełącznik wyboru źródła zasilania. Ale nowa płytka też ma możliwość wyboru źródła zasilania, poprzez odpowiednie ustawienie zworki (widoczna jest na zdjęciu powyżej, u samej góry). Zatem i tak bez sensu byłoby posiadać dwa razy możliwość takiego wyboru. Skoro nowa płytka będzie to mieć, to i tak lewa płytka jest już zbędna. Tyle tylko, że producent przełącznikiem na tej płytce przewidział łatwe przełączenie wyboru źródła zasilania, bez potrzeby otwierania modelu, zaś zworka na płytce wymusza jego otwarcie. Ale z drugiej strony - jak wiele razy dokonuje się takiego wyboru?\nInną zaś kwestią będzie mocowanie nowej płytki, gdyż w modelu Trixa dla którego jest przewidziana, odlew podwozia posiada dodatkowe dwa wysokie wsporniki do jej przykręcenia. W modelu Märklina ich nie ma, więc nie ma jak ją ustabilizować. O tym będzie później jeszcze.\nNa pewno do wywalenia jest prawa płytka stanowiąca dekoder. Osadzona jest w plastikowej ramce, którą widać po jej usunięciu.\nRamka jest także do usunięcia. Jest przykręcona jedną śrubką. Nie przyda się do nowej płytki, bo nowa płytka jest znacznie większa. Poza tym, nowa płytka powinna być zamocowana pod sufitem modelu, a nie tak nisko, gdyż na jej górnej powierzchni znajduje się styk do kontaktu z blaszką podającą napięcie od pantografów. Ale o tym później. Dodatkowo, docelowo ma być montowany dekoder dźwiękowy z głośnikiem, więc każdy kawałek miejsca będzie miał ogromne znaczenie, a ramka i tak już niczemu nie służy.\nPo usunięciu obu płytek, wnętrze wygląda tak, jak na poniższym zdjęciu.\nWidoczny czarny przewód zostaje i jest bardzo ważny, gdyż stanowi jeden z biegunów zasilania. Drugim jest cała rama modelu. O tym też będzie później.\nWywalona z modelu elektronika wygląda jak na poniższym zdjęciu.\nJako że oryginalne przewody żarówek są ładnie już powyginane do kształtów obudowy, oraz ze względu na fakt iż z jednej strony nowej płytki elektronicznej kable żarówki są stosunkowo krótkie, postanowiłem że pozostawię te oryginalne. Odlutowałem je zatem od tego co pozostało, i póki co odkładam na bok do czasu zabawy z elektroniką.\nTeraz wrócę na chwilę do modelu Trixa numer 22708, ukazanego na fotkach w poprzednim moim poście. Jak widać na fotkach jego wnętrza, prawa płytka elektroniczna z gniazdem na dekoder jest tylko nieznacznie większa niż płytka dekodera w modelu Märklina. Zatem gdybym ją posiadał, nie musiałbym wywalać lewej płytki z przełącznikiem wyboru źródła zasilania, zachowując tym sposobem w większym stopniu fabryczne wykonanie modelu. Mocowanie płytki także byłoby zapewnione, poprzez nową większą niż w modelu Märklina plastikową ramkę. Inna zaś kwestia, to zapewnienie miejsca na dekoder i głośnik, z czym byłoby prościej przy posiadaniu części z tego właśnie modelu Trixa. Niestety jednak, nie mając tych elementów, muszę w modelu zabudować to co mam.\nmontujemy nowe zestawy kołowe\nPrzyszedł zatem czas na następny etap, czyli wymianę zestawów kołowych na izolowane.\nOdwracamy model i ukazuje się naszym oczom następujący widok.\nWszystkie koła zestawów kołowych wózka napędowego posiadają gumki przyczepnościowe w fabrycznym wykonaniu modelu! Przy tej masie modelu i tej ilości gumek, jego moc uciągowa musi być ogromna. Nas czeka wymiana wszystkich zestawów kołowych modelu.\nRozpoczynamy od zestawów kołowych o większej średnicy.\nAby się do nich dostać, należy zdjąć dekielki wózków widoczne na poniższym zdjęciu.\nDokonuje się tego poprzez odkręcenie po dwóch śrubek na dekielek. Zdejmując prawy dekielek przy okazji wyciągniemy czarny przewód z odlewu wózka. Oto widok po zdjęciu dekielków.\nTeraz tylko wystarczy wyciągnąć istniejące zestawy kołowe.\nNowych (tych dużych) mamy trzy rodzaje: 1 sztuka numer katalogowy 115359 - napędowy typ pierwszy, 1 sztuka numer katalogowy 115355 - napędowy typ drugi, oraz 2 sztuki numer katalogowy 115362 - toczny (w oryginale także napędowy). W przypadku wszystkich zestawów, stalowa tulejka na osi zestawu stanowi jeden biegun wraz z jednym z kół. Należy na to zwrócić uwagę. Nowe zestawy kołowe zamontuję według schematu części składowych modelu Trix numer 22348 (tego w pliku PDF jaki tu zamieszczałem), czyli tego modelu od którego nowe zestawy pochodzą. Zgodnie ze schematem, patrząc od lewej strony, pierwszy zestaw kołowy to numer katalogowy 115359, a drugi to 115355. Danego zestawu nie da się włożyć odwrotnie, gdyż na jego osi znajduje się koło zębate, które musi się zazębiać z kołem zębatym wózka. Poza tym, stalowa tulejka na osi zestawu ma podtoczenie nie na samym środku, więc i tak nie dałoby się zestawu zamocować odwrotnie.\nPonieważ jak wspominałem, jeden z biegunów zasilania modelu stanowi cała rama modelu, sprawdzamy teraz które z kół łączą się elektrycznie z ramą modelu, a które są odizolowane. To będzie przydatne za chwilę. Po sprawdzeniu okazuje się, że koła z górnej części zdjęcia są tymi odizolowanymi. Teraz montujemy oba zestawy kołowe toczne, czyli numer katalogowy 115362. W ich przypadku nieprawidłowe zamocowanie jest możliwe, gdyż podtoczenie w stalowej tulejce na osi zestawu jest równo na środku, zatem można zamontować zestaw w dowolny sposób. By uniknąć błędów, sprawdzamy które koło jest odizolowane, i tak montujemy zestaw w wózku tocznym, by koło te podobnie jak w wózku napędowym znajdowało się u góry zdjęcia. Teraz całość prezentuje się w następujący sposób.\nU góry zdjęcia oryginalne zestawy kołowe. Jak widać na fotce, każdy z zestawów napędowych posiada teraz tylko po jednej gumce przyczepnościowej. Zapewne wynika to z tego, że docelowo jeden z biegunów odbierać będą wszystkie koła (ten biegun przenosi cała rama modelu), zaś drugi biegun odbierać będą tylko 4 największe koła, zaś gumka na kole to utrudnia, więc ich mniejsza ilość polepsza odbiór napięcia.\nTeraz zejdziemy nieco z tematu głównego.\nTrochę wcześniej wspominałem o potrzebie sprawdzenia które koło łączy się elektrycznie z tulejką na osi. Ja do sprawdzania przewodzenia prądu, lub jego braku używam następującego prostego narzędzia.\nDotykając jednego ze styków tego narzędzia (niewidocznego na zdjęciu, oznaczonego "CONT"), a drugą ręką trzymając zestaw kołowy, po dotknięciu końcówką urządzenia do tulejki na osi, czerwona dioda się zaświeci w przypadku przewodzenia, a nie zaświeci się w przypadku jego braku. To bardzo szybki sposób na sprawdzenie przewodzenia różnych części czy całych podzespołów modelu, zaś same narzędzie jest niewielkie i cały czas gotowe do użytku.\nSkoro dekielki wózków mamy zdjęte, przy tej okazji musimy dorobić jedną rzecz. Otóż prawy dekielek (wózka tocznego) posiada blaszkę styku oraz od niej od dołu wyprowadzony czarny przewód.\nSą to elementy drugiego biegunu, blaszka będzie się stykała bezpośrednio z elementem odbioru prądu z kół odizolowanych. Te elementy zamocuję później.\nNa drugim dekielku musimy wykonać identyczną instalację. Blaszkę pozyskać możemy z pozostałych po elementach fototrawionych ramek blaszek. Szukać należy blaszki o szerokości jak najbardziej zbliżonej do wielkości otworu przeznaczonego na ten element, tak by blaszka była jak najszersza. Mnie udało się znaleźć niemal idealną.\nOdcinamy kawałek i wstępnie go wyginamy.\nJedną z końcówek przygotowujemy do lutowania, nanosząc już teraz cynę, gdyż po zamontowaniu w dekielku, wysoka temperatura mogłaby później zniszczyć plastikowy dekielek. Następnie element mocujemy w dekielku i zaginamy końcówki.\nDo przygotowanego końca przylutowujemy czarny przewód. Dlatego czarny, że wzorem tego z drugiego wózka. Przewód powinien być giętki, a nie sztywny, oraz cienki. Czemu cienki, okaże się za moment.\nTeraz możemy zamontować dekielki. W przypadku prawego tocznego wózka, nie jest to problem. Ponownie umieszczamy przewód w otworze wózka i nakładamy dekielek.\nNa koniec przykręcamy go ponownie.\nJak widać na fotce, w wózku jest zagłębienie w miejscu gdzie jest otwór na przewód. Jest ono po to, by blaszka dekielka nie dotykała bezpośrednio wózka, by nie robić zwarcia (bo przecież blaszka i sam wózek to dwa różne bieguny). Dlatego też, lutując przewód do blaszki dekielka wózka napędowego należy uważać, by miejsce lutownicze nie wyszło zbyt wielkie, tak by mogło się zmieścić w tymże zagłębieniu.\nW przypadku wózka lewego napędowego sprawa jest znacznie trudniejsza. Także posiada zagłębienie i otwór na przewód.\nJednak przewodu nie da się tak po prostu przewlec przez otwór w wózku, bo na jego drugim końcu wylot blokowany jest poprzez silnik. By poprowadzić przewód, trzeba niestety rozebrać ten wózek. Zestawy kołowe zatem odkładamy na razie na bok, zaś wózek trzeba wyjąć z modelu. By to uczynić, usunąć należy plastikowe imitacje urządzeń podwozia znajdujące się po jego bokach. Wystarczy podważyć je śrubokrętem i bez większych problemów schodzą. Ale uwaga: nie są identyczne, więc przy ponownym montażu trzeba uważać by ich nie zamienić miejscami.\nPo chwili mamy wózek wyjęty.\nTeraz odkręcamy dwie widoczne śruby trzymające elementy silnika do wózka. Staramy się jednak oddzielając elementy silnika od wózka trzymać je wszystkie razem, by nam się od siebie nie rozdzieliły. Inaczej będzie trzeba jeszcze te elementy z powrotem ze sobą składać. Przewlekamy przewód od dekielka przez otwór.\nOsadzamy zestawy kołowe i dociągamy dekielek do samego końca, oraz go z powrotem przykręcamy do wózka. Przewód odginamy w bok i staramy się go spłaszczyć końcówką wkrętaka.\nOsadzamy na powrót silnik. Zauważymy, że szpara pomiędzy silnikiem a wózkiem, tam gdzie znajduje się przewód, nie jest zbyt wielka, przez co zbyt gruby przewód znacznie by utrudnił bądź uniemożliwił ponowne zamocowanie silnika.\nJa zastosowałem przewód tylko nieznacznie grubszy od oryginalnego, a i tak było ciasno. Wręcz nawet po przykręceniu silnika sprawdzałem, czy wirnik kręci się swobodnie, bo bałem się czy może z powodu przewodu całość mocowania się nie przekrzywiła, a tym samym czy wirnik nie zaczął odzierać o stojan czy też inne elementy silnika i wózka. Na szczęście wygląda na to, że obraca się swobodnie i bez wyczuwalnych oporów.\nGotowy wózek wsadzamy w ramę modelu oraz z powrotem montujemy plastikowe imitacje urządzeń podwozia. Teraz całość wygląda jak na zdjęciu poniżej.\nW następnej części wymienię zestawy kołowe przednich wózków.\n1. rozumiem, że w/w model z w/w metryką nie był dostępny na prąd stały\n2. czy był dostępny ale wyjdzie drożej niż ten po przeróbkach?\n3. super robota, gratulacje za nie iście na łatwiznę\n1. Jak gdzieś tam napisałem - nie. Inaczej całość nie miałaby sensu, czyż nie? Można kupić wersję na prąd stały w innym malowaniu, o czym także pisałem. Ale zakup drugiego modelu dla kilku elementów, to drogi interes, bo te modele nie należą do specjalnie tanich.\n2. Wersja na prąd stały gdyby istniała zapewne byłaby tańsza, gdyż modele na prąd przemienny zauważyłem że zwykle są trochę droższe od tych na prąd stały. Do tego ten model fabrycznie wyposażony jest w dekoder, zaś modele na prąd stały zazwyczaj wychodzą bez dekoderów. Reasumując, cena za taki model tylko na prąd stały byłaby zapewne niższa.\n3. Dziękuję, ale jak wynika z odpowiedzi na poprzednie dwa pytania, nie idę na łatwiznę. Chociaż przyznać trzeba, że zakup drugiego modelu ale na prąd stały faktycznie byłoby dużo prostrzy.\nZabieramy się za zestawy kołowe toczne przednie.\nWymiana zestawu kołowego jest bardzo prosta, ale ponieważ trzeba do tego użyć nieco brutalnej siły, to aby nie zniszczyć niechcący elementu wózka przedniego, należy go wyjąć z modelu. Czynimy to poprzez odkręcenie widocznej powyżej większej śruby.\nZestaw kołowy jest zamocowany na wcisk w elemencie wózka. Jak wspominałem, do jego wyjęcia trzeba użyć sporo siły. Ponieważ element wózka jest mały i trudno go uchwycić w dłoniach, istnieje ryzyko że podczas silnego trzymania go, odłamiemy niechcący jakiś wystający element imitacji hamulców. Dlatego lepiej jest element położyć płasko na blacie, pod oś zestawu wsunąć płaski wkrętak oraz kręcąc nim na boki spowodować wyskoczenie zestawu kołowego z otworów.\nMontujemy nowe zestawy kołowe, pamiętając jednak, by odizolowane koła znów znalazły się z tej samej strony co odizolowane koła w większych zestawach kołowych.\nSkoro już wszystkie zestawy kołowe mamy wymienione, nadszedł czas na ostatni etap prac na samym podwoziu, czyli na montaż elementów odbioru prądu z kół odizolowanych większych zestawów kołowych.\nIch montaż sprowadza się do przykręcenia. Ale jak pisałem na początku, tylko w jednym wózku otwór na śrubę jest nagwintowany, oraz dysponowałem tylko jedną śrubą. Było trzeba rozwiązać jakoś problem mocowania drugiego elementu. Sprawdziłem i się okazało, że mam w zbiorach śruby o identycznej średnicy jak brakująca śruba. Jedynie pozostał więc problem z wkręceniem jej w nienagwintowany otwór. Spróbowałem zatem tą oryginalną śrubą nagwintować otwór, poprzez stopniowe wkręcanie jej i wykręcanie, zaś stal z jakiej zrobiony jest odlew wózka zdaje się być na tyle miękka, że zabieg mógł się udać. Po już nawet znacznym wkręceniu śruby, doszedłem do momentu, gdy było trzeba użyć znacznie większej siły by dalej ją wkręcić. Następna próba spowodowała ukręcenie się śruby z oczywiście pozostaniem w otworze jej części. Czyli narobiłem sobie problemu. Od razu zaznaczę, że przesadziłem. Zachęcony postępami w pracy chciałem nagwintować otwór na całej głębokości, a było trzeba skończyć ten proces w momencie gdy było czuć większy opór niż wcześniej. Śrubę z domowych zbiorów zaś należało skrócić, tak by wkręcała się na taką głębokość ile dało radę, a i tak ta głębokość była wystarczająca na solidne przykręcenie jej. Ja zaś teraz narobiłem sobie problemu. Nie będę w szczegółach opisywał naprawiania błędu, ale musiałem całkowicie ponownie wyjąć wózek z modelu, oraz przewierciłem zaślepiony przez ukręconą śrubę otwór. Nie wyszło to idealnie w osi otworu, ale i tak pozwoli na zamocowanie innej śruby. Ostatecznie wybrałem taką o większej średnicy.Trzeba jednak zwrócić uwagę, by łeb dobranej śruby nie był zbyt wielki. To dlatego, że dookoła otworu elementu odbioru prądu z kół, poprzez który przechodzić będzie śruba, jest blaszka, ta z której odstają blaszki dotykające kół. Stanowi ona inny biegun niż śruba, która wkręcona będzie w wózek. Jeśli jej łeb będzie za wielki, dotykając blaszki dookoła otworu będzie robić zwarcie. Ewentualnie można zastosować plastikową podkładkę, w celu wyeliminowania tego potencjalnego problemu.\nNa fotce poniżej widoczna jest oryginalna ale skrócona z powodu ukręcenia śruba przeznaczona do wózka tocznego (ta ciemniejsza), oraz dobrana z domowych zasobów śruba przeznaczona do wózka napędowego (ta jaśniejsza).\nOryginalna śruba choć obecnie krótsza, to ale jest wystarczająco długa, by dobrze mocować element odbioru prądu. Ta dobrana śruba po wkręceniu w otwór czuć że kręci się w miejscu, ale siedzi w otworze wystarczająco dobrze, by element odbioru prądu trzymał się stabilnie i pewnie.\nMocując elementy odbioru prądu pamiętać musimy o ich odpowiednim zamocowaniu, znaczy takim, by ich blaszki odbioru napięcia dotykały do odizolowanych kół. Całość na koniec prac wygląda jak na poniższym zdjęciu.\nNa sam koniec dobrze jest zrobić mały test, czy podczas prac gdzieś nie popełniliśmy błędu i czy faktycznie w modelu mamy dwa osobne bieguny. W tym celu model ustawiamy na kawałku torów oraz sprawdzamy czy istnieje przepływ prądu pomiędzy szynami. Oczywiście nie powinien.\nWarto poruszać trochę modelem w różne strony, symulując tym różne położenia elementów napędu, jakie wystąpić mogą podczas eksploatacji modelu. Sprawdziłem także przepływ prądu od odizolowanych kół do końcówek czarnych przewodów, upewniając się że przepływ jest stały i nie następują w żadnym przypadku nigdzie żadne zwarcia.\nTym sposobem zakończony został etap prac na podwoziu modelu.\nCo się zaś tyczy elementu wózka, w którym z powodu błędu byłem zmuszony wiercić, to jeśli się kiedyś nadarzy okazja do zakupu tego elementu, to kupię go. Zyskam wtedy element z już nagwintowanym otworem. No i nowy bez śladów naprawy. Przy okazji zakupiłbym także śruby, więc mógłbym wymienić tę ukręconą na nową oraz miałbym i na drugi wózek. Ale jak na razie element wózka, jak już wcześniej wspominałem, jest stale niedostępny u producenta.\nW następnej części pogrzebiemy pod dachem nieco.\ngrzebiemy pod dachem\nJako niejaki wstęp do zabawy z elektroniką modelu, należy zamontować pod sufitem kupioną blaszkę, która elektrycznie połączy płytkę elektroniki z pantografami, tak by była także możliwość zasilania modelu z nich. Całe zadanie jest bardzo proste.\nBlaszka powinna być zamocowana nad wózkiem tocznym, gdyż nad nim będzie płytka elektroniki, czyli pod kabiną "H". Na suficie nad kabiną "H" widzimy śrubkę, którą przykręcony jest odbierak.\nZauważmy, że pomiędzy oboma śrubkami mocującymi odbieraki, znajduje się długa blaszka łącząca oba pantografy elektrycznie. Dzięki temu każdy odbierak może służyć do zasilania modelu.\nOdkręcamy śrubkę i przykręcamy z powrotem, jednocześnie mocując blaszkę.\nPłytka elektroniki docelowo zamontowana będzie pod samym sufitem.\nTrzeba zauważyć, że jej zamocowanie w odpowiednim położeniu wymuszone jest dwoma rzeczami. Po pierwsze tył na przód nie da się zamontować, gdyż bliżej ku środkowi sufitu sterczą z niego widoczne na powyższym zdjęciu po lewej stronie dwa bolce, dla których płytka ma okrągłe wycięcia. Po drugie do góry nogami nie można jej zamocować, bo z jednej strony jest zacynowane pole jakie ma się stykać z blaszką którą przykręciliśmy do sufitu. Widać to na poniższej fotce, gdzie płytka została odchylona na bok.\nW następnej części zabierzemy się za płytkę elektroniczną.\nJeden z forumowiczów zwrócił mi uwagę, iż popełniłem błąd w opisie modelu, podając iż jest w malowaniu kolei DRB, zaś prawidłowo powinno być DRG.\nPrzyznam się bez bicia, że nie orientuję się za bardzo w tych skrótach nazw kolei niemieckich, w różnych okresach ich istnienia. Co prawda fakt - na forum był wątek o tym, ale nie wczytywałem się w to bardzo dokładnie oraz się nieco pogubiłem, bo ta tematyka nie należy do mojego kręgu zainteresowań.\nAle skoro popełniłem błąd, zaś skrótem kolei Deutsche Reichsbahn (bo w malowaniu tych kolei jest model) prawidłowo jest DRG, to pragnę swój błąd poprawić, by w nim nie trwać.\nDziękuję zatem za zwrócenie uwagi.\nwstęp do zabawy z płytką elektroniki\nPrzed właściwym zajęciem się samą płytką, wpierw zajmiemy się kwestią jej montażu w modelu.\nWedle tego o czym pisałem w poprzednim poście, wiemy już że płytka musi znajdować się pod samym sufitem (by móc się stykać z blaszką przymocowaną do sufitu, podającą napięcie od pantografów), oraz wiemy w jakim dokładnie położeniu. Tym sposobem, gniazdo dekodera znajdujące się na płytce będzie skierowane w dół. Oczywiście płytka sama się nie utrzyma pod sufitem, zatem należałoby ją jakoś tam utwierdzić. Jednak w założeniach jest użycie dekodera do sterowania modelem, zatem dekoder i jego głośnik w komorze rezonansowej, które będą docelowo znajdować się pomiędzy ramą modelu a płytką, będą trzymać płytkę pod sufitem.\nPojawia się jednak w związku z tym inny mały problem. Płytka będzie wręcz dociskana do sufitu przez dekoder i głośnik, a przecież odlew budy jest z metalu, dodatkowo zaś pod sufitem znajduje się długa blaszka łącząca elektrycznie oba pantografy. A zatem realne staje się ryzyko zwarć po dociśnięciu płytki do sufitu. W modelu Trixa, z którego płytka pochodzi, montuje się ją na wspominanych już wcześniej dwóch wspornikach odlanych wraz z ramą. Dzięki nim, płytka ustabilizowana jest na odpowiedniej wysokości i nie dotyka sufitu, więc powyższy problem nie występuje. Sprawdziłem i jak się okazało, sam odlew budy ponieważ pomalowany jest także od środka, to dzięki temu po jego dotknięciu nie przewodzi prądu. Ale może się przecież zdarzyć, że jakiś element płytki zedrze farbę i pojawi się problem zwarcia. Po za tym, i tak pozostaje kwestia blaszki łączącej elektrycznie pantografy. A zatem należy odizolować sufit od płytki. Zdecydowałem się nie używać taśmy izolacyjnej, bo nie chcę by po kilku latach w razie usunięcia taśmy cały sufit był pokryty klejem pozostałym po taśmie. Postanowiłem zatem zrobić przekładkę izolacyjną z cienkiego polistyrenu. Wybrałem najcieńszy, czyli grubości 0,25 mm. Wyciąłem wstępnie kawałek.\nTeraz trzeba go dociąć do kształtu sufitu. Postanowiłem element ten uczynić jak najszerszym, tak by jego boczne krawędzie wsuwały się pod szare plastikowe imitacje wnętrza przedziału maszynowego. Dzięki temu przekładka będzie ustabilizowana pod sufitem i nie będzie się przemieszczać w żadnej płaszczyźnie. Jednak ze względu na skomplikowany kształt przekładki, by ją odpowiednio dociąć do kształtu sufitu oraz później zamontować, musiałem chwilowo usunąć wspomniane plastikowe imitacje wnętrz. Są one zamocowane na zatrzaski i się je po prostu wysuwa do góry.\nPo dłuższej chwili zabawy, wyszedł całkiem skomplikowany kształt przekładki.\nZnajduje się w niej po prawej stronie otwór na blaszkę, jaką wcześniej przymocowałem do sufitu. Teraz wkładam przekładkę.\nOraz montuję na powrót imitacje wnętrz. Teraz całość wygląda następująco.\nDocelowo, dociśnięta przez dekoder i jego głośnik płytka będzie znajdować się w takim położeniu.\nChyba już ostatnim zadaniem z jakim musimy się uporać przed zajęciem się samą płytką, jest kwestia pozyskania obu biegunów do zasilania płytki. Jeden biegun to cała rama modelu. Drugi to styki dotykające odizolowanych kół i czarne przewody z nimi połączone. Z tym biegunem nie ma problemu, bo po prostu przylutuję do płytki wyprowadzone czarne przewody. Jedynie tylko przewód jaki zamontowałem na wózku napędowym skróciłem do długości mniej więcej takiej jak przewód wózka tocznego, oraz przygotowałem jego końcówkę do wlutowania późniejszego w płytkę.\nAle musimy także jakoś pozyskać zasilanie płytki od bieguna przenoszonego przez całą ramę modelu. Wpierw prześledźmy, jak to producent przewidział oryginalnie. W modelu Märklina znajdowała się mała płytka z przełącznikiem wyboru źródła zasilania. Była ona przykręcona na śrubę do ramy modelu. Miejsce w którym śruba dociskała płytkę, było połączone z miejscem lutowniczym. Tym sposobem, poprzez śrubę wkręconą w ramę, następnie płytkę i przewód, zasilanie trafiało do płytki. W modelu Trixa z jakiego pochodzi płytka jaką ja zastosowałem, płytka przykręcona była do dwóch wsporników odlanych wraz z ramą. Śruby mocujące płytkę do wsporników przenosiły bezpośrednio napięcie ze wsporników ramy na płytkę, dlatego na płytce miejsca gdzie montuje się śruby są błyszczące i przewodzą prąd. U mnie zaś mała płytka z przełącznikiem wyleciała z modelu, zaś nowa płytka elektroniczna nie będzie przykręcona wcale do ramy. Trzeba zatem przeniesienie zasilana na płytkę rozwiązać jeszcze inaczej.\nWykorzystam śrubę którą oryginalnie przykręcona była mała płytka z przełącznikiem do ramy. Wykonam też rozwiązanie nieco podobnie do oryginalnego. Tylko zamiast małej płytki zastosuję małą blaszkę z otworem na śrubę na jednym końcu, oraz miejscem lutowniczym na drugim. W swoich gratach znalazłem taką.\nPrzeszlifuję ją papierem ściernym bo jest zaśniedziała. Oczywiście wobec braku takiej blaszki, można wykorzystać kawałek blaszki z pozostałych po elementach fototrawionych ramek, nawiercając w nim otwór na śrubę. Pozostało ją przykręcić do ramy.\nnareszcie coś co powinno dominować na forum modelarskim dokładna relacja krok po kroku z przeróbek, dużo zdjęć dokładny opis gratuluje !\nspur 1, dziękuję za uznanie.\nno i zabawa z płytką elektroniki\nZbliżamy się do uruchomienia modelu.\nNadszedł czas na ogarnięcie płytki elektronicznej. Oto jej dokładny widok z obu stron.\nBy ją rozgryźć, zwróciłem uwagę na dwie sprawy: na to, że kolory przewodów dolutowanych do nowej płytki są takie same jak kolory przewodów dolutowanych do wymontowanej płytki dekodera, więc można podejrzewać że te same kolory przewodów w obu płytkach służą do tego samego, oraz że skoro płytka ma gniazdo dekodera, to wiedząc który pin gniazda do czego służy, po tym z którym przewodem się łączy ścieżką na płytce, łatwo ustalić do czego dany przewód należy podłączyć. W tym celu wykonałem sobie poniższą ściągawkę, która zresztą przyda mi się i przy innych okazjach.\nNa powyższym schemacie zawarłem wszystko, co może być potrzebne w tym temacie. Czyli numery poszczególnych pinów, kolory przewodów do nich dochodzące, opis do czego powinny być podłączone, białym trójkątem zaznaczony został dodatkowo graficznie pin pierwszy, oraz białymi kreskami które piny są ze sobą połączone w zaślepce gniazda, używanej w przypadku sterowania analogowego. Poniżej też dwa inne kolory przewodów z jakimi można się często spotkać.\nPorównując zatem przewody o jakich kolorach gdzie były oryginalnie podłączone, oraz zestawiając płytkę z powyższym schematem pinów gniazda dekodera, bardzo szybko można rozgryźć który przewód gdzie należy przylutować. Jednak trzeba zaznaczyć, że kolory przewodów w tym modelu, nie odpowiadają kolorom pinów gniazda NEM, więc nie należy się sugerować ich kolorem, a tylko miejscem gdzie w oryginalnym wykonaniu są podłączone. Poszło zatem szybciej i prościej niż przypuszczałem. Płytka przedstawia sobą prostotę i nie ma nic wspólnego z rozbudowanymi płytkami w niektórych nowszych modelach.\nA zatem zestawienie, który przewód do czego służy. Patrzymy na lewe zdjęcie płytki znajdujące się powyżej (w takim położeniu jak na zdjęciu będziemy ją montować w modelu). Wpierw strona lewa, od góry zdjęcia patrząc. Przewód brązowy to jeden z biegunów zasilania modelu i przylutujemy go do przykręconej przez nas do ramy modelu blaszki. Dalej jest wolne miejsce lutownicze, do którego przylutujemy oba czarne przewody połączone z blaszkami odbioru prądu z kół odizolowanych, stanowiące drugi biegun zasilania modelu. Przewód zielony to jeden z biegunów zasilania silnika i przylutujemy go wzorem oryginalnego wykonania z lewej strony silnika. Przewód niebieski to drugi biegun zasilania silnika i przylutujemy go także wzorem oryginalnego wykonania z prawej strony silnika. Przewód żółty i pomarańczowy to zasilanie żarówki znajdującej się z lewej strony modelu. Teraz strona prawa, od góry zdjęcia patrząc. Dwa wolne miejsca lutownicze stanowią oba bieguny zasilania modelu i są to jedynie zdublowane miejsca lutownicze. Pozostawiamy je wolne. Przewód szary i pomarańczowy to zasilanie żarówki znajdującej się z prawej strony modelu.\nDodatkowo, aby później prawidłowo wczepić wtyczkę dekodera w gniazdo, powinniśmy ustalić który narożny pin jest pinem pierwszym. Bardzo łatwo to ustalić. Zauważmy na prawym zdjęciu płytki znajdującym się powyżej, że trzeci pin od góry z lewej strony nie jest z żadnej strony płytki z niczym połączony. A zatem jest to pin numer 3 gniazda - wolny. Czyli pin z tego samego rzędu na samej górze jest pinem numer 1. Jak się dobrze przyjrzeć, to można zauważyć, że z obu stron płytki pola lutownicze tego pinu odróżniają się od pozostałych. To celowo, by oznaczyć tym sposobem że to pin numer 1.\nA co by się stało, gdyby wtyczkę dekodera podłączyć odwrotnie? Wtedy cały układ pinów gniazda byłby do góry nogami. W przypadku większości pinów nic się nie zmienia, ale zamieniają się miejscami piny numer 3 i 7, czyli przewód wspólny + wtyczki dekodera natrafiłby na ten z niczym nie połączony pin numer 3 gniazda. Przewód ten używany jest do zasilania żarówek, więc w takim przypadku byłby pozbawiony zasilania, a co za tym idzie nie mielibyśmy oświetlenia w modelu.\nWracamy do naszej płytki.\nPrzy początku prac odlutowałem od oryginalnej płytki dekodera przewody żarówek, to teraz z nowej płytki odlutuję te do niej przylutowane i przylutuje tamte.\nNa początku założyłem także pozostawienie przy silniku znajdujących się tam elementów elektronicznych. Na przewodach zasilających silnik też takie były, zatem chcąc i te zachować teraz odlutuję je od oryginalnych przewodów oraz przylutuję do tych z nowej płytki.\nPłytkę mamy przygotowaną do wlutowania w model. A zatem zgodnie z zestawieniem podanym powyżej, do silnika lutujemy przewody zielony z lewej i niebieski z prawej, do blaszki przykręconej do ramy lutujemy przewód brązowy, zaś do wolnego miejsca lutowniczego z lewej strony płytki oba czarne przewody. Plastikowe oprawki żarówek zaś możemy już zamontować w miejscach dla nich przeznaczonych.\nNo i nadeszła chwila, kiedy już wszystko mamy poskładane w całość, zatem możemy przeprowadzić wreszcie pierwszą próbę działania modelu. Ale brakuje nam do tego jeszcze jednej rzeczy. Przy analogowym sterowaniu modelem, nie możemy pozostawić gniazda dekodera pustym, gdyż nie będzie przepływu prądu pomiędzy poszczególnymi pinami gniazda, a musi ono być zapewnione, by zasilanie silnika i oświetlenia było zrealizowane. Potrzebujemy zatem specjalną zaślepkę, w której niektóre z pinów są ze sobą połączone, tak jak to ukazałem na schemacie rysunkowym powyżej.\nJa kiedyś kupiłem takie, jako część serwisowa firmy Roco, o numerze katalogowym 100644. W modelach fabrycznie wykonanych jako analogowe, taka zaślepka znajduje się w gnieździe dekodera. A zatem wpinamy zaślepkę w gniazdo i już możemy przetestować model.\nW następnej części test.\nPróbę napędu przy sterowaniu analogowym ukazałem na poniższym filmie. Na filmie wpierw zwiększyłem stopniowo prędkość od zera do maksimum, a następnie zmniejszyłem do zera w jedną stronę, a później to samo w drugą stronę.\nPróba zakończyła się sukcesem! Model działa. Napęd pracuje, oświetlenie także. Czyli wszystkie połączenia elektryczne zostały wykonane poprawnie.\nAle występują pewne wady napędu. Po pierwsze jest on bardzo głośny! Może winne są tu metalowe koła zębate? To rozwiązanie bardzo trwałe, ale może jego wadą jest właśnie hałas? Po drugie zaś, cały model podczas pracy silnika buja się na boki.\nPoza tym, oprócz tego że napęd jest ogólnie głośny, silnik ma niemal zawsze przy rożnych prędkościach momenty, kiedy zaczyna wręcz wyć. Dodatkowo występuje wraz z tym widoczne przycinanie się silnika. Wycie występuje przy większych prędkościach, a przy najwyższych przez to wszystko nie widać i nie słychać by prędkość silnika wzrastała, mimo podwyższania napięcia. Identyczne zjawiska znam ze starych modeli Piko i Gützold, jednak tamte modele miały kilkadziesiąt lat i były używane, więc zwalałem ten problem właśnie na to. Tutaj mamy do czynienia z modelem nowym i nieużywanym. Nie wiem gdzie leży przyczyna tego zjawiska. Czy jest to wina złej współpracy szczotek z wirnikiem, czy może złego ustawienia wirnika w silniku? A może jakiś inny powód? Pamiętam, że nie udawało mi się w tych starych modelach nigdy do końca tego problemu pozbyć.\nW każdym razie przebudowę zasilania modelu uznać należy za wykonaną prawidłowo, zaś wycie silnika w tej chwili uznaję za wadę modelu.\nPrzy okazji testowania modelu, postanowiłem go przetestować także przy sterowaniu cyfrowym, w który docelowo ma być wyposażony. Przekonać się bowiem już teraz chcę, czy przy pozostawieniu w modelu elementów elektronicznych przy silniku nie będzie żadnych problemów przy sterowaniu cyfrowym, bo w przypadku niektórych modeli tak własnie się dzieje. Wypiąłem zatem zaślepkę gniazda dekodera i wpiąłem wtyczkę dekodera.\nPróbę napędu przy sterowaniu cyfrowym ukazałem na poniższym filmie. Na filmie tak jak poprzednio wpierw zwiększyłem stopniowo prędkość od zera do maksimum, a następnie zmniejszyłem do zera w jedną stronę, a później to samo w drugą stronę.\nRównież i ta próba zakończyła się sukcesem! Nie występują żadne niepożądane efekty przy sterowaniu silnikiem, jak również przy załączaniu oświetlenia. Zatem nie jest konieczne pozbywanie się niczego z oryginalnego wyposażenia elektronicznego modelu.\nOczywiście problem wycia silnika niemal zawsze występującego przy wyższych prędkościach także i tu występuje.\nOgólne głośne działanie napędu (nawet bez tego dodatkowego wycia silnika) nie jest pożądane w przypadku gdy chcemy zamontować w modelu dekoder dźwiękowy, bo zagłuszy nam to nagrane odgłosy działania lokomotywy.\nSkoro wykonane testy przebiegły pomyślnie, wszystkie przewody wewnątrz modelu powinniśmy ułożyć w taki sposób, by nie były poodginane we wszystkie strony, oraz by nie zajmowały zbyt wiele miejsca. Dzięki dobremu ułożeniu przewodów, będzie można nałożyć obudowę, zaś żaden z przewodów nie zostanie nigdzie przytrzaśnięty uniemożliwiając jej dokładne zamknięcie. Zrobiłem trochę podobnie do oryginalnego wykonania.\nPatrząc od lewej strony, przewody żarówki są powyginane tak, by dopasować się do miejsc gdzie powinny być umieszczone oraz do kształtu ramy modelu. Następnie wsadziłem je za elementy elektroniczne przy silniku, dzięki czemu są ustabilizowane. Przed samą płytką wsadziłem je jeszcze dodatkowo pod blaszkę którą przykręciłem wcześniej do ramy, kierując je w dół w otwór po przełączniku wyboru zasilania modelu. Zielony przewód silnika poprowadziłem podobnie. Brązowy przewód, ponieważ jest długi, pozaginałem w kilku miejscach i także wsadziłem go w otwór po przełączniku. Tym sposobem udało się znacznie uporządkować przewody.\nNa koniec warto wykonać próbę czy obudowa prawidłowo się zamyka. Nakładając ją powinniśmy jednak zwrócić uwagę, by bolce na suficie obudowy znalazły się w wycięciach płytki elektronicznej, inaczej może się nie udać zamknąć modelu.\nW kolejnej części zajmiemy się dekoderem cyfrowym, a dokładnie umieszczeniem jego i głośnika w modelu, co wcale nie będzie takie proste.\nA tymczasem, może jesteście w stanie pomóc i odpowiedzieć mi na pytanie, jaka może być przyczyna opisanego przeze mnie wycia silnika, oraz jak ewentualnie się tego pozbyć?


Filemona | 2012-11-20\nNa półkach: Przeczytane, Lektury szkolne, 2012, Z biblioteki\nDramaty romantyczne... Nie, to zdecydowanie nie moja bajka. Czy tylko ja mam wrażenie, że one wszystkie opierają się na tym samym? Romantyczny kochanek, który uznał, że jednak walka o wolność ojczyzny jest ważniejsza niż miłość do kobiety + przedstawienie jego autorskiej idei, jak owa walka powinna wyglądać. To już się robi nudne.\nWracając do "Nie-boskiej komedii" - o ile pierwsza i druga część książki były jeszcze całkiem ciekawe, o tyle trzecia i czwarta jedynie wzmogły we mnie przeświadczenie o tym, że romantyzm faktycznie nie jest dla mnie.


Akcesoria do wentylatorów okrągłych - Czysty klimat\nAkcesoria do wentylatorów okrągłych\nWKŁAD FBB 100-250 EU3\nHarmann WKŁAD FBB 100-250 EU3\nWKŁAD FBB 100-250 EU5\nHarmann WKŁAD FBB 100-250 EU5\nWKŁAD FBB 100-250 EU7\nHarmann WKŁAD FBB 100-250 EU7\nWKŁAD FBB 315-400 EU3\nHarmann WKŁAD FBB 315-400 EU3\nWKŁAD FBB 315-400 EU5\nHarmann WKŁAD FBB 315-400 EU5\nWKŁAD FBB 315-400 EU7\nHarmann WKŁAD FBB 315-400 EU7\nPokazuje 1 - 15 z 117 elementów\nW tej kategorii znajdziesz szeroki wybór akcesoriów do wentylatorów okrągłych Harmann. Zostały one zaprojektowane tak, aby spełniać wymagania niewielkich pomieszczeń, które muszą być wentylowane takich jak łazienka, kuchnia, czy korytarze. Sprawdzają się wszędzie tam, gdzie naturalnie występuje niewielki opór powietrza, a do tego są długowieczne.\nJak wentylator łazienkowy?\nOdpowiedni system wentylacji do łazienki nie jest łatwą sprawą. Zapoznaj się z naszą ofertą okrągłych wentylatorów marki Harmann, a także akcesoriów do nich, aby stworzyć zestaw, który idealnie sprawdzi się w każdych warunkach. Niewielkie i wilgotne pomieszczenia to wyzwania, którym z pewnością podołają. Zanim zdecydujesz się na dany model wentylatora, sprawdź, czy posiada ono łożysko kulkowe, które pozwoli zwiększyć trwałość urządzenia.\nZanim dokonasz wyboru sprawdź również wydajność urządzenia obiecaną przez producenta. Odpowiednia moc jest bardzo istotnym aspektem podczas wyboru urządzenia i pozwala wykluczyć takie problemy jak zaparowane powierzchnie w łazience.\nWentylatory Harmann – najwyższa jakość klimatyzatorów\nHarmann to producent okrągłych wentylatorów, które cieszą się od wielu lat bardzo dużym powodzeniem wśród Klientów. Niemiecka marka znana jest z wykorzystywania materiałów najwyższej klasy i rozwiniętej technologii, aby zadowolić Klientów. Sprawdź, jakie akcesoria do wentylatorów okrągłych Harmann posiadamy w naszej ofercie!


Optima EPR dla firm - Oprogramowanie dla firm\nWarto zwrócić uwagę na oprogramowanie Connecto\nPrzedsiębiorstwa potrzebują odpowiednie oprogramowanie dla firm, żeby zapewnić sobie optymalne funkcjonowanie. Dobrze, żeby firma posiadała własne programy dla logistyki, które ułatwią pracę i sprawią, że pra\nDodane: 10-05-2020 03:33\nca będzie przebiegała znacznie szybciej. Prowadzenie biznesu można znacznie zautomatyzować dzięki licznym zastosowaniom, jakie oferują programy dla firm. Warto zwrócić uwagę na oprogramowanie Connecto DMS, które wspiera procesy miękkie firmy. Jest ono w stanie poradzić sobie praktycznie z każdym procesem biznesowym w firmie. Nieważne, do jakiego segmentu zalicza się firma. Może być to firma sprzątająca, a także może być to firma, która zajmuje się oprogramowaniem. Program ten uwalnia ludzi od potrzeby tworzenia nowego oprogramowania na specjalne zamówienie. Connecto DMS zawiera takie moduły jak elektroniczny obieg dokumentów oraz zarządzanie projektami, a także zarządzanie relacjami z klientami. Dzięki tym funkcjom można z jego pomocą zaprojektować oraz odtworzyć prawie każdy proces biznesowy oraz stworzyć system od nowa omijając przy tym podstawy tworzenia systemu.\nKrok Po Kroku Instrukcja Aby kupić oprogramowanie dla logistykiKupić oprogramowanie dla logistyki? Dokładnie!Kupić oprogramowanie dla logistyki Profesjonalnie!Dobre Programy dla firmOptima dla firmProgram Optima EPROptima EPR dla firmGdzie kupić Programy dla firm?Programy dla firmOprogramowanie optimaProgramy dla firmProgramy dla firmOptima EPR dla firmOprogramowanie optimaOptima EPRJakie kupić Oprogramowanie dla firm?Oprogramowanie dla firmOprogramowanie dla firmOptima EPRAltum EPROprogramowanie dla firmGdzie kupić altum eprJak kupić Comarch ERP XL?Dystrybutor programówOptima EPRSystem Comarch ERP XLOprogramowanie optimaComarch ERP XLJak kupić Comarch ERP XL?Comarch Altum\nOprogramowanie optimaOprogramowanie dla firmComarch AltumOptima EPRJak kupić Comarch ERP XL?Oprogramowanie optimaOptima dla firmKrok Po Kroku Instrukcja Aby kupić oprogramowanie dla logistykiOprogramowanie optimaAltum EPRDobre Oprogramowanie dla firmOprogramowanie dla firmProgramy dla firmOprogramowanie optimaOptima EPRProgramy dla firmOptimaProgramy dla firmProgram Optima EPROprogramowanie dla firmGdzie kupić Programy dla firm?Comarch OptimaDobre Programy dla firmOptima EPR dla firmJak kupić Comarch ERP XL?Kupić oprogramowanie dla logistyki? Dokładnie!Jakie kupić Oprogramowanie dla firm?System Comarch ERP XLGdzie kupić altum eprOptima EPR dla firm\n© 2019 http://oprogramowanie-dla-firm.informator.wodzislaw.pl/


akłada się na przednią część zęba, głównie w celach estetycznych. Najczęściej oferowanymi przez gabinet stomatologiczny licówkami są te wykonane z porcelany. Zakładanie licówek można zaliczyć do stomatologii e\nDodane: 22-09-2020 01:00\nLicówki stomatologiczne są specjalnym rodzajem uzupełnienia protetycznego, które jest wykonane z cienkiej płytki ceramicznej lub porcelanowej. Licówki zakłada się na przednią część zęba, głównie w celach estetycznych. Najczęściej oferowanymi przez gabinet stomatologiczny licówkami są te wykonane z porcelany. Zakładanie licówek można zaliczyć do stomatologii e\nOto Jak Położyć Kostkę (i Jak Możesz To Skopiować)Co musisz wiedzieć o pozycjonowaniu i innych sposobach marketinguDo dentysty z nagłym bólemKilka słów o Sm, czym jest i jak wygląda proces leczenia Choose the best printing method for you Budowa domu równa się prace geodezyjneO przewozach autokarem12 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci korzystać z paneli słonecznychDla kogo dobrym rodzajem aktywności będzie wspinaczka?About technologyFacts about water system - pipes, boilers and plumbingTradycyjność kontra nowoczesność - w firmieOgniwa, panele, kolektory słoneczne - kilka informacjiDentysta ZabrzeOdzież termoaktywna w centrum uwagiCzy da się w 2021 zamówić pokazy tańca Warszawa?Some tips and informations about transport abroadZimowy taras - jak go ogrzać?Zegarki mvmtPrzy budowie i tworzeniu mapek- czyli rola geodetyZamek do toledoJak nie bać się dentysty? Poradnik dla pacjentówStomatolog zabrzeSprawy karne, rodzinne i inneKartoteki dla szpitali i przychodniCo musisz wiedzieć o operacjach plastycznych?Candida alibcans - czym jest i jak ją zwalczyćWybieramy się do stomatologaTrochę wiedzy z zakresu podatkówNa pewno nie wiesz jak zobaczyć pokaz tańca Warszawa. Wystarczy, że przeczytasz ten wpis


Karton fasonowy e-commerce Fala B Kraftliner 330/300/240 zewn. - Kartop\nStrona główna / Produkty / Opakowania e-commerce / Karton fasonowy e-commerce Fala B Kraftliner 330/300/240 zewn.\nSKU: 6FF3-77000_20190930142552 Opakowania e-commerce\nKarton fasonowy e-commerce Fala B Kraftliner 330/300/240 zewn.\nKarton fasonowany produkowany z tektury 3 warstwowej na papierze Kraftliner FALA B 420g/m2 dwustronnie szary, po złożeniu wymiary zewnętrzne to 330 x 300 x 240 mm.\n4.14 zł / szt\nRozmiary opakowania zewnętrzne po złożeniu to 330 x 300 x 240 mm.\nUniwersalne opakowanie, które służyć może do przechowywania dokumentów, zabawek, sprzętów biurowych. Dużym plusem opakowania jest użyty papier Kraftliner, który nadaje opakowaniu lepszy wygląd zewnętrzny oraz większą wytrzymałość, przez co można również używać go do wysyłek produktów. Estetyczne wykonanie umożliwia wykorzystanie pudełka do pakowania prezentów i upominków. Karton jest wykonany metodą wykrojnikową, a do jego złożenia niepotrzebne są dodatkowe produkty takie jak klej, zszywki czy taśma klejąca.\nW paczkę do 30 kg mieści się 50 opakowań.


Życie Częstochowy i powiatu Opowiadał o bezpiecznych wakacjach - Życie Częstochowy i powiatu\nOpowiadał o bezpiecznych wakacjach\nDzielnicowy z Blachowni wygłosił prelekcję o bezpieczeństwie na obozie harcerskim w miejscowości Pająk. Mundurowy uczył młodych ludzi, jak reagować w przypadku zagrożenia życia czy zdrowia i kogo o tym powiadomić. Nie zabrakło też wielu innych przydatnych podczas wakacji wskazówek. Oprócz policji, do akcji edukacyjnej włączyli się strażacy i leśnicy.\nNa terenie obozu harcerskiego w miejscowości Pająk odbył się specjalny dzień edukacyjny. Do akcji wkroczyli strażacy, leśnicy i policjanci. Wszystko po to, by uniknąć tragedii podobnej do tej sprzed roku na Pomorzu, gdzie w czasie wichury zginęły dwie harcerki.\nMundurowi dołożyli wszelkich starań, aby przekazać jak najwięcej informacji zwiększających bezpieczeństwo na obozach harcerskich. Strażacy skontrolowali miejsca bezpiecznej ewakuacji i kwestie łączności ze służbami ratowniczymi. Uczyli też udzielania pierwszej pomocy przedmedycznej.\nDzielnicowy z Blachowni wygłosił natomiast prelekcję o bezpieczeństwie. Mówił o odpowiedzialności nieletnich za popełnienie czynów karalnych, zagrożeniach płynących z bezmyślności podczas wypoczynku nad wodą oraz przypomniał podstawowe zasady bezpiecznego poruszania się po drodze. Funkcjonariusz zaznaczył, że dzieci i młodzież zawsze mogą liczyć na pomoc policji. Zachęcił też do zainstalowania w telefonie aplikacji „Moja Komenda”, która ułatwia kontakt z dzielnicowym i najbliższą komendą czy komisariatem.


500+ na pierwsze dziecko? Uważaj na internetowych oszustów ! - ILN24 Info Light News\n500+ na pierwsze dziecko? Uważaj na internetowych oszustów !\nBrak komentarzy 500+, dziecko, internet, oszustwo, rodzina 500 +, wiosek\n← Kraków: Kolejne remonty, zamknięty 4-kilometrowy odcinek torowiska tramwajowego\nPZM 76. RAJD POLSKI: Łukjaniuk wygrywa, Habaj nadal liderem →\nSuper wyprzedaże – uważaj na pseudosklepy !


BUTY LACOSTE OBUWIE PARTNER 120 4 SMA > 739SMA0047421\nPonadczasowe retro-sportowe inspiracje – to wszystko znajdziesz w nowych butach marki Lacoste. Model dobrze dopasowuje się do stopy za pomocą zastosowanego systemu sznurowania. Cholewka została wykonana ze skóry syntetycznej. Komfort noszenia podnosi antybakteryjna wkładka Ortholite oraz środkowa pianka Eva.\n- cholewka: skóra naturalna plus materiał tekstylny\n- środkowa podeszwa: pianka Eva


Fizyczne rezultaty psychicznych problemów - BIAŁY JACK\nPrzywykliśmy sądzić, że nasze czworonogi nie są za bardzo skomplikowane. Zazwyczaj stres objawia się tylko oblizywaniem, zaś biegunka znaczy, że pies zjadł coś, czego jeść nie powinien, ewentualnie nabawił się jakiegoś wirusa. Obecnie jednak uważa się, że nie jest to do końca takiego proste, jak byśmy tego chcieli.\nW przypadku ludzi nierzadko psychika połączona jest z fizycznością. Gdy jesteśmy zestresowani, cierpimy nieraz na rozmaite problemy ze strony naszego organizmu: ból brzucha, nudności, uczucie zimna, drżenie, pocenie się dłoni, w cięższych przypadkach nawet napady paniki czy problemy z oddychaniem. Dlaczego więc psy miałyby nie mieć podobnych objawów w sytuacjach, które je stresują czy które są dla nich problematyczne? Skoro zauważamy takie elementy, jak np. oblizywanie się, dyszenie, to oznacza, że psychika ma jednak wpływ również na ciało – w tym przypadku musi mieć, bo pies musi się przecież jakoś porozumiewać z resztą świata. Kto natomiast miał do czynienia z psami lękowymi czy zdziczałymi, na przykład bez dobrej socjalizacji, ten wie, jak ich organizmu reagują na człowieka. Taki pies potrafi załatwić się pod siebie, zupełnie nie panując nad własnym odruchami ciała. Znałam również psa, który w obliczu bardzo dużego zagrożenia i sytuacji stresowej tracił przytomność. To wszystko świadczy o tym, że psychiczna sytuacja psa wpływa na jego fizyczność.\nOczywiście, podane wyżej przypadki są skrajne. Jednak trzeba zastanowić się, co faktycznie wywołuje takie problemy? Przede wszystkim, zależy to od psa. Psy wrażliwemu potrzebny jest mniejszy bodziec bądź krótsza na niego ekspozycja, aby zaistniała jakaś reakcja. Nawet jednak psy, które mają twardą psychikę, choćby jak teriery, skoro to jack russell terrier jest tutaj tematem przewodnim, mogą w końcu dojść do momentu, w którym emocje będą musiały mieć jakieś ujście.\nDlaczego o tym piszę? Dlatego, że wiele osób zdaje się takich rzeczy nie zauważać. Coraz więcej jest przypadków psów np. z chronicznymi problemami układu pokarmowego, którym badania wychodzą nieźle, ale które cały czas uznawane są za „chore”. Oczywiście, nieliczni weterynarze przeprowadzą taki wywiad, aby nie pakować w psa kupy leków i drogiej karmy weterynaryjnej – niestety, zbyt często psiarze spotykają się z całkowitą ignorancją psiej psychiki jako „wymysłu” współczesnych czasów. Dlatego, jeśli ze strony weterynaryjnej naszemu psu nie ma lekarz nic do zarzucenia, a leki nie działają i dolegliwości wracają, trzeba się zastanowić nad innymi przyczynami schorzeń. Do dwóch najczęściej występujących przykładów wpływu psychiki na ciało psa można zaliczyć chroniczne wylizywanie i wygryzanie części ciała (najczęściej łap) i biegunki.\nZaczniemy od końca, czyli od biegunek. Nawet w przypadku małego białego mieliśmy z tym styczność, choć obecnie nie jest to już odczuwalne. U niego miało to formę bardzo delikatną – w związku z jego pobudliwością i naszym brakiem panowania nad tym na samym początku, mały biały na wszystkie sytuacje pobudzające i rzadkie (np. spacer w nowym, ciekawym miejscu) reagował lekko luźną kupą. Nie była to biegunka, ale występowało praktycznie zawsze. Obecnie udało się to wyciszyć do tego stopnia, że pojawia się niezwykle rzadko – i zauważyliśmy, że przy tym również komfort psychiczny psa wzrósł, ponieważ jego mowa ciała mówi nam, ze jest spokojniejszy i bardziej zrelaksowany. Jednak nie zawsze przybiera to tak delikatną formę. Niekiedy tego typu objawy są o wiele mocniejsze. Znam co najmniej kilka psów, które biegunkę mają praktycznie zawsze, a co za tym idzie – ich masa ciała również jest zbyt niska. W przypadku większości tych psów właściciele nie przyjmują do wiadomości, aby psa wyciszać; nie uważają, że owa biegunka wynika z psychiki i zachowania psa. Tymczasem weterynarze rozkładają ręce, bo psy te mają idealne badania. Pomaga jedynie dieta weterynaryjna, składająca się z wysoko przetworzonej oraz bardzo dobrze przyswajalnej karmy. W jednym przypadku właściciel postanowił popracować nad psem – po kilku miesiącach pies „cudownie” wyzdrowiał. Psy mające takie problemy zazwyczaj są bardzo pobudliwe, trudno jest je uspokoić, byle bodziec powoduje wysoka pobudliwość. Są to też zwykle psy szczekliwe, raczej nie do końca opanowane przez właścicieli, którzy widzą jedynie „radochę” w dalszym nakręcaniu psa.\nWylizywanie i wygryzanie łap (czasami też ogona, brzucha) to kolejny z często występujących problemów u psów z zaburzeniami natury psychicznej. Bardzo często pojawia się on u psów, które na pierwszy rzut oka nie mają żadnych problemów z zachowaniami. Niekoniecznie jest spowodowany stresem. Niekiedy wystarczy zbyt mała dawka ruchu, nerwowa sytuacja w domu, bodziec, któremu pies ulega przez dłuższy, nieprzerwany czas. Zwykle wówczas właściciel udaje się z psem do weterynarza, bo nierzadko widzi jedynie efekt zachowania, czyli prawie łyse łapy, nie dostrzega natomiast samego zachowania – dlatego też jest to częsta przypadłość psów, które doświadczają lęku separacyjnego. Weterynarz w takim przypadku od razu często daje steryd – tutaj apel do właścicieli psów – nie dopuszczajcie do podawania sterydu w wyniku diagnozy „na oko”! Zaburza on nierzadko możliwość trafnej diagnozy. Najpierw powinny być pobrane zeskrobiny, zrobione ew. testy alergiczne.\nOczywiście, fizycznych oznak psychicznych problemów może być o wiele więcej. Warto z tego powodu dokładnie przyglądać się zachowaniom psa i w razie potrzeby zasięgnąć opinii osoby obiektywnie patrzącej na sprawę. I nie ufać do końca weterynarzom, zwłaszcza, gdy leczenie podejmowane jest bez dokładnego przeprowadzenia badań.\nPoprzedni wpisKomenda bezpieczeństwa\nNastępny wpisPies w bloku


TARYFA PRZEWOZOWA za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w m.st. Warszawie nadzorowanego przez Zarząd Transportu Miejskiego - PDF\nDownload "TARYFA PRZEWOZOWA za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w m.st. Warszawie nadzorowanego przez Zarząd Transportu Miejskiego"\n1 Załącznik nr 3 do Uchwały Nr.../.../2011 Rady m.st. Warszawy z dnia r. w sprawie opłat za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w m.st. Warszawie TARYFA PRZEWOZOWA za usługi przewozowe środkami lokalnego transportu zbiorowego w m.st. Warszawie nadzorowanego przez Zarząd Transportu Miejskiego Tytuł I Rodzaje biletów i opłat BILETY OBOWIĄZUJĄCE WYŁĄCZNIE W STREFIE 1 I. Bilety jednorazowe / na okaziciela/ NORMALNY 50% 1. Bilet jednorazowy uprawniający do przejazdu jednym środkiem transportu od momentu skasowania, nie dłużej jednak niż przez 120 min. 5,20 2,60 II. Bilety krótkookresowe /na okaziciela/ 1. Bilet dobowy uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów w ciągu 24 h od momentu skasowania 18,00 9,00 2. Bilet 3-dniowy uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów od momentu skasowania do godziny trzeciego dnia terminu ważności 36,00 18,00 III. Bilety długookresowe 1. Bilet 30-dniowy imienny uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów od momentu skasowania do godziny trzydziestego dnia terminu ważności 112,00 56,00 2. Bilet 90-dniowy imienny uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów od momentu skasowania do godziny dziewięćdziesiątego dnia terminu ważności 280,00 140,00 BILETY OBOWIĄZUJĄCE W STREFIE 1 i 2 IV. Bilety jednorazowe / na okaziciela/ NORMALNY 50% 1. Bilet jednorazowy uprawniający do przejazdu jednym środkiem transportu od momentu skasowania, nie dłużej jednak niż przez 120 min. 8,40 4,20\n2 V. Bilety czasowe / na okaziciela/ 1. Bilet 20 minutowy uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów do 20 min. od momentu skasowania 3,80 1,90 2. Bilet 40 minutowy uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów do 40 min. od momentu skasowania 5,40 2,70 3. Bilet 60 minutowy uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów do 60 min. od momentu skasowania 7,60 3,80 VI. Bilety krótkookresowe /na okaziciela/ 1. Bilet dobowy uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów w ciągu 24 h od momentu skasowania 2. Bilet 3 dniowy uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów od momentu skasowania do godziny trzeciego dnia terminu ważności 30,00 15,00 60,00 30,00 VII. Bilety długookresowe 1. Bilet 30-dniowy imienny uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów od momentu skasowania do godziny trzydziestego dnia terminu ważności 2. Bilet 30-dniowy na okaziciela uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów od momentu skasowania do godziny trzydziestego dnia terminu ważności 3. Bilet 90-dniowy imienny uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów od momentu skasowania do godziny dziewięćdziesiątego dnia terminu ważności 4. Bilet 90-dniowy na okaziciela uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów od momentu skasowania do godziny dziewięćdziesiątego dnia terminu ważności 220,00 110,00 300,00 150,00 550,00 275,00 760,00 380,00 VIII. Bilet seniora imienny dla osób, które ukończyły 65 rok życia - uprawniający do nieograniczonej liczby przejazdów od momentu skasowania do godziny trzysta sześćdziesiątego piątego dnia terminu ważności lub trzysta sześćdziesiątego szóstego dnia terminu ważności o ile obejmuje dzień 29 lutego. Bilet ważny jest z dokumentem tożsamości potwierdzającym wiek pasażera (do biletu nie stosuje się innych ulg dotyczących przejazdów środkami lokalnego transportu zbiorowego w m.st. Warszawie) 50,00 IX. Opłaty dodatkowe: Sposób określenia opłaty dodatkowej 1/ opłata dodatkowa za przejazd bez odpowiedniego dokumentu przewozu stanowi 50-krotność ceny biletu jednorazowego normalnego, obowiązującego wyłącznie w strefie 1 2/ opłata dodatkowa za przejazd bez ważnego dokumentu poświadczającego uprawnienie do bezpłatnego lub ulgowego przejazdu 3/ opłata dodatkowa za spowodowanie zatrzymania lub zmiany trasy środka transportowego bez uzasadnionej przyczyny 4/ w przypadku uiszczenia opłat dodatkowych wymienionych w punkcie 1 i 2 bezpośrednio u kontrolera biletów na miejscu kontroli stanowi 40-krotność ceny biletu jednorazowego normalnego, obowiązującego wyłącznie w strefie 1 stanowi równowartość ceny biletu 90-dniowego na okaziciela, normalnego, obowiązującego w 1 i 2 strefie wysokość opłat dodatkowych wymienionych w punkcie 1 i 2 obniża się odpowiednio o 40%\n3 5/ w przypadku uiszczenia opłat dodatkowych wymienionych w punkcie 1 i 2 najpóźniej w ciągu 7 dni od daty wystawienia dokumentu zobowiązującego do tej opłaty 6/ opłata dodatkowa za wydanie kolejnej nowej spersonalizowanej karty zbliżeniowej wysokość opłat dodatkowych wymienionych w punkcie 1 i 2 obniża się odpowiednio o 30% stanowi 3-krotność ceny biletu jednorazowego normalnego, obowiązującego wyłącznie w strefie 1 X. Inne opłaty: 1/ opłata manipulacyjna za czynności związane z pobraniem opłaty dodatkowej lub wystawieniem wezwania do zapłaty w przypadku ich anulowania 2/ opłata manipulacyjna za przyjęcie biletu do zwrotu Przewóz bagażu i zwierząt nie podlega opłacie stanowi 4-krotność ceny biletu jednorazowego normalnego, obowiązującego wyłącznie w strefie 1 20% wartości nominalnej biletu, nie więcej jednak niż 50,00 zł -\n4 Dział I. Definicje Tytuł II. Ustalenia dodatkowe 1. Użyte w niniejszych przepisach określenia oznaczają: 1) ZTM Zarząd Transportu Miejskiego w Warszawie, 2) linia podstawowa linia komunikacyjna uruchamiana dla zaspokojenia stałych potrzeb przewozowych, 3) linia uzupełniająca linia komunikacyjna uruchamiana w celu uzupełnienia lub wzmocnienia układu linii podstawowych: a) linia zastępcza linia komunikacyjna uruchamiana w celu zapewnienia obsługi pasażerów jednej lub wielu linii podstawowych w czasie doraźnego lub planowego zawieszenia ich kursowania lub zmiany trasy, b) linia specjalna linia komunikacyjna uruchamiana w celu zapewnienia obsługi określonego rejonu lub określonej grupy pasażerów w związku z obchodami świąt, imprezami, itp., 4) przejazd łączony podróż obejmująca przejazd więcej niż jedną linią komunikacyjną, 5) przystanek graniczny - przystanek wyznaczający granicę stref biletowych, 6) bilet dokument przewozu występujący w formie: a) papierowej, b) elektronicznej karty zbliżeniowej emitowanej pod postacią Warszawskiej Karty Miejskiej lub innych kart wprowadzonych lub zaakceptowanych przez ZTM, zwanej dalej kartą, c) zapisu w systemie płatności przez telefon komórkowy, d) innej zaakceptowanej przez ZTM, 7) rodzaj biletu zbiór cech biletu określających jego okres ważności oraz terytorialny zakres stosowania, 8) typ biletu: a) normalny, b) ulgowy bilet uprawniający do przejazdu ulgowego wraz z dokumentem poświadczającym uprawnienie do ulgi, 9) bilet na okaziciela bilet uprawniający do przejazdu każdą osobę będącą w jego posiadaniu. 10) bilet imienny bilet uprawniający do przejazdu wskazaną na nim osobę. Bilet ten wydawany jest wyłącznie w formie spersonalizowanej karty zbliżeniowej, 11) spersonalizowana karta zbliżeniowa karta z nadrukowanym imieniem, nazwiskiem oraz aktualnym zdjęciem użytkownika biletu, 12) skasowanie/aktywowanie biletu nadanie biletowi ważności przez dokonanie na nim odpowiedniego zapisu elektronicznego: a) poprzez prawidłowe umieszczenie biletu w formie papierowej w kasowniku lub w bramce metra, b) poprzez zbliżenie biletu w formie karty do wyznaczonego pola kasownika lub bramki metra, c) poprzez zakup biletu przez telefon komórkowy, lub w inny sposób określony przez ZTM (np. przez obsługę pojazdu lub kontrolera biletów),\n5 13) urządzenie obsługujące urządzenie nawiązujące łączność z kartą lub innym biletem, czytające albo czytająco-zapisujące np. terminal kodujący (punkt sprzedaży lub automaty), kasownik, terminal kontrolerski. Dział II. Bilety i opłaty Rozdział I. Postanowienia ogólne Do korzystania z płatnego przejazdu środkami lokalnego transportu zbiorowego w m. st. Warszawie uprawniają bilety emitowane przez ZTM. 2. Na podstawie umów zawartych pomiędzy m.st. Warszawą, a innymi podmiotami w pojazdach lokalnego transportu zbiorowego w m.st. Warszawie uznawane za ważne mogą być bilety sprzedawane lub honorowane przez te podmioty Bilet stanowi dowód wniesienia opłaty i uprawnia do korzystania ze środków lokalnego transportu zbiorowego m.st. Warszawy wyłącznie po jego skasowaniu/aktywowaniu. 2. Skasowanie/aktywacja biletu zakodowanego na karcie wymagana jest w przypadku, gdy: 1) bilet został zakodowany po raz pierwszy, 2) bilet został zakodowany po upływie ważności poprzednio kodowanego biletu, 3) bilet innego rodzaju lub typu został zakodowany w trakcie ważności poprzedniego biletu. 3. Wydruk z urządzenia kodującego, paragon fiskalny, potwierdzenie zakupu biletu przez telefon komórkowy w formie krótkiej wiadomości tekstowej (sms) lub wydruk potwierdzający zakup biletu w ramach internetowej sprzedaży biletów nie jest dokumentem potwierdzającym prawo do przejazdu środkiem lokalnego transportu zbiorowego. 4. Wysokości opłat określone w Taryfie przewozowej obowiązują także w pojazdach linii uzupełniających z zastrzeżeniem, iż: 1) Wysokość opłaty jednorazowej w pojazdach linii specjalnych uzależniona jest od stopnia udziału wnioskodawcy w kosztach uruchomienia i eksploatacji linii. Gdy wnioskodawca pokrywa koszty uruchomienia linii: a) w 100% przejazd jest bezpłatny; b) w 50% obowiązują rodzaje biletów i opłat oraz ustalenia dodatkowe określone w Taryfie przewozowej, c) w 30% opłata za przejazd jest równa cenie biletu jednorazowego obowiązującego w danej strefie biletowej; w tym przypadku nie obowiązują bilety czasowe, krótkookresowe i długookresowe. 2) W pojazdach linii specjalnych uruchamianych do obsługi imprez organizowanych lub współorganizowanych przez m. st. Warszawa przejazd jest bezpłatny. 3) W pojazdach linii specjalnych przewidzianych do obsługi cmentarzy, niezależnie od ich przebiegu, obowiązują rodzaje biletów i opłat przewidziane dla strefy Wydanie Warszawskiej Karty Miejskiej jest możliwe wyłącznie z jednoczesnym zakodowaniem na niej danych dotyczących biletu, określających jego typ i rodzaj. Wyjątek stanowi spersonalizowana karta, która może być wydana bez zakodowania na niej danych dotyczących biletu. 6. W przypadku zakodowania na karcie danych dotyczących biletu innego rodzaju lub typu następuje usunięcie i utrata dotychczas obowiązującego biletu bez prawa do zwrotu kwoty stanowiącej równowartość niewykorzystanego biletu.\n6 7. Dyrektor ZTM lub osoba przez niego upoważniona, w uzasadnionych przypadkach, może podjąć decyzję o anulowaniu bądź zwróceniu opłat określonych w Taryfie przewozowej. Rozdział II. Zasady wnoszenia opłat 8. Pasażer może użyć dwóch biletów ulgowych tego samego rodzaju, tak by uzyskać obowiązującą w danej strefie opłatę za przejazd. Dowodem dokonania opłaty jest legitymowanie się skasowanymi/aktywowanymi biletami o łącznej wartości nie niższej niż wymagana w Taryfie przewozowej. 9. Bilet normalny na okaziciela upoważnia do jednoczesnego przejazdu dwóch osób posiadających uprawnienia do przejazdów ulgowych. 10. Bilety czasowe, krótkookresowe i długookresowe są ważne na dowolną liczbę przejazdów w okresie od momentu ich skasowania/aktywowania do upływu terminu ważności biletu. 11. W przypadkach określonych przez Dyrektora ZTM bilety jednorazowe upoważniają do przejazdu łączonego i zachowują ważność w pojazdach innych linii, niż te, w których zostały skasowane. 12. W razie awarii lub wyłączenia pojazdu z ruchu skasowane bilety jednorazowe upoważniają do przejazdu w następnym pojeździe tej samej linii lub innej linii przebiegającej tą samą trasą albo pojazdem linii zastępczej. 13. Jeżeli pasażer posiada ważny bilet obowiązujący w strefie 1, zobowiązany jest do skasowania/aktywowania biletu obowiązującego w strefie 2 najpóźniej w momencie przekraczania przystanku granicznego. Rozdział III. Opłaty dodatkowe W przypadku, gdy pasażer w momencie kontroli biletowej nie może wylegitymować się ważnym biletem imiennym nałożona opłata dodatkowa zostanie anulowana, jeżeli w ciągu 7 kolejnych dni od daty zdarzenia zostanie przedstawiony ważny bilet imienny w wyznaczonych punktach obsługi pasażerów. Anulowanie opłaty dodatkowej uzależnia się od uprzedniej weryfikacji ważności biletu (wraz z ewentualnymi uprawnieniami do ulgi) według stanu na moment dokonanej kontroli oraz od uiszczenia opłaty manipulacyjnej. 2. W przypadku, gdy pasażer w czasie kontroli biletowej nie może wylegitymować się ważnym dokumentem uprawniającym do przejazdu ulgowego albo bezpłatnego, nałożona opłata dodatkowa zostanie anulowana jeżeli w ciągu 7 kolejnych dni od daty zdarzenia zostanie przedstawiony odpowiedni dokument w wyznaczonych punktach obsługi pasażerów. Anulowanie opłaty dodatkowej uzależnia się od uprzedniej weryfikacji ważności dokumentu uprawniającego do przejazdu ulgowego albo bezpłatnego według stanu na moment dokonanej kontroli oraz uiszczenia opłaty manipulacyjnej. 15. W przypadku nałożenia opłaty dodatkowej pasażer zobowiązany jest uiścić niniejszą opłatę wraz z właściwą należnością za przewóz stanowiącą równowartość ceny biletu jednorazowego odpowiedniego do posiadanych uprawnień i strefy przejazdu.\n7 Dział III. Wymiana biletów i zwrot biletów Rozdział I. Zasady ogólne 16. Warunkiem dokonania zwrotu lub wymiany biletu jest możliwość odczytu jego numeru przez urządzenia obsługujące lub odczytu 11-znakowego numeru nadrukowanego na bilecie. 17. Bilety o nominalnej wartości zgodnej z obowiązującą Taryfą przewozową nie podlegają wymianie na bilety innego typu. 18. Nie zwraca się uiszczonych należności ani niewykorzystanej części biletu, w przypadku jego zagubienia, zniszczenia lub kradzieży, także w przypadku zgłoszenia straty do organów ścigania, z zastrzeżeniem 26. Rozdział II. Wymiana biletów 19. W przypadku ujawnienia wady biletu, o którym mowa w 1 pkt 6 lit. b możliwe jest zakodowanie niewykorzystanej części biletu tego samego typu na nowej karcie. 20. W przypadku ujawnienia wady biletu nieskasowanego/nieaktywowanego w formie papierowej, możliwa jest wymiana na nowy bilet tego samego rodzaju i typu. 21. W przypadku ujawnienia wady skasowanego/aktywowanego biletu czasowego i dobowego możliwa jest wymiana biletu na bilet tego samego rodzaju i typu. 22. W przypadku ujawnienia wady skasowanego/aktywowanego biletu 3 dniowego możliwa jest wymiana biletu na bilet tego samego rodzaju i typu z tym samym terminem ważności. 23. Uszkodzone albo wadliwe bilety mogą być zatrzymane przez ZTM dla celów proceduralnych lub dowodowych. 24. W przypadku zmiany danych osobowych właściciela biletu, o których mowa w 1 pkt 11 pasażer jest zobowiązany do niezwłocznej wymiany karty spersonalizowanej z możliwością przekodowania niewykorzystanej części biletu. W takim przypadku wymiana karty z jednoczesnym zakodowaniem niewykorzystanej części biletu jest bezpłatna i następuje po uprzednim udokumentowaniu zmian danych właściciela. 25. W przypadku wymiany przez pasażera karty na spersonalizowaną kartę, możliwe jest bezpłatne zakodowanie niewykorzystanej części biletu tego samego typu na nowej karcie spersonalizowanej. Dokonanie wymiany karty po wystawionym wezwaniu do zapłaty nie powoduje anulowania wezwania. 26. W przypadku zagubienia, zniszczenia lub kradzieży spersonalizowanej karty, na wniosek zainteresowanej osoby wydaje się nową kartę z niewykorzystaną częścią biletu i okresem ważności zgodnym z okresem zakodowanym na utraconej karcie. 27. Wnioski o wymianę biletu rozpatrywane będą w terminie 14 dni od daty zgłoszenia.\n8 Rozdział III. Zwrot biletów 28. Dopuszcza się zwrot biletów z pobraniem należności za następujące rodzaje biletów: 1) skasowane/aktywowane bilety długookresowe z tym, że wartość biletu pomniejsza się o opłatę manipulacyjną w wysokości 20% wartości nominalnej biletu, pozostałą kwotę dzieli się przez liczbę dni, na jakie zakodowany został bilet. Kwotę do zwrotu ustala się mnożąc uzyskany iloraz przez liczbę pozostałych dni, licząc od dnia zwrotu biletu do ostatniego dnia jego ważności, 2) nieskasowane/nieaktywowane bilety krótkookresowe i długookresowe z tym, że wartość nominalną biletu pomniejsza się o opłatę manipulacyjną w wysokości 20% Zwrotu biletów, o których mowa w 28 wraz z pobraniem należności można dokonać, po uprzednim podpisaniu odpowiedniego oświadczenia i okazaniu dokumentu tożsamości lub zwrocie dokumentu zakupu biletu (paragon, rachunek, faktura), z zastrzeżeniem ust Zwrotu biletu imiennego zakodowanego na spersonalizowanej karcie może dokonać właściciel karty lub osoba przez niego upoważniona zgodnie z przedłożonym pełnomocnictwem. Dział IV. Przepisy Przejściowe 30. Wszystkie rodzaje i typy biletów ZTM, nieskasowane/nieaktywowane o nieaktualnej wartości nominalnej, wycofane z Taryfy przewozowej obowiązującej do dnia 31 grudnia 2013 r., mogą być zwracane w kasach ZTM w terminie do 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej Taryfy przewozowej bez pobierania opłaty manipulacyjnej. 31. Skasowane/aktywowane bilety długookresowe o nieaktualnej wartości nominalnej mogą być zwracane w kasach ZTM w terminie do 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej Taryfy przewozowej na zasadach określonych w 28 pkt Zwrotu biletów, o których mowa w 30 i 31 można dokonać, po uprzednim podpisaniu odpowiedniego oświadczenia i okazaniu dokumentu tożsamości lub zwrocie dokumentu zakupu biletu (paragon, rachunek, faktura). 33. Dopuszcza się korzystanie z biletów krótkookresowych i długookresowych skasowanych/aktywowanych przed dniem wejścia w życie niniejszej Taryfy przewozowej, nie dłużej jednak niż przez 6 miesięcy od dnia obowiązywania niniejszej Taryfy przewozowej. 34. Dopuszcza się korzystanie z biletów seniora skasowanych/aktywowanych przed dniem wejścia w życie niniejszej Taryfy przewozowej, nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2014 r.


Mężczyźni lub kobiety: numery 1 na miejscu | Padel Magazine\nPowitanie / NEWS / Mężczyźni lub kobiety: Liczba 1 mocno na miejscu\nMężczyźni lub kobiety: numery 1 na miejscu\nFranck Binisti 30 września 2013 2 października 2013\nPadel Magazine - Po tym Grenada International Open, w którym zobaczyła światową elitę padel parada na hali sportowej, dlatego wymagane jest podsumowanie obecnych sił. Przyjrzyjmy się bliżej światowemu numerowi 1, który wygrał ten turniej Granada WPT zarówno dla kobiet, jak i dla mężczyzn.\nCarolina Navarro i Cecilia Reiter nie tylko wygrały ten turniej Open, ale także rozpaliły ogień, miażdżąc konkurencję. Najbliższym ścigającym w światowym rankingu nie udało się nawet dotrzeć do ostatnich czterech. Było jednak coś do wątpliwości, odkąd wygrali turnieje 2 od początku sezonu, nie mówiąc już o przeciwstawieniu się, które sugerowało zakłócenie rankingu.\nAle odpowiedzieli obecni. Nie przegapili tej okazji, aby przywrócić porządek i wyraźnie mają potencjał, aby pozostać na szczycie. Przed bliźniakami, Mapi i Majo Sánchez Alayeto, mecz nie był łatwy, ponieważ każdy zestaw był uzależniony. Zestaw 2e był także bliski skorzystania z przewagi Mapi i Majo, ponieważ prowadzili oni 5-2, zanim zobaczyli, jak padają na nich renifery, a następnie wyprzedzili i wygrali 6 / 4 7 / 5.\n„Las Reinas” rzeczywiście umocnili swoje miejsce.\nU mężczyzn to także numery 1 na całym świecie, które zdobyły trofeum „Mysticas” na WPT w Granadzie. Jeszcze pogorszyły się, zadając zestaw 3 na 0 przeciwko rywalom, Juanowi Mieresowi i Pablo Limie. 10 lat dominacji na światowym padlu i parze Bela-Diaz wciąż jest głodny tytułu. Chcą zaznaczyć historię ... To już zrobione.\nWygrywając ten mecz 7 / 6 6 / 4 6 / 3, Hispano-argentyńska para wygrała od Murcii, jego tytułu 9e sezonu.\nKsiążęta próbowali ... Na próżno. Jak zburzyć ścianę? Książęta będą musieli odpowiedzieć na to pytanie i znaleźć odpowiednią strategię, aby je pokonać. W rozgrywanych grach 55 Bela-Diaz przegrała tylko gry 3: WPT Madryt przeciwko Książętom, w fazie bezpośredniej eliminacji do A Coruny przeciwko zaskakującemu Tamame-Cepero, a na koniec przeciwko Cristianowi Gutiérrezowi i Matíasowi Díazowi na pół finał Saint-Marie. I ... to wszystko.\nW tym finale WPT w Granadzie Juan i Bela okazali się nieomylni w decydujących momentach. Podczas przerwy w pierwszym secie królowie byli po prostu niesamowitą skutecznością. Oprócz tego pierwszego zestawu książęta niewiele mogli zrobić.\nGromadzą kolejne wygrane 25 ... Nie wiemy, kiedy i jak mogliby stracić grając w ten sposób.