*'''Matlab''' (30) - pakiet główny\n*'''Simulink''' (30) - interaktywne środowisko przeznaczone do modelowania, symulacji i analizy dynamicznych systemów.\n* '''Bioinformatics Toolbox'''\n*'''Communication Toolbox''' (5) - rozszerza środowisko Matlab o funkcje, wykresy i graficzny interfejs użytkownika stosowane do badania, projektowania, analizy i symulacji algorytmów warstwy fizycznej systemów komunikacji (np. systemy wireless, wireline). Stosowany głównie do pre- i post-processingu.\n* '''Communication Toolbox''' (5) - rozszerza środowisko Matlab o funkcje, wykresy i graficzny interfejs użytkownika stosowane do badania, projektowania, analizy i symulacji algorytmów warstwy fizycznej systemów komunikacji (np. systemy wireless, wireline). Stosowany głównie do pre- i post-processingu.\n*'''Communications Blockset''' (5) - rozszerza pakiet Simulink o bibliotekę elementów konstrukcyjnych służących do budowy i symulacji fizycznej warstwy systemów i komponentów komunikacji.\n* '''Communications Blockset''' (5) - rozszerza pakiet Simulink o bibliotekę elementów konstrukcyjnych służących do budowy i symulacji fizycznej warstwy systemów i komponentów komunikacji.\n*'''Neural Network Toolbox''' (10) - projektowanie i symulacja sieci neuronowych\n*'''Optimization Toolbox''' (10) - rozszerza środowisko Matlaba o narzędzia i algorytmy do optymalizacji.\n*'''Signal Processing Toolbox''' (10) - przetwarzanie sygnałów\n*'''Signal Processing Blockset''' (5)- symulacja procesów cyfrowej obróbki sygnałów z wykorzystaniem przetwarzania ramkowego\n*'''Data Acquisition Toolbox''' (1) - zestaw funkcji M-file i dynamicznych bibliotek (DLL) MEX-file napisanych w oparciu o środowisko obliczeniowe MATLABa.\n*'''Excel Link''' (2) - pakiet pozwala na integrację Matlaba z programem Microsoft Excel.\n*'''Fuzzy Logic Toolbox''' (1) - rozszerza środowisko MATLABa o narzędzia do projektowania systemów opartych o logikę rozmytą.\n* '''Filter Design HDL Coder'''\n*'''Image Processing Toolbox''' (1) - przetwarzanie obrazów\n* '''Filter Design Toolbox'''\n*'''Simulink Response Optimization''' (1) - interfejs graficzny (GUI) do dostrajania i optymalizowania systemów sterowania i fizycznych.\n* '''Fixed-Point Toolbox'''\n*'''Spline Toolbox''' (1) - zestaw algorytmów do dopasowania, interpolacji, ekstrapolacji i wizualizacji danych.\n* '''Genetic Algorithm and Direct Search Toolbox'''\n* '''Image Processing Toolbox''' (1) - przetwarzanie obrazów\n* '''Neural Network Toolbox''' (10) - projektowanie i symulacja sieci neuronowych\n** Simulink Fixed Point\n** Simulink HDL Coder\n* '''Simulink Response Optimization''' (1) - interfejs graficzny (GUI) do dostrajania i optymalizowania systemów sterowania i fizycznych.\n* '''Statistics Toolbox'''\n* '''Wavelet Toolbox'''\nWersja z 10:42, 25 sty 2010


Adam Nawałka uspokaja po meczu z Litwą: Forma przyjdzie na Francję | Dziennik Polski\njac 6 czerwca 2016, 21:44\nAdam Nawałka po meczu z Litwą Andrzej Banas / Polska Press\nW składzie było kilka niespodzianek. W ogóle nie zagrał Robert Lewandowski. Na prawej obronie wystąpił zaś nominalny skrzydłowy, Bartosz Kapustka. - Temu służą gry kontrolne, żeby różne warianty przećwiczyć. Nie wiadomo, co się może wydarzyć na Euro, nie wiadomo akurat jaka taktyka będzie nam potrzebna. Stąd pomysł z Bartkiem Kapustką w obronie - powiedział Nawałka.\nMateriał oryginalny: Adam Nawałka uspokaja po meczu z Litwą: Forma przyjdzie na Francję - Gol24\nbrat 07.06.2016 07:43:10\nśw.NH 06.06.2016 22:25:43


M26 Pershing - Magnum-x\nAmerykańska odpowiedź na Panterę i Tygrysa\nZimą 1945 roku na pograniczu belgijsko-niemieckim do walki wszedł nowy czołg amerykański – M26 General Pershing. Był on nową jakościowo konstrukcją, która mogła mierzyć się jak równy z równym nawet z najcięższymi wozami pancernymi przeciwnika.\nWiosną 1942 roku płk Joseph M. Colby, szef Wydziału Rozwojowo-Konstrukcyjnego (Development and Engineering Departament) państwowej wytwórni Detroit Tank Arsenal w miasteczku Warren pod słynnym „samochodowym” miastem Detroit (zakład ten był wykorzystywany w latach 1940–1982 przez firmę Chrysler), zaczął rozważać założenia konstrukcyjne kolejnego czołgu, mającego być podstawowym typem dla Wojsk Pancernych (Armored Force) US Army i następcą czołgu średniego M4 Sherman, który właśnie wchodził do produkcji. Płk J. M. Colby w kwietniu 1942 roku wrócił z podróży służbowej do Egiptu, gdzie zbierał doświadczenia z działań brytyjskich wojsk pancernych przeciwko siłom niemiecko-włoskim. Wyniósł z niej przekonanie, że kolejno wprowadzane do służby czołgi niemieckie będą miały coraz grubszy pancerz i znacznie silniejsze uzbrojenie, a tempo wspomnianych przemian będzie znaczne. Dlatego też czołgi amerykańskie muszą rozwijać się w tym samym kierunku – zachowując odpowiednią mobilność i niezawodność, powinny charakteryzować się radykalnie zwiększoną ochroną pancerną i silniejszym uzbrojeniem podwójnego przeznaczenia – do zwalczania wozów bojowych i do niszczenia innych celów na polu walki. Zdanie płk. J. Colby w pełni podzielał gen. mjr Gladeon M. Barnes, stojący na czele Służby Badań i Rozwoju (Research and Development Service) Oddziału Uzbrojenia (Ordnance Department) US Army. Jego zdaniem Sherman był bardzo udanym czołgiem, który na jakiś czas zaspokoi potrzeby sił lądowych, tak w zakresie Wojsk Pancernych US Army zorganizowanych w dywizje pancerne tworzące manewrowy trzon amerykańskich sił lądowych, jak i w roli czołgu bezpośredniego wsparcia piechoty, które to czołgi tworzyły samodzielne bataliony czołgów, przydzielane dywizjom piechoty w celu wsparcia ich działań ofensywnych. Jednakże w pewnej perspektywie US Army winna otrzymać czołg o silniejszym opancerzeniu i uzbrojeniu, co umożliwiłoby wykonywanie zadań w obliczu konfrontacji z nowymi czołgami niemieckimi i z nową niemiecką bronią przeciwpancerną o większej sile rażenia.\nCzołgi rodziny T20\nWstępny projekt nowego czołgu powstał pod kierunkiem płk. J. Colby w Wydziale Rozwojowo- Konstrukcyjnym Detroit Tank Arsenal. Colby postanowił maksymalnie uprościć kształt pancerza zakładając prosty, pudełkowy kształt czołgu z nachylonymi ścianami przednią oraz tylną i prostymi bocznymi, by maksymalnie wykorzystać przestrzeń wewnątrz czołgu. Zrezygnowano przy tym z bocznych opancerzonych sponsonów typowych dla Shermana, na rzecz klasycznych błotników i umieszczonych na nich skrzynek na wyposażenie. W czołgu planowano zastosowanie silnika Ford GAN, stanowiącego wersję silnika Ford GAA, używanego w czołgach M4A3 Sherman, podstawowego modelu wybranego przez US Army. Był to silnik ośmiocylindrowy, gaźnikowy, o mocy 500 KM przy 2600 obr./min. Nowością było jednak to, że umieszczony z tyłu silnik napędzał tylne koła, uniknięto zatem długiego wału napędowego, przechodzącego wzdłuż całego kadłuba czołgu. Taki wał zabiera przestrzeń pod podłogą przedziału bojowego i w znaczący sposób przyczynia się do wzrostu wysokości kadłuba, a poprzez to – przy tej samej masie – także do zmniejszenia ochrony pancernej kadłuba wozu. Planowano też zastosowanie automatycznej skrzyni biegów, co uprościłoby kierowanie czołgiem. Zaplanowano uzbrojenie czołgu w nową długolufową armatę kal. 76,2 mm. Było to konstruowane w owym czasie działo 76 mm M1 (faktycznie kal. 76,2 mm – trzy cale). Na etapie opracowania, jako T1, armata miała lufę o długości 57 kalibrów, jednak w modelu seryjnym M1 dla zmniejszenia odrzutu, długość lufy zmniejszono do 52 kalibrów. W czołgu zastosowano zawieszenie kół nośnych w postaci dwukołowych wózków z poziomymi sprężynami amortyzacyjnymi, podobnie jak w czołgach ciężkich M6, wyprodukowanych w niewielkiej liczbie. Z czołgu M6 zaadaptowano też przekładnię hydrauliczną do przeniesienia mocy z silnika na koła napędowe. Składała się ona z pompy hydraulicznej zamontowanej przy silniku napędowym oraz z silnika hydraulicznego (napędzanego ciśnieniem przepływającej cieczy roboczej) przy kołach napędowych. Także i w tym przypadku uznano, że przy większej masie pojazdu i znacznym obciążeniu mechanicznych elementów transmisji,zastosowanie przekładni hydraulicznej będzie bardziej praktyczne.\nJuż w maju 1942 roku był gotowy nie tylko projekt wstępny nowego pojazdu, ale także jego makieta. Inspekcji makiety dokonali generałowie Jacob L. Devers i Breton B. Somervell. Pierwszy z nich był w owym czasie dowódcą Wojsk Pancernych US Army, a później dowodził 6. Grupą Armii w działaniach w Europie Zachodniej w latach 1944–1945. Drugi generał stał na czele logistyki US Army (wówczas Services of Supply), odpowiadającej także za dostawy nowych typów uzbrojenia dla amerykańskich sił lądowych. Obaj generałowie ocenili makietę nowego czołgu bardzo pozytywnie, w kontekście przyszłego następcy obecnie produkowanego Shermana. Na tym etapie czołg otrzymał oficjalne wojskowe oznaczenie prototypowe T20 i jego projekt został skierowany do realizacji. Początkowo zamówiono dwa prototypy, nazywane oficjalnie pilot vehicles (pojazdy serii pilotażowej). W czerwcu 1942 roku rozpoczęło się projektowanie czołgu T20. Już latem okazało się, że równolegle projektowana armata M1 kal. 76,2 mm może nie zostać opracowana na czas, dodatkowo założono, że może ona nie zostać przyjęta do produkcji seryjnej. Dlatego alternatywnie przewidziano uzbrojenie czołgu albo w starszy typ armaty kal. 76,2 mm oznaczony M7 (używana jako uzbrojenie niszczycieli czołgów M10), albo specjalną armatę M3 kal. 75 mm wyposażoną w automat ładowania. Podobne wątpliwości pojawiły się w końcu lata w odniesieniu do przeniesienia napędu. Aby przetestować różne rodzaje przekładni, we wrześniu 1942 roku zdecydowano o zbudowaniu dodatkowych prototypów T20, ale wyposażonych w inne przekładnie. Prototypy z przekładnią mechaniczną i elektryczną miały otrzymać oddzielne oznaczenia. Oznaczenie T21 było już zajęte przez projekt nowego czołgu rozpoznawczego o zmniejszonej masie i cieńszym opancerzeniu, ale z rozwiązaniami, technicznymi zaczerpniętymi z projektu T20 (silnik z tyłu, napęd na tylne koła, kadłub bez sponsonów wieża z uzbrojeniem w postaci działa M1 kal. 76,2 mm). T21 miał być następcą czołgów lekkich M3 i M5Stuart i ostatecznie wyewoluował w zmodernizowany prototyp T24 i seryjny czołg M24 Chaffee. Dlatego odmiany czołgu T20 z przekładnią mechaniczną (klasyczną) i przekładnią elektryczną, oznaczono odpowiednio T22 i T23. Zamówiono po dwa prototypy wszystkich trzech odmian T20, T22 i T23. Problem uzbrojenia rozwiązano w ten sposób, że czołgi z armatą M1 kal. 76,2 mm miały oznaczenie główne (T20, T22 i T23), zaś odmiany z uzbrojeniem alternatywnym miały powstać na wypadek niepowodzenia opracowania armaty M1. Dla nich zarezerwowano oznaczenia T20E1, T22E1 i T23E1 dla wersji z armatą 75 mm z automatem ładowania i T20E2, T22E2 i T23E2 dla wersji z armatą M7 kal. 76,2 mm. Okazało się jednak, że armata M1 kal. 76,2 mm była konstrukcją udaną i została przyjęta do produkcji seryjnej, stanowiąc uzbrojenie czołgów Sherman w odmianie nieoficjalnie oznaczonej M4 (76), dlatego wersje „E2” nigdy nie powstały, w odmianie „E1” zaś z armatą 75 mm i automatem ładowania zbudowano tylko jeden prototyp, pierwszy egzemplarz czołgu T22, który odpowiednio oznaczono T22E1.


Horoskop wedyjski jak obliczy�� | sollunari.pl\nhoroskop wedyjski jak obliczy��\nHoroskop na dziś, obliczanie biorytmu. Sennik, znaczenie imion, wróżby z kart tarota. Chińskie wyrocznie i znaki zodiaku. Aktualne horoskopy. Co dziś w gwiazdach? Przeczytaj swój darmowy horoskop na dziś, aby uzyskać codzienne porady.\nHoroskop wedyjski znacznie różni się od naszego. Przede wszystkim skupia się na energii żeńskiej - księżycowej. - Najważniejsza różnica polega na tym, że w tradycyjnym horoskopie kluczową figurą jest Słońce - mówi konsultantka Jyotish, Achala Sylwia Kuran.\nHoroskop wedyjski znacznie różni się od tego, który przyjęty jest w naszej kulturze. Główna różnica polega na tym, że ten całą uwagę koncentruje na energii żeńskiej- księżycowej. Horoskop wedyjski. Nakszatr jest 27, a każda z nich dzieli się na 4 pady, co w sumie daje aż 108 rodzajów osobowości.\nHoroskop wedyjski - w przeciwieństwie do horoskopu opartego na znakach zodiaku - składa się z Naszkart. Jest ich 27, a każda z nich dzieli się na 4 pady, co w sumie daje aż 108 rodzajów osobowości. Podobnie, jak w przypadku znaków zodiaku ważny jest dzień i miesiąc urodzenia.\nOblicz swój horoskop. Obliczysz swój horoskop podstawowy - narodzeniowy D-1 oraz kilka diagramów podziałowyjch (D-2, D-3, D-4, D-6, D-8 oraz D-9). Diagramy D-3 i D-4 obliczane są za pomocą metody Parivritti Thrayapaksha Vriddha Karikas na podstawie Jaimini.\nHoroskop roczny na 2021 dla Panien może odkryć wiele kart. Warto sprawdzić, jak może wyglądać przyszłość i co czeka Panien w nadchodzącym roku. Czy będzie to nowa praca, miłość lub fortuna? Jaki plan przygotowały dla Ciebie gwiazdy? Czego możesz się spodziewać już w pierwszych...\nRóżnica polega na datach oraz w tym, że znany nam horoskop opiera się o położenie słońca, a astrologia wedyjska skupia się na księżycu. Tagi: horoskop wedyjski, horoskop wedyjski.\nHoroskop Wedyjski. AŚWINI 13 - 27 kwietnia. Symbol: KOŃ Kolor: CZERWIEŃ Główne gwiazdy: KASTOR I POLLUKS Słowa klucze: "świecący, jasny" Słynni przedstawiciele: Leonardo da Vinci, Elżbieta II, Peter Ustinov.\nHoroskop na Dzień: 30 listopada 2021 - Bliźnięta - Poznaj swój Horoskop na dany dzień w serwisie Horoskopy.Gazeta.pl.\nHoroskopy (725). Magia - Ogólne (9592). Numerologia (259). musze się dowiedzieć jak się oblicza skalę na sprawdzian.Mogę nawet dostać jakieś ćwiczenia żeby sobie to utrwalić.\nHoroskop słowiański - kto jest Twoim patronem? Ma ona dwa oblicza - tej, która odpowiada za zimę, śmierć i zastój, i tej, która jest patronką miłości. Była ponoć źródłem magii.\n„Wyzwolenie człowieka zaczyna się od wewnątrz"(J. Tischner)Czasówka dla wszystkich znaków zodiaku:Baran 0:30Byk 27:16Bliźniak 44:24Rak 1:04:27Lew 1:20...\nHoroskop na jesień 2021: baran/aries (21 III-19 IV). Kim jesteś. Masz sporo odwagi i pewności siebie, cechuje cię aktywność.\nHoroskop dzienny 2021 na poniedziałek, 29 listopada. Co nam mówią karty tarota dla poszczególnych znaków zodiaku? Sprawdzajcie swój codzienny horoskop, aby wiedzieć, co przygotowały dla Was gwiazdy. Co dziś czeka Lwa, Byka, Ryby czy Koziorożca? Przeczytaj horoskop dzienny Jakuba...\nJeśli chcemy szybko sprawdzić, ile wynoszą poszczególne składniki wynagrodzenia, wystarczy skorzystać z kalkulatora wynagrodzeń Bankier.pl. W pozostałych przypadkach obliczmy wszystkie składniki krok po kroku według naszego przewodnika.\nHistoria wedyjskiej astrologii. Kolejny element charakterystyczny wyłącznie dla astrologii wedyjskiej to jogi. Nakszatr jest 27, a każda z nich dzieli Jednak zachodnia astrologia nie jest jedynym systemem astrologicznym. . Oczywiście, astrologia wedyjska uwzględnia Joga - rodzaje kombinacji w horoskopie- 16 h dydaktycznych. 15 paź 2021 Księżycowy znak zodiaku. 2 gru 2019 Zapewne znasz swój znak zodiaku, ale czy słyszałaś o Nakszatrach? To element horoskopu wedyjskiego. Wiedza o wpływie planet na nasze życie. Nakszatr jest 27, a każda dzieli się na 4 pady, co już daje 108 osobowości. Jyotish - astrologia wedyjska. Sanskryckie słowo określające astrologię wedyjską lub Astrologia - horoskopy indywidualne i porównawcze\nAbout horoskop wedyjski jak obliczy��


[ Posty: 720 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1 ... 24, 25, 26, 27, 28, 29, 30 ... 48 Następna strona\nNapisane: So, 2 czerwca 2018, 10:24\nNie kalkuluj tylko leć swoje :D\nNapisane: So, 2 czerwca 2018, 14:08\nŻyciówki życzę, bez względu na strategię.\nNapisane: N, 3 czerwca 2018, 20:23\nGratulacje, nie jest źle\nNapisane: N, 3 czerwca 2018, 21:06\nJakoś byłem pewny, że wybierzesz strategię 1 przynajmniej wyszło, że nie jesteś cyborgiem wynik i tak zacny\nNapisane: N, 3 czerwca 2018, 23:47\nPuchnięcie też trzeba trenować :D Gratulacje!\nNapisane: Śr, 6 czerwca 2018, 14:49\nJacek - ty na pewno nie masz jakiegoś maratonu w planie?\nNapisane: Śr, 6 czerwca 2018, 21:35\nMożesz rozwinąć pytanie, abym właściwie odczytał i udzielił odpowiedzi.\nNapisane: Śr, 6 czerwca 2018, 21:45\nNo taki kilometraż u ciebie wskazuję, że możesz trenować pod maraton\nNapisane: Cz, 7 czerwca 2018, 11:15\nPytanie żartobliwe ale odpowiem na poważnie.\nMajowy kilometraż nie/jest pod maraton, miesiąc się tak ułożył że weszło aż 18 treningów, co na pojedynczą jednostkę daje 12km, więc chyba w dolnych granicach przyzwoitości. Zupełnie tego nie monitoruję na bieżąco, dystans jest wręcz pod koniec mojej hierarchii treningowej.\nNiemniej (wierzę) że biegnę maraton za 486 dni, toteż wszystkie koordynaty są na to ukierunkowane, gdzie przypadek nie istnieje.\nCałą koncepcję przedstawiłem na początku roku https://bieganie.pl/forum/viewtopic.php?f=27&t=55203&start=109\nNapisane: Cz, 7 czerwca 2018, 11:32\nKoncepcję pamiętam, ale tak na poważne, przez chwilę pomyślałem, że może jednak na jesień postanowiłeś przebiec maraton.\nNapisane: Pn, 11 czerwca 2018, 23:31\nŁadnie pobiegane. Km oddadzą z pewnością, sam je teraz gonię i ciągle ich mało:)\nNapisane: Wt, 12 czerwca 2018, 00:40\nMam to samo zdanie. Test Coopera pobiegnięty przez nieświadomego biegacza może w ogóle nie oddawać jego wytrenowania. Ale tak jak napisałeś nie da się oszukać systemu, więc na pewno nie będzie możliwości, że bazując na wyniku testu ktoś rozpisze mu za mocny plan\nTy jesteś z wyniku zadowolony?\nNapisane: Wt, 12 czerwca 2018, 22:27\nZadowolony jestem z całych 12 minut i każdej oddzielnej minuty wchodzącej w ich skład. Nieskromnie napiszę, że doświadczenie z wielu dobrze przebiegniętych zawodów pozwoliło mi pobiec to taktycznie dobrze. Dobrze czyli tyle na ile liczyłem i kalkulatory wskazywały z biegów wiosennych, bez efektu wow, ale na to nie liczyłem.\nWg. tabel powinienem pobiec szybciej o 4sek/km, lecz ja nigdy za młodu nie posiadałem cech szybkościowych jeno wytrzymałościowe, toteż tym trudniej o nie teraz. Czterysetki na powtórzeniach biegam raptem po ok. 3:35/km, ostatnie sto metrów już piłując, zatem tu po 3:46/km jako całość zadowala.\nZadowala jedynie w odniesieniu do pięciu miesięcy bimbania i dwóch trenowania, lecz jak za kolejne trzy miesiące trenowania postępu nie będzie, a takim małym była by chociażby zdolność utrzymania tempa każdego kilometra poniżej 4:00 na dystansie 10km, to zadowolenia zdecydowanie nie będzie.\nNapisane: Pt, 15 czerwca 2018, 09:03\nBardzo ładnie! znam aż za dobrze ten ból. Świetnie, że jednak dociągnąłeś, na bank zaprocentuje w przyszłości!\nNapisane: Pt, 15 czerwca 2018, 10:08\nBardzo ladny trening, pieknie wykonany, respekt!\nBardzo lubie biegi z narastajacym tempem, zawsze dobrze mi sie je biegalo i dawaly dobre efekty.


Dodatek osłonowy - kryteria dochodowe. Gdzie złożyć wniosek o dodatek osłonowy? | Inowrocław Nasze Miasto\nOPRAC.: Online 20 stycznia 2022, 14:40\nDodatek osłonowy. Kryteria dochodowe, gdzie i jak złożyć wniosek o dodatek osłonowy Ministerstwo Klimatu i Środowiska\n3 stycznia 2022 roku została opublikowana ustawa z dnia 17 grudnia 2021 roku o dodatku osłonowym oraz rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z dnia 3 stycznia 2022 roku w sprawie wzoru wniosku o wypłatę dodatku osłonowego. Dodatek osłonowy będzie wypłacany przez gminy, które otrzymają dotacje z budżetu państwa.\nDochód w rozumieniu art. 3 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2020 r. poz. 111 oraz z 2021 r. poz. 1162, 1981, 2105 i 2270).\nCo ciekawe w przypadku dodatku osłonowego obowiązywać będzie tzw. zasada złotówka za złotówkę. Oznacza to, że dodatek ten będzie przyznawany nawet po przekroczeniu kryterium dochodowego, a kwota dodatku będzie pomniejszana o kwotę tego przekroczenia. Minimalna kwota wypłacanych dodatków osłonowych będzie wynosić 20 zł.\nZmiany w 500 Plus. Jak złożyć nowy wniosek?\nWnioski będzie można składać za pośrednictwem platformy ePUAP za pomocą środków komunikacji elektronicznej (opatrzone kwalifikowanym podpisem elektronicznym lub uwierzytelnione z wykorzystaniem profilu zaufanego) od stycznia 2022 roku do 31 października 2022 roku oraz tradycyjnie (papierowo) – od stycznia 2022 roku do 31 października 2022 roku.\nquiz Czy wiesz, co oznaczają te słowa z młodzieżowego żargonu? Rozwiąż Quiz\nJak złożyć WNIOSEK ELEKTRONICZNY\nDODATEK OSŁONOWY - WAŻNE LINKI\nWSKAZÓWKI, JAK WYPEŁNIĆ WNIOSEK O DODATEK ODSŁONOWY - KROK PO KROKU\nMateriał oryginalny: Dodatek osłonowy - kryteria dochodowe. Gdzie złożyć wniosek o dodatek osłonowy? - Włocławek Nasze Miasto


Towarzystwo Tłumaczy i Wykładowców Języka Migowego GEST\nRozumiem Używamy plików cookie, żeby ułatwić Ci korzystanie z portalu. Dowiedz się więcej o celu ich używania w naszej Polityce Prywatności. Korzystając ze strony wyrażasz zgodę na używanie cookies, zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki.\nKursy, szkolenia, prelekcje\nDlaczego język migowy?\nWalne 2022 rok\nProjekty partnerów i przyjaciół\nUszkodzenie słuchu i głuchota\n10 faktów na temat głuchoty\nPJM SJM Informacje ogólne\nUcz się języka polskiego w języku migowym.\nDroga do dostępności 2015\nMigające Muzea - pałace, zamki w Wielkopolsce\nUcz się języka migowego z Platformą edukacyjną MIGAJ.EU\nKilka słów o Towarzystwie GEST\nWitamy serdecznie na stronie poświęconej działalności Towarzystwa "GEST".\nCelem działalności Towarzystwa Tłumaczy i Wykładowców Języka Migowego „GEST” jest integracja zarówno tłumaczy jak i wykładowców języka migowego. Prowadzimy też szeroko pojęte działania edukacyjne z zakresu nauki języka migowego.\nDlatego na naszej stronie znajdziecie Państwo informacje o kursach języka migowego oraz kursach metodycznych. Przy współpracy z naszymi partnerami wprowadzamy też szkolenia z zakresu pierwszego kontaktu z osobą niesłyszącą. Dowiedz się więcej o Towarzystwie "GEST".\nProjekty realizowane lub współrealizowane przez Towarzystwo "GEST"\nProjekt ”Droga do dostępności 2015”\nProjekt ”Droga do dostępności 2015” jest projektem zrealizowanym przez nasze Towarzystwo, współfinansowanym ze środków Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji. Celem projektu było podniesienie świadomości i wiedzy wśród twórców stron www, administratorów i redaktorów treści cyfrowych na temat dyrektywy unijnej WCAG 2.0 czyli przygotowywania produktów dostępnych dla osób zagrożonych wykluczeniem cyfrowym ze względu na wiek lub niepełnosprawność. Więcej o projekcie przeczytasz TUTAJ\nProjekt ”Migające Muzea - pałace, zamki w Wielkopolsce”\nProjekt ”Migające Muzea – pałace, zamki w Wielkopolsce” jest projektem zrealizowanym przez Towarzystwo Tłumaczy i Wykładowców Języka Migowego "GEST", współfinansowanym ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Celem projektu było ułatwienie dostępu do kultury osobom niesłyszącym poprzez zastosowanie odpowiednich technologii, tłumaczeń i warsztatów. Projekt dotyczył zamków w Kórniku i Gołuchowie oraz pałacu w Rogalinie, czyli obiektów znajdujących się na terenie województwa wielkopolskiego. Partnerami projektu byli Karkonoski Sejmik Osób Niepełnosprawnych z Jeleniej Góry oraz Fundacja Zero Barier z Warszawy.\nProjekt komunikacyjny FIVE APP\nProjekt współrealizowany. Inicjatorem i autorem tej aplikacji jest Mateusz Mach. W chwili obecnej FIVE to aplikacja ułatwiająca komunikację bazując na 8 powszechnych gestach. Możemy w niej znaleźć uniesiony kciuk, zwiniętą pięść, kciuk w dół czy (nie)sławny środkowy palec. Ale FIVE pokazuje swoje możliwości dopiero, gdy skorzystamy z kreatora pozwalającego na układanie własnych gestów. Możemy zginać i przesuwać palce, możemy też odwrócić całą dłoń. Utworzony gest można zachować na później i wielokrotnie wykorzystywać. Znacznie tych gestów jest powszechnie zrozumiałe i można je od razu przesyłać. Docelowo rola FIVE się rozszerzy o ułatwienie komunikacji między osobami Głuchymi, a słyszącymi. Nasze Towarzystwo jest zaangażowane w rozwój tej aplikacji na wszystkich jego etapach. Już niebawem będziemy mogli opisać szerzej nasz udział. Więcej na temat tego projektu znajdziesz TUTAJ\nPlatforma edukacyjna MIGAJ.EU\nProjekt współrealizowany. Platforma edukacyjna MIGAJ.EU powstała z inicjatywy Olgierda Kosiby. Zawiera ona ponad 6700 haseł, opisanych zarówno od strony szczegółowych parametrów znaków oraz opisów gramatyczno-lingwistycznych, czy też encyklopedycznych. Prócz tego można na niej znaleźć dokładny opis gramatyczny PJM łącznie z filmami, których na platformie jest ponad 400. Osoby uczące się języka migowego mają możliwość skorzystać z lekcji w trzystopniowym trybie nauczania, od poziomu początkowego do zaawansowanego. Wszystkie lekcje są zaprezentowane na 64 filmach. Dodatkowo na Poziomie Elementarnym zostały przetłumaczone zdania do lekcji. Tłumaczenie zostało dokonane zarówno na SJM (system językowo-migowy) jak i na PJM (polski język migowy). Członkowie naszego Towarzystwa uczestniczyli w tworzeniu tej platformy od samego początku, a nasze Towarzystwo objęło nad nim patronat. Więcej na temat Platfomy edukacyjnej MIGAJ.EU można się dowiedzieć klikając TUTAJ\nProjekt ”Mój drugi zawód”\nProjekt współrealizowany. Projekt „Mój drugi zawód” był zrealizowany przez Fundację KA-TET z Wrocławia, a współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Celem projektu było zwiększenie efektywności kształcenia 48 nauczycieli szkolnych w zakresie znajomości języka migowego w stopniu I, II i III oraz wykładowcy adaptując rozwiązania zgodne z doświadczeniem partnera ponadnarodowego (Niemcy, Bruksela). Projekt był skierowany do nauczycieli zatrudnionych na terenie Dolnego Śląska. Dzięki udziałowi w kursach, podnieśli oni swoje kompetencje zawodowe w zakresie znajomości języka migowego, jak również nauczania osób dorosłych tego języka. Wykładowcami w ramach tego projektu byli członkowie naszego Towarzystwa, którzy jako jedyni, spośród wielu kandydatów, wykazali się ogromnym profesjonalizmem. Towarzystwo „GEST” było też odpowiedzialne za zorganizowanie egzaminów na każdym etapie kształcenia poszczególnych grup nauczycieli.\nProjekt ”Język migowy w małym palcu – kurs języka migowego”\nProjekt współrealizowany. Projekt „Język migowy w małym palcu – kurs języka migowego” był zrealizowany przez Fundację Partnerstwo Izerskie Bogactwem Trójgranicza z Ubocza, a współfinansowany z Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Celem projektu było zmniejszenie istniejącego problemu jakim jest komunikacja osób słyszących pracujących w sektorze publicznym oraz w branży usługowej z osobami głuchymi. Projekt został skierowany do 90 osób z powiatu zgorzeleckiego i bolesławieckiego, które ukończyły kurs na Poziomie Elementarnym. Wykładowcami w ramach tego projektu byli członkowie naszego Towarzystwa, którzyi wykazali się ogromnym profesjonalizmem w prowadzeniu zajęć. Towarzystwo „GEST” było też odpowiedzialne za zorganizowanie egzaminów po zakończonym kursie.\n„Każdy użytkownik języka migowego musi mieć prawo do używania swojego ojczystego języka migowego bez ograniczeń i dyskryminacji. Komunikacja i korzystanie z języka ojczystego jest podstawowym prawem człowieka”.\nBrussels Declaration on Sign Languages in the European Union, 2010\nPartnerzy naszego Towarzystwa\n„Język migowy jest, w rękach jego mistrzów, językiem pięknym i pełnym ekspresji, to język, dla którego ani natura, ani sztuka nie znalazły substytutu umożliwiającego głuchym kontakt między sobą”.\nJ. Schuyler. Long\nCzy kursy prowadzone przez wasze Towarzystwo to kursy PJM czy SJM?\nDziałania naszego Towarzystwa sprofilowały się głównie na prowadzenie kursów PJM. Niemniej na tak postawione pytanie najczęściej odpowiadamy, że uczymy komunikacji. Zdarza się, że osoby zadające takie pytanie nie do końca znają rozwinięcie czy definicję powyższych skrótów. Spotkaliśmy się z opublikowanym określeniem, że SJM to systemowy język migowy. Chcąc uchwycić sedno sprawy, należy się przyjrzeć celowości kursu języka migowego i to będzie stanowiło punkt wyjścia do odpowiedzi na powyższe pytanie. Ludzie na ogół przychodzą na kurs bo …. chcą pomagać osobom niesłyszącym … chcą się komunikować w języku migowym w pracy lub w domu … chcą sprostać założeniom ustawowym … chcą poznać nowy język … chcą podnieść swoje kwalifikacje w wykonywanym zawodzie … chcą wzbogacić swoje CV i uatrakcyjnić swój wizerunek jako pracownika. Powodów zatem może być wiele. Jednakże 60 lub 70 godzinny kurs języka migowego to początek drogi do osiągnięcia powyższych celów. Żeby dobrze wykorzystać zarówno czas jak i zainwestowane przez uczestnika kursu środki, przygotowujemy go na różne ewentualności komunikacyjne. W Polsce, od ponad 50 lat, osoby niesłyszące były kształcone w SJM (systemie językowo-migowym) i nikt tego nie kwestionuje. Ta niedoskonała dla osób niesłyszących forma kształcenia w mniejszym lub większym stopniu pozostawiła ślad w postaci znajomości podstaw struktur gramatycznych języka polskiego. Dla takich osób oraz tych ogłuchłych po czasie nabycia świadomości językowej (po 3 roku życia) oraz niemalże wszystkich słabosłyszących, SJM będzie wygodniejszy i łatwiejszy w komunikacji ze słyszącymi, czyli potencjalnymi uczestnikami naszych kursów. Nauka SJM (w wersji uproszczonej) sprowadza się do poznania znaków i to wszystko. Znajomość znaków migowych (stosowanych w większości zarówno w SJM jak i w PJM), więc znam SJM. Z kolei PJM (polski język migowy) zwany też naturalnym, jest językiem Głuchych (często określanych środowiskowo jako czystych, czyli niesłyszących od urodzenia i/lub po Głuchych rodzicach). Jest to język, ponad 50 tysięcznej społeczności. Nauka PJM daleko bardziej przewyższa znajomość znaków. To przede wszystkim poznanie środowiska osób Głuchych ich kultury, gramatyki, mimiki i gestów z całym bogactwem klasyfikatorów. PJM to JĘZYK, nie SYSTEM i w komunikacji z niesłyszącymi jest o wiele bardziej skuteczniejszy. Na naszych kursach poświęcamy więc czas na zapoznanie uczestników ze znakami, które bez trudu mogą wykorzystać w komunikacji stosując SJM. Niemniej ogromną wagę przywiązujemy do PJM od strony gramatycznej, słowotwórczej, czy kulturowej. Wprowadzamy też osoby niesłyszące w charakterze nauczycieli wspomagających na naszych kursach oraz pośredniczymy w kontaktach z niesłyszącymi w miejscowościach, w których odbywają się kursy. Od poziomu Elemenatrnego przez Doskonalący, a na Zaawansowanym skończywszy koncentrujemy się przede wszystkim na nauce PJM, a SJM jest po prostu wypadkową takich kursów.\nNajczęściej kursy rozpoczynają się w październiku oraz na przełomie lutego i marca każdego roku. Natomiast, jeżeli zgłosi się do nas grupa minimum 14 osobowa jesteśmy w stanie utworzyć kurs niezależnie od miejsca, w którym ma się on odbywać. Nieustannie staramy się docierać do osób, które mieszkają nie tylko w dużych miastach i ich okolicach. Jesteś zainteresowany kursem w swoim mieście?\nCo muszę zrobić, aby zapisać się na kurs?\nTo bardzo proste! Wystarczy, że wypełnisz nasz formularz zgłoszeniowy, który znajdziesz na stronie głównej lub zadzwonisz do nas.\nJeśli ukończyłem kurs KSS-1/KSS-2/N-1/N-2 na jaki poziom powinienem się zapisać?\nNie ma w tym względzie, żadnych reguł. Osoby kończące kursy KSS-1/KSS-2/N-1/N-2 skończyły SJM, stąd najczęsciej muszą rozpocząć kurs od Poziomu Elementarnego (A1/A2). Konieczna jest sprawdzenie wiedzy uczestnika, przed rozpoczęciem kursu. Takie sprawdzenie polega na nieodpłatnym przeprowadzeniu egzaminu weryfikacyjnego.\nJeśli ukończyłem kurs KSS-3/N-3 na jaki poziom powinienem się zapisać?\nNie ma w tym względzie, żadnych reguł. Osoby kończące kursy KSS-3/N-3 skończyły SJM, stąd najczęsciej muszą rozpocząć kurs od Poziomu Elementarnego (A1/A2) lub też Doskonalącego (A2/B1). Konieczna jest sprawdzenie wiedzy uczestnika, przed rozpoczęciem kursu. Takie sprawdzenie polega na nieodpłatnym przeprowadzeniu egzaminu weryfikacyjnego.\nCzy koszty kursu można rozłożyć na raty?\nKoszty kursu rozkładamy na dogodne 3 raty. Ostatnią ratę należy uregulować tydzień przed egzaminem.\nKursy odbywają się w różnych dniach i godzinach, w zależności od potrzeb kursantów. Dokładne ustalenia, co do terminów kursów ustalane są na spotkaniach organizacyjnych lub narzucone przez nas jako organizatorów. Proponowane przez nas kursy prowadzimy w różnych trybach:\nCzteromiesięczny – zajęcia raz w tygodniu po 4 godziny dydaktyczne (18 spotkań)\nWeekendowy – trzy weekendy (piątek od 16:00-20:00, sobota i niedziela 9:30-16:00)\nW oderwaniu od pracy – Osiem dni po 8 godzin dydaktycznych (kurs wyjazdowy)\nIndywidualny – wynikający z potrzeb i propozycji uczestników\nCzy po zakończonym kursie otrzymam zaświadczenie lub certyfikat?\nUczestnicy kursu otrzymają zaświadczenia potwierdzające uczestnictwo w kursie oraz imienny certyfikat z wpisaną oceną końcową, po zdanym egzaminie. Certyfikat potwierdza uzyskane kwalifikacje komunikacyjne na ukończonym poziomie, przyznane przez Towarzystwo „GEST”.\nCo muszę zrobić, aby uzyskać kwalifikacje tłumacza?\nAby uzyskać kwalifikację tłumacza nadawane przez nasze Towarzystwo należy ukończyć kursy na wszystkich trzech poziomach, a następnie z wyróżnieniem zdać egzamin końcowy. Można też zwrócić się z pismem do Zarządu, aby zostać dopuszczonym do egzaminu i stawic się przed komisją. Przewodniczącym komisji egzaminacyjnej na tym poziomie zawsze jest osoba niesłysząca.\nOddziały Towarzystwa GEST\nTowarzystwo Tłumaczy i Wykładowców Języka Migowego "GEST"\nTel. kom. +48 692 416 823\nWpis do rejestru instytucji szkoleniowych pod numerem ewidencyjnym: 2.02/00034/2015\nnr: 30 2130 0004 2001 0606 3515 0001\nCopyright: TOWARZYSTWO TŁUMACZY I WYKŁADOWCÓW JĘZYKA MIGOWEGO "GEST"


Gdy zabraknie miejsca w piekle… [recenzja: Odrodzenie, tom 2] – STARE KONIE\nW poprzednim odcinku: Back from the Dead [recenzja: Odrodzenie, tom 1]\nJak to stwierdził bohater „Świtu żywych trupów”, gdy zabraknie miejsca w piekle, martwi będą chadzać po Ziemi. Nie sądzę, by mieszkańcy prowincji w stanie Wisconsin tak o tym myśleli, ale na pewno muszą zachodzić w głowy, co też sprawiło, że w ich domu dochodzi do tak niesamowitych wydarzeń. Innymi słowy, zapraszam do zapoznania się z drugim tomem serii „Odrodzenie”.\nO ile premierowy tom uznałem za solidną lekturę, to miałem wobec niego jeden duży zarzut, który ku mojej uciesze został naprawiony w obecnym. Mianowicie powroty zmarłych zaczynają odbijać swoje piętno na społeczeństwie. Przede wszystkim wieść rozeszła się po kraju, gdyż media podchwyciły temat. Co za tym idzie, do centrum wydarzeń, którym jest miasteczko Wausau, zaczynają ruszać tłumy ludzi – czy to zwykli ciekawscy; wierzący, widzący w tym początek Apokalipsy; czy też inne oszołomy, mające w tym swój interes (tak, tak, polityka się kłania).\nPolicja ma zatem ręce pełne roboty, bo nie dość, że musi blokować wjazd (miasteczko jest objęte kwarantanną), to jeszcze zmaga się z problemami wewnętrznymi. Wspomniane w pierwszym tomie odchyły zmartwychwstałych nadal mają miejsce, ale takowe pojawiają się również wśród „normalnych” żywych. No bo jak inaczej nazwać kreatywnych handlarzy, którzy nielegalnie wystawiają na sprzedaż części ciała powracających? Ale skoro jest popyt, to jest i podaż.\nNo i mamy jeszcze główne bohaterki, policjantkę Danę oraz jej nieumarłą siostrę Em. Ta pierwsza z jednej strony zmaga się z falą przestępstw po obu stronach, zaś z drugiej próbuje odbudować relacje z siostrą. Z kolei Em odkrywa powoli, że zmartwychwstanie najwyraźniej ma swoją cenę. A gdzieś tam w tle nadal czai się tajemnicza istota, która tym razem nie stroni już tak bardzo od kontaktu.\nTom 2 „Odrodzenia” jest wyraźnie ciekawszy od poprzednika. Poznajemy nowych bohaterów, akcja się zagęszcza, a społeczne reperkusje nie są już tylko tłem. W powietrzu czuć, że zbliżamy się do eskalacji. A gdyby tak „plaga zmartwychwstań” rozprzestrzeniła się na cały kraj? Doszłoby do paniki czy religijnego nawrócenia? Kto wie, pewne kadry każą nam sądzić, iż być może dowiemy się o tym w kolejnych albumach.\nJak po pierwszym tomie byłem ciekaw dalszego ciągu, ale jakoś nie czułem zniecierpliwienia oczekując następnego zeszytu, tak tym razem perspektywa czekania kilku miesięcy napawa mnie smutkiem. Tim Seeley prowadzi fabułę w intrygującym kierunku, nie dając czytelnikowi szans na oderwanie się od lektury. Duża w tym również zasługa ładnych rysunków Mike’a Nortona, który nie szczędzi nam szczegółów, również tych bardziej drastycznych. Prowincjonalne noir, jak to określają swój komiks sami twórcy, w połączeniu z paranormalnym motywem daje nam mieszankę wybuchową.\n4 marca, 2018 5 marca, 2018 Irekimage, Komiks, nonstop, odrodzenie, recenzja, revival\n3 uwagi do wpisu “Gdy zabraknie miejsca w piekle… [recenzja: Odrodzenie, tom 2]”\nPingback: Co się czyta, co się poleca vol. 2 – NONSTOPCOMICS\nPoprzedni Poprzedni wpis: Czy wiesz, że… Papież Jan Paweł II w Marvelu\nDalej Następny wpis: Czy wiesz, że… Alternatywne wersje Punishera


Jeden z właścicieli psa na jednym z forów pisze: ,, Ze śmiercią psa chorego na serce jest różnie - czasem jest spokojna czasem gwałtowna i niemiła tak jak u ludzi a czasem związana z długim cierpieniem na przykład w wyniku obrzęku płuc. Wiem ze to co piszę nie jest miłe ale tak juz jest i nic tego nie zmieni, sami musicie zdecydować czy czekać czy zdecydować o niej wcześniej nie czekając na cierpienia psa - wiem że trudno jest się zdecydować tym bardziej, że pies ma gorsze i lepsze dni - to charakterystyczne dla chorób serca.\nPamiętajcie tylko o jednym jeśli widzicie że gorsze dni zdarzają się codziennie a leki nie pomagają nie pozwólcie waszemu psu umrzeć w cierpieniach , po tylu latach zasłużył na spokojną śmierć”. Serce to bez wątpienia najważniejszy narząd organizmu. Pompuje krew, a jednocześnie doprowadzając tlen oraz składniki odżywcze do wszystkich komórek w ciele naszego zwierzęcia.\nChoroby tegoż narządu są szczególnie niebezpieczne oraz wymagają od właścicieli poświęcenia uwagi czworonogowi oraz jego nawykom żywieniowym. Ukazuje się zatem, ze psy zmagają się z chorobami serca nie rzadziej niż my ludzie. Bowiem kłopoty z pracą mięśnia sercowego pojawiają się w każdym wieku, jak również płci czy wielkości pupila. Są trudne do wykrycia, w związku z czym bardzo istotne są okresowe badania, które skutkują szczególnym osłuchiwaniem klatki piersiowej.\nW momencie, gdy nasz pies stroni jednak od wysiłku fizycznego, a spacery stały się nie przyjemnością, a sporym wysiłkiem należy dokładniej obserwować naszego psa. Ukazuje się również, że charakterystyczny dla chorób tegoż serca jest dość mocno zsiniały język i kaszel najczęściej w nocy bądź nad ranem. Pamiętajmy również, ze na chorobę serca szczególnie narażone są ,,psy otyłe”. W związku z czym, aby temu zapobiec powinniśmy odpowiednio zbilansować dietę czworonoga oraz zapewnić mu dobrze dobraną ilość ruchu.\nPoza tym można również podawać czworonogowi karmę dedykowaną psom z nadwagą, która jednocześnie pomoże pozbyć się zbędnych kilogramów. Miejmy również na uwadze, iż owe choroby serca mogą zostać wywołane poprzez zaburzenia zupełnie innych narządów wewnętrznych bądź mieć podłoże genetyczne.


www.gosc.pl → Za obrazem\nLucjan Momot cieszy się niecodzienną korespondencją z pasterzami polskiego Kościoła\nTo była wieś leżąca przy ważnym trakcie, z Warszawy do Lwowa, tam też zaczynała się droga na Wołyń przez polsko-żydowskie miasteczka Tyszowice, Łaszczów i Sokal – wspomina Lucjan Momot, świdnicki pasjonat historii, emerytowany nauczyciel i wychowawca poprawczaka.\nHerodów po raz pierwszy w życiu widziałem jako pięcioletni chłopiec – mówi L. Momot. – Dobrze pamiętam Heroda, Turka, Ułana i wesołego Diabła, którego się bałem, więc wtulałem się w ramiona mamy – wspomina. Potem była okupacja i zakaz kolędowania w Generalnej Guberni, ale już w roku 1945 z kolegami, pastuszkami, kolędował „Ruskim” zakwaterowanym w dużej izbie po sąsiedzku. – Ruscy zrozumieli, o co nam chodzi, żeby pobili Giermańca i szybko wrócili do domów – wspomina. – Pierwsze się spełniło, drugie – nie bardzo. Gdy w 1953 r. przyjechał na Dolny Śląsk, przekonał się, że w tym tyglu, jaki się tu utworzył, zaczęły mieszać się i przenikać tradycje z niemal całego obszaru Polski. – Dlatego łatwo było w 1956 r., na fali odwilży, zorganizować w wiejskiej świetlicy w Rzeplinie koło Żórawiny wieczór kolędowo-patriotyczny. Było po katolicku i po polsku, co z uznaniem przyjęli umęczeni stalinizmem mieszkańcy – zaznacza. W latach 70. XX w., jako wychowawca poprawczaka, poznaje kolędowe zwyczaje swoich podopiecznych i angażuje ich w zakładowe herody i jasełka.\n– Naród polski, nie tylko Dolnoślązacy, kolęduje chętnie – uważa Lucjan Momot. – Ale prawie już nie ma takich tekstów kolędowych, które ongiś, od pradziada, przechowywane były za głównym obrazem izby, wśród ważnych dokumentów rodzinnych, które należało zachować dla następnych pokoleń. Stąd inicjatywa, by teksty inscenizacji herodowych i własne przemyślenia zawrzeć w książce „Dolnośląskie Herody. Pastorałka wigilijno-noworoczna”. – Książkę, która ukazała się w roku 2011, postanowiłem w Roku Wiary przesłać do wszystkich seminariów duchownych, by wśród kadry profesorskiej i alumnów poszukać pasjonatów dla idei herodowego kolędowania po domach – wyznaje autor nietuzinkowej publikacji.


Czy senior może zaprzyjaźnić się z komputerem? - bezpłatne zajęcia dla osób starszych\nOd: 2020-02-29 12:00\nDo: 2020-02-29 17:00\nŚwiat internetu i komputerów nie będzie już obcy seniorom. W najbliższą sobotę 29 lutego odbędzie się drugie spotkanie z edukacyjnego cyklu „Aktywny senior”, którego tematem będą nowoczesne technologie. W Centrum Handlowym Auchan Bydgoszcz na osoby starsze będą czekać eksperci, którzy wyjaśnią wszelkie wątpliwości związane z korzystaniem z komputera na co dzień i pokażą, że może on ułatwić życie nie tylko młodym.\nOsoby starsze często z nieufnością podchodzą do nowoczesnych rozwiązań. Warto jednak poznać, w jaki sposób internet może pomóc osobom starszym w codziennym życiu. Na seniorów, którzy w sobotę 29 lutego odwiedzą Centrum Handlowe Auchan Bydgoszcz, czeka specjalnie zaaranżowane studio komputerowe, gdzie będzie można wziąć udział w bezpłatnych warsztatach edukacyjnych pt. „Mój przyjaciel komputer” i poznać obsługę tego sprzętu od podstaw.\nWśród zagadnień znajdą się podstawy obsługi komputera. Seniorzy dowiedzą się np., jak poprawnie zapisywać pliki, skutecznie je kasować czy tworzyć foldery, np. ze zbiorami zdjęć rodzinnych.\nWażnym tematem będzie aktywność w internecie i bezpieczne korzystanie z sieci WiFi. Uczestnicy warsztatów dowiedzą się m.in., jak utworzyć konto e-mail i wysyłać wiadomości, a także czym są komunikatory i dlaczego warto wyposażyć sprzęt w program antywirusowy. Informatycy prowadzący zajęcia omówią również najczęstsze problemy w obsłudze urządzeń i proste sposoby na ich naprawienie.\nWydarzenie „Mój przyjaciel komputer” z cyklu „Aktywny senior” odbędzie się 29 lutego w Centrum Handlowym Auchan Bydgoszcz przy ul. Rejewskiego 3 w Bydgoszczy. Spotkanie rozpocznie się o godzinie 12 i potrwa do godziny 17. Wstęp wolny!


MOC WRAŻEŃ W MUZYCZNYM! | Teatr Muzyczny w Łodzi\nMOC WRAŻEŃ W MUZYCZNYM!\nPodczas sylwestrowego i noworocznego koncertu pt.: „ Czy lubią Państwo cza-czę?” i „Step by step” na scenie Teatru Muzycznego w Łodzi zapanowały gorące rytmy, miłość i namiętność, królowało także tango, cza-cza i step, polskie przeboje lat sześćdziesiątych i siedemdziesiątych oraz najsłynniejsze amerykańskie przeboje musicalowe. Cudowne piosenki zaśpiewali znakomici artyści – soliści teatru oraz goście – znani z brawurowych występów w najnowszej premierze teatru „Les Misérables”: Justyna Kopiszka, Emilia Klimczak, Kasia Łaska, Paweł Erdman, Kamil Dominiak i Michał Mielczarek. Wspaniałą zabawę zapewniły także hity Ludmiły Jakubczak, Skaldów, Kasi Sobczyk, Danuty Rinn i Andrzeja Rosiewicza oraz przeboje z musicali „Cabaret”, „Grease” i „New York, New York”, a atmosferę podkręciły kochane przez wszystkich evergreeny, takie jak “Moon River” i “Hit the road, Jack”. Wszystko to w szalonym rytmie, ze znakomitą choreografią, w bajecznych kostiumach i przepięknej scenografii.\nNa scenie wystąpili również Joanna i Chris Ernest, mistrzowie stepu, razem z zespołem baletu Teatru Muzycznego w Łodzi zaprezentowali się w choreografiach do piosenek ze słynnych broadwayowskich musicali, takich jak „Brigadoon”, „42 ulica” czy „Mężczyźni wolą blondynki”.\nKoncert wyreżyserował Zbigniew Macias, mistrz nastroju, twórca cieszących się ogromną popularnością wcześniejszych koncertów, takich jak „Ten piękny, wspaniały świat”, „Wielka sława to żart”, „W zaczarowaną noc” czy „Muzyczna podróż z Wiednia do Rio”, także reżyser premiery sezonu – „Les Misérables”, a orkiestrę Teatru Muzycznego poprowadziła znakomita dyrygentka Elżbieta Tomala-Nocuń, laureatka tegorocznej Nagrody Prezydenta Miasta Łodzi.\nPropozycje Teatru Muzycznego w Łodzi na wieczór sylwestrowy oraz Nowy Rok zostały przyjęte bardzo entuzjastycznie przez publiczność, czego potwierdzeniem były kilkunastu minutowe owacje na stojąco.\nJuż wkrótce relacja fotograficzna.


Praca asystent / asystentka działu księgowości – Pracuj.pl\nPraca asystent / asystentka działu księgowości\nAsystent/ka w Dziale Księgowo-Kadrowym\nTwój zakres obowiązków, Główna odpowiedzialność na tym stanowisku dotyczy 2 obszarów:, , Wspieranie procesów księgowych, w tym:, •\trozliczanie dokumentów księgowych,, •\tksięgowanie wyciągów bankowych, oraz analiza ich pod kątem braków w...\nTwój zakres obowiązków, Księgowanie faktur zakupowych i sprzedażowych, Kontrola i wyjaśnianie sald na kontach rozrachunkowych dotyczących rozliczenia zakupu i zobowiązań, Kompletowanie dokumentów exportowych i importowych dla celów VAT, Nadzór nad...\nTwoje zadania? Wystawianie i księgowanie faktur sprzedaży. Procesowanie oraz księgowanie dokumentów zakupowych. Wystawianie not korygujących, not odsetkowych, wezwań do zapłaty. Współpracę z działami wewnętrznymi. Współpracę w czynnościach...\nLubisz pracę z liczbami i nie jest Ci straszny MS Excel? Chciał(a)byś rozpocząć lub kontynuować swoją przygodę w dziale księgowości? Jesteś osobą dobrze zorganizowaną, sumienną i komunikatywną? Doceniasz dobrą atmosferę i współpracę w zespole...\nAsystentka / Referent ds. księgowości\nFINANCELAB SP Z O O\nTwój zakres obowiązków, segregowanie, numerowanie , wprowadzanie dokumentów źródłowych do systemu, rozliczanie wyciągów bankowych, raportów kasowych, prowadzenie książki przychodów i rozchodów , również pełnej księgowości, rozliczanie podatków,...\nAsystent / -ka Księgowości\nObowiązki pomoc w bieżących pracach księgowych; wprowadzanie dokumentów księgowych do systemu; komunikacja z urzędami skarbowymi; komunikacja z klientami, sortowanie korespondencji księgowej; archiwizacja dokumentacji księgowej; dbanie o...\nOpis stanowiska: kontrola formalna i rachunkowa dokumentów księgowych dekretowanie i księgowanie dokumentów w systemie FK (księgi rachunkowe) wprowadzanie faktur zakupu (koszty) oraz weryfikacja faktur sprzedażowych (przychody) wprowadzanie...


Maurenn\t8.08.2018 16:14\nWatashi ga Motenai to dość ciekawa pozycja przedstawiająca w komicznym charakterze tragedię dziewczyny dotkniętej fobią społeczną. Jednakowoż spodziewałam się większego dramatu, uwypuklenia jej cierpienia i potwornej samotności, jaką przeżywała. Sądziłam, że anime rozkręci się z początkowych odcinków, ale ono przez cały czas trzymało ten sam, komediowy poziom, co po pewnym czasie wydało mi się dość nudne. Seria nie ma takiego potencjału, by wzruszyć widza do łez, nawet jeśli przeżywa on coś podobnego lub bardzo współczuje głównej bohaterce, co odbieram za minus. Niemniej jest to bardzo dobre anime, w którym wiele osób może się zindentyfikować i znaleźć cząstę siebie.\nchi4ko\t16.09.2017 22:00\nJak dla mnie – genialne anime. Śmieszno‑straszna satyra o 'dziewczynie takiej jak ty'.\ngnom\t16.09.2017 17:06\npanie recenzencie – nie dorósł pan do recenzji tego. To jest jedna z bardziej zabawnych anime wszechczasów a że każdy znajdzie tam cząstkę siebie tylko potęguje ten efekt i daje do myślenia.\nSecretPL\t6.07.2017 08:28\nMam tak samo jak Tomoko\nLubię postać Tomoko, jestem przynajmniej po części taki sam jak ona ^^\nA tym którzy są ciekawi dalszych losów Tomoko, to czytajcie mangę.\nOD SAMEGO POCZĄTKU :) :)\nOrihimcia\t13.06.2017 12:55\nJak w komediowy sposób pokazać zaburzenia psychiczne\nSeria jest naprawdę genialna, ale z pewnością nie każdemu przypadnie do gustu. Jedni mogą uważać, że jest przesadzona, trochę nudna, a bohaterka budzi zażenowanie. Inni jeszcze będą mocno zaniepokojeni jej zachowaniem, będą czuli duże współczucie względem niej i nie będą w stanie patrzeć jak Tomoko się męczy. No i na koniec mamy ludzi, dla których to anime będzie lustrem, przedstawiającym ich w karykaturalny sposób. Do tych ludzi należę właśnie ja, bo w pewnym etapie mojego życia postać Tomoko była w 85% moim odzwierciedleniem. Byłam zachwycona, ale jednocześnie nieco zakłopotana, jak bardzo postać głównej bohaterki była mi bliska. Czułam bardzo dobrze jej emocje, rozumiałam ją i jej sposób myślenia. Dlatego też polecam tę serię osobom, które w przeszłości miały problemy z fobią społeczną oraz zatraceniem się w świecie anime i gier i chcą obejrzeć samych siebie w krzywym zwierciadle. Uważałabym natomiast z polecaniem jej osobom, które obecnie zmagają się z tym problemem, gdyż dla niektórych oglądanie tego anime może być dość bolesne. Co do osób, które z Tomoko nie mają nic wspólnego – można spróbować, ale nie ma gwarancji, że taki zamysł serii może do wszystkich dotrzeć.\nojjaksmutnoojajakboli\t17.11.2016 20:03\nNie mogę się pogodzić z takim zakończeniem. Wystarczyłby jeden ostatni odcinek, który rzuciłby promyk nadziei na poprawę losu bohaterki, a od razu seria byłyby mniej dołująca. Chociaż wtedy pewnie spadłaby moja ocena, bo dla mnie to anime jest 8/10. Głównie ze względu na brak szczęśliwych rozwiązań i uczucie przygnębienia jakie zostaje po zakończeniu oglądania.\nstokrotka\t23.06.2016 07:42\nJakby to było anime o mnie...\nObejrzałam pierwszy odcinek i spodobało mi się. Głównie ze względu, że jestem w takiej samej sytuacji jak Tomoko (tzn. rozmowy tylko z rodziną, nie potrafię się porozumieć z innymi, wmawiam sobie, że są dla mnie za głupi) więc zapałałam do niej sympatią. Mimo że anime jest dość przygnębiające, oglądam z zainteresowaniem.\nNieprawicz\t25.05.2016 19:36\nPizgać wrażliwość społeczną. Anime mówi prosto z mostu jak wyglądają takie osoby. W samym mechanizmie tego show podobnie jak w „Sakamoto desu ga?” mamy protagonistę który się wyróżnia i oba anime próbują tego samego. Mianowicie przymycić pewne prawdy życiowe. Sakamoto pokazuje, że nie należy być sztucznym i szukać popularności mimo że sam jest widziany jako ideał. Zaś Tomoko swą niemożebną nieudolnością przekazuje również prawdę o tym że nie należy przesadzać i generalizować. Dziewczyna ma skilla w grach różnego rodzaju, koleżankę z przeszłych lat oraz dostatnie życie. To że nic jej się nie udaje to tylko jej punkt widzenia i to ona jest odpowiedzialna za lamerskie postrzeganie swojej sytuacji. Tu w grę wchodzi jedynie postrzeganie siebie. Nic więcej.\nObie postacie to konstrukty i przeciwieństwa. Sakamoto niemożebnie perfekcyjny. Tomoko niemożebnie beznadziejna (a jednak w OVA ma z kim pogadać). Oba archetypy które prowokują swoim działaniem do refleksji nad swoimi czynami.\nCzy naprawdę jestem taki/taka zła? Czy może nie przesadzam i nie zaniżam swojej samooceny?\nCzy muszę być w centrum zainteresowań? Czy nie lepiej być po prostu być normalnym?\nTakie oto pytania stawiają przed nami Tomoko i Sakamoto.\nBondogonzo\t30.11.2015 15:42\nJeszcze tak podobnej recenzji do tego co pomyślałem o danym anime na tym portalu nie widziałem. Nawet ocenę ogólną temu anime dałem taką samą. Żal mi było bohaterki od pewnego momentu, momentami wręcz byłem bliski rozpłakania się. Tego zdecydowanie nie można nazwać komedią, a to w jaki sposób były ukazywane jej problemy jest smutne i pokazuje, że tego anime nie zrobili ludzie posiadający zbyt wiele empatii i zrozumienia dla drugiej osoby. Zakończenie też jest bardzo przykre.\nKatasza\t25.10.2015 12:31\nOgromne i miłe zaskoczenie tą serią. Zasiadając do niej nie liczyłam na to, że aż tak mnie wciągnie. Chętnie poznałabym dalsze losy Tomoko.\nXaven\t14.10.2015 23:24\nMały promyk słońca vs Czarna dziura\nMi się WataMote bardzo podobało.\nDla mnie humor był trafny i uśmiałem się nieziemsko w większości odcinków (chociaż pod koniec humor lekko osłabł). Z drugiej strony anime bardzo smutne dla samej głównej bohaterki. Kuroki stara się jak może, jest świadoma swojej samotności i poszukuje szczęścia. kliknij: ukryte Jedenasty odcinek utwierdza ją w tym, kiedy mówi, że dobrze bawiła się spędzając czas z Yuu na festiwalu szkolnym oraz dostaje promyk miłości w postaci balonika. Mimo to jej życie jest pasmem porażek, same starania nie wystarczą, a frustracja z tego powodu prowadzi aż do zachowań irracjonalnych. Tomoko ma ciekawy charakter. Żeby się dowartościować, uznaje siebie za „lepszą”, by nie popaść w depresję ;P Wymyśla różne kłamliwe rzeczy (przed Yuu czy przed kuzynką) by zdobyć szacunek/podziw, który sprawia jej wielkie szczęście.\nRelacja siostra‑brat też całkiem spoko, już mi się nudzą te wszystkie siostrzyczki co maślą oczy do braciszka lub wersja siostry‑tsundere. Tomoko traktuje brata jako swoją deskę ratunku, kogoś przed kim może się otworzyć i zwrócić na siebie uwagę, chociaż dla niego to tylko uciążliwy problem, który go tylko zmęczy. Zazdrości bratu jego „normalnego życia” (ma on przyjaciół i hobby).\nDo tego seiyuu Kuroki (Izumi Kitta) świetnie spisywała się w swej roli. Cudownie mi się ją słuchało. Ścieżka dźwiękowa całkiem dobra, szczególnie podobał mi się openning.\n[link] Aww, za ten wyraz twarzy 12/10.\nDla mnie to istny symbolizm:\n- Pot -> wszelkie staranie i chęci\n- (połyskujące) Oczy -> nadzieja na lepsze życie\n- Łzy -> trud i porażki jakie ją spotykają\nDla mnie 8/10 + gwiazdka „ulu”.\n616\t4.09.2015 19:54\nJedyne anime jakie porzuciłem, któremu daję tak wysoką ocenę. Bo nie porzuciłem go dlatego, że było złe. Ale ponieważ zwyczajnie miałem dość oglądania katowania społecznego głównej bohaterki i czułem się jak sadysta. A biorąc pod uwagę, że Tomoko wcale nie jest psotacią która z założenia powinna budzić sympatię, co jest od początku jasne, to znaczy, że anime zdołało coś zrobić dobrze.\nBondogonzo\t30.11.2015 15:47\nTak jak w recenzji napisała autorka – Twórcy znęcali się tu nad główną bohaterką. Moim zdaniem to anime powinno mieć trochę więcej pozytywnych akcentów i dać nadzieję na poprawę stanu Tomoko.\nRuka\t29.07.2015 22:21\nPo paru odcinkach miałam już dośc głównej bohaterki która to ciągle mówiła jaka to ona jest a wiecznie obrażała innych\nDodatkowo w ogóle nie zauważyłam u niej żadnej zmiany w całej serii\nAlart\t20.05.2015 23:25\nCzytam sobie recenzję i czytam, myślę kogóż to Tanuki wynalazło, co o psychologii pisze, ładnie analizuje grafikę, wnikliwie lecz bez streszczeń opisuje serię, a to stary dobry Zegarmistrz.\nRecenzja jak zwykle 10/10.\nswobby\t25.04.2015 10:44\nPo pierwszym odcinku mogę na razie stwierdzić, że zapowiada się ciekawie. Główną bohaterkę można z miejsca polubić lub znienawidzić – ja na szczęście zapałałam sympatią. Spodobał mi się głos seyuu. Opening to chyba jakaś pomyłka, kojarzy się z czymś w rodzaju Shiki i z początku myślałam, że o jakiejś psychopatce będzie tu mowa. Ale na razie co i rusz widzę jakiś powód do uśmiechu, jakieś parodie „mhrocznych” klimatów i emocji. Myślę, że twórcy dobrze zrobili z tym humorem. Trzeba umieć śmiać się z siebie, żeby nie zginąć. Jednocześnie rozumiem, że ktoś, kto utożsami się z problemami bohaterki, bo sam takowe przeżywa bądź przeżywał, może poczuć się dotknięty taką „profanacją” tychże problemów. Mnie akurat to pasuje, choć znam ten ból z doświadczenia.\nAle to wszystko po pierwszym odcinku. Zobaczymy co będzie dalej, bo chyba pokuszę się o obejrzenie tej króciutkiej serii do końca :)\nDareHitori\t21.12.2014 21:31\nSzkolenie terapeuty trwa minimum 4 lata a koszty plasują się pomiędzy 20 a 50 złotych.\nNależy liczyć nie tylko czesne za każdy rok, ale również koszty superwizji (koniecznej do ukończenia porządnej szkoły) oraz wtórne koszty poniesione przez ograniczanie pracy na rzecz wymaganego stażu w szpitalu psychiatrycznym (którego często inaczej jak w formie niepłatnego wolontariatu zrobić się nie da) jak też koszty obowiązkowych wyjazdów tygodniowych po pierwszym roku (na których odbywa się też egzamin, którego niezdanie owocuje wyrzuceniem).\nBłędem jest też mówienie, że psychiatra jest od przypadków „najcięższych” ponieważ do takowych według klasyfikacji zalicza się (zgrubnie licząc) schizofrenię, chorobę dwubiegunową i zaburzenia osobowości. Te dwie pierwsze mimo, a właściwie z powodu tego, że wymagają farmakoterapii wymagają też terapii wspomagającej u – a jakże! – terapeuty. Bez tego zwykle kończy się nieodpowiednim braniem leków i licznymi lądowaniami w szpitalu. Z kolei na zaburzenia osobowości psychiatra nie może poradzić nic, a wszelka farmakologia w terapii zwykle wręcz przeszkadza, i jedyną radą jest terapia trwająca zwykle kilka lat i robiona rytmem intensywnym, to jest: więcej niż jedno spotkanie w tygodniu.\nChwali się zauważenie w ogóle, że ktoś taki jak psycholog czy terapeuta istnieje, ale jeśli już zwiększamy świadomość społeczną, róbmy to dobrze.\nRe: szkolenie terapeuty\n*20 a 50 tysięcy\ntak to jest jak się po liczba nie patrzy, przepraszam\nMiras\t17.09.2014 10:16\nBohaterka tego anime wywołuje u widza strasznie silne skrajne emocje.\nNie wiadomo czyjej kibicować w walce ze swoimi problemami. Może jednak trzeba się śmiać, w końcu to komedia.\nW następnej znowu scenie czuje się do Tomoko zwyczajną odrazę.\nJakby jednak nie oceniać tego anime to stwierdzam, że monologi wewnętrzne bohaterki czasem są mistrzowskie.\nVeanem\t22.07.2014 08:27\nTo zakończenie sprawiło, że nie jestem w stanie wystawić zbyt wysokiej oceny. Oglądając WataMote muszę przyznać, że śledząc poczynania bohaterki miałam ochotę krzyknąć ,,Śmiało, dziewczyno, wyduś to z siebie wreszcie!”. Cały czas liczyłam, że jakoś zdobędzie się na odpowiedzenie w normalny sposób chociażby jednego słowa. Za każdym razem jednak było ledwo słyszalne 'arigato'. Niestety, ostatni odcinek zgasił moją nadzieję jak powiew płomień świecy. Gdy już myślałam, że Kuroki w małym stopniu uwolni się z łańcuchów samotności, albo chociaż poprosi o radę jak to zrobić, ucieka… Żadnych postępów, a na to czekałam dwanaście odcinków. Oczywiście było wplecionych sporo momentów, które mnie rozbawiły. Sami bohaterowie też byli na plus. Kreska miła dla oka. Mimo wszystko, za zakończenie nie potrafię wybaczyć twórcom.\nNina-Lazur\t17.10.2014 17:04\nRozumiem o co ci chodzi, ale wydaje mi się że zakończenie miało podkreślić, że tak naprawdę nikt nie chce naszej Tomoko pomóc. W tej gonitwie, goni za nią przyjaciółka, ale widzi kota i zatrzymuje się. Kot jest ważniejszy bo jest uroczy. Wszystko wraca do punktu wyjścia, co podkreśla powtórzenie sceny pobudki z pierwszego odcinka.\nTomoko nie jest w stanie sama się wydostać z tego bagna. Jej ucieczka i bieg podkreślają skrajność emocji jakie nią targają, to jak bardzo chce się wydostać, frustracje i bezsilność.\nSubaru\t9.06.2014 17:16\nPodejrzewałem, że to anime może budzić skrajne emocje, ale ja się ubawiłem po pachy.\nW tym wypadku chyba należy zacząć od głównej bohaterki, która jest bazą dla całego scenariusza. I tu jest problem, bo albo uzna się ją za sympatyczną, aczkolwiek żałosną dziwaczkę, albo znienawidzi się ją już od początku za przesadzony, introwertyczny charakter.\nZ całą pewnością takie nastolatki istnieją, fobie społeczne mają się obecnie bardzo dobrze, ale ona właściwie od ludzi nie stroni, bo bardzo stara się, by ją zauważono, chce mieć koleżanki. Problem tkwi w tym, że nie umie zagadywać i mimo wielkich chęci odstrasza potencjalnych zainteresowanych. Niektóre sceny wypadają wiarygodnie, inne niestety nie, gdyż zbiegi okoliczności się zdarzają, ale nie do tego stopnia, że widz może podejrzewać ingerencję sił nadprzyrodzonych w życie biednej bohaterki. Ja ją polubiłem, bo bawiły mnie gagi, poza tym poczucie sympatii przeważyło u mnie nad litością dla jej samotności. Chwilami naprawdę było mi jej żal i choć wszystko ma tu komediową i parodystyczną otoczkę (niezłe nawiązania do innych anime), to z całą pewnością ma też duży potencjał dramatyczny, niestety nie do końca wydobyty.\nSeria jako taka nie ma zakończenia, nie ma żadnej puenty, przewrotu w życiu głównej bohaterki, nie ma żadnych wyciągniętych wniosków. Sądzę, że serii zaszkodziłoby wpakowanie na koniec jakichś wyświechtanych sloganów i nagłe zainteresowanie osobą Kuroki. To byłoby dla mnie sztuczne, nic nie następuje tak nagle, ale warto byłoby pokazać, że dziewczyna zrobiła jakiś mały kroczek, że cokolwiek się udało, i na tej bazie można by uznać, że jej przyszłe losy mają jakąkolwiek szansę potoczyć się w bardziej optymistyczny sposób, wszak życie nie kończy się na szkolnych znajomościach.\nŚmiałem się głośno, bardzo przyjemnie mi się tę serię oglądało. Mimo wad – 7/10.\nNina-Lazur\t17.10.2014 17:12\nŁeee? Przecież puenta jest. Nikt Tomoko nie ma ochoty pomóc, a ona sama sobie nie poradzi.\nNie będę powtarzać swojej odpowiedzi na komentarz Veanem, jak chcesz to spójrz wyżej. Dziwi mnie, że was zaskakuje to ponure zakończenie.\nCorneille\t5.05.2014 19:15\nAktualnie jest to moje ulubione anime. W ostatnim czasie przypomniałam sobie całą serię i obejrzałam jeszcze raz.\nPrzez te trzynaście odcinków bardzo związałam się z postacią Tomoko. Pozytywne jest to, że twórcy przedstawili ją dość normalnie, przeciętnie. Rzeczą, która dodawała realizmu całej serii jest to, że problemy głównej bohaterki nie zawsze można szybko, prosto i przyjemnie rozwiązać, a czasami jest to wręcz niemożliwe.\nOgólnie anime bardzo mi się podobało, dlatego ciężko jest mi ocenić je obiektywnie.\nasdf\t6.04.2014 09:54\nW opisie pod kadrem w słowie „trafionej” nie ma „j”.\nasdf\t6.04.2014 09:56\nPrzepraszam, pomyliłem się. w „niezasłużonej” jest zbędne „j”.\nmyszahihi\t15.03.2014 22:53\nJak dla mnie bardzo, ale to bardzo smutne anime :( Biedna dziewczynka, nie potrafię się nie wczuwać w jej sytuację i nie potrafię zrozumieć jej brata i rodziców. Pomimo tego, że jest dziwna to przecież bardzo sympatyczna z niej dziewczynka :(\nFugun\t15.02.2014 08:17\nJak dla mnie 6/10. Lekko, niezobowiązująco o poważnym problemie. Cała Tomoko to egoistyczna, płytka i leniwa pluskwa, którą ktoś (terapeuta, psycholog) mógłby w tym uświadomić. Widzi tylko szczęśliwe pary, zadowolonych ludzi, ale nie dostrzega pracy jaką włożyli aby umieć być zadowolonym ze swego życia. Ona chciałaby wszystko od razu, bez wysiłku, wyrzeczeń i kompromisów. Bohaterka tego anime to paskudna, rozpieszczona dziewucha, która nie chce dorosnąć, tyle, że nie zdaje sobie z tego sprawy (albo nie chce zdawać sobie z tego sprawy), dlatego jest nieszczęśliwa. Z takimi osobami nie wolno się pieścić. Lekarstwem jest pożądny, kontrolowany wycisk, żeby poznały siebie, swoje możliwości i satysfakcję z ciężkiej pracy. Niestety większość ludzi się nad takimi osobami lituje krzywdząc je w ten sposób jeszcze bardziej.\njaszczur\t21.10.2016 18:08\nTak, bo ludzi z depresją powinno się jeszcze bardziej upierdalać. Ona nawet nie zdaje sobie z większości rzeczy sprawy, plus nie ma prawie żadnych umiejętności społecznych. Najpierw potrzebny byłby jej psycholog by ogarnąć depresję i samoocenę, dopiero wtedy byłaby w stanie cokolwiek ze sobą robić. Ale jak ktoś nie był w takich stanach to łatwo mu oceniać kek.\nSajo\t2.02.2014 18:41\nNuda, niezręczność i strata czasu.\nOgółem pomysł na serie nie wydawałby się taki zły gdyby…do czegoś on dążył.\nGłówna bohatera nie przełamuje się, nie nawiązuje żadnych nowych kontaktów, nie udaje jej się z nikim zaprzyjaźnić i w ogóle nic jej się przez cały ten czas nie udaje.\nŻarty są nie śmieszne, a niekiedy jak wspominałem „niezręczne” i oglądając serie ma się uczucie w stylu: „Zabijcie ją, bo tak będzie lepiej dla nas i dla niej”.\nFabuła stoi w miejscu przez całe 12 odcinków i jest to kolejne anime z serii „obejrzyj pierwszy i ostatni odcinek, a nic nie stracisz”.\nPolecam nikomu i nikomu.\nCarnivall\t10.12.2013 00:01\nNudziłam się niezmiernie, a że uważam, że nudzić się przy czymś co na być rozrywką nie ma sensu, to porzuciłam po trzech odcinkach.\nAle opening ma genialny.\nQ\t13.11.2013 14:16\nDostałam olbrzymiego kaca moralnego, gdy tylko skończyłam WataMote.\nNie wiem, naprawdę nie wiem, czy znalazłabym bardziej przygnębiające anime. Tomoko cały czas nic się nie udaje, nawet małe zwycięstwo od razu zostaje przyćmione wielkimi porażkami. Nikt nie zauważa tego, że jest z nią aż tak źle, wszyscy ją pomijają… Eh. Nie wiem, czemu japońcy zrobili z tego komedię. Może to wynika z ich mentalności (wyśmiewać i poniżać słabszych).\ntesla\t24.05.2015 00:51\nMasz całkowitą rację kliknij: ukryte Zdarzenie na dachu z gimnazjalistami wcale mnie nie rozśmieszyło. Tomoko, która powiedziała wtedy, że chciała tylko obejrzeć fajerwerki z kimkolwiek i dobrze się bawić, poruszyła mnie. oczywiscie musieli wyskoczyc z czymś by słowa bohaterki, które były bardzo nacechowane emocjonalnie,zostały przesłonięte tą „śmieszną sceną”\nkato\t8.11.2013 18:05\nOsobiście znałam pewną dziewczynę, która była bardzo podobna do Tomoko, można by powiedzieć – odzwierciedlenie. Było widać że nie jest tak jak powinno, jej stan był straszny, jednak nikt jej nie pomógł przez kilka dobrych lat mimo iż nauczyciele, koledzy z klasy dobrze wiedzieli o jej stanie. Ponadto, wyśmiewali ją i poniżali. Tak, takie rzeczy mają miejsce, nie tylko w anime, ale co tu się dziwić, przecież to Polska jest.\nok\t8.12.2013 17:09\nPowiedziałabym, że w Polsce aż tak źle nie jest. Japonia pod tym względem o wiele gorsza.\nMarud\t5.11.2013 23:59\nAutor recenzji zapomniał wspomnieć o pojawiającej się w Watamote wielkiej ilości odniesień do anime i innych elementów japońskiej popkultury.\nAkaruisama\t6.11.2013 16:27\nMarud 6.11.2013 21:45:38 - komentarz usunięto\nToto\t29.10.2013 02:02\nNietuzinkowe anime, bardzo mi się podobało. Najkrócej mówiąc – i śmieszno i straszno. Początkowo bardzo śmieszno, pierwsze odcinki najbardziej zabawne, lekkie, błyskotliwe. Potem im bardziej wzrasta desperacja głównej bohaterki, tym robi się bardziej przygnębiająco. Chwilami anime ociera się o żenadę, to prawda (te rozpaczliwe poczynania Tomoko), aż wręcz chwilami bohaterka zdaje się popadać niemal w obłęd w tym, co wyprawia. Człowiek tak bardzo chce, żeby w końcu cokolwiek jej się udało, ech…\nAnime trzyma poziom, zabawnie i smutno jednocześnie przedstawia rozpaczliwą samotność bohaterki. Niewidzialna w szkole (podoba mi się krótkie nawiązanie do „Another” :)), niewidzialna także tak naprawdę w rodzinie – nikt z całej tej rodzinki nie widzi, jak samotna dziewczynka mieszka w ich domu (czy mamuśki nie dziwi, że nastoletnia córka całe wakacje spędza w pokoju? :/). Ale relacje rodzinne też są typowe – rodzice nic nie widzą (choć kochają), rodzeństwo się nie znosi, normalka :) Niektóre wątki żenujące, ale inne naprawdę rozczulające kliknij: ukryte (epizody takie jak pozostawiona dla Tomoko parasolka, kupiona przez nieznajomego chłopaka). Bohaterka spotyka bowiem na swoje drodze także ludzi przyjaźnie do niej nastawionych, nie tylko litujących się nad nią, ale jakoś nie umie tego wykorzystać, popełniając same gafy i ostatecznie ponosi porażkę. No życie po prostu :)\nZarzuca się tu, że bohaterka to idiotka przez to, co wyprawia – oczywiście, ale anime przecież celowo jest przerysowane. Osobiście bardzo lubię Tomoko, lubię jej emocje, miny, wewnętrzne dialogi, które prowadzi sama ze sobą. Przytulam ją ciepło i życzę jej, żeby w dalszym życiu jej się powiodło i śmiała się z czasów liceum. Bardzo bym chciała… Może dlatego, że widzę w niej troche mnie samą z młodości…\nOpening i ending – na plus (szczególnie ending). I jeszcze mała uwaga – zakończyłabym na odcinku 11 kliknij: ukryte (koniec festiwalu, maskotka przytula Tomoko, piosenka na końcu wreszcie z jakąś nutką nadziei), odcinek 12 uważam za zbędny.\nMarta001\t5.11.2013 08:04\nRe: I śmieszno i straszno\nharnassc\t28.10.2013 03:23\nop i end genialne, cała seria bardzo ciekawa i z chęcią obejrzę następny sezon jeżeli powstanie 8/10\nusuniety3\t21.10.2013 15:46\nSeria mnie zmęczyła. Pierwsze epizody pochłonęłam szybciutko, by potem grzęznąć w kolejnych. Problem polega chyba na tym, że wszystko nagle zaczyna stać w miejscu. Nic się nie zmienia. Wprowadzane są kolejne sytuacje, jednakże sprowadzają się one do tego, że Kuroki nic nie wychodzi. Żadnego rozwoju serii w jakimkolwiek kierunku nie udało mi się zobaczyć – jakbym dostawała zapychacze. Widać upływający czas (wszak zmieniają się chociażby pory roku, przez co – pewna baza dla wydarzeń), jednakże akcja odcinków wydała mi się zbyt schematyczna i nużąca.\nJuż nawet nie wymagam, by postać się zmieniała, gdyby tylko było zabawnie. A żarty bawiły mnie chyba właśnie tylko w pierwszych odcinkach. Nie przeszkadzają mi żarty… niewybredne, jednak w tym wypadku jakoś mi nie podeszły.\nGraficznie nie olśniewa, lecz także nie jest źle. Lubię kiedy postaci mają naturalne kolory włosów, to się jakoś ceni.\nCzołówka była wpadająca w ucho, o.\nWleciało i pewnie szybko z głowy wyleci.\nAii\t13.10.2013 14:08\nSTRASZNIE PRZYGNĘBIAJĄCE. Serio. Niby komedia, ale odczułam to jak dramat. Dotychczas anime (i nie tylko) częstowały nas opowieściami o brzydkich kaczątkach, które z łatwością wyrastają na piękne łabędzie, a w tym anime mamy ukazaną prawdę, że życie to nie bajka. Strasznie mi żal głównej bohaterki, zwłaszcza, że ona jest trochę jak ja. No dobrze, ja nie próbuję na siłę stać się popularna i nie robię aż tak wielu głupich rzeczy, ale ogólnie też nie mam za dużo przyjaciół i jestem raczej „wyrzutkiem”.\nAnime jest dobre, ale jak ktoś chce się tylko pośmiać to niech lepiej się nie zabiera za nie.\nAkaruisama\t28.10.2013 16:01\nAnime na pewno nie jest komedią. Gdzieś tam jednak przebija światełko optymizmu. Przede wszystkim w końcowych scenkach, gdzie bohaterka odkrywa, że jest inny sposób na życie. Trzeba brać pod uwagę sytuację w Japonii. Jest wiele osób, które nie radzą sobie w społeczeństwie. Jednocześnie społeczeństwo tworzy model idealnego nastolatka, ładnego, popularnego, genialnego i z wieloma zainteresowaniami. Anime i gry otome powielają schematy, potęgując kompleksy i poczucie wyobcowania. Osoby, które źle się czują w prawdziwym świecie odwracają się do rzeczywistości wirtualnej, marząc o popularności, czy romansach lub przygodach takich, jakie przeżywają ich wymyśleni bohaterowie. Duża część sławnych mangaków to ludzie wyobcowani i samotni, którzy podzielają marzenia swoich czytelników. I nie w tym tak naprawdę nic złego. Czasami jednak przybiera takie zachowanie skrajne postaci, tak właśnie, jak w Watashi motenai. Zobaczenie wtedy siebie samego w krzywym zwierciadle, a nie kolejnego schematycznego bohatera anime może skłonić do przemyśleń.\nUważam, że to anime jest jednym z najbardziej związanych z prawdziwą Japonią jakie widziałam.\nMrKrzychu\t4.10.2013 06:52\nŚwietne anime, już dawno nie widziałem tego typu serii. Przezabawne gagi, nie tuzinkowa grafika, ciekawa bohaterka, i do tego świetna oprawa muzyczna. WataMote to komedia z iście angielskim humorem. Ocena według mnie 10/10.\nKysz\t4.10.2013 12:42\nNie do końca wiem jakim cudem ktokolwiek mógł się tam dopatrzyć czegokolwiek chociaż podobnego do angielskiego humoru o.O\nMrKrzychu\t4.10.2013 20:19\nChodzi o czarną komedię, jeśli oglądałeś np. Czarną Żmiję, to będziesz wiedział o co chodzi.\nMrKrzychu\t4.10.2013 20:20\nsorki wiedziała :D\nmiko_kikyou\t3.10.2013 17:43\nMusiałam porzucić w połowie. Nie jest to seria zła, ani nudna. Ale momentami psychicznie męcząca i ta bardzo męcząca… Za mało przyjemności miałam z seansu, a nie jestem fanką, żadnych haremówek i innych tego typu popierdółek. W wielu momentach czułam się zażenowana postępowaniem Tomoko tak jak nigdy w żadnym anime (a oglądam je od parenastu lat). No może, jeszcze podobne wrażenia miałam podczas seansu dramy Playfull Kiss, gdzie bohaterka wyraża brak poczucia godności własnej… Za dużo spoglądałam na zegarek w komputerze z nadzieją, że moja męka się zakończy… Dlatego nie każdemu polecam. Dla mnie jest to bardziej dramat niż komedia…\nPerełka\t29.09.2013 00:15\n21.08.2013r. - 28.09.2013r.\nAnime na tyle dziwne, że aż nietypowo fajne. Z początku niebezpiecznie balansowało na granicy czegoś średniego, niesmacznego, ale na szczęście wybroniło się u mnie obiema rękami i nogami poprzez swoją… inność. Idąc tropem poprzednich tego typu serii do zdobycia przyjaciół lub bycia popularną wystarczyło tylko iść do liceum, siedzieć, nic nie robić i czekać aż ktoś wreszcie ulituje się i przygarnie zagubioną owieczkę. Przepis o tyle łatwy, że nie trzeba było się przy nim długo napracować i napocić. Główna bohaterka – Kuroki Tomoko – też go znała i postanowiła zastosować w swoim beznadziejnym przypadku. Problem jednak polegał na tym, że u niej rycerz na białym koniu zwyczajnie się nie zjawił. Fakt ten sprawił, że zagubiona owieczka zaczyna zdobywać przyjaciół i popularność na własną rękę. Co z tego wynika? Coś ekstremalnie dziwnego. Starania Tomoko, a przy tym gagi, które im towarzyszyły w większości momentach zapadną mi w pamięć chyba do końca życia. Ich się zwyczajnie nie da zapomnieć. Pociąg, majtki, karaluch, dziwna sytuacja w bibliotece… w takich momentach stopowało się odcinek z obawy co mogło się wydarzyć. A pojawić się mogły najgłupsze z przewidzianych scenariuszy. Czy to jednak było złe? Nie. Było inne, a przez to bardzo fajne. Uśmiałam się ze starań, przemyśleń głównej bohaterki, która przez swój pech była chyba jedną z najsłodszych, nieśmiałych niezdar jaką do tej pory widziałam w anime. W jej celu nikt jej nie pomagał, nikt o nim nie wiedział i była samiuteńka jak palec. Wszystkie jej plany zawsze kończyły się tym samym – porażką, która i tak nie była zdolna ją powstrzymać. Za sam ten fakt anime należy się ogromny plus. Ja, postawiona na jej miejscu po takich przypałach, okna i drzwi od pokoju zabiłabym deskami i już nigdy nie wyszła do ludzi. Nawet jej brat, którego pojawienie się na ekranie zawsze mnie radowało, zwyczajnie ją olewał. Cieszyło również to, że Kuroko była obeznana świecie anime, dlatego pojawiło się kilka parodii znanych tytułów (Another, K‑ON!) które tylko dodały smaczku serii. Zbierając wszystko do krótkiej całości : anime przez swoją nietypowość bardzo polecam. Nawet jak nie przypadnie do gustu, warto je docenić.\nCanis\t28.09.2013 00:38\nPozycja ta przypomina mi film „Forrest Gump”. Podczas seansu musiałem uważać aby nie spaść z krzesła ze śmiechu. Ale gdy odcinek się kończył… Już dawno nie widziałem czegoś tak smutnego i przygnębiającego. Pozycja inna od reszty. Bardzo prawdziwa. Niedola Tomoko zabolała mnie tym bardziej, że mam z nią kilka wspólnych cech. Anime specyficzne, nie każdemu będzie się podobać.\nNoriko\t24.09.2013 11:53\nAnime całkiem inne od innych. Bardzo realne zakończenie. Większość anime przedstawia głównych bohaterów jako cichych nieśmiałych , którzy jednak pokonują świat , mają najlepszego chłopaka w całej szkole. Tego typu cukrowym anime , mówię stanowcze NIE! Kuroki na tle innych postaci jest inna. Autor po mimo wszystko przedstawia jej wady i zalety.\nTo anime jest inne pokazuje dokładnie realia zamkniętych w sobie osób po mimo ,że momentami jest przerysowane. Wbrew pozorom duzo jest ludzi podobnych do głównej bohaterki. Cichych , bojących się odezwać do kogoś , w taki sposób aby się nie ośmieszyć.\nAnime jest w bardzo dużej części kierowy według mnie do osób podobnych do Kuroki. Jeżeli ,ktoś szuka w tej opowieści jakieś wydumanej historii typu : Ona niezauważalna ale pojawia się książę z bajki , o którym marzą wszystkie dziewczyny w szkole z pewnością się zawiedzie.\nJednakowoż sama do końca miałam złudne nadzieję , że bohaterka zaprzyjaźni się z jakaś dobrą duszyczką a może nawet i jakimś chłopakiem. Ale nie łudźmy się w normalnym życiu bardzo rzadko się to zdarza.\nFluffybutt\t24.09.2013 11:44\nJak to mówi stare przysłowie, jeden lubi ogórki, drugi ogrodnika córki. Jedni lubią anime o głębokim przesłaniu, drudzy haremy z głupiutkimi bohaterkami a niektórzy Watamote które jest… cóż, Watamote!\nJako jedna z osób, która często przebywa na pewnej stronie, której nazwy nie warto wspominać, byłem świadkiem narodzin popularności w zachodnim świecie mangi o „przygodach”. Nie muszę chyba wspominać, że informacja o produkcji anime wywołała euforię (a może histerię) która również udzieliła się i mi. I jaki mamy efekt? Bez mała mogę odpowiedzieć że idealny.\nWatamote jest przedstawicielem, a raczej perełką, dość specyficznego poczucia humoru, gdzie główna (anty)bohaterka, jak to mawia dzisiejsza młodzież, rozwala system. Powtarzające się klęski i wpadki Tomoko oraz luźno, bądź wcale, powiązane ze sobą odcinki mają wzbudzać zarówno śmiech jak i refleksje. Dlaczego to drugie? Ponieważ Watamote zdobyło swoją popularność (sic) dlatego, że główna bohaterka swoim zachowaniem i perypetiami ma przypominać nas – przeciętnych, wydawałoby się normalnych ludzi. I z bólem serca przyznaję, określenie „sometimes it hits too close to home” pasuje do tej serii idealne.\nWielu ludzi sarka na taki rodzaj anime i kręci nosem oczekując jakiegoś rozwinięcia fabuły, wątku miłosnego albo po prostu happy endu. Te osoby rozczaruję już teraz – Watamote nie otrzyma żadnego z powyższych i chwała autorom za to. To ich brak i wyjątkowość bohaterki tworzy ten śmnieszno‑ale‑równocześnie‑przerażający mix. Nota bene – w rodzimej Japonii Watamote nie jest zbyt lubiane z dość śmiesznej przyczyny – Tomoko jest kompletnym zaprzeczeniem słodkiego typu anime, w który lubią tak uciekać, po prostu za bardzo przypomina o ich szarym życiu.\nJestem dość wybrednym klientem, jeżeli chodzi o anime i tylko kilka tytułów nie budzi u mnie znudzenia i przesycenia. Okrojonych tematów, schematów i jeszcze bardziej oklepanych postaci mógłbym wyliczać do końca dnia, albo i dłużej. Watamote jest pozycją, która na zawsze zagości u mnie na półce „najlepsze z najlepszych” i uważam, że grzechem jest nie znać tej serii. Polecam!\nNemezis\t6.09.2013 19:59\nZawiodłam się tak bardzo, że to aż boli.\nNa początku zapowiadało się dość dobrze. Spodziewałam się… Nie, sama nie wiem do końca czego się spodziewałam, może jakiejś opowiastki o nabieraniu pewności siebie, akceptowaniu swojej osoby, zdobywaniu przyjaciół czy coś takiego, w komediowej oprawie. Miało być, nie wyszło. Skończyło się… Właśnie, na czym?\nJak już mówiłam, przez pierwsze odcinki zapowiadało się dość dobrze, choć nie wybitnie. Ot, zwykła komedia. Gdzieś przy trzecim odcinku straciłam nadzieję, na jakiś rozwój bohaterki w jasną stronę mocy, ale jako zlepek żartów seria też nie wypadała źle. Było parę momentów, kiedy dało się pośmiać, czasem też czułam głębokie zażenowanie zachowaniem heroiny, która była tak przerysowana, że aż straszna, ale nie czułam głębokiej chęci kliknięcia czerwonego krzyżyka w prawym górnym rogu przeglądarki.\nAle im dalej w las tym było gorzej. Coraz mniej śmieszących żartów, coraz więcej wzbudzających litość i zażenowanie pseudofajnych żartów. Bohaterka była stopniowo coraz bardziej przerysowana i żałosna, aż w końcu zaczęła irytować mnie bardziej niż Orihime z Bleach, co jest nie lada wyczynem. Te mniej niż pół godziny tygodniowo od jakiegoś czasu są dla mnie torturą. Kończy się na tym, że siedzę jak na szpilkach myśląc sobie „Jakie to głupie… I to niby ma być śmieszne?” i sprawdzając ile czasu zostało jeszcze do końca. Boli? Boli, zwłaszcza, że seria miała potencjał wśród sezonowej papki.\nNie wiem, czy dam radę skończyć tę serię, ale to jeszcze tylko kilka odcinków… Może dam radę.\nChudy\t30.08.2013 22:54\nUwielbiam oglądać to anime :D jak dotąd w ogóle nie zatrzymywałem ,jedynie cofałem ,żeby zobaczyć jeszcze raz niektóre sytuacje :D\nAkaruisama\t30.08.2013 21:45\nAnime oparte na dosyć ciekawym pomyśle. Rozumiem główną bohaterkę, bo sama jestem nieśmiała i chociaż nigdy nie marzyłam o byciu „licealną rurą”, często chcę być bardziej śmiała i otwarta. Mam tylko nadzieję, że seria się rozwinie, a bohaterka pozna wreszcie ciekawych ludzi i bedzie miała przyjaciół, jak normalna dziewczyna, a nie naczelna szkolna piękność, o czym chyba marzy.\nDomi-kun\t1.09.2013 17:44\nJeśli naprawdę masz nadzieje na happy end albo, co gorsza, poczułaś sympatie do bohaterki to radze Ci, przestań to oglądać bo pewnie się zawiedziesz.\nMarta001\t29.08.2013 20:58\nNieważne ile opinii usłyszę na temat tej serii, ja będę trzymała się zdania, że opowiedziana historia bawi mnie i śmieszy – czasami do łez!\nSaito\t23.08.2013 23:57\nJuż dawno mnie tak anime nie irytowało, za każdym razem kiedy główna bohaterka coś próbuje zrobić tylko modle się żeby jej się udało, żeby tylko pojawił się jakiś przyjaciel…alee niee…AAAA!! Zanim dotrwam do ostatniego odcinka wyłysieje od wyrywania sobie włosów podczas oglądania serii.\nSeria zasługuje na 7/10 pkt nie mniej nie więcej.\nviah\t18.08.2013 19:46\nUwielbiam anime komediowe, które skupiają się rozbawieniu i przekazaniu mu dobrej rozrywki, ale Watamote jest… bardzo średnie. Sam pomysł wydaje się być w porządku. Chociaż temat otaku był już poruszany tak tutaj mamy dodatkowo dziewczynę, która nie radzi sobie w kontaktach między ludzkich. Sam miałem do czynienia z takim czymś i muszę powiedzieć, że pomimo przyzwoitego początku Watamote nie trzyma poziomu, a sama bohaterka jest idiotką. Taka jakby parodia Oreimo tylko mało smaczna. Niektóre żarty jak i nawiązania do innych produkcji naprawdę potrafią mnie rozbawić, ale czasem potrafią wyjechać z takim czymś, że jedyne co pozostaje to konsternacja.\nIndridCold\t24.07.2013 19:58\nKolejny sezon – kolejna fala loli, kawaii serii i w ogóle cukier;/ dla odbiorców w wieku poniżej 10 lat albo pedofilów. A tu coś innego:) Super opening, grafika niekiedy horrorystyczna, a bohaterka bardzo moe. Podczas oglądania intensywne myślenie niewskazane:)\nA tak na poważnie to bardzo mi się podoba ta seria:))))\nUważam, że jedna z najciekawszych tego sezonu.\nMikels\t24.07.2013 11:53\nDlaczego główna bohaterka jest tak potwornie irytująca?\nPytanie do osób, które czytają mangę. Czy z biegiem czasu ona się zmienia, czy mogę śmiało serie porzucić? Bo niezbyt śmieszna jest ta 'komedia'.\nZostało mi jeszcze kilka serii do sprawdzenia, ale na obecną chwilę sezon letni mogę określić jako beznadziejny.\nTak bardzo lubię mięso\t24.07.2013 14:14\nManga składa się tylko z gagów, na dodatek wszystkie żarty opierają si na nieudolności głównej bohaterki. Nie przewiduję jakiegokolwiek przełomu w mandze. To tak jak oczekiwać po np. K‑Onie! śmierci Yui. Niewykonalne.\nSerię możesz sobie spokojnie odpuścić.\nJPP\t24.07.2013 05:56\nŚwietna i dość oryginalna komedia. Polecam!