Tu strażacka syrena wyje częściej. W nagrodę - Jedynka - polskieradio.pl\nTu strażacka syrena wyje częściej. W nagrodę\nOstatnia aktualizacja: 28.07.2014 15:46\nDlaczego w dobie techniki syreny alarmowej nie można zastąpić inną formą powiadamiania, np SMS-em lub telefonem? Ta pierwsza bowiem często wyrywa ze snu mieszkańców pewnej mazurskiej miejscowości.\nTu strażacka syrena wyje częściej. W nagrodę (Wszystko, co chciałbyś wiedzieć.../Jedynka)\nWóz OSP Spytkowo Foto: www.ospspytkowo.pl\nDo redaktora Janusza Weissa napisał słuchacz radiowej Jedynki, który od wielu lat wakacje spędza w podgiżyckim Spytkowie. Autor listu docenia działalność tamtejszej jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej dziwi się jednak, że z biegiem czasu nie zmienia się forma wzywania strażaków na akcję, co oszczędziłoby wyrywania ze snu mieszkańców. "Od co najmniej 1975 roku sygnałem przywoławczym jest syrena alarmowa. Niezależnie od pory dnia i nocy, świątek, piątek czy niedziela syrena wyje trzykrotnie" - pisze i zastanawia się czy prawo reguluje tę kwestię.\nMarek Cudny, komendant OSP w Spytkowie wyjaśnia, że powiadamianie telefoniczne i SMS-owe nie pozwoliłoby dopełnić wymogu czasowego, jaki obowiązuje strażaków w trakcie akcji. - Od chwili zawycia syreny mamy 5 minut na wyjazd, zebrać się w tym czasie musi przynajmniej jedna obsada, czyli 6 lub 9 osób, zależnie od pojazdu - wyjaśnił.\nJak się jednak okazało, zgłoszenia o pożarach i innych wypadkach wymagających interwencji SP, trafiają najpierw do siedziby powiatu, czyli Giżycka i to tamtejsi strażacy uruchamiają syrenę w Spytkowie. - Syrena niesamowicie przyspiesza wyjazd jednostki OSP do zdarzenia - potwierdza z-ca Komendanta Powiatowego Państwowej Straży Pożarnej w Giżycku bryg. mgr inż. Jerzy Dukiel.\nW rozmowie z Januszem Weissem strażak dodaje, że nie zawsze w Spytkowie syrena wyła tak często, jak dziś. - Ta jednostka nabrała doświadczenia i dziś jest jedną z najlepszych w województwie warmińsko-mazurskim. Mamy do niej zaufanie i często ją dysponujemy - wyjaśnił.\nBryg. Dukiel zadeklarował jednak, że strażacy podejmą starania o zmniejszenie intensywności dźwięku syreny w Spytkowie.\nCzy członkowie OSP otrzymują jakieś wynagrodzenie? Zapraszamy do wysłuchania całej rozmowy!\nZobacz więcej na temat: akcja ratunkowa Janusz Weiss pożar straż pożarna\nHałaśliwy Stadion Narodowy utrapieniem dla mieszkańców stolicy\nOstatnia aktualizacja: 17.07.2014 17:15\nOd czasu do czasu odbywają się na Stadionie Narodowym w Warszawie bardzo głośne koncerty, które w promieniu dwóch kilometrów zakłócają sen mieszkańcom stolicy. Czy łamanie w ten sposób ciszy nocnej jest zgodne z prawem? Odpowiedzi na to pytanie szukał red. Janusz Weiss.\n09'51 Dokuczliwy hałas ze Stadionu Narodowego (Wszystko, co chciałbyś wiedzieć.../Jedynka)\nJerzy Gierszewski, rzecznik prasowy Pragi Południe, gdzie położony jest obiekt, tłumaczył, że jako dzielnica niewiele są w stanie zrobić, poza złożeniem skargi. - Obiektem zarządza ktoś inny. My możemy wyrazić własne zdanie i jesteśmy przeciwko zakłócaniu ciszy nocnej - podkreślił Gierszewski.\nMikołaj Piotrowski, rzecznik prasowy Stadionu Narodowego, mówił z kolei, że organizatorzy koncertów na Stadionie Narodowym zawsze mają wszelkie pozwolenia odnośnie wszystkich aspektów dotyczących wydarzenia.\n- Na 365 dni działania stadionu tylko 4 są dniami koncertowymi. Pozostałe nie są tak dotkliwe dla naszych sąsiadów. Jestem świadomy tego, że ostatnie wydarzenie muzyczne mogło być dotkliwe, dlatego przeprosiliśmy mieszkańców Pragi Południe za to, że było głośno. Staramy się starannie budować naszą ofertę i w tym roku na kilka koncertów się nie zgodziliśmy - wyjaśnił Piotrowski.\nZezwolenia na koncerty wydają odpowiednie organy miasta, a - jak mówił Piotrowski - na czas koncertów dach Stadionu Narodowego zawsze jest zamknięty.\n- Nie ma mowy o tym, żeby prawo było łamane. Mamy przepisy, które jednoznacznie wskazują jakie dopuszczalne normy hałasu obowiązują w dzień i w nocy. Wszyscy, którzy organizują imprezy masowe w Warszawie muszą się do tego dostosować. Jeśli te reguły są łamane, podejmujemy stosowne interwencje - zaznaczył Bartosz Milczarczyk, rzecznik Urzędu m.st. Warszawy. - Już jesteśmy po rozmowach ze stadionem i na pewno podczas najbliższych imprez w tym miejscu będziemy po prostu robili badanie hałasu - dodał.\nZobacz więcej na temat: hałas koncert koncerty MUZYKA Stadion Narodowy Warszawa\n09'11 Zapomniany polski kosmonauta płk. Zenon Jankowski (Wszystko, co chciałbyś wiedzieć i nie boisz się zapytać/Jedynka)\nSprzedaż własnych nalewek. "Do dziś kontroluje mnie 7 ministrów"\nOstatnia aktualizacja: 24.07.2014 16:45\nCzy w Polsce można legalnie sprzedawać nalewki własnej produkcji? Jak się okazuje nie jest to proste, ale możliwe. Jakie warunki należy spełnić próbował ustalić Janusz Weiss.\n09'13 Sprzedaż własnych nalewek. "Do dziś kontroluje mnie 7 ministrów" (Wszystko, co chciałbyś wiedzieć.../Jedynka)\nIzabella Byszewska, prezes Polskiej Izby Produktu Regionalnego i Lokalnego przyznaje, że procedura legalizacji jest bardzo długa, a wytwórca musi mieć działalność zarejestrowaną przez ministra rolnictwa. Na kolejnym etapie produkcja nalewek podlega wielu kontrolom. - Znam kilku legalnych nalewkarzy, a więc jest to możliwe. Pierwszy z nich, Karol Majewski w 2004 roku przeszedł drogę przez mękę, ale obecnie jest już łatwiej zarejestrować taką działalność - powiedziała w audycji "Wszystko, co chciałbyś wiedzieć i nie boisz się zapytać". Dodała, że zarejestrowanie produktu jako regionalnego może tylko pomoc w ochronie nazwy, ale nie ułatwi sprzedaży nalewki.\nKarol Majewski potwierdza, że procedury dotyczące produkcji i sprzedaży nalewek są niebywale skomplikowane. Bez zarejestrowania takiej działalności nie można sprzedawać wyrobów ani w restauracjach, ani nawet prowadząc agroturystykę.\nDziałalność rodzinnej firmy Majewskiego do dziś kontroluje siedmiu ministrów. Co powiedział prezydent Bronisław Komorowski, gdy o tym usłyszał? Zapraszamy do wysłuchania całej audycji.\nZobacz więcej na temat: alkohol Janusz Weiss sprzedaż


Uszczelnienia przepustów dla systemów dystrybucji energii elektrycznej | Roxtec Polska\nUszczelnienia przepustów dla systemów dystrybucji energii elektrycznej\nZadbaj o suchość wyposażenia\nWybierz uszczelnienia Roxtec przy budowie sieci i podstacji. Dzięki znakomitym własnościom przytrzymywania zabezpieczają kable, kanały i rury przed skutkami ruchów podłoża. Zapobiegają przedostawaniu się wody i gryzoni oraz chronią sprzęt przed wilgocią, kurzem i ryzykiem wyładowań niezupełnych, przyczyniając się do poprawy bezpieczeństwa osób i niezawodności działania systemów.\nSzafy i obudowy Fundamenty Ściany i podłogi\nUszczelnienia wielokablowe Roxtec są lepsze niż dławnice kablowe. Możesz stosować mniejsze szafy, skrzynki połączeniowe i inne obudowy oraz oszczędzisz mnóstwo czasu poświęcanego dotąd na konfigurowanie dławnic.\nUszczelnienia kabli i rur Roxtec bardzo dobrze się sprawdzają w podziemnych ścianach i podłogach budynków, kontenerach technicznych i różnego rodzaju budkach. Pozwolą uniknąć problemów z wodą, wilgocią i szkodnikami w strefie fundamentowej budynku.\nRozwiązania uszczelniające Roxtec są idealne w sytuacjach, gdy trzeba przeprowadzić dużą liczbę kabli różnego typu przez jakąkolwiek ścianę, a konstrukcja musi spełniać określone normy bezpieczeństwa. Oszczędzisz miejsce, uprościsz konstrukcję i przyspieszysz montaż.\nRozwiązania w zakresie zgodności elektromagnetycznej zapewniające skuteczną ochronę przed zakłóceniami/impulsami elektromagnetycznymi


Dobre meble specjalnie dla ciebie!! - Mia Organic\nHome » Rynek » Meble » Dobre meble specjalnie dla ciebie!!\nDodane: 2016-09-14 :: Kategoria: Rynek / Meble\nDobry sklep meblarski zapewni doskonałe meble, które zadowolą każdego z klientów. U nas będziesz mógł wybrać nie tylko funkcjonalne i nowoczesne meble do salonu, lecz także dostaniesz je po bardzo niskiej cenie. Mamy w ofercie tanie szafki, półki, szafy ubraniowe, komody, narożniki i inne elementy umeblowania. Znajdziesz tutaj zarówno stylowe meble do salonu, a jeśli szukasz odpowiednich biurek do swojej firmy, to również będziemy mogli ci pomóc. Stale współpracujemy z licznymi producentami z całego świata, którzy dostarczają nam ciekawe produkty z wielu materiałów. Wolisz standardowe drewniane meble, czy nowoczesne plastikowe szafy? Oba produkty znajdziesz wchodząc na stronę naszego serwisu. Tylko tutaj kupisz tanie szafki na książki i pamiątki!\nOd dawna marzymy o czymś takim jak jaccuzi ogrodowe. Zdajemy sobie sprawę, że będzie to pewien wydatek i potrzeba na nie miejsca, ale naprawdę uważamy, że warto. Przecież na lato będzie jak znalazł, a my przy okazji wspaniale codziennie będziemy w nim wypoczywać i zapomnimy o wszelkich problemach w ciągu ...


UFC 266: Robbie Lawler skończył Nicka Diaza w 3. rundzie. Mocna walka weteranów! [WIDEO] - MMA PLUFC 266: Robbie Lawler skończył Nicka Diaza w 3. rundzie. Mocna walka weteranów! [WIDEO]\nMMA PLUFCUFC 266: Robbie Lawler skończył Nicka Diaza w 3. rundzie. Mocna walka weteranów! [WIDEO]\nUFC 266: Robbie Lawler skończył Nicka Diaza w 3. rundzie. Mocna walka weteranów! [WIDEO]\nRobbie Lawler (29-15, 1 N/C) pokonał przed czasem Nicka Diaza (26-10, 2 N/C) podczas gali UFC 266.\nNa samym początku Diaz próbował obrotowego kopnięcia, ale przestrzelił. Lawler ruszył do ataku i zaczął zasypywać starszego ze słynnych braci ciosami. Były mistrz kategorii półśredniej szedł do przodu. Diaz jednak z czasem zaczął odpowiadać długimi ciosami. Lawler trafił mocnym ciosem, potem był też podbródkowy. Mimo wszystko kolejne ciosy Diaza dochodziły do celu. Stocktończyk obijał też żebra przeciwnika. Wymiana ciosów z obu stron.\nSe desató el infierno! 🔥🔥🔥 #UFC266 pic.twitter.com/o18uliG7fc\nLawler szybko ruszył do przodu. Starał się zamknąć przeciwnika na siatce. Diaz odpowiedział kilkoma ciosami. “Ruthless’ trafił jednak mocno na wątrobę. Diaz wciąż jednak prezentował się dobrze. Były mistrz Strikeforce i WEC choć walczył “ze wstecznego” to sporo trafiał. Lawler natomiast kilka razy obił okolice wątrobę. Szedł do przodu i trafiał też w głowę. Inicjatywa należała do niego co podkreślił mocną końcówką.\nDiaz zaczął trzecią rundę od kilku dobrych ciosów. Szybko dał się jednak ponownie zepchnąć na siatkę. Wracający po 6 latach zawodnik przyklęknął a po kilku przyjętych ciosach się położył. Po chwili okazalo się, że Diaz\nAsí la soñaron??? 😱 #UFC266 pic.twitter.com/zdxoXIyseO\n— Takedown Defense (@ChillemThreebo) September 26, 2021\nBył to rewanż za pojedynek sprzed 17 lat. Podczas gali UFC 47 w kwietniu 2004 roku Diaz wygrał przez nokaut w drugiej rundzie. Lawler pomścił więc tamtą porażkę


Pierwsze wrażenia – American Horror Story: Apocalypse - Konglomerat podcastowy\nPo totalnym rozczarowaniu, jakim okazał się dla Jerry’ego „Cult”, czyli poprzedni sezon „American Horror Story”, jego chęci na sięgniecie po „Apocalypse” były minimalne. Ale sami wiecie, jak to jest, po ośmiu latach z serialem zaczynamy czasem cierpieć na syndrom sztokholmski, dlatego też Jerry obejrzał dwa pierwsze odcinki nowego sezonu, który zapowiadany był jako crossover z wątkami z „Murder House” oraz „Coven”. Jaki poziom prezentuje otwarcie? Co zirytowało naszego naczelnego marudę? Jak wypada „Apokalipsa” w zestawieniu z wcześniejszymi sezonami? I w końcu: czy warto sięgnąć po tę produkcję? Posłuchajcie!\n← Copernicon 2018\n29 sierpnia 2015 Szymon Cieśliński 0


2022 Luty | wazny popularny informator\nCzy istnieje szansa by ocalić własny świezy telefon przed zniszczeniem\nCzy możliwe jest zabezpieczyć swój nowy telefon przed uszkodzeniem powstałym np. poprzez upadek na podłogę? Zabezpieczenie sprzętu jest wręcz koniecznością jeżeli chcemy wydłużyć jego żywotność. By nie obawiać się uszkodzeń warto zainwestować w dodatki, jakie są w stanie uchronić czy też zminimalizować uszkodzenia telefonu. Kluczowymi akcesoriami, które uratują przed uszkodzeniami z upadku jest szkło hartowane przyklejane na wyświetlacz oraz etui.\nSzkło hartowane ochroni ekran przed rozbiciem, które zazwyczaj wiąże się z kosztowną wymianą, a także rysami powstałymi podczas codziennego użytkowania. Cechują się one doskonałą przejrzystością, dzięki czemu przylepienie ich na ekran naszego telefonu w niczym nam nie przeszkadza. By ochronić aparat w telefonie należałoby zakupić szkło hartowane bądź aluminiową ramkę. Na rynku mamy dodatkowo bardzo szeroki wybór etui. Nie tylko pod względem kolorystycznym ale również z mareriałów jaki został wyprodukowany. Dostępnych jest wiele wzorów lub kolorów dzięki czemu spersonalizujemy wygląd swojego telefonu.\nWarto także używać nici dentystycznej, dzięki której usuniemy resztki pożywienia z przestrzeni międzyzębowych. By ograniczyć powstawanie próchnicy zalecane jest ograniczenie spożywania cukrów, przede wszystkim sacharozy i maltozy. Kwasy produkowane przez bakterie rozkładające cukry uszkadzają szkliwo powodując powstawanie próchnicy. Raz na rok powinniśmy również udać się do dentysty w celu usunięcia kamienia nazębnego. Odkładanie się kamienia nazębnego to normalny proces,a do jego powstawania przyczyniają się resztki pożywienia, bakterie oraz substancje zawarte w ślinie.\nProwadzenie własnej działalności gospodarczej – konieczność nie tylko wiedzy,ale…\nProwadzenie własnej działalności gospodarczej wymaga nie tylko wiedzy, doświadczenia lub profesji. Ważne jest zaangażowanie, terminowość, dobry kontakt z klientem lub znajomość przepisów podatkowych. Każda firma lub płatnik zobligowany jest do rozliczenia się z urzędem skarbowym czy zakładem ubezpieczeń społecznych. Można robić to we własnym zakresie, jednak oprócz czasu jaki musimy poświęcić na dokonanie poprawnych obliczeń dochodzi znajomość przepisów.\nNa nieszczęście nie każdy z nas jest w stanie kompletnie zaznajomić się z ciągle zmieniającymi się przepisami lub też nie zawsze ma czas na doszkolenie. Jest to również duże ryzyko popełnienia błędu i odpowiedzialność gdy przyjdzie nam błędy naprawić. Dużym uproszczeniem jest rozliczanie się za pomocą biura księgowego. Jest to dodatkowo oszczędność czasu, jaki możemy przeznaczyć na wypoczynek lub dodatkową pracę. Fachowe biuro rachunkowe zapewnia kompleksową obsługę, doradztwo księgowe i podatkowe. Zamysłem biura jest profesjonalna oraz efektywna obsługa księgowa i świadczenie najwyższej jakości usług księgowych.\nNowoczesne meble z unikalnym designem pełnią nie tylko funkcje użytkową ale same w sobie są ozdobą pomieszczenia. Meble wyrabiane z pasją, są w pełni komfortowe, funkcjonalne oraz ładne. Nadają wnętrzu wyjątkowego wyglądu oraz rewelacyjnie sprawdzają się niemal w każdym wnętrzu. Mogą stanowić doskonały dodatek do sporego jak i małego salonu. Dzięki nim nasz salon czy sypialnia będzie przepiękny oraz wygodny. Jeżeli lubimy się wyróżniać będzie to także doskonały wybór.\nZamawiając meble zarówno do salonu, jadalni lub sypialni warto dodatkowo zwrócić uwagę z jakich materiałów są one produkowane. Jeśli zastanawiamy się nad wyborem surowca z jakiego chcieli byśmy by były nasze meble warto postawić na meble w całości wykonane z litego drewna. Będą trwałe, odporne na uszkodzenia i posłużą nam dłużej. Drewno jest również naturalne i ma również właściwości antystatyczne, nie przyciąga zbyt wiele kurzu, dlatego poleca się je przede wszystkim alergikom. Imponujące połączenie stanowi również drewno oraz stal malowana proszkowo.\nBudując dom, a nawet jeszcze przed rozpoczęciem pierwszych prac często zastanawiamy się nad jego wyglądem oraz efektem końcowym wszystkich prac.Spora część osób korzysta z pomocy architekta, jaki projektuje im wnętrze w konkretnym stylu, kolorystyce oraz budżecie. Jest to niewątpliwie ogromna pomoc przede wszystkim dla osób które nie mają czasu, ochoty albo umiejętności w aranżacji wnętrz. Nasz dom będzie nie tylko śliczny ale także funkcjonalny i przestronny. Sporą uwagę należałoby także zwrócić w czasie wyboru materiałów z jakich chcemy wykończyć wnętrze. Na rynku jest bardzo dużo możliwości choćby biorąc pod uwagę samą posadzkę. Do nowego domu, mieszkania lub urządzając wnętrze na nowo zdołamy użyć: płytek, paneli, deski, betonu, lastryko. Wybierając któregokolwiek z materiałów warto wcześniej dowiedzieć się o sposób pielęgnacji lub odnowy. Podczas normalnego użytkowania każdy materiał ulega zniszczeniu, ale nie każdy nadaje się do odbudowy.\nStawiając dom, nutrujemy się nad jego designem oraz skutkiem finalnym prac.\nBudując dom, a nawet jeszcze przed rozpoczęciem pierwszych prac często zastanawiamy się nad jego wyglądem i efektem końcowym wszystkich prac.Spora część osób korzysta z pomocy architekta, jaki planuje im wnętrze w konkretnym stylu, kolorystyce oraz budżecie. Jest to niewątpliwie ogromna pomoc przede wszystkim dla osób jakie nie mają czasu, ochoty lub umiejętności w aranżacji wnętrz. Nasz dom będzie nie tylko ładny ale dodatkowo funkcjonalny i przestronny. Sporą uwagę należałoby również zwrócić w czasie wyboru materiałów z jakich pragniemy wykończyć wnętrze. Na rynku jest bardzo dużo możliwości choćby biorąc pod uwagę samą podłogę. Do nowego domu, mieszkania lub urządzając wnętrze na nowo zdołamy użyć: płytek, paneli, deski, betonu, lastryko. Wybierając któregokolwiek z materiałów powinno się wcześniej dowiedzieć się o sposób konserwacji lub renowacji. W czasie normalnego użytkowania każdy materiał ulega zniszczeniu, ale nie każdy nadaje się do renowacji.


Projekt DiSCwise - Instytut Logistyki i Magazynowania\nUtworzono: niedziela, 26, sierpień 2012 13:51\nCelem projektu DiSCwise jest harmonizacja przebiegu procesów biznesowych oraz standardów wymiany informacji podczas planowania przewozów przy optymalnym wykorzystaniu jednej lub kilku gałęzi transportu.\nDziałalność transportowa oraz logistyczna charakteryzuje się ogromną złożonością, rozpoczynając od dużej ilości przedsiębiorstw świadczących różne usługi związane z przewozem, przedsiębiorstw mających ładunki, ale także i procesów, dokumentów oraz przepisów. Obecnie pewne działania standaryzujące podejmowane są w ramach konkretnych obszarów tematycznych. Niestety równolegle prowadzonych jest szereg prac przez różne organizacje (np. UN/CFACT, UBL, GS1). W związku z tym nie istnieje (i zapewne nie powstanie, ze względu na różnorodność rynku) jeden standard wykorzystywany przez przedsiębiorstwa. Niemniej w oparciu o istniejące rozwiązania można dokonać harmonizacji procesów biznesowych i opracować interfejs wspomagający wymianę informacji, pomiędzy różnymi standardami, w organizacji procesów logistycznych. To właśnie jest główna idea i cel realizacji projektu DiSCwise.\nProjekt adresowany jest do przedsiębiorstw stanowiących ogniwa łańcuchów dostaw, zatem zarówno do firm będących właścicielami ładunków, jak i dostawców usług transportowych\ni logistycznych. Integracja działań związanych z organizacją przewozów ma na celu wypracowanie czytelnych rozwiązań, które:\ndoprowadzą do powstania wydajnych łańcuchów dostaw skupiających małe i średnie firmy\ni umożliwiających realizacje połączeń door-to-door przy zachowaniu kosztów na akceptowalnym poziomie,\nzwiększą skuteczność funkcjonowania dotychczasowych łańcuchów dostaw poprzez dostarczenie zaawansowanych technik zarządzania realizacją usług przewozowych,\nuwzględnią koncepcję zrównoważonego rozwoju poprzez uwzględnienie aspektów ekonomicznych, środowiskowych i społecznych,\nzharmonizują dostępne i wykorzystywane standardy elektronicznej wymiany danych\nw organizacji procesów logistycznych.\nZapewnienie efektywnej integracji małych i średnich przedsiębiorstw w wydajne łańcuchy dostaw wymaga spełnienia trzech podstawowych warunków:\nUsługi przewozowe oferowane przez dostawców usług transportowych muszą być czytelne\ni łatwe do połączenia z innymi w celu formowania kompletnych połączeń door-to-door.\nNawiązywanie interakcji pomiędzy partnerami w łańcuchach dostaw musi być realizowane na bazie przejrzystych zasad i przy zapewnieniu kosztów na akceptowalnym poziomie\nJednostki, które już przyjęły/wypracowały standardy elektronicznej wymiany informacji w organizacji procesów logistycznych (UN/CEFAT, UBL) nie powinny być obligowane do wprowadzania zmian, w szczególności bez porozumienia z innymi organizacjami oraz bez przekazania stosownych danych do Komisji Europejskiej.\nProjekt DiSCwise bazuje na wynikach projektu Freightwise finansowanego przez Komisję Europejską, który stworzył podstawy dla wymiany informacji między zainteresowanymi partnerami w sektorze transportu.\nProjekt DiSCwise w swych założeniach wykorzystuje dwa sposoby optymalizacji współpracy pomiędzy partnerami w łańcuchach dostaw:\nDla jednostek, które obecnie nie korzystają z informatycznych technologii umożliwiających wymianę danych, w ramach projektu DiSCwise zaproponowane zostaną dwie aplikacje: Aplikacja Użytkownika oraz Aplikacja Dostawcy. Wykorzystanie wspomnianych aplikacji wymaga jedynie zapewnienia dostępu do Internetu, gdyż mogą one być osiągalne za pomocą przeglądarki internetowej,\nDla jednostek, które obecnie wykorzystują narzędzia informatyczne umożliwiające wymianę danych, w ramach projektu DiSCwise zaproponowane zostaną rozwiązania zapewniające komunikację stosowanych systemów z innymi aplikacjami.\nNarzędzia oraz systemy wykorzystywane w projekcie DiSCwise bazują na idei integracji z innymi aplikacjami informatycznymi, a nie na zasadzie ich zastępowania.\nKorzyści wynikające z realizacji i wdrożenia wyników projektu DiSCwise zostały podzielone na użytkowników (odbiorców) oraz dostawców usług transportowych i logistycznych. W ramach projektu DiSCwise zaproponowana zostanie metoda elektronicznego planowania oraz realizowania usług transportowych i logistycznych.\nAplikacja Użytkownika wykorzystana może być do następujących czynności:\nSprawdzenia dostępności produktów oraz usług transportowo – logistycznych.\nIdeę tej funkcjonalności przedstawiono w prostym przykładzie na Rysunku 1, gdzie ładunek jest przewożony z Prerov w Czechach do Hamburga. Na Rysunku 1 na mapie zobrazowano dwie alternatywne możliwości transportu: jedna z użyciem jedynie transportu samochodowego oraz druga wykorzystująca połączenie transportu samochodowego oraz śródlądowego. Dla takiej sytuacji możliwe jest przedstawienie wizualizacji alternatywnych łańcuchów transportowych zawierającej informację na temat czasu, ładunku oraz innych istotnych cech usługi transportowej.\nOptymalizacji planowania zaopatrzenia i działań logistycznych – w oparciu o dostępność produktów i usług transportowo – logistycznych przedstawione zostaną wybrane, alternatywy dla organizacji przewozów. Użytkownik będzie mógł wybrać rozwiązanie, które będzie najodpowiedniejsze z punktu widzenia założonych kryteriów optymalizacji, tj. w zależności od tego czy priorytetem jest czas, koszt czy też środowisko naturalne.\nWdrożenia i monitorowania wybranych rozwiązań – wybrane rozwiązanie dla organizacji przewozów będzie zastosowane, a realizacja wybranego wariantu przewozu będzie na bieżąco monitorowana, tak by zapewnić niezawodność dostaw lub w odpowiednim czasie wykryć odchylenia.\nDiSCwise oferuje możliwość zamieszczania informacji o dostępności produktów oraz usług transportowo-logistycznych w Internecie, a także umożliwia dostawcom i usługodawcom prowadzenia negocjacji z klientami drogą elektroniczną.\nAplikacja Dostawcy wykorzystana może być do:\nPrezentacji dostępnych produktów oraz usług transportowo-logistycznych dla potencjalnych klientów w ujednoliconym, standardowym formacie. Efektem wykorzystania tej funkcjonalności aplikacji jest zwiększenie przejrzystości prezentowania produktów i usług transportowych, zwiększenie ich dostępności oraz umożliwienie tworzenia łańcuchów transportowych.\nProwadzenia negocjacji z klientami drogą elektroniczną umożliwiając efektywne ustalanie terminów oraz innych warunków realizacji usług transportowych. Negocjacje tego typu mogą być prowadzone zarówno dla pojedynczych porozumień (przypadków) jak również\nw oparciu o długoterminowe umowy współpracy pomiędzy klientami i dostawcami usług transportowych.\nTworzenia raportów dla klientów o bieżącym stanie transportu, miejscu towarów i jednostek ładunkowych, co w sposób wiarygodny i efektywny pozwoli osiągnąć przejrzystość procesu realizacji usług transportowych.


Cegła klinkierowa Wszystko na temat: cegła klinkierowa | Tuznajdziesz\ntuznajdziesz.pl Tagi: cegła klinkierowa\nPodobne wyszukiwania: klinkierowa cegłacegła klinkierowa rysunek CADcegła klinkierowa Robencegła klinkierowa Roben NFcegła klinkierowa cenacegła klinkierowa wymiary\nProdukty cegła klinkierowa (4)\nCegła ceramiczna VANDERSANDEN 40 Oud Maasland (wymiary cegły DF 210x100x65 mm) jest to cegła ręcznie formowana w przygaszonych odcieniach czerwieni, brązu i hebanu z białymi i żółtymi akcentami. Cegły ceramiczne Oud Maasland należą do ciepłej i osobliwej kolekcji Nostalgie, charakteryzującej się specjalnie postarzaną strukturą, która dodaje cegłom i płytkom autentyczności i sentymentalnego charakteru. Gama kolorów Nostalgie idealnie sprawdza się przy projektach mających imitować wiekowe i renowacjach starych obiektów. Produkt dostępny również w postaci płytek - zobacz więcej\nCegła ceramiczna VANDERSANDEN 29 Primula, rozmiar standardowy DF 210x100x65 mm, jest to cegła ręcznie formowana w odcieniu brązowopomarańczowym z brunatnymi akcentami. Cegły ceramiczne Primula należą do kolekcji Presence, odznaczającej się ciepłą, wesołą i niejednolitą kolorystyką. Pełne charakteru barwy, tworzące mieszkankę kolorów o różnej intensywności i tonacji, od jasnych po ciemne, stanowią ciekawą koncepcję na budynkach. Produkt dostępny również w postaci płytek - zobacz więcej\nRysunki CAD cegła klinkierowa (5)\nRysunek CAD -zakonczenie gąsiora ROBEN\nRysunek CAD -gąsior ROBEN trójnik\nRysunek CAD -gąsior ROBEN początkowy duży\nRysunek CAD -cegła klinkierowa pełna ROBEN NF\nRysunek CAD -cegła klinkierowa ROBEN NF\nPoradniki cegła klinkierowa (1)


Dzień Języków Obcych - Szkoła Podstawowa w Ustroniu Morskim\n> Kronika > 2019/2020 > Dzień Języków Obcych\nW piątek, 27 grudnia, odbył się w naszej szkole Dzień Języków Obcych.\nPodczas kiermaszu „Kuchnie Świata” możliwa była degustacja potraw przygotowanych przez każdą klasę – potraw typowych dla wylosowanego przez uczniów kraju.\nNa sali gimnastycznej odbył się pokaz strojów, pochodzących z różnych stron świata. Dodatkowo przeprowadzono krótki quiz z wiedzy o językach.\nNa korytarzach szkolnych wywieszono kody QR do zabawy QR Treasure Hunt. Gra dotyczy ciekawostek językowych. Zadaniem uczniów było zeskanowanie pytania i naniesienie odpowiedź na kartę. Za prawidłowo rozwiązaną zagadkę uczniowie otrzymają celującą ocenę z języka angielskiego.\nW ramach obchodów Dnia Języków Obcych zorganizowany został również konkurs pt. Zwiedzamy Świat - atrakcje stolic. Polega on na przygotowaniu przez uczniów w grupach, podczas jednej godziny zajęć z języka angielskiego i jednej z języka niemieckiego, plakatu na temat zabytków i atrakcji turystycznych znajdujących się w wylosowanej przez grupę stolicy. W przyszłym tygodniu zostanie zorganizowana wystawa oraz nastąpi wręczenie nagród za trzy najładniejsze prace.\nFundatorem nagród w konkursach zorganizowanych z okazji Dnia Języków Obcych jest Punkt Informacji Europejskiej Europe Direct Kołobrzeg.


Obrona Westerplatte to bitwa niewykorzystanych, przegranych szans | Dziennik Bałtycki\nrozm. Marcin Mindykowski 19 września 2012, 9:29\nPo kapitulacji Westerplatte Niemcy przejęli od polskich obrońców dużo nowoczesnej broni\n1 września ukazało się wznowienie komiksu "Westerplatte. Załoga śmierci", którego jest Pan współautorem. O jego pierwszym wydaniu było w 2004 roku głośno: komiks mocno eksponował tezę, że po niemieckim bombardowaniu 2 września - po którym major Henryk Sucharski miał przeżyć załamanie psychiczne - to kapitan Franciszek Dąbrowski faktycznie dowodził obroną Westerplatte.\nOwszem, mamy tu po raz pierwszy narysowany, a nie tylko opisany, konflikt między oficerami na Westerplatte. Ale komiks nie dotyczy tylko kwestii dowództwa. Przede wszystkim ma przypomnieć bohaterstwo obrońców Westerplatte, pamięci których jest dedykowany. Ale to prawda, że przygotowując jego pierwsze wydanie na setną rocznicę urodzin kpt. Dąbrowskiego, chcieliśmy oddać mu sprawiedliwość. Nie rozumiem zresztą, co w fakcie dowodzenia przez niego obroną jest sensacyjnego. Nie byłem pierwszy, który o tym pisał.\nWcześniej pojawiały się wątpliwości dotyczące dowodzenia, ale chyba w komiksie po raz pierwszy wybrzmiało to z taką, rewizyjną mocą.\nJuż w latach 50. w kronikach filmowych czy materiałach prasowych z uroczystości na Westerplatte - m.in. także w "Dzienniku Bałtyckim" - podpisywano Dąbrowskiego jako "dowódcę obrony Westerplatte". I nikt tego nie kwestionował i nie robił szumu na całą Polskę. Z kolei w latach 70. została wydana niskonakładowa praca Biura Politycznego Marynarki Wojennej o obronie Wybrzeża w 1939 roku, w której wprost napisano, że obroną Westerplatte dowodził Dąbrowski. Później pisali o tym m.in. Janusz Roszko i komandor dr Rafał Witkowski. Tę informację otwarcie podawał też prof. Paweł Wieczorkiewicz - i od tej pory nazwisko Dąbrowskiego pojawiało się w notkach encyklopedycznych, a przy Sucharskim dopisywano informacje o kontrowersjach przy dowodzeniu.\nW takim razie dlaczego w wielu relacjach Westerplatczyków obroną przez cały czas dowodzi Sucharski?\nKiedy w sierpniu 2009 roku na podpisaniu aktu erekcyjnego pod powstanie Społecznego Muzeum Wojskowej Składnicy Tranzytowej Westerplatte pojawił się jeden z obrońców Westerplatte, zmarły niedawno mjr Ignacy Skowron, dziennikarze od razu przytknęli mu mikrofony do ust i zaczęli pytać, czy dowodził nimi mjr Sucharski. "Oczywiście, że tak, od początku do 7 września" - padła odpowiedź, zresztą taka, jaką słyszeliśmy od lat. Ale kiedy ponownie chcieliśmy zorganizować spotkanie z mjr. Skowronem, powiedział nam: "Panowie, chętnie przyjdę, tylko niech mnie nikt znowu nie pyta o to, kto nami dowodził w '39. Bo ja złożyłem przysięgę pod koszarami 7 września, że nigdy nie powiem, jak było naprawdę". To byli ludzie przedwojenni, kierowali się przede wszystkim honorem i patriotyzmem. Nie mogli się raptem wycofać i powiedzieć, że Sucharski się załamał, a 2 września wywiesił białą flagę. Co innego mówili więc przed kamerami, a co innego wśród osób zaufanych.\nA badacze? Dlaczego wielu z nich pisało jednak o przywództwie Sucharskiego?\nW niektórych książkach o Westerplatte przytaczane są relacje, do oryginałów których - maszynopisów z odręcznymi poprawkami żołnierzy - dotarłem. Przekazał mi je Jacek Żebrowski, który od lat 70. przyjaźnił się z Westerplatczykami i niemieckimi żołnierzami z Kompanii Szturmowej. Prowadził z nimi ożywioną korespondencję i oni zostawili mu szczegółowe relacje, obligując go do tego, by opisał, co naprawdę działo się na Westerplatte między 1 a 7 września - a nie powielał narzuconą im, "oficjalną" wersję, którą mieli powtarzać przed kamerami.\nI te oryginały różniły się od tego, co trafiło do książek?\nKiedy zestawiłem cytowane w książkach Stanisławy Górnikiewicz czy Zbigniewa Flisowskiego relacje z ich oryginałami, nie mogłem uwierzyć, jak nimi manipulowano. Wycinano całe "niewygodne" strony albo masowo zastępowano nazwisko Dąbrowskiego nazwiskiem Sucharskiego - po to, żeby udowodnić, że ten drugi był w pełni sił i dowodził także po 2 września. Dla innych historyków, np. dla dr. Andrzeja Drzycimskiego, czas się zatrzymał i od 30 lat piszą o Westerplatte to samo, nie zważając na nowe ustalenia i wychodzące na światło dzienne fakty i dokumenty. Wielu z nich nigdy nie było też na polu bitwy, nie weryfikowali prawdopodobieństwa przebiegu wydarzeń w terenie.\nNiektórzy historycy kwestionują też przedstawioną w komiksie wersję, że 2 września, tuż po bombardowaniu, na rozkaz mjr. Sucharskiego na Westerplatte wywieszono białą flagę.\nAle znów nie jestem pierwszy, który to ujawnił. Przede mną o białej fladze pisali m.in. Janusz Roszko, kmdr dr Rafał Witkowski, a nawet Melchior Wańkowicz w swojej słynnej książce "Westerplatte". Są też liczne relacje niemieckie - a trudno zakładać, że Polacy i Niemcy się w tej kwestii zmówili. Zresztą wielu historyków, którzy oficjalnie negują fakt wywieszenia białej flagi, w prywatnej korespondencji przyznaje, że o niej wiedzą. Flaga wisiała na koszarach 15 sekund, może pół minuty. Chwilę potem ściągnął ją Dąbrowski i kazał oddać długą serię z karabinu maszynowego w kierunku niemieckich pozycji, która była sygnałem "Bronimy się dalej". I Niemcy to uszanowali.\nDlaczego więc wzmianki o białej fladze nie ma ani w notatkach Sucharskiego, ani w dzienniku pokładowym okrętu Schleswig-Holstein, na którym było pięciu korespondentów wojennych?\nBo na Schleswigu jej nie dojrzano. To żołnierze Kompanii Szturmowej ją zobaczyli i przekazali tę informację do Schleswiga - a stamtąd nadano ją do dowództwa sił morskich. Ale tej radiodepeszy nie wciągnięto do rejestru, bo to był dokument tajny. Dotarł do niej jednak pan Żebrowski - i ta radiodepesza jest zacytowana w mojej książce. W służbowym notesie informację o wywieszeniu na koszarach białej flagi o 19.30 zapisał też adiutant Schuga - tyle że ze znakiem zapytania. Niemcy sami nie byli więc pewni, co - w oparach kurzu po bombardowaniu - widzą.\nW komiksie przedstawił Pan, że broniąc się dalej, polscy żołnierze odczuwali strach przed konsekwencjami. Jaki los czekałby ich, gdyby nie oddali serii strzałów informujących o kontynuacji obrony?\nKiedy mjr Sucharski po bombardowaniu jednoosobowo i bardzo szybko wydał rozkaz o wywieszeniu białej flagi, poza nim i kilkunastoma osobami w koszarach nikt o tym nie wiedział - ani żołnierze na placówkach, ani na wartowniach. Gdyby Niemcy wysłali więc parlamentariuszy na rozmowy kapitulacyjne, a nieświadomi niczego polscy żołnierze, w wieczornym świetle i kurzu po bombardowaniu, nie zauważyli ich znaków i zaczęli do nich strzelać, oznaczałoby to złamanie prawa wojennego. Wtedy niemiecka propaganda utrwaliłaby obraz polskiego wojska jako niecywilizowanych morderców, czego konsekwencje byłyby odczuwalne przez całą wojnę. A po kapitulacji wszyscy obrońcy Westerplatte trafiliby pewnie do obozu koncentracyjnego. Kontynuowanie walki na pewno nie wynikało jednak z obaw polskich żołnierzy, że Niemcy zauważyli białą flagę, i niezależnie od tego, czy się poddadzą czy będą walczyć, i tak zginą.\nW komiksie czytamy też, że Westerplatte mogło się bronić dłużej niż siedem dni. Skąd to przekonanie?\nKomiks dokumentuje stan wiedzy na rok 2004 - przynajmniej w obrazkowej części, bo suplement historyczny został uaktualniony. Od tej pory wyszło na jaw - i ciągle wychodzi - wiele faktów i dokumentów, które wzbogacają nasz stan wiedzy o przebiegu obrony. Wiele z nich opisałem w mojej niemal 700-stronicowej książce "Westerplatte 1939. Prawdziwa historia". Jednym z nich było odkrycie wiceprezesa naszego stowarzyszenia, Krzysztofa Zajączkowskiego, który dotarł do rzucającego nowe światło na obronę Westerplatte archiwum mjr. Stefana Fabiszewskiego - dowódcy, logistyka i twórcy systemu obrony Składnicy w latach 1933-38, poprzednika mjr. Sucharskiego. Po wojnie - o czym nikt nie wiedział - Fabiszewski prowadził swoje prywatne śledztwo, mające wyjaśnić, dlaczego Westerplatte poddało się po zaledwie siedmiu dniach, skoro było przygotowywane do długotrwałej obrony. To wzmocniło nasze przekonanie o tym, że obrona mogła trwać dłużej.\nWesterplatte miało się przecież bronić 6, a potem 12 godzin - w oczekiwaniu na korpus interwencyjny, który został jednak rozbity.\nTo mit, który zdemontowaliśmy. Przede wszystkim obrona przez 12 godzin nie miała związku z korpusem interwencyjnym, tylko z planowanym desantem kompanii Batalionu Morskiego z Gdyni. I żeby ta operacja miała sens, Westerplatte musiało bronić się CO NAJMNIEJ 12 godzin - ale nie DO 12 godzin! I to był wariant na wypadek puczu w Gdańsku. W razie wojny obowiązywała obrona do ostatniego naboju lub ostatniego żołnierza. Zresztą rozkazu o 12 godzinach w ogóle nie było.\nJak to? Miał go przekazać podpułkownik Sobociński, goszczący w Składnicy w przeddzień ataku.\nProszę mi pokazać dokument z tym rozkazem. Nie mamy w archiwach źródeł z rozkazami dla Składnicy - opieramy się tylko na relacjach Westerplatczyków, powtarzanych bezwiednie po tych, którzy powiedzieli to pierwsi. Wersja o 12 godzinach ma usprawiedliwić dążenie mjr. Sucharskiego do szybkiego poddania Składnicy - i została zresztą wymyślona po wojnie przez kpt. Dąbrowskiego. Ppłk Sobociński, szef Wydziału Wojskowego Komisariatu RP, nie był przełożonym taktycznym Składnicy i jednostek garnizonowych, więc po prostu nie mógł wydać takiego rozkazu. Rozkaz obrony lub wycofania się z Westerplatte mógł dać jedynie przełożony floty - wiceadmirał Unrug, dowódca Obrony Wybrzeża. W przeciwnym razie dla żołnierzy było oczywiste, że mają bronić się do końca.\nNaczelny Wódz wzywał przez polską rozgłośnię radiową obronę Oksywia i Westerplatte, żeby broniły się aż do wyczerpania możliwości. Takie były po prostu wytyczne i instrukcje dla Składnicy, o czym pisze też mjr Fabiszewski. Dążenie do szybkiej kapitulacji Westerplatte kłóci się także z długotrwałą obroną Poczty Polskiej, która miała rozdzielić siły niemieckie w Gdańsku. Zresztą w wojsku w ogóle nie ma czegoś takiego jak obrona do określonych godzin. Mit o 12 godzinach szkaluje dobre imię polskiego żołnierza, dobre imię obrońców Westerplatte. Poza tym z tzw. miejsc umocnionych - a takim było Westerplatte - nie schodzi się przed wyczerpaniem amunicji lub śmiercią ostatniego żołnierza. Mówią o tym regulaminy wojskowe. I dlatego ci żołnierze schodzili 7 września z Westerplatte z poczuciem niewykonanego zadania, a nie z otwartą przyłbicą.\nWesterplatte jest bitwą niewykorzystanych, przegranych szans. A było naprawdę o krok od polskich Termopil. Tym chłopakom nie dano się po prostu wykazać, nie wykorzystano ich doskonałego przygotowania. Straty po niemieckiej stronie mogły być dużo większe - trzy-, a nie dwucyfrowe. Pytanie też, czy dłużej nie trwałaby wtedy obrona Kępy Oksywskiej? Obrońcy Westerplatte mieli poczucie, że byli dopiero na początku lub w połowie obrony. Po siedmiu dniach bitwy straty po naszej stronie były naprawdę niewielkie: ok. 30 zabitych na 230-240 obrońców. Na jednego zabitego polskiego żołnierza na Westerplatte przypadało aż 60 zabitych Polaków na Kępie Oksywskiej. I kiedy obrona już okrzepła, a warunki do dalszej walki były idealne, gdańscy obrońcy dostali rozkaz, że mają się poddać. Jak wynika z ich relacji, protestowali: mieli przecież żywność, amunicję, bardzo dużo nowoczesnej broni... Wielu historyków podaje informację, że Niemcy planowali generalny szturm na Westerplatte 8 września. Nie jest to do końca zgodne z prawdą. Najprawdopodobniej Westerplatte miało być dalej blokowane do czasu rozstrzygnięcia walk o Gdynię. Sama kapitulacja Westerplatte - w chwili, kiedy nie były prowadzone żadne walki na półwyspie - była dla Niemców ogromnym zaskoczeniem.\nKiedy doszło do kapitulacji, mjr Sucharski miał powiedzieć do swoich żołnierzy: "Jeszcze się Polsce przydacie". Może dążąc do i tak nieuniknionej kapitulacji i chcąc zminimalizować straty w ludziach, miał jednak rację?\nPo 2 września obrona nie została złamana - ani pod względem morale, ani obiektów obronnych, żywności, broni i amunicji. Nie było więc podstaw do tego, żeby ją przerywać. Żołnierze doskonale znali mechanizm wojskowy, postępowali zgodnie z instrukcjami - nawet mimo braku łączności z dowództwem w koszarach. Bombardowanie zniszczyło co prawda jedną wartownię, zginęło ok. 15 żołnierzy, ale szybko zostały utworzone w to miejsce gniazda oporu. I z każdym dniem morale obrońców rosło. Nie można zresztą porównywać żołnierza z '39 roku do tego współczesnego. To było inne morale, inne wojsko, broniące 21-letniej II Rzeczpospolitej. Dla nich było oczywiste, że mają trwać na posterunku, a w razie potrzeby z honorem zginąć za ojczyznę. Mimo że nie wierzyli, że otrzymają pomoc, zamierzali się bić do końca, a nie poddawać. Dlatego nie chcieli się rozbroić, zostawiali broń i amunicję na stanowiskach. Są relacje mówiące, że Sucharski sam odbierał im broń, odpinał ładownice.\nA strategicznie ta obrona na pewno się kalkulowała?\nGarnizon na Westerplatte - wbrew powtarzanej często tezie, że Westerplatczycy niepotrzebnie bronili pustych magazynów - miał znaczenie strategiczne, porównywalne do Twierdzy Wisłoujście. Przecież dzięki oporowi 230-240 obrońców Wojskowej Składnicy Tranzytowej udało się zablokować port gdański. Dzięki temu pancernik Schleswig-Holstein, który miał być pływającą baterią artyleryjską, stał w Gdańsku i ostrzeliwał Gdynię z kanału portowego. A do tego musiał oszczędzać amunicję, którą dowieziono mu okrężną drogą dopiero po kapitulacji Westerplatte. Pamiętajmy też, że do 17 września, do momentu sowieckiej napaści, los wojny polsko-niemieckiej wcale nie był przesądzony.\nI kpt. Dąbrowski nie dał się porwać romantycznej iluzji, narażając życie żołnierzy?\nTen przypisywany mu po wojnie romantyzm to mit. To był jasno, trzeźwo myślący dowódca, wybitny instruktor wojskowy, a nie romantyczny młokos. Postępował regulaminowo, realnie oceniał warunki. Chciał bronić się po 7 września, bo było to możliwe. Co nie zmienia faktu, że mam zastrzeżenia do jego dowodzenia obroną. Dlaczego nie kazał np. schować moździerzy do koszar, przez co już 2 września, podczas bombardowania, zostały one zniszczone? Dlaczego - jak wynika z relacji - w ogóle nie było go na stanowiskach, na placówkach, wartowniach, tylko cały czas przebywał w koszarach, polegając na relacjach żołnierzy i oficerów? Wreszcie: dlaczego ranni, zakrwawieni żołnierze przebywali w koszarach, obniżając morale pozostałych walczących? Nie można było ich przenieść do bezpieczniejszego obiektu? Nie wykluczam jednak, że te błędy są usprawiedliwione chaosem w koszarach, sporem z Sucharskim albo brakiem doświadczenia samego Dąbrowskiego.\nPodczas obrony był między nimi otwarty spór?\nMjr Sucharski pierwszego dnia walk kilkakrotnie wydawał rozkaz zaprzestania strzelania do Niemców, mimo że zapas amunicji pozwalał nawet na czterotygodniową obronę. A zadanie maksymalnych strat nieprzyjacielowi to przecież podstawowa zasada na polu walki. Warto tu też przytoczyć zdanie z relacji kpt. Mieczysława Słabego: "Sucharski podczas obrony zachowywał się skandalicznie".\nObronę Westerplatte na pewno warto ubierać w czarno-białe ramy pojedynku bohatera Dąbrowskiego i antybohatera Sucharskiego? I dowartościować jednego, zabierając chwały drugiemu?\nStaram się wszystkim oddać po równo zasługi i błędy. Za największych bohaterów uważam zaś kpt. Słabego, plutonowego Barana czy niesłusznie zapomnianego chorążego Gryczmana, obrońcę placówki "Prom", który wygrał pierwszą bitwę na Westerplatte. To ta walka pozwoliła bronić się polskim żołnierzom dalej. Przez ponad pięć godzin chor. Gryczman z prawie 20 ludźmi stawiał opór ponad setce żołnierzy - dwóm doborowym plutonom niemieckiej Kompanii Szturmowej. Chor. Gryczman jako jedyny obrońca prowadził też notatki w czasie walk. Z kolei przygotowanie Westerplatte do obrony: wybudowanie wartowni i koszar, sprowadzenie nowoczesnej broni - to zasługi pomijanego po wojnie mjr. Fabiszewskiego, "wielkiego nieobecnego" obrony Westerplatte. I takie postaci staram się wydostać z niepamięci.\nIle osób w ogóle broniło Westerplatte? Bo tu też są rozbieżności: 182, 205, 210...\nPolskie dokumenty są niepełne - część została zniszczona 7 września, część do dziś nie wróciła do nas z rosyjskich archiwów. Poza tym w ostatnich dniach obrony żołnierzy przyjeżdżających do Składnicy w ogóle nie ewidencjonowano. W dzienniku bojowym Schleswiga-Holsteina jest dokładna informacja, że polskich żołnierzy i pracowników cywilnych oddało się do niewoli 199. Do tego trzeba dodać 15 nazwisk z symbolicznego Cmentarzyka, dawnego pomnika Obrońców Westerplatte. To nam daje 214 osób. Do tego dochodzi ok. 20 "zaginionych na polu walki" - kilka ciał polskich żołnierzy znaleziono na Westerplatte w 1940 i 1941 roku, m.in. przy odgruzowywaniu zniszczonej części koszar.\n"Zaginionych na polu walki", czyli zastrzelonych za tchórzostwo i próby dezercji?\nZaginieni na polu walki to głównie ci rozerwani przez wybuchy pocisków, zawaleni gruzem czy zasypani w okopach lub lejach bomb. Na Westerplatte nie było mowy o dezercji. Gdzie miano zdezerterować?\nWśród obrońców na pewno byli jednak i ci o słabszej konstrukcji psychicznej...\nO tym, że za tchórzostwo na polu walki i porzucenie broni grozi kara śmierci, mówi przedwojenny wojskowy kodeks karny. W Wartowni nr 1 w trakcie bombardowania uciekło dwóch żołnierzy. Plutonowy Buder wyciągnął pistolet i zagroził im bronią. Wrócili. Z kolei w filmie Stanisława Różewicza "Westerplatte" z 1967 roku jest odegrana autentyczna sytuacja, w której dwóch zmęczonych walką żołnierzy nie posłuchało rozkazu podporucznika Kręgielskiego. Kręgielski wyciąga więc pistolet, nie mówiąc ani słowa. I to wystarczyło. Emocjonalnie jesteśmy jednak po stronie ppor. Kręgielskiego, a nie tych, którym chwilowo przeszła ochota do walki. Takie epizody zdarzały się na każdym polu walki. Jeśli coś zazgrzytało - pojawiały się próby odmowy dalszej walki, przeciwstawianie się podoficerowi czy oficerowi - było bardzo szybko eliminowane groźbą kary. Dzięki temu żołnierze krzepli w ogniu walki, a ci, którzy mieli chwile zwątpienia, stawali się bohaterami.\nLista obrońców Westerplatte wciąż nie jest jednak kompletna?\nNa liście obrońców, aktualizowanej przez nasze stowarzyszenie, ciągle pojawiają się nowe nazwiska. Sam, szperając w rodzinnych archiwach, z zaskoczeniem odkryłem, że mój dziadek, Franciszek Król, żołnierz Batalionów Chłopskich, z końcem sierpnia 1939 roku trafił na Westerplatte i brał udział w obronie Składnicy. Widać obronę Westerplatte, jej bohaterów, historii i zabytków Wojskowej Składnicy Tranzytowej mam już zakodowaną w genach.\n12h 19.04.2016 22:12:43\nDla wyjaśnienia dla czytających takie komenty:\n"Rannych należało schować w bezpiecznym miejscu - pewno w Londynie!"\nBezpieczne miejsca: w Składnicy budynek elektrowni, pruski schron amunicyjny, puste magazyny amunicyjne nr 16 i 17, budynek RPiDW.\n"POLE BITWY na Westerplatte" zostało uznane za Pomnik Historii rozporządzeniem Prezydenta RP z 22 sierpnia 2003 (Dz. U. 2003 nr 148 poz. 1448).\nobserwator 10.09.2013 14:00:14\nRannych należało schować w bezpiecznym miejscu - pewno w Londynie! Panie kochany gadasz pan bzdury. Polska była skazana na klęskę w momemcie ataku na nią gdy sojusznicy zachodni nie podjęli żadnych działań; proponuję abyś pan przez kilka dni ścigał się na piechotę z rowerzystą. Polska piechota ścigała się z niemieckimi dywizjami zmotoryzownaymi. To co piechur mógł przejść w ciągu dnia, oni przejeżdżali w ciągu godziny. Drogi panie zacznij pan myśleć, rysuj swoje bajeczki i przestań pleść bzdury. Po trzecie obrona Westerplatte nie była żadną bitwą, przeczytaj pan sobie w pierwszej z brzegu encyklopedii co to jest bitwa. Nie ubliżam bohaterom obrony - chodzi po prostu o powstrzymanie wzbierającej zewsząd fali głupoty i ignorancji. Z wyrazami należnego[braku] szacunku dla Pańskiej "wiedzy"\nKrol KiK 20.02.2013 20:30:49\nStasiu Hossa moj serdeczny przyjaciel i kolega, ministrant z kosciola Swietej Elzbiety przy Dworcu Glownym PKP, chociaz mieszkal na przeslicznym jak z bajki Osieku czesto mnie odwiedzal. Jego mama sprzatala ten kosciol a ksiezulkowie placili jak chciele a raczej wcale. Dziadka, ktory mieszkal na ulicy Elblaskiej chociaz zatrudniali jako palacza kotla co. to przez 20 lat liczykrupy nie oplacali mu ZUS-u. Dziadek umieral w nedzy przeklinajac chciwych lajdakow, ktorym ufal. Co ma piernik do wiatraka. Matka Stasia Hossy byla dzwigowa i to ona postawila kamien na kamieniu z ktorego powstal pomnik. A Stas Hossa mial wyjatkowego pecha- strajk -sierpien 1980 roku a on w zewnetrznej firmie malarskiej Malmor konal w stoczniowym szpitalu po wybuchu oparow farby. Zginelo 13 osob, ktorzy nawet nie mieli statusu stoczniowcow. Wypisz, wymaluj dzisiejsze kurewsko- tuskowe czasy.\nDon Jorge el Anciano 20.09.2012 17:05:48\nStary, zasłuzony DZIENNIKU BAŁTYKI - stoczyłeś się do określenia "comemierda".\nNie wiesz co to znaczy ?\nTo znaczy "gównojad"\nJorge el Anciano\nKrzysztof 20.09.2012 11:21:13\nDziękuję idę na inny portal\nalfbi 19.09.2012 23:37:47\nnigdy nie mam zamiaru zalogować się do was, nie chcecie przedstawiac informacji to wasza sprawa , jastescie złodziejami ,\nPolihistor 19.09.2012 12:04:57\n(po Zychowiczu et consortes), skwapliwie eksploatowany przez "DzB."\nScripta manent, Panie i Panowie!


CBoT: Pszenica i kukurydza najtańsze od 4 lat (9.07.2014) - Zboża - strona 1\nCBoT: Pszenica i kukurydza najtańsze od 4 lat (9.07.2014)\nPo poniedziałkowej silnej przecenie także we wtorek przeważały spadki kontraktów zbożowych na giełdzie w Chicago.\nIdealne wręcz warunki pogodowe panujące na terenach amerykańskich upraw wpływają na wzrost prognozowanych plonów kukurydzy, soi i pszenicy jarej. Kondycja upraw jest najlepsza od lat, a prognozy pogody na najbliższe 2 tygodnie są nadal bardzo korzystne. Stąd też notowania kontraktów futures na giełdzie w Chicago reagują spadkami. Wyceny najbliższych serii pszenicy i kukurydzy spadły już teraz do poziomów najniższych od 4 lat. Należy pamiętać, że największa presja spadkowa, szczególnie w przypadku kukurydzy i soi, będzie mieć miejsce jesienią w okresie zbiorów. W piątek USDA opublikuje comiesięczną prognozę bilansu na rynku zbóż i oleistych. Przypominam, że majowa i czerwcowa prognoza była bardzo optymistyczna (8-maja nastąpiło odwrócenie trendu wzrostowego na spadkowy) a kolejna lipcowa zapowiada się jeszcze lepiej przynajmniej dla rynku amerykańskiego.\nNa giełdzie Matif we wtorek najbliższe serie na zbóża i rzepak odbiły lekko w górę. Wsparciem cen europejskich kontraktów jest burzowa pogoda panująca w większości krajów europejskich. Nadmierne opady deszczu mają potrwać do końca tygodnia. W okresie zbiorów mogą negatywnie wpływać na jakość oraz plonowanie zbóż. Mimo to notowania futures pszenicy praktycznie zrównały się ze styczniowym dołkiem, a kukurydzy brakuje już tylko ok. 10 euro do minimów (najbliższej serii) z listopada 2013 roku.\nW przypadku rzepaku presja spadkowa płynie z silnych przecen na amerykańskim rynku soi (zapowiedź rekordowych zbiorów). Relatywnie wysokie notowania soi stworzyły miejsce do kontynuacji spadków w dłuższym okresie. Z drugiej strony negatywne informacje docierają z Kanady, gdzie deszczowa pogoda uniemożliwia dokończenie siewów canoli, ostatnie prognozy mówią o nawet 10% spadku areału i w konsekwencji zbiorów r/r z 18 mln ton do 15,5-16 mln ton. Dodatkowo australijskie plantacje rzepaku zagrożone są przez choroby, co wpłynie na gorsze niż oczekiwano zbiory. W piątkowym raporcie USDA prawdopodobnie zmniejszy światową produkcję rzepaku ale zwiększy produkcję soi.\nceny zbóż + Kukurydza + CBoT + Matif + Pszenica + soja + ceny pszenicy + rzepak + zboże + ceny kukurydzy + notowania + zboża +


Serie A. Kosmiczne oczekiwania agenta Ibrahimovicia. Milion euro za każdy mecz dla Milanu? Piłka nożna - Sport.pl\nSerie A. Kosmiczne oczekiwania agenta Ibrahimovicia. Milion euro za każdy mecz dla Milanu?\nBR 09.08.2017 11:05\nWciąż nie wiadomo, gdzie w nadchodzącym sezonie zagra Zlatan Ibrahimović. Jego pozyskaniem zainteresowani są szefowie Milanu. Agent szwedzkiego napastnika przedstawił właścicielom włoskiego klubu bardzo wysokie żądania.\nTim Ireland (AP Photo/Tim Ireland)\nZlatan Ibrahimović wiosną zerwał więzadła w kolanie. Przez kontuzję Szwed stracił końcówkę zeszłego sezonu, a do gry najprawdopodobniej wróci on dopiero za kilka miesięcy. Mimo tego wiele klubów jest zainteresowanych usługami napastnika, jego powrotu do Mediolanu bardzo chcą właściciele Milanu.\nNa dużym zainteresowaniu Ibrahimoviciem chce skorzystać jego agent - Mino Raiola, który postawił właścicielom Milanu kosmiczne żądania. Raiola chciałby, aby Ibrahimović za podpisanie kontraktu obowiązującego do czerwca przyszłego roku, otrzymał milion euro. To jednak nie wszystko. 35-latek miałby dostawać milion euro za każdy mecz rozegrany dla Rossonerich.\nWłoska La Repubblica, która podała informację o rozmowach Raioli z Milanem twierdzi, że przedstawienie takich żądań jest jedynie grą agenta Ibrahimovicia, który czeka na najlepszą propozycję. Niektóre media twierdzą, że Szwed przedłuży kontrakt z Manchesterem United, co miały potwierdzić słowa Jose Mourinho na konferencji prasowej przed wtorkowym meczem o Superpuchar Europy z Realem Madryt, przegranym przez Czerwone Diabły 1-2.\n- Ibrahimović nie ma z nami kontraktu, ale bardzo blisko mu do Manchesteru. Nie wykluczam, że Zlatan z nami zostanie - powiedział portugalski szkoleniowiec.\n21:02 Poważny kryzys formy polskiego skoczka. Zostanie wycofany z Pucharu Świata?\n20:35 Kazimierz Długopolski: Dawid Kubacki jest najlepszy w tej chwili. Ma jednego rywala\n20:33 Kolejny piłkarz ekstraklasy blisko gry w MLS! Ma trafić do Chicago Fire\n20:32 Klub Krystiana Bielik może stracić 21 punktów! Może przez to spaść z ligi\n20:28 Napoli gra z Fiorentiną. Trzech Polaków na boisku [RELACJA NA ŻYWO]\nNie, 15:00 Bournemouth 0 : 3 Watford\nNie, 17:30 Aston Villa 1 : 6 Man City\nDziś, 13:30 Watford 0 : 0 Tottenham\nDziś, 16:00 West Ham 1 : 1 Everton\nDziś, 16:00 Southampton 2 : 3 Wolverhampton\nDziś, 16:00 Norwich 1 : 0 Bournemouth\nDziś, 16:00 Man City 2 : 2 Crystal Palace\nDziś, 16:00 Brighton 1 : 1 Aston Villa\nDziś, 16:00 Arsenal 1 : 1 Sheffield United\nDziś, 18:30 Newcastle 1 : 0 Chelsea\nJutro, 15:00 Burnley - : - Leicester\nJutro, 17:30 Liverpool - : - Man Utd\n21.01, 20:30 Crystal Palace - : - Southampton\n21.01, 20:30 Sheffield United - : - Man City\n21.01, 20:30 Everton - : - Newcastle\n21.01, 20:30 Bournemouth - : - Brighton\n21.01, 20:30 Aston Villa - : - Watford\n21.01, 21:15 Chelsea - : - Arsenal\n22.01, 20:30 Tottenham - : - Norwich\n22.01, 20:30 Leicester - : - West Ham\nKolejny piłkarz ekstraklasy blisko gry w MLS! Ma trafić do Chicago Fire\nKlub Krystiana Bielik może stracić 21 punktów! Może przez to spaść z ligi\nWszyscy piłkarze Borussii grali na Erlinga Haalanda. Norweg już walczy o transfer\nReal Madryt pokonał Sevillę. Wściekły Lopetegui krzyczał: "Wstyd!"\nManchester City zatrzymany! Wpadki Arsenalu i Tottenhamu w Premier League


Dziennik Ustaw nr 42 z 21 września 1953 pozycje 198-209 - Dziennik Ustaw - Baza aktów prawnych - INFOR.pl - portal księgowych\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Dziennik Ustaw > 1953 r. > nr 42 z 21 września 1953 pozycje 198-209\nDziennik Ustaw nr 42 z 21 września 1953 pozycje 198-209\nnr 42 z 21 września 1953 pozycje 198-209\nDziennik Ustaw z 21 września 1953\nRozporządzenie Ministrów Pracy i Opieki Społecznej oraz Zdrowia z dnia 3 września 1953 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy w hutach cynku.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 209\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie nadania ustroju miejskiego gminie Rabka w powiecie nowotarskim, województwie krakowskim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 208\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie zmiany granic miasta Chrzanowa w powiecie chrzanowskim, województwie krakowskim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 207\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie zmiany granic miasta Nidzicy w powiecie nidzickim, województwie olsztyńskim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 206\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie zmiany granic miasta Tucholi oraz gmin Tuchola i Cekcyn w powiecie tucholskim, województwie bydgoskim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 205\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie zmiany granic gmin Ługi-Radły i Przystajń w powiecie kłobuckim, województwie stalinogrodzkim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 204\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie zmiany granic gmin Konopiska i Ostrowy w powiecie częstochowskim, województwie stalinogrodzkim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 203\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie zmiany granic gmin Łobozew i Jasież w powiecie ustrzyckim, województwie rzeszowskim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 202\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie zmiany granic gmin Sokółki i Mieruniszki w powiecie oleckim, województwie białostockim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 201\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie zmiany siedziby i nazwy gminy Wysocko Wielkie w powiecie ostrowskim, województwie poznańskim, zmiany granic gmin Chróścice i Kuflew w powiecie mińskim, województwie warszawskim oraz w sprawie zmiany granic gmin Psary i Wąsosz w powiecie górowskim, województwie wrocławskim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 200\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie zmiany nazw niektórych gmin w województwie łódzkim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 199\nRozporządzenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 10 września 1953 r. w sprawie zniesienia gminy Wielowieś i zmiany granic gmin Sulęcin i Łagów w powiecie sulęcińskim, województwie zielonogórskim.Dziennik Ustaw rok 1953 nr 42 poz. 198


Tajski Wojownik 660\nmaroon 34 posts\nzychu 25 posts\nSamiecGamma 21 posts\nPrzez 23 odpowiedzi odpowiadałem sobie w duchu "nie daj się sprowokować, nie daj się ZNÓW sprowokować", przyszedł @Libertyn napisał tyle stereotypów godnych kafeterii na 1 cm2 powierzchni posta że nie\nPolki to fajne kobiety, ale przez globalizację i Instagram skoczyły im aspiracje. Byle szara myszka fantazjuje, że będzie miała atrakcyjnego faceta. Ja nieraz miałem ochotę powiedzieć podrywającej mnie myszce, że chyba się jej coś pomyliło, nie ta liga, niech sobie swoje SMV przeliczy czy coś.\nMoim zdaniem kobiety z niektórych innych państw, takie jak Czeszki i Słowaczki, są trochę fajniejsze, ale Polki też są fajne. Za paniami z Ukrainy i Rosji nie przepadam, dla mnie są bardzo wschodnie i za mało europejskie kulturowo. Białorusinki jak dla mnie są pomiędzy Wyszehradem a Rusią, podobnie jak Litwinki.\nDla mnie Azja to nieporozumienie, są za duże różnice kulturowe.\nPolki potrafią być bardzo fajne, ale pod warunkiem, że facet je podnieca i dobrze posuwa. Inaczej robi się słabo i w tym przypadku kobieta z Azji może być lepsza. Nie dlatego, że w głębi serca jest zupełnie inna. Po prostu ma inaczej ustawioną poprzeczkę. Przy przeciętnym Taju, przeciętny Polak jest wysokim, potężnie zbudowanym chadem z dużą fujarą.\nPodobno przeciętny rozmiar penisa w Polsce to ponad 14 cm.\nW Tajlandii ponad 11 cm.\nPrzeciętny wzrost w Polsce to około 180 cm.\nW Tajlandii około 171 cm.\nPolki są świetnymi kobietami, jeżeli facet jest dużo powyżej średniej. Ale przeciętny Polak tego od Polek nie doświadczy. Za to może tego doświadczyć od Tajek, bo dla nich będąc przeciętnym Polakiem, będzie dużo powyżej średniej według ich standardów. 🙂\nW dniu 30.01.2022 o 15:22, Armengar napisał:\nPolki są świetnymi kobietami, jeżeli facet jest dużo powyżej średniej. Ale przeciętny Polak tego od Polek nie doświadczy.\nCzyli można wrócić do punktu wyjścia - "Polki to skwaszone zołzy". Większość chłopów w Polsce to właśnie przeciętniacy, których kobiety wybierają z braku lepszych opcji (patrz "Noce i dnie" - jak kobieta może zatruć chłopu życie, jeżeli w małżeństwie jest niespełniona i zgorzkniała).\nUkrainki zbyt wschodnie? Może te na wschód od Kijowa - paszynki starają się robić wrażenie wschodniej, tradycyjnej dziołchy, ale powiedzmy sobie szczerze - globalizacja i korpokultura przemielą je na amen. Odessa to chyba największy burdel we wschodniej Europie. Tak właśnie wygląda "otwarcie na świat".


The Right Man: 9. Ogień\nSiedziałam przy stole, rytmicznie ruszając nogami i jedząc płatki z mlekiem, które Justin przygotował specjalnie dla mnie. On sam usiadł obok mnie i raz po raz rzucał mi podejrzane uśmieszki.\n– Zastanawia mnie Justin jedno, dlaczego odkąd przyjechałam, ty nie byłeś w pracy? – zapytałam w pewnym momencie.\n– W grafiku miałem wolne, ale jutro już idę, więc przez kilka godzin będziesz musiała się sobą zająć. Dziś Ed ma popołudniową zmianę – odparł w odpowiedzi, przyglądając mi się nadal zaspanymi oczami.\nJustin był ubrany w białą, pogniecioną koszulkę i jasne jeansy, które zarzucił na siebie od razu po przebudzeniu. Ja włożyłam jego bokserki i jego bluzę z kapturem, oboje jeszcze nie zdążyliśmy się umyć. W mieszkaniu było przyjemnie ciepło, a poranne słońce jasnymi promieniami oświetlało nasze twarze, dodając nam energii na spędzenie razem kolejnego, szczęśliwego dnia.\n– Nie martw się o mnie skarbie, nie musisz się mną zajmować dwadzieścia cztery na dobę – mruknęłam z uśmiechem.\n– Ale ja chcę z tobą być dwadzieścia cztery na dobę... – odparł, a ten jego słodki wywód przerwał Ed, który wyszedł ze swojego pokoju, przeciągając się sennie i nie pozwalając mi odpowiedzieć.\n– Wy nie macie wstydu... – powiedział przyjaciel brata.\n– Spoko Ed, nie przeszkadzałeś nam – zaśmiał się wyluzowany Justin, jedząc swoją porcję płatków.\n– Kurde, ludzie ale wy serio wczoraj przeszliście samych siebie – powiedział Ed, także się śmiejąc.\n– Wiemy, czuliśmy – odrzekł mój brat, na co ja i on chórem wybuchliśmy gromkim śmiechem, a chwilę później dołączył do nas Ed.\n– Justin, nie znałem cię od tej strony – odparł chłopak, wyciągając trzy kromki chleba z chlebka.\n– No na szczęście. Wolę dziewczyny. – Zaśmiał się Justin.\nPrzyjaciel mojego brata usiadł bok nas przy stole i zaczął jeść kanapki, które sobie przyrządził, przyglądając się nam uważnie.\n– Wy zawsze jecie płatki z mlekiem na śniadanie? – zapytał.\n– Prawie zawsze, ale nie zawsze. – Ja i Justin odpowiedzieliśmy w tym samym momencie, po czy oboje zaczęliśmy się śmiać.\n– Wy nawet mówicie w ten sam sposób. – Zauważył ze śmiechem Ed.\n– Nie zawsze. – Nie wiem jak to się stało, ale znowu ja i Justin powiedzieliśmy to samo, w tym samym czasie, po czym wszyscy ponownie wybuchnęliśmy śmiechem.\n– Powiem wam jeszcze jedno – odparł Ed, gdy wszyscy się uspokoiliśmy. – Może tego nie wiecie, ale wy macie nawet ruchy ciała podobne. Pasujecie do siebie – zakończył, z uśmiechem patrząc na nas.\n– A mówią, że to przeciwieństwa się przyciągają – odparł Justin, zagarniając mnie ramieniem i przyciągając do swojego ciała.\n– Jak tak rozmawiacie ze sobą i w ogóle, to mam wrażenie, że znacie się od zawsze – dodał Ed, a ja się zlękłam, że za chwile pozna naszą tajemnice.\n– No, trochę się znamy – odparł wymijająco Justin, starając się zmienić temat. – Skończyłaś jeść Jane?\n– Tak – odrzekłam i podałam mu swoją miskę.\nJustin wstał z krzesła i włożył brudne naczynia do kranu, po czym złapał mnie za rękę i zaprowadził do sypialni, zamykając za nami drzwi.\nUsiadł na łóżku i pociągnął mnie za sobą, tak że opadłam na jego kolana.\n– Już myślałem, że coś zacznie podejrzewać – szepnął, tuląc mnie do siebie.\n– Ja też – odparłam zgodnie z prawdą.\n– Ale spokojnie, nasz sekret jest bezpieczny – dodał, głaszcząc mnie czule po plecach. – Właśnie, Jane, miałaś mi powiedzieć jak w ogóle udało ci się przyjechać do mnie. Co powiedziałaś rodzicom?\n– Ale nie obrazisz się jak ci powiem prawdę? – zapytałam, nie wiedząc jaka może być reakcja brata na to, co mam mu do powiedzenia.\n– Pewnie, że się nie obrażę – mruknął z zachęcającym uśmiechem na ustach i odgarnął pasemko włosów z mojej twarzy.\n– Powiedziałam Simonowi prawdę o nas – odparłam na jednym wydechu, obserwując jak z ust Justina schodzi uśmiech.\n– Co zrobiłaś? – zapytał z poważną miną.\n– Powiedziałam Simonowi prawdę – powtórzyłam z bijącym sercem i wstałam z jego kolan.\n– Cholera, Jane! Jak mogłaś być taka głupia?! – podniósł głos, ale chwilę później opamiętał się i warknął szeptem: – Przecież on może komuś to wygadać!\n– Przestań Justin! Myślisz, że tego nie przemyślałam, zanim wyjawiłam mu prawdę? – odparłam zdenerwowana, po czym od razu zaczęłam mu wszystko tłumaczyć, nie chcąc wszczynać kłótni. – Jak Simon przyszedł do mnie z prezentem od ciebie, chwile rozmawialiśmy, po czym on wyszedł, a ja zaczęłam słuchać tej twojej płyty. Nie umiałam sobie z tym sama dłużej poradzić. Żyłam bez żadnego przyjaciela przez cztery cholerne miesiące! Nawet ty, jedyna osoba, z którą mogłam o tym porozmawiać, mnie opuściła... A później przesłuchałam te piosenki, śpiewałeś, że nadal mnie kochasz, zamąciłeś mi tym w głowie. Musiałam sobie to wszystko jakoś poukładać, ale wiedziałam, że dłużej nie mogę tego w sobie dusić.\nUsiadłam obok Justina, który bacznie mi się przyglądał, czekając na dalszy ciąg opowieści.\n– Simon zaprosił mnie na swoją parapetówkę – kontynuowałam, chodząc wzdłuż pokoju. Czułam na sobie wzrok Justina. – Byli tam wszyscy nasi znajomi i właśnie wtedy zrozumiałam, że nie mam przyjaciół. Wszystkie te znajomości zawsze były oparte na kłamstwie, a wakacyjnymi kłótniami spaliłam za sobą wszystkie mosty. Tylko Simon odnosił się do mnie z szacunkiem, tylko on zdawał się interesować tym, co się u mnie dzieje. Pomyślałam sobie, że on będzie właściwą osobą, z którą mogę podzielić się naszym sekretem. W końcu od zawsze się z tobą przyjaźnił. Zna nas doskonale, wie, że nie pochodzimy z patologicznej rodziny i wie, że jesteśmy normalni. W końcu wszystko zrozumiał, kiedy opowiedziałam mu o nas. Ulżyło mi, jak mu się wygadałam. Wtedy poukładałam sobie myśli i zdecydowałam się tu przyjechać. Bez jego wsparcia pewnie bym stchórzyła. No i to Simon wkręcił naszych rodziców, że jadę z nim na narty. – Zakończyłam swoją opowieść widząc jak z twarzy Justina całkowicie ustępuje złość.\n– Powiedz mi, jak ja mam się na ciebie za to gniewać? – zapytał miłym głosem po długiej ciszy. – Skoro zrobiłaś to wszystko dla mnie?\n– Nie gniewaj się. Wiedziałam, że nie mogę nikomu o tym mówić, ale nie potrafiłam sobie poradzić z tym wszystkim sama... – szepnęłam, przysuwając się do brata, aż w końcu usiadłam na jego kolanach.\n– Nie gniewam się... To dobrze, że wybrałaś Simona. To dobry chłopak, nie zawiedzie nas – mruknął, tuląc mnie mocno do siebie.\n– On jest teraz moim jedynym znajomym...\n– Nie powinienem był cię wtedy zostawiać... Nawet nie wiesz jak tego żałuję – odparł smutnym głosem.\n– Już dobrze... – powiedziałam. – Teraz jesteśmy tu, razem i tylko to się liczy. Udało nam się i zawsze nam się będzie udawać. Od urodzenia byliśmy pisani sobie. – Uśmiechnęłam się do niego i przeczesałam jego włosy ręką.\n– Powiem ci coś w sekrecie, dobrze? – szepnął mi do ucha, z uśmiechem na twarzy.\n– Zawsze cię kochałem i zawsze cię będę kochać.\nGdy to powiedział, moje serce roztopiło się i było teraz w konsystencji gorącego karmelu.\n– Ja ciebie też – wyszeptałam z uśmiechem od ucha do ucha i złożyłam słodki pocałunek na jego ustach, czując jak ręce Justina muskają moje pośladki.\nNagle usłyszeliśmy pukanie do drzwi i głos Eda:\n– Ej, gołąbeczki, może przestaniecie się tak izolować?\n– Może on ma racje? – zapytałam Justina, odrywając od niego usta.\n– Ale ja chcę być z tobą cały czas – mruknął przeciągle, patrząc na mnie brązowymi oczami.\n– Nigdzie ci nie ucieknę – uśmiechnęłam się uspokajająco.\n– Jak długo jeszcze tu będziesz? – spytał, nadal głaszcząc moje pośladki.\n– Do ostatniego dnia ferii, więc mamy całe półtora tygodnia.\n– To i tak mało – wyszeptał ze smutkiem.\nWstałam z jego kolan i pociągnąwszy jego dłonie, powiedziałam ze śmiechem ignorując jego skwaszoną minę:\n– Nie mam zamiaru całego tego czasu spędzić w twoim pokoju. Już tak długo się ukrywaliśmy, że teraz, póki mamy okazję, wyjdźmy do ludzi.\nGdy oboje wykonaliśmy poranne czynności, zastaliśmy Eda leżącego leniwie na kanapie w salonie, oglądającego ze znudzeniem telewizję.\n– To co chcesz robić? – zapytał Justin, patrząc na mnie uważnie.\n– Nie wiem – wzruszyłam ramionami i nagle zauważyłam na drzwiach pokoju Justina tarczę do rzutek. – Pograjmy w to – odparłam, wskazując palcem na tarczę.\n– I tak przegrasz – zaśmiał się Justin, podchodząc do komody, z której wyciągnął rzutki.\n– Nie przegram – odparłam pewna siebie, chociaż wiedziałam, że mam małą szansę wygranej.\n– Ed, grasz z nami? – zaproponował mój brat, zwracając się do leżącego chłopaka.\n– Pewnie – odparł zadowolony Ed i sekundę później stał już przy nas.\nJustin z uśmiechem podał mi trzy rzutki, mówiąc:\n– Uważaj na drzwi.\n– Bardzo śmieszne – syknęłam i oddalając się na odpowiednią odległość, wycelowałam rzutką w tarczę. Myślałam, że się zapadnę pod ziemię ze wstydu. Nie dość, że żadna rzutka, którą rzuciłam, nie trafiła w punktowane pole, to ponadto żadna rzutka nie wbiła się w tarczę!\nPo mnie rzucał Ed, a po nim Justin. Oboje prawie cały czas szli łeb w łeb, rzucając w najwyżej punktowane miejsca tarczy. Byłam przekonana, że tak dobrze im idzie tylko dlatego, że często w to grają. Po trzeciej kolejce, kiedy pierwszy raz jakaś rzutka, którą rzuciłam, wbiła się w tarczę, mój brat podszedł ode mnie od tyłu i przytulając się do moich pleców, powiedział:\n– Mówiłem, że z nami nie wygrasz…\n– Spadaj Justin, bo ty zawsze się śmiejesz ze mnie i mi dogadujesz… – odparłam, chcąc go odsunąć od siebie, ale chłopak nie dał za wygraną.\n– Kochanie, spokojnie… – mruknął, tuląc brodę do mojej szyi, podczas gdy Ed dokładnie celował w tarczę. – Nauczę cię i będziesz wszystkich ogrywała.\n– Ale wiesz jak to mówią, Justin, że później uczeń przerośnie mistrza – wtrącił się zadowolony kolega, gdy wbił rzutkę w samiutki środek tarczy.\nJustin mnie puścił, a kiedy odbierałam trzy rzutki od Eda, powiedziałam:\n– Jak następnym razem tu przyjadę, to was wszystkich ogram i się zdziwicie.\nŚmiejąc się próbowałam wycelować w tarczę, ale niestety dwie rzutki znowu się nie wbiły, a trzecia wkłuła się idealnie, tylko że w drzwi nad tarczą. Justin skręcając się ze śmiechu, wyciągnął ją i podszedł do mnie.\n– Oj, kochanie, kochanie, zdaje mi się, że nawet po długim treningu, ty nadal będziesz miała tak nieperfekcyjny cel, jaki masz teraz.\nChłopak na pocieszenie ponownie przytulił się do mnie i włożył ręce do tylnych kieszeni moich obcisłych jeansów. Miło mi się zrobiło, że wreszcie może bez obawy okazywać swoje uczucia.\nDo końca gry tulił się do mnie, skradał pocałunki, szeptał miłe słówka, pokazując, że jestem jego dziewczyną, i że należę tylko do niego. Czułam się wyjątkowo, gdy co kilkanaście sekund lądowałam w jego objęciach, opiekuńczo otulana słodkim uśmiechem.\nGdy zjedliśmy obiad, Ed wyszedł do pracy, ja i Justin postanowiliśmy ten zimowy wieczór spędzić przed telewizorem. Wtuleni w siebie oglądaliśmy film, który aktualnie leciał. Gdy w przerwie zrobiłam nam herbaty i położyłam gorący dzbanek na stół, usłyszałam dzwonek.\n- Ja otworzę – odparłam, ponieważ Justin na wpół leżał na kanapie, a ja jeszcze nie zdążyłam usiąść.\nPodeszłam do drzwi i nie sprawdzając kto to jest, otworzyłam je. Gdy zobaczyłam osobę stojącą na klatce schodowej, serce mi się zatrzymało, oddech ugrzązł w gardle, a nogi zapadły się w ziemię. Nie potrafiłam się ruszyć.\n– Witaj Jane – odpowiedział tata z zaciętą miną.\nMilcząc, rozejrzałam się wokół, ale nikogo nie zauważyłam obok niego.\nNiepewnie odsunęłam się do tyłu, podczas gdy ojciec pewnym krokiem wszedł do mieszkania.\n– Zbieraj manatki, wracasz do domu – odparł, nie rozbierając kurtki ani butów, jakby miał zamiar od razu wyjść, z tym, że ja się nigdzie nie wybierałam.\nUsłyszałam za sobą głośne szuranie. To Justin zerwał się z kanapy na równe nogi i podszedł szybkim krokiem do nas.\n– Co… Co ty tu robisz? – zapytałam zdenerwowana.\n– Przyjechałem po ciebie, Jane, nie przedłużaj, zbieraj się! – Ojciec niemalże krzyknął.\n– Ja nigdzie nie jadę – warknęłam, chwytając rękę Justina i trzymając ją kurczowo, jakby to miało uratować sytuację. – Skąd wiedziałeś, że tu jestem?\n– Kłamstwo ma krótkie nogi – odparł tata, zadowolony z siebie. – Widziałem Simona w sklepie, od razu wiedziałem, że nas okłamałaś i tu przyjechałaś. Zbieraj się – zażądał i wszedł do salonu, zostawiając mokre ślady topniejącego śniegu na podłodze.\n– Jane nigdzie nie jedzie. Ma jeszcze ponad tydzień ferii – Justin pierwszy raz się odezwał, idąc za ojcem.\n– Gdzie masz swoje rzeczy? – spytał tata i otworzył drzwi pokoju Eda.\n– Wyłaź stamtąd! – krzyknął Justin ciągnąc go do tyłu. – To nie mój pokój.\n– Zostaw mnie! – Ojciec otrząsnął się i skierował do pokoju Justina. – Jane jedzie ze mną i raz na zawsze skończę tą farsę!\nWbiegłam za Justinem i tatą do sypialni i ze strachem obserwowałam sytuację.\nTata złapał moją torbę, która leżała pod szafą i zaczął wrzucać do niej wszystkie ubrania, które wyglądały na moje i nawinęły mu się pod rękę. Justin chciał rzucić się na niego, ale złapałam jego rękę i mocno pociągnęłam go do tyłu.\n– Justin, nie… – powiedziałam, bojąc się, że mogą wszcząć bójkę.\nOjciec wreszcie się wyprostował i spojrzał na naszą dwójkę tryumfującym wzrokiem.\n– Jane, ubieraj się – rozkazał.\n– Nigdzie nie jadę! – krzyknęłam, uparcie stawiając na swoim.\n– Jane, nie rób scen – warknął, ironicznie się uśmiechając. – Nie zostaniesz z tym chłopakiem ani chwili dłużej.\n– Zapomniałeś, że ten chłopak jest twoim synem? – zapytałam, ze zdziwieniem podnosząc brwi.\n– Odkąd dowiedziałem się co robicie, już nie uważam go za syna – odparł z obrzydzeniem, patrząc na Justina, który zaciskał szczęki, starając się nie wybuchnąć złością.\n– To przestań nazywać mnie swoją córką! To wiele ułatwi! – krzyknęłam, stojąc za bratem.\n– Oh nie Jane, ty nadal jesteś na naszym utrzymaniu i nie pozwolę, żeby Justin cię tak traktował – warknął przez zaciśnięte zęby i podszedł do nas próbując złapać mnie za rękę i pociągnąć w swoją stronę, ale mu się wyrwałam i uczepiłam ramienia Justina, który nadal milczał.\n– Jak do tej pory, to z całej rodziny, właśnie Justin najlepiej mnie traktuje! – krzyknęłam, a do oczu napłynęły mi łzy, bo właśnie doszło do mnie, że ojciec naprawdę chce stąd mnie zabrać.\n– Justin? Justin już nie ma wstępu do naszego domu! – krzyknął ojciec, patrząc z pogardą na mojego brata.\nNagle, jakby wszystkie siły i cała złość skumulowały się w Justinie, który rzucił się na ojca i z impetem popchał go na szafę, która się zatrząsnęła.\n– Nie zabronisz widywać mi się z moją rodziną! – warknął, opluwając ojca śliną.\n– Puść mnie dzieciaku! – krzyknął tata i odepchnął Justina od siebie, który lekko się zachwiał i wpadł na łóżko.\nW tym momencie ojciec wykorzystał sytuację, złapał mnie za nadgarstek i pociągnął w stronę salonu. Moją torbę rzucił pod drzwi wejściowe i wolną ręką ściągnął moją kurtkę z wieszaka. Podał mi ją, mówiąc:\n– Nigdzie nie jadę! – krzyknęłam, gdy łzy zaczęły ciurkiem spływać po moich policzkach.\n– Zostaw ją! – warknął brat, wbiegając do salonu.\n– Justin! – krzyknęłam, czując mocny uścisk ojca na nadgarstku.\n– Ona nie ma obowiązku już z tobą nigdzie jeździć, jest pełnoletnia! – Justin był zdenerwowany, ale nie wiedział co zrobić. Próbował wyrwać mnie z uścisku ojca, próbował coś zaradzić, ale był kompletnie skołowany.\n– WYBIJCIE SOBIE Z GŁOWY TEN WYMYŚLONY ZWIĄZEK! – krzyknął tata, łapiąc kurtkę, która spadła na ziemię. Dalej mnie trzymając, wolną dłonią otworzył torbę, wrzucił do niej moje buty i nie zamykając jej, na wierzch położył kurtkę.\nSpojrzałam na Justina, który próbował odepchnąć ode mnie ojca, ale mając na uwadze, że to jest jego rodzic, nie miał odwagi go uderzyć, przynajmniej miałam takie wrażenie.\nPłakałam i próbowałam wyrwać się z uścisku ojca. Na marne. Gdy tata otworzył drzwi, zdążyłam przyciągnąć do siebie rozzłoszczonego Justina i uczepiwszy się jego szyi, mruknęłam:\n– Kocham Cię. – I zanim ojciec zdążył oderwać mnie siłą od brata, złączyłam nasze usta na smutne pół sekundy.\nOjciec wyciągnął mnie z mieszkania i pomimo tego że próbowałam czepiać się każdej krawędzi, bądź wystającego elementu, nie potrafiłam wyrwać się z jego objęć. Na boso, w samej koszulce i jeansach szłam za ojcem, który mnie ciągnął przez zimną klatkę schodową. Głośno płakałam, czując zimny śnieg pod swoimi nogami, kiedy on siłą wepchnął mnie na tył samochodu. Był nieugięty, wiedział czego chce, a ja wiedziałam, że tym razem tak łatwo nie odpuści.\nJak mogłem tak łatwo odpuścić? Zachowałem się jak kompletna ciota! Nie potrafiłem sobie wybaczyć tego, że pozwoliłem ojcu wziąć ze sobą Jane. To miał być najlepszy nasz czas, a okazał się tak krótki i tak drastycznie zakończony.\nCzemu go nie uderzyłem? Jak idiota próbowałem odciągnąć od niego siostrę, ale uderzyć go nie potrafiłem. Co się ze mną dzieje? Może w głębi wiedziałem, że jak go uderzę, to będzie pozamiatane, a teraz mam jeszcze jakieś alternatywne wyjście pogodzenia się z ojcem? Ale ja się z nim nie chcę godzić. Ja chcę mieć Jane i w tym momencie tylko na niej mi zależy.\nNagle z wielką siłą kopnąłem w drzwi wejściowe. Pech chciał, że na stopach miałem tylko skarpetki, więc poczułem silny ból w palcach.\nPodskakiwałem teraz, żeby jakoś uśmierzyć ból, ale nie dawało to oczekiwanego rezultatu.\nPrzeklinałem sam na siebie.\nJak on mógł wyciągnąć ją z domu na boso, bez kurtki i butów?! Co za… idiota! Przecież Jane mogła się przeziębić! Na dworze jest śnieg, temperatura minus kilka stopni, a on ją wytargał siłą, nie pozwalając jej się nawet ubrać. Tego już mu nie wybaczę. Niczego już mu nie wybaczę. Jak przez niego stanie się krzywda Jane, to ze mną będzie miał do czynienia i tym razem ręka mi się nie zawaha. Ani na sekundę.\nPrzez cały wieczór próbowałem bezskutecznie dodzwonić się od siostry. Zastanawiałem się czy ojciec nie odebrał jej telefonu. Teraz zamknie ją w domu jak w klatce? Jakie ma zamiary?\nNajgorszą rzeczą było to, że nie miałem możliwości pojechania teraz do nich. Miałem ważne zobowiązania związane z płytą i musiałem być w pracy, ponieważ inaczej nie byłbym w stanie się utrzymać. Tkwiłem w kropce.\nWieczorem przyszedł Ed, który jeszcze bardziej zdenerwował mnie pytaniem:\n– A gdzie zgubiłeś Jane? – Zaśmiał się, wchodząc wyluzowany do kuchni.\n– Mój ojciec ją zabrał – rzuciłem, a później dopiero zorientowałem się jak to brzmi.\n– Jak to twój ojciec? – zapytał zdziwiony.\nChodziłem zdenerwowany po pokoju, przeklinając na wszystko, wszystkich i na siebie.\n– Nie ważne – warknąłem w stronę Eda.\n– Słuchaj Justin, to jakaś chora sytuacja… Po co twój ojciec miałby zabierać twoją dziewczynę? I dlaczego jesteś tak wkurzony z tego powodu? – Zaczął coś podejrzewać. Podszedł do mnie i obserwował jak nerwowo przechadzam się po pokoju, podczas gdy moje myśli walczyły ze sobą.\nPowiedzieć mu, czy nie?\nJest godny zaufania, czy nie?\nZnam go kilka miesięcy, przypadkowo wynająłem z nim mieszkanie, ale szybko się zakumplowaliśmy i znaleźliśmy wspólny język. Mimo wszystko nikt nie powinien o tym wiedzieć.\nAle zanim ostatnia myśl przyszła mi do głowy, warknąłem niekontrolowanie:\n– Bo on jest także i jej ojcem!\nJedyne co zdążyłem zauważyć po tym nagłym wyznaniu, była mina Eda, która nie wyrażała kompletnie nic, oprócz szoku.\nJak podoba Wam się rozwój sytuacji? Mogę Was zapewnić, że teraz, po tych malinowych dniach w TRM, będzie się duuuuuużo działo! Czekacie na kolejny rozdział?\nJeśli czytacie moje skromne wypociny, to serdecznie proszę Was o pozostawienie po sobie śladu w komentarzach. Z góry ślicznie dziękuję za każdy, bo czytam wszystkie! :)\nZapraszam na moje nowe opowiadanie „State of Grace”.\nAutor: Robyn Gleams o 12:37\nJulia Bieber 19 lipca 2015 12:59\nJulia Bieber 19 lipca 2015 13:17\nKOOOOOOOOCHAM TO! Ojciec Jane jest idiota i nie lubię go, szkoda, ze nie dostał w pysk od Justina, ale może kiedyś :D\nKate 19 lipca 2015 13:05\nniesamowity rozdział! czekam na nn\nmysteriiious 19 lipca 2015 13:50\nOMG! Ten rozdział jest do nie opisania cudownie napisałaś czekam na NN z niecierpliwością ;)\nma.olka 19 lipca 2015 13:52\nIch ojciec jest potworem!!! Nieludzkim zwierzęciem! (tak, wiem, masło maślane).\nJane jest pełnoletnia, nie może na siłę trzymać ją w domu. Niech ona ucieknie, bo jego zachowanie podchodzi pod przemoc domową!!!\nWeny życzę i do napisania ;-)\nma.olka 19 lipca 2015 15:07\nO! Mam pomysł!!! Niech ona zacznie wyrywać się ojcu w jakimś miejscu publicznym i niech on ją uderzy. Wtedy jakiś postronny świadek lub np policjant, odciągnie ich od siebie, i niech ojciec wsiądzie do samochodu i odjedzie z piskiem opon, a ona zostanie na środku ulicy bez niczego i niech zabiorą ją na komisariat i stamtąd zadzwonią do Justina!!!\nTiny Drug 19 lipca 2015 13:58\nO cholera, to się porobiło :o Nie sądziłam, że ich ojciec dowie się o wszystkim tak wcześnie! Czekam na kolejny.\nPanda 19 lipca 2015 14:18\nPff...wiedziałam że tak się stanie. Po prostu wiedziałam! To było za proste, żeby Jane i Justin byli szczęśliwi chociaż przez moment. Smutno mi się zrobiło. Ten ojciec Jane jest potworem. Uśmiercić go w wypadku samochodowym albo oo Jane i tata będą wracać do domu, a tu wypadek i ojciec umarł w drodze do szpitala. Fajnie jakbyś ten pomysł wpieniła w swoje opowiadanie. Na pewno każdy byłby tu zadowolony jak by ojca Jane i Justina nie było :)\nWiem jestem zła. xd\nUśmiercałabym ludzi jak George Martin :D\nŻyczę weny i czekam na następny rozdział :)\nPanda z Twittera :*\nUwielbiammmm!! Myslalam , ze nie powie mu prawdy , Edowi.. szook! A ten ich ojciec to pojeb!!\nNie karz juz Nam czekac tak dlugoooo na nastepny rozdzial! Dodaj szybciej nastepny.\nSylwia W 19 lipca 2015 17:39\nNina Kwiatkowska 19 lipca 2015 18:21\nMam nadzieje, że to sie dobrze skończy...\nCzekamy! Jak zawsze z niecierpliwoscia kochana! :D. Cudowny rozdzial :* <3\nAnonimowy 19 lipca 2015 21:52\nO chryste panie, jaka drama :O\nJa już sobie wyobrażam jakie piekło zgotują jej rodzice, gdy wróci z ojcem do domu.\nJestem ciekawa reakcji Eda, boję się, że on nie rozumie tak jak Simon\nVeronika R. 19 lipca 2015 22:54\nNie to się nie dzieję, nie!\nDziewczyno chcesz zebym tutaj zeszła?!\nA bylo tak pięknie :/\nDaria Olejnik 19 lipca 2015 23:27\nNie mam pojecia co moge napisac po tym rozdziale.. Jest P R Z E Z A J E B I S T Y\nJa Cie przepraszam za przrklenstwo, ale nie wiem jak to mogr inaczej wyrazic, zakochalam sie w tym rozdziale i jak go przebijesz tym co sie rozwinie dalej to jestes moim bogiem rly.\nCzekam na nasteeepny rozdzial!\nIsobella Chmielewska 20 lipca 2015 02:14\ncudny <3 oprocz koncowki :( oby sie wszystko ulozylo :* dodaj szybko\nlolek krejzolek 20 lipca 2015 06:54\nŚwietny rozdział! Ciekawe jak to się dalej potoczy, nie mogę się doczekać nexta <3\nantonina zamiar 20 lipca 2015 07:20\nOMG OMG OMG :o nie wierzę że to się stało ;(( Ja chcę żeby oni byli razem ;(( kurde a ten ojciec to wgl -,- biedna Jane ;(( Tak nie może być ;( Proszę niech oni są razem ;(\nswietny jak zawsze, czekam na nastepny\nmam nadzieje ze Jane ucieknie od ojca i jakos wroci do Justina\nMilena Wrochna 20 lipca 2015 17:55\nSerce mi walilo jak oszalale czytajac moment z ojcem. ;) czekam na kolejny :)\nHanzii Official 20 lipca 2015 18:29\nNo, bez jaj. Co za człowiek.\nAh. Mam nadzieję, że coś wymyślą, no przecież to nie może się tak skończyć, prawda?\nNie. Będzie dobrze, będzie dobrze.\nOjciec grubo przegiął, jestem po stronie Justina. Ciekawe jak zareaguje mama?\nKoczek Bieber 20 lipca 2015 21:26\nWow tego się nie spodziewałam o.o\nRozdział świetny i czekam na kolejny ❤\njuju 21 lipca 2015 01:32\no kurwa amc\npozytywnie i jednoczesnie negattywnie\nale wreszcie jakas akcja\na koncowka to niebo\nkurwa mac jebany tatulek\nwkurwil mnie maax\nblank space 21 lipca 2015 04:12\n(piszę ten komentarz po raz drugi bo oczywiście musiałam coś zrobić źle)\npo pierwsze kocham to ff, śmiało mogę stwierdzić że to jedno z moich ulubionych ff jakiekolwiek czytałam a czytałam ich dość sporo\nuwielbiam dosłownie wszystko w tej historii, przez chwilę zastanawiałam się nad tym co może mi nie odpowiada w tym ff ale nie znalazłam czegoś takiego czyli nie ma takiej rzeczy która mi nie odpowiada, wszystko jak dla mnie jest genialnie,lepiej być nie może\njestem z tym ff właściwie od samego początku tylko z przerwami\nnapotkałam prolog i już po zapowiedzi stwierdziłam że nie ma opcji, muszę czytać\nzapomniałam o tym ff po jakimś czasie, nie wiem z jakiego powodu ale na całe szczeście potem sobie przypomniałam i zaczęłam czytać rozdział po rozdziale\npamiętam że jak byłam przy około 20 rozdziale i kilka rozdziałow zostało mi do bycia na bieżąco przestałam czytać bo nie chciałam tego kończyć, nie wyobrażałam sobie aby za jednym razem przeczytać pozostałe rozdziały więc się postrzymałam\ndzisiaj przeczytałam ostatni rozdział i oficjalnie jestem na bieżąco, teraz tylko czekam na kontynuację\nteraz już moge stwierdzić że kocham to ff i nie mam pojęcia co zrobię gdy się skończy\nwszystko jest tak dopracowane że jestem pełna podziwu, mam nadzieję że zdajesz sobie sprawę ze masz wielki talent dziewczyno\nuwielbiam to w jaki sposób opisujesz uczucia bohaterów, sytuację... naprawdę można wciągnąć się w tą cała historię\nkiedyś czytałam kilka ff o podobnej fabule ale zawsze było tak że ostatecznie wychodziło na jaw że nie są prawdziwym rodzeństwem a ty podjęłaś sie trudnego tematu za co biję ci w tym momencie brawa\nciesze się również z tego żę nie odbiegasz od fabuły tylko trzymasz się głównego wątku, mimo tego w każdym rozdziale się coś dzieje i nie jest nudno, wręcz przeciwnie\npodsumowując kocham to ff, nie wiem który raz piszę że kocham to ff ale nie będę sobie żałować\nprzechodząc do najnowszego rozdziału to jestem w szoku, naprawdę\nspodziewałam się że te ich szczęśliwe chwile szybko się skończą ale nie spodziewałam się że az tak szybko\nmoment kiedy ktoś dzwoni do drzwi wzbudził u mnie podejrzenia, kiedy wyszło na jaw że to ojciec jane i justina nie wiedziałam co ze sobą zrobić bo bałam się co bedzie potem\nzachowanie ojca jane mnie zaszokowało jednym słowem, rozumiem był wkurzony, miał do tego prawo ale żeby potraktować tak swoją własną córkę? jak szmatę?\npodobało mi się postępowanie justina, próbował powstrzymać swojego ojca ale zachował zdrowy rozsądek i nie rzucił się na niego z pięściami- to by tylko pogorszyło sprawę\njestem cholernie ciekawa co będzie dalej i jak się to wszystko potoczy, myślę że w następnych rozdziałach bedzie duzo emocji a ja będę jak jedym słowem kjdfhaudfhjkdfdsg\nna sam koniec chciałabym ci podziękować za tak wspaniałe ff, naprawdę kocham go i nie mogę się doczekać rozwoju akcji x\nIza Grodecka 21 lipca 2015 11:11\nnienawidzę tego faceta ;o taki chuj, ale w sumie mu się nie dziwię, bo raczej każdy rodzic byłby przeciwny związkowi jego dzieci i próbowałby za wszelką cenę je rozdzielić.\nAnonimowy 21 lipca 2015 18:39\nfkjvsbhjdsbhvebsj rozjebałaś system kobieto! Normalnie nie wierzę! jak ja chcę żeby skończyli razem\nZuzia Radzik 21 lipca 2015 20:51\nnieeee! ja tego nie przeżyję, że zabrał Jane do domu...\nAnonimowy 22 lipca 2015 04:43\nAle sie porobiło :0\nZuza Karpińska 22 lipca 2015 11:05\nWooo matko! Co tu się właśnie stało?! Niee! Dlaczego? Kocham Twoje opowiadanie jest cudowne! Ale żeby takie rzeczy się w nim działy! Jane ma wrócić do Justina! Natychmiast, jakiś tam ojciec niech się nie miesza w ich sprawy! Oby Ed dobrze zareagował na całą historię, czekam na ciągu dalszy pozdrawiam Zuza :*\nAnonimowy 23 lipca 2015 00:25\nChce następny!! Teraz!! Niesamowitee\nAnonimowy 23 lipca 2015 20:50\nAaaqq ale ja kocham te ff jest niezastąpione!\nMalwina 23 lipca 2015 22:10\nze co kurwa. jak moglas w takim momencie przerwac? czytam to ff od 3 dni i cholera chce wiecej i wiecej bo jest zksakdjslz nie moge przemyslec co z nimi bedzie tak cholernie szkoda mi jane i jusa a ich ojciec jest jakis walniety, zdecydowanie wole ich mame lmao\njezu świetny rozdział, serce biło mi szybko z wrażenia haha! czekam na kolejny z niecierpliwością!\nAngel 25 lipca 2015 05:20\nNie wierzę, że tyle rozdziałów, a ty nadal masz pomysły, wow! Jesteś gebialna. Najbardziej podziwiam to jak piszesz. Masz niesamowity talent. Oby tak dalej. Uwielbiam trm ale czekam również aż wznowisz human nature bo był to pierwszy twój blog który zaczęłam czytać i bardzo lubię tą historię :* powodzenia w dalszym pisaniu i miłych wakacji xx\njoker-niall-horan-ff.blogspot.com <--- zapraszam na mojego nowego bloga, którego już niedługo otwieram ;)\nAngel 25 lipca 2015 05:22\nPrzepraszam za moją autokorekte :D\nZuza Klima 26 lipca 2015 07:48\nGrubo sie zrobilo a ciekawe co bedzie pozniej! Czekam n'a neksta..


Około 10 przywódców UE chce odebrać Nobla w Oslo - RMF24.pl\nOkoło 10 przywódców UE chce odebrać Nobla w Oslo\nŚroda, 14 listopada 2012 (13:09)\nNagroda jedna, a chętnych około 10! Tylu przywódców krajów Unii Europejskiej chce 10 grudnia w Oslo stawić się na ceremonii wręczenia Pokojowej Nagrody Nobla dla Wspólnoty.\nPokojowa Nagroda Nobla przyznana. Wybór laureata może zaskakiwać - została nim Unia Europejska. czytaj więcej\nDyrektor Instytutu Noblowskiego, Geir Lundestad, powiedział, że swą obecność potwierdziło "między ośmiu a 10" przywódców, a "nieco mniejsza grupa odpowiedziała negatywnie". Instytut nie chciał podać konkretnych nazwisk, tłumacząc, że lista zmienia się "z dnia na dzień".\nGdy 12 października ogłoszono, że tegorocznym laureatem prestiżowej nagrody została Unia Europejska, przewodniczący Rady Europejskiej Herman Van Rompuy zaprosił na uroczystość do Oslo wszystkich 27 przywódców.\nKanclerz Niemiec Angela Merkel publicznie ogłosiła, że do Oslo pojedzie, w przeciwieństwie do brytyjskiego premiera Davida Camerona, który oświadczył, że będzie "wystarczająco ludzi", żeby odebrać Nobla. Natomiast Francja nie dała do tej pory odpowiedzi - poinformował Instytut Noblowski. W zeszłym miesiącu prezydent Francois Hollande zapowiadał, że pojedzie do Oslo, jeśli uczynią to samo "wszyscy szefowie państw i rządów".\nFormalnie nagroda, na którą składa się dyplom, medal i 8 mln koron (ok. 930 tys. euro), zostanie wręczona Hermanowi Van Rompuyowi oraz szefom Komisji Europejskiej i Parlamentu Europejskiego - Jose Manuelowi Barroso i Martinowi Schulzowi. Pokojową Nagrodę Nobla przyznano Unii Europejskiej w uznaniu za prowadzoną od 60 lat działalność na rzecz pokoju, pojednania, demokracji i praw człowieka w Europie.\nNewsWałęsa o Noblu dla UE: Niejasna decyzja


Archiwa: miejsca - Kicks Master\nW którym miejscu powinniśmy zaopatrywać się w najlepszej jakości owoce i jarzyny?\nGdy zbliża się pora na sezonowe warzywa i owoce, o wiele lepiej będzie wybrać te, które cieszą nie tylko kubki smakowe, ale również oczy oraz nos. Należy pamiętać o tych, które są bogate w źródło witamin oraz pochodzą z najczystszych regionów Polski.\nTakie owoce i warzywa, które może nie kuszą doskonałym kształtem oraz błyszczącą skórką, ale są nieocenionym źródłem minerałów i witamin.\nCzytaj dalej W którym miejscu powinniśmy zaopatrywać się w najlepszej jakości owoce i jarzyny? →


kwietnia 2012 - Sans Regret\nNapisane 24 kwietnia 2012\nHej Hej! Jak wam minął dzień? Jak testy, gimnazjaliści? Był łatwy, trudny? Opowiadać mi tu!\nJa przyznam szczerze bez bicia, że jestem ostatnio strasznie leniwa! Muszę w końcu się za siebie wziąć i za naukę również. Nauczyciele poszaleli z tymi testami, kartkówkami... Muszę jeszcze dokończyć mój projekt z angielskiego, ale to już niewielki problem. Najgorsze będzie zaliczenie z polskiego z dziewiętnastowiecznego tekstu Mickiewicza, to będzie prawdziwa męczarnia! Ale dosyć już o tej szkole, myślę, że każdy ma jej już powoli dosyć. Ja nie ukrywam, że marzę o słońcu i lecie!\nChciałam wam jeszcze powiedzieć, że po boku znajdziecie ankietę, dotyczącą kategorii do postów. xoxo\nNapisane 22 kwietnia 2012\nTrochę się rozleniwiłam! Nie napisałam wczoraj postu, ponieważ nadal nie mam filmików i kilku zdjęć z ogniska. Czekam z niecierpliwością, aż Ż. mi je prześle. A tak w ogóle to muszę je najpierw obejrzeć, ponieważ nie wiem, czy nadają się do opublikowania. Także o ognisku napiszę osobny post...\nOstatnio oglądałam wiele, wiele filmów! Głównie miałam ochotę tylko na dramaty. Jednym z filmów, jakie obejrzałam w ostatnim czasie, był Chłopiec w pasiastej piżamie. Film może nie do końca ukazuje prawdziwe czasy II wojny światowej, ale jest wart obejrzenia. Pokazuje przyjaźń dwóch chłopców, syna niemieckiego oficera oraz dziecka, które żyje w innym, nieznanym świecie za kolczastym ogrodzeniem. Oglądając film, wiedziałam, jaka będzie tematyka filmu -lata 40ste, obozy koncetracyjne, wojna. Od samego początku bałam się każdego ruchu bohatera. Można się rozpłakać, szczególnie na samym końcu. Film według mnie jest godny polecenia.\nNapisane 20 kwietnia 2012\nHej Hej! Dziś można rzec, że zaczynamy kolejny weekend. Moje plany? Spotkania z przeróżnymi przedmiotami szkolnymi! Książki, zeszyt, książki, zeszyt... Ale znając mnie na pewno znajdę trochę czasu na miły odpoczynek. Jutro przychodzą do mnie dziewczyny, może uda nam się załatwić pewną sprawę. Dziś wpadły mi świetne oceny z biologii, mianowicie dwie oceny bdb. i jedna celująca, z informatyki również bdb. i niestety dopuszczający plus z kartkówki, którą, jak można się domyślać, zawaliłam. Trudno, poprawi się^ Jak dziś spędzacie dzień, kochani? U mnie pogoda jest bardzo ładna, także wspólnie z klasą wybieramy się na ognisko ♥\nNapisane 19 kwietnia 2012\nDziejszy dzień minął szybciej niż wczorajszy. Wczoraj myślałam, że środa nigdy się nie skończy, a nieprzyjemnych niespodzianek było coraz więcej... Jutro już piątek, więc odpoczniemy, przynajmniej część z nas, niektórzy będę musieli się uczyć do testów albo do matur, czy testów gimnazjalnych. Następny tydzień zapowiada się genialnie! Tylko w poniedziałek i piątek będę szła do szkoły, ponieważ, jak wspomniałam wcześniej, będą te matury itp. Także czekają mnie długie godziny robienia "co chcesz". Za to teraz idę dokończyć lekcję.\nNapisane 17 kwietnia 2012\nHej Hej! Dziś przychodzę do was po raz drugi, ale tym razem już ze stylizacją. Miałam w szafie taką jedną czerwoną bluzkę, mam taką jeszcze żółtą, ale nie mam zielonego pojęcia, gdzie ją ukryłam tym razem. A więc miałam taką bluzkę, w której nie chodziłam praktycznie wcale, a dziś połączyłam ją z kwiecistą spódnicą, którą już miałyście okazję poznać...\n• spódnica- H&M • bluzka- Mirgan •\nDziś koło mojego domu chodził pies, prawdopodobnie został porzucony przez właściciela. Postanowiłam, że go nakarmię, jak się okazało, był głodny. W jego oczach widziałam strach i tyle miłości. Ktokolwiek przejeżdżał, przechodził, szukał tej jednej soby. Zrobiło mi się go szkoda... A jak wam minął dzisiejszy dzień? Macie jakieś specjalne plany?\nNapisane 9 kwietnia 2012\nŚwięta, święta i po świętach! U mnie na rodzinnym obiedzie było miło i ciekawie. Jednak polubiłam święta bardziej niż kiedykolwiek. Kuzynka porobiła mi trochę zdjęć, więc znajdziecie je w dzisiejszym poście. Dawno się z nią nie widziałam, jednak wszystko wczoraj nadrobiłyśmy...\n• sweterek- Bershka • bluzka- Reserved • spódniczka- H&M • balerinki- Deichmann •\nDziś od samego ranka mam różne nastroje. Więc lepiej skomentuję wasze blogi i chyba wybiorę się do drugiej babci :) Trzymajcie się cieplutko i miłego dyngusa!\nNapisane 7 kwietnia 2012\nWpadłam tu na chwilkę. Z całego serca chciałabym życzyć wszystkim wesołych, pogodnych świąt wielkanocnych oraz miłej i rodzinnej atmosfery. Mam nadzieję, że te święta będą jeszcze lepsze od poprzednich + bonusik klik\nNapisane 4 kwietnia 2012\nDziś przychodzę do was ze wspomnieniami z ubiegłego roku... W zeszłoroczne wakacje miałam wiele planów: wyjazd do Wilna, nad morze, w góry i do Niemiec. Te trzy ostatnie zrealizowałam. Ale dziś chciałam napisać o naszym sąsiedzie. W Niemczech mam rodzinę, więc właściwie co roku tam jeżdżę. Byłam w takich miastach jak Hamburg, Dortmund, Hamm i innych, których już nie spamiętałam... Mam zdjęcia miasta Hamm, w którym w tamtym roku najdłużej przebywałam:\nUwielbiam tam jeździć, czuję się tam jak w domu. Mam nadzieję, że w tym roku też się wybiorę, porobię lepsze zdjęcia i pozwiedzam więcej :) Chciałam was powiadomić o współpracy ze sklepem Czas na Buty. Przypominam o klikaniu w banery i zapraszam na mój fan page click.\nNapisane 1 kwietnia 2012\nDzisiaj zaplanowałam mały post o blogu. Zaistniały pewne zmiany, nawet duże: zmiana nagłówka, szablonu i pojedynczych pierdółek... Osobiście lubię kolory czarny i biały, jakie królowały w poprzednim wyglądzie bloga, ale uważałam, że czegoś brak i że jednak jest trochę pusto. Między innymi dlatego zmieniłam klasykę na cieplejsze kolory: róż i szary. Nagłówek wymieniłam na nowy, jest mniejszy, nie ma białej przestrzeni... Na prawym boku możecie ujrzeć obrazki (np.) z napisem Facebook, klikacie i jesteście na stronie Cassie. Ostatnimi czasy pojawiły się też banery firm, z którymi współpracuję -mam nadzieję, że klikacie od czasu do czasu :) Jeśli chodzi o komentarze, to są wyświetlane dopiero po moim zatwierdzeniu.\nTeraz trochę o statystyce bloga... Zauważyłam, że dobiliśmy już 14 000 odwiedzin. Cieszy mnie fakt, że blog się rozwija i że ktoś go odwiedza :) Jeśli chodzi o mnie to włączyłam taką opcję od początku prowadzenia bloga, aby wejścia autora się nie liczyły do odwiedzin...\nPosty staram się dodawać codziennie bądź co dwa dni, lecz czasem mi na to czas nie pozwala. Chciałam wam przedstawić pięć najpopularniejszych postów Cassie Blog:\nTrochę osób odwiedzało stronę o prawach autorskich... Bardzo dobrze, że czytelnicy mojego bloga wiedzą, że mam swoje prawa i jeśli ktoś udzieli zdjęcia mojej własności gdzie indziej bez mojej zgody, to może mieć małe problemy. Oczywiście tylko mojej własności, bo zdjęć tego typu jak inspiracje itp., nie będę się czepiać ;) Jeśli chcecie wykorzystać moje zdjęcia, to po prostu piszcie na maila albo w komentarzach :)\nCzas na statystki zagraniczne... Nie spodziewałam się, że Ameryka wyścignie Rosję.\nSą jeszcze jakieś pojedyncze odwiedziny przykładowo z Grecji, Danii, Belgii, Chorwacji... Także nie jest źle! :) Możecie kliknąć na zdjęcia, aby je powiększyć do oryginalnych rozmiarów. Na koniec chciałam was się spytać, jak czy podobają wam się zmiany na blogu? Może byście jeszcze coś dodali, a może odjęli?


Koncert – Con Affetto & Monk – „Movie”.XIII Festiwal Muzyczne Tarasy… – Niezależny Serwis Informacyjny Kadr\nBył to piękny, pełen nostalgicznych wspomnień weczór. Znakomita atmosfera, artyści i publiczność. Niezwykła muzyczna podróż z udziałem zespołów Con Affetto i Monk. Te dwie tarnowskie formacje muzyczne – kwartet smyczkowy Con Affetto oraz zespół wokalny MONK po raz kolejny wspólnie stanęły na scenie, do walki na…..struny! W programie koncertu znalazły się najpiękniejsze tematy kina polskiego i światowego.\nKoncert odbył się w Centrum Sztuki Mościce w ramach projektu Muzyczne Tarasy.\nCon Affetto & Monk – "Movie"\nSTUDIO KADR…Koncert – Con Affetto & Monk – "Movie". XIII Festiwal Muzyczne Tarasy (fragment)Wieczór wypełnony piekną muzyką.Autor: Lidia Jaźwińska\nOpublikowany przez Niezależny Serwis Informacyjny KADR Piątek, 7 sierpnia 2020\nKategorie:\tKultura, News\t/ Bez odpowiedzi / przez kadr 8 sierpnia 2020