Film, który polecam [Archiwum] - Klub Senior Cafe\nKlub Senior Cafe > Kultura > Film, teatr > Film, który polecam\nView Full Version : Film, który polecam\nPrzejrzałam wszystkie istniejące wątki filmowe, aby nie mnożyć niepotrzebnie nowych.\nW żadnym nie mogłam zamieścić filmu, który właśnie obejrzałam i polecam gorąco.\nChwyta za serducho:\n"Chłopiec pasiastej piżamie".? ? - reż. Mark Herman\nWydaje się, że o Holocauście powiedziano już wszytko na wszelkie możliwe sposoby.\nW "Chłopcu w pasiastej piżamie" nie dziwi więc ani perspektywa niemieckiej rodziny,\nani nawet rzeczywistość widziana oczami ośmioletniego chłopca.\nDwaj fantastyczni chłopcy w rolach głównych Asa Butterfield i Jack Scanlon udźwignęli cały film. Pozostali aktorzy są dla nich jedynie tłem, a wstrząsająca scena końcowa nasuwa wniosek, przed którym trudno się uchronić, że o to źli dorośli zostali ukarani.\nW jednym z komentarzy reżyser ujawnia cel powstania filmu.\nAmbicją Marka Hermana jest, by film znalazł się na liście obowiązkowych tytułów\nw ramach zajęć szkolnych i służył ku przestrodze pokoleniu,\nktóre już wkrótce opowieści o obozach zagłady może włożyć między krwawe anime.\nI plakat z filmu:\n"Masz na imię Justine"- reż. Franco de Pena\nMariola Szymańska ma 18 lat, mieszka z babcią w małym miasteczku. Sympatyczna, ale naiwna dziewczyna właśnie skończyła szkołę zawodową i - podobnie jak jej najbliższe koleżanki: Ola i Hania - marzy o wielkiej miłości i szczęśliwym życiu rodzinnym. Niebawem ma zacząć pracę w miejscowej rzeźni. Gdy do miasteczka przyjeżdża po kilku latach Artur, dawny kolega ze szkoły, który wyjechał z rodzicami do Niemiec, dziewczyna zakochuje się w nim. Nie waha się, kiedy Artur proponuje jej wspólny wyjazd na trzy tygodnie do Niemiec. Babci mówi, że jedzie z koleżankami na krótkie wakacje.\nPoczątkowo wszystko przebiega zgodnie z wyobrażeniami Marioli. Artur jest miły i opiekuńczy. Gdy docierają do Berlina, namawia ją, żeby przenocowali u znajomych. Niebawem zjawia się trzech mężczyzn: Gunther, jego pomocnik Jurij i najmłodszy Nico. Artur inkasuje pieniądze i znika, zostawiając Mariolę samą z obcymi ludźmi. Przerażona dziewczyna uświadamia sobie, że została sprzedana. Teraz ma się nazywać Justine i pracować jako prostytutka...\nOglądanie go boli jak cholera! Jest przerażający... Miałam łzy w oczach, bo wiem, że to nie tylko film... to dzieje się naprawdę, gdzieś na świecie, pewnie nawet u nas. Oprócz tego, rewelacyjna gra Ani Cieślak, którą uważałam za aktorkę przeciętną, do czasu... Polecam!\nA ja polecam serial "Dynastia Tudorów" (jest na DVD).Dzieją się tam rzeczy, które "wciskają w fotel".Jest to kawałek historii Anglii za panowania króla Henryka VIII i jego sześciu żon.Jest to czas,kiedy Anglia przestała uznawać zwierzchnictwo papieża.Intrygi,miłostki,walka o wpływy i władzę - wstrząsające.Okrucieństwo na każdym kroku.Metody zdobywania odpowiednich zeznań przywołują porównanie do metod z czasów głębokiej komuny.A wszystko pokryte hipokryzją - miłością do ludu,ojczyzny itd.itp.Świetnie oddane jest tło i świetna jest gra aktorów.\nZdzisia brzmi zachęcająco nie omieszkam obejrzeć. Ja z kolei polecam tak z zupełnie innej beczki horror sci-fi "Ukryty horyzont" z ang. Even horizon, film naprawdę trzyma w napięciu do samego końca i ma swój niepowtarzalny klimat.\nMiłe Panie , polecając seriale , dodajcie , proszę , na jakim kanale !\nMiłe Panie , polecając seriale , dodajcie , proszę , na jakim kanale !"\n"Dynastia Tudorów" to produkcja "canalu+". Ja oglądam na DVD:)\nPolecam film pt. "Malowany welon" Chyba tylko na dvd.\nFilm na podstawie powieści W. Somerseta Maughama pt. "The Painted Veil". Opowiada historię lekarza i jego niewiernej żony, Kitty, którzy w latach 20-stych XX wieku przeprowadzają się do odległej chińskiej wsi, aby walczyć z epidemią cholery. Kitty przeżywa tam duchowe przebudzenie i ponownie zakochuje się w swoim mężu.http://www.iv.pl/images/odfv6gqqsfim4wrimufw.jpg (http://www.iv.pl/viewer.php?file=odfv6gqqsfim4wrimufw.jpg)\nChyba sobie dziś obejrzę ten "Malowany welon". Ogólnie nie przepadam za filmami o miłości, ale ten opis jakoś mnie zaciekawił;) No i Edwarda Nortona też bardzo lubię.\nChyba też obejrzę. Dodatkowy atut wg mnie to miejsce akcji -Chiny.:)\nNo i obejrzałam "Malowany welon". Określiłabym go mianem "można obejrzeć".Oglądałam z przyjemnością ponieważ lubię psychologiczne filmy.Poza tym ciekawe choć smutne tło.\nDynastia Tudorów jakiś miesiąc temu w wersji serialowej była wyświetlana na kanale TV HBO i Polsat Cafe. Polecam wszystkim których interesuje historia.\ntajemnica śmierci,... frapuje, rodzi lęk przed pożegnaniem życia tu na ziemi, pociąga tajemniczością przejścia, zamiatana skrzętnie "pod dywan" jako coś co nigdy nie nastąpi, a napewno jeszcze nie dziś, jeszcze nie teraz.....\n...I totalny brak przygotowania do odejścia.\nto u nas na zachodzie, a jak jest na wschodzie ?\nidę zobaczyć, bo w częstochowskim OKF-ie od wczoraj "leci" obraz" pt;\nreż. Barrie A. McLean, Yukari Hayashi i in. Francja 1994\nCzas - 91 min. Bilet 12 zł\nStarożytne źródło siły i wskazówek – „Tybetańska Księga Zmarłych”, zawiera podstawowe nauki buddyjskie dotyczące śmierci i tego, co dzieje się potem. Część pierwsza opowiada o historii Księgi, pokazuje sposoby jej używania w Azji i w zachodnich hospicjach, Druga, pokazuje lamę i mnichów, którzy prowadzą zmarłego przez 49 dni według wskazówek Księgi. Skomplikowane rytuały, które rzadko można obejrzeć zarejestrowane na taśmie filmowej uzupełniane są przez doskonałe animacje.\nByłam, zobaczyłam i bardzo mi się podoba podejście do śmierci. wydarzenie bardzo ważne dla umierającego, rodziny i środowiska, nie wstydliwy temat skrzętnie ukrywany przed światem.\nfilm rozpoczyna zdanie "śmierć jest prawdziwa, przychodzi bez ostrzeżenia".\nczłowiek umierający i już zmarły jest prowadzony przez jogina i najbliższą rodzinę przez 49 dni do odrodzenia. codziennie są czytane święte słowa z Tybetańskiej Księgi Umarłych skierowane do niego. są to pomocne wskazówki jak pokonać etapy drogi do Światła Wyzwolenia.\nktoś powie bzdura, ale odpowiedzi mieszkańców na pytanie czy boją się śmierci są naturalne i pełne zrozumienia dla tak ważnego aktu życia. "Człowiek rodzi się z oddechem śmierci na ramieniu"- powiedział jeden z mężczyzn.\nBuddyści nie boją się śmierci, wierzą w reinkarnację. piekło jest wówczas gdy umarły nie może odnależć drogi do wyzwolenia w ciągu tych 49 dni, bo jest zbyt przywiązany do materialnych dóbr lub krewni płaczem i nadmiernym żalem nie pozwalają mu odejść w spokoju.\nTłem jest piękny krajobraz tybetańskich gór, płynąca wśród lodu rzeka- symbol zmiany, przemijania czasu , barwne stroje świąteczne i starość pokazana jako naturalna kolej rzeczy.\nBędę chciała kupić ten film na DVD.\npozdrawiam i przepraszam za temat, ale listopad to cały miesiąc jak Zaduszki, więc na czasie.\nMysle , że absolutną rewelacja jest film- serial- Czas honoru-swietna akcja, dobra gra aktorów, czasy straszne, bo 2-ga wojna swiatowa i czasy okupacji Warszawy- ale patrzę z zapartym tchem...Polecam równiez- nie jestem fanka seriali( prawie nie oglądam) ale kiedys natrafiłam na Tancerzy- tez jeden z lepszych- dobra muzyka, świetni tancerze, może na fabułę nie należy zwracac uwagi- bo kiepska- ale taniec = bomba.\nTybetańska księga umarłych - na razie nie mam nastroju do obejrzenia filmu o takiej tematyce.\nObejrzałam ostatnio czeski film obyczajowy "Piękność w opałach".Akcja filmu umieszczona jest w małym,zapyziałym miasteczku (jakich i u nas wiele).Ludzie prości,o różnej moralności - naprawdę ciekawa galeria postaci i poglądów.W założeniu komedia (kilka razy można się uśmiechnąć) dla mnie komedią nie jest tylko obrazem kawałka życia ludzi zmagającym się z trudnym losem.Film nie banalny.Troszeczkę można go porównać do naszego filmu p.t."Plac Zbawiciela" Krauzego.\nDziś obejrzałam "Tatarak" i "Afonia i pszczoły". Lubię polskie filmy. Lubię obejrzeć film już po przeczytaniu książki. Tak było w przypadku " Chłpca z latawcem", "Białej Masajki", "Kodu Leonardo da Vinci" i powieści Cobena m.in. "Nie mów nikomu" i innych.\nBaaaardzo chciałabym zobaczyć!\nMam w swojej filmotece, niestety bez tłumaczenia. Może ktoś ma plik z dialogami?\nPolecam: Imperium słońca - Stevena Spielberga\nFilm wzbudził wielkie zainteresowanie na całym świecie zarówno u publiczności, jak i u krytyków, był nominowany do Oscara w dziesięciu kategoriach.\nJest 1941 roku. Od czterech lat trwa wojna chińsko-japońska. Żyjący w Szanghaju cudzoziemcy nie odczuwają zbytnio jej skutków. Jim Graham jest synem amerykańskiego dyplomaty ma 11 lat i interesuje się lotnictwem. Kiedy Japończycy atakują Szanghaj chłopiec oddziela się od rodziny. Chłopak wraca do domu i postanawia czekać na rodziców, ale mijają dni a oni się nie zjawiają. Jim wyrusza do miasta, gdzie spotyka byłych żołnierzy amerykańskich. Ujęty wraz z nimi trafia do obozu dla internowanych.\nhttp://film.gazeta.pl/im/0/6971/z6971630A.jpg (http://film.gazeta.pl/film/3292000,23804,6971630.html?back=/film/2,23804,,,,119044405,2925.html) A ja obejrzałam film 2012\nObsada: John Cusack, Chiwetel Ejiofor\nCzas trwania: 160\nKoniec świata ma nastąpić w 2012 roku. Już teraz możemy podziwiać go na ekranach kin w filmie "2012". Możemy, ale na szczęście nie musimy.\nFabuła jest prosta. Badacz z Indii odkrywa, że 21.12.2012 nastąpi koniec świata. Potwierdza tym samym przekonania Majów o losach naszej planety. "Newsa" przekazuje swojemu przyjacielowi, który dociera z informacją do prezydenta USA (Danny Glover). Rozpoczyna się budowa arek, mających przetrwać kataklizm, ratując tym samym gatunek ludzki. Oczywiście tylko wybrańców, którzy się na nie dostaną.\nRównolegle obserwujemy próby przetrwania grona "normalnych" śmiertelników: pisarza Jacksona Curtisa (John Cusack), jego byłej żony, ich dzieci, obecnego partnera byłej żony, rosyjskiego mafioza, dziewczyny i dzieci Rosjanina oraz psa. Z całej tej gromadki tylko bogaty Rosjanin godny jest uwagi - wygląda jak gangster przeniesiony na ekran wprost z Mafia Wars. Kilkoma kwestiami nawet bawi.\nOczywiście nie wszyscy mogą przetrwać, nie byłoby przecież amerykańskiego filmu bez sentymentalnych scen pożegnań i "emocjonującego" przeżył, czy nie? Nie ma jednak większych niespodzianek. Zdradzę, że psu udaje się umknąć szponom śmierci.\nPodsumowując: trochę "Titanica", trochę "Armagedona" nie jest najlepszą mieszanką, a raczej niestrawną kaszanką.\n"2012" ratują jedynie efekty specjalne. Świetne trzęsienia ziemi, wybuchy wulkanów i zalewające świat fale tsunami, przesadzone natomiast sceny ucieczek samochodowych - chyba, że to te amerykańskie samochody są zupełnie niezniszczalne?\nInnym słowy wszystko to już było. Ile razy widzieliśmy jak lawa płynie przez Nowy Jork, trzęsienia ziemi niszczą pół miasta, a heroiczny ojciec ratuje dzieci/psa/całą ludzkość przed zagładą?\nWarto zobaczyc i ocenić.\nJa też obejrzałam...i zabieram sie za budowę niezniszczalnej arki. A tak na poważnie - tylko Amerykanie mogą wyprodukować takiego "gniota".:)\nElu. Pst....tego nie mowi sie otwarcie ;)\nAluniu, cale szczescie, ze sa tacy ludzie na swiecie. Mozesz mi uwierzyc na slowo jest ich duzo. Wiesz zapewnie, ze jestem nieporawna otymistka i ciagle wierze w czlowieka. Moze naiwne - ale taka juz jestem "gegalska".;)\nMasz rację Zdzisiu film dla relaksu. Piękne zdjęcia Paryża.\nObejrzałam "Białą wstążkę" - polecam również.\nAkcja filmu została osadzona w małej protestanckiej miejscowości na północy Niemiec. W latach 1913-1914 spokojne życie mieszkańców zostaje zakłócone przez serię dziwnych zdarzeń. Wydają się być one karą wymierzoną lokalnej społeczności i okazują się być związane z powszechnie przyjętym surowym modelem wychowania. Haneke pokazuje rzeczywistość z punktu widzenia uczniów jednej ze szkół, których rodzice poprzez dobre maniery i wypełnianie obowiązków religijnych dążą do ideału (jego symbolem jest tytułowa biała wstążka). Ich działania są jednak często podszyte zdradą, zakłamaniem, nienawiścią i wykańczaniem psychicznym.\nOskarowy faworyt, film\n" Ciekawy przypadek Benjamina Buttona" - mam co najmniej mieszane uczucia.\nPolski film roku 2009 - "Dom zły"\n"Reżyser odsłania przed kamerą paskudną gębę naszego narodu: zapijaczoną, cuchnącą i pełną kompleksów. Smarzowski rozlicza się przy okazji z komunizmem, ale nie próbuje na siłę uniwersalizować opowiadanej przez siebie historii, ani obciążać jej martyrologicznym balastem. Wybitny warsztat i wielkie aktorstwo."\nPo jego obejrzeniu miałam ochotę wejść natychmiast pod prysznic.\nPodczas oglądania Smarzewskiego "Wesela" kilkakrotnie miałam ochotę wyjśc z kina. Celowo więc nie poszłam na "Dom zły".\nNie będę się katować. I językiem i sytuacjami, i degeneracją swoich rodaków.\nCo do Ciekawego przypadku Beniamina Buttona... Był dobry pomysł na film , dobry aktor, ale gdzieś po drodze całość się poobtłukiwała.\nW Sopocie, w ramach DKF wyświetlają skandynawskie filmy. Większość z nich widziałam juz w studyjnych kinach, ale chętnie obejrzałam powtórnie. Lubię te klimaty,interesującą odmienność kulturową, nieszablonowych bohaterów.\nPamietasz jak polecalam ten film w poscie 39? Bylam pod wrazeniem.\nPamiętam, polecałaś zupełnie zasłużenie :D\nObejrzałam wczoraj film "Coco Chanel" z Schirley MacLaine.Polecam go.Ogląda się go komfortowo,bez napięcia z uśmiechem.Trochę za dużo ckliwości jest momentami.Oglądałam już filmy o życiu Coco,ale pierwszy raz opowieść o "miłości jej życia".\nPolecam film "Gran Torino".\nNaprawdę warty obejrzenia!\nLubię aktorstwo Clinta Eastwooda.\nWybrany wśród 14 najlepszych filmów 2009 roku według redakcji Filmwebu:\n"Wiekowy Clint Eastwood mógłby wiele nauczyć niejednego reżysera, który uważa, że jedyne, czego widzowie oczekują od kina, to chwytająca za serce love story i spektakularne efekty specjalne.\nW roli stetryczałego i dalekiego od poprawności politycznej Walta Kowalskiego chwyta za serca przede wszystkim szczerością i bezpretensjonalnością wykreowanej postaci. Eastwood dowodzi w "Gran Torino", że dobrze zarysowani bohaterowie i ciepły humor w rękach doświadczonego reżysera wystarczą do stworzenia naprawdę dobrego filmu. Prosta historia o ostatnim szlachetnym Mohikaninie w mieście porywa więc bardziej niż romantyczne opowiastki warte kilkaset milionów dolarów."\n(Recenzja za "FilmWeb")\nA ja polecam kanał "Ale kino"\nWarto sobie zaplanować obejrzenie dobrego filmu.\n'Gran Torino" Oglądałam.Fantastyczny.:)\nChcę dziś polecić dwa filmy.\nZ roku 2009 - Bękarty wojny - Quentina Tarantino\nRecenzja za Fimweb:\n"II wojna światowa, okupowana przez nazistów Francja. Pułkownik SS Hans Landa dokonuje egzekucji żydowskiej rodziny ukrywającej się na jednej z farm. Jedyną osobą, która unika śmierci z rąk hitlerowskich oprawców jest kilkunastoletnia Shosanna. Dziewczyna postanawia uciec do Paryża. Tymczasem po drugiej stronie kanału La Manche porucznik Aldo Raine organizuje grupę amerykańskich żołnierzy żydowskiego pochodzenia. Zadaniem jednostki ma być sianie strachu wśród hitlerowców. Wkrótce dokonujący spektakularnych aktów zemsty oddział zaczyna być znany wśród nazistów jako "bękarty wojny". Inwencja mścicieli w zadawaniu cierpień Niemcom zdaje się nie mieć końca. W miarę, jak pod ciosami kija bejsbolowego pękają czaszki kolejnych esesmanów, legenda o żydowskich komandosach zaczyna krążyć po Europie."\nFilm trzyma w napięciu do ostatniego kadru.\nMoże młode pokolenie patrzy na okres II wojny z niechęcią.\nMnie nie się temat nie przejadł, dzięki takim obrazom.\nPrawdziwa wartość pozostaje wartością, a bestialstwo wciąż tym samym, pomimo upływającego czasu.\nDrugi, to film, który obejrzałam dawno temu i nigdy nie zapomniałam.\n"Zło" - skandynawski obraz w reżyserii Mikaela Håfströma\nScenariusz filmu powstał na podstawie autobiograficznej książki Jana Guillou.\nBohaterem rozgrywającego się w latach 50. ubiegłego wieku obrazu jest szesnastoletni Eryk,\nktóry bity w domu przez sadystycznego ojczyma wyładowuje swoją złość w szkolnych i niezwykle brutalnych bójkach z rówieśnikami.\nKiedy zostaje relegowany z kolejnej szkoły matka zapisuje go do elitarnej akademii Stjärnsberg.\n" Rozgrywające się w szkolnych realiach "Zło" pokazuje, jak drobne z pozoru wydarzenia powodują nakręcanie się prowadzącej do tragedii spirali nienawiści, której nawet nie próbują zapobiec obserwujący to wszystko z boku nauczyciele. (...)Eryk jest przekonanym, że byłby w stanie bardzo szybko rozprawić się ze swoimi przeciwnikami, jednak to oznaczałoby wyrzucenie ze szkoły. "\nProsta, ale wspaniale opowiedziana i zagrana historia dostarczająca ogromnych emocji.\nObejrzałam "Zło".Rzeczywiście,należy do filmów o których się szybko nie zapomina.Przy okazji wspomniałam nasz,polski film "Pręgi".Też o destrukcyjnej przemocy. W filmie "Zło" jest dające nadzieję "światełko w tunelu" Nasunęła mi się tez refleksja- w ilu terażniejszych szkołach nauczyciele nie chcą dla świętego spokoju widzieć problemów w nadziei,że one same się rozwiążą.\nPolecam film - Wzgórze nadziei\nFilm nie nowy, bo z 2004 roku, jednak wart obejrzenia.\nAkcja filmu rozgrywa się w czasach amerykańskiej wojny secesyjnej.\nWojna dobiega końca. Inman, raniony w bitwie żołnierz wojsk Konfederacji, zmierza do domu. Wierzył w słuszność sprawy Południa, ale z czasem, będąc świadkiem kolejnych koszmarów wojny, przeszedł głęboką przemianę. Jest przekonany, że najważniejszą wartością jest miłość do kobiety, do której za wszelką cenę stara się powrócić.\nW drodze w rodzinne strony czyha na niego wiele niebezpieczeństw: zdemoralizowani maruderzy, uwolnieni niewolnicy, łowcy nagród. Ścigany jak dzikie zwierzę musi walczyć o przetrwanie. O przetrwanie walczy także Ada - żyjąca wcześniej we własnym, pozbawionym trosk materialnych świecie, teraz musi nauczyć się sztuki przetrwania w okrutnych czasach wojny i zamętu, który po niej nastąpił.\n29 grudnia obejrzalem film "Awatar".\nMoi synowie zakupili mi bilet,wiec sie nie bylo co zastanawiac.\nFilm obejrzalem w specjalnych okularach,obraz trojwymiarowy,a efekty niesamowite.\nAkcja filmu rozgrywa sie na innej planecie.Ten film pobije z pewnoscia rekord wplywow ze sprzedazy biletow.\nWszystkie bilety byly wyprzedane,choc od premiery uplynelo kilka tygodni.\nObejrzałam dzisiaj film:" Pan Smith jedzie do Waszyngtonu" - komediodramat USA 1939 (tvp.Kultura)\n- Grupa skorumpowanych senatorów chce przeforsować ustawę, która zabezpieczy ich interesy. Senator Smith ma być marionetką w ich rękach -\nTak bardzo pasuje do dzisiejszych posłów i ustaw, forsujących ich interesy. Minęło 70 lat a w polityce nic się nie zmieniło. :mad:\nDzisiaj polecam dwa filmy. Obydwa należą do tych, które pamięta się dłużej.\nHotel Ruanda - obraz z 2004 roku - dramat wojenny\nAkcja filmu przenosi nas do roku 1993, do stolicy Rwandy, Kigali, w czasy najokrutniejszych walk międzyplemiennych w historii tego kraju, w których podczas trzymiesięcznych starć brutalnie zamordowano około miliona Rwandyjczyków. Film ukazuje losy Paula Rusesabagina, właściciela hotelu, który nie bacząc na własny los, dawał pomoc oraz schronienie tysiącom bezbronnych rodaków. Podczas gdy ekstremiści z plemienia Hutu mordowali przedstawicieli Tutsi z zimną krwią, nie bacząc na to, czy są to ich sąsiedzi czy nawet członkowie rodziny.\nJęk czarnego węża - z roku 2006 - dramat\nPożądanie jest chorobą dla Rae (Christina Ricci), palącą potrzebą która zżera ją od środka i sprawia, że staje się ona obiektem seksualnym każdego mężczyzny i chłopca w jej małym mieście. Kiedy jej prawdziwa miłość Ronnie (Justin Timberlake) wyjeżdża odbyć służbę wojskową, Rae rozpoczyna dzikie ekscesy. Wkrótce pobita, pozostawiona na śmierć, zostaje przygarnięta przez Lazarusa (Samuel L. Jackson), zreformowanego czarnego muzyka, który leczy swoją mocno skrywaną złość. Zobowiązuje samego siebie do utrzymania dziewczyny przy życiu, robiąc z niej więźnia i dając jej szansę na wolność i znalezienie swojej własnej drogi.\nAluniu! :) Oglądam filmy,które polecasz.Teraz też obejrzę "Jęk czarnego węża". " Hotelu Rwanda" raczej nie. Widziałam już film o tej samej tematyce.Tyle tam poniżania ludzkiej godności,krwawych scen....\nLaw Abiding Citizen - Prawo zemsty\nObejrzałam wczoraj film "Romulus ma father" i gorąco go polecam. Jest to opowieść o rumuńskiej rodzinie,która w latach 60-tych zamieszkała w Australii w nadziei na lepsze życie.Lecz doznają prawie samych niepowodzeń i dramatycznych przeżyć.Film kończy się "światełkiem w tunelu" tzn.nadzieją na lepszą przyszłość. Film naprawdę wg,mnie wart uwagi.\nChoc tytuł watku brzmi " filmy , ktore polecam " , to nie moge sie oprzec , by NIE polecic filmu Avatar , ktory dla mnie jest koszmarem. Technika trojwymiarowa była juz wykorzystywana w lepszych filmach , chocby w uroczej" Opowiesci Wigilijnej".\nCieszy mnie, że korzystasz z moich propozycji :) .\nDziś polecam film - Dom dusz - obraz z 1993 roku\nEkranizacja powieści chilijskiej pisarki Isabel Allende.\nEpicka opowieść rozciągnięta w czasie na ponad pół wieku, jest w niej miejsce na wielkie namiętności, tragiczne nieporozumienie, konflikty klasowe i uczuciowe mezalianse.\nGłównym bohaterem jest Esteban, mężczyzna który ciężką pracą dorobił się fortuny, a przy okazji skrajnie konserwatywnych poglądów, które zostaną wystawione na próbę podczas zamachu wojskowego Pinocheta.\nUporządkowany świat Estebana zaczyna się gwałtownie rozpadać kiedy junta wojskowa przejmuje kontrolę władzę w Chile. Jest to początek koszmaru dla jego rodziny: tracą majątek a Blanka dostaje się do więzienia, w którym oficerowie starają się wyciągnąć od niej informacje na temat Pedra ...\nNa planie filmowym zgromadzono całą plejadę gwiazd m.in.: Meryl Streep, Glenn Close, Jeremy'ego Ironsa, Winonę Ryder, Antonio Banderasa.\n"Prawo zemsty"- dla tych co lubią trillery i walkę o sprawiedliwość ziemską.\nNiebawem Shelton zaczyna spełniać swoje groźby, aranżując zza krat więzienia serię wyjątkowo szatańskich zabójstw, których nie da się przewidzieć ani powstrzymać.\nDziś polecam film - Dom dusz - obraz z 1993 roku napisała Alunia\nWidziałam ten film - piękny i wstrząsający.Mimo upływu czasu jeszcze niektóre sceny mam "przed oczyma".Meryl Streep i inni aktorzy grający główne postaci są wspaniali. Kto nie widział niech obejrzy.\nWczoraj obejrzałam film "Pogoda na jutro" reżyserii Jerzego Stuhr'a, w roli głównej Jerzy Stuhr. Moim zdaniem jest to "tragikomedia" - rozdarcie człowieka między sumieniem a dzisiejszą rzeczywistością. Pobudza do głębokiej refleksji. Dawno nie oglądałam tak dobrego filmu.\n"Nasza klasa" w reżyserii Ilmara Raaga\nNie zapomnicie go szybko! Film oparty na faktach.\n"Opowieść o zatrważającej rzeczywistości szkoły publicznej autorstwa debiutującego scenarzysty i reżysera Ilmara Raaga. Szesnastoletni Joosep (Pärt Uusberg) pada ofiarą swoich sadystycznych kolegów, których denerwuje jego cichy sposób bycia i introwertyczna natura. Jednym z jego prześladowców jest nowy w szkole, śmiały i przystojny Kaspar. Chłopak początkowo ulega presji nowego otoczenia, ale z czasem staje po stronie Joosepa i razem z nim niesie piętno klasowego ostracyzmu.\nPewnego dnia liczba obelg przekracza poziom tolerancji Joosepa i Kaspara. Koledzy postanawiają coś zrobić z denerwującą ich sytuacją - ojciec Joospa jest wojskowym i trzyma w domu broń."\n"Film Raaga nie jest jedynie społecznym studium problemów dorastania, ale uniwersalnym obrazem ciemnej strony ludzkiej natury, która pod wpływem stresu i silnych emocji może okazać się nieobliczalna."\nNostalgia anioła (The Lovely Bones), reżyseria: Peter Jackson..\nPolecam jak najbardziej ale uwaga: dla osób o mocnych nerwach, bo film wstrząsający. Byłby dla mnie oskarowy,gdyby nie druga godzina obrazu mocno niepasująca do doskonalej pierwszej..\n"Prawo zemsty" widziałam niedawno - bardzo dobry! Przy okazji polecam gorąco inny film "Solista" (The Soloist) w którym tez gra Jamie Foxx i gra - cudownie!\nPolecam dzisiaj piekny i wzruszajacy obraz\nChlopiec z latawcem reżyseria Marc Forster\nBędący adaptacją jednej z najlepiej ostatnio przyjętych powieści, film Chłopiec z latawcem jest pełną emocji opowieścią o przyjaźni, rodzinie, trudnych do wybaczenia błędach oraz powodującej odkupienie miłości. W znajdującym się na krawędzi wojny Afganistanie, dwóch przyjaciół z dzieciństwa, Amir i Hassan, wkrótce zostanie rozdzielonych na zawsze. Słoneczne popołudnie w Kabulu. W powietrzu czuć radość panującą przed turniejem puszczania latawców. Jednak po zakończonym zwycięstwem konkursie, zdrada jednego z chłopców początkuje nieprzewidywalną w skutkach katastrofę. Teraz, po 20 latach spędzonych w Ameryce, Amir wraca do rządzonego przez Talibów Afganistanu, aby stawić czoła gnębiącym go mrocznym sekretom i po raz ostatni postarać się znaleźć szansę odkupienia\nJa czytałam książkę. Jest tam zdanie, które utkwiło mi w pamięci brzmi mniej więcej tak- W Afganistanie jest dużo dzieci, ale mało dzieciństwa.\nDzisiaj polecam rewelacyjny film\nZawieście czerwone latarnie - reż. Yimou Zhang\n"Chiny, lata dwudzieste XX wieku. Po śmierci ojca, dziewiętnastoletnia Song Lian zmuszona jest poślubić Chen Zuoqiana, głowę wpływowej rodziny. Pięćdziesięcioletni Chen ma już trzy żony, każda z nich mieszka w oddzielnym domu na terenie wielkiego zamku. Żony zaciekle ze sobą konkurują, ponieważ zainteresowanie ich męża daje władzę, status i przywileje. Każdej nocy Chen decyduje, którą żonę odwiedzi, a wtedy przed jej domem zapalana jest czerwona latarnia. Żony gotowe są na wszystko, by latarnia zapłonęła przed ich drzwiami. Jednak czasem sprawy mogą wymknąć się spod kontroli..."\n....a jeden mężczyzna rządzi życiem czterech kobiet, staje się może przyczyną śmierci, smutku, szaleństwa i podłości.\nTo działo się zaledwie 90 lat temu. Dobrze, że mamy wiek XXI\nMasz rację, Halinko, to trafne słowa.\nDzieci są niewinnymi ofiarami we wszystkich konfliktach dorosłych.\nPolecam - Deliver Us from Evil z 2006 roku.\nFilm opowiada historię katolickiego księdza Olivera OGrady, który od 1970 roku do początku lat 90. wykorzystywał seksualnie dzieci.\nNieustannie przenoszony na nowe parafie Północnej Karoliny, wielebny Oliver OGrady, szybko zdobywa zaufanie i szacunek wiernych. Nie mają oni jednak pojęcia o tym, że duchowny jest niebezpiecznym pedofilem, którego tajemnicę, świadomi jego upodobań hierarchowie kościelni, skrywali przez 30 lat, pozwalając mu na wykorzystywanie niezliczonej ilości dzieci. Reżyser, zestawiając wyczerpujący, głęboko niepokojący wywiad z wielebnym OGradym, z tragicznymi historiami jego ofiar, odważnie demaskuje głęboką deprawację katolickiego kościoła.\nFilm wygrał nagrodę Best Documentary Award w 2006 w Los Angeles i był nominowany do Oscara w kategorii najlepszy film dokumentalny. Tytuł nawiązuje do wiersza "Modlitwa Pańska", czyli inaczej "Ojcze nasz".\nFilm określany gatunkowo jako dokument/kryminał (!)\nDo obejrzenia free http://www.iplex.pl/vod/p1276-deliver_us_from_evil.html\nA ja polecam (tym którzy go jeszcze nie widzieli) film "FRIDA".\nJest to opowieść o życiu meksykańskiej malarki Fridy Kahlo. Obejrzałam ten film wczoraj na kanale "ale kino". Bardzo podziwiam siłę charakteru tej pani.Jej heroiczną walkę z kalectwem, zdolność cieszenia się życiem i jego przyjemnościami. Ma też wady oczywiście,ale jest to postać fascynująca.\nAluniu obejrzę "Zawieście czerwone latarnie".Nie będę oglądała polecanego przez Ciebie filmu o molestowaniu dzieci przez księży.Taki smutny temat. Oglądałam film o podobnej tematyce z Meryl Streep w roli głównej p.t."Wątpliwość".Jest trochę lżejszego kalibru i ten film też bardzo polecam.\nPozdrawiam wszystkich bywalców tego wątku.:)\nNiemniej Wątpliwość też o molestowaniu. Może nie ma tam drastycznych obrazów i scen, ale przez to bardziej podkreślona jest niemożność stuprocentowego udowodnienia niektórych złych zachowań.\nDzisiaj polecam rewelacyjny obraz z 1976 roku\nTaksówkarz w reżyserii Martina Scorsese\nWystępują między innymi Jodie Foster i Robert De Niro.\n"Kamień milowy kina lat 70. Ten film objawił światu reżysera Martina Scorsese,\nscenarzystę Paula Schradera i wielkiego aktora Roberta De Niro".\nTravis pracuje w nocy. Jest weteranem wojny w Wietnamie i cierpi na bezsenność. Co noc spotyka się z marginesem społecznym wielkiego miasta, rządzonego przez przemoc i okrucieństwo . Poznaje świat, który wygląda jak przedsionek piekła.\nZaczyna spotykać się z pracowniczką kampanii wyborczej, kobietę z klasą. Jednak Batsy odrzuca go, gdy ten zabiera ją na film porno, nie widząc w tym nic niestosownego. Travis próbuje odzyskać Batsy, ale bezskutecznie.\nPotem chce pomóc wyrwać się ze środowiska 12-letniej prostytutce, Iris (gra młodziutka Jodie Foster).\nOstatecznie postanawia rozprawić się ze złem, które panoszy się w tym mieście.\nRozpoczyna intensywne ćwiczenia fizyczne i skupuje broń, przygotowując się do osobistej zemsty.\nAluniu obejrzę "Zawieście czerwone latarnie".\nPolecam Ci bardzo. :D Zupełne inne klimaty.\nInna kultura, obyczaje.\nDla mnie film nie do zapomnienia.\nOglądałyście film pt. Smażone, zielone pomidory?\nPolecam bardzo, a to na zachętę.\nEvelyn Couch przechodzi trudny okres, ma problemy w małżeństwie. Spotkanie z wiekową już Ninny Theadgoode zmienia jej życie. Ninny opowiada Evelyn historię życia młodej kobiety z Alabamy - Idigie Theadgoode. Pod wrażeniem opowieści Evelyn staje się asertywna i pewna siebie.\nNie widziałam, ale już ściągnęłam na Chomika :D\nKiedyś,dawno oglądałam "Smażone, zielone pomidory" "Taksówkarza" też.Może jeszcze wrócę do tych filmów.:)\nWczoraj oglądałam w internecie film Lulu na moście\nWg mnie film piękny - magia, iluzja i miłość. Niesamowite zakończenie. Troszkę jazzowej muzyki.\nW roli głównej świetna Mira Sarvino i partnerujący jej Harvey Keitel. W drugoplanowej roli cudna Vanessa Redgrave.\nPoniżej link, gdzie można znależć Lulu na moście\nJakość przekazu dobra, film ogląda się bardzo przyjemnie.\nJa też widziałam wczoraj, no może nie piękny,ale bardzo,bardzo interesujący film na kanale "ale kino".Był to ostatnie już film wg scenariusza p.Kieślowskiego i Piesiewicza pt.:"Niebo".Klimat filmu taki jak w "Czerwonym" Jest to opowieść o kobiecie, która zabija handlarza narkotyków i o miłości policjanta do niej.Wiem,brzmi banalnie,ale nie potrafię słowami oddać klimatu i psychologii tego filmu.\nW lokalnym Alliance Francaise odbyl sie dzis pokaz jednego z ostatnich filmow, ktory wlasnie wszedl na ekrany w calej Francji. „La Rafle” (Oblawa lub Lapanka).\nWstrzasajacy, trudny i przeszywajacy serce film, odnoszacy sie do najbardziej ponurej strony historii Francji. Jestem ciagle pod wrazeniem, ciarki przechodza po ciele kiedy sie pomysli do czego byli zdolni ludzie bedacy wzorowymi ojcami rodzin....porzadni obywatele. 16 lipca 1942 roku zatrzymano w Paryzu parenascie tysiecy Zydow, ktorzy nastepnie zostali wywiezieni do hitlerowskich obozow koncentracyjnych. To historia „Velodrome d’Hiver” (Zimowy Welodrom) gdzie policja zgromadzila Zydow z lapanek, kobiety, mezczyzni, starcy i dzieci przetrzymywani byli w potwornych warunkach sanitarnych, bez wody, bez jedzenia...aby pozniej wyladowac w towarowych wagonach, kierunek: Oswiecim i Treblinka.\nFilm zostal zrealizowany przez Rose Bosch i opiera sie na autentycznej historii mezczyzny, Josepha Weismanna, ktory jako 11 chlopiec uciekl z tego „raflu” (lapanki-oblawy).\nJuz pierwsze sceny filmu napawaja przerazeniem. Obrazy Hitlera, ktory triumfuje w Paryzu, ktory lezy u jego stop (22 czerwiec 1940), przejazdka limuzyna po Champs Elysees (Pola Elyzejskie), Place de la Concorde (Plac Zgody), bulwarami nad Sekwana....\nPotem akcja toczy sie w dzielnicy Monmartre, wszyscy Zydzi, dorosli i dzieci musza obowiazkowo nosic zolta gwiazde Dawida, nie maja wstepu wejscia do miejsc publicznych, restauracji, kawiarn, kin, teatrow, skwerow....wszystko to jest scisle kontrolowane przez francuska policje.\nI ta pamietna noc 16 lipca 1942, akcja wylapania Zydow glownie pochodzenia niemieckiego, polskiego, rosyjskiego......i wielu innych narodowosci. Udalo sie zlapac 13 tys ludzi, reszta szczesliwie zdazyla uciec i ukryc sie.\nW filmie graja jedni z najlepszych aktorow francuskich: Jean Remo – w roli lekarza, glowna postac, pielegniarka – Melanie Laurent....i dzieci. Wlasnie dzieci graja w filmie najwspanialsze role, lapiace za serce kazdego widza.\nFilm bedzie pokazywany wszedzie, w gimnazjach, szkolach, liceach....aby mlodzi Francuzi zmierzyli sie z historia rzadow Vichy marszalka Petaine”a w latach 1940-1944, kolaborujacego z Niemcami. Historii o ktorej ciagle mowi sie niechetnie i najlepiej wykreslilo z historii, skrzetnie ukrylo i puscilo w zapomnienie..\nMysle, ze film ukaze sie niedlugo na polskich ekranach - POLECAM.\n[COLOR=#333333][FONT=Georgia][SIZE=3][FONT=Arial]W lokalnym Alliance Francaise odbyl sie dzis pokaz jednego z ostatnich filmow, ktory wlasnie wszedl na ekrany w calej Francji. „La Rafle” (Oblawa lub Lapanka).\nNiestety u mnie jeszcze nie do obejrzenia.\nRzeczywiście, na stronie film-web oceniany jest jako rewelacyjny.\nObejrzałam dzisiaj i polecam dwugodzinny film\nSlumdog. Milioner z ulicy. - reżyseria Danny Boyle\nJamala poznajemy, gdy w wieku osiemnastu lat startuje w teleturnieju "Milionerzy". Choć chłopak jest wychowanym w slumsach półanalfabetą, bez problemu odpowiada na kolejne pytania, które mogłyby sprawić problem nawet osobom z tytułami naukowymi. Organizatorzy, podejrzewają bohatera o oszustwo, wzywają więc policję. W trakcie brutalnego przesłuchania Jamal zaczyna snuć historię swojego życia. Tylko w ten sposób jest w stanie wyjaśnić, jak udało mu się dotrzeć do finałowego pytania za dwadzieścia milionów rupii.\nKluczowa dla całego filmu scena gdy siedmioletni chłopiec decyduje się wskoczyć do wypełnionej odchodami, wykopanej w ziemi dziury aby w ten sposób zdobyć autograf, mówi nam wiele o charakterze Jamala, gotowego na wszystko, aby spełnić swoje marzenia. Stanowi również czytelną i dosadną metaforę Indii, w których rozgrywa się akcja "Slumdoga" - kraju, gdzie bogactwo i niemal boski kult celebrytów sąsiaduje z niewyobrażalną nędzą oraz brakiem szacunku dla ludzkiego życia.\nDzisiaj bardzo polecam polski film z 2003 roku\nSymetria - reżyseria i scenariusz Konrad Niewolski\n"Łukasz jest dwudziestosześcioletnim mężczyzną, który zostaje niesłusznie oskarżony o napad na starszą kobietę.\nNapadnięta wkrótce po wskazaniu winnego umiera. Sędzia chce oskarżyć chłopaka również o nieumyślne spowodowanie śmierci. Nikt nie wierzy mu, że jest niewinny. Mężczyzna trafia więc do zakładu karnego, gdzie będzie musiał stawić czoła więziennej codzienności.\nTrafia do aresztu śledczego. Wynajęty przez matkę adwokat nie jest w stanie go stamtąd wyciągnąć. Łukasz poznając życie więzienne stara się za wszelką cenę znaleźć wśród grypsującej części więźniów.\nPo pewnym czasie do więzienia trafia nowy więzień oskarżony o pedofilię. Ten rodzaj przestępstwa jest szczególnie potępiany przez więźniów, dlatego pedofil prześladowany jest przez wszystkich. Łukasz także nie może pozostać obojętny. Jego system wartości zostaje wystawiony na ciężka próbę, tym bardziej że świat gitów wymaga przestrzegania pewnych twardych zasad. "\nZ biegiem dni, jakie przyszło mu spędzić w więzieniu, Łukasz zmienia się wewnętrznie - to właśnie zapada w pamięci na zawsze i nie pozwala zapomnieć filmu.\nZadajesz sobie pytanie - czy to słaby kręgosłup moralny czy też prawda tkwi w powiedzeniu - z kim przestajesz takim się stajesz?\nzainteresowałaś mnie filmem Symetria- dziękuję:)\nOglądałam wczoraj wieczorem odcinek Blondynki, nowego serialu. Super film, dobra obsada aktorska, a jakie teksty!!!\nDla mam, które mają synów w podobnym wieku, to szczególnie silne przeżycie.\nMilionera z ulicy obejrzałam dość dawno i polecam go wszystkim.Zasłużył na Oskara.\nObejrzałam też "Zawieście czerwone latarnie"Temat dość znany (wielożeństwo i okrutna walka żon o względy męża),ale beznadzieja i monotonia takiego życia pokazana jest w tym filmie rewelacyjnie.Akcja filmu tak wolna jak ciągnące się tam dni. Warto zobaczyć chociażby po to aby dziękować losowi za nasze życie.:)\nWyspa tajemnic - reżyseria Martin Scorsese\n"Akcja filmu rozgrywa się w 1954 roku na pięknej wyspie Zatoki Bostońskiej. W tak bajecznym miejscu znajduje się szpital dla obłąkanych przestępców. Na wyspie będzie prowadzone śledztwo w sprawie tajemniczego zniknięcia jednej z pacjentek. Sprawa jest prowadzona przez federalnych szeryfów Tedda i Chucka. Kobieta zniknęła z pokoju, który był zamknięty, a w oknach były kraty. Pozostała po niej tylko zaszyfrowana wiadomość. Nad wyspę nadciąga huragan i łączność z resztą świata zostaje zerwana. "\nOd siebie dodałabym: Nic nie jest takie, jakim się wydaje\nNa rozwiązanie intrygi trzeba czekać do samego końca\ni prawidłowo odczytać końcową wypowiedź głównego bohatera, która jest - dramatyczną decyzją.\nMoja ocena filmu w skali od 1-10 - "8"\nHannami - kwiat wiśni - reżyseria i scenariusz Doris Dörrie\n"Zarówno Elmar Wepper jako Rudi, jak i Hannelore Elsner jako Trudi wynoszą historię poza banalną przypowiastkę\no starzeniu się i umieraniu. Dzięki nim jest to piękny i mądry film o decyzjach, które budują świat,\nnasz świat, nawet jeśli trwa on tylko kilka chwil.\nTrudi i Rudi od lat są małżeństwem. Ich współżycie naznaczone jest rutyną i kompromisami. Pewnego dnia Trudi dowiaduje się, że zbudowany świat właśnie dobiega końca – Rudi powoli umiera. Postanawia ukryć przed mężem prawdę, samotnie podliczając plusy i minusy ich małżeństwa i próbując na koniec raz jeszcze spotkać się z całą rodziną. Do końca pozostaje żoną i matką, które to role przyjęła przed wieloma latami za ceną własnych marzeń.\nCzy warto było się ich wyzbywać?\nPodczas gdy w pierwszej części wydaje się, że Trudi jest ofiarą, teraz okazuje się, że cały świat rodziny, wszystko jest wyłącznie jej dziełem." (fragmenty za FilmWeb)\nNic nie trwa wiecznie, a to co najcenniejsze najkrócej.\nMoja ocena filmu w skali od 1-10 - "9"\nJa polecam (jest wyświetlany na HBO) 4-odcinkowy serial "Dom Saddama".Jest to film o życiu Saddama Husajna.Wstrząsający.\nObejrzałam też po raz kolejny "Smażone zielone pomidory".Wspaniale się ogląda.Mądry film.\nAluniu! Polecone ostatnio przez Ciebie filmy też postaram się obejrzeć.Uwielbiam dobre kino.:)\nZdzisiu! Obejrzę obydwa, które polecasz :D\nTen drugi pewnie już widziałam, ale warto wrócić.\nTen film nikogo nie pozostawi obojętnym!\nSzkoła dla łobuzów - reż. Aisling Walsh - obraz z 2003 roku\n"Autobiograficzna powieść Patricka Galvina jest rozliczeniem autora z zakłamaniem panującym w irlandzkich szkołach katolickich, gdzie okrucieństwo pokrywane było pozorną pobożnością.\nFilm podejmuje ten temat, ukazując moralną kruchość Kościoła, którego autorytety wolały nie widzieć, co dzieje się w ścianach szkoły lub były zbyt słabe, by się temu przeciwstawić. Film dużo zawdzięcza grze aktorów.\nAidan Quinn stworzył pełną ciepła, inteligentną postać nauczyciela, który nawiązuje łączność z dziećmi, przekonująco zagranymi przez chłopców, wyglądających na prawdziwych łobuziaków. Quinnowi znakomicie partneruje Iain Glenn roli brata Johna, pod maską spokoju i świętoszkowatości ukrywającego gniew, okrucieństwo i pogardę.\nAtmosferę filmu podkreślają zdjęcia Petera Robertsona umiejętnie kontrastujące surowość i niechlujność szkoły z sielskim otoczeniem otaczających ją zielonych pól. W opinii krytyki jest to jeden z najlepszych filmów irlandzkich ostatnich lat."\nKrzywda i okrucieństwo wobec dziecka budzi moje największe emocje.\nZawsze i wszędzie mówię o tym, że temu co najcenniejsze dla społeczeństwa - dzieciom - poświęca się za mało uwagi, czasu i serca. Powierza się je w ręce przypadkowych ludzi, a powinno tylko "wybranym"....\nObejrzałam film "Wszyscy mają się dobrze" z jak zawsze świetnym Robertem de Niro w roli głównej. Jest to wielce pouczająca historia o ojcu,który po śmierci żony stara się nawiązać serdeczne stosunki ze swoimi dorosłymi dziećmi.Obraz pokazuje jak wiele błędów popełnił wychowując swoje dzieci.Jak to często bywa w amerykańskich filmach historia kończy się "happy and-em".Polecam ten film,bo to w sumie ciepły obraz i historia opowiedziana z dużym poczuciem humoru.:)\nBardzo polecam DOM ZŁY i MNIEJSZE ZŁO.Oba znakomite.Nie bedę opowiadać,bo zadużo by mówić.To trzeba zobaczyć.\nDom zły i Wesele ogladnęł z ambiwalentnymi uczuciami- reżyser- wydaje się - chciał przekazac całe zło swiata, Polski własciwie- i to wszystko skomasowane w 1,5 -godzinnych filmach.Nie polecam- jezeli takiego slownictwa uzywa się w codziennych relacjach międzyludzkich- to ja jestem nie z tej bajki.B ardziej do mnie przemówil DOM ZLY-nieciekawe czasy, nieciekawi ludzie, machloje,ale czy teraz te wszystkie domy złe znikneły?Oglądnełam TLEN mlodego ambitnego Rosjanina- Wyrypajewa.Glowna rola naszej Gruszki- swietna,krotko DEKALOG w rytmie rapu- ciekawa muzyka, ciekawe deklamacje Gruszki i reżysera- film wymaga absolutnego skupienia-wazne kazde słowo.Ja poszłam drugi raz- pierwsze ogladnięcie mnie zdumiało- nie połapałam się o co chodzi- dopiero drugi raz-REWELACJA- samo życie.\nNatomiast jestem fanka Dziwnych dziejow Benjamina Buttona. Ksiązka diametralnie rózna- więc albo film, albo Scott Fitzgerald( dobrze napisalam?- w kazdym razie ten od Gatsbiego). Okazuje się , ze jest w zasdzie wszystko jedno czy zaczynamy zycie jako bezzebny starzec- czy bezradne niemowlę. Poczatek i koniec taki sam- ssanie palucha. pampersy itd. A srodek zycia?- jednak najciekawszy- i to niezaleznie czy patrzymy na to od konca , czy od początku życia.\nZawiodlam się na Chlopcu w pasiastej pizamie-strasznie wydumany, naciagniety do granic mozliwosci. jeden wniosek male dziecko znacznie wczesniej dojrzalo niz rodzony ojciec\nObejrzałam niedawno film "Handel" prod.Niemcy i USA z 2007r.\nJest to film o handlu młodymi dziewczynami i dziećmi (prostytucja i pedofilia).Obraz jest wstrząsający,ale wart bliższego poznania chociażby po to abyśmy byli bardziej czujni,gdy młode dziewczyny(powinny obejrzeć ten film) z naszych rodzin mają ochotę wybrać się za granicę po atrakcyjne zarobki. Gra w tym filmie nasza Alicja Bachleda-Curuś.\nPolecam następny film "Wschodnie obietnice" prod.USA/WLK.Brytania z 2007r.Jest o film o mafii rosyjskiej w Londynie i handlu "żywym towarem".Akcja filmu rozgrywa się w latach nam współczesnych.Ciekawy.Polecam :)\nZanim zajrzę do tytułów jakie polecałyście w ostatnim miesiącu, sama proponuję coś lżejszego tym razem.\nRozmowy nocą - film polski z 2008 roku.\nLekki, na wakacje. W stylu film z "szczęśliwym zakończeniem" :D\nPodobała mi się gra pary głównych bohaterów\nno i jak zawsze świetna Joanna Żółkowska.\n"Rozmowy nocą"...czyli o poszukiwaniu drugiej połówki Związek jest jak jazda samochodem pod prąd. Nie wiadomo, komu uda się ujść z życiem. "Rozmowy nocą" to prawdziwy i zabawny portret pokolenia singli z wielkiego miasta, którzy, wbrew powszechnej opinii, starają się z całych sił znaleźć swoją drugą połówkę pomarańczy. Pogodna i pełna optymizmu opowieść o ludziach stworzonych dla siebie, jednak poszukujących szczęścia na różne sposoby. [opis dystrybutora]"\nKto nie widział polecam wzruszający film\nWichry namiętności - reż. Edward Zwick\nŚwietne role Brada Pitta (za którym nie przepadam) i Anthony Hopkinsa i pozostałych mniej znanych również.\n"Owszem, wciąż jest to melodramat, ale nie taki, jakiego po początkowych zdarzeniach można by się spodziewać. Zamiast bowiem na romansach fabuła koncentruje się na uczuciach Tristana, który wysuwa się nam na pozycję głównego bohatera. Film zamienia się w opowieść o jego życiu, jego uczuciach, pasjach, namiętnościach. Tristan to mężczyzna o niezwykłym charakterze: jest poniekąd samotnikiem, często gdzieś wyjeżdża i nie daje znaku życia, chadza własnymi ścieżkami jak kot, ale potrafi być przy tym porywczy i gwałtowny. A przy tym bywa niezwykle czuły i opiekuńczy. Jego uczucia są skrajne, rzadko kiedy przychodzi spokój i "głos niedźwiedzia w jego duszy milknie". Pod koniec filmu padają zresztą dwa piękne zdania, idealnie określające Tristana: "To ci, którzy go najbardziej kochali, umarli młodo. Był skałą, o którą się rozbili - bez względu na to, jak bardzo starał się ich chronić". Targające Tristanem "wichry namiętności" podkreślone są piękną muzyką, oddającą przy okazji oryginalny klimat nie tylko samotnej, rozległej posiadłości Ludlowów, poza której tereny kamera praktycznie nie wychodzi, ale całego filmu."\n(Za Filmweb - http://www.filmweb.pl/Wichry.Namietnosci)\n"Wichry namiętności" - również polecam.Świetny.:)\nDzisiaj polecam bardzo dobry film :\nPuszka Pandory - reż. Yeşim Ustaoğlu - z 2008 roku\nFilm opowiada o rodzinie, która mając problemy z przeszłości, ma w głębi potrzebę odnalezienia siebie\ni zrozumienia tego, co nie zostało wcześniej wytłumaczone.\nNiepozbawiona lekkiego humoru, zrealizowana dość ciekawym pomysłem turecka opowieść wraz ze staruszką\n- a dokładnie blisko 90-letnią francuską aktorką (Tsilla Chelton, która zdobyła za tę rolę Srebrną Muszlę w MFF San Sebastian)\nzasłużyła sobie na nagrodę dla najlepszego filmu.\nFilm porusza problem opieki nad niedołężną matką (w początkowym etapie choroby Alzheimera).\nDorosłe dzieci próbują pogodzić pracę z opieką nad staruszką.\nWnuk, który sam nie mógł się odnaleźć w mieście oraz w rodzinie rozumie ją najlepiej.\nA ona świetnie się z nim bawi.\nWszystko to razem jest i wzruszające i smutne.\n:) Ostatnio byłam w kinie na "Wenecji" J.J.Kolskiego. Dzieje się na wsi w czasie II wojny. Jest o dojrzewaniu i tęsknocie za miłością. Piszę recenzje książek i filmów i umieszczam na infotuba.pl pod tym samym nickiem co tutaj. Pozdrawiam wszystkich forumowiczów\n:) Jeśli chcecie miło spędzić czas w kinie polecam francuską komedie "Kobieta na Marsie mężczyzna na Wenus". Recenzję umieściłam na swoim blogu, adres w stopce, pozdrawiam i chłodu życzę A.\nDzisiaj a raczej już wczoraj oglądałam na TVP Kultura, film polskiej produkcji "Daleko od okna". Scenariusz oparty na autentycznych przeżyciach w czasie II wojny światowej. Młode bezdzietne małżeństwo przechowuje i ukrywa w szafie żydówkę. W wyniku jej romansu z mężem - zachodzi w ciążę i rodzi córeczkę.Przez okres ciąży, żona udaje ciążę i nosi poduszkę. Następnie dziecko jest wychowywane przez te małżeństwo jak własne.Po wojnie,stara się o odzyskanie dziecka,ale nie otrzymuje zgody, i dziewczynka jest wychowywana w nieświadomości co do swego pochodzenia. Dowiaduje się prawdy jako dorosła już kobieta, od ojca na łożu śmierci.Jedzie do Hamburga, gdzie mieszka jej biologiczna matka, ale niestety na odbudowanie zerwanej więzi jest za późno. Tyle treści w wielkim skrócie. Film, już przez swoją tematykę jest trudny, ale oglądałam z wielkim zainteresowaniem.Nie jest to rozrywka jeśli ktoś takiej szuka, ale rzecz zmuszająca do zastanowienia i przemyśleń.\nHarry Sanborn (Jack Nicholson) jest podstarzałym nauczycielem, który umawia się na randki jedynie z kobietami przed trzydziestką. W trakcie romantycznego weekendu w domu matki swej najnowszej miłości, Marin (Amanda Peet), Harry czuje silne bóle klatki piersiowej. Matka Marin, Erica Barry (Diane Keaton) z ociąganiem zgadza się opiekować się nim do czasu wyzdrowienia. Kiedy zostają sami, Harry – ku swemu zaskoczeniu – stwierdza, że Erica naprawdę go pociąga. Romantyczna sytuacja komplikuje się nieco, gdy o uczucie Eriki zaczyna starać się także czarujący, trzydziestokilkuletni doktor Harry'ego, Julian Mercer (Keanu Reeves).\n"Lepiej póżno niż póżniej" Już dawno oglądałam ten film.Bardzo zabawna i pouczająca komedia.Wczoraj oglądałam go na TVN. Tak dla przypomnienia i pośmiania się z zabawnych sytuacji:)\nA ja nie polecam filmu kinowego "Incepcja" - dlaczego napisałam na blogu - klik w poniższy link.\nNo popatrz, a na Filmwebie zebrał pochlebne bardzo opinie..\nSama obejrzę i ocenię :D\nRóżne są powiązania między dystrybutorami, krytykami i portalami. No i rożne gusta. ;)\nDziś polecam rodzicom i dziadkom dorastających dzieci film z 2004 roku w reżyserii debiutantki\nCatherine Hardwicke - Trzynastka\nRecenzję skopiowałam z Filmwebu\n"Trzynastkę" niekoniecznie należy traktować jako portret młodego pokolenia,\nbo mam wrażenie, że wykreowany obraz jest nieco przerysowany,\nchoć poważnie się zastanawiałam na ile to norma, a na ile odchylenie od niej.\nNiemniej jednak film nie jest błahą opowiastką dydaktyczną o narkotykach i dzieciach uprawiających seks.\nObraz robi wrażenie, nawet jeśli miejscami twórcy udowadniają rzeczy oczywiste.\nNiewiele tu moralizatorskiego tonu, za to dużo autentyczności i mocnych, zapadających w pamięć scen.\nOpowiadana historia wciąga i każe nam coraz uważniej przyglądać się związkom między bohaterami,\nktóre są pokazane w bardzo żywy i przekonywujący sposób.\nCiekawa jest zwłaszcza relacja matka-córka, przede wszystkim dzięki wspaniałej Holly Hunter w roli Mel,\nktóra niewolna od własnych problemów, widząc jak córka oddala się od niej,\npróbuje metodą prób i błędów przeniknąć do świata Tracy.\nWłaściwie wszyscy w "Trzynastce" są chorzy na samotność, albo na nieumiejętność radzenia sobie ze sobą.\nTaka jest Evie, która zatraciła większość atrybutów swej dziecięcości, jej opiekunka - upijająca się do nieprzytomności podstarzała piękność, ulegająca wpływom Tracy, niedojrzała emocjonalnie Mel, która próbuje być dla córki raczej koleżanką niż autorytetem.\nKobiecy świat w filmie Catherine Hardwicke pełen jest niepokoju, poczucia odrzucenia, wystrzałowych ciuchów i kolorowych błyskotek.\nWypełniają go tęsknoty za silnym ramieniem i czułością,\na także bolesne doświadczenia,\nktórych nic nie będzie już w stanie wymazać."\nPolecam bardzo dobry włoski film - "Życie jest piękne"\n"Powstało już wiele filmów o tematyce wojennej, Holocauście i w ogóle o II wojnie światowej. Jednak nie wszystkie były pełne takiego piękna, jakie bije z produkcji Roberto Benigni "La vita è bella".\nNie jest to typowy film wojenny, w którym słabą jakość fabuły zastępuje się licznymi bitwami, hektolitrami krwi i latającymi kikutami. Roberto Benigni postawił na oryginalność. W mistrzowski sposób połączył ze sobą komizm i tragizm. Na tle tak wielkiego okrucieństwa potrafił przedstawić nam śmieszne postaci i komiczne sytuacje. Jednak nie jest to zwykła komedia, gdzie wyśmiewane jest wszystko i wszyscy. Nie! Reżyser nie stara się ukryć zła owych czasów, czy też wyśmiewać Holocaust.\nJego celem jest ukazanie widzom, że nawet w tak trudnym czasie\nznajdzie się miejsce na wyższe cele, jakimi są: poświecenie, szlachetność,\na przede wszystkim miłość."\nCzęsto tu zaglądam by wybrać sobie film do oglądania.\nA dziś ja chciałabym wam polecić film\nBez Mojej Zgody - My Sisters Keeper\nOglądnęliśmy ten film całą rudzika,i długo później dyskutowaliśmy nad treścią i przesłaniem tego filmu.\nDostarcza on naprawdę niezapomnianych wrażeń i pytanie-jak daleko można się posunąć dla ratowania dziecka,czy to jest moralnie usprawiedliwione?\nKundziu! Zgadzam się z Twoja opinią. Czytałam książkę....bardzo poruszająca...\nPolecam film "Cienista dolina" z niezawodnym Anthony Hopkinsem.\nBohaterami filmu są angielski pisarz C.S. Lewis i amerykanka Joy Gresham.\nPisarz jest postacią autentyczną i autorem słynnej książki "Opowieści z Narni". (Są do niej odwołania w filmie).\nJoy po rozwodzie z mężem przyjeżdża do Anglii gdzie poznaje Lewisa. Pobierają się by Joy wraz synem - Douglasem mogła zostać w Anglii. Z początku małżeństwo to funkcjonuje jedynie na papierze. Jednak gdy okazuje się, że Joy jest śmiertelnie chora Lewis zaczyna zdawać sobie sprawę z tego, że ją naprawdę kocha.\nFilm zmusza nas do tego byśmy się zastanowili co jest naprawdę ważne w życiu.\nWartość filmu podnosi wyśmienita gra aktorów, wspaniała reżyseria i cudowne zdjęcia.\n"Nie jestem pewien, czy Bóg tak bardzo chce,żebyśmy byli szczęśliwi.\nSądzę, że On chce, abyśmy potrafili kochać i byli kochani.\nChce, żebyśmy dojrzeli!\nChcę wam powiedzieć, że On dał nam dar cierpienia, ponieważ nas kocha.\nMówiąc inaczej ból jest megafonem Boga, który ożywia głuchy świat.\nJesteśmy jak kamienne bloki, z których rzeźbiarz wycina postać człowieka.\nUderzenia jego dłuta, które ranią nas tak bardzo,są tym co czyni nas idealnymi."\nFilm rozkręca się powoli....\nA i tak po zakończeniu mam uczucie, że muszę go obejrzeć drugi raz i trzeci...i..\nAch, jeszcze plakat z filmu...\ndzisiaj udało mi się zainstalować w komputerze program do oglądania filmów - ipla.Tam właśnie oglądnęłam ten film, który wybrałam, kierując się ogólnym streszczeniem.Opowieść optymistyczna, opowiada o kobiecie (wiek ok.30lat) pracującej w wielkiej korporacji przemysłu spożywczego,oddelegowanej ze słonecznej Kalifornii - do Minnesoty gdzie zima trwa bez końca a warunki życia i ludzie tam mieszkający i ich obyczaje są dla niej trudne do przyjęcia.W tle - romans z przystojnym szefem związków zawodowych. Kończy się wszystko happy endem. Film zrobiony lekko, trochę komedii, można oglądnąć. Ale ja ,chciałam się zapytać , czy ktoś również zainstalował sobie ipla? , Rzecz w tym ,że kierując się opisami i płytą z Komputer Świat - gdzie nie było ani słowa o tym,żeby oglądać film, należy zapłacić sms - 11.90, albo przelewem czy kartą 9zł. Taki opłacony film jest dostępny w ciągu 24 godzin. Jestem oburzona tym, że nigdzie nie było wzmianki o tym, że jest płatne.Nie jestem pewna czy warto było oglądać go za 12 zł.Ale jak już z trudem udało się zainstalować, to oglądnęłam, ale czuję się lekko nabita w butelkę.\nJeszcze jedna moja uwaga do ipla.Program jest darmowy, jak piszą, ale potem, żeby coś zobaczyć to należy płacić, nawet za filmy dla dzieci, mniej ale trzeba.To jest wydawane przez TV Polsat. Na razie zostawiam, może jeszcze kiedyś co zobaczę,zdążę odinstalować. Na pasku, na dole przy zegarze od czasu do czasu ukazuje się informacja o polecanym filmie.\nFilm SOLISTA:) z roku 2009( premiera 23.X.2009), w reżyserii Joe Winght'a, w głównych rolach: Janie Foxx i Robert Downey, oparty na autentycznym wydarzeniu- obejrzałam go wczoraj na DVD i bardzo mi się spodobał; angażuje emocje widza, budzi refleksje!\nNa Filmweb, zyskał ocenę 6,9 na 10 punktów...:cool:\nGłównym bohaterem jest Nathaniel Ayers, multiinstrumentalista, obdarzony genialnym talentem, który na drugim roku studiów prestiżowej akademii muzycznej w Nowym Jorku zachorował na schizofrenię. Skrzypek staje się bezdomnym, zarabia na życie grając na ulicach. Pewnego dnia zainteresował się nim dziennikarz Los Angeles Times, Steve Lopez. Nathaniel otrzymuje od niego pomoc, z czasem zostają przyjaciółmi pomimo choroby muzyka i egoizmu dziennikarza.\nDo dziś muzyk spaceruje bulwarami Miasta Aniołów. Koncertuje dla gołębi, podnosi na duchu życiowych rozbitków...\nW Hollywood, stoi pomnik muzyka w pretensjonalnej pozie odlany w wyeksploatowanej przez Fabrykę Snów formie.\nA ja dziś polecam dwa filmy. Zupełnie odmienne od siebie.\nPierwszy to Czas Apokalipsy - reż. Francis Ford Coppola\nFrancis Ford Coppola podjął się adaptacji "Jądra ciemności" - Josepha Conrada - niewątpliwie jednego z największych dzieł literatury światowej.\n" Kontrowersyjny film dotyczący wojny wietnamskiej.\nŚledzimy losy kapitana Willarda, który dostaje do wypełnienia\nmisję w Kambodży. Ma zabić członka Zielonych Beretów,\nktóry mianował się bogiem tutejszego plemienia."\nSpołeczność Filmweb-u oceniła go na - bardzo dobry i wypunktowała 8,4 / 10.\nZresztą film ma 33. miejsce w rankingu światowym.\n"Ale Kino" pokazało go dwa dni temu w wersji reżyserskiej, o godzinę dłuższy niż w wersji kinowej.\nDrugi to film z gatunku kostiumowy, dramat, historyczny.\nKsiężna - premiera w 2008 roku\nKnightley (http://www.filmweb.pl/person/Keira.Knightley) bez żadnych problemów wchodzi w skórę Księżnej Devonshire, która zachwycała i wzbudzała zazdrość całej Anglii.\nKażdy strój, każda fryzura, w jakiej się pokazuje, podkreśla jej niezwykłe piękno. (płaska jak deska - prawdę mówiąc ;))\nChoć tytułowa jest postać księżnej, to mnie bardziej frapuje postać księcia i podpisuję sie pod słowami jednego z komentarzy:\n"Jest w tym filmie coś fascynującego, mrocznego, skomplikowanego, budzącego odrazę, a jednocześnie podziw. Tym czymś jest postać męża Księżnej Devonshire, zagranego z brawurą i finezją przez utalentowanego i wszechstronnego Ralpha Fiennesa (http://www.filmweb.pl/person/Ralph.Fiennes).\nJest on tak dobry, że film tak naprawdę powinien nosić tytuł "Książę". Zamknięty w sobie, flegmatyczny, bezpośredni, pozbawiony wszelkiej ogłady Książę Devonshire w wykonaniu Fiennesa (http://www.filmweb.pl/person/Ralph.Fiennes) jawi się jako jedyny prawdziwy, żywy człowiek. Rozdarty pomiędzy obowiązkiem zapewnienia kontynuacji rodu a pragnieniami serca (i lędźwi) jest zarazem despotą i małym chłopcem."\nSpołeczność Film-web-u oceniła go na - bardzo dobry i wypunktowała wysoko 7,6 / 10.\nA mnie film znużył. Jakoś dziwnie mi nic nie odpowiadało. Też byłam pod urokiem roli księcia.Aktor stworzył człowieka z krwi i kości i w sumie dla niego obejrzałam to dzieło do końca.\nAluniu, Czas Apokalipsy- to jeden z najlepszych filmów jakie widzialam. Amerykanie jednak maja cholerne kompleksy "w temacie wojny wietnamskiej"\nDRAMAT OBYCZAJOWY (Intersection), USA, 1994\nreż. Mark Rydell (http://www.klub.senior.pl/person/?name=Mark+Rydell)\nwyk. Richard Gere (http://www.klub.senior.pl/person/?name=Richard+Gere), Sharon Stone (http://www.klub.senior.pl/person/?name=Sharon+Stone), (jestem ich fanką) oraz Lolita Davidovich (http://www.klub.senior.pl/person/?name=Lolita+Davidovich)\nNa pustej drodze dochodzi do groźnego wypadku. Kierowca pędzącego z dużą prędkością auta podczas ostrego hamowania traci kontrolę nad pojazdem. Wskutek kolizji odnosi poważne obrażenia. Mężczyzną tym jest wzięty architekt, czterdziestodwuletni Vincent Eastman (Richard Gere (http://www.klub.senior.pl/person/?name=Richard+Gere)). W retrospekcjach przywołanych zostaje kilka ostatnich tygodni z jego życia. Przystojny i zamożny Eastman jest od kilkunastu lat żonaty z przedsiębiorczą i atrakcyjną Sally (Sharon Stone (http://www.klub.senior.pl/person/?name=Sharon+Stone)). Małżonkowie mają 14-letnią, uzdolnioną artystycznie córkę Meaghan (Jennifer Morrison (http://www.klub.senior.pl/person/?name=Jennifer+Morrison)), która wprost uwielbia ojca. Mimo licznych sukcesów zawodowych i pozornie szczęśliwej rodziny, Vincentowi brakuje płomiennego uczucia i namiętności. Właśnie wtedy poznaje on seksowną Olivię Marshak (Lolita Davidovich (http://www.klub.senior.pl/person/?name=Lolita+Davidovich)). Para szybko nawiązuje romans. Nowa znajomość burzy dotychczasowe uporządkowane życie Eastmana. Długo nie potrafi wybrać między dwiema kobietami. W końcu podejmuje decyzję o rozwodzie i poślubieniu kochanki... Amerykańska wersja francuskiego dramatu Claude'a Suteta pt. "Okruchy życia" z 1970 roku. Główne role grali tam Michel Piccoli i Romy Schneider.\nRecenzja skopiowana z programu tv - Cz\nZ całego serca polecam polski film "Mniejsze zło".\nBardzo mi się podobał jak byłam w kinie. Akcja rozgrywa się w czasach PRLu i opowiada historię studenta, który chce zostać sławnym pisarzem, ale niestety brak mu talentu... Co dalej zobaczcie sami. Na zachętę dodam, że filmie zobaczycie Janusza Gajosa, Magdalenę Cielecką oraz Lesława Żurka. Ja się szykuję na 25 września bo wyświetlają ten film na HBO.\nOkruchy Zycia doskonale pamietam>Piękna niezyjąca jużRomy Schneider i przystojny Michell Piccoli> Nowej wersji nie widzialam , ale tez uznaję duży talent przede wszystkim Sharon Stone.Mniej lubię Gere'a\n"Piknik nad wiszącą skałą" Klasyka do której często wracam.\nw niedziele przyjemna komedia na HBO "Znów mam 17 lat" - jak to byłoby tak przenieść się w czasie...kuszące?;)\nPolecam "Choć goni nas czas" - (Radość umierania?)\n"Naprawdę trudno sobie wyobrazić, by w dzisiejszych czasach ze śmierci można było się śmiać,\na jednocześnie nie strywializować tematu lub posunąć się do dowcipów niesmacznych w swej głupocie.\nA jednak obraz Reinera (http://www.filmweb.pl/Rob+Reiner,filmografia,Person,id=5774) okazuje się być uroczym, zabawnym, a kiedy trzeba to i wzruszającym.\nTwórcom udało się stworzyć film, w którym widz śmieje się w momentach niezwykle trudnych dla bohaterów.\nNigdy jednak, w żadnym momencie, nie jest to film zrobiony w złym smaku. Szacunek dla umierających ukazany zostaje tutaj poprzez afirmację życia.\nŚmierć koniec końców dopadnie każdego. Ta oczywista prawda w dzisiejszym świecie jest całkowicie ignorowana.\nŚmierć i umieranie to tematy tabu, liczy się młodość, energia, piękno.\nW poszukiwaniu nieśmiertelności wymyślamy kolejne metody na maskowanie efektów przemijających lat.\nŻyjemy idąc na kompromisy, oszukując samych siebie, że jeszcze zdążymy, że mamy czas.\nLecz w pewnym momencie ten czas zacznie nam umykać. Budzimy się z przerażeniem, że jest już za późno i jedyne co nam pozostaje to pokorne poddawanie się współczującej opiece bliskich. "\nDo przemyśleń i cieszenia z każdej chwili - TU I TERAZ - polecam.\n"Choć goni na czas" - oglądałam.Świetny, Na pewno pomoże\nprzezwyciężyć jesienną chandrę.Też polecam ten film będący afirmacja życia.:)\nZdzisiu, są filmy, o których łatwo się zapomina.\nI takie do których się chętnie wraca. Ten zapada w pamięć na dłużej.\nOd kilku dni próbowałam sobie przypomnieć tytuł filmu i za Boga, nic!\nAle dziś EUREKA, mam!\nPolecam dziś film\n„Hanami - kwiat wiśni”\nRudi i Trudi są niczym stare drzewa. Czas rozkwitu ich wieloletniego związku\nprzypadł na okres wychowywania trójki dzieci.\nRytm dni w ich małżeństwie odmierzają małe rytuały. Spokój i bezpieczeństwo tego zapiętego\nna ostatni guzik życia mąci wiadomość o chorobie męża.\nTrudi postanawia nieść ciężar sama i nie informuje Rudiego o diagnozie.\nOdwiedziny u ich dzieci wywołuje obustronną frustrację -dzieci czują się zażenowane nagłą wizytą.\nW czasie wizyty w nadbałtyckim hotelu nieoczekiwanie dla Rudiego jego życie zmienia się diametralnie.\nTrudi umiera, choć to Rudi jest śmiertelnie chory.\nRudi wyrusza w podróż do Japonii, która staje się wędrówką w głąb siebie,\njego związku z żoną, istoty życia oraz bezinteresownej miłości.\n"Hanami - kwiat wiśni" to film pełen uczucia i ujmujących obrazów, które uzupełniają niezwykle ważne przesłanie filmu.\nI plakat z filmu "Hanami - kwiat wiśni"\n:) Mimo wszystko życie bywa znośne - to prawda.\nWczoraj obejrzałam 'Hanami-kwiat wiśni" Interesujący- i smutny,i pogodny,ale tylko chwilami. Do czego może doprowadzić człowieka tęsknota i wyrzuty sumienia po odejściu partnera.\nZe swej strony polecam "Godziny". z Meryl Streep i Nicole Kidman(ona otrzymała Oscara za rolę w tym filmie).Kiedyś go oglądałam i zamierzam (może dzisiaj) obejrzeć go jeszcze raz.\nPrzypomniałam sobie o nim oglądając program z Nicole Kidman.\nRecenzję można przeczytać w FilmWeb.pl i Googlach też.\nPozdrawiam Cię cieplutko Aluniu i wszystkich kochających dobre kino.:D\nPlakat z filmu WSZYSCY MAJA SIĘ DOBRZE- obejrzałam niedawno i zostawił we mnie ślad refleksji i zadumy nad ludzkim losem:) To dramatyczna historia rodzinna. Rolę wdowca gra Robert de Niro (świetnie zresztą), który z trudem nawiązuje kontakt ze swymi oddalonymi, dorosłymi dziećmi. W celu bliższego poznania wyrusza w długą podróż, aby odwiedzić po kolei każde z nich...Przeżywa różne przygody, ale trud się opłacił: następne święta Bożego Narodzenia wszystkie dzieci oprócz jednego- niestety!- spędzają już wspólnie z ojcem:D\nDobry, wzruszający film!\nI obejrzałam "Godziny". Film jest niesamowity w dość mrocznym nastroju, trudny.Na pewno do niego wrócę.\n"Wszyscy mają się dobrze " - też oglądałam i uważam,że jest wart polecenia.Nastrój o wiele pogodniejszy i kończy się prawie "happy endem":)\nGodziny - Zgadzam się z Tobą, wymagają powrotu..:)\nWszyscy mają dobrze\nZ Waszych opinii wnoszę, że są raczej optymistyczne?\nTakich szukam teraz, o propozycje bardzo proszę :D\nPoczytałam na Film-webie o filmie "Na rozstaju" - oceniony jako niezły, jedynie.\nJego pierwowzór "Okruchy życia" widziałam - to film ponadczasowy, najlepszy podobno Claude'a Sauteta. (http://www.filmweb.pl/person/Claude+Sautet-11269)\nPlakat z filmu WSZYSCY MAJA SIĘ DOBRZE- obejrzałam niedawno i zostawił we mnie ślad refleksji i zadumy nad ludzkim losem:)\nObejrzałam. Podobał mi się. Rola de Niro - bardzo dobra, jak zawsze.\nKażdy sam odpowie sobie na pytania:\nDlaczego nie są z nami szczere?\nCzy dlatego, że nie mogą sprostać naszym oczekiwaniom?\nDołączę się do dyskusji nad kinem i filmami - otóż obejrzałam pod koniec ubiegłego tygodnia francuski film "SKAZANI NA STRACH" - Film straszny, przejmujący, lecz nic z fantastyki - wszystko mogło się wydarzyć w realu. Spora grupa starych bogatych ludzi chce się koniecznie dowiedzieć, co nas czeka po śmierci - kto może, niech obejrzy koniecznie, co im miało w tym pomóc!!!!!\n:D :D Polecam prześwietną komedię z 1997r. "Nic do stracenia"\nGłówne role grają dwaj świetnie aktorzy - Tim Robbins i Martin Lawrence.Wczoraj go obejrzałam jeszcze raz po kilku latach i ubawiłam się setnie Polecam!!:)\nPS.Obejrzałam też "Cienista dolinę" z Anthony Hopkinsem.Też świetnie,ale "z innej bajki".\nNie wiem czy mam ochotę obejrzeć tego rodzaju film.Polecam Ci do obejrzenia film o podobnym klimacie "Mężczyżni,którzy nienawidzą kobiet".Recenzję zobacz w Film Web.:)\nAniu! Mogło się wydarzyć w realu??\nObejrzałam. Nie podobał mi się.\nPrzemoc i okrucieństwo. Wydumane powody (jakby cokolwiek mogło takie postawy tłumaczyć!).\nMężczyzna, bijący brutalnie dziewczynę przez wiele dni, na koniec obdzierający ja ze skóry po to by wkroczyła na drogę ku śmierci z biernością, akceptacją bólu, transcendencję śmierci poprzez zaniechanie walki.\nPo co! Bo jakieś dziwaczne, podstarzałe indywidua chcą się dowiedzieć czego mogą oczekiwać po śmierci?\nNa HBO obejrzałam wszystkie odcinki nowego serialu "Dynastia Tudorów" - świetnie się oglądało ten serial i gorąco polecam .\nDynastia Tudorów pierwszy to odważny, szokujący i znakomicie zagrany serial, ukazujący nieopowiedzianą dotychczas historię tyrana, który rządził swym królestwem przy pomocy intryg, zbrodni i zdrad! W tym „pasjonującym i wyzywającym" obrazie znakomite kreacje tworzą także Sam Neill, Natalie Dormer, Jeremy Northam i Gabrielle Anwar. m\nRównież obejrzałam i świetnie mi się oglądało, bo wartka akcja i miłe dialogi, oraz co by tu nie skłamać o kobiecie 50 +, chociaż sama nigdy bym się nie odważyła na takie życie.\nJudith (Nathalie Baye) jest atrakcyjną, zrównoważoną kobietą po pięćdziesiątce. Żyje sama i systematycznie korzysta z usług seksualnych młodych mężczyzn do towarzystwa, ogłaszających się przez Internet. W ten sposób poznaje Patricka (Eric Caravaca), który zdobywa ją swoją życzliwością i otwartością. Zaczyna widywać go regularnie. Ten pełen uroku młody człowiek, który naprawdę nazywa się Marco, pracuje w ten sposób jedynie po to, by spłacić hipotekę ciążącą na salonie fryzjerskim prowadzonym\nprzez jego ukochaną żonę Fanny (Isabelle Carré). Fanny sądzi, że pracuje on w ekipie budowlanej. Kiedy odkrywa prawdę, Marco zrywa ze swoją działalnością. Jednak w miarę jak pieniędzy zaczyna brakować, Fanny sama popycha męża z powrotem w dochodową działalność. I z powrotem do Judith.\nOto powyżej, link do tego wzruszającego filmu :) To melodramat produkcji USA z tego roku. Na 10 możliwych punktów, otrzymał 7,5, co mówi o tym, że jest dobrym filmem! To skomplikowana historia rodzinna po rozwodzie rodziców. Córka, 17-letnia Ronnie, zbuntowana z tego powodu wobec całego świata, a tym bardziej przeciwko swoim rodzicom, a zwłaszcza ojcu...Aby poprawić relacje między nimi, matka wysyła córkę na wakacje do ojca. Z czasem, Ronnie nawiązuje kontakt z rodzicem,który wiedzie spokojne życie pochłonięty tworzeniem dzieła sztuki do lokalnego kościoła, a połączy ich...wspólna pasja do muzyki. Tam też, w Georgii, dziewczyna przeżyje pierwszą miłość do siatkarza plażowego, Willego..\nPolecam, film jest wartościowy, nie jest strata czasu:)\nZaczęłam oglądać. Podoba mi się. Ściągnęłam wszystkie odcinki na mojego Chomika.\nSerial ma aż cztery tzw. Sezony, czyli serie.\nDzisiaj polecam coś odmiennego w klimacie:\nMother and Child - czyli "Matka i dziecko"" - wzruszający ze świetną rolą Naomi Watts.\nhttp://img109.imageshack.us/img109/4301/1873050.jpg (http://img109.imageshack.us/i/1873050.jpg/) http://img824.imageshack.us/img824/5329/1873070.jpg (http://img824.imageshack.us/i/1873070.jpg/) http://img185.imageshack.us/img185/7189/73290222.jpg (http://img185.imageshack.us/i/73290222.jpg/)\n"Film opowiada historię trzech kobiet: 50 letniej Karen, która w wieku 14 lat zaszła w ciążę, a po narodzinach dziecka oddała je do adopcji; Elizabeth, córki Karen, która obecnie jest odnoszącą sukcesy kobietą, jednak wciąż nie może pogodzić się z porzuceniem przez matkę; a także Lucy, Afroamerykanki, która stara się o adopcję dziecka. "\n(Recenzja za Film-webem, jak i poniższe komentarze)\n...potrafi wzbudzić w widzu wielkie emocje. Nic dziwnego, że D.Lynch ją sobie ukochał. Zagrała i w tym filmie - znakomicie. Spodziewałam się "nic wielkiego" a wyszło ciekawie i emocjonalnie.\n...bardzo dobry film. Dobrze się go oglądało, a na koniec łezka była ;).\nCzęsto od więzów krwi ważniejszy jest czas jaki sobie ofiarowujemy.\nTak, Alu obejrzałam wszystkie odcinki i pilnowałam terminów, bo się wciągnęłam i byłoby żal odpuścić sobie.\nKażdy odcinek po 50 minut, w seriach po około 10 odcinków!\nNo, no wytrwała jesteś! :D\nNie wiem, czy polecam, ale dzisiaj obejrzałam na HBO.\nChyba dla ludzi o dość mocnej psychice.\nNie mam HBO dzieki czemu chodzę do kina. Lubię atmosferę nieprzepelnionej sali filmowej, bo chodzę na wczesne seanse.\nDzisiaj byłam na polskim filmie "Chrzest", napisalam o nim na swoim kocim blogu - wystarczy KLIK w dolny link, serdecznie zapraszam.\nNa tym blogu piszę nie tylko o sobie ale i o książkch, filmach, wystawach. Nigdy o polityce.\nZostał wczoraj wyemitowany na TVN w póżnych godzinach wieczornych. Oparty na faktach z 28.01.2003 - największej tragedii w historii polskich Tatr. Z Rysów zeszła lawina. Zginęło 8 osób - uczniowie tyskiego Liceum Ogólnokształcącego imienia Kruczkowskiego, student i opiekun grupy. Ostatnia ofiarę wydobyto z Czarnego Stawu po pół roku. I rzecz niesłychana, niesamowita: aparat fotograficzny, który stamtąd też wydobyto, zachował wszystkie zdjęcia w stanie nieuszkodzonym mimo ekstremalnych warunków miejsca, w którym się znajdował...\nScenom filmu towarzyszył klimat metafizyczny,atmosfera odczuwania obecności Tych, których fizycznie pomiędzy nimi już nie było! Poruszający film, który jeśli nie trzeba, to można obejrzeć z całą pewnością!:D\nZostał wczoraj wyemitowany na TVN w póżnych godzinach wieczornych. Oparty na faktach z 28.01.2003 - największej tragedii w historii polskich Tatr. Z Rysów zeszła lawina. Zginęło 8 osób - uczniowie tyskiego Liceum Ogólnokształcącego imienia Kruczkowskiego, student i opiekun grupy.\nTeż czekałam na niego. Podzielam Wasze opinie.\nRola Królikowskiego podobała mi się najmniej,\nbo pamiętam wywiad z ojcem, który stracił dwóch synów.\nMyślę też o dramacie nauczyciela.\nNiezależnie od tego co orzeka wymiar sprawiedliwości, winny - niewinny,\npo takiej tragedii człowiek już się nie podniesie.\nRozmawiałam kiedyś z nauczycielem prowadzącym obóz żeglarski. Podczas zajęć utopiła się dziewczynka.\nPo latach był to wrak człowieka.\nNiesamowita historia..podczas oglądania filmu myślałam o rodzinach tych ,co zginęli,...jak oni to przeżywają po raz kolejny......\nObejrzałam Ciszę- absolutna rewelacja- swietne role i dzieciaków i rodziców. A tym wieksza sympatia do tego filmu- bo realizacja i scenariusz napisali znajomi moich dzieci, zona producenta wychowywała się na "moim podwórku"-inteligenti,mlodzi ludzie- to oni wchodzą w te 6%? madrych mlodych?- nie wiem... tak ich malo?\nAlusiu myslę , ze nauczyciel winny... Kompletnie nie myslal, biorac gromadkę dzieciaków na tak cięzka trasę , bez taterników, w zimie- przy drugim stopniu zagrozenia lawinowego. Ale jego nie musiał sadzic sad- on do dzisiaj jest kompletnie zniszczony- to w koncu madry,Myslacy- wrazliwy człowiek.\nDziś polecam prawdziwą perełkę:\nWszystko za życie - reż. Seana Penn\nChris jest postacią autentyczną, choć Peen mocno go wyidealizował. W filmie jest on chłopakiem, który widząc, co pogoń za posiadaniem uczyniła z jego rodziców, postanowił się temu przeciwstawić. Wybrał wolność, dzikość, nieokiełznaną swobodę. Odrzucił pieniądze, własność, karierę; jego bagaż stanowiła jedynie pasja pchająca go coraz bardziej w szeroko rozwarte ramiona dzikiej przyrody. Jednak przyroda nazywana jest 'dziką' nie bez powodu.\n"Wszystko za życie (http://wszystko.za.zycie.filmweb.pl/)" zbudowane jest z serii przypowieści, które zebrane razem budują obraz psychiki głównego bohatera, a jednocześnie unaoczniają widzom nasze własne wyobcowanie na planecie, którą zwiemy domem. Wspaniałe zdjęcia, solidna gra aktorska. Film wbija w fotel, chwytając za serce i pozostawiając po sobie niezapomniane wrażenie.\nTo, co dla naszych dziko żyjących przodków byłoby oczywistością, Chrisowi cały czas umyka. Jego wiedza na temat przyrody bierze się z książek i naiwnej wiary, nie popartej żadnym doświadczeniem. Nie zdając sobie sprawy jak bardzo jest przyrodzie obojętny jego los co chwilę wpada w tarapaty. Ci, którzy znają historię McCandlessa, wiedzą, jakie są tego konsekwencje - inni powinni koniecznie film obejrzeć.\nFilm wbija w fotel, chwytając za serce i pozostawiając po sobie niezapomniane wrażenie.\nŚcieżka dźwiękowa z filmu w wykonaniu świetnego Eddiego Veddera\nDzień dobry wszystkim na nowym dla mnie wątku. Nie przestawiłam się jeszcze na nową godzinę i tak sobie łażę po Senoirku.\nA tu Alunia, witaj.\nDzień dobry,nagrałam film Cisza na nagrywarce i nie mam odwagi go zobaczyć,,,,,,,,\nmoże jutro to zrobię?,,,,,,,,,,,,,,,\nJakoś też nie mam ochoty ani odwagi oglądać tak niedawnego dramatycznego zdarzenia.\nObejrzałam IV część "Dynastii Tudorów" i mam tego dość.Tyle okrucieństwa,brrr.\nObejrzałam też film "Elżbieta-złoty wiek" który polecam ze względu na bardzo ciekawie przedstawioną postać królowej Elżbiety właśnie.Film opowiada jak Elżbieta została królową,jak umacniała swoją władzę co potem zaowocowało długimi (40 lat) latami dobrobytu Anglii.\nOglądam dużo filmów dzięki Chomikowi.\nDo kina rzadko chodzę, bo możliwości w moim miescie są bardzo ograniczone.\nWcale nie uważam jak niektórzy sądzą, że jest to życie światem iluzji.\nFilm daje szansę obserwowania ludzi i świata we wszystkich jego barwach. Szkoła uczuć, źródło wiedzy i rozrywka oczywiście.\nChociaż książka jest dla mnie zawsze na pierwszym miejscu :)\nDziś polecam bardzo dobry film\nDobry rok / Good Year - reż. Ridley Scott\n"Przesłanie filmu jest proste, a całość przewidywalna. Ot, lekka opowiastka o tym jak cudownie powrócić do raju od dawna przechowywanego w pamięci. Uwagę przykuwa raczej wizualna strona obrazu i sposób realizacji. Zdjęcia urokliwej posesji spowite romantyczną mgiełką, bujna roślinność pnąca się po ścianach, stolik w artystycznie zachwaszczonym ogrodzie, a na nim kieliszek, z którego niedawno jeszcze ktoś sączył markowy trunek.\nReżyser w retrospekcjach serwuje nam wspomnienia z dzieciństwa, kiedy w inspirującej scenerii charyzmatyczny wuj (Albert Finney (http://www.filmweb.pl/Albert+Finney+filmografia,Person,id=172)) dawał najlepsze rady na życie i zestawia je z morderczą codziennością Maxa, pełną cyfr i wyścigu po sukces.\nTe dwa światy, w których przyszło poruszać się bohaterowi filmu są tak silnie skontrastowane, że wybór, w którym pozostać jest właściwie oczywisty. Tylko szaleniec by się zastanawiał. ":D\n"..raz, film jest rozrywką z wyższej półki to jeszcze dwa, oprawa - głównie wizualna - też ładnie kusi. można powiedzieć, że jak film reżyseruje Ridley Scott i grają takie tuzy jak Russel Crowe i Marion Cotillard (choć jeszcze przed swoim Oscarem), to na oprawię szczędzić nie trzeba, i to zapewne było podejście słuszne"\nChociaż książka jest dla mnie zawsze na pierwszym miejscu.\nO tak! "Święta prawda":D :D\nFajny film dzisiaj widziałam. Momenty były.\nTytuł "Skrzydlate świnie", napisałam o nim na swoim blogu - wystarcz KLIK w dolny link (kotnagalezi1), zapraszam i serdecznie pozdrawiam :)\nIgraszki z diabłem oraz Zagubiony diabeł - to teatr telewizji. Bardzo fajny.\nJan Drda! Najwspanialsza klasyka! Nie mogę się doczekać, kiedy dorośnie do oglądania wnuczka, to będzie kolejna rozkosz!:)\nFilmy na vod, za niewielkie pieniądze.\n"Urodziłem się w okolicznościach niezwykłych." - i tak też zaczyna się Benjamin Button, adaptacja klasycznej noweli F. Scotta Fitzgeralda z lat dwudziestych XX wieku o człowieku, który przychodzi na świat jako osiemdziesięciolatek i stopniowo młodnieje. O człowieku, który – podobnie jak my wszyscy – nie potrafi zatrzymać upływu czasu. Jego osobistą historię, osadzoną w Nowym Orleanie, śledzimy od końca I Wojny Światowej w 1918 roku aż po XXI wiek, przeżywając jego los równie niezwykły, jak bywa los każdego człowieka. Wyreżyserowany przez Davida Finchera, z Bradem Pittem, Cate Blanchett, Tildą Swinton, Taraji P. Henson, Jasonem Flemyngiem, Eliasem Koteasem i Julią Ormond w rolach głównych, film Benjamin Button jest w istocie opowieścią podróżnika w czasie, o ludziach i o miejscach, które napotyka, o odnalezionych i utraconych miłościach, o radości życia i smutku śmierci, a także o tym, czego czas nie zmienia. (opis dystrybutora)\n" Pół żartem, pół serio" oglądane z płyty razem z wnuczką - cóż może być milszego?:D :D :D\nTakże uwielbiam "Pół żartem, pół serio" i końcową konstatację "nobody`s perfect". :D\nWspaniała odskocznia w przepiękny świat\nromantycznego uczucia dwojga\nludzi, którzy porozumiewali się\nlistowne i nie w dobie komputerów.\nNowojorska pisarka Helen Hanff i angielski gentelmen Frank Doel utrzymują ze sobą kontakt w dość nietypowy sposób - porozumiewają się korespondencyjnie. Przez 20 lat łączy ich coś więcej niż przyjaźń, mimo iż nigdy się nie spotkali. A jednak przypadkowo zawarta znajomość okazuje się wyjątkowo trwała. Poza opisem wielkiego niezwykłego uczucia film zawiera wiele interesujących obserwacji na temat kulturowych i społecznych różnic między Europą i Ameryką.\nMasz rację, widzialam ten film w telewizji, też mi się bardzo podobał. Pozdrawiam.\nalodio1949 , wiem co polecam, bo jeśli film tak zapadnie mi do serca,że wstaję rano i myślę o nim, to znaczy,że był wart obejrzenia i z pewnością zostanie we mnie na długie lata, albo do końca moich dni:D\nZapach kobiety (oryg. Scent of a Woman) – amerykański dramat w reżyserii Martina Bresta z 1992 roku\n...Kobiety! Co tu dużo mówić? Któż je stworzył? Bóg musiał być pieprzonym geniuszem. Włosy... Mówią, że włosy są wszystkim, wiesz... Czy zatopiłeś kiedykolwiek nos w gąszczu loków i chciałeś po prostu zasnąć na wieki? Czy też usta... gdy dotkną twych, to jak pierwszy łyk wina po tym, jak co dopiero przemierzyłeś pustynię. Cycki! Whoo – ah! Duże, małe... sutki gapiące się wprost na ciebie... jak tajne szperacze. Mmm. I nogi... nie ważne, czy są jak greckie kolumny czy używane fortepiany. To, co jest pomiędzy nimi, jest przepustką do Nieba....\nFilm "Teresa, el cuerpo de Cristo" opowiada o losach XVI-wiecznej hiszpańskiej zakonnicy i mistyczki - Teresy z Ávila. Teresa pochodziła z rodziny nawróconych na katolicyzm Żydów i od młodości przepełniona była ideałami poświęcenia się w imię wiary katolickiej. W wieku 19 lat potajemnie wstąpiła do zakonu karmelitanek, a wkrótce potem zaczęła doświadczać różnych mistycznych przeżyć i widzeń (wg niektórych przekazów, podczas snu potrafiła lewitować). Opowiadała się za przywróceniem surowej reguły ...\nw zakonie i za zgodą papieża zaczęła tworzyć zreformowane zgromadzenia karmelitanek bosych. Jej działalność miała wpływ na odrodzenie religijne oraz umocnienie się kontreformacji w Europie. W XVII w. Święta Teresa została beatyfikowana i kanonizowana.\nNiezwykła opowieść o życiu i panowaniu królowej Elżbiety I. Przejmująca historia kształtowania charakteru i dojrzewania do dźwigania ciężaru korony. Cate Blanchett, tytułowa Elizabeth otrzymała tę rolę nagrodę Brytyjskiej Akademii Filmowej. Film został nominowany do Oscara w kategoriach: najlepszy film, najlepsza pierwszoplanowa rola kobieca, zdjęcia, kostiumy, oryginalna ścieżka dźwiękowa; zdobył Oscara za charakteryzację.\nW latach pięćdziesiątych do podzielonego Berlina przyjeżdża z Anglii młody inżynier Leonard Markham. Ma on uczestniczyć w tajnej akcji wojsk angielskich i amerykańskich przeciw Rosjanom. Wkrótce po przyjeździe poznaje Niemkę Marię. Ta znajomość ściąga na niego coraz większe kłopoty.\n"Elizabeth" ściągnęłam :D, Luizko.\n"Pół żartem, pół serio","Ciekawy przypadek Benjamina Buttona", "Zapach kobiety" - pełna zgoda!\nKlasyka i warte obejrzenia!\nhttp://img684.imageshack.us/img684/4039/69428102.jpg (http://img684.imageshack.us/i/69428102.jpg/) http://img27.imageshack.us/img27/7766/65690.jpg (http://img27.imageshack.us/i/65690.jpg/) http://img441.imageshack.us/img441/7513/65620.jpg (http://img441.imageshack.us/i/65620.jpg/)\n"Bardzo ważnym elementem filmu jest muzyka. Główny motyw przewodni, "Only time" skomponowany przez Enya (http://www.filmweb.pl/person/Enya-41994), stanowi świetne dopełnienie całości. Doskonale oddaje uczucia głównego bohatera, który pogrążony w rozmyślaniach przeżywa swoje rozstanie z ukochaną. Dodaje produkcji uroku, zaś sceny podczas których możemy ją usłyszeć nabierają romantyczności, są bardzo wzruszające. W tych paru chwilach produkcja zwalnia swoje tempo, pozwalając oddać się nam marzeniom i na chwilę zapomnieć.\nRewelacyjne zakończenie stanowi idealne podsumowanie filmu. Z pozoru proste, jest bardzo sugestywne i posiada głębszy sens. To nie kolejny naciągane happy end, w którym skłóceni kochankowie godzą się na końcu i żyją długo i szczęśliwie, ani tragiczny koniec, gdzie oboje cierpią z powodu nieszczęśliwej miłości, nie. Przedstawione zakończenie jest czymś pośrednim, między dwoma, wyżej wymienionymi. Zapada w pamięć i daje do myślenie."\nWzruszający i prawdziwy. O tolerancji, przyjaźni i miłości nie tylko tej spod znaku erosa.\nZapadający w pamięć.\nKobiecy? Panowie omijają takie filmy szerokim łukiem.\nChoć przecież też bywają romantyczni i wrażliwi....więc dlaczego?\nAluniu czy ty oglądasz, lub ściągasz filmy z tej strony?\nWszystkie filmy mam z Chomików.\nZajrzyj do mojego. http://chomikuj.pl/Vanda\nKiedyś, oglądałam seriale ciurkiem ze strony:\nAluniu droga dziękuję za informacje .\nWczoraj nareszcie zarejestrowałam się na Chomiku , zaczęłam działać-podoba mi się:)\nWiele filmów kupowałam i mam na DVD a po co jak mogę w komputerze oglądać?\nWolę kupować płyty i odsłuchiwać na swoim, w miarę dobrym sprzęcie:) zgadzasz się :D\nPozdrawiam i dziękujęhttp://emoty.blox.pl/resource/flower.gif\nWczoraj nareszcie zarejestrowałam się na Chomiku , zaczęłam działać-podoba mi się\nWolę kupować płyty i odsłuchiwać na swoim, w miarę dobrym sprzęcie zgadzasz się :D\nCieszę się, że mogłam pomóc, Ewuniu :)\nWiem, że jesteś również melomanką, a teraz będą filmy...:D\nDzisiaj - mój ulubiony :) - bardzo dobry, piękny obraz.\nWspaniałe krajobrazy i doskonała muzyka. Bardzo polecam :D\n"Samsara oznacza wędrówkę, czyli drogę przez życie, aż do osiągnięcia stanu oświecenia nazywanego w buddyzmie nirwaną. Przebywając samsarę, uczestniczy się w tworzeniu kolejnych światów i zamieszkiwaniu ich. Gdy jeden świat się kończy, tworzy się inny i w nim się egzystuje ze swoimi myślami, uczuciami i ciałami. "\nWielokrotnie nagradzany film przenosi nas w Himalaje.\nTę niezwykłą opowieść w magiczny sposób wyczarował reżyser Pan Nalin (http://www.filmweb.pl/person/Pan+Nalin-107012), nadając jej nieśpieszne tempo i porywając widza w indyjską otchłań zmysłów i duszy. Urodę historii przedstawionej na ekranie potęgują aktorzy, refleksyjnie odgrywając swoje role. Debiutujący Shawn Ku (http://www.filmweb.pl/person/Shawn+Ku-107011) (Tashi) wykreował postać tak autentycznie zagubioną i błądzącą, że nie sposób nie wciągnąć się w drogę, jaką przechodzi jego bohater. Urocza Christy Chung (http://www.filmweb.pl/person/Christy+Chung-67281) (Pema) jest wcieleniem zmysłowości, piękna i mądrości, tak wielkim, że uległby jej najwytrwalszy lama. Zdjęcia Rali Raltscheva (http://www.filmweb.pl/person/Rali+Raltschev-13218) przenoszą nas w krainę podhimalajskich, fascynujących pięknem przestrzeni. Natomiast muzyka Cyrila Morina (http://www.filmweb.pl/person/Cyril+Morin-107014) dopełnia cudowności obrazów i niesamowitości odczuwanych doznań."\n"Samsara (http://www.filmweb.pl/film/Samsara-2001-94455)" to film o błądzeniu. O drodze, jaką należy przebyć, by doskonalić się, zbliżać się ku ostatecznemu poznaniu. To film o wyborach, trudnych decyzjach, które wpływają na losy bliskich osób. To obraz o poświęceniu, jednych spraw w imię innych, wyrzekaniu się przyjemności, życiu w ascezie".\nDawno nie zaglądałam do tego wątku.Obejrzę dwa filmy tu polecane SAMSARĘ i SŁODKI LISTOPAD.Serdecznie pozdrawiam miłośników dobrego kina.:) :)\nWspaniałe krajobrazy i doskonała muzyka. Bardzo polecam\nGdzie obejrzeć ten film: W tej chwili nigdzie nie można obejrzeć tego filmu\nczy rzeczywiście nigdzie,\nczy ja nie potrafię szukać :confused:\nPodpowiedz proszę gdzie ewentualnie powinnam szukać.\nChciałam Cię o to zapytać na priv, ale tam "zamknięte" :)\nlubię oglądać filmy na dużym ekranie, bylam dzisiaj na nowym filmie "Iluzjonista", opisalam go na kocim blogu - wystarczy KLIK w dolny ink.\nA dla chętnych do pośmiania się zapraszam do mojego teatrzyku blogowego, dwa wpisy zawierają krociutkie jednoaktówki :)\nChciałam Cię o to zapytać na priv, ale tam "zamknięte" :) elik13!\nZajrzałaś do mojego Chomika? Tam jest film "Samsara"\nZajrzałaś do mojego Chomika?\njasne, że zaglądałam, interesujący mnie\nnp."Słodki listopad" widziałam, a "Samsara"....\nprzetarłam dokładnie okular....i też jest ;) :D\nBugsy Siegel to postać znana w amerykańskim gangsterskim światku lat 30. i 40. Prawa ręka wielkich bossów mafijnych, Meyera Lansky’ego i Charliego Luciano, zostaje wysłany do Los Angeles, aby czerpać zyski z hazardu i kontrolować nielegalne interesy. Tu Bugsy poznaje środowisko Hollywood, a wkrótce nawiązuje burzliwy romans z uroczą i szaloną aktorką Virginią Hill. Nie porzuca jednak dotychczasowego zajęcia. Bugsy nadzoruje nielegalny hazard, lecz ma nietuzinkowy temperament i wyobraźnię. Postanawia wybudować luksusowe kasyno na… pustyni w Nevadzie. Stanowe prawo dopuszcza istnienie hazardu, lecz lokalizacja wydaje się czystym szaleństwem. Nie dla naszego bohatera, który nawet po trupach, dosłownie i w przenośni, potrafi dążyć do celu. Niebawem rosnący w siłę Bugsy zaniepokoi swoich chlebodawców, którzy obawiają się tak o swoje wpływy, jak i zainwestowane pieniądze.\nFilm Barry’ego Levinsona został oparty na biograficznej książce Deana Jenningsa opisującej burzliwe życie słynnego gangstera. Scenariusz jest dziełem Jamesa Tobacka, który za swoją pracę został doceniony nominacją do Oscara. Bugsy to w dużej mierze zapał odtwórcy głównej roli, Warrena Beatty, który nie tylko stworzył znakomitą kreację, alei był też współproducentem obrazu. Drugim architektem sukcesu był reżyser, autor Rain Mana, który po raz kolejny dowiódł, iż jak mało kto czuje kino gatunków. Film Levinsona świadomie nawiązuje do lat 40., złotej ery amerykańskiego kina gangsterskiego. Jest elegancki w formie, prawie w całości zrealizowany w atelier i oświetlony na wzór dawnych dzieł. Epicki styl nie kłóci się z humorem, a postać legendarnego gangstera, który okazał się pomysłodawcą dzisiejszego Las Vegas, jest wielowymiarowa. Twórcy bardziej jednak akcentują urok i odważny charakter Bugsy’ego niż znaną przecież z faktycznych zdarzeń, porywczą stronę jego natury. Siłą filmu jest nominowana do Oscara muzyka Ennio Morricone, uhonorowane statuetką Akademii kostiumy oraz znakomite dialogi. Jednym z głównych wątków jest romans i związek z aktorką z Hollywood. Nie tylko dlatego iż miłość, o często tragicznym zabarwieniu, była popularnym toposem klasycznego kina gangsterskiego, ale również, aby podkreślić związek tytułowego bohatera z Fabryką Snów. Faktem jest, że Bugsy Siegel miał dość bliskie kontakty ze środowiskiem filmowym, a nawet próbował swoich sił jako aktor.\nDwa Oscary, statuetka Złotego Globu, a także liczne wyróżnienia amerykańskiej krytyki.\nKilka miesięcy temu byłam w kinie na świetnym, niekomercyjnym filmie - "Nic osobistego". Film wyreżyserowała Polka - Urszula Antoniak, a produkcją zajęła się Holandia i Irlandia. Piękny, oryginalny i poruszający film.\nPiękne,niebanalne filmy, prawda?\nPolecam dziś film z gatunku komedii, z roku 2009, a mianowicie "Julie i Julia".\nOparty jest na opowiadaniu Julie Powell:) Julie nie przepada za swoją pracą sekretarki. Dlatego postanawia wziąć się za realizację przepisów kucharskich (524 w ciągu roku) z książki kucharskiej Julii Child. Swoje zabawne, bolesne i śmieszne doświadczenia spisuje na swoim blogu. Z czasem, po wielu perypetiach, refleksjach, dochodzi do swoistej mądrości spojrzenia na siebie samą i otoczenie...Pewien wydawca, zauroczony, opublikuje jej przeżycia z blogu w formie książkowej...Jest w tym coś z pochwały wyrafinowanego obżarstwa- film bawi, a nawet...uczy, jak z braku dobrej pracy można z powodzeniem zająć się tym, co się najbardziej lubi robić, z pożytkiem dla siebie i innych:D\nObejrzałam ostatnio ( po ściągnięciu) jak dobrą, miłą rozrywkę- polecam!\nOglądałam.Świetny film.Świetna Meryl Streep!\nNiedługo będę miała możność go obejrzeć, i przyznam, że bardzo jestem ciekawa fabuły...:)\nZdzisiu fajnie, że obejrzałaś JULIE i JULIA i że podobał się Tobie; przyznaję, Meryl Streep świetna rola,moja ulubiona aktorka!:cool:\nPodstawą do nakręcania filmu stały się wspomnienia żydowskiej lekarki doktor Giselli Perl pt.: "Byłam lekarzem w Oświęcimiu". Od dzieciństwa marzyła ona o tym, by zostać lekarzem. Udało jej się to osiągnąć, choć musiała pokonać wiele przeciwności. Niestety ukochaną pracę przyszło jej wykonywać w obozie koncentracyjnym, do którego została wysłana wraz z rodziną. W Oświęcimiu zetknęła się z doktorem Mengele. Pewnego dnia ten hitlerowski zbrodniarz zaproponował jej przeprowadzanie eksperymentów medycznych na ludziach...\nRok 1968, trwa wojna w Wietnamie. Na krwawą linię frontu wyrusza kapitan Bob Hyde. W domu zostaje Sally, podzielająca patriotyczne zaangażowanie swojego męża. Wkrótce kobieta zatrudnia się jako wolontariuszka w wojskowym szpitalu. Tutaj spotyka Luke’a, swojego dawnego szkolnego kolegę, a obecnie sierżanta. Mężczyzna wrócił z Wietnamu sparaliżowany i przykuty do wózka inwalidzkiego. Stan psychiczny Luke’a również jest fatalny. Sally chce go jakoś pocieszyć, spowodować, aby pozytywnie spojrzał w przyszłość. Luke jest jednak zgorzkniały, często cyniczny, odarty z wojennych złudzeń. Powoli między pielęgniarką a rannym nawiązuje się nić sympatii. Luke zaczyna otwierać się na świat, a Sally zaczyna inaczej patrzeć na wojnę w Wietnamie i jej sens. Tymczasem z frontu wraca mąż kobiety. Okazuje się, że od tej pory nic już nie będzie jak kiedyś.\nPrzejmujący dramat Hala Ashby’ego był w 1978 obrazem niezwykle potrzebnym, jako jeden z pierwszych komentującym bolesny problem weteranów wojennych. Trzy lata wcześniej zakończyła się długoletnia, okrutna wojna w Wietnamie, która dla społeczeństwa amerykańskiego będzie przez lata doświadczeniem traumatycznym. Mimo doraźnej, palącej problematyki film unika uproszczeń, a także nie serwuje łatwych, jednoznacznych wniosków. Twórcy bardziej skupiają się na ukazaniu skutków, jakie ponosi jednostkowa psychika pod wpływem koszmaru wojny. Powrót do domu to obraz nietypowy, wieloznaczny, będący jednocześnie melodramatem i filmem psychologicznym, wyraźnie antywojennym w wymowie. To skromne, wyciszone kino, skupione na bohaterach i ich historii. Historii, która w symboliczny sposób oddaje ducha niespokojnych czasów, a także przybliża wymiar osobistych dramatów ludzi dotkniętych skutkami wojny. W roli Sally rewelacyjnie wypadła gwiazda lat 70., Jane Fonda, a chyba najlepszą rolę w karierze zagrał Jon Voight jako Luke. Warto zwrócić uwagę na zdjęcia znanego operatora i reżysera Haskella Wexlera, autora głośnego Chłodnym okiem, a także na ścieżkę dźwiękową, która składa się ze znanych rockowych piosenek końca lat 60.\nTrzy statuetki Oscara (za kreacje Jane Fondy i Jona Voighta oraz za scenariusz), nagroda w Cannes, dwa Złote Globy i liczne wyróżnienia krytyki amerykańskiej.\nObsada: Jane Fonda, Jon Voight, Bruce Dern, Penelope Milford, Robert Carradine, Robert Ginty, Mary Gregory, Kathleen Miller, Beeson Carroll, Willie Tyler, Louis Carello, Charles Cyphers, Olivia Cole, Tresa Hughes, Bruce French\nWstrząsające kino, ale przerobiłam.\nPolecam dla osób o mocnych nerwach.\nDobry, lekki i przyjemny film, musical z 2008 roku- akcja dzieje się na jednej z greckich wysp.:) Piękne krajobrazy, w tle muzyka słynnego zespołu ABBA; historia dziewczyny, którą wychowuje z samozaparciem matka, w tej roli wspaniała MERYL STREEP....Dziewczyna zaprasza na swój ślub trzech mężczyzn, potencjalnych ojców...Odtąd akcja pełna swobodnych perypetii...http://gfx.filmweb.pl/po/55/47/375547/7182403.3.jpg?l=1201231273000\nKtoś tutaj wspomniał przedtem o filmie NIC OSOBISTEGO...trochę obejrzałam:( film nudny, nijaki, ślamazarny...\nWięcej u nas na forum samotnych kobiet niż mężczyzn.\nCzy jednak rodzicielskie rozterki matki różnią się od ojcowskich?\nFilm opowiada o owdowiałym ojcu, który wyrusza w podróż .....do życia swoich dzieci.\nWiele go zaskoczy. Będą smutki i radości z wyborów życiowych potomstwa.\nPolecam film z tytułową rolą Roberta de Niro\nDe Niro (http://www.filmweb.pl/person/Robert.Deniro) "prowadzi" Franka z wyczuciem – powstrzymuje się od szarży, wprowadza nowości do swojego mimicznego arsenału, nie ucieka tchórzliwie w ironię. Próbuje być królem przeciętności i całkiem nieźle mu to wychodzi. Koniec końców, tworzy na ekranie jedyną pełnokrwistą postać.\nPunkt kulminacyjny i morał – kiedy tragedia nie oddala, to zbliża.\nNowy Jork, lata 70-te XIX wieku. Życie towarzyskie toczy się tu głównie na salonach i w operze, do której ludzie przychodzą raczej po to aby się pokazać, niż aby zobaczyć samo przedstawienie. Kultura wykorzystywana więc jest jako pretekst do spotkań "elity". Dokładniej charakterystyki postaci przybliża nam narratorka. Głównym bohaterem jest Newland Archer, zaręczony z piękną i dobrze urodzoną Mary Welland - w ten sposób mają się połączyć\ndwie z najbardziej wpływowych rodzin w Nowym Jorku. Gdy do największego miasta Ameryki przyjeżdża hrabina Ellen Oleńska , wyższe sfery plotkują na jej temat. Hrabina przyjechała z Polski uciekając od męża i pragnie wziąć z nim rozwód, co jest źle przyjmowane przez tutejsze konserwatywne środowisko. Ellen jest kuzynką Mary Welland, dziewczyny uroczej, choć naiwnej i nie do końca orientującej się w układach i intrygach śmietanki towarzyskiej. Mary szczerze zakochana jest Newlandzie, ale ten przebywając z jej kuzynką zakochuję się w niej i to z wzajemnością, ale oboje zdają sobie sprawę z tego, że taki związek spowodowałby ogromny skandal...\n"Jedna broń przypada na 12 ludzi na planecie. Pytanie tylko... Jak uzbroić pozostałych 11?" To jedyne zmartwienie pana życia i śmierci. Jurij Orłow (Nicolas Cage) jest handlarzem bronią, który krok po kroku wspina się na "zbrojny Olimp". Nie interesuje go komu sprzedaje, często obu stronom konfliktu. Ostatnio największe zyski czerpie współpracując z krwawymi dyktaturami w Afryce... W rozkręcaniu biznesu pomaga mu brat (Jared Leto). Przychodzi jednak taki moment, w którym Jurij musi dokonać\nwyboru: rodzina (urodziwa żona i synek) albo styl życia do którego przywykł: często pełnego ryzyka i stresu, lecz również na bardzo wysokim poziomie, w otoczeniu pięknych kobiet. Wybór nie jest prosty, tym bardziej, że za każdy trzeba ponieść wysoką cenę.\nEdith Bouvier Beale (Drew Barrymore) mieszka z matką (Jessica Lange) w zaniedbanej, odciętej od świata 28-pokojowej posiadłości Grey Gardens w East Hampton. Blisko spokrewnione z Jacqueline Bouvier Kennedy (Jeanne Tripplehorn) kobiety zwracają na siebie uwagę prasy po tym, jak wychodzi na jaw prawda o skandalicznych warunkach, w jakich żyją. Brud, robactwo, szczury, brak bieżącej wody i prądu – tak wygląda posiadłość w East Hampton. To jednak nie wszystko. Okazuje się też, że relacje między mieszkającymi tam matką i córką dalekie są od idealnych. Kobiety łączy toksyczny związek, z którego żadna z nich nie potrafi się uwolnić. Intrygujący dramat biograficzny o ekscentrycznych kuzynkach pierwszej damy Ameryki, Jacqueline Kennedy, będący zarazem głębokim studium toksycznych relacji między matką i córką. W 1975 roku powstał film dokumentalny poświęcony rodzinie Beale'ów (Grey Gardens, reż. Albert i David Maysles), który w USA zyskał miano kultowego, i to on zainspirował debiutanta Michaela Sucsy’ego do stworzenia pełnometrażowego obrazu telewizyjnego. W rolach głównych występują Drew Barrymore (Aniołki Charliego: Zawrotna szybkość, 50 pierwszych randek, Kobiety pragną bardziej), dwukrotna laureatka Oscara Jessica Lange (Tootsie, Frances, Błękit nieba) oraz Jeanne Tripplehorn (Nagi instynkt, Firma, Wodny świat). Barrymore i Lange za swoje wybitne kreacje otrzymały nominacje do Złotego Globu oraz nagród Emmy (Jessica Lange została uhonorowana tą nagrodą, jedną z sześciu uzyskanych przez film, który otrzymał aż 17 nominacji). Muzykę skomponowała zdobywczyni Nagrody Amerykańskiej Akademii Rachel Portman (Emma, Wbrew regułom, Czekolada). Ten znakomicie przyjęty przez krytykę obraz jest produkcją stacji HBO.\nDZiewczyny polecam "Zieloną milę" lada dzień będzie w telewizorni....film bodajże czterokrotnie nominowany do Oskara..cudowne aktorstwo Hanksa, ale nie tylko....wielki, zwalisty murzyn skazany na karę śmierci w celi śmierci , mający zdolnosci uzdrowicielskie i przeogromną wrażliwosć..skazany za rzekome morderstwo dziewczynek bliźniaczek....oglądałam 2 razy...trzeci nie obejrzę, bo jest ogromnie wzuszający, a mozę bardziej poruszający, wstrząsający bezradnością nieuniknionego końca, niesprawiedliwościa...ale tym co nie widzieli bardzo polecam.....\nFajny , szkoda że powtórka\nŚwietna komedia francuska, wczoraj wieczorem obejrzałam na CD:) Film z roku 2008, we Francji "zatopił" nawet Titanica-\nzabawny i pouczający...Polecam!http://1.fwcdn.pl/po/37/43/453743/7182824.3.jpg?l=1235618480000\npolecam film Wierny ogrodnik - http://www.filmweb.pl/Wierny.Ogrodnik\nDwoje młodych ludzi poznaje się na pokładzie samolotu lecącego z Los Angeles do Nowego Jorku. To, co początkowo zdawało się być niewinną znajomością, przeradza się w niezwykle silne uczucie. Jednak dopiero po kilku latach i podczas kolejnego spotkania okazuje się, że znaleźli miłość swego życia\nLuizko, do twarzy Ci w tych okularkach ;)\nOstatnio obejrzałam "Czarnego łabędzia" z piękną i pełną wdzięku Natalie Portman\nNajnowszy film jednego z najciekawszych reżyserów współczesnego kina Darrena Aronofsky’ego, twórcy ”Źródła”, ”Requiem dla snu” i ”Pi”, otwierający tegoroczny festiwal w Wenecji. Fascynujący wizualnie, zaskakujący niekonwencjonalnymi rozwiązaniami thriller o zaciętej rywalizacji dwóch tancerek baletowych, z których każda zdaje się skrywać mroczną tajemnicę.\n"Zupełnie jak miłość" - świetny film, zupełnie inny od pospolitych komedii romantycznych.\nJa polecam: http://www.filmweb.pl/Nigdy.Nie.Bede.Twoja\nDoskonała rola Michelle Pfeipffer!\nZ nowości, oglądałem ostatnio: http://www.filmweb.pl/film/Co+nas+kr%C4%99ci%2C+co+nas+podnieca-2009-480036 i jestem pod wrażeniem... bo do tej pory myślałem, że nie lubię Woodyego Allena. Polecam\nIsaac Barr (Richard Gere) jest wybitnym psychiatrą, ma własną praktykę a często jest również ekspertem w sprawach karnych. Pewnego dnia zjawia się u niego piękna pacjentka (Uma Thurman), która leczy się z zaburzeń psychicznych. W czasie leczenia Isaac poznaje jej siostrę, Heather Evans (Kim Basinger), co szybko prowadzi do romansu i tragedii. Kiedy Heather zabija swojego męża Isaac, postanawia za wszelką cenę jej pomóc. Jako psychiatrze przychodzi mu to bez trudu, winę kochanki tłumaczy niepoczytalnością. Jednak czym głębiej brnie w tą sprawę pojawia się coraz więcej niejasności dotyczących oby sióstr. W końcu odkrywa, że wpadł w śmiertelną pułapkę. Do końca nie wiadomo jednak, kto wpadł w czyją sieć i kto wyjdzie z niej cało.\nWitam, kilka dni temu miałem możliwość obejrzenia tego filmu i... potwierdza się reguła, że kontynuacja zwykle jest gorsza od części pierwszej. Mimo wszystko reżyser przedstawia nową jakość thrillera - taki thriller finansowy lub jak kto woli ekonomiczny:) Polecam Wall Street: Pieniądz nie śpi! Niezła rola Douglasa.\nWall Street: Pieniądz nie śpi http://www.filmweb.pl/film/Wall+Street+Pieni%C4%85dz+nie+%C5%9Bpi-2010-452084\nWall Street - część pierwsza http://www.filmweb.pl/film/Wall+Street-1987-1066\n:) Widziałam film "Pieniądz nie śpi" Ach! Ten okrutny świat biznesu.Ale dobre cechy ludzi też dochodzą do głosu.Warto obejrzeć.Oprócz Douglasa inni aktorzy też są bardzo dobrzy.\nDopiero wczoraj obejrzałem.\nA ja w środku tańczę.\nNie próbuję streścić.Trzeba zobaczyć.Niepopularna\nW II wieku Imperium Rzymskim władał Marek Aureliusz, który uważał, że jego występny syn Commodus nie powinien rządzić Imperium. Ustanawia więc swym następcą Liwiusza, rozważnego trybuna, który podkochiwał się w córce Marka Aureliusza - Lucilli, która jednak ze względów politycznych musi poślubić króla Armenii. Tymczasem Commodus nie czeka z założonymi rękoma, postanawia zabić Marka Aureliusza i samemu przejąć władzę. Jego rządy zagrażają jednak Imperium ... http://www.iv.pl/images/27703700964162273153.jpg (http://www.iv.pl/)\nA ja dopiero wczoraj obejrzałam film rodem z Indii(7 Oskarow) Milioner ze slamsów( nie pomylilam tytulu?)Piekny wzruszajacy -oparty na faktach-chlopak , roznosiciel herbaty w jakiejs firmie telefonow komorkowych w Milionerach wygrywa niewyobraalna sume. Nic nie czytał, kiepsko pisze,. natomiast wszystkie odpowiedzi poznał w czasie swego - własciwie - strasznego dziecinstwa.Pokazane kulisy tej gry- bardzo nieciekawe. Pokazane dzieci ze slamsow-Indie sa krajem wielkich kontrastow- i to co widzimy na naszych ekskursjach- to bajka- obok tego istnieje kraj pariasow- bez praw,chleba, pieniedzy, z połnagimi dziecmi walczacymi o wszystko.jednemu się udaje,a inni...\nHistoria ujawnienia wielkiego skandalu, który skompromitował telewizję amerykańską w latach 50. Teleturniej 21 jest reżyserowany, zwycięzca zna pytania przed programem. Gdy maleje oglądalność, sponsor programu wymusza odsunięcie dotychczasowego rekordzisty- niezbyt urodziwego Żyda, i zastąpienie go kimś bardziej wyrafinowanym. Gdy do eliminacji zgłasza się Charles Van Doren, potomek rodu literatów, wydaje się, że producenci znaleźli idealnego kandydata. Początkowo rzeczywiście staje się on idolem społeczeństwa i upaja sławą, ale na skutek śledztwa ambitnego urzędnika Kongresu staje przed koniecznością wyboru między prawdą a oszustwem. Film dotyka nie tylko moralnych rozterek bohatera, ale ukazuje także napiętą atmosferę tamtych lat, kiedy Kapitol był miejscem, gdzie polowano na polityczne czarownice\nAkcja filmu rozpoczyna się na początku XX wieku w Anglii. W posiadłości High Cleugh umiera matka 14-letniej Audry. Dziewczynka i jej bracia, po wcześniejszej przedwczesnej śmierci ojca, zostają niemalże sami. Do posiadłości wprowadza się daleka ciotka, która skrycie czyha na rodzinną fortunę. Kobieta wprowadza surową dyscyplinę, za którą kryje się chęć pozbycia się prawowitych spadkobierców. Bracia Audry zostają wysłani do dalekiej rodziny w Australii, a sama dziewczyna zmuszona do poszukiwania pracy. Niebawem Audra poznaje Vincenta, którego obdarza szczerym i gorącym uczuciem. Młodzi razem muszą stanąć do walki o rodzinny majątek.\nPolecam bardzo dobry film - MISJA\n"Film urzekający. Wydany w serii "Kolekcja filmów z wielką historią w tle".\nBo tu rzeczywiście historia jest tylko tłem - choć warto zauważyć walkę między władzą świecką a jezuitami\n(przypomina mi się zdanie wypowiedziane przez jednego z portugalskich dowódców:\nCzymże są te baty w porównaniu z tym, co Wy im serwujecie - męką po śmierci i ogniem piekielnym?).\nKonflikt wartości - człowiek czy pieniądze, sukces czy wiara oraz wymordowywanie rdzennej ludności\nAmeryki Południowej przez Europejczyków.\nInnym doskonałym 'tłem' filmu jest wyśmienita muzyka Ennio Morricone (http://www.filmweb.pl/person/Ennio.Morricone) dodająca magicznego klimatu dla oscarowych zdjęć Chrisa Mengesa (http://www.filmweb.pl/person/Chris+Menges-10259), przybliżających widzowi i czarujących go pięknymi widokami Amazonii oraz warte pochwalenia role Roberta de Niro (http://www.filmweb.pl/person/Robert.Deniro) jako człowieka przemiany, przemiany jego wartości i Jeremy Ironsa (http://www.filmweb.pl/person/Jeremy.Irons) - kochającego, delikatnego i szlachetnego jezuitę Gabriela."\nCóż, jeżeli go jeszcze nie czujesz to być może nabierzesz dystansu do oceny czystości intencji świeckich i duchownych wobec swoich owieczek?\nFilm opowiada historię Giulii, znanej i cenionej dziennikarki telewizyjnej. Dotąd jej życie to pasmo sukcesów. Ma męża, siedmioletniego synka i od pięciu miesięcy oczekuje drugiego dziecka. Wszystko zmienia się, gdy Giulia dowiaduje się o śmierci byłego kochanka Ernesto na AIDS. Zaniepokojona robi sobie test na obecność wirusa HIV i wynik jest niestety pozytywny. Jej mąż Luca nie może się pogodzić z chorobą żony i prawdopodobnie noszonego przez nią dziecka. W akcie rozpaczy wyrzuca ją z domu, w celu ochrony siebie samego i synka. Jednak to nie koniec nieszczęść Giulii. Jej rywalka z pracy, Barbara, podsłuchuje poufną rozmowę z lekarzem i dowiaduje się o chorobie Giulii. Na drugi dzień wie już o tym cały kraj. Odrzucona, osamotniona i zrozpaczona kobieta traci wkrótce dziecko. W szpitalu ponownie przechodzi serię testów. Wtedy na jaw wychodzi, że choroba Giulii była tylko fatalną pomyłką lekarską. Czy kobieta będzie w stane odbudować swoje życie?\nPewien yuppie, Daniel Miller ginie w wypadku samochodowym i idzie do Miasta Sądu, poczekalni na drodze do życia wiecznego. W trakcie dnia musi udowodnić w stylu przemów sądowych, że świetnie opanował swoje dotychczasowe lęki. W nocy zakochuje się w Julii, jedynej młodej osobie w mieście prócz niego. Noce są czasem hedonistycznych przyjemności...\nBylam dzisiaj w kinie na "Czarnym łabędziu",\nopisalam go na kocim blogu (KLIK w dolny link),\nkrotko mowiąć - warto się wybrać!\nRebecca Dubrovich, córka polskich emigrantów, jest pielęgniarką. Pracuje w szpitalu w Los Angeles i jednocześnie studiuje medycynę. Dziewczyna marzy o udziale w maratonie. W czasie jednego z treningów poznaje Dika Stranga, przystojnego lecz sporo od niej starszego mężczyznę. W jego towarzystwie Rebecca czuje się bezpieczna. Zapada decyzja o przeprowadzce do rodzinnego miasta Dicka. Na miejscu okazuje się,że Strang jest...\nWczoraj miałem okazje obejrzeć Śniadanie u Tiffaniego.\nI to z trzydziestolatkiem, który jakos nigdy nie wykazywał chęci do staroci.\ni -cholera- nawet słowem nie pozwolił sie odezwać.\nJak to typowe, to mozna sie zastanowić co to sie ...porobiło.\nA tak przy okazji, to ze staroci amerykańskich i oskarowych polecam Kotke na Goracym Dachu. Z Newmanem i Liz Taylor.\nA tak juz poza ekranem to czesto wydziwia sie na amerykańskie kino, a jak przyjdzie co do czego, to okazuje sie, ze te supergwiazdy holywoodzkie potrafia zrobic film o ...starszych i starych ludziach do ...oglądania.\nKit Kittredge - Amerykańska dziewczyna\nCzuła komedia o 10-latce, która stara się spełnić marzenia o publikowaniu w gazecie.\nRozgrywająca się w czasach wielkiego kryzysu, ciepła opowieść o 10-letniej dziewczynce, która marzy, by zostać słynną reporterką. Akcja filmu rozgrywa się w USA w czasach wielkiego kryzysu. 10-letnia Kit (Abigail Breslin) mieszka razem z rodzicami (Julia Ormond i Chris O’Donnell) w Cincinnati. Uwielbia pisać i marzy o tym, aby jej opowiadania zostały kiedyś wydrukowane w lokalnej prasie. Na skutek pogarszającej się sytuacji ekonomicznej ojciec dziewczynki traci pracę i wyjeżdża w poszukiwaniu nowego zajęcia do Chicago. W tym czasie Kit i jej mama postanawiają utrzymywać się z wynajmu pokoi, w związku z czym w domu pojawia się trójka nowych lokatorów (Stanley Tucci, Jane Krakowski, Joan Cusack). Gdy pewnego dnia matce dziewczynki giną przeznaczone na spłatę raty kredytu pieniądze, podejrzenie pada na nowego przyjaciela Kit, Willa (Max Thieriot) - młodego włóczęgę, który ma dar opowiadania niezwykłych historii. Rodzinie grozi eksmisja, a Kit nie może uwierzyć, że to Will ukradł pieniądze. Ale jeśli nie on, to kto? Świetnie przyjęty przez krytykę dramat familijny z gwiazdorską obsadą. Film jest kolejnym ogniwem popularnej serii An American Girl Collection. Każda część cyklu oparta jest na poczytnej książce dla dziewcząt i opowiada o przygodach małych Amerykanek z różnych epok. Tym razem scenariusz został oparty na powieści autorstwa Valerie Tripp pt. „Kit Kittredge stories”. Reżyserką obrazu jest Patricia Rozema (I’ve heard the mermaids singing, Gdy zapada noc, Mansfield Park, scen. filmu telewizyjnego Szare ogrody), utalentowana Kanadyjka, która ma na koncie canneńską Nagrodę Młodych, Emmy oraz nominację do berlińskiego Złotego Niedźwiedzia. Tytułową rolę zagrała nominowana do Oscara za Małą miss Abigail Breslin (także: Życie od kuchni, Na pewno, być może), a w obsadzie ponadto Julia Ormond (Cyrulik syberyjski, Inland Empire, Ciekawy przypadek Benjamina Buttona), dwukrotnie nominowana do Oscara Joan Cusack (Pracująca dziewczyna, Przodem do tyłu, Wyznania zakupoholiczki) oraz nominowany do Złotego Globu Chris O’Donnell (Zapach kobiety, Batman i Robin, Max Payne). Kit Kittredge: Amerykańska dziewczyna jest pierwszym filmem z serii An American Girl Collection, który powstał dla kina (HBO było koproducentem obrazu).\n"Czarnego łabędzia" polecam, wspomniała już o nim Alodia - dobre kino, nieco trudne i kontrowersyjne.\nA dla odmiany polecę jeszcze lekko zakręconą "Amelię" - bomba film na zimowe wieczory - i ta piękna buźka Audrey Tatou i muzyka ścinająca z nóg, poezja!! :D\nĄ ja wreszcie zdecydowałam się na Bialą wstązke- doskonaly, przerazajacy film- dosc oszczedny w dialogach i muzycznie. Byłam autentycznie przerazona atmosfera filmu, tematyką. Ale jezeli tak wygladało wychowanie w niektorych niemieckich rodzinach- to nie dziwie się nastepstwom tego wychowania.\nOj , Pluto- Audrey Hebpurn -jedyna w roli Holly-pamietam jej swietne kreacje i papierosy( na takim długiej fifce??- tak to sie nazywa?)\nA Kotka na goracym blaszanym dachu- film naszej mlodosci- wydaje mi sie , ze byla druga ekanizacja z Jane Fonda- moze sie myle.\nPełna zgoda Elu. :)\nKiedyś już go omawialiśmy w tym wątku.\nPrzyznaję, to nie moje kino.\nJak dla mnie baaardzo średni.\nNatomiast polecam film o tym samym tytule:\nAmerykańska dziewczyna z rolą tytułową Mary Kay Letourneau\nFilm oparty na faktach. Nauczycielka Mary (P.A.Miller) jest mężatką i matką czwórki dzieci.Nie jest szczęśliwa,czuje się osamotniona i niekochana. Pewnego dnia nawiązuje romans z 13-letnim uczniem. Spodziewa się także jego dziecka.Zostaje oskarżona o uwiedzenie nieletniego..\nA mnie się ten film podobał, choćby ze względu na mistrzowską grę dzieci.\n"Różyczka" - jeden z lepszych polskich filmów ostatnich lat, jaki widziałem. Naprawdę godny polecenia, odskocznia od "wątpliwej jakości" ostatnich polskich komedii. Naprawdę niezły.\nPolecam film - Czas, który pozostał\nBohater grany przez Melvila Poupauda (http://www.filmweb.pl/Melvil,Poupaud,filmografia,Person,id=67668) to młody fotograf mody, homoseksualista, który dowiaduje się, że choruje na zaawansowanego raka. Diagnoza nie pozostawia żadnej nadziei (...) Romain nie chce brać chemii. Postanawia przeżyć ten czas na swój sposób. I wcale nie przypomina kogoś, kto za wszelką cenę pragnie wypełnić ostatnie chwile niesamowitymi wrażeniami. Przechadzając się z nieodłącznym aparatem fotograficznym po ulicach, robi zdjęcia, rejestrując ostatnie ważne skrawki życia.\nOzon (http://www.filmweb.pl/Fran%E7ois,Ozon,filmografia,Person,id=11958) - reżyser, nie opowiada o heroicznej walce, ale o pożegnaniu. Nie stara się uderzać w najwyższe tony . W filmie skupiającym się na emocjach nie ma epatowania tragedią czy czynienia z bohatera męczennika.\nRomain o swojej tragedii powie tylko babci, pięknie zagranej przez Jeanne Moreau (http://www.filmweb.pl/Jeanne,Moreau,filmografia,Person,id=2982). Na pytanie, dlaczego tylko ją zdecydował się powiadomić, rzuci patrząc jej w oczy: "Bo ty też niedługo umrzesz".\n"Czas, który pozostał" (http://czas.ktory.pozostal.filmweb.pl/) to film o samotności. Skoro nie można umknąć śmierci, więc może przed samotnością uda się uciec, chociaż na chwilę. Może dlatego Romain zgodzi się na dziwną propozycję przypadkowo poznanej kobiety.\nWspaniała, klasyczna historia miłosna. Młoda kobieta jest tak skupiona na układaniu życia uczuciowego innym, że nie zauważa, co dzieje się wokół niej samej. Piękna, mądra i majętna Emma Woodhouse obserwując szczęśliwe związki swojej starszej siostry i guwernantki jest przekonana, że małżeństwa te są zasługą jej wyjątkowych umiejętności swatania, choć w rzeczywistości była jedynie świadkiem rozkwitającej miłości. Dziewczyna postanawia dalej wykorzystywać swój talent i skupia uwagę na\nsympatycznej, choć niezbyt lotnej i niezamożnej Harriet. Odradza jej przyjęcie oświadczyn miejscowego właściciela ziemskiego, uważając, że młoda panna zasługuje na kogoś lepszego – na przykład wyjątkowo dobrze sytuowanego pana Eltona. Poczynaniom Emmy z dezaprobatą przygląda się sąsiad Woodhouse’ów, pan Knightley. Uważa, że Emma wzbudza w Harriet niepotrzebne nadzieje i zaprzepaszcza jej szanse na dobry ożenek. Niepokorna Emma sądzi jednak, że to ona wie najlepiej, co dobre dla jej przyjaciółk\nDzisiaj o 20:00 na Zone Europa będzie wyświetlany film z czasów mojej młodości\nKobieta i mężczyzna (http://film.wp.pl/id,3840,title,Kobieta-i-Mezczyzna,film.html) Un Homme et une Femme / A Man and a Woman\nobyczajowy - Francja 1966 | 115 minut\nOwdowiały zawodowy kierowca rajdowy Jean-Louis Duroc przyjeżdża do nadmorskiej miejscowości, aby odwiedzić syna, który uczy się w tutejszej szkole. Mężczyzna przypadkowo poznaje Annę, wdowę po tragicznie zmarłym kaskaderze. Jej córka również kształci się w miasteczku. Jean-Louis proponuje Annie odwiezienie do Paryża, zachęcając, aby kolejne odwiedziny u dzieci zaplanowali w tym samym czasie. Ich znajomość powoli przeradza się w miłość. Oboje jednak obawiają się bliższego kontaktu, ponieważ wspomnienia zmarłych małżonków są wciąż zbyt żywe.\nreżyseria: Claude Lelouch (http://film.wp.pl/id,20176,name,Claude-Lelouch,osoba.html)wykonawcy: Anouk Aimée (http://film.wp.pl/id,17357,name,Anouk-Aimee,osoba.html) (Anne Gauthier), Jean-Louis Trintignant (Jean-Louis Duroc), Pierre Barouh (http://film.wp.pl/id,47830,name,Pierre-Barouh,osoba.html) (Pierre Gautier), Valérie Lagrange (http://film.wp.pl/id,47831,name,Valerie-Lagrange,osoba.html) (Valerie Duroc), Antoine Sire (Antoine Duroc), Souad Amidou (http://film.wp.pl/id,18157,name,Souad-Amidou,osoba.html) (Françoise Gauthier), Henri Chemin\nFilmowi towarzyszy fantastyczna muzyka http://www.youtube.com/watch?v=2bYBn5VJ-ko&feature=related (http://www.youtube.com/watch?v=2bYBn5VJ-ko&feature=related) - Cz\nJa od siebie polecam film: Jak zostać królem. Podobało mi się to jak zagrał aktor samego króla. Po postu mistrzostwo świata.\nOglądam dużo filmów korzystając z Chomików.\nTeż ostatnio oglądałam "Jak zostać królem". W roli głównej Colin Firth, mistrzowska gra, zresztą jak wszystkie role tego aktora.\nOglądałam też "Ondine" - w rolach głównych Alicja Bachleda-Curuś i Colin Farrell. Film jest historią irlandzkiego rybaka /Colin Farrell/, który pewnego dnia w swojej sieci znajduje piękną kobietę /Alicja Bachleda/.\nW wywiadzie reżyser "Ondine" Neil Jordan bardzo chwali Alicję, że jest naprawdę świetną aktorką, ma w sobie coś erotycznego co widać w kamerze.\nAlicja i Colin poznali się właśnie na planie tego filmu, połączyła ich miłość, byli parą, mają synka Henriego, którego ochrzcili w Krakowie. Ale Colin nie potrafi na dłużej związać się z jedną kobietą. Skrzywdził Alicję.\nCzytałam w gazetach, że ostatnio odwiedził synka i płakał z radości.\nNiedawno obejrzałem "The Social Network" i zrobił na mnie ogromne wrażenie. Do miliona...itd. po trupach chciałoby się powiedzieć.\nPolecam szczególnie tym, którzy lubią facebooka:)\nWyprawa po życie - z chęcią obejrzałam\nPoruszający film o sprawach najważniejszych. Historia niezwykłej przyjaźni dwóch chłopców. Przyjaźni, która przełamuje ograniczenia wieku i dziecięcego pojmowania świata, pozwala znaleźć oparcie w najtrudniejszych chwilach związanych z chorobą. Wyprawa po życie to jednocześnie wnikliwy portret przyspieszonego dojrzewania, stawania twarzą w twarz z problemami, które często przerastają ludzi dorosłych. Poszukiwanie lekarstwa okazuje się nie tylko tytułową wyprawą po życie, lecz także prawdziwym sprawdzianem przyjaźni i oddania. Siłę emocjonalnego wyrazu podkreślają znakomite kreacje aktorskie, szczególnie pary głównych bohaterów, Brada Renfro jako Erika i Josepha Mazzello jako Dextera. Obraz Hortona nie serwuje łatwych i pocieszających rozwiązań, lecz daje rzecz często niezbędną do walki z taką chorobą jak AIDS - wiarę w drugiego człowieka.\nDługa droga do domu to film o:\nFilm w przejmujący sposób opowiada o bolesnym problemie amerykańskiej demokracji. Ukazuje źródła rasizmu, traktowania czarnoskórych jak niewolników, prześwietla społeczność amerykańskiego Południa lat 50. i jej mentalność. Zderza przeciętnego białego obywatela Montgomery z coraz bardziej palącym problemem tolerancji i równych praw, nieuchronnością zmian politycznych, społecznych i obyczajowych. Na szczęście obraz Pearce’a nie jest banalną opowieścią w duchu politycznej poprawności. Bohaterowie są wielowymiarowi, postawy często niejednoznaczne, sugerujące złożoność problemu. Długa droga do domu to bardziej wnikliwe studium charakterów, ludzi postawionych wobec sytuacji często skrajnych, wyborów brzemiennych w skutki. Twórcy zadbali o wiarygodność historyczną, co jest widoczne tak w scenografii, kostiumach, jak i znakomitych dialogach. Prawdziwą ozdobą jest gwiazdorski duet – Sissy Spacek i Whoopi Goldberg.\nNagrodę Image Award zdobyła Whoopi Goldberg.\nFilm lekki, odskocznia od filmu ambitnego,\ni ogląda się z przyjemnością.\nCourtney i jej narzeczony otwierają restaurację Rose Café. Wszystko dobrze się układa, dopóki kobieta nie spotyka dawnego znajomego, Josha. Zazdrość narzeczonego Courtney staje się coraz trudniejsza do zniesienia. Ich relacje wpływają także na prowadzenie restauracji. W końcu narzeczony opuszcza Courtney, a kobieta dowiaduje się, że jej lokal ma długi.\nthriller - USA 2002 | 100 minut\nAtrakcyjna Ellena Roberts zostaje oskarżona o niepokojenie powszechnie szanowanego chirurga, Davida Stillmana. Inteligentna, młoda kobieta opowiada adwokatowi o szczegółach związku z lekarzem. Twierdzi, że od dawna łączył ich romans, a David obiecywał rychły rozwód. Pani mecenas nie ma powodów, by nie wierzyć klientce: jej zeznania są spójne i wiarygodne. Lecz domniemany kochanek twierdzi, że nigdy nie łączyły ich żadne bliskie relacje. W trakcie śledztwa wychodzą na jaw fakty podważające zeznania Elleny.\nreżyseria: John Badhamwykonawcy: Jenna Elfman (Ellena Roberts), Sam Robards (David Stillman), Kate Burton (Sara Miller), Mark Camacho (Sam Cavallo), Charles Powell (Peter Miller), Lynne Adams (Paula), Tony Calabretta (sędzia)\nAdaptacja słynnej powieści Victora Hugo z 1862 roku.\nHistoria życia dwóch mężczyzn: galernika skazanego na ciężkie więzienie za kradzież kromki chleba, Jeana Valjeana oraz gnębiącego go policjanta, Javerta. Po blisko 20 latach spędzonych w więzieniu, Jean Valjean odzyskuje wolność. Postanawia odtąd żyć uczciwie i zgodnie z prawem. Jednak Javert, szef policji uważa, że Jean resztę życia powinien spędzić w odosobnieniu. Ściga go po całym kraju, przekonany o słuszności swojej misji.\nChcialabym , abyscie napisały o swoich odczuciach po obejrzeniu filmu Romana Polanskiego Dziewiąte wrota.Ja mam bardzo ambiwalentne. Gra aktorów bezbledna, rezyseria- no- nazwisko....Ale przesłanie-nie wiem czy dobrze zrozumialam-próba kontaktu z królem ciemnosci- Lucyperem?- nieudana, i smierc ludzi, ktorzy popróbowali - bez efektu. Czy wreszcie udana próba głownego bohatera- ale to juz spotkanie z Absolutem-nie pokazane- to jasne- bo czlowiek nie ma pojęcia, ale ta jasnosc i to radosne wejscie bohatera w te jasnosc....\n"Dziewiąte Wrota", wspaniały film z demonicznym przesłaniem nie osiąga jednak kunsztu swojego pierwowzoru czyli książki "Klub Dumasa" Arturo Pérez-Reverte. Książka daje jasną odpowiedzie kto posługuje się Corsem i kim jest tajemnicza dziewczyna, całkiem możliwe, że szatanem. Książka fenomenalna, zachęcam do przeczytania po obejrzeniu filmu, jak również do przeczytania innych książek Arturo; Szachownicę Flamandzką, Cmetarzysko bezimiennych statków, W cieniu inkwizycji i całej sagi o Kapitanie Alatriste. Przepraszam, że piszę to w wątku filmowym ale upoważnia mnie fakt filmowej adaptacji książki:) .\nA ja polecam "Wiosna, lato, jesień, zima ...i wiosna"\n"- film orientalny, jednak w pełni zrozumiały dla każdego człowieka.\nJego sensualna, naturalna, moralizatorska i duchowa forma będzie godną odskocznią dla wszystkich zmęczonych tandetą hollywoodzkiego kina.\nNa największe jednak brawa zasługuje oprawa audiowizualna. Zdjęcia stworzone przez Dong-hyeon Baeka (http://www.filmweb.pl/person/Dong-hyeon+Baek-164172) są idealne. Podkreślają jakże ważną tutaj naturę w niezwykły i szczególny sposób. Tu na wyróżnienie zasługuje też niemiecki scenograf Stefan Schönberg (http://www.filmweb.pl/person/Stefan+Sch%C3%B6nberg-100264), bez którego nie byłoby to możliwe. Watro powiedzieć też coś o lekkiej i sięgającej duszy muzyki Bark Jee-Woonga (http://www.filmweb.pl/person/Bark+Jee-Woong-326177) i Ji-woong Parka (http://www.filmweb.pl/person/Ji-woong+Park-144776).\nCałość została bezbłędnie zmontowana i wyreżyserowana przez genialnego Ki-duk Kima (http://www.filmweb.pl/person/Ki-duk+Kim-75395) - reżysera, scenarzysty, montażysty i jednego z głównych bohaterów filmu."\n".... produkcja nasycona buddyjską filozofią daje całkiem alternatywny obraz dla człowieka z Zachodu.\nPrzepełniająca film namiętność, przy jednoczesnym spokoju i wyciszeniu sprawia, że nie wydaje się nudną, pozbawioną akcji produkcją. Pełni raczej rolę relaksacyjną i jest swego rodzaju alegorią życia.\nPrzemijające pory roku są bezbłędnie ukazanymi etapami ludzkiego żywota, skłaniające ku refleksji."\nPS. Recenzje za FilmWebem. Lepiej bym tego nie napisała.\ntak, chyba trzeba przeczytac ksiązke...\nTo ja proponuje The Ghost Writer.\nNie znam polskiego tytułu, ale chyba Polański całkiem zgrabniie przypiął łatke i USmanom i Angolom w pierwszej kolejności.\ni całkiem niezły thrillerek polityczny przy okazji.