Wobler Baryłka TAPS Barylka-BR3M - wedkarski.com\nWedkarski.com / Przynęty sztuczne / Woblery / Tonące / Wobler Baryłka\nWobler Baryłka TAPS OCENA: -/5 (ocen: 0)\nWobler przeznaczony do połowu kleni, jazi, okoni, pstrągów. Jest to baryłkowata przynęta o agresywnej pracy, płytko schodząca do 50 cm. Największą jego zaletą jest idealne wyważenie i lotność. Przy niewielkiej długości - 3,5cm waży 4,5 gram, a więc całkiem sporo. Na dodatek jest to wobler płytko pracujący, bo zaledwie pół metra pod powierzchnią wody. Te zalety sprawdzają się na rozległych przelewach, gdzie ważna jest...\nWobler przeznaczony do połowu kleni, jazi, okoni, pstrągów. Jest to baryłkowata przynęta o agresywnej pracy, płytko schodząca do 50 cm. Największą jego zaletą jest idealne wyważenie i lotność. Przy niewielkiej długości - 3,5cm waży 4,5 gram, a więc całkiem sporo. Na dodatek jest to wobler płytko pracujący, bo zaledwie pół metra pod powierzchnią wody.\nBaryłki to woblery wypornościowo neutralne. Są ledwo pływające, lub minimalnie tonące. Zaletą takich przynęt jest to, że możemy „zawiesić” ją w toni, wpuścić pod konar, nawisy drzewa itp.\nKategoria: Przynęty sztuczne - Woblery Tonące\nPodobne produkty: Przynęty sztuczne - Woblery Tonące TAPS\nWobler Hornet H5SDR\nWobler Slider SD12S\nWobler Sweeper SE14\nWobler ATRACT MULTI-PARTS XMP-A\nWobler Hornet H4SDR\nWobler Atract Multi-Parts XMP-E\nWobler Minnow M9S, różne kolory\nWobler Holo Select Stynka\nWobler ATRACT MULTI-PARTS XMP-B\nWobler Bullhead BD4S\nWobler Slider SD10S\nWobler Sweeper SE10\nWobler Holo Reflex Tabias, różne...\nWoblery HS Pike\nWobler Thrill TH7, różne kolory\nWobler ATRACT MULTI-PARTS XMP-G\nWobler Minnow M7S, różne kolory\nWobler Bullhead BD6S\nWobler Hornet H6S\nWobler Slider SD6S\nWobler HS Jerk Force\nWobler Butcher BR5S\nWobler Thrill TH5, różne kolory\nWobler Slider SD7S\nWobler Fatso F10S\nWobler Thrill TH9, różne kolory\nWobler Shallow Baby Shad Reloaded\nWobler bezsterowy Tabias Minnow 2\nWobler Slider SD5S


kancelaria adwokacka warszawa pragaNa przykład możemy wymienić fachowca jakimCzłowiek nie jest nieomylny i wszech wiedzący. Dlatego zarówno w naszym kraju, a także na cały świecie istnieją różne zawody i specjalizacje, w których pracują różni ludzie, reprezentujący różne dziedzin Czytaj dalej...\nadwokat katowiceSocial media czy ogłoszenia w InternecieDobry adwokat to osoba, z której usług chce korzystać jak najwięcej osób. Nie dziwi więc fakt, że przed zatrudnieniem mecenasa coraz więcej osób poszukuje na ich temat informacji, w szczególności opinii od klientów. Więk Czytaj dalej...\nDodane: 01:59 27- 10- 2019\nadwokat w katowicachNierzadko bowiem te sprawy się zeGdy mamy jakiś problem z prawem i potrzebujemy uzyskać profesjonalnej porady, najlepiej jest udać się do sprawdzonego radcy prawnego. Są ludzie, którzy zamiast tego starają się szukać informacji w internecie, a jest to duży błą Czytaj dalej...\nDodane: 01:35 27- 10- 2019\nadwokat pszówSpokojny tryb życia jest marzeniem wieluŻycie stawia przed nami często bardzo duże wymagania. Spokojny tryb życia jest marzeniem wielu z nas. Jednak jest on po prostu niemożliwy. Nieodłącznym elementem codzienności jest zmaganie się z problemami różnego typu. Niektór Czytaj dalej...\nkancelaria adwokacka katowiceJego zadaniem jest występowanie przed sądamiCo roku jednym z najpopularniejszych kierunków studiów jest prawo. Od wielu lat jest kojarzone z prestiżem, a absolwenci z osobami godnymi zaufania. W końcu każdy prawnik powinien świadczyć pomoc prawną w op Czytaj dalej...


Rekord w przyłączaniu mikroinstalacji – Sozosfera - ochrona środowiska\nGrupa TAURON poinformowała, że spółka TAURON Dystrybucja w pierwszym półroczu 2020 r. odnotowała rekord w przyłączaniu mikroinstalacji odnawialnych źródeł energii (OZE), bowiem przyłączyła do sieci energetycznej 34 632 mikroinstalacji o łącznej mocy 235 MW. Spółka zaznacza przy tym, że tylko jedna z mikroinstalacji została wykonana w technologii innej, niż fotowoltaiczna. Była to technologia biogazu rolniczego.\nSpółka TAURON odnotowała rekord w przyłączaniu mikroinstalacji\n– W pierwszym półroczu 2020 roku przyłączyliśmy więcej mikroinstalacji niż w całym 2019 roku. To świadczy o skali rewolucji energetycznej, którą przeprowadzają Polacy na dachach swoich domów. Widzimy, że nawet pandemia koronawirusa nie spowolniła tempa rozwoju fotowoltaiki w Polsce. Szacujemy, że do końca roku przyłączymy około 70 tysięcy mikroinstalacji – mówi Wojciech Ignacok, prezes Zarządu TAURON Polska Energia.\nDla zobrazowania skali wzrostu zainteresowania klientów mikroinstalacjami spółka energetyczna przytacza liczby pokazujące poziom przyłączonych instalacji w latach poprzednich i wylicza, że w 2017 r. przyłączono w TAURON Dystrybucja ponad 4 tys. mikroinstalacji o łącznej mocy ok. 25 MW. Dla roku 2018 było to niecałe 8 tys. o łącznej mocy ok. 50 MW. Jak podkreśla spółka energetyczna, ogromy wzrost w tym zakresie przyniósł rok 2019 r. – ponad 30 tys. mikroinstalacji o łącznej mocy ok. 206 MW. Obecnie poziom całego roku 2019 został przekroczony już w pierwszym półroczu 2020.\nRekord w przyłączaniu mikroinstalacji – wyzwanie dla oparatora systemu dystrybucyjnego\nSpółka podkreśla, że wyzwania stawiane przed operatorem systemu dystrybucyjnego (OSD) w Grupie TAURON są bardzo duże. Rozwój technologiczny i zmieniające się warunki pracy sieci poprzez rozwój OZE wymuszają konieczność zapewnienia odpowiedniej struktury sieci i stanu urządzeń elektroenergetycznych.\nKonieczna budowa w standardzie „smart grid”\nWłaściwie funkcjonujące sieci zapewniają integrację wytwórców, prosumentów i odbiorców. Dodatkowo w celu efektywnego zarządzania posiadanym majątkiem, niezbędny jest szybki dostęp i analiza olbrzymiej ilości danych o stanie sieci. Jak tłumaczy TAURON, chodzi tu o dalszy rozwój i integrację systemów sterowania i nadzoru nad pracą sieci dystrybucyjnej, systemów umożliwiających automatyczną lokalizację miejsca zwarcia (uszkodzenia) oraz zmiany konfiguracji sieci i zarządzania jej pracą.\nJak zaznacza TAURON, sprostanie wymienionym wyżej wyzwaniom wiąże się z wdrożeniem systemów inteligentnego opomiarowania sieci elektroenergetycznej (liczniki, transmisja, system akwizycji i obróbki danych pomiarowych), a więc budową sieci w standardzie „smart grid”. Taka sieć będzie w stanie sprostać zmieniającym się potrzebom przyłączonych odbiorców i wytwórców energii, w tym szczególnie wytwórców OZE.\nPrzyłączanie instalacji OZE bez zakłóceń\nZłożone wnioski o przyłączenie instalacji OZE są dotychczas realizowane w TAURONIE bez zakłóceń. Jednym z oferowanych przez spółkę rozwiązań jest opcja wcześniejszego wystąpienia o uzyskanie wstępnych informacji o możliwościach przyłączenia obiektu w danej lokalizacji. Dzięki temu potencjalny inwestor składa wniosek, dla którego możliwość wydania pozytywnych warunków przyłączenia jest już wcześniej wstępnie sprawdzona. Niezależnie od tego, każdy inwestor ma możliwość oszacowania możliwości przyłączenia na podstawie publikowanych na stronie internetowej informacji, dotyczących dostępnych mocy przyłączeniowych – zaznacza TAURON.\nTagsfotowoltaika Mikroinstalacje fotowoltaiczne mikroinstalacje OZE odnawialne źródła energii OZE panele fotowoltaiczne Środowisko i Gospodarka


Anna Wolf - Księgarnia PWN\nChociaż poznali się wiele lat temu, dopiero teraz mogą zbudować coś prawdziwego. Jej tajemnica zmieni ich życie na zawsze... Summer jest samotną matką czteroletniego Arona. Niedawno straciła pracę,...\nDla Blade’a nie liczyło się nic poza klubem, braćmi i panienkami. Zdecydowanie nie nadawał się na opiekuna, a jednak to właśnie jego Marcus poprosił o to, żeby w razie nieszczęścia zaopiekowa...\nChociaż poznali się wiele lat temu, dopiero teraz mogą zbudować coś prawdziwego. Jej tajemnica zmieni ich życie na zawsze... Summer jest samotną matką czteroletniego Arona. Niedawno straciła prac...\nParker Rain mieszka w Newport News, jest właścicielem baru i ma reputację mordercy. Przesiedział - jak się okazało niesłusznie - rok w więzieniu. Podczas studiów dorabiał uczestnictwem w nie...\nCarter Daring jest zawodowym bokserem. Przygotowuje się do walki, która może okazać się przepustką do pojedynku o tytuł mistrza świata w wadze półciężkiej. Któregoś dnia, wraca...


Szkolenie dla agenta ubezpieczeniowego. Konsultacja dla Eweliny Jermak z Aegon - MARCINKOWALIK.ONLINE\nSzkolenie: social media marketing dla agentów ubezpieczeniowych\nProwadzenie profilu agenta ubezpieczeniowego na Facebooku\nHistoria klienta ubezpieczeniowego\nGrupa docelowa agenta ubezpieczeniowego\nFanpage agenta ubezpieczeniowego vs jego profil prywatny na Facebooku\nKonsultacja dla agenta ubezpieczeniowego z pozyskiwania klientów\nLeady ubezpieczeniowe dla agenta\nOglądasz szkolenie dla agenta ubezpieczeniowego. Konsultacja dla Eweliny Jermak z Aegon.\nDowiedz się więcej tutaj o swojej konsultacji agenta ubezpieczeniowego via Skype\nDowiedz się więcej o pracy w zespole dobrze zarabiających agentów, którzy dostają takie konsultacje: więcej informacji o pracy w ubezpieczeniach\nSzkolenie dla agenta ubezpieczeniowego. Konsultacja dla Bartosza Borzymowskiego z Aegon (MDAU 095)\nMarcin: Dobrze, jesteśmy, za chwilę będzie miesiąc po tym naszym szkoleniu – spotkaniu pod Poznaniem.\nEwelina: Jak mi mógłbyś pomóc? Fajnie by było, gdybyśmy może coś razem – chodzi mi o Facebooka. Nie chcę zakładać tego fanpage’a odrębnego, bo sam mówiłeś tam, gdzie skomentowałam, że lepiej jest, jak już mam założonego swojego oficjalnego Facebooka.\nMarcin: Prywatny profil.\nEwelina: Prywatnego, dokładnie, prywatny profil. I żeby do tego podoczepiać te wszystkie rzeczy.\nMarcin: Jeżeli masz już prywatny profil, to na pewno jest łatwiej coś z nim robić, niż budować jakąś społeczność potencjalnych klientów na fanpage’u.\nEwelina: Tylko powiedz mi teraz, bo mam jeszcze jedno pytanie – do tego prywatnego profilu fajnie by było ułożyć sobie CV wcześniejsze, tak? I zacząć wpisywać. Moja główna strona profilowa – o to mi chodzi.\nMarcin: Dobra, to po kolei. Na klientach na jakie ubezpieczenia Ci najbardziej zależy?\nMarcin: Życiówka. I według Twojego doświadczenia, patrząc na tych klientów, których już pozyskałaś dotychczas, to jakie są cechy wspólne tych klientów? Jakie mają wspólne mianowniki?\nEwelina: Wspólne cechy… Przede wszystkim jest to duża ilość lekarzy – zawód. Pieniądze – co się z tym wiąże.\nMarcin: Czyli przychody wyższe niż średnia krajowa. Jakiś wiek, płeć, coś? Czy nie widzisz tam jakiegoś wyróżnika?\nEwelina: Powiem Ci, że wiek, to jest różnie, bo ja nawet mam 60-latków. Więc jest czasami ciężej tworzyć ofertę dla klienta.\nMarcin: No dobra, ale od 35 lat wzwyż bardziej niż od 25 wzwyż.\nEwelina: Raczej bym powiedziała 40+.\nMarcin: 40+, czyli już wiemy, że od czterdziestu w górę. I lekarze. To teraz faktycznie sensowne byłoby kiedyś pomyślenie o założeniu fanpage’a po to, żeby emitować reklamy do lekarzy. Ale do tego dojdziemy.\nEwelina: A na profilu prywatnym nie mogę wtedy?\nMarcin: Nie, na profilu prywatnym nie można.\nEwelina: Aha, bo to jest ta płatność wtedy, to już sobie przypominam.\nMarcin: Tak, tak, dokładnie. Ale zacznijmy z tym, co mamy. Zawsze jest dobrze zacząć z tym, co mamy. Czyli taka hipotetyczna sytuacja – powiedzmy, że kiedyś tam, parę lat temu, pozyskałaś jakiegoś klienta lekarza, teraz do niego się zgłasza jego kolega albo koleżanka lekarz i się pyta: „słuchaj, czy znasz kogoś, kto mi pomoże w ubezpieczeniu dla lekarza?”. I on mówi: „tak, znam tutaj taką fajną agentkę, poszukaj poszukaj sobie jej na Facebooku”. Szuka, znajduje Ciebie, ale widzi Twój profil na Facebooku.\nI chodzi o to, aby sprawić, żeby on patrząc od razu na ten Twój profil na Facebooku, poczuł, że Ty mu pomożesz w rozwiązaniu tego jego problemu. Czyli że pomożesz mu w ubezpieczeniu dla lekarza.\nTrzeba tymi wszystkimi mechanizmami, czyli Twoim zdjęciem zdjęciem profilowym, zdjęciem w tle, treściami, które publikujesz, do tego jakoś dojść. Do tego, żeby on, jak popatrzy tylko na Twój profil, wiedział: „aha, jestem we właściwym miejscu”. Do tego trzeba dojść. I można do tego dojść np. w taki sposób, że publikujesz historie tego, jak pomagasz swoim klientom. Czyli np. przypominasz sobie, jak pomogłaś jakimś tam trzem lekarzom.\nNie musisz wcale pisać, że to był Jan Kowalski z Sosnowca, tylko że pomogłaś lekarzowi z 20-letnim stażem, który pracuje w dużej klinice w tym, żeby zabezpieczyć się przed utratą przychodu w przyszłości, jeżeli straci pracę albo będzie chory. I w ogóle poznaliście się, bo on przyszedł z polecenia, więc buduje już social proof. Czyli w oczach tych innych osób, które to czytają, budujesz wrażenie, że masz dużo klientów, bo przyszedł z polecenia i ludzie Ci ufają.\nPrzyszedł z polecenia, ma tam 20 lat doświadczenia, pracuje w dużej klinice, jego obawy były takie i takie. I teraz piszesz, jakie były jego główne obawy, czyli bierzesz takie najbardziej spotykane obawy, które słyszysz w rozmowach z klientami. I obalasz te obiekcje, pisząc, że zrobiłaś to i to, wyjaśniłaś mu to i to, w końcu ubezpieczył się na taką i taką kwotę i to pozwala go uchronić przed takim i takim ryzykiem. I to jest pierwsza przykładowa historia bez podawania konkretów.\nOczywiście byłoby wspaniale, gdybyś miała zgodę od jakiegoś klienta albo od kilku klientów, że możesz transparentnie opisać tę historię razem z tym danym klientem. Byłoby wspaniale, gdybyś mogła sobie razem z nim zrobić zdjęcie i podpisać trzy zdania, że ten lekarz mi zaufał.\nEwelina: Wpisuję tych, których już mogę.\nMarcin: Dokładnie. Że: „ten lekarz mi zaufał, znamy się od wielu lat i wie, że może do mnie zadzwonić zawsze, jak będzie miał jakieś wątpliwości” itd. Byłoby super, gdybyś miała takie zgody, ale wiemy jakie są realia. Nie zawsze możemy takie zgody pozyskać, dlatego ja proponuję zacząć z tym, co mamy. Opisz sobie kilka takich generycznych historii bez podawania konkretów, bez konkretnych danych. I publikujesz jedną taką historię na tydzień, na dwa tygodnie i po prostu jakby opisujesz swoją pracę.\nI powiedzmy, że jeżeli masz tam dwudziestu klientów, to masz 20 historii tak naprawdę, czyli już masz pomysł na 20 postów. Tylko teraz nie można cały czas pisać, że: „kiedyś tam pomogłam tak i tak”, bo to będzie nudne. To trzeba przeplatać z historiami, jak teraz pomagasz klientom.\nI np. przenosząc to na moją sytuację – ja w tej chwili tak naprawdę powinienem na Facebooku albo na Instagramie wrzucić zdjęcie, jak my tutaj mamy to szkolenie, jest logo Aegon itd. Czyli ja pokazuję i dokumentuję to, jak Wam pomagam i jak się też razem rozwijamy. I też powinienem napisać, co ja z tego wyniosłem po to, żeby pomagać w przyszłości innym agentom.\nI przekładając to na Twoją historię – powiedzmy, że wychodzisz z jakiegoś spotkania z lekarzem i robisz zdjęcia albo nagrywasz krótkie video. W tym video mówisz, że właśnie jesteś po spotkaniu z potencjalnym klientem, poznaliście się w taki i taki sposób, jego obiekcje były takie i takie i prawdopodobnie, jeżeli wszystko dobrze pójdzie, to on się zabezpieczy tak i tak. I to jest takie stopniowe, trochę mozolne czasami, budowanie w publiczności – ludziach, do których dociera ten komunikat – świadomości, że jesteś profesjonalistą w takim i w takim temacie.\nEwelina: A jeszcze takie mam pytanie – jak już zrobię sobie tego fanpage’a i on jest jako profil publiczny, to ja zapraszam, bo to jest tak jakby podstrona mojej prywatnej strony?\nMarcin: Nie, to jest inaczej. To nie jest powiązane tak wprost. To jest tak, że fanpage ma jakiegoś swojego administratora i Ty jesteś tym administratorem, czyli osobą która tam publikuje, zarządza. Natomiast to może być zupełnie nie powiązane. To nie musi być powiązane – może tak. Możesz mieć prywatny profil „ABC”, a mieć fanpage jakiś inny.\nEwelina: Czyli np. fanpage firmy.\nMarcin: Tak, tak, np. „Ubezpieczenia – Marcin Kowalik” albo „Marcin Kowalik -Ubezpieczenia” albo „Marcin Kowalik – Stabilna przyszłość” albo „Marcin Kowalik – bezpieczne inwestycje”. Coś takiego.\nEwelina: Ale właśnie wtedy do tego fanpage’a mogę też zaprosić wszystkich moich znajomych?\nMarcin: Tak, oczywiście, jak najbardziej.\nEwelina: To tak samo działa.\nMarcin: Natomiast miejmy z tyłu głowy, że jeżeli masz fanpage, jeżeli masz tam np. stu fanów i jeżeli coś opublikujesz – jakiś post, video, zdjęcie, cokolwiek – to na ten moment zobaczy to jakieś 3% tych fanów. W sensie, że tak mało – to chciałem powiedzieć. Tak mało. Natomiast te zasięgi organiczne…\nEwelina: To znaczy zobaczy to tyle osób, ile mam…\nMarcin: Nie. 3% Twoich fanów. Jeżeli masz stu fanów, to zobaczy to 3%. 3 do 5 procent.\nEwelina: A dlaczego tak?\nMarcin: No bo Facebookowi zależy na tym, żebyś jak najbardziej inwestowała w reklamy płatne. Dlatego stopniowo z roku na rok obcina zasięgi organiczne. Kiedyś, jeżeli miałem stu fanów, to mój post docierał do – powiedzmy – stu procent. Potem zeszło znowu na 50%, a teraz się mówi, że dociera do 3%. Taki słaby jest zasięg naturalny bez dopłacania postów na fanpage’u.\nEwelina: Dobra, poczekaj. Jak mam prywatnego Facebooka i wrzucam zdjęcia – jestem na wakacjach, jest mega czas na relaks, odpoczynek itd. – to widzą to wszystkie te osoby, które mnie obserwują.\nMarcin: Wszystkie może nie, ale olbrzymia większość. To oczywiście zależy od tego, jak atrakcyjne jest zdjęcie, pora dnia itd. A jeżeli to samo zdjęcie byś wrzuciła na swój fanpage i powiedzmy, że byś miała tam tych samych swoich znajomych, to zobaczy to 3%. 3 do 5 procent tylko.\nEwelina: Bo większej ilości się nie pokazuje? To tego nie wyłapałam na tym szkoleniu. Wiedziałam, że są to reklamy płatne, ale tak zrozumiałam te reklamy płatne…\nMarcin: Reklamy płatne możesz emitować do przeróżnych grup odbiorców. Możesz je wyemitować np. do swoich fanów i wtedy zwiększasz te 3%, więcej ludzi to zobaczy. Ale możesz też emitować je do ludzi, którzy w ogóle nie są Twoimi fanami, którzy w ogóle nie wiedzą, że istniejesz. Na przykład do konkretnych grup zawodowych – np. do lekarzy z Zachodniopomorskiego. Możesz tak emitować. Ja taką kampanię testową w tej chwili odpaliłem dla jednej agentki ze Stargardu.\nEwelina: I jak wychodzi ta kampania teraz?\nMarcin: Wiesz co, to jest pierwszy etap. Na razie pokazuję tym lekarzom video, gdzie pokazuję im problem. Że istnieje problem taki, w ramach którego możesz stracić przychód, jeżeli coś się stanie. W kolejnym kroku dam im rozwiązanie i zaproponuję kontrakt.\nI teraz możesz te płatne reklamy wyświetlać różnym ludziom – na przykład po tym, jaki deklarują, że mają zawód, czyli np. że są lekarzami. Możesz wyświetlać to ludziom, którzy zadeklarowali, że mają dzieci w wieku od zera do jednego roku. Są różne takie filtry na to, jakie reklamy wyświetlasz. Na razie dobrze mieć świadomość tego, ale proponuję jeszcze na tym etapie się w to nie zagłębiać. Na razie myślę, że warto, żebyś po prostu stworzyła taki profil – czy prywatny, czy fanpage – który będzie jasno ludziom mówił, jaki problem możesz im rozwiązać.\nEwelina: Pewnie dostanę później to nagranie?\nMarcin: Tak, oczywiście, ja to też po to robię. Bartek dostał, Paweł dostanie, jak mi prześle jakieś swoje zdjęcie, bo ja z nagrania też robię video. Video jest dla Was, ale też dla ludzi w Internecie, żeby też mogli się edukować. Tak że ja bym od tego zaczął, żeby wchodząc na Twój profil – czy prywatny, czy na Twój fanpage…\nEwelina: To lepiej zrobię od razu już ten fanpage. A Ty jak uważasz? No bo ja rozumiem, że przez fanpage już mogę ewentualnie robić te reklamy.\nMarcin: Tak, tak, możesz. Tylko wiesz – pytanie, czy to jest ten moment, żeby inwestować już w to pieniądze. Bo ja bym najpierw starał się naprawdę wykorzystać opowiadanie historii. Żebym ja, wchodząc na Twój profil, widział, czym się zajmujesz, żebym od razu wiedział, w czym mi możesz pomóc.\nEwelina: Ok, to zrobię tak, jak mówisz.\nMarcin: Na pewno bym poszedł w profil prywatny i na pewno bym się zastanowił nad tym Google Moja Firma. Myśmy chyba o tym rozmawiali na szkoleniu.\nEwelina: Rozmawialiśmy. Ja mam z tego takie notatki i powiem Ci, że muszę się teraz po prostu za to wziąć.\nMarcin: Tylko chyba tam u Ciebie był problem, że biuro…\nEwelina: Ale już u mojego męża to zrobię.\nMarcin: Dokładnie. Słuchaj nie przejmuj się tym, że masz obawę, że oni będą przychodzić do męża. Nawet jeżeli przyjdą do męża, to oni i tak najpierw zadzwonią. Zadzwonią na ten numer, który im podasz. A podasz swój bezpośredni telefon komórkowy i powiesz: „wie Pani co, nie ma mnie teraz w biurze, ja do pani dojadę” albo coś. Albo zbierzesz podstawowe dane, coś tam wyliczysz i umówicie się na kawę.\nEwelina: No bo najczęściej tak jest, że jesteśmy raczej mobilni dla klientów.\nMarcin: Ważne, żeby po prostu człowiek, jak szuka na przykład: „ubezpieczenia dla lekarzy Szczecin”, znalazł Twoją wizytówkę czy też w tej miejscowości, w której jesteś. Albo w tej najbliższej największej, która jest dla Ciebie strategiczna. Tam był Stargard?\nMarcin: Stargard, dokładnie. Czyli najlepiej gdyby w Stargardzie postawić taką wizytówkę na adres stargardzki. To byłoby idealnie, bo ludzie szukając: „ubezpieczenie lekarza Stargard” oczekują wizytówki w Stargardzie. Pytanie – co z tymi, którzy pracują poza? No nie wiem, trzeba by to przemyśleć. Ale pierwsze źródełko to jest Stargard.\nEwelina: A powiedz mi, mogłabym zrobić dwie wizytówki – jako wizytówka i podwizytówka?\nMarcin: Bingo. Możesz nawet spróbować się dogadać z kimś ze Szczecina. Złoty pomysł jest taki, żeby się dogadać z tymi, którym zależy, bo nie wszystkim będzie zależało. Dogadać się tak: „słuchaj, ja postawię w tym biurze wizytówkę na hasło: »ubezpieczenia dla lekarzy« z tym adresem, będzie mój numer telefonu, a Ty postaw na hasło: »ubezpieczenia dla prawników«, bo się w takiej niszy odnajdujesz albo masz dobrych klientów. Ty postaw na »ubezpieczenia dla zawodowych kierowców«”.\nI wtedy każdy będzie dostawał leady, traffic i telefony na swoją niszę. A siedziba i tak ma swoją wizytówkę na pewno jakąś taką ogólną i ona będzie pozyskiwała traffic i leady na hasło: „ubezpieczenia Aegon Szczecin”. I wtedy wszyscy są zadowoleni.\nEwelina: Czyli sobie zrobię na te dwie wizytówki.\nMarcin: Tak, i to jest dobry pomysł. Wiesz, Szczecin to trochę większa miejscowość niż Stargard, ale tam będziesz miała też wygodniej, bo po prostu pod nosem będziesz miała jakieś tam leady.\nAle wróćmy do Facebooka, bo żeśmy tak przeskoczyli. Czyli mamy na razie dwa pomysły na posty. Bo wiem, jak to jest, jak się wychodzi później i się potem zastanawia człowiek: „ale o czym mam tam wrzucać? O czym ja mam pisać? O czym ja mam zrobić zdjęcia czy filmy?”. Masz pomysły już?\nEwelina: Tysiąc pięćset i dziewięćset.\nMarcin: No i super. Wiesz co, to jest tak, jak ja się nad tym zastanawiałem, to ja teraz tak podchodzę do tego, że publikuję trzy rodzaje treści – czy to na Instagramie, czy to na Facebooku. Jedna to jest wiedza pomocna dla agentów ubezpieczeniowych, czyli jak coś tam mogą sobie ułatwić. Potem druga to są opinie innych czy też ten social proof, że inni mnie chwalą, polecają itd. A trzecia to jest taki, nazwijmy to, lifestyle. W sensie że pobiegałem, byłem na żeberkach – coś takiego. I to razem tak naprawdę z czasem stworzy Twoją markę osobistą albo jak ktoś nie lubi słowa „marka osobista” to taką renomę.\nBo lifestyle to jest ten Twój ludzki pierwiastek. Social proof, czyli opinie, to jest utwierdzenie, że wiesz, co robisz. A dzielenie się wiedzą – na przykład w Twoim przypadku to, jakie obiekcje miał ten lekarz i jak mu pomogłaś – to jest też potwierdzenie, że znasz się na tym, na czym się znasz i pokazujesz potencjalnym klientom, jak możesz im pomóc. I tak w kółko, w kółko, w kółko.\nPo jakimś czasie zobaczysz, że niektóre rzeczy się lepiej klikają, to znaczy, że ludzie chętniej na to reagują. Po jakimś czasie zobaczysz, że na niektóre rzeczy ludzie mniej chętnie reagują. Ale to już z czasem przyjdzie.\nI wtedy chodzi o to, żeby dojść do takiego momentu, że z prawie każdego wydarzenia w swoim życiu potrafisz stworzyć jakąś taką historię albo to wydarzenie udokumentować. Np. że byłaś na szkoleniu pod Poznaniem i że dowiedziałaś się fajnych, nowych rzeczy, jak można obsługiwać profesjonalnie klientów albo jak szybciej oddzwonić, albo dlaczego szybsze oddzwonienie jest takie ważne itd. Czyli szukasz pretekstów po prostu, żeby opowiedzieć historie, jak pomagasz swoim klientom itd. Żeby się pokazać od tej profesjonalnej strony.\nI z czasem możesz nabrać takiej biegłości, że z jednego wydarzenia – np. jakiegoś szkolenia – wrzucisz post na Facebooka ze zdjęciem albo z video, ale też wrzucisz krótki tekst na wizytówkę Google Moja Firma, bo tam też można prowadzić takiego bloga. Można też wrzucać jakieś tam teksty.\nChodzi o to, żeby się dużo nie napracować i żeby z jednej rzeczy zrobić jak najwięcej. Z tego naszego dzisiejszego spotkania będzie do odsłuchania podcast, będzie video, bo będzie z tego audio i obok moje i Twoje zdjęcie. Czyli to będzie już na podcast, YouTube i Facebooka. I też będzie tekst, bo koleżanka Ewa – pozdrawiamy Cię Ewa – później to przesłucha i zrobi z tego tekst, czyli transkrypcję. Czyli będą trzy media.\nEwelina: Jaki Ty bystry jesteś normalnie.\nMarcin: To nie jest nic nowego, to już ludzie robią na świecie. To jest lenistwo, to jest optymalizacja pracy.\nEwelina: Czyli jestem bystra!\nMarcin: To jest lenistwo. Chodzi o to, żeby jak najwięcej uzyskać po prostu z jakiejś jednej aktywności.\nEwelina: Tylko po prostu to trzeba cały czas właśnie robić.\nMarcin: Tak, konsekwentnie, małymi krokami. I też fajne jest, jak już się odnajdziesz i nabierzesz takiej biegłości, że nie będzie Ci to sprawiało trudności. Tak że to Ci zajmie tam 5-10 minut dziennie, nie trzeba więcej. Naprawdę można przez 15 minut trochę mniej tych śmieci z Internetu konsumować, nie oszukujmy się, a poświęcić to na publikowanie. Jak zamienisz czas, który poświęcasz na konsumpcję treści Facebooka na czas, w którym publikujesz, to już będzie super. Od razu głowa będzie lżejsza.\nEwelina: Wiem, bo na tym szkoleniu, to znaczy po szkoleniu z Tobą, ale będąc jeszcze tam, zrobiłam ten krótki filmik, co Ci wtedy pokazywałam. Ja nie będę się tak wyrażać, ale powiem Ci, że 20 minut go robiłam. Jeden filmik, pierwszy raz. Nagrałam ten filmik chyba ze 30 razy. Przejrzałam, wzięłam najlepszy, mówię: „dobra mamy to”.\nI później zaczęłam sobie w domu robić. Gdy byłam w domu i miałam tę chwilę, czyli byłam powiedzmy w pieleszach albo w dresach gdzieś tam podartych z dziurką i gotowałam obiad dla moich dzieci. I mówię: „dobra, to Ewelina, teraz szybko taki krótki spontan”, żeby po prostu się wprawić w samej tej czynności. Że naciskam i mówię tak: „słuchajcie moi drodzy, właśnie gotuję super obiad…”. W ogóle nie jest to związane z moją pracą, którą wykonuję, ale rozumiesz – żeby się po prostu oswoić z tą czynnością, że ja widzę, w jakiej pozie jest dobrze, a w jakiej źle, bo to jest też ważne. Bo ma to być jak najbardziej naturalne, nie takie sztywne.\nMarcin: Ale też chcesz się dobrze czuć z tym, że publikujesz to video.\nEwelina: Dokładnie. I zaczęłam, zrobiłam sobie kilkanaście takich filmów, dałam mojej trzynastoletniej córce, która jest taka mądralisia i mówi tak: „no wiesz, mamo, ten pierwszy to trochę taki sztywny, to nie jesteś Ty, w ogóle taka jesteś ąę”. A ja mówię: „no dobra, a tutaj jak buraczkową Wam robiłam?”. Córka: „mama, ale później to już taka rewelka”. A ja mówię: „tak?”. I mówi: „a najbardziej to mi się podobało pod prysznicem”. Bo weszłam do prysznica, myłam prysznic i mówię tak: „słuchajcie, właśnie szoruję, jestem tu zdyszana, ale będzie czyściutki i w ogóle”. Zośka mówi: „mamo, to było już najlepsze, najbardziej naturalne i takie musisz robić”. To mówię: „dobra, dobra”.\nMarcin: Dokładnie. Tylko wiesz, kluczowe jest zawsze zastanowienie się, co Twoja grupa docelowa, co Twoja publiczność z tego wyniesie. Inaczej – czy Twoja publiczność coś z tego wyniesie? Bo najważniejsze jest, żeby dawać im jakąś wartość, żeby oni jakąś mieli z tego wartość. Bo to jest trudne. To nie jest łatwe.\nEwelina: Wiem. Mi się wydaje, że to, co oni mają wynieść, to co by chcieli wziąć na siebie… Bo każdy z nas jest inny i dla każdego coś innego priorytetowego. Tak jak wiesz, ja mam dużo spotkań tygodniowo z klientami, bardzo dużo. Nie mam czasu porządnie odpocząć i powiem Ci…\nMarcin: To trzeba się cieszyć, że są spotkania…\nEwelina: Tak, ale o to chodzi, że załóżmy, że mam powiedzmy 20 spotkań w tygodniu z klientem. To jest dużo, bo jeszcze są dojazdy – ja nie tylko w Szczecinie, ale i wszędzie. Z każdego spotkania z tym klientem staram się ich sprofilować do jednej paczki, na czym im tak najbardziej zależy. I to jest, myślę, taka główna rzecz, że na przykład w tym tygodniu miałam takie i takie spotkanie i jemu najbardziej zależało na tym, co się stanie, jak połamie paluszki. „Słuchajcie moi drodzy, na przykład…”.\nMarcin: I to jest super, bo z czasem ilość tych oglądających Ciebie czy też obserwujących – pomijam czy na profilu prywatnym, czy na fanpage’u – powoli będzie rosła. Ale kiedyś trafisz takim filmem w takiego, co też ma takie obawy.\nI to Ci zdecydowanie skróci jakby proces jego pozyskiwania. On od razu będzie pamiętał: „aha, czyli ona już w przeszłości miała takiego, który miał takie same problemy, jak ja”.\nTylko teraz też trzeba jakoś to zrobić, jeżeli takie filmy byś nagrywała, żeby one też nie ginęły w czeluściach Facebooka. Wtedy dobrze byłoby po prostu to wrzucać też równolegle na YouTube.\nAle popatrz, jak bierzesz sobie telefon horyzontalnie – poziomo, nie pionowo – i tak nagrywasz video, to wtedy to samo video ja wrzucam na Facebooka i to samo video wrzucam na Youtube. To jest dokładnie ten sam plik. I wtedy, jak już wyszłaś z tego spotkania z tym neurochirurgiem, co on się boi, że mu się paluszki połamią, to wtedy taki film wrzucasz i na Facebooka, i na YouTube’a.\nNa YouTubie nazywasz go na przykład: „Czy neurochirurg powinien ubezpieczyć palce?”. I wtedy siłą rzeczy docierasz do tych, co w Google szukają: „ubezpieczenie neurochirurga”. Jeśli oni zobaczą na górze Twój film i zobaczą sobie, że Ty się na ten temat wypowiadasz, to zobaczą od razu, że jesteś ekspertem w tym temacie. I jak jeden film w tygodniu będziesz publikowała, to po roku będziesz miała 52 filmy i pokryjesz sobie takim każdym filmem jakąś jedną grupę lekarzy.\nEwelina: Ale powiedz mi, żeby to wrzucić na YouTube…\nMarcin: Aplikacja YouTube – z komórki możesz wrzucać bezpośrednio. Ja tak robię.\nEwelina: Ale tam nie zakłada się czegoś przez Gmaila?\nMarcin: Nie, jeżeli już masz Gmaila, to już masz teoretycznie konto na YouTube.\nEwelina: Dokładnie, o to mi chodziło.\nMarcin: Tak, tak. Może to być prywatne konto na YouTube, nie musisz mieć kanału. Oczywiście w najlepszym scenariuszu by było, gdybyś miała kanał, który sobie nazwiesz: „Ubezpieczenia dla lekarzy” albo „Ubezpieczenia Jan Kowalski” i tak dalej.\nEwelina: Czyli lepiej mieć kanał założony?\nMarcin: Lepiej tak. Bo ja już czuję, że chcesz iść w video. Co jest super, bo video to jest w ogóle przyszłość – już ludzie nie chcą czytać tekstów, już wolimy po prostu oglądać video. To już lepiej, moim zdaniem, faktycznie założyć kanał. To są dwie minuty.\nEwelina: Dlatego wolę filmik, bo szybciej to zejdzie.\nMarcin: Dokładnie. I jak już będziesz robiła albo robisz na Facebooka, to od razu wrzucasz na YouTube’a.\nEwelina: A powiedz mi, ten kanał to jak to się robi, żeby założyć na YouTube?\nMarcin: Wchodzisz w Google. I teraz mnie znienawidzisz za to, co powiem, ale wchodzisz w Google i wypisujesz: „jak założyć kanał na YouTube?”. Nie wiem, tak dawno to robiłem, że to są pewnie jakieś tam trzy kroki.\nEwelina: Dobra, damy radę.\nMarcin: I ten film na YouTubie musisz nazwać takim tytułem, jak Ci się wydaje, że brzmi pytanie, które zadaje klient docelowy. Czyli na przykład jeżeli Ci się wydaje, że ten Twój klient docelowy na spotkaniu z Tobą pyta np.: „na co się ubezpieczają lekarze?” albo „od jakich ryzyk się ubezpieczają lekarze?”.\nTy prowadzisz dużo tych rozmów z klientami, więc wiesz, jakie najczęściej oni zadają pytania. I teraz te pytania, które oni zadają najczęściej, to powinny być tytuły Twoich filmów na YouTube. Bo jeżeli oni zadają te pytania na spotkaniu z Tobą, to nie ma bata, oni też te pytania zadają do Google. A jeżeli oni te pytania zadają do Google, to Ty robiąc film z takim tytułem, znajdziesz się wysoko w wynikach wyszukiwania Google. Łapiesz?\nEwelina: Tak, tak.\nMarcin: Tak to działa. I odwracając to i przekłuwając to na mój przykład – ja po jakimś czasie zauważyłem, że początkujący agenci albo osoby, które chcą być agentem ubezpieczeniowym, szukają w Google informacji na hasło: „ile zarabia agent ubezpieczeniowy?”. No więc ja stworzyłem treści na ten temat – czy to tekst, czy to video – i moja strona internetowa czy też mój kanał na YouTubie znalazł się wysoko na to hasło.\nEwelina: Na najczęściej zadawane pytania.\nMarcin: Tak, dokładnie. I dzięki temu dużo ludzi, nie znając w ogóle Marcina Kowalika, zaczyna wklepywać w Google: „ile zarabia agent ubezpieczeniowy?”, znajduje moją stronę albo mój film jako pierwszy i wchodzi na to. I tak w ogóle zaczynają mnie poznawać. I Ty musisz zrobić to samo.\nEwelina: Czyli reasumując, najważniejsze przy kanale na YouTubie jest to, żeby dostarczyć największą ilość odpowiedzi na dane jedno pytanie.\nMarcin: Największą liczbę odpowiedzi na pytania, które zadają Twoi klienci.\nEwelina: Albo na to dane jedno. Czyli np. spośród dziesięciu klientów mam dzisiaj załóżmy dziesięć spotkań i na tych dziesięciu spotkaniach – to znaczy na każdym jednym spotkaniu – najczęstsze pytanie to było takie: „pani Ewelino, a co będzie jak firma ubezpieczeniowa Aegon zniknie z rynku Polskiego?”. Tak klienci zadają.\nMarcin: Tak. Albo Aegon, albo jakakolwiek inna.\nEwelina: Co się stanie, jak towarzystwo upadnie? I wtedy też rozumiem, że ten klient zadaje to pytanie.\nEwelina: Może nie Aegona. Co to będzie jak firma ubezpieczeniowa upadnie? To jest bardziej ogólne pytanie i bardziej ludzie to googlują.\nMarcin: Tylko wtedy to video będą oglądać również ci, którzy niekoniecznie się interesują ubezpieczeniem Aegona, ale też innymi. Czy to jest źle? Myślę, że nie, żeby tak nazywać film.\nEwelina: Dlatego nie mówiłam o firmie Aegon, tylko co się stanie, jeżeli firma ubezpieczeniowa upadnie.\nMarcin: Tak, tylko teraz, jeżeli Ty chcesz mieć lekarzy jako klientów, to trzeba jakoś jeszcze… Nie, tak może być, dobrze. Bo myślałem, czy gdzieś dodać ten temat lekarzy, ale na tym etapie to chyba nie ma sensu. Tak że to jest dobry pomysł.\nEwelina: Ale to nawet lekarze zadają to pytanie. Bo na przykład załóżmy, że bardzo dużo jest odnośnie tego pytań. Ludzie się pytają.\nMarcin: Bierzesz zbiór takich pytań i im bardziej to będą szerokie pytania, takie ogólne, tym będziesz dostawała więcej ogólnych widzów, którzy są mało zainteresowani kupnem. A im bardziej to będą konkretne pytania, np.: „na ile powinien się ubezpieczyć lekarz?”, to tym bardziej to będą potencjalni klienci, którzy są bliżej podpisania. Czyli trzeba będzie tak wyważyć.\nEwelina: Jeszcze raz mi to powiedz. Czyli żeby było bardziej otwarte, ogólne pytanie, tak?\nMarcin: Jak masz lejek sprzedażowy, to na górze lejka są ludzie, którzy jeszcze są zimni. Oni tak może są zainteresowani, a może nie. I oni zadają bardzo ogólne pytania – na przykład: „co się stanie, jak towarzystwo ubezpieczeniowe upadnie?”. Natomiast bliżej podpisania polisy i bliżej zakupu są osoby, które zadają pytania takie już bardziej…\nEwelina: „Ubezpieczenie dla dziecka” na przykład.\nMarcin: Tak, konkretne produktowe albo transakcyjne – „ile kosztuje ubezpieczenie?”, „kiedy składki?”. Takie już bardziej konkretne rzeczy. I takie pytania zadają ludzie, którzy już są bliżej lejka, oni są bardziej zdecydowani czy też są bliżej konsumpcji.\nEwelina: Rozumiem, jakieś decyzje.\nMarcin: I trzeba robić mix. Trzeba i takie pytania, i takie. Video trzeba robić i na takie pytania i takie. Ale masz 52 tygodnie, masz mnóstwo pola do popisu.\nEwelina: Tylko muszę kanał zrobić. Ale to dobrze, już po świętach się tym zajmę, bo będę trochę siedzieć w domu.\nMarcin: Jakie święta?! No proszę Cię! Mamy dzisiaj 28 października, w listopadzie startujesz! No proszę Cię, jakie święta! Już masz 4 tygodnie spalone!\nEwelina: Ale nie! Ja mówię o tym święcie teraz – w listopadzie.\nMarcin: Aaa! No to przepraszam. To zwracam honor.\nEwelina: Jutro mi odpada, w piątek mamy to święto, więc w sobotę i w niedzielę siadam.\nMarcin: Zacznij tym, co masz. Telefon, na Fejsa. Zawsze możesz video też z Fejsa albo z telefonu po kilku dniach na YouTube wrzucić. Żebyś nie odwlekała nagrywania video, bo musisz założyć kanał na YouTube. Zacznij z tym, co masz.\nWypisz sobie w międzyczasie pytania, które najczęściej ludzie zadają Ci na spotkaniach. Jedno pytanie, jeden film. To może być minuta, to mogą być dwie minuty, może być 5 minut, a może być 10 minut, jak się rozgadasz.\nEwelina: A powiedz mi – lepsze działanie jest krótkiego filmu? Żeby klient się za długo nie nudził. Nie… Bo to jest jego zainteresowanie. Jak go interesuje, to będzie słuchał i 20 minut.\nMarcin: Dokładnie. Jeżeli on zadał do Google pytanie: „ile płacić na ubezpieczenie lekarza?”, to on naprawdę to wciągnie.\nEwelina: Bo to jest kwestia zainteresowania się.\nMarcin: Dokładnie. Ważne, żeby było audio dobre, bez hałasów jakichś. Czyli bardziej nie na ulicy. No, czasami jak idę na ulicy, to nagrywam, ale albo mam ten mikrofon, albo te słuchawki od iPhona i to jest w miarę tak blisko, że jest ok. Ale jak już jest hałas na ulicy, to nie. Bo nie chcesz oglądać też video poradnikowego, w którym nie słyszysz czegoś wyraźnie.\nEwelina: To taki właśnie był mój film na tym szkoleniu – za słaby dźwięk był dla mnie.\nMarcin: Ja to raz tylko widziałem wtedy, jak mi pokazałaś…\nEwelina: Słabe, bo każdemu to dałam do przesłuchania z mojej rodziny. Prawie wszystkim.\nMarcin: Mikrofon słuchawkowy od telefonu i już.\nEwelina: Ja po prostu byłam speszona – to jest raz. Mówiłam to słabym głosem. A dwa, że byłam speszona tym, że z tyłu za mną panie kelnerki szykowały stoły na wesele.\nMarcin: Po trzech-czterech video Ci przestanie to przeszkadzać. I też nie przejmuj się, bo na pewno będą jakieś takie komentarze, głosy: „a w ogóle co Ty tu wymyślasz, co to w ogóle jest?” i tak dalej. Tacy – nazwijmy to – przyjaźni przyjaciele albo znajomi nie płacą Twoich rachunków i oni pewnie „marnują” w cudzysłowie swój czas, beznamiętnie przeglądając feed na Facebooku. Więc moim zdaniem lepszą inwestycją jest wykorzystanie na razie darmowego narzędzia, jakim jest Facebook, niż beznamiętnie konsumowanie treści.\nEwelina: Dokładnie. A powiedz mi, bo też na pewno miałeś jakieś negatywne komentarze na swojej stronie czy na tym kanale, który posiadasz na YouTube…\nMarcin: No pewnie.\nEwelina: Jaka była zawsze Twoja reakcja?\nMarcin: Empatia na zasadzie, że ktoś ma tak smutne życie i tak mu się nudzi, że ma czas na to, żeby próbować wytykać jakieś tam…\nEwelina: Ale pisałeś to?\nMarcin: Nie, pomyślałem sobie. Miałem różne historie. Ktoś tam kwestionował jakieś tam materiały darmowe, które dawałem, że one są słabej jakości itd. I spytałem, czy ten pan coś kupił ode mnie, bo jeżeli kupił i chce zwrotu pieniędzy, to ja chętnie tę jego reklamację obsłużę. Ale ja sprawdziłem i on niczego nie kupił ode mnie, więc on oceniał jakieś darmowe rzeczy, które ja daję.\nWięc każdy ma prawo do komentarza i do konstruktywnej krytyki, tylko ten człowiek też nie widzi tej mojej strategii. Że ja się dzielę chętnie przemyśleniami i jeżeli ktoś uważa, że to jest ciekawe, to spoko, a jeżeli nie, to też dobrze. Nic na siłę.\nEwelina: Ale nie odpowiadałeś publicznie na dane jakieś…\nMarcin: Nie. Spytałem, czy on ocenia moje darmowe materiały czy płatne. Jeżeli płatne i jeżeli chce coś reklamować, to ja chętnie…\nEwelina: Zwrócisz pieniądze.\nMarcin: Tak. Nie nazwałem tego tak wprost, tylko że się tam dogadamy. Ale już nie było żadnej odpowiedzi, bo ja sprawdziłem, że on niczego nie kupił ode mnie, więc on np. oceniałby to nasze nagranie. Coś, czym ja za darmo się dzielę, a nie musiałbym i mógłbym to sprzedawać za tysiąc złotych na przykład. Bo to wartościowe szkolenie.\nA ja wiem, jak działa Internet i jak działają media społecznościowe – lepiej jest się podzielić wiedzą po prostu. Zwłaszcza taką specjalistyczną.\nTak że nie przejmuj się. Na pewno jakieś tam komentarze będą. Jakieś ciocie, wujkowie, konkurenci, czy też koledzy na pewno jacyś się znajdą z jakimiś tam kąśliwymi uwagami, że: „o, nowa gwiazda Internetu” itd. Są ludzie, którzy nie rozumieją, jak to działa i tyle.\nI Ty po roku będziesz miała grono kontaktów, które albo są już klientami, albo są bardzo ciepłymi leadami. Bo będziesz miała 52 filmy video i mnóstwo treści opublikowanych i będziesz miała markę osobistą albo renomę, jeżeli ktoś nie lubi tego pojęcia „marka osobista”. A oni dalej będą oczekiwać na leady przychodzące z centrali. No i taka będzie różnica. Oni dalej będą scrollować tego Facebooka i dalej będą kotki oglądać i komentować. To będzie ta różnica. Nie przejmuj się komentarzami, bo to na pewno będą jakieś.\nEwelina: Wiesz, ja jestem osobą, która raczej się tym na pewno by nie przejęła. Tylko w takim momencie ja wiem, co ja bym odpisała od razu krótko, ale tutaj tego nie zrobię już, bo nie chciałabym tej swojej marki zepsuć.\nMarcin: Nie, bądźmy starszym, mądrzejszym bratem, idźmy dalej, róbmy swoje. Czy ten komentarz będzie czy nie, to my i tak robimy swoje i tyle. My chcemy dawać wartość ludziom, którym to może pomóc. Zawsze będzie ktoś niezadowolony.\nEwelina: No pewnie, że tak. Nie ma tak, że na 100% osób stu się podoba kolor zielony.\nMarcin: Dziewczyny będą Tobie zazdrościć figury, faceci będą zazdrościć czegoś innego, agenci będą zazdrościć czegoś.\nEwelina: Ale to tak zawsze było, co byś nie robił w życiu. To już nawet abstrahując od tego, jak pokazuje się na spotkaniu, idziesz z agentem, który się uczy, zarabia dzięki Tobie pieniądze, Ty mu robisz te pieniądze, on jest zadowolony, a później idzie sam na spotkanie i mówi: „bo pani to mnie źle nauczyła, pani niepotrzebnie to mówiła”. A jeden wyniesie z tego bardzo dużo.\nMarcin: I myślę, że też pokora jest fajna w takiej komunikacji. To znaczy każdy się może pomylić, każdy może popełnić błąd, ale ważne, żeby po prostu wyciągnąć z tego naukę i iść dalej. I dokumentujesz po prostu swoje działania.\nEwelina: Przede wszystkim teraz tego Facebooka prywatnego wykorzystać.\nMarcin: Ja bym od tego zaczął.\nEwelina: I te wizytówki na Google Moja Firma.\nMarcin: Tak, żeby oni mogli znaleźć, dokładnie. Bo myślę, że nie ma sensu jeszcze na tym etapie budować strony internetowej. A na pewno wizytówka Google Moja Firma jest potrzebna chociażby po to, że kiedy ten lekarz numer jeden poleca Ciebie lekarzowi numer dwa, to żeby lekarz numer dwa mógł Ciebie znaleźć w Google. On Cię będzie mógł znaleźć w Google, jak wpisze: „Ewelina nazwisko”.\nEwelina: I tam są jeszcze opinie.\nMarcin: Tak. I przy opiniach będziesz musiała – czy to na fanpage’u, czy to na wizytówce Google Moja Firma – na pewno poprosić tych klientów, których już pozyskałaś, których kiedyś tam obsłużyłaś. Nawet to będzie dobry pretekst, żeby się przypomnieć i kolejny kontakt uskutecznić, że tutaj chcesz być bliżej klientów dlatego też budujesz tę swoją aktywność w Internecie.\nEwelina: To też ułatwia pozycjonowanie wtedy?\nMarcin: Jest teoria, która mówi, że jeżeli masz dużo dobrych opinii w wizytówce Google Moja Firma, to jest szansa, że będziesz wyżej od swoich konkurentów. Jest taka teoria. Myślę, że na pewno to nie przeszkadza, na pewno to pomaga, bo ludzie Cię postrzegają za bardziej wiarygodną. I piszesz do tych swoich klientów, że: „słuchajcie, tutaj chcę być bliżej klientów, dlatego też uruchamiam swoje aktywności w takich kanałach internetowych i byłoby mi bardzo miło, gdybyśmy mogli też potwierdzić to, że współpracowaliśmy, że byliście zadowoleni w taki sposób, że wystawicie mi dobrą opinię i napiszecie tam jedno zdanie szczere od serca”.\nEwelina: Mam akurat już pięciu takich wybitnych klientów, którzy na pewno napiszą, bo mieli gdzieś umowy ubezpieczeniowe w innych firmach i nie dostali wypłaty świadczenia. Agent im kiedyś założył umowy grupowe, czyli tak zwane grupówki – to nie ja zakładałam. Klient napisał, bo leżał w szpitalu w trakcie choroby, firma mu nie wypłaciła. Sytuacja z pół roku temu. Byłam u tych klientów na spotkaniach, dostałam ich z polecenia od innych klientów, bo ja tylko na poleceniach pracuję i napisałam ponownie pisma do tych firm, powołując się na instytucje KNF i UOKiK oczywiście i dostali po 400 zł. Kwota po 50 zł za dzień w szpitalu. I właśnie mogłabym się tu na tym oprzeć.\nMarcin: I super. Popatrz też – na przykład ja po tym naszym szkoleniu też poprosiłem Krzysztofa i Jakuba o rekomendacje na papierze firmowym Aegon. To samo powinniście Wy robić jako agenci i też byś miała kolejny materiał do publikowania na wizytówce Google Moja Firma albo na fanpage’u. Albo nawet wyciągasz list rekomendacyjny i już masz kolejny pomysł na video – „słuchajcie, cieszę się, dostałam kolejny list rekomendacyjny od mojego klienta”. Już masz materiał na video.\nEwelina: Mam właśnie też taką rekomendację. Znasz tego pana? Nieważne jak – to było ze szkolenia, dlatego to tak już wygląda.\nMarcin: No nie znam.\nEwelina: Pan Marek Zuber.\nEwelina: Analityk z naszej giełdy GPW.\nMarcin: A, kojarzę! Już kojarzę.\nEwelina: Często w Dzień Dobry TVN występuje. Taka kartka to jest, nie każdy może się pochwalić. I to który rok.\nEwelina: Przeszłam tyle godzin, firma mnie wysłała. Compensa – nie wiem, mogę mówić?\nEwelina: Firma Compensa mnie wysłała w nagrodę jako jedyną w Polsce i się zdecydowałam. Czyli to też mogę?\nMarcin: Super, gratuluję. No pewnie. I teraz popatrz – wchodzisz na Facebooka, patrzysz, kiedy pan Marek ma urodziny. Powiedzmy, że ma 29 października. Zapisujesz sobie przypomnienie na 29 października i 29 października nagrywasz video: „panie Marku, zawdzięczam panu to, to i to, wszystkiego najlepszego, niech pan zdrowo żyje, niech pan dalej działa” itd. I wyciągasz rekomendacje. I już masz kolejny film. Jaki masz w ogóle dowód społeczny, social proof. I jest szansa, że nawet jakoś to dotrze do niego i że on to udostępni. Czemu nie?\nEwelina: Ale żeby to dotarło do niego, moment, jesteśmy przy tym…\nMarcin: No można spróbować, żeby dotarło, ale myślę, że najlepiej byłoby, gdyby dotarło do niego wirusowo, organicznie, w naturalny sposób.\nEwelina: To ciężko by było.\nMarcin: Ale to nie jest Twoim celem. Twoim celem jest nagranie video, w którym pokazujesz…\nEwelina: Ale mega by było, gdyby on mi odpisał, że: „dziękuję, życzę dalszych sukcesów i pozdrawiam”.\nMarcin: Pewnie. Ale to już wyższy poziom.\nEwelina: Co to znaczy wyższy?\nMarcin: W sensie, żeby tak go zaangażować w to.\nEwelina: Gdybym jego profil znalazła.\nMarcin: Myślę, że ma profil na Facebooku. Możesz zagadać do niego.\nEwelina: A wkleić?\nMarcin: Możesz wkleić, pewnie. Jeżeli to będziesz robiła na prywatnym profilu, to możesz nagrać to video z życzeniami i mu to udostępnić. I on może nawet skomentuje po tym video.\nEwelina: To właśnie o tym mówiłam.\nMarcin: Tobie zależy na tym, żeby ludzie komentowali pod Twoimi materiałami. Najlepiej pod materiałami na profilu prywatnym. Więc gdybyś rozpoczęła merytoryczną dyskusję na temat tego, jak bardzo ważne są ubezpieczenia dla lekarzy i gdybyś wciągnęła w tę dyskusję dwóch czy trzech lekarzy o odmiennych opiniach, to byłoby super. To byłoby mega. To też jest Twoim celem.\nEwelina: O odmiennych opiniach. Czyli zgadzających się ze mną najlepiej.\nMarcin: Między sobą.\nMarcin: Tak, tak. Bo Ty nie chcesz być po którejś stronie. Ty jesteś rozwiązaniem. A jeżeli ktoś nie jest gotowy, to też jakby nie sprzedawaj do niekupujących. Jeżeli ktoś jest totalnie przeciwny takim rozwiązaniom, to nie jest Twoim celem, moim zdaniem, przekonanie go na siłę. Inna sprawa w spotkaniu jeden na jeden. Ale nie w kanale internetowym. Tutaj wchodzenie w batalie jakieś takie jest…\nEwelina: Bez sensu.\nMarcin: Tak. Można rozpocząć fajną rozmowę i tam przytoczyć argumenty, ale o szczepionkach z antyszczepionkowcami w Internecie gadać to jest samobójstwo. Albo ze zwolennikami szczepionek. Te rozmowy są z góry skazane…\nEwelina: Na porażkę.\nMarcin: Tak. Ale wymienić się poglądami – czemu nie? W ogóle te rozmowy, te komentarze i to zaangażowanie, aktywności pod postami są ważne. Nie namawiam Cię, żebyś jakimiś tam kontrowersyjnymi tematami jechała, bo to nie o to chodzi, tylko chodzi o to, żeby ludzie widzieli w Tobie po prostu eksperta i specjalistę w tym temacie. I jak masz tam dziesiątki klientów, to masz olbrzymie doświadczenie, wiesz, czego ludzie oczekują, wiesz jakie mają obawy. Więc to jest skarbnica wiedzy.\nTak samo jak ja po naszym spotkaniu tam w Poznaniu, po tym szkoleniu też mam już wiele pomysłów na jakieś tam odcinki, teksty do Gazety Ubezpieczeniowej czy coś. Ja też staram się jakoś konsumować.\nEwelina: A powiedz mi, takie sesje, jak dzisiaj mam z Tobą, to one jeszcze będą czy jak to jest?\nMarcin: Nie wiem. Dowiemy się, pogadam z szefostwem. Ja bardzo chętnie, tylko to musielibyśmy zaplanować jakoś. Na razie wiem o siedmiu spotkaniach – czy to skype’owych, czy to takich. W sumie.\nEwelina: W sumie, łącznie. Ale ze Szczecina? O tym wiesz?\nMarcin: Nie. W sumie wszystkich. Czyli tam już Bartosz był itd.\nEwelina: Myślę, że Aegon by na to jak najbardziej, tylko muszą być z tego wyniki.\nMarcin: No tak, tylko wyzwaniem tutaj jest to, że zanim przemyślicie, zanim wdrożycie, zanim zaczniecie, to trochę minie. Też żebyś rozumiała – oczekiwanie, że po dwóch tygodniach i po dziesięciu postach przyjdzie sprzedaż, to tak nie działa.\nJa zawsze staram się tak do tego podchodzić, że jeżeli masz jakieś tam swoje już stworzone źródła pozyskiwania klientów – czy to z polecenia, czy to jakieś leady przychodzące – spoko, dalej je rób. Niech one sobie tam dalej śmigają.\nA tutaj stopniowo, 5-10 minut dziennie czy w tygodniu buduj sobie tę markę osobistą, te swoje aktywności. I małymi krokami, ale konsekwentnie, co tydzień czy dwa razy w tygodniu to ciśnij. I już koledzy – czy Paweł, czy Bartek – potwierdzili, że oni już widzą po pierwszych miesiącach czy tygodniach jakieś tam efekty. Tylko po prostu trzeba konsekwentnie i wytrwale.\njak sobie zmienisz to nastawienie, że Ty bardziej chcesz dzielić się wiedzą i pomagać tym ludziom poprzez tę wiedzę darmową, bardziej chcesz to robić, niż ich modernizować – brzydko powiem – to od razu sobie ciśnienie swoje własne zmniejszasz na sprzedaż. I zobaczysz, jak fajnie z czasem to się zacznie samo tak naprawdę monetyzować. Tylko to jest największe wyzwanie ze zmianą tego nastawienia.\nEwelina: Wiesz co, myślę, że to jest tak, jak we wszystkim. To tak, jak tu przechodzi nowy agent ubezpieczeniowy do pracy i on myśli, że po miesiącu czasu będzie zarabiał po 30-40 tysięcy, tak jak powiedzmy normalny agent powinien zarabiać pieniądze. Ja tak uważam. I to jest błędne myślenie, bo najpierw poinwestuj, a potem powoli spijaj śmietankę.\nJa teraz mogę sobie nastawić taki cel z takim stażem pracy, że ja muszę mieć na 10 grudnia wypłatę 50 tys., załóżmy. To ja wiem, co ja mam zrobić. Czyli ja będę sobie tutaj na tej zasadzie układać ten plan. Tutaj myślę, że właśnie tak jak mówisz, na razie pomoc, pokazanie się, pokazanie swojej wiedzy.\nMarcin: Tak. I to jest też tak, że bezapelacyjnie przewagą agentów nad kanałem direct jest budowanie relacji i utrzymanie tej relacji. I wyobraź sobie, że mając te narzędzia, mając telefon, mając Facebooka – bo w miejsce Facebooka możesz tak na prawdę włożyć cokolwiek, bo za kilka lat się skończy Facebook i będzie cokolwiek innego – Ty już będziesz miała ten mięsień zrobiony, jak robić treści, jak budować treści, publikować treści, które pomagają ludziom itd.\nI jak już masz tego skilla, tę umiejętność, to możesz tak naprawdę stopniowo na „sterydach” w cudzysłowie budować te relacje z ludźmi. Bo ci ludzie sobie powoli oglądają Twoje treści, Twoje video, coś tam sobie czytają. Oni od razu może nie przyjdą do Ciebie, ale oni, jak pomyślą, że jednak potrzebują tego ubezpieczenia dla lekarzy, to oni już nie będą myśleć w ogóle, gdzie szukać tego agenta, nie będą myśleć o jakiejś tam Zosi, tylko od razu im skojarzenie zaskoczy, że do Ciebie pójdą, bo Ty jesteś tą pierwszą osobą do tego tematu.\nEwelina: I jeszcze fajne to, co mi mówiłeś, co bardzo utknęło, to właśnie dzisiaj jadę na angielski, ale dzisiaj tego nie zrobię jeszcze. Taki krótki filmik właśnie z klientem, który jest właścicielem szkoły języka angielskiego i na zasadzie tej takiej symbiozy, obopólnej reklamy.\nMarcin: No i nagrywasz krótki film z takim właścicielem, którego ubezpieczyłaś: „dzisiaj jestem na kolejnej lekcji angielskiego, a w ogóle to tutaj ten pan ma szkołę językową i też jest moim klientem, ubezpieczam go, zabezpieczam go tak i tak. A w ogóle to on uczy dorosłych i dzieci średniozaawansowanego angielskiego i jest to fajna metoda jakaś tam, która skraca czas nauki i zaprasza wszystkich z Zachodniopomorskiego albo ze Stargardu”.\nEwelina: I mogę jeszcze np. w to wpleść, że jestem z nim na tym filmie…\nMarcin: Jeżeli się zgodzi, to jasne, jak najbardziej.\nEwelina: Ale np. nie będzie to takie zbyt otwarte, jeżeli bym np. powiedziała do tego klienta: „panie Andrzeju, panie Krzysztofie, byłoby miło, gdyby mógł pan zarekomendować moją osobę – w czym najbardziej panu pomogłam?”. Żeby to było konkretne może.\nMarcin: Albo: „jaka była pana obawa, którą żeśmy rozbroili?”. Bo to, że „panu bardzo pomogłam”, to faktycznie może być odebrane, że „jaka to ja jestem”. Natomiast „miałeś taką obawę i ją tak rozbroiliśmy” to już jest chyba lepsze.\nEwelina: Albo: „miał pan taki problem i w jaki sposób starałam się panu umożliwić jego rozwiązanie”.\nMarcin: Tak, dokładnie.\nEwelina: Dobrze, że mi to powiedziałeś. Nie że „pan miał problem”, bo to rzeczywiście gwiazdorzenie.\nMarcin: Pamiętaj, że może być tak, że jeżeli chodzi o ubezpieczenia na życie, to nie wszyscy mogą chcieć się chwalić tym, że są ubezpieczeni na życie.\nEwelina: Tak, no oczywiście.\nMarcin: Bo to może być dla kogoś takie „po co będę o tym mówił, ktoś może to wykorzystać…”. Nie wiem, już poszedłem w paranoję, ale…\nEwelina: Nie. Wiesz, jeżeli to są klienci, którzy mają kupę kasy, a mam takich…\nMarcin: I różne sytuacje rodzinne.\nEwelina: I na milion właśnie ubezpieczenie. I pan klient się za mną spotyka wyłącznie w jednej restauracji, bo nie w domu, ani nie u siebie w biurze, bo nie życzy sobie, żeby jego żona… Mam takich klientów.\nMarcin: Ja to rozumiem.\nEwelina: Albo mam klientów, gdzie jest normalne małżeństwo, lekarz-lekarz…\nMarcin: Dobra, już nie wchodzimy w szczegóły rozumiem, domyślam się. Tak że ostrożnie. Zawsze dobrze jest spytać, czy możemy coś tam nagrać. Możesz sobie na kartce wypisać w punktach scenariusz tego video, żeby mu powiedzieć, że chcę powiedzieć o tym i o tym. I zawsze możemy pokazać mu przed publikacją, czy to jest ok, on powie: „tak, super”.\nPewnie też nie z każdym jest sens to robić. Masz wyczucie na pewno. I też pamiętaj, że możesz spokojnie robić takie generyczne historie na zasadzie, żeby nikt nie wiedział dokładnie, o kim mówisz. Że „dzisiaj przedłużyliśmy umowę na kolejne 5 lat czy tam 10 lat z jakimś lekarzem” itd. I nie podajesz żadnych konkretnych rzeczy. w sensie żadnych faktów, po których ktoś mógłby go rozpoznać.\nEwelina: To ja dziękuję.\nMarcin: To ja dziękuję również. Są pomysły? 58 minut.\nEwelina: Tak? O proszę.\nMarcin: Szybko zleciało. Dobra, to od czego zaczynasz najpierw?\nEwelina: Zaczynam przede wszystkim od tego, że robię to na Facebooku.\nMarcin: Którego listopada? Mówiliśmy, że drugiego.\nEwelina: Którego? Już Ci powiem… Pierwszy jest święto, w sobotę Nel ma dwa latka. I trzeciego jadę z tym koksem.\nMarcin: Dobra. Czyli trzeciego zobaczę na Twoim prywatnym profilu pierwszy film. Ale wiesz, że to się nagrywa?\nEwelina: Oczywiście. Myślisz, że ja jestem taka głupia? Żółwik!\nMarcin: Dziękuję bardzo.\nCertyfikat Agenta Miesiąca Lutego 2016: Adrian Ziemlewicz\nJak robię podcasty. Wystąpienie podczas Czwartków Social Media w Szczecinie (MDAU 100)\naegon konsultacja szczecin szkolenie ubezpieczenia na życie\nTrackback: Szkolenie dla agenta ubezpieczeniowego. Konsultacja dla Bartosza Borzymowskiego z Aegon (MDAU 095) - MARCINKOWALIK.ONLINE 2 listopada, 2019


Zespół Szkół Poligraficzno-Księgarskich w Krakowie ma nowš pracownię metodyczno-dydaktycznš\nDzięki życzliwoci oraz wsparciu finansowemu firmy Kostrzyn Paper SA w Zespole Szkół Poligraficzno-Księgarskich w Krakowie powstała specjalistyczna pracownia metodyczno-dydaktyczna, z której będš korzystać zarówno uczniowie, jak i nauczyciele. Tradycyjnš kredę i tablicę zastępujš w pracowni w Krakowie: zestawy tablic i rzutników, komputery z Internetem, telefon, kserograf, sprzęt audio i radio. Meble do pracy sš tak skonstruowane, by jak najmniej przypominały salę lekcyjnš z ławkami, a jak najbardziej salę konferencyjnš firmy, która w razie potrzeby szybko zmieni się w poszczególne działy, gdzie pracujš grupy i zespoły. W takiej sali mogš i będš się odbywać: lekcje technologii, warsztaty symulacyjne, dyskusje, spotkania i narady uczniów, nauczycieli i poligrafów z Krakowa, treningi metod poszukiwania pracy. Gospodarzem pracowni jest mgr Krystyna Nowak-Wawszczak, jedyny chyba w Polsce doradca metodyczny obejmujšcy merytoryczne przedmioty poligraficzne. Uroczyste otwarcie pracowni, która powstała dzięki Urzędowi Miasta Krakowa oraz firmie Kostrzyn Paper SA Đ honorowemu patronowi szkoły Đ stanie się okazjš do zaprezentowania ăLekcji poligrafii XXI wiekuÓ. Mgr Krystyna Nowak-Wawszczak\ndruk 3D ploter tnący hot-stamping druk atramentowy druk offsetowy koronawirus druk na tekstyliach zrównoważony rozwój produkcja opakowań farby drukarskie druk wielkoformatowy druk etykiet druk cyfrowy maszyna fleksograficzna druk fleksograficzny maszyna hybrydowa produkcja etykiet drukarnia internetowa fleksografia cyfrowy druk etykiet


2019 – Zespół Szkół nr 1 w Żorach\nAktualnościBy administrator 20 sierpnia 2019 Leave a comment\nAktualnościBy Barbara Perenc 20 sierpnia 2019 Leave a comment\nAktualnościBy Barbara Perenc 24 lipca 2019 Leave a comment\nAktualnościBy Barbara Perenc 28 czerwca 2019 Leave a comment\nAktualnościBy administrator 12 lipca 2019 Leave a comment\nAktualnościBy Barbara Perenc 2 lipca 2019 Leave a comment\n4 lipca od godz. 08:00 na stronie www.oke.jaworzno.pl w Serwisie dla zdających → Serwis maturzysty zostaną zamieszczone wyniki egzaminu maturalnego dla każdego zdającego. Obowiązują loginy i hasła przekazane zdającym w lutym bieżącego roku. Świadectwa dojrzałości będą do odbioru w szkole 4 lipca 2019 roku od godziny 10.00. Świadectwa można odbierać także w późniejszym terminie w godzinach pracy sekretariatu.\nAktualnościBy Barbara Perenc 19 czerwca 2019 Leave a comment\nWszystkim Uczniom, Rodzicom i pracownikom szkoły życzymy udanego, bezpiecznego wypoczynku, wielu radosnych i beztroskich chwil, słonecznego lata i bezchmurnego nieba podczas właśnie rozpoczynających się WAKACJI !\nAktualnościBy Łukasz Ślosarek 18 czerwca 2019 Leave a comment\nAktualnościBy Barbara Perenc 17 czerwca 2019 Leave a comment\nZakończenie roku szkolnego odbędzie się w środę 19 czerwca wg następującego harmonogramu: 8.00 – Msza św. 9.00 – MOK – uroczyste zakończenie roku szkolnego dla uczniów klas III gimnazjum oraz klas 2a, 2b i 2c 9.00 – szkoła – sala gimnastyczna – zakończenie roku szkolnego dla uczniów klas I 9.00 – sale lekcyjne – zakończenie…


14 stycznia 2018 roku odbył się 26 Finał WOŚP. Piąty raz graliśmy w Kramsku. Kolejny też raz pobiliśmy nasz rekord w zbiórce pieniężnej. W tegorocznym finale na terenie gminy Kramsk w zbiórce ulicznej uczestniczyło 27 wolontariuszy. Pieniążki zaczęli zbierać od wczesnych godzin rannych. Od godziny 17.00 sala Centrum Pracy Twórczej zapełniła się po brzegi mieszkańcami. Na scenie prezentowali się: dzieci ze Szkoły Podstawowej w Wysokiem, młodzież z Publicznego Gimnazjum w Kramsku oraz artyści z naszego ośrodka kultury. Między występami odbywały się licytacje poszczególnych przedmiotów. Chętnych do licytacji nie brakowało o czym świadczy kwota z nich uzyskana - ponad 5068,50 PLN. Ogółem, po dodaniu kwot uzyskanych z licytacji ozdób świątecznych oraz pieniędzy zebranych przez naszych wolontariuszy do puszek, zebraliśmy 10374,74 PLN.\nPragniemy gorąco podziękować wszystkim mieszkańcom Gminy Kramsk za udział w 26 Finale WOŚP. Państwa duże zaangażowanie i pomoc sprawiły, ze mieszkańcy naszej gminy włączyli do akcji Jerzego Owsiaka dokładając kolejną cegiełkę do Fundacji, której działania służą nam wszystkim.\nPodziękowania kierujemy również do sponsorów , pracowników Urzędu Gminy, nauczycieli, druhów gminnych OSP, wolontariuszy i wszystkich ludzi dobrej woli, którzy wzięli udział w 26 Finale WOŚP.\nMówimy do zobaczenia za rok !!!\nCoraz bliżej swięta, a święta kojarzą się z prezentami! Jak prezenty to kolejny konkurs !...\nArchiwum Wybierz miesiąc Listopad 2020 Wrzesień 2020 Sierpień 2020 Lipiec 2020 Maj 2020 Kwiecień 2020 Marzec 2020 Luty 2020 Styczeń 2020 Grudzień 2019 Listopad 2019 Październik 2019 Wrzesień 2019 Sierpień 2019 Lipiec 2019 Czerwiec 2019 Maj 2019 Kwiecień 2019 Marzec 2019 Luty 2019 Styczeń 2019 Grudzień 2018 Listopad 2018 Październik 2018 Wrzesień 2018 Sierpień 2018 Lipiec 2018 Czerwiec 2018 Maj 2018 Kwiecień 2018 Marzec 2018 Luty 2018 Styczeń 2018 Grudzień 2017 Listopad 2017 Wrzesień 2017 Sierpień 2017 Lipiec 2017 Czerwiec 2017 Maj 2017 Kwiecień 2017 Marzec 2017 Styczeń 2017 Grudzień 2016 Listopad 2016 Październik 2016 Wrzesień 2016 Lipiec 2016 Czerwiec 2016 Maj 2016 Kwiecień 2016 Marzec 2016 Luty 2016 Styczeń 2016 Grudzień 2015 Październik 2015 Wrzesień 2015 Lipiec 2015 Czerwiec 2015 Maj 2015 Kwiecień 2015 Marzec 2015 Luty 2015 Styczeń 2015 Grudzień 2014 Listopad 2014 Wrzesień 2014 Sierpień 2014 Lipiec 2014 Czerwiec 2014 Maj 2014 Kwiecień 2014 Marzec 2014 Luty 2014 Styczeń 2014 Grudzień 2013 Październik 2013 Wrzesień 2013 Sierpień 2013 Lipiec 2013 Czerwiec 2013 Maj 2013 Kwiecień 2013 Marzec 2013 Luty 2013 Styczeń 2013 Grudzień 2012 Listopad 2012 Październik 2012 Wrzesień 2012 Sierpień 2012 Lipiec 2012 Czerwiec 2012 Maj 2012 Kwiecień 2012 Marzec 2012 Luty 2012 Styczeń 2012 Grudzień 2011 Listopad 2011 Październik 2011 Wrzesień 2011 Sierpień 2011 Lipiec 2011 Czerwiec 2011 Maj 2011 Kwiecień 2011 Marzec 2011 Luty 2011 Styczeń 2011 Grudzień 2010 Listopad 2010 Październik 2010 Wrzesień 2010 Lipiec 2010 Czerwiec 2010 Maj 2010 Kwiecień 2010 Marzec 2010 Luty 2010 Styczeń 2010 Grudzień 2009 Listopad 2009 Październik 2009 Wrzesień 2009 Sierpień 2009 Lipiec 2009 Czerwiec 2009 Maj 2009 Kwiecień 2009 Marzec 2009 Luty 2009 Styczeń 2009 Grudzień 2008 Listopad 2008


Dom - Bolęcin, Topolowa - Polnoc Nieruchomości Dom - Bolęcin, Topolowa - Polnoc Nieruchomości\nNOWE DOMY W BOLĘCINIE UL.TOPOLOWA\nBolęcin, Topolowa zobacz na mapie\nOFERTA NA WYŁĄCZNOŚĆ- SPRZEDAŻ WYŁĄCZNIE ZA POŚREDNICTWEM BIURA-ZAPRASZAMY\nDo sprzedaży dwa 2 komfortowe domy jednorodzinne z użytkowym poddaszem w stanie surowym zamkniętym\npołożone w miejscowości Bolęcin przy ulicy Topolowej.\nInwestycja w trakcie realizacji, istnieje możliwość rezerwacji.\nDomy o powierzchni ok 125m2 realizowane na podstawie indywidualnego, nowoczesnego projektu w stanie surowym zamkniętym wraz z przyłączami zewnętrznymi wodociągowym, gazowym, elektrycznym, kanalizacyjnym oraz szczelnym zbiornikiem na nieczystości.\nTechnologia budowy: tradycyjna. Domy zbudowane z pustaka Termobet grubości 24 cm (wraz ze styropianem o grubości 15 cm- do wykonania przez kupującego). Ściany wewnętrzne nośne z pustaka Termobet o grubości 24 cm. Ściany wewnętrzne działowe o grubości 12 cm z pustaka Termobet. Okna firmy Oknoplast 3 szybowe w obustronnym kolorze grafitowym. Okna dachowe firmy Fakro. Brama garażowa firmy Hormann w kolorze grafitowym. Dach na więźbie drewnianej kryty dachówką płaską firmy Braas z 15 letnią gwarancją na wykonanie oraz materiał (dach ocieplony 25 cm wełny mineralnej do wykonania przez kupującego).\n-wiatrołap 5,66 m2\n-hall 4,54 m2\n-salon 25,97 m2\n-kuchnia 9,62 m2\n-łazienka 4,91 m2\n-kotłownia 7,42 m2\n-garaż 24,40 m2\nW sumie 82,52 m2\n-schody 5,24 m2\n-hall 5,69 m2\n-pokój 16,53 m2\n-pokój 17,04 m2\n-garderoba 5,09 m2\n-łazienka 9,87 m2\nW sumie 80,58 m2\nDziałki nr 615/228, 615/227 o powierzchniach po ok.7a, na których posadowione będą domy, posiadają kształt prostokąta,\ndojazd do działek z drogi publicznej poprzez drogę wewnętrzną (dz.nr 615/209) w której każda działka posiada udział.\nMedia: prąd, woda, gaz. Brak kanalizacji miejskiej.\nLokalizacja domów jest bardzo atrakcyjna. Położone są ok. 1 km od centrum Bolęcina, w spokojnej okolicy, w sąsiedztwie domów jednorodzinnych, lasów i terenów spacerowych. W niedalekiej odległości są sklepy spożywcze, przystanki autobusowe, szkoła podstawowa 250m, przedszkole 300m, ośrodek zdrowia, stadnina koni oraz zalew Gliniak.\ndom posadowiony na działce 615/228 (pierwsza linia zabudowy) - cena 360tyś.zł\ndom posadowiony na działce 615/227 (druga linia zabudowy) - cena 390tyś.zł (działka z widokiem i budynek z tarasem widokowym)\nJestem zainteresowany ofertą nr 37046/3877/ODS. Proszę o kontakt w celu przedstawienia szczegółów.\ndata dodania: 2020-11-01 23:54:00


Wrota Shibuyi czekają... Wejdziesz?:  http://taboo-love.blogspot.com/\nAdres bloga: taboo-love\nAutorka: Papryczka Chili\nAdres od razu zapadł mi w pamięć. Taboo love, krótki i przyjemny do wymówienia. Pierwsze, co rzuciło mi się w oczy po otworzeniu strony, to pasek z muzyką. Przydatna rzecz, chociaż strasznie się tnie. Podejrzewam, że to jednak wina mojego laptopa, a nie bloga. Wszystkie utwory są instrumentalne, bez żadnego tekstu. To dobrze, bo nie każdy potrafi jednocześnie czytać i słuchać piosenek.\nBlog utrzymany jest w ciemnych kolorach, co wygląda bardzo ładnie. Za nagłówkiem zauważyłam napis - niestety, przerwany przez strasznie migotliwe zdjęcie, do którego omawiania jeszcze wrócę. Sądzę, że pełny tekst powinien brzmieć: Warto jest kochać zakazany owoc, dla samego choć posmaku miłości. Mam nadzieję, że to Ty jesteś autorką tej myśli, bo jeśli jest to cytat, zapisałaś go błędnie. Po zerknięciu na belkę nadal nie wiem, kto jest autorem, bowiem na niej jest wzięty w cudzysłów, a na szablonie już nie. Do tego na belce kilka słów zostało podzielonych, co nie wygląda dobrze.\nW oczy rzuca się również kursor myszki - mały kociołek. Wygląda wspaniale i bardzo dobrze wpasowuje się w tło. Krótko mówiąc, pierwsze wrażenie jest dobre, odejmuję punkty za ten nieszczęsny cytat.\nChyba jedynym zdjęciem jest tu migotliwy nagłówek. Dwa czarno-białe zdjęcia przedstawiające, o ile się nie mylę, Severusa i Hermionę, zmieniają się w tak błyskawicznym tempie, że nawet nie zdążyłam im się dobrze przyjrzeć. Ale za to pasują to parringu przedstawionego w opowiadaniu.\nBiałe litery na ciemnym tle, czyli jeden z najlepszych pomysłów na czcionkę. Wielkość w sam raz, tekst jest wyjustowany, czyli wszystko w porządku.\nSzare tło wygląda bardzo ładnie. Nie ma jednak na nim nic - żadnego zdjęcia czy choćby linków. Rozumiem, że wszystko jest uporządkowane na podstronach, niemniej przydałoby się urozmaicić czymś to ciemne tło.\nNie ma tu nic więcej do omówienia, przejdźmy więc do najważniejszej rzeczy, czyli treści.\nMam zastrzeżenia co do estetyki tekstu. O wiele łatwiej czyta się opowiadanie, które jest podzielone na akapity, nie sądzisz? Twój tekst ich nie posiada, co przeszkadza i utrudnia czytanie. Zastanawia mnie też to, że skoro uważasz, że jest to bardziej prolog niż rozdział, mimo wszystko nadałaś mu tytuł ,,rozdział 1''.\nCóż, zaczyna się ciekawie. Piszesz lekko, a po wszystkim ma się niedosyt. Do tego od razu widać oryginalność opowiadania, bo akcja wszelkich Sevmione, jakie widziałam, dzieje się we wcześniejszych tomach, ponieważ nikt nie wpadł na pomysł pominięcia siódmego tomu.\nRozmowa Severusa z Lupinem była świetna. Tym małym fragmentem zachęciłaś mnie do dalszego czytania.\nNie mogę uwierzyć w to, że McGonagall tak po prostu opowiedziała Hermionie prawdę o Severusie. Te wyjaśnienia są strasznie sztuczne, tak samo, jak reakcja Hermiony. Rozumiem, że i tak dowiedziałaby się o tym wieczorem, ale mogłaś przedstawić tę rozmowę trochę inaczej.\nPiszesz coraz lepiej, opowiadanie wciąga. Mogę śmiało przyznać, że to jedno z najlepszych Sevmione, jakie czytałam. Prócz jednej rozmowy wszystko wydaje się realne, dialogi zawsze są żywe, a postacie jak prawdziwe.\nTu się pogubiłam. Wróciłaś do czasu, gdy Voldemort umarł, czy nadal jesteśmy jedenaście miesięcy wcześniej, jak w poprzednim rozdziale? Chyba to drugie, bo Hermiona jeszcze nie chodzi z Severusem.\nAkcja jeszcze się nie rozwinęła, ale to akurat plus - wszystko dzieje się w odpowiednim czasie, nie za szybko i nie za wolno. Umiesz precyzyjnie rozłożyć zdarzenia na kilka rozdziałów, zamiast od razu wszystko ujawniać.\nNa początek muszę Ci przyznać, że tekst robi się coraz bardziej czytelny. Robisz więcej akapitów, wszystko jest wyjustowane.\nAkcja nabiera tu już rozpędu i robi się coraz ciekawiej. Doskonale przedstawiasz myśli i uczucia Hermiony oraz Severusa. Tekst wciąga, a jego wielką zaletą jest to, że opisy i dialogi są niezwykle żywe. Zaleta ta jest tym większa, że ten parring jest bardzo trudno przedstawić i niewielu osobom udaje się to tak dobrze, jak Tobie.\nCoraz więcej się dzieje. Hermiona ma się pojawić na weselu Billa i Fleur z osobą towarzyszącą? Czytelnikowi od razu może przyjść na myśl jedna osoba. Do tego rozmowa Hermiony z Ginny. Po prostu cudowny dialog.\nZdziwiło mnie to, że Severus ma kilka komnat. Inni nauczyciele mają po jednym biurze i jakiś pokój do spania, a tu Mistrz Eliksirów dostał ich więcej. Cóż, może w lochach nikt więcej nie chciał mieszkać, więc wszystkie cztery pokoje przypadły jemu, ale to trochę nierealne, nie uważasz?\nTwój styl pisania poprawia się z każdym rozdziałem, a słownictwo jest coraz bogatsze. Jedno się nie zmieniło - tekst czyta się szybko i lekko. Coraz bardziej zachęcasz czytelników do dalszego czytania.\nNotki są coraz krótsze. Pierwsza była co najmniej dwa razy dłuższa niż ta. Jeśli pisanie zajmuje Ci dużo czasu, możesz dodawać notki o określonej długości. Wtedy będzie się lepiej czytało.\nAkcja akcją, ale opowiadanie stało się trochę nudne. Oczywiście, trudno jest idealnie rozplanować wydarzenia, ale historia zaczęła się po prostu wlec. Mogłabyś trochę przyśpieszyć akcję lub dodać jakiś ciekawy wątek poboczny.\nAkcja znów się pojawiła i przywróciła mi chęć czytania. Wątpię jednak, by Hermiona tak po prostu opowiedziała Mistrzowi Eliksirów o kłopotach z zasypianiem, nawet jeśli przez to nie może dobrze pracować. Takie zachowanie po prostu do niej nie pasuje. No i to, że Severus ma kuchnię. Jakiś chleb, ser czy coś w tym stylu i napoje, OK. Ale cała kuchnia, podczas gdy na górze jest Wielka Sala, gdzie może zjeść posiłek? Ma również dostęp do hogwardzkiej kuchni, więc po co mu jeszcze ta, w dodatku pełna jedzenia? No niestety, ale to jest zupełny brak logiki.\nWidzę, że Blaise będzie odgrywał ważną rolę w opowiadaniu. Podoba mi się, że nie zrobiłaś z niego typowego ślizgona i popracowałaś nad jego charakterem.\nTwój styl robi się coraz lepszy, opisy są niezwykle dokładne. Nadal jednak jestem zdania, że przydałby się jakiś watek poboczny, który nie dotyczy Hermiony.\nOstatni rozdział, jaki widnieje na blogu.\nPodobają mi się rozmowy Hermiony z Blaisem - są ciekawe i często śmieszne. Urwałaś w idealnym momencie - czytelnik ma po wszystkim niedosyt i z niecierpliwością wyczekuje na kolejny rozdział.\nCóż, Twoje opowiadanie czyta się szybko. Jak już wspominałam, masz lekki styl pisania, co sprawia, że rozdziały są ,,płynne''. Masz bogate słownictwo. Bardzo dobrze wychodzą Ci opisy oraz dialogi - wszystko jest żywe i niezwykle realistyczne. Potrafisz przedstawić różne sytuacje tak, jak widzi je Hermiona lub Severus. Z pewnością jeszcze nie raz zajrzę na Twojego bloga.\n,,zgłoś się po Wywar Tojadowy. Dowidzenia, Lupin – nie'' - ,,Do widzenia'' powinno być oddzielone spacją.\n,,Machnęła różdżką i znowu była widoczna dla niego.'' - Lepiej brzmiałoby i znowu była dla niego widoczna, nie sądzisz?\n,,- hm? – mruknęła, spoglądając na niego.'' - Dialogi zaczynamy z dużej litery.\n,,mury zamku, zniszczone zbroje i leżące martwe ciała ludzi.''- leżące ciała martwych ludzi brzmiałoby dużo lepiej, nie uważasz tak?\n,,Oparł dłonie o umywalkę i spojrzał w lustro. Odkąd zaczął uczyć w Hogwarcie niewiele spoglądał w lustro,'' - powtórzenie. Możesz napisać Odkąd zaczął uczyć w Hogwarcie, niewiele w nie spoglądał. Do tego brak przecinka przed ,,niewiele''.\n,,Nie tylko śmierciożerców, ale także członków Zakonu Feniksa oraz, co najbardziej bolało dziewczynę, dzieci. Uczniów Hogwartu było niewielu, ale to bolało najbardziej.'' - Powtórzenie. Przyjrzyj się, a z pewnością je zauważysz.\n,,weszli wszyscy Weasley’owie – Molly, Artur, Fred i Weasley, Ron, a także'' - może lepiej Fred i George?\n,,- panno Granger, nie teraz. Minerwa wszystko'' - dialogi zaczynamy z dużej litery.\n,,Wiedziała, że dzięki temu, Ron przestanie ją'' - drugi przecinek jest zbędny.\n,,Co by to dał, gdyby'' - dało.\n,,zrobi nie tak, niezależnie od tego co to'' - przecinek po tego.\n,,fragmenty „Historii Hogwartu” czy książki do obrony przed czarną magią'' - czy Obrona Przed Czarną Magią nie powinna być napisana dużymi literami? W każdym razie, tak napisałaś poprzednio.\n,,- Już skończyliście? – spytała, spoglądając po twarzach przyjaciół.\n- Już. Hermiono, jest dopiero początek września, a ty już z nosem w książce?'' - powtarzasz słowo już.\n,, - To do zobaczenia za chwilę, Hermiona'' - możesz spokojnie odmienić jej imię. To do zobaczenia za chwilę, Hermiono brzmi równie dobrze, a nawet trochę lepiej.\n,,jak nauka do OWTMów, pomoc'' - pominęłaś dwie literki. Poza tym, zastanów się, jak powinnaś pisać - OWUTEMÓW czy OWUTEMów.\n,,gdy mistrz eliksirów wszedł do'' - Mistrz Eliksirów.\n,,tak często, jak zawsze, czasami w ogóle'' - pierwszego przecinka nie powinno tu być.\nW tym rozdziale uparcie piszesz ,,Mistrz Eliksirów'' z małej litery. W poprzednich rozdziałach pisałaś tak, jak powinnaś, czyli z dużej. W kolejnych rozdziałach to się nadal powtarza, więc nie będę wszystkich takich błędów wypisywać. Po prostu przejrzyj tekst pod tym kątem, dobrze?\n,,Dostęp do magazynu jest zablokowany zaklęciem i specjalnym hasłem, więc kiedy przyjdziesz, pergamin z hasłem i zaklęciem będą przywieszone tam'' - powtórzenia.\nKilka rozdziałów wcześniej (chyba w trzecim czy czwartym) Hermiona była osiemnastolatką, a teraz napisałaś, że ma siedemnaście lat. Nie sądzisz, że coś tu nie pasuje?\n,,Ewentualnie mogłabyś to ty zająć się eliksirami, ale z twoim wybuchowym'' - Ewentualnie to ty mogłabyś zająć się eliksirami, ale z twoim wybuchowym.\n,,Rudowłosy Złapał się za policzek'' - złapał z małej litery.\nHermiona znowu w magiczny sposób stała się osiemnastolatką. Proszę, zdecyduj się, ile ona ma lat.\n,,Hermiona jednak postarała się nie pokazać'' - nie rozumiem... Po co tu to skreślenie?\n,, I co, dziennie będziesz wypuszczał wcześniej Granger?'' - nie chodziło Ci przypadkiem o ,,codziennie''?\n,,Nie kpij. Tak, będę ją dziennie wcześniej wypuszczał, a jak'' - jak wyżej.\n,,przez moment. Hermiona tylko wzruszyła'' - po pierwsze, dlaczego słówko jest skreślone? A po drugie, nawet nie skreślone byłoby niepotrzebne w tym miejscu.\n,,twoich dwóch metrach to biedna Ginny'' - jak wyżej.\nBłędów nie jest dużo, głównie są to błędy stylistyczne, czasem interpunkcyjne. Radzę Ci przed opublikowanie rozdziału jeszcze raz dokładnie go przeczytać.\nCóż, przede wszystkim bohaterowie mają charakter zgodny z kanonem, a przynajmniej większość. Wyjątkiem jest Ginny, której zachowanie trochę odbiega od książkowego, co jednak działa na Twoją korzyść. Opis bohaterów na podstronie zgadza się z ich wyglądem i charakterem w opowiadaniu, nikt nagle nie zmienia swojego zachowania.\nNie mam tu za dużo do oceny, bowiem opowiadanie dopiero się zaczyna i uczestniczy w nim mało postaci. Najważniejsi są oczywiście Severus i Hermiona, których fantastycznie wykreowałaś - każde z nich ma jakieś zalety, nie zapomniałaś również o wadach. Harry i Ron wystąpili zaledwie kilka razy, więc mam o nich mało do powiedzenia. Dialogi z ich udziałem były jak najbardziej realistyczne, ich zachowanie również. Ginny pojawiała się już częściej jako najlepsza przyjaciółka Hermiony. W książce dziewczyna była nieśmiała, jednak Ty zrobiłaś z niej wybuchową gryfonkę, co dobrze pasuje do opowiadania, więc nie będę się czepiać. Na samym końcu był jeszcze Blaise, o którym w sumie nie wiem, co powiedzieć. Dobrze zrobiłaś, nie kreując mu typowego ślizgońskiego charakteru. Coś czuję, że ten chłopak jeszcze się pojawi, ale na razie wiem o nim tylko tyle, że jest prawdziwym przyjacielem Hermiony i Ginny.\nTytuły podstron są dostosowane do tematu bloga, świetnie.\nWidzę, że w rubryce z bohaterami podałaś linki do zdjęć zamiast zawalać nimi całą stronę. To bardzo dobrze. W opisach nie zawarłaś żadnych spoilerów, co Ci się chwali. Ciekawi mnie, dlaczego do niektórych postaci dodałaś tylko datę urodzenia i nic więcej. Nie miałaś pomysłów czy może nie chciałaś spoilerować?\nDopiero na podstronie Historia Hogwartu dowiedziałam się, czyjego autorstwa jest cytat na belce. Nie uważasz, że powinien on być również na niej, po myślniku?\nNie ma nic niepotrzebnego, wszystko jest poukładane.\n-1 za cytat (wygląd, brak autora po myślniku).\n+ 1 za świetne wczucie się w postacie.\n+ 1 za rozmowę Severusa i Remusa w pierwszym rozdziale, która strasznie mnie rozbawiła.\nRadzę Ci przeczytać tekst przed jego publikowaniem, co pomoże pozbyć się zbędnych słówek i przecinków. Dobrze byłoby zmienić coś w cytacie - dopisać autora, a już na pewno zlikwidować te wszystkie myślniki. Przemyśl, czy nazwy przedmiotów i przezwiska osób powinnaś pisać z małej czy też dużej litery. Dobrze byłoby również ustalić wiek Hermiony, o której raz piszesz, że ma osiemnaście lat, zaś potem, że jest siedemnastolatką.\nA więc sumujemy. Łącznie zdobyłaś 72/81 punktów, co daje Ci ocenę dobrą. Gratulacje!\nGnome 13 sierpnia 2013 15:06\nPodejrzewam, że to jednak wina mojego laptopa a nie bloga. - Brak przecinka przed spójnikiem "a".\nSądzę, że pełny tekst powinien brzmieć Warto jest kochać zakazany owoc, dla samego choć posmaku miłości. - Ja za to myślę, że za bezokolicznikiem "brzmieć" przydałby się dwukropek. Wtedy wyglądałoby to lepiej.\nMam nadzieję, że to Ty jesteś autorką tej myśli, bo jeśli jest to cytat, zapisałaś go błędnie. Po zerknięciu na belkę nadal nie wiem, kto jest autorem myśli(...) - Powtórzenie rzeczownika "myśl".\nNa początek muszę Ci przyznać, że tekst robi się coraz bardziej czytelny. Robisz więcej akapitów, wszystko jest wyjustowane i czytelne. - powtórzenie przymiotnika "czytelny".\nMogłabyś trochę przyśpieszyć akcję - na przykład dodać jakiś ciekawy wątek poboczny. - co ma wątek poboczny do przyspieszania akcji?\nMa również dostęp do hogwardzkiej kuchni, więc po co mu jeszcze ta, w dodatku pełna jedzenie? - pełna jedzenia.\nAkcja rozwinęła się i myślę, że za kilka rozdziałów na dobre się rozpocznie. - przecież akcja już się rozpoczęła, co podkreślasz w prawie każdym omawianym rozdziale.\n(...) masz lekki styl pisania co sprawia, że rozdziały są ,,płynne''.- brak przecinka przed "co".\nOdkąd zaczął uczyć w Hogwarcie niewiele spoglądał w lustro - nie zauważyłaś również braku przecinka przed "niewiele".\n,,jak nauka do OWTMów, pomoc'' - pominęłaś jedną literkę - chyba dwie literki...\nNie znalazłam błędów. - to akurat mogłaś ominąć.\nPoza tym w "Poprawności" jest większa skala punktów.\nWyjątkiem jest Ginny, której zachowanie całkiem odbiega od książkowego, co jednak działa na Twoją korzyść. - wydaje mi się, że właśnie łamanie kanonu jest karygodnym błędem. Ale to tylko moje zdanie.\nPodsumowując: ocena jest dobra. Oczywiście nie brakowało kilku potknięć, ale w blogosferze nie istnieje ocena bezbłędna (no, przynajmniej nie udało mi się jej znaleźć).\nPoza tym chciałbym się w końcu przywitać, bo nie miałem wcześniej okazji :).\nRoza B. 13 sierpnia 2013 16:42\nCześć, Gnome. :)\nŁamanie kanonu rzeczywiście jest karygodnym błędem, jednak do zmienionego charakteru Ginny od razu można się przyzwyczaić. A poza tym, sama autorka napisała, że Sevmione nie może być w pełni zgodne z kanonem, z czym się zgadzam, ponieważ tego parringu nie da się przedstawić idealnie.\nWszystkie błędy już poprawiłam, bardzo dziękuję za ich wypisanie. :)\nWeronika Bloq 13 sierpnia 2013 21:51\nDziękuję za komentarz, mam nadzieję, że na dobry blog trafiłam.\nMalcadicta 13 sierpnia 2013 22:49\nJedyna rzecz do której się przyczepię, to Ginny (tak, wiem, ale zbyt wiele razy czytałam kanon...). Bo to wcale nie jest tak duże jego naruszenie. Ginny wcale nie była taka nieśmiała - zdawała się taka tylko w pierwszych klasach i to głównie w stosunku do Harrego. Potem była całkiem... przebojowa. Podłapała trochę od Freda i Georga, była w drużynie quiddicha i miała kilkukrotnie więcej chłopaków od Hermiony. Głównie zahartowali ją barcia i choć niewiele jej przebojowości zostało pokazane i być może nie było tak eksponowane, to Ginny potrafiła się kłócić i walczyć o swoje. Dość temperamentna też była.\nTo było tak by the way, bo ocena bardzo dobra. Po prostu znając kanon na pamięć musiałam się trochę przyczepić;)\nRoza B. 14 sierpnia 2013 07:26\nNo to widać muszę ponownie przeczytać książki, bo jak myślę o Ginny, przypominam sobie tą nieśmiałą dziewczynkę z pierwszej klasy. Dawno czytane i zapomniane, ech... ;)\nPapryczka Chili 24 sierpnia 2013 20:09\nDobrze, wróciłam do Polski i zastała mnie ocena, bardzo się cieszę. Przeczytałam ją jak tylko mogłam i, niestety, ale są rzeczy, z którymi zgodzić się nie mogę. Po pierwsze cytat na belce - nie jest podzielony i nigdy nie był. Zawsze był zapisany bez spacji i innych takich. Nie ma autora z tego względu, że autor na belce się nie mieści - ma za dużo liter bym mogła go dodać. Co do szablonu - tam cytat ten jest zapisany błędnie, ale ja nic na to nie poradzę, bo to nie mój szablon, znaczy nie ja go robiłam, więc nic nie mogę na to poradzić.\nCo do grafiki - szablon właśnie taki miał być, minimalistyczny, bez zbędnych zdjęć, linków i innych bzdur po bokach na tym ciemnym tle. Taki był zamysł. Wolę pełen minimalizm.\nTreść - przeczytałam co sądzisz o moich rozdziałach i w pewnej chwili zgłupiałam. Robię akapity za każdym razem, od pierwszego rozdziału do ostatniego, jaki został dodany. Dlaczego więc uważasz, że nie akapitów w pierwszym z rozdziałów? Poza tym rozdział siódmy - nie wiem, może to ze mną jest coś nie tak, ale gdzie jest napisane, że Severus ma swoją własną kuchnię? No cóż, może coś przegapiłam przy pisaniu.\nOstatni punkt - poprawność. Tutaj akurat wiele nie jestem w stanie napisać. Pierwsze pięć czy sześć rozdziałów w dalszym ciągu nie jest poprawionych przez betę, natomiast jeśli chodzi o te skreślenia to są to moje niedopatrzenia i zaraz zabiorę się za poprawienie tego.\nNie mniej dziękuję za ocenę i pozdrawiam.


Islamscy uchodźcy nie gwałcili Niemek, Nord Stream nikomu nie zagraża, zagrożeniem jest film „Smoleńsk”. Zrozumiano? - KRAKOWSKA.BIZ\nDość często możemy się przekonać o specyficznym poczuciu bezpieczeństwa prezentowanym oficjalnie przez Niemców. Dopiero co dowiedzieliśmy się właśnie o wielkim zagrożeniu, które miała spowodować projekcja filmu „Smoleńsk”. Miała się ona odbyć w jednym z berlińskich kin, ale się nie odbędzie. Okazuje się, że trzeba było przepędzić filmowych intruzów z Polski z uwagi na bezpieczeństwo widzów. Jak zawiadomiono, obraz jest kontrowersyjny, a w Niemczech za kontrowersjami się nie przepada, to jasne.\nWszak to państwo zgody i wszelakiej harmonii, więc najmniejsza nawet dawka mogąca spowodować zakłócenie pracy umysłu wyćwiczonego w wykonywaniu zajęć prostych, a zalecanych przez zwierzchników, to coś, przed czym bronić się trzeba ze wszystkich sił. Zatem decyzja o zakazie pokazu jest ze wszech miar nie tylko słuszna, ale wręcz ideologicznie sprawdzona na przestrzeni wielu dziesięcioleci, a nawet w okresie znacznie dłuższym.\nTekst zamieszczono na portalu wPolityce 30 października 2016r


Wyborczy laptop za 35 zł | Informacje\n05 LUTEGO 2009, 9:56\nWyborczy laptop za 35 zł\nFoto: sxc.hu Foto: Czym będzie ekstremalnie tanie urządzenie?\nPo samochodzie marki Tata za 1500 dolarów, rząd w Indiach uznał, że czas na laptop za 10 dolarów. Recepta na braki w edukacji? Raczej nierealny projekt - twierdzą specjaliści.\nTworzony przez rząd Indii laptop ma zmniejszyć dystans między bogatymi a biednymi, szczególnie przez udostępnienie tym drugim dostępu do internetu. Kosztujący mniej niż książka komputer jest w budowie od trzech lat.\nPrototyp urządzenia ma ujrzeć światło dzienne w ciągu kilku najbliższych miesięcy. - Podstawowy komputer z dostępem do internetu będzie niezwykle potężnym narzędziem w rękach młodzieży naszego kraju - powiedział rzecznik rządu K. K. Pant.\nUrządzenie jest indyjską odpowiedzią na amerykański projekt One Laptop per Child (OLPC), laptopa za 100 dol. (ostatecznie sprzedawany jest za 200 dol., a kupić trzeba dwa - dla siebie i dla biednego dziecka).\nEksperci, mający w pamięci problemy twórcy projektu OLPC Nicholasa Negroponte, na laptopie za 10 dol. stawiają krzyżyk.\n- Czy Indie mogą to uczynić? Filantropi myślą, że tak. Ale realiści, którzy kupują technologie, mówią "nie ma mowy" - można przeczytać na szanowanej w środowisku technologicznym stronie "arstechnica.com".\nJaki jest powód tak jednoznacznego stanowiska? Cena komponentów jest zbyt wysoka, aby zbudować komputer za 500 rupii (około 35 zł).\n"Laptop wyborczy" zamiast kiełbasy\nAnalitycy z firmy Merrill Lynch obliczyli, że sam ekran komputera Negroponte wart jest prawie 30 dol. - Indyjska cena 10 dol. jest niczym więcej, jak tylko czystą fantazją.\nDokładne plany dotyczące laptopa mają pojawić się jeszcze w tym tygodniu. Przedstawiciele rządu Indii ustalili wstępnie cenę komputera na 1000 rupii, ale wierzą, że uda się ją jeszcze znacznie obniżyć, gdy komputer trafi do masowej produkcji.\nTymczasem niektórzy komentatorzy w Indiach uznali zapowiedź informatyzacji kraju za wstęp do zbliżających się wyborów.