Abra :) - PRZEDSTAW SIĘ - FORUM SZYNSZYLE\nRozpoczęty przez Fenneene , lut 04 2016 21:46\nNapisano 04 luty 2016 - 21:46\n(Post będzie dość bardzo długi, więc jeśli ktoś czyta niechętnie, to na końcu zamieszczam streszczenie\nMoja historia ze szczylą, Abrą, zaczęła się w wakacje... dość nietypowo. Podjęłam decyzję o wyjeździe do Niemiec i byłam zmuszona z wielkim bólem serca zlikwidować swoje, właściwie dojrzewające dopiero, półroczne akwarium. Jako, że za granicą miałam być praktycznie całkowicie sama, postanowiłam rozejrzeć się za towarzystwem. Szukałam, wiadomo, w internecie. Trafiłam na temat szyszek przypadkowo, ale wciągnięta zabawnymi filmikami z ich udziałem zapragnęłam mieć jedną u siebie.\nJednak akwarystyka nauczyła mnie jednego - z czego cieszę się niezmiernie - należy najpierw poznać wymagania zwierzaczka, a dopiero potem takiego przygarnąć. Zaczęłam czytać o wielkich klatkach, wolierach, wymaganiach żywieniowych, wielogodzinnych wybiegach, o tym, że wszystko gryzą, nie lubią się przytulać, w ogóle nie dają dotykać... i szczerze mówiąc te informacje porządnie ostudziły mój zapał.\nPróbowałam więc potem znaleźć takie zwierzątko, które bardziej pasowałoby do mojego charakteru i stylu życia... ale, jak wszyscy szynszylomaniacy dobrze wiedzą, kiedy człowiek raz się szyszkami zainteresuje, to nie ma już odwrotu.\nI kiedy już tak byłam nastawiona na nie - nadarzyła się dość niespodziewana okazja. Koleżanka (nazwijmy ją M.) mojej przyjaciółki szuka osoby, której mogłaby oddać szynszylę. Zwierzak byłby za darmo, a dla chętnego klatka na sprzedaż za około 300 złotych. Powodem był brak czasu (M. kupiła sobie rasowego psa, z którym spędzała większość wolnego czasu). Pomyślałam, pomyślałam i stwierdziłam, że umówię się z tą dziewczyną i zobaczę, jakie szynszyle są w rzeczywistości - w końcu to nic nie kosztuje - i upewnię się, że to jest bądź nie jest zwierzę dla mnie.\nSpotkanie ustawiłam w dzień giełdy zoologicznej w taki sposób, by najpierw pojechać do M., a gdybym się zdecydowała, to potem na giełdę po potrzebne wyposażenie. Po dziś dzień cieszę się, że tak własnie zrobiłam.\nPojechałam razem z przyjaciółką, która w razie potrzeby miała mi pomóc. Weszłyśmy do salonu, gdzie klatka została tymczasowo przestawiona.\nSama klatka była duża - może nawet szersza od mojej obecnej. Ale na tym skończyły się wszelkie plusy. Klatka nie miała żadnych półek, domku też nie było. W środku klatki stało naczynie z piaskiem kąpielowym - no okej, szkoda tylko, że był cały brudny... Nie było poidełka, tylko woda w misce, w której pływały trociny i inne zanieczyszczenia. Klatka wyłożona była lichymi trocinami, przypominającymi raczej pył niż podłoże dla gryzoni. Karma... taka na wagę, zbożowa, z jakimiś dodatkami, które nie zawierały w sobie żadnych wartości odżywczych. Kuweta była cała poobgryzana - cała; nie jakiś fragment z lewej czy z tyłu, cała, dookoła. To całkiem normalne, biorąc pod uwagę, że Shady (poprzednie imię szczyla) nie miała dostępu do żadnego rodzaju drewna, na którym mogłaby ścierać sobie zęby.\nDziewczyna zaproponowała, że wyjmie szynszylę z klatki, żebym mogła zobaczyć ją lepiej. Szyszka w trybie natychmiastowym uciekła do kąta... i tak siedziała, łypiąc na nas spode łba. Pomyślałam, że po prostu boi się nowych ludzi albo psa i nie chciałam jej straszyć bardziej, więc w tym samym czasie zadałam właścicielce kilka pytań. Nie spodziewałam się żadnych wybitnych odpowiedzi, ale potwierdziły się moje oczekiwania - po kilku dniach czytania for internetowych wiem o szynszylach więcej niż ona przez kilkanaście lat. Szynszyli miała już kilka, każde dożywało około 4-5 lat (wg niej to i tak sporo), niedawno dowiedziałam się, że miała też dwa chomiki dżungarki, którym nie kupiła dostosowanej do dżungarków klatki, tylko trzymała w kartonie i zaniedbała do tego stopnia, że jeden drugiego zagryzł (nie powiem jak, nie ma po co Was straszyć). Mówiła o wybiegach, że trzeba szyszki puszczać raz na jakiś czas, żeby sobie pobiegały.\nWytłumaczyła mi też jak Abra straciła jedno oko - co w zasadzie jest sednem sprawy, do której dążę.\nWyjaśnienie było niezbyt szczegółowe - kiedyś dziewczyna przyszła do domu i klatka, która stała na szafce, leżała na ziemi a szynszyla miała ranę na oku. Nie wiem, czy wierzyć słowom M., ale nic innego w tym wypadku mi nie pozostaje. Dopytałam, jak rana została zagojona - powiedziała, że pojechała do weterynarza i tam wszystko było załatwione. Pomyślałam, że oko było na pewno usunięte bo przecież logicznie rzecz ujmując, skoro rana jest zagojona, oka nie ma - to pewno pan/i wet. je wycięli.\nSkończyłam więc swoje dochodzenie i postanowiłam spokojnie, bez gwałtownych ruchów, podejść do szynszyli i spróbować ją pogłaskać. Uciekła pod szafę. Skończyło się na tym, że M. złapała ją dla mnie i dała na ręce do potrzymania.\nKlamka zapadła już dawno, ale w tym momencie moje serce zostało sprzedane i w nosie miałam nawet to, że moja czarna marynarka już po kilku sekundach zrobiła się cała biała. Szyszka była przerażona, próbowała się wyrwać, w końcu uciekła znowu do kąta - słowem: dzika, nieprzyzwyczajona do kontaktu z człowiekiem.\nPojechałam na giełdę i kupiłam wyposażenie. Dorwałam wielką klatkę za 110 zł, domek, hamak, transporter, jedzenie, żwir, piasek - no, myślę, że wszyscy wiemy co składa się na szynszylowe szczęście. Zabrałam szyszkę od właścicielki i pojechałam prosto do weterynarza. (Łódź, ul. Strażacka, lecznica "Trop") Byłam wtedy zielona i nie wiedziałam, o jakie badania poprosić, więc zdałam się na lekarza - streściłam pokrótce powód wizyty i historię zwierzaka. Pani Asia sprawdziła ranę po oczku, stan skóry, czyli ogólny stan zwierzaka. Trochę żałuję, że nie poprosiłam o sprawdzenie stanu zębów, ale zmęczenie i zwykła niewiedza zrobiły swoje. (zapewne zrobię to przy najbliższej wizycie dla spokoju ducha)\nPojechałam do domu i złożyłam klatkę. Szyszka nie wiedziała chyba, co ze sobą zrobić. Tyle półek, duży domek, hamak, jakieś patyczki - widać było, że to pierwsze jej spotkanie z takim wyposażeniem (może poza hodowlą, z której pochodzi - nie wiem). No cóż. Pierwszy tydzień co noc budziła mnie szczekaniem/krzyczeniem, ale po jakimś czasie przywykłam, jak dowiedziałam się, że tak musi po prostu być, że przejdzie jak się oswoi.\nJakieś dwa tygodnie później ruszyliśmy do Niemiec, droga przebyta pomyślnie, klatka ponownie rozstawiona, szynszyla po czasie oswoiła się z nowym pokojem. Co chwilę znajdywała mi miejsca wymagające zakrycia/zasłonięcia/jakieś kable do schowania. Jak to szynszyla. Po chyba 2 miesiącach udało mi się ją trochę oswoić - jeśli siadałam z nią, czy to ze smakołykiem czy bez, wskakiwała mi na kolano i tak siedziała, czekając na mizianie. Niestety potem pracowałam najczęściej do jedenastej wieczorem, więc szyszka puszczana była wieczorem/w nocy na "metalowy wybieg", tzn na pokój ogrodzony metalowymi kratkami tak, żeby nic sobie nie zrobiła. Postęp cofnął się więc dość znacznie.\nMiesiąc temu wróciłam do domu. Rozpakowałam klatkę i puściłam wystraszoną szyszkę do środka. Nie wiem czemu, ale wcale nie oswoiła się jeszcze z nowym otoczeniem. Nie interesują ją wybiegi, rzadko w ogóle wychodzi z klatki mimo tego, że drzwiczki ma otwarte od 20 do północy. Kiedy tylko mogę, siadam na podłodze i daję pyszne jak do mnie podchodzi, ale nie zostaje już na dłużej. Jest płochliwa, ucieka, chowa się, boi. Jedyne co lubi, to siedzenie na górze klatki, na ramie łóżka, czasem spanie na półkach albo hamaku. Przyznam się, że nie wiem co to oznacza i czy powinnam się tym martwić, czy też okazać cierpliwość.\nWe wtorek zauważyłam, że po pyszczku Abry cieknie jakaś kropka, coś jakby łza - po stronie, po której nie ma oka. W 10 minut ubrałam się i pojechałam do Tropu. Okazało się, że w okolicy martwego oka zebrał się płyn. Pani pobrała dwie próbki i powiedziała, że w tej chwili nie jest w stanie nic więcej powiedzieć, bo to może być wszystko - od zwykłego zadrapania, po problemy z zębami, aż po nowotwór. Przetarła pyszczek kulki i kazała jechać do domu i czekać do jutra.\nW środę dowiedziałam się, że to stan zapalny, ale nadal nie wiadomo, co tak dokładnie to jest. Na pewno nie nowotwór - ale jednak przyczyna nieznana. Tym razem były dwie pani doktor i przeprowadziły badanie oka (tego martwego). Nie podobała im się "konsystencja", jaką czuły pod palcami, tak, jakby oko nadal tam było. Mówiłam, że to niemożliwe, bo było wycięte zaraz po wypadku. Panie pobrały jeszcze jedną próbkę wydzieliny. Abra dostała zastrzyk, a ja leki dla małej do niedzieli i zalecenie, by w najbliższy poniedziałek stawić się ponownie.\nStrasznie gryzło mnie to, że paniom z Tropu nie podobało się to oko i postanowiłam napisać do poprzedniej właścicielki czy wie/pamięta coś więcej na ten temat. Zapytałam który weterynarz usuwał oko. Odpowiedziała, że nie pamięta już gdzie była, ale oko nie było usuwane, tylko smarowane antybiotykiem.\nTego się nie spodziewałam. Czułam, jak moja krew zamarza a ciało nieruchomieje. Jak? Jak można coś takiego zrobić? Skoro w oko szynszyli został wbity ostry przedmiot - należałoby je wyciąć dla jej dobra, prawda? Nie pytałam M. I tak nie wiedziałaby nic.\nZadzwoniłam do Tropu i poinformowałam ich o nowo zdobytej informacji. Panie rozmawiały ze mną właściwie we dwójkę, zmartwione i nieco zszokowane sposobem "wyleczenia oka"(Bardzo ludzkie panie weterynarz, przejmujące się losem zwierzaków - na razie polecam). Umówiłam się na wstępny termin ponownego otworzenia rany i usunięcia tego, co z oka po trzech-czterech latach pozostało. Termin wypada na piątek 19.02., a koszt ma oscylować w okolicach 200 złotych.\nCzy możecie powiedzieć mi, drodzy Forumowicze, od których tak wiele się już nauczyłam, o co powinnam zapytać przy następnej wizycie? Boję się, że pod napływem emocji, stresu (również niewiedzy) zapomnę i Abrze stanie się coś złego, coś najgorszego - a tego nie chcę, bo już tego wrednego, wybrednego dzikusa kocham i chcę, żeby jej oczko ujrzało wolierę, którą dla niej zamówiłam i towarzystwo, którego jej szukam.\nNa koniec przestroga dla wszystkich, którzy decydują się na kupno bądź adopcję zwierzaków od poprzednich właścicieli. Idźcie do dobrego weterynarza i zainwestujcie w pełne badania dla waszych przyjaciół. Ja teraz pluję sobie w brodę, że gdybym zrobiła tak na początku, to mała by nie cierpiała. Lepiej więc zadbać o to na początku, niż dręczyć się potem.\nDzielę się z Wami moją historią, ponieważ myślę, że nikt inny nie jest mi w stanie pomóc. Nie wiem, czy jest to historia warta uwagi - niemniej jednak proszę o rady: na co powinnam bardziej zwracać uwagę?Boję się, że robię coś nie tak, że popełniam błędy, przez które Abra cierpi. W moim otoczeniu nie ma nikogo, kto zna się na szynszylach albo choćby przejmuje losem mojego zwierzaka. Zatem - jeśli potraficie, jeśli możecie - powiedzcie mi, czy coś, co robię, może ranić mojego szaraczka. Sama się w tym gubię i być może nie jestem świadoma podstawowego błędu, który popełniam.\nJeśli ktoś przeczytał całość - dziękuję za uwagę.\nNa koniec chciałabym też podziękować wszystkim forumowiczom-szczylomaniakom za to, że dzielą się swoją wiedzą. Dzięki Wam wiele się nauczyłam\nStreszczenie: Dzień dobry\nPrzedstawiam Wam Abrę:\nIMG_20160129_004512.jpg 146,64 KB 5 Ilość pobrań\nNiedawno zrobione zdjęcie, kiedy jeszcze była trochę ciekawa otoczenia.\nIMG_20160202_155414.jpg 65,76 KB 5 Ilość pobrań\nPo wtorkowej wizycie.\nIMG_20160203_002458.jpg 280,85 KB 5 Ilość pobrań\nNa łóżku, bo wie, że tam nie wolno\nIMG_20160131_214346.jpg 196,01 KB 5 Ilość pobrań\nNo i z pysznym oraz klatką (kuli nie ma na chwię obecną), która ma niedługo zmienić się w dopasowaną na wymiar wolierę (o ile leczenie nie pochłonie funduszy) z towarzystwem\nNapisano 05 luty 2016 - 00:07\nHej, na dzień dobry wreszcie chyba jako pierwszy powitam Cię tutaj:), rozgość się jak u siebie w domu (zawsze chciałem to jako pierwszy napisać HA! ). Każdy Ci tutaj pomoże tak jak tylko będzie mógł .\nWidzę, że jesteś bardzo odpowiedzialną osobą i cieszę się że Abra znalazła taką właścicielkę a nie inną . Po pierwsze daj jak najszybciej znać co z oczkiem, niestety nikt tutaj weterynarzem nie jest (chyba że czegoś nie wiem) a już na pewno nikt nie wróży z fusów jak to mady Ci powie co robić gdy (tfu! nie daj bóg) coś złego się stanie a ty najzwyczajniej w świecie spanikujesz i się pogubisz;) (mam tu na myśli polecenie pojechania do weta;) ). Niestety ja mam samych samców więc nie pomogę bo nie znam się na kobietach;) (przynajmniej nie tych szynszylowych). Choć nie lubię czytać przeczytałem całość... Pamiętaj że dobro zawsze wraca;).\nZdrówka dla ślicznotki i powodzenia z oczkiem\nNapisano 05 luty 2016 - 09:17\n@Fenneene, witaj na naszym forum. Zachęcam do czytania i udzielania się Masz śliczną kuleczkę, nawet jeśli nie ma oczka. Jak dla mnie wszystkie te stworzenia są stworzone do kochania\nZ mojej strony powiem tyle, że samiczki mogą być bardziej humorzaste od samczyków, wiesz: kobiece sprawy itp. Przy wizycie u weterynarza zawsze warto sprawdzić uzębienie, zrobić morfologię krwi, zbadać mocz, sprawdzić "podwozie". Tyle że nie musisz tego robić przy każdej okazji, bo to też obciążenie i stres dla zwierzaka. Z czasem nauczysz się tak obserwować Abrę, że będziesz wiedziała, co Cię niepokoi. U samiczek warto zwracać uwagę na wydzielinę podczas rujki, jej ilość, kolor ( poczytaj temat o rujce, ropomaciczu, itp. ). Teraz priorytetem jest oczko i przy okazji jego leczenia warto zainteresować się uzębieniem.\nPamiętaj tez o dobrym żywieniu kulki: siano, zioła, karma; dobrym piasku do kąpieli, poświęcaniu jej czasu. Samo oswojenie często trwa długo i wymaga cierpliwości a często też konsekwencji, więc ważne, żebyś się nie zniechęcała, bo kiedy już zauważysz postępy, zobaczysz jaka to piękna sprawa.\nPowodzenia z kluchą i dawaj znać, jak się obie miewacie.\nNapisano 05 luty 2016 - 11:02\nHej . Faktycznie post dłuugiii ale na szczeście Abra jest u ciebie i teraz ma żywot pański jak na jaśniepanią przystało. Cieszę się że trafiła w dobre rąsie i ze zawitałaś do nas . Kasycznie czuj się jak u sieie w domu.Powodzenia z nami i w zdobywaniu jeszcze wiekszej widzy i szynszylozy .Chociaż to ostatnie już masz\nNapisano 05 luty 2016 - 13:24\nbardzo dobrze że mała znalazła dom w którym ktoś się o nią troszczy i dla kogo jest ważna.\nco do oswajania to myślę ze cierpliwość i jeszcze raz cierpliwość, może jakiś zdrowszy łakoć - zioło, suszony pomidorek jako zachęta do przyjścia do ciebie i posiedzenia???\nmoże jak w klatce będzie siedziała to tenże łakoć kładź na dłoń i niech sobie sama go weźmie a w trakcie jedzenie delikatne mizianko na przekonanie że może być miło.... może faktycznie nie lubić głaskania albo może musisz naleźć miejsce w którym polubi (mam 2 kulki jedną mogę głaskać własciwie wszędzie a druga lubi tylko kark i czoło nooo i jak ma dobry dzień to drapanie po zadku - żadnych plecków, żadnej brody, wara od okolic uszu czy boku pyszczka więc może trzeba poszukać czy jest miejsce które toleruje do głaskania ????)\nco do leczenia to daj znać jak się stan małej zmienia i co się okaże u weta trzymam kciuki żeby to nie było nic poważnego.\nrozgośćcie się na forum, czytaj i pisz jak tam mała, dodawaj jej fotki do tematu, bo zdjęcia to jest to co wszyscy uwielbiamy\nNapisano 05 luty 2016 - 16:28\njak dobrze, że mała trafiła na ciebie\nNapisano 05 luty 2016 - 18:49\nTeż przeczytałam całego posta witam Cię również bardzo serdecznie historia Abry pokazuje, że czasami takiego człowieka trzeba by było zamknąć w jakiejś klatce i niech tak siedzi. Jak widać nie każdy powinien mieć żywe stworzenie pod swoją opieką !!!!! Trzymam kciuki za Ciebie i Twoje futro\nNapisano 06 luty 2016 - 12:00\nWitajcie na forum Abra jest śliczną szyneczką, życzymy jej zdrówka i długiego, szynszylastego życia pełnego biegania, odkrywania luk w człowieczych zabezpieczeniach i pysznego\nMyślę, że niechęć do wychodzenia itp. może wynikać ze złego stanu oczka/resztki oczka. Pewnie taki stan wywołuje spory dyskomfort. Proponuję poczekać z towarzystwem do zakończenia rekonwalescencji po zabiegu, żeby wykluczyć możliwość atakowania osłabionej Abry przez koleżankę (poczytaj o łączeniu, bywa, że kłaki latają i to spory stres). Dacie sobie na pewno radę\nNapisano 06 luty 2016 - 18:12\nDziękuję wszystkim za tak miłe przyjęcie mnie do grupy szyszkowariatów\nWszelkie rady zdecydowanie wezmę sobie do serca, uzbroję się też po zęby w cierpliwość... i oczywiście pyszne\nMała czasem podejdzie do mnie na mizianie pod pyszczkiem, za uszkiem albo przy przednich łapkach. Dostaje pyszne i zmyka denerwować się, że szafa jest zamknięta, a pyszne-pyszne książki zagrodzone, haha. Nie zrażam się tym, że Abra stroni od kontaktu, wystarczy mi świadomość, że jednak trochę mi ufa. Radosne dreptanie szynszylowych stópek mi wystarcza No i zastanawianie się co ona widzi w siedzeniu w dziurze typu 10 cm na 20 cm, haha\nW poniedziałek jedziemy na kontrolę i pewnie po kolejną porcję leków, więc pewnie zapytam się jeszcze jak to ze szczylowym uzębieniem. U mnie ma wszelkie patyczki, pędy, pieńki i prawidłową dietę, więc mam nadzieję, że z ząbkami będzie wszystko w porządku.\nZ pewnością dam znać o postępach/zmianach, może nawet uda mi się zrobić jakieś szczylowe zdjęcie\nPozdrawiam i dziękuję za słowa otuchy\nNapisano 06 luty 2016 - 19:32\nWitajcie ale on cuuudny życzę dużo zdrówka dla kulki i wielu cuudownych lat razem zasłużyliście na to. Szylki to wdzięczne istotki wiedzą że im pomagamy przekonałam się sama jak mój był bardzo chory.\nNapisano 08 luty 2016 - 12:20\nNo i zastanawianie się co ona widzi w siedzeniu w dziurze typu 10 cm na 20 cm, haha\n- no jak to co ?! Toż to najwspanialsze miejsce do siedzenia i już. ech te człowieki..... nierozumne istoty na dwóch nogach i bez futra !\nJa tez przeczytałam całość ! Przyszło mi na myśl, że zmiana zachowania może być spowodowana dolegliwościami bólowymi. Może abra powinna dostawać cos p-bólowego? W Warszawie jest weterynarz-okulista godny polecenia (leczy jaskrę u jednego z forumowych szylków): dr wet Elwira Buczek. Tu dane przychodni w której przyjmuje i godziny:\nOkulistyczna Przychodnia Weterynaryjna ul. Grupy AK "Północ" 2 lok. U10 (dojazd od ul. Bartyckiej) 00-713 Warszawa http://www.garncarz.pl/kontakt.php Zapisy pacjentów pod nr (22)858 80 62 w dni powszednie w godz. 9.00-21.00 w soboty w godz. 10.00-14.00.\nPodaję te informacje, bo może wetki, które leczą Abrę chciałyby się z panią dr skonsultować telefonicznie.\nTrzymamy za Was obie kciuki ! I czekamy na dobre wieści !\nNapisano 09 luty 2016 - 00:38\nCo tam bieganie po pokoju - najlepiej schować się w dziurze o północy, czyli wtedy, kiedy czas wracać do klatki. Zawsze jest tak, że jak otwieram drzwiczki to skacze na górę klatki i śpi, a jak widzi, że nasypuję karmy (znak, że zaraz zamykamy), to nagle budzi się do życia i ucieka gdzie pieprz rośnie\nDoszłyśmy z paniami weterynarz do tego samego wniosku - że mała jest osowiała, bo to oko mimo wszystko jej przeszkadza. Wczoraj siedziała mi na kolanie i spała na plecach.\nByłam dzisiaj w lecznicy. Szczyla dostała kolejne leki przeciwinfekcyjne/przeciwbólowe, potwierdziłam też termin zabiegu. Zdaje mi się, że trochę już z nią lepiej, więc jestem dobrej myśli. Dopytałam się też odnośnie tego jakie są szanse, że mała się nie wybudzi - panie mówiły, że miały już do czynienia z wieloma gatunkami gryzoni, królikami - i jak na razie wszystkie się budziły. Lecznica działa już 10 lat, więc myślę, że wszystko będzie okej. Na pewno napiszę jeszcze jak historia się zakończyła\nIMG_20160207_213838.jpg 100,59 KB 4 Ilość pobrań\nKolejny foch za zaciąganie do weterynarza\nIMG_20160209_001619.jpg 179,4 KB 4 Ilość pobrań\nBrzozowe drewienko wypchane siankiem i dwoma rodzajami ziół... zainteresowanie zerowe, w końcu narzuta na łóżko jest smaczniejsza\nNapisano 22 luty 2016 - 23:50\nWitam wszystkich po długiej przerwie Abra w piątek przeszła operację usunięcia oka, która zakończyła się sukcesem. Kamień z serca W sobotę byłyśmy na kontroli i widać było, że radość z życia i ciekawość świata na dobre do niej wróciły.\nTeraz z kolei mamy małe problemy z powodu nowej koleżanki, adoptowanej Miszy, ale z tym kłopotem trzeba będzie poczekać, aż Abra dojdzie do siebie, a Misza przyzwyczai do nowego domu. Bo niestety Misza jest ciekawa, a Abra ją ofukuje przy każdej okazji\nNapisano 23 luty 2016 - 01:53\nO oswajaniu szyszek ze sobą poczytaj w temacie o łączeniu samic, dział łączenie.\nCo do Abry - nieszczęście, że tak to zostało spartolone wcześniej, ale dobrze, że wszystko powolutku wraca na właściwe tory. Teraz niech się tylko młoda ładnie wygoi i będzie śmigać, że hohoho! Zdrowia dla potworka!\nNapisano 23 luty 2016 - 08:25\nŚwietna wiadomość, oby tak dalej. Teraz śmiało możesz założyć wątek dziewczynom w dziale "O paniach szynszylach", wrzucać zdjęcia i opisy, co u Was słychać. A my czekamy na dalsze wieści o zdrowiu dzielnej kulki i jej nowej koleżanki\nNapisano 23 luty 2016 - 12:04\nO oswajaniu czytałam już trochę jeszcze zanim podjęłam się adopcji Miszy. Zdecydowanie poczytam jeszcze więcej w wolnym czasie, bo mimo, że jestem przygotowana na osobne wybiegi, to chciałabym jednak żeby szyszki się polubiły\nDziękujemy z potworkiem za życzenia, wszystkie rady i wsparcie Forumowiczów. Cieszę się, że Szynszylowcy to takie miłe i sympatyczne środowisko\nUżytkownik Fenneene edytował ten post 23 luty 2016 - 12:04\nNapisano 23 luty 2016 - 20:59\nAbra jest piękna . Dziewczynki szybko się pokochają. Pozdrawiam


Wynajem aut w Krakowie: firma FaCar | Cracow: rent a car\nSamochód jakiego potrzebujesz!\nZarezerwuj samochód on-line już dziś\nJesteś w Krakowie? Chcesz poruszać się sprawniej? Wypożycz samochód u nas!\nWypożyczalnia samochodów w Krakowie czeka na Ciebie.\nNajlepsza wypożyczalnia samochodów.\nSzeroka flota samochodów czeka na Ciebie!\nRodzaj samochodu? Brak rezultatów Grupa AGrupa BGrupa CGrupa CKGrupa DGrupa F\nCena za dzień\tPLN 200.00\nRodzaj samochoduGrupa F\nMinimalny wiek kierowcy24\nCena za dzień\tPLN 250.00\nMinimalny wiek kierowcy25\nWłaśnie wysiadłeś z samolotu i poszukujesz wygodnego transportu po mieście? Zapraszamy do zapoznania się z ofertą krakowskiej firmy FaCar, która zajmuje się wypożyczaniem samochodów. U nas znajdziesz komfortowe auta, które bezpiecznie dowiozą Cię do wyznaczonego celu.\nNiezależnie od tego, czy podróżujesz w pojedynkę, czy z rodziną, najlepszym rozwiązaniem jest wynajęcie samochodu. Nie będziesz musiał tracić czasu czekając na taksówkę lub autobus. Z wybranego miejsca odbierasz przygotowane dla Ciebie auto, z pełnym bakiem paliwa, wsiadasz i ruszasz w dalszą drogę. Przyznasz chyba, że to wygodna opcja?\nJuż dziś sprawdź naszą ofertę i zarezerwuj samochód najbardziej zgodny z Twoimi potrzebami. Zapraszamy na naszą stronę. Możesz tam sprawdzić dostępność auta w wybranym przez Ciebie terminie i zarezerwować je.\nKrakowska wypożyczalnia aut FaCar, to chyba jedyne takie miejsce, w którym masz możliwość tak szerokiego wyboru marek samochodów. Posiadamy auta marki Renault, Fiat, Ford, Honda i Mercedes.\nWiększość naszych aut umożliwia podróżowanie pięciu osobom, jednak oferujemy też samochody siedmioosobowe. Wypożyczalnia aut Kraków oferuje pojazdy z silnikami o różnej pojemności, zarówno benzynowym, jak i w diesel’u. Niezależnie od tego, czy jesteś przyzwyczajony do ręcznej zmiany biegów, czy wolisz automatyczną skrzynię, u nas znajdziesz coś dla siebie.\nNasza wypożyczalnia aut powstała po to, abyś mógł podróżować bezpiecznie i tak, jak lubisz. Podstawowa specyfikacja wszystkich dostępnych w naszej firmie aut, przedstawiona została w zakładce „Wynajem samochodów”. Zobacz, który z nich będzie dla Ciebie najlepszy.\nKrakowska wypożyczalnia samochodów\nZnajdujemy się w bliskim sąsiedztwie lotniska Balice. Wypożyczalnia samochodów FaCar zadbała o to, żebyś nie musiał tracić czasu na przemieszczanie się z lotniska do naszej siedziby.\nTwoja wygoda jest dla nas bardzo ważna, dlatego umożliwiamy Ci proste wyszukiwanie wybranego pojazdu, poprzez formularz internetowy. Wystarczy, ze podasz dokładny termin, w jakim zamierzasz wynająć auto, preferowana grupę i cenę. Nie trzeba wiele, żeby móc swobodnie poruszać się w mieście oraz poza jego granicami.\nNasza wypożyczalnia samochodów gwarantuje, że już za kilkadziesiąt złotych możesz zyskać całkowitą niezależność w podróżowaniu, mimo braku własnego samochodu. Bez względu na to, czy znajdujesz się w oficjalnej, jednodniowej delegacji, czy odwiedzasz rodzinę i potrzebujesz pojazdu na kilka dni, dobrym rozwiązaniem będzie wynajęcie auta w Facar.\nKrakowska wypożyczalnia samochodów działa od 8.00 do 17.00. W tych godzinach jesteśmy w pełni dostępni dla naszych klientów i chętnie odpowiemy na wszelkie pytania.


Wskazówki dotyczące podróżowania z dziećmi – Zwiedzajacy.pl\nIdea podróżowania z dzieckiem, zwłaszcza z maluchami, może być przerażająca. Stres związany z przygotowaniem się do podróży, a także stres związany ze stresem dziecka, który towarzyszy mu podczas podróży, może być dość przytłaczający szczególnie dla rodzin z dwójką lub więcej dzieci. Dzisiaj zamieszczam pomocne porady które ułatwią przeprowadzić twoją podróż bezstresowo.\nPakowanie twojego dziecka: Musisz spakować wszystko, czego twoje dziecko będzie potrzebowało podczas podróży. Sprawdź wszystko dwa razy, aby mieć stu procentową pewność. Większość ludzi uważa, że podczas podróży dzieci potrzebują bardzo wielu rzeczy, jednak nie jest to wcale prawda. Spakuj tylko to, co jest niezbędne w czasie podróży. Oto kilka rzeczy, które musisz spakować: pieluszki, butelki, jedzenie dla niemowląt, przekąski i trochę ciuchów na zmianę.\nZarezerwuj bezpośredni lot lub lot z długimi przesiadkami: Jeśli musisz podróżować z przesiadką, powinieneś zarezerwować lot z długą przesiadką. Dzięki temu Ty i Twoje dziecko możecie rozprostować nogi, a nawet zjeść posiłek nie tylko w samolocie.\nSkorzystaj z możliwości wcześniejszego wejścia na pokład: Jest to najlepsza opcja dla rodziców z niemowlętami. Możesz z niej skorzystać, aby zapiąć dziecko i odpocząć, zanim pasażerowie wejdą do samolotu.\nUbierz swoje dziecko w wygodne ubranie: Jest to niezbędne podczas podróży, aby Twoje dziecko czuło się komfortowo, tak więc musisz je ubrać w wygodny strój. Unikaj ubierania dziecka w zbyt duża ilość ubrań.\nPrawidłowo zapnij dziecko w samolocie: Większość dzieci chciałaby czuc się swobodnie lub trzymać się swoich rodziców. Dlatego musisz upewnić się, że Twoje dziecko jest bezpiecznie zapięte na czas Twojej podróży. Bardzo ważne jest aby zapewnić bezpieczeństwo dziecku podczas lotu.\nChroń uszy dziecka podczas lotu: Hałas podczas startu lub lądowania może być bardzo nie dobry dla niemowląt i małych dzieci. Zakryj więc uszy dziecka, aby zmniejszyć hałas, który powstaje podczas lotu. Możesz użyć plastikowych zatyczek do uszu. Niektóre loty zapewniają czasami zatyczki do uszu, mimo to warto zabrać swoje.\nZabawiaj dziecko podczas lotu: Możesz wykorzystać zabawki swojego dziecka, aby zabawia je i sprawiać mu radość podczas lotu. Kiedy Twoje dziecko jest szczęśliwe , szanse na to, że będziesz zestresowana, są dużo mniejsze.\nKarmienie piersią: Dla większości niemowląt karmienie piersią jest szybkim i skutecznym środkiem na uspokojenie. Zawsze możesz liczyć na to, że karmienie piersią uspokoi Twoje dziecko w czasie lotu.\nTo by było na tyle. Mam nadzieje, że moje rady przydadzą się niejednej osobie i pomogą przetrwać wam w podróży bez żadnego stresu. Życzę udanej podróży z waszą pociechą.\n1 thought on “Wskazówki dotyczące podróżowania z dziećmi”\n2 czerwca, 2020 o 9:38 pm\noj z moim łobuziakiem podróżowanie nie jest takie łatwe ale później jest co wspominać 🙂\n← Sposoby na spakowanie się “lekko” w kolejną podróż ← Najlepsze gadżety i akcesoria, których studenci potrzebują na kempingu


czerwiec, 2021 | CDhistory - Part 2\nFive Guys Burgers & Fries… i orzeszki ziemne, i więcej orzeszków ziemnych, i więcej!\nAutor: AEPaulWpisano: February 9, 2011 Here are the comments from the AllergyEats Facebook page (www.facebook.com/allergyeats): Jen – Jeśli restauracja ma zamiar używać oleju z orzeszków ziemnych, umieszczanie orzeszków wszędzie jest dobrym ostrzeżeniem dla osób uczulonych na orzeszki ziemne. Gdybym weszła do Five Guys z moim uczulonym na orzeszki ziemne synem, odwrócilibyśmy się w prawo i…\nKtóre linie lotnicze zamówiły Airbusa A319neo?\nWobec braku wielu informacji na temat Airbusa A319neo i jego nowych silnikówCFM LEAP, pomyśleliśmy, że przyjrzymy się i spróbujemy odkryć, które linie lotnicze złożyły zamówienia na to, co staje się niszowym samolotem. Podczas gdy linie lotnicze na całym świecie nadal powoli wracają w przestworza, a ograniczenia COVID-19 zaczynają ustępować w wielu krajach, dostawy nowych samolotów…\nNaukowcy SUTD tworzą komórki serca z komórek macierzystych za pomocą druku 3D\nIMAGE: Sztuczne ciała embrionalne o różnych cechach, które zostały wykonane przy użyciu druku 3D. zobacz więcej Credit: SUTD Wszyscy ludzie zaczynają od pojedynczej komórki, która następnie dzieli się, aby ostatecznie utworzyć embrion. W zależności od sygnałów wysyłanych przez sąsiednie komórki, te podzielone komórki są następnie rozwijane lub różnicowane w określone tkanki lub narządy. W medycynie…\nNew Orleans Saints: 5 Najlepszych zawodników poniżej 25 roku życia w rosterze\n1 z 3 Dalej ” New Orleans Saints, Erik McCoy (fot. Jonathan Bachman/Getty Images)+ To pięciu najlepszych zawodników New Orleans Saints poniżej 25 roku życia. New Orleans Saints to z łatwością jedna z najbardziej obiecujących drużyn NFL. Każdego roku wydają się być coraz więksi i lepsi. Podczas gdy Drew Brees i weterani drużyny są częścią…\n24 godziny w: NYC\nPróba zapakowania się w obowiązkowe zabytki Nowego Jorku w ciągu zaledwie 24 godzin jest poważnie trudnym zadaniem – jest po prostu tak wiele do zrobienia. Jeśli jednak strategicznie zaplanujesz swój czas, możliwe jest poznanie miasta w ciągu zaledwie jednego dnia. Pomaga to również, jeśli masz jakieś lokalne porady, i to jest to, gdzie nasi przewodnicy…\nCzy robisz zakupy w centrum handlowym, gotujesz w kuchni, czy siedzisz w swoim samochodzie, podczas gdy utknął w ruchu, numer anioła 116 po prostu nie może przestać pojawiać się przed tobą. Zawsze widzisz ten numer anioła, że czuje się tak, jakby ten numer był na zewnątrz, aby cię zdobyć! Nie musisz się bać, chociaż, ponieważ…\nIs 515 a Good Credit Score? A 515 FICO® Score jest uważany za „Poor”. Oznacza to, że w przeszłości miałeś problemy ze spłatą, w tym rachunki windykacyjne, wyroki sądowe, bankructwo lub gorsze. Z „Słabym” wynikiem, trudniej jest uzyskać karty kredytowe, pożyczki i korzystne oprocentowanie. Dobra wiadomość? Poprawienie twojego wyniku jest jednym z najlepszych sposobów na…\nNiektóre literówki, lub rodzaje literówek, zyskały powszechną sławę i są czasami celowo wykorzystywane do celów humorystycznych. Na przykład, brytyjska gazeta The Guardian jest czasami określana jako The Grauniad ze względu na reputację częstych błędów składu w erze przed składem komputerowym. Użycie to zaczęło się jako bieżący żart w satyrycznym magazynie Private Eye. Magazyn nadal odnosi…\nCo może powodować ból pachy i co robić\nBól pachy może być spowodowany przez kilka czynników, takich jak intensywny wysiłek mięśni, obrzęk węzłów chłonnych, hidradenitis suppurativa, a w cięższych przypadkach, chłoniaka lub raka piersi. Połączone objawy i leczenie zależy od przyczyny bólu. Może on być łatwy do leczenia, jeśli jest to uraz mięśnia lub zakażenie, lub trudniejszy, jeśli jest to rak. Obrzęknięte węzły…\nGreenville SC – Najlepsze Miejsce do Życia na Południowym Wschodzie\nPosted at 06/01/2020 05:17 PM by Nolan Silivus Greenville i okoliczne miasta w Upstate są często oceniane jako jedne z najlepszych miejsc do życia w Południowej Karolinie! U.S. News ranks the Greenville Area to be the #1 Place to Live in SC. Ale co sprawia, że ten obszar Karoliny Południowej jest tak wspaniały do życia?…


podejme prace na zabytkach ,wyksztalcenie srednie ,dyplom mistrzowski mrarstwo,j,niemiecki , nie sa i obce roboty ciesielskie,tynkarskie\nPoczątkujący architekt szukający pracy jest znudzony siedzeniem w domu. Chce się uczyć i nie tracić czasu, dlatego tymczasowo z chęcią pomoże przy projektach, konkursach za darmo w zamian za naukę i wpisy do książki praktyk. Portfolio i Cv na życzenie. architects.suport@wp.pl\nProjektujemy i zakładamy ogrody przydomowe, zimowe, duże założenia ogrodowe, architekturę ogordową oraz możliwość zaprojektowania nawadniania wraz z instalacją. Oferujemy dojazd do miejsca projektowanego założenia ogrodowego, pełny profesjonalizm, oraz pasję w tym co robimy. Do projektu koncepcyjne dołączamy projekt techniczny.
 Zapraszamy
 \_"Arkadia\_"
 Projektowanie i zakładanie ogrodów


Książka "Jezu, Ty się tym zajmij! O. Dolindo Ruotolo. Życie i cuda" - Joanna Bątkiewicz-Brożek - Księgarnia Isidorus.net\nPełny opis książki Jezu, Ty się tym zajmij! O. Dolindo Ruotolo. Życie i cuda:\nOpinie naszych Klientów o książce Jezu, Ty się tym zajmij! O. Dolindo Ruotolo. Życie i cuda:\nRóżne są historie świętych, oraz kandydatów na ołtarze - jedne są bardziej poruszające, inne bardziej skłaniające do refleksji. Ta zaś jest niezwykłą drogą przez życie bardzo zwyczajnego człowieka, bardzo małego i pokornego, który wyróżnił się jedynie tym, że poszedł za wezwaniem Boga. Jest to potężne świadectwo zawierzenia, ufności wbrew nadziei i dowód oraz rozwinięcie tego, co Pan Jezus mówił do św. s. Faustyny - że nie jest w stanie się oprzeć duszy, która zaufa mu niczym dziecko. Niesamowita książka, niezwykły święty kapłan, przykład bardzo niepozornego człowieka w służbie Bożej, jakże potrzebny dzisiejszemu człowiekowi - zarówno świeckiemu, jak i konsekrowanemu. Polecam, polecam i jeszcze raz BARDZO MOCNO POLECAM :)\nJeżeli jesteś niezadowolony z życia, jeżeli coś nie układa się po Twojej myśli, jeżeli jest Ci źle, to proszę weź tę książkę do ręki i zobacz jak mimo wszystko można kochać. Jak mimo piętrzących się problemów można do końca zachować godność, pokorę, szacunek, głęboką ufność i wiarę w Boga. Wspaniała książka. Nie bez przyczyny jest najbardziej pożądaną książką w ostatnim okresie.\nJest to książka, która niby nie jest do mnie skierowana, jest po prostu piękną opowieścią o życiu pewnego zakonnika. Tyle, że są tematy, które mi się przewijają przez życie od lat i nic z tego nie wynika, a to, o czym mówi ta książka jest nie do zignorowania. Jeśli ją kupiłem, to po to, by ją przeczytać, ale nie myślałem, że cokolwiek więcej z tego wyniknie. Tymczasem jak jest wieczór i czuję że jestem śpiący, a nie przeczytałem, nie przemyślałem, nie przeżyłem jednego rozdzialiku (są one średnio po kilka stron), to czuję się źle. natomiast po przeczytaniu, po dogłębnym odczuciu tego, co było udziałem o. Dolindo, nagle staję się innym człowiekiem, chcę naprawiać błędy (grzechy) jakie ostatnio popełniłem, chcę odczuwać radość bycia dzieckiem Bożym, okazuje się, że przez skojarzenia z moim własnym życiem powstają w mojej głowie ważne inspiracje jak żyć, żeby móc uśmiechać się z nadzieją w godzinie śmierci. Polecam zarówno moim Przyjaciołom, jak i wrogom, jeśli tylko chcą do swojego życia podejść nie jako do nic nieznaczącego przypadku, epizodu w historii Wszechświata, lecz jako do owocu miłości Boga do Człowieka. Ps: Najchętniej oceniłbym tę książkę znacznie wyżej niż „5 - bardzo dobra”, ale nie ma takiej możliwości na tej stronie, ani ja nie potrafię zaproponować pasującego w pełni określenia.\nMimo tak przykrych doświadczeń jakie go spotkały nigdy nie pozwolił złego słowa powiedzieć i Kościele, o jego biskupach, o swoich przełożonych a nawet osobom, które go zdradziły wybaczył i sam prosił o wybaczenie. Niesamowity ksiądz, duszpasterz. Dzięki tej książce dowiedziałam się, że nawet ból głowy, choroba, zmęczenie można ofiarować np za dusze w czyśćcu cierpiące a najlepiej jeśli je ofiarujemy za dusze znikąd nie mające ratunku. Za grzeszników a nawet za siebie jako wynagrodzenie za grzechy popełnione przeciw Jezusowi i Bogu. Kupiłam 2 egzemplarze. Jeden jako prezent z dedykacją dla księdza. Drugą dla siebie. Przeczytałam i puściłam w obieg aby inni usłyszeli o tym niezwykłym księdzu. Módlmy sie o jego szybką beatyfikację.\nPięknie napisana opowieść o o.Dolindo, który jest włoskim mnichem z niezwykłym darem kontaktu z Jezusem. Jego życie polegało na całkowitym zaufaniu Jezusowi. Uczy pięknej prawdy, że tylko szczere oddanie się Synowi Bożemu daje pomoc w każdej sprawie, a przede wszystkim spokój ducha. Książka, która powinien przeczytać każdy, kto żyje w ciągłym niepokoju i zadręczaniu się przeszłością, czy też przyszłością swoją lub bliskich.\nTa lektura spadła mi z nieba i spadła w sama porę dla mnie. Jest coś niesamowitego w tej książce, bo czytając ją zaczynam nie tylko poznawać, ale i zaprzyjaźniać się z Księdzem Dolindo. A poznając postać tego świętego kapłana, od nowa poznaję tego Jezusa, który dał mi się poznać w mojej największej rozpaczy kilka dobrych lat temu. A razem z tym, przyszedł upragniony pokój, ulga i rozjaśnienie pewnych wewnętrznych, szarpiących i mrocznych spraw. Gorąco polecam !\n\_"Jezu Ty się tym zajmij\_" Joanny Brożek\nWspaniała książka. Czyta się ją jednym tchem, a słowa i zdania pozostają w sercu i jak echo ciągle się je słyszy. Przepiękna historia ks. Dolindo, dająca do myślenia i zastanowienia się nad swoim życiem i postępowaniem.... Warto przeczytać Ewa\nNiesamowity człowiek... On rzeczywiście urodził się świętym. Cieszę się, że mogłam się dowiedzieć o nim i o modlitwie, którą nam przekazał. Tę książkę na prawdę warto przeczytać. A modlitwa... stosuję ją z powodzeniem.\nCo za postać! Jestem wzruszona tą książką... Polecam ją każdemu, kto chce wpuścić trochę świeżego, ożywczego powietrza do swojej wiary. A w szczególności rekomenduję tę lekturę: (1) kapłanom, klerykom, osobom konsekrowanym (2) ludziom zrozpaczonym, życiowo pokiereszowanym i ofiarom trudnego dzieciństwa (3) osobom zawiedzionym Kościołem. W ojcu Dolindo znajdziecie przyjaciela, który Was zrozumie i pomoże Wam swoim przykładem oraz wstawiennictwem na Waszej drodze do Nieba. Oczywiście gorąco polecam też modlitwę \_"Jezu, Ty się tym zajmij\_"! Wielka jest moc Bożej Łaski, o czym bezapelacyjnie świadczy życie tego człowieka.\nWspaniała książka. Przeczytałam błyskawicznie. Po prostu przykuła mnie, co mi się dawno nie przydarzyło. Fascynująca jest postać księdza Dolindo Ruotolo. Jego życiorys i świętość to wielkie świadectwo bardzo potrzebne w tych czasach. Że tak może się zdarzyć...Modlę się Jego modlitwą \_"Jezu , Ty się tym zajmij\_" i modlę się o beatyfikację Tego Świętego kapłana oraz o wydanie Jego dzieł, pism, dorobku życiowego, który jest skarbem. Czekam z tęsknotą. Wierni czekają i chcą koniecznie poznać spuściznę literacką księdza Ruotolo.!!!\nOpowieść o niesamowitym kapłanie. Jego życie to jedna wielka próba wiary, nadziei, miłości, charakteru i Bóg wie czego. Przesłanie ojca Dolindo ma również wyjątkowo realny wymiar - pokazuje nam jak żyć i komu oddać stery naszego życia. I to z jakim skutkiem...! Książkę czyta się niesamowicie łatwo, jest bardzo wciągająca. Po przeczytaniu książki żałuję, że nie wydano żadnych prac o. Dolindo w języku polskim.\nKsiążka cudowna, wspaniała, przejmująca. Czyta się ją jednym tchem. Czytając płakałam. Gorąco polecam ! Teraz dałam ją mojej mamie a później siostrze. Niech jak najwięcej osób pozna O. Dolindo i ten cudowny akt zawierzenia JEZU, TY SIĘ TYM ZAJMIJ. Zapewniam wszystkich \_" On się tym zajmuje \_"\nKsiążka jest po prostu cudowna. Dawno nie czytałem tak dobrej książki. Serdecznie polecam\nNiesamowita książka. Dlaczego jeszcze O. Dolindo nie jest Świętym? Cuda za jego pośrednictwem działy się już za jego życia. Jest tak wiele świadectw a ja dopiero teraz dowiedziałam się o Tym Człowieku. Książka, którą warto przeczytać;nie można się od niej oderwać.POLECAM\nKsiążkę czyta się jednym tchem, pomaga w nauce zawierzenia Bogu, jest przejmującym świadectwem wiary, ufności i bezgranicznego oddania się Bogu. Polecam !!! Mało książek robi tak piorunujące wrażenie, pozycja ta, powinna być obowiązkowa lekturą szkolną :)\nCzytam aktualnie książkę: jest cudowna. Cudowny jest również jej Bohater. Fenomenalna postać, mogąca być ogromną inspiracją dla każdego wierzącego, może nawet nie tylko wierzącego. POLECAM każdemu, kto chce poznać pięknego człowieka i ....Pięknego, który stworzył i ukształtował Świętego.\nInne książki, których autorem jest Joanna Bątkiewicz-Brożek:


Listopad, 2006 | rof blog\n30 listopada 2006 rof 1 komentarz\nJak wszystko nie wychodzi to na całej linii.\nDream nr. 174.\n28 listopada 2006 rof 3 komentarzy\nNie pamiętam jak się spotkaliśmy. Wiem tylko, że była zima. Dwóch ludzi przed nami biegło ze śmiesznymi rzeczami – rogiem i cepem. Ja zdjąłem tego bardziej z tyłu, ona tego z przodu.\nWzieliśmy ich rzeczy – róg z kości słoniowej i cep ze złota. I pobiegliśmy w kierunku szkoły. Znaczy ona biegła, szybko, zwinnie, a ja ślizgałem się cały czas po lodowej ścieżce.\nPrzystawała co chwilę i popedzała mnie. Aż w końcu wzieła ten cep ode mnie. Wreszcie dotrzymywałem jej kroku.\nAle i tak do szkoły wpadła wcześniej. Pobiegłem za nią, ale na drodze wyrosła mi woźna.\nZapytałem czy wbiegła tu dziewczyna w białej bluzie z kapturem i o długich,ciemnych włosach. Przytakneła. To ja dziękując, nie odwracając się, zacząłem cofać sie do wyjścia.\nWyszedłem, odwróciłem się i na schodach stała ona, uśmiechając się do mnie tak ciepło i miło, że to jest nie do opisania.\nStanąlem stopień niżej niż ona. Objąłem ją w pasie, a ręce zawiesiłem na tylnej szlufce od spodni.\nPatrzyłem w jej intensywnie jasno zielone oczy. Były takie piękne…\nOna mówiła coś do mnie (nia pamiętam dokładnie co), a ja spijałem każde jej słowo i podziwiając ją z rosnącym umiłowaniem.\nSsałem chupa chupsa. A ona kończąc każde zdanie, przedłużała ostanią literę, zbliżając swoje usta do moich, niemal muskając mnie nimi.\nAż w pewnym momencie lizak zniknął i musneła pierwszy raz… drugi… Całowała moją górną wargę. A ja jej.\nMiałem takie poczucie spełnienia jak nigdy.\n28 listopada 2006 rof 2 komentarzy\nI tak, jak mleko osiadła wszędzie. Nie pytała się czy może, nie prosiła o pozwolenia. Ot tak, jakby od niechcenia, a raczej ze znużenia bycia tam, ciagle n górze zeszła sobie cała i przykryła świat.\nDawno jej takiej nie widziałem. I tak zapragnąłem się w nią wtulić…\nWyszedłem. Opatulony moim szarym polarem. Wtopiłem się w nią.\nDała takie poczucie bezpieczeństwa. Promień dziesięciu metrów i dalej nic. Tylko ona. Bo po co patrzeć dalej jak ona jest?\nI tak przemierzałem sobie mój ocean szarości, który zrobił się oceanem białości na tą noc.\nMetaliczno-błękitny dym w płucach, w uszach Seba i jego chill outowy drum and bass…\nTylko jakiś zbłakany ziomek, zagaił o szlugę, więc kopsnąłem i dalej, w nią, byle dalej od niego, byle już nie przeszkadzał, nie mącił mi spokoju.\nI tak szedłem i iść chciałem wiecznie. Piękno świata, którego nie widać, jest nie do opisania. I nie chodzi tu o jakąś tajemnicę, tylko o to jak się go odkrywa – tylko tu i teraz. Bo to co było, czy będzie… tego nie ma. Przysłoniła.\nI tak pomyślałem, czy chciałbym Cię złapać za rękę? Czy w ogóle kogoś chciałbym zlapać za rękę? I nie, nie chciałem. Bo ona była moja i nie chciałem sie nią z nikim dzielić.\nTak, to samolubne, ale cóż. Czasem trzeba, każdy to wie.\nI jakbym mógł, to zostałbym z nią na zawsze. Nikt nie wywarł na mnie takiego wrażenia. I nikt nie był… taki inny. Zimna, ale miła; nieprzenikniona, ale cała moja; delikatna, ale stanowcza.\nMógłbym tak wymieniać w nieskończoność. Fascynujesz mnie i dobrze o tym wiesz.\nAle wiem też, że znikniesz. Zamykając oczy, będziesz jeszcze. Lecz gdy je otworzę, będziesz tylko mokrym wspomnieniem na trawie…\n20 listopada 2006 rof 5 komentarzy\nIlekroć nad czymś myślę i dochodzę do jakiś wniosków, tyle razy mam rację.\nTo takie moje piętno. Myślałem już, że umiem z nim żyć, jednak nie, nie umiem.\nChoć to takie wygodne, mieć zawsze racje. Ta, kurwa zamienimy się? Nie będziesz mieć racji tylko w dobrych rzeczach, o nie. W złych też.\nDołujący nastrój mam. Noc, ciemno i zimno, mgła jak wata cukrowa otacza mój szary ocean. W słuchawkach, cicho, ale jednak na tyle głośno, by mnie dreszcze przechodziły moja Różowa. I siedzę tak i w pewnym momencie stwierdziłem, że tak, to ten czas. I nadal siedzę. Tylko, że teraz moje myśli biegają wesoło po klawiszach.\nChcecie kilka stwierdzeń (inaczej: mądrości życiowych, odkryć)? A co ja się pytam?! Więc:\n- można przestać odczuwać czas\n- Czarna chrapie\n- Dębowe nie jest złe\n- można żywić się ciepłem\n- w nieodpowiednich momentach zdarzają się wyjazdy\n- gdy nie ma szczęścia, to możesz być pewien, że przyjdzie i t o od razu razy trzy\n- moja mama ma słabą głowę\n- grono jest chujowe\n- ktoś, kogo o to nie podejrzewałem wziął moje konto na pewnym portalu randkowym na poważnie (po za tym to co napisała ta osoba było żałosne)\n- nie powinno się pić podpalanych drinków, bo to może się nieciekawie skończyć (pozdro Maruś)\n- gg to ciekawe urządzenie, ale są momenty gdy jest męczące\nSuszy mnie i mam ochotę na fajkę. Trzeba będzie się po jedno i drugie ruszyć. Niestety nie da się inaczej zaspokoić moich pragnień.\nEhh, a jakie życie było by łatwiejsze, jakbym mieszkał na przykład z kimś. I ładnie bym się uśmiechnął i poprosił, by mi przyniósł fajeczkę i wodę…\nI tak pewnie by nie przyniosła, ale zawsze była by nadzieja, że a nuż, może dziś jest dzień dziecka.\nTworzę sobie w głowie mój Wietnam. Albo Sajgon czy inną Kambodżę. I tak nocami dokonuję rzezi wszystkich myśli, zalewając je wszystkie wódką. I wszystko znika. Jak po napalmie. Ale na krótko. Dżungla myśli szybko odrasta. A mi się kończą pieniądze na napalm.\nJedyne czego jestem pewien, że niczego tak nie pragnę jak zabijać. Na wojnie, jako zabójca – whatever.\nTo tak jakby odezwały się we mnie instynkty. Ale nie takie popularne, typu pożądanie, głód. Nie, nie, takie bardzo nie popularne. Które nawet jeśli ktoś ma, to szybko je odrzuca. A ja nie. Zostawiam, niech rosną. W końcu to orginalne właśnie takie hodować.\nMam taki pierdolnik w głowie, że masakra. Niby wiem co robić, ale i tak mam kilka ciężarówek wątpliwości. I brak pomysłu co z nimi zrobić.\nMan, ale Różowa normalnie jest cudowna. Tylko jak raczej nikt nie kwestionuje tego, że fajnie śpiewa (albo, że ma fajne pioseki czy muzę), tak wszystkich jak zwykle dziwi (kurwa, zawsze coś musi), że mi się podoba. A tak, podoba mi się.\nNormalnie tyle kobiet: Skye, Nancy, Pink… Jednak da się pięknie budzić.\nZabawne jest, że kobiety podczas okresu liczą u nas, facetów, na zrozumienie. Bo boli, że cierpią i w ogóle życie jest do dupy. Czy jest wtedy coś zabawniejszego? Ta irytacja i złość z byle czego. Matko to takie zabawne.\nBóg jednak bądź co bądź był facetem i dał nam te trzy dni (czy pięć, różnie to bywa), byśmy mogli odpocząć. Iść z kumplami na piwo, na rozrubę czy po prostu tak sobie, z dala od jęczącego czegoś, jak mu źle.\nTak mnie naszło na refleksję, gdy kumpel, na pytanie, jakie najbardziej lubi dzień w miesiącu odpowiedział: „Okres mojej kobiety.” A że wszyscy liczyli na odpowiedź w stylu: „dzień wypłaty” czy „spotkania z wami”, to powstałą lekka konsternacja. Bo uchodzą za związek idealny…\nNo i nie wiemy o co chodzi, bo kolega błyskawicznie się wycofał rakiem. Ale ja go jeszcze przyszpile i nie popuszczę.\nJednak już rozumiem facetów, którzy tak panicznie się boją i bronią przed związkami. Tak, zrozumiałem ich (choć myślałem, że nigdy to nie nastąpi), ale jednak nie popieram ich myślenia (bo powinno się walczyć ze swoimi demonami). Aczkolwiek zrozumiałem, co uważam za osiagnięcie, hihi.\nI tak o to wiem jedną rzecz więcej. znaczy rozumiem jedną więcej. Choć wiem też. A dokładniej potwierdziłem swoje przypuszczenia.\nI w sumie to tylko dowodzi, że nie warto nic budować bo i tak wszystko zostanie zniszczone. Jedno zdanie, słowo, gest i bum: nie ma nic.\nIdę się kochać z Różową. Bo mi tak pięknie, delikatnie jęczy w prawe uszko…\n15 listopada 2006 rof 2 komentarzy\nKurwa, piszę wiersz. Pierwszy mój w życiu. Man i nawet mi się podoba. I wiersz i pisanie go.\nMuszę zacząć wcześnie chodzić spać. Tylko jak? Jak można dokonać wyboru i to jeszcze na korzyść snu? Nie można. I wiesz czemu.\nTo takie zabawne, jak czujesz, że przekrwione oczy mówią: „Dość!”. Jak obolałe plecy krzyczą, że chcą się wyprostować. Jak język skamle o kilka kropel wody.\nA ja siedzę i nic. Czekam. I wyłapuję te literki. Niby nic a jednak cuś (jak to pewna nie wiasta mi wysłała kiedyś w smsie).\nA tęskni mi się. Za tymi porankami. Jak wstawałem o siódmej rano (sic!) i szedłem sobie na łąkę. Kładłem się w śród koniczyny i patrzyłem na motyli.\nCzłowiek był wtedy głupi i jaki szczęśliwy. A teraz…?\nTeraz jest mądry i trudno mu o szczęście. Urosły jego wymagania. Czy to lepiej czy nie – nie mnie to osądzać.\nbo nigdy nic a weź.\n14 listopada 2006 rof 3 komentarzy\nNapizgany samolot. Ziuuuuuuuuuuuuuum…\nMoja mam widzi. Co to? – pyta. Weź, to zobaczysz.\nMam nowe latarnie w mieście. Już nie długo w telewizji, nie bawem.\nJak w Matrixie. Tylko, czeu kurwa nie jestem Neo? A no tak, nie popieramy pierdolonych monopolistów.\nCzy czujesz tą zieleń? Piękny, intesywnie pacjnie. I wreszcie mogłem spróbować tej głębokiej czerni. Trochę jakby cierpka, ale i tak good.\nKurwa, co ja ze sobą robię?\nNo jebany nie ma ani kiedy ani gdzie latać. Czekaj łaizo, przeleć jeszcze raz to ci upierdolę skrzydełka.\nTu tutu tu tu tu tutututu…\nEj, w chuja lecicie, czemu ja nie dostałem koszulki z wisienką?!\nDobra kurwa, to nie, pierdolę. Sam se kupię, o!\nAlbo nie. Taką z białym listkiem. I królikiem Bugsem. Tak!\nNie no chuju, przegiąłeś. Kici kici skurwysynu…\nBtw – jak ktoś głodny, to zapraszam. Dziś niebo serwuje nie zapomniane i jedyne chyba w swoim rodzaju smaki.\n12 listopada 2006 rof 2 komentarzy\nZłośliwość losu nie zna granic…\n12 listopada 2006 rof 3 komentarzy\nTak, tak, Rof jest zły. Pierdolony wałkarz, obiecywacz i w ogóle.\nNie dobry, grzał się wszędzie gdzie tylko mógł. Myślał, że nie jest samolubny, bo słuchał, rozumiał i chciał pomóc. W zamian tylko nie chciał spędzać samotnych nocy. Świadomość, że ktoś tam jest, po drugiej stronie monitora, dawała mu takie poczucie, że nie jest sam.\nAle z tego grzania i słuchania wyszło. Wiemy co wyszło. I Ty wiesz i ja wiem.\nNie było to moim zamiarem. Marzyłem o tym – tak. Z każdą. Ale to były marzenia.\nA dziś bum – wszystkie się spełniły.\nTylko, że ja nie wiem. Ja się zgubiłem. Nie jestem macho, nie będę kłamał, że jest fajnie, bo nie jest. Nie będę skakał dziś przy jednej, by jutro przy drugiej, a potem przy trzeciej. To nie ja.\nPrzepraszam. Za wszystko; że chciałem się ogrzać. Zbłądziłem. Wiem jak bardzo. Nie potrafię wyrazić słowami jak bardzo wiem, że bolę.\nDać nadzieję i ja odebrać – wiem jakie to skurwysyństwo. A ja to zrobiłem trzykrotnie…\nNie kłamałem. To wszystko prawda. Tylko, czy taka prawda może być razy dwa, trzy, cztery, dziesięć…\nPo co ja wam? Fałszywy, podły, zły i cyniczny Rof?\nNie zasługuję na was.\nUciekam. Teraz ja. Bo inaczej nie umiem. Bo mi za ciężko. Choć wiem, że nie równa się z waszym ciężarem.\nTaka myśl: „To źle, że chciałem byście były szczęśliwe?” Tylko czemu chcecie z kimś takim jak ja?\nChiałem tego, byście szczęście powitałay. Ale takie pełne radosne, a nie przez łzy i chwilowe. To nie tak.\nNie tak miał się skończyć ten film. Ale los dopisał zakończenie. Wcalenie jest happy end.\nGdzieś tam trzy zranione dusze cierpią. I jedna, tu cierpi za te trzy i za siebie. Choć to nie ma znaczenia.\nMaluję białe pasy żyletkami na czerwonym tle.\nMy, my, my, I kiss the Sky.\n9 listopada 2006 rof 4 komentarzy\nTen pokój już nigdy nie będzie wyglądał dobrze w świetle dnia. Jego ściany nie są białe. Są czarne. Jak noc. Zlewa się ze światłem nocy. I tylko monitor rzuca cień, ale jest wyrozumiały i sam się wyłącza po 20 minutach.\nPrzeciąknięty Twoim zapchem siedzę, a raczej leżę jak leżałem, I upajam się ciemnośćią. A kolorowe obrazy tańczął pod powiekami.\nNadal czuję gorąco, wręcz żar. Parzy. Ale przyjemnie.\nBoję się oddychać, by tego nie zgasić; by nie zmącić tego zapachu.\nKurwa. I do tej pory znajuję te małe, czarne kuleczki…\nEhhh, nie wiem, nie myślę, śnię na jawie, o!


Gry i zabawy dla dzieci | NAOBCASACH.pl - Serwis Wysoce Kobiecy | Page 5\nDziecięca energia na świeżym powietrzu\nDziecko, Dziecko, Zdrowie i pielęgnacja, Gry i zabawy dla dzieci\nUpragnione lato powoduje uśmiech na twarzy nie tylko u dorosłych. Jest to szczególny czas dla dzieci, które posiadając niekończące się pokłady energii mogą spędzać całe dnie na świeżym powietrzu. Nie zapominajmy jednak, że oprócz propozycji zabaw naszym najmłodszym domownikom należy ...\nSezon sportów wodnych tuż, tuż\nDziecko, Gry i zabawy dla dzieci, Zdrowie\nCzy należysz do wielbicieli sportów wodnych i przez cały rok nie możesz się doczekać swoich ulubionych letnich aktywności? A może Twoje dzieci już od pierwszego dnia nad morzem czy jeziorem nie dają się wyciągnąć z wody? Jeżeli tak, to warto ...\nZabawki wpływają na rozwój umysłowy, ruchowy oraz społeczny dzieci. Aby jednak dobrze spełniały swoją rolę powinny być bezpieczne oraz dostosowane do wieku i umiejętności dzieci. Wybierając zabawki dla najmłodszych dzieci przede wszystkim należy zwrócić uwagę, aby były one bezpieczne, miały prostą ...\nBoże Narodzenie to czas spędzany w gronie najbliższych. Aby święta nie kojarzyły się z nudą i obżarstwem, warto przeznaczyć wolny czas na wspólną zabawę. Sklep internetowy Agito.pl pomoże Wam dzisiaj dobrać takie tytuły gier na PC i konsole, które można ...\nWidowiskowe show porwie do tańca wszystkie dzieci, które 7 i 8 grudnia odwiedzą Centrum Handlowe Blue City. Przed nami II edycja Wielkiego Turnieju Tańca – Kids Challenge, w trakcie którego moc radosnych emocji zapewnią dodatkowo musujące bąbelki Piccolo. Przez cały ...\nWraz z nadejściem jesieni mamy coraz dłuższe wieczory. Pojawia się zatem pytanie jaką zabawę lub inne zajęcie zaproponować naszemu dziecku. Dzieci uwielbiają, wspólnie z rodzicami, wykonywać różne prace plastyczne. Największą korzyścią jest fakt przebywania razem, ale to także świetna okazja ...


Spacer z dziećmi Promenadą Staromiejską, Czas Dzieci\nSpacer z dziećmi Promenadą Staromiejską\nTras spacerowych we Wrocławiu nie brakuje. Moja dzisiejsza propozycja to wędrówka częścią Promenady Staromiejskiej. Trasa łatwa, a dla dzieci bardzo atrakcyjna, zwłaszcza przystanek w Ogrodzie Staromiejskim. Ale po kolei …\nSpacer można rozpocząć na dworcu PKP. W punkcie informacji turystycznej warto poprosić o darmową mapkę miasta. Dla dzieci będzie to nie lada wyzwanie, by najpierw znaleźć na nim stację kolejową, a potem cel spaceru – Promenadę Staromiejską, Teatr Lalek czy Ogród Staromiejski.\nZ dworca PKP idziemy w kierunku ulicy Kołłątaja. Tu, naprzeciwko Gimnazjum Nr. 14 (po prawej stronie ulicy) czeka na nas krasnal z tasakiem, zwany Tescoma, od nazwy sklepu ze sprzętem kuchennym. Sklep świeci obecnie pustkami, ale krasnal pozostał.\nDalej przechodzimy przez jezdnię, przekraczamy most ks. P. Skargi i rozpoczynamy nasz spacer częścią Promenady Staromiejskiej. Już na początku warto zatrzymać się przy rozłożystym platanie lub powąchać zapach kwitnących tu na klombach kwiatów. Tuż przed nami na postumencie kolejna atrakcja – pomnik Mikołaja Kopernika. W przyszłym roku minie 40 lat od jego odsłonięcia. Okazja, by w 2-3 zdaniach przybliżyć maluchom, kim był.\nPo lewej tabliczka informacyjna dotycząca historii Promenady, a tuż przy niej kolejny na naszej trasie krasnal z łańcuchem w dłoniach. Krasnal ten, zwany OddLudkiem, nosi miano filantropa, gdyż zawsze spieszy z pomocą potrzebującym. Symbolem owej więzi jest ów łańcuch. Zapewne dzieci zechcą przysiąść u jego boku.\nDalej alejką obsadzoną platanami i lipami dochodzimy do pięknych, kutych bram Ogrodu Staromiejskiego. To główna atrakcja na tej trasie. Można tu odpocząć na ławeczkach, usiąść przy fontannie z figurą chłopca z łabędziem, przejechać się karuzelą z konikami i gondolami, zjeść watę cukrową, a nade wszystko wybiegać się na nowocześnie i bardzo gustownie wyposażonym placu zabaw. Dla moich dzieci to obowiązkowy przystanek, gdy jesteśmy w pobliżu.\nA zatem mamy wybór: relaks w Ogrodzie Staromiejskim (gorąco polecam!), bądź też kontynuować spacer Promenadą – odpocząć w cieniu drzew na jednej z ławek bądź przystanąć przy zabytkowej, wykonanej z brązu, rzeźbie ,,Amor na Pegazie''. Dzieci zapewne zaintrygują owe skrzydła u jeźdźca i postać konia.\nIdziemy jeszcze kilkanaście metrów spacerkiem wzdłuż ogrodzenia Ogrodu Staromiejskiego aż do kwiecistych klombów kończących ten etap Promenady Staromiejskiej.\nPrzed nami ulica Świdnicka i leżące przy niej kolejne atrakcje. Tuż przed nami - zabytkowa stacja pogodowa, a przy niej krasnal z kijkami uprawiający nordic walking. Tu dzieci zapewne zechcą zatrzymać się na chwilę.\nPo lewej zaś odnowiony budynek D.H. Renoma, a bliżej nas – zabytkowy pomnik króla Bolesława Chrobrego, który – odsłonięty w 2007 roku - stanął w miejscu dawnego pomnika cesarza Wilhelma I. Pomnik swym rozmiarem robi wrażenie! Jest to pierwszy konny pomnik w powojennej historii Wrocławia. Znów okazja na krótką lekcję historii.\nMożemy stąd, po przejściu na drugą stronę ulicy, kontynuować spacer wzdłuż fosy miejskiej. My zatrzymaliśmy się tutaj. Dalszą część Promenady zwiedzimy kolejnym razem, a potem chętnie podzielimy się wrażeniami.\nTym, którzy pominęli wejście do Ogrodu Staromiejskiego proponujemy powrót w jego kierunku z ulicy Świdnickiej od stacji pogodowej. Idziemy dalej w prawo, mijając kościół pw. Bożego Ciała i ulicą Bożego Ciała dochodzimy do Teatru Lalek.\nNa dzieci czekają tu kolejne atrakcje. Przed gmachem teatru bowiem czeka na nie cała rodzina Krasnali Wodnych. W środku, zatopiony w lekturze, siedzi Wierzbownik. Tuż obok Parasolnik, Zbierający Wodę, Puszczający Stateczki oraz Karmiący Ptaki. Są tu także, wyraźnie stroniący od wody, Ogrodnik i Aktor.\nSkoro przed nami Teatr Lalek można spacer Promenadą Staromiejską połączyć z wizytą na jednym ze spektakli. Oferta – ciekawa, zarówno dla dzieci jak i dla dorosłych.\nZapraszam zatem do odkrywania z nami tej części Promenady Staromiejskiej. Nie jest to długa trasa. Można śmiało pokonać ją z wózkiem. Jedyna uwaga to prośba o ostrożność, gdy wędrujemy wzdłuż fosy. Są tam bowiem miejsca, gdzie brakuje fragmentów żywopłotu. Trzeba zatem dopilnować, by mali odkrywcy Wrocławia nie podchodził zbyt blisko fosy.\nData modyfikacji: 26 lipca 2013


Wszystko stało się w ułamku sekundy. Jedna osoba nie żyje, trwa również walka o życie po okrutnym zderzeniu | Pikio\nWszystko stało się w ułamku sekundy. Jedna osoba nie żyje, trwa również walka o życie po okrutnym zderzeniu\nWypadek karetki pogotowia ratunkowego, w której znajdowała się osoba zakażona koronawirusem. Niestety, jest jedna ofiara. Dramatyczne doniesienia z kraju.\nWypadek karetki pogotowia ratunkowego wiozącej pacjenta zakażonego koronawirusem z samochodem osobowym. Wstrząsające doniesienia z kraju obiegły media. Niestety, jak wynika z informacji przekazanych przez TVN, jedna osoba nie żyje.\nWypadek karetki z samochodem osobowym. Nie żyje jedna osoba\nW miejscowości Bronisze pod Warszawą doszło do śmiertelnego wypadku. Brała w nim udział karetka pogotowia wioząca pacjenta zakażonego koronawirusem, a także samochód osobowy. Niestety, jak wynika z informacji TVN, nie żyje jedna osoba.\nTragiczny wypadek miał miejsce w Broniszach na skrzyżowaniu ul. Poznańskiej oraz Piastowskiej. Karetka wioząca pacjenta zakażonego koronawirusem zderzyła się z samochodem osobowym, którym podróżowały trzy osoby - kierowca, pasażerka i nastolatka.\nJak wynika z ustaleń Gazety Wyborczej, kierowca samochodu nie żyje, kobieta doznała lekkich obrażeń, natomiast nastolatka jest w stanie ciężkim. Karetką pogotowia także podróżowały trzy osoby - dwóch ratowników oraz pacjent zakażony koronawirusem. Wszyscy troje zakleszczyli się w pojeździe.\nNa miejscu niezwłocznie pojawiły się służby ratunkowe, w tym straż pożarna, która usiłowała wydobyć osoby poszkodowane, które znajdowały się wewnątrz karetki pogotowia ratunkowego. Początkowo do akcji przystąpili w swoich standardowych, codziennych kombinezonach. Podczas akcji mieli jednak kontakt z zakażoną osobą, dlatego musieli założyć maski przeciwgazowe oraz inne środki zapewniające ochronę osobistą.\nJak poinformował Piotr Świstak z biura prasowego Komendy Stołecznej Policji, do zdarzenia miało dość około godziny 13.30. Karetka pogotowia ratunkowego jechała na sygnale, po czym doszło do zderzenia z samochodem osobowym.\n- Karetka jechała na sygnale i uderzyła w samochód osobowy. Jedna osoba z tego samochodu zginęła - przekazał Piotr Świstak, cytowany przez TVN Warszawa. Auto, które wzięło udział w wypadku to peugeot.\nJak udało się ustalić reporterowi RMF FM, Krzysztofowi Zasadzie, obecnie trwa wyjaśnianie, czy do tragicznego zdarzenia doszło w wyniku niezachowania należytej ostrożności przez kierowcę karetki, czy wynikło ono z winy mężczyzny prowadzącego samochód osobowy. Na miejscu trwają prace policjantów ruchu drogowego.\n2. Uwaga, właśnie przekazano pilny komunikat. Rozdzwonią się telefony tysięcy Polaków\nW związku z wystąpieniem zagrożenia epidemiologicznego, funkcjonariusze zostali odpowiednio zabezpieczeni przed zakażeniem. Na miejsce została również wysłana kolejna karetka pogotowia ratunkowego, która zabrała pacjenta zakażonego koronawirusem.\nDo śmiertelnego wypadku doszło w miejscowości Bronisze pod Warszawą. Nie żyje kierowca samochodu osobowego. Nastolatka, która również podróżowała autem marki peugeot jest w stanie ciężkim, natomiast druga pasażerka doznała lekkich obrażeń, podobnie jak załoga ambulansu.\nŹródło: Gazeta Wyborcza, TVN, RMF FM


Moto-mix > Mata na siedzenie - AKCENT - grafit - 2 sztuki\nMata na siedzenie - AKCENT - grafit - 2 sztuki\nMiękka mata na siedzenie o ergonomicznym kształcie. Mocowana na siedzenie ze pomocą gumek. Jedna w górnej części na oparcie, druga w połowie oraz dwóch dwuczęściowej na siedzenie (zapinana pod siedzeniem jednocześnie naciągając). Poprawia komfort siedzenia jak i przyozdabia fotel.\nWysokość oparcia - 60 cm, szerokość 51 cm. Długość siedziska - 47 cm, szerokość 51 cm. Materiał 100% Poliester. Od spodu laminowana pianką poliuretynową, która utrudnia przesuwanie.\nMata posiada uwypuklenie w części pod lędźwiowej (zastępuje poduszkę pod lędźwiową) dzięki czemu kręgosłup w czasie jazdy nie męczy się. Nadają się do samochodów wyposażonych w poduszki powietrzne - airbag.\nMata na siedzenie - AKCENT - czarna - 2 sztuki\nMata na siedzenie - AKCENT - czerwona - 2 sztuki\nMata na siedzenie - AKCENT - niebieski - 2 sztuki\nMata na siedzenie - koraliki - czarna Carmotion\nMata na siedzenie - koraliki - drewno\nMata na siedzenie - koraliki - szara\nMata na siedzenie dla psa\nMata na siedzenie koraliki BEŻOWA\nMata na siedzenie koraliki BEŻOWA CarCommerce


Archiwalne: ŻEL (płynny)Dezynfekcja RĄK i pow. -Etanol 70% + 5% Gliceryna - ZAPACH Bydgoszcz • OLX.pl\nZAPACH - WINOGRON\n- istnieje możliwość negocjacji ceny przy większej ilości.\nBomasept-G 5 Litrów to ŻEL PŁYNNY (konsystencja mydła, idealny do dozowników i innych pojemników) przeznaczony do profesjonalnej Dezynfekcji RĄK bez użycia wody oraz do DEZYNFEKCJI POWIERZCHNI ponieważ posiada 70% etanol !!!\n- produkcja 28 kwietnia 2020r.\nProdukt skierowany na rynek ANGIELSKI wyprodukowany z wysokiej jakości etanolu.\nPosiada etykietę w języku polskim i angielskim.\nID ogłoszenia: 603473714


Gran Hotel Parana Parana - rezerwuj pokoje w hotelu Gran Hotel Parana|Agoda.com\nPlus Single Room - Pokój gościnny\nUrquiza 976, Parana, Parana, Argentyna - pokaż na mapie\nPokój Dwuosobowy Plus (Plus Double Room)\nPokój typu Twin Plus (Plus Twin Room)\nPokój Dwuosobowy/Pokój typu Twin Plus (Plus Double or Twin Room)\n4 łóżka jednoosobowe lub 3 ...\nGran Hotel Parana – więcej informacji\nGran Hotel Parana to doskonałe miejsce dla podróżujących turystycznie i biznesowo, którzy zatrzymają się w takim mieście jak Parana. Odwiedzający miasto mają stąd świetny dostęp do wszystkich atrakcji, jakie to miejsce ma do zaoferowania. Dzięki doskonałej lokalizacji, hotel zapewnia łatwy dostęp do najważniejszych atrakcji w mieście.\nDoskonała obsługa oraz najwyższej jakości wyposażenie zapewnią, że pobyt w hotelu Gran Hotel Parana będzie niezapomniany. Pośród usług dostępnych w hotelu warto wymienić całodobowa recepcja, przechowalnia bagażu, zaplecze bankietowe/konferencyjne, pokój dla rodziny, restauracja.\nWysokiej jakości udogodnienia, takie jak klimatyzacja, ogrzewanie, pobudka na życzenie, biurko, mini bar, są dostępne w wielu pokojach i pomogą ci odpocząć po ciężkim dniu. Hotel oferuje szeroką gamę obiektów i zajęć rekreacyjnych, takich jak siłownia/sala fitness, masaż, dzięki którym twój urlop będzie naprawdę niezapomniany. Ciesz się najwyższym poziomem obsługi oraz prawdziwym luksusem podczas pobytu w hotelu Gran Hotel Parana.\nW momencie zameldowania wymagane jest okazanie ważnego dowodu tożsamości ze zdjęciem oraz karty kredytowej. Życzenia specjalne zostaną zrealizowane w zależności od dostępności, a ich realizacja może podlegać dodatkowej opłacie. Prosimy o wcześniejsze poinformowanie obiektu Gran Hotel Parana o planowanej godzinie przyjazdu. Aby to zrobić, możesz wpisać treść prośby w miejscu na życzenia specjalne lub skontaktować się bezpośrednio z obiektem, korzystając z danych kontaktowych widniejących w potwierdzeniu rezerwacji.\nRecenzje – Agoda (1)Recenzje – Booking.com (818)