Najszczuplejszy naród na świecie jest na ciągłej diecie | Amazing Japan\nPublished by Amazing Japan on 15 October 2018 15 October 2018\nOtyłość i dolegliwości z nią związane to jeden z głównych problemów rozwiniętego świata. Półki w sklepach uginają się od przetworzonego jedzenia, możemy po nie sięgnąć kiedy tylko mamy ochotę, a mamy ją coraz częściej. Jesteśmy uzależnieni od słodkich i słonych przekąsek. Nasze kubki smakowe przeżarte wzmacniaczami smaku i sztucznymi aromatami, często nie potrafią odnaleźć przyjemności w jedzeniu naturalnych produktów. Oprócz tego coraz mniej się ruszamy. Wszędzie można dojechać autobusem, metrem lub samochodem. No i wszędzie te ruchome schody w budynkach, jeżdżące chodniki na lotniskach, komputery i smartphony, które zachęcają do siedzącego trybu życia. Cały czas wymyślamy sposoby, by jeszcze bardziej ułatwić sobie życie i jeszcze mniej się ruszać. Ludzie ważą coraz więcej, ale z drugiej strony wszędzie wokół widzimy kult szczupłego i jędrnego ciała. Więc szukamy sposobów, by pozbyć się dodatkowych kilogramów. Najlepiej żeby odbyło się to szybko i bezboleśnie.\nProblemy te występują w każdym rozwijającym się kraju, bo właśnie rozwój im sprzyja. Są jednak kraje, które wyłamują się z tego trendu i mają najniższe wskaźniki otyłości. Są to Korea Południowa i Japonia. Japończycy są postrzegani przez cały świat jako szczupły naród i potwierdzają to statystyki. Mają najniższy wskaźnik otyłości wśród uprzemysłowionych krajów, około 3,5%. Japończycy są drobni i szczupli, a mimo to cały czas się odchudzają. Chcą ważyć jeszcze mniej. Często wymarzoną przez kobiety wagą jest 40 lub nawet mniej kilogramów. Ja wiem, że to naród niskich ludzi, no ale bez przesady! Odchudzają się wszyscy, od dziewczynek w wieku szkolnym po biznesmenów. Wydaje się, że każdy jest tam na diecie. Modne są coraz to nowe produkty i diety gwarantujące szybkie schudnięcie, a branża odchudzająca jest przeogromna i warta miliardy. Dlaczego jest to tak dobry biznes w kraju, w którym tak mało ludzi ma nadwagę?\nJapończycy będą podejmować różne sposoby, aby schudnąć i nie ważne są koszty. To sumienny naród, który jest bardzo skoncentrowany na liczbach. Idealna waga i rozmiar są określone przez liczby i to oto chodzi w odchudzaniu, by widzieć coraz mniej na wadze i centymetrze. Najważniejsze są liczby. Nie zdrowie i samopoczucie, ale to, by móc mówić znajomym i rodzinie, że waży się coraz mniej. Gdy staramy się stopniowo zmniejszać liczby określające takie wartości jak rozmiar i waga, staje się to całkowicie uzależniające. Mechanizm ten występuje oczywiście wszędzie, ale w Japonii jest to najbardziej widoczne. Z magazynów i telewizji uzyskują obraz idealnej sylwetki, który oparty jest na celebrytach i modelkach. Są przekonani, że oni też powinni się w ten obraz wpasować, i że dla nich to również jest najlepszy rozmiar. To co jest dla Japonii unikalne, to wzorzec piękna. Japonki nie chcą być seksowne ani uwodzicielskie. Kobiety w każdym wieku chcą wyglądać filigranowo i uroczo. Popularne są dziewczęce stroje i makijaże. Ten trend jest bardzo widoczny w showbiznesie. Wystarczy porównać, np. teledyski japońskich i koreańskich zespołów muzycznych. Koreanki epatują na nich zmysłowością, od strojów poprzez taniec. Japonki mają urocze sukieneczki i wesoło sobie podskakują. Kawaii!\nAKB48 – Japoński girlsband\nPhoto-Wikipedia, Autor: Georges Seguin\nGirls Generation – Koreański girlsband\nPhoto-Wikipedia, Autor: Pabian\nDrobny wygląd jest tym, do czego dążą Japończycy, ale dopiero pod koniec lat sześćdziesiątych diety stały się powszechne w Japonii, gdy nawyki żywieniowe kraju zaczęły się radykalnie zmieniać. Typowa dieta stała się bardziej zachodnia, a tuczące potrawy stały się dostępne dla każdego. Otyłość stała się widocznym problemem, ale największa moda na utratę masy tak naprawdę rozpoczęła się od wizyty w Japonii Twiggy, słynnej modelki z Londynu. Miała ona swój charakterystyczny styl, bardzo często nosiła miniówy, krótkie zwiewne sukieneczki i Japonki również zapragnęły je nosić. Aby pasować do takich strojów, musiały zacząć się odchudzać. W roku 1970 roku japońska piosenkarka napisała książkę o liczeniu kalorii, która stała się hitem. W ten sposób dieta oparta o kontrolowanie kalorii stała się popularna. Począwszy od lat 80., kobiety zaczęły stosować bardziej ekstremalne diety. Jednym z przykładów była dieta jabłkowa, która polegała na jedzeniu tylko jabłek przez trzy dni z rzędu (Próbowałam. Nie polecam.) Ta prosta i niekosztowna dieta zdobyła wielką popularność. Potem przyszła pora na dietę bananową, w której można było jeść tylko śniadanie i były nim banany. Bardzo wzrosła sprzedaż owoców, półki w supermarketach świeciły pustkami. Ta dieta cieszyła się też dużym zainteresowaniem w gazetach i czasopismach, co jeszcze bardziej nakręcało modę na nią.\nNajbardziej popularne są diety lub produkty, które są łatwe i obiecują najszybsze wyniki. Takie, które nie wymuszają zmiany stylu życia, ale małe rzeczy, które pasują do codziennych obowiązków i przyzwyczajeń. Bardzo popularne są programy dietetyczne, które obiecują utratę x kilogramów w ciągu 1 miesiąca lub 3 kg w ciągu tygodnia. Każdego roku pojawiają się dwie lub trzy nowe metody. Te dziwactwa nie trwają dłużej niż kilka lat. Zazwyczaj moda na nie trwa rok lub dwa lata. Odchudzanie powoduje rozwój wielu branż. W ostatnich latach książki o diecie stanowiły znaczącą część bestsellerów. A jeśli książkę dobrze się sprzedaje, to można także sprzedać DVD, a następnie stworzyć linię produktów opartych na danej metodzie. Może być ona stosowana na siłowniach i innych obiektach. Jak widać, jest to duży rynek, z którego szansę na rozwój może czerpać wiele firm.\nMimo tego, że w Japonii bardzo mały odsetek społeczeństwa posiada nadwagę, to nie znaczy, że problem ten ich w ogóle nie dotyczy. Jednak głównie dotyka on mężczyzn. Kobiety w każdym wieku już od lat czują presję, by wyglądać jak najlepiej i diety nie są im obce. Młodsi mężczyźni starają się schudnąć, ponieważ chcą dobrze wyglądać i są zainteresowani modą. Kiedy natomiast mężczyźni wchodzą w wiek średni, ćwiczą mniej, jedzą więcej i odczuwają większy stres, więc przybierają na wadze i zaczynają martwić się swoją nadwagę. We współczesnej Japonii nie tylko kobiety chcą schudnąć. W ostatnim dziesięcioleciu mężczyźni stali się bardziej skoncentrowani na odchudzaniu, co wynika z obaw związanych z tym, co nazywa się syndromem metabolicznym. Zespół metaboliczny definiowany jest jako nadmiar tłuszczu wokół narządów wewnętrznych i inne z objawów takich jak: wysokie ciśnienie krwi i wysoki poziom cukru we krwi. W Japonii diagnozuje się ten stan mierząc obwód talii, a osoby na niego cierpiące mają podwyższone ryzyko chorób serca i udarów mózgu. Od 2008 roku, w celu zmniejszenia przyszłych wydatków na leczenie, rząd Japonii wdrożył testy syndromu metabolicznego dla wszystkich uczestników ubezpieczenia zdrowotnego w wieku od 40 do 74 lat. Osoby, których obwód talii jest zbyt duży muszą płacić wyższe składki zdrowotne, co dodatkowo motywuje do schudnięcia. W ostatnich latach, również niektóre firmy zaczęły zarządzać zdrowiem pracowników w przekonaniu, że poprawi to wydajność pracy. Pomysł, że otyłość ma negatywny wpływ na pracę oznacza, że również japońscy mężczyźni szukają skutecznych środków, aby schudnąć.\nWymyślane są różne sposoby, by zrzucić kilogramy. Jeden z ostatnich pomysłów dotyczy wspólnej akomodacji, w której czynsz obliczany był według wagi każdego lokatora. Mieszkańcy płacili 1000 jenów za każdy kilogram, a waga była sprawdzana co każde trzy miesiące. Aby nie było tak łatwo, we wspólnych strefach, znajdowały się tony darmowych przekąsek i napojów. Była więc pokusa, ale z drugiej strony i presja, by nie wyjść przy innych lokatorach na żarłoka i grubasa. Bo na tym właśnie w dużej mierze opiera się ta ciągła pogoń za szczupłą sylwetką. Na presji otoczenia. I jest ona o wiele większa niż w krajach zachodnich. W Japonii (oraz w Korei) ludzie nie czują żadnego oporu, by powiedzieć komuś, że przytył. Będą oni o tym wspominać podczas każdego spotkania. Twoi przyjaciele, rodzina, a nawet obcy ludzie na ulicy. Każdy nie omieszka powiedzieć Ci, że przytyłeś. Będą łapać Cię za policzki, klepać po brzuchu, wymyślać przezwiska. Myślę, że jest to główny czynnik, który sprawia, że Japończycy są ciągle na diecie. Nikt nie chce być odrzucony i wyśmiany. Niestety, jeśli chodzi o wagę, nikt nie przejmuje się Twoimi uczuciami.\nOprócz zdrowych lub niezdrowych diet, jest też kilka innych czynników i przyzwyczajeń, które sprawiają, że Japończykom łatwiej jest zachować szczupłą sylwetkę. Na rynku znajduje się mnóstwo zdrowych przekąsek, więc jeśli dopadnie nas głód albo nie mamy czasu na posiłek, możemy złapać w biegu produkt, po którym tyłek nie rośnie nam o trzy rozmiary. Wszystkie produkty znajdują się w małych opakowaniach. Nie ma tam chipsów o pojemności 200 lub 300 gram. Myślę, że ciężko nawet znaleźć opakowania 100 gramowe. Produkty z wielkimi, czerwonymi napisami “30% więcej w opakowaniu” wcale nie cieszą się większą popularnością. Każdy raczej woli zjeść mniejsze porcje, bo tak w Japonii jada się od wieków. Dodatkowo, Japończycy o wiele bardziej od słodkich napojów lub soków, wolą zieloną herbatę. I nawet ta rozlewana do butelek i sprzedawana w każdym automacie, będzie zawsze niesłodzona. Natomiast jeśli chodzi o napoje, to w Japonii bardzo popularne są mini puszki, w których mieści się parę łyków Coli lub innego specyfiku. Każdy produkt żywnościowy ma na swoim opakowaniu wskazaną kaloryczność, tak samo produkty w wielu restauracjach, dzięki czemu o wiele łatwiej jest kontrolować zjadane ilości. Ale tak naprawdę, w Japonii wcale nie jest dużo łatwiej zachować szczupłą sylwetkę. Przy takiej różnorodności produktów i dań?! Jak?! Te wszystkie makarony, udon, ramen, smażone na głębokim tłuszczu tempura, tonkatsu i kushikatsu. Jak tu sobie tego wszystkiego odmówić? Tym bardziej, gdy jedzie się na dwa tygodnie i trzeba najeść się na zapas? Myślę, że to turyści są najbardziej poszkodowani przez japoński przemysł spożywczy i powinno należeć nam się jakieś odszkodowanie… które wydalibyśmy na jeszcze więcej japońskiego jedzenia 🙂 Walić kilogramy, dajcie mi ramen!


SIEGENIA: "Uczestnictwo w FENSTERBAU 2022 to zbyt duże ryzyko!"\nSIEGENIA GROUP uznaje, że udział w FENSTERBAU 2022 jest zbyt ryzykowny i rezygnuje z udziału w imprezie. Decyzja taka została podjęta i ogłoszona przez kierownictwo SIEGENIA. „FENSTERBAU jako wiodące targi międzynarodowe, są bardzo ważne dla naszej firmy. Cały czas jest to dla nas kluczowa platforma do prezentacji innowacji produktowych oraz miejsce bezpośredniego dialogu z klientami i wszystkimi zainteresowanymi. Niestety, niepewna sytuacja wokół pandemii koronawirusa oraz szybkie rozprzestrzenianie się kolejnych odmian wirusa uniemożliwiają zwiedzającym i wystawcom odpowiedzialne zaplanowanie udziału w targach" - wyjaśnia Wieland Frank, właściciel firmy SIEGENIA.\nZagrożenie dla zdrowia - zaniepokojeni klienci z kraju i zagranicy\n"Z naszego punktu widzenia trudno jest obecnie oszacować skalę zagrożenia dla zdrowia związaną z uczestnictwem w targach naszych pracowników i Państwa jako zwiedzających. Nie zmieniają tego różne przepisy dotyczące higieny i szczepień/testów. Jako wystawcy ponosimy sporą odpowiedzialność i jesteśmy zobowiązani podjąć odpowiednie działania. Również możliwość rozmowy i wymiany pomysłów, która jest dla nas decydującym czynnikiem sukcesu biznesowego targów, postrzegamy obecnie jako ograniczoną. Zapytania, które otrzymujemy codziennie od naszych klientów w kraju i za granicą, wyraźnie odzwierciedlają tę troskę. W chwili obecnej musimy realistycznie podejść do sprawy - podczas targów nie da się całkowicie kontrolować tego ryzyka." wyjaśnia Wieland Frank. W przypadku przesunięcia terminu FENSTERBAU FRONTALE, SIEGENIA jest otwarta na ponowne podjęcie dialogu z organizatorami targów w Norymberdze. Mamy nadzieję na uczestnictwo w targach w 2024 r. i możliwość kolejnego udanego spotkania w ramach FENSTERBAU FRONTALE.\nSIEGENIA w dalszym ciągu chce pozostać w dialogu ze swoimi klientami i być widoczna w branży: "Mamy Państwu wiele do pokazania i właśnie uruchamiamy ciekawe narzędzie komunikacyjne, dlatego warto zostać z nami w kontakcie." przekonują Wieland Frank i Guy Muller, Dyrektor Pionu Biznesowego Rynek & Klienci.\nOdwołanie udziału SIEGENIA w FENSTERBAU 2022


Już 52 ofiary śmiertelne. Żałoba narodowa w Argentynie - TVN Meteo\n4 kwietnia 2013, 7:04\nCo najmniej 52 osoby zginęły w wyniku powodzi, które w ciągu ostatnich dwóch dni dotknęły miasta La Plata, a także stołecznego Buenos Aires. Prezydent Argentyny ogłosiła żałobę narodową.\nJeszcze w środę łączny bilans ofiar powodzi w La Plata i w Buenos Aires wynosił 43 osoby. Aktualnie media donoszą o 52 ofiarach.\nPoszkodowane La Plata\nW mieście La Plata, w nocy z wtorku na środę, w ciągu około dwóch godzin spadło 400 milimetrów deszczu. Pod wodą znalazła się połowa miasta zamieszkanego przez 900 tys. osób. W większości dzielnic wciąż nie ma prądu.\n- Możemy potwierdzić, że jest co najmniej 35 ofiar śmiertelnych. Gdy woda zaczęła opadać, odsłoniła zwłoki - powiedział w środę na konferencji prasowej gubernator prowincji Buenos Aires Daniel Scioli. - Nigdy czegoś takiego nie widziałem - dodał.\nGubernator poinformował, że wiele osób utonęło, próbując schronić się w samochodach w podmiejskiej dzielnicy Tolosa. Ludzie chronili się na dachach domów czekając na pomoc. Do prowizorycznych schronisk ewakuowano ponad 2,5 tys. osób.\n- Obecnie naszym priorytetem jest ratowanie osób, które schroniły się na dachach domów i na drzewach - powiedział.\nDo Tolosy, gdzie się wychowała i gdzie nadal mieszka jej matka, przybyła w środę prezydent kraju Cristina Fernandes de Kirchner. Ogłosiła trzydniową żałobę narodową poświęconą pamięci ofiar kataklizmu a także zdecydowaną walkę z wandalizmem i grabieżami porzuconego mienia.\nW wyniku opadów zalana została m.in. największa rafineria w kraju, należąca do firmy naftowej YFP. Wybuchł tam pożar, którego gaszenie zajęło wiele godzin. "Rafineria wstrzymała pracę" - poinformowała YFP.\nPoprzednio zginęło osiem osób\nZ kolei w nocy z poniedziałku na wtorek w powodzi, która nawiedziła stolicę kraju Buenos Aires, zginęło co najmniej osiem osób. W ciągu zaledwie dwóch godzin spadło tam 110 mm deszczu. Była to jedna z największych ulew w tym mieście od ponad 100 lat. Dotkniętych powodzią zostało 350 tys. ludzi. Burmistrz Mauricio Macri obciążył odpowiedzialnością za skutki powodzi rząd federalny, który odmówił przyznania miastu pieniędzy na rozbudowę podziemnych kanałów odpływowych.


Odyn - wywiad dla Horrorcore.pl\nStrona głównaKrwawe DrwaleOdyn – wywiad dla Horrorcore.pl\nWychował się w malowniczej Radecznicy, w bloku obok szpitala psychiatrycznego, w sąsiedztwie z Lolem, z którym teraz wspólnie nagrywa. Reprezentant Olsztyńskiego podziemia, założyciel formacji „Krwawe Drwale” – projektu, który powstał w 2007 roku i który miał być formą rozrywki dla znajomych, jednak z biegiem czasu twórczość Drwali dochodziła do coraz większej grupy odbiorców i tak stali się jedną z najbardziej znanych horrorcore’owych ekip w polskim rap podziemiu. Ich muzyka jest inspirowana twórczością Insane Clown Posse, Twiztid i innych kolektyw z pod szyldu Psychopathic Records a także takich ekip lub raperów jak Gravediggaz czy Necro. Utwory utrzymywane są w klimacie horrorów a w treści przewijają się tematyki takie jak: cierpienie, rozpacz, przemoc, niedorozwój psychiczno- fizyczny, morderstwa, wypaczenia umysłowe, nekrofilia. Upychają w to również swoje emocje lub komentują sytuacje społeczno- polityczne. Obecnie pracuje nad solowym projektem „Upiór” lecz nie porzuca przez to Krwawych Drwali. Tak jest, mowa o Odynie!\nHorrorcore.pl: Jak zaczęła się Twoja przygoda z muzyką?\nOdyn: Hah, jeszcze przed Krwawymi Drwalami nagrałem solowy numer, którego raczej nigdzie nie ma. Później w jeden z listopadowych wieczorów, chcieliśmy z Cyganem być zabawni, i postanowiliśmy przy zerowych skillach założyć kapelę. Rzeznik był w Czechach a koniecznie musiało być coś z siekierami i tak oto padło na Drwale. Później te suchary wyszły poza krąg naszych znajomych, i obcy ludzie zaczęli pisać ze chcą więcej. Motywacja przerodziła się w pasję (u mnie, bo Cygan tradycyjnie nie robił nic) i dziś już nie potrafię tego nie robić.\nHorrorcore.pl: Jak doszło do utworzenia Krwawych Drwali?\nOdyn: 30 października 2007 około 23:15 w rozmowie na Gadu-Gadu, stwierdziliśmy ze będziemy robić horrorcore. Tak narodził się Tofik hehe\nHorrorcore.pl: Dość spontanicznie wszystko wyszło.\nOdyn: Nie było planów, nie było niczego xD. Wszystko powstawało na spontanie.\nHorrorcore.pl: „Będziemy robić horrorcore”, czemu nastawiliście się na ten gatunek? Wszyscy dobrze się w nim czujecie?\nOdyn: Poznałem Horrorcore w kwietniu 2004, kiedy dwóch moich najebanych koleżków, podczas powrotu z melanżu, zaczęło nawijać sobie ICP – Fuck The World. Od razu chciałem wiedzieć co to jest, a jak juz sie dowiedziałem, wszystko wybuchło niczym pierwsza licealna miłość, a ćmy w brzuchu podpowiadały ze to jest to co naprawdę mnie jara i to w czym się zakocham. Tak tez sie stało. Chłopaki szybko zarazili się Clownami, a razem z nimi całą bandą innych artystów z klimatu. Sprawą oczywistą było, że jeśli mamy mieć kapele, to musi to być horrorcore. Także stylistyka rapowa przy zerowych umiejętnościach wydawała się chyba najprostsza do ogarnięcia.\nHorrorcore.pl: Czerpiesz inspiracje od innych znanych raperów, którzy nagrywają w klimatach horrorcore’u?\nOdyn: Czy czerpie? Oni pokazali mi drogę i zajawkę. W tej chwili inspiruje mnie raczej świat, ludzie, przeżycia, i spontaniczne pomysły.\nHorrorcore.pl: Możesz ich wymienić?\nOdyn: Choć słuchałem tego sporo, to to najmocniej mnie wkręciło w czasach, w których klarował się nasz klimat. Są to na pewno Insane Clown Posse, Twiztid, Necro, Gravediggaz.\nHorrorcore.pl: Mógłbyś nam przybliżyć projekt „Bydlak”? Doczekamy się może jego kontynuacji?\nOdyn: Bydlak urodził się w Olsztynie. Mój ziomek Gleba (którego zresztą można usłyszeć na bitach w KD) wraz ze swoim kumplem SMR’em, kiedyś na popijawie u nas na stancji zaczęli gadać coś o wspólnym graniu i zapytali czy wbijam na wokal. Oczywiście powiedziałem że tak, i pod instrumental ich projektu z czasów licealnych – The Old Father powstał numer „666 milionów dusz”, będący intrem i zarysem tego czym ma być Bydlak. Później wyjechałem z Olsztyna i trochę się posypało, ale w te wakacje reaktywowaliśmy projekt, czekam na podkład od chłopaków i powoli mam nadzieje będziemy pchać tego cielaka z piekła rodem dalej.\nHorrorcore.pl: Jakie są Twoje plany na przyszłość? Na czym się skupiasz? Co jest dla Ciebie sprawą pierwszorzędną?\nOdyn: Plany na przyszłość są. Aktualnie gromadzę miliony centów jako pomocnik kamieniarza (Stoner?) na niemieckich budowach. W planach jest wylot do Kanady, jeszcze w tym roku. Mieszka tam Lolo, z którym podczas mojego pobytu za oceanem planujemy nagrać pierwszy album Krwawych Drwali! Jeśli nic się nie spierdoli, to jakoś w 2015r. może uda nam się w końcu wyrzygać na świat tego pokracznego bękarta, którego poród trwa już 7 lat i wciąż nie widać główki. Po Kanadzie prawdopodobnie wracam do Polski grać koncerty. W planach jest także EP z Ozzym. Trzymajcie kciuki!\nHorrorcore.pl: O właśnie, mógłbyś nam zdradzić więcej szczegółów dotyczących wyczekiwanego już tak długo albumu Krwawych Drwali?\nOdyn: Numery już powstają, mamy sporo napisanych tekstów, trochę fajnych bitów od spoko ludzi, sporo pomysłów. Na płycie pojawią się także goście, i będzie mieć wyjebaną okładkę. Za wcześnie by mówić o szczegółach ale zapowiada się ciekawie. ;]\nHorrorcore.pl: Możesz nam zdradzić jeszcze więcej informacji dotyczących Twojego solowego projektu Upiór? Oprócz Intra, które pojawiło się ni stąd ni zowąd, nie wiemy nic o tym projekcie.\nOdyn: Drwale są głównie wesołe. Upiór powstał po to, aby mroczna strona mojej duszy też mogła coś podziałać na tle muzycznym. Bardziej na poważnie, bardziej refleksyjnie. Dwa kolejne numery są już praktycznie gotowe, pozostaje je nagrać. Dwa inne połowicznie, czekam na ukończenie podkładów. Myślę, że powstanie z tego jakiś koncept album. Na pewno o Upiorze jeszcze będzie słychać.\nHorrorcore.pl: Jak oceniasz projekt HORRORCORE.PL VOL.2 oraz ogólną współpracę z nami?\nOdyn: Bardzo fajna zajawka, i spoko, że ktoś ma chęci żeby to zebrać do kupy i ogarnąć Scena jeszcze młoda ale takie składanki to znak, że będzie jeszcze rozpierdol. A współpraca bardzo spoko. wszystkie newsy od nas trafiają do szerszego grona, nawet jak sami o tym nie napiszemy ;D Thx!\nHorrorcore.pl: Szybkie strzały :\nUlubiony alkohol Drwala:\nUlubione przekleństwo Drwala:\nBez czego Drwal nie wychodzi z domu?\nCo Drwal zwykle jada na śniadanie?\n– Kurwa, Ja pierdole jedno? Pojebało? ;D\n– Drwal nie wychodzi z domu bez kluczy i empetrójki\n– A na śniadanie bułka z serem bo niemieckie jedzenie jest mało zachęcające ;P\nZmora – Leśna Zmora (feat. Krwawe Drwale)\nKrwawe Drwale – Piła\nKrwawe Drwale – Jack I Krzak\nKrwawe Drwale – Gołab (Live 30.08.2014 Lubartów L'ART Festiwal)\nKrwawe Drwale – Słodziak\nKrwawe Drwale – Jadwiga Feat. Baba Jucha\nOdyN – Testament Mój prod. Robson\nKrwawe Drwale – Karczma\nKrwawe Drwale – Klatka [Remaster]\nKrwawe Drwale – Krwawy Świt\nKrwawe Drwale – Krwawe Lale Live @ Sarmata Pub Olsztyn 03.10.11\nKrwawe Drwale – www.dopalacze.gov.pl\nKrwawe Drwale – Teatro Grottesco prod.Robson


OnePlus 8 | Pełnoprawny flagowiec za równie wysoką cenę – TechnoStrefa.com\nOnePlus zaprezentował wczoraj dwa najnowsze flagowce, które już wkrótce trafią na sklepowe półki. Jednak jednocześnie pozbawił wielu użytkowników złudzeń, jeżeli chodzi o przestępną cenę najnowszych modeli.\nWczorajsza premiera poza prezentacją samych smartfonów przyniosła też między innymi nowe słuchawki, czyli OnePlus Bullet T, a także podzieliła fanów marki. Wszystko za sprawą ceny nowych smartfonów, która po prostu przestała być atrakcyjna względem innych flagowców.\nOnePlus rozpoczynał, bowiem jako firma oferująca przystępne cenowo smartfony, które były pozbawione zbędnych „bajerów” czy też natłoku preinstalowanych aplikacji. Na przestrzeni kilku ostatnich lat to się delikatnie mówiąc zmieniło. Telefony z roku na rok stawały się coraz droższe, a to oczywiście skutecznie wpływało na decyzje zakupowe konsumentów.\nW tym jednak momencie jesteśmy świadkami, w którym OnePlus właściwie zrównał się z pułapem cenowym takich producentów jak Samsung czy Apple. Jest to o tyle istotne, że nie raz włodarze marki zaznaczały niekiedy wyższą wydajność za niższą cenę.\nZaczniemy od mniejszego modelu, czyli OnePlus 8, który pod względem wydajności nie różni się znacznie od większego brata. Najwięcej różnic znaleźć można oczywiście w zestawie aparatów, jakie znalazły się z tyłu smartfona. I choć ten model nie ma dopisku „Pro” to z pewnością oferuje nie gorsze podzespoły niż prawdziwie flagowa wersja „Pro”.\nPamięć: 128/256 GB\nEkran: Fluid AMOLED, 6,55”, 2400 x 1080 pix, 90 Hz\n16 Mpix z obiektywem ultrawide\n2 Mpix z obiektywem macro\nNa pierwszy rzut oka ten model prezentuje się całkiem nieźle. Bardzo miłym dodatkiem z pewnością jest slider umieszczony na prawej krawędzi nad przyciskiem zasilania. Umożliwia on między innymi zmianę profilu działania smartfona. Jednak wzorem poprzednich generacji tak i tutaj zabrakło gniazda słuchawkowego.\nJak na prawdziwego flagowca przystało na pokładzie znalazły się głośniki stereo, czytnik linii papilarnych pod wyświetlaczem. Co jednak ważne jest to sensor optyczny a nie ultradźwiękowy. Nie zabrakło oczywiście modułu NFC do płatności zbliżeniowych.\nTym, czego w modelu bez dopisku Pro zabrakło to możliwość bezprzewodowego ładowania. Mowa tutaj o zupełnym braku tej funkcji, a nie zmniejszeniu jej wydajności względem superszybkiego ładowania o mocy 30W z modelu OnePlus 8 Pro.\nTym, co jednak dziwi najbardziej jest zestaw aparatów, jaki został zastosowany w modelu OnePlus 8. Zaraz obok aparatu głównego, który według producenta został specjalnie przygotowany dla tego modelu, choć pod względem specyfikacji nie wyróżnia się niczym szczególnym. Zaraz obok niego znalazło się oczko z obiektywem ultrawide oraz… obiektyw makro. Aparat, który zazwyczaj jest dodatkiem do głównego zestawu wyposażonego jeszcze teleobiektyw.\nModel z dopiskiem „Pro”, czyli większy, „dopakowany” i oczywiście droższy. Tak właśnie można opisać wczoraj zaprezentowany najwyższy model z portfolio firmy OnePlus. Jednak bez wątpienia jest to pełnoprawny konkurent takich konstrukcji jak Samsung Galaxy S20 Ultra, czy iPhone 11 Pro Max, przynajmniej pod kilkoma względami.\nEkran: Fluid AMOLED, 6,78”, 3168 x 1440 pix, 120 Hz\n48 Mpix z obiektywem ultrawide\n8 Mpix z obiektywem telefoto\n5 Mpix z filtrem kolorów\nOnePlus 8 Pro może poszczycić się najlepszym ekranem, jaki znalazł się obecnie w smartfonach. Jest to właściwie identyczna matryca, co w tegorocznych flagowcach od Samsunga jednak w odróżnieniu od nich możecie bez trudu skorzystać z pełnej rozdzielczości przy odświeżaniu 120 Hz.\nOczywiście w kwestii wyposażenia wewnętrznego wszystko wypada dokładnie tak samo jak w przypadku modelu bez „Pro”. Zarówno suwak jak i czytnik linii papilarnych pozostał na swoim miejscu. Jednocześnie nie znalazło się tutaj gniazdo słuchawkowe. Za to w kwestii ładowania zmieniło się całkiem sporo.\nNowy OnePlus 8 Pro obsługuje zarówno ładowanie przewodowe jak i indykacyjne, co ważne obydwa o maksymalnej mocy 30W. Dokładnie wraz z pojawieniem się tego modelu, zaprezentowana została także technologia WarpCharge 30T. Oferuje tą samą moc ładowania, co standardowa ładowarka przewodowa, przy czym czas naładowania smartfon do 50% uległ delikatnemu wydłużeniu, jednak wiąż wynosi zaledwie 30 minut.\nJednak tak duża moc ładowania indukcyjnego wymagała zastosowania w dedykowanej szybkiej ładowarce aktywnego chłodzenia, a nawet z nim telefon po takiej sesji pozostaje gorący. W przypadku ładowania przewodowego czas skraca się do zaledwie 23 minut, by bateria była w 50% naładowana.\nJednocześnie pojawiło się w tym modelu ładowanie zwrotne, co prawda jedynie o mocy 3W, ale do naładowania słuchawek bezprzewodowych w trakcie dnia w zupełności wystarczy.\nNa koniec pozostał aparat, który w tym modelu znacznie różni się od mniejszego brata. Zmieniło się praktycznie wszystko. Aparat główny został wyposażony w dodatkowy autofocus, zniknęła dedykowana kamera makro. Za ultra szeroki kąt w tym modelu odpowiada druga matryca o rozdzielczości 48 Mpix. Trzecim aparatem w zestawie jest teleobiektyw 8 Mpix z 3-krotnym zoomem optycznym. Ostatnim oczkiem jest kamera głębi z funkcją separacji kolorów.\nJednak optyka to nie wszystko i ten model udowadnia to w 100%. Wśród wielu opinii, jakie do tej pory znalazły się w sieci wszystkie wskazują na aparat. To akurat nie jest zaskoczeniem dla stałych użytkowników smartfonów tej marki, ponieważ te już od niepamiętnych czasów niedomagały w kwestii zdjęć. Teraz jednak dobitnie widać, że problem leży po stronie oprogramowania, które ma problemy zarówno w przypadku zdjęć, szczególnie nocnych jak i nagrywania filmów.\nNajnowsze modele OnePlus doczekały się w końcu certyfikatu IP68. Jednak sprawa jest nieco bardziej skomplikowana. W Polsce z taką normą sprzedawany jest jedynie model OnePlus 8 Pro. Natomiast na rynek USA w sieciach T-Mobile oraz Verizon także standardowy OnePlus 8.\nZ przecieków wynika, że modele przeznaczone dla operatorów oraz do regularnej sprzedaży nie różnią się niczym. To oznaczałoby, że obydwa modele oferują identyczną odporność na wodę. Jednak na potwierdzenie tego faktu przyjdzie nam jeszcze poczekać, przynajmniej do momentu, kiedy redakcje takie jak iFixit wezmą ten model pod lupę.\nNa samym początku wspominaliśmy, że w tym roku nie ma co liczyć na przysłowiowego „zabójcę flagowca” w atrakcyjnej cenie. Ceny, bowiem rozpoczynają się od 3299 zł i prezentują się następująco.\nOnePlus 8 8/128 GB (Onyx Black lub Glacial Green) – 3299 zł\nOnePlus 8 12/256 GB (Glacial Green lub Interstellar Glow) – 3749 zł\nOnePlus 8 Pro 8/128 (Onyx Black) – 4199 zł\nOnePlus 8 Pro 12/256 (Glacial Green lub Ultramarine Blue) – 4699 zł\nObydwa modele są już dostępne i możecie zamówić je już dziś. Jak na razie obowiązuje przedsprzedaż, która zakończy się z dniem 21 kwietnia 2020, kiedy to rozpocznie się już sprzedaż regularna.\naparat, cena, czy, flagowiec, flagowy, model, możliwości, napdragon, one, OnePlus, opinia, plus, Premiera, pro, specyfikacja, warto, wydajność, zdjęcia


2. „Prawo i łaska”\nŚpiew: Pieśń Ja wiem, w Kogo ja wierzę lub inny.\nL2: Z Katechizmu Kościoła Katolickiego (1950): „Prawo moralne jest dziełem Mądrości Bożej. Można je określić, w sensie biblijnym, jako ojcowskie pouczenie, pedagogię Bożą. Wyznacza ono człowiekowi drogi, zasady postępowania, które prowadzą do obiecanego szczęścia; zakazuje dróg do zła, które odwraca od Boga i Jego miłości. Jest stałe w swoich przykazaniach i zarazem godne miłości w swoich obietnicach”.\n2012-11-22-Prawo i laska.doc\n2012-11-22-Prawo i laska.pdf\nDzisiaj: 118 Wszystkie: 675