Ronnie O’Sullivan – Wikipedja, wolna encyklopedia\n(Pżekierowano z Ronnie O'Sullivan)\nNajwyższy ranking 1 (5 sezonuw)\nNajwyższy break 147 (15 razy)\nMistż świata 5 – 2001, 2004, 2008, 2012, 2013\nUK Championship 7 – 1993, 1997, 2001, 2007, 2014, 2017, 2018\nMasters 7 – 1995, 2005, 2007, 2009, 2014, 2016, 2017\nShanghai Masters 2009, 2017, 2018\nRonnie O’Sullivan, właśc. Ronald Antonio O’Sullivan (ur. 5 grudnia 1975 w Wordsley) – angielski snookeżysta, pięciokrotny mistż świata. Oficer Orderu Imperium Brytyjskiego (OBE).\nZdobywca 15 breakuw maksymalnyh, w tym najszybszego breaka maksymalnego w trakcie turnieju snookerowego, od Masters 2015 rekordzista pod względem zdobytyh setek w profesjonalnyh turniejah, obecnie ma ih 1008.Jeden z dwuh zdobywcuw tżeh breakuw maksymalnyh (drugim był Stephen Hendry) w mistżostwah świata w snookeże.\nSześciokrotnie pierwszy na światowej liście rankingowej. Uczestnik wszystkih kolejnyh mistżostw świata od roku 1993. Zwycięzca 36 turniejuw rankingowyh (począwszy od UK Championship w 1993 roku, jest pod tym względem rekordzistą wspulnie ze Stephenem Hendrym). Siedmiokrotny triumfator UK Championship, siedmiokrotny zwycięzca prestiżowego turnieju nierankingowego „Masters” oraz dziesięciokrotny triumfator Premier League.\nW grudniu 2018 roku zawodnik pobił rekord Stephena Hendry'ego w triumfah w turniejah tzw. potrujnej korony, zwyciężając po raz siudmy w turnieju UK Championship.\n1.17 Maksymalne breaki\n3.1 Głuwne turnieje\n3.3.1 Edycje w kturyh zwyciężył O’Sullivan\n3.5 Miejsca w ważniejszyh turniejah od początku kariery\n5.9 2001 – zdobycie pierwszego tytułu w karieże\n5.12 2004 – zdobycie drugiego tytułu w karieże\n5.16 2008 – tżecie zdobycie tytułu w karieże\n5.16.6 Powrut na pierwsze miejsce światowego rankingu po MŚ\n5.19.1 Kontrowersyjne wypowiedzi pżed turniejem\n5.20 2012 – czwarty tytuł w karieże\n5.21 2013 – piąty tytuł w karieże\n5.22 2014 – wicemistżostwo świata\n6 Poruwnanie z innymi zawodnikami\n6.1 Liczba tytułuw Mistża świata (modern era)\n7 Poruwnanie z innymi mistżami świata\n10.1 Mecze, kariera snookeżysty\nOjciec Ronniego O’Sullivana (Ronnie senior) został skazany na 18 lat pozbawienia wolności za zabujstwo czarnoskurego ohroniaża (więzienie opuścił w listopadzie 2010 roku). Po tym zdażeniu nastoletni O’Sullivan popadł w depresję. Wuwczas zaczęły się jego problemy z alkoholem i narkotykami. Jego ojciec jeszcze pżed rozpoczęciem kary więzienia poprosił Raya Reardona, by ten poprowadził dalej dobże zapowiadającą się karierę syna. O’Sullivan zerwał ze szkołą i całymi dniami pżesiadywał w klubah snookerowyh. W listopadzie 1993 w wieku 17 lat i 11 miesięcy wygrał UK Championship (do dziś jest najmłodszym zawodnikiem ktury wygrał turniej rankingowy). Rok puźniej w więzieniu znalazła się jego matka Maria (za malwersacje finansowe). Wuwczas O’Sullivan musiał się zająć swoją młodszą siostrą Danielle i doglądać rodzinnyh biznesuw. Z początku nie udało mu się temu podołać – popadł w coraz większe uzależnienia spowodowane nasilającą się depresją. Pomimo dużej odpowiedzialności i depresji nie pżestał grać w snookera, rozstał się ze swoją dziewczyną Pippą, odwiedzał ruwnież ojca w więzieniu, ktury zahęcał go do kontynuowania gry.\nW 1996 roku został skazany na dwa lata w zawieszeniu i karę pieniężną za napaść na osobę użędową podczas mistżostw świata w tymże roku. Ruwnież w 1996 na tym samym turnieju O’Sullivan zdecydował się zagrać lewą ręką podczas meczu z Alainem Robidoux (ostatecznie wygrał 10:3).\nW 1997 zrobił najszybszego na świecie breaka maksymalnego. Jednak zaledwie rok puźniej po wygraniu Irish Masters miał miejsce skandal z jego udziałem – testy na obecność narkotykuw wykazały, iż w trakcie zawoduw był pod wpływem marihuany. Stracił wuwczas zdobyty tytuł.\nW 2001 roku O’Sullivan zdobył najważniejsze snookerowe trofeum, czyli tytuł mistża świata. Od tamtej pory zaliczany jest do ścisłej czołuwki światowego snookera. Rok puźniej podczas obrony tytułu doszło do scysji między O’Sullivanem i Hendrym. „The Rocket” oskarżał wuwczas Szkota o bad sportmanship (złego duha walki) w jego popżednim meczu. Wuwczas Ronnie powiedział, że jeżeli zostanie pokonany to powie Hendry’emu: Well done (i bardzo dobże) oraz go back to your sad little life (wracaj do swojego małego smutnego życia). Obecnie Hendry uznaje ten incydent „za zamieżhłą pżeszłość”. Tamtejszy pułfinał pomiędzy zawodnikami zakończył się zwycięstwem Szkota.\nW 2004 roku Ronnie O’Sullivan udowodnił, że w szczytowej formie może pokonać każdego zawodnika. Zwycięstwo 17:4 nad Stephenem Hendrym w pułfinale mistżostw świata pokazało pżepaść między O’Sullivanem a resztą graczy (w finale O’Sullivan pokonał Graeme Dotta 18:8). W następnym sezonie 2004/2005 utżymał pozycję numer jeden na liście światowego rankingu, wygrał także 4 turnieje – 3 rankingowe oraz Masters, ale nie udało mu się obronić tytułu Mistża świata.\nSezon 2005/2006 był natomiast pasmem porażek O’Sullivana. W GP w Preston zajął drugie miejsce, ale w finale gładko uległ Higginsowi, w UK Championship pżegrał w pierwszym meczu z Markiem Kingiem. Podczas zawoduw Masters dotarł do finału, gdzie w decydującej ostatniej (19.) partii pomylił się pod koniec frame’a i praktycznie wygrany mecz oddał ponownie Higginsowi. Następny turniej, w kturym wziął udział (Welsh Open), ruwnież zakończył po pierwszym meczu, pżegrywając 1:5 z Ianem McCullohem. W China Open ruwnież nie udało się mu pżejść pierwszej rundy, tym razem oddając wszystkie (5) frame’uw w meczu z Jamesem Wattaną. To pasmo porażek strąciło go z pierwszego miejsca światowego rankingu, pomimo iż pżez zbieg okoliczności (porażki Higginsa i Hendry’ego w pierwszej rundzie MŚ) miał szansę popżez dojście do finału mistżostw obronić tę pozycję. Pżegrał jednak w bardzo niespodziewanyh (oddanie wszystkih partii tżeciej sesji) okolicznościah i ostatecznie zakończył sezon na miejscu tżecim.\n27 maja 2006 O’Sullivan wziął udział w pżedsięwzięciu Soccer Aid, meczu harytatywnym na żecz UNICEF-u. Mecz piłkarski (do kturego zaproszono gwiazdy sportu i gwiazdy show-biznesu) pżyniusł 3 miliony funtuw.\nW lipcu 2006 wziął udział w międzynarodowyh zawodah w Poola (w Las Vegas). Doszedł do tżeciej rundy zawoduw, ulegając w niej Quintenowi Hannowi, Coreyowi Deulowi oraz Francisco Bustamante, wygrał zaś tylko z Karlem Boyesem (system rozgrywek w Poola, ze względu na krutszy czas gry, jest nieco inny niż w snookeże, gracze dzieleni są w poszczegulnyh rundah na grupy, z kturyh wyhodzi określona liczba zawodnikuw).\nW trakcie turnieju UK Championship rozgrywanym w Barbican Centre w Yorku O’Sullivan poddał mecz ze Stephenem Hendrym (potżebował aż 5 frame’uw by wygrać). Po meczu Ronnie O’Sullivan pżeprosił swoih fanuw za swoje zahowanie: I wish I could have played a better game today, but I had a bad day in the office (hciałem zagrać dzisiaj lepszą partię, ale miałem kiepski dzień w pracy); powiedział ruwnież, że nie mugł się skupić na gże, ciągle uciekał myślami od stołu – co nie pozwalało mu kontynuować pojedynku. W puźniejszyh wypowiedziah O’Sullivan twierdził, iż jego postawa wynikła z traumy po śmierci Paula Huntera. W pżeprosinah skierowanyh do fanuw zapowiedział, że wkrutce stanie na nogi i powruci do gry mocniejszy niż zawsze. Pżyżeczenie to zrealizował już w następnym bardzo prestiżowym turnieju Masters.\nW trakcie turnieju Masters rozgrywanego w styczniu 2007 roku O’Sullivan dotarł do finału, gdzie zmieżył się z Ding Junhui 21 stycznia 2007 roku i zdobył tytuł, wygrywając 10:3. Pierwsza sesja meczu zakończyła się nieznaczną pżewagą (5:3) O’Sullivana, ale w sesji drugiej (wieczornej) Rakieta zmiażdżył Chińczyka wygrywając 5 kolejnyh frame’uw.\nJednak kolejny rozgrywany turniej na Malcie O’Sullivan zakończył już w pierwszym swym meczu, pżegrywając z Mihaelem Holtem 3:5.\nTurniej Welsh Open był dla niego bardziej udany, bez problemuw dotarł do ćwierćfinałuw, lecz tam został pokonany pżez Neila Robertsona 4:5 (po bardzo wyruwnanym spotkaniu, Anglik prowadził w meczu 4:3, lecz pżegrał dwa ostatnie frame’y).\nW następnym turnieju – China Open Ronnie doszedł do pułfinału. Pżegrał w nim jednak wysoko (2:6) z Graeme Dottem. Po sezonie 2006/2007 O’Sullivan spadł na piąte miejsce na liście rankingowej.\nSezon 2007/2008 O’Sullivan rozpoczął od absencji w turnieju Shanghai Masters. Nieobecność była spowodowana kontuzją – urazem plecuw. Zawodnik był ruwnież nieobecny w jednodniowym turnieju Pot Black, z kturego wycofał się na krutko pżed rozpoczęciem zawoduw. Sezon rozpoczął dopiero w turnieju Grand Prix w Aberdeen. W pierwszym meczu w grupie B tego turnieju pokonał 4:0 Marka Joyce’a. W drugim 4:3 Toma Forda, w tżecim 4:0 Dominica Dale, w czwartym 4:2 Gerarda Greene, a w piątym Steve’a Davisa 4:1. O’Sullivan wygrał swoją grupę tracąc w pięciu meczah zaledwie 6 frame’uw. W 1/8 finału tyh zawoduw wygrał zaś z Irlandczykiem Mihaelem Judgem 5:2, a w ćwierćfinale pokonał Joe Swaila 5:3. W pułfinale zawoduw O’Sullivan zmieżył się z byłym Mistżem świata – Shaunem Murphy. Mecz od początku źle układał się dla Ronniego, pżed pierwszą pżerwą pżegrywał 1:3, zaś po kolejnyh 3 frame’ah 2:5, ostatecznie jednak O’Sullivan wygrał mecz 6:5. W finale zawoduw O’Sullivan doznał porażki z reprezentantem Hongkongu – Marco Fu. Anglik pżegrał mecz finałowy 6:9 (po pierwszej sesji było 4:3)\nW turnieju Northern Ireland Trophy rozgrywanym w listopadzie 2007 roku – O’Sullivan w drugiej rundzie zmieżył się z Tomem Fordem (O’Sullivan jako zawodnik rozstawiony nie grał w pierwszej rundzie tego turnieju). Mecz z Tomem Fordem miał niecodzienny pżebieg – młodszy z Anglikuw prowadził po 4 frame’ah 1:3. Następna partię wygrał O’Sullivan, zaś kolejną Ford. Po sześciu frame’ah było 2:4. W siudmej partii „Rakieta” rozpoczął dobże rokujący break – pomylił się on jednak na pozycjonowaniu i – nie mając pozycji do czarnej bili – zagrał ją impulsywnie. Zagrania tego nie można było nazwać Hit and hope ze względu na to, iż O’Sullivan wykonał zagranie zaraz po nieudanym pozycjonowaniu a czarna bila nie miała szansy na wpadnięcie do kieszeni. Tom Ford nie wykożystał jednak zagrania Rakiety i ruwnież popełnił błąd w swoim breaku – po kturym O’Sullivan już uspokojony powrucił do gry – wygrywając tego frame’a oraz następnego. W decydującej partii (pży stanie 4:4) „The Rocket” zbudował wysokiego breaka – i do wygrania meczu pozostały mu dwie bile. Spudłował on jednak zostawiając Tomowi Fordowi stosunkowo trudny układ do sczyszczenia (jedna czerwona bila była blisko bandy) – Anglik poradził sobie z kolejnymi bilami. Popełnił on jednak błąd na pozycjonowaniu do niebieskiej bili (na stole były wuwczas tży bile) – nie mając dobrej pozycji, Ford pomylił się – wystawiając niebieską bilę O’Sullivanowi. Ten wbił ją bez problemu i ostatecznie po wbiciu jeszcze rużowej bili zwyciężył w meczu 5:4. W następnej rundzie O’Sullivan pokonał Aliego Cartera 5:2 – zdobywając w 5 partii (pży stanie 3:1) breaka maksymalnego. Ustanowił także swoisty rekord – wygrywając każdego frame’a breakiem powyżej 100 punktuw. W ćwierćfinale tego turnieju pżegrał on jednak z o wiele niżej notowanym Irlandczykiem Fergalem O’Brienem 2:5.\nW pierwszej rundzie turnieju UK Championship (rozgrywanym w grudniu 2007) „The Rocket” zmieżył się z Mihaelem Holtem, po pierwszej sesji prowadził O’Sullivan 5:3, zaś cały mecz wygrał 9:6. W drugiej rundzie tegoż turnieju zmieżył się z Markiem Kingiem, po pierwszej sesji prowadził 7:1, zaś druga sesja trwała zaledwie dwa frame’y, ktury wygrał O’Sullivan (wynik ostateczny: 9:1). W ćwierćfinale O’Sullivan grał z Jamie Cope’em – po pierwszej sesji prowadził 6:2, w drugiej sesji rozegrano tylko tży frame’y – i mecz zakończył się wysokim zwycięstwem O’Sullivana 9:2. Wartym odnotowania jest fakt, iż w 10 partii tego spotkania The Rocket prubował osiągnąć maksymalnego breaka – pomylił się jednak nieznacznie pży dublu na ostatniej czerwonej bili. W meczu pułfinałowym z Markiem Selby O’Sullivan pżegrywał 3:5 (po pierwszej sesji). W drugiej sesji pułfinału UK Championship Ronnie O’Sullivan doprowadził do stanu 8:7 (następną partię wygrał Selby i był remis 8:8). W decydującym 17. framie O’Sullivan wbił swojego usmego breaka maksymalnego (147 punktuw) i wygrał mecz 9:8. Po tym wyczynie O’Sullivan powiedział, iż to było pżyjemne „dać tłumowi powud do radości” w końcuwce. Zwrucił ruwnież uwagę, że czuł się jakby „oszukał” ponieważ zagrał 16 słabyh frame’uw, o kturyh nikt nie będzie muwił, ze względu na breaka maksymalnego – dodał, iż wolałby wygrać ten mecz stosunkiem 9:3 grając solidnie i nie popełniając niewymuszonyh błęduw. Odnosząc się do breaka maksymalnego, powiedział, że dopiero po 40 wbityh punktah postanowił go wbić. Zapowiedział ruwnież, iż hce wbić następne breaki maksymalne w turniejah Masters i w trakcie MŚ – po to by sezon zakończyć z czterema breakami maksymalnymi.\nW finale UK Championship „The Rocket” zagrał ze Stephenem Maguire’em. Pżed meczem z nim powiedział, iż pomimo tego że bukmaheży obstawiają go jako faworyta, on za faworyta uznałby Maguire’a. Dodał ruwnież, że jeżeli zagra w finale tak jak w pułfinale, to Maguire go pokona, ponieważ „on jest zwycięzcą”. Serwisy bukmaherskie płaciły pżed meczem za zwycięstwo O’Sullivana zaledwie 1,35 funta, zaś za Maguire’a prawie 3. Po pierwszej sesji tego pojedynku O’Sullivan prowadził 8:0 i był bliski dokonania po raz drugi w historii snookera Whitewash w finale turnieju rankingowego. Ostatecznie jednak mecz wygrał 10:2, zdobywając swoje 19. zwycięstwo w turnieju rankingowym. Po meczu O’Sullivan powiedział między innymi: „Publiczność była dla mnie pżez cały tydzień świetna i dali mi mnustwo wsparcia. Myślę, że ja dałem tym ludziom wiele moim sposobem gry. Pżyniosłem tutaj dreszczyk emocji i może to jest tak samo dobre jak siedem tytułuw Mistża świata”. Była to aluzja do osiągnięć Stephena Hendry’ego, ktury zdobył właśnie tyle tyh tytułuw. Pży okazji zwycięstwa w finale UK Championship – O’Sullivan awansował na pierwsze miejsce prowizorycznego rankingu.\nW turnieju Masters rozgrywanym w styczniu 2008 roku, O’Sullivan w pierwszej rundzie ruwnież zmieżył się z Maguire’em. Mecz pżegrał 5:6. Spotkanie było bardzo zacięte – ostatni frame zakończył wynikiem 47:62.\nO’Sullivan nie wystąpił w turnieju Malta Cup. Ronnie nigdy nie traktował tyh zawoduw poważnie, a ponadto od tego sezonu, pżestały one być rankingowe.\nWelsh Open, jak podkreślał zawodnik, był dla niego turniejem, w kturym starał pokazać się od jak najlepszej strony. W pierwszyh tżeh meczah pokonał kolejno Judda Trumpa 5:3 (1R), Steve’a Davisa 5:3 (2R), oraz Allistera Cartera 5:4 (3R). Pojedynek ćwierćfinałowy był bardziej zacięty niż dwa popżednie. Carter w decydującej partii spudłował pży prubie wbicia rużowej do środkowej kieszeni. O’Sullivan wbił 55 punktuw w breaku, doprowadzając do stanu 63-22, a następnie spudłował czarną bilę – ale był już w sytuacji, w kturej pżeciwnik potżebował dwuh snookeruw. Carter, dobże postawił pierwszego snookera, jednak pży prubie postawienia kolejnego, pżypadkowo wbił czerwoną do narożnej kieszeni(po odbiciu od dwuh band). Jako że nie uzyskał pozycji na żadną kolorową bilę, poddał frame i całe spotkanie.\nW pułfinale Ronnie O’Sullivan pokonał (zahowując spory zapas frame’uw) Shauna Murphy’ego 6:3 i w finałowym pojedynku miał zmieżyć się z Markiem Selby. Pierwsza sesja decydującego spotkania była bardzo wyruwnana i zakończyła się stanem 4:4. Drugą lepiej rozpoczął O’Sullivan doprowadzając do stanu 8:5. Wydawać by się mogło, że Ronnie w prosty sposub dołoży jeszcze jednego frame’a i zakończy spotkanie, jednak popżez liczne błędy Rakiety, Selby doprowadził do remisu. Frame finałowy był bardzo zacięty. Lepszy w nim okazał się ostatecznie Selby, ktury wygrał finał i zdobył pierwszy w swoim życiu tytuł rankingowy.\nPo Welsh Open Ronnie utżymał pierwsze miejsce w rankingu prowizorycznym z pżewagą 3200 punktuw nad drugim Shaunem Murphym oraz 4925 – nad tżecim Stephenem Maguire’em.\nW turnieju China Open O’Sullivan pżegrał swuj pierwszy mecz z Marco Fu 4:5. Anglik zmarnował szansę na wygranie meczu gdy nie trafił bili brązowej z jej nominalnego punktu.\nNa konferencji prasowej po turnieju China Open O’Sullivan słuhając pytań hińskih dziennikaży czynił niewybredne uwagi oraz lekceważące gesty. Transmisja z konferencji została umieszczona w internecie, między innymi w portalu youtube.com. Po powrocie do Anglii O’Sullivan na swojej oficjalnej stronie zamieścił notkę zawierającą pżeprosiny (w języku angielskim i hińskim). Zobowiązał się w niej ruwnież osobiście pżeprosić (na żywo w hińskiej telewizji) gospodaży konferencji oraz osoby tam obecne. Notkę zakończył słowami: I had a great time playing in the tournament and always enjoy my time in China, and I am greatly looking forward to the next time I return. (Spędziłem wspaniale czas w grając w turnieju i zawsze dobże się bawię będąc w Chinah, wyczekuję ruwnież następnej okazji, by tam wrucić).\n28 kwietnia 2008 roku podczas mistżostw świata Ronnie O’Sullivan wbił swojego dziewiątego breaka maksymalnego.\nZwieńczeniem sezonu 2007/2008 było sięgnięcie pżez zawodnika po tżeci w karieże tytuł mistża świata.\nPżed rozpoczęciem sezonu O’Sullivan został ukarany pżez Światową Federację Snookera za zahowanie w Chinah. Zawodnikowi odjęto 700 punktuw, kture zdobył w pierwszej rundzie China Open w 2008 roku oraz nakazano zapłaty gżywny w wysokości 2750 funtuw. O’Sullivan zgodził się z ożeczoną karą.\nW pierwszej rundzie turnieju Northern Ireland Trophy O’Sullivan zmieżył się z nierozstawionym Kenem Dohertym. Mecz zakończył się rezultatem 5:4 na kożyść Anglika (O’Sullivan wygrał 3 ostatnie frame’y tego meczu). Po meczu Doherty powiedział: I played well, but I didn’t have a hance in the last three frames (Grałem nieźle, ale nie miałem szans w ostatnih tżeh partiah). W drugiej rundzie tego turnieju Anglik zmieżył się z Joe Perrym, mecz zakończył się wynikiem 5:3 na kożyść O’Sullivana, po 4 partiah był remis 2:2, następnie O’Sullivan wygrał dwa frame’y, w siudmej partii zwyciężył Perry. W ćwierćfinale tego turnieju O’Sullivan wygrał z Barrym Hawkinsem 5:4 (w meczu tym prowadził już 4:1, jednak jego pżeciwnik zdołał doprowadzić do ostatniego frame’a). W pułfinale Anglik zmieżył się z wicemistżem świata Allisterem Carterem. Mecz ten zakończył się w ostatniej 11 partii wynikiem 6:5 dla Ronnie O’Sullivana. Spotkanie było rozegrane w szybkim tempie, żaden z graczy nie uzyskał większej niż jedno frame’owej pżewagi nad oponentem. W finale turnieju O’Sullivan pokonał 9:3 Dave’a Harolda (po pierwszej sesji było 6:1) i odniusł tym samym swoje 21 w karieże zwycięstwo w turnieju rankingowym. Po meczu powiedział: I wanted to blow away a few cobwebs at this tournament, but to win it is a nice bonus (hciałem zapżeczyć kilku mitom w tym turnieju, ale wygrana to bardzo fajny bonus), Dave Harold powiedział o swoim rywalu: Ronnie’s a class player, he punishes you every time you make a mistake. (Ronnie to klasowy zawodnik, zawsze ukaże Cię, kiedy popełnisz błąd).\nW pierwszej rundzie turnieju Shanghai Masters Ronnie O’Sullivan pokonał Stuarta Pettmana 5:2, w drugiej zaś rundzie wygrał z Joe Perrym 5:3. W ćwierćfinale tego turnieju Anglik okazał się lepszy od Walijczyka Mark J. Williamsa, wynik tego meczu: 5:3. Po tym spotkaniu The Rocket powiedział: I’m the oldest player in the tournament and there are many young and hungry players who can pot better than me. But my break-building’s there and if I get momentum I can be tough to beat. (Jestem najstarszym graczem w turnieju, tutaj jest wielu młodyh i głodnyh sukcesu graczy, ktuży potrafią wbijać lepiej niż ja. Ale są też moje zbudowane breaki, jeżeli mi idzie to mogę być trudny do ogrania). Szkot Stephen Maguire był pżeciwnikiem Anglika w pułfinale. Mecz ten zakończył się dopiero w ostatniej 11 partii na kożyść Ronniego O’Sullivana (wysokim breakiem 145-punktowym). Po meczu powiedział: I didn’t play as well as I can but Stephen made it tough, so it was nice to win those last two frames and get over the line (Nie grałem tak dobże jak potrafię, ale Stephen wysoko postawił popżeczkę, więc to było niezłe, że udało mi się wygrać dwa ostatnie frame’y i cały mecz), dodał ruwnież: It was tough at times out there, I couldn’t seem to find any rhythm, but my 145 in the last frame was a good way to finish the math (Byłem myślami gdzie indziej, nie mogłem złapać żadnego rytmu, ale moje 145 punktuw w ostatniej partii było niezłym zakończeniem tego meczu). W finale turnieju pżegrał z nierozstawionym Rickym Waldenem 8:10, pomimo iż po pierwszej sesji prowadził 5:4. Po meczu powiedział między innymi: I never put him under any pressure so I deserved to lose (Nigdy nie wymusiłem na nim presji, więc zasłużyłem na porażkę).\n14 października 2008 wygrał mecz 5:2 z Liangiem Wenbo, w pierwszej rundzie rankingowego turnieju Grand Prix 2008. W drugiej rundzie turnieju (po rozlosowaniu par) Anglik pokonał Marco Fu 5:1. Po tym spotkaniu powiedział: I’m happier with that performance but surprised I won. (Jestem szczęśliwszy po takim występie i jednocześnie zaskoczony zwycięstwem). W ćwierćfinale turnieju Anglik spotkał się z 19-letnim wuwczas Juddem Trumpem – młodszy zawodnik zaskoczył O’Sullivana ofensywnym stylem gry i w rezultacie mecz ten zakończył się wynikiem 4:5 na kożyść Trumpa.\nO’Sullivan wycofał się z następnego w kalendażu turnieju rankingowego – Bahrain Championship – z powoduw zdrowotnyh. Anglik miał się w nim zmieżyć (w pierwszej rundzie) ze Steve’em Davisem.\n7 grudnia 2008 roku po raz usmy w karieże triumfował w Premier League, pokonując w finale Marka Selby’ego 7:2.\n13 grudnia 2008 pokonał 9:6 Anglika Rory’ego McLeoda w pierwszej rundzie UK Championship. Mecz ten harakteryzował się wieloma seriami wygranyh partii z żędu, bowiem O’Sullivan prowadził po 6 frame’ah 6:0, zaś po następnyh 5 był wynik 6:5. W drugiej rundzie turnieju O’Sullivan zmieżył się z Joe Perrym. Mecz ten pżegrał 5:9, pomimo iż po pierwszej sesji prowadził 5:3.\n11 stycznia 2009 roku w pierwszym meczu turnieju Masters pokonał Joe Perry’ego 6:5, wykożystując błędy rywala w końcuwce meczu. W ćwierćfinale turnieju wygrał mecz 6:2 z Allisterem Carterem (do pżerwy był remis 2:2, po powturce piątej partii O’Sullivan uzyskiwał breaki wygrywające: 82, 128, 115 i 91 – zapewniając sobie tym samym awans do pułfinału). Pułfinał turnieju został rozegrany 17 stycznia 2009 roku, The Rocket zmieżył się w nim ze Stephenem Maguire’em. Mecz ten zakończył się wynikiem 6:1 dla O’Sullivana (jego pżeciwnik wygrał tylko 3 partię tego spotkania). W finale (18 stycznia 2009) spotkał się z obrońcą tytułu Markiem Selbym. Po pierwszej sesji tego meczu był remis 4:4, zaś cały mecz zakończył się wynikiem 10:8 O’Sullivana. Po meczu powiedział: I’m still not fully comfortable with the cue, but I’m managing to have a heart, be determined and play with the attitude to win (Ciągle nie mam pełnego komfortu grając kijem, ale mam serce do gry, jestem zdeterminowany i gram po to by wygrywać).\n18 lutego 2009 roku Ronnie O’Sullivan rozegrał mecz ze Steve’em Davisem, w pierwszej rundzie turnieju Welsh Open. Spotkanie to wygrał 5:2 (do pżerwy był remis 2:2). Po meczu powiedział:I was a bit rusty because I haven’t played muh since the Masters, I can rely on my ability and some steady play to win a couple of mathes. (Byłem trohę zaniedbany, ponieważ nie grałem wiele od Masters, mogąc polegać na moih zdolnościah oraz pewnej stabilności jestem w stanie wygrać kilka meczuw). W drugiej rundzie turnieju The Rocket pżegrał z Marco Fu 3:5, prowadząc do pżerwy 3:1.\n1 kwietnia 2009 roku w pierwszej rundzie China Open wygrał 5:3 z Fergalem O’Brienem. Dzień puźniej wygrał w drugiej rundzie z Xiao Guodongiem 5:3. Po meczu O’Sullivan powiedział: I made a lot of mistakes and he should have punished me more (Popełniłem mnustwo błęduw i muj pżeciwnik powinien był mnie bardziej ukarać), wspomniał ruwnież o problemah ze snem wynikającyh ze zmiany strefy czasowej. W ćwierćfinale The Rocket musiał uznać wyższość Johna Higginsa, z kturym pżegrał 4:5 po zaciętym i pełnym obustronnyh pomyłek meczu. Po spotkaniu powiedział: It was rubbish. We were both terrible. I didn’t feel like potting anything, let alone clearing up (To było nonsensowne. Obaj byliśmy okropni. Czułem, że nie mogę nic trafić, nie muwiąc o wyczyszczeniu stołu).\nPomimo odpadnięcia w drugiej rundzie mistżostw świata O’Sullivan obronił tytuł lidera listy rankingowej.\nW pierwszym rankingowym turnieju w sezonie: Shanghai Masters O’Sullivan zwyciężył w pierwszej rundzie (9 wżeśnia 2009 roku), pokonując 5:0 Graeme Dotta. W drugiej rundzie turnieju pokonał Marco Fu 5:2. W ćwierćfinale spotkał się z Dingiem Junhui, do pżerwy spotkania był wynik 3:1 dla O’Sullivana, po wznowieniu gry O’Sullivan wygrał kolejną partię i wysunął się na prowadzenie 4:1, następne dwa frame’y zostały wygrane pżez Junhui, ale ostatecznie Ronnie O’Sullivan wygrał mecz 5:3. Po spotkaniu powiedział: I went into the math with the mentality that I had to raise my game and play better than I had in my first two mathes (Pżystąpiłem do tego meczu mając na uwadze to, że muszę poprawić moją grę i grać lepiej niż w dwuh pierwszyh meczah), dodał ruwnież: Ding had been flowing and I knew I could lose. That helped keep my mind sharp. It was a strange game, Ding was first in the balls in every frame. He’ll be disappointed because he might feel he deserved to win. (Ding dopędzał mnie i wiedziałem, że mogę pżegrać. To pomogło mi utżymać bystrość umysłu. To była dziwna gra, Ding w każdej partii rozpoczynał wbijanie. On będzie rozczarowany, ponieważ może myśleć, że zasłużył na zwycięstwo). W pułfinale Ronnie O’Sullivan zmieżył się z Mistżem świata z roku 2009 – Johnem Higginsen. Mecz zakończył się po 7 partiah wynikiem 6:1 (4:0 do pżerwy) dla O’Sullivana. Po meczu obaj zawodnicy wypowiadali się o finale turnieju, do kturego awansował też Liang Wenbo, Higgins stwierdził, że O’Sullivan zagra lepszy mecz niż w pułfinale. W finale O’Sullivan pokonał reprezentanta gospodaży Lianga Wenbo 10:5. W tym meczu Anglik objął prowadzenie 3:0 i kontrolował pżebieg wydażeń. Lianng Wenbo zdołał doprowadzić do stanu 5:7, ale ostatnie tży frame’y wygrał O’Sullivana, ktury zapewnił sobie 22. tytuł turnieju rankingowego w karieże. Po meczu powiedział m.in.: It’s very satisfying to get a victory, especially here in China where snooker is so popular (To jest bardzo satysfakcjonujące wygrać, szczegulnie tutaj w Chinah, gdzie snooker jest taki popularny), zauważył ruwnież że mugł grać ekstrawagancki snooker jedynie w dwuh, tżeh partiah, pozostałe zdaniem O’Sullivana były trudne.\nW drugim w sezonie turnieju rankingowym Grand Prix 2009 O’Sullivan wygrał w pierwszej rundzie z Jamie Burnettem 5:3. W drugiej rundzie spotkał się z obrońcą tytułu spżed roku – Johnem Higginsem, mecz ten pżegrał 4:5, pomimo iż prowadził 4:3.\n29 listopada 2009 roku pżegrał w finale Premier League 3:7 z Shaunem Murphym.\nW rozgrywanym od 5 grudnia 2009 roku rankingowym turnieju UK Championship zmieżył się w pierwszej rundzie z Matthew Stevensem. Mecz był rozgrywany 7 grudnia, po pierwszej sesji pojedynku w meczu do 9 wygranyh partii prowadził 5:3. W sesji wieczornej tego spotkania frame’y wygrywał już tylko O’Sullivan, ktury ostatecznie zwyciężył w meczu 9:3. W następnym meczu (rozgrywanym 8 grudnia) Ronnie O’Sullivan zmieżył się z Peterem Ebdonem. Wygrał pierwsze cztery partie, zdobytą pżewagę udało mu się zahować do końca sesji (6:2), po wznowieniu gry zostały rozegrane tylko cztery partie – O’Sullivan zwyciężył ostatecznie w meczu 9:3. W ćwierćfinale turnieju kolejnym rywalem był Mark Selby, spotkanie to (rozegrane 10 grudnia) miało podobny pżebieg do popżedniego meczu: pierwsza sesja zakończyła się wynikiem 6:2 dla O’Sullivana, po wznowieniu gry zostały rozegrane tylko cztery partie, mecz zakończył się wynikiem 9:3. W pułfinale – 12 grudnia – O’Sullivan pżegrał mecz z Johnem Higginsem 8:9. Higgins po pierwszej sesji prowadził 2:6, po wznowieniu powiększył pżewagę do 2:8, jednak wtedy nastąpił zwrot w meczu – O’Sullivan wygrał sześć kolejnyh partii i doprowadził do remisu 8:8. Ostatni frame został jednak wygrany pżez Higginsa. Po tym turnieju O’Sullivan zwiększył stratę do Higginsa na prowizorycznym rankingu na sezon 2010/2011 do 7705 punktuw, jednocześnie umocnił się na drugiej pozycji względem Neila Robertsona, kturego wypżedał o 4810 punktuw[potżebny pżypis].\nW grudniu 2009 O’Sullivan, w związku z wyborem Barry’ego Hearna na stanowisko szefa WPBSA (World Professional Billiards and Snooker Association), zapowiedział definitywne kontynuowanie kariery. Pżed turniejem Masters zawodnik zapowiedział, że jeżeli będzie grał kolejne 10 lub 12 lat to będzie w stanie zdobyć co najmniej 6 tytułuw Masters, 6 tytułuw UK Championship i 6 tytułuw Mistża świata.\n12 stycznia 2010 roku w pierwszej rundzie turnieju Masters zawodnik spotkał się z Neilem Robertsonem. Do pżerwy pżegrywał 1:3, jednak zdołał doprowadzić do remisu 3:3, po kturym obaj zawodnicy wygrali po jednej partii. W ostatnih dwuh frame’ah zwyciężył O’Sullivan, wygrywając tym samym mecz 6:4. W drugim meczu tego turnieju rozegrał spotkanie z Peterem Ebdonem. Mecz od początku kontrolował O’Sullivan, ktury po 4 partiah prowadził 4:0, Ebdonowi udało się wygrać tży partie (wynik meczu 6:3). W pułfinale turnieju O’Sullivan spotkał się z Markiem Williamsem. Williams wygrał dwa pierwsze frame’y, jednak do pżerwy był remis 2:2, po wznowieniu gry żaden z zawodnikuw nie uzyskał znaczącej pżewagi – spotkanie rozstżygnęło się na kożyść O’Sullivana w ostatniej, 11 partii (wynik meczu 6:5). W momencie, gdy O’Sullivan wbił brązową bilę, po kturej rywal potżebował snookera pokazał gest triumfu w postaci zaciśniętej pięści (po spotkaniu za to zahowanie pżeprosił swojego rywala). Po zakończeniu ostatniej partii i podaniu sobie rąk, obaj zawodnicy od razu opuścili Wembley Arenę, wymieniając ze sobą kilka zdań. Po meczu docenił on swojego rywala następującymi słowami: If he plays like that Mark is a danger at the World Championships (Jeżeli on będzie grał tak jak dzisiaj to będzie zagrożeniem podczas mistżostw świata). W finale turnieju, rozgrywanym 17 stycznia 2010 O’Sullivan tak jak rok temu spotkał się z Markiem Selby. Po pierwszej sesji prowadził 5:3, po wznowieniu gry w sesji wieczornej kontrolował spotkanie, uzyskując prowadzenie 9:6, puźniej jednak do meczu powrucił Selby i wygrał cztery kolejne frame’y rozstżygając spotkanie na swoją kożyść (wynik spotkania 9:10).\nW rozgrywanym w ostatnim tygodniu stycznia turnieju Welsh Open 2010 spotkał się w pierwszej rundzie ze Stuartem Binghamem. O’Sullivan od początku kontrolował spotkanie, wysuwając się prowadzenie 3:0, pżed pżerwą jego rywal zdołał odpowiedzieć jedną partią. Po wznowieniu gry – frame’y wygrywał już tylko O’Sullivan, ktury ostatecznie zwyciężył w tym meczu 5:1. W drugiej rundzie wygrał z Jamie Cope’em, potżebując zaledwie 55 minut by ustanowić wynik 5:0, określany jako whitewash. W ćwierćfinale 29 stycznia zawodnik rozegrał mecz z Markiem Allenem. O’Sullivan doprowadził od stanu 1:2 do zwycięstwa 5:2, notując w 4 i 5 partii ataki na breaki maksymalne. W piątej partii wbił 122 punktuw i pomylił się zielonej bili, pomimo dobrej do niej pozycji. W ostatniej siudmej partii po tym jak O’Sullivan zbudował wygrywającego breaka, jego rywal na końcu kija umieścił biały ręcznik, ktury symbolizował wywieszoną „białą flagę”. W pułfinale O’Sullivan spotkał się z John Higgins. Był to czwarty mecz tyh zawodnikuw w sezonie 2009/2010 w turniejah rankingowyh (w każdym turnieju rankingowym zawodnicy grali ze sobą). Do pżerwy spotkania był remis 2:2, po pżewie O’Sullivan doprowadził do wyniku 4:3, jednak kolejne frame’y wygrywał Higgins, ustanawiając wynik meczu na 4:6.\n31 marca 2010 roku pżegrał w pierwszej rundzie China Open z Tiangiem Pengfei 3:5.\nPo sezonie 2009/2010 spadł na tżecie miejsce listy rankingowej na sezon 2010/2011.\nWziął udział w rozgrywanym od 27 do 30 czerwca turnieju Players Tour Championship (pierwszy turniej). Turniej ten zapoczątkował nową formułę zawoduw, w kturej zawodowi snookeżyści toczą pojedynki z amatorami (w stosunku 96 profesjonalistuw 32 amatoruw). Ponownie wystąpił w czwartym turnieju tej serii (rozgrywanym od 14 do 16 sierpnia), dohodząc do finału, w kturym pżegrał 3:4 z Barry Pinhesem. We wcześniejszyh meczah pokonał kolejno: Ryana Daya (4:0), Kena Doherty’ego (4:1), Marka Selby’ego (4:0), Judda Trumpa (4:0), Marco Fu (4:0) oraz Dominica Dale’a (4:1). Za zajęcie drugiego miejsca otżymał 1600 punktuw rankingowyh.\nZawodnik z powoduw osobistyh nie bronił zdobytego w sezonie 2009/2010 tytułu Shanghai Masters.\n20 wżeśnia 2010 roku w 3 rundzie kwalifikacyjnej turnieju World Open 2010 wygrał 3:0 z Markiem Kingiem zdobywając w tżecim framie 10 w karieże breaka maksymalnego. Wydażeniu temu toważyszyły kontrowersje, ze względu na fakt iż zawodnik po wbiciu 8 pierwszy punktuw polecił sędziemu – Janowi Verhaasowi sprawdzenia stawki za maksymalnego breaka, sędzia spotkania po zapytaniu kilku osub stwierdził, że nie jest pewien odpowiedzi. W trakcie rozgrywania breaka potwierdził O’Sullivanowi, iż pżewidziano w tej fazie 4 tysiące funtuw. Zawodnik po wbiciu 140 punktuw podszedł do Kinga i podał mu dłoń zostawiając na stole czarną bilę, wbijając ją dopiero po zahęcie sędziego. W pierwszej rundzie tego turnieju wygrał 3:1 z Jimmym White’em, zaś w drugiej ze Stephenem Hendrym ruwnież 3:1. Takim samym wynikiem zakończył się mecz ćwierćfinałowy rozegrany ze Stephenem Maguire’em. W ostatnim dniu zawoduw – 26 wżeśnia – O’Sullivan rozegrał dwa mecze: pułfinałowy z Peterem Ebdonem, w kturym zwyciężył 3:1 oraz finał z Neilem Robertsonem, w kturym pżegrał 1:5.\n30 października 2010 zwyciężył w pierwszym turnieju Power Snookera wygrywając kolejno tży mecze: z Lucą Brecelem 338 – 196, Allisterem Carterem 490 – 234 i z Dingiem Junhui 572 – 258. Za zwycięstwo w turnieju otżymał 35 tysięcy funtuw. Zawodnik uczestniczył ruwnież w promowaniu turnieju (wykożystano jego wizerunek między innymi na plakatah i bannerah reklamującyh Power Snookera).\n28 listopada 2010 zwyciężył po raz dziewiąty w rozgrywkah Premier League pokonując w finale broniącego tytułu Shauna Murphy’ego 7:1.\nPorażkę w pierwszej rundzie odnotował ruwnież w turnieju Masters, tym razem pżegrywając 4:6 z Markiem Allenem.\nW dniah 28-30 stycznia 2011 brał udział w turnieju Shoot-Out, w kturym doszedł do pułfinału – ulegając w nim Robertowi Milkinsowi.\nZ rozgrywanego na początku lutego turnieju German Masters zawodnik wycofał się z powodu horoby. W tym samym miesiącu odpadł w pierwszej rundzie turnieju Welsh Open, pżegrywając 2:4 z Ryanem Dayem.\n30 marca pżegrał kolejny pojedynek, tym razem w pierwszej rundzie turnieju China Open ponownie ulegając Dayowi (2:5).\nO’Sullivan tżymający puhar po zwycięstwie w German Masters w lutym 2012 roku\n26 sierpnia w turnieju Paul Hunter Classic, rozgrywanym w ramah rozgrywek PTC osiągnął 11 breaka maksymalnego w karieże w meczu z Adamem Duffym. W turnieju tym pżegrał w pułfinale w Markiem Selby 3:4.\n6 wżeśnia wygrał mecz 1. rundy w turnieju Shanghai Masters, pokonując 5:1 Jamesa Wattanę. W drugiej rundzie turnieju poniusł porażkę z nierozstawionym Anthony Hamiltonem 3:5.\n11 października zwyciężył w siudmym turnieju z cyklu PTC, pokonując w finale Matthew Stevensa 4:2.\n13 listopada zajął drugie miejsce w dziewiątym turnieju cyklu PTC, pżegrywając w finale 3:4 z Juddem Trumpem, wcześniej pokonując między innymi Graeme Dotta i Neila Robertsona.\n20 listopada zajął drugie miejsce w drugiej edycji turnieju Power Snooker, pżegrywając w finale z Martinem Gouldem 256-286.\n27 listopada zwyciężył po raz 10 w karieże w lidze Premier League, pokonując w finale 7:1 Ding Junhuia. Począwszy od 2001 roku O’Sullivan grał we wszystkih finałah tej imprezy, pżegrywając tylko raz (w 2009 roku z Shaunem Murphym).\nW turnieju UK Championship 2011, wyeliminował w pierwszej rundzie nierozstawionego Steve’a Davisa 6:1, następnie pżegrał z Juddem Trumpem 5:6, ktury zwyciężył w całyh zawodah.\nW Masters wygrał swuj pierwszy mecz z obrońcą tytułu – Dingiem Junhui 6:4, jednakże w kolejnym spotkaniu pżegrał 2:6 z Juddem Trumpem.\n5 lutego 2012 zwyciężył w finale German Masters wygrywając 9:7 ze Stephenem Maguire’em. Był to 23 tytuł rankingowy O’Sullivana w karieże. W pierwszej rundzie tego turnieju Anglik wygrał 5:4 ze Andrew Higginsonem, pżegrywając w meczu 0:4. Ruwnież w finale odrabiał straty, pżegrywając 3:6, a następnie doprowadzając do wyniku 8:6.\nW turnieju Welsh Open 2012 zawodnik doszedł do pułfinału, w kturym pżegrał 6:2 z Markiem Selbym, wcześniej eliminując Marco Fu, Marka Williamsa i Judda Trumpa.\nZawodnik wycofał się z turnieju World Open 2012 z powodu horoby, z kturą miał się zmagać dłuższy czas. Zawodnik podkreślił, iż w popżednih dwuh turniejah grał pomimo, tego iż lekaże mu to odradzali.\nW marcu 2012 roku doszedł do ćwierćfinału China Open 2012, w kturym to pżegrał 4:5 ze Stephenem Maguire’em w decydującej partii, po dogrywce na czarnej bili. Wcześniej w turnieju wyeliminował kolejno Marcusa Campbella (5:4) i Marka J. Williamsa 5:1.\n7 maja Ronnie O’Sullivan został po raz czwarty w karieże mistżem świata. Po zakończeniu sezonu Światowa Federacja Snookera uznała zawodnika za „gracza roku” World Snooker Player of the Year.\nZawodnik nie podpisał kontraktu z federacją pżed rozpoczęciem sezonu, pżez co nie mugł wziąć udziału w pierwszyh turniejah sezonu 2012/2013 – wynikało to z hęci wzięcia pułrocznej pżerwy. 7 sierpnia Worldsnooker ogłosiło, iż Ronnie O’Sullivan podpisał umowę z federacją i automatycznie został pżez to zakwalifikowany do dwuh turniejuw rozgrywanyh jesienią 2012 roku. Pomimo podpisania kontraktu wycofał się z rozgrywek w sezonie 2012/2013, tłumacząc to względami osobistymi. W trakcie turnieju pokazowego w Zielonej Guże ogłosił, iż kończy z zawodowym graniem w snookera.\n26 lutego 2013 roku zawodnik ogłosił swuj powrut i obronę tytułu podczas MŚ w 2013 roku. 6 maja obronił tytuł mistżowski (zob. sekcję dotyczącą MŚ 2013).\nPomimo rozegrania tylko jednego turnieju rankingowego w sezonie 2012/2013 i zakończenia na pozycji 19 w rankingu światowym, O’Sullivan we wszystkih turniejah rankingowyh, w kturyh zdecyduje się zagrać będzie rozstawiony (w MŚ z numerem 1, w pozostałyh imprezah z numerem dwa, za obrońcą danego tytułu).\nW dniah 11–12 maja wziął udział w turnieju Snooker Legends Cup, w kturym jego drużyna (Dennis Taylor, Steve Davis i Jimmy White) pżegrała 14:18 z "Rest of The World" (w składzie: Cliff Thorburn, Tony Drago, Stephen Hendry, Neil Robertson).\nW październiku 2013 roku ujawnił, iż w pżeszłości proponowano mu ustawienie meczu Premier League, w zamian za 20 tysięcy funtuw. Zawodnik jednak zdecydowanie odmuwił, ponieważ jak stwierdził "naraziłoby to na szwank jego relację ze sportem, ludźmi oraz pozbawiło możliwości jakie daje zawodnikowi status profesjonalnego snookeżysty". Wyznanie to miało związek z aferą z udziałem Stephena Lee, ktury został wykluczony na 12 lat z Main Touru za ustawianie meczuw.\nW rozgrywanym na pżełomie października i listopada turnieju International Championship odpadł w drugiej rundzie, pżegrywając 4:6 z Liangiem Wenbo, pomimo prowadzenia 4:1.\n17 listopada zajął drugie miejsce w turnieju Antwerp Open, pżegrywając w finale 3:4 z Markiem Selbym, pomimo prowadzenia 3:1.\n24 listopada wygrał wznowiony po 33 latah turniej Champion of Champions, do kturego zostali zaproszeni gracze, ktuży w ostatnim sezonie wygrywali turnieje rankingowe. W finale O’Sullivan pokonał 10:8 Stuarta Binghama, zaś w rundah popżedzającyh finał wygrał kolejno z Markiem Davisem, Dingiem Junhui i Neilem Robertsonem.\nW rozgrywanym na pżełomie listopada i grudnia turnieju UK Championship odpadł w ćwierćfinale (5 rundzie) pżegrywając 4:6 ze Stuartem Binghamem.\nW styczniu w turnieju Masters zawodnik pokonał w pierwszej rundzie 6:1 Roberta Milkinsa prowadząc 5:0. W ćwierćfinale tego turnieju – 17 stycznia (mecz rozpoczął się o godzinie 13 czasu lokalnego) O’Sullivan wygrał 6:0 z Rickym Waldenem – w meczu tym Walden zdobył tylko 39 punktuw w 1 frejmie – w kolejnyh pięciu nie zdobył już żadnego punktu, w każdym frejmie Ronnie O’Sullivan miał break powyżej 50 punktuw, w tym jedną setkę (134 w partii 4). Całe spotkanie trwało zaledwie 58 minut – co było ewenementem w profesjonalnym snookeże, bowiem w turnieju Masters grają tylko i wyłącznie najwyżej rozstawieni zawodnicy w danym sezonie. Walden nie odpowiedział na 556 punktuw rywala. Snookeżysta i komentator BBC – Ken Doherty nazwał występ O’Sullivana najlepszym jaki widział w Masters. W finale rozgrywanym 19 stycznia zawodnik wygrał 10:4 z Markiem Selbym i zdobył nagrodę – 200 tysięcy funtuw, prowadząc po pierwszej sesji 7:1. Po turnieju, w kturym to O’Sullivan we wszystkih meczah stracił tylko 7 frame’uw, wygrywając 28, Steve Davis stwierdził: "Dojżewa jako zawodnik, jest mentalnie silniejszy niż kiedykolwiek". Zdaniem BBC – tak grający O’Sullivan mugłby sięgnąć po kolejne tytuły, w tym mistża świata i pokonać rekord Stephena Hendry’ego, ktury 7-krotnie wygrywał mistżostwa świata.\n1 marca awansował do finału Welsh Open po pokonaniu 6:2 Barry’ego Hawkinsa. Było to szuste spotkanie O’Sullivana w turnieju, ktury w ćwierćfinale pokonał 5:1 Higginsa, a w rundah 1-4 w każdym spotkaniu zwyciężał 4:1, a kolejnymi pokonanymi byli: Mithell Travis, Barry Pinhes, Xiao Guodong i Ricky Walden. W finale jego rywalem był Ding Junhui, ktury w pułfinale pokonał Joe Perry’ego. Pierwsza sesja pżebiegała całkowicie pod dyktando O’Sullivana i zakończyła się wynikiem 7-1. Sesja Wieczorna zaczęła się od zbudowania dwuh stupunktowyh podejść Chińczyka, lecz następne partie pżypieczętowały sukces Anglika. W ostatniej partii spotkania zawodnik wbił swojego dwunastego breaka maksymalnego. Ostatecznie finał zakończył się wynikiem 9-3 dla Anglika, za co otżymał 60 tys. funtuw brytyjskih oraz 5000 punktuw rankingowyh.\nW marcu stacja telewizyjna Eurosport ogłosiła, iż Ronnie O’Sullivan został ambasadorem tejże stacji, wiąże się to z prowadzeniem pżez zawodnika bloga na stronah stacji oraz emisją programu telewizyjnego poświęconego wyłącznie temu zawodnikowi.\nW turnieju finałowym cyklu PTC rozgrywanym w końcuwce marca, zawodnik odpadł w drugiej rundzie ulegając 3:4 Yu Delu, wcześniej w pierwszej rundzie pokonał 4:0 Scotta Donaldsona.\n5 maja zdobył tytuł wicemistża świata, po porażce w finale z Markiem Selbym 14:18 (zob. sekcję dt. MŚ w 2014 roku). Po turnieju federacja zmieniła sposub liczenia punktuw rankingowyh, licząc zamiast zdobytyh punktuw zarobione pieniądze, w wyniku czego O’Sullivan znalazł się na 4 miejscu tego rankingu.\nW turnieju Paul Hunter Classic (rozgrywanym od 20 do 24 sierpnia), ktury został zaliczony do cyklu European Tour, O’Sullivan dotarł do 1/8 finału. Pżegrał z Tianem Pengfei 2:4 i nie obronił tytułu wywalczonego w 2013 roku. Turniej w Fürth był dla O’Sullivana pierwszym występem w sezonie 2014/2015.\n8 wżeśnia odpadł w pierwszej rundzie w turnieju Shanghai Masters 2014, pżegrywając 3:5 z Alanem McManusem.\nNa początku listopada zawodnik pżystąpił do obrony tytułu zdobytego w nierankingowym turnieju Champion of Champions 2014 w Coventry. Zawodnik już w pierwszym spotkaniu pokazał się z dobrej strony, mimo początkowego prowadzenia rywala 1:2, w kolejnyh tżeh zawodnik osiągnął wysokie breaki: 88, 115, 103, kture rozstżygnęły spotkanie wynikiem 4:2 na kożyść O’Sullivana. W ćwierćfinale O’Sullivan pokonał Marco Fu 6:0. Zawodnik z Hongkongu w całym spotkaniu uzyskał 101 punktuw. W pułfinale tego turnieju O’Sullivan pokonał 6:4 Dinga Junhui, uzyskując dwa breaki powyżej 100 punktuw (w 7 i 10 partii. W finale turnieju rywalem Ronniego był Judd Trump. Spotkanie finałowe zakończyło się wynikiem 10:7 na kożyść O’Sullivana, ktury podczas całego meczu ani razu nie pżegrywał, pozwalając rywalowi tylko raz odrobić straty (do wyniku 2:2). W finale padło sześć breakuw powyżej stu punktuw, z czego cztery były autorstwa O’Sullivana, zawodnik ten w pierwszej partii ustanowił najwyższy break turnieju, kończąc podejście 137 punktami, następnie w partii usmej poprawił ten rezultat wbijając w jednym podejściu 139 punktuw. Za wygranie turnieju O’Sullivan otżymał nagrodę w wysokości 100 tysięcy funtuw.\nW UK Championship 2014 rozgrywanym na pżełomie listopada i grudnia w 1/64 pokonał Daniela Wellsa 6:2. W kolejnej rundzie jego rywalem był Peter Lines, ktury musiał uznać wyższość pięciokrotnego mistża świata 3:6. W 1/16 Ben Woollaston uległ Ronniemu 2:6. W 1/8 Ronnie dwukrotnie atakował breaka maksymalnego, w piątym frejmie jego podejście zakończyło się pży 89 punktah, natomiast w szustym frejmie atak okazał się skuteczny i Roonie mugł się cieszyć z tżynastego breaka maksymalnego w karieże. Cały mecz zakończył wynikiem 6:0, a jego rywał, Matthew Selt zdobył w całym spotkaniu zaledwie 85 punktuw. W meczu ćwierćfinałowym opur Ronniemu prubował postawić Anthony McGill, ale i tym razem Ronnie wyszedł zwycięsko z tego pojedynku ostatecznie zwyciężając spotkanie wynikiem 6:4. W pułfinale tego turnieju O’Sullivan zmieżył się ze Stuartem Binghamem. Bingham zdominował to spotkanie, prowadząc do pżerwy 3:1, a następnie 4:1. O’Sullivan powrucił do spotkania i wyruwnał na 4:4, by ostatecznie zwyciężyć cały mecz 6:5. W finałowym spotkaniu rywalem O’Sullivana był Judd Trump. O’Sullivan zdominował spotkanie w jego początkowej fazie wyhodząc na prowadzenie 5:1, by ostatecznie wygrać pierwszą sesję 5:3. W drugiej sesji O’Sullivan zwiększył prowadzenie do 9:4, by następnie pżegrać pięć kolejnyh partii (do stanu 9:9), ostatecznie jednak zamykając spotkanie w ostatniej – 19 partii – na swoją kożyść i zdobywając 5 w karieże tytuł UK Championship.\nEliminacje do styczniowego turnieju German Masters 2015 pżebiegły kożystnie dla pięciokrotnego mistża świata. W pierwszym meczu pokonał George’a Pragnalla. Pomimo porażki w pierwszym frejmie, cztery kolejne partie wygrał O’Sullivan. W drugim frejmie wbił breaka w wysokości 77 punktuw, lecz tży kolejne partie zostały wygrane dzięki breakom powyżej 100 punktuw: odpowiednio 117, 106 oraz 104. Mecz zakończył się wynikiem 5:2 na kożyść O’Sullivana. Druga runda to spotkania z Hindusem Adityą Mehtą, mecz zakończył się takim samym wynikiem jak mecz pierwszej rundy, mimo początkowyh problemuw Anglika. Po tżeh frejmah prowadził Aditya 2:1, lecz cztery następne partie wygrał O’Sullivan. W całym spotkaniu nie padł break powyżej 100 punktuw, a najwyższe podejście to break w wysokości 74 punkty w wysokości autorstwa Anglika.\nW pierwszym meczu turnieju Masters Ronnie O’Sulivan pokonał Ricky’ego Waldena 6:4, po wcześniejszym prowadzeniu 5:1. W ostatniej partii tego spotkania O’Sullivan wbił swojego 775 breaka powyżej stu punktuw (wysokość 775 breaka to 116 punktuw) w karieże, wyruwnując tym samym rekord Stephena Hedry’ego. Ćwierćfinałowym rywalem "Ronniego" był Marco Fu. Azjata nie sprawił większyh problemuw faworytowi całyh zawoduw, łatwo ulegając Anglikowi 1:6. W pierwszym frejmie spotkania "The Rocket" wbijając breaka w wysokości 101 punktuw, wypżedził Szkota Stephena Hendryego w klasyfikacji zawodnikuw z największą ilością podejść 100+ w oficjalnyh zmaganiah. Pogromcą Anglika został Neil Robertson, ktury w spotkaniu pułfinałowym oddał tylko jednego frejma obrońcy tytułu. Obaj zawodnicy zdobyli w tym spotkaniu po jednym breaku stupunktowym.\nRonnie wziął udział w rywalizacji 5 grupy CLS. W fazie grupowej musiał uznać wyższość wyłącznie Petera Ebdona, wygrywając pozostałyh pięć spotkań, m.in. z Fergalem O’Brienem pozwalając mu jedynie na zdobycie jednego punktu oraz na siedem wizyt pży stole. W pułfinale spotkał się także się Irlandczykiem wygrywając 3:2. W finale musiał natomiast uznać wyższość Marka Davisa 2:3. We wszystkih spotkaniah zdobył łącznie cztery podejścia 100+.\nNa początku lutego Ronnie wziął udział w turnieju German Masters. W meczu pierwszej rundy jego rywalem był finałowy rywal z grupy 5 CLS – Mark Davis. Tym razem zwycięzcą został "The Rocket", ktury pozwolił rywalowi na wygranie tylko jednego frejma. Mecz zakończył się wynikiem 5:1. Kolejnym rywalem Anglika był Joe Perry, ktury nie zdołał ugrać ani jednego frejma w spotkaniu drugiej rundy. Ronnie wygrał cały mecz wynikiem 5:0. Pogromcą O’Sullivana został jednak Shaun Murphy, ktury był jego rywalem z spotkaniu ćwierćfinałowym. Ronnie pomimo prowadzenia 4:2, oddał kolejne tży partie rywalowi i musiał pożegnać się z turniejem. W całyh zawodah wbił tży breaki 100+.\nNastępnym turniejem, w kturym wziął udział Ronnie był Welsh Open 2015. Do turnieju pżystąpił jako obrońca tytułu. W pierwszym spotkaniu trafił na Vinnie Calabrese i ograł go w stosunku 4:1. Kolejnym rywalem Anglika był Rory McLeod. Starszy Anglik początkowo prowadził w spotkaniu 2:0, lecz wtedy nastąpił powrut Ronniego i ostatecznie zakończył spotkanie po 6 frejmah. Kolejny mecz okazał się jego ostatnim, gdyż musiał uznać wyższość Matthew Stevensa, ktury pokonał obrońcę tytułu po decideże. W całyh zawodah wbił jednego breaka 100+.\nNa początku marca, Ronnie wystąpił w zaproszeniowym turnieju Snooker Shoot-Out. Stawiany w roli faworyta ze względu na swoją ofensywną grę, odpadł w meczu drugiej rundy, pżegrywając w spotkaniu, w kturym jego rywalem był Tom Ford.\nPo kilku tygodniah powrucił do snookerowego stołu, biorąc udział w zmaganiah w nierankingowym turniju World Grand Prix. Po dwuh dniah rywalizacji, Ronnie podał do informacji, że brak mu motywacji do gry. Lecz nawet mimo braku hęci bez większyh problemuw dotarł do finału zawoduw. W pierwszym meczu jego rywalem był Rod Lawler, ktury jako jedyny potrafił wygrać z Ronniem dwa frejmy w pierwszyh cztereh jego meczah. W tżeh kolejnyh meczah rywale byli w stanie wygrać zaledwie jednego frejma, a Ronnie kończył swoje spotkania bez wbicia hoćby jednej setki. Mecz z Robertem Milkinsem zakończył bez straty frejma, tak samo jak pułfinałowy pojedynek z Stuartem Binghamem, ogrywając rywala 6:0. W finale zawoduw jego rywalem był Judd Trump, ktury dwukrotnie wyhodził w tym turnieju z podbramkowyh sytuacji, najpierw pżegrywając w ostatniej partii meczu z Markiem Williamsem 49-36, a w meczu pułfinałowym wygrywając spotkanie, w kturym Martin Gould prowadził 5:1.\nZawodnik zrezygnował z udziału we wszystkih turniejah pierwszej części sezonu (wyjątek stanowiła harytatywna impreza Pink Ribbon, rozgrywana w lipcu). Zapowiedział udział w turnieju nierankingowym Masters, w kturym mugł zagrać dzięki zahowaniu wysokiej pozycji na liście rankingowej.\nW pierwszej rundzie turnieju Masters O’Sullivan pokonał 6:5 Marka Williamsa, pżegrywając w meczu 2:4. W ćwierćfinale wygrał 6:3 z Markiem Selby, prowadząc do pżerwy 3:1 by ostatecznie zwyciężyć w dziewiątej partii, w kturej Selby miał zgromadzone 70 punktuw, ale pozostający na stole układ pozwolił O’Sullivanowi zwyciężyć jednym podejściem (73-punktowym), bez potżeby ustawienia snookera. W pułfinale tego turnieju O’Sullivan pokonał Stuarta Binghama 6:3, prowadząc wcześniej w spotkaniu 5:1. W finale rozgrywanym 17 stycznia w dwuh sesjah, pżeciwnikiem był Barry Hawkins. Mecz miał jednostronny pżebieg, Hawkins wygrał tylko pierwszą partię a następnie pżegrał kolejne 10, pżez co pżegrał pierwszą sesję 1:7, drugą zaś 0:3, co ostatecznie dało rezultat 10:1 na kożyść O’Sullivana, ktury tym samym wygrał szusty w karieże turniej Masters.\n21 lutego wygrał turniej Welsh Open, pokonując w finale Neila Robertsona 9:5 (pżegrywając po pierwszej sesji 3:5). Wcześniej w tym turnieju O’Sullivan w pierwszyh cztereh rundah O’Sullivan stracił 2 partie, wygrywając 4:1 z Barrym Pinhesem, 4:0 z Tian Pengfei, 4:0 z Jimmym Robertsonem oraz 4:1 z Yu Delu. W ćwierćfinale pokonał 5:1 Marka Selby a w pułfinale 6:3 Joe Perry’ego. W pierwszej rundzie tego turnieju (mecz z Pinhesem) był uwikłany w kolejną w swojej karieże kontrowersję: podczas ostatniego frame’a nie wykożystał szansy na wbicie breaka maksymalnego, wbijając bilę rużową po pżedostatniej czerwonej i osiągając 146 punktuw w podejściu. Po meczu stwierdził, że nagroda (10 tysięcy funtuw) nie jest warta wbijania maksymalnego breaka. Barry Hearn określił takie zahowanie jako wstyd oraz brak poszanowania widzuw i fanuw.\nW rozgrywanym w drugim tygodniu marca turnieju World Grand Prix O’Sullivan odpadł w pierwszej rundzie, pżegrywając 3:4 z Mihaelem Holtem.\nW turnieju Shanghai Masters we wżeśniu 2016 roku O’Sullivan odpadł w drugiej rundzie pżegrywając 2:5 z Mihaelem Holtem.\nDrugi występ Anglika w sezonie miał miejsce w European Masters. Dotarł do finału, gdzie uległ Juddowi Trumpowi 8:9, pomimo prowadzenia 8:6. Wcześniej pokonywał kolejno: Daniela Wellsa 4:0, Davida Gilberta 4:1, Marka Allena 4:2, Marka Davisa 4:1 i Neila Robertsona 6:0 (Australijczyk w sześciu frame’ah zdobył 80 punktuw). Ronnie wbił dwa breaki stupunktowe, zwiększając ih liczbę w karieże do 826.\nJuż dwa dni puźniej O’Sullivan zaczął występ w zaliczanym do cyklu Home Nations turnieju English Open, w kturym za wygranie wszystkih cztereh turniejuw (English Open, Northern Ireland Open, Scottish Open, Welsh Open) czekała nagroda w wysokości miliona funtuw. W pierwszej rundzie bez problemu pokonał Jimmy’ego Robertsona 4:0. W drugiej wygrał po trudnym meczu z 19-letnim Zhao Xintongiem 4:3. W meczu tym Chińczyk wbił breaki 130, 107 i 80. Po meczu Anglik pohwalił rywala i poruwnał go do Stephena Hendry’ego. W tżeciej rundzie nieoczekiwanie uległ Chrisowi Wakelinowi 3:4. Wakelin od stanu 0:2 wygrał 4 frame’y z 5 wykożystując błędy O’Sullivana.\nInternational Championship Anglik rozpoczął od pokonania 6-4 Xiao Guodonga. Następnie takim samym stosunkiem wygrał z Kurtem Maflinem. W 1/8 finału O’Sullivan uległ Mihaelowi Holtowi 4-6; była to tżecia kolejna porażka z tym rywalem.\nO’Sullivan po powrocie z Chin osiągnął tżeci w karieże finał turnieju Champion of Champions wygrywając kolejno: 4:2 z Robinem Hullem, 6:2 z Martinem Gouldem oraz 6:2 z Markiem Allenem. W nim spotkał się z Johnem Higginsem, kturemu uległ 7:10. Mecz ten stał na bardzo wysokim poziomie, tylko w jednym frejmie nie padł break powyżej 50 punktuw. W całym turnieju Anglik wbił sześć breakuw stupunktowyh, tży w pułfinale i po jednym w pozostałyh rundah.\nZ turnieju Northern Ireland Open 2016 O’Sullivan odpadł w 1/8 finału, gdzie pomimo powrotu od stanu 0:3 i wbiciu tżeh "setek" z żędu pżegrał 3:4 z Kyrenem Wilsonem.\nW UK Championship 2016 Anglik w pierwszyh tżeh rundah pżegrał zaledwie jednego frejma, ogrywając Boonyarita Keattikuna 6:0, Rhysa Clarka 6:0 i Mihaela Georgiou 6:1. W 1/8 i 1/4 finału pokonał Walijczykuw Matthew Stevensa i Marka Williamsa po 6:2. W pułfinale wygrał z Marco Fu 6:5, wykożystując kick rywala w 10 frejmie i pudło na zielonej bili i wbijając 130 punktuw w ostatnim frejmie. W finale spotkał się z mistżem świata i liderem rankingu Markiem Selbym. Selby wygrał pierwszą sesję 6:2, następnie powiększył pżewagę do 7:2. Od tego momentu Ronnie odrobił straty do wyniku 8:7, jednak dwie ostatnie partie wygrał Mark, zamykając mecz wynikiem 10:7. W ostatnih 6 frejmah padło 5 setek i break 82-punktowy, ponadto obaj finaliści mieli najwięcej "paczek" w turnieju (po 10). O’Sullivan osiągnął ruwnież 100 setek w historii występuw w UK Championship wbijając 130 punktuw w 14 partii finału.\nPodczas Scottish Open 2016 O’Sullivan pokonał m.in. Polaka Adama Stefanowa 4:1 (był to dla Anglika pierwszy w karieże profesjonalny mecz pżeciwko jakiemukolwiek Polakowi), pozostałe mecze, pżeciwko Matthew Seltowi, Jimmy’emu Whiteowi i Markowi Allenowi, wygrywał po 4:2. W ćwierćfinale pżegrał z Johnem Higginsem 2:5.\n15 stycznia 2017 roku w pierwszej rundzie turnieju Masters zawodnik wygrał 6:5 z Liangiem Wenbo. Pżez dłuższy czas tego spotkania O’Sullivan kontrolował rozwuj wypadkuw, prowadząc 2:0, a puźniej 4:2, jego rywal odrobił straty i wysunął się na prowadzenie 5:4. W 10 partii Wenbo mugł zamknąć mecz na ostatniej czarnej bili, na ktura dobże wyszedł. Chiński zawodnik spudłował to wbicie, zostawiając czarną pży kieszeni. W ostatniej partii dominował Anglik, ktury breakiem 121-punktowym rozstżygnął spotkanie na swoją kożyść. W ćwierćfinale po dość pżeciętnym spotkaniu wygrał z Neilem Robertsonem 6:3, wykożystując dwa szczęśliwe wbicia w partiah numer 7 i 8, kture wybiły Australijczyka z rytmu. Pułfinałowym pżeciwnikiem Anglika był zwycięzca Scottish Open Marco Fu. Do usmej partii zawodnicy wygrywali frejmy na pżemian, zaś od stanu 4:4 The Rocket nie oddał już partii i awansował do swojego dwunastego finału Masters po zwycięstwie 6:4.\nW finale pżeciwnikiem Ronniego był debiutujący na tym etapie rozgrywek Joe Perry. Pojedynek lepiej rozpoczął starszy z Anglikuw, ktury prowadził 4:1 i miał szansę na prowadzenie 5:1, jednak pierwsza sesja zakończyła się remisem 4:4. Drugą sesję O’Sullivan rozpoczął od wygrania cztereh partii i wyjścia na prowadzenie 8:4, na co Perry odpowiedział breakami 117 i 92. Rakieta wytżymał ten kontratak i po rozstżygnięciu 17. partii na kolorah wygrał mecz 10:7. Tym samym O’Sullivan po raz siudmy wygrał w turnieju Masters, zostając samodzielnym rekordzistą tyh rozgrywek. Został też pierwszym od czasuw Paula Huntera zawodnikiem, ktury obronił ten tytuł, a także dzięki zarobieniu 200 tys. funtuw wypżedził Stephena Hendry’ego na liście zawodnikuw z największymi zarobkami w karieże, zostając liderem tej klasyfikacji.\n1 lutego w German Masters 2017 O’Sullivan zanotował jedyną w sezonie porażkę w pierwszej rundzie, pżegrał z Markiem Kingiem 4:5, pomimo prowadzenia 4:1. Następne dwa turnieje (World Grand Prix i Welsh Open) O’Sullivan zakończył w drugiej rundzie: w Preston pokonał go Neil Robertson 4:1, zaś w Cardiff pżegrał pomimo prowadzenia 3:0 w meczu z Markiem Davisem 3:4.\nRonnie nie wystąpił w turniejah Snooker Shoot-Out 2017 i Gibraltar Open 2017, pojawił się natomiast w Players Championship 2017, do kturyh zakwalifikował się jako siudmy zawodnik na rocznej liście rankingowej. Dotarł do ćwierćfinału, gdzie Judd Trump pokonał go 5:3.\nW zaproszeniowym turnieju Hong Kong Masters 2017 uległ w finale Neilowi Robertsonowi 3:6. W pierwszym rankingowym występie w sezonie, podczas China Championship 2017 dotarł do ćwierćfinału, gdzie pżegrał 4:5 z puźniejszym zwycięzcą turnieju, Lucą Brecelem.\nO’Sullivan następnie pojawił się dopiero na turnieju English Open rozpoczynającym drugi cykl Home Nations Series. Rozpoczął od wygranej 4:1 z Zhangiem Andą, jednak wywołał kontrowersje, pojawiając się na meczu w fioletowyh sportowyh butah. Pżyczyną tego okazała się być zwihnięta kostka. World Snooker zezwoliło O’Sullivanowi na grę w sportowym obuwiu, wymogło jednak czarny kolor butuw. W kolejnyh rundah pokonywał kolejno: 4:1 Marka Davisa, 4:1 Zhanga Yonga i 4:3 Johna Higginsa. W ćwierćfinale wyeliminował Jacka Lisowskiego wynikiem 5:2, w pułfinale zaś wygrał z Anthonym McGillem 6:4. W finale spotkał się z Kyrenem Wilsonem. Mecz ten był jednostronny: O’Sullivan w całym meczu osiągnął skuteczność wbić na poziomie 98%, pudłując tylko 6 prub wbicia. Mecz zakończył się wynikiem 9:2, co dało Ronniemu 29. w karieże tytuł rankingowy. W turnieju wbił 12 breakuw stupunktowyh (średnio 1 na 3 wygrane partie), w tym 4 w finale.\nNastępny turniej, International Championship 2017 zakończył w pierwszej rundzie po porażce 1:6 z Yanem Bingtao. W Champion of Champions 2017 z kolei osiągnął finał, gdzie pżegrał 8:10 z Shaunem Murphym. W piątym frejmie pułfinału z Anthonym Hamiltonem wbił swojego 900. breaka stupunktowego w karieże.\nW turnieju Shanghai Masters 2017 O’Sullivan rozegrał 4 mecze w ciągu 2 dni ze względu na udział w Champion of Champions. Rozpoczął od pokonania 5:2 Gary’ego Wilsona i 5:1 Joe Perry’ego w środę 15 listopada, w czwartek wygrał 5:0 z Barrym Hawkinsem i 5:1 z Markiem Williamsem. W pułfinale wyeliminował Johna Higginsa wynikiem 6:2. Tym samym "The Rocket" po raz tżeci w pżeciągu cztereh turniejuw dotarł do finału, gdzie trafił na Judda Trumpa. Mecz zaczął się od prowadzenia O’Sullivana 7:0, a ostatecznie zakończył się wynikiem 10:3. Dało to O’Sullivanowi 30. w karieże tytuł rankingowy i zapewniło awans na 4 miejsce rankingu. W następnym turnieju, Northern Ireland Open 2017 pżegrał w tżeciej rundzie z Elliotem Slessorem 1:4.\n30 listopada pżystąpił do turnieju UK Championship 2017. W pierwszej rundzie pokonał amatora, Jacksona Page 6:3. W dwuh kolejnyh rundah wygrywał 6:1, kolejno z Mihaelem Georgiou i Mihaelem Whitem. W 1/8 finału spotkał się z Akanim Songsermsawadem; w meczu tym pżegrywał 0:2, 2:4 i 4:5, jednak ostatecznie wygrał w decydującej partii. W ćwierćfinale zwyciężył z Martinem Gouldem 6:3, prowadząc wcześniej 5:0. Zwycięstwo 6:4 ze Stephenem Maguire’em w pułfinale dało O’Sullivanowi tżeci kolejny finał UK Championship, w kturym brał udział (nie wystąpił bowiem w tym turnieju w 2015 roku). Finałowym pżeciwnikiem Rakiety był, podobnie jak w Champion of Champions, Shaun Murphy. Pierwsza sesja zakończyła się remisem 4:4. Po dwuh pierwszyh frejmah drugiej sesji nadal widniał wynik remisowy 5:5, jednak od tego czasu O’Sullivan wygrał pozostałe partie i cały mecz 10:5. Było to jego szuste zwycięstwo w mistżostwah Wielkiej Brytanii, czym wyruwnał rekord Steve'a Davisa. Wygrana pżesunęła O’Sullivana na drugie miejsce listy rankingowej.\nScottish Open 2017 był dla Rakiety podobny jak zeszłoroczny, ponownie pżegrał w ćwierćfinale z Johnem Higginsem, tym razem 0:5. Niedługo po tym wycofał się z eliminacji do German Masters (miał w nih grać z Rorym McLeodem). O’Sullivan nie zdołał wygrać tżeciego turnieju Masters z żędu, po pokonaniu 6:0 Marco Fu pżegrał w drugiej rundzie 1:6 z puźniejszym zwycięzcą turnieju, Markiem Allenem.\n25 lutego O’Sullivan wygrał swuj czwarty rankingowy tytuł w sezonie - World Grand Prix 2018, pokonując w finale Ding Junhuia 10:3. W turnieju padło 26 "setek", z czego aż 10 było autorstwa O’Sullivana. W turnieju Welsh Open 2018 po walkoweże w pierwszej rundzie z Robinem Hullem i wygraniu kolejnyh tżeh meczuw do zera pżegrał w ćwierćfinale 1:5 z Johnem Higginsem. W Players Championship 2018 ponownie okazał się najlepszy, zwyciężał kolejno z Graemem Dottem, Ding Junhuiem i Juddem Trumpem, by w finale pokonać Shauna Murphy'ego 10:4. W ostatnim turnieju pżed mistżostwami świata, China Open 2018 pżegrał w pierwszej rundzie z Elliotem Slessorem 2:6; w meczu tym wbił czternastego w karieże breaka maksymalnego.\nPomimo odpadnięcia w drugiej rundzie mistżostw świata, sezon 2017/18 był pod wieloma względami dla Rakiety najlepszym w karieże. Pobił w nim osobiste rekordy, dotyczące jednego sezonu: wygranyh turniejuw rankingowyh (pięć, wyruwnanie rekorduw Ding Junhuia, Marka Selby'ego i Stephena Hendry'ego), breakuw stupunktowyh (74) i zarobionyh pieniędzy (826 tysięcy funtuw). Wygrywając UK Championship, O'Sullivan wyruwnał też należący do Hendry'ego rekord wygranyh turniejuw "Potrujnej Korony" (18 turniejuw).\nWe wżeśniu 2018 roku zawodnik pżystąpił do turnieju Shanghai Masters 2018 gdzie bronił tytułu zdobytego w popżedniej edycji. W 2018 roku zawody w Shanghai zmieniły formułę i z turnieju rankingowego rozgrywanego w latah 2007-2017 stały się imprezą nierankingową. O'Sullivan skutecznie obronił tytuł, wygrywając w finale 11:9 z Barrym Hawkinsem, w pułfinale pokonując 10:6 Kyrena Wilsona.\nW drugiej rundzie English Open 2018 w ostatniej partii meczu z Allanem Taylorem po raz piętnasty wbił breaka maksymalnego (był to drugi taki break w turnieju, pierwszego zdobył Thephaiya Un-Nooh). Po wygranyh w kolejnyh rundah z Matthew Stevensem i Edenem Sharavem w ćwierćfinale zagrał z Luo Honghao. O'Sullivan zaczął od prowadzenia 2:0, po czym niespodziewanie prowadzenie objął 18-letni Chińczyk. W szustej partii pży stanie 13:21 dla Luo Anglik wbijając czerwoną bilę z pżyżądu popełnił faul, ruszając kijem inną czerwoną. Faulu nie dostżegła sędzia meczu Tatiana Woollaston ani sam O'Sullivan, ktury wygrał frejma, a potem cały mecz 5:3. W pułfinale The Rocket uległ Markowi Davisowi 1:6.\nW listopadzie 2018 roku zawodnik wygrał turniej Champion of Champions 2018, pokonując w finale Kyrena Wilsona 10:9. We wcześniejszyh rundah wygrał z Stuartem Binghamem 4:2, Johnem Higginsem 6:3 oraz Shaunem Murphym 6:3. O'Sullivan wystąpił następnie w Northern Ireland Open 2018, gdzie do pułfinału pżegrał zaledwie 4 frejmy na 25 rozegranyh. W pułfinale wygrał z Markiem Selbym 6:5, zwyciężając decydującą partię na czarnej bili, zaś w finale pżegrał 7:9 z Juddem Trumpem.\nW turnieju UK Championship 2018 zawodnik w pierwszej rundzie pokonał Luke'a Simmondsa 6:1, w drugiej rundzie wygrał 6:5 z Kenem Dohertym (pżegrywając w meczu 1:4). W następnyh rundah pokonał kolejno: Zhou Yuelonga 6:0, Jacka Lisowskiego 6:1, Martina O`Donnella 6:1 i Toma Forda 6:1, by ostatecznie zmieżyć się w finale z Markiem Allenem. O'Sullivan rozstżygnął mecz na swoją kożyść, wygrywając 10:6 (6:2 po pierwszej sesji) i wygrywając siudmy tytuł UK Championship i 19. Potrujnej Korony, zostając samodzielnym rekordzistą obu klasyfikacji. W kolejnym turnieju Potrujnej Korony – Masters 2019 także dotarł do finału (tżynastego w karieże), ulegając Juddowi Trumpowi 4:10.\nPo dwuh słabszyh turniejah (porażka w pierwszej rundzie World Grand Prix 2019 i tżeciej rundzie Welsh Open 2019) O'Sullivan wygrał Players Championship 2019, wygrywając w finale 10:4 z Neilem Robertsonem. W ostatniej partii meczu Anglik zbudował swojego tysięcznego breaka stupunktowego (w wysokości 134 punktuw).\nDrugie miejsce na rocznej liście rankingowej dało Ronniemu awans do turnieju dla najlepszej usemki sezonu – Tour Championship 2019, gdzie w ćwierćfinale pokonał 9:3 Stuarta Binghama. Mecz pułfinałowy z Juddem Trumpem miał dramatyczny pżebieg: The Rocket od stanuw 2:6 i 5:8 doprowadził do decydującej partii. W niej Trump prowadził 54-4, jednak wtedy oddał stuł rywalowi. O'Sullivan zdobył 31 punktuw, po czym spudłował ostatnią czerwoną. Młodszy z Anglikuw wbił czerwoną i niebieską, ale nie trafił żułtej, ktura zapewniłaby mu wygraną w meczu. Ostatecznie O'Sullivan wbił wszystkie kolorowe i awansował do siudmego finału w sezonie. W finale ponownie pokonał Robertsona, tym razem 13:11. Zwycięstwo to dało mu 36. tytuł rankingowy, czym wyruwnał kolejny rekord Stephena Hendry'ego, a także pozwoliło – po dziewięciu latah pżerwy – powrucić na pierwsze miejsce listy rankingowej.\nPiętnastokrotnie osiągnął w meczah turniejowyh najwyższy break snookerowy – 147 (w tym najszybszy 147-punktowy break wykonany na mistżostwah świata w Sheffield w 1997 roku w czasie 5 minut i 20 sekund) – wpisany jako rekord do Księgi Rekorduw Guinnessa. Jest pod tym względem rekordzistą. W sezonie 2007/2008 wbił tży breaki maksymalne.\nLista breakuw maksymalnyh (w nawiasie podany sędzia meczu):\nMistżostwa Świata 1997 – Ronnie O’Sullivan kontra Mick Price (Len Ganley)\nMistżostwa Świata 2003 – Ronnie O’Sullivan kontra Marco Fu (Jan Verhaas)\nMistżostwa Świata 2008 – Ronnie O’Sullivan kontra Mark Williams (Eirian Williams)\nŁączna suma, jaką zarobił O’Sullivan podczas występuw w oficjalnyh turniejah, wynosi ponad 10 milionuw funtuw, tym samym jest najlepiej opłacanym zawodnikiem w historii i pierwszym, ktury osiągnął ośmiocyfrowe zarobki "pży zielonym stole"..\nJego styl harakteryzuje się dużą dynamiką, pżez co zyskał pżydomek The Rocket. Jest uznawany powszehnie pżez ekspertuw za najlepiej budującego breaki zawodnika w historii. Gra bardzo ofensywnie, starając się wbijać bile nawet w bardzo trudnyh pozycjah, jednak jest ruwnież solidny taktycznie. Zdaża mu się wyrażać swoje emocje popżez pżerużne miny, uśmieszki, a także niekonwencjonalne (często odbierane jako niegżeczne) zahowania: takie jak zakrywanie głowy białym ręcznikiem czy żucanie pżyżąduw pod nogi pżeciwnika.\nW opinii niekturyh komentatoruw poziom gry O’Sullivana jest stosunkowo nieruwny. Na poparcie tej tezy warto pżytoczyć występy w sezonie 2005/2006, kiedy to O’Sullivan w niekturyh turniejah odpadał po bezbarwnej gże w pierwszej rundzie (wysoko pżegrywając), a w innyh dohodził do finału. Bardzo często mecze O’Sullivana składają się z kilku wygranyh lub pżegranyh z żędu frame'uw. Dobże dysponowany O’Sullivan potrafi wygrać bardzo wysoko z wysoko notowanymi zawodnikami w meczah o bardzo dużą stawkę, dowodem tego było na pżykład pokonanie Stephena Hendry’ego 17:4 w pułfinale mistżostw świata w 2004, Barry'ego Hawkinsa w finale Masters 10:1 lub Stephena Maguire’a w finale UK Championship 10:2.\nRakieta nie lubi oddawać inicjatywy w trakcie meczu, najczęściej bardzo ciężko jest mu się podnieść po pżegraniu paru frame’uw z żędu; z drugiej strony jest uważany za najlepszego front-runnera w gże – po wyjściu na wysokie prowadzenie żadko je traci. Niezależnie jednak od dyspozycji – The Rocket zawsze stara się zaskoczyć publiczność jakimś niebanalnym zagraniem, co sprawia, że jest jednym z najhętniej oglądanyh zawodnikuw.\nO’Sullivan jest zawodnikiem oburęcznym – najczęściej używa prawej ręki, ale czuje się pewnie pży zagraniah ruwnież z lewej ręki. Daje mu to pżewagę pży pżymieżaniu się do bil, do kturyh inni zawodnicy musieliby sięgać z pżyżąduw. Bilę czerwoną na 100 punktuw w tysięcznym stupunktowym breaku O'Sullivan wbił lewą ręką, mimo pierwotnego mieżenia z prawej ręki.\nGłuwne turnieje[edytuj | edytuj kod]\nUdział w mistżostwah świata.\n2004 Zwycięstwo. Wynik finałowy: O’Sullivan – Ian McCulloh 9:5\n2018 Zwycięstwo. Wynik finałowy: O'Sullivan – Kyren Wilson 10:9\nOsiągnięcie Lp. Rok Turniej Pżeciwnik w finale Wynik Źrudło\nDrugie miejsce 1 2010 Players Tour Championship – 4 turniej 2010/2011 Barry Pinhes 3–4 \nRonnie O’Sullivan dziesięciokrotnie (najwięcej ze wszystkih graczy) triumfował w Premier League. W turnieju tym startuje 7 -graczy. Każdy zawodnik ma na pojedyncze udeżenie tylko 25 sekund – co zdecydowanie premiuje szybko grającyh graczy (w tym pżede wszystkim O’Sullivana). Rużnicą w stosunku do innyh turniejuw jest fakt, że w fazie grupowej Premier League – gracze (grający w systemie każdy z każdym) mogą remisować pojedynki.\nEdycje w kturyh zwyciężył O’Sullivan[edytuj | edytuj kod]\nJako jedyny, obok Stephena Hendry'ego, wbił tży breaki maksymalne w Crucible Theatre (miejscu, gdzie są rozgrywane mistżostwa świata). Jako jeden z tżeh zawodnikuw osiągnął w profesjonalnyh turniejah ponad 700 breakuw stupunktowyh (pozostali dwaj to: Stephen Hendry – 775 oraz John Higgins – 718). W sezonah: 2003/04 i 2004/05 Rakieta zarobił najwięcej ze wszystkih graczy pieniędzy (za osiągnięcia w turniejah) oraz wbił najwięcej ze wszystkih graczy breakuw 100-punktowyh. Najwięcej setek osiągnął ruwnież w sezonie 2017/18.\nMiejsca w ważniejszyh turniejah od początku kariery[edytuj | edytuj kod]\nShanghai Masters – F W – 2R – – 1R – 2R W W\nInternational Championship – 2R QF – 3R 1R –\nBritish Open/English Open – W F SF 1R QF 3R SF QF SF 3R F SF 3R W SF\nLG Cup/Grand Prix/World Open 1R 1R QF 1R 2R 3R 3R QF F QF QF 2R W F QF F QF 2R F – – – – W\nUK Championship 2R W QF QF 1R W – QF SF W QF SF 2R 1R QF W 2R SF 1R 2R – QF W – F W W\nThe Masters – WR W F F QF QF QF 1R QF QF F W F W 1R W F 1R QF – W SF W W QF F\nMistżostwa świata w snookeże 1R 2R QF SF 2R SF SF 1R W SF 1R W QF SF QF W 2R QF QF W W F QF 2R QF 2R\nSF = Odpadnięcie w pułfinale\nOsiągnięcia w liczbah:\nZwycięstwa w turniejah: 64\nZwycięstwa w turniejah rankingowyh: 34\nZwycięstwa w turniejah ‘zaproszeniowyh’: 17\nFinały w turniejah: 32\nFinały w turniejah rankingowyh: 14\nFinały w turniejah ‘zaproszeniowyh’: 13\nNajwiększa premia za zwycięstwo: 250 000 funtuw, Mistżostwa Świata w Snookeże 2004\nRywale, z największą liczbą pojedynkuw: 66 John Higgins, 56 Stephen Hendry, 45 Jimmy White i Mark Williams\nOgulna liczba rywali: 268\nNajwiększa skuteczność wygranyh spotkań (+10): 12/12 (100%) Dave Harold, 9/10 (90%) Robert Milkins, 16/18 (88,89%) Allister Carter, 15/17 (88,24%) Joe Perry, 12/14 (85,71%) Stephen Lee, 11/13 (84,62%) Barry Hawkins\nOgulny bilans spotkań: zwycięstwa: 909 (74,69%), porażki: 275 (22,6%), remisy: 33 (2,71%)\nRozegranyh frejmuw: 10610\nRywale z największą liczbą wygranyh frejmuw: 703 John Higgins, 620 Stephen Hendry, 428 Mark Williams\nOgulny bilans frejmuw: zwycięstwa: 6485 (61,12%), porażki: 4125 (38,88%)\nSkuteczność w deciderah: 134/212 (63,21%)\nNajwięcej breakuw 100+ w jednym sezonie: 74, 2017/2018\nBreaki 100+ w sezonah:\nLiczba sezonuw z breakiem maksymalnym: 11\nNajwięcej maksuw w sezonie: 3, 2007/2008\nNajwiększa suma nagrud w sezonie: 826 000 funtuw, 2017/2018; 684 130 funtuw, 2000/01; 640 350 funtuw, 2007/2008\nŁączna suma nagrud: 9,765,534 funtuw\nLiczba sezonuw na szczycie rankingu: 5: 2002/03, 2004/05, 2005/06, 2008/09, 2009/10\nPonieważ od sezonu 2010/11 ranking jest rewidowany w trakcie sezonu, pokazywane są miejsca z początku sezonu.\nPuhar wręczany mistżowi świata\nOd 1993 Ronnie niepżerwanie występuje w mistżostwah świata. W trakcie swojej kariery 5-krotnie zdobywał tytuł Mistża Świata. Tylko raz, w 2014 roku musiał uznać wyższość rywala w finale, jego pogromcą okazał się Mark Selby, ktury pokonał starszego rodaka 18:14, powracając do gry od stanu 10:5 na kożyść Ronniego. 5-krotnie pżegrywał w spotkaniah pułfinałowyh, w tym dwukrotnie z Stephenem Hendrym. 7-krotnie odpadał w ćwierćfinałah. 5-krotnie odpadał w II rundzie. Ruwnież 3-krotnie musiał żegnać się z czempionatem już po pierwszym spotkaniu.\nŁącznie w Crucible Theatre rozegrał 84 spotkania, z czego tylko 21 pżegrał. Daje mu to efektywność na poziomie 75%.\nPodczas mistżostw świata rozegrał w sumie 1725 frejmuw, wygrywając w 1010, co daje efektywność na poziomie 58,5%.\nW historii mistżostw świata jest także rekordzistą pod względem ilości wbityh breakuw 100+. Łącznie wbił ih 166 w tym tżykrotnie breaka maksymalnego (1997, 2003, 2008). Break maksymalny z 1997, wbity w meczu I rundy pżeciwko Mick Priceowi, to najszybszy maks w historii snookera (5 min 20 sek).\nMistżostwa Świata w Snookeże\nMistżostwa Świata w Snookeże 1993\nW pierwszej rundzie The Rocket zmieżył się z Irlandczykiem Dennisem Taylorem. Mecz zakończył się wynikiem 10:6 na kożyść Anglika. W drugiej rundzie (1/8 finału) Rakieta musiał uznać wyższość Johna Parrotta, ktury pokonał go aż 13:3.\nMistżostwa Świata w Snookeże 1994\nW pierwszym meczu Ronnie O’Sullivan pokonał Dave’a Harolda 10:3. W 1/8 finału Anglik okazał się lepszy od Walijczyka Darrena Morgana 13:8. W ćwierćfinale pżegrał z Hendrym 8:13. Dojście do tej fazy rozgrywek było dużym sukcesem dla Anglika, ktury 3 lata wcześniej w 1992 roku rozpoczął karierę zawodowego gracza.\nMistżostwa Świata w Snookeże 1995\nRonnie O’Sullivan w 1996 roku dotarł do pułfinałuw. Wyniki meczuw, w kturyh występował Anglik, były następujące:\nMistżostwa Świata w Snookeże 1996\nW pierwszym meczu O’Sullivan wyeliminował Micka Price’a 10:6. W tym meczu Ronnie zrobił najszybszego breaka maksymalnego (147) w historii snookera – dokonał tego w 5 minut, 20 sekund. W 1/8 finału pżegrał z Darrenem Morganem 12:13.\nMistżostwa Świata w Snookeże 1997\nW roku 1998 O’Sullivan dotarł do pułfinałuw. Oto wyniki wszystkih jego spotkań:\nMistżostwa Świata w Snookeże 1998\nW pierwszej rundzie The Rocket pokonał 10:3 Leo Fernandeza z Irlandii. W 1/8 finału okazał się lepszy (13:8) od Joe Perry’ego. W ćwierćfinale wyeliminował Johna Parotta 13:9. W pułfinale O’Sullivan musiał uznać wyższość Stephena Hendry’ego – mecz zakończył się wynikiem 17:13 dla Szkota. W tym pojedynku Anglik był bardzo blisko uzyskania breaka maksymalnego; pży 134 punktah spudłował rużową bilę (cięcie do lewej środkowej kieszeni).\nMistżostwa Świata w Snookeże 1999\nMistżostwa Świata w Snookeże 2000\n2001 – zdobycie pierwszego tytułu w karieże[edytuj | edytuj kod]\nW roku 2001 O’Sullivan zdobył tytuł mistża świata. Oto wyniki meczuw, kture wygrał The Rocket:\nMistżostwa Świata w Snookeże 2001\nW pierwszym meczu O’Sullivan wygrał 10:5 z Drew Henrym, w drugiej rundzie po jednostronnym meczu wygrał z Robertem Milkinsem 13:2, w ćwierćfinale wyeliminował Stephena Lee 13:10. Swuj udział w mistżostwah The Rocket zakończył w pułfinale, gdzie pżegrał z Hendrym 13:17.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2002\nW 2003 roku Ronnie O’Sullivan odpadł w pierwszej rundzie, pżegrywając 6:10 z Marco Fu. W tym meczu wbił swojego drugiego w Crucible Theatre maksymalnego breaka.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2003\n2004 – zdobycie drugiego tytułu w karieże[edytuj | edytuj kod]\nW pierwszej rundzie The Rocket pokonał Stephena Maguire’a 10:6, puźniej Anglika Andy’ego Hicksa 13:11, w ćwierćfinale wysoko wygrał 13:3 z Anthony Hamiltonem.\nPułfinał zakończył się bardzo niespodziewanym, jednostronnym wynikiem – O’Sullivan bowiem pokonał Hendry’ego 17:4. Tym samym The Rocket ustanowił swoisty rekord – najwyższej wygranej (tżynastoma partiami) w pułfinałah MŚ. Wcześniejszy rekord należał do Stephena Hendry’ego, ktury pokonał 16:4 Terry’ego Griffithsa w 1992 roku.\nW finale spotkał się z Graeme Dottem, wygrywając 18:8. Dott rozpoczął mecz od pżewagi 5:0, jednak puźniej zdołał wygrać tylko 3 frame’y.\nTym samym O’Sullivan zapewnił sobie pozycję numer jeden na liście rankingowej oraz zdobył drugi w swojej karieże tytuł Mistża świata.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2004\nW 2005 roku O’Sullivan w pierwszej rundzie pokonał Stephena Maguire’a 10:9. W 1/8 finału wygrał z Allisterem Carterem 13:7. W ćwierćfinale uległ 11:13 Peterowi Ebdonowi po bardzo długim spotkaniu. Mecz ten harakteryzował się nerwową atmosferą, a także wieloma spięciami, kture wynikały głuwnie ze sporej rużnicy w sposobie gry obu zawodnikuw. Peter Ebdon stosuje defensywną, powolną grę, ktura bardzo nie odpowiada O’Sullivanowi.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2005\nW 2006 roku pierwszym pżeciwnikiem O’Sullivana był Dave Harold, mecz zakończył się wynikiem 10:4. W 1/8 finału spotkał się z Ryanem Dayem, pokonując go po dosyć wyruwnanym meczu (druga sesja zakończyła się 7:9 na kożyść Daya) 13:10. W ćwierćfinale O’Sullivan trafił na dwukrotnego mistża świata Marka Williamsa. Po dość zaciętym pojedynku The Rocket ostatecznie wygrał 13-11 (4-4,10-6,13-11). Mecz pułfinałowy z Graeme Dottem miał bardzo niespodziewany pżebieg: pierwszą sesję O’Sullivan wygrał 5:3, drugą w takim samym stosunku pżegrał, zaś w tżeciej oddał wszystkie osiem frame’uw. Czwarta sesja rozpoczęła się zatem pży wyniku 16:8 dla Dotta, O’Sullivanowi udało się wygrać tylko tży partie i mecz ostatecznie pżegrał 11:17.\nPżed finałami O’Sullivan sparował z Peterem Ebdonem. Mecze te miały nauczyć Anglika cierpliwości i opanowania. Drabinka turniejowa pżewidywała mecz tyh dwuh zawodnikuw jedynie w finale, co było jedną z pżyczyn, dla kturyh zdecydowali się oni na wspulne treningi.\nPżed zawodami, jak i w ih trakcie, O’Sullivan był faworytem zakładuw bukmaherskih. Po pierwszej sesji pułfinałowej z Dottem (wynik 5:3 dla Anglika) bukmaheży dawali za zwycięstwo O’Sullivana w tym meczu nie więcej niż 1,15 za jednego postawionego funta.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2006\nNiedługo pżed rozpoczęciem po tym, jak okazało się, że rozegra pierwszy mecz właśnie z Dingiem Junhui, O’Sullivan zażucił że losowanie zostało ustawione. Na zażut ten odpowiedział żecznik Światowej Organizacji Snookera, twierdząc że to nieprawda, ponieważ losowanie odbywało się pżez dwuh prezenteruw BBC, pży niezależnej widowni.\nW pierwszej rundzie Ronnie O’Sullivan wyeliminował Chińczyka Dinga Junhui. Ding był drugim po O’Sullivanie kandydatem do zwyciężenia turnieju (według bukmaheruw). Mecz zakończył się wynikiem 10:2 dla O’Sullivana (pierwsza sesja zakończyła się wynikiem 8:1).\nW drugiej rundzie, ktura rozgrywana była 29 i 30 kwietnia, O’Sullivan zmieżył się z Neilem Robertsonem. Pierwsza sesja, rozegrana 29 kwietnia zakończyła się wynikiem 6:2 na kożyść R. O’Sullivana. Druga sesja tego pojedynku zakończyła się remisem 8:8. Tżecią sesję wygrał natomiast O’Sullivan 5:2, zwyciężając w całym meczu 13:10. Pżebieg ostatniej sesji mugł wskazywać na to, iż mecz będzie zacięty do samego końca, gdyż zawodnicy na pżemian wygrywali frame’y w pierwszej części tżeciej sesji (wyniki poszegulnyh frame’uw tżecieh sesji):\nPo partii 19 i 20, znuw był remis 10:10.\nPo znowieniu gry (po pżerwie) 3 kolejne frame’y wygrał O’Sullivan, wygrywając mecz w 23 partii.\nW ćwierćfinale Rakieta zmieżył się z Johnem Higginsem. Po pierwszej sesji tego pojedynku, rozegranej 1 maja, był remis 4:4. Druga sesja rozegrana 2 maja o godzinie 11 (polskiego czasu) zakończyła się wynikiem 7:1 dla Szkota – a więc było 5:11. Tżecia sesja tego pojedynku została rozegrana wieczorem tego samego dnia, zakończyła się po 6 frame’ah – Higgins zwyciężył w tym meczu 13:9.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2007\n2008 – tżecie zdobycie tytułu w karieże[edytuj | edytuj kod]\nRonnie O’Sullivan w opinii bukmaheruw jest faworytem mistżostw. Niezależne od siebie serwisy bukmaherskie typowały go na długo pżed rozpoczęciem zawoduw na Mistża świata.\nW pierwszej rundzie O’Sullivan zmieżył się z reprezentantem Chin Liu Chuangem. Pierwszą sesję tego meczu rozgrywaną o 15:30 23 kwietnia 2008 roku wygrał O’Sullivan 5:4 (do pżerwy Anglik prowadził 3:1). Druga sesja rozgrywana 24 kwietnia zakończyła się wynikiem 5:1 dla O’Sullivana (do pżerwy 3:1), a więc wygrał on mecz 10:5.\nDodał ruwnież: The difference between this season and the last 13 seasons is that I’ve stumbled across a couple of things and kept my discipline with it and stayed patient. (Rużnica między tym sezonem a tżynastoma wcześniejszymi jest taka, że teraz natknąłem się na parę żeczy i utżymałem dyscyplinę dzięki temu oraz byłem cierpliwy).\nW ćwierćfinale „The Rocket” zmieżył się z Liangem Wenbo. Pierwsza odsłona tego pojedynku miała miejsce w sesji popołudniowej 29 kwietnia, zakończyła się ona remisem 4:4. Dzień puźniej w sesji porannej O’Sullivan wygrał 7 frame’uw oddając tylko jeden, tym samym wysunął się na sześcioframe’owe prowadzenie 11:5. W decydującej tżeciej sesji O’Sullivan zakończył mecz po 4 partiah, ostatecznie wygrywając całe spotkanie 13:7.\nPo meczu O’Sullivan wypowiadał się w następujący sposub: I’m pleased to be through, it was alright. I could have played better, I could have scored bit more heavily, I could have been a bit more sharp in the safety department. My long ball potting could have been a bit better, but overall it was ok. I suppose. (Jestem zadowolony, że sobie poradziłem, bez problemuw. Mogłem grać lepiej, mogłem wbijać punkty lepiej, mogłem być trohę bardziej inteligentny w moih odstawnyh, moje wbicia długih bil mogły być lepsze, ale generalnie myślę iż było dobże).\nZapytany o Stephena Hendry’ego O’Sullivan powiedział m.in.: [...] it’s just good to be playing in the semis against a fantastic player, we all know that. [...] He’s there because Stephen’s a great player. (To jest dobże grać w pułfinale z tak fantastycznym graczem, wszyscy to wiemy. On jest tutaj, ponieważ jest świetnym graczem).\nO’Sullivan wypowiadał się ruwnież ciepło o publiczności. O meczu z Hendrym powiedział, iż to będzie okazja by obaj gracze zagrali na maksimum swoih możliwości.\n„The Rocket” zapewnił po meczu z Wenbo (w wywiadzie dla BBC), iż jest w Sheffield po to by sięgnąć po tytuł. Pżed meczem z Hendrym, Bukmaheży jednoznacznie wskazywali „Rakietę” jako faworyta tego spotkania.\nW pułfinale Ronnie O’Sullivan grał ze zdobywcą siedmiu tytułuw Mistża świata – Stephenem Hendrym. Mecz miał być rozgrywany od 1 do 3 maja, ale zakończył się już 2 maja po tżeh sesjah.\nPo pierwszej sesji tego pojedynku był remis 4:4 (1:3 do pżerwy). Druga odsłona tego meczu, ktura miała miejsce o godzinie 11, została zdominowana pżez O’Sullivana – ktury wygrał wszystkie osiem zaplanowanyh na tę sesję frame’uw i wysunął się na prowadzenie 12:4. Tego samego dnia została rozegrana tżecia sesja tego pojedynku, w kturej to „The Rocket” potżebował wygrać 5 z 8 możliwyh do rozegrania partii by zakończyć mecz w tżeh sesjah. Udało mu się zwyciężyć 5 z 7 partii i tym samym wygrać mecz 17:6. Czwarta sesja tego pojedynku nie została więc rozegrana.\nSzkot w tym meczu po raz pierwszy w historii swoih udziałuw w MŚ oddał wszystkie 8 frame’uw jednej sesji.\nPo meczu O’Sullivan powiedział: I’m really pleased. There were times when I felt really good and in control and did everything perfectly. It was a great feeling. (Jestem naprawdę zadowolony. To był ten czas kiedy ja czułem się naprawdę dobże i miałem kontrolę oraz robiłem wszystko perfekcyjnie. To było niesamowite uczucie.)\nO wyniku pierwszej sesji powiedział: It was a complete result. I thought 6-2 down would be ok, if it had gone 7-1 I would have struggled. I didn’t want to give him a big lead. At 4-4 I was delighted, I felt like I’d won the session 7-1. (To był kompletny rezultat. Myślałem, że 6-2 w plecy będzie ok. Gdybym pżegrywał 7-1 musiałbym się borykać. Nie hciałem dać mu dużej pżewagi. 4-4 było wyśmienite, czułem się jakbym wygrał 7-1 tę sesję.)\nHendry powiedział O’Sullivanie, iż był najlepszym graczem ktury kiedykolwiek grał pżeciwko niemu. The Rocket na to odpowiedział: That compliment means more to me than anything anyone could give me. I remember wathing him when I was 14 and he was God, and he still is to all of us snooker players. (Ten komplement znaczy dla mnie więcej niż cokolwiek innego co mugłbym otżymać. Pamiętam, oglądałem go kiedy miałem 14 lat i on był „Bogiem” i ciągle jest dla wszystkih snookerowyh graczy.)\nHendry powiedział ruwnież o O’Sullivanie: When you let him get a lead on you he’s unstoppable. He’s a different animal when you put pressure on him, but I didn’t. (Kiedy wypuścisz go na prowadzenie, on jest nie do zatżymania. Jest zupełnie innym zwieżakiem, kiedy wywżesz na niego presję, ale ja tego nie zrobiłem)\nO’Sullivan spotkał się w swoim tżecim w życiu finale mistżostw świata z innym Anglikiem – Allisterem Carterem. Mecz został rozegrany w cztereh sesjah 4 i 5 maja.\nPierwsza sesja została rozpoczęta o godzinie 16 4 maja. Zakończyła się ona wynikiem 6:2 dla Ronniego O’Sullivana (3:1 do pżerwy). Druga odsłona tego meczu miała miejsce tego samego dnia o godzinie 21 i ruwnież zakończyła się zwycięstwem The Rocket 5:3. Anglik tym samym wysunął się na prowadzenie w meczu 11:5.\nTżecia sesja rozgrywana 5 maja o godzinie 16 zakończyła się ruwnież zwycięstwem O’Sullivana 5:3. Tym samym w całym meczu prowadził on po tżeh sesjah 16:8.\nW sesji czwartej Ronnie nie oddał już żadnego frame’a, wygrywając całe spotkanie 18:8 i zdobywając kolejny tytuł mistża świata w snookeże.\nWyniki wszystkih frame’uw tego meczu prezentowały się następująco: 81 :56, 127 :0, 99 :0, 0:104, 86 :4, 62:76, 65 :18, 73 :0, 78 :0, 36:60, 86 :4, 28:93, 45:80, 123 :0, 77 :32, 110 :5, 66 :48, 74 :0, 25:64, 85 :0, 0:84, 58 :42, 4:89, 68 :39, 75 :32, 61 :16\nPo turnieju O’Sullivan powiedział m.in.: It’s a real buzz to win it. There is no bigger tournament, this is our pinnacle, it’s our greatest stage, (To jest naprawdę odlotowo wygrać ten turniej. Nie ma większyh zawoduw, to jest nasz szczyt, to jest nasz najlepszy etap).\nO następnyh zwycięstwah zawodnik powiedział: I’ve got three now and I would like to win more. I wouldn’t like to put a number on it because that would be very foolish of me. (Mam teraz tży tytuły i hciałbym wygrać więcej. Nie hciałbym jednak się o to zakładać ponieważ to by było głupie z mojej strony).\nO meczu z Carterem: I think everybody had expectations of me just blowing Ali away after I won my semi final so well. (Myślę, że wszyscy spodziewali się, że załatwię Aliego po tym jak wygrałem w taki ładny sposub pułfinał).\nPodobnie jak cztery lata wcześniej (finał MŚ O’Sullivan – Dott) – pżed rozpoczęciem sesji na arenę wbiegł ekshibicjonista. Został jednak unieszkodliwiony pżez służby pożądkowe.\nPowrut na pierwsze miejsce światowego rankingu po MŚ[edytuj | edytuj kod]\nDzięki zwycięstwu w ćwierćfinale i jednoczesnym odpadnięciu w tej rudzie Stephena Maguire’a O’Sullivan zapewnił sobie pierwszą pozycję na liście rankingowej na następny sezon. Pozostający wuwczas w turnieju Hendry, Carter, Perry – mieli pżed turniejem odpowiednio 13375, 15075, 17225 straty do Anglika.\nPżed MŚ O’Sullivan był drugi na liście rankingowej ze stratą do 100 punktuw do Shauna Murphy’ego – ten jednak za dojście tylko do drugiej rundy otżymał tylko 3,8 tysiąca punktuw i nie utżymał pierwszego miejsca.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2008\nO’Sullivan był faworytem MŚ w opinii bukmaheruw. Brytyjski serwis William Hill na około 1,5 miesiąca pżed rozpoczęciem zawoduw płacił za ewentualne zwycięstwo Anglika 3 funty (za jednego postawionego).\nW pierwszej rundzie turnieju Ronnie O’Sullivan zmieżył się ze Stuartem Binghamem. Obie sesje pojedynku były rozgrywane 18 kwietnia 2009 roku (poranna i wieczorna). Po pierwszej sesji O’Sullivan prowadził 6:3 (2:2 do pżerwy), zaś drugą sesję zakończył w sześciu partiah wygrywając całe spotkanie 10:6.\nW drugiej rundzie O’Sullivan zmieżył się z Markiem Allenem. Pierwsza sesja tego pojedynku zakończyła się remisem 4:4, druga zwycięstwem O’Sullivana (stan meczu po sesji: 9:7). W ostatniej sesji rywal O’Sullivana wygrał 6 partii i to on awansował do następnej rundy. Ostateczny wynik meczu 11:13. Po meczu O’Sullivan powiedział, że jego rywal grał doskonale, zauważył że tak grający Allen ma szansę wygrać cały turniej. Po odpadnięciu z turnieju O’Sullivan zadeklarował, że hce spędzić czas z rodziną i swoim ojcem, ktury otżymał pżepustkę z więzienia. Pomimo porażki w drugiej rundzie, O’Sullivan utżymał 1 miejsce na liście rankingowej.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2009\nW pierwszej rundzie O’Sullivan zmieżył się z Liangiem Wenbo. Mecz ten został rozegrany 19 i 20 kwietnia. Po pierwszej sesji O’Sullivan prowadził 7:2. Następnego dnia doprowadził do stanu 9:3, jednak jego pżeciwnik zdołał odrobić część strat – ostatecznie O’Sullivan wygrał 10:7.\nW drugiej rundzie spotkał się z Markiem Williamsem. Mecz był rozgrywany pżez tży dni, 24, 25 i 26 kwietnia. Po pierwszej sesji był remis 4:4. Remisem zakończyła się ruwnież kolejna sesja (8:8). W decydującej odsłonie pojedynku inicjatywę pżejął jednak Ronnie O’Sullivan, ktury wysunął się na prowadzenie 11:9. Williams odpowiedział tylko jedną partią doprowadzając do stanu 11:10. Następnie dwie kolejne partie wygrał O’Sullivan (w obu zdobywając breaki ponadstupunktowe), ustalając wynik meczu na 13:10.\nW ćwierćfinale rozgrywanym 27 i 28 kwietnia O’Sullivan zmieżył się z Markiem Selby. Pierwszą sesję zremisował 4:4, po drugiej prowadził 9:7. Ostatecznie jednak pżegrał w meczu 11:13 po tym, jak jego pżeciwnik wygrał cztery ostatnie partie w meczu.\nKontrowersyjne wypowiedzi pżed turniejem[edytuj | edytuj kod]\nPżed turniejem udzielił kontrowersyjnego wywiadu dla Daily Mail, w kturym stwierdził, że zrobił dla snookera więcej niż wszyscy inni zawodnicy razem wzięci. Chwalił się ruwnież tym, że ma fanuw na całym świecie, ktuży wybaczają mu jego wybryki. Uznał ruwnież, że podczas mistżostw tylko jeden lub dwuh graczy nie będzie pżerażonyh pojedynkiem z nim. Podczas tego wywiadu dawał ruwnież do zrozumienia, że może odejść ze snookera lub zrobić sobie pżerwę w gże.\nW pierwszej rundzie zmieżył się z Dominikiem Dale’em. Mecz ten rozpoczął się od prowadzenia 2-0 O’Sullivana, Dale wygrał wuwczas dwie kolejne partie, kture jednocześnie były jedynymi frame’ami, kture zdobył w tym meczu. Pierwsza sesja pojedynku zakończyła się wynikiem 7-2, a cały mecz 10-2.\nW drugiej rundzie zmieżył się z Shaunem Murphym. Pojedynek rozpoczął się od prowadzenia O’Sullivana 3-0, Murphy odpowiedział dwiema partiami. Następne 3 partie wygrał O’Sullivan, wygrywając sesję 6-2. W drugiej odsłonie pojedynku, rozgrywanej 24 kwietnia Murphy zmniejszył prowadzenie O’Sullivana do 9-7.\nDecydująca odsłona meczu rozgrywana w sesji wieczornej 25 kwietnia rozpoczęła się od dominacji O’Sullivana, ktury doprowadził do statu 12-8. Murphy był w stanie odrobić już tylko dwie partie, ostatecznie pżegrywając 10-13.\nW ćwierćfinale O’Sullivan zmieżył się z liderem rankingu, Johnem Higginsem. Po pierwszej sesji był remis 4-4. Druga sesja zakończyła się ruwnież remisem (wynik meczu 8-8), pomimo prowadzenia O’Sullivana 8-5. W ostatniej sesji lepszy okazał się Higgins, ktury ustanowił wynik spotkania na 13-10.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2011\n2012 – czwarty tytuł w karieże[edytuj | edytuj kod]\nW pierwszej rundzie O’Sullivan spotkał się z Peterem Ebdonem, ktury to musiał się kwalifikował do turnieju głuwnego. Pierwsza sesja tego pojedynku rozgrywana 23 kwietnia (w sesji popołudniowej) miała jednostronny pżebieg. Od stanu 1:1 O’Sullivan zwyciężył 6 kolejnyh partii i wysunął się na prowadzeniu 7:1. Ostatnią partię sesji wygrał Ebdon, zmniejszając stratę do pięciu partii.\nW drugiej sesji spotkania, rozgrywanej w sesji popołudniowej 24 kwietnia gracze podzielili się pierwszymi czterema partiami. W 14 partii break rozpoczął Peter Ebdon, nie mniej jednak nie udało mu się skonstruować wygrywającej pżewagi i pozostawił stuł rywalowi, ten z kolei doprowadził do wyniku, w kturym to rywal potżebował już kilku snookeruw. Peter Ebdon nie był w stanie ih ustawić, pżez co O’Sullivan wygrał partię i mecz 10:4.\nW drugiej rundzie spotkał się z Markiem Williamsem. Spotkanie miało jednostronny pżebieg: pierwszą sesję wygrał O’Sullivan 5:3, drugą 6:2, co dało mu prowadzenie w meczu 11:5. Ostatecznie zwyciężył 13:6.\nW ćwierćfinale rywalem O’Sullivana był Neil Robertson, ktury wygrał pierwszą sesję 5:3. Puźniej jednak rozpoczęła się dominacja O’Sullivana – zwyciężył on drugą sesję 6:2, ustanawiając wynik 9:7. W tżeciej odsłonie pojedynku kontrolował spotkanie, ostatecznie zwyciężając 13:10. Po meczu jego pżeciwnik powiedział: If he approahes all his mathes [in the same way], he’ll run away with this tournament easily. (Jeżeli zagra w kolejnyh meczah w ten sam sposub, to z łatwością wygra te zawody).\nRywalem O’Sullivana w pułfinale był walijski zawodnik Matthew Stevens. Mecz rozpoczął się od dominacji angielskiego snookeżysty, ktury wygrał pierwsze cztery partie, a następnie całą sesję 5:3. W drugiej sesji pżewaga została zwiększona do 11:5. Tżecia odsłona meczu zakończyła się remisem 4:4:, co ustanowiło wynik meczu na 15:9. Wieczorem tego samego dnia (5 maja) rozegrano już tylko 3 partie, czyli całe spotkanie zakończyło się zwycięstwem 17:10 O’Sullivana, ktury awansował do czwartego w karieże finału.\nFinał został zaplanowany na 6 i 7 maja. Rywalem był Allister Carter. Spotkanie rozpoczęło się od wygranyh dwuh partii pżez Ronniego O’Sullivana, jego rywal zdołał doprowadzić do remisu 2:2, jednak cała sesja zakończyła się wynikiem 5:3 dla O’Sullivana. Drugą sesję rozegrano tego samego dnia i w niej także zwyciężył Ronnie O’Sullivan 5:4, wysuwając się na prowadzenie 10:7. Następnego dnia po wznowieniu zawoduw, O’Sullivan doprowadził do stanu 14:7, ale ostatecznie całą sesję wygrał 5:3, co ustanowiło wynik na 15:10 po 3 z 4 sesji. W ostatecznej sesji rozegrano już tylko 4 partie, z kturyh 3 wygrał O’Sullivan, pżez co zwyciężył w finale 18:11 i zdobył czwarty w karieże tytuł. Po zakończeniu spotkania oznajmił, iż pozostaje w snookeże. Podczas ceremonii wręczenia puharu i wywiadu pomeczowego toważyszył mu syn – Ronnie Jr.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2012\n2013 – piąty tytuł w karieże[edytuj | edytuj kod]\nPomimo rozegrania tylko jednego spotkania w sezonie 2012/2013 oraz wypadnięcia z czołowej 16 O’Sullivan będzie rozstawiony w tym turnieju z numerem jeden, w pżypadku obrony tytułu zyska on prawo do gry we wszystkih turniejah sezonu 2013/2014 niezależnie od miejsca zajmowanego na liście rankingowej.\nW 2 rundzie zawodnik zmieżył się z Allisterem Carterem. Mecz był rozgrywany w dniah 27-29 kwietnia. Po pierwszej sesji O’Sullivan prowadził 5:3, po drugiej 9:7, by ostatecznie wygrać to spotkanie 13:8.\nW ćwierćfinale O’Sullivan grał ze Stuartem Binghamem. Mecz od początku miał jednostronny pżebieg po tym, jak O’Sullivan wygrał 7 pierwszyh partii, by ostatecznie zwyciężyć w sesji 7:1. W drugiej sesji Bingham pżegrywał 1:12, jednak zdołał odrobić tży partie i doprowadzić do tżeciej sesji, w kturej rozegrano 1 partię. Spotkanie zakończyło się wynikiem 13:4.\nW pułfinale rozgrywanym w dniah 2-4 maja wygrał 17:11 z Juddem Trumpem. Pierwsza sesja pojedynku zakończyła się remisem 4:4, w każdej kolejnej wygrał O’Sullivan (5:3, 5:3, 3:1). W meczu tym padł tylko jeden break stupunktowy, autorstwa Trumpa. W sesji tżeciej O’Sullivan dostał ostżeżenie od sędzi tego pojedynku, pani Mihaeli Tabb, za (jej zdaniem) "obsceniczne gesty".\nRonnie O’Sullivan po zdobyciu piątego tytułu mistżowskiego\nW finale pokonał 18:12 Barry’ego Hawkinsa, broniąc tytuł mistża świata. W tym meczu, jedyny raz w całym turnieju O’Sullivan miał stratę we frejmah do rywala – było to pierwszej sesji, pży stanie 3:2 dla Hawkinsa. Ponadto Barry Hawkins był jedynym zawodnikiem, ktury wygrał z O’Sullivanem w tyh zawodah frejma otwierającego sesję. Udało się mu to aż tżykrotnie – podczas drugiej, tżeciej i czwartej sesji. Mecz finałowy toczony był na wysokim poziomie i w szybkim tempie (średnio około 15 minut na frejma, szybciej było tylko w 1992 roku, gdy grali Stephen Hendry i Jimmy White). W meczu tym padły lub zostały wyruwnane następujące rekordy: – ilość brejkuw stupunktowyh w karieże danego zawodnika wbityh w Crucible – 131 takih osiągnięć ma O’Sullivan, popżedni rekordzista – Stephen Hendry – miał ih 127. – ilość brejkuw stupunktowyh wbityh pżez jednego gracza w finale MŚ – 6 autorstwa O’Sullivana – ilość brejkuw stupunktowyh wbityh pżez jednego gracza w pojedynczym meczu na MŚ – 6 autorstwa O’Sullivana, co jest wyruwnaniem osiągnięcia Marka Selby’ego z 2011 z meczu drugiej rundy pżeciwko Stephenowi Hendry’emu. – ilość brejkuw stupunktowyh wbityh pżez obu graczy w finale MŚ – 8 (6 autorstwa O’Sullivana, 2 autorstwa Hawkinsa), co jest wyruwnaniem osiągnięcia z 2002 roku z finału Petera Ebdona i Stephena Hendry’ego, kiedy obaj gracze wbili po 4 brejki stupunktowe. O’Sullivan wygrywając finał został też pierwszym od 1996 roku, a tżecim w historii graczem, kturemu udało się obronić tytuł mistża świata na turnieju rozgrywanym w Crucible Theatre w Sheffield.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2013\n2014 – wicemistżostwo świata[edytuj | edytuj kod]\nJako obrońca tytułu, zawodnik zostanie rozstawiony z numerem jeden. Według bukmaheruw jest faworytem zawoduw, brytyjski bukmaher William Hill za zwycięstwo O’Sullivana płaci 11:8 (kurs dziesiętny 2.37).\nW pierwszym dniu zawoduw (19 kwietnia) O’Sullivan wygrał z Robinem Hull. Po pierwszej sesji prowadził 7:2, by całe spotkanie zakończyć wynikiem 10:4. W całym spotkaniu padły dwa breaki stupunktowe, po jednym w wykonaniu obu zawodnikuw.\nW drugiej rundzie, ktura była rozgrywana w dniah 24-26 kwietnia O’Sullivan zmieżył się z Joe Perrym. Mecz zdominował Perry, ktury wygrał partię otwarcia, następnie odskoczył na 4:1 by zakończyć pierwszą sesję wynikiem 5:3. W drugiej sesji Perry utżymywał pżewagę, ostatecznie zahowując pżewagę z dnia popżedniego (wynik po drugiej sesji 9:7). W tżeciej sesji, ktura rozgrywana była w sesji porannej 26 kwietnia, Perry po cztereh pierwszyh frame’ah dalej kontrolował spotkanie prowadząc 11:9. Po wznowieniu gry do głosu doszedł O’Sullivan, ktury najpierw doprowadził do remisu 11:11, by następnie wygrać cały mecz 13:11 wbijając breaki stupunktowe w ostatnih dwuh partiah. Perry w dwuh ostatnih partiah nie zdobył ani jednego punktu.\nW ćwierćfinale, ktury był rozgrywany w dniah 29-30 kwietnia O’Sullivan zagrał z Shaunem Murphym. Murphy wygrał dwie pierwsze partie w spotkaniu i miał szansę wygrać tżecią (O’Sullivan potżebował snookera), jednak ostatecznie pżegrał pierwszą sesję 2:6. Druga sesja zakończyła się wynikiem 7:1 na kożyść O’Sullivana, co zakończyło spotkanie wynikiem 13:3, tym samym tżecia sesja spotkania, ktura miała zostać rozegrana wieczorem 30 kwietnia – nie doszła do skutku.\nPułfinał, w kturym rywalem O’Sullivana był Barry Hawkins miał zostać rozegrany w dniah 1-3 maja, jednak ostatecznie mecz został zamknięty w 3 sesjah, kture miały miejsce w dniah 1-2 maja. Hawkins w pierwszej sesji spotkania zdobył prowadzenie na 2:1 i było to jego pierwsze i ostatnie prowadzenie w meczu, ponieważ całą sesję pżegrał 2:6. W drugiej sesji O’Sullivan rozpoczął od wygrania cztereh partii z żędu, ostatecznie wygrywając sesję wynikiem 5:3 i prowadząc w meczu 11:5. W pierwszej odsłonie 3 sesji zawodnicy podzielili ruwno się czterema partiami, co doprowadziło do wyniku 13:7, po wznowieniu sesji wszystkie kolejne partie wygrał O’Sullivan i zwyciężył w meczu 17:7, zdobywając w całym spotkaniu 4 breaki powyżej stu punktuw.\nW finale O’Sullivan zmieżył się z Markiem Selbym. Mecz rozpoczął się od dominacji O’Sullivana, ktury prowadził w pierwszej sesji 3:0 i ostatecznie zamknął ją wynikiem 5:3, w drugiej sesji zwiększył prowadzenie do 10:7. W kolejnym dniu Mark Selby zdominował spotkanie, odrabiając wszystkie straty, a następnie wysuwając się na prowadzenie 12:11 po tżeciej sesji (po spudłowaniu łatwej bili rużowej na frame w końcowej partii sesji pżez O’Sullivana). Mecz został wznowiony o godzinie 20 czasu polskiego, Mark Selby zdołał powiększyć swoją pżewagę i utżymać ją do końca spotkania, ostatecznie wygrywając 18:14. Był to pierwszy finał mistżostw świata pżegrany pżez O’Sullivana.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2014\nW drugiej rundzie O’Sullivan wygrał 13:5 z Matthew Stevensem, prowadząc po pierwszej sesji 5:3 (pomimo pżegrania dwuh pierwszyh partii), a po drugiej 12:4.\nW ćwierćfinale zawodnik uległ Stuartowi Binghamowi 9:13. Początek meczu zdominował Bingham, ktury prowadził po pierwszej sesji 5:3, w drugiej odsłonie pojedynku Ronnie O’Sullivan miał szansę wyjść na prowadzenie, ostatecznie jednak odrobił jedynie straty i doprowadził do remisu 8:8. Na początku tżeciej sesji O’Sullivan prowadził 9:8, jednak od tego stanu pżegrał pięć kolejnyh partii, w kturyh dominował Bingham. Komentatoży podkreślali, iż zwycięzca tego spotkania był w „genialnej dyspozycji”.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2015\nW drugiej rundzie O’Sullivan pżegrał z Barrym Hawkinsem 12:13. Po pierwszej sesji O`Sullivan pżegrywał 3:5, po drugiej 7:9. W decydującej sesji Hawkins prowadził 12:9, ale mecz rozstżygnął się dopiero w ostatniej 25 partii, w kturej to O`Sullivan pżegrał pżez pżypadkowy faul, polegający na wbiciu białej do kieszeni. Hawkins mając białą z ręki zdobył potżebne mu do zwycięstwa punkty.\nMistżostwa Świata w Snookeże 2016\nSwuj 25. z żędu występ na Mistżostwah Świata O’Sullivan rozpoczął od pokonania 10:7 Gary’ego Wilsona (po pierwszej sesji było 5:4). Tym samym po raz 14. z żędu Anglik awansował do 1/8 finału, wyruwnując rekord Terry’ego Griffithsa.\nW drugiej rundzie trafił na Shauna Murphy’ego. Pierwsza sesja zakończyła się wynikiem 6:2 dla starszego z Anglikuw, po drugiej było 10:6, a ostatecznie O’Sullivan wygrał 13:7.\nDing Junhui był rywalem O’Sullivana w ćwierćfinale. Po dwuh sesjah tego meczu było 10:6 dla Chińczyka, zaś mecz skończył się wynikiem 13:10. W 20 partii Ronnie osiągnął najwyższy break turnieju, wynoszący 146 punktuw.\nBędąc rozstawionym z numerem drugim, zawodnik rozpoczął turniej od meczu ze Stephenem Maguire’em. Po pierwszej sesji był wynik 6:3 dla Maguire’a, ktury prowadził 4:0 do pżerwy. W drugiej sesji O'Sullivan doprowadził do remisu 6:6, by ostatecznie wygrać cały mecz 10:7, oddając tylko jedną partię drugiej sesji.\nW drugiej rundzie spotkał się z Alim Carterem, ktury nigdy wcześniej nie pokonał O'Sullivana w turnieju rankingowym. Carter po pierwszej sesji prowadził 5:3, po drugiej było 9:7 po tym, jak O'Sullivan odrobił straty od wyniku 8:3. W tżeciej sesji na pżerwę zawodnicy zeszli pży stanie 11:9 dla Cartera. W 21 frejmie O'Sullivan prubował doprowadzić do wyniku 11:10, jednak pży stanie 10:54 spudłował łatwą niebieską z punktu. Carter odpowiedział breakiem 51 i wykradł tę partię, a także wygrał następną, zwyciężając w całym meczu 13:9.\nPoruwnanie z innymi zawodnikami[edytuj | edytuj kod]\nLiczba tytułuw Mistża świata (modern era)[edytuj | edytuj kod]\nPogrubioną czcionką zostali zapisani zawodnicy, ktuży nie zakończyli zawodowej kariery\nLiczba breakuw maksymalnyh*\n* – zdobytyh podczas mistżostw świata\nPoruwnanie z innymi mistżami świata[edytuj | edytuj kod]\nGłuwny artykuł: Mistżowie świata w snookeże.\nW 1995 roku został ukarany gżywną w wysokości 1200 funtuw za jazdę z prędkością 133 mph (ok. 212 km/h) samohodem marki BMW.\nZawodnik borykał się z depresją, miał ruwnież szereg problemuw z używkami.\nMa trujkę dzieci, jedno (Taylor Ann Magnus) – ze związku z Sally Magnus. Z Jo Langley, kturą poznał podczas spotkań Anonimowyh Narkomanuw, ma curkę Lilly (urodzoną 19 lutego 2006) oraz syna Ronniego (urodzonego 12 czerwca 2007 roku).\nW 2004 roku hciał dokonać konwersji na islam, jednak wycofał się z tego pomysłu.\nZawodnik uprawia biegi długodystansowe, tygodniowo pżebiega kilkadziesiąt kilometruw. Twierdzi, że sport ten pozwolił mu się oderwać od problemuw z nałogami.\nW młodości nie pżykładał się do nauki. Na pytanie, co było jego ulubionym pżedmiotem w szkole, odpowiedział, iż nigdy nie koncentrował się na nauce i od zawsze wiedział, że jego sposobem na życie będzie snooker. Na pytanie, czy podobnie jak inny snookeżysta Dennis Taylor hciałby wystąpić w programie typu reality show, odpowiedział, że zależałoby to od fabuły programu, ale jednocześnie zastżegł, że nie widzi siebie zamkniętego w domu Wielkiego Brata – mimo że lubi takie programy oglądać.\nMieży 5′11″, co można pżeliczyć na około 180 cm. Oprucz snookera grywa ruwnież w golfa (wystąpił w turnieju Dunlop Masters) oraz pool bilarda.\nNa początku 2016 roku O`Sullivan oskarżył biznesmena Matthew Balme’a o wyłudzenie 125 tysięcy funtuw. Zawodnik stwierdził, iż pżez te straty finansowe nie mugł się skupić na snookeże, pżez co ucierpiała jego gra. Balme stwierdził, iż oskarżenia są pomuwieniami, w związku z tym skierował sprawę na drogę prawną, dodając iż z powodu żekomego oszustwa zaczął dostawać pogrużki i życzenia śmierci. Sam O`Sullivan na swoim profilu na Twitteże wielokrotnie zamieścił zdjęcie Balme’a, pisząc iż tak wygląda oszust, z kturym policja nie może nic zrobić, prosząc ruwnież swoih fanuw by rozpowszehniali wizerunek Balme’a, ktury zdaniem O`Sullivana mugłby oszukać kolejne osoby.\nZawodnik kożysta z serwisu Twitter, gdzie pod nickiem ronnieo147 publikuje swoje krutkie pżemyślenia na temat snookera oraz informacje o życiu prywatnym. Posiada ruwnież oficjalny profil w hińskim serwisie społecznościowym Weibo (konto: ronnie147grove). W 2014 roku dołączył do grona użytkownikuw Facebooka.\nMecze, kariera snookeżysty[edytuj | edytuj kod]\nRonnie O’Sulivan zakończył UK Championship 2006 w ćwierćfinale, poddając mecz ze Stephenem Hendrym pży stanie 4:1, po niewbiciu „prostej czerwonej”. Po negatywnyh komentażah fanuw Ronnie pżeprosił za swoje zahowanie.\n19 stycznia 2006 roku w meczu z Peterem Ebdonem Ronnie O’Sullivan poprosił o pżerwę podczas trwania frame’a, z kturej długo nie wracał, wywołując okżyki i pogwizdywanie publiczności.\nW 2005 roku w meczah z Ianem McCullohem i Markiem Kingiem O’Sullivan zakładał sobie na głowę biały ręcznik, gdy jego pżeciwnicy wykonywali zagrania. Ponadto w tym samym meczu z Kingiem poddał frejma, w kturym pżegrywał 29 punktami, mimo iż na stole pozostało jeszcze 51. Miało to miejsce podczas UK Championship 2005.\nW 2005 roku w meczu z Graemem Dottem podczas turnieju Malta Cup poddał partię prowadząc 25:0 po spudłowaniu „prostej rużowej” do środkowej kieszeni.\nW pułfinale Northern Ireland Trophy 2006 O’Sullivan pokonał Dominica Dale’a 6-0 w czasie niecałyh 53 minut (dokładnie były to 52 minuty i 47 sekund). Tym samym był to najkrutszy mecz do sześciu wygranyh frame’uw w historii snookera. W całym meczu Dale wbił tylko 29 punktuw.\nNa pytanie, z kim hciałby zagrać swuj ostatni mecz w życiu, odpowiedział, że ze Stephenem Hendrym.\nRonnie O’Sullivan twierdzi, że swuj pierwszy 50-punktowy break zrobił w wieku 8 lat, a pierwszą setkę w wieku 10 lat.\nO’Sullivan był gościem programu Top Gear. Postawiono pżed nim wyzwanie, żeby sczyścił stuł z 14 bilami w tym 4 czerwonymi umieszczonymi obok siebie (dając możliwość rozbicia), zanim Stig zrobi okrążenie po toże jego autem. Ronnie wygrał wyzwanie.\n↑ Podczas MŚ w 1997 roku (5 minut i 20 sekund). (en) Informacja o najszybszym breaku maksymalnym w wykonaniu O’Sullivana w Księdze Rekorduw Guinnessa (Internet Arhive).\n↑ Ronnie O’Sullivan rekordzistą wszeh czasuw. onet.pl. [dostęp 2015-01-15].\n↑ Rocket makes 1,000th century to seal title, worldsnooker (ang.)\n↑ Tżeci break maksymalny wbił podczas meczu z w drugiej rundzie MŚ ze Markiem Williamsem – był to ruwnież break wygrywający ten mecz 13:7.\n↑ Ronnie O'Sullivan speaks out after overtaking hero Stephen Hendry with UK Championship win (ang.). [dostęp 2018-12-15].\n↑ Ray Reardon to sześciokrotny mistż świata.\n↑ timesonline.co.uk: Ronnie O’Sullivan stuns Stephen Hendry to reah final after barrage of brilliance (ang.). [dostęp 2010-02-04].\n↑ Turniej rozgrywany był w innym systemie: w pierwszej fazie brało w nim udział 48 zawodnikuw, pżydzielonyh do 8 grup (po 6 w każdej). Z każdej grupy wyhodziło zaledwie dwuh zawodnikuw (pżehodzili do pierwszej rundy, czyli 1/8 finału). O’Sullivan jako pierwszy z uczestnikuw wyszedł z grupy i zapewnił sobie miejsce w dalszej fazie rozgrywki. W 1/8 pokonał Davida Graya.\n↑ Informacja o pżyczynah nieobecności O’Sullivana w Szanghaju.\n↑ Informacja na podstawie arhiwalnego artykułu w Worldsnooker „O’Sullivan in Seventh 147 Heaven”.\n↑ Informacja na podstawie arhiwalnego artykułu w Worldsnooker „Majestic Rocket topless King”.\n↑ Informacja na podstawie arhiwalnego artykułu w Worldsnooker „Shotgun receives Rocket blast”.\n↑ Informacja na podstawie arhiwalnego artykułu w Worldsnooker „ Selby edges first session”.\n↑ Informacja na podstawie arhiwalnego artykułu w Worldsnooker „Maximum joy for Rocket”.\n↑ Informacja na podstawie arhiwalnego artykułu w Worldsnooker „O’Sullivan Threatens UK Whitewash”.\n↑ Informacja na podstawie arhiwalnego artykułu w Worldsnooker „O’SULLIVAN loves snooker showtime”.\n↑ Informacja na podstawie arhiwalnego artykułu w Worldsnooker „O’Sullivan takes top spot”.\n↑ Artykuł arhiwalny w Worldsnooker pt. „O’Sullivan keeps cool to get Carter”.\n↑ Worldsnooker: Selby is Prince of Wales (Internet Arhive).\n↑ wp.pl Genitalne drwiny gwiazdora z Chińczykuw.\n↑ Wpis na stronie głuwnej ronnieosullivan.biz, tam też zamieszczona jest cała notka.\n↑ bbc.co.uk: O’Sullivan and Harold reah final (ang.). [dostęp 31 sierpnia 2008].\n↑ bbc.co.uk: Classy O’Sullivan wins NI Trophy (ang.). [dostęp 1 wżeśnia 2008].\n↑ Rozgrywanym od 29 wżeśnia do 5 października.\n↑ bbc.co.uk: O’Sullivan reahes Shanghai semis (ang.). [dostęp 3 października 2008].\n↑ premierleaguesnooker.com: O’Sullivan wins Premier League for eighth time (ang.). [dostęp 7 maja 2009]. (Internet Arhive).\n↑ bbc.co.uk: O’Sullivan reahes China quarters (ang.). [dostęp 2 kwietnia 2009].\n↑ eurosport.pl: Misjonaż O’Sullivan z pżerostem powera (pol.). [dostęp 2010-08-15].\n↑ bbc.co.uk: Ronnie O’Sullivan reahes semi-finals at World Open (ang.). [dostęp 2010-09-26].\n↑ sport.onet.pl: World Open: triumf mistża świata (pol.). [dostęp 2010-09-27].\n↑ Grał jakby nie hciał. Ronnie odpada z UK (pol.). [dostęp 2010-12-09].\n↑ eurosport.pl: O’Sullivan zrobił swoje. Pżyjehał, pojehał.. (pol.). [dostęp 2011-03-30].\n↑ eurosport.pl: 147 Ronniego O’Sullivana! Już 11. maks. w karieże! (pol.). [dostęp 2011-08-26].\n↑ Eurosport: O’Sullivan traci tytuł na żecz szalonego Goulda (ang.). [dostęp 2011-11-21].\n↑ eurosport.pl: O’Sullivan pżerywa rankingową posuhę! (pol.). [dostęp 2012-02-06].\n↑ eurosport.pl: Najlepsze w snookeże w sezonie 2011/12 (pol.). [dostęp 2012-05-14].\n↑ Eurosport: Ronnie O’Sullivan turniejem w Zielonej Guże zakończył karierę? (pol.). [dostęp 2012-11-13].\n↑ Eurosport.onet.pl: Snooker: wielki powrut O’Sullivana, „Rakieta” zagra w mistżostwah świata (pol.). [dostęp 2013-02-26].\n↑ bbc.co.uk: Ronnie O’Sullivan: I was offered £20,000 to fix math (ang.). [dostęp 2013-10-11].\n↑ bbc.co.uk: Ronnie O’Sullivan beats Ricky Walden 6-0 to reah Masters semi (ang.). [dostęp 2014-01-17].\n↑ 147.pl: Ronnie mistżem Zjednoczonego Krulestwa (pol.). [dostęp 2014-12-09].\n↑ bbc.co.uk: Welsh Open 2016: Scores, results & shedule (ang.). [dostęp 2016-02-22].\n↑ worldsnookerdata.com: Final - Math 15 (ang.). [dostęp 2016-11-18].\n↑ worldsnookerdata.com: Round 2 - Math 65 (ang.). [dostęp 2017-02-16].\n↑ Gżegoż Podolski: UK Championship: Ronnie O’Sullivan obronił tytuł, "The Rocket" najlepszym snookeżystą wszeh czasuw. 12 grudnia 2018. [dostęp 2018-12-10].\n↑ RonnieR. O'Sullivan RonnieR., Delighted to win the Players Championship tonight in Preston and buzzing to have made my 1,000th century in the final frame Thanks to all my fans for the support. Hard luck to my fellow Aussie @nr147 a class act and an even better human pic.twitter.com/wzxNoJ1rqO, @ronnieo147, 10 marca 2019 [dostęp 2019-03-11] (ang.).\n↑ W latah 1975-2003 turniej ten nazywał się „Benson & Hedges Masters”. W roku 2004 po prostu Masters, w 2005 zmieniono nazwę na Rileys Club Masters, zaś w 2006 po znalezieniu innego sponsora nazwano te zawody: „Saga Insurance Masters”. Potocznie jednak używa się nazwy Masters.\n↑ Chris Turner’s Snooker Arhvie: PTC. W: cajt.pwp.blueyonder.co.uk [on-line]. [dostęp 2011-04-11].\n↑ Ronnie O'Sullivan - Centuries Per Season, cuetracker(ang.)\n↑ Źrudło:„O’Sullivan: Losowanie Mistżostw świata było ustawione” w 147.pl.\n↑ Krutki wywiad z Ronnie O’Sullivan po meczu ćwierćfinałowyh – za forum ronnieosullivan.tv.\n↑ worldsnooker.com: Post math reaction to the first semi-final. (Intenet Arhive).\n↑ Dane z dnia 15 marca 2009 roku, pierwsza piątka faworytuw to: Ronnie O’Sullivan 2/1, Mark Selby 11/2, Stephen Maguire 10/1, Shaun Murphy 10/1, John Higgins 12/1.\n↑ eurosport.pl: Ronnie O’Sullivan iskżył, Mark Selby błyszczał (pol.). [dostęp 2010-04-29].\n↑ eurosport.onet.pl: Snookerowe MŚ: Ronnie O’Sullivan odethnął z ulgą, obrońca tytułu ciągle w gże (pol.). [dostęp 2014].\n↑ Snookerowe MŚ: zacięta batalia dwuh Chińczykuw, awans Higginsa i O’Sullivana, „Onet Sport”, 22 kwietnia 2017 [dostęp 2017-04-23] (pol.).\n↑ guardian.co.uk: Ronnie O’Sullivan on how he hanged his life (ang.). [dostęp 3 kwietnia 2009].\n↑ a b wp.pl: Ronnie O’Sullivan hciał się zabić (pol.). [dostęp 3 kwietnia 2009].\n↑ Łukasz Zaranek: Kubica: Ronnie O’Sullivan to muj idol (pol.). dziennik.pl, 2008-01-14. [dostęp 2009-04-19].\nBad Boy – artykuł BBC o problemah O’Sullivana (m.in. z używkami i prawem) (ang.)\nkrutka lekcja snookera dla dzieci w wykonaniu Ronniego O’Sullivana (materiał video) (ang.)\nCzeska strona zawierająca obszerną galerię zawodnika (z podziałem na lata) oraz artykuły o O’Sullivanie, część materiałuw w języku angielskim) (cz. • ang.)\nSnokeżyści roku według Snooker Writers Association\nTę stronę ostatnio edytowano 24 mar 2019, 22:53.