Zlecę położenie kostki brukowej, ok. 163m2 Buk - Oferteo.pl\nZapytanie ofertowe nr 748425\n- wykonanie chodnika dookoła domu,\n- położenie betonowych płyt na tarasie.\n- wykonanie podbudowy i przygotowanie gruntu, - ułożenie kostki i krawężników,\n- ułożenie obrzeży.\nPowierzchnia prac: ok. 163m2\nRodzaj materiału: kostka betonowa Poz-Bruk\nNr zapytania ofertowego: 748425\nPrzedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Oferujemy Materiały budowlane,chemię budowlaną ,okna Drutex, VEKA, rolety, bramy. W asortymencie materiały do ociepleń i wykańczania wnętrz. Towar dowozimy do ...\nUkładanie kostki brukowej, Producent kostki brukowej Poznań, Kosztorys powykonawczy Poznań, Kostka brukowa barwy jesieni Poznań, Kamień brukowy Poznań, Kostki betonowe Poznań, Kostka ażurowa cena Poznań, Producent kostki brukowej, Kosztorys powykonawczy, Kostka brukowa barwy jesieni, Kamień brukowy, Kostki betonowe, Kostka ażurowa cena Producent kostki brukowej Wielkopolskie, Kosztorys powykonawczy Wielkopolskie, Kostka brukowa barwy jesieni Wielkopolskie, Kamień brukowy Wielkopolskie, Kostki betonowe Wielkopolskie, Kostka ażurowa cena Wielkopolskie,\nRodzaj prac do wykonania: wykonanie drogi, jezdni Zakres prac: ułożenie kostki Powierzchnia prac: 3000m2 Rodzaj materiału: kostka betonowa Materiały zapewnia: Klient Zlecenie od: Generalnego Wykonawcy Liczba Firm: 1 Firma z maszyną (maszynowe układanie kostki) Oferty: z...\nGeneralny Wykonawca zleci ułożenie kostki, płyt, krawężników, 1 320m2\nZakres prac: kompleksowe ułożenie kostki, płyt ażurowych, krawężników Powierzchnia prac: - 800m2 - kostka betonowa dwuteowa, kolor szary na podsypce piaskowo cementowej (5cm), podbudowie zasadniczej z chudego betonu (20cm) oraz na stabilizacji 2.5 MPa (15cm), - 80m2 - kostka...\nFirma zleci ułożenie kostki brukowej, około 80m2. Poszukujemy ekip do stałej współpracy, zajmujemy się montażem ogrodzeń i otrzymujemy do kilku zleceń w miesiącu dotyczących ułożenia kostki....\nRodzaj prac do wykonania: wykonanie chodnika Zakres prac: wykonanie podbudowy, przygotowanie gruntu Powierzchnia prac:...\nRodzaj prac do wykonania: podwórko Zakres prac: kompleksowe ułożenie kostki Powierzchnia prac: 235m2 Rodzaj materiału: kostka betonowa Dodatkowe informacje: ułożenie...\nZlecę kompleksowe ułożenie kostki betonowej przy domu, 140m2\nRodzaj prac do wykonania: wykonanie parkingu i drogi Zakres prac: ułożenie kostki Powierzchnia prac: 2.500 - 3.000m2 Rodzaj materiału: kostka betonowa Dodatkowe informacje: kostka...\nZakres prac: wymiana kostki brukowej na 2 parkingach Powierzchnia parkingu: każdy parking po ok. 1.000m2 - prace dotyczą tylko części powierzchni (w zależności od tego, jako powierzchnia będzie się kwalifikować do wymiany) Zlecenie od: Opiekuna Technicznego Materiały dostarcza: Wykonawca Wizja lokalna:...\nRodzaj prac: ułożenie kostki granitowej i betonowej Zakres prac: - ułożenie kostki granitowej 10x10x6cm, ciętej, 90m2, - ułożenie płytek chodnikowych 20x20x6cm, 90m2. Rodzaj obiektu: budynek...\nRodzaj prac do wykonania: ułożenie kostki i obrzeży Powierzchnia: 5.000m2 Rodzaj kostki: kostka granitowa lub betonowa Materiały zapewnia: Zleceniodawca Informacje dodatkowe:...\nZlecę utwardzenie i położenie kostki brukowej 8cm na placu. Powierzchnia prac wynosi 2000m2. Kostka w kolorze szarym 90%, czerwonym 10%. Długość obrzeży ok 300 mb. Materiał po stronie Wykonawcy. Obecnie plac nieutwardzony, występuje glina. Po placu będą się poruszać samochody...\nRodzaj prac do wykonania: ułożenie kostki przy domu Zakres prac: ułożenie kostki Powierzchnia prac: ok. 200m2 Rodzaj materiału: kostka betonowa Materiał: Klient posiada Dodatkowe informacje: - podbudowa jest zrobiona, - wymiana 2 krawężników, poprawa 3 kolejnych, - osadzenie 3 słupków (brama wjazdowa + furtka), - ułożenie...\nZlecę wykonanie nawierzchni z płyt chodnikowych 40x60cm około 240m2, chodników z kostki betonowej około 200m2 oraz dróg dojazdowych i parkingów z kostki betonowej około 1380m2. Materiały po mojej stronie. Zlecenie do Generalnego Wykonawcy dla jednej Firmy. Prace w jednej lokalizacji. Termin...\nRodzaj prac do wykonania: wykonanie chodnika Zakres prac: ułożenie kostki, ułożenie krawężników, obrzeży Powierzchnia prac: 250m2 Materiał: po stronie zleceniodawcy Rodzaj materiału: kostka...\nZlecę wybrukowanie drogi dojazdowej do posesji. Droga o szerokości 3,5m, długości 69mb, łącznie powierzchnia 207m2. Materiały po stronie firmy wykonawczej. Kostka betonowa, tania. Termin...\nRodzaj prac do wykonania: wykonanie drogi, jezdni Zakres prac: ułożenie kostki Powierzchnia prac: 220m2 Rodzaj materiału: płyty betonowe Materiał...\nZakres prac: ułożenia polbruku z częściowym wyrównaniem podbudowy Powierzchnia prac: ok. 300m2 Materiały dostarcza: Zleceniodawca Zlecenie od:...\nFirma Styldom istnieje na rynku budowlanym 36 lat. Naszym celem jest oferowanie usług budowlanych takich jak: - stany zerowe, surowe otwarte i zamknięte, deweloperskie oraz pod klucz budynków mieszkalnych i przemysłowych. - f...\nFirma z wieloletnim doswiadczeniem w branzy budowlanej. Specjalizujemy sie w profesjonalnym wykonaniu usług z dziedziny docieplenia, poszycia dachowego oraz wykonczenia wnetrz. Nie...\nOferujemy pełny zakres prac remontowych pomieszczeń codziennego użytku wewnątrz jak i również na zewnątrz budynków:układanie glazury terakoty gres marmuru i granitu, szpachlowanie, malowanie, układanie paneli, płyty...\nWitam wszystkich zainteresowanych w firmie HYDREKS Nasza firma zajmuje się wszelkimi instalacjami sanitarnym sieci zewnętrznych jak i wewnętrznych ponad to obsługujemy podmioty gospodarcze jak i osoby fizyczne wykonujemy usługi z własnego materiału jak i z materiału zakupionego przez inwestora ...\nFirma PBD HydroBRUK s.c. powstała w wyniku przekształcenia istniejącej od Lipca 2014 roku jednoosobowej działalności gospodarczej pod nazwą HydroBRUK-Mariusz Hoczek Z dniem 1 stycznia 2017 roku na mocy porozumienia dwóch wspólników-założycieli Mariusz Hoczek...\nBudowa, remonty dróg chodników, placów; brukowanie, usługi elektryczne, wyburzenia, roboty ziemne, usługi transportowe,...\nJesteśmy Firmą zajmująca się aranżacją i wykańczaniem wnętrz mieszkań, domów, biur pod klucz. Do swojej pracy podchodzimy sumiennie i starannie i sprostamy wymaganiom najbardziej wymagających klientów. Stawiamy na innowacje i nowe technologie. Zachęcamy do kontaktu www.visio.com.pl +48 222 99...\nNasza młoda firma zajmuje się usługami ogólnobudowlanymi. Jesteśmy solidna, wymagającą rzetelną dobrze prosperująca firma w dziale budowania domów pod sam klucz i nie tylko zajmujemy się również miedzy innymi elewacjami, brukarstwem, wykończeniem wnętrz...\nMam przyjemność przedstawić Państwu ofertę mojej firmy z zakresu usług budowlanych. Specjalizuje się w : -płytkowaniu -układaniu kostki brukowej i kostki z kamienia naturalnego -montażem paneli ściennych i podłogowych -montażu płyt regipsowych -ociepleniach poddaszy -elewacjami -podbitkach Posiadam wieloletnie...\nWykonuje inst.elektryczne, teletechniczne,alarmowe,pożarowe.inst.wody,kanalizacji i co. zabudowy z płyt gipsowo kartonowych,ocieplanie budynków,flizowanie, malowanie.Wykonywałem prace jako podwykonawca w Wadowicach,...\nPrzedsiębiorstwo Usługowo Handlowe "FILAR" działa na rynki od 2006r. Zajmujemy się usługom oraz sprzedażą materiałów budowlanych,realizuje zamówienia osób prywatnych oraz instytucji...\nFirma GranitDariusz Pylak Sp. z o.o. rozpoczęła swoja działalność w 2001 roku. Może pochwalić się wieloletnim doświadczeniem oraz fachowością i jakością świadczonych usług. Pierwszym krokiem w rozwoju firmy był zakup łupiar...\nWww.profigarden-wlkp.pl Jesteśmy szybko rozwijającą się firmą świadczącą usługi ogrodnicze dla firm i osób prywatnych. Zajmujemy się projektowaniem, kompleksowym urządzaniem i pielęgnacją terenów zielonych....\nUsługi brukarskie -nawierzchnie z kostki brukowej - parkingi, powierzchnie przydomowe, chodniki, place pod inwestycje, ścieżki rowerowe itp, - nawierzchnie granitowe, - krawężniki drogowe, - obrzeża ogrodowe, - palisady, - gazony. świadczymy...\nPrzedsiębiorstwo Handlowo Usługowe Oferujemy Materiały budowlane,chemię budowlaną ,okna Drutex, VEKA, rolety, bramy. W asortymencie materiały do ociepleń i wykańczania wnętrz. Towar dowozimy do klienta na miejsce. Działamy przede wszystkim na obszarze Wielkopolski oraz Niemiec. POSIADAMY WIELOLETNIE...\nOferujemy kompleksowe wykonywanie nawierzchni z kostki betonowej, granitowej oraz z kamienia naturalnego. Współpraca z najlepszymi w branży pozwala nam zaoferować naszym klientom materiały najwyższej...\nNasza firma istnieje od 2007r, zajmujemy sie układaniem kostki brukowej i granitu. Wykonujemy projekty podjazdów i adaptacje otoczenia wokół domów i zabudowań gospodarczych a także przemysłowych. Projektujemy wzory indywidualnie dla kazdego klienta. Postawilismy na jakość i estetykę wykonania. Nasz...\nFirma MAGBUD oferuje: PROFESJONALNE I SOLIDNE układanie kostki brukowej i granitowej. -parkingi -podwórka -chodniki -podjazdy itp. Nawierzchnię wykonujemy dla ruchu samochodów ciężarowych, osobowych...\nmoja firma zajmuje się profesjonalnie układaniem kostki granitowej jak...


PiS odkrywa karty »\nW poniedziałkowe popołudnie odbyła się konferencja prasowa, na której pułtuskie Prawo i Sprawiedliwość przedstawiło swoich kandydatów na wójtów gmin powiatu oraz radnego Sejmiku Województwa Mazowieckiego\nSpotkanie poprowadził minister środowiska Henryk Kowalczyk, krótko przedstawiając kandydatów, którzy potem prezentowali swoje osiągnięcia i mówili o tym, co chcą zrobić dla swoich gmin i wyborców\nCEZARY WOJCIECHOWSKI – kandydat na wójta gminy Gzy.\nWieloletni radny pełniący funkcję przewodniczącego Rady Gminy, członek Mazowieckiej Izby Rolniczej, który kandydował już na wójta i mimo przegranej, osiągnął świetny wynik. Gdy był przewodniczącym i jego ugrupowanie miało większość w Radzie, jak mówi, zmobilizowali wójta do pracy. W tamtej kadencji powstało 15 km dróg asfaltowych, wodociągi nawet na trudnych odcinkach, gdzie gospodarstwa są rozrzucone. Pozyskano wtedy sporo środków zewnętrznych na inwestycje. Teraz, zdaniem kandydata, w gminie bardzo mało się dzieje. Pozyskane środki unijne w dwóch ostatnich kadencjach to tylko 9 zł na mieszkańca gminy, gdy w innych samorządach to nawet ok. 1000 zł. Priorytetem jego działań będą oczywiście drogi, kanalizacja, przydomowe oczyszczalnie ścieków.\nJAN MROCZKOWSKI – kandydat na wójta gminy Obryte.\nGdyby został wybrany ponownie, byłaby to jego trzecia kadencja, co jest najlepszym dowodem na to, że ma u mieszkańców gminy ogromny kredyt zaufania. Wcześniej był sołtysem, radnym, dyrektorem DPS w Obrytem.\nJan Mroczkowski wyraził dumę, że jest wójtem tak pięknej gminy. W latach 2013 – 2015 uruchomił dwie przeprawy promowe przez Narew, w miejscowościach Rowy (typowo rolnicza) i Zambski (turystyczna, ze względu kilkaset domków letniskowych w tej miejscowości). Wójt pochwalił się także znaczną poprawą infrastruktury drogowej – ponad 14 km dróg o nawierzchni asfaltowej, ponad 3,5 km chodników. Gmina jest zwodociągowana, udało się też wykonać kanalizację w miejscowości Sadykierz. Jan Mroczkowski wspomniał również o zmniejszeniu wydatków na oświatę, co pozwoliło przeznaczyć więcej pieniędzy na inwestycje w szkołach. Wybudowano salę gimnastyczną, wykonano termomodernizację Zespołu Placówek Oświatowych w Obrytem. W większych wsiach są place zabaw, ścieżki edukacyjne. Odnowiono wszystkie świetlice wiejskie. Jeśli wójt Mroczkowski dostanie kolejną szansę od wyborców, również stawia przede wszystkim na infrastrukturę drogową, połączenie drogowe wsi nadnarwiańskich, gazyfikację gminy, termomodernizację domów jednorodzinnych, boisko wielofunkcyjne, strażnicę OSP w Obrytem.\n– Otrzymałem 700 tys. na nowy samochód strażacki. W historii naszej gminy tego jeszcze nie było! – mówi z dumą wójt Mroczkowski.\nPAWEŁ LEWANDOWSKI – kandydat na wójta gminy Pokrzywnica.\nNajmłodszy z kandydatów na wójtów, ale wielki społecznik, angażujący się w życie swojej Małej Ojczyzny. Jest rolnikiem i prowadzi działalność gospodarczą. Chce nadrobić zaległości drogowe w gminie, zmniejszyć wysoki dług, by była możliwość realizacji kolejnych inwestycji. Chce w końcu ukrócić proceder przywożenia odpadów, szkodliwych substancji, które psują opinię i wizerunek pięknie usytuowanej gminy. Mieszkańcy mają już dość pobłażliwości obecnych władz gminy w tej kwestii, są zniechęceni i zniesmaczeni. By to zmienić, kandydat namawia, żeby zagłosować na zmianę, na niego i nowych radnych, którzy zablokują ten proceder jednym zakazem. Paweł Lewandowski mówił też o nietrafionym jego zdaniem pomyśle budowy chlewni w Niestępowie, gdzie jest duża szkoła. Należy tę inwestycję zablokować, również ze względu na interesy okolicznych mieszkańców.\n– To jest nasze podwórko i mamy prawo o nim decydować! Jako mieszkańcy gminy możemy się sprzeciwiać, a nie mówić ze jest odgórna decyzja i koniec!\nKandydat zamierza również zorganizować opiekę weterynaryjną w gminie, co jest szczególnie ważne w obliczu groźnego pomoru świń.\nADAM MISIEWICZ -kandydat na wójta gminy Świercze.\nMożna o nim powiedzieć wójt – weteran, od 20 lat cieszący się ogromnym zaufaniem mieszkańców gminy, potwierdzonym wynikami kolejnych wyborów, w których zawsze wygrywał w pierwszej turze, z poparciem ponad 70%. Teraz kandyduje ponownie i swoją wypowiedź rozpoczął od kontrowersyjnej decyzji likwidacji szkoły w Skaszewie. Jak poinformował, w budynku szkolnym nadal będzie funkcjonowała placówka oświatowa, prowadzona przez stowarzyszenie z Nasielska, mające 50 podopiecznych, osoby niepełnosprawne. Będzie to pierwsza tego typu placówka na terenie naszego powiatu.\nWśród swoich osiągnięć Adam Misiewicz wymienił ponad 10 km nowych dróg gminnych., przebudowę drogi powiatowej w kierunku Ciechanowa na odcinku ponad 4,5 km, place zabaw przy szkołach. 200 gospodarstw domowych dostało laptopy z pięcioletnim dostępem do internetu, również gminne placówki oświatowe. Zmodernizowano ujęcia wody w Świerczach i Klukówku.\nWójt chce kontynuować zrównoważony rozwój gminy, zadania drogowe, między innymi przebudowę najniebezpieczniejszego skrzyżowania w gminie, przy kościele w Klukowie. Marzy mu się dokończenie kanalizacji w Świerczach i dalsza rozbudowa sieci kanalizacyjnej, wymiana źródeł ciepła, również przez przyłączenie do sieci gazowej. Gminę czeka budowa urzędu, gdyż obecne warunki pracy są bardzo trudne, ale zawsze, jak mówi Adam Misiewicz, potrzeby mieszkańców były na pierwszym miejscu.\nANDRZEJ WALDEMAR KRAWCZAK – kandydat na wójta gminy Zatory.\nWieloletni nauczyciel wychowania fizycznego i znany trener lekkoatletyki, również dyrektor Zespołu Placówek Oświatowych w Zatorach, zwolniony przez obecnego wójta. Prezentując kandydata, minister Henryk Kowalczyk wspomniał, że zgodnie z wyrokiem sądu było to zwolnienie bezpodstawne. Mówił również o aktywności społecznej Andrzeja Krawczaka i jego obiecującym wyniku w poprzednich wyborach, kiedy to startował do Rady Powiatu.\n– Jestem jednym z was, łączę nie dzielę – zwrócił się do mieszkańców gminy Zatory Andrzej Krawczak, dodając, że lubi ludzi i rozmowy z nimi. Przeprowadził ich dziesiątki i właśnie na podstawie takich spotkań powstaje jego wciąż otwarty program wyborczy. Chce, by kierowana przez niego gmina i urząd były przyjazne mieszkańcom, by pracujący w jednostkach gminnych nie bali się mówić o tym, co im leży na sercu. Wspomniał też, że naraził się obecnej władzy protestując przeciwko wycięciu stuletniego drzewa, na którego miejscu powstała tzw. ścieżka ekologiczna.\nAndrzej Krawczak obiecuje swoim wyborcom gazyfikację gminy, realizację programu termomodernizacji budynków, rządowego programu Plan dla wsi, zrealizowanie planów zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości na terenie gminy, których brak uniemożliwia niektórym uzyskanie pozwoleń na budowę własnych domów. Kandydat zapowiada też budowę pełnowymiarowej sali sportowej w Zatorach, kanalizację miejscowości Pniewo, doposażenie jednostek OSP, zorganizowanie grup wsparcia dla rolników, seniorów i osób niepełnosprawnych, zorganizowanie form spędzania wolnego czasu dla młodzieży.\nROBERT WRÓBLEWSKI – kandydat na wójta gminy Winnica.\nNauczyciel wychowania fizycznego od lat związany zawodowo i rodzinnie z gminą Winnica. Realizując swoją pasję, wychował wiele sportowych talentów, osiągających sukcesy nawet na mistrzostwach Świata.\nJak twierdzi Robert Wróblewski, zna problemy gminy, gdyż jest pełni w tej kadencji funkcję radnego i uważa, że nie wszystkie szanse na rozwój są wykorzystywane. Jak inni kandydaci stawia na drogi, ale również budowę oczyszczalni ścieków, gazyfikację dalszych miejscowości w gminie, termomodernizację i wymianę źródeł ciepła w domach jednorodzinnych. Chce też ściśle współpracować z klubami sportowymi, stowarzyszeniami, klubem emeryta, jednostkami OSP. W gminie rodzi się coraz więcej dzieci, więc potrzebna będzie również budowa żłobka.\nZENON KOWALEWSKI – kandydat na radnego Sejmiku Województwa Mazowieckiego.\nNauczyciel, dyrektor pułtuskiej JEDYNKI, zastępca burmistrza dwóch kadencji, doświadczony samorządowiec. W poprzednich wyborach do sejmiku osiągnął bardzo dobry wynik\nTo na szczeblu wojewódzkim zapada większość decyzji dotyczących rozdzielania środków na inwestycje dla gmin i powiatów, dlatego ważne jest, byśmy mieli tam swojego przedstawiciela. Zenon Kowalewski obecnie pracuje w prywatnej firmie, co daje mu nowe doświadczenia w kontaktach z ludźmi. W swoich działaniach chce się skupić nie tylko na drogach, ale również na przywróceniu komunikacji, np. do takich miejscowości jak Ciechanów czy Wyszków. Ważnym tematem jest też regulacja rzeki Narew, otwarcie świetlic wiejskich dla mieszkańców – emerytów. Kandydat chce po prostu pilnować naszych interesów, by WARSZAWA nie zgarniała wszystkich profitów. W tym układzie politycznym jest na jego skuteczne działanie duża szansa.


e panele słoneczne, a poza tym mieszkańcy już wybudowanych decydują się także na modernizację swojej sieci elektrycznej. Takie osoby chcą w ten sposób ograniczać comiesięczne rachunki za prąd. Nie raz można także zobaczyć pewnego\nDodane: 09-12-2020 10:34\nFotowoltaika w ostatnich kilku latach stała się dosyć popularna. Praktycznie każdy nowo powstający dom ma zakładane panele słoneczne, a poza tym mieszkańcy już wybudowanych decydują się także na modernizację swojej sieci elektrycznej. Takie osoby chcą w ten sposób ograniczać comiesięczne rachunki za prąd. Nie raz można także zobaczyć pewnego rodzaju farmy słoneczne pobudo\nLepsze od basenu - sauna w ogrodzieSprawy dla prawnikaCzy potrzebujesz terapii grupowej?O terapii grupowej- psycholodzyKartki świąteczne- Polska tradycjaTanie pozycjonowanie stron wwwTworzenie sklepów dla internetu. Co powinien mieć e-sklep?Co robią geodeci przy budowie domu? O usługach geodezyjnychNa szybko: pompy ciepła, wentylacja i klimaEnergia słoneczna - jak ją wykorzystać?Znaleźć kardiologa? Czy warto?Czy warto wymienić wahaczeJak transportować ponadgabaryty na sto procent!Adwokat w stolicyArtykuł o ceremoniachDruk wielkoformatowy i małonakładowy. O druku jako takimKiedy przyda się geodetaStomatolog zabrzeOprogramowanie optimaObsługa bhpCzy można leczyć zęby po godzinach?Electrical servicesLeczenie psychiatryczne - nie taki diabeł straszny Gdzie do dentysty w Zabrzu?Szkolenia BHPBathroom - about plumbingCzym jest stwardnienie rozsiane i jak się je leczy?Poradnik pacjenta - wizyta u stomatologaJak zyskać darmową energię?Artykuł dla kobiet - o kosmetykach Is it better to buy an oil filter by day or at night?


Ogrzewanie - napięcie zasilania: 230 v. Ogrzewanie - opisy i opinie.\nGRZEJNIK HALOGENOWY 800W VOLTENO VO0284\nGrzejnik kwarcowy Volteno VO0284 to idealne rozwiązanie, jeżeli chodzi o ogrzewanie wszelkiego rodzaju pomieszczeń: pokoi mieszkalnych i biurowych, sklepów, magazynków, portierni itp. Może być stosowany nawet jako osuszacz. Regulacja mocy na poziomach 400 i 800W oraz technologia halogenowa sprawiają, że ogrzewanie pomieszczenia odbywa się niezwykle szybko i oszczędnie. więcej »\nVoltenoCena: 27.97 zł\nRodzaj ochrony: Termiczna\nPromiennik podczerwieni Vision dostarczany wraz z akcesoriami do montażu na ścianie lub suficie\nPromienniki Vision dostępne w trzech różnych wariantach mocy (1600W;2200W;3200W) i co za tym idzie w różnych długościach. Urządzenia dostarczane są wraz z akcesoriami do montażu na ścianie lub suficie. Urządzenia dostępne są w 2 wersjach kolorystycznych (cały w kolorze białym oraz front czarny i obudowa w kolorze tytanowym) i 2 wersjach wyposażenia: Basic - manualne sterowanie i dwa ręcznie przełączane poziomy mocy (100%, 50%) lub Plus - ze zdalnym sterowaniem pilotem na podczerwień i 3 poziomami mocy (100%, 80% i 50%). Promiennik Vision w błyskawicznym tempie zaczyna nagrzewać otoczenie. Już 20 do 30 sekund od momentu włączenia wystarcza, aby urządzenie osiągnęło swoją maksymalną moc. Nikt jednak nie musi cierpieć z powodu oślepiającego światła. Natężenie emitowanego światła widzialnego nie przekracza 300 luksów, światło ma więc przyjemnie pomarańczowe zabarwienie. Dzięki temu nie oślepia, lecz tworzy błogą i nastrojową atmosferę. więcej »\nGłębokość: 1660 mm\nGrzejnik pokojowy INFRAenergy 300-60\nGrzejnik pokojowy o mocy 320 W, w formie kwadrata. Doskonale nadaje się do ogrzewania niewielkich pomieszczeń o powierzchni do 7 mk. Możliwy również montaż na suficie, w tym także na suficie podwieszanym. Dostępny w kolorach: - biały połysk - czarny połysk - biały satyna - czarny satyna więcej »\nINFRAenergyCena: 2235.77 zł\nKlasa zabezpieczenia: IP 54\nGLAMOX, Grzejniki modułowe, kompatybilne termostaty wtykowe:ET,DT2,CRG2,SLA do regulacji temperatury pomieszczenia DT2 5-35,ET 5-32 st.C. Funkcjonalna konstrukcja. Zakrzywiona przednia część zapewnia odgięcie strumienia ciepłego powietrza od ściany w kierunku pomieszczenia. Niska temperatura powierzchni grzejnika i zabezpieczenie przed przegrzaniem. Duża powierzchnia grzejnika zapobiega przypalaniu kurzu i osadzaniu się sadzy na ścianach pomieszczenia. więcej »\nZakres nastaw temperatur do: 35\nZabezpieczenie przeciwmrozowe: 5\nGLAMOX, Grzejniki modułowe, kompatybilne termostaty wtykowe:ET,DT2,CRG2,SLA do regulacji temperatury pomieszczenia termostat DT2 5-35,ET 5-32 st.C. Funkcjonalna konstrukcja. Zakrzywiona przednia część zapewnia odgięcie strumienia ciepłego powietrza od ściany w kierunku pomieszczenia. Niska temperatura powierzchni grzejnika i zabezpieczenie przed przegrzaniem. Duża powierzchnia grzejnika zapobiega przypalaniu kurzu i osadzaniu się sadzy na ścianach pomieszczenia. więcej »\nGLAMOX, Grzejniki łazienkowe, kompatybilne termostaty wtykowe EV do regulacji temperatury pomieszczenia 5-32 st.C. Funkcjonalna konstrukcja. Zakrzywiona przednia część zapewnia odgięcie strumienia ciepłego powietrza od ściany w kierunku pomieszczenia. Niska temperatura powierzchni grzejnika i zabezpieczenie przed przegrzaniem. Duża powierzchnia grzejnika zapobiega przypalaniu kurzu i osadzaniu się sadzy na ścianach pomieszczenia. więcej »\nZakres nastaw temperatur do: 32


pytanie zadane 17 marca 2016 w C i C++ przez easytodo Mądrala (5,330 p.)\nWitam, napisałem program gromadzący w pliku .txt dane o uczniów:\nDane zapisane są w strukturze, funkcja wyświetlająca spełnia swoje zadanie w ten sposób:\nNr ucznia Imie Nazwisko Srednia ocen\n1 Marcin Gortat 6\n2 Jakub Moch 5\n3 Adrian Nowakowski 3 (!!!)\ncout<<"Nr ucznia    Imie    Nazwisko    Srednia ocen"<<endl;\n(!!!) - tutaj pojawia się problem. Imię i nazwisko to tablice char mające 15 znaków. Sęk w tym, że przy zbyt długim nazwisku ocena ucieka o 1 tabulator dalej. Tak więc w jaki sposób mogę zastąpić tabulatory i zrobić wyświetlanie w taki sposób, żeby zrobić sobie "margines bezpieczeństwa" w odległości i sprawić, aby wszystko było wyświetlanie 1 pod drugim bez takich przeskoków przy dłuższych nazwiskach/imionach?\n@EDIT: Wszystko powinno być równo 1 pod drugim w przykładzie, tylko tutaj na forum ciężko to zrobić :)\nodpowiedź 18 marca 2016 przez Sebastian Fojcik Nałogowiec (40,570 p.)\nwybrane 24 marca 2016 przez easytodo\nJeden TAB jest zbyt krótki by zmieścić nazwisko Nowakowski. Tab w konsoli ma długość 8 znaków. To znaczy, że jeśli nazwisko jest dłuższe, to zajmie tabelka się zepsuje. Nie ma na to rady. Konsola nie jest środowiskiem do wypisywania danych w taki sposób. Jedyne co mogę Ci polecić, to użycie modyfikatora strumienia setw(). Ustala on, na jakim polu ma zostać wypisany tekst / liczba.\nPodam Ci teraz kod, Ty go przeanalizujesz i będziesz mógł dokładniej o tej funkcji doczytać. W razie problemów, pytaj :-)\ncout << right << setw( 5 ) << a[ i ].nr_u;\ncout << " " << right << setw( 10 ) << a[ i ].imie;\ncout << " " << right << setw( 10 ) << a[ i ].nazwisko;\ncout << " " << right << setw( 5 ) << a[ i ].ocena << endl;\nright / left wyrównanie do prawej lub do lewej\nsetw( n ) wypisane dane zajmą dokładnie n pól (chyba, że np. nazwisko będzie dłuższe niż 10 znaków, to wtedy musisz zwiększyć to pole)\nodpowiedź 17 marca 2016 przez shead VIP (145,900 p.)\nEhh, Google jest aż tak trudne do opanowania?\npytanie zadane 21 listopada 2017 w C i C++ przez Kabuuz Nowicjusz (180 p.)\nWyświetlanie tekstu w konsoli powoli\npytanie zadane 3 kwietnia 2016 w C i C++ przez chet Nowicjusz (170 p.)


Archiwum Historii Mówionej - Barbara Maria Jędrzejewska\nBarbara Maria Jędrzejewska „Baś-Miś”\nNazywam się Barbara Jędrzejewska z domu Drozdowicz, no i mieszkam tutaj właściwie od urodzenia. W czasie Powstania byłam na Żoliborzu w plutonie 202.\nProszę nam opowiedzieć krótko o swoim życiu przed wybuchem wojny.\nPrzed wybuchem wojny to byłam w liceum, to znaczy w szkole u sióstr zmartwychwstanek i właściwie potem w gimnazjum też u sióstr zmartwychwstanek byłam. A po Powstaniu, jak wróciłam, to byłam w liceum plastycznym na Myśliwieckiej.\nPytam o to życie przed wojną, bo chciałabym wiedzieć, czy wychowanie w rodzinie, wychowanie w szkole wpłynęło potem jakoś na pani postawę patriotyczną?\nZdecydowanie tak, bo i moja cała rodzina była bardzo zaangażowana w czasie okupacji, po prostu w tych dziejach okupacyjnych. A w szkole byłam u sióstr zmartwychwstanek, gdzie też były… To znaczy przede wszystkim były komplety. Chodziłyśmy do szkoły, która nazywała się szkoła krawiecka, ale przy tej szkole krawieckiej uczyłyśmy się wszystkich przedmiotów.\nTo było właśnie u sióstr zmartwychwstanek, ta szkoła krawiecka?\nTak, u sióstr zmartwychwstanek.\nAle przed wojną, jeszcze przed wybuchem wojny, czy pani zapamiętała jakieś szczególne takie… Mówiło się o tym, że trzeba się dla Polski w jakiś sposób poświęcać czy coś takiego się mówiło przed wojną? Czy to się po prostu wiedziało?\nNie, to się wiedziało. Mieszkam zresztą w tym domu, przecież był budowany przez moich dziadków i mieszkam tutaj nieomalże od urodzenia, bo wtedy był taki zwyczaj, że dom musiał trzy lata się suszyć, tośmy mieszkali w Łodzi i potem tutaj już mieszkam od trzeciego roku życia. Tak że nie było problemu takiego, że trzeba coś robić, żeby być Polakiem.\nTo po prostu się wiedziało…\nPo prostu się wiedziało.\nJak pani zapamiętała wybuch II wojny światowej, ten dzień 1 września?\nTen dzień 1 września to byłam u dziadków w Skolimowie. Co prawda, ile wtedy miałam lat, jedenaście – po prostu zapamiętałam tak, że mówiło się, że jest wojna, że Warszawa była bombardowana, bo była bombardowana, a w Skolimowie u dziadków jak byłam […], to tam nie czuło się tego.\nKiedy pani tutaj, do Warszawy w 1939 roku, do domu wróciła ze Skolimowa?\nW 1939 roku to wróciłam od razu po… To znaczy po wojnie…\nCzyli po 27 września?\nPo dwudziestym siódmym, natomiast po Powstaniu byłam w obozie jenieckim w Oberlangen i stamtąd, z Oberlangen byłam przez rok w Brukseli na Akademii Sztuk Pięknych.\nAle jeszcze wróćmy do 1939 roku. Kiedy pani wróciła do szkoły? Kiedy zaczął się rok szkolny, wtedy we wrześniu w 1939 roku?\nChyba od razu. Nie pamiętam w tej chwili, ale z tego, co pamiętam, to byłam w szkole tutaj u zmartwychwstanek, w tej szkole. Wtedy zrobili tutaj tak zwaną szkołę krawiecką, gdzie poza tym, że szyło się, bo się szyło, ale było nauczanie normalne, nauczanie gimnazjalne.\nJak zmieniło się pani życie przedwojenne i to okupacyjne?\nNie miałam z tym wiele do czynienia, ponieważ moi rodzice żyli, więc po prostu…\nDom stał, rodzice żyli, tak że nie miałam z tym wiele do czynienia.\nKiedy pani po raz pierwszy zetknęła się z konspiracją?\nW 1943 roku pierwszy raz. Byłam wtedy w Skolimowie i tam był taki patrol sanitarny, do którego należałam.\nAle wcześniej, jak to się stało, że pani do tego patrolu zaczęła należeć?\nMoja przyjaciółka, która mieszkała też w Skolimowie, z tym że ja do dziadków jeździłam tylko na wakacje, a moja przyjaciółka mieszkała stale w Skolimowie, to ona mnie skierowała do tego patrolu.\nCo panią powodowało? Dlaczego pani się zgłosiła do tego patrolu?\nPo prostu obowiązek patriotyczny.\nJak wyglądały szkolenia, zbiórki? Gdzie się odbywały?\nZbiórki odbywały się właśnie też w Skolimowie. Przyjeżdżała pani sanitariuszka z Warszawy i te zbiórki odbywały się w Skolimowie u mojej przyjaciółki, która mieszkała w Skolimowie na stałe.\nCzy pani była zaprzysiężona, czy to były tylko takie szkolenia?\nNie, nie byłam zaprzysiężona… [Właściwie] byłam zaprzysiężona.\nCzy pani pamięta moment składania przysięgi?\nNie bardzo. Ale w każdym razie wiem, że byłam… Po prostu taki był zwyczaj, nie zwyczaj, że na ogół nie można było należeć do organizacji, nie składając przysięgi.\nCzy pani wiedziała, jak się nazywa ta organizacja?\nTa organizacja to był „Żywiciel” i byłam w plutonie „Żaglowca”.\nTo już czasie Powstania?\nAle w czasie okupacji to tylko pani miała kontakt z tą…\nZ tą grupą, tak.\nIle to było osób, czy pani pamięta?\nKilka było osób. W każdym razie byłam tam skierowana przez moją przyjaciółkę, z którą byłam zaprzyjaźniona. Ona mieszkała w Skolimowie cały czas, tak że z nią miałam bliski kontakt i z tymi osobami po prostu jakoś tak się nawiązało kontakt taki okupacyjny, jak to trzeba powiedzieć.\nNa czym te szkolenia polegały? Czy pani miała szkolenie w jakimś szpitalu też?\nNie, po prostu przyjeżdżała sanitariuszka, która uczyła nas obchodzenia się z chorymi, wszystkich możliwych czynności, bandażowania, opatrywania ran. Jednym słowem takie to były to sprawy.\nPrzed wybuchem Powstania, na przykład w lipcu 1944 roku, czy pani już spodziewała się, że coś się będzie działo, że pani te umiejętności będzie musiała wykorzystać?\nTak, spodziewałam się. Mówiło się zresztą szeroko, to znaczy szeroko, nie szeroko, w każdym razie że dojdzie do tego Powstania.\nCzy pani miała wyznaczone jakieś miejsce zbiórki?\nPrzed Powstaniem jeszcze.\nPrzed Powstaniem to wszystko się odbywało w Skolimowie. Mieszkałam wtedy u dziadków i u tej mojej przyjaciółki odbywały się właśnie zbiórki tego zgrupowania. A w czasie Powstania to byłam w patrolu sanitarnym na Żoliborzu.\nJak pani zapamiętała dzień 1 sierpnia 1944 roku? Czy ktoś panią zawiadomił, że trzeba się stawić w jakimś wybranym miejscu?\nZasadniczo… Ponieważ miałam stały kontakt z moimi kolegami i koleżankami z czasów okupacji, no to zwyczajnie mnie zawiadomili.\nGdzie pani była 1 sierpnia?\nPierwszego sierpnia byłam na Żoliborzu.\nW jakimś konkretnym miejscu?\nW konkretnym nie, tutaj, u siebie w domu. Ale potem byłam w patrolu sanitarnym, w plutonie 202. Potem, po Powstaniu byłam w obozie jenieckim w Oberlangen.\nAle gdzie ten patrol sanitarny miał swoją siedzibę?\nNa ulicy Suzina, na Żoliborzu.\nKiedy pani poszła na Suzina? Pierwszego sierpnia czy później, czy wcześniej?\nTutaj, na Żoliborzu, to Powstanie zaczęło się trochę wcześniej? Czy pani była świadkiem, czy pani słyszała o tym?\nNie no, słyszałam, naturalnie że słyszałam. Przecież dlatego też od razu poszłam do Powstania, do tego patrolu sanitarnego, w którym zresztą byłam zapisana od jakiegoś czasu. Bo to było tak, że w czasie okupacji w Konstancinie, w Skolimowie, moja przyjaciółka była zainteresowana tymi patrolami sanitarnymi i tam skończyłam kurs sanitarny. A jak wybuchło Powstanie, to tu się zgłosiłam już jako sanitariuszka.\nJak wyglądał ten lokal na Suzina? Czy to był jakiś szpitalik, punkt sanitarny?\nJak to wyglądało, były łóżka dla rannych?\nNie, bo szpital był niedaleko, a to był punkt sanitarny, gdzie po prostu był… Było nas siedem, tam żeśmy mieszkały i to po prostu był taki… Jak by to powiedzieć? Mieszkanie dla tego patrolu sanitarnego, a szpital był bardzo niedaleko.\nPani mieszkała na piętrze, w piwnicy? Gdzie znajdował się ten lokal?\nOj, to już nie kojarzę, nie pamiętam.\nKto był dowódcą patrolu, czy pani pamięta?\nPatrolu sanitarnego… Pamiętam jej pseudonim: „Dora”.\nCzyli siedem dziewczyn, „Dora” nimi dowodziła.\nJak pani poszła ubrana do tego Powstania?\nMieszkałam zawsze tu, na Żoliborzu. Czyli nawet wtedy w czasie Powstania to zawsze mogłam przyjść do domu się przebrać i coś na siebie nałożyć, bo tu mieszkałam prawie że od urodzenia. Tak że zawsze mogłam przyjść tutaj, bo Żoliborz był przecież cały wolny w czasie Powstania. Tak że to trudno mi powiedzieć, jak byłam ubrana, no bo zawsze przychodziłam do domu, żeby się przebrać.\nW każdym razie nie było tak, że pani dostała tam jakieś ubranie, fartuch biały?\nOpaskę pani miała?\nMiałam opaskę, tak.\nTaką akowska czy Czerwonego Krzyża?\nCzy pani pamięta pierwsze zadanie?\nNie kojarzę zupełnie. Ponieważ to był patrol sanitarny, więc siedzibę żeśmy miały na Suzina i po prostu tymi rannymi trzeba było się zająć, więc tego nie bardzo pamiętam, jaki był mój pierwszy kontakt z chorymi. Tyle wiem, że trzeba było po prostu zająć się tymi chorymi.\nPani miała jakąś teorię, a tutaj trzeba było wiedzę w praktyce wykorzystywać.\nCzy nie było jakiegoś konfliktu takiego, nie miała pani żadnych oporów, widząc krew?\nNie, żadnych, zupełnie żadnych.\nWychodziła pani gdzieś na ulicę zbierać tych rannych?\nTak, wychodziłam z tym patrolem, żeby tych rannych dowieźć czy doprowadzić do szpitala.\nGdzie był szpital?\nZ jakiego terenu ten pani patrol zbierał rannych?\nJuż tego nie kojarzę, jakoś nie bardzo… To znaczy ze sporego terenu, ale już nie kojarzę, jaki to był teren.\nJaka atmosfera panowała w pani zespole? Czy pani spotykała się z ludnością cywilną też, z cywilami?\nBardzo, bardzo dobra.\nJak cywile, ludność cywilna przyjmowała walkę Powstańców?\nTo różnie było, bo niektórzy byli bardzo zaangażowani i się bardzo włączali, to znaczy po prostu interesowali się, a niektórzy byli całkiem obojętni. Tak że to różnie było.\nCzy doświadczyła pani takich przejawów życzliwości? Czy ludzie przynosili coś?\nTak, jak najbardziej, przynosili ludzie. Przynosili coś do jedzenia, przynosili różne… Po prostu głównie przynosili właśnie żywność.\nCzy pani pamięta właśnie, jak to było z żywnością? Czy cały czas jedzenie jakieś było, czy były kłopoty?\nNie, nie było kłopotów, ponieważ Żoliborz to dzielnica taka… Na Suzina był nasz ośrodek i nie było żadnego kłopotu, ponieważ ci ludzie, którzy tam mieszkali, to starali się po prostu nam wszystko zapewnić. Tak że tam nie było żadnego problemu takiego, że nie było co jeść…\nCzy pani musiała na przykład opatrywać rannych Niemców?\nW czasie całego Powstania nie zetknęła się pani z Niemcami tak blisko?\nCzy pani zapamiętała jakieś szczególne akcje bojowe, które łączyły się też z pani działaniem?\nWłaściwie to nie, bo zapamiętałam owszem, ale tylko to, jak do obozu jechałam. Wtedy nasz cały patrol sanitarny szedł Krasińskiego do Pruszkowa i stamtąd dopiero zabierali nas Niemcy do obozów.\nAle jeszcze w czasie Powstania. Na przykład, czy pani sobie przypomina atak na Dworzec Gdański?\nNie, nie brałam w tym udziału w ogóle.\nDo pani jakby nie docierały…\nNie docierało, bo byłam na Suzina. Tak że to nie docierało do nas.\nCzy pani czytała podczas Powstania prasę powstańczą? Czy pani słuchała jakiej radiostacji? Czy pani wiedziała, co się dzieje w innych dzielnicach?\nNie… Radiostacji to nie słuchałam, bo nie było gdzie i jak słuchać przecież.\nA gazetki powstańcze?\nA gazetki powstańcze owszem, czytałam.\nAle takie informacje o tym, co się dzieje na Starym Mieście czy na Woli?\nNie, tego w ogóle nie było, w ogóle nie było możliwości takiej, żeby to po prostu jakoś… Nie było możliwości takiej, żeby się dowiedzieć, co się dzieje.\nCzy pani brała udział w jakichś religijnych uroczystościach? Czy coś takiego się odbywało?\nCzy pani działanie wiązało się z zagrożeniem życia? Czy pani miała taką świadomość, że pani naraża życie?\nMiałam taką świadomość, jak najbardziej. Zresztą byłam tak jak mówiłam w patrolu sanitarnym, gdzie chodziło się, przecież tych rannych trzeba było zebrać sporo z pola walki. Tak że miałam tą świadomość.\nJak wyglądało takie życie codzienne? Trzeba było się myć, trzeba było jeść, spać…\nMyśmy miały kwatery na Żoliborzu, na Promyka. Tak że tam nie było problemu, dlatego że w tych wszystkich willach był prysznic, była wanna, była woda. Tak że tu nie było żadnego problemu z myciem i z… To nie to, co w Śródmieściu. Po prostu tutaj można było całkowicie wykorzystać wszystkie te przybory, które trzeba było do mycia mieć.\nPani mówiła: „Żoliborz był wolny”. Czy tu rzeczywiście pani czuła, że jest na kawałku wolnej Polski?\nPamięta pani jakieś barykady czy jakieś trudności z przechodzeniem między ulicami?\nNie, ponieważ centralny Żoliborz był zasadniczo wolny. Barykady to były dopiero przy Dworcu Gdańskim, od Śródmieścia. Potem od Wisły, tam były barykady. Ale po prostu nie dochodziło się tam.\nTutaj byli żołnierze AL, na Krasińskiego, niedaleko. Czy pani się zetknęła, czy pani słyszała, że tacy są?\nSłyszałam, ale byłam w Armii Krajowej.\nRozumiem, ale czy pani zetknęła się z takimi żołnierzami?\nCzy jakaś współpraca była?\nNie, współpracy nie było. To znaczy nie pamiętam tego, bo może i dowództwo…\nNie, ja mówię na pani poziomie.\nZa Wisłą stali Rosjanie. Czy mówiło się o tym, że oni tam stoją, nie pomagają? Czy czekaliście na to, że oni przyjdą pomóc?\nNie… To znaczy nie pamiętam tego. W każdym razie z tego co zapamiętałam, to raczej się tego nie spodziewaliśmy.\nCzy pani słyszała o zrzutach alianckich? Czy pani może była świadkiem?\nJaka atmosfera panowała w pani oddziale? Czy się pani zaprzyjaźniła z tymi dziewczynami, które tam były?\nJak najbardziej. Była taka bardzo przyjacielska atmosfera, bardzo przyjacielska. Jeszcze do dziś mam kontakt z takimi dwiema koleżankami z tego oddziału.\nCzyli pani zadanie polegało na zebraniu rannych i odprowadzeniu ich do szpitala? Ze szpitalem pani nie miała nic wspólnego?\nNie, ze szpitalem nie miałam żadnego kontaktu.\nBył jakiś lekarz, który miał nadzór nad pani oddziałem?\nBył taki lekarz, tak.\nCzy pani pamięta jego nazwisko albo pseudonim?\nNie, nie pamiętam. W każdym razie wiem, że był taki lekarz.\nA ten moment kapitulacji. Czy to się czuło, że jest coraz gorzej, że Powstanie zmierza do końca?\nJa tego osobiście nie czułam. Z tym że był taki moment, kiedy już upadło Powstanie i wieźli nas do obozu, to wtedy rzeczywiście był bardzo paskudny moment. Ale tak to nie pamiętam tego momentu, żeby się czuło, że to Powstanie upada.\nCzyli kapitulacja Żoliborza była dla pani jakby zaskoczeniem?\nMieliście jakąś odprawę przed tą kapitulacją?\nKtoś dawał wskazówki, jak się zachować, uciekać do cywilów, iść do niewoli?\nNie, raczej z tego co pamiętam, to wszyscy żołnierze szli do obozu, do niewoli. Ja zresztą też byłam przecież w niewoli.\nNo właśnie. Nie było takich sugestii, żeby się zmieszać z ludnością cywilną?\nJaki był stosunek żołnierzy, chłopców do dziewczyn?\nBardzo dobry, bardzo przyjacielski, bardzo.\nTak że pani się czuła tak samo ważnym żołnierzem?\nCzułam się potrzebna, tak samo ważnym żołnierzem i po prostu zaprzyjaźniona z tymi chłopcami.\nCzy pani pamięta nazwisko swojego dowódcy, oprócz tej dziewczyny?\nNie, nazwiska nie pamiętam.\nDowódcy plutonu nie pamięta pani?\nTeraz ten moment kapitulacji i wychodzenia z Żoliborza. Jak pani to zapamiętała?\nBył to moment bardzo trudny, bo wszystkie oddziały spędzono na plac Wilsona i z placu Wilsona na piechotę Niemcy gonili nas do obozów, to znaczy najpierw do Pruszkowa, a potem z Pruszkowa byłam w Oberlangen.\nCzy przed tym wyjściem były jakieś przygotowania, jakieś czyszczenie ubrania?\nNie, nic takiego nie było.\nDostawałam żołd, jak najbardziej.\nCo pani zrobiła ze swoja opaską akowską, wychodząc z Powstania?\nMam ją do tej pory.\nCzyli wychodziła pani z opaską?\nTak, mam ją do tej pory.\nJak zachowywali się Niemcy, którzy konwojowali żołnierzy? Czy otaczali was?\nStwierdzam, że właściwie bardzo przyzwoicie, że nie było żadnych takich… Jak by to powiedzieć?… Brutalnych jakichś [aktów]… Po prostu zachowywali się bardzo przyzwoicie.\nCzyli właściwie pani kontakt z Niemcami już po kapitulacji to był pani pierwszy kontakt bliski z Niemcami od początku wybuchu Powstania?\nWcześniej pani Niemców tu nie widziała?\nNie, nie widziałam, w ogóle nie widziałam.\nNa piechotę dokąd doszliście?\nDo samego Pruszkowa?\nDo samego Pruszkowa na piechotę.\nPóźniej była pani w tym obozie przejściowym w Pruszkowie?\nW Pruszkowie to byłam tylko dwa dni, a potem nas wieźli do Oberlangen.\nCzy był jakiś niepokój wśród ludzi? Nie wiedzieliście, dokąd jedziecie?\nNie wiedzieliśmy, dokąd jedziemy.\nAni nie było pewności, jak się Niemcy zachowają.\nNo i nie było pewności też, jak się Niemcy zachowają. W każdym razie z tego co pamiętam, to na piechotę żeśmy szły ulicą Krasińskiego do Pruszkowa, a potem z Pruszkowa do Oberlangen.\nCzy jeszcze ludność cywilna była na Żoliborzu, jak wychodziliście?\nCzy oni gdzieś się gromadzili, czy raczej nie widać było tych ludzi?\nNie, nie bardzo było widać, ale w każdym razie jeszcze ludność cywilna była.\nCzy pani przez okres Powstania miała broń?\nWychodząc, zdała pani gdzieś tą broń?\nNasz dowódca zbierał, to znaczy jemu składaliśmy broń.\nJaką pani broń miała?\nDostała pani na Suzina?\nTak, tam dostałam i miałam pistolet.\nUmiała pani się nim obchodzić?\nUmiałam, jak najbardziej.\nTeraz podróż pociągiem. Ile ona trwała, czy pani pamięta? Czy była uciążliwa? Jak to wyglądało?\nMuszę powiedzieć, że w gronie tych moich… Bo przecież w pociągu to w tych wagonach towarowych była cała grupa moich koleżanek, bliskich koleżanek, to żeśmy sobie tak trochę żartowały, trochę wspominały. Tak że to nie była taka bardzo uciążliwa droga.\nSame kobiety, bo Niemcy zrobili selekcję? Same kobiety jechały?\nTak, same kobiety jechały.\nOd razu do Oberlangen czy z jakimiś przystankami?\nNie, jeszcze najpierw do Gross-Lübars. Najpierw był obóz w Gross-Lübars, to było niedaleko Berlina, a potem dopiero pod granicę holenderską do Oberlangen.\nCzy pani pamięta po drodze jakieś bombardowania?\nW tym obozie przejściowym długo pani była?\nW tym obozie przejściowym to był jeden miesiąc… Miesiąc i parę dni więcej, a potem do Oberlangen. A już w Oberlangen to był długi pobyt, już bardzo długi.\nJakie warunki panowały w tych obozach?\nTo były baraki, duże baraki. W tych barakach było około dwustu [osób]… Przeważnie na salach… To były takie dwie duże sale, czyli na jednej sali było pięćdziesiąt osób, na drugiej około stu osób. Warunki panowały właściwie dobre, trzeba powiedzieć. Nie było żadnego takiego zamieszania jakiegoś. Dobre były warunki. Przede wszystkim ci ludzie z Powstania jakoś się trzymali. Po prostu nie było sprawy takiej, żeby kłócili się, żeby… Jakoś tak ręka w rękę wszyscy szli razem.\nTe przeżycia powstańcze łączyły?\nŁączyły, bardzo łączyły.\nJak się ta załoga niemiecka zachowywała tam wobec was? Kobiety jeńcy to jest rzadka rzecz.\nW porządku, całkiem w porządku, całkiem dobrze się zachowywali, zupełnie w porządku.\nTak że nie było takiego lęku, jakiegoś wykorzystywania seksualnego?\nNie, żadnego takiego nie było, żadnego lęku, żadnego… Po prostu byli, pilnowali, żeby było wszystko w porządku i nie było żadnego lęku.\nSprawa wyżywienia na przykład. Czy dostawałyście tam panie wystarczającą ilość jedzenia?\nWydaje mi się, że tak, to znaczy tak jak dla mnie. To był obóz najpierw w Altengrabowie, to tam był jeden obóz kobiecy, a obok niedaleko zaraz byli mężczyźni. No to pamiętam taki moment, kiedy mój ojciec, który zmarł w obozie, i wezwali mnie Niemcy na pogrzeb mojego ojca. Zupełnie niesamowita historia, na pogrzeb mojego ojca poszłam i wtedy koledzy moi, którzy… Bo byłam w obozie jenieckim kobiecym, pod samym Altengrabowem, Gross-Lübars. Wtedy nawet koledzy moi z Powstania byli na tym pogrzebie.\nPani ojciec też był zaangażowany?\nTak, ojciec też był. Ojciec był porucznikiem i zmarł. Był ranny w czasie Powstania, ale też pojechał do obozu i zmarł w obozie.\nJak pani zapamiętała Wigilię obozową?\nJakoś trudno mi to [sobie przypomnieć], jakoś nie bardzo pamiętam.\nCo robiły te uwięzione kobiety w tym obozie w ciągu dnia?\nNie pracowałyście dla Niemców?\nNie, zupełnie nie. Co muszę przyznać rzeczywiście, że była tam biblioteka, duża biblioteka.\nW obozie, duża biblioteka była. No to czytałyśmy sporo.\nJakieś samokształceniowe kółka się tworzyły?\nByło coś takiego, tak.\nKto i kiedy wyzwolił ten obóz? Jak pani zapamiętała ten moment wyzwolenia?\nZ Altengrabowa przewieźli nas do Oberlangen, to było pod granicą holenderską i w Oberlangen wyzwoliła nas dywizja Maczka.\nJak pani zapamiętała to spotkanie z polskimi żołnierzami?\nBardzo wzniośle, bardzo było sympatycznie jakoś tak.\nOni tam później jakby objęli komendę?\nOni objęli tam komendę, a potem po pobycie w obozie byłam przez rok w Brukseli na studiach, na Akademii Sztuk Pięknych.\nŁatwo się było dostać na taką akademię do Brukseli z obozu, właściwie bez papierów żadnych?\nJakieś takie były ulgi dla tych byłych jeńców wojennych. Tak że nie miałam żadnego problemu z dostaniem się do akademii. Z tym że byłam po małej maturze. A jak tam dostałam się, też właśnie po małej maturze, na akademię, a potem jak wróciłam do Polski, to zdawałam maturę w liceum plastycznym.\nPani podjęła taką decyzję, żeby zostać w Brukseli, dlaczego? Tutaj była rodzina.\nNie no, nie mogłam tu wrócić. Przecież tutaj granica była zamknięta, przez dobry rok nie można było wrócić. Tak że w Brukseli byłam po prostu z przymusu, a nie dlatego, że nie [chciałam] wrócić… No tak, bo nie mogłam wrócić.\nNawiązała pani w ciągu tego roku kontakt z rodziną w Polsce?\nTo znaczy miałam takie wiadomości przez różnych znajomych. Ale tak pisać też nie można było przecież.\nPotem pani podjęła decyzję o powrocie?\nPodjęłam decyzję o powrocie, bo byłam w Brukseli… Ponieważ miałam małą maturę w Polsce, to w Brukseli byłam przez rok na Akademii Sztuk Pięknych. Potem, jak wróciłam do Polski, to musiałam zdać maturę i byłam wtedy w liceum plastycznym, wróciłam do liceum plastycznego.\nJeszcze chciałam wrócić do tego momentu podejmowania decyzji. Pani wiedziała, że tutaj politycznie się zmieniła sytuacja.\nWiedziałam, ale nie można było przecież stamtąd przez rok w ogóle dojechać do Polski.\nPotem już można było i pani wróciła?\nA potem już można było i wtedy jak już można było, to od razu wróciłam.\nJakaś grupa koleżanek też wróciła?\nTeż ze mną wróciła grupa koleżanek.\nJak wyglądał ten powrót? Dostałyście bilety na pociąg? Ktoś odprowadził na pociąg? Jak to wyglądało?\nNie bardzo to kojarzę, bo w każdym razie na pewno…\nCzy pani pamięta, skąd pani miała pieniądze na mieszkanie w Brukseli, na opłacenie różnych rzeczy? Jak to wyglądało?\nTo wyglądało tak, że był ośrodek studiów, polski ośrodek w Brukseli i oni opłacali wszystko. Myśmy po prostu bez… Przecież nie było żadnych możliwości zarobków ani… Ale był ośrodek polski w Brukseli i oni płacili za nasze studia.\nPani mieszkała w jakiejś bursie?\nTak, w takim akademiku z koleżankami.\nZ Polkami też?\nZ Polkami, tak. Wszystko Polki.\nTo pani musiała dobrze znać język, żeby tam studiować?\nTrochę… To znaczy na Akademii Sztuk Pięknych, bo akurat kończyłam tam akademię, to można było się porozumieć, ale nie musiałam specjalnie dużo mówić. Trzeba było rysować, malować.\nWróciła pani do Polski. Czy miała pani później jeszcze jakieś przykrości z powodu tego, że pani brała udział w Powstaniu?\nNie, zupełnie nie. Natomiast jak wróciłam do Polski, to właśnie poszłam do liceum plastycznego, bo tam mogłam pójść bez matury na studia. A tutaj jak wróciłam do Polski, to poszłam do liceum plastycznego i tu zdałam maturę.\nCzy pani przyznawała się do tego, że pani była w czasie Powstania w Armii Krajowej?\nNo jak najbardziej, to znaczy w swoim środowisku.\nRozumiem, ale to liczne pisanie życiorysów różnych po wojnie – czy tam też pani pisała, że była pani w Armii Krajowej w czasie wojny?\nJuż tego nie kojarzę. W każdym razie moi wszyscy znajomi wiedzieli, że byłam w Armii Krajowej i byłam sanitariuszką w Armii Krajowej, bo byłam sanitariuszką.\nCzy udział w Powstaniu wpłynął jakoś na pani życie?\nPotem po prostu zmieniły się warunki i żyło się…\nZmieniły się warunki i żyło się. Przecież jak było Powstanie, to miałam szesnaście lat. Potem po prostu, już jak wróciłam do Polski, to byłam… Ponieważ mogłam w Brukseli pójść na Akademię Sztuk Pięknych bez matury, a jak wróciłam do Polski, to poszłam do liceum plastycznego, gdzie zdałam maturę. Potem już tutaj w Polsce to jakoś tak nie miałam żadnych problemów.\nCzy teraz po przeżyciu wielu lat i po różnych ocenach Powstania, czy teraz zaangażowałaby się również pani, gdyby była taka potrzeba, gdyby ten czas wrócił?\nMam osiemdziesiąt cztery lata, więc nawet nie myślę o tym…\nRozumiem, ale gdyby…\nGdyby była taka potrzeba, to na pewno bym się zaangażowała.\nBarbara Maria Jędrzejewska Pseudonim: „Baś-Miś” Stopień: strzelec, sanitariuszka w patrolu sanitarnym Formacja: Zgrupowanie „Żaglowiec”, pluton 202 Dzielnica: Żoliborz Zobacz biogram\ncywil Roman Sokołowski Data wywiadu: 2012-03-14 Formacja: - Dzielnica: Wola Nazywam się Roman Sokołowski, jestem mieszkańcem Warszawy od urodzenia, bo urodziłem się dość blisko od muzeum na ulicy Okopowej 44 mieszkania 45. W tym miejscu, gdzie się urodziłem, jest je ...\ncywil Maria Grodzka Data wywiadu: 2012-04-16 Formacja: - Dzielnica: Wola Jestem w tej chwili Marią Grodzką, moje nazwisko rodowe Jankowska. Urodziłam się w roku 1926, w rodzinie prawdziwie rodzinnej, bo całe życie rodzice [jej] poświęcili – byłam czwartym dziecki ...\ncywil Janina Nowak Data wywiadu: 2012-03-09 Formacja: - Dzielnica: Śródmieście Południowe Na prośbę rozmówcy imię i nazwisko zostały zmienione. Numer sygnatury: SH-7040/2958/12 Nazywam się Janina Nowak. Urodziłam się w Warszawie, w rodzinie, [którą] można określić jako intel ...


Cena transakcyjna o 12 proc. niższa\nWedług raportu opublikowanego przez Związek Banków Polskich średnia cena ofertowa różni się od ceny transakcyjnej o 12 proc. (dane dla Warszawy za III kw. 2009 r.). W roku poprzednim różnica była podobna i wynosiła 11 proc. Inaczej sytuacja prezentowała się w latach 2006-2007 r. Ceny transakcyjne były wówczas kolejno o 32 i 19 proc. niższe w porównaniu do cen umieszczanych w ogłoszeniach. W przypadku Krakowa różnice w cenie są bardzo podobne jak w przypadku stolicy. W III kwartale 2009 r. różnica w cenie wynosi 13 proc.\nMniejsza różnica pomiędzy cenami ofertowymi i transakcyjnym świadczy przede wszystkim o większej stabilizacji i równowadze na rynku. Ceny ofertowe z lat 2006-2007 były znacznie przeszacowane. Mieszkania wystawiane do sprzedaży po bardzo wysokich cenach miały problem ze znalezieniem nabywców. Cena ofertowa w czasie trwania jej ekspozycji musiała być często wielokrotnie aktualizowana. Okres 2006-2007 to czas, kiedy większość inwestorów i klientów indywidualnych nie dopuszczała do siebie myśli o tym, że kiedykolwiek ceny nieruchomości będą spadać.\nObecnie ceny ofertowe są zdecydowanie bardziej urealnione. Pośrednicy nieruchomości często na samym początku weryfikują ceny proponowane przez sprzedających i urealniają stawkę. Wynika to z oszczędności czasu przeznaczanego na poszukiwanie kupującego.\nŹródło: KRN.pl, 07.12.2009\nDubaj tonie w długach


Wskaźnik kostka-ramię w leczeniu owrzodzeń goleni | Forum Leczenia Ran\n12 stycznia 2021 13 stycznia 2021 MartaComment(0)\nWskaźnik kostka-ramię (ang. ankle-brachial index, ABI) to nieinwazyjna metoda diagnostyki przewlekłego niedokrwienia kończyn dolnych. Ze względu na dostępność i łatwość wykonania badanie to szeroko wykorzystuje się w diagnostyce i leczeniu owrzodzeń goleni.\nNa czym polega badanie wskaźnika kostka-ramię?\nBadanie wskaźnika kostka-ramię polega na analizie relacji między wartościami skurczowego ciśnienia tętniczego (SPB) mierzonymi na kończynach górnych i dolnych (iloraz wyższej wartości SBP na kostce do SBP na ramieniu po tej samej stronie ciała). Prawidłowa wartość wskaźnika mieści się w przedziale 0,9-1,3. Wartości poniżej normy mogą wskazywać na obecność niedokrwienia kończyn dolnych.\nDo wykonania badania wykorzystywane są ultradźwięki o częstotliwości 5-10 MHz. Badanie trwa ok. 15-20 min. W czasie jego trwania pacjent przebywa w pozycji leżącej. Przed rozpoczęciem badania należy uwzględnić 10-minutowy okres adaptacyjny.\nZastosowanie wskaźnika kostka-ramię w leczeniu owrzodzeń\nWedług statystyk mieszane owrzodzenia tętniczo-żylne mogą stanowić nawet 20 proc. przypadków trudno gojących się ran w obrębie kończyn dolnych. Miażdżyca tętnic obwodowych może być przyczyną poważnych powikłań i utrudniać proces leczenia rany. W przypadku miażdżycy bezobjawowej współistniejącej z niewydolnością żylną istnieje duże ryzyko wdrożenia niewłaściwego leczenia przyczynowego. Kompresjoterapia stosowana w leczeniu owrzodzeń żylnych w przypadku współistniejącej miażdżycy może doprowadzić do nasilenia niedokrwienia i rozwoju martwicy. Z tego powodu w leczeniu owrzodzeń goleni bardzo istotną rolę odgrywa kompleksowa diagnostyka.\nWskaźnik kostka-ramię to nieinawazyjna, niskokosztowa i skuteczna metoda diagnozowania przewlekłego niedokrwienia kończyn dolnych (ang. peripheral artery disease, PAD). Badanie charakteryzuje się wysoką czułością (do 95 proc. u pacjentów ze stwierdzonymi zmianami w arteriografii). Badanie pozwala określić stopień zaawansowania niedokrwienia i progresji zmian oraz ryzyko rozwoju martwicy i owrzodzenia w obrębie kończyny. Jest także pomocne w prognozowaniu efektów leczenia.\nJ. Neubauer-Geryk, L. Bieniaszewski, „Wskaźnik kostka-ramię w ocenie pacjentów z ryzykiem miażdżycy”, „Choroby Serca i Naczyń” 2007, 4(1): 1-5.\nJ. Cwajda-Białasik, P. Mościcka i in., „Ocena wartości wskaźnika kostka-ramię u chorych z owrzodzeniem kończyny dolnej o etiologii naczyniowej”, „Pielęgniarstwo Chirurgiczne i Angiologiczne” 2016, 2, 84-91.\nTagged ABI, badanie ABI, diagnostyka owrzodzeń tętniczych, przewlekłe niedokrwienie kończyn, wskaźnik ABI, wskaźnik kostka-ramię


Sztuka Wyboru x OFF Piotrkowska Center - EXAMPLE.PL - dajemy dobry przykład !\nSztuka Wyboru x OFF Piotrkowska Center\nII edycja Sztuki Wyboru która odbędzie się na OFF Piotrkowska Center 10-12.04.2015 coraz bliżej. Z tej okazji dla wszystkich zainteresowanych i ciekawych nadchodzącego wydarzenia przygotowanych zostało wiele ciekawych atrakcji.\nSztuka Wyboru to nie tylko ogromna przestrzeń showroomu, ale także wystawy i specjalne strefy. Pierwszego dnia odbędzie się wernisaż wystawy reKREakCJA, studentów Wydziału Wzornictwa i Architektury Wnętrz Akademii Sztuk Pięknych im. Władysława Strzemińskiego w Łodzi. Będzie to zbiór prac konkursowych, dyplomowych licencjackich i magisterskich reprezentatywnych przez Wydział kierunków studiów w zakresie wzornictwa oraz architektury wnętrz. Na prezentowane projekty składają się prototypy, czyli projekty, które bardzo niewiele dzieli od zaistnienia na rynku. Mamy nadzieję, że kontakt z szerszym gronem odbiorców pozwoli na wypromowanie choćby niektórych z nich oraz szersze rozpropagowanie idei dobrego projektowania.\nStudenci kierunku Grafika Społecznej Akademii Nauk zaproszą również nas wernisaż swoich prac stworzonych w ramach Pracowni Grafiki Projektowej i Ilustracji. Zaprezentowane zostaną prace z szeroko pojętej dziedziny grafiki projektowej, w tym projekty identyfikacji wizualnej, plakatu oraz typografii. Kuratorem wystawy jest dr Milena Romanowska i mgr Jagoda Krajewska.\nCo? Sztuka Wyboru II\nGdzie? OFF Piotrkowska Center\nWięcej info: https://www.facebook.com/events/502050833270913/\nDesignłódźoff piotrkowskaprojektowaniestart upsztuka wyborutargi\nPoprzedni wpisBiurowy Superbohater\nNastępny wpisVespa my love!


Rozeznać Boży zamysłŚwięto Świętej Rodziny: Jezusa Maryi i Józefa – ROK A | Gazeta Niedzielna\nŚwiętej Rodziny: Jezusa Maryi i\nJózefa – ROK A\nPrzyjście Bożego Syna na tę naszą ludzką ziemię odbyło się w scenerii nieprawdopodobnie dramatycznej. Warto zdać sobie sprawę z tej bardzo trudnej do uwierzenia prawdy – właśnie kiedy celebrujemy uroczystość świętej Rodziny.\nSłowo stało się ciałem – ale w jaki sposób? Bóg powierza swój plan Maryi i Józefowi. I tych dwoje ludzi godzi się wejść na tę Bożą drogę, która dla człowieka patrzącego oczami ciała jest całkowicie nie do przyjęcia, bo ta droga jest niezmiernie trudna, wręcz szokująca i pełna tajemnicy. Bóg stawia przed Maryją i Józefem zadanie w jaki sposób ma spełnić się Tajemnica Wcielenia. To Boże zadanie wymaga od nich zrezygnowania ze swoich własnych ludzkich planów. Byli przecież dwojgiem zakochanych ludzi, tuż po zaręczynach. Bóg stawia ich w sytuacji, w której mają decydować o życiu Zbawiciela, którego narodziny realnie były zagrożenie. Maryja w stanie błogosławionym spodziewająca się rozwiązania była dla Józefa, zakochanego i uczciwego, w żaden sposób nie do wytłumaczenia. A cudzołóstwo w tamtym czasie było karane i to ukamienowaniem. Józef ugodzony w dziedzinie najbardziej wrażliwej stoi przed faktem, że jego ukochana wybranka spodziewa się dziecka – a on nawet nie wie z kim. Maryja milczy. Czyż nie mogła Ona, pełna Ducha Świętego, powiedzieć Józefowi chociażby w kilku słowach, które zawiera modlitwa Angelus, a którą Kościół ustami swoich wiernych przypomina za każdym razem kiedy słyszy dźwięk bicia dzwonów? Dlaczego milczała? Przecież przerastała Józefa – bo wiedziała kogo nosi pod swoim sercem. Przerastała godnością, stając się Matką Bożego Syna. Wiedziała o konsekwencjach jakie grożą Jej i Dziecku poczętemu w Jej łonie w razie niezrozumienia. Ale Ona mocno zaufała przede wszystkim Bogu w wypowiedzianym Fiat przy Zwiastowaniu i zaufała Józefowi, którego sam Bóg wybrał dla Niej. Wybrany na męża i opiekuna musi sam sobie poradzić i rozeznać Boży zamysł. To było jego zadanie. Gdyby Maryja zaczęła próbować wyjaśniać i podpowiadać Józefowi co ma robić – to czyniłaby nie swoje zadanie, usiłując kierować ich trojgiem i całą tą sytuacją. A przecież to było zadanie wyznaczone Józefowi. Dlatego milczała i Jej milczenie okazało się błogosławione.\nJózef bierze w swoje ręce całą tą skomplikowaną rzeczywistość i postanawia potajemnie opuścić Maryję, aby ją uratować, a siebie samego skazuje na wielką pogardę otoczenia, na hańbę z powodu pozostawienia swojej ciężarnej narzeczonej. Zadecydował stracić wszystko byleby tylko ocalić Maryję i Jej poczęte Dziecię. I właśnie wtedy kiedy dał dowód swojej wspaniałomyślnej miłości do swojej narzeczonej, ukazuje mu się anioł i uspokaja go, aby nie bał się przyjąć Maryi do swego domu. I tak też uczynił. W swoim życiu jeszcze nieraz słuchał głosu anioła – tak jak po narodzinach Jezusa, kiedy nocą wziął Maryję i Jej Dziecię, żeby wyruszyć, ale nie do Nazaretu, gdzie miał swój dom, swoją stolarnię i swoich bliskich, tylko w dalekie obce strony, by w ten sposób ratować życie Maleńkiego Boga.\nTylko Bóg może mówić człowiekowi w sytuacjach trudnych i beznadziejnych słowa: Nie bój się. Uczyń to co mówię do ciebie. Ale czy dzisiejszy mężczyzna, mąż i ojciec słyszy głos Boga? Tak samo kobieta, żona i matka? Nie usłyszą jeżeli nie rozmawiają z Bogiem. Potem ich decyzje i konsekwencje z tego wynikające nie są już według Bożego zamysłu. Są rodem z innego miejsca.\nBardzo często w życiu bywają sytuacje, w których żona jest przekonana, iż wie lepiej od męża jak ich małżeństwo wygląda i bierze ster w swoje ręce. Zaczyna wyjaśniać, pouczać, po prostu rządzić w małżeństwie. Może tak czasem wydawać się, że taki sposób jest właściwy – „bo mój mąż jest przecież całkowicie nieodpowiedzialny”. Kiedy zada się pytanie: „A co pani mu powierza?” – następuje irytacja. „Ksiądz mnie w ogóle nie zrozumiał. Powiedziałam – nic, bo nie mogę. Jest przecież nieodpowiedzialny.” I tak kółko się zamyka. Wtedy taki małżonek powołany do odpowiedzialności za żonę i dzieci łatwo może zatracić sprawność w pełnieniu swojej misji. Duchowo staje się nieobecny w takim związku. Małżonka zaś pogrąża się w goryczy. Ich codzienne życie jest już tylko wytykaniem wzajemnych wad.\nTrzeba na nowo odkryć w postaci Józefa jego męską gotowość zdolną oddać swoje życie za żonę. Jeżeli w małżeństwie różnego rodzaju zachcianki stawiane są na pierwszym miejscu, a nie to co mówi Bóg Stwórca: Nie bój się wziąć do siebie swej małżonki – małżeństwo często staje się koszmarem. Ale skoro bliski kontakt z Bogiem Zbawicielem jest wręcz wyśmiewany – bo to sprawa tylko dla dzieci i ludzi starych – tacy małżonkowie, niby wszystko wiedzący, nie usłyszą Boga głos. Lęk wzięcia małżonki do siebie z całą odpowiedzialnością próbuje się zastąpić chociażby modnym tematem, wciąż dziś dyskutowanym, kto powinien rządzić w małżeństwie.\nU księdza Piotra Pawlukiewicza wyczytałem przykład ochroniarza, który pokazuje kto jest ważniejszy: czy prezydent kraju, który udaje się na jakieś spotkanie, czy ochraniarz? Oczywiście, że prezydent. A jednak nie jest to takie jednoznaczne. Nad wszystkim musi czuwać ochrona prezydenta. Oficer może kazać prezydentowi stanąć w tym miejscu albo w innym. Może nakazać prezydentowi cofnąć się albo iść do przodu. Może opóźnić spotkanie, albo je skrócić. W sytuacji krytycznej może nawet siłą usunąć prezydenta ze strefy zagrożenia Ale wszystko to może uczynić w jednym celu. Aby ocalić mu życie. A kiedy trzeba musi się rzucić na niego i zakryć go własnym ciałem. W tym porównaniu można znaleźć odpowiedź na pytanie Kto w małżeństwie rządzi? A raczej kto i jak ma w nim służyć?\nJózef w życiu Świętej Rodziny decydował jak ochronić zagrożone życie Bożego Dziecięcia i Jego Matki. Anioł mu to nakazał. A Maryja i Jezus byli najszczęśliwsi przy mężnym Józefie. Dziś wiele kobiet nie musiałoby nieustannie narzekać na swój los i szukać pomocy u podejrzanych uzdrowicieli, gdyby ich poślubieni ochroniarze byli, jak mówi Biblia o Józefie – prawymi ludźmi i mieli tę duchową moc, by zawsze na czas wstawać i brać w swój bezpieczny świat swoją rodzinę.\nJezus, który jest światłością już się narodził i wciąż się rodzi. Ale Jego światło widoczne jest w miejscu, gdzie panuje Boży porządek. Bo tam gdzie panuje pycha i zarozumiałość, ustawiczna kłótnia, w której udowadnia się całą winę nie sobie – tam jest niebezpieczne miejsce dla Maleńkiego Jezusa i Jego Matki. Dlatego Józef może ominąć to miejsce.


Wysłany: 2009-12-26, 15:27\nKomórka oświetliła jasnym blaskiem oblicze Lex. Oblicze które podczas czytania smsa i oglądania tego zdjęcia pozostawało zupełnie bez zmian. Uprzejmie zainteresowane, następnie zaskoczone jakby oglądała pierwszą lepszą plotkę. Nagle Lex zaczęła się śmiać. Z autentycznym rozbawieniem i niesamowitą kpiną wyczuwalną nawet dla tych, którzy zwykle mieli z tym problem.\nPalona zajebioza aż dymi:P\n- Is it all what you've got...? - pomruk niemal niedosłyszalny wydostał się po tej salwie śmiechu. Po czym zamknęła komórkę, pociągnęła łyk martini i strzeliła po obserwatorach spokojnym spojrzeniem, mówiącym "show's over people."\nWysłany: 2009-12-26, 15:51\nFala dzwonków w komórkach dosięgnęła także Clory, która spojrzała na telefon. Jej niebieskie oczy zrobiły się wielkie i przez moment nie wiedziała jak zareagować. Chciała się zerwać i gdzieś biec, ale po chwili zatrzymała się. Przez moment myślała, wreszcie odezwała się do George'a. - Zabrałbyś mnie gdzieś na kawę? - zaproponowała w sposób, w jaki zrobiłaby to Sabby.\nChuck zaszczycił wyświetlacz swojego telefonu spojrzeniem, a potem spojrzał zaskoczony. - Pretty noughty for you, if you ask me... - zauważył z rozbawionym uśmiechem do Alexis. - Choi, masz talent.\n- Chciałabym, żeby ta plotka była moja. - odpowiedziała spokojnie i strzeliła uśmiechem do Blair, - Niestety, na coś takiego bym nie wpadła.\nWysłany: 2009-12-26, 19:48\n- Tequila? Jas... - już miał powiedzieć "jasne", kiedy przypomniało mu się, że ma mały problem z mocnymi trunkami. Zastanawiał się chwilę, po czym pokręcił głową.\n- Niech będzie jednak zwykłe piwo.\nKiedy kilka chwil później przeszła fala smsów po sali sam również sprawdzał co się dzieje. Kiedy zobaczył to czyjąś uśmiechnął się szeroko pod nosem. Sam również zaczął się śmiać, choć ciszej, to dłużej niż Alexis. Zerknął na nią mimowolnie, potem znów nw wyświetlacz i kiedy opanował rozbawienie, mówił radośnie tak:\n- To czyste okrucieństwo! Jak ktoś mógł coś takiego zrobić? - rzucił tak, by tamci mogli to usłyszeć, przy czym udawał że słowa kieruje do Frankie. Z jednej strony starał się brzmieć poważnie, ale z drugiej chyba nie mógł opanować radosnego tonu, który wciskał się w jego słowa. Schował komórkę do kieszeni.\n- Ktoś naprawdę nie lubi Matki Tygrysicy - powiedział już spokojniej. Pokręcił głową, cykając przy tym.\nWysłany: 2009-12-26, 19:59\nAlexis ziewnęła dyskretnie zasłaniając usta, z wyrazem lekkiego znudzenia słuchając komentarzy.\n- Niezwykle niegrzecznie, Chuck. Szkoda, że ktoś tak nieudolnie bawi się Photoshopem. Przecież ja mam znacznie lepszą figurę niż dopasowana do twarzy, co stwierdzi każdy, kto choć raz widział mnie w kostiumie kąpielowym - zachichotała robiąc nieco obrażoną minę. - Lame and cliche...\nPokręciła głową nad marnością tej zagrywki i spokojnie ugryzła oliwkę z martini.\n- Jeszcze raz to samo - poprosiła barmana stukając paznokciem w opróżniony kieliszek.\nWysłany: 2009-12-26, 21:05\nBlair spojrzała za odchodzącą Frances -Chyba nie zostałam poprawnie zrozumiana gdy mówiłam, że korona nie upadła. -Jeszcze raz rzuciła okiem na wyświetlacz komórki -Eh, biedna Franny, nie wie, że mniej "oburzające" zdjęcia mogą pogrążyć w tym świecie. Zresztą, mówiłam, że jeden komplet bielizny nie czyni z nikogo gwiazdy, więc nie sądzę aby mógł jakąś gwiazdę zgasić.- Rozejrzała się po sali -Swoją drogą ciekawe kto to zrobił. Bo co do motywów mam pewne podejrzenia.-Również dała znać barmanowi, że potrzebuje nowego drinka.\n-Ach, zapomniałabym! A propos niestosownego stroju, to czy mój słodki duet zrobił już zdjęcie? Jestem ciekawa co nasz plotkarska wyrocznia powie na jeansy i nieśmiertelniki pośród morza garniturów od Armaniego i jedwabnych krawatów- Popatrzyła na Alexis -Jeśli selekcji w dzisiejszych czasach nie poinstruuje się w temacie dress code'u to niedługo zaczną wpuszczać na przyjęcia bezdomnych- Uniosła w geście toastu nowo napełniony kieliszek i uśmiechnęła się jadowicie do Frances pijącej z Ianem przy przeciwnym krańcu baru -Hm, widzę, że nazwisko Spencer niesie ze sobą genetyczną skłonność do działalności charytatywnej -dodała uśmiechając się do pozostałych.\n-A teraz Alexis, jeszcze raz dziękuję za zaproszenie. Idę przywitać się z resztą towarzystwa. -Odchodząc odwróciła się jeszcze raz -Jeszcze jedno A., co myślisz o zaproszeniu Little Britain na doroczne soirée? Myślisz, że przyjmie zaproszenie czy będzie się dąsać?\nWysłany: 2009-12-26, 21:17\n- Sweety, nie mogę kontrolować każdego przy wejściu. Mam inne rzeczy na głowie do przypilnowania. Skoro nie potrafi się ubrać odpowiednio do towarzystwa i imprezy to... no cóż... może specjalista od metamorfoz powinien się nim również zająć. A moja Clory wykreślić z listy - mrugnęła do Chucka by po chwili zmarszczyć lekko brwi. - Ktokolwiek to zrobił napytał sobie biedy i przypuszczam, że już to wie. - dodała pogodnym tonem, którym ferowała wyroki towarzyskiej śmierci.\nPokiwała głową na ostatni komentarz Blair.\n- Myślę, że należy poczekać. Impreza dopiero się rozpoczęła i kto wie co się stanie dalej. I komu... have fun - podniosła kieliszek z martini i zamoczyła w nim wargi.\nWysłany: 2009-12-26, 21:43\nChuck uniósł swoją szkocką w niemym toaście, skierowanym do Alexis i po chwili dodał. - And I started to think, that you are getting soft. - kiedy Blair, zaczęła odchodzić ruchem głowy dał znak Choi, która obdarzyła urokliwym uśmiechem Alexis i ruszyła za Blair.\nNiedługo potem przy Lex znalazła się Sabby. - W porządku? - zapytała dyskretnie z wyczuwalną dla Lex troską w głosie.\nMimo dzielnego zachowania się Lex plotka wywołała wrażenie. Szczególnie u płci przeciwnej, teraz patrzącej pożądliwie na Alexis, co nie sprawiało jej satysfakcji. Wyszła z tego starcia z twarzą, ale nie obyło się bez innych obrażeń. Spojrzenia nie chciały jej opuścić. Kwaśne miny dawnych koleżanek i uśmieszki facetów. Już nawet Chuck był mniej obleśny w tym wszystkim.\nAlexis Prestiż - 1\nWysłany: 2009-12-26, 21:57\n- Czasami się zastanawiam czy one naprawdę takie są... - westchnęła cicho, po czym pociągnęła solidnego łyka szkockiej bez lodu. - A co jeśli school-face po pewnym czasie tak, przywiera Ci do twarzy, że tracisz nad nią kontrolę i nie możesz już jej ściągnąć? - zapytała, badawczo patrząc mu w oczy. Manewrowała swoim tonem głosu i zachowaniem tak, jak chciała. Życie wśród dyplomatów miało pewne zalety. Czy teraz była szczera? You'll never know... - Wiesz, tak jak w Masce! Tylko, że zamiast zielonego paskudztwa na twarzy, one mają całkiem gustowny makijaż. - zaśmiała się wesoło, chociaż jej oczy nadal miały pewien badawczy wyraz. - Nie martwi cię ta plotka, prawda... chyba wręcz odwrotnie. - mruknęła cicho tak, aby tylko on ją słyszał. W jej głosie mógł wyczuć lekki podtekst.. a może tylko mu się zdawało?\n- Dlaczego miałaby mnie martwić? It's not like i'm friends with her, or something like that - rzucił, uśmiechając się do niej.\n- A co do tych całych masek... Zapewne takie są, cokolwiek masz na myśli. Ja się przyzwyczaiłem, ale... Nie myśl tyle, będzie ci lżej - jeden kącik ust uniósł się nieco wyżej - I nie porównuj życia do filmów, są tacy co to wyśmieją - dodał jakby od niechcenia.\nWysłany: 2009-12-26, 22:48\nPoczuł, że telefon wibrował mu w kieszeni, jednak nie odebrał od razu. Byłoby wysoce niemiłe odebrać telefon w trakcie rozmowy. Jednak po chwili usłyszał, że wśród tłumu w ciągu jednej chwili bardzo dużo osób dostało wiadomość. Clory nie szczególnie patyczkowała się z uprzejmością i bezceremonialnie wyciągnęła telefon, co George skomentował cichym chrząknięciem. Po chwili jednak mina towarzyszki wyraźnie zbledła, więc po uprzednim przeproszeniu sam spojrzał na wyświetlacz telefonu. Rozpoznał na zdjęciu gospodynie całej tej imprezy i mimowolnie odwrócił się w jej kierunku. Bez żadnych emocji słuchał ostrej wymiany zdań. Dopiero po chwili doszło do niego, że w środku tego zgiełku znajduje się Frances. Spokojnie przyglądał się, jak cała sytuacja nabierała tempa, aż do momentu, gdy ta odeszła do tego samego gościa z którym rozmawiała przed szkołą. Gdy wszystko się unormowało odwrócił się do Clory. Zauważył tylko, że zaproponowała mu to w ten sam sposób co Sabby przyjście tutaj, czyżby wzajemnie uczyły się metod "poderwania" chłopaków - Nie powinnaś zostać z przyjaciółką? Chyba Cię teraz potrzebuje, a poza tym nie sądzę żeby to był dobry pomysł wchodzić na imprezę z jedną dziewczyną, a wychodzić z inną. Byłoby to niegrzeczne w stosunku do Sabby. A z resztą, impreza dopiero zaczyna się rozkręcać, szkoda byłoby tracić równie ciekawe momenty. - Puścił dziewczynie szybkie i ledwo widoczne oczko po czym dopił swojego drinka. - Przejdziesz się ze mną do baru, muszę pójść po nowego drinka - Po czym wstał i wyciągnął dłoń w kierunku Clory. Na jego twarzy rysował się ten specyficzny uśmiech, który świadczył o tym, że nie spodziewał się najmniejszego sprzeciwu.\nWysłany: 2009-12-26, 22:59\n- Me neither. - stwierdziła, odnosząc się do kwestii bycia przyjacielem Lex - Nie przyszło ci jednak do głowy, że lepszy jest taki problem, który został już dokładnie poznany? - znów ściszyła głos tak, aby tylko on mógł ją usłyszeć. Pytanie zawisło w powietrzu, Frances nawet nie oczekiwała odpowiedzi - sama chciała dojść do tego wniosku, sama musiała podjąć decyzję. Obie strony postrzegały ją jako przeciętny pionek - ale w tej grze nie było miejsca na tego typu pomyłkę. I zwykły pionek może zbić królową.\nSpojrzała na niego spod rzęs - a jej usta skrzywiły się w niemym niezadowoleniu. Już wcześniej to widział i nie do końca spodobało mu się to, co nastąpiło po tej minie. Frances przekrzywiła lekko głowę, najwyraźniej nad czymś się zastanawiając.\n- I do not like when people tell me what to do. - stwierdziła, patrząc mu teraz prosto w oczy.\nWysłany: 2009-12-26, 23:59\n- I'll live - uśmiechnęła się lekko do Sabriny i poklepała ją po ramieniu. A uśmiech ten był chyba pierwszym naprawdę szczerym uśmiechem jaki wyprodukowała z siebie na tej imprezie. Czasem nawet ktoś taki jak Lex potrafił być wdzięczny za troskę. Następnie gestem toastu uniosła kieliszek z martini w stronę Chucka. - Do not underestimate me, Bass... never... - mruknęła a w oczach mimo spokojnego wyrazu twarzy błysnęło jej coś groźnego i wysoce drapieżnego, wprawdzie nie skierowanego w jego stronę ale zapowiadającego krwawą wojnę nieznanemu wrogowi.\nWysłany: 2009-12-27, 11:04\nClory spojrzała na niego wilkiem. - Fine... - powiedziała tak jakby się lekko obraziła. W końcu dał jej kosza i to dość mało delikatnie. - Poproszę rum z kolą. Tylko dietetyczną. - nie podała mu ręki. Wyglądało na to, że nawet nie zamierza się ruszyć z miejsca.\nChoi dogoniła Blair, którą akurat witała jakaś rozentuzjazmowana dziewczyna, której imienia żadna z nich nie pamiętała. Czysta formalność. Pewnie fanka chcąca dostać się w przyszłości do świty Blair. Choi obdarzyła słodkim uśmiechem Blair, a potem chłopaka przechodzącego obok. - G. Wychodzi z loży kotek. - powiedziała cicho do Blair wskazując ruchem głowy George'a.\n- I'll never do. - odpowiedział tajemniczo i raz jeszcze zmierzył ją wzrokiem. - Swoją drogą, myślę, że byłoby Ci dobrze w takim stroju. - odstawił na blat szklankę i gestem dał znak barmanowi by powtórzył jego zamówienie.\n- Gdybym tylko dorwała tego gościa... - mruknęła cicho Sabby - Dam znać znajomym, by się rozejrzeli za BlondieBoy'em. A tak... To nie jest prawdziwe zdjęcie prawda? - zapytała tak jakby to sprawiało jej trudność.\n- Good - kiwnęła głową. Zwróciła spojrzenie na rudą. - Sabrina - jęknęła - no pewnie, że nie moje. Wiele można o mnie powiedzieć ale nie to, że żądam pewnych zachowań od swoich dziewcząt a sama pozuję do jakichś rozebranych zdjęć - skrzywiła się. - Które zresztą zupełnie nie mają stylu. Rozglądajcie się. Ja też podejmę pewne kroki.\nPlan się krystalizował.\nWysłany: 2009-12-27, 14:34\n- No i jaką satysfakcję niby możesz mieć z rozwiązywania już rozwiązanego problemu? - uniósł dłonie ku górze w pytającym geście, ale zaraz opuścił je, jedną z nich kierując w stronę swojego zamówienia. Upił spory łyk piwa i przyglądał się jej uważnie, gdy mówiła dalej.\n- Actually... To były rady - odparł na jej ostatnie słowa, wzruszył ramionami a spojrzenie przeniósł na zamówienie. W duchu jednak zastanawiał się jak na to zareaguje.\nWysłany: 2009-12-27, 14:48\nLekko westchnął obracając się na pięcie, cóż mógł poradzić na nieznajomość możliwości odmowy. Zresztą na co on liczył poznając "takie" dziewczyny? Nie śpieszył się za nadto, rozglądając się za jakimiś ciekawszymi sytuacjami, lub osobami. Czuł się tutaj dziwnie odosobniony, co było całkowicie zrozumiałe biorąc pod uwagę, że nie znał tu prawie nikogo, Podszedł do baru i zwrócił się do tego samego barmana - Dla mnie jeszcze raz to samo, a... - Tu odwrócił się nieznacznie w stronę samotnie siedzącej Clory - dla tamtej dziewczyny, która siedzi sama: Rum z Colą, koniecznie dietetyczną. Bardzo proszę jej to zanieść, ja napiję się tutaj. - Usiadł na wolnym krzesełku barowym oglądając, jak barman przygotowuje drinki. Po chwili otworzył raz jeszcze sms'a ze zdjęciem Lex i uśmiechnął się w duchu - Ciekawe czy zdjęcie było prawdziwe - zadał pytanie sam sobie. Schował telefon z powrotem do wewnętrznej kieszeni marynarki i ponownie zaczął się przyglądać barmanowi.\n- Rady? Następnym razem zatem nie używaj tonu, jakbyś mi rozkazywał. - odparła spokojnie, wzruszając ramionami. Początkowo rzeczywiście ją oczarował, ale rozmowy z nim stawały się coraz cięższe. Czy rzeczywiście tak bardzo odstawała od tego społeczeństwa, że nie mogła się z nikim dogadać? Westchnęła ciężko, po czym kątem oka zauważyła George'a opierającego się o bar. Kolejny obcy w wielkim mieście. Zapewne po dzisiejszej konfrontacji z Chuckiem miał o niej już wyrobioną opinię - nienajlepszą. Nie zaszkodzi się jednak przekonać... - Przepraszam na chwilę. - uśmiechnęła się do Iana, odchodząc w kierunku Brytyjczyka.\n- Hi there. - powiedziała radośnie, czekając na reakcję. Wyglądał na nieco wzburzonego, chyba coś wyprowadziło go z równowagi. - Jak się bawisz na nowojorskim przyjęciu? - uśmiechnęła się, przechylając głowę.\nWysłany: 2009-12-27, 17:00\nSabby potarła lekko plecy Alexis jakby chciała jej dodać tym samym otuchy.\n- So A. Tell me, what about taking F. down? - Chuck zapytał przekrzywiając na bok głowę i unosząc jedną brew. - Bo wygląda na to, że póki co przegrywasz... - ruchem głowy wskazał na rozmawiających George'a i Frankie. - Pytanie, czy chcesz oddać kolejną bitwę dzisiejszego wieczora? - najwyraźniej Chuck miał już swój plan.\nSabby spojrzała na George'a i Frankie i skrzywiła się. Dopiero po chwili wróciła spojrzeniem na Alexis wyczekując jej odpowiedzi.\nZanim Frankie zdążyła się zbliżyć barman podał kolejnego drinka. - Bad night? - zapytał uśmiechając się dobrotliwie, po czym przekazał drugiego drinka kelnerce.\nWysłany: 2009-12-27, 18:01\n- Bywało gorzej. - I uśmiechnął się dobrotliwie w stronę kelnera. Kiwnięciem głowy podziękował za drinka i za zainteresowanie, a jego oczy nabrały miłego wyrazu. Upijał kolejnego małego łyczka, gdy obok pojawiła się Frances. Wstał od baru i lekko się pochylił na znak powitania, po czym wskazał dziewczynie miejsce obok siebie. - Widzę drinka w Twojej dłoni, więc nie zaproponuje Ci czegoś kolejnego do picia. - Usiedli na wskazanych przez niego wcześniej miejscach. - Całkiem nieźle, biorąc pod uwagę niezliczoną ilość alkoholu do naszej dyspozycji i równie liczną moc atrakcji, w postaci ciekawych sms'ów i rozmów. - Zaśmiał się cicho pod nosem. Ani razu nie popatrzył w jej stronę, swój wzrok skupił raz na kieliszku, raz na elemencie dekoracji, by za innym razem przyglądać się kolorowemu oświetleniu baru. Być może wyglądał na zmęczonego, ale to wszystko przez dzień, który go strasznie zmęczył: nerwy związane ze szkołą, potem siedzenie tutaj do późna i jeszcze ta whisky... Jednak z jego twarzy nie znikał, ciągle obecny przyjazny i urokliwy uśmiech. Podrapał się po podbródku i zwrócił się do Frances. - Nie wiem czy wypada mi pytać, jak Ty się bawisz. W końcu byłaś w samym centrum zainteresowania, czy nadal jesteś. - Rzucił jeszcze krótkie spojrzenie w kierunku Sabby i Alexis, na szczęście te nie zauważyły jego wzroku.\nWysłany: 2009-12-27, 19:39\nPrzez chwilę miała niemiłe wrażenie, że po prostu unikał jej wzroku i nie chciał na nią patrzeć. Znała chłopców takich, jak George i wiedziała, że mógł być oburzony porannym nietaktem Chucka. Był nadal czarujący i uprzejmy, ale zdecydowanie było coś na rzeczy...\n- Zainteresowania? Wszyscy tutaj chcą sprowadzić mnie na ziemię i pokazać, gdzie moje miejsce. - stwierdziła, uśmiechając się bardzo szeroko. Jak widać - nie miała zamiaru płakać z tego powodu - Może poza Ianem. Chociaż i on mówi mi, co robić. - westchnęła ciężko.\nPrzez chwilę wyglądała, jakby chciała mu coś jeszcze powiedzieć - otwierała usta, to po chwili je zamykała. W końcu zaczęła, dość nieśmiało - Listen, George... this world is different from the world we know. - spuściła wzrok, zastanawiając się, jak powiedzieć to, co chciała - To, co usłyszałeś dziś rano od Chucka nie jest prawdą. Nie chcę, żebyś miał o mnie złe zdanie. - spojrzała mu prosto w oczy, mając nadzieję, że uzna to za oznakę szczerości.\nOtrząsnęła się po tym wyznaniu - w końcu co jak co, ale Frances Elisabeth Spencer bardzo rzadko przed kimś się tłumaczyła. Uśmiechnęła się zawadiacko i ściszyła ton głosu, tak aby tylko on mógł ją usłyszeć. - Widzę, że harpie już zagięły na ciebie parol. Za około minutę możemy spodziewać się desantu dwóch piękności uzbrojonych w jadowite języki. - stwierdziła spokojnie, zauważając spojrzenie George w stronę Alexis i Sabby.\nWysłany: 2009-12-27, 22:26\n- Kolejną? - zapytała znudzonym tonem - Chuck, Chuck, Chuck... ty zupełnie mnie nie znasz. To jedynie drobna niedogodność. And nobody's gonna fuck with me on my own party... - dodała ostrzej nie przebierając w słowach jednak na tyle cicho by jedynie ta dwójka słyszała.\n- Sabrina, nie uważasz, że potrzebny nam tutaj kieliszek w 3/4 wypełniony szampanem? - zmrużyła lekko oczy. Ruda na pewno pojęła co się szykowało.\nWysłany: 2009-12-27, 22:54\nNadal unikał jej wzroku... - Dobrze wiedzieć, że przynajmniej odpowiednio podchodzisz do całej tej sytuacji i "hierarchii" - ...aż do momentu, gdy usłyszał, że cała poranna sytuacja była jedynie kolejną szkolną zagrywką. Spojrzał jej prosto w oczy, po raz pierwszy na tej imprezie i wyczuł, że mówiła prawdę. - Dlaczego mi o tym powiedziałaś? Przecież nie musisz mi się tłumaczyć? - Całkowicie niewinnym głosikiem zapytał się Frances. Był zdumiony tym wyznaniem i nawet nie starał się tego ukrywać. Lekko odkaszlnął i wypił spory łyk whisky. Co tu się w ogóle dzieje, o co chodzi: cała ta Plotkara, news z półnagimi zdjęciami Lex, fałszywa plotka o rzekomej bieliźnie kupionej Frances przez tego chłopaka. Do zdumienia doszło jeszcze uczucia dezorientacji, bo wszedł na jakieś nieznane mu dotąd tereny, na których ludzie zachowują się jakby każdy chciał każdego obrzucić błotem. Musiał się szybko otrząsnąć i wziąć lekcje z cudzych nieszczęść. - Dzisiaj już mnie chyba nic nie zdziwi, więc jestem przygotowany na wszystko. Jakby nie patrzeć, to sporo się dzisiaj nauczyłem, bo w tym towarzystwie trzeba się odpowiednio zachowywać. Zresztą, co ja Ci będę mówić, sama wiesz najlepiej.- Puścił oczko Frances. Nie chciał się zbytnio do niej otwierać, pomimo, że to była tylko plotka nadal nie wiedział, jak ma się zachowywać. Musiał ją lepiej poznać, na co potrzebował więcej czasu. Wydawało mu się, że ta dziewczyna w zdecydowany sposób różni się od tych, które tutaj poznał. Dawało to jakąś nadzieję na przyszłość.\n- Oh... Ok... - Sabby mruknęła i zmyła się szybko by załatwić odpowiedni kieliszek i odpowiedni trunek.\n- Glass of champagne? Realy? - Chuck zapytał z umiarkowaną ciekawością. - Nie celniej byłoby odebrać jej to na czym jej zależy? - zapytał unosząc swoją szkocką. - Wiesz, ze Sabby rzadko który potrafi odmówić... - zawiesił w powietrzu niedopowiedziany pomysł.\nWysłany: 2009-12-27, 23:55\nW jej oczach zapaliły się figlarne iskierki. Odgarnęła włosy z ramienia i zrobiła zabawną minę - niby to poważną, ale unoszące się kąciki ust zupełnie przeczyły tej dostojnej postawie. - Dama nigdy się nie tłumaczy, sir George. - powiedziała z silnym brytyjskim akcentem, trochę go przejaskrawiając - I just want to be honest. - stwierdziła poważnie, patrząc mu w oczy. Tak bardzo różnił się od tych wszystkich ludzi, których zdążyła tu poznać. Poza tym przywodził jej na myśl ukochaną Anglię, za którą tak bardzo tęskniła. - Odpowiednio zachowywać, czyli - knuć, kłamać, grać, mieć haka na wszystkich. Tyle. - szepnęła do niego, po czym umoczyła usta w szkockiej.\nJako, że jutro rano wyjeżdżam (do 3 stycznia) i nie wiem czy na miejscu będę mieć dostęp do internetu, to w razie czego proszę o wysłanie gdzieś mojej postaci (byle nie do diabła )\nWysłany: 2009-12-28, 00:50\n-Jak mogłem o tym zapomnieć, niewybaczalny błąd, lady Frances. - Powiedział równie parodiującym angielskim akcentem. Nie mógł nie zauważyć gestu odgarnięcia włosów, po którym ciarki przeszły mu po plecach. A następnie kolejny dreszcz, po wnikliwym spojrzeniu. - I dziękuje Ci za tą szczerość. - Całkowicie naturalnie na jego twarzy pojawił się wyjątkowo czarujący uśmiech, pokazując przy okazji dołeczki. Było w niej coś "innego" od wszystkich pozostałych dziewcząt, a ta "inność" bardzo go pociągała. - Poniekąd tak, ale można zręcznie unikać tych wszystkich ekscesów. To jest trudne, ale wykonalne. - Podniósł ramiona w geście bezradności. Oboje mieli trochę racji, bo w tą grę można było zagrać na miliony sposobów, a George chciał do niej podejść wyjątkowo oryginalnie.\nWysłany: 2009-12-31, 13:06\nBlair musiała przywitać się z kilkoma "znajomymi", w czym dzielnie asystowała jej Choi. Dopiero po dłuższej chwili znalazł się przy niej nierozłączny prawie duet: Elisabeth i Vivienne. Z tego co Blair zauważyła Vivienne już zdążyła osuszyć kolejny kieliszek szampana.\n- Mamy to zdjęcie... - powiedziała lekko rozchichotana Elisabeth. - Ale numer z Alexis, nie? - i spojrzała na pozostałe dziewczyny szukając potwierdzenia.\nSabby zwlekała z przyniesieniem kieliszka szampana. Widać nie wiedziała, czy Lex chciała mieć rozmowę sam na sam z Chuckiem, czy rzeczywiście zależało jej na szampanie. Wróciła po chwili z wysokim kieliszkiem szampana i postawiła go na barze, koło Chucka i Alexis.\n- Tak jak chciałaś...\nChuck uśmiechnął się pod nosem. - Ale zrobimy jak chcesz... - powiedział kontynuując swoją ostatnią myśl. Nachylił się do barmana i zapytał. - Can we get a martini glass? - zapytał, a po chwili kieliszek znalazł się koło nich. - Masz wszystko, czego potrzebujesz?\nWysłany: 2010-01-01, 21:24\nAlexis chwilę się wahała. Wreszcie jednak zacięła usta i uśmiechnęła się zjadliwie. - I'm fine Chuck.\nChuck odpowiedział znudzonym skinieniem głowy i przeciągłym spojrzeniem.\n- Now Sabby, I hope you still remember how to serve nartini? - zapytała nalewając do pustego kieliszka od martini jakiegoś niebieskiego specyfiku. Chwilę potem zalała go szampanem i wymieszała dokładnie.\n- Oczywiście. - Sabby spojrzała trochę kwaśno na Lex, ujęła przygotowany specyfik i zniknęła w tłumie.\nWysłany: 2010-01-02, 13:40\n- Z wielkim zainteresowaniem będę obserwować twoje wysiłki. - uśmiechnęła się nieco powątpiewająco, bo absolutnie nie wierzyła w to, że w tym towarzystwie dało się grać fair. Miała wrażenie, że i "książę z bajki", jak to go nazwała w myślach, zdoła się o tym przekonać. Nie raz już poznała ludzi, którzy nie cofali się przed niczym, aby osiągnąć swój cel i wiedziała, jak bardzo potrafili być zdeterminowani. Pytanie było tylko jedno - czy nastolatki są aż tak konsekwentne w dążeniu do objęcia władzy w szkole, jak dorośli dyplomaci w dążeniu do swoich celów. - Sooo.. dlaczego wyjechałeś z naszego wspaniałego kraju? - zapytała, mając ochotę prowadzić normalną, swobodną konwersacje z kimś sympatycznym i pozytywnie nastawionym.\nWysłany: 2010-01-02, 13:45\nFrankie nie zdążyła doczekać się odpowiedzi, kiedy poczuła, że ktoś na nią wpadł. Niesiony przez nią drink wylał się na czerwoną sukienkę tworząc ohydną, niebieską plamę. - Oups.. - Sabby zrobiła minę świadczącą o tym jak bardzo jej głupio z powodu tego wybryku. - I'm so sorry... - powiedziała trzymając jeszcze w ręku kieliszek od martini z resztką czegoś niebieskiego. Wyglądało na to, że sukienka jest absolutnie zniszczona.\nNajgorsze jednak było to, że część drinka wylądowała na włosach Frankie.\nWysłany: 2010-01-02, 14:40\n-Numer stary jak ten świat E., nie żebym współczuła A., ale to mogło nam bardzo zaszkodzić. Pierwsze podejrzenie padło na C., następne mogło paść na mnie. Nawet zastanawiałam się czy to nie Franny, w końcu próbowała skłócić mnie z A. gdy tylko ta do nas podeszła. Teraz jednak nie sądzę aby była gotowa na takie działania, w końcu dopiero raczkuje w naszym towarzystwie- mówiąc to Blair zmierzała właśnie w stronę George'a. Nagle stanęła -Widzę, że Franny przejdzie dziś istny rite of passage. I chyba będzie potrzebowała na prawdę dobrego fryzjera.


Listopad, 2018 | GMINA GOWARCZÓW\nGMINA GOWARCZÓW - Konserwacja rowów na terenie gminy\nNa terenie naszej gminy powstaje jedna z 49 pracowni komputerowych z terenu województwa świętokrzyskiego udostępnianych bądź doposażanych w ramach projektu „Szkolne Pracownie Informatyczne Województwa Świętokrzyskiego”.\nW dniu 16 listopada br. w Wojewódzkiej Bibliotece Publicznej im. W. Gombrowicza w Kielcach odbyło się uroczyste spotkanie dotyczące dofinansowania, podczas którego zostały wręczone podpisane Umowy o partnerstwie na rzecz realizacji projektu. W uroczystym spotkaniu wziął udział Wójt gminy Gowarczów Stanisław Pacocha.\nCzytaj więcej „Powstaje nowoczesna pracownia komputerowa”\nOpublikowano w dniu 29 listopada, 2018 Autor: admin\nWe wtorek 20 listopada odbyła się pierwsza uroczysta sesja nowej kadencji Rady Gminy Gowarczów.\nSesję otworzył Radny Senior Pan Mirosław Żurawski. Następnie Pani Aneta Stanisławska – Przewodnicząca Gminnej Komisji Wyborczej w Gowarczowie wręczyła nowo wybranym radnym oraz Wójtowi Gminy Gowarczów Stanisławowi Pacocha zaświadczenia o wyborze. Po odczytaniu\nroty ślubowania wywołani kolejni radni wypowiadali słowo „ślubuję”. Po złożeniu ślubowania i stwierdzeniu quorum (na posiedzeniu obecnych było 14 z 15 radnych) przyjęto porządek obrad.\nKomisja skrutacyjna w składzie Emil Juszyński – przewodniczący, Krzysztof Chmielewski – sekretarz oraz Katarzyna Sobczyńksa – członek przeprowadzili wśród zebranych głosowanie dotyczące wyboru Przewodniczącego Rady Gminy oraz Wiceprzewodniczącego Rady Gminy. Na sprawowanie tych funkcji zaproponowano po jednym kandydacie i radni niemal jednomyślnie głosowali za wnioskowanymi kandydaturami.\nCzytaj więcej „Pierwsza uroczysta sesja nowej kadencji Rady Gminy Gowarczów”\nSeniorki obchodziły swoje święto\nJak co roku w połowie listopada gowarczowskie Stowarzyszenie „Aktywni seniorzy” zorganizowało spotkanie z okazji Ogólnopolskiego Dnia Seniora. Panie swoje święto obchodziły w świetlicy OSP Gowarczów w środę 14 listopada. Nie zabrakło pysznego własnoręcznie przygotowanego jedzenia, wspominek, ulubionej muzyki i odczytywania okolicznościowych utworów poetyckich.\nŻyczenia zebranym składały zarówno Pani Stefania Lipińska – prezes stowarzyszenia, jak i obecne Panie Marzena Dziewit – zastępca wójta gminy Gowarczów oraz Elwira Sibiga – dyrektor CKiAL.\nTransmisja sesji Rady Gminy w Gowarczowie\nTransmisję z sesji Rady Gminy w Gowarczowie można oglądać pod następującym adresem:\nOpublikowano w dniu 20 listopada, 2018 Autor: admin\nGminne Obchody Święta Niepodległości w Gowarczowie\nW gminie Gowarczów obchody rozpoczęły się uroczystą mszą świętą w Kościele Parafialnym pod wezwaniem Św. App, Piotra i Pawła w Gowarczowie w intencji Ojczyzny. Mszę rozpoczęto w samo południe od wspólnego zaśpiewanie „Mazurka Dąbrowskiego”\nPo mszy świętej uroczystości przeniosły się do Kamiennej Woli. Dyrektor Centrum Kultury i Aktywności Lokalnej w Gowarczowie – Elwira Sibiga powitała wszystkich zebranych m.in. Przewodniczącego Rady Gminy Sławomira Stańczyka,Wójta Stanisław Pacochę, z-cę wójta Marzenę Dziewit, radnych, sołtysów, poczty sztandarowe z jednostek OSP w Gowarczowie oraz poszczególnych sołectw oraz Szkoły Podstawowej w Gowarczowie, harcerzy z Gowarczowa, księży: wikarego Adama Głuszka z parafii z Gowarczowa i Adama Kaszubę – proboszcza parafii w Petrykozach oraz przybyłych gości i mieszkańców.\nCzytaj więcej „Gminne Obchody Święta Niepodległości w Gowarczowie”\nOpublikowano w dniu 14 listopada, 2018 Autor: admin\nTrwają zapisy i formowanie grup na bezpłatne szkolenia mieszkańców gminy Gowarczów w ramach projektu „NOWA ERA KOMPUTERA – poprawa umiejętności korzystania z internetu, e-usług” skierowane do osób po 25 roku życia.\nPodczas spotkania informacyjnego, na którym byli przedstawiciele poszczególnych sołectw prowadzący przedstawili formułę i zakres tematyczny szkoleń. Uczestnicy będą poszerzać wiedzę w jednym z wybranych tematów: rodzice w internecie, mój biznes w sieci, moje finanse i transakcje w sieci, internet dla seniora, tworzę własną stronę internetową (blog), rolnik w sieci oraz kultura w sieci. Uczestnicy będą mieli zapewnione materiały szkoleniowe, dyplomy potwierdzające udział w szkoleniu, autonomiczne stanowiska pracy, poczęstunek podczas spotkań oraz pendrive.\nPonadto podano szczegóły odnośnie możliwości wygrania nagród. Osoby z najlepszą frekwencją biorące udział w szkoleniu wezmą udział w losowaniu nagród, którymi są: wysokiej jakości laptop ufundowany przez wójta Stanisława Pacochę, jak również piła spalinowa ufundowana przez firmę eVIRGO.\nKażdy temat obejmuje 4 spotkania po 4 godziny dydaktyczne (3 zegarowe) w terminie dogodnym dla danej grupy. Szkolenia odbywać się będą w świetlicach na terenie gminy. Poziom zaawansowania szkoleń także dostosowany będzie do potrzeb grupy.\nSą jeszcze wolne miejsca. Zapisy i szczegółowe informacje oraz ankieta z doborem tematu dostępna jest w Urzędzie Gminy Gowarczów (sekretariat II piętro) oraz pod nr telefonu 48 672 40 37. Ankietę można również pobrać ze strony, wydrukować i wypełnioną przynieść do urzędu.\nProjekt dofinansowany jest z Funduszy Europejskich w ramach Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014-2020.\nOpublikowano w dniu 13 listopada, 2018 Autor: admin\nSzkolenie – rolnictwo\nPrzebudowa świetlicy w Bernowie\nZakończyły się prace związane z przebudową budynku świetlicy wiejskiej miejscowości Bernów. Zakres prac obejmował m.in. prace ziemne i fundamentowe, prace murowe i konstrukcyjne, montaż stolarki, wykonanie nowych podłóg i nowych okładzin ściennych, instalacje sanitarne i zbiornik n nieczystości, wymianę instalacji elektrycznej czy wykonanie prac izolacyjnych. Inwestycja zrealizowana została przy współfinansowaniu w ramach poddziałania 19.2 „Wsparcie na wdrażanie operacji w ramach strategii rozwoju lokalnego kierowanego przez społeczność objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020”\nOpublikowano w dniu 12 listopada, 2018 Autor: admin\nBezpieczniej na wyjeździe ze Szkolnej w Krakowską\nW Gowarczowie na ok 90 metrowym odcinku ul. Szkolnej przy zjeździe na ul. Krakowską (trasa 728) położono nową nawierzchnię. Odcinek drogi został uprzednio sfrezowany.\nInwestycja poprawi bezpieczeństwo w tym newralgicznym punkcie oraz usprawni dojazd do jednego ze sklepów.\nKonserwacja rowów na terenie gminy\nAktualnie trwają prace polegające na pogłębianiu przydrożnych rowów. W miejscowości Giełzów zadanie objęło ok 700-metrowy odcinek wraz ze ścinką poboczy, w Bernowie pogłębiany jest ok 500 metrowy odcinek wraz z remontem 3 zjazdów gospodarczych, zaś w miejscowości Rogówek jest to odcinek ok 500 metrów oraz remont 9 zjazdów gospodarczych.


Nowe otwarcie coraz bliżej - Biurowce.net - biuro do wynajęcia w Warszawie\nPoza zmianami zewnętrznymi -wspomnianą elewacją – uprządkowaniem terenu, nowym ogrodzeniem, i wyznaczeniem miejsc parkingowych całkowitej wymianie zostały poddane wszystkie instalacja znajdujące się w budynku. W celu uzyskania większej efektywności zaprojektowane zostały nowe piony sanitarne, zostały przeniesione i umiejscowione w centralnej części piętra, zaprojektowana i wykonana została nowe recepcja na parterze biurowca wraz z nowym przestronnym lobby. Przyspiesza też wynajem powierzchni biurowej. W fazie ostatnich negocjacji są powierzchnie na parterze, drugim i trzecim piętrze. „Nic dziwnego” – jak twierdzą przedstawiciele agencji nieruchomości Locus odpowiadający za komercjalizację – termin oddania powierzchni do użytku najemcom na początku II Q 2018 roku zostanie dotrzymany. Stosunek wysokości czynszu ( 50 zł za 1 mkw) do jakości oferowanej powierzchni, stosunkowo niskie w porównaniu do konkurencyjnych obiektów koszty eksploatacyjne, klimat starego Żoliborza i możliwość aranżacji powierzchni dokładnie z wytycznymi najemców sprawiają, że mimo nadpodaży powierzchni biurowej na rynku nie będzie problemów z zasiedleniem budynku. Niebagatelne znaczenie ma też pierwszorzędna lokalizacja budynku. Biurowiec położony jest pomiędzy Pl. Inwalidów, a Pl. Wilsona na starym Żoliborzu, 5 minut spacerem od stacji metra Pl. Wilsona. Z górnych pięter wystających ponad dachy okolicznych zabudowań i drzew rozciąga się sympatyczny widok na zielony Żoliborz. W najbliższym otoczeniu znajdziemy kilka kameralnych restauracji, przedszkole, sklepy i banki. Poza metrem doskonały dojazd do biurowca możliwy jest tramwajem – przystanek przy ul. Mickiewicza znajduje się 1 minutę od budynku lub samochodem. Zainteresowanych większą ilością informacji zapraszamy do zapoznania się z ofertą biurowca przy ul. Mierosławskiego.


Rok 2020-2021 - Szkoła Podstawowa im. Polskich Noblistów w Króliku Polskim\nMaluchy świętują Dzień Dziecka\nDnia 1 czerwca z okazji Dnia Dziecka nasze przedszkolaki wybrały się z wizytą do pobliskiego gospodarstwa agroturystycznego „Dom pod Lipą”. Tam bawiły się na przydomowym placu zabaw, zjeżdżając na zjeżdżalni, huśtając się i bawiąc w piaskownicy.\nDzień Dziecka kl "0"\n"Bądź dzieckiem jak najdłużej,\njak dziecko baw się, śmiej,\ni kochaj tak, jak dziecko\ni serce dziecka zawsze miej!"\nPoczątek czerwca to czas wyjątkowo lubiany przez wszystkie dzieci. Również nasi Podopieczni z radością świętowali swój dzień − Dzień Dziecka. W tym dniu odwiedziliśmy zaprzyjaźnione przedszkole w NSP Desznie.\nRozstrzygnięcie konkursów gminnych\n26 maja Gminny Ośrodek Kultury w Rymanowie przygotował dla wszystkich koncert zatytułowany "Dla Ciebie kochana Mamo". Podczas tego koncertu nastąpiło rozstrzygnięcie konkursu poetyckiego "Wiersz dla Mamy" oraz konkursu plastycznego "Laurka dla Mamy". Z dumą informujemy, że uczniowie naszej szkoły odnieśli sukcesy.\nKonkursy GOK Rymanów "Laurka dla mamy" "Wiersz dla mamy"\nZabawa w teatr z panią Beatą Litwin\nKonkurs Talentów Przeszkolnych "O Nagrodę Pluszowego Misia"\nŚwięto Konstytucji 3 Maja w przedszkolu