Etui Element Case Recon iPhone X/10, czarne Pancernik.eu\n» Etui Element Case Recon iPhone X/10, czarne\nEtui Element Case Recon iPhone X/10, czarne\nKod produktu: 640947796705\nEtui Element Case Recon\nKod producenta: EMT-322-174EY-01; Kod produktu: 0640947796705\nOryginalne etui od marki Element Case z serii Recon. Wykonane z połączenia wysokiej jakości wytrzymałego poliwęglanu i termoplastycznego poliuretanu doskonale ochroni Twoje urządzenie przed ekstremalnymi wstrząsami i uderzeniami.\nZaprojektowane by zapewnić doskonały chwyt.\nDoskonale chroni urządzenie absorbując wstrząsy i uderzenia.\nDropShock Corners™ - Specjalny projekt narożników absorbuje siłę uderzenia i rozprasza energię nawet ekstremalnych wstrząsów i upadków.\nWzmocniona powłoka MERC - Oryginalna konstrukcja powłoki wykonana z kompozytowego poliwęglanu. Zaprojektowana tak, aby była wyjątkowo lekka oraz odporna na zginanie i skrzywianie.\nFast Tap™ - Zintegrowane przyciski wykonane z poliwęglanu zapewniają świetną funkcjonalność i responsywność. Wykończone drobną, chropowatą strukturą są dobrze wyczuwalne pod palcami.\nMIL-SPEC Approved - Spełnia wymagania standardu MIL-SPEC Drop-Test, zapewniając bezpieczeństwo urządzenia od upadków z wysokości max. 3 metrów.\nDoskonała przyczepność i chwyt\nCałość konstrukcji idealnie dopasowana jest do smartfona. Gumowane wykończenia zapewniają bezpieczny chwyt.\nShockPad™ - Tylny panel z gumowanym wykończeniem zapewnia dodatkowy poziom bezpieczeństwa pochłaniając część wstrząsu podczas uderzeń.\nSuperGrip™ - Etui zapewnia rewelacyjną przyczepność dzięki gumowanym wykończeniom u góry, u dołu i na bokach, o lekko chropowatej strukturze. Ergonomiczna konstrukcja o wyprofilowanych bokach bardzo dobrze leży w dłoni.\nMocne i wytrzymałe, a jednocześnie dość lekkie etui w kategorii pancernych futerałów.\nPerfekcyjne wykończenie nadaje stylowego i spójnego wyglądu.\nDzięki precyzyjnym wycięciom na porty i zintegrowanym przyciskom umożliwia swobodny dostęp do wszystkich interfejsów. Dzięki lekko uniesionym krawędziom chroni ekran i kamerę na płaskich powierzchniach.\nWersja kolorystyczna: Czarna (Stealth)\nMateriał: Poliwęglan, termopoliuretan\nInne: MIL-Spec Drop Test;\nErgonomiczna budowa zapewniająca świetny chwyt;\nEtui Element Case Recon iPhone X/10, piaskowe\nEtui Element Case Recon do iPhone X/10, piaskowo-czarna (Coyote)\nOryginalne szkło hartowane na cały ekran dla iPhone X, 10 firmy Benks z serii XPro+ 3D King Kong.


Accreo | Brexit: Stan negocjacji pomiędzy UE a Wielką Brytanią\nBrexit: Stan negocjacji pomiędzy UE a Wielką Brytanią\n9 września 2020 Prawo\nKolejna, już 7 tura rozmów pomiędzy Unią Europejską, a Wielką Brytanią w sprawie porozumienia handlowego zakończyła się niepowodzeniem, w wyniku czego na ten moment brak jest informacji jak będzie wyglądała nowa rzeczywistość po 1 stycznia 2021. W obliczu nieosiągnięcia porozumienia pomiędzy Wielką Brytanią a Unią Europejską, Wielka Brytania stanie się niebawem państwem trzecim. Mało prawdopodobne jest zawarcie umowy pomiędzy stronami przed terminem do wypracowania porozumienia, który ustalony został na październik tego roku. Zdaniem Michaela Barniera, negocjatora reprezentującego Unię Europejską, nawet w sytuacji zawarcia nowej umowy partnerskiej zmiany są nieuniknione, w konsekwencji czego firmy i obywatele musza być na nie gotowi.\nMając na uwadze powyższe, Komisja Europejska zaleca przedsiębiorcom przygotowanie strategii działania w obliczu zbliżających się zmian. Wskazuje ona szereg obszarów, które ulegną przekształceniu po wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej:\nW związku z tym, że Wielka Brytania nie będzie związana przepisami Unii Europejskiej a jej terytorium będzie traktowane jako teren państwa trzeciego przedsiębiorcy, którzy obecnie kupują towary w Wielkiej Brytanii i wprowadzają do obrotu w UE, zostaną importerami, a przedsiębiorcy sprzedający towar do Wielkiej Brytanii z UE eksporterami. W konsekwencji będzie się to wiązało z obowiązkami wynikającymi z przepisów unijnych. Dodatkowo nie będą dłużej obowiązywały przepisy celne prawa UE w konsekwencji czego cło będzie nakładane na każdy towar przychodzący i pochodzący z terytorium Wielkiej Brytanii. W sytuacji gdyby ustalone zostały zerowe stawki celne oraz zerowe kontyngenty dla towarów przy ścisłej współpracy celnej, nadal produkty z wymiany handlowej pomiędzy Wielką Brytanią a UE będą podlegały wszelkim kontrolom pod kątem bezpieczeństwa oraz zdrowia.\nOd 1 stycznia 2021 nie będą już obowiązywały na terenie UE pozwolenia udzielone przez Zjednoczone Królestwo zgodnie z przepisami jednolitego rynku UE. Dodatkowo osoba, która uzyskała kwalifikacje zawodowe w Wielkiej Brytanii i chciałaby wykonywać pracę w państwie członkowskim wówczas musi ubiegać się o ich uznanie.\nSpółki zarejestrowane w Wielkiej Brytanii od 1 stycznia 2021 roku staną się automatycznie spółkami z siedzibą w państwie trzecim i w konsekwencji państwa członkowskie nie będą zobligowane do automatycznego uznawania osobowości prawnej spółek zarejestrowanych w Wielkiej Brytanii. Dane uznawanie spółek z siedzibą w państwach trzecich będzie dokonywane na podstawie przepisów krajowych. Oddziały w państwach członkowskich spółek z siedzibą w Wielkiej Brytanii będą uznawane za oddziały spółek z siedzibą w państwach trzecich.\nPrzedsiębiorstwa będą zobowiązane do wykazania pochodzenia towarów będących przedmiotem wymiany handlowej aby była możliwość zastosowania ewentualnej preferencyjnej taryfy wynikającej z potencjalnej umowy handlowej.\nNa towary akcyzowe przywożone z Wielkiej Brytanii na terytorium UE nałożona zostanie akcyza. Dodatkowo zmianom ulegną przepisy dotyczące płatności oraz zwrotu podatku VAT od 1 stycznia 2021.\nZezwolenia dotyczące stosowania chemikaliów wydane przez producentów mających siedzibę w Wielkiej Brytanii nie będą już ważne w UE.\nŚwiadczenie usług finansowych nie będzie możliwe na podstawie zezwolenia udzielonego na obszar Wielkiej Brytanii w całej UE. Wykonywanie danych usług będzie możliwe przy spełnieniu obowiązków danego państwa członkowskiego.\nZgoda na zarobkowy transport lotniczy ludzi wydana przez organ Wielkiej Brytanii, nie będzie umożliwiała świadczenia tego transportu na terenie UE.\nPrzewoźnicy drogowi posiadający siedzibę w Wielkiej Brytanii nie będą mieli automatycznego prawa do przejazdu i przewozu towarów na obszarze UE.\nNie będą miały zastosowania przepisy ułatwiające uznawanie i wykonywanie orzeczeń sądów UE i Wielkiej Brytanii.\nWszelkie nowe unijne jednolite prawa dotyczące min. znaków towarowych nie będą miały zastosowania w Wielkiej Brytanii.\nOd 1 stycznia przekazywanie danych osobowych z UE do Wielkiej Brytanii odbywać się będzie na podstawie przepisów dotyczących udostępnianiu danych do państw trzecich.\nJeżeli nie uda się osiągnąć porozumienia wówczas znajdzie zastosowanie prawo dotyczące handlu ustanowione przez Światową Organizację Handlu. Wartym podkreślenia jest fakt, że Wielka Brytania nie będzie chętna na kontynuacje dalszych negocjacji jeżeli porozumienie nie zostanie zawarte do 31 grudnia 2020 roku. 8 września 2020 rozpoczęła się z kolei 8 tura negocjacji pomiędzy Unią Europejską, a Wielką Brytanią, o ich postępach będziemy informować na bieżąco.


Scania przestała sprzedawać autobusy w Indiach po wykryciu korupcji - Puls Biznesu - pb.pl\nScania przestała sprzedawać autobusy w Indiach po wykryciu korupcji\nopublikowano: 10-03-2021, 10:00\nNależąca do grupy Volkswagena szwedzka Scania odkryła dowody wskazujące, że jej pracownicy w Indiach uczestniczyli w przekupywaniu lokalnych władz w celu zdobycia kontraktów na dostawę autobusów.\nRzeczniczka Scanii Karin Hallstan poinformowała Bloomberga, że menedżerowie, którzy mogli brać udział w korupcji już nie pracują w spółce, a firma przestała sprzedawać autobusy w Indiach.\nNiemiecka telewizja publiczna ZDF podała we wtorek, że w przynajmniej 19 przypadkach przedstawiciele firm autobusowych działający w indyjskich stanach otrzymali od spółki łapówki wysokości nawet 65 tys. EUR. Pracownicy Scanii mieli także sfałszować dokumenty 100 ciężarówek, aby mogły zostać one sprzedane państwowym firmom górniczym w Indiach.\nScania wykryła dowody nieprawidłowości związane z zamówieniami na autobusy w latach 2013-2017, poinformował tymczasem Traton, spółka Volkswagena zajmująca się pojazdami komercyjnymi, do której należy Scania.\nStrajk włoski u polskiego producenta amunicji i rakiet\nMotoryzacja / Scania przestała sprzedawać autobusy w Indiach po wykryciu korupcji


Nowa podstawa programowa z j. polskiego dla szkół podstawowych.\n„Nowa podstawa programowa z j. polskiego dla szkół podstawowych.\nCzy lektury szkolne musza być nudne? – polonistyka szkolna jako wyzwanie. Wokół problemów czytelnictwa dzieci i młodzieży”


Jak odróżnić kosmetyki naturalne od tradycyjnych? - Kosmetyki Earthnicity\nOto kilka sposobów na to, jak odróżnić kosmetyki o dobrym składzie od produktów, których nie powinniśmy stosować:\n- kosmetyki naturalne zawierają oleje roślinne, których źródłem są rośliny z upraw ekologicznych; kosmetyki konwencjonalne mają w składzie oleje pochodzenia petrochemicznego,\n- w kosmetykach naturalnych znajdziemy emulgatory pochodzenia roślinnego (emulgatory są substancjami odpowiedzialnymi za łączenie olejów z wodą),\n- zapach kosmetyków naturalnych pochodzi z naturalnych olejków eterycznych; w kosmetykach tego rodzaju nie ma mowy o sztucznych źródłach zapachu,\n- olejki eteryczne, witaminy czy alkohol roślinny stanowią naturalne konserwanty kosmetyków ekologicznych,\n- kosmetyki naturalne, w przeciwieństwie do konwencjonalnych, nie posiadają SLSów, a więc syntetycznych detergentów; w kosmetykach naturalnych zastosowanie znajdują detergenty roślinne bazujące przede wszystkim na oleju kokosowym,\nFaktem jest, że kosmetyki naturalne są bardziej przyjazne dla naszej skóry. Lepsze dla skóry nie oznacza jednak – bardziej skuteczne. Kosmetyki o pochodzeniu naturalnym są bowiem łagodniejsze, dlatego ich działanie jest nieco słabsze w porównaniu z kosmetykami konwencjonalnymi. Naturalne kosmetyki są polecane przede wszystkim alergikom, jednak wiele osób zapomina, że produkty te zawierają również konserwanty. Konserwanty to z jednej strony dłuższa żywotność kosmetyku, z drugiej – większe prawdopodobieństwo wystąpienia uczulenia i alergii.\nKonserwanty w kosmetykach - czy są dla nas szkodliwe?\nW reklamach dość często widzimy informację: „bez parabenów”. Dobrze, by kosmetyki ich nie miały, jednak należy powiedzieć, że wszystkie konserwanty dodawane do kosmetyków są dokładnie przebadane przez co są bezpieczne dla człowieka – szybko ulegają przemianie i wydaleniu z organizmu. Możemy się zdziwić, kiedy po zastosowaniu naturalnego kosmetyku dostaniemy uczulenia czy świądu. Czemu może się tak stać? Za dużo „naturalności” nie popłaca.\nPamiętajmy, że ekokosmetyki mogą być lepsze dla naszej skóry, jednak ich działanie będzie wolniejsze. Dlatego też, osobom niecierpliwym, szukającym natychmiastowego efektu, poleca się tradycyjne kosmetyki o szybszym działaniu.


Lustro Daf Xf 106 ⚡ ⇒【2021】\nlustro daf xf 106 na wyprzedaży! Mamy najlepszą listę z najwyższą jakością i najbardziej obniżone ceny, wybierz ten, który Cię interesuje i zabierz go do domu! Jego odporność, wysoka jakość materiałów i niesamowita cena sprawiają, że jest to obowiązkowy zakup.\nOsuszacze te przedsiębiorstwa lustro daf xf 106 są odpowiednie do małych, zamykanych pomieszczeń, w których wymiana powietrza wydaje się bardzo niewielka. Przykładami zastosowań są szafy, samochody (np. pojazdy sezonowe, przyczepy kempingowe, samochody zabytkowe itp. ) lub suche łodzie. Te granulowane osuszacze pracują cicho i są niedrogie. Chociaż są one mniej wydajne, mają możliwość być stosowane abstrahując od temperatury otoczenia jak i również dlatego nadają się również do chłodnych pomieszczeń.\nJednak w wypadku zastosowania w zamieszkałych pomieszczeniach własnego gospodarstwa domowego ta okoliczność, jak również duży pobór mocy, mają możliwość zostać prawdziwym testem wytrzymałości. Jest to więc wystarczający motyw, aby zawczasu zadecydować się na ten właściwy.\nTesty dowiodły, że modele bateriowe w większości przypadków emitują w mniejszym stopniu niż 50 dB. Dla porównania a mianowicie normalna rozmowa sporządza dźwięk o natężeniu 60 dB. Znaczy to, że wyekwipowania te nie istnieją ekstremalnie głośne, lecz nie są też ciche.\nZaletyJak obecnie wspomniano, osuszacz tenże pracuje również spośród bardzo wysokimi temperaturami, które mogą być schłodzone do temperatury bliskiej zamarzania wewnątrz urządzenia. Dlatego nasze lustro daf xf 106 są zazwyczaj wyposażone również w proces odszraniania, by zapobiec oblodzeniu parownika.\nZasadniczo więc, należy obniżyć zawartość wilgoci przy powietrzu w obszarze do zdrowego poziomu. Ponadto można od niego oczekiwać wielkiego poziomu efektywności energetycznej. I to obojętnie od tego, bądź wybierzemy osuszacz adsorpcyjny czy kondensacyjny.\nSolidne doradztwo własne kosztuje czas a mianowicie i pieniądze. Z dodatkowymi kosztami jednoczy się również argument, że detalista bądź wyspecjalizowana firma handlowa musi utrzymywać korzystny sprzęt w składzie, aby w pełni nasycić potrzeby swoich odbiorców w zakresie rozległego asortymentu produktów. Przebieg zdarzeń się tak dlatego, że utrzymanie składu i zakup produktów kosztuje. Im więcej trzeba przechowywać na miejscu, tym większe mają obowiązek być odpowiednie pomieszczenia.\nO ile wewnątrz panuje zbędna wilgotność, lustro daf xf 106 jest w stanie temu zaradzić. Ponieważ urządzenie regularnie ma rozmowa telefoniczna z wilgocią, ważne jest, aby czyścić je po zastosowaniu i w pewnych odstępach czasu. Tak więc pierwszy krok po opiece nad jednym z nich może wymieniać logicznie, ale powinien być wyraźnie zaadresowany.\nmaterace dmuchane do wody auchan\nmaterac 190 na 80


Dziwny to kraj,Pis który bez przerwy straszy Europą,wyprowadza dumnie flagi UE teraz zap...la do tej lewackiej Europy mało sobie nóg nie połamie,efekt będzie taki jak zwykle z 30 mln uprawnionych do głosowania z 5 mln zagłosuje na pis i to wystarczy,15 mln nie pójdzie na wybory w ogóle bo powiedzą mamy to w doopie,ale potem będą płakać jak to zle w tym kraju i jakie złodzieje...\nzaczadzony kraj. wyjazd w 2015 roku to byla najlepsza opcja na stole\nPonieważ wybory owe nie dotyczą pięciu set pluz, to Podkarpacie, Lubelszczyzna i Podlasie tak gminnie do urn nie uderzą (w końcu, ca ich to, ta jeułropa cala obchodzi?).\nI to może zdecydować.\nKurdupel i tak skończy w więzieniu. Nie jesienią, to wiosną. Zło i kłamstwo ma zawsze krótkie nogi... hitler stalin kaczyński\nRydzoSzmaty z Naziolami i Płaskoziemcami - 1%\nNA RAZIE PISIE MENDY GŁUPI POLAKU W TRZY LATA ZADŁUŻYŁY CIĘ NA PONAD 50 MLD EURO, ALE TOBIE GŁUPKU ODPALIŁY 500+\nNo cóż widocznie musi być znowu jak w latach 80 żeby do tych pustych głów coś dotarło.. Trudno znowu będziemy przechodzić bolesne etapy reformy jak kiedyś....\nSondaże-sraże. Dawać mi tu wybory.\nKukiz pod kreską. Brawo.


STAROGARD GDAŃSKI - Turniej tenisa stołowego w ramach 18. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nTurniej tenisa stołowego w ramach 18. Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nZapraszamy Was serdecznie do udziału w turnieju tenisa stołowego w ramach 18-tego Finału Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\n10 stycznia 2010 roku już po raz osiemnasty cała Polska rozbłyśnie czerwonymi serduszkami – to znak, że przed nami kolejny finał Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Kwestować będziemy tradycyjnie także w Starogardzie. Tym razem jednak nasz finał będzie miał wyjątkowy charakter. W tym roku kwestujemy na rzecz dzieci z chorobami onkologicznymi, dlatego stawiamy na aktywną formę uczestnictwa. Przyświeca nam idea aktywnego wypoczynku jako profilaktyki chorób nowotworowych.\nRozgrywki z cyklu „100 turniejów dla Jerzego”\nJuż po raz trzeci miłośnicy tenisa stołowego z całego kraju kwestują na rzecz Orkiestry biorąc udział w turniejach organizowanych w dniu Finałów WOŚP. W naszym mieście takie rozgrywki odbędą się po raz pierwszy. Nabiera to znaczenia, bo jesteśmy miastem rodzinnym najsłynniejszego polskiego tenisisty stołowego – Andrzeja Grubby.\nW tym turnieju może wziąć udział każdy – zarówno amator jak i mistrz. Nie liczą się tutaj wyniki, ale dobra zabawa, dzięki której uratujemy komuś życie! Zachęcamy Was do wyciągnięcia z szafy rakietek do tenisa, namówienia znajomych i przyjścia na halę Agro-Kociewia 10 stycznia 2010r. Już za sam udział otrzymacie pamiątkowy dyplom, dodatkowo zrobicie coś dobrego dla swojego zdrowia, a na deser możecie wygrać w losowaniu nagród!\nOrganizatorem turnieju jest Młodzieżowa Rada Miasta Starogard Gdański wraz z Ośrodkiem Sportu i Rekreacji\nSzczegóły pod numerem telefonu: 514-247-512\nREGULAMIN TURNIEJU - PDF


Gm. Obrzycko. Kościół w Słopanowie - świątynia, w której diabeł karze karczmarkę, bo ta piwa nie dolewała [ZDJĘCIA] | Szamotuły Nasze Miasto\nMagda Prętka 18 marca 2021, 14:59\nKościół w Słopanowie - perełka architektoniczna powiatu szamotulskiego\nGmina Obrzycko jest pewnego rodzaju paradoksem. Stosunkowo niewielka (zarówno pod względem zajmowanego obszaru, jak i liczby ludności), częściowo skryta w lasach, tętni jednak, wręcz dudni! bogactwem dziedzictwa kulturowego, które w niezwykłej architekturze się zamyka. O fascynującej historii obrzyckiej ziemi przypomina przecież pałac w Kobylnikach i owiana legendami tajemnicza nekropolia rodziny Twardowskich i Lossów w lasach kobylnickich schowana. Ale echa przeszłości rozbrzmiewają też w Słopanowie.\nZnajdujący się we wsi drewniany kościół pw. św. Mikołaja, to jedna z perełek architektonicznych powiatu szamotulskiego. Mimo, że świątynia liczy ponad 300 lat nie straciła absolutnie nic ze swojego uroku. Dzięki działaniom konserwatorskim obiekt zachował się w doskonałym stanie, a zdobiąca jego wnętrze polichromia może nadal zachwycać. To właśnie przepiękne malowidła na deskach, w dużej mierze budują jego wartość.\nKościół w Słopanowie - czy znasz jego historię?\nKościół w Słopanowie wzniesiony został w roku 1695 z fundacji Jana Kąsinowskiego, sędziego wałeckiego - ówczesnego właściciela wsi. Uroczysta konsekracja odbyła się jednak 4 lata później, kiedy to ukończono prace nad polichromią. Poświęcenia świątyni dokonał ks. biskup Hieronim Wierzbanowski, a na pamiątkę tego wydarzenia jego datę (1699 r.) zapisano nad wejściem do kościoła.\nPod względem architektonicznym jest to świątynia jednonawowa o konstrukcji zrębowej, orientowana (prezbiterium, w którym mieści się ołtarz główny zwrócone jest ku wchodowi). Więżę, która częściowo nadbudowana jest nad nawą, wieńczy gontowy hełm z latarnią oraz krzyżem.\nW latach 1862 - 1866 kościół został odnowiony, dobudowano wówczas kruchtę, a w 1914 w świątyni przeprowadzono kolejny remont. Gruntownie restaurowana była zaś w latach 1989 – 1991.\nZachwycające jest przede wszystkim wnętrze obiektu. Wyposażenie stanowi ołtarz główny oraz 2 ołtarze boczne w stylu barokowo - ludowym pochodzące z II połowy XVII wieku, a także ambona oraz rokokowa chrzcielnica, wykonane w końcu XVIII stulecia. Tuż przed ołtarzem znajduje się belka z krucyfiksem oraz rzeźbami Matki Bożej Bolesnej (XVI w.) i św. Jana (XVII w.). Uwagę w sposób szczególny przykuwają jednak ułożone w trzech pasach malowidła, które obiegają cały kościół.\nNajniżej – ornamenty roślinne, powyżej sceny figuralne w polach oddzielonych kolumnami, oplecionymi winną latoroślą, nawiązujące do życia i cudów św. Mikołaja. Na samej górze biegnie ozdobny fryz, złożony z główek aniołków i owoców na wstęgach. Tworzone czasem niewprawną ręką, ale zdradzające fantazję i swobodne podejście do obowiązujących kanonów malowidła, tworzą wspaniałą i urzekającą opowieść. Szkoda, że choć z imienia nie poznamy artysty, który poświęcił słopanowskiemu kościołowi cztery lata pracy i pasji - tak o niezwykłej polichromii pisała dla portalu kulturaupodstaw.pl Daina Kolbuszewska w artykule zatytułowanym "Diabeł i karczmarka. Historia ze Słopanowa".\nW nawie kościoła i prezbiterium dostrzec można sceny z życia św. Mikołaja, w tym m.in. ilustrację legendy, która widziała świętego pomagającego osobom ubogim. To właśnie z niej wziął się zwyczaj obdarowywania dzieci prezentami. Na ścianach odnajdziemy z kolei "spisane pędzlem" wydarzenia biblijne zarówno z życia św. Mikołaja, jak i świętych Wawrzyńca, Szczepana, Piotra oraz Pawła. Na suficie uwieczniono Trójcę Świętą.\nDiabeł chce ukarać karczmarkę, bo ta piwa nie dolewała\nAle najsłynniejszym i najbardziej zastanawiającym zarazem malowidłem jest scena ukazująca diabła oraz karczmarkę z kuflem piwa w ręku i napisem znajdującym się tuż nad głową kobiety głoszącym "Bo nie dolewała". Aby ją zobaczyć należy stanąć pod chórem i mocno zadrzeć głowę. Diabeł, jak można się domyślać, prowadzi karczmarkę do piekła. W niczym nie przypomina jednak znanych z literatury i sztuki wyobrażeń przedstawiających go, jako budzącego lęk szatana. Wywołuje raczej... uśmiech!\nObok niego malarz umieścił wołową skórę ze spisanymi grzechami, za które można zostać potępionym na wieki. Warto poczytać. Przedstawienie diabła w słopanowskim kościele odbiega od zwyczajowych kontekstów, w jakich pojawiają się przedstawienia wysłanników szatana w kościołach katolickich. Jest zapewne artystycznym przetworzeniem lokalnej historii o nieuczciwej karczmarce, która nie dolewała piwa. Śladem codziennego życia sprzed 300 lat, uwiecznionym na ścianach kościoła - pisała dla portalu kulturaupodstaw.pl Daina Kolbuszewska.\nPolichromię zakonserwowano w latach 1953 – 1954. Sposób przedstawienia postaci oraz motywów roślinnych, w tym przede wszystkim wyjątkowa dbałość o detale zawarte w poszczególnych scenach, świadczą o niezwykłym kunszcie artystycznym twórcy malowideł.\nSłopanowska świątynia inspiruje\nDrewniany kościół w Słopanowie stanowi zabytek klasy zero, a więc obiekt o najwyższej wartości artystycznej, historycznej i naukowej. Świątynia cały czas pełni funkcje sakralne - msze święte odbywają się tu w każdą niedzielę o godzinie 9.15. Jej urok, a także niepowtarzalny klimat niezmiennie inspirują. Pary narzeczeńskie ustawiają się w kolejce, aby móc zawrzeć tu związek małżeński, a fotografowie nieustannie zabiegają o możliwość wykonania sesji. Całkiem niedawno udało się to zaprzyjaźnionemu z naszą redakcją Jerzemu Walkowiakowi - pasjonatowi fotografii z Szamotuł. Dzięki jego uprzejmości publikujemy dziś fantastyczne, przepełnione głębią koloru niezwykłych malowideł zdjęcia ze słopanowskiego kościoła. Musicie je zobaczyć!\nOpracowano na podstawie artykułu Dainy Kolbuszewskiej "Diabeł i karczmarka. Historia ze Słopanowa" (https://kulturaupodstaw.pl/diabel-i-karczmarka-historia-ze-slopanowa/) oraz informacji opublikowanych na portalu wikipedia.org w artykule "Kościół św. Mikołaja w Słopanowie" (https://tiny.pl/7k5r4)


Litery i napisy idealną dekoracją - Piękny Ibis\nLitery i napisy idealną dekoracją\nHome / Litery i napisy idea…\nLipiec 26, 2018 | Przez Kamil Kowalski\nWykorzystywanie dekoracyjnych liter sprawdza się nie tylko w sklepach i na ich wystawach, ale i coraz częściej stosuje się to w domach – salony i sypialnie zostają ozdabiane różnorodnymi słowami oraz cytatami. Używa się do tego coraz bardziej popularnego materiału, jakim jest styrodur i jego pochodne.\nNapisy ze styroduru dla wielu pomieszczeń\nStyrodur wcześniej kojarzył się głównie z ocieplaniem budynków, gdyż właśnie w takim celu był najczęściej używany. Jest on bardzo ekologiczny i można poddać go całkowitemu recyklingowi. Obecnie coraz częściej wykorzystuje się go do tworzenia domowych dekoracji oraz do wykonywania nazw sklepów na witryny. Litery ze styroduru są idealnym patentem na nadanie charakteru i intrygującego wyglądu zwykłej ścianie. Napisy tak wykonane stosuje się jako alternatywę na zwykłe obrazy czy ścienne naklejki. Można je wykonać na wiele różnych sposobów i udekorować farbą lub materiałem. Wiele firm oferuje swoim klientom tworzenie konkretnych napisów ze styroduru, które potem w bardzo łatwy sposób montuje się na ścianie. Jest to szczególnie ciekawe rozwiązanie do nowoczesnych salonów, sypialni czy pokoi dziecięcych. Stosuje się je również jako oznaczenie sklepu – logo firmy lub jej nazwę wykonane ze styroduru zawiesza się nad wejściem, nad kasą lub dekoruje się nią witrynę. Dzięki swojej mniejszej nasiąkliwości i wysokiej twardości jest idealny do stosowania zarówno na zewnątrz, jak i wewnątrz budynku. Ładnie wykonany napis z tego materiału stanowić może dobrą reklamę lub ciekawe wykończenie niejednego wnętrza.\nMateriał taki, jak styrodur może mieć wiele zastosowań – na szeroką skalę w budownictwie, jednak coraz częściej również w dekorowaniu wnętrz pomieszczeń domowych i sklepów. Solidnie i elegancko wykonany napis, zgodny z zamówieniem klienta może stanowić świetną pamiątkę lub prezent na różne okazje. Jest do ciekawy trend, który podbija serca wielu ludzi.\nTanie noclegi nad samym morzem we Władysławowie<< >>Sposób na rehabilitację


black dress od GLAM\nCzarne sukienki to klasyka. Nie wiesz w co się ubrać? Załóż zwykłą prostą sukienke oczywiście w kolorze czarnym. Pamiętaj "Ładnemu we wszystkim ładnie" :D Nie musisz za każdym razem świecić jak brylant, choć nie powiem, że bardzo to lubię. Zakladając czarną sukienkę staram się ożywić całą stylizację dodatkami szpilkami ( patrz inne moje kolekcje) czy ciekawymi torebkami. Sprawdza się na prawdę zawsze.\nDaisy Street Dress With Cut Out Detail - Black\nBand Of Gypsies Satin Maxi Slip Dress with Lace Back - Black\nReiss Cayane Backless Shift Dress with Lace Trim - Black\nMillie Mackintosh Lace Top Skater Dress - Black\n243 zł 115 zł\nVila Burnout Cross Back Velvet Shift Dress - Black\n359 zł 65 zł


Garderobę musi się kupować w dobrych rozmiarach, ponieważ jedynie wtedy będzie wygodna | Zadbaj o zdrowie\nHome » Garderobę musi się kupować w dobrych rozmiarach, ponieważ jedynie wtedy będzie wygodna\nGarderobę musi się kupować w dobrych rozmiarach, ponieważ jedynie wtedy będzie wygodna\nChociaż zakup odzieży nie zalicza się do specjalnie drogich, lepiej podejść do sprawy poważnie oraz dobrać odpowiednie towary. Wyjątkowo ważne jest to, aby nabywać ubrania w dopasowanych rozmiarach, ponieważ tylko wtedy okażą się rzeczywiście wygodne.\nTo prawda, że większe rozmiary ubrań kupują osoby obojga płci, ale to przede wszystkim panowie potrzebują tych największych numerów.\nJeśli ciekawi Cię tematyka omawiana w niniejszym tekście, sprawdź pełną ofertę (https://www.permanent24.pl/pl/c/Zestawy/50), a na pewno okaże się ona dla Ciebie warta zainteresowania.\nNa szczęście w obecnych czasach nie ma się najmniejszych problemów ze znalezieniem salonu, który oferuje takie ubrania, po prostu potrzeba znaleźć sklep xxl Poznań (odwiedź) będzie ku temu najlepszym miejscem w Wielkopolsce. W podobnych sklepach zakupić można w równym stopniu garderobę na co dzień, jak też bardziej wyjściową, dzięki czemu panowie mogą się ubrać na dowolną okazję.\nW sytuacji, jeśli w Wielkopolsce planuje się nabyć koszule męskie duże rozmiary Poznań (sprawdź duże rozmiary koszul męskich w Poznaniu) bez wątpienia nie zwiedzie w tym względzie. W mieście znajduje się mnóstwo sklepów, w tym również sklepy skierowane do osób, które kupują znaczniejsze rozmiary ubrań.\nCzy potrzebne będzie Ci istotne opracowanie (http://www.perfumyinspirowane.pl/perfumy-damskie/) tego zagadnienia z wieloma detalami? Przygotowaliśmy dla Ciebie miłą wiadomość - wyszukasz je w poniższym linku.\nTo niesamowicie ważne, żeby wybierać ciuchy w dobrych rozmiarach, bo w odmiennym wypadku osobie zakładającej odzież będzie niewygodnie. Na szczęście w sklepach można przymierzyć ciuchy i przekonać się, jak leżą.\nUbrania w znaczniejszych rozmiarach można też nabyć za pośrednictwem sieci, ale w takim przypadku potrzeba się upewnić, że można zwrócić towar, jeśli zakupi się za ciasne lub nazbyt obszerne ubranie.


Rozmyślania - Humanistyka - Czarnaowca\n"Zepsucie myślenia jest bowiem dużo gorszą zarazą niż zła jakość i zepsucie powietrza, które nas otacza. " "Tak oto bardziej wstydzimy się swojego otoczenia, co też o nas pomyśli, niż samych siebie. " Nie da się ukryć, że ten niewielki skrawek Rozmyślań Marka Aureliusza jest prawdziwy nawet teraz, czyli prawie 2 tys lat później. Co wiemy o samym autorze? Był wybitnym cesarzem, mimo, że zmarł na dżumę zaledwie 20 lat od objęcia tronu. Trudne czasy wojny, chorób doprowadziły do śmierci 8 jego dzieci. Mimo to opanowanie i radość życia nie opuszczały go do ostatnich dni. Rozmyślania to zbiór myśli, które ukierunkowywały życie tego filozofa. On sam nie był chciwy na materializm i na sławę, ale z pewnością nie był także świadomy, że jego myśli będą czytać ludzie na całym świecie. Chcąc nie chcąc stał się jedną z najważniejszych i najbardziej znanych osób w historii. Zrobił wiele dobrego. Stoicyzm to nurt, który z łatwością można dopasować do myśli humanistycznej ("Dlaczego jesteśmy ateistami? "). Ponadczasowe wywody zostały zebrane, przetłumaczone na język naszych czasów i podzielone według obranego kryterium. Tak powstała książka, która przekazuje nam ważne życiowe prawdy. _________________________________________ Cały zbiór czytałam dość długo. Zmusza do przemyśleń, do zastanowienie się nad naszymi poczynaniami. Jest ponadczasowy. To nie poradnik, ale przytoczone fragmenty mają bardzo pozytywny oddźwięk. Pokazują jak radzić sobie z gniewem, z osądami, ze złem, z głupkami i z wieloma innymi rzeczami, które zabierają nam życiową energię. Pokazuje także, że świat się nie zmienia. Takie same problemy dotykały ludzi wieki temu, jak teraz nas. Z mojej strony polecam.\nNowy przekład Marka Aureliusza na nowe stulecie. Napisane po grecku Rozmyślania Marka Aureliusza (121-180) składają się z osobistych zapisków cesarza-filozofa, przybierających


Wspomnienia dawnego mieszkańca Strehlen, Fritza Mosesa. Część 4 W tłumaczeniu z niemieckiego: Violetta Misa-Pachut - polska-org.pl\nWspomnienia dawnego mieszkańca Strehlen, Fritza Mosesa. Część 4\nAutor: mietok - Administrator°, Data dodania: 2015-11-07 18:04:55, Aktualizacja: 2016-01-24 13:18:50, Odsłon: 1886\nMimo, że Strzelin był oddalony od Ziemi Kłodzkiej i uroczych terenów górzystych, to jednak posiadał wiele urokliwych miejsc, pozwalających na organizację bliższych spacerów i dalszych wędrówek. Szczególnie miło wspominam piesze wyprawy na Gromnik (Rummelsberg), najwyższy szczyt naszych okolic. Kiedy wracam pamięcią do czasów mojego dzieciństwa i młodości, doceniam jak bardzo to był dla mnie dobry czas. Nie było radia, telewizji, nie wspominając o samochodach czy autobusach. Nieliczni posiadali Landauery (rodzaj karety). O pojazd moich rodziców dbał, nieustannie go polerując, Pan Romelt. Odbywaliśmy nim wiele przejażdżek po okolicy, docierając nawet do Głubczyc, gdzie, pamiętam zajadaliśmy się najlepszymi wiśniami, jakie jadłem w swoim życiu.\nOkolice Gromnika jak i sam Gromnik były celem okolicznej ludności do wypadów poza miasto. Nie gardzili też mieszkańcy Wrocławia w odwiedzaniu tej okolicy.\nW samym Strzelinie również było wiele atrakcji. W niedzielne popołudnie, spacerkiem można było iść na piwo do restauracji Marienberg, puszczać latawce na okolicznych wzgórzach, iść na boisko do Gęsińca lub po półgodzinnym spacerze dotrzeć do Gościęcic Średnich do restauracji Flegersa i w drodze powrotnej zajrzeć do Bohmischen Baude (Czeskiej świetlicy). Kto miał jeszcze dość siły mógł ruszyć w dalszą drogę i po ponadgodzinnym marszu dotrzeć na Gromnik, gdzie przez wiele długich lat gospodynią tamtejszej restauracji była Pani Pusch. Należy również wspomnieć o dwóch niezwykle popularnych i lubianych miejscach w okolicach Strzelina. Były to domy Barborsick w Szczawinie i Grindt w Chociwelu. Ich właściciele byli bardzo gościnni. Można tam było w niedzielne popołudnie napić się kawy, zjeść pyszne ciastko i posiedzieć w zacienionym ogrodzie.\nMarienberg i Bergschänke.\nGościecice i restauracja Flegersa.\nW drodze powrotnej można było zajrzeć do Bohmischen Baude.\nKto miał ochotę mógł wędrować jeszcze dalej. Było ku temu wiele możliwości, np. do Henrykowa (Heinrichau), gdzie znajdował się piękny klasztor lub do Ziębic (Munsterberg), albo do Kamieńca Ząbkowickiego (Kamenz), gdzie można było podziwiać zamek z czterema wieżami. Szczególnie jednak piękną i pouczającą wycieczkę można było odbyć na Ślężę (Zobten), gdzie mijane góry, lasy i słynne źródła mineralne sprzymierzyły się idealnie w wielkiej symfonii przyrody.\nWędrując tak po wzgórzach strzelińskich można było odpocząć przy źródle Cyryla i napić się krystalicznej zimnej wody.\nWielu starszych przedwojennych mieszkańców Strehlen na pewno pamięta, że nasze rodzinne miasto było przez wiele lat miejscem postoju, w okresie zimy, popularnego cyrku wędrownego. Tu "stacjonował" wielki namiot i stąd wyruszano na wędrówki po całych Niemczech, docierając także do krajów skandynawskich. Właścicielami cyrku byli bracia Adolf i Leopold Strassburger. Na czas postoju w Strehlen właściciele zatrzymywali się w jednym z hoteli. Był to hotel Reichsadler (Orła Cesarskiego). Znajdował się on przy obecnej ulicy Kościelnej, na pustym obecnie placu przed browarem, nieopodal pałacu księżnej Radziejowskiej. Dzikie zwierzęta oraz konie właściciele trzymali na terenie "Reitbahn" (ujeżdżalni), obok restauracji Zenau na ulicy Frankensteinerstrasse (Ząbkowickiej). Wykorzystywali także pozostawione przez huzarów ("Braunen Husaren") stajnie i inne pomieszczenia gospodarcze. Zaś wielki namiot stał rozstawiony przez całą zimę na placu przy gazowni (Dzierżoniowska), dokładnie za obecnym "Okrąglakiem".\nTu z prawej strony, widać plac (stoi karuzela) na którym zimował Cyrk Strassburgera.\nPokaz Cyrku Strassburgera przed wyruszeniem w trasę na krętych uliczkach zwartej zabudowy miasta.\nW tym czasie zaczęły być popularne cyrki z trzema arenami, na których widz z zapartym tchem śledził różne akrobacje i sztuczki. Dla nas dzieci to było wspaniałe uczucie, gdy nadchodził czas premiery i mogliśmy wreszcie usiąść pod wielką kopułą i obserwować spektakl rozgrywający się na naszych oczach. Podziwialiśmy układy taneczne złożone z setek koni przybranych w różnokolorowe ozdoby, dosiadanych przez córki Adolfa Strassburgera, podczas gdy jego żona trenowała słonia Jumbo, który z wdziękiem podnosił wielki pień i wykonywał różne sztuki. Tresowano także lwy, tygrysy, lamy oraz mistrzów żonglowania piłkami - lwy morskie. Akrobaci pochodzili z wielu odległych krajów: Azji, Afryki. Byli wśród nich Chińczycy i Arabowie z długimi warkoczykami. Z wdziękiem wykonywali najtrudniejsze sztuczki i akrobacje, np. piramidę wykonaną przez 40 mężczyzn.\nmaras - Administrator | 2015-11-07 18:18:20\nmietok - Administrator | 2015-11-07 18:51:41\nPolecam też, wcześniejsze części :)


Pizza to znana i jedna z najpopularniejszych dań z kuchni włoskiej. Wiele osób na całym świecie konsumuje taką potrawę oraz się nią delektuje. Jest to kuchnia włoska, niemniej jednak ludzie nie baczą na to, że to potrawa cudzoziemska. Dużo figur delektuje się smakiem oraz nie intryguje się tym, skąd taka potrawa pochodzi. To również jest […]\nWiększa część z nas kojarzy branżę hotelową z różnymi obiektami, które oferują schronienie. Należy jednakże nie zapominać, że między typowym hotelem a pensjonatem są pokaźne różnice. Nie wolno także pomylić schronienia turystycznego z domem wycieczkowym albo gospodą. Hotelarstwo i hotel w Krakowie jest stricte powiązany z turystyką. Rozwój branży turystycznej gwarantuje wielkie zyski hotelom. Natomiast […]\nSynonimem komfortu są dla większości hotele oferujące usługi na najwyższym poziomie. Zbytek są jednakże w coraz mniejszym stopniu widoczne. Luksusowość danego hotelu można przedstawić w sposób wysmakowany, choć dla ludzi spoza elitarnego kręgu słabo dostrzegalny. Hotel o podwyższonym standardzie powinien oferować także posiłki dostosowane do każdego sposobu odżywiania.Satysfakcjonująca wizyta w restauracji na terenie hotelu, to […]\nPolska kuchnia jest nadzwyczaj zróżnicowana. Jest to jak najbardziej przychylne określenie, gdyż można się w niej doszukać wielu typów poszczególnych dań i posiłków. To naturalnie dzięki temu zawsze można wybrać coś innego oraz różniącego się chociażby przeciętnymi dodatkami od dań bazowych. Kuchnia polska ze swych potraw jest znana także na całym globie. Bardzo wielu recenzentów […]\nUsatysfakcjonowany podwładny wykonuje zadania lepiej . To frazes, jednak tonu emocjonalnego który panuje w organizacji nie można marginalizować. Jeśli jest słaby, pojawia się fala wypowiedzeń, pracownicy nie wykonują poleceń , a niski poziom oddania w zadania daje problemy w firmie. Jak zatem zadbać o dobrą firmę? Dostarczając zatrudnionym od czasu do czasu nieco przyjemności. Na […]\nJeśli potrzebujesz porady radcy prawnego w sferze prawa cywilnego, gospodarczego, prawa podatkowego lub prawa administracyjnego skontaktuj się z Prawnik Pruszków. Oferujemy pomoc prawną podmiotom gospodarczym oraz osobom fizycznym. Swoich interesantów reprezentujemy także przed sądami oraz urzędami. Naszym zamysłem jest dostarczenie szybkiej i kompetentnej pomocy. Udzielamy jednorazowej konsultacji oraz wskazówek prawnych. Proponujemy konsultacje prawne w sprawie […]


Zupa pomidorowa - wiadomości, informacje - Beszamel.pl\nZupa pomidorowa to klasyka kuchni polskiej. I choć jej kariera nie jest tak długa jak barszczu i grzybowej, to szybko podbiła żołądki prawdziwych smakoszy. Ale czy wiecie, jak prawidłowo gotować zupę…\nPrzecier pomidorowy na zupę: jak zrobić? [WIDEO]\nDomowy przecier pomidorowy to doskonały sposób na zrobienie zapasów z pomidorów na zimę. Jeśli późnym latem i wczesną jesienią weźmiesz się za robienie przetworów pomidorowych, oszczędzisz sporo czas…


Koszulka męska Spiderverse 2 Koszulki bluzy z własnym nadrukiem hiw.pl\nO Koszulka męska Spiderverse 2\nOdzież Koszulka męska Spiderverse 2. Na pewno zrobi ogromne wrażenie na użytkowniku. Idealnie nadaje się na prezent świąteczny dla każdego. Można podarować ją na dzień ojca, dzień chłopaka czy walentynki. Również sprawdza się jako prezent świąteczny.\nSklep Hiw.pl » Koszulka męska » Koszulka męska Spiderverse 2


Kobieta Nieidealna - kobiety lifestyle, moda i uroda, dziecko: Czarna sukienka ze skórzaną wstawką , Propozycja na Sylwestra / FashionMia\nLabels: FashionMia, Moda, Sylwester\nat sobota, grudnia 31, 2016\nMiritirllo 31 grudnia 2016 14:24\nBardzo udane stylizacje :)\nAnia - Kobieta Nieidealna 31 grudnia 2016 15:58\nMegly 31 grudnia 2016 15:06\nMasz wspaniałą figurę. W czarnej stylizacji podobasz mi się najbardziej. Super :) Sukienka ze skórzaną wstawką - świetna.\nAnia - Kobieta Nieidealna 31 grudnia 2016 15:59\nJa akurat skłaniam się ku chabrowej,ale może to ze względu na materiał;D\nJestem Magdalena 31 grudnia 2016 15:37\nSeksowna babeczka z Ciebie :) Mega podoba mi się ostatnia sukienka ;)\nnormalnie się zaczerwiniłam hihi\nMarta Kosmetycznie 31 grudnia 2016 15:54\nNie ma jak mała czarna, świetnie Ci pasuje. Najserdeczniejsze życzenia, dużo szczęścia i udanej zabawy Sylwestrowej 😃\nAnia - Kobieta Nieidealna 31 grudnia 2016 16:00\nDziękuję, bedzie spokojna ale mam nadzieję że miła\nAnia 31 grudnia 2016 16:09\nBardzo fajne propozycje! Udanego Nowego Roku! :)\nŻaneta Serocka 31 grudnia 2016 16:48\nTobie we wszystkim łądnie, wszystkiego cudownego w Nowym Roku\nMonica Hein ~ Beauty Diary 31 grudnia 2016 17:13\nmala czarna najlepsza :)\nbeauty 31 grudnia 2016 17:18\nRetromoderna 31 grudnia 2016 17:27\nCieżko wyvbrać najlepszy zestaw :D\nEvi / Paweł Testują, Komentują oraz Podróżuja 31 grudnia 2016 19:47\nMilena Łukasiak 1 stycznia 2017 04:17\nSzczęśliwego Nowego Roku po prostu :)\nAngela 1 stycznia 2017 14:03\nOkiem Joanny 1 stycznia 2017 14:27\nWOW widzę po świętach kilogramów Ci nie przybyło i wyglądasz równie olśniewająco. Pierwsza sukienka bardzo fajna, typowo Sylwestrowa i wieczorowa, druga nieco bardziej oficjalna o ostatnią chętnie ubrałabym na jakieś wesele :D\nwww.natalia-i-jej-świat.pl 1 stycznia 2017 17:50\nSzary żakiet fajny.\nMiki 1 stycznia 2017 18:14\nNiebieska bardzo ładna ;) Ale czarna też fajna, ta ze wstawką skóry ;)\nMonikuella 2 stycznia 2017 16:21\nMilena M 3 stycznia 2017 20:40\nFajna sukienka, super wygląda z tym żakietem :)\nWe wszystkich sukieneczkach wyglądasz cudownie!\nKrólowa Karo 4 stycznia 2017 17:51\nŚlicznie Ci w tej czarnej sukience.\nnika88 13 stycznia 2017 12:39\nPięknie Ci w tej czarnej sukience, podkreśla Twoją urodę i pasuje do włosów <3\nAnna Matuszek 7 lipca 2021 08:44\nTakie skórzane detale mają coś w sobie. Właśnie na nie opłaca się decydować.


Fototapety, które w największej mierze będą nadawać się do salonów. :: novumgallery.pl\nOprawcowane przez: fRandi-Shooters\nNależy tylko przekonać się na określony wzór, a wybór będzie prostszy. Wszystko będzie także zależeć od tego, jakie pozostają czyjeś indywidualne upodobania w takim zakresie. Mogą to bowiem być fototapety kwiaty, jakie faktycznie odznaczać będą się dużą estetyką - przykłady na stronie demural.pl. A niezależnie od faktu, czy ktokolwiek będzie decydować się na zakup tych w stylu klasycznym, czy być może bardziej nowoczesnych to znajdzie to, na czym mu zależało. Po zdecydowaniu się na konkretny motyw, określeniu rozmiaru fototapety oraz innych, istotnych przy tym zakupie rzeczy nie pozostanie już nic innego, jak jedynie zawiesić fototapetę co absolutnie nie jest w jakimś stopniu ciężkie.\nNie da się zataić faktu, że posiadanie przez nas prywatnego miejsca zamieszkania jest kluczowym celem ludzi chcących się ustabilizować. W tym miejscu należy jednakże zauważyć, że wykonanie tego pragnienia w rzeczywistości nie jest łatwe.


08_Sierpień 22 tydzień zwykły\nDobremu Bogu, który wszystkich powołuje do zbawienia, przedstawmy nasze prośby:\n1. Za Kościół święty, aby wytrwale przygotowywał wiernych na powtórne przyjście Chrystusa.\n2. Za pasterzy Kościoła, aby zasłuchani w głos Pana, zgodnie z Jego wolą czuwali nad powierzoną im owczarnią.\n3. Za chorych i cierpiących, aby miłosierny Bóg wejrzał na ich niedolę i ulżył im w cierpieniu.\n4. Za obojętnych w wierze, aby zapragnęli Boga i ku Niemu skierowali wszystkie swoje starania i wysiłki.\n5. Za zmarłych, aby Bóg w swojej łaskawości wprowadził ich do wiecznej chwały.\n6. Za nas samych, abyśmy zawsze trwali w łasce uświęcającej, a ze wszystkimi ludźmi, których napotykamy na drodze swego życia, budowali prawdziwą jedność.\nBoże, nasz Ojcze, wysłuchaj naszych próśb, jakie do Ciebie zanosimy, i okaż nam swoją miłość. Przez Chrystusa, Pana naszego.


Orzeczenie III K 209/11 Sąd Okręgowy w Białymstoku\nSąd Okręgowy w Białymstoku z 2013-01-18\nIII K 209/11\nMarta Karolina Karp\nSygn. akt III K 209/11\nDnia 18 stycznia 2013 roku\nPrzewodniczący: SSO Sławomir Wołosik\nSędzia SO Izabela Komarzewska\nŁawnicy: Celina Bandzińska\nProtokolant: Marta Karolina Karp\nprzy udziale prokuratora Bożeny Kiszło\npo rozpoznaniu w dniach: 9 marca 2012 r., 26 marca 2012 r., 28 marca 2012 r., 28 maja 2012 r., 19 lipca 2012r., 7 grudnia 2012 r. i 15 stycznia 2013 r.\nV. S. s. S.i R.z d. M.\nurodz. (...) w T.\nw dniu 22 lipca 2000 roku w B., działając w zamiarze pozbawienia życia A. D. (uprzednio S.) oddał w jego kierunku strzał z nieustalonej bliżej broni palnej , lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na unik wykonany przez pokrzywdzonego, który wskutek strzału doznał rany głowy w okolicy potylicznej,\ntj. o czyn z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k.\nI. Oskarżonego V. S. w ramach zarzucanego mu czynu uznaje za winnego tego, że w dniu 22 lipca 2000 roku w godzinach przedpołudniowych w B.w pubie (...)przy ul. (...), działając w zamiarze bezpośrednim pozbawienia życia A. D.vel S., oddał w jego kierunku strzał z nieustalonej broni palnej krótkiej, lecz zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na unik wykonany przez pokrzywdzonego, który na skutek tego strzału doznał zranienia powłok głowy w okolicy potylicznej, tj. czynu z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. i za to na mocy art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. skazuje go, a na mocy art. 14 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k. wymierza mu karę 10 (dziesięciu) lat pozbawienia wolności.\nII. Na mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu V. S. okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie od dnia 7 października 2011 r. do dnia 18 stycznia 2013 r. przyjmując, iż jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie równa się jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.\nIII. Zwalnia oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych, w tym od opłaty i pozostałych wydatków poniesionych przez Skarb Państwa od chwili wszczęcia postępowania w sprawie.\nW 2000 roku pomiędzy K. K. (1), a A. D. vel S. doszło do sporu na tle rozliczeń finansowych. Pierwszy z tych mężczyzn zwrócił się o pomoc do ich wspólnego znajomego – K. P. (1) ps. (...), który w zamian za 1.900 złotych, 3 litry wódki i zakąskę zobowiązał się skłonić A. D. vel S. do zaniechania dochodzenia zwrotu wierzytelności od K. K. (1).\nW dniu 22 lipca 2000 roku w godzinach porannych K. P. (1), V. S., M. Ż. ps. (...)vel (...), M. G.i T. Ł. ps. (...)przebywali w tzw. agencji towarzyskiej (...)położonej w miejscowości K.. W pewnym momencie K. P. (1)zaproponował pozostałym mężczyznom wspólny wyjazd do B.. Wskazał, że chodzi o nakłonienie osoby o nazwisku S.do zaniechania naliczania odsetek i dochodzenia zwrotu długu od mężczyzny, który uprzednio stawiał im wódkę. Wszyscy wymienieni wyrazili na to zgodę, po czym pojechali razem samochodem K. P. (1)do B.do pubu (...)przy ul. (...). Po przybyciu na miejsce okazało się , że nie ma tam A. D.vel S.. Postanowili zaczekać na niego na zewnątrz tego lokalu. Po pewnym czasie oczekiwany mężczyzna przyjechał taksówką. Wszyscy wymienieni udali się do pubu (...)położonego na strychu wskazanego budynku. Tam, przy bufecie pomiędzy A. D.vel S., a V. S.doszło do gwałtownej wymiany zdań, która przerodziła się w szarpaninę. W jej trakcie A. D.vel S.odepchnął V. S.. Wtedy ten ostatni wyjął spod nogawki swoich spodni broń palną krótką w postaci pistoletu koloru czarnego. Widząc to, A. D.vel S.rzucił się do ucieczki w kierunku wejścia do pubu położonego po przeciwległej stronie baru. Biegł pochylony, wykonując uniki. W ślad za nim udał się V. S.. W momencie, gdy A. D.vel S.znalazł się pobliżu drzwi do WC, będący bezpośrednio za nim V. S.oddał w kierunku jego głowy z bardzo małej odległości, około 50 cm, strzał z posiadanej broni palnej. Wystrzelony pocisk trafił A. D.vel S.w wyniosłość potylicy jego głowy powodując tzw. ranę styczną, przebił ścianę działową i utkwił w ścianie pomieszczenia WC. Po otrzymaniu postrzału A. D.vel S.został odrzucony na ścianę, a następnie dalej kontynuował ucieczkę. W tym czasie K. P. (1)dobiegł do V. S.i odebrał mu broń. Ten ostatni nie kontynuował dalej pościgu za A. D.vel S., który uciekł z lokalu. Wtedy też nieustalona osoba, osoby, usunęły ze ściany pomieszczenia pocisk oraz zabrały wystrzeloną łuskę.\nW wyniku opisywanego zdarzenia A. D. vel S. odniósł obrażenia w postaci zranienia powłok głowy w okolicy potylicznej, co stanowiło naruszenie czynności narządów jego ciała na czas nie przekraczający 7 dni.\nPowyższy stan faktyczny Sąd ustalił na podstawie częściowych wyjaśnień oskarżonego V. S.(k. 238-241, 362, 508-509, 1087-1087v) i zeznań świadków: A. D.vel S.(k. 39v-40, 42v-43, 74v-75, 75-76, 332, 368-369, 510-511, 526v-528v), K. K. (1)(k.89-90v, 98-99, 398, 603-605) K. P. (1)(k. 51-52, 75, 317-318, 371-372, 382, 410-411, 529-531v), T. Ł.(k.61-62, 68v-69, 107-109, 115, 308-309, 531v-534), M. Ż.(k. 95, 103, 104, 308, 374-375, 416, 542v-544v) i A. W.(k.277v-278, 544v-545v), a nadto na podstawie zeznań świadków: B. W.(k.821-823), K. K. (2)(k.930-932, 935), W. P.(k.987-989) i D. M.(k.956-960), materiału poglądowego (k.44,45, 55, 56, 57, 110, 111, 112), informacji oraz kserokopii dokumentacji lekarskiej z SM ZOZ w B.(k.77, 78-79), protokołu oględzin miejsca przestępstwa wraz z materiałem poglądowym (k.46-49), pisemnych i ustnych uzupełniających opinii biegłego z zakresu medycyny sądowej A. S.(k. 412, 545v, 590-592, 605-609, 610), pisemnych i ustnych uzupełniających opinii biegłej z zakresu medycyny sądowej M. D.(k. 83-85, 609-610), pisemnej i ustnych opinii uzupełniających biegłych z zakresu medycyny sądowej M. D.i A. S.(k. 646-649, 1033-1034), kserokopii dokumentacji lekarskiej i historii choroby (k.650, 817), opinii sądowo-psychologicznej (k.663-680), kserokopii dokumentacji dotyczącej budynku położonego w B.przy ul. (...)(k.826-928, 937), informacji (...)w B.(k.941), protokółu oględzin budynku położonego w B.przy ul. (...)(k.942-952), pisemnej i ustnej uzupełniającej opinii biegłego z zakresu broni i balistyki z (...) Towarzystwa (...)w W.(k.996-1001, 1029v-1032v), kserokopii aktu oskarżenia z dnia 30.08.2002 r. w sprawie Prokuratury Okręgowej w B. Ds. 19/02/s (k.281-297), kserokopii wyroków Sądu Rejonowego w Białymstoku : z dnia 03.02.2004 r. w sprawie o sygn. akt III K 2246/02 wraz z uzasadnieniem (k.336-344) i z dnia 31.07.2003 r. w sprawie o sygn. akt III K 1735/03 (k.387-388) oraz kserokopii postanowienia Sądu Rejonowego w Białymstoku z dnia 07.03.2003 r. w sprawie o sygn. akt III K 630/03 (k.399).\nV. S. w toku całego postępowania karnego konsekwentnie nie przyznawał się do popełnienia zarzucanego mu czynu.\nWyjaśniając po raz pierwszy w toku śledztwa opisał swoje pobyty w Polsce w latach 1996-2003. Stwierdził, że w B. poznał ludzi zajmujących się sutenerstwem i narkotykami. Osoby te prosiły go o pojechanie z nimi, bo „…R. wszyscy się bali”. Zrobił to. Był z nimi w jakimś nie dobudowanym budynku, obok był bar. Był wtedy „…jakiś szum”, nie wiedział jednak o co chodziło z uwagi na słabą znajomość języka polskiego. Nie potrafił powiedzieć, co wówczas osoby te robiły. On sam nie mógł się bić z uwagi na odniesione uprzednio obrażenia ciała. Stwierdził, że nigdy nie posiadał broni, jak też nie był świadkiem jej użycia przez inną osobę wobec człowieka. Opisał swoją sytuację rodzinną i zawodową, brak świadomości poszukiwania go listem gończym (k. 238-241).\nW toku kolejnego przesłuchania odmówił składania wyjaśnień (k. 362).\nWyjaśniając pod odczytaniu aktu oskarżenia przed Sądem orzekającym podał, że K. P. (2) poprosił go wspólny wyjazd po to, aby porozmawiać z S.. Wskazał, że w trakcie rozmowy z pokrzywdzonym doszło pomiędzy nimi do nieporozumienia, zaczęła się bójka, w trakcie której zadali wzajemnie sobie uderzenia. Zaprzeczył, aby on sam, jak też pozostałe obecne tam osoby chciały kogokolwiek zranić, czy skaleczyć. Celem było jedynie nastraszenie pokrzywdzonego. Zwrócił się do obecnego na S. rozpraw A. D. vel S. o przebaczenie, bo jak to określił „…wtedy zgłupiałem”. Odmówił udzielania odpowiedzi na pytania Sądu i prokuratora. Po odczytaniu swych wyjaśnień z postępowania przygotowawczego potwierdził je w całości, nie chcąc poza tym, co dodatkowo powiedział przed Sądem, dodać czegokolwiek (k.508-509).\nSkładając wyjaśnienia przed zamknięciem przewodu sadowego wskazał, że po 2000 roku pięciokrotnie przekraczał granicę z Polską. Nigdy nie otrzymał sygnałów, że jest poszukiwany przez Policję. Opisał przekraczanie granic pomiędzy innymi państwami, zmianę paszportu oraz swoja aktualną sytuację rodzinną i zdrowotną (k. 1087-1087v).\nNa wstępie należy zauważyć, iż przedmiotowa sprawa została na etapie śledztwa wyłączona do odrębnego postępowania ze sprawy VI Ds. 17/02/S Prokuratury Okręgowej w B., a następnie zawieszona na wiele lat, do momentu zatrzymania V. S.. W konsekwencji, równolegle do niniejszego postępowania toczyły się inne procesy przed Sądem Rejonowym w Białymstoku pod sygn. akt: III K 2246/02, III K 1735/03 i III K 630/03, w których uczestnicy rozpatrywanego zdarzenia odpowiadali za czyny pozostające w ścisłym związku z przestępstwem zarzucanym V. S.. Spowodowało to dosyć specyficzną sytuację procesową, w której gro bezpośrednich świadków przedmiotowego zdarzenia stanowią osoby skazane, bądź co do których warunkowo umorzono postępowanie (K. K. (3)). Nadto na uwadze należy mieć znaczny upływ czasu, ponad 11 lat od daty zajścia do momentu rozpoczęcia przewodu sadowego, co niewątpliwie rzutowało negatywnie na możliwość odtwarzania przez osoby przesłuchiwane przed Sądem wydarzeń związanych z czynem zarzucanym.\nPowracając jednak do sedna sprawy stwierdzić należy, że pomimo tego, iż oskarżony nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu, postępowanie dowodowe, a w szczególności zeznania A. D. vel S., doprowadziło Sąd do przekonania o trafności postawionego mu zarzutu.\nW ocenie Sądu wyjaśnienia V. S. (k. 238-241, 362, 508-509, 1087-1087v) odnośnie zarzucanego mu czynu zasługują na danie im wiary jedynie w bardzo wąskim zakresie, a mianowicie kiedy potwierdza on swoją obecność na miejscu przedmiotowego zdarzenia, sam fakt zaistnienia wówczas sytuacji konfliktowej pomiędzy nim, a A. D.vel S., znajomość z K. P. (1). Natomiast w pozostałej części są one zupełnie niewiarygodne i stanowią jedynie wyraz przyjętej przez niego linii obrony, sprowadzającej się do nieudolnego usiłowania wykazania, iż w dacie i czasie zarzucanego mu czynu, nie oddał on strzału z posiadanej broni palnej krótkiej, a zatem nie mógł go popełnić. Za taką ich oceną przemawia całokształt pozostałego zebranego w sprawie i uznanego przez Sąd za wiarygodny materiału dowodowego, którego wnikliwa analiza prowadzi wprost do wniosku, iż zakwestionowane twierdzenia oskarżonego są oczywiście fałszywe.\nPrzede wszystkim należy stwierdzić, iż w sprawie bezsporne jest, że poza oskarżonym i pokrzywdzonym byli na miejscu zdarzenia także inni naoczni jego świadkowie. Dlatego też wyjaśnienia i zeznania wszystkich tych osób Sąd poddał wyjątkowo wnikliwej i uważnej analizie .\nOceniając wiarygodność zeznań A. D. vel S. (k. 39v-40, 42v-43, 74v-75, 75-76, 332, 368-369, 510-511, 526v-528v) Sąd miał na uwadze, że pokrzywdzony przesłuchiwany w 2001 roku złożył w śledztwie diametralnie odmienne zeznania, niż po podjęciu zawieszonego postępowania przygotowawczego i na rozprawie sądowej, kiedy to zasłaniał się własną niepamięcią mającą wynikać z obrażeń ciała, jakich doznał podczas wypadku drogowego, któremu uległ w dniu 7 października 2001 roku. Sąd zważył, że pierwsze zeznania pokrzywdzonego z 2001 roku są w pełni logiczne, nacechowane rozwagą, w sposób jednoznaczny opisujące przebieg zdarzenia, którego stał się on ofiarą. Wtedy też A. D. vel S. dokładnie określił zachowanie oskarżonego i pozostałych uczestników zajścia (k.39v-40). W sposób nie budzący wątpliwości rozpoznał w trakcie okazania wizerunków K. P. (1) i M. Ż., zaś rozpoznania oskarżonego i T. Ł. był prawie pewien (k.42v-43). Te jego zeznania korespondują z pozostałymi dowodami zgromadzonymi w aktach sprawy, o czym będzie mowa poniżej. Przedstawiają pełną, spójną wersję wydarzeń i nie wzbudzają wątpliwości na tle sprawstwa oskarżonego. Pokrzywdzony podał wtedy wprost, że w trakcie przedmiotowego zajścia doszło pomiędzy nim, a nieznanym mu wówczas mężczyzną narodowości rosyjskiej lub białoruskiej do sytuacji konfliktowej, podczas której odepchnął go, a wtedy osoba ta wyjęła bron palną w postaci pistoletu, którego użyła, oddając strzał i trafiając go w głowę. Opisał napastnika, jako wysokiego mężczyznę o wzroście około 180 cm, trochę niższego od K. P. (1) (190 cm – vide: k. 529v), krótko ostrzyżonego, średniej budowy ciała, ubranego na czarno. W ocenie Sądu opis ten odpowiada wyglądowi oskarżonego. Nadto pokrzywdzony wskazał tło przedmiotowej sytuacji, a mianowicie rozliczenia finansowe pomiędzy nim, a K. K. (1). Zarzucanie mu przez tego ostatniego zastraszania celem zwrotu długu, jaki posiadał on wobec niego, interwencję K. P. (1) i próby nakłonienia go do odstąpienia od dochodzenia zwrotu tych wierzytelności.\nOdnośnie tej ostatniej kwestii Sąd zważył, że znajduje ona potwierdzenie w relacjach K. P., K. K. (1) i A. W..\nAnaliza wyjaśnień i zeznań K. K. (1) (k.89-90v, 98-99, 398, 603-605) prowadzi do wniosku, że przedstawia on inaczej zachowanie strony przeciwnej, tj. pokrzywdzonego. Sposób dochodzenia zwrotu wierzytelności przez A. D. vel S. musiał być jednak dla niego dotkliwy, skoro zdecydował się na „wynajęcie” K. P. (1) i innych osób mających skłonić pokrzywdzonego do zaniechania egzekucji długu. Na pewno nie były więc to „delikatne” rozmowy, jak to miałoby wynikać z wyjaśnień tego ostatniego. Dlatego też Sąd uznał, że pokrzywdzony zachowywał się w sposób opisywany przez K. K. (1) , a nie tak, jak to on sam przedstawiał. W tym zakresie wyjaśnienia A. D. vel S. są niewiarygodne, jako ukierunkowane przede wszystkim na uniknięcie odpowiedzialności karnej za własne zachowania. Na podstawie wyjaśnień i zeznań K. K. (1) Sąd ustalił również, że bezpośrednio po przedmiotowym zajściu K. P. (1) informował świadka, że pokrzywdzony został pobity, a oskarżony użył broni palnej oraz próbował wydłubać pocisk ze ściany.\nNatomiast zeznania A. W. (k.277v-278, 544v-545v) odnośnie przedmiotowego długu zasługują na danie im wiary w bardzo ograniczonym zakresie, a mianowicie gdy potwierdza on swoją znajomość z K. K. (1) i A. D. vel S.. W pozostałej części są one zupełnie niewiarygodne. Dotyczy to w szczególności jego twierdzeń, jakoby nie posiadał żadnych zobowiązań finansowych wobec pokrzywdzonego. Wprost przeciwnie to ten ostatni był mu dłużny pieniądze. K. K. (1) zwrócił mu zaś w ratach wszystkie pożyczone pieniądze.\nZakwestionowane zeznania A. W. pozostają nie tylko w sprzeczności z relacjami K. K. (1) i A. D. vel S. ale także logiką i doświadczeniem życiowym. Gdyby było bowiem tak, jak chce tego świadek, to pokrzywdzony nie miałby najmniejszego pretekstu zwracania się do niego o pieniądze.\nW ocenie Sądu wynika to stąd, że A. D. vel S. i A. W. nie byli i nie są zainteresowani ingerencją organów ścigania. Na etapie śledztwa wynikało to zapewne z obawy przed grożącą im za ich zachowania odpowiedzialnością karną, czy przed ewentualną zemstą drugiej strony, zaś obecnie źle pojętą solidarnością ze swymi znajomymi, z którymi w przeszłości łączyły ich interesy finansowe. Należy pamiętać, że A. D. vel S. bezpośrednio po otrzymaniu postrzału nie powiadomił o tym Policji. Zataił ten fakt nawet przed lekarzem, co wynika wprost z jego zeznań, jak też kserokopii dokumentacji lekarskiej (k.78-79). Zeznania na ten temat złożył dopiero wtedy gdy wiedział, że fakt ten jest znany Policji, a więc wówczas, gdy jego koledzy, np. K. P. (1), nie mogli uznać tego za „donosicielstwo” .\nWszystko to razem przemawia za przyjęciem, iż A. D. vel S. w 2001 roku nie był i nie jest obecnie zainteresowany umyślnym bezpodstawnym pomawianiem oskarżonego o czyny, których ten nie popełnił. Wprost przeciwnie jego postawa przyjęta po podjęciu zawieszonego śledztwa i przed Sądem orzekającym świadczy o tym, iż celowo dążył on do zapewnienia oskarżonemu bezkarności, a co najmniej ograniczenia zakresu jego odpowiedzialności.\nNie jest bowiem tak jak chce tego pokrzywdzony, że jego aktualny stan zdrowia skutkuje totalną niepamięcią, amnezją odnośnie zdarzeń z przeszłości i niemożnością ich odtworzenia. Dokonując tego rodzaju ustaleń Sąd miał na uwadze opinię psychologiczną sporządzoną przez biegłą A. I. (k.663-680). Wynika z niej wprost, że przeprowadzone badania A. D. vel S. nie dają podstawy do wnioskowania o dysfunkcjach w obrębie jego ośrodkowego układu nerwowego mogących skutkować zaburzeniami funkcji poznawczych, czy zmianami w obrębie osobowości i zachowania. Nie upoważniają do wnioskowania o fakcie obniżenia zdolności badanego do postrzegania, zapamiętywania i odtwarzania zdarzeń zgodnie z ich rzeczywistym przebiegiem. Opiniująca nie stwierdziła przy tym u niego obniżenia funkcji intelektualnych, ale za to rozpoznała osobowość dyssocjalną, której przejawem jest postawa obronna i manipulacyjna przyjęta przez pokrzywdzonego zarówno do badania, jak i składanych przez niego zeznań.\nPowyższa opinia w ocenie Sądu zasługuje na danie jej wiary w całości. Brak jest okoliczności, które mogłyby skutecznie zakwestionować trafność oceny dokonanej przez biegłą, będącą osobą o należytym przygotowaniu i dużej wiedzy zawodowej, bezstronną w sprawie. Nadto opinia ta nie zawiera wewnętrznych sprzeczności, luk, czy też niejasności i jest należycie umotywowana. Zresztą Sąd mając możliwość bezpośredniego kontaktu z A. D. vel S. na rozprawie głównej nie zauważył, aby nie rozumiał on poleceń, zadawanych pytań, czy nie orientował się w swojej roli procesowej. Dlatego też uznał omawianą opinię za miarodajną dla oceny zeznań pokrzywdzonego.\nMając powyższe na uwadze Sąd stanął na stanowisku, że na danie wiary zasługują zeznania , jakie A. D. vel S. składał w 2001 roku, za wyjątkiem jedynie jego twierdzeń, jakoby nie podejmował działań mających zmusić K. K. (1) do zwrotu długu, który miał on wobec pokrzywdzonego. Późniejsze jego relacje odnośnie przedmiotowego zdarzenia, własnego stanu pamięci na ten temat, uznał za zupełnie niewiarygodne, jako zmierzające od zapewnienia bezkarności oskarżonemu z przyczyn omówionych powyżej. Pokrzywdzony po prostu umyślnie i celowo podawał nieprawdę twierdząc, iż nie pamięta niczego z przedmiotowego zdarzenia. Wynika to wprost z omówionej wcześniej opinii psychologicznej.\nZeznania A. D. vel S. w zakresie uznanym przez Sąd za zasługujący na daniem im wiary znajdują potwierdzenie także w innych dowodach, a przede wszystkim w wyjaśnieniach i zeznaniach pozostałych uczestników przedmiotowego zdarzenia, tj. K. P. (1) (k. 51-52, 75, 317-318, 371-372, 382, 410-411, 529-531v), T. Ł. (k.61-62, 68v-69, 107-109, 115, 308-309, 531v-534) i M. Ż. k. 95, 103, 104, 308, 374-375, 416, 542v-544v).\nWprawdzie każdy z ww. świadków w sposób odmienny opisywał przebieg wydarzeń w dniu 22 lipca 2000 roku w pubie (...), zachowanie własne i pozostałych obecnych tam osób, to jednak ich relacje posiadają także elementy wspólne, zbieżne z wiarygodnymi zeznaniami A. D.vel S.. Wszyscy oni wyjaśniając w 2001 roku w charakterze podejrzanych potwierdzili bowiem nie tylko swoją obecność na miejscu zajścia, ale także pozostałych wskazanych świadków, oskarżonego i pokrzywdzonego oraz M. G.(tego ostatniego tylko T. Ł.). Z ich ówczesnych relacji wynika wprost, że pomiędzy A. D.vel S., a V. S.doszło wtedy do sytuacji konfliktowej, oddania strzału z broni palnej. K. P. (1)wyjaśniał, że widział, jak oskarżony wyjął broń ostrą, pistolet, z którego oddał strzał w ścianę „z przyłożenia”, jak to określił po to, aby chyba nastraszyć pokrzywdzonego. Twierdził, że podbiegł i odebrał broń od V. S.. T. Ł.i M. Ż.słyszeli strzał, choć nie widzieli, kto i do kogo strzelał. Przed tym strzałem zdaniem obu tych świadków, pomiędzy oskarżonym, a pokrzywdzonym miała miejsce rozmowa, która przerodziła się w szarpaninę, szamotaninę, w trakcie której wedle K. P. (1)ci dwaj mężczyźni zadali sobie wzajemnie uderzenia. Natomiast T. Ł.miał słyszeć krzyki, rosyjskie przekleństwa, rumor-odgłosy starcia.\nOceniając powyższe wyjaśnienia Sąd miał na uwadze, że zostały one złożone przez K. P. (1), T. Ł. i M. Ż. wtedy, gdy stawiane im były zarzuty popełnienia przestępstw związanych bezpośrednio z przedmiotowym zdarzeniem. Stąd opisywali oni wydarzenia w dniu 22 lipca 2000 roku w taki sposób, aby ograniczyć odpowiedzialność własną i swoich kolegów. Skupiali się na obronie partykularnych interesów, a nie na podaniu przebiegu zdarzenia zgodnie z posiadaną wiedzą o rzeczywistym stanie faktycznym. Tytułem przykładu należy wskazać, że K. P. (1) twierdził, że inicjatorami wyjazdu do pubu (...) byli V. S., M. Ż. i T. Ł., podczas gdy akurat to on sam prowadził rozmowy z K. K. (1) i pokrzywdzonym na temat zaniechania egzekucji długu przez A. D. vel. Sokoła, przyjmując dodatkowo wynagrodzenie od K. K. (1). Stąd oczywistym jest, iż to właśnie K. P. (1) był najbardziej zainteresowany przedmiotowym wyjazdem, na co wskazują zresztą wyjaśnienia T. Ł. (k.107-108) i M. Ż. (k.103). Ponadto K. P. (1) zeznawał, że oskarżony nie mógł trafić pokrzywdzonego, gdyż pistolet w momencie strzału był przystawiony do ściany, a tego ostatniego nie było na pewno na linii ognia (k.52). Nie przeszkodziło to mu jednak w potwierdzeniu w trakcie konfrontacji z A. D. vel S. prawdziwości relacji pokrzywdzonego, z której ewidentnie wynikało, że po oddaniu strzału doznał on rany głowy (k.75).\nUwzględniając powyższe, Sąd dał wiarę opisywanym wyjaśnieniom K. P. (1), T. Ł.i M. Ż.odnośnie przedmiotowego zdarzenia tylko w tych fragmentach, w których pozostawały one zbieżne z uznanymi przez Sąd za wiarygodne zeznaniami pokrzywdzonego, a więc co do osób biorących w nim, sytuacji konfliktowej, „szamotaniny” pomiędzy A. D.vel S., a V. S., oddania strzału z broni palnej, ucieczki postrzelonego. W pozostałym zakresie ocenił je jako zupełnie niewiarygodne. Dotyczy to w szczególności twierdzeń K. P. (1), że pomiędzy pokrzywdzonym, a oskarżonym doszło do wymiany uderzeń. Wyjaśnień T. Ł., że po strzale A. D.vel S.trzymał się za nos i powiedział (...) mam nos złamany”, po czym biegał bez celu po sali (k.108). (...) M. Ż., że po strzale pokrzywdzony stał przy barze, a on sam nie widział krwi (k.103).\nNiezależnie od wskazanych powyżej motywów takich nieprawdziwych wyjaśnień, wskazać należy, iż każdy z tych trzech świadków opisywał inaczej zachowanie pokrzywdzonego po użyciu broni palnej. Wersje te wykluczają się wzajemnie, pozostając przy tym w ewidentnej sprzeczności z omówionymi poniżej opiniami biegłych z zakresu medycyny sądowej oraz broni palnej i balistyki.\nW tym miejscy wypada jeszcze zauważyć, że bar w pubie (...) usytuowany był w 2000 roku po przeciwległej stronie od wejścia do tego lokalu i ściany z pomieszczeniami WC.\nNa podstawie omawianych wyjaśnień Sąd ustalił również, iż wszystkie osoby, które przyjechały do pubu (...) spotkały się uprzednio w tzw. agencji towarzyskiej w K., a do omawianego wyjazdu doszło z inicjatywy K. P. (1), nie dając wiary odmiennym twierdzeniom w tym zakresie tego ostatniego, z przyczyn wskazanych powyżej.\nNatomiast zeznania K. P. (1), T. Ł. i M. Ż. składane w 2011 roku po podjęciu zawieszonego postępowania przygotowawczego oraz na rozprawie głównej niczego istotnego do sprawy nie wniosły. Świadkowie ci twierdzili bowiem, że z uwagi na znaczny upływ czasu nie pamiętają szczegółów zdarzenia, ograniczając się do potwierdzania odczytywanych im wcześniejszych wyjaśnień. Równocześnie jednak usiłowali w nieudolny sposób deprecjonować podawane przez siebie informacje, co do użycia broni palnej. K. P. (1) zeznawał, że nie pamięta, aby był świadkiem zdarzenia w czasie którego padły strzały lub strzał z broni palnej (k.372). Pytany o to przed Sądem uznał jednak , iż podczas tamtego przesłuchania mógł o tym nie pamiętać i strzelanie miało miejsce (k.530v). Z kolei T. Ł. i M. Ż. twierdzili, iż słyszeli tylko huk, ale nie wiedzą, czy był to odgłos wystrzału (k.533, 543). Zeznawali, że nigdy nie widzieli, aby ktoś w ich obecności strzelał. Wskazywali, że ich odmienne wyjaśnienia wynikały z sugestii Policji. M. Ż. podawł nawet, że trzech policjantów usiłowało wymusić na nim, że to był strzał i taki zapis wpisali sami policjanci, którzy jak to określił napisali część jego zeznań (k.543). Opisywanym próbom podejmowanym przez ww. świadków zakwestionowania własnych uprzednich wyjaśnień nie sposób dać wiary. W ocenie Sądu zeznając w ten sposób dążyli oni po prostu do zapewnienia bezkarności oskarżonemu, z którym w przeszłości pozostawali w bliskich relacjach towarzyskich, kierując się przy tym także solidarnością przestępczą. Za taką oceną tych fragmentów ich zeznań przemawia fakt, iż żaden z nich w sposób logiczny i przekonywujący nie wytłumaczył swoich odmiennych wcześniejszych wyjaśnień. Zarzuty pod adresem przesłuchujących ich funkcjonariuszy są przy tym zupełnie bezpodstawne, jako gołosłowne i nie poparte żadnymi dowodami. Należy zauważyć, iż M. Ż. po tym, jak został poinformowany, że kwestionowane przez niego wypowiedzi zostały złożone przed prokuratorem, a nie policjantem podał „… Może ja źle powiedziałem o naciskach w trakcie przesłuchania”(k.543v). Świadczy to wprost o braku szczerości w jego wcześniejszych wypowiedziach na te temat. Trudno bowiem przyjąć, że pomylił prokuratora z policjantem. Zarazem wskazuje na to, iż umyślnie i celowo podawał nieprawdę tylko po to, aby uprawdopodobnić swoje zeznania odnośnie braku wiedzy o użyciu broni palnej podczas omawianego zajścia.\nW ocenie Sądu, w realiach przedmiotowej sprawy, odróżnienie odgłosu wystrzału z broni palnej krótkiej od huku wywołanego w inny sposób, nie było szczególnie utrudnione i to niezależnie od odbycia przeszkolenia z użycia broni palnej, czy służby wojskowej. Doszło bowiem do niego w zamkniętym pomieszczeniu, w niewielkiej odległości od słuchaczy. Stąd mieli oni możliwość oceny źródła hałasu. Ponadto huk spowodowany wystrzałem z broni palnej krótkiej jest powszechnie znany chociażby z filmów fabularnych, programów popularno-naukowych, czy przekazów telewizyjnych z konfliktów zbrojnych. Stąd trudno dać wiary, że młodzi wówczas mężczyźni, w takich warunkach, nie potrafili ocenić rok po zajściu źródła hałasu.\nKońcowo zauważyć należy, że K. P. (1) nie był nawet w stanie powiedzieć za co został skazany (k.530v), T. Ł. nie pamiętał w ogóle sposobu zakończenia prowadzonego przeciwko niemu postępowania sądowego (k.534), zaś M. Ż. nie przypominał sobie rozprawy sądowej, w której występował jako oskarżony (k.416).\nW ocenie Sądu wskazany brak pamięci ww. świadków świadczy o tym, iż pomimo upływu wielu lat, prawomocnych wyroków skazujących, nadal nie rozumieją, albo nie uważają, że ich zachowanie w dniu 22 lipca 2000 roku w pubie (...) w B. było naganne, stanowiło czyny przestępcze (k.336-344, 387-388). Trudno bowiem dać wiarę, aby będąc zdrowymi osobami nią pamiętali tego rodzaju wydarzeń, które są istotne w życiu każdego człowieka. Okoliczność ta stanowi kolejną przesłankę przemawiającą za słusznością dokonanej przez Sąd oceny ich relacji. Wskazuje bowiem, że świadkowie ci relatywizują wydarzenia z przeszłości i są gotowi do ich przedstawiania w sposób niezgodny ze swą wiedzą po tylko, aby zapewnić wyznaczone sobie cele, w tym przypadku bezkarność oskarżonego.\nNa podstawie zeznań świadków: B. W. (k.821-823), K. K. (2) (k.930-932, 935), W. P. (k.987-989) Sąd ustalił właściciela i dzierżawców w latach 2000-2009 budynku położonego w B. przy ul. (...). Relacje tych osób w połączeniu z kserokopiami dokumentacji technicznej dotyczącej tej nieruchomości (k.826-928, 937) pozwoliły ponadto na przyjęcie, iż budynek ten, w tym pomieszczenia zajmowane w 2000 roku przez pub (...), w latach późniejszych został w bardzo dużym zakresie przebudowany. Usunięto między innymi dawną klatkę schodową, dobudowując nową. Wyburzono stare toalety zlokalizowane na drugim piętrze. Dowody te pozostają zbieżne z wynikami oględzin tego miejsca przeprowadzonymi w dniu 09.08.2012 roku (k.942-952).\nW ocenie Sądu zeznania ww. świadków, kserokopie dokumentów i protokół oględzin zasługują na danie im wiary w całości. Brak jest bowiem jakichkolwiek przesłanek mogących skutecznie podważać ich wiarygodność.\nPowyższe dowody były o tyle istotne, gdyż praktycznie ich treść uniemożliwiła zweryfikowanie protokołu oględzin z miejsca zdarzenia sporządzonego w dniu 13.07.2001 roku (k.46-49), a więc niespełna rok po zajściu.\nZdaniem Sądu oględziny pubu (...) w 2001 roku zostały przeprowadzone w sposób powierzchowny i niedokładny. Przede wszystkim nie sporządzono szkicu sytuacyjnego miejsca czynu, nie zabezpieczono (poza sfotografowaniem dodatkowo mało precyzyjnym) i nie zwymiarowano stwierdzonych otworów w ścianach toalet, jak też rozdłubywano je w poszukiwaniu pocisku. Powyższe świadczy wprost o ówczesnym słabym przygotowaniu merytorycznym funkcjonariusza przeprowadzającego wskazaną czynność procesową, a wręcz o jego niekompetencji w tym zakresie. D. M. (k.956-960) przesłuchiwany w charakterze świadka nie potrafił wytłumaczyć w sposób przekonywujący przyczyn tych zaniedbań. Wskazywał, że jego zdaniem oględziny i protokół są prawidłowe, adekwatne do potrzeb. Z tego typu ocenami nie sposób się jednak zgodzić. Niezależnie od tego należy zauważyć, iż przedmiotowe oględziny zostały przeprowadzone niespełna rok po zajściu i teoretycznie możliwa jest sytuacja, że stwierdzone wówczas otwory powstały w innych okolicznościach. Należy jednak pamiętać, że A. D. vel S. obecny w trakcie tej czynności procesowej wskazywał właśnie na te otwory, jako na przestrzeliny po użyciu broni palnej. Brak jest podstaw do przyjęcia, iż pokrzywdzony umyślnie i celowo wprowadzał w błąd D. M., za czym przemawia także analiza jego zeznań omówiona powyżej.\nDlatego też Sąd uznał, że otwory stwierdzone w ścianach toalet pubu (...) zostały spowodowane pociskiem wystrzelonym z broni palnej krótkiej użytej w czasie przedmiotowego zajścia przez oskarżonego. Przemawia za tym także omówiona poniżej opinia biegłego z zakresu broni palnej i balistyki.\nNadto wersja zdarzenia przedstawiana przez A. D. vel S., zgodnie z którą V. S. oddał w jego kierunku strzał z pistoletu powodując zranienie głowy, znalazła potwierdzenie w pisemnych i ustnych uzupełniających opiniach biegłych z zakresu medycyny sądowej A. S. (k. 412, 545v, 590-592, 605-609, 610) i M. D. (k. 83-85, 609-610) oraz ich wspólnych ekspertyzach (k. 646-649, 1033-1034). Wskazani opiniujący po zapoznaniu się z aktami sprawy, w tym uzyskaną na etapie postępowania sądowego dokumentacją lekarską dotyczącą pomocy udzielonej pokrzywdzonemu w latach 2001-2002 (k.650) oraz po przeprowadzeniu w dniu 13.06.2012 r. osobiście jego badania, we wspólnej opinii pisemnej w sposób jednoznaczny i zgodny podali, że obrażenia ciała jakich A. D. vel S. doznał w zdarzeniu komunikacyjnym w dniu 07.10.2001 r. nie miały wpływu na ocenę powłok jego głowy w aktualnym badaniu, gdyż dotyczyły innych okolic ciała. Tym samym usunęli początkowe własne wątpliwości (dotyczy to w szczególności biegłej M. D.), co do ewentualnego wpływu wskazanego powyżej wypadku motocyklowego na obecny wygląd blizny na potylicy pokrzywdzonego. Ta ostatnia opiniująca swoje stanowisko w tej mierze podtrzymała (k.1033v) także po zapoznaniu się z uzyskaną później dokumentacją lekarską (k.817). Obecny przy tym drugim biegły nie negował tego. Równocześnie oboje opiniujący ostatecznie zgodnie przyjęli, iż lokalizacja blizny na szczycie wyniosłości potylicznej, jej kształt i wygląd nie sprzeciwia się możliwości, iż jest ona zejściem zranienia powłok głowy wskutek postrzału stycznego (k.649v). Co więcej zbieżnie podali, iż tego rodzaju uszkodzenie ciała mogło być skutkiem postrzału stycznego, że w ogóle w tym miejscu głowy mogło do niego dojść. Pozwoliło to biegłej M. D. na wycofanie się ze zgłaszanych uprzednio w tym zakresie wątpliwości (k. 609, 1033v). Opiniujący starannie i wszechstronnie wyjaśnili swoje ostateczne stanowisko. Wskazali między innymi na możliwe mechanizmy powstania przedmiotowej rany A. D. vel S., tj. na skutek zadania uderzenia narzędziem twardym, tępym, tępokrawędzistym, np. uderzenia pięścią uzbrojoną w kastet (k.608), jak też trafienia pociskiem wystrzelonym z broni palnej. Omówili trudności w opiniowaniu związane przede wszystkim z brakiem możliwości obejrzenia tego obrażenia bezpośrednio po jego zaistnieniu. Wyjaśnili różnice i podobieństwa pomiędzy tzw. ranami tłuczonymi, a postrzałowymi, rzekomo ciętymi. Przy czym biegły A. S. zwrócił uwagę, iż przy postrzale powłok skórnych bez uszkodzenia twardych struktur kostnych, transfer energii z pocisku na tkanki będzie niewielki, a tym samym niewielkie będą uszkodzenia ciała przypominające ranę tłuczoną (k.606). Wskazał także na inne czynniki mające znaczenie dla wyglądu obrażeń postrzałowych (np. rodzaj użytej amunicji, typ broni, odległość z jakiej oddano strzał). Co więcej jego zdaniem, chirurg dokonujący zaopatrzenia bardzo wielu uszkodzeń w warunkach ambulatoryjnych nie zwraca uwagi na drobne szczegóły, mogące mieć istotne znaczenie dla ustalenia sposobu spowodowania konkretnej obrażenia (k.608-609). Wyjaśnił z jakich powodów przyjmuje, iż przedmiotową ranę na głowie pokrzywdzonego mógł spowodować pocisk wystrzelony z broni palnej, a nie pneumatycznej. Nadto podtrzymał swoje stanowisko co do tego, że obrażenia te skutkowały naruszeniem czynności narządów ciała pokrzywdzonego na okres poniżej 7 dni.\nZ kolei biegła M. D. podała, że stwierdzony przez opiniujących podczas badania pokrzywdzonego rozkład uszkodzeń na skórze jego głowy koreluje z natarciem stycznym pocisku, a rozmiar i wygląd blizny wynika ze zbyt wczesnego zdjęcia szwów (k.1033).\nPowyższe opinie pisemne biegłych A. S. i M. D. uznano za miarodajne dla ustalenia obrażeń, jakich w wyniku przedmiotowego zdarzenia odniósł A. D. vel S. oraz co do możliwego mechanizmu ich powstania. Po ich uzupełnieniu ustnym wywodem na sali sądowej, należało wnioski końcowe (tak z końcowej pisemnej opinii – k. 649v, jak i uzupełniającej na rozprawie- k. 1033-1034) uznać za logicznie umotywowane. Nie stwierdzono też sprzeczności w treści ostatecznych opinii ww. biegłych. Są one pełne i jasne, uwzględniające wszystkie możliwe warianty przebiegu zdarzenia, sporządzone przez osoby o bardzo dużej wiedzy zawodowej, bezstronne w sprawie. Odnośnie biegłego A. S. zauważyć należy, iż pomimo młodego wieku i stosunkowo niedużego stażu w opiniowaniu jest on osobą posiadającą ogromną wiedzę w zakresie broni palnej, długiej i krótkiej, przeszkoloną w zakresie jej używania, mającą w przeszłości wielokrotny kontakt z ofiarami postrzałów. Dlatego też Sąd uznał je za w pełni wiarygodne. W konsekwencji stanowiły one jedno ze źródeł dowodowych, w oparciu o które ustalano w niniejszej sprawie stan faktyczny.\nPrzede wszystkim wskazane powyżej opinie biegłych z zakresu medycyny sądowej nie przeciwstawiają się uznanym przez Sąd za wiarygodne zeznaniom pokrzywdzonego i K. P. (1). Rozpatrywane łącznie z nimi pozwalają na pewne stwierdzenie, iż rana na głowie A. D.vel S.była wynikiem otrzymania postrzału stycznego z broni palnej. Co więcej w sprawie brak jest wiarygodnych dowodów pozwalających na przyjęcie innego mechanizmu powstania tego obrażenia. Oskarżony i pokrzywdzony podczas „szamotaniny” byli do siebie zwróceni twarzami. Stąd niemożliwe, aby V. S.zadał w takiej pozycji cios w obrębie tyłogłowia A. D.vel S.. Brak też dowodów na to, aby ktoś inny uderzył pokrzywdzonego twardym przedmiotem w tył głowy, czy też aby przed ucieczką, na skutek uderzeń zadanych przez V. S.uderzył on głową o jakiś twardy przedmiot, podłogę, czy meble.\nZ omówionymi powyżej dowodami koreluje także pisemna i ustna uzupełniająca opinia biegłego z zakresu broni i balistyki z (...) Towarzystwa (...) w W. (k.996-1001, 1029v-1032v). Wprawdzie z uwagi na błędy w zakresie oględzin miejsca zdarzenia w dniu 13.07.2001 r., jak też brak możliwości ich ponownego przeprowadzenia, J. K. wypowiadał się jedynie w granicach prawdopodobieństwa, to jednak stwierdzić należy, iż przedstawiony przez niego w sprawozdaniu możliwy przebieg zdarzenia, wzajemnego ułożenia pokrzywdzonego i osoby strzelającej w chwili oddania strzału, odpowiadał uznanym przez Sąd za wiarygodne zeznaniom A. D. vel S. i K. P. (1). Wskazał on mianowicie, iż obrażenia na głowie pokrzywdzonego zostały najprawdopodobniej spowodowane strzałem z broni palnej. W chwili jego oddania wylot lufy znajdował się w odległości około 50 cm od głowy A. D. vel S. , na wysokości jej czubka lub trochę wyżej, skierowany od góry w dół. Wzrost strzelca odpowiadał więc wysokiemu wzrostowi oskarżonego, nawet przy jego określeniu na 198 cm (k.1032). Dopiero gdyby osoba strzelająca miała 160-170 cm wzrostu, to ułożenie broni byłoby inne, wskazujące na jej trzymanie wysoko, co według Sądu byłoby bardzo mało prawdopodobne. W tym czasie, zdaniem biegłego pokrzywdzony przemieszczał się w pozycji pochylonej, obniżonej na wysokości drzwi lewej toalety, tuż przy ścianie, zaś osoba strzelająca znajdowała się w odległości około 1 m od tych drzwi. Ponadto opiniujący wyliczył powody przemawiające za użyciem broni palnej, choć równocześnie nie był w stanie określić rodzaju użytego pistoletu, ani amunicji. Wykluczył jednak stanowczo oddanie strzału z broni pneumatycznej. Swoje stanowisko obszernie i starannie uzasadnił, odpowiadając wyczerpująco na zadawane mu pytania.\nW ocenie Sądu powyższa opinia pisemna po jej ustnym uzupełnieniu na rozprawie jest pełna i jasna. Nie zawiera błędów faktycznych i logicznych. Pochodzi przy tym od osoby o bardzo dużej wiedzy w zakresie broni palnej i balistyki, będącej samodzielnym pracownikiem naukowym, specjalistą z zakresu kryminalistyki. Stąd też zasługuje na danie jej wiary w całości. Brak bowiem, co do niej uzasadnionych wątpliwości mogących skutecznie podważać jej wartość dowodową. Wprawdzie biegły w pisemnej opinii używał sformułowań wskazujących na to, że to oskarżony strzelał do pokrzywdzonego, a więc niejako przesądzających o jego winie, to jednak w ocenie Sądu nie świadczy to o braku obiektywizmu z jego strony. Były to po prostu niezbyt szczęśliwe zapisy, z których wycofał się on na rozprawie głównej. Podobnie należy też ocenić wypowiedź J. K. wkraczającą w wyłączne kompetencje Sądu orzekającego, a mianowicie, co do zamiaru towarzyszącemu osobie strzelającej (k.1032v). Obie te kwestie nie podważają zaufania do biegłego i nie pozwalają na uznanie, że nie jest on osobą bezstronną w sprawie.\nDlatego też Sąd uznał, że opinia wydana przez J. K., pomimo braku jej stanowczości, stanowi kolejny istotny dowód podważający wiarygodność wyjaśnień V. S.. Mając na uwadze jej treść, a także pozostałych uznanych za wiarygodne dowodów omówionych powyżej w uzasadnieniu, zakwestionowane przez Sąd depozycje oskarżonego należało potraktować jako gołosłowne i jako takie nie mogące stanowić skutecznej alternatywy dla obciążających go dowodów, które są wzajemnie zbieżne i korelujące ze sobą.\nNatomiast zeznania J. S. (k.611-612) nie miały znaczenia dla ustalenia stanu faktycznego sprawy, gdyż nie dotyczyły bezpośrednio zarzucanego czynu, a jedynie zachowania oskarżonego po przedmiotowym zdarzeniu.\nReasumując powyższe, po przeanalizowaniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego Sąd stanął na stanowisku, że zarówno sprawstwo, jak i wina V. S.nie budzą najmniejszych wątpliwości, a swoim działaniem wyczerpał on znamiona przestępstwa z art. 13 § 1 k.k. w zw. z art. 148 § 1 k.k.\nOdpowiedzialności karnej na podstawie art. 148 § 1 k.k. podlega sprawca, który zabija człowieka. Przestępstwo zabójstwa wymaga do realizacji znamion opisanego w nim czynu zabronionego umyślności w postaci zamiaru bezpośredniego albo w postaci zamiaru ewentualnego.\nWskazać przy tym należy, że pełna realizacja znamion omawianego przestępstwa nastąpiłaby w momencie spowodowania przez V. S.śmierci A. D.vel S.. Ponieważ jednak, głównie z uwagi na postawę pokrzywdzonego, zamierzony cel nie został zrealizowany, należało przyjąć jedynie usiłowanie dokonania czynu z art. 148 § 1 k.k.\nPrzy czym nie ma w tym przypadku dobrowolnego odstąpienia od usiłowania dokonania przestępstwa zabójstwa, skutkującego brakiem karalności takiego zachowania, bowiem oskarżony, jak wskazano powyżej w uzasadnieniu zabójstwa pokrzywdzonego nie zrealizował z przyczyn od niego niezależnych, tj. skutecznej ucieczki ofiary, wykonywanych przez niego uników , co spowodowało oddanie przez sprawcę minimalnie niecelnego strzału .\nW przekonaniu Sądu V. S. zbrodni zabójstwa usiłował dokonać w zamiarze bezpośrednim nagłym.\nZgodnie z art. 9 § 1 k.k. zamiar bezpośredni wyraża się w tym, iż sprawca chce popełnić czyn zabroniony. Rozpatrując powyższe w realiach przedmiotowej sprawy – chce zabić. Oskarżony działając w ustalony przez Sąd sposób miał świadomość ujemnych następstw jakie mogą z tego tytułu wyniknąć. Oddanie strzału z broni palnej, a więc narzędzia wyjątkowo niebezpiecznego, bynajmniej nie było przypadkowe. Nastąpiło po kłótni, starciu i pościgu za uciekającym pokrzywdzonym. Oskarżony strzelał z bardzo małej odległości, około 50 cm, celując w głowę A. D. vel S., w więc w część ciała, w obrębie której znajduje się niezwykle wrażliwy dla życia i zdrowia ludzkiego, jakże ważne organ, jak mózg. Co więcej przebieg wydarzeń wskazuje, że nie był to przypadkowy strzał albo jedynie „na postrach”. V. S. nie użył broni palnej w miejscu, w którym doszło do przepychanki, szamotaniny z pokrzywdzonym. Pobiegł za nim, przebiegł przez cały lokal i dopiero będąc po przeciwległej stronie sali w pobliżu drzwi wyjściowych, w jego bezpośredniej bliskości, wystrzelił. Niewątpliwie dążył w ten sposób do zwiększenia skuteczności oddanego strzału, zapewnienia maksymalnej celności, co było utrudnione z uwagi na sposób ucieczki A. D. vel S., w pozycji pochylonej, wykonywanie uników. Te okoliczności pozwalają zasadnie przyjąć, że V. S. nie tylko godził się na to, że pozbawi życia pokrzywdzonego, ale chciał by strzał z broni palnej był skuteczny i skutkował jego zgonem.\nPoza tymi przesłankami przedmiotowymi na ustalony przez Sąd rodzaj zamiaru oskarżonego wskazują także okoliczności podmiotowe. V. S. dążył w ten sposób do wzięcia odwetu, zemsty, na pokrzywdzonym, który ośmielił się mu przeciwstawić się, podejmując konfrontację fizyczną i słowną, zapewne w mniemaniu sprawcy upokorzył go w oczach jego alkoholowego towarzystwa. Motyw jego działania był więc niski i w żaden sposób nie usprawiedliwiony.\nRównocześnie nie może budzić wątpliwości okoliczność, że użyta przez V. S.broń palna stanowiła narzędzie nadające się do spowodowania śmierci A. D.vel S.. Bezsprzeczne jest również to, że pomiędzy strzałem oddanym przez oskarżonego, a zranieniem powłoki głowy pokrzywdzonego w okolicy potylicznej istniał bezpośredni związek przyczynowy, bowiem przyczyną tego obrażenia był wystrzelony pocisk, który spowodował tzw. ranę styczną.\nAnaliza całokształtu okoliczności przedmiotowych i podmiotowych tego zajścia (tj. stosunek sprawcy do ofiary, fakt, że oddanie strzału poprzedzała kłótnia obu tych mężczyzn, sprawca działał po wpływem negatywnych emocji, w momencie strzału mierzył w głowę ofiary) nie pozwala na przyjęcie działania w zamiarze ewentualnym, a tym bardziej na przyjęcie działania lekkomyślnego, przy którym sprawca, co prawda również możliwość śmierci przewiduje, lecz bezpodstawnie przypuszcza, że tego uniknie. Nawet zaś gdyby nie dało się ustalić tego motywu, co w realiach przedmiotowej sprawy nie miało miejsca, to i tak nie byłoby podstaw do kwestionowania sprawstwa V. S..\nSąd orzekający w pełni podziela bowiem stanowisko zawarte zostało w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 26 marca 2009 roku w sprawie o sygn. II KK 276/08 (vide: LEX nr 491347), że nawet, gdy nie da się ustalić mechanizmu spowodowania śmierci, sposobu działania sprawcy (sprawców), przy braku jakichkolwiek uchwytnych motywów jego działania, nawet gdy ciało ofiary nie zostanie odnalezione, nie oznacza to jednak niemożności udowodnienia sprawcy winy i skazania go za takie przestępstwo. Podobnie Sąd Apelacyjny w Krakowie w wyroku z dnia 30 maja 2007 roku w sprawie o sygn. II AKa 84/07 stwierdził, że niemożność ustalenia motywu działania sprawcy pozbawienia życia nie wyklucza możliwości kwalifikacji zabójstwa, bowiem same tylko okoliczności przedmiotowe przestępstwa mogą być do tego wystarczające (vide: KZS 2007/6/43).\nKrańcowo należy także stwierdzić, iż V. S.nie może powoływać się na działanie pod wpływem silnego wzburzenia usprawiedliwionego okolicznościami zdarzenia o jakim mowa w art. 148 § 4 k.k. Realia przedmiotowej sprawy wskazują, że działanie oskarżonego nie było w jakikolwiek sposób usprawiedliwione. Jedynym czynnikami motorycznymi po stronie V. S.była chęć zemsty i odwetu na pokrzywdzonym. Uprzedni konflikt z ofiarą, nie może być traktowany za usprawiedliwione silne wzburzenie, bo powstał on na tle, do którego on sam w znacznej mierze przyczynił się, tj. pozaprawnej próby skłonienia A. D.vel S.do zaniechania dochodzenia zwrotu wierzytelności od K. K. (1).\nNadto należało nieco zmienić, a w zasadzie uzupełnić opis czynu przypisanego oskarżonemu wobec pierwotnej jego wersji wskazanej w akcie oskarżenia. Jest to konsekwencją jego doprecyzowania, mieszczącego się jednak w granicach oskarżenia.\nWymierzając oskarżonemu karę Sąd kierował się dyrektywami określonymi w Rozdziale VI Kodeksu karnego.\nNależy zauważyć, że oskarżony V. S. jest osobą posiadającą możliwość swobody w podejmowaniu decyzji, co do swego zachowania. W ocenie Sądu w dacie czynu miał on pełną możliwość rozpoznania jego znaczenia, a co ważniejsze pokierowania swoim postępowaniem w wykonaniu podjętej decyzji. Brak w tym przedmiocie jakichkolwiek wątpliwości.\nOkreślając stopień społecznej szkodliwości czynu należało mieć na uwadze, iż co do zasady okoliczności stanowiące znamię przestępstwa nie mogą stanowić okoliczności wpływającej na zaostrzenie lub złagodzenie kary. Mogą one jednak wpływać na wymiar kary, gdy są to okoliczności podlegające stopniowaniu co do ich nasilenia (np. intensywność użytej przemocy, rozmiar odniesionych obrażeń).\nNa skutek przedmiotowego zdarzenia pokrzywdzony doznał stosunkowo niegroźnego obrażenia ciała. Przemoc użyta przez oskarżonego V. S.cechowała się wprawdzie gwałtownością, działał on bowiem raptownie, to jednak szczęśliwie skutki tego działania nie były bardzo poważne. Wynikało to jednak z postawy pokrzywdzonego, który na widok broni palnej w rekach oskarżonego podjął natychmiast ucieczkę, dodatkowo wykonując uniki. Trzeba jednak pamiętać, ze oskarżony po szamotaninie przy barze, wyjęciu pistoletu, pobiegł z bronią w ręku za A. D.vel S.i oddal do niego strzał wtedy, gdy ten był już bardzo blisko wyjścia z lokalu. Mierzył przy tym ewidentnie w głowę. Wykorzystał przewagę wynikającą nie tyle z siły fizycznej, co stanu zaskoczenia, a przede wszystkim posługiwania się bronią palną.\nW ocenie Sądu oskarżony działał zamiarem bezpośrednim nagłym. Zamiar ten został powzięty pod wpływem impulsu – oporu ze strony pokrzywdzonego , o czym była mowa powyżej.\nSąd orzekając karę miał na uwadze postać ww. zamiaru V. S.oraz okoliczności popełnienia przestępstwa. Uznał, że stopień zawinienia sprawcy oraz społecznej szkodliwości jego czynu są bardzo wysokie.\nNależy zauważyć, że co prawda Kodeks karny nie różnicuje sankcji za usiłowanie i dokonanie, to jednak, działając w ramach art. 53 k.k. należy rozważyć w każdym przypadku usiłowania, czy aby jego sprawcy nie należy potraktować łagodniej ( vide: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 4 lipca 2001 roku, II AKa 106/01, Prok.i Pr.-wkł. 2002/4/15).\nW ocenie Sądu w realiach niniejszej sprawy nie można przyjąć, że V. S. dobrowolnie zaniechał kontynuacji realizacji zamiaru zabójstwa. Został do tego zmuszony okolicznościami od niego niezależnymi, tj. ucieczką pokrzywdzonego, oddaniem niecelnego strzału na skutek uników wykonywanych przez zaatakowanego, a przede wszystkim odebraniem mu broni palnej przez K. P. (1), a więc pozbawieniem go środka do celu, który zamierzał osiągnąć. Ta ostatnia okoliczność wynika wprost z wiarygodnych w tej mierze zeznań K. P. (1).\nJako okoliczności obciążające Sąd poczytał V. S. fakt działania bez usprawiedliwionego powodu, w celu odwetu, a więc z niskich pobudek zasługujących na jednoznaczne i stanowcze potępienie, przy jednoczesnym braku poszanowania podstawowego prawa każdego człowieka, jakim jest prawo do ochrony życia i zdrowia, nacechowanym pogardą i lekceważeniem dla tych wartości. Oskarżony z błahego powodu godził w dobro najwyższe. Chciał spowodować nieodwracalne skutki, zabić innego człowieka. Działał przy tym w porze dziennej, w miejscu publicznym, w obecności innych osób, a więc jawnie, co świadczy wprost o jego totalnym poczuciu bezkarności i traktowaniu innego człowieka, jak rzeczy, której można pozbyć się w dowolny sposób, gdy jest ona zbędna lub po prostu zawadza. Wskazuje to wprost na ogromny stopień jego demoralizacji.\nJako okoliczność łagodzącą potraktowano jedynie niekaralność sprawcy na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (k.256, 1018).\nZ tego też powodu, mając na względzie limitujący wymiar kary stopień zawinienia oskarżonego oraz względy prewencji indywidualnej i ogólnej, za adekwatne uznano wymierzenie V. S. za przypisane mu przestępstwo kary pozbawienia wolności wskazanej w wyroku, jako sprawiedliwej i adekwatnej do stopnia jego społecznej szkodliwości, nie przekraczającej limitującego wymiar kary stopnia zawinienia oraz uwzględniającej cele prewencji indywidualnej i ogólnej.\nAkta sprawy świadczą bowiem o tym, że oskarżony jest osobą na tyle zdemoralizowaną, że jego resocjalizacja powinna nastąpić w warunkach długoletniego pobytu w zakładzie karnym, gdyż każde inne orzeczenie uznałby on niewątpliwie za wyraz własnej bezkarności i bezsilności organów wymiaru sprawiedliwości.\nW ocenie Sądu tak ukształtowana kara spełni swe cele zarówno w zakresie prewencji indywidualnej, jak i generalnej. Przede wszystkim wpłynie jednak w sposób wychowawczy na V. S., skłaniając go w przyszłości do zaniechania naruszania porządku prawnego. Nadto dzięki wydanemu orzeczeniu sprawca będzie on izolowany od społeczeństwa, a więc nie będzie zagrażać porządkowi prawnemu w warunkach wolnościowych. Z kolei po odbyciu kary w ocenie Sądu sprawca będzie miał świadomość nieopłacalność dalszego popełniania przestępstw, które może skutkować tylko coraz dłuższymi pobytami w zakładach karnych. Ponadto wymierzona kara sprzyjać będzie także umacnianiu się w społeczeństwie przekonania, że przestępstwo nie popłaca, a wręcz przeciwnie - spotyka się prędzej, czy później ze sprawiedliwą odpłatą.\nNa mocy art. 63 § 1 k.k. na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu okres rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie, tj. od dnia 7 października 2011 roku do dnia 18 stycznia 2013 roku, przyjmując jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności w sprawie za równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności.\nNa podstawie art. 624 § 1 k.p.k. w zw. z art. 17 ust. 1 ustawy z dnia 23 czerwca 1973r. o opłatach w sprawach karnych (t.j.: Dz. U. z 1983 r. Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) rozstrzygnięto o kosztach procesu, zwalniając oskarżonego od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych uznając, że ich uiszczenie byłoby dla niego zbyt uciążliwe, z uwagi na jego nie najlepszą sytuację majątkową oraz wymierzoną mu długoletnią karę pozbawienia wolności.