Szkoła Podstawowa nr 10 im. Gustawa Morcinka - Z życia szkoły\nSerdecznie zapraszamy do korzystania z nowej strony biblioteki szkolnej prowadzonej w formie bloga!\nTo tutaj będziemy informować naszych młodszych i starszych czytelników o organizowanych wydarzeniach, konkursach i zabawach, a także dzielić się relacjami z organizowanych spotkań.\nCzytaj więcej o: BLOG BIBLIOTEKI SZKOLNEJ\nNAGRODY W KONKURSACH CZYTELNICZYCH OD SPONSORÓW\nDzięki staraniom naszych nauczycieli bibliotekarzy udało się pozyskać nagrody w konkursach czytelniczych od sponsorów. Ponadto sponsorzy zgodzili się przekazać do biblioteki pufy i gry, które posłużą podczas organizacji zajęć dla uczniów\nCzytaj więcej o: NAGRODY W KONKURSACH CZYTELNICZYCH OD SPONSORÓW\nZapraszamy do zapoznania się z harmonogramem zebrań z rodzicami, które odbędą się w dniach 15.09 i 16.09.2021r.\nCzytaj więcej o: HARMONOGRAM ZEBRAŃ Z RODZICAMI\nZAJĘCIA WSPOMAGAJĄCE I ROZWIJAJĄCE ZAINTERESOWANIA DLA UCZNIÓW\nSerdecznie zapraszamy do zapoznania się z ofertą zajęć wspomaagających i pozalekcyjnych dla uczniów. Informacje znajdują się w zakładce "Świat ucznia".\nCzytaj więcej o: ZAJĘCIA WSPOMAGAJĄCE I ROZWIJAJĄCE ZAINTERESOWANIA DLA UCZNIÓW\nCzytaj więcej o: WSPARCIE\nW 2021r. lekturą Narodowego Czytania jest "Moralność Pani Dulskiej" autorstwa Gabrieli Zapolskiej. Uczniowie klasy 8E we współpracy z nauczycielem języka polskiego i nauczycielami bibliotekarzami, zorganizowali głośne czytanie fragmentów książki. Następnie klasa wysłuchała nagrania, w którym z kolei nauczyciele czytali dramat. Z niecierpliwością czekamy na premierę na faceboooku.\nCzytaj więcej o: NARODOWE CZYTANIE - "MORALNOŚĆ PANI DULSKIEJ"\nKONKURS PLASTYCZNY PT. "MÓJ RÓŻANIEC"\nREGULAMIN KONKURSU PLASTYCZNEGO PT. "MÓJ RÓŻANIEC"\n- zaangażowanie uczniów do głębszego przeżywania modlitwy różańcowej w kościele, a także w rodzinnych domach\n- pobudzenie wyobraźni i pomysłowości\n- budzenie aktywności twórczej\n- rozwój talentów u uczniów\nCzytaj więcej o: KONKURS PLASTYCZNY PT. "MÓJ RÓŻANIEC"\nW tym roku narodowe czytanie zagościło również w naszej szkole. Nasze polonistki (i muzyk) przygotowali słuchowisko "Moralności Pani Dulskiej" Gabrieli Zapolskiej. Mimo, iż premiera sztuki odbyła się w 1906 roku, utwór ten jest ponadczasowy i nadal aktualny.\nJuż wkrótce premiera na szkolnym Facebooku!\nCzytaj więcej o: NARODOWE CZYTANIE "MORALNOŚCI PANI DULSKIEJ"\nw związku z koniecznością przeprowadzenia prac konfiguracyjnych od dzisiejszego wieczora przez dobę, czyli do końca dnia 9 września b.r. telefon stacjonarny w szkole nie będzie działał.\nKontakt ze szkołą będzie możliwy poprzez telefon komórkowy - 513 032 854 lub drogą mailową.\nCzytaj więcej o: Przerwa w funkcjonowaniu telefonii stacjonarnej\nOdwiedziło nas: 883669


Cóż powie On? Co powie głos sumienia -\nNiechaj mi będzie wolno przybrać do czasu miano Williama Wilsona. Czystej kartki papieru, co w tej chwili leży przede mną, nie chcę kalać właściwym mym nazwiskiem. Zbyt bowiem często bywało ono przedmiotem zgrozy, wzgardy i ohydy dla mego rodu. Czyż wicher oburzenia nie rozniósł jego niezrównanej hańby aż po najdalsze krańce ziemi? O, wyrzutku, najbardziej spodlony ze wszystkich wyrzutków! Czyż nie umarłeś na zawsze dla świata? Dla jego zaszczytów, jego kwiatów, jego dążeń złocistych? - i czyż chmura, nieprzenikniona, bezbrzeżna, złowieszcza, między twymi nadziejami a niebem nie rozokoliła się na wieki?\nNie chciałbym, gdyby to nawet było dla mnie możliwe, kreślić tu dziejów z lat ostatnich niewysłowionej mej nędzy i niegodziwego łotrostwa. Na okres ten, na te lata ostatnie przypada bowiem nagły rozrost mego znikczemnienia, którego samo tylko powstanie przedstawić tu na razie zamierzam. Zazwyczaj ludzie podleją stopniowo. Ja zaś postradałem swą szlachetność jak płaszcz, co w jednej chwili obsuwa się z ramion na ziemię. Od zdrożności, dość pospolitych, ku potwornościom, nie znanym nawet samemu Heliogabalowi, zdążałem krokami olbrzyma. Może nie nadużyję niczyjej łaskawości, gdy opowiem, jak przypadek - jak jedno, jedyne zdarzenie rozpętało we mnie te zbrodnicze popędy. Śmierć moja bliska, a wyprzedzające ją cienie słaniają się kojąco nad moją duszą. Zanurzając się już w mroki padolne, tęsknię do życzliwości, powiedziałbym niemal, do zmiłowania ludzkiego. Pragnę przekonać mych bliźnich, iż w pewnej mierze byłem niewolnikiem okoliczności, niedostępnych pojmowaniu ludzkiemu. Chciałbym, żeby idąc za szczegółami, które za chwilę przytoczę, śród dzikiego pustkowia błędów nie pominęli małej oazy fatalności. Sądzę, iż zechcą przyznać, gdyż zaprzeczyć temu nie podobna, że jakkolwiek pokusy zawsze bywały wielkie, to jednak nie było jeszcze człowieka, który by był kuszony w ten sposób i w ten właśnie sposób pokusom tym uległ. Zdaje mi się również, iż nikt jeszcze tak jak ja nie cierpiał. Dotychczasowe me życie - nie byłoż ono istotnie snem? A teraz, kiedy godziny moje są już policzone, czyż nie jestem pastwą grozy i tajemnicy, poczętej z najupiorniejszej pod słońcem wizji?\nNajdawniejsze me wspomnienia z lat szkolnych wiążą się z wielkim, osobliwym domostwem z epoki elżbietańskiej, wznoszącym się śród mglistej osady angielskiej, gdzie rosło mnóstwo olbrzymich, sękatych drzew i gdzie wszystkie domy były niesłychanie starożytne. Niby marzeniem i ostoją dla ducha było to czcigodne, odwieczne miasto. Dziś jeszcze rozkoszuję się w wyobraźni rosną świeżością cienistych jego alei, oddycham wonią nieprzeliczonych zagajników i jakaś nieokreślona błogość przenika mnie na myśl o głębokich, głuchych dźwiękach kościelnego dzwonu, który co godzina swym nagłym, posępnym brzmieniem roztrącał mroczne powietrze, otulające do snu szczerbatą, gotycką dzwonnicę.\nRozpamiętuję drobiazgowo lata szkolne i towarzyszące im okoliczności, zaś z tym większym czynię to upodobaniem, iż właśnie teraz odżyły w mej duszy. Pogrążonemu w niedoli - niestety, aż nazbyt rzeczywistej - niechaj będzie wolno szukać pociechy, nikłej co prawda i przemijającej, w szczegółach błahych i rozpierzchłych. Nie ma w nich nic nadzwyczajnego i mogłyby nawet rozśmieszać, gdyby wyobraźnia moja nie przypisywała im szczególniejszego znaczenia ze względu na to, iż pozostają w związku z czasem i miejscowością, gdzie po raz pierwszy doznałem niedocieczonej kaźni Przeznaczenia, które później tak straszliwie roztoczyć miało nade mną swe cienie. Oto powód, dla którego niechaj mi nikt nie wzbrania tych wspomnień.\nDom, jak nadmieniłem, był starodawny i nieregularny. Stał pośrodku bardzo przestronnego dziedzińca, opasanego mocnym i wysokim murem z cegieł, który u szczytu miał powłokę tynku, najeżonego potłuczonym szkłem. Ta więzienna z wyglądu zapora stanowiła granice naszych dzierżaw; wydostawaliśmy się poza nią tylko trzy razy w tygodniu: raz w sobotę po południu, gdy pod nadzorem dwu nauczycieli wolno nam było odbyć gromadnie krótką przechadzkę po okolicznych polach; i dwa razy w niedzielę, gdy rano i po południu podążaliśmy w tym samym, ściśle określonym porządku do miejscowego kościoła na nabożeństwo. Przełożony naszej szkoły był w tym kościele pastorem. Z jakimż głębokim uczuciem podziwu i onieśmielenia zwykłem był patrzeć nań z naszej ławy, umieszczonej daleko na galerii, gdy krokiem wolnym i uroczystym wstępował na kazalnicę! Ten czcigodny kapłan z obliczem skupionym i wniebowziętym, wiejący duchowną, odświętną szatą, w nadzwyczaj starannie upudrowanej peruce, taki surowy i taki możny - czyż mógł być tym samym człowiekiem, co przed chwilą z odrażającą twarzą i w zaplamionym tabaką ubraniu przestrzegał z trzciną w ręce drakońskich przepisów szkolnych? Co za dziwaczny paradoks, zbyt zaprawdę potworny, by mógł znaleźć rozwiązanie!\nW załomie potężnego muru szczerzyła się jeszcze potężniejsza brama. Cała mocno kuta i zamknięta na żelazne wrzeciądze, miała u góry rząd żelaznych, zazębionych kolców. Jakimże głębokim przejmowała nas lękiem! Stała dla nas otworem trzy razy w tygodniu, jak już poprzednio napomknąłem; poza tym zawsze bywała zamknięta. Toteż w każdym zgrzycie jej ogromnych zawiasów kryło się dla nas mnóstwo tajemnic - i powstawał cały świat zbożnych spostrzeżeń i jeszcze zbożniejszych rozpamiętywań.\nRozległy dziedziniec był nieregularnego kształtu i miał wiele obszernych ustroni. Trzy lub cztery największe spośród nich tworzyły miejsce zabaw. Było ono wyrównane i pokryte drobnym, twardym żwirem. Pamiętam dokładnie, iż było najzupełniej ogołocone z drzew, ławek i tym podobnych przedmiotów. Znajdowało się za domem, zaś przed nim roztaczał się niewielki trawnik, zasadzony bukszpanem oraz innymi krzewami. Atoli w tej uświęconej okolicy bywaliśmy nader rzadko, mianowicie kiedyśmy po raz pierwszy przyjeżdżali do szkoły lub gdyśmy rozstawali się z nią na zawsze, albo wreszcie kiedy zawitał jaki krewny czy przyjaciel i ku wielkiej naszej radości zabierał nas ze sobą na święta Bożego Narodzenia lub na uroczystość świętojańską.\nLecz dom! - jakiż przedziwny był i starożytny! Dla mnie był to istny przybytek czarodziejski. Jego zakręty i nieodgadnione skrytki naprawdę nie miały końca. Żaden z jego mieszkańców nie umiał bez wahania odpowiedzieć, czy w danej chwili przebywa na pierwszym, czy też na drugim piętrze. Przechodząc z jednego pokoju do drugiego zawsze napotykało się po drodze jakieś schodki, które po kilku stopniach prowadziły w górę lub w dół. Zaś boczne odgałęzienia były tak liczne i tak niedocieczone, przy tym tak zawiłe, iż najściślejszy pogląd, jaki wyrobiliśmy sobie na całość domu, niezbyt różnił się od naszych pojęć o nieskończoności. Przez cały czas pięcioletniego w domu tym pobytu nie mogłem z niezawodną stanowczością oznaczyć, gdzie właściwie i w jakiej dalekiej stronie znajduje się niewielka sala, przeznaczona na sypialnię dla mnie i dla osiemnastu czy dwudziestu moich kolegów.\nSala szkolna była największa w całym domu, a jak mi podówczas się zdawało, także w całym świecie. Była bardzo długa, wąska i niemożliwie niska, miała ostrołukowe, gotyckie okna, ponad którymi wysklepiał się strop dębowy. W najdalszym, trwogą ziejącym kącie znajdowała się czworoboczna przegródka, mająca osiem do dziesięciu stóp powierzchni. Podczas lekcji tworzyła ona sanctum naszego przełożonego, wielebnego doktora Bransby'ego. Odznaczała się mocną budową i posiadała ogromne drzwi, których w nieobecności Domini żaden z nas nie byłby otworzył nawet pod grozą surowej kary. W innych kątach mieściły się jeszcze dwie podobne przedziałki, nie tak czczone, lecz omal niemniejszym przejmujące postrachem. Jedną z nich zajmował klasyk, drugą nauczyciel angielskiego i matematyki. Rozrzucone po całej sali, zbiegające się i rozbiegające nadzwyczaj nieregularnie, stały nieprzeliczone ławki i pulpity, odwieczne, poczerniałe, nadgryzione przez czas, zawalone beznadziejnie potarganymi na strzępy książkami i tak usiane inicjałami, całkowitymi nazwiskami, dziwacznymi figurami oraz innymi wymyślnych scyzoryków popisami, iż zatraciły najzupełniej resztki kształtów pierwotnych, które za dni dawno zamierzchłych dostały się im zapewne w udziale. W jednym końcu sali stało olbrzymie wiadro z wodą, w drugim zaś zegar, niepojętych wprost rozmiarów.\nZamknięty w głuchych murach tej czcigodnej szkoły, spędzałem tam, bez przykrości zresztą i odrazy, lata moje chłopięce. Bujny mózg dziecięcy nie potrzebuje zewnętrznego świata zdarzeń, by znaleźć sobie zabawę czy zajęcie, i gnębiąca na pozór monotonia szkolna kryła w sobie podniety o wiele silniejsze od tych, które późniejsza młodość moja czerpała z rozpusty, a wiek dojrzały ze zbrodni. Mimo to sądzę, iż mój wczesny rozwój umysłowy miał w sobie coś niezwykłego i nazbyt był przesadny. Na ogół wrażenia z pierwszego dzieciństwa rzadko zachowują swą wyrazistość w duszach ludzi dojrzałych. Wszystko zamiera w szarzyźnie - staje się nikłym, bezpostaciowym wspomnieniem, mętnym zbiorowiskiem mdłych radości i urojonych cierpień. Ze mną jest inaczej. Widocznie odczuwania dziecięce objawiły się we mnie z energią wieku męskiego, gdyż zarysy ich przetrwały w mej pamięci takie żywe, takie głębokie i niezatarte jak inskrypcje na medalach kartagińskich.\nW rzeczywistości - przynajmniej tak pojętej, jak ją zazwyczaj się pojmuje - jakżeż niewiele było tam wątku do wspomnień! Poranne wstawania i wieczorne nawoływania do snu; odrabianie lekcji i ich wydawanie; od czasu do czasu połowiczne wakacje i przechadzki; wspólne zabawy z ich zgiełkiem, rozradowaniem i knowaniami: wszystko to, mocą magii psychicznej dziś zaprzepaszczone w niepamięci, kryło w sobie przebogactwo wrażeń, całe światy przygód, bezmiary najprzeróżniejszych wzruszeń i najobłędniejszych, najbardziej roznamiętniających podniet. O, szczęśliwy to był czas, ów wiek żelaza!\nOgnistość, zapał i chęć przewodzenia, właściwe mej naturze, wyróżniły mnie wkrótce śród kolegów i z czasem, stopniowo, utrwaliły mą przewagę nad wszystkimi moimi rówieśnikami - z wyjątkiem jednego. Był to uczeń, który nie będąc wcale mym krewnym, nosił jednakże takie samo imię i nazwisko. W okoliczności tej nie ma nic nadzwyczajnego, gdyż, jakkolwiek pochodzę ze szlachty, nazwisko moje należy do rzędu tych, które od niepamiętnych czasów prawem przedawnienia stały się pospólną własnością motłochu. Oto powód, dla którego przybrałem fikcyjne miano Williama Wilsona, jako niezbyt różniące się od rzeczywistego. Śród moich kolegów, którzy w gwarze szkolnej nazywali się "naszą paczką", tylko mój imiennik śmiał współzawodniczyć ze mną w nauce, psotach i popisach; tylko on jeden nie dowierzał na ślepo mym zapewnieniom, nie poddawał się mej woli - słowem, sprzeciwiał się we wszystkim mym samowładczym zachciankom. Jeżeli istnieje jeszcze gdzieś na świecie bezwzględny i nieograniczony despotyzm, to jest nim przewaga, jaką bogato wyposażona dusza dziecięca miewa nad mniej lotnymi umysłami swych towarzyszy.\nOporne zachowanie się Wilsona było dla mnie źródłem wielu utrapień. Wprawdzie w obecności innych udawałem, że nic sobie nie robię z niego samego i jego uroszczeń, ale w skrytości czułem, że go się boję, i nie mogłem oprzeć się myśli, iż łatwość, z jaką dotrzymywał mi współzawodnictwa, świadczyła o istotnej jego wyższości, bowiem moje triumfy były okupywane nieustannymi wysiłkami. Atoli tej wyższości - czy tej równości - nikt nie dostrzegał prócz mnie samego; niepojęte zaślepienie naszych towarzyszy nawet jej nie przeczuwało. Trzeba przyznać, iż jego współzawodnictwo, jego oporność, zaś przede wszystkim jego natrętne i uprzykrzone mieszanie się do moich spraw nie wychodziło niemal poza obręb stosunków wyłącznie osobistych. Zdawało się, iż jest pozbawiony zarówno właściwej mi ambicji, dążącej do ciągłego przewodzenia we wszystkim, jak i namiętnej rzutkości umysłu, dzięki której mogłem tym dążeniom podołać. Toteż można było przypuszczać, iż stając ze mną do współzawodnictwa, powodował się jedynie dziwaczną pobudką, by mnie drażnić, zdumiewać i martwić; chociaż chwilami, przyglądając mu się bardziej, dostrzegałem z uczuciem podziwu, gniewu i upokorzenia, iż wszystkie jego wyrzuty, obelgi i sprzeciwiania się wynikały z jakiejś wysoce niewłaściwej i najzupełniej niepożądanej względem mnie czułości. Nie mogłem pojąć tego osobliwszego postępowania i posądzałem go o wygórowaną zarozumiałość, kryjącą się pod niezbyt wytwornymi osłonkami pieczołowitości i przychylności.\nZapewne ten ostatni rys w zachowaniu się Wilsona z dodatkiem tożsamości naszych nazwisk jako też najzupełniej przypadkowej okoliczności, iż jednego i tego samego dnia wstąpiliśmy obaj do szkoły, przyczynił się do rozpowszechnienia w wyższych klasach pogłoski, jakobyśmy byli braćmi. Lecz to wiadomo, że nie jest u nich w zwyczaju zajmować się szczegółowiej sprawami swych młodszych kolegów. Jak już wspomniałem lub winien byłem wspomnieć, Wilson wcale nie był spowinowacony z mą rodziną. To pewna, iż gdyby był nas łączył węzeł braterstwa, bylibyśmy musieli być bliźniakami, bowiem już po opuszczeniu zakładu doktora Bransby'ego dowiedziałem się przypadkowo, iż mój imiennik przyszedł na świat 19 stycznia 1813 roku - co było okolicznością bądź co bądź zastanawiającą, gdyż dzień ten stanowi również dokładną datę mych urodzin.\nWyda się może rzeczą dziwną, iż mimo nieustannej obawy przed współzawodnictwem Wilsona i mimo wrodzonej mu, nieznośnej przekory jakoś nie mogłem zupełnie go znienawidzić. Rzecz prosta, iż niemal codziennie przychodziło między nami do sprzeczek, w których on, przyznając mi publicznie palmę zwycięstwa, dawał jednakże w ten lub ów sposób do zrozumienia, iż właściwie jemu ona się należała; wszelako zarówno moja wyniosłość, jak i jego rzeczywista godność utrzymywały nas zawsze w karbach przyzwoitości, a przy tym w usposobieniach i uzdolnieniach naszych tyle szczególniejszego było podobieństwa, że nie mogłem go nie lubić i zapewne tylko nasz wzajemny stosunek nie pozwolił tej sympatii rozwinąć się w przyjaźń. Przyznaję, iż z trudnością przyszłoby mi określić lub co więcej opisać moje rzeczywiste względem niego uczucia. Stanowiły one mieszaninę nader pstrą i różnolitą: nieco wyzywającej niechęci, która jednakowoż nie wynikała jeszcze z nienawiści, nieco czci, nieco uznania, wiele trwogi i mnóstwo dolegliwej ciekawości. Dla moralistów zbyteczne będzie nadmieniać, iż stał się on moim nieodłącznym towarzyszem.\nNiejasność naszych wzajemnych stosunków przejawiała się bez wątpienia w tym, iż wszystkie moje przeciw niemu zwrócone zaczepki (a było ich dużo, zarówno jawnych, jak ukrytych) znajdowały ujście raczej w pospolitych żartach i kpinach (bardzo zresztą dotkliwych, gdyż ukrywających się pod pozorami niewinnych psot) niż w głębszej i bardziej zawziętej nieprzyjaźni. Atoli me celowe wysiłki nie zawsze zapewniały mi nad nim przewagę nawet wówczas, gdy bywały najmisterniej uknute; bowiem mój imiennik miał w swym usposobieniu dużo spokojnej i niewymuszonej męskości, która, dając uczuć ostrze swojego dowcipu, nie objawia natomiast słabostek i nie może podlegać pośmiewisku. Jakoż nie mogłem dostrzec w nim żadnej wady, jeśli pominę pewną osobistą właściwość, wynikłą prawdopodobnie z niedomagania organicznego, którą byłby uszanował każdy inny przeciwnik, mniej ode mnie doprowadzony do ostateczności: oto mój współzawodnik miał tak słabe narządy gardlane czy krtaniowe, iż nie mógł podnieść głosu ponad miarę bardzo głuchego szeptu. Gdy tylko mogłem, nie wahałem się wyzyskiwać niegodnie tej jego ułomności.\nOdwety Wilsona bywały bardzo różne i objawiały się w ten sposób, iż wytrącały mnie zupełnie z równowagi. W jaki sposób przenikliwość jego wpadała na trop szczegółów nieraz błahych, lecz dla mnie bardzo nieprzyjemnych, tego nigdy nie zdołałem odgadnąć; to pewna, iż odkrywszy rzecz taką, prześladował mnie nią bez końca. Zawsze czułem odrazę do mego mało dostojnego nazwiska tudzież do nader pospolitego, jeżeli już nie gminnego imienia. Słowa te były trucizną dla moich uszu. Toteż kiedy w dzień mojego przybycia drugi William Wilson pojawił się w szkole, obruszyłem się na niego, iż nazywa się tak samo, i w dwójnasób obmierziłem sobie moje nazwisko, iż należało jeszcze do kogoś obcego i w ten sposób dwa razy częściej miało o moje obijać się uszy - że ten obcy będzie przebywał ciągle w mym towarzystwie i że ta wstrętna, przypadkowa okoliczność w zwykłym trybie szkolnego życia jego sprawy pomiesza z moimi.\nRozbudzona w ten sposób niechęć wzmagała się w miarę, jak wychodziły na jaw szczegóły, wykazujące fizyczne i duchowe podobieństwo między mną a mym współzawodnikiem. Nie wiedziałem wówczas jeszcze, iż byliśmy w tym samym wieku, lecz spostrzegłem, iż nie różnimy się wzrostem, i zauważyłem, iż w ogólnym wyglądzie i w rysach twarzy istnieje między nami osobliwsze podobieństwo. Gniewały mnie również szerzące się - jak już powyżej wspomniałem - pogłoski o rzekomym naszym pokrewieństwie. Słowem, nic nie mogło większej sprawić mi przykrości (acz nie dawałem tego poznać po sobie) niż aluzje dotyczące naszego podobieństwa w pochodzeniu, uzdolnieniu lub wyglądzie. Co prawda, poza owym domniemanym pokrewieństwem tudzież poza tym, co Wilson sam wiedział, nie było żadnego powodu do przypuszczeń, jakoby to podobieństwo miało zwrócić na siebie uwagę naszych kolegów lub, co więcej, stać się przedmiotem ich rozmów. To pewna, iż on znał je i śledził we wszystkich przejawach z niemniejszą ode mnie bacznością; lecz że zdołał w nim odkryć nieprzebraną dziedzinę prześladowań, przypisuję to tylko - jak już wspomniałem - nadzwyczajnej jego bystrości.\nUwziął się, by stać się doskonałą mą kopią zarówno w słowach, jak zachowaniu się, i z roli tej wywiązywał się niezrównanie. Z ubraniem poszło mu bardzo łatwo; z niemniejszą łatwością przyswoił sobie moje ruchy i całość zachowania się; nawet mój głos nie uszedł jego baczności - pomimo wrodzonej mu wady. Nie naśladował wprawdzie mych tonów wyższych, lecz barwa brzmień nie różniła się niczym do tego stopnia, iż szczególniejszy jego szept wydawał się wiernym echem mojego głosu.\nJak bardzo dręczył mnie ten dokładny portret (gdyż właściwie nie mogłem nazwać go karykaturą), tego nie zdołam dziś opisać. Jedyną mą pociechą było to, iż nikt widocznie nie zauważył tego naśladownictwa i że mnie tylko nękał świadomy i pełen dziwnie gorzkiego szyderstwa uśmiech mojego imiennika. Zadowolony z przykrości, którą rozmyślnie ubódł mnie do żywego, zdawał się naigrawać w głębi duszy z zadanego mi ciosu, lecz okazywał szczególniejsze lekceważenie dla oklasków, które na pewno byłby mu zjednał dowcipny jego pomysł, uwieńczony najzupełniejszym powodzeniem. Całymi miesiącami na próżno łamałem sobie głowę, dlaczego koledzy nie domyślili się jego zamiaru, nie zauważyli, gdy go wykonał, i nie wzięli udziału w złośliwym jego triumfie. Być może, iż podobieństwo, przyswajane stopniowo, mnie na razie rzucało się w oczy lub, co jest o wiele prawdopodobniejsze, iż zawdzięczałem me bezpieczeństwo mistrzowskiemu poczuciu kopisty, który gardząc niewolniczą wiernością (to jest tym, co dla bezmyślności ludzkiej stanowi jedyną w obrazach zaletę), odtwarzał natomiast w całej pełni ducha oryginału ku mej osobistej rozwadze i utrapieniu.\nWspomniałem już o niesmacznej pieczołowitości, z którą mi się narzucał, oraz o jego częstym, jawnym wtrącaniu się w zakres mej woli. Wtrącanie się to przybierało niejednokrotnie niemiłe cechy przestrogi - przestrogi nie tyle otwartej, ile raczej domyślnej i podsuniętej. Odpłacałem się oburzeniem, które wzmagało się z każdym rokiem. Dziś wszakże, po tylu latach, muszę mu oddać sprawiedliwość przyznaję, że napomnienia mojego współzawodnika nie wynikały nigdy z płochości i błędów, właściwych niedojrzałej i niedoświadczonej młodości, że górował nade mną może nie tyle zdolnościami i znajomością życia, ile subtelnym poczuciem moralnym, i że byłbym dziś o wiele lepszy i, co za tym idzie, o wiele szczęśliwszy, gdybym nie był tak często odtrącał rad, zawartych w owych znaczących podszeptach, których z całej duszy nienawidziłem, odwzajemniając się za nie cierpką pogardą.\nMniej więcej w tym samym czasie przyszło raz między nami do zapamiętałej sprzeczki, podczas której uniósł się więcej niż zazwyczaj, okazując w słowach i czynach otwartość, obcą niemal jego naturze. Zauważyłem wtedy - lub przynajmniej zdawało mi się, że zauważyłem - w tonie jego głosu, w zachowaniu się i całym wyglądzie coś, co najpierw mnie przeraziło, a później głęboko zastanowiło, przywodząc na myśl zamierzchłe wizje z najwcześniejszego mego dzieciństwa - dziwne jakieś, bezładne, gnębiące wspomnienia z czasów, kiedy pamięć moja jeszcze nie istniała. By jaśniej określić wrażenie, jakie mną wówczas wstrząsnęło, dodam jeszcze, iż niełatwo mi przyszło oprzeć się przeświadczeniu, jakobym kiedyś, przed wiekami, w niezmiernie odległej przeszłości znał już stojącą przede mną istotę. Złudzenie to pierzchło wprawdzie równie szybko, jak powstało, a wspominam o nim jedynie dlatego, by bliżej oznaczyć dzień, w którym po raz ostatni rozmawiałem z mym osobliwszym imiennikiem.\nOgromny, starożytny dom w niezliczonych swych tajnikach miał kilka połączonych razem, obszernych pokojów, w których sypiała większość uczniów. Obok nich - jak to zwykle bywa w nie obmyślanych zawczasu budynkach - było mnóstwo wnęk i zakątków, powstałych przez zakończenia i niedokształcenia architektoniczne. Aczkolwiek przedstawiały się one jako zwykłe komórki, mogące pomieścić zaledwie jedną osobę, mimo to zmysł oszczędności, właściwy doktorowi Bransby'emu, zdołał je również przekształcić w sypialnie. Jedną z tych izb zajmował Wilson.\nPewnej nocy, pod sam koniec mego pięcioletniego w szkole pobytu i bezpośrednio po wspomnianej przed chwilą sprzeczce, gdy wszyscy już spali, wstałem z łóżka i z lampą w ręku przekradłem się gmatwaniną wąskich korytarzy do sypialni mojego współzawodnika. Od dawna przygotowywałem się do spłatania mu pewnego niezmiernie dotkliwego figla, gdyż dotychczasowe najzupełniej mi się nie udawały. Zamierzałem wtedy przystąpić do wykonania mego planu i postanowiłem sobie, iż wywrę na nim wszystką złość, która mnie przepajała. Odnalazłem jego izdebkę i wszedłem do niej po cichu, pozostawiając przed drzwiami lampę, osłoniętą abażurem. Postąpiłem krok naprzód i usłyszałem szmer spokojnego jego oddechu. Upewniwszy się, że śpi, wróciłem po światło i niosąc je przed sobą, znowu zbliżyłem się do łóżka. By wykonać mój plan, spokojnie i zwolna rozsunąłem kotarę, która je osłaniała. Jasne promienie oświetlały dokładnie postać śpiącego, a równocześnie me spojrzenie spoczęło na jego twarzy. Popatrzyłem - i zlodowaciałem w nagłym osłupieniu. Pierś wezbrała, kolana się ugięły, duszę ogarnęła nieujęta i nieuskromiona groza. Dysząc ciężko, pochyliłem bliżej lampę ku jego twarzy. Czyż to podobna, by tak wyglądał William Wilson? Widziałem dobrze, że to jego rysy, lecz drżałem cały w gorączkowym majaczeniu, iż może tak nie jest. Na czymże polegało to nasze zastanawiające podobieństwo? Nie odwracałem od niego oczu, a w mózgu wirowało mi mnóstwo bezładnych myśli. Nie tak - to pewna, iż nie tak wyglądał, kiedy nie był pogrążony we śnie. To samo nazwisko, ten sam wygląd, ten sam dzień przybycia do szkoły; a potem to uprzykrzone i bezmyślne naśladownictwo mego chodu, głosu, ubrania i zachowania się! Czyż podobna przypuścić, by to, co w tej chwili widziałem, było jedynie wynikiem nawykowego, szyderczego naśladownictwa? Struchlały, drżący zgasiłem lampę, wyszedłem potajemnie z pokoju i wkrótce potem opuściłem starodawną szkołę, by już do niej nigdy nie wrócić.\nPo kilku miesiącach próżniaczej bezczynności w domu rodziców wstąpiłem do kolegium w Eton. Krótki ten okres wystarczył najzupełniej, by osłabić wspomnienia, wyniesione ze szkoły doktora Bransby'ego, lub przynajmniej, by w sposobie ich odczuwania wywołać istotną zmianę. Tragiczna prawda dramatu przestała dla mnie istnieć. Jąłem powątpiewać o świadectwie mych zmysłów i coraz rzadziej wracałem do owych zdarzeń myślą, za każdym razem dziwiąc się ludzkiej łatwowierności i uśmiechając się z przewrażliwienia mej dziedzicznie nieokiełznanej wyobraźni. Tryb życia mego w Eton nie był tego rodzaju, by mógł wpłynąć na zmniejszenie podobnych wątpliwości. Bowiem od razu i bez namysłu rzuciłem się tam w wir bezmyślnych szaleństw, które spłukały z mej przeszłości wszystko, co nie było czczą pianą, zatarły rychło szczere znamię wrażeń głębszych, pozostawiając z lat ubiegłych tylko pamięć rzeczy marnych i błahych.\nNie mam zamiaru kreślić tu przebiegu mych nikczemnych wyuzdań - wyuzdań, co urągały wszelkiemu prawu, a uchodziły baczności władz szkolnych. Trzy lata szaleństw, spędzone bezpożytecznie, zakorzeniły we mnie nałóg występku, lecz przyczyniły się w niezwykłym stopniu do mego rozwoju fizycznego. Pewnego razu, po całym tygodniu bezmyślnych rozrywek, urządziłem u siebie potajemnie orgię, na którą zaprosiłem nieliczne grono znanych ze swego zepsucia towarzyszy. Zebraliśmy się późną nocą, gdyż nasza hulanka miała się przeciągnąć do samego rana. Wino lało się szczodrze, nie zbywało także na innych, może nawet zgubniejszych pokusach i szare brzaski jęły już zwolna rozwidniać niebo, kiedy rozpasanie nasze stanęło u szczytu. Podniecony do szału pijaństwem i kartami, domagałem się właśnie, by wolno mi było wznieść potwornie niegodziwy toast, gdy z nagła uchyliły się drzwi, a spoza nich rozległ się przenikliwy głos mojego służącego. Oznajmiał mi, iż jakiś nieznajomy, widocznie w sprawie nie cierpiącej zwłoki, oczekuje w przedsionku i chciałby ze mną mówić.


Česka Rafinerska ma nowego prezesa | Zmiany kadrowe | pulshr.pl\n18 lut 2014 11:21\nWcześniej nowa prezes Česka Rafinerska pracowała m.in. jako dyrektor regionu wschodniego firmy Lafarge Kruszywa i Beton.\nKonrad Marek Szykuła był od 2012 r. członkiem rady nadzorczej Česka Rafinerska, a przez ostatnie trzy lata pełnił funkcję dyrektora kontrolingu biznesowego i dyrektora ds. inwestycji w grupie Unipetrol.\nW skład zarządu Česka Rafinerska po nowych nominacjach wchodzą obecnie prezes Anna Wydrzyńska, wiceprezes Łukasz Piotrowski oraz członkowie zarządu Konrad Marek Szykuła (dyrektor finansowy), Giorgio Cervi, Tomáš Herink, Marek Kaczorek i Roberto Zonfrilli.\nČeska Rafinerska to jedyna spółka przetwarzająca ropę naftową i produkująca paliwa w Czechach, zarządzająca rafineriami w Litvinovie i Kralupach. Unipetrol kontroluje 67,555 proc. udziałów w kapitale spółki, pozostała część udziałów należy do włoskiej firmy Eni.


Łapmy wodę w Katowicach i Bielsku\nStart ogólnopolskiej akcji ŁAPMY WODĘ w Bielsku-Białej i Katowicach\nNiestety bez udziału uczestników, ale za to z duzym zainteresowaniem mediów rozpoczęliśmy akcję Łapmy wodę. Teraz czekamy z wysyłką pakietów edukacyjnych do szkół.\nPartnerem Strategicznym akcji jest firma Żywiec Zdrój.\nBędzie ogromna niebieska wstęga (10x3 metry), będą animatorzy na szczudłach, a na resztę zapraszamy.\nObserwowany długoletni procesocieplania klimatu i wieloletnia susza, sprawiają iż musimy wziąć odpowiedzialność za ochronę i poszanowanie naszych zasobów wodnych. Susza dotyka nas wszystkich. Problem mają zarówno indywidualni odbiorcy jak i przemysł. Dlatego konieczne jest działanie i współdziałanie różnorodnych środowisk.\nDlatego Fundacja ekologiczna ARKA zamierza nadal w roku 2020 prowadzić akcję edukacyjną, której celem będzie nakłonienie mieszkańców naszego kraju do gromadzenia w miarę możliwości wody deszczówki oraz poszanowania naszych zasobów wodnych.\nAkcja organizowana jest w ramach całorocznego programu aktywnej edukacji ekologicznej ZIELONA RĘKA, w którym już uczestniczy ponad 500 tysięcy osób.\nSzkoły nadal mogą zgłaszać się po bezpłatne materiały do akcji Łapmy wodę na stronie www.zielonareka.pl\nW trasę ruszy „Wodne MOBILNE CENTRUM EDUKACJI EKOLOGICZNEJ”.Specjalny samochód wyposażony w ekologiczne atrakcje który dotarł już do ponad20 000 uczniów prezentując warsztaty i lekcje przyrody oraz uczący poszanowania naszych zasobów wodnych. Wszystkie zajęcia w tym niecodziennym Mobilnym Centrum Edukacji Ekologicznej pomyślano tak, by poprzez zabawę uczestnicy mogli uczyć się zasad funkcjonowania nowoczesnych instalacji ekologicznych związanych z gospodarką wodną. Pojazd ma zamontowane wiatraki i systemy solarne służące do zajęć o pożytkach ze stosowania odnawialnych źródeł energii, co także jest związane z wodą, gdyż do produkcji prądu zużywamy ogromne ilości wody z polskich rzek.\nPartnerami programu Zielona Ręka są: Grupa Kęty, Aluprof, CBRE, Galeria Sfera, Miasto Bielsko-Biała, firma AQUA oraz Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska w Katowicach.


niedziela, 15 marca 2020 14:00\nAwaria ciepła w Gostyninie\nSzanowni Państwo, dziś w godzinach nocnych doszło do awarii sieci cieplnej przy ulicy Kutnowskiej na terenie basenu. Ulica Kutnowska, Wspólna, Zakładowa pozbawiona jest dostaw ciepła. W pozostałej części miasta trwa uruchamianie dostaw ciepła. Proszę o wyrozumiałość. Jak tylko awaria zostanie usunięta poinformuję Państwa w odrębnym komunikacie.\nsobota, 14 marca 2020 16:53\nW Gostyninie 5 osób objętych kwarantanną domową\nsobota, 14 marca 2020 15:00\nCentralne Biuro Prognoz Meteorologicznych w Warszawie prognozuje przymrozki w Gostyninie. Temperatura spadnie poniżej zera.\nW celu ograniczenia rozprzestrzeniania się koronawirusa oraz w trosce o zdrowie i bezpieczeństwo swoje i innych Miejskie Przedsiębiorstwo Komunalne w Gostyninie Sp. z o.o. zwraca się do swoich klientów i petentów o ograniczenie do niezbędnego minimum wizyt w biurze przy ul. Polnej 2 oraz Oczyszczalni ścieków przy ul. Ziejkowej 21.\npiątek, 13 marca 2020 19:22\nApel Burmistrza Gostynina\nPrzedstawiamy sytuację epidemiologiczną na terenie powiatu gostynińskiego związaną z koronawirusem SARS-CoV-2 wywołującym zachorowanie na COVID-19.\npiątek, 13 marca 2020 11:41\nKomunikat Burmistrza Miasta Gostynina


Perfumiarka - Margit Walsø (4888077) - Lubimyczytać.pl\nMargit Walsø /\n5,83 (12 ocen\ti\t6 opinii) Zobacz oceny\nSłoneczna opowieść w nurcie feel-good. Historia skomponowana niczym perfumy! Na własnej skórze poczuj uwodzicielskie nuty: głowy, serca oraz głębi… Ingrid nienawidzi swojej pracy. Pewnego dnia w rodzinnym domu dziewczyna odnajduje wśród rzeczy taty rysunek tajemniczego flakonu perfum. Wiedziona przeczuciem postanawia udać się do malowniczej miejscowości Grasse w Prowansji, by dowiedzieć się,...\nźródło opisu: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/5090/...(?)\nźródło okładki: https://www.wydawnictwoliterackie.pl/ksiazka/5090/...»\nzaczytanamarzycielka | 2019-08-24\nIngrid nie jest zadowolona ze swojego życia. Nie czuje spełnienia w pracy ani w życiu prywatnym. Dlatego, gdy przeszukuje stare rzeczy swojego ojca I znajduje tajemniczy flakonik perfum, postanawia dowiedzieć się czegoś więcej. Wyrusza do Prowansji, aby poprowadzić swoje własne śledztwo. Gdy trafia do fabryki...\nAnna-mojeksiążki | 2019-06-26\nPerfumiarka to niezwykle optymistyczna opowieść o marzeniach, poszukiwaniu własnej drogi w życiu i poszukiwaniu prawdy. Ciepła, wzruszająca i pełna pozytywnych emocji, a przy tym w niezwykle interesujący sposób przybliżająca czytelnikowi tajniki perfumiarstwa.\nPerfumiarka to historia młodej dziewczyny Ingrid, która wiedziona marzeniami i prowadzona śladami tajemniczej akwareli i wspomnień ojca wyrusza do Grasse, miejscowości w Prowansji bardzo znanej na perfumiarskim rynku z ekstraktów róży stulistnej. Grasse to kolebka perfumiarstwa i bardzo specyficzne miejsce, które niechętnie przyjmuje w swe ramiona obcych, Ingrid była obca, ale również zdeterminowana do poznania tajemnicy swego ojca, ale również zafascynowana perfumiarstwem. W Grasse trafia do znanej fabryki perfum LSR, a jego właścicielka Sonja Richard podchodzi do niej z dużym dystansem, jednak dziewczyna małymi krokami oswaja kobietę, uczy sie perfumiarstwa i okazuje się, że ma do tego wrodzony talent. Dziewczyna z daleka,...\nPerfumiarka to historia młodej dziewczyny Ingrid, która wiedziona marzeniami i prowadzona śladami tajemniczej akwareli i wspomnień ojca wyrusza do Grasse, miejscowości w Prowansji bardzo znanej na perfumiarskim rynku z ekstraktów róży stulistnej. Grasse to kolebka perfumiarstwa i bardzo specyficzne miejsce, które niechętnie przyjmuje w swe ramiona obcych, Ingrid była obca, ale również zdeterminowana do poznania tajemnicy swego ojca, ale również zafascynowana perfumiarstwem. W Grasse trafia do znanej fabryki perfum LSR, a jego właścicielka Sonja Richard podchodzi do niej z dużym dystansem, jednak dziewczyna małymi krokami oswaja kobietę, uczy sie perfumiarstwa i okazuje się, że ma do tego wrodzony talent. Dziewczyna z daleka, zupełnie nie znająca tajników rzemiosła okazuje się cudownym nabytkiem dla fabryki, która dzięki niej wychodzi z tarapatów.\nPerfumiarka to powieść, która otacza czytelnika pachnącym kokonem, otula i wlewa w serce rozgrzewające pokłady dobrych emocji. Autorka pokazuje, że determinacja i dążenie do realizacji marzeń to idealne połączenie, które sprawia, że cuda się zdarzają. Osnuta tajemnicą przeszłość ojca i jego związek z Grasse wzbudzają w Ingrid mieszane uczucia, czasem bardzo skrajne, jednak sama na tyle pokochała to miejsce, że jest w stanie go zrozumieć.\nPerfumiarka to piękna, mądra i zapadająca w pamięć powieść - polecam na letnie popołudnia!\nCzytanieNaszymZyciem | 2019-06-22\nSkoro już wyjaśniliśmy sobie kwestię sporną, czas na...\nOkazuje się, że komponowanie zapachu jest jak tworzenie opowieści... Te słowa bardzo mnie zaintrygowały... Może właśnie dlatego z tak dużą przyjemnością sięgnęłam po wakacyjną lekturę, w której losy głównej bohaterki można podzielić według nuty głowy, serca i głębi... Prawda, że brzmi intrygująco? No i ta okładka... Boska :-) Jeśli macie ochotę znaleźć się pachnącej jaśminem i lawendą Prowansji, zwiedzić laboratoria wytwarzające najbardziej ekskluzywne perfumy i spróbować odnaleźć się w świecie zmysłów, zapachów oraz nauki zapraszam was do świata Ingrid. Jej historia zaczyna się od przypadkowego odkrycia... Cała recenzja już na blogu :-)\nPanna Jagiellonka | 2019-06-18\nGłówną bohaterką Perfumiarki jest Ingrid. Bohaterka, która od początku mnie nie oczarowała ponieważ autorka popełniła ogromne faux pas i zrobiła z niej jojoczącą, nienawidzącą swojej pracy i narzekającą na wszystko, nieszczęśliwą kobietę. Kiedy ktoś w końcu wymyśli coś innego? Ingrid pewnego dnia porządkując rzeczy swojego ojca w rodzinnym domu natrafia na rysunek flakonu perfum, co sprawia, że dziewczyna postanawia wyruszyć do niesamowicie malowniczej i - przede wszystkim - cudownie pachnącej Prowansji.\nI w taki oto sposób dziewczyna, która dotąd o perfumach wiedziała tylko tyle, ile każda kobieta kupująca je w drogerii, trafiła do miejscowości Grasse, gdzie jej ojciec wyjeżdżał na długie służbowe wyjazdy i postanawia się zatrudnić u Sonji Richard, właścicielki fabryki perfum. Nie byłoby oczywiście historii bez wątku miłosnego, jest więc zatem również obłędnie przystojny Jean, który z dziada pradziada zajmuje się produkcją perfum.\nPomijając już to, co napisałam na początku,...\nPomijając już to, co napisałam na początku, Perfumiarka to jedna z najgłupszych powieści z tego gatunku, jakie miałam możliwość przeczytać. Nie często sięgam po romanse i obyczajówki jednak moja miłość do Francji i lawendy skusiła mnie na ten tytuł i to okazało się ogromnym błędem. Bohaterka, która jednego dnia znajduje się gdzieś na życiowym zakręcie, jest nieszczęśliwa i niezadowolona chyba ze wszystkiego co ma, niemal następnego dnia już stawia sobie za punkt honoru odkryć rodzinne sekrety, a jeszcze kolejnego bierze udział w konkursie Chanel na nowy zapach marki...\nMnie się nie podobała i zdecydowanie nie poleciłabym nikomu tej książki, ale spróbujcie - może Wam przypadnie do gustu.\nAnnieK | 2019-06-18\nPrzy wybieraniu książki do czytania kieruję się opisami. Czasami w dokonaniu wyboru pomaga mi nazwisko autora, którego poprzednie pozycje przypadły mi do gustu. Jednak najczęściej opis mi podpowiada czy sięgnąć po daną książkę. Po przeczytaniu o czym jest książka pani Walsø nie byłam do końca przekonana czy to jest odpowiednia pozycja dla mnie. Mimo wszystko nie mogłam zapomnieć o tej książce i zdecydowałam, że sięgnę po nią i sprawdzę co takiego wyjątkowego było w opisie co mnie do niej przyciągnęło, czego nie umiałam określić.\nNie znam się za bardzo na perfumach. Moja wiedza o nich ogranicza się do tego czy dany zapach mi się podoba czy nie po ich powąchaniu. Natomiast, znam się trochę na chemii i byłam bardzo szczęśliwa, że było tutaj tyle nawiązań do niej. Nie spotkałam się wcześniej z książką, w której było tyle chemicznych nazw, szkła czy też opisanych procedur. A to, że nasza główna bohaterka porzuciła studia chemiczne przemówiło mi do serduszka, gdyż średnio raz na kilka...


pless.pl: Koronawirus: W poniedziałek 7 283 nowe zakażenia, 1 171 na Śląsku\nW poniedziałek o godzinie 10.30 Ministerstwo Zdrowia podało najnowsze dane na temat sytuacji epidemicznej w Polsce. Według danych resortu minionej doby wykazano 7 283 nowe i potwierdzone zakażenia koronawirusem. W całym kraju zmarło 101 osób.\nRaport Ministerstwa Zdrowia z 19 kwietnia\nMamy 7 283 nowe i potwierdzone przypadki zakażenia koronawirusem z województw: śląskiego (1171), mazowieckiego (1100), dolnośląskiego (747), wielkopolskiego (720), małopolskiego (671), łódzkiego (414), pomorskiego (383), zachodniopomorskiego (356), kujawsko-pomorskiego (342), świętokrzyskiego (249), podkarpackiego (229), lubuskiego (198), opolskiego (194), lubelskiego (166), podlaskiego (135), warmińsko-mazurskiego (103). 105 zakażeń to dane bez wskazania adresu, które zostaną uzupełnione przez inspekcję sanitarną.


Nigdy o tym nie zapominaj! [Koci punkt widzenia]\nChoćby się paliło, waliło, świat by się kończył, a całe zło tego świata szło prosto na ciebie. Nigdy nie zapominaj o tej jednej, bardzo ważnej rzeczy, bez której prędzej czy później podupadniesz na zdrowiu (i fizycznym, i psychicznym, głównie psychicznym). Bez niej odechce ci się czerpać z życia to, co najlepsze. Bez niej zapomnisz, że życie jest naprawdę dobre i przyjemne, kolorowe i radosne, pełne fantazji i nowych odkryć.\nNigdy nie zapominaj o odpoczynku.\nNaprawdę. Nigdy nie zapominaj o tym, jak ważny jest odpoczynek, zarówno dla zdrowia fizycznego, jak i psychicznego.\nCzęsto żyjemy na pełnych obrotach od obudzenia, aż do zaśnięcia. Pomińmy fakt, że śpimy coraz mniej, a robić musimy coraz więcej. Śpimy źle, byle jak, albo jeszcze gorzej - cierpimy na bezsenność. A potem zasuwamy w pracy przez osiem (albo więcej!) godzin, wracamy do domu i tak też pranie, sprzątanie, gotowanie, dzieci, mąż, żona, każdy czegoś chce, każdy ma jakieś oczekiwania. I zasuwamy tak od świtu do zmierzchu (w najlepszym wypadku, często jest to od wczesnych godzin porannych aż po późne, w środku nocy). Śpimy naprawdę niewiele. Słyszę od ludzi naokoło, że zawalają noce, bo jeszcze firanki wyprasować, bo trzeba obiad zrobić itd.\nPowiem ci: dość!\nOdpuść trochę. Uspokój się. Świat nie zawali się, jeśli powiesisz niewyprasowane firanki. Po za tym, możesz sobie ułatwić życie i prać tak, by nie prasować.\nJak prać, żeby nie prasować?\nZdradzę ci też wielką tajemnicę, o której (wydaje mi się), że większość kobiet nie wie. Jeśli masz męża, starsze dzieci w domu to... oni też mają ręce i nogi i korona im z głowy nie spadnie, jeśli raz ruszą tyłki i ugotują dla ciebie obiad. Co istotniejsze - oni też potrafią sprzątać. Trzymanie ścierki lub miotły jest proste. A jeśli naprawdę tylko ty w domu robisz wszystko... to może pora zafundować drugiej połówce kurs pomocy domowej.\nA ty masz wtedy odpocząć. Nie możesz zaharowywać się w pracy, a potem w domu. Równowaga musi być. Dziś ty gotujesz, jutro mąż. Ty sprzątasz kuchnię, on łazienkę. I wszyscy macie potem wolny czas. Dzieci też warto nauczyć (jeśli są na tyle duże) robienia sobie kanapek (nawet prostych) i nalewania wody do szklanki. Dadzą sobie radę.\nA ty odpocznij. I nigdy nie zapominaj, jak ważne to jest. Zrób sobie maseczkę, weź dobrą książkę do ręki i połóż się na 15 minut. To nie musi być wiele, ale po prostu pamiętaj o tym, by mieć czas na odpoczynek, na chwilę wytchnienia, na spokój i czas tylko dla siebie.\nBez tego zwariujesz. Naprawdę.\nI dziś proszę w komentarzach o burzę mózgów!\nZadanie dla was: napiszcie mi proszę, jakie są wasze sposoby na relaks i odpoczynek, a jeśli chcecie - napiszcie też, jak znajdujecie na to czas.\nU mnie relaks to:\njedzenie czegoś pysznego do herbaty i patrzenie przez okno\nlatem: leżenie na kocyku gdzieś na trawie\nprzytulanie (i nic więcej, bez filmu, bez niczego innego)\nJak znajduję na to czas?\nzamiast instagrama i facebooka wybieram książkę\nułatwiam sobie życie (np. jak z tym praniem) przez co mam więcej czasu dla siebie\ndzielę obowiązki (nie jest tak, że chłopak pomaga mi w prowadzeniu domu, o nie! On prowadzi go razem ze mną)\nustalam sobie priorytety (czyli - np. wczoraj byłam bardzo zmęczona, więc nie posprzątałam domu i nie pracowałam nad rozwojem osobistym, a zamiast tego zaszyłam się w łóżku z książką).\nMam nadzieję, że dla was ten tekst to oczywista oczywistość i życzę wam jak najwięcej przyjemnych chwil relaksu!\nNa instagramie pojawiają się powoli przepisy na zdrowe słodycze - bez cukru i nabiału :)\nslow life by Baś 2/26/2020\nZdecydowanie zbyt często zapominamy o sobie, o odpoczynku i regeneracji. Moje ulubione sposoby na relaks to książka, długa gorąca kąpiel z dodatkami (takie domowe mini spa) bądź popołudniowa drzemka :)\nO tak, domowe spa jest super ;)\nMusimy o sobie pamiętać, także o naszych bliskich, oni też o nas :D Ostatnio wyluzowuję, odpuszczam sobie, zdrowie najważniejsze. Trzymaj się :*\nOj tak, odpoczynek jest niezwykle ważny. Czasami żyjemy tak szybko, że nawet nie zauważamy że masz organizm ma dość i się buntuje. Z wiekiem stałam się pod tym kątem bardziej egoistyczna i nie mam problemów, żeby znaleźć dla siebie czas. Są priorytety, a moja własna osoba jest u mnie na wysokim miejscu :)\nCzasem trzeba być egoistą i nie dać sobie wejść na głowę ;)\nNiestety bardzo często zapominamy o odpoczynku i są tego bardzo duże nie przyjemne skutki\nU mnie właśnie funkcjonuje podział, że np. ja sprzątam kuchnię, a facet łazienkę, albo ja sprzątam w jeden weekend, a on za to w drugi. Oczywiście nie trzymamy się tego sztywno 1:1, bo jeśli ktoś jest chory albo źle się czuje, to wtedy naturalnie druga osoba sprząta :P Mój sposób na relaks to granie w gry, bo tylko wówczas mózg mi się totalnie "wyłącza" i nie myślę w trakcie "a jutro muszę zrobić jeszcze to, a ciekawe co będzie w pracy, czy się wyrobię", itp. ;)\nWiadomo, czasem trzeba takie podziały obowiązków też nagiąć. Gdy byłam w domu na chorobowym, to głównie ja zajmowałam się domem, ale jak wróciłam do pracy, to znów jest mniej więcej po równo :)\nDi bloguje 2/27/2020\nNiestety, ale ja o tym często zapominam i wiem, że robię źle.\nSpróbuj nad tym popracować.\nDi bloguje 3/03/2020\nTo nie łatwe, ale próbuję...\nCodziennie mówię sobie "jesteś ważna", jednak często mam problemy z asertywnością i swój czas na odpoczynek poświęcam innym. Wiem, że jest to błąd. Kiedy już znajdę tę minutę na relaks to lubię przykryć się kocem i oglądać seriale komediowe.\nCzasem też trzeba mieć czas dla innych, ale tylko pod warunkiem, że ma się go dla samego siebie. :)\nKasia Futka 2/28/2020\nZdrowie, relaks, odpoczynek - to najważniejsze dla nas samych, ale często to zaniedbujemy. Ja najlepiej relaksuję się przy muzyce i tańcu <3\nTak, często zapominamy o odpoczynku. Zawsze znajdzie się coś lub ktoś i nasze potrzeby odchodzą na dalszy plan.\nPrzy kubku herbaty 3/03/2020\nOkazuje się, ze odpoczywanie nie jest takie proste. Mnie najlepiej relaksują długie spacery, podróże oraz chodzenie do kina. W domu w trakcie ogladania filmu zawsze coś robię jeszcze, albo przeglądam fb/ig, albo np. prasuję ;), a w kinie skupiam się tylko na filmie, nic mnie nie rozprasza. Wtedy czuję, że odpoczywam :)\nTo prawda, odpoczywanie to sztuka! Trzeba się jej nauczyć i ćwiczyć ;D


Odchudzanie- jak działać, by osiągnąć sukces? - etranslator.com.pl\n11 sierpnia 2021 28 października 2021 etranslator.com.pl Uroda,Zdrowie\nProces odchudzania to zadanie, które jest podejmowane przez naprawdę wiele osób. Wiele z nich w ciągu całego życia podejmuje niezliczoną ilość prób zmiany swojego rozmiaru ubrań, jednak całkowicie bezskutecznie. Koniecznie należy więc do tego podejść w sposób racjonalny, ponieważ tylko dzięki temu nie tylko uda się osiągnąć sukces związany właśnie z efektami, ale i samopoczucie będzie mogło się poprawić.\nZacznij jeszcze raz – zdrowie i uroda\nNiewątpliwie proces odchudzania musi trwać, dlatego jeśli ktoś liczy na naprawdę szybkie efekty, to może poczuć się naprawdę rozczarowany. Od początku warto mieć motywację do działania, ponieważ to właśnie od niej w dużej mierze wiele będzie mogło zależeć. Zaczynanie to zawsze ogromna dawka energii do działania, jednak należy pamiętać o tym, że nie zawsze i nie wszystko będzie przebiegało tak gładko, jak ktoś początkowo zakładało. Wiadomo, że należy przygotować się zarówno na to, by stosować dietę, ale i ćwiczenia. Przede wszystkim warto zacząć od małych zmian, ponieważ to właśnie one mogą przynieść najwięcej korzyści. Natomiast samo odchudzanie będzie procesem, który doprowadzi do celu. Od czasu do czasu właściwie każdy dochodzi do wniosku, że chciałby schudnąć. Oczywiście jedni podejmują działanie, ale z drugiej strony bardzo trudno jest im w tym wytrzymać, natomiast inni godzą się z tym, jak wyglądają. Jeśli ktoś podejmuje się wyzwania, to jednak warto rozpocząć od wizyty u specjalistów, wykonania podstawowych badań. Dzięki temu pozna się stan swojego zdrowia, ale jednocześnie na siłowni można zobaczyć, jak obecnie prezentuje się nasza kondycja fizyczna, w tym także, w jaki sposób można będzie ją poprawić. Nawet jeśli ktoś chciałby ćwiczyć w domu, to jednak plan treningowy przygotowany przez fachowca, a jednocześnie opieka dietetyczna będzie w stanie sprostać oczekiwaniom. Pierwsze efekty takiego działania spowodują, że poczujemy motywację do tego, by właśnie tak działać w dalszym stopniu.\nPrzede wszystkim systematyczność jest kluczem do sukcesu. Niezależnie od tego, czy dany trening będzie wykonywany w zaciszu domowym, czy też na profesjonalnej siłowni, to jednak warto wiedzieć, że ćwiczenie systematyczne ma rację bytu właściwie zawsze. Nie od dziś wiadomo, że coraz więcej osób decyduje się na zmianę w swoim wyglądzie. Można zastanowić się nad tym, jak wyglądamy, jakich zmian oczekujemy, a szybko okaże się, że jednak sami również możemy to wszystko osiągnąć. Jednak warto wiedzieć, że zarówno same ćwiczenia, jak i dieta będą tutaj odgrywały bardzo duże znaczenie. Nasze zdrowie jest najważniejsze, co oznacza, że niezależnie od tego, jak trudne bywają początki, to jednak z czasem można będzie przekonać się o tym, że uda się uzyskać wspaniałe efekty. Wiadomo, że już pierwszy miesiąc takiego działania spowoduje, że uda się zobaczyć zmiany w wyglądzie. Dlatego jeśli ktoś jest zmotywowany do działania, to w dowolnym momencie będzie mógł podjąć wyzwanie, a przekona się, że było warto.\ndieta odchudzanie trening uroda zdrowie


DataWalk chce z emisji do 57,6 mln zł - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 27-12-2018, 12:44\nDataWalk jest obecnie notowana na NewConnect. Kapitalizacja spółki według kursu z czwartkowego otwarcia wynosiła 94 mln zł. Przy okazji emisji akcji s. M spółka planuje przejść na główny rynek GPW.\nPaweł Wieczyński, prezes DataWalk. fot. Marek Wiśniewski\nOferta publiczna DataWalk obejmuje do 1,35 mln akcji serii M. Transza dla inwestorów instytucjonalnych obejmuje do 1,15 mln akcji, a transza detalicznej do 0,2 mln akcji. Budowa księgi popytu odbędzie się 23 stycznia. Cena emisyjna zostanie ogłoszona do 24 stycznia. Zapisy w transzy detalicznej potrwają od 24 stycznia do 1 lutego.\nWpływy netto z emisji spółka szacuje na maksymalnie 57,6 mln zł (60 mln zł brutto). Najwięcej bo do 34,24 mln zł spółka planuje przeznaczyć na rozwój działalności w USA. Pieniądze przeznaczy w szczególności na budowę zespołu sprzedażowo-marketingowego. Stworzenie struktur sprzedażowych w USA ma być kluczowym elementem do zdobycia bazy referencji, która w kolejnym etapie rozwoju ma umożliwić sprzedaż produktu DataWalk do największych globalnych klientów.\nDrugim pod względem nakładów celem emisyjnym jest finansowanie działalności operacyjnej, na które spółka planuje przeznaczyć do 15,64 mln zł. Kolejne cele to: rozwój platformy analitycznej DataWalk ( do 6,64 mln zł) i ochrona własności intelektualnej (do 1,08 mln zł).\nPrzy założeniu objęcia przez akcjonariuszy wszystkich nowoemitowanych akcji będą one stanowiły 26,84 proc. podwyższonego kapitału.\nObecnie największym akcjonariuszem i podmiotem sprawującym kontrolę nad spółką jest FGP Venture posiadający 1,175 mln akcji (w tym 725 tys. akcji uprzywilejowanych), stanowiących łącznie 31,93 proc. kapitału zakładowego i uprawniających do 43,13 proc. ogólnej liczby głosów na walnym zgromadzeniu. Wspólnicy FGP Venture są jednocześnie członkami zarządu DataWalk. W akcjonariacie jest także Investors TFI posiadający 400 tys. akcji (10,87 proc. kapitału i 9,08 proc. liczby głosów) oraz Aviva Investors z pakietem 335,290 akcji (9,11 proc. kapitału i 7,61 proc. liczby głosów).\nZałożyciele spółki, a obecnie FGP Venture od 2013 roku zawierali umowy, kontynuując czasowe ograniczenie w dysponowaniu akcjami spółki wprowadzonymi do obrotu na kolejne dwuletnie okresy. Aktualna umowa lock-up wygasa w czerwcu 2019 r.\nDataWalk rozwija platformę analityczną DataWalk na bazie własnej technologii, która pozwala łączyć duże wolumeny danych w rozproszonych zbiorach.\nGrupa w 2017 r. miała 1,75 mln zł przychodów i 19,1 mln zł straty netto. Rok wcześniej sprzedaż była także na poziomie 1,75 mln zł, a strata wyniosłą 7,5 mln zł.\nWśród swoich największych klientów DataWalk wymienia Symmetry, TUiR Warta oraz Bakurę. W 2017 r. te podmioty odpowiadały za 79,4 proc. przychodów spółki.\nObecnie DataWalk rozpoczyna komercjalizację swojego produktu na rynkach międzynarodowych poprzez budowę bazy referencji pochodzących od światowych klientów, głównie ze Stanów Zjednoczonych.\nPuls Innowacji/ IT&Internet/ DataWalk chce z emisji do 57,6 mln zł


Mirki, zabezpieczyłem komputer ale czy aby to nie... - gofpequje - Wykop.pl\nMirki, zabezpieczyłem komputer ale czy aby to nie jest paranoja? Po prostu chcę być bezpieczny. Wszystko utwardzone, poszyfrowane, uaktualnione. Każde połączenie, każda akcja ma być nadzorowana przeze mnie. I myślę co by tu jeszcze zrobić.\nNo i fajnie mieć pamięć do długich ciągów cyfrowo-znakowych, dzięki czemu nie używam menadżera haseł a pamietam hasła 25+ znakowe sam. Być może to autyzm. ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n#informatyka #security #sysadmin #komputery #hacking i trochę #medycyna #psychologia #gownowpis\n+: SonyKrokiet, Mickson +4 innych\n@gofpequje: Ty tam CP trzymasz, że tak dbasz o bezpieczeństwo? ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: pancreas, Snowdr0p +5 innych\n@Mickson: czyli muszę się iść przebadać :v\nTMBRK 1 mies. temu\n@gofpequje: tylko, że z apple nigdy nie wiadomo, czy nie ma jakiejś tylnej furtki jednak XD\npolecam kupno jakiegoś starego thinkpada, wgranie libreboota i linuxa oraz powtórzenie kroków z maca xd\n@gofpequje: no i polegasz na samym nordzie łącząc się z torem, czy jednak jest to zchainowane z mostkami, chociażby tymi od tora?\n+nie znam się na macach, ale wydaje mi się, że to pełne szyfrowanie będzie działać dopiero po zamknięciu systemu +2 minuty\ndlatego lepiej przy okazji pomyśleć o jakimś fizycznym killswitchu z boku laptopa ( ͡º ͜ʖ͡º)\n@TMBRK: mówisz, masz. Librebooty i inne cuda na kiju. ( ͡°( ͡° ͜ʖ( ͡° ͜ʖ ͡°)ʖ ͡°) ͡°)\n@TMBRK: i nie, opieram się na nieco bardziej złożonej metodzie aniżeli VPN i mostki z tora ( ͡º ͜ʖ͡º)\n@gofpequje: widziałem logo norda właśnie\nw sumie pochwal się\nmożesz na pw\n@TMBRK: Miły Pan z Z3S / Niebezpiecznika też chciał abym napisał odpłatny art u nich ale stwierdziłem że lepiej nie i tu tez odmowie - bez obrazy. Tak, dobrze widziałeś, jest tam nord. ( ͡º ͜ʖ͡º)\nCo sądzisz o takich przemyśleniach:\n-fizyczny filtr na ekran blokujący spoglądanie z boków a umożliwiający tylko bezpośrednio\n- coś w stylu Deep Freez Farsonica aby ignorować ewentualne zmiany w systemie i przywracać komputer do zapisanego stanu\n- to imię użytkownika ze zdjęcia może Twoje, może nie\n- fizyczne zablokowanie portów usb jeżeli jakieś są\n@gofpequje: No dobra ale Karol daj już spokój, już tak dużo danych wysłałeś w internet ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@Wina_Segmentacji: filtr na ekran ma sens tylko jeśli podróżujesz ect. w innym przypadku nie. Imię moje, owszem. ( ͡º ͜ʖ͡º) Blokada na porty USB? W jakim sensie? Ja je wybebeszyłem całkiem w T400, w maku został jeden - pozostałe programowo zneutralizowałem, odciąłem styki z płyty, zalałem - a raczej zalałem - specyfikiem od zewnątrz / środka i zakleiłem izolatką co by to wyglądało. ( ͡° ͜ʖ ͡°) Kiedyś bawiłem się w „zamrażanie sys.” ale uznałem że nie ma to sensu i postawiłem na VMki.\n@Koliat: masz imię, teraz szukaj kraju, miasta i budynku. ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@gofpequje Na przykład takie wtyczki miałem na mysli.\nJakie negatywy zauważyłeś w zamrażaniu?\n@gofpequje: Kraków? ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@gofpequje: masz jakieś zdanie/opinię nt. Qubes OS? używałeś?\n@polecam_poczytac_heideggera: używam ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n+: polecam_poczytac_heideggera, imblue\n@Koliat: nooope, żaden Kraków (⌐ ͡■ ͜ʖ ͡■) Owszem, były plany, ale zagranica wygrała ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@Wina_Segmentacji: po prostu w pewnym sensie zaczęło mi to przeszkadzać i tyle. ( ͡º ͜ʖ͡º) zreszta masz jakiś soft Open-Source na bierząco aktualizowany który to robi?\n@GrindujTopy: nie, takie hobby mam. A takich to bym kastrował. ᕙ(⇀‸↼‶)ᕗ\n@gofpequje: żartowałem tylko Mirku, szanuje. też bym takich kastrował i to bez znieczulenia maczetą. ;)\n@gofpequje: w twojej opinii, dużo męczenia jest z postawieniem i dostosowaniem systemu pod siebie? póki co odpaliłem sobie na VMie, żeby poklikać (co samo w sobie nie obyło się bez problemów xD), ale niestety nie mam jeszcze sprzętu, na którym mógłbym faktycznie zacząć korzystać z qubes. jestem trochę zielony w linuxy i podchodzę z dystansem do licznych materiałów w necie, które zapewniają, że jak masz sprzęt zgodny z HCL, to wszystko będzie ok. xD\n@gofpequje Ciekawe w sumie na ile taki istnieje.\n@polecam_poczytac_heideggera: no i prawidłowo myślisz. ( ͡º ͜ʖ͡º) Co do opinii to zależy od doświadczenia. Mi cały setup zajmuje 1-1,5 dnia. ;)\n+: Apollo1993, polecam_poczytac_heideggera\n@Wina_Segmentacji: raczej nie istnieje. ( ͡° ͜ʖ ͡°) kiedyś tam bawiłem się pod Windows jakimś freezesharkiem czy jakoś tak ale niezbyt długo. ;)\nMi cały setup zajmuje 1-1,5 dnia. ;)\nfuck me xD dzień spędziłem na tym, żeby na VM to jakoś działało bez wirtualizacji wewnętrznej XD drugi dzień weekendu kombinowałem nad dual bootem. wiem, że z punktu widzenia bezpieczeństwa, to po prostu głupota - ciekawość silniejsza. muszę znaleźć laptopa z białej listy i zacząć się uczyć, bo temat kompartmentalizacji jest mocno interesujący.\njedno co dobre, to to, że po odejściu rutkowskiej z firmy, projekt dalej jest rozwijany. :3\n@gofpequje Po zdjęciu wydaje się, że jestes w innej strefie czasowej.\n@Wina_Segmentacji: no przecie napisałem jasno że nie Kraków jak to kolega @Koliat: myślał. ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@gofpequje: Używasz VPN? Jeżeli tak to dlaczego akurat temu dostawcy ufasz?\n@hanka_jeszcze_dziewica: jest polecany przez Z3S, niebezpiecznik, nie zbiera logów, przeszedł pozytywny audyt firm trzecich, znajduje się na panamie - zdała od NSA i KGB. Wystarczy, czy mam pisać dalej? ( ͡° ͜ʖ ͡°)\npolecany przez Z3S, niebezpiecznik\n@gofpequje: To jest zaleta?\nprzeszedł pozytywny audyt firm trzecich\nJeżeli mówimy o NordVPN to bardzo chętnie przeczytam raport z audytu. Podrzucisz, googne nie daje wyników, może źle szukam\nznajduje się na panamie - zdała od NSA i KGB\nMalediwy również, ale usa jak chce to wejdzie wszędzie. Polecam historię rosjanina Bulby.\nnie zbiera logów\nRozumiem iż w tej kwestii ufasz dostawcy na słowo? W takim razie, po co ta cała szopka?\nJak ktoś bardzo będzie chciał ciebie znaleźć, to nic z tym nie zrobisz.\n+: kam3o, przepelnieniebuforu\n@gofpequje: Naprawdę bardzo chętnie rzuce okiem na rzeczony audyt, damy radę?


Thunder -Nie jesteście mocni koledzy.\nutworzono: 2010/10/24 17:43\nWitajcie! Widzę, że portalowa społeczność świetnie się bawi. Ghostmir powyzywał mnie jak zwykle od przeróżnych i uznał temat za skończony. Kilka osób dorzuciło swoje wypociny i uważają, że są mocni. Nie jesteście mocni koledzy. Nie stać Was na słowa prawdy. Ile razy ktoś mnie zapyta czy Mastiff i Ghostmir to ta sama osoba, to odpowiem, że tak. Takie jest moje zdanie i jestem tego pewien. Nigdy nie podjąłem jednak tematu na forum bo uznałem, że nie będę umiał Was przekonać. Sprawę rozpowszechnił sam Ghostmir. Do tej pory lekceważyłem te prostackie wycieczki słowne Ghostmira pod moim adresem ale dzień dziecka się skończył. Ot tej chwili poniesiecie za to odpowiedzialność. Jeszcze jedno! Ghostmirku nie strasz mnie paragrafami bo na razie to Ty nie umiesz udowodnić, że nie jesteś Mastiffem a wydawałoby się ze nie ma nic prostszego. Radzę Ci trochę ochłonąć i używać cywilizowanego języka. W przeciwnym wypadku zaborujemy nieco głębiej i poruszymy temat jednego z twoich wpisów, który nie powrócił tu od czasów Twojej dezercji. Nie graj na wrażliwości ludzkiej.\nBalcer00 - chciałbym Cię prosić o obiektywizm. Kto uznał że wątek o cichym powrocie lampego należy zamknąć? Rozumiem że Ghostmir tuż po tym jak mnie zwyzywał. Więc albo usuń ten wątek całkiem albo pozwól wypowiedzieć się każdej ze stron.\nJa pierdziele i znowu jakieś jaja! Tu się robi jakiś science fiction... [2010-10-24 17:50]\nLecz sie człowieku już na paznokcie, bo na to zgrubienie szyi, które u nas ludzi, nazywamy głową, juz jest u ciebie za późno..... Szok.\nThunder osobiście poprosiłem Balcera00 (Pawła ) aby zamknął tamten kontrowersyjny wątek który doprowadzał do kłótni i wrzenia na forum , jestem pewien że My wszyscy mamy dosyć jadu i nienawiści którą otaczasz GHOSTMIRA i Mastiffa. Byłem przekonany że ta sprawa dawien dawno jest zakończona między Wami, to Ty pierwszy przyznałeś sie do swojego błędu i prosiłeś na forum o ukaranie Cię , jednak nikt tego nie zrobił .......dlaczego?\nOdpowiem Ci.......... bo to są ludzie na poziomie i znają aż zanadto swoją wartość i miejsce w szeregu, są ambitni , maja ogromną wiedzę , nie podejrzewam że tej wiedzy nie posiadasz lecz nurtuje mnie jedna sprawa .......dlaczego tak usilnie dążysz do sytuacji gdzie piana będzie lała się strumieniami , gdzie jest według Ciebie granica spokoju na tym forum i jak można ja odnależć i co najważniejsze jaka jest jej cena ?\nMiru wiesz co? Ty chyba celowo uchylasz się od obiektywizmu. To że sądzę, że Ghostmir i Mastiff to ta sama osoba to nie przestępstwo. Tak samo jak nie jest przestępstwem posiadanie dwóch kont i znam takich osób dużo więcej. Dodatkowo nie zależy mi aby podkopywać autorytet Ghostmira i nie jest tak, że mam do niego choć odrobinę żalu. Jestem za poważny na takie zachowanie. Nie podoba mi się natomiast język jakim operuje Ghostmir i jak nabuja się ze słabszych od siebie. A te emotikony z elementami zoofilii mające mnie ośmieszyć to już szczyt dziecinady. Zatem zanim zaczniesz mnie oskarżać to przyjrzyj się kto kogo wyzywa. Wracając do moich przeprosin to zrobiłem to tylko po to aby temat zniknął z forum i nie dręczył osób trzecich. Nigdy nie byłem zwolennikiem robienia bałaganu na forum. Postanowiłem wziąć winę na siebie i przeprosić choć nigdy nie wątpiłem w to, że miałem rację. Chciałem wam oszczędzić kłótni ale jak widzę daremnie bo dziecinny Ghostmir robi pijar nabijając się z innych. A granie na wrazliwosci ludzkiej już całkowicie kształtuje moją opinie o nim. Zapewne nie kojarzysz o czym mówię ale nie będę rozpętywał kolejnej wojny. Pozdrawiam.\nMatko facet ty się lecz ,tylko nie wiem czy już nie jest za puzno ,przeciesz ty już przerastasz nawet kolege zrakdew,powiedz szczeże ,wy sobie tu zawody urządzacie ?????czy to tylko tak mi się wydaje\nPiotr daruj sobie te prostackie zaczepki. Przeczytaj raz jeszcze swój bełkot. Facet nie może być matką...\n"Matko facet ty się lecz ,tylko nie wiem czy już nie jest za puzno ,przeciesz ty już przerastasz nawet kolege zrakdew,powiedz szczeże ,wy sobie tu zawody urządzacie ?????czy to tylko tak mi się wydaje"\nTy się człowieku tak lekko gdzieś ostatnio nie walłeś w dekielek ????ja cię nie zaczepiam ,ty zaczepiłeś połowę portalu ,zaczepiłeś moich przyjaciół ,to tak jak byś również mnie zaczepił dla mnie już nie istniejesz na tym portalu i więcej ja już nie odpisuję na twoje pierdoły ,baw się dobrze narazie\nTo że ortografia nie jest Twoją mocną stroną to pewne ale widzę że z czytaniem też masz poważne problemy. Wskaż miejsce gdzie obraziłem kogokolwiek?\nTak, to jest właśnie próbka Twojej wypowiedzi - "lekk mich"\nKolego Thunder, jak zauważyłeś a że jesteś spostrzegawczy to ja w to nie wątpię, że nie czepiam się specjalnie Twojej Osoby tu na forum, zresztą poza też. Jednak muszę zauważyć że potrafisz odpisywać tylko na posty w których wyczytasz jakąkolwiek formę ataku na Twoją Osobę. Napisałem dość obszerny post, który przytoczę i tu a dotyczący Ciebie, jednak jak widzę nie zareagowałeś na niego. Ciekaw jestem co trzeba zrobić (napisać) abyś raczył odpowiedzieć, czy może wolisz przemilczeć coś co nie jest Ci Kolego na rękę. Wiem co napisał Kolega GHOSTMIR, wiem że może i inni Koledzy też chcą zakończenia tych dziwnych dyskusji, jednak osobiście jestem zawiedziony brakiem reakcji z Twojej strony na mój post\nwysłano: 2010/10/21 20:38\n47 Szanse marne ale są. Prawda kiedyś na wierzch wypłynie. Weź tego Mastiffa ze szpitala wyjmij bo ludzie na poważnie się martwią o fikcyjną osobę. Zacząłeś sobie niewinnie dla hecy ale teraz już za daleko się posuwasz. Widzę, że koniecznie chcesz abym dowody o Twojej gierce przedstawiał na forum. Niech i tak będzie. Dlatego resztę prosze o wybaczenie, że ta sprawa musiała tu wrócić.\nKolego Thunder, jakoś do tej pory, w tym jak i poprzednim wątku nie zabierałem głosu, zapewne miałeś okazję poczytać moje posty na forum i zauważyłeś, że raczej nie mam zapędów do rozpętywania jakiś zadym czy sprzeczek. Pozwoliłem sobie zacytować Twój post, w którym to piszesz że przedstawisz na forum dowody na to że Mirek i Maciej to ta sama osoba. Mam więc propozycję dla Ciebie abyś szanując osobę Kolegi Miru57 założyciela tego wątku, założył nowy i w nim przedstawił swoje dowody na całą tą niby szopkę której autorem ma niby być Ghostmir czy jak wolisz Mastiff. Osobiście miałem okazję poznać Ghostmira lecz nie ukrywam że Mastiffa znam tylko z forum i poczty PRIV gdzie często pisujemy ze sobą i to w tematach w których myślę że akurat Ghostmir miałby raczej małą wiedzę.\nWięc jeśli masz zamiar kogokolwiek przekonać do swoich racji, to wyłóż nam tu swoje dowody, oficjalnie na forum, bez zasłaniania się tym że nie chcesz innych w to wciągać,że nie wypada, że Ty chciałeś ale na privie. Myślę że nie tylko ja chętnie zobaczę te Twoje dowody i myślę też że nie tylko ja czekam na koniec tej farsy.\nPozdrawiam Cię Kolego serdecznie i czekam na Twój krok, który przekona mnie i wszystkich Kolegów zainteresowanych tym tematem.\nMoże Koledzy będą mi mieli za złe, że znów poruszam ten temat ale mam prawo usłyszeć odpowiedź na ten tekst. Taki już jestem, nie czepiam się bez powodu i nie zabieram głosu w tematach w których nie mam zbyt wiele do powiedzenia. Ten temat jednak w pewnym sensie mnie dotyczy (dotyczył moich znajomych).\nWięc jeśli jesteś człowiekiem inteligentnym to zrozumiesz dlaczego znów zacytowałem swój post.\nThunder ty we wszystkim widzisz problem.. byś pogadał z Piotrkiem byś wiedział czym to jest spowodowane (błędy). Poukładaj sobie może puzzle? to cie uspokoi. [2010-10-24 19:33]\ndla ciebie to powinien być komplemęt\nBromar czytając właśnie ten post, który wklejasz ponownie postanowiłem założyć oddzielny wątek pt. "Thunder" gdzie bronię swoich racji. Zgodnie z twoją wolą. Wytłumacz ty mi za to atak kolegi Piotra na moją osobę. Czy ja go gdzieś zaczepiłem? To on pozwolił sobie na niewybredne zaczepki pod moim adresem. Co do argumentów potwierdzających tożsamość Mastiffa i Ghostmira to nie umiem Was przekonać. Powiem więcej nawet nie zależy mi już na udowodnieniu tej jego dziecinnej zagrywki. Chodzi raczej o to jak on się zwraca do ludzi na portalu albo w jaki sposób wyraża się choćby o ludziach z Warszawy.\nCzy ważne jest kto ma ile wcieleń?\nJeśli ma coś mądrego do powiedzenia i potrafi udzielić cennych rad dla pozostałych uczestników tego forum to chwała mu za to.\nI powiem szczerze, że wszyscy spierający się tu koledzy takich wskazówek i porad udzielają.\nŚledzę wiele tematów i wpisów bo chcę być coraz lepszym wędkarzem....a kłótnie temu nie pomagają a w dodatku mogą zniechęcać młodych adeptów sztuki........\nPozdrawiam WSZYSTKICH i proszę o wyluzowanie..wyjdzie nam to wszystkim na dobre.\nTak jest Piotruś, to dla niego nagroda, za to inni płacą, nawet żona, hahahahahahaha..... "Leck mich im Arsch, du Schwull", hahahahahahahahaa..... [2010-10-24 19:51]\nWidze że nadal bój heeh szkoda że tak jest ale cóż bijta się jak macie ochotę ja sobie pokilowałem i upitrasiłem bo za mną chodziła i to od dłuższego czasu. Pychota.\nJutro nadal będę pitrasił lecz już w słoiczek hehehhe.\nTak, Tak w słoiczki.............. [2010-10-24 19:59]\nKoledzy pozwolą ze sie wtrące .\nHmmm Kolego Thunder Fajnie że przeprosiłeś i chciałeś zakonczyć temat -no i super:-)Skoro twierdzisz ze tych dwóch panów to jedna i ta sama osoba to też ok i niech tak bedzie i pozostaw to dla siebie no chyba ze ktoś Cie o to zapyta to mu odpowiedz -ja nie pytam bo mnie to nie obchodzi ile kto ma tu kont .Skoro chciałeś zakonczyć tamten spór to odpowiedz mi na pytanie -Po co założyłeś nowy temat właśnie ten ?Zeby znowu przypomnieć temat i zacząć nowy spór ???\nFakt kolega Ghostmir jest wybuchowy ale czy zaczepny ? No i jego podwyższony ton nie bierze sie z niczego jak zauważyłem np. w temacie "PLECIONKA" No i chyba lepiej czasem wybuchnąć niż zaczepek szukać !\nA kolega Mastiff niech zdrowieje i wraca by przyuczać nas -no przynajmniej mnie z regulaminu bo troche mi sie zapomniało a wielu rzeczy wogule nie wiedziałem .\nWięc po co zamykać jeden temat a otwierać kolejny prowadzący do sporu niepotrzebnego !!!?\nMIREK!!!!!!!!!!!!!!!!!!! SADYSTO!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ja na mortadeli jadę drugi tydzień!!!!!! [2010-10-24 20:02]\nMIREK!!!!!!!!!!!!!!!!!!! SADYSTO!!!!!!!!!!!!!!!!!! Ja na mortadeli jadę drugi tydzień!!!!!!\nMiło mi Tomasz jestem hahaha Miru to też patrzy bym Mu cos podesłał hahha\nkolego robcio moim zdaniem lepiej że ten cały spór odbywa się na jednym pokoju niż na całym forum i o to chyba chodziło koledze thunderowi no chyba że się mylę\nSmacznego , smacznego Ci życze a ja własnie kończe jeść rybke opiekaną w zalewie pół-słodkiej na bazie miodu gryczanego, a zresztą nie ma o czym pisać , pójdę sobie odmroże golonke na jutro......ehhhh..........\nOj, sorki Tomek, spojrzałem na post Mirka i tak chlapnąłem omyłkowo.....\nAle jak napisałem wyżej po co zamykać jeden by otwierać drugi podobny :-(dla mnie bezsensu no chyba ze ktoś to lubi :-(


Auto na zime do 3tys. : 2 : Jakie auto kupić?\n22 Lis 2014, 22:22\nkrikus napisał(a): mk II, Vectry B polift, SC 1.1, te auta to już za grosze sie kupuje-sprzedaje.\nHandlarz kupuje za grosze, wyszpachluje, wymaluje i pchnie dalej. Normalka. Jednak jeśli kupować vectre bądź mondeo po to by je użytkować to warto dopłacić i nie kupować szpachlowozu, który zacznie się rozlatywać po pierwszej zimie. Co do SC to nie wypowiadam się bo to jedynie namiastka samochodu.\nKrikus, punciaka uważasz za awaryjny przeżytek a polecasz felicje ? Nie mam więcej pytań.\nW kwocie do 3 tys. zł spokojnie można kupić prostą, tanią w naprawach astre f. Przy odrobinie szczęścia będzie mieć dobre wyposażenie i niewiele korozji. Astry już są tak tanie, że tańsze nie będą. O ile nie zgnije to można ją sprzedać bez strat. Na dodatek sprzedają się jak świeże bułeczki. Miałem dwie astry f, obie sprzedały się w 3 dni od wystawienia ogłoszenia.\n22 Lis 2014, 23:00\n[link wygasł] tak wiem 1,2 jedzie słabo i pali dużo i od handlarza ale w wygląda przyzwoicie.\n[link wygasł] poproś o zdjęcia drugiej strony\n22 Lis 2014, 23:05\nkrzysiek4000 napisał(a): http://otomoto.forumsamochodowe.pl/opel-astra-lpg-wspoma ... 60049.html poproś o zdjęcia drugiej strony\nW przypadku astry często nie ma zdjęć drugiej strony:D Z drugiej strony przy klapce wlewu paliwa przeważnie wgryza się ruda\nczyli panowie skupic sie na czym wg was?? bo dyskusja zacna tyle tylko ze ja potrzebuje tego auta na max pol roku:) a potem albo zostanie jako dupowoz dla brata albo sie sprzeda:) wazne jest zebym sie prze te pol roku nie zabil w tym aucie:) a ze nienawidze jezdzic za duzymi autami wiec wypadalo by miec je czym wyprzedzic:)\nfelicja i wszystko co mniejsze raczej odpada. astra to raczej z silnikiem 1.6 lub wiekszy... wiem wiem z taka kasa sie nei wymysla ale coz sprobuje szczescia:)\na co powiecie o xsarze?? co sadzicie silniku 1.8 w gazie:)\n22 Lis 2014, 23:10\nCo do astry f to właśnie 1.6 8v to silnik optymalny. 75KM nie poraża ale nisko dostępny dość wysoki moment obrotowy sprawia, że jest to całkiem żwawa jednostka z umiarkowanym apetytem na paliwo.\nJeżeli ma być na pół roku to tym bardziej szukaj samochodu możliwie najmniej awaryjnego i taniego w naprawie bo szkoda inwestować w samochód, którym dłużej się nie pojeździ.\nAstra na Twoje wymagania to rozwiązanie idealne.\n22 Lis 2014, 23:11\nkirin88 napisał(a): W przypadku astry często nie ma zdjęć drugiej strony:D Z drugiej strony przy klapce wlewu paliwa przeważnie wgryza się ruda\nNo to akurat prawda widzę bardzo dużo astr F w moim mieście i okolicach w których wkoło wlewu paliwa są wyżarte dziury że prawie cała ręka by weszła\nfish6666 napisał(a): a co powiecie o xsarze?? co sadzicie silniku 1.8 w gazie:)\nMoże trafisz jakąś w stanie do jazdy.\n22 Lis 2014, 23:23\ncos takiego warte to wg uwagi??\nlub ta meganka?? co wy o tym sadzicie??:)\n22 Lis 2014, 23:31\nTo poszukaj Espero albo Nubiry. Są dość mocne, mają LPG i nie są małe. Często jakiś dziadek sprzedaje więc przez pół roku wiele nie wydasz na naprawy a potem opchniesz i tyle\nPunto I gnije a co Felicja czy Astra I nie? No comments..\nMegane za 2k ciekawe czy lewarek jest gdzie postawić..\n23 Lis 2014, 14:41\nwiec Panowie czegos tu nie rozumiem w tym wszystkim:D\ntaka meganka ma juz prawie 20 lat wiec ani to nie kultowe ani to nowe wiec czemu mialo by byc az tak zgnite?? w paryzu idzie taka kupic spokojnie za 200 euro:) wiec czemu nie u nas za 2 tys??\nte auta nigdy nie beda zyzkiwac na wartosci wiec jezeli ktos chce sprzedac to musi dac cena za ktora ktos to kupi.... co innego z takim bmw e34... to w dobrym stanie ciezko dostac ponizej 5tys a przeciesz ma grubo ponad 20 lat:) a co powiecie na temat starej dobrej hondy?? polecicie mi cos??\n23 Lis 2014, 15:18\nNajlepiej kup coś co ma ważne opłaty i przegląd techniczny oraz nadaje się do jazdy.\nJa już dawno nie widziałem zdrowej Meganki.. zdrowe egzemplarze to tak minimum 4k trzeba dać.\nW tej z egzemplarza zasugerowałem sie ceną i nie czytałem opisu ale teraz stwierdzam że cena adekwatna do stanu (do zrobienia progi i skrzynia).\n23 Lis 2014, 17:22\nkirin88 napisał(a): Krikus, punciaka uważasz za awaryjny przeżytek a polecasz felicje ?\nBo jest trwalsza mechanicznie.\nkirin88 napisał(a): Handlarz kupuje za grosze, wyszpachluje, wymaluje i pchnie dalej.\nMożna tak, ale można też porobić i zostawić dla siebie.\na co panowie powiecie o tym autku??:)\n23 Lis 2014, 18:39\na tu mam takiego accenta:) co sadzicie ??:)\n7 990,00 PLN MPS6/DCT450 ZESPÓŁ DWUSPRZĘGŁOWY VOLVO V50/FORD GALAXY, S-MAX OEM: 36001826 / 36001824, 36001826 159,88 PLN Nws nożyce izolowane do cięcia kabli 210 043-49 vde-210 (4003758543214) 784,35 PLN Stanley skrzynka narzędziowa fatmax na kółkach plastikowa 1-95-622


Hokej.Net - Jest już Polakiem\nRaszka, który urodził się w Trzyńcu, w obecnym sezonie był mocnym punktem Podhala Nowy Targ, z którym sięgnął po brązowy medal. Rozegrał 53 spotkania ligowe, w których bronił ze skutecznością 93,4% i wpuszczał średnio 2,38 bramki na mecz.\n– Potwierdzam, jestem już Polakiem. Dziś zadzwonił do mnie pan Dawid Chwałka i poinformował mnie, że Kancelaria Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wydała decyzję o przyznaniu mi polskiego obywatelstwa. Póki co nie otrzymałem jeszcze dokumentów, ale mam je odebrać w Krakowie albo w środę, albo w czwartek – powiedział nam 25-letni golkiper.\nCzy Raszka zagra w zbliżających się wielkimi krokami Mistrzostwach Świata? – Obecnie przebywam w Czechach i nie otrzymałem żadnego telefonu od członków sztabu szkoleniowego reprezentacji Polski. Wygląda na to, że na zapleczu elity po prostu nie zagram – wyjaśnił Ondřej.\nTrener Jacek Płachta wielokrotnie podkreślał, że liczył na to, iż rosły golkiper wcześniej otrzyma obywatelstwo i będzie mógł pojawić się na zgrupowaniu po zakończeniu rozgrywek klubowych.\nJeśli nie wydarzy się nic nieprzewidzianego, to polskiej bramki będą strzec Rafał Radziszewski z Comarch Cracovii i Przemysław Odrobny z JKH GKS Jastrzębie. Golkiperem rezerwowym będzie Kamil Kosowski.\nHubertUstrzyki (2015-04-14 16:09:14)\nKosowski rezerwowym? Z całym szacunkiem do Kamila, ale to chyba jakiś żart Panie Płachta... Przecież on zagrał w 9 meczach w tym sezonie... Rozumiem, że selekcjoner nie chce zrezygnować już z dwójki Radziszewski - Odrobny, którzy od pewnego czasu przygotowują się na te MŚ, ale Raszka powinien być przynajmniej jako trzeci bramkarz...\nPanie Raszka, nie jesteś i nigdy nie będziesz Polakiem. Jesteś obywatelem polskim, ale nie Polakiem\nPo pierwsze nie zdążą już go zgłosić a po drugie ...\nGoldwing (2015-04-14 16:12:30)\nTo po co się spieszyli z tym obywatelstwem skoro nie zagra ?\nMoże jeszcze Chwałka będzie coś interweniował w tej sprawie do Płachty, skoro mu tak zależało, żeby dostał to obywatelstwo...\nŻe prezes PZHL będzie wpływał na skład kadry na MŚ?\nJuż nie takie rzeczy działy się w polskim hokeju...\nrdietrich (2015-04-14 16:15:31)\nNo to się Płachta ośmieszył. Jak Kosowski jest w lepszej formie niż Raszka to ja jestem arcybiskup. No ale na układy nie da rady...\ncraxa77 (2015-04-14 16:18:28)\nBRAWO !!!! słuszną linię ma nasza władza!!!\nOndrej na kadrę!!!\nI Rzeszut też!\ndeho (2015-04-14 16:52:59)\nDawać do kadry 25 obcokrajowców i będzie ok he\nmichaster (2015-04-14 16:55:03)\nJak go selekcjoner nie powoła to popełni największy błąd w swojej krótkiej karierze trenerskiej! z Ondrejem to my mozemy zwojować bardzo dużo, zresztą statystyki nie kłamią ;) A jak go nie powołają to od razu przewiduje jak coś nie pójdzie jaki pierwszy bedzie tego powód ;)\nRASZKA NA KADRE!!\nRZESZUT NA KADRE!\nhynekgks (2015-04-14 17:03:28)\nOdrobny jest pomyłka, straci bramkę i rozbija się na resztę gry. Kosowski mało grał a szkoda bo ma chłopak potencjał, gks może się oGarnie skoro już go maja to niech gra bo sAmym Stefanem wiecznie grać nie będą :) Raszka za Odrobnego!\nRaszka za Kosowskiego.\nKosowski w Tychach aż tak bardzo nie jest potrzebny, niech wraca do Jastrzębia bo na grę z w ligach po za polską jest zbyt przeciętny.\nW Jastrzębiu jest Odrobny i Zabolotny, więc nie jestem pewien, czy Kosowski wróci... Przypominam, że od przyszłego będzie obowiązywał przepis, że 50% meczy w sezonie zasadniczym będzie musiał rozegrać polski bramkarz. W Tychach oprócz Kosowskiego jest Sobecki...\nHubert weź przestań, Tychy oprócz Sobeckiego mają swojego utalentowanego wychowanka, w którego powinni już inwestować, a nie w trzydziestoletniego Kosowskiego. Kosowski na dzień dzisiejszy byłby "lokatą" nisko oprocentowaną dla zespołu tyskiego.\nMasz na myśli Burde...?\nhynekgks (2015-04-14 17:57:45)\nA jaki ponadprzeciętny talent ma Odrobny, bo ja żadnego nie zauważyłem. Jego osoba na MŚ wielka pomyłka! Kosa w Jastrzębiu się zmarnuje, potrzebne mu na powrót do szczytu formy mocne uderzenie jakie da mu gks.\nswojak (2015-04-14 18:22:09)\nCoraz głupsze ruchy Płachty. Najpierw Rzeszutko, teraz Raszka.\nCzyżby rozładowały mu się "ruskie akumulatory" i wyświetlił mu się niebieski ekran???\nRZESZUT I RASZKA NA KADRE!\nfalanga (2015-04-14 18:56:31)\nJacek... po co tyle prywaty ?\nLukaszNT (2015-04-14 19:16:42)\nJakoś Radziszewskiemu i Odrobnemu nie ufam jako nr 1 w reprezentacyjnej bramce, bo od lat na kadrze prezentują ten sam poziom i raczej wątpię, że są w stanie czym jeszcze czymś pozytywnie zaskoczyć. Czy Raszka okazałby się od nich na arenie międzynarodowej mentalnie mocniejszy, tego się pewnie szybko nie dowiemy a szkoda, bo umiejętności mu nie brakuje a dostając szansę jako nr 1 na pewno gryzłby lód, by pokazać, że paszportu nie dostał za piękne oczy... Manewr z Raszką raczej nie zaszkodzi, a na pewno może pomóc, no ale to trenera rozliczają. Bez ryzyka nie ma zabawy.\nRaszka aktualnie napewno lepszy od Kosowskiego, ale wydaje się, że selekcjoner już zdecydował...\nRadziszewski to dobry bramkarz, ale chyba najlepiej jednak sie spisuje w cracovi. Jak przyszlo mu grac na kadrze, bywalo roznie (presja? psychika?), chociazby mecz wiele lat temu o awans z tego co pamietam z austria przegrany 4-2. Minelo troche lat, moze juz z tego "wyrosl'. odrobny to co prezentowal w playoffach (nie wiem jak w sezonie) to byla lekko mowiac totalna porazka. Raszka i Radzik powinni miedzy soba walczyc o pozycje nr 1 w bramce.\nArturo (2015-04-14 19:27:07)\nRadziszewski długo nie grał, Odrobny wszyscy widzą co prezentuje! O Kosowskim nie wspomnę. Więc na co to liczyć??? Na cud??? Myślę,że najlepszą odpowiedzią jest jedno nazwisko. RASZKA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! I tyle w temacie! Hej!\nZTCracovia1906 (2015-04-14 21:23:50)\nRaszka długo w naszej lidze był rezerwowym. Raptem więcej grał w ostatnim sezonie, ale nie jest lepszy od Radzika.\nByl rezerwowym bo nikt mu nie dał szansy. Dopiero w Podhalu się wykazał. Ale jeśli dla Plachty takie argumenty nie wystarczą to trzeba być ślepym. .. .\nZgadzam się, że Raszka nie jest lepszy od Radziszewskiego, ale w obecnej dyspozycji Kosowskiego powinien znaleźć się w kadrze...\ndeho (2015-04-14 21:27:41)\nZ waszego pisania wnioskuje źe dla was raszka jest klasy haszka a prawda taka co jest wart? Czemu gra w PLH a nie u siebie ? na arenie międzynarodowej chyba szału nie robi ? On , wy myślicie na prawdę źe on by uratował kadrę i dzięki niemu był by awans do grupy a?\ndeho przynajmniej sprobuj nie udzielac sie w komentarzach... Bo piszesz tu jeszcze wiekszy syf niz na SB. Poszukaj lepszego bramkarza, ktory aktualnie posiada polski paszport. Kosowski nawet 10 meczow w tym sezonie nie zagral, Odrobny dziurawy jak ser szwajcarski a Radzik nie dosc, ze dluzej nie gral przez zakonczenie sezonu na cwiercfinale PO, to tez juz nie jest tym Radzikiem sprzed lat. Raszka przez caly sezon prezentowal solidna forme, wyczynial cuda w bramce. W statystykach wyprzedzal go tylko Pitton, ale porownujac obrony Podhala i Sanoka wychodzi na jedno.\ndeho (2015-04-14 21:29:56)\nCracovia proste źe nie jest lepszy od radzika\nPodhale2014 (2015-04-14 21:55:03)\ndeho znawco wez Ty zejdz na ziemie człowieku i nie pij juz coli po na głowe ci szkodzi.\nRaszka moze byc dobra swiezoscia w reprezentacji i wszystko jest mozliwe, narazie w reprezentacji potrzebna jest swiezosc i Raszka moze byc jakims plusem tego.\nlefty150 (2015-04-14 22:22:26)\nZwróćcie uwagę w jakich klubach grają bramkarze Odrobny Jastrzębie, Radziszewski Cracovia. Personalnie te drużyny są zdecydowanie lepsze od Podhala, które swój sukces zawdzięcza głównie Raszce. To jest bramkarz, który po prostu może wygrać mecz. Statystki nie kłamią, a wyrobienie wyniku na poziomie 93,4% obronionych strzałów przy 1903 strzałach w ogóle to jest wynikiem imponującym. Dla porównania Radziszewski: 91,2% obronionych strzałów przy 1427 strzałach w ogóle, Odrobny skuteczność interwencji 93,3% przy 935 strzałach na jego bramkę, Kosowskiego w ogóle nie biorę pod uwagę, bo rozegrał tylko 5 meczów i jego powołanie to jest jakaś kpina (ale to już Płachta się będzie z tego tłumaczył). Więc nie trzeba być znawcą żeby podjąć odpowiednią decyzję (przypominam jeszcze raz jak wyglądają personalnie kluby tych trzech bramkarzy). jedyną niewiadomą była by dyspozycja psychiczna Raszki na tak dużej imprezie, ale myślę, że gorzej pod tym względem od Odrobnego się nie da zaprezentować. Jednak jeśli są jakieś wątpliwości czy Raszka powinien być pierwszym bramkarzem to już na pewno zasługuje na stanowisko zmiennika, a powołanie Kosowskiego przy całym szacunku do jego osoby to jest kabaret już prędzej Zabolotny zasługiwał na powołanie. Ale tak jak pisałem wcześniej środowisko Płachtę będzie rozliczać. Jednak mimo wszystko kibicuję chłopakom, ale wiem że bez Raszki w bramce będzie bardzo ciężko.\nI jeszcze jedno mam nadzieję, że środowisko hokejowe ma na uwadze wyczyny Bronka z przyznawaniem obywatelstwa i też go odpowiednio rozliczy przy urnie...\nhubal (2015-04-15 00:44:57)\n" Raszka paszport dostał zbyt póżno więc było by to nie fer w stosunku do bramkarzy którzy są od początku w tej kadrze ..." powiedział trener Płachta a mnie się wydawało , że ważniejsze są forma i umiejętności ...\nByłoby nie fair, byśmy mieli walczyć o awans jako beniaminek dywizji IA......\nhynekgks (2015-04-15 13:11:04)\nTak naprawdę jedyna osoba która zasługuje tutaj na hejt to Plachta. Chłopaki sami się nie powołują a te negatywne komentarze nie pomogą ich psychice! Gdyby byli tacy źli nikt by ich nie brał pod uwagę, nie graliby w klubach itp... Wspierajmy chlopakow, bo potem jak będzie dobrze im szło to będziecie ich wielbili i zapomnijcie zapewne co wypisywaliscie wczesniej!też osobiście nie jestem zwollenikiem wszystkich z graczy ale nie hejtujmy tyle!\nKto hejtuje? Myślisz, że oni to czytają...\nHubertUstrzyki-na ilu meczach będziesz w Krakowie?\nNie wiem, ponieważ nie mam jeszcze biletów... Ale po tym co widzę, co robi Płachta, to wcale nie żałuję, że jeszcze się się w owe nie zaopatrzyłem...\nNie obraz się, ale jesteś internetowym trollem, na jeżdżą na trenera, chcesz wyrzucać z kadry zawodników, a jako kibic WIELKIE ZERO! Ja byłem na wszystkich meczach Polaków i w Toruniu i w Krynicy! Tyle miałem do Ciebi Dalej klep po klawiszach i rób z siebie wielkiego kibica przed monitorem!\nW tym sezonie byłem na Superpucharze i Pucharze Polski, w Sanoku nie byłem w sezonie zasadniczym tylko na 5 meczach (2 z GieKSą, 1 z Janowem, 1 z Unią i 1 z Podhalem). Byłem też na meczu w Jastrzębiu, a w play-off byłem na wszystkich 6 meczach w Sanoku.\nDodam jeszcze tylko, że mieszkam 75km od Sanoka...


Akumulatory VRLA to akumulatory bezobsługowe, które charakteryzują się długą żywotnością, bezpieczeństwem i wysoką jakością działania. Oczywiście pod warunkiem, że są w odpowiedni sposób użytkowane. O czym należy pamiętać przechowując i eksploatując akumulatory?\nPo pierwsze, danym akumulatorom należy zapewnić odpowiednie warunki przechowywania. Akumulatory powinny być przechowywane w chłodnym, suchym miejscu. W trakcie eksploatacji należy zapewnić odpowiednią cyrkulacją powietrza, odległośc od źródeł ciepła i urządzeń iskrzących. Jest to niezwykle ważne, albowiem podczas ładowania i rozładowywania z akumulatorów wydobywa się wodór, który w określonych warunkach tworzy z powietrzem mieszaninę wybuchową.\nNatomiast przechowywanie w nieodpowiedniej temperaturze znacznie skraca jego żywotność. Optymalna temperatura przechowywania to 20 stopni Celsjusza. Przechowując w danym pomieszczeniu kilka akumulatorów należy zachować pomiędzy nimi odpowiednie odległości ( 5-10 mm). Akumulatory nie powinny, a wręcz nie mogą stykać się miedzy sobą obudowami.\nPo drugie, podczas użytkowania i ładowania akumulatorów należy ściśle trzymać się zaleceń producenta. Akumulatory muszą być odpowiednio dobrane do wymagań urządzeń i reżimu ich pracy, temperatury pomieszczenia. Należy pamiętać, aby o kilka miesięcy sprawdzać stan techniczny akumulatorów i monitorować ich parametry pomiarowe.\nPo trzecie, nie wolno dopuścić do częstego i zbyt głębokiego rozładowania, gdyż to znacznie skraca czas użyteczności akumulatorów. Rozładowany akumulator należy jak najszybciej podłączyć do źródeł ładowania.Tylko prawidłowa eksploatacja, przestrzeganie zaleceń producenta sprawią, że akumulatory bezobsługowe spełnią powierzoną im funkcję i będą służyć nam przez wiele długich lat.


data publikacji: 17.05.2022, 15:18\nNaukowcy z całego świata zastanawiają się, jak będą wyglądać najbliższe lata z koronawirusem w tle. Co jakiś czas pojawiają się różne prognozy\nTeraz specjaliści wielu dziedzin skupieni w International Science Council wskazali, co należy zrobić, aby zminimalizować stuki i zagrożenia związane z pandemią COVID-19\nKluczowe jest odpowiednie wyszczepienie światowej populacji i współpraca między rządami\nObecnie poziom zaszczepienia na świecie wynosi około 60 proc. Powinniśmy dążyć do osiągnięcia co najmniej 80 proc.\nPandemia koronawirusa wygasa. W Polsce dzienna liczba zakażeń spada, od początku maja jest wyłącznie trzycyfrowa, 16 maja wyniosła nawet poniżej 100 (Ministerstwo Zdrowia poinformowało tego dnia o 95 przypadkach COVID-19). Spadki widać w państwach Europy (choć tam liczby są znacznie większe), Indiach, Brazylii czy Meksyku. Nawet w krajach Azji Południowo-Wschodniej, gdzie niedawno doszło do gwałtownych wzrostów zakażeń, sytuacja się uspokaja.\nNie znaczy to jednak, że era koronawirusa się kończy. COVID-19 zostanie z nami na długo. Kolejnej, choć już nie tak niebezpiecznej, fali zakażeń eksperci spodziewają się jesienią. Opracowywane są też prognozy długoterminowe. Niedawno pojawił się raport Międzynarodowej Rady Naukowej (International Science Council —ISC), ciała pozarządowego skupiającego organizacje naukowe z wielu dziedzin i państw (Polskę reprezentuje PAN). 20 ekspertów z zakresu zdrowia publicznego, wirusologii, ekonomii, nauk behawioralnych, etyki i socjologii opracowało trzy scenariusze, jakie mogą pojawić się do 2027 r.\nNie jest to jednak próba przewidywania przyszłości, a raczej wskazanie kierunków działań, które mogą zminimalizować skutki pandemii w przyszłości.\nJeśli odsetek dorosłych osób w pełni zaszczepionych przeciwko COVID-19 na całym świecie wzrośnie z obecnych 61 do ponad 80 proc., to można będzie uratować wiele istnień i jednocześnie zmniejszyć ryzyko pojawienia się kolejnych wariantów — uważają autorzy raportu. Skorzysta także na tym nasze zdrowie psychiczne, gospodarka państw świata i plany zrównoważonego rozwoju.\nOczywiście nawet w najbardziej optymistycznym założeniu, koronawirus nie zniknie całkowicie, ale jego rozprzestrzenianie się będzie znacznie łatwiejsze do opanowania.\nZdaniem ekspertów ISC taki scenariusz jest jednak mało prawdopodobny. Działania rządów do tej pory skupione były na opracowaniu lokalnych strategii, a nie na współpracy międzynarodowej, co doprowadziło do tego, że czas trwania pandemii się wydłuża, zamiast skracać.\nBiorąc pod uwagę dotychczasowe działania na całym świecie, eksperci szacują, że poziom zaczepienia nie przekroczy jednak 70 proc. W takim scenariuszu koronawirus stanie się endemiczny, będą się pojawiać sezonowe wzrosty w różnych krajach, które będą skutkowały problemami z wydolnością systemów ochrony zdrowia. Nowe ogniska zakażeń będą też wymagały aktualizowanych szczepionek i stosowania leków przeciwwirusowych.\nWedług raportu ISC do 2027 r. najbardziej prawdopodobnym scenariuszem jest "pogłębienie globalnych nierówności", a cele ONZ wyrażone w 2015 r. w "Agendzie na rzecz zrównoważonego rozwoju 2030" zostaną cofnięte o dekadę.\nRok po COVID-19. W jakim stanie są hospitalizowane osoby?\n"Najważniejsze zagadnienia są bardzo jasne. Nawet jeśli ostra faza pandemii dobiega końca w krajach o wysokim wskaźniku zaszczepienia, to jednak ryzyko pozostaje wysokie, ponieważ bardzo wiele osób na świecie nie ma dostępu do skutecznej szczepionki" — czytamy w raporcie.\nAutorzy prognozy zaznaczają, że nowe warianty wciąż mogą się pojawiać, dlatego niezbędna jest nieustanna czujność i ciągły rozwój szczepionek oraz możliwych terapii. "Nie ma dziedziny, która pozostałaby nienaruszona przez COVID-19. Rządy muszą mieć świadomość, że liczne skutki pandemii nie zostaną szybko zniwelowane. Rządy nie mogą udawać, że kryzys się skończył, tylko dlatego, że zmniejszyła się śmiertelność. Przed ogromną grupą osób wciąż wiele lat trudności i wyzwań"— zaznaczają.\nNa ewentualne zagrożenia najbardziej narażone będą kobiety, dzieci i osoby starsze. A w szerszym wymiarze kraje o niskich dochodach staną w obliczu bardzo prawdopodobnego załamania systemu opieki zdrowotnej i rosnącej niepewności związanej z dostępnością żywności.\nNajbardziej ponury jest trzeci scenariusz. Autorzy raportu obawiają się, że jeśli będą rosły tendencje nacjonalistyczne i populistyczne, to spadnie zaufanie między rządami poszczególnych krajów, podobnie jak zaufanie między rządami a ich obywatelami. Doprowadzi to do spadku liczby dostępnych szczepionek na świecie.\nScenariusz został nazwany "Straconą szansą na wyzdrowienie". Wraz ze wzrostem napięć geopolitycznych protekcjonistyczna polityka poszczególnych państw może poważnie utrudnić globalną współpracę. A to znacznie utrudni działania na rzecz wyjścia ze światowego kryzysu.\nPoziom zaszczepienia światowej populacji w takim przypadku nie przekroczyłby 60 proc., a kraje o niskich dochodach nadal miałyby ograniczony dostęp do pierwszych dawek szczepionki i leków przeciwwirusowych.\n"W rezultacie COVID-19 przestanie być kontrolowany. W wielu rejonach świata będziemy światkami ponownych wysokich fal zakażeń” – czytamy w raporcie.\nAby uniknąć takiego scenariusza, rządy muszą współpracować, inwestować w systemy opieki zdrowotnej, integrować systemy doradztwa naukowego i rozwiązywać rosnące nierówności w edukacji i zamożności.\nAutorzy raportu wzywają też rządy, aby oparły się pokusie obniżania celów klimatycznych dla krótkoterminowych korzyści. Ich zdaniem postępująca zmiana klimatu i degradacja środowiska zwiększają prawdopodobieństwo kolejnych pandemii.\n– Pandemia COVID-19 pokazała wartość międzynarodowej współpracy naukowej, nawet w obliczu kaskadowych zagrożeń dla środowiska i napięć geopolitycznych – powiedziała Mami Mizutori, sekretarz generalny ONZ ds. redukcji klęsk żywiołowych.\n– Musimy wznowić wysiłki, aby zbudować wielostronny system, który zajmie się nierównościami i przygotuje nas na kolejny kryzys. Niezależnie od tego, czy będzie to kolejna pandemia, zmiana klimatu, czy konflikt zbrojny, mamy szansę wyciągnąć naukę z ostatnich dwóch lat. Jeśli tego nie zrobimy, cele zrównoważonego rozwoju przestaną być osiągalne – dodała.\nTo może być następny ruch koronawirusa. Co nas czeka? Cztery prawdopodobne scenariusze\nOmikron prawdopodobnie nie jest ostatnim wariantem, który może "namieszać" w epidemicznej rzeczywistości – ostrzegają naukowcy. Niewykluczone, że na świecie już...\nPolska Misja Medyczna na pomoc Ukrainie. "Bierzemy pod uwagę różne scenariusze"\nPolska Misja Medyczna, organizacja od ponad 20 lat zajmująca się pomocą humanitarną i rozwojową na całym świecie, prowadzi zbiórkę środków na pomoc Ukrainie....\nOmikron i... co dalej? Oto cztery możliwe scenariusze dalszego przebiegu pandemii (lub życia po niej)\nNowy wariant koronawirusa, Omikron, okazał się bardzo zakaźny, jednak w przebiegu, w większości przypadków, jest łagodniejszy od swoich poprzedników. To rodzi...\n– Dzisiaj rano w żadnym miejskim szpitalu z oddziałami covidowymi nie było wolnego respiratora – 8 grudnia powiedziała zastępczyni rzeczniczki prasowej miasta...


Maj± Internet ka¿dego Po¿yczki 24h/7: dla Po¿yczki przez - ant.cba.pl\nMaj± Internet ka¿dego Po¿yczki 24h/7: dla Po¿yczki przez\nWpłata ta ma na celu zweryfikowanie podanych danych osobowych. Firma udziela pożyczki nawet do 15 000 zł oferując Ci rozwiązanie dopasowane do Twoich potrzeb przy minimalnej ilości formalności oraz jasnych i prostych zasadach. Nic się przed tobą nie ukrywa. Szczegółowe opłaty warunkują umowy danej firmy pożyczkowej, które możecie Państwo znaleźć na ich stronie internetowej. Staramy siê aktualizowaæ stronê aby oferty znajduj±ce siê na niej by³y ci±gle aktualne.\nDla nowych Klientów dostępna jest pożyczka do 1 500 zł, która jest darmowa! Wymaga dużego wkładu pieniędzy. Wystarcz¹ 2 minuty aby wybraæ najodpowiedniejsz¹ po¿yczkê dla siebie z bogatej oferty na naszej stronie, wype³niæ bezp³atny wn. Wynika to głównie z godzin w jakich wykonywane są przelewy pożyczek.\nPożyczki Przez Internet FENIKO.PL POŻYCZKI ONLINE dostępne są dla każdego. Odkryliśmy dla Ciebie: aktualnie najkorzystniejsze pożyczki przez internet w Polsce. W celu ułatwienia w.\nZobacz oferty chwilówek dostępnych dla każdego.. Szybkie pożyczki bo przez internet i to jest kluczowa zaleta, wszystkie są dostępne online przez. aż do 5000 zł / 24h 7 dni w tygodniu; szybka decyzja; dajemy Ci minimum formalności i. POŻYCZKI ONLINE dostępne są dla każdego. Odkryliśmy dla Ciebie: aktualnie najkorzystniejsze pożyczki przez internet w Polsce. W celu ułatwienia w.\nGdzie kredyt oddłużeniowy z komornikiem? • Kredyty\nPrywatna pożyczka od reki Wiechetki Duze


Real Techniques Starter Set - Zestaw 5 pędzli\nReal Techniques Starter Set Zestaw 5 pędzli miękkie, gładka struktura, nie powodują alergii. Real Techniques Starter Set to zestaw 5 pędzli, które zostały wykonane z syntetycznego, dwukolorowego włosia.Zestaw składa się z: pędzla podstawowego do\nKod katalogowy: 10168\nReal Techniques Starter Set to zestaw 5 pędzli, które zostały wykonane z syntetycznego, dwukolorowego włosia.\nZestaw składa się z: pędzla podstawowego do nakładania cieni, pędzla do konturowania powieki, pędzla precyzyjnego do aplikacji punktowej , pędzla punktowego do eyelinera, pędzla do brwi.\n1. Pędzel podstawowy: włosie : długość 14, szerokość 10 mm, rękojeść: 12,8 cm,\n2. Pędzel do konturowania powieki: włosie :długość w najdłuższym punkcie 16 mm, szerokość przy skuwce 9 mm, rękojeść: 12,8 cm\n3. Pędzel precyzyjny do aplikacji punktowej: włosie: długość w najdłuższym punkcie 6 mm, szerokość przy skuwce 6 mm, rękojeść: 12,8 cm,\n4. Pędzel punktowego do eyelinera: włosie: długość 10 mm, szerokość przy skuwce 3 mm, rękojeść: 12,8 cm,\n5. Pędzel do brwi: włosie: długość w najdłuższym punkcie 9 mm, w najkrótszym punkcie 6 mm, szerokość przy skuwce 9 mm, rękojeść: 12,8 cm.\nZestaw jest super, za cenę 80zł mamy aż 5 pędzli do makijażu oka. Są one bardzo miękkie i świetnie blendują cienie. Pierwsze dwa pędzelki są moimi ulubionymi, kilka ruchów dłoni i mamy piękny makijaż ;) Polecam serdecznie!\nOpinie o Real Techniques Starter Set - Zestaw 5 pędzli


Początek początku - blog Wielki Wodz Apaczow\n19 kwietnia 2019, 12:30 96 odsłon\nDzisiaj jest rocznica bitwy pod Lexington oraz początku amerykańskiej wojny o niepodległość. Przypomnijmy:\nW koloniach narastało wrzenie. Aby zapanować nad sytuacją Brytyjczycy postanowili kolonistów rozbroić. Z Bostonu wyruszył oddział wojska z zadaniem przeszukania farm oraz domów i skonfiskowania muszkietów.\nPod Lexington Brytyjczycy natknęli się na oddział milicji. Koloniści nie mieli zamiaru oddawać broni a Brytyjczycy mieli rozkazy aby nie strzelać. Doszło do próby nerwów, obie strony stały naprzeciw siebie, koloniści cali w strachu bo było jasne, że przy frontalnym starciu nie mają szans. A Brytyjczycy z jednoznacznymi rozkazami: Nie strzelać! Używać tylko bagnetów i broni białej.\nKtoś, nie wiadomo kto, wystrzelił. Po dziś dzień historycy piszą uczone rozprawy starające się ustalić kto to był - Brytyjczyk, czy kolonista, bez większych rezultatów. Po strzale obu stronom puściły nerwy, Brytyjczycy dali salwę, koloniści uciekli – i tak się rozpoczęła wojna.\nDodajmy, że z brytyjskiej kolumny, która wkroczyła do Lexington, niewielu wróciło do Bostonu. Na odgłos strzałów zaczęli ściągać koloniści i zaczęli żołnierzy ostrzeliwać z ukrycia. Stłoczeni w szyku Brytyjczyków byli łatwym celem a ukrywający się i atakujący z zasadzki koloniści – nie. Bitwa zakończyła się klęską armii brytyjskiej – a potem już nie było odwrotu. Wojna rozkręciła się na całego i trwać miała jeszcze wiele lat.\nTak to wydarzenie pokazane jest na filmie. Reżyser w ciekawy sposób wybrnął z dylematu: „Jak pokazać kto strzelił pierwszy – skoro nie wiadomo kto strzelił pierwszy?”\nOpublikowano: 19 kwietnia 2019, 12:30\nKultura Powstanie na Zamojszczyźnie!