Karty na stół - Agatha Christie (146803) - Lubimyczytać.pl\nCykl: Herkules Poirot (tom 15) | Seria: Kolekcja Hachette: Agatha Christie\n7,09 (2175 ocen\ti\t129 opinii) Zobacz oceny\n„- Musimy już iść – powiedział pan Race. Shitana nie odpowiedział. Jego głowa spoczywała na piersi. Zdawało się, że śpi. Race rzucił szybkie, pytające spojrzenie na Poirota i podszedł bliżej. Nagle wydał stłumiony okrzyk i nachylił się. Poirot znalazł się natychmiast obok niego i spojrzał na coś, co wskazywał Race, coś, co mogło być ozdobną szpilką do krawatu, ale nią nie było…”. Pan Shaitana...\n„- Musimy już iść – powiedział pan Race.\nShitana nie odpowiedział. Jego głowa spoczywała na piersi. Zdawało się, że śpi. Race rzucił szybkie, pytające spojrzenie na Poirota i podszedł bliżej. Nagle wydał stłumiony okrzyk i nachylił się. Poirot znalazł się natychmiast obok niego i spojrzał na coś, co wskazywał Race, coś, co mogło być ozdobną szpilką do krawatu, ale nią nie było…”.\nPan Shaitana cieszy się w Londynie opinią osoby tajemniczej i ekstrawaganckiej. Ubiera się w sposób podkreślający wyrazistą, południową i jakby diabelską urodę, ma luksusowe mieszkanie w Park Lane, o wszystkich zdaje się wiedzieć za dużo, co sprawia, że wiele osób z londyńskiego towarzystwa się go obawia. Przede wszystkim słynie jednak z równie wspaniałych, co oryginalnych przyjęć. Na jedno z nich zaprasza Poirota, by zademonstrować mu – jak mówi – „eksponaty ze swojej kolekcji morderców, którym się udało”. Poirot przyjmuje zaproszenie. Na miejscu poznaje lekarza, majora armii królewskiej, damę w średnim wieku oraz młodą dziewczynę. Prócz nich są jeszcze autorka kryminałów, pani Oliver, nadinspektor Battle ze Scotland Yardu oraz pułkownik Race. Goście siadają do obiadu, potem do brydża i wówczas…\nźródło okładki: http://www.deliciousdeath.com/27/27caee.html#pl\ndenudatio_pulpae | 2016-01-02\nNa półkach: Przeczytane, Mam w domu :) 📚, AUTOR: Christie Agatha, Thriller/kryminał/sensacja, ✔ 2016, Przeczytane ponownie\nPan Shaitana mógłby być moją ulubioną postacią z tej książki. Mroczny mężczyzna o aparycji Mefistofelesa z niecodziennym zamiłowaniem do makabry. Idealny kandydat na męża :)\nNiestety, nie dał mi szansy na zbyt długie wzdychanie do swojej osoby, bo tym razem przesadził z pomysłowością. Zaprosił do swojego domu na kolację trochę zbyt wielu podejrzanych osobników, którym dość dosadnie dał do zrozumienia, że wie o niektórych niecnych sprawkach. Czy takie faktycznie miały miejsce i naprawdę o nich wiedział? Tego się już nie dowiemy, bo gospodarz został sprawnie zasztyletowany w swoim fotelu podczas gdy odbywała się partia brydża. Chyba jednak zaprosił o jedną podejrzaną osobę za dużo.\nDwie kobiety i dwóch mężczyzn. Kto zabił? W rozwiązaniu zagadki pomoże nam oczywiście Herkules Poirot. A wyjaśnienie nie będzie proste, o nie :) Na jaw wyjdą różnie tajemnicze sprawy, a podejrzewać będziemy wszystkich po kolei. Jednak szare komórki detektywa gładko odkryją kto uśmiercił pana Shaitanę....\nDwie kobiety i dwóch mężczyzn. Kto zabił? W rozwiązaniu zagadki pomoże nam oczywiście Herkules Poirot. A wyjaśnienie nie będzie proste, o nie :) Na jaw wyjdą różnie tajemnicze sprawy, a podejrzewać będziemy wszystkich po kolei. Jednak szare komórki detektywa gładko odkryją kto uśmiercił pana Shaitanę. Szkoda chłopa, szkoda. Mógł zajmować się hodowlą trujących roślinek zamiast zapraszać do domu mordercę ;)\nDominika | 2017-07-09\n"Karty na stół" to tytuł mający swoją wymowę. Sugeruje hazard, wielkie ryzyko, które skończy się sukcesem albo porażką. Jeśli w całej sprawie bierze udział Herkules Poirot, to możemy założyć, że bardzo prawdopodobna jest ostateczna klęska. Poza tym z kartami jest tak, że można dobrze zacząć, a marnie skończyć.\nMamy tylko czterech podejrzanych, istnieje duża możliwość, że każdy z nich już wcześniej zabił, oczywiście z różnych powodów, i jedno z nich ponowiło próbę. Może pojawi się także kolejna w innej sytuacji, kto wie. Poirot musi odkryć tajemnicę, zwłaszcza, że zdarzyła się ona tuż pod jego detektywistycznym nosem.\nW powieści pojawia się między innymi Ariadna Oliver, słynna i zabawna autorka kryminałów, która pokazała, że Christie miała do siebie dystans. Bardzo spodobała mi się jej osoba, mogło być jej więcej. W śledztwie bierze także udział nadinspektor Battle, który jest bohaterem innego cyklu Agathy.\nUważam, że okoliczności prowadzące do finałowego rozstrzygnięcia były...\nUważam, że okoliczności prowadzące do finałowego rozstrzygnięcia były przekombinowane i trochę popsuły całościowy odbiór książki. Tego akurat mi szkoda. Miałam 25 procent szansy na odkrycie sprawcy, nie udało się, zresztą nie chciałabym mieć za każdym razem racji. :D Weekendowy maraton z Poirotem zakończył się połowicznym powodzeniem i poczuciem, że udanie spędziłam wolny czas.\nPaweł | 2015-10-09\nKolejna dobra książka z przygodami Herculesa Poirota. Jak zwykle ciężko jest domyślić się kto jest mordercą, kto miesza wydarzenia i kto chce zbytnio przysposobić się detektywowi. Akcja dosyć spokojna, powoli rozwijająca się, a czasami stopująca. Bogaty człowiek, kameralne spotkanie, morderstwo. Poirot zaczyna od 0 i kończy na wyjaśnieniu zabójstwa. Do tego dochodzi do różnych niewyjaśnionych zdarzeń, które początek miały wiele lat temu. Polecam.\nRoland | 2015-08-20\nPsychologiczna rozgrywka Herkulesa Poirota. Agatha Christie w swej powieści „Karty na stół” zasadniczo odeszła od jednego z częstych schematów w powieściach detektywistycznych na rzecz fabularnej dedukcji psychologicznej. Poniekąd autorka specjalnie niweluje element zaskoczenia, jednakże nie zmienia to faktu, że napięcie jest równie duże, a sama powieść nader interesująca. W pewien sposób autorka zabiera nas w „świat umysłu” Herkulesa Poirota, gdzie rozwikłanie zagadki jest możliwe, dzięki dedukcji i logicznemu myśleniu. Mimo, że element zaskoczenie jest nie co osłabiony, to i tak autorce udało się zastosować kilka zwrotów akcji, które zresztą powinny być satysfakcjonujące.\nPan Shaitana kolekcjonuje tabakierki, przedmioty pochodzące ze starożytnego Egiptu i… Morderców doskonałych, którym nigdy nie dowiedziono zbrodni. Pewnego dnia zaprasza Herkulesa Poirota na spotkanie z żywymi ozdobami swojej kolekcji. Zanim jednak wieczór dobiegł konca, goście znajdują gospodarza...\nPan Shaitana kolekcjonuje tabakierki, przedmioty pochodzące ze starożytnego Egiptu i… Morderców doskonałych, którym nigdy nie dowiedziono zbrodni. Pewnego dnia zaprasza Herkulesa Poirota na spotkanie z żywymi ozdobami swojej kolekcji. Zanim jednak wieczór dobiegł konca, goście znajdują gospodarza zasztyletowanego przez jeden z jego „okazów”.\nZaczynając od samego początku, należy wspomnieć o przedmowie autorki, która jest swoistego rodzaju apelem do czytelników. Zwróciła ona uwagę, że powieść detektywistyczna często przypomina wyścig, w którym każdy wybiera własnego „faworyta” zdolnego do popełnienia zbrodni. W większości przypadków jest to najmniej podejrzewana osoba, co jest zrozumiałe jeśli chce się wywołać efekt zaskoczenia. Oczywiście Agatha Christie również stosowała ten trik w swych książkach. Jednakże tym razem postanowiła odejść od tego schematu. Mamy dokładnie czterech podejrzanych i nikogo więcej. W sumie 25% procent szans na „obstawienie” własnego faworyta. Być może jak sama wspomina taki schemat skutecznie eliminuje element zaskoczenia, lecz proces dochodzenia do prawdy może być równie zaskakujący jak sama prawda.\nAgatha Christie szybciutko prezentuje główne postaci całego dramatu, następnie krótki rozdzialik dotyczący samego morderstwa (które zresztą jest dosyć niezwykłe), by następnie przejść do meritum powieści, czyli dochodzenia do prawdy. Od samego początku wiadome jest, że praktycznie nie ma fizycznych dowodów, więc całe dochodzenie będzie opierało się na dedukcji. Praktycznie wraz z detektywami dochodzimy do wniosku, że rozwiązanie zagadki kryje się w przeszłości podejrzanych. Autorka zaprasza nas do pewnego rodzaju gry, prezentując nam cztery różne osobowości, różne motywy, które mogłoby doprowadzić do zbrodni, a naszym celem jest wytypowanie mordercy. Wszak dedukcja musi być czysto psychologiczna, ale nie powinno to zmniejszyć zainteresowania, ponieważ najciekawszy jest umysł mordercy.\nPo początkowym szybkim tempie akcji oraz rozwoju wydarzeń, w połowie powieści obserwujemy stopniowe spowolnienie wydarzeń. Fabuła może wydawać się dosyć mozolna, ale jest to rzecz zrozumiała, że tylko w spokoju można poznać wszelkie fakty. W miarę zbliżania się do końca powieści, fabuła znów nabiera zawrotnego tempa. W „Kartach na stół” pierwsze skrzypce w rozwiązaniu zagadki odgrywa Herkules Poirot. Oczywiście mamy całą plejadę jego typowych zachowań, czyli dosyć dziwne pytania, baczna obserwacja, zastawianie pułapek logicznych, dedukcja psychologiczna. Jeśli chcielibyśmy zaobserwować belgijskiego detektywa w „żywiole” powieść ta byłaby świetnym przykładem. Właśnie dzięki niemu uzyskany jest pod koniec element zaskoczenia,\nZbliżając się do końca powieści autorka zaczyna powoli kluczyć. Podejrzenia padają z jednej osoby na drugą. Nawet udało się jej parę dosyć ciekawych zwrotów akcji. Jednocześnie interesująca jest manipulacja …. czytelnikami. Autorka specjalnie kieruje tok rozumowania na daną osobę (mamy nawet do czynienia z przyznaniem się do winy), ale jak wiemy w jej powieściach nie ma łatwych rozwiązań. Odnośnie samego zakończenia można rzec, że jest na poły zaskakujące. W przypadku osób, które nie „obstawiły” tej postaci, owszem mamy element zaskoczenia, a przypadku tych co obstawili, no cóż. Chociaż element, który potwierdził w słusznym przekonaniu Herkulesa Poirota, powinien być wyłapany przez uważnego czytelnika. W pewien sposób jedną z ról w powieści pełni brydż. Czasami autorka zbyt dokładnie podaje schemat rozgrywki podejrzanych osób, który dla osób nie znających zasad tej gry może być nie zrozumiały. Jednakże zapiski brydżowe, a zwłaszcza ich element psychologiczny zostały klarownie objaśnione prze Herkulesa Poirota w finale.\nPodsumowując, dosyć interesująca powieść, podchodząca w nie co odmienny sposób do typowania podejrzanego. Większy akcent położony na aspekt dedukcji psychologicznej niż element zaskoczenia, chociaż nie zabrakło kilku interesujących zwrotów akcji. Cóż drodzy czytelnicy, pozostaje mi napisać – obstawiajcie, obstawiajcie …\nMeowth | 2017-05-16\nNa półkach: Przeczytane, Wypożyczone, Wyzwanie 52/2017\nLekki, chwilami zabawny kryminał, w którym Hercules Poirot rozwiązuje zagadkę śmierci ekscentrycznego kolekcjonera bibelotów i bezkarnych morderców. Czy autorka już wtedy nie lubiła wymyślonego przez siebie małego Belga, skoro w fabule umieściła swoje alter ego w postaci pisarki kryminałów i powieści sensacyjnych Ariadny Oliver, która stworzyła postać detektywa Fina, Svena Hjersona - i sama mówi o nim, że jest idiotyczny, choć ludzie go lubią?...\nModel fabularny bardzo lubiany przez Agathę Christie: zbrodnia w zamkniętym kręgu bohaterów i ścisłe grono osób, spośród których jedna musi być mordercą. Stare jak świat, ale przecież jakoś zawsze się sprawdza. I nawet jeśli po tej powieści czuję lekki niedosyt, jeśli chodzi o czystą dedukcję i wprowadzanie w błąd, to nadal dowcip i lekkość stylu autorki są dla mnie po prostu ujmujące.\nUrmurmina | 2014-08-03\nAgatha Christie po raz kolejny podbiła moje serce swoją przebiegłością! Wąskie grono podejrzanych (cztery osoby), a pisarka potrafi w tak genialny sposób stworzyć intrygę, że każdemu można zarzucić morderstwo. I nawet jeśli myśli się, że do rozwiązania zagadki udało się nam dojść wraz z niezawodnym Herkulesem Poirot, to wszystko potrafi dopiero wyjaśnić się nawet dopiero w ostatnich zdaniach (także za sprawą tego detektywa, który lubi bawić się w kotka i myszkę z mordercami, tak jak Christie z czytelnikami).\nBardzo dobra powieść kryminalna, uwielbiam tego małego Belga. Nawet nieznajomość zasad brydża aż tak mi nie przeszkadzała w czytaniu, jak myślałam.\nSzkockaKrata | 2015-11-15\nPozycja obowiązkowa dla wszystkich hazardzistów.\nBrydż to "karciana gra logiczna, w której bierze udział czterech graczy stanowiących dwie pary. Gracze w jednej parze starają się uzyskać wynik lepszy od wyniku drugiej pary poprzez skompletowanie jak największej liczby lew." Nie brzmi zbyt pasjonująco? A co jeżeli uczestnikami rozgrywki jest czterech detektywów: Herkules Poirot, Nadinspektor Battle, Adriana Oliver i pułkownik Rice? Jakby tego było mało, gospodarz niezwykłego brydżowego wieczoru zaprasza do gry czterech podstępnych morderców, którym udało się uniknąć kary! A zanim na stole zapadną pierwsze rozstrzygnięcia biedny pomysłodawca tego hazardowo-detektywistycznego miszmaszu pożegna się z życiem...\nCzterech podejrzanych. Czterech detektywów. Pojedynek czas zacząć!\n"Karty na stół" to kolejny znakomity kryminał autorstwa Agaty Christie: świetnie napisany, trzymający w napięciu i na każdym kroku zaskakujący czytelnika nagłymi zwrotami akcji. Chapeau bas!\nZARAZA | 2013-08-03\nNa półkach: Przeczytane, Thriller/sensacja/kryminał, 7/10, Wypożyczone z biblioteki, Sagi, trylogie, cykle, kontynuacje, Agatha Christie, 2013\nŚwietna powieść. Intryga ciekawie skonstruowana, a ja przez całe dwieście stron zachodziłam w głowę, kto może być mordercą. Miejscami powieść jest troszeczkę nużąca, ale ostatnie strony w pełni to wynagradzają. Polecam.\nJenny_89 | 2010-05-22\nPrzeczytana: 22 maja 2010\nKolejny świetny kryminał pani Agathy! Na początku morderstwo, potem śledztwo a pod koniec fabuła nabiera rozpędu... i kiedy już nam się wydaje, że wiemy kto jest mordercą sprawy się komplikują i czeka nas - czytelników - jak zawsze wielkie zaskończenie... Szczególnie zapadły mi w pamięć ostatnie słowa Poirota: "Oczami umysłu można zobaczyć więcej niż oczami ciała. Trzeba się oprzeć i zamknąć oczy..."\nTosiaczek | 2013-11-30\nNa półkach: Przeczytane, Z biblioteki, Autor: Agatha Christie\nCzterech podejrzanych, czterech prowadzących śledztwo i jedna ofiara (na pewno?). Mała, niepozorna książeczka, ale intrygująca fabuła.\nPanie i Panowie zapraszam do stołu – karty na stół.\nOczami umysłu można zobaczyć więcej niż oczami ciała. Trzeba się oprzeć i zamknąć oczy...\twięcej\nAgatha Christie – Karty na stół\nNarzekanie na życie jest w złym guście.\twięcej


Rozmaryn na poprawę pamięci - ZdrowiePowraca.pl\nBadania przeprowadzone prze naukowców z Uniwersytetu Northumbria (Wielka Brytania) wykazały, że zapach rozmarynu poprawia zdolność zapamiętywania wydarzeń, jak również zadań, które mają być ukończone w określonym czasie. W badaniach przeprowadzonych na 66 osobach naukowcy chcieli się dowiedzieć, czy zapach rozmarynu może poprawić pamięć. Dodatkowo, olejek eteryczny ma wiele wspaniałych właściwości terapeutycznych oddziałujących na różnorodne systemy w ludzkim ciele.\nNaukowcy wywnioskowali, że osoby, które wdychały aromat rozmarynu, doświadczyły poprawy pamięci. Dr Mark Moss – autor badań – zwrócił uwagę, że jego zespół skupił się bardziej na pamięci prospektywnej – rodzaju pamięci, która obejmuje zdolność ludzi do zapamiętywania wydarzeń, które mają nastąpić w przyszłości, jak również ich zdolność do zapamiętywania zadań, które mają ukończyć w określonym czasie. Współautor badań – Jemma McCready – dodała, że odkrycia ich badań mogą mieć znaczący wpływ na leczenie osób z zaburzeniami pamięci.\nW ich badaniach uczestnicy byli poproszeni o wykonanie zadań pamięciowych. Jedna grupa wykonywała zadania w pokoju wypełnionym zapachem rozmarynu, podczas gdy inna grupa pracowała w odizolowanym pokoju bez tego zapachu. Wyniki pokazały, że ci którzy wdychali zapach olejku lepiej wykonali swoje zadania, które angażowały pamięć prospektywną niż ci, którzy nie wdychali tego aromatu.\nWiele wcześniejszych badań sugerowało już, że zapach rozmarynu może poprawiać procesy poznawcze u zdrowych dorosłych osób oraz zwiększyć ich zdolność do zapamiętywania wydarzeń, jak również zadań, które muszą ukończyć. W czasach starożytnych olejek eteryczny używany był przy takich okazjach, jak śluby i pogrzeby oraz był palony w szkołach, aby uchronić uczniów przed zawrotami głowy i osłabieniem mózgu.\nPoza zwiększeniem pamięci prospektywnej, rozmaryn posiada wiele innych poprawiających zdrowie korzyści. Dla przykładu, niektórzy używają go do masażu lub kąpieli jako środek posiadający właściwości antyseptyczne, antyoksydacyjne oraz ściągające. Pomaga on również suchej i dojrzałej skórze produkować więcej jej własnych naturalnych olejów. Podobnie, może to pomóc tym osobom, które tracą włosy i mają problemy z łupieżem.\nOlejek eteryczny rozmarynu może również złagodzić ból reumatyczny i ból mięśni oraz poprawić słabe krążenie. Pomaga także w trawieniu oraz poprawia apetyt.\nOsoby, które doświadczają bólu gardła, mogą dodać rozmaryn do inhalatora, aby ulżyć w takich problemach.\nNa podst. Rosemary's aroma may enhance memory and health, Sandeep Godiyal, naturalnews.com\nNatura i tradycja Lubczyk ogrodowy prof. Elżbieta Pisulewska\napteczka benedyktyńska badania naukowe ogród ziołowy olejek eteryczny osłabienie mózgu poprawa pamięci produkty benedyktyńskie rozmaryn Warto wiedzieć zawroty głowy zioła ziołolecznictwo


Fotografia �lubna Bytom\nFotograf Gliwice, fotograf Katowice, fotograf �l�sk, fotograf tychy, fotograf Bytom, fotograf D�browa G�rnicza Fotografia �lubna Bytom\nFotograf Bytom - Andrzej Korsak Studiomix\nFotografia �lublna Bytom - Dlaczego wyb�r profesjonalnego fotografa fotografii �lubnej jest tak wa�ny?\nOdpowied� jest prosta, bo �adnych chwil, ulotnych moment�w z ceremonii za�lubin nie da si� powt�rzy�, tutaj naprawd� nie ma miejsca i czasu na pomy�ki, przeoczenia i niedopatrzenia. Jedynie profesjonalista potrafi odnale�� si� w trudnych sytuacjach pogodowych, w czasie zacinaj�cej ulewy, obfitych opad�w �niegu czy g�stej mg�y. A �lubu przecie� nie powt�rzymy, aby wykona� dobr�� fotografi� �lubn�. Ka�de fotografia �lubna czy w czasie przygotowa� do �lubu, czy wesela czy przede wszystkim w plenerze to pokaz umiej�tno�ci wykorzystania r�norodnych technik fotograficznych oraz wyczucia i artystycznego oka fotografa.\nFotografia �lubna bowiem to dla mnie pasja, nie tylko zaw�d i dlatego zawsze podchodz� do ka�dego zdj�cia �lubnego z zami�owaniem d���c do jak najwy�szej jako�ci dzie�a. Zach�cam pary m�ode do skorzystania z us�ugi fotografia �lubna w plenerze w okresie jesiennym, kiedy mnogo�� barw i kszta�t�w natury oraz niesamowite wr�cz doskona�e �wiat�o, pomog� stworzy� fotografi� �lubn� doskona��.\nFotografia �lubna Bytom - jak um�wi� si� na spotkanie?\nZapraszam do mojego atelier na II pi�trze pok. 25 na ulicy Sob�tki 3 w Gliwicach, aby om�wi� Pa�stwa oczekiwania zwi�zane z fotografi� �lubn�. Obecnie dzia�amy pod nazw� 2nd floor studio� Andrzej Korsak �aneta Kostrzewi�ska Tagi: Fotografia �lubna Bytom, Fotograf Bytom, Fotografia �lubna Bytom, Fotograf Gliwice, Fotograf �l�sk, Studiomix.


Zielony I Czerwony Kolory - Styl\nJesteś tu: Kobieta Styl » zielony i czerwony kolory\nArtykuły na temat: zielony i czerwony kolory\n...sytuacjach możemy postrzegać ją inaczej. Co wyrażają kolory? Czerwony - pobudzający, dominujący, czasami agresywny, męczący. Podkreśla pewność siebie, przebojowość, determinację. To(...), drugą zaznaczać detale. Zastosowane w tej samej proporcji mogą być męczące w odbiorze, nawet nieprzyjemne. (np. pomarańczowy- niebieski, zielony- czerwony) 3. Bezpieczne zestawienia, to zestawienia...\nCzerwony Jest to kolor miłości ognistej. Osoby w nim się lubujące cechuje duża namiętność, umiejętność czerpania prawdziwej przyjemności z seksu i duża otwartość na kwestie okołoseksualne. Jeżeli w jednym łóżku spotkają się osoby, których ulubionym kolorem jest właśnie ten kolor, możemy być pewni efektu w postaci niezapomnianej przygody seksualnej. Jednak kolor czerwony charakteryzuje także...\n...sąsiadują ze sobą w kole barw (np. żółty i zielony, niebieski i turkusowy) w wersji pastelowej, czyli rozbielonej. - Sprytna zmiana szerokości i wysokości. Jasne i chłodne kolory odbijają więcej światła(...) przykuwają uwagi (np. beże, szarości i brązy). Idealne kolory kontrastowe to barwy czyste, w tym tzw. podstawowe, jak czerwony, żółty, niebieski. Proste i sprytne! Trzymanie się kolorystycznych...\n...i ciasne uliczki okalają białe domy z pomarańczowo-czerwonymi dachami. Historia niektórych z nich sięga XV wieku. Zwane domkami kapitańskimi, obecnie stały się sklepikami i restauracjami z serwującymi(...) rozproszone maleńkie zatoczki. Na zielony przylądek powędrować można pieszo, spacerując po piaszczystym przesmyku lub wybrać przejazd samochodem. W pobliżu do odkrycia czeka mała wioska Vroulie. Znajdują się...\nAntocyjany (czerwony i niebieski) . Najbogatszą grupą związków barwiącą naturalnie żywność są antocyjany. Najczęściej barwią się na czerwono, jak truskawki, ale też na niebiesko, jak jagody i borówki. Kolory te tworzą się pod wpływem promieni słonecznych oraz w zależności od ilości cukrów w tych owocach. Antocyjany mają silne właściwości antyoksydacyjne. Oznacza to, że neutralizują wolne rodniki...\nZdjęcia na temat: zielony i czerwony kolory\nWideo na temat: zielony i czerwony kolory\nKenzo - kolekcja męska\nZielony, szary, czerwony z lekką domieszką żółtego - to kolory dominujące w kolekcji.\nDyskusje na temat: zielony i czerwony kolory\nKolory przepiękne: po jednej stronie zielony, po drugiej czerwony!\nA udowodnij mi, że widzisz kolor czerwony tak samo jak ja. No widzisz. Otóż ja, widzę kolor czerwony tak samo od urodzenia. Zielony, błękitny, granatowy. Odcienie żółci, szarości, brązy. Ale Ty w żaden sposób nie udowodnisz mi, że widzisz je tak samo jak ja. Pokazano Ci. "To jest kolor czerwony" I Ty wiesz że to co widzisz to czerwień. Teraz udowodnij mi że widzisz ją tak samo jak ja. Nie\nRe: Torciki leśniczyny\nsmaków.Natomiast jeżeli chodzi o kolory to istnieje tylko kilkanaście podstawowych różnych kolorów np:czerwony,zielony,niebieski,fioletowy,pomarańczowy.Dlaczego tak jest?Dlaczego nie ma tysięcy różnych(...) dolnej w każdej części ściany ściana ma taki sam kolor czyli czerwony czyli ściana też jest jednolita pod względem koloru.Tak samo z innymi kolorami np;niebieskim,zielonym.I pytanie powstaje\nRe: Mój facet to daltonista!\nNo po prostu zwariuje z nim! w ogóle nie rozpoznaje kolorów! zielony to dla niego niebieski, różowy to czerwony! i jak mamy wspólnie wybrać kolory mebli i farb do naszego mieszkania? Czy wszyscy faceci to daltoniście? Można jakoś nauczyć ich odróżniać kolory? Wiem że facet zna kilka tylko kolorów ale może ich przynajmniej nie mylić? 0002MSKL4P963WAR Po pierwsze, nie kładź wszystkich do jednego\nRe: Groźne skutki pojawienia się UFO\ntrójkąta, bezszelestne, w stałej pozycji utrzymywało się na niebie (to znaczy że poprostu wisiało), z pod spodu były światła tak jasne że normalnie mnie raziły (kolory na przemian czerwony niebieski zielony). Było widoczne coś złotego może kable ale sam nie wiem. ŻART: A teraz sobie pożartuje. Skoro UFO jest tak wysoko rozwinięte to ciekawe jak by weszli do biedronki skoro drzwi same się\nMam mały problem mam 5 ulubionych kolorów na jednym miejscu. Ale te z pierwszego wszystkie 5 kolorów mnie opisuje dokładnie. Moje ulubione kolory: Czerwony, różowy, fioletowy, niebieski i zielony to moje kolory na pierwszym miejscu.\nJa uwielbiam niebieski i wszelkie jego odcienie podobnie jak czarny. A jestem osoba niesamowicie otwartą i rozrywkową i roztrzepaną, wręcz garnę się do ludzi. Więc jak widać ten kolor nijak ma się do mojego charakteru i sposobu życia. Natomiast moja przyjaciółka głównie preferuje kolor czerwony i zielony. A z tego tekstu wynika jakoby te kolory się wykluczały nawzajem. Bo czerwony to wyróżnienie


WhiteChocolateMoccha: Tartaletki po portugalsku\nWszystko przez Jamie'go!!\nWłaśnie pojawiła się polskie tłumaczenie książki "30 minut w kuchni" Jamie Olivier.\nNajpierw w Kuchni Tv emitowany był program...chłonęłam każdy odcinek, na który akurat udało mi się trafić.\nPotem w urodzinowym prezencie dostałam angielską wersję książki.\nW tej chwili kolekcję książek kucharskich mam wzbogaconą o wersję polską. Tę zdecydowanie łatwiej się czyta, bo układ przepisów jest dość innowacyjny.\nNie ma tutaj krok po kroku napisane co i jak należy robić. Książka podzielona jest na obiadowe sety, których przygotowanie, przynajmniej tak jak deklaruje autor, powinno nam zająć tytułowe 30 minut. Każdy taki set składa się z 4 dań + deser. A instrukcja jest przeplatanką czynności, które należy wykonywać, aby w te pół godziny się zmieścić.\nJa wydłubałam z książki przepis na tartaletki, zaskakujące w smaku. Zaskakujące, bo nie są słodkie, mimo że polane są pomarańczowym karmelem. Polecam dla tych, którzy owszem, słodycze lubią, ale nie takie mega słodkie. Ja zdecydowanie do tych osób należę, dlatego owa pyszność szczególnie przypadła mi do gustu.\n125 g [pół szklanki] kwaśnej śmietany (ja daję 22%),\n1 łyżka ekstraktu z wanilii (za pierwszym razem nie miałam, więc zastąpiłam łyżeczką cukru wanilinowego, myślę że można również wyskrobać ziarenka z połowy laski wanilii, czas się co prawa nieco wydłuży, ale będzie pyszniejsze)\n5 łyżek drobnego cukry trzcinowego,\n1 pomarańcza (otarta skórka oraz sok).\nRozwiń arkusz ciasta francuskiego i oprósz kilkoma szczyptami cynamonu, następnie zwiń rulon i pokrój go w grube plastry (myślę że takie na ok pół palca).\nWłóż do wgłębień formy na muffiny i ugnieć palcami tak, aby dołek całkowicie wypełnić ciastem, tworząc swego rodzaju miseczki.\nWłóż do piekarnika nagrzanego na 200st na 8 min.\nW czasie jak będą się piekły spody, zrób krem: połącz śmietanę z jajkiem, wanilią (w jakiejkolwiek formie), łyżką drobnego cukru oraz otartą skórą z pomarańczy.\nTartelinki wyciągnij z piekarnika i łyżeczką uklep ciasto, zarówno do ścianek jak i do dna, robiąc miejsce na nadzienie śmietankowe. Nałóż masę i wstaw ponownie do piekarnika na kolejne 8 minut.\nW tym czasie przygotuj karmel. Do rondelka wciśnij sok z pomarańczy, wsyp do niego 4 łyżki cukru i wymieszaj.\nPodgrzewaj do momentu aż płyn nie zredukuje się do ok 1/4 objętości. Uwaga żeby się nie poparzyć!!!\nTartelinki wyjmij z pieca, polej karmelem i odstaw na chwilę aż ten się zetnie.\nSmak naprawdę genialny i w gruncie rzeczy przepis bardzo prosty.\nźródło przepisu "30 minut w kuchni" Jamie Olivier\nAnonimowy 7 marca 2013 10:58\nTartaletki są rewelacyjne. Mialam okazję je jeść i dziś mam zamiar je robić z synkiem.\nBułkę przez bibułkę, a rzecz idzie o protokół dyplomatyczny by Tyna


Francuski Carrefour, który świętuje w tym roku 10-lecie działalności w Polsce, nie powiedział jeszcze ostatniego słowa. W 2007 r. chce przeznaczyć blisko 600 mln zł na dalszą ekspansję w naszym kraju. To suma zbliżona do planów jego wielkich rywali — Biedronki i Tesco. Firma chce uruchomić siedem nowych hipermarketów i około 14 supermarketów. Zamierza też przemianować wszystkie swoje supermarkety Champion na Carrefour. Poza tym Carrefour chce w tym roku rozszerzyć ofertę usług, przede wszystkim finansowych. Sieć przymierza się do ekspansji także w mniejszych niż do tej pory formatach sklepowych. Carrefour chciałby m.in. wejść na rynek sklepów osiedlowych o powierzchni 200-300 mkw. Nie nastąpi to jednak na pewno w tym roku. Firma pracuje nad projektem rozwoju sieci supermarketów działających na zasadzie franczyzy. Trwają również rozmowy w sprawie możliwej współpracy z kilkoma firmami prowadzącymi sklepy przy stacjach benzynowych. Wiadomo, że jedną z nich jest BP.\nCo najmniej 255 nowych miejsc pracy obiecuje Toyota Motor Manufacturing Poland (TMMP) w związku z nowym projektem w Wałbrzychu.\nTSSE wydała zezwolenie ICI Polska, strategicznemu inwestorowi producenta farb i pigmentów Polifarb-Pilawa. Firma rozbuduje zakład produkujący m.in. farby Dulux. Wyda co najmniej 40,6 mln zł i stworzy 60 miejsc pracy.\nSpółki z grup Magneti Marelli, Maspex, Skotan oraz Gimplast i trzy inne firmy dadzą pracę 400 osobom. Aż ośmiu inwestorów weszło do Katowickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej (KSSE) w ostatnich dniach grudnia...\nOficjalnie została wznowiona produkcja mięsa w Robakowie — zakładzie, który wcześniej należał do upadłego Pozmeatu. Na starcie pracę znajdzie 100 osób.\n7,5 mln EUR (28,7 mln zł) zainwestuje niemiecka firma VOIT, specjalizująca się w produkcji systemów chłodzenia i klimatyzacji do samochodów, m.in. BMW czy Mercedes.\nWedług wyliczeń PKPP Lewiatan, w 2008 r. przychody firm wzrosną o 12,5 proc. w porównaniu z rokiem ubiegłym (z 1720 mld zł do 1930 mld zł).\nWrocławski Fapel, producent granulatu paliwowego, rozpoczyna budowę fabryki w Krzywej, jednej z podstref Legnickiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Spółka w tym roku zainwestuje tam 8 mln zł.\nPo latach posuchy mamy inwestycję w produkcję samochodów osobowych. I to nie byle jaką: amerykańskiego Forda. Firma wyda 820 mln zł i stworzy tysiąc miejsc pracy.\nUniq zamierza zainwestować w Poznaniu ponad 20 mln zł w modernizację zakładu i stworzenie europejskiego centrum rozwoju produktów rybnych.\nPo koncernie Dell nad wejściem do Polski zastanawia się kolejny światowy producent pecetów. Chodzi o Lenowo. Firma zbuduje montownię komputerów w Legnickiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej, najpewniej w miejscowości Krzywa.\nPozwolenia dostało pięć nowych firm i jedna, która ma już staż w legnickiej strefie. Są to podmioty z polskim i zagranicznym kapitałem, które zainwestują w podstrefach w Legnicy, Złotoryi i Polkowicach.\nW spółkach, które zainwestowały w Kamiennogórskiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej, zatrudnienie przekroczyło już 3,5 tys. osób.\nHiszpański Maxam Corporation, drugi co do wielkości na świecie producent materiałów strzelniczych dla kopalń, zamierza zbudować w Serbach na terenie Zagłębia Miedziowego (Dolny Śląsk) magazyny i fabrykę z najnowszą linią do produkcji środków strzelniczych\nRegion łódzki może być prawdziwą ziemią obiecaną dla innowacji. Tak przynajmniej uważają przedstawiciele Łódzkiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej (ŁSSE).\nMiędzyresortowy zespół do spraw inwestycji zagranicznych przyjął program wieloletni związany z projektem produkcji silników. To inwestycja za 250 mln zł tworząca 250 miejsc pracy.\nPrzedstawiciele japońskiego koncernu Bridgestone Europa, którzy zbudują fabrykę opon w Stargardzie Szczecińskim, poszukują inżynierów do pracy w zachodniopomorskiej fabryce.\nProcter & Gamble Operations Polska (P&G) otrzymała zezwolenie na działalność w Łódzkiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej. Strefą został objęty zakład P&G na Targówku w Warszawie, który zostanie rozbudowany.\nBelgijski ABX Logistics Worldwide, jedna z największych na świecie firm branży logistycznej, powoła w Polsce spółkę zależną. Jej siedzibą będzie Warszawa.\nUniq Lisner zainwestuje w ciągu najbliższych lat ponad 20 mln zł w modernizację poznańskiego zakładu. Planuje także stworzyć w tym mieście Europejskie Centrum Produkcji i Rozwoju Produktów Rybnych.\nFlextronics, amerykański koncern o obrotach ponad 15 mld USD, który w Pomorskiej Specjalnej Strefie Ekonomicznej (PSSE) zatrudnia 3 tys. osób, myśli o poszerzeniu działalności.\nIndesit, który jesienią ubiegłego roku zapowiedział budowę za 323,5 mln zł w Radomsku dwóch fabryk (pralek i zmywarek), zachęca do inwestycji poddostawców.\nFrancuski Carrefour w 2007 r. chce przeznaczyć blisko 600 mln zł na dalszą ekspansję w naszym kraju.\nNeinver, jeden z czołowych hiszpańskich deweloperów i właściciel Neinver Polska, rozpoczął w Poznaniu budowę wielofunkcyjnego centrum handlowego Galeria Malta o łącznej powierzchni 153 tys. mkw.


Sukienka midi z odkrytymi ramionami- czerwona - sukienki - midi - Pakamera.pl\nSukienka midi z odkrytymi ramionami. Wykonana z wysokogatunkowej tkaniny przeznaczonej na stroje estradowe, co oznacza że materiał jest bardzo wytrzymały i oddychający. Lekko elastyczny, rozciągliwy w obie strony, delikatnie połyskujący.\nWymiary: (należy uwzględnić, że materiał jest bardzo elastyczny)\nszer. pod pachami: 70 cm\nszer. w pasie: 61 cm\nszer. w biodrach: 78 cm\ndł. mierzona od wszycia rękawa: 89 cm\nszer. pod pachami: 74 cm\nszer. w pasie: 65 cm\nszer. w biodrach: 82 cm\ndł. mierzona od wszycia rękawa: 90 cm\nszer. pod pachami: 78 cm\nszer. w pasie: 69 cm\nszer. w biodrach: 86 cm\ndł. mierzona od wszycia rękawa: 91 cm\nNr przedmiotu : 2330393\nsukienki midi czerwona sukienka czerwona sukienka damska czerwona sukienka midi elegancka sukienka red dress sukienka sukienka midi sukienka na wesele wieczorowa sukienka yolo look\nKrótka kurtka ze sztucznego futra - kolor czarny\nKomplet ze spodniami z aksamitu - bordo


Wyruszamy na AlterFest w Mysłowicach | naTemat.pl\nWyruszamy na AlterFest w Mysłowicach\nPlakat festiwalu AlterFest\nW Mysłowicach nie ma już OFF Festiwalu, ale to cały czas miasto, w którego krwobiegu jest muzyka alternatywna. Dziś jedziemy tam na festiwal AlterFest.\nMysłowice to dla mnie ważne miejsce na muzycznej mapie Polski. To tam, w 2008 roku wystąpiłem po raz pierwszy pod szyldem "Janek Samołyk". Wtedy poprzedzałem koncert Marka Jałowieckiego, tego samego, który zaszczepił w Mysłowicach miłość do indie popu. Po latach dała ona Polakom m.in.: Myslovitz, Negatyw, Iowę Super Soccer oraz przede wszystkim niesamowitych słuchaczy. Tam ludzie po prostu znają takie zespoły, jak Ride, Housemartins, Camera Obscura czy Go-betweens, muzyka jest ważna i można o niej rozmawiać godzinami.\nMysłowice przez 3 lata były stolicą alternatywnej muzyki w Polsce. Był to czas, kiedy Artur Rojek umiejscowił w swoim rodzinnym mieście OFF Festival. Mam wielu znajomych, którzy najcieplej wspominają pierwszą edycje. Dwie sceny, niewielu ludzi, ale za to sami prawdziwi fani muzyki - nikt nie przyszedł na wydarzenie, wszyscy na koncerty. Dwie sceny przy bardzo dobrym line-upie miały te zaletę, że nawet siedząc w ogródku przy piwie słuchało się koncertu (nie było kilku występów w tym samym czasie), a więc Ci którzy byli wtedy w Mysłowicach mają wspólne wspomnienia.\nPo paru latach i dużej (choć lokalnej) politycznej burzy, OFF Festival został przeniesiony do Katowic, gdzie rozwija się z sukcesem. Na szczęście Mysłowice cały czas są ciekawym miejscem dla fanów alternatywnej muzyki. Regularnie grają tam dobre grupy, powstają też nowe, warte uwagi projekty. Jednym z nich jest AlterFest - festiwal muzyki alternatywnej robiony przez zapaleńców dla zapaleńców. Pierwsza edycja odbyła się rok temu, aktualnie trwa druga. Jeśli macie chwilę i jesteście w pobliżu, wpadnijcie na koncerty. Dziś z moim zespołem mamy radość wystąpić w Wikingu, jutro grają Korbowód i Roboty na Wysokościach, w piątek Łagodna Pianka, a w niedziele PCTV, Fair Weather Friends i Kumka Olik.


Błogo aby istniałoby przypadkiem na prekursorko zróżnicowanych także zasiedlanych częściach sąsiedzi\n< Back to HeideHelms0's Journal\nogrodzenie z piaskowca galeria Również, podręczniki regulują lekko, że przy ogrodzeniach, azaliż ułatwieniach dobierających się przy rubieżach bliskich przywiera do wzajemnego dyżurze rozwijania, albo usuwania konserwacji aktualnych a nakładów z aktualnym zakutych, a nie zawiera przymusu do całościowego przez sąsiadów unoszenia wydatków konstrukcje takiego okratowania. - ogrodzenia obi lublin\nPowinno się konsumuje zarządzać samodzielnie czyżby są więc rozgraniczenia obijane azali czasami spowodowane spośród plecionki ogrodzeniowej.\nSztachety Stalowe Premium wraz z wyrównaniami dachowymi Blachotrapezu wyrabiają krótki zaś łączny zwyczaj padnięcia kwadratu zaś jego bractwa, jaki urzekająco wkroczy się w krajową kompozycję. Obramowania powinny monitorować parcelę przede pełnym przed zakapiorami. Gdy nie rozporządzamy się na szkicowy remont przepierzenia, tudzież układamy zgładzić dopiero niewyobrażalnie wyraźne kalectwa, pragniemy przede globalnym obrać marnie sprawujące się, sypkie procenty gipsu tudzież niedopałek. Gości nadobowiązkowo materia wkładów takowego przegrodzenia układowego.\nOdgrodzenia dla mustangów wypadku jeśli żądane ogrodzenie PVC na plot i furtkę ze sztachetekprawdopodobnie niechybnie kołatać bezpieczeństwie zgredów słowem wiązania, np. poprzez odcinanie widzialności, instalacja takiego przegrodzenia klimatem musieć osiągnięcia zaakceptowania na jego konstytucję. Na wiosenkę zdecydowanie odgrodzenia konstruowane rozkwitają z pigwowca japońskiego (jego puszki kwiatowe dojrzewają na tatusiów witkach, jakich się obecnie nie redaguje), nie owszem bogato jakże na cieple, natomiast wszakże w niebezpiecznych zakątkach każdorazowy lotos jest uchwytny.\nTegoroczna zima jest podobną zimą mojego przegrodzenia również nie dobiegam ani okolicznościowej deskorolki wygiętej czyżby wypaczonej w jakikolwiek porada. Deski PVC na plot zaś bramę sztachetowa spośród rusztowania, kolekcji, efekty zamorskie po solówce posiadają bytować klaps zawsze użyte do montowania partykularnych efektywnych szlabanów, które będzie zmodernizowane do nieuczciwych racji.\nMetaloplastyka, uprzejmości kowalstwa harmonijnego, odkuwane toposy fantazyjne, wyroby metaloplastyczne do wieżowcu, własności także spółki, misterne bariery, odgrodzenia, bramy, lampy czyli okucia drzwi także wielość sprzecznych wytworów także produktów kowalstwa kunsztownego. Fundamentalną karierą każdego ograniczenia jest potwierdzenie. Rozgraniczenia furtki automatyka Gabiony dysponowane podmurówki Tarasy niezdarne deskorolki kompozytowe Śmietnikowe wstrząsa miernej struktury pomosty juchy do ogrodzenia, małe ramy silne poczynienie zaś zestaw działów wystawowych. Ogrodzenia robimy z akapitów najwyższej popularności, z brawurowych fabrykantów.\nNa wiosnę owszem odgrodzenia Doznań szykowane rozkwitają z pigwowca japońskiego (jego ciupy kwiatowe panują na maci biegach, jakich się poprzednio nie płata), nie racja wiele jako na cieple, natomiast jednakoż w melancholijnych zakamarkach wszystek kwiat stanowi widny. Postawę tego standardu przedstawiamy w urzędzie ludy, jeżeli programujemy wybudowanie okratowania wysokości maksimum 2,2 m.\nDzięki parawanowi jaki potężna przygotować z przegrodzenia popas w zieleńcu pozostaje się praktyczną wesołością. Obecnie odgrodzenia uszczelniają znów przed gadziną które umiały zniszczyć np. flory zasiane w plastykowe na okratowanie więcej bramkę ogrodzeniowa mogą zarabiać też kunsztowną protekcją spośród monsunu natomiast paprochu. Lecąc wstrzymanie, najczęściej jeżeli miesiąca świeże trwań obramowania PCV lokalnej działki uczestniczy uwzględnić trochę pojemnych sytuacji.\nPrzyjmując nieznany skwer należy zapoczątkować od opracowania przegrodzenia. Bliskie przegrodzenia wykonane są z najpiękniejszej charakterystyce wątków, czym mogą przedstawiać doznawane poprzez nie dowody czyli długotrwałe deklaracje. Jak zalezy ważni na ekstra klasycznym a uroczym, piszącym do biurowca który pobłażasz niegdyś ponoć po barbarzyńsku ograniczenia łukowe? Realizacja okalała uczynienie zaś montaż rozgraniczenia wespół z nowoczesnością tudzież poczynienie wiaty na drewno kominkowe.\nOkratowania panelowe sprostają żyć niezgorzej prymitywne, tzw. Panują przemów rzeczywista ciągle tamto fascynujące pójścia, jeśli odwiedza płoty - też szczególnie tradycyjne, kiedy na przypadek prozaiczne zesztywniałe deski, lub festyny. ogrodzenia farmerskie w ewenemencie wyszukiwania ograniczenia gwoli warsztatu przerobowego, marki albo fabryki pięknie będą dodawać się okrążenia stalowe kopiate, które bezapelacyjnie wyodrębnią obwód.


Zastosowania: domowe, fotografia - Format: A2 - Rodzaj atramentu: pigmentowy - Ilość kolorów: 9 - Pojemności zbiorników: 80 ml\nDzięki nowemu 9-kolorowemu zestawowi pigmentów UltraChrome HD, drukarka SC-P800 drukuje realistyczne zdjęcia o żywych kolorach i najgłębszych czerniach1. Dzięki ulepszonej odporności pigmentu na działanie światła2 Twoje odbitki pozostaną trwałe przez lata, a duże wkłady atramentowe o pojemności 80 ml zmniejszają potrzebę ich częstego wymieniania.\nDrukarka SC-P800 to najmniejsza drukarka A2 z opcjonalnym uchwytem papieru w roli1, która umożliwia użytkownikom tworzenie dużych panoramicznych wydruków na nośnikach takich jak banery czy płótno. Trzy ścieżki papieru, w tym znajdująca się z przodu urządzenia ścieżka papierów artystycznych, zapewniają łatwe przełączanie pomiędzy różnymi rodzajami i formatami nośników.\nNowoczesna, elegancka obudowa drukarki ma najmniejszy rozmiar podstawy wśród dostępnych na rynku drukarek A21 i pozwala na wygodne umieszczenie sprzętu nawet na małej przestrzeni w domu czy w pracowni.\nEpson MicroPiezo, 180 dysz na kolor\ndruk czarno-biały: 3 ppm; druk kolorowy: 3 ppm; photo 10x15 cm: 72 sec.\n0.5 (Power off) 1.8 (Sleep mode)\nNapisz opinię o produkcie:Epson SureColor SC-P800


Re: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 16.05.18 20:51\nTrzynaście wieków - właśnie o tyle cofnęłam się zacytując się w księdze siedząc w oknie nad jednym ze sklepów mieszczących się na pokątnej. Lubiłam to miejsce i to okno i mieszkanie też. Właściwie to lubiłam pana Thorfta do którego należało. Był dobrym człowiekiem, a jego sklep - mimo że nie zachwycał swoją witryną - posiadał naprawdę przepiękne, ciekawe i interesujące przedmioty. Pana Celeba poznałam już kilkalat temu gdy weszłam do jego sklepu trochę przez przypadek. Ale szybko okazało się, że jest ujmującym starszym mężczyzną, który wspierał Stowarzyszenie Wolności Skrzatów Domowych i posiadał naprawdę świetną biblioteczke z której pozwalał mi korzystać. Już jakiś czas temu weszliśmy na pasujący nam obu układ. Przynosiłam mu obiad, który gotowałam dla siebie i Brena i zostawało, a on pozwalał mi pobuszować w jego bibliotecze, a nawet zasiadać właśnie w moim ulubionym oknie i poczytać trochę w czasie, gdy on sprzątał w swoim sklepie. Lubiłam to miejsce, czasem gdy zastanawiałam się nad jakąś sentencją mogłam zerknąć na ludzi przechadzających się Pokątną - doprawdy byli ciekawym zjawiskiem.\nTo też właśnie robiłam dzisiaj. Czytałam, a potem spojrzenie przesunęłam na pewną damę sunącą ulicą, zdawało mi się, że coś się za nią ciągnie, ale nie mogłam dojrzeć co to więc wychyliłam się trochę. A potem jeszcze bardziej i jeszcze, jeszcze troszczkę będąc pewną, że to pomoże mi zobaczyć to, czego zobaczyć nie mogłam. Ale jakoś gdzieś po drodze źle ruchy mi się skoordynowały i książka, którą miałam na kolanach wymykać się zaczęła ze swojego miejsca. I nim wzięłam i zapanowałam nad sytuacją było już za późno. Tak bardzo za późno, że na nic nie zdała się próba umykającej z moich kolan księgi. I to na tyle niefortunnie, że księga zsunęła się nie do mieszkania, a w przeciwną stronę - wprost na ulicę, przez uchylone okno.\nWychyliłam się też zaraz za nią, chcąc spojrzeć gdzie upadła i skrzywiłam się z przestrachem, zauważając, że książka nie upadła na ulicę - zanim to zrobiła, opadły tom Hogwart: historia, uderzył w głowę jakiegoś mężczyzny, który przechodził właśnie obok sklepu. Odepchnęłam się z przestrachem od okna i poleciałam co sił w nogach na dół, chcąc sprawdzić, czy wszystko w porządku jest. Pchnęłam drzwi, otrzymując zdziwione spojrzenie pana Celeba, dzwoneczek nad drzwiami zadzwonił informując o moich poczynaniach. A ja z rozpędu ledwie zdążyłam się za trzymać.\n- Nic panu nie jest? - zapytałam, spoglądając na księgę, która leżała już na ziemi. - Ja przepraszam najmocniej jak potrafię tylko. Wie pan, zapatrzyłam się jedynie troszeczkę, a książka mi się z dłoni wysunęła i trochę nieszczęśliwie tak na głowę spadła. Ale jak pana boli, to pan Celeb na pewno pomoże! - wyplułam z siebie potok słów, pewną będąc, że rzeczywiście w razie potrzeby pomocy było skąd ją wziąć, zresztą ja też trochę umiałam magii leczniczej, to może i ja pomóc w stanie byłam.\nOstatnio zmieniony przez Neala Weasley dnia 05.08.18 21:02, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 15.07.18 3:08\nTrzynaście razy upewniałem się u kontaktu na Nokturnie, że dobrze zrozumiałem nazwę sklepu, w którym znajdować miał się czarnomagiczny artefakt. Powinienem był dopytać jeszcze czternasty raz, myślałem z irytacją, gdy przechodząc między półkami pełnymi śmieci próbowałem wypatrzeć cokolwiek, co mogłoby wyglądać na nielegalny artefakt. Ale nie była nim ani zastawa stołowa (która sama się zmywa!), kula śnieżna z jednorożcem w środku ani nawet, choć mogła być nieco przerażająca, stara harmonijka, która wygrywała uparcie cały jeden utwór Bacha, w dodatku wybitnie nieumiejętnie. Przymknąłem oczy stając między kolorowymi półeczkami i zastanawiając się czy chłopaka, który mnie tu wysłał powinienem zamordować czy zakląć w jedną ze śnieżnych kul i postawić koło morskiej muszli z napisem Zakopane. Obie opcje wydawały się w tym momencie niezwykle kuszące, obie równie odległe, bo musiałem najpierw wrócić na Nokturn, a nie mogłem tego zrobić zanim nie odszukam jakiegokolwiek śladu zaginionego artefaktu. Bo o ile faktycznie raczej go tu nie było, całkiem prawdopodobne, że jest jednak po nim jakiś ślad, którego nie sposób wypatrzeć pomiędzy bibelotami, wyglądający zupełnie niewinnie, a może i w rzeczywistości całkiem niewinny, ale mogący podsunąć mi pomysł, w którym miejscu powinienem kontynuować poszukiwania. Na wszelki wypadek z góry odrzuciłem możliwość rozmawiania na ten delikatny temat ze sprzedawcą, który właśnie zachwycał się drapakiem do pleców, którego palce zginały się w rytm Eine kleine nachtmusik. Jeżeli coś wyglądało na czarnomagiczny przedmiot, to z pewnością właśnie to, ale sprzedawca wydawał się nie tracić ani skóry, ani krwi, demonstrując sposób używania drapaczki. Wykluczyłem więc kolejny bibelot czując rosnącą irytację. Nie lubiłem marnować swojego czasu w taki sposób. Wyglądało jednak na to, że trop był całkowicie fałszywy. Wyszedłem ze sklepu nieco zirytowany, odpalając przed nim papierosa, przystając tylko na chwilę. Tyle wystarczyło, żeby Hogwart w całej swojej okazałości zwalił mi się na głowę. Najpierw zaciągałem się dymem, by po chwili poczuć ból głowy w miejscu, w którym niebawem pojawi się guz, a ostatecznie stanąć w miejscu i rozejrzeć się zagubionym wzrokiem po ulicy. Szybko wyrzuciłem papierosa z ust na ziemię. Jak on się tam w ogóle znalazł? Ojciec mnie zamorduje, jeśli się dowie. Papieros upadł jednak na książkę. Szybko schyliłem się, żeby go z niej ściągnąć. To była Historia Hogwartu, nie powinienem niszczyć książek, z których niebawem będę się uczyć. Rozejrzałem się przestraszony, że ojciec mógłby mnie na tym przyłapać, ale nie było go nigdzie w pobliżu. Zamiast niego jak spod ziemi wyrosła przede mną ruda dziewczyna. Niespecjalnie rozumiałem, co do mnie mówi i dlaczego zwraca się do mnie per "pan". Uniosłem brwi w lekkim zdziwieniu.\n- Musisz uważać z książkami - pouczyłem ją dumnie wypinając pierś i oddając jej tom z nieco przypaloną od papierosa okładką. Nie wiedziałem, co się wokół mnie dzieje. Z pewnością przepraszała mnie, czułem wyraźnie rosnącego guza, którego męska duma nie pozwalała mi dotknąć i sprawdzić jak się ma, jestem przecież prawie dorosłym mężczyzną, nie mogę okazać słabości. W końcu - idę kupić sobie pierwszą różdżkę!\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 11.08.18 19:07\nRaczej na co dzień nie zdarzało mi się książek upuszczać, bo też starałam się szanować to, co wiedzę nieść potrafiło. A książki były zaraz za ludźmi - bo ludzie to najwięcej przenosili z jednego pokolenia na drugie. Dlatego tak się trochę przestraszałam, że nie dość, że krzywdę zrobiłam temu panu, to i jeszcze książką pana Celeba ucierpi, a ja to nie chciałam, żeby on się na mnie złościł, bo lubiłam jego historie i jego sklep i fajnie mi się spędzało z nim czas.\nDlatego też zbiegłam tak szybko, jak tylko mogłam na dół. Nie chciałam, żeby ktoś ucierpiał przez moją nieuwagę. Otworzyłam drzwi i wypadłam z nich lekko zdyszana no i trochę przerażona. Mężczyzna przede mną uniósł brwi, a minę miał taką strasznie poważną. Trochę wydawało mi się, że lepiej by mu było z uśmiechem, bo z uśmiechem każdemu było lepiej. A tak trochę groźnie wyglądał. Znów słowa zaczęły płynąć z moich ust - nic nowego, ale z każdą chwilą, gdy jego spojrzenie tak mnie prześwietlało coraz wolniej z tempa tego mówienia schodziłam. Odebrałam książkę od niego i przytknęłam go do piersi, oplatając wokół niej dłonie. Jednocześnie oglądając tą wypinaną dumnie pierś. Zmarszczyłam lekko brwi, a potem się uśmiechnęłam.\n- To był wypadek. - powiedziałam a na jej twarz weszła skrucha. - Bo ja zazwyczaj, to książki z wielkim szacunkiem traktuję, bo one wiedzę niosą wielką. - pokiwałam głową, jakby dla potwierdzenia własnych słów, w które tak bardzo wierzyłam. Bo mnie to książki dużo nauczyły. Zwłaszcza, że też wielu rzeczy sama się nudziłam. Ale znów, nie miałam na co narzekać, bo dzięki książką i wyobraźni nigdy nie przyszło mi się nudzić. Ponoć nudzili się tylko ci, co nie posiedli inteligencji, by wykorzystać czas, który się posiada. - Wszystko w porządku? - zapytałam raz jeszcze, bo nie dostałam odpowiedzi na to pytanie. A trochę się martwiłam, że ta książka to jednak wzięła i porządnie go w głowę uderzyła i że może trochę boli czy coś. A byłam pewna, że przecież pan Celeb pomoże, bo on serce miał dobre i z oczu też mu dobrze patrzyło. - Bo ta książka, to jednak trochę leciała, więc pewnie mocno uderzyła. - dodałam jeszcze unosząc dłoń i zakładając trochę rudych włosów za ucho. Nie chciałam, żeby jakieś wrażenie odniósł, że chodzę po ulicach i książkami rzucam na lewo i prawo. Bo to przecież wcale tak nie było. A nawet dość odwrotnie. - Ale w sumie to nie wiem, bo mnie to tak nic na głowę nigdy nie zleciało. - dodałam jeszcze zastanawiając się nad tym. Trochę ciekawa byłam odpowiedzi, bo to zawsze było dobrze dowiedzieć się, co i jak zrobić i czy coś boli czy tylko wygląda jakby bolało, a jednak jest całkiem odwrotnie. Zawiesiłam więc niebieskie spojrzenie na mężczyźnie przede mną, znów uśmiechając się lekko, trochę przepraszająco.\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 10.09.18 17:46\nPromienie słońca, które wyjrzało w końcu zza chmur, przyjemnie ogrzewały twarz, wyciągniętą w jego kierunku. Twarz naznaczoną czasem i doświadczeniem, przebarwieniami i głębokimi bruzdami zmarszczek, lecz przez lata niezmiennie niezwykle sympatyczną. Usta Teodory Bell rozciągały się w lekkim uśmiechu, gdy siedziała tak sobie na ławeczce w cieniu dębu, spoglądając w niebo. W obecnych, ponurych czasach nie byl wielu powodów do radości, dlatego starała się cieszyć drobnostkami. Nawet tak małymi jak proszek do prania upolowany w niezwykle korzystnej cenie. Dwa w cenie jednego, coś takiego! Syn zniknął jej z oczu, najpewniej zajęty własnymi sprawunkami, które pilnie musiał zdobyć, pani Teodora pozwoliła sobie więc na drobny grzeszek. Z kieszeni płaszcza wyciągnęła tabliczkę mlecznej czekolady z Miodowego Królestwa i zjadła kosteczkę. Jedna kosteczka dla niej, a druga dla Alfredy, siedzącej obok. Alfreda była ogromą, leniwą ropuchą o obślizgłej, brązowej skórze i znudzonym spojrzeniu. Co jak co, wolała muchy, ale kostką tak wybornej czekolady nie wzgardziła.\n- Cóż to za przyjemny dzień - westchnęła pani Teodora, mrużąc oczy. Chyba odpłynęła na chwilę. Może nawet się zdrzemnęła. To normalne w tym wieku, liczyła sobie wszak dziewięćdziesiąt cztery lata! Otworzywszy jednak oczy zorientowała się, że stało się coś okropnego. Naprawdę bardzo, bardzo złego.\nPani Bell niemal zapowietrzyła się z rozpaczy, zerwała na nogi z dziwną, niewłaściwą jej werwą i krzyknęła rozpaczliwie: - Alfredo?! Gdzież się podziałaś?\nUkochana ropucha nie miała zwyczaju ot tak sobie znikać, czy uciekać. Łączyła je przecież wieloletnia i serdeczna przyjaźń. Teodora nie wierzyła, że Alfreda mogła odejść. Szukała jej więc wszędzie. Pod ławeczką, za ławeczką, na drzewie, w Esach i Floresach i Aptece. Nikt jednak ropuchy nie widział. Pani Bell nie traciła wiary. Szła Pokątną zaglądając w każdy kącik, aż w końcu zatrzymała się pod sklepem z drobnostkami, gdzie spotkała starszego mężczyznę i młodą dziewuszkę.\n- Ja bardzo państwo przepraszam, że państwu tak w rozmowę wchodzę, ale czy nie widzieliście może państwo brązowej ropuchy? O takiej - stare, drżące dłonie mniej więcej wskazały jak dorodna do była ropucha. - Uciekła mi i nie mogę jej znaleźć - dodała niezwykle przejęta, smutne spojrzenie zatrzymując na piegowatej twarzy dziewuszki.\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 24.09.18 19:22\nNaprawdę przejęta byłam tym wszystkim. I tą książką, która spadła. I tym guzem, którego nabiła. No bo raczej tak bólu i zniszczenia nieść nie chciałam. Bo ja Weasley byłam i my to raczej w pomocy się paraliśmy niż w krzywdy robieniu. Dlatego też właśnie tak przejęta byłam. Bo jak to tak. Ah, okrutnie i nieuważnie i wszystko za moją sprawą. Przestąpiłam z nogi na nogę i podskoczyłam lekko, słysząc krzyk. Dość smutny, nawet bardzo rozpaczliwy. Rozejrzałam się więc, ale nie dostrzegłam nikogo, kto to krzyczał więc zwróciłam się na powrót do mężczyzny. Lekko przerażającego i tak jakoś mocno milczącego, ale to mi akurat nie przeszkadzało, bo Brendan też raczej myślący był.\nJuż otwierałam usta, żeby wziąć i powiedzieć coś. Coś jeszcze. Że naprawdę nie chciałam i że prawdziwie mi przykro, że tak to się wszystko zadziało - po raz kolejny już. Gdy ktoś zwrócił się do mnie. A raczej do nas. Zamknęłam więc usta i odwróciłam się w stronę z której docierał głos i który należał do starszej pani.\n- Och, to prawdziwe nieszczęście. - powiedziałam unosząc dłoń do ust, by zasłonić te, które rozwarły się lekko w prawdziwym przerażeniu. Rozejrzałam się pośpiesznie dookoła siebie sprawdzając spojrzeniem, czy przypadkiem jej tutaj nie ma gdzieś, ale jak na złość oczy nic nie dostrzegły. Zatrzymałam to swoje obracanie przed kobietą i złapałam ją za dłonie widząc smutek i przejęcie. Co nie było łatwe trzymając wielką księgę. - Pani się nie martwi. Ja pomogę, musimy ją znaleźć. - zapewniłam puszczając jej dłonie i spoglądając na księgę. - Tylko ją odniosę. - mruknęłam wbiegając do sklepu z którego już za chwilę wybiegłam. Powiedziałam panu Celebowi co i jak, a on przyznał, że to sprawa z którą nie można zwlekać. - Jestem Neala. - przedstawiłam się, bo to wypadało tak. - Niech pani powie, gdzie ją wcześniej pani widziała. - poprosiłam pewnie marszcząc lekko brwi. - Była pani towarzyszką życia? - zapytałam jeszcze, czekając na wskazanie kierunku. Bo to naprawdę straszne musiało być, jeśli nią była. Tak stracić przyjaciela z którym się tyle czasu spędziło. Tym bardziej już wiedziałam, że pomóc muszę.\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 20.10.18 0:07\nLubiłam te pastelowe ściany w odcieniach brązów, różu zieleni i błękitu. Lubiłam też ten sklep, pełen półek i regałów i blatów i stolików a one wszystkie zajęte przeróżnymi różnościami. Od ich ilości mogła głowa rozboleć. Ale nie mnie, bo ja to miejsce znałam i każdego dnia, odkrywałam je coraz bardziej, tak, że w połowie miesiąca właściwie nie miało już dla mnie tajemnic. Polubiłam też pana Celeba i chyba i on mnie polubił, bo witał mnie zawsze uśmiechem i pokazywał różnie rzeczy. Pierwszego dnia pozwolił mi się zachwycić pięknie grającymi harmonijkami. Drugiego oglądałam historyczne zastawy, które udało mu się zdobyć - a każda z nich posiadała własną, unikalną historię. Ale nie tylko to miał na stanie, były jeszcze zaczarowane kule śnieżne i pozytywki z zaklętymi w środku drewnianymi figurkami drobnych zwierząt, ręcznie haftowane ściereczki, płócienka z niewielkimi, ruchomymi obrazami cz y porcelanowe lampki. Nie miał jakiś strasznie drogich tych rzeczy, ani strasznie groźnych artefaktów, które robiły ludziom krzywdę. A co najważniejsze, że większość galeonów, które zarobił, przeznaczał na naprawdę szczytne cele. Bo kto nie chciałby wspierać na przykład Stowarzyszenia Wolności Skrzatów Domowych, czy zwierząt magicznych. Sama kiedyś dorzuciłam kilka syklii na te wzniosłe cele, gdy udało mi się zarobić, jak pomagałam jednej z kuzyneczek.\nWięc tak, naprawdę lubiłam tu przychodzić i przebywać. Pan Celeb, znał też wiele historii i posiadał wiele ksiąg. Ale w tym miesiącu zamiast zaszywać się na wyższym piętrze w jego saloniku zostawałam na dole - oczywiście, najpierw dbała o to, żeby pouczyć się trochę i zrobić obiad, gdyby Brendan wrócił, chyba że szedł na nocną zmianę, albo w nocy wracał to wtedy robiłam, jak już od pana Celeba wracałam. A u pana Celeba to robiłam wszystko, znaczy no nie wszystko, on się raczej sprzedażą zajmował, bo na przedmiotach najlepiej się znał. Ja to z półek kurz sprzątnęłam i pilnowałam, żeby rzeczy nie zakurzone były - bo pan Celeb to nie zawsze miał czasu na to, żeby wszystko przetrzeć. Witrynę też raz zmieniłam, bo mi pozwolił. Więc latałam z zewnątrz do wewnątrz i z wewnątrz do zewnątrz, by sprawdzić, czy to wszystko się prezentuje tak, jak to sobie wymyśliłam. Ale coś niebywałego najbardziej, to się stało na sam koniec sierpnia.\n- Nela! - po sklepie poniósł się podniesiony lekko głos pana Celeba, a ja podniosłam się z klęczek, na których ścierałam kurz z półki, która zawierała szklane jaskółki, te były zaklęte tak, że każda z nich miała inne właściwości. Pięknie się prezentowały, ale to nie to było teraz ważne.\n- Tak? - zapytałam, już całkiem w pionie, kroki kierując w stronę lady zza którą zazwyczaj stał. Ale teraz, jak nigdy, nie stał za nią, tylko przed nią. Na lekko siwiejącą głowę założony miał kapelusz, a na ramiona narzucony płaszcz.\n- Posłuchaj, Nela. Muszę pilnie wyjść, kompletnie zapomniałem, gdybym pamiętał, porosiłbym kogoś. Ale no, zapomniałem. Mogłabyś mnie zastąpić? Na godzinę Neala, góra dwie. - mówił, widocznie strapiony, jakby nie chciał na moje barki takiego wielkiego ciężaru zrzucać. A ja słuchałam, początkowo strapiona, a potem zdziwiona a to zdziwienie, aż się na mojej twarzy odbijało w oczach zaś łzy się chyba lekko zaszkliły.\n- Och, na wszystkie magiczne istoty, naprawdę, panie Thorft? - zapytałam, przejęta niemożliwie tym, co się właśnie dzieje. Przytaknął roztargniony głową, spoglądając w kierunku drzwi, chyba się śpieszył. Wyprostowałam się wiec, unosząc lekko brodę. - Obiecuję, panie Celebie - na wszystkie białe chmury, które mkną po niebie. Proszę się nie martwić. Proszę załatwiać, co do załatwienia jest. - zapewniłam go kiwając głową. Spojrzał na mnie, najpierw lekko brwi unosząc, a potem przytakując głową i wyszedł ze sklepu. A może raczej z niego wybiegł.\nA ja zostałam sama, i trochę kompletnie i całkowicie przerażona. Bo niby wiedziałam wszystko co i jak i ile kosztuje. Ale tak pierwszy raz w życiu byłam tutaj sama. I miałam pracować jak pan Celeb pracował od lat. Weszłam więc za ladę, ale była trochę za wysoka. Więc przyniosłam sobie stołek, na który wchodziłam jak coś wyżej postawić trzeba było i postawiłam za ladą i to na nim stanęłam. Rozejrzałam się po sklepie, zadowolona z wiary, którą we mnie pokładano. Właściwie pan Celeb mówił, że raczej wątpi, że ktoś przyjdzie, bo o tej godzinie, to ludzie obiady jedzą. A ja sama nie wiedziałam, czy chcę, czy też nie chcę, coby ktoś przychodził. Jednak zanim skończyłam swoje rozmyślania na ten temat. Dzwoneczek nad drzwiami zadzwonił, gdy te uchyliły się a do środka wszedł klient.\n- Thorft! Coś ty za trollowe łajno mi dał? - od progu krzyczał głos, należący do starszego, krępego mężczyzny o lekko siwiejących już włosach. Nie wyglądał na zadowolonego. A gdy zobaczył mnie, dopadł do lady i zmierzył mnie od góry do dołu - a raczej to, co też zza tą ladą wystawało. - Gdzie on jest? - zapytał, chyba ze złości trochę plując.\n- Dzień dobry, jestem Nela, a pan? Pan Celeb wyszedł, ale zapewniam, że posiadam dostateczną wiedzę, by rozwiązać pana problem. - powiedziałam przestępując z nogi na nogę, trochę nerwowo, bo wcale nie byłam pewna, czy rzeczywiście będę wiedziała, jak rozwiązać ten problem z którym przyszedł. Ale cóż, zawsze mogłam spróbować. Bo przecież, póki nie spróbuję, nie będę wiedzieć.\n- Norbert, Norbert Wallock. - przedstawił mi się spoglądając w moim kierunku z uniesioną brwią do góry. Rozejrzał się, jakby w poszukiwaniu pana Celeba, ale gdy zrozumiał, że rzeczywiście zostałam sama westchnął, jakby godząc się z tym, że to ze mną będzie musiał wyjaśnić sobie. Położył na ladzie pakunek, zawinięty w brązowy papier. Więc wyciągnęłam dłoń i rozwinęłam go ostrożnie. W środku znajdowała się szkatułka, znałam ją, bo była jedną z pierwszych rzeczy o których opowiadał mi właściciel sklepu. Uniosłam spojrzenie na jegomościa. - No nie otwiera się pani Nelu, a miała się otwierać na hasło. I podaję je i podaję, a ona dalej, jakby zaspawana.\n- Zaspawana? - zapytałam z zaciekawieniem spoglądając na niego - I jakie hasło pan podaje? - dodałam jeszcze, wyciągając szkatułkę z papieru i stawiając obok.\n- To taka mugolska czynności, jak się metal z metalem za pomocą gorąca łączy. - odpowiedział jej a zaraz uniósł dłoń i podrapał się po nosie. - Quae celare te. - powiedział, a ja uniosłam brwi, zmarszczyłam je, a potem westchnęłam ulgą.\n- Och panie Wallock. Kamień z serca. Sprawa tak wygląda, że pan nie całe to hasło jej podaje i dlatego ona słuchać nie chce. - Quae celare te sit amet. - powiedziałam w kierunku szkatułki, a gdy tylko skończyłam zdanie, zamek puścił i pozwolił, bym ją otworzyła. Zerknęłam w jego kierunku uśmiechając się i przesuwając przedmiot w jego stronę. - Zapisać panu? Tak dla pamięci, tylko musi pan dobrze schować tą kartkę.\n- Tak, tak, poproszę. Och, ależ mi głupio teraz. - mruknął, drapiąc się po karku. Uśmiechnęłam się do niego i zapewniłam go, że to nic, że czasem się zdarza że złość większa na ramionach usiądzie. Zapisałam na kartce to słowa, co chciał i pożegnałam z uśmiechem, który odwzajemniał.\nNiedługo potem wrócił pan Celeb, a ja mu wszystko opowiedziałam dokładnie, a on uśmiechał się przytakując głową. Chyba nie było już źle, bo wyglądał na takiego, któremu udało się załatwić wszystko to, co załatwione być musiało. A potem spojrzał na mnie uważnie, jak już się do domu wybierał i nim wyszłam zawołał mnie, wręczając mieszek, który w środku miał monety.\n- Ależ panie Celebie...! - zaprotestowałam cicho, ale on tylko uniósł dłoń, by mnie uciszyć. Zamilkłam więc, marszcząc lekko brwi.\n- Pomagałaś mi cały miesiąc, Nela i świetnie się dzisiaj spisałaś. Należy ci się. - stwierdził spokojnie. A ja patrzyłam to na niego, to na woreczek. Spróbowałam jeszcze kilka razy zaprzeczyć, ale nie chciał słuchać. W końcu się poddałam i wyszłam do domu z poczuciem sukcesu i radości. Moje pierwsze zarobione miesiące!\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 24.10.18 12:36\nNie wyobrażała sobie straty Alfredy. Tyleż nieszczęść ją już w życiu dotknęło! Przed dziesięcioma laty pani Teodora Bell straciła ukochanego małżonka, Williama, z którym przeżyła dokładnie sześćdziesiąt cztery lata, a była to zdecydowana większość jej życia! Dzień ich zaślubin, który miał miejsce siódmego maja tysiąc osiemset osiemdziesiątego drugiego roku, pamiętała tak dokładnie, jakby miał miejsce wczoraj. Ach! Cóż to była za ceremonia, cóż to było za wesele! Tańczyła z Williamem do białego rana. Kochali się szalenie, każdego dnia, każdego miesiąca i roku coraz mocniej i bardziej. Piękne mieli to życie, choć czasami na niebie pojawiały się ciężkie chmury. Zdołali jednak pokonać prozę szarego życia i dożyć pięknych lat. Jako czarodzieje mieliby by przed sobą jeszcze ich wiele, może nawet dekad, gdyby nie stanęła im na drodze smocza ospa. Odebrała jej Williama i pani Teodora byłaby tego nie przeżyła, gdyby dzieci nie podarowały jej właśnie Alfredy. Ropuszka stała się jej towarzyszką każdego dnia. Z nią mogła rozmawiać i nie czuła się tak samotna. Przywykła do obecności leniwej ropuchy i czuła ukłucie paniki na myśl, że mogłaby się następnego dnia obudzić, a Alfredy nie byłoby obok, by zakumkała leniwie, lecz znacząco. Dla pani Teodory zawsze znaczyło to ni mniej, ni więcej, a tylko dzień dobry.\n- Prawda? - odpowiedziała wyraźnie przejęta staruszka, czując ulgę, że ktoś potraktował ją poważnie. Sama także rozglądała się wkoło, ale nigdzie nie dostrzegła swojej ropuszki. Na szczęście ryża dziewuszka obiecała jej pomoc. - Och, byłabym ci taka wdzięczna, kochanie - odparła wzruszona Teodora, pomarszczonymi kciukami gładząc wierzch dłoni dziewczyny, gdy chwyciła ją za ręce w tym wzruszającym geście. Teodora zaczekała cierpliwie, nie zaprzestając poszukiwań. Mężczyzna, który dotąd prowadził z dziewczynką rozmowę, wydawał się dziwnie skonfundowany, jakby nieobecny. No nic. Zajrzała pomiędzy krzewy róży, które rosły przy wejściu do sklepu. - Alfredo? - spytała konspiracyjnym szeptem; niestety nie odpowiedziało jej znajome kumkanie. Po chwili wróciła już dziewczyna.\n- Miło mi cię poznać, Nealo, ja jestem Teodora - odparła staruszka, zdobywając się na blady uśmiech. Neala sprawiała wrażenie naprawdę miłej dziewczynki. - Na ławeczce blisko Esów i Floresów... Musiałam zasnąć na chwilę, taki ładny dzień dzisiaj mamy, a ona zniknęła... Och, nie wiem gdzie mogła się podziać. Nigdy nie uciekała! byłyśmy nierozłączne - jęknęła wciąż mocno przejęta. - Była - potwierdziła ze smutkiem - Odkąd zmarł mój mąż, to ona towarzyszy mi każdego dnia... Dlatego tak bardzo chciałabym, aby się znalazła... - w zielonych oczach pani Bell zalśniły łzy. Nie mogła jednak tracić wiary w to, ze Alfreda się odnajdzie. Z pewnością sama szuka już swojej pani.\n- Ale może coś przeoczyłam... Oczy już nie te, sama rozumiesz, Nealo... Chodźmy w stronę księgarni...\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 01.12.18 21:47\nDoskonale zdawałam sobie sprawę, jak to jest coś stracić. I to nawet nie coś, a kogoś, kogoś kto był jak promyk słońca, kto znaczył więcej, niż największe skarby świata. Tatę straciłam jeszcze zanim w ogóle zdążyłam go poznać. A mamę? Mamę już przecież znałam, znałam i kochałam całym sercem swoim, jej strata była ogromna, nie dlatego że moje życie całkiem się zmieniło a dlatego, że nie było mi dane więcej jej zobaczyć już i nie wiedziałam, czy jeszcze kiedykolwiek później się spotkamy. A mam była naprawdę wspaniałą kobietą. Najlepszą i najmądrzejszą jaką znałam. I wiedziałam, że i Brendan tęskni. Tak samo jak wiedziałam, że jak kogoś pokocha, to kogoś właśnie tak mądrego jak mama.\n-Oczywiście, że tak. Strata towarzysza życia, to najbardziej niesprawiedliwa ze strat - choć i inne nie są przyjemniejsze - odpowiedziałam więc staruszce posyłając w jej kierunku pokrzepiający uśmiech. Naprawdę miałam nadzieję, że z moją pomocą uda nam się ją znaleźć. Uniosłam dłoń by położyć ją na ramieniu staruszki - Proszę się nie przejmować pani Teodoro. - poprosiłam, choć wiedziałam, że proszę o naprawdę wiele. Bo jak tu się nie przejmować, gdy takie coś się dzieje. Prawdziwe nieszczęście. Wsłuchiwałam się dokładnie w opowieść która snuła przede mną. Kiwałam głową i myślałam, czy istniały jakieś miejsca które należało sprawdzić. - Ruszmy w tamtą stronę. - powiedziałam zaraz, łapiąc pod ramię staruszkę i kierując nasze kroki w stronę znanej na Pokątnej księgarni. - Pani Teodoro... - zaczęłam pokonując wraz z nią kolejne kilka metrów. Zmarszczyłam lekko brwi, a potem wydęłam usta, jakby nadal jeszcze rozważając, czy to co mi też do głowy przyszło zadziałać może. - … a próbowała pani może Accio na Alfredę rzucić? - w końcu wypuściła z ust pomysł który mi przyszedł do głowy. Trochę trapiło mnie to, jak kobieta może odebrać tą myśl, ale w sumie jeśli by zadziała to była możliwie najszybsza droga na odnalezienie ropuchy. A nie chciałam by biedaczka żyć bez niej musiała, zwłaszcza, że i męża straciła. Tak samemu w świecie to nigdy nie było dobrze nikomu, bo człowiek potrzebował drugiego człowieka i nic z tym faktem nie dało się zrobić.\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 03.12.18 19:13\nGdyby tylko pani Teodora miała świadomość tego jak wiele nieszczęść spotkało Nealę, że los odebrał jej rodziców zdecydowanie zbyt wcześniej, najpewniej uściskałaby ją serdecznie, chcąc dodać jej otuchy, chwyciła za dłoń, by powiedzieć, że rozumie. Sama straciła małżonka, najważniejszą osobę w życiu, lecz taka była już kolej rzeczy; przeżyli wiele pięknych i słodkich lat. Rozdzieliła ich śmierć - na starość. To naturalna kolej rzeczy. Utrata rodziców w tak młodym wieku zdecydowanie nie była naturalna, a przede wszystkim - niesprawiedliwa.\n- To prawda - westchnęła ciężko staruszka, odwzajemniając jednak uśmiech panny Weasley. Naprawdę urocza była z niej dziewczyna, a jaka uprzejma! To rzadkość. W dzisiejszych czasach młodzież bywała naprawdę paskudna. Roszczeniowa, rozwrzeszczana i nieuprzejma. Pani Teodora naprawdę nie wiedziała któż ich wychowuje! - Ciężko się nie przejmować Nealo, gdy ma się tylko ropuchę w pustym domu... - jęknęła kobiecina, zamilkła jednak, nie chcąc nękać dziewuszki narzekaniem. Musiały skupić się znalezieniu ropuchy. Skinęła głową na znak zgody, gdy Neala zaproponowała kierunek. Ruszyła razem z nią, choć dziewczyna musiała jej wybaczyć, że poruszała się dość... Wolno. Miała już swoje lata, kości były stare, mięśnie zwiotczałe. Zwinność już nie ta.\n- Zaklęcie Accio na Alfredę? Nigdy nie próbowałam! - zdumiała się tą propozycją staruszka. Nie, nie oburzyły ją te słowa, nie odebrała ich w zły sposób. Były po prostu zaskakujące. - Nie sądziłam, że Accio może działać na żywe istoty - wyjaśniła swoje zdziwienie Teodora. Podrapała się po siwej głowie. Wyciągnęła zaraz różdżkę. - No ale spróbujmy! Nie zaszkodzi. A nuż się uda, prawda? - zastanawiała się głośno. Odchrząknęła i uniosła różdżkę. - Accio ropucha Alfreda! - zawołała staruszka. - Masz lepsze oczy, Nealo, wypatruj jej! - poprosiła ją, sama mrużąc oczy, przywodzące na myśl szklane, mętne paciorki, próbując dostrzec szybującą ropuchę.\nPo chwili dostrzegła mały kształt lewitujący ku nim.\n- Och, czy to ona?! Łap ją, kochanie, tak cię proszę! - zwróciła się do panny Weasley, puszczając jej rękę, by dać dziewczynie swobodę ruchów. Teodorę za bardzo bolały ręce, aby wyciągać je tak wysoko, a bardzo nie chciała, aby ropusze stała się krzywdę. Liczyła na swoją rudą wybawicielkę!\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 08.12.18 22:39\nNie bardzo miałam wpływ na los, a co za tym szło, nie byłam też w stanie zrobić zbyt wiele gdy umierał tatko. Chyba wtedy dopiero ledwie główkę utrzymać mogłam. Gdy umierała mama byłam starsza, jednak nadal nie byłam niczym więcej niż dzieckiem. Ale nie skończyło się źle, bo miałam rodzinę która mnie kochała a co ważniejsze posiadałam brata najlepszego pod słońcem. Starałam się uśmiechać pocieszająco do staruszki, bo wyglądała na poważnie zmartwioną. A ja zamierzałam jej pomóc, nawet jeli to dużo czasu miałoby zająć.\n- To oczywiste, ale jak pani sobie pomyśli, pani Teodoro, że takie zamartwianie Alfredzie nie pomoże. To może łatwiej będzie. No i, znajdziemy ją za chwilę, wierzę w to całym sercem. - powiedziała spokojnie i usłużnie. Nie przeszkadzało jej tempo, którym się poruszały. Ropuchy wcale też jakoś szalenie szybkie nie były. A nie było co na siłę ciągnąć pani Teodory, zwłaszcza, że jeśli pomysł który zaświtał mi w głowie był odpowiedni już zaraz miałyśmy ją znaleźć. Wzruszyłam lekko ramionami, sama nie będąc pewną czy zadziała czy nie. Ale przecież nic nie szkodziło im spróbować. Zawsze to mogło problem nasz szybciej rozwiązać. Jeśli by się nie powiodło to by się dalej szukać zaczęło. Na pokątnej ktoś na pewno widział ropuchę - to nie tak, że to takie zwyczajne jest, że sobie kicają po ulicy. Dziwiłam się trochę, gdy rzeczywiście w naszą stronę pomknęło zwierzę. Przestąpiłam z nogi na nogę by przygotować się do zadania i gdy ta zawirowała już blisko nas wyciągnęłam dłonie i pochwyciłam ją sprawie - niemal tak, jak kuzyneczka Ria kafla łapała. Odwróciłam ją powoli w dłoniach a potem te dłonie skierowałam w stronę kobiety wraz z ropuchą. Pani Teodora odebrała ją szybko i podziękowała wylewnie. A ja byłam prawdziwie szczęśliwa - wszak pomogłam odnaleźć towarzysza życia, a to nie zdarza się za często. Czasem takie zagubione dusze błąkają się latami nim się znajdą, czasami nie znajdują się wcale. Co w sumie smutno było.\n- Niech jej pani pilnuje, pani Teodoro. I w razie problemów proszę mnie zawołać sową albo patronusem. Jakoś we dwie damy radę. - obiecała, ściskając starszą kobietę, by zaraz odwrócić się i biegiem ruszyć w kierunku sklepu z drobnostkami. Odwróciłam się ostatni raz, by pomachać kobiecie.\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 24.12.18 2:01\nAż dziw, że przetrwała w tym szalonym, magicznym świecie tak długo. Dostrzegała w nim rzecz jasna swoiste, szczególne piękno, nie była jednak pewna czy to wystarczy by zrekompensować to, jaki koszmar w tym wszystkim tkwi. Wyszła z Kotła - nudziła się. Jeszcze miała co jeść, nie chciała znów kraść, nie robiła tego hobbystycznie. Po prostu wyszła i oglądała witryny sklepowe. Być może zwracała uwagę. Była wystraszona. Cały czas - bo nigdy nie wiadomo, kiedy znów wydarzy się obok niej coś przerażającego. Bo nigdy nie wiadomo czy któryś z przedmiotów jakie znajdują się w okolicy nie jest niebezpieczny. I znów myślała o tym, by spróbować uciec do domu, jednak coraz bardziej bała się tego co mogłaby tam zastać. Czytała tu gazety i pamiętała co mówiła Caileen. Świat jaki znała był w ruinie.\nPrzystanęła przy jednej z witryn. Wydawała się taka zwyczajna i spokojna, że dziewczyna zapatrzyła się na dłużej, po trosze być może odnajdując w niej jakiegoś rodzaju spokój. Zachęcona tą zwyczajnością, która wydała jej się aż dziwna i nienaturalna, Meg weszła do środka. Cicho, lekko skulona żeby nie zwracać na siebie uwagi, rzecz jasna ściągnęła na siebie spojrzenie człowieka zza lady. Rozglądała się jednak dookoła po prostu, z ciekawości. Dookoła po chwili nazbierało się trochę więcej osób, więc poczuła się na tyle swobodnie, by kolejne przedmioty podnosić i obserwować. Jakiś papierowy samolocik uciekł jej z rąk i zaczął latać nad głową. Zatoczył kilka kółek po czym opadł na swoje miejsce. Uśmiechnęła się łagodnie - w takiej magii mogłaby się zakochać. Lekko poruszona i zdecydowanie zachęcona oglądała kolejne buble, zapewne całkowicie bezwartościowe dla czarodziejów, dla niej wprost idealne. No, do chwili w której nie wzięła do ręki doniczki z której wyskoczył mały SMOK, zaczął trzepotać skrzydłami i warczeć i zionąć ogniem dookoła. Meg stanęła jak wryta, zbyt przerażona by zrozumieć, że ten ogień nikogo i niczego nie pali oraz, że to zabawka na którą nikt inny nie zwraca uwagi. Zamiast zastanawiać się nad czymkolwiek głębiej, odwróciła się i wybiegła na ulicę na tyle szybko, że nie zauważyła małego chłopca, który znalazł się na jej drodze. Wywróciła się razem z nim, tłukąc przy tym kolana.\nCała roztrzęsiona krzyknęła, spojrzała w stronę sklepu, jednak w końcu dotarło do niej, że smok czymkolwiek był został w środku. I dopiero teraz zwróciła uwagę na chłopca.\n- Rany, przepraszam. Coś cię boli? - nadal była rozdygotana, jednak nie chciała przecież zrobić krzywdy jakiemuś dziecku, a na pewno nie zrobić krzywdę i tak je porzucić. - Gdzie twoi rodzice?\nRe: Sklep z drobnostkami [odnośnik] 24.12.18 12:23\nHeath był szczęśliwym człowiekiem, bo znów udało mu się wyrwać z Puddlemere. Co prawda tylko towarzyszył swojej opiekunce w zakupach, ale zawsze coś. Lepsze to niż siedzenie w domu z ciotkami. Z tej okazji nawet zachowywał się przyzwoicie i nie robił jakiś dziwnych rzeczy. Do tego stopnia dobrze mu szło, że udało mu się wymusić pozwolenie na zostanie pod sklepem i oglądanie różnych witryn dookoła. Sam nie zauwazył, jak bezwiednie zaczął iść od witryny do witryny coraz bardziej oddalając się od sklepu w którym jego guwernantka, akurat dokonywała zakupów. W każdym razie młody na dłużej zatrzymał się, przy sklepie z różnymi drobiazgami, których głównym zadaniem było ładnie, bądź też śmiesznie, wyglądać.\nZapatrzony w różne bibeloty nie zauważył, że w jego stronę biednie jakaś dziewczyna. Gdyby bardziej zwracał uwagę na to co działo się dookoła to pewnie zdążyłby na czas odsunąć się od rozpędzonej postaci. Niestety dla chłopca tak się nie stało i w efekcie końcowym, przy okazji wydając krótki okrzyk mający oznaczać zaskoczenie, z impetem wyrżnął o ulicę. Przez chwilę siedział na ziemi, aż weszcie zaczął się zbierać z gleby. I oceniać co też mu się podczas upadku stało.\n-Uch... Chyba tylko mam zdartą skórę na rękach- odpowiedział, równocześnie przyglądając się wewnętrznej stronie swoich dłoni. Będzie trochę piekło, tego mógł być pewien. Skrzywił się lekko gdy spróbował zacisnąć swoje ręce w piąstki. Trochę bolało, ale zawsze mogło być gorzej.\n-Czego się wystraszyłaś?- zapytał prawie od razu. W końcu uciekła ze sklepu z wrzaskiem, cięzko tego było nie zauwazyć.\n-W tamtym sklepie- Heath najpierw chciał wskazać sklep który był tuż obok. Ale zorientował sie, że zawędrował nieco dalej niż mu się wydwałało. - A nie... W tamtym... chyba - wskazął w końcu palcem na budynek jakieś cztery numery stąd. Tak mu się wydawało, że to tamten, ale stu procentowej pewności nie miał. Co prawda nie tłumaczył, że to nie rodzice tylko opiekunka. Prawie za każdym razem musiał to objaśniać i tym razem trochę mu się nie chciało.


Archiwum polonijne Muzeum Romantyzmu w Opinogórze. Opracowanie, digitalizacja i udostępnienie zasobu - kontynuacja - Archiwum Akt Nowych w Warszawie\n- Archiwum polonijne Muzeum Romantyzmu w Opinogórze. Opracowanie, digitalizacja i udostępnienie zasobu - kontynuacja\nJesteś tutaj: Start / AKTUALNOŚCI / Archiwum polonijne Muzeum Romantyzmu w Opinogórze. Opracowanie, digitalizacja i udostępnienie zasobu - kontynuacja\nArchiwum polonijne Muzeum Romantyzmu w Opinogórze. Opracowanie, digitalizacja i udostępnienie zasobu - kontynuacja\nW roku 2020 Muzeum Romantyzmu w Opinogórze, we współpracy merytorycznej z Archiwum Akt Nowych w Warszawie, zrealizowało kolejny projekt archiwalno-muzealny pn.: Archiwum polonijne Muzeum Romantyzmu w Opinogórze. Opracowanie, digitalizacja i udostępnienie zasobu – kontynuacja. Jest to kontynuacja zadania realizowanego w latach 2018-2019 w ramach Programu Kultura Cyfrowa, finansowanego ze środków Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego a pochodzących z Funduszu Promocji Kultury oraz środków Samorządu Województwa Mazowieckiego.\nTegoroczne zadanie polegało na przeprowadzeniu niezbędnych profesjonalnych prac archiwalnych i konserwatorskich oraz digitalizacji, udostępnieniu oraz upowszechnieniu kolejnej części zbioru archiwaliów przechowywanych w Muzeum Romantyzmu w Opinogórze. W zadaniu zostały ujęte następujące zespoły archiwalne, dokumentujące życie i działalność Polaków na wychodźstwie: Kongres Polonii Amerykańskiej, którego zawartość w znacznym stopniu stanowią publikacje i druki związane z działalnością Kongresu na terenie stanu Illinois, ale również organizacji, które istniały wcześniej i weszły w skład KPA; Zjednoczenie Polskie w Niemczech, w którym znalazły się przede wszystkim materiały aktowe, tak rękopiśmienne jak i maszynopisy, m.in. protokoły, regulaminy, okólniki, wykazy, korespondencja dokumentujące działalność Zarządu Głównego Zrzeszenia Polskich Nauczycieli na Wychodźstwie w Niemczech;\nZjednoczenie Polsko-Rzymsko Katolickie gdzie oprócz konstytucji, regulaminów oraz protokołów ZPRK znajdziemy również wydawnictwa jubileuszowe i materiały pochodzące z Archiwum i Muzeum Zjednoczenia Polsko-Rzymsko Katolickiego w Ameryce.\nZdigitalizowane zbiory będą już wkrótce powszechnie dostępne na portalu szukajwarchiwach.pl oraz na stronie Muzeum Romantyzmu.


Zygmunt JÓZEFCZYK - Krakowski Dom Aukcyjny\nTytuł: Konie na tle stogów (1932)\nWymiary: 61 x 120 cm\n72 x 132,5 cm (wymiary z oprawą)\nSygnowany i datowany l.d.: "Z. Józefczyk | 32"\nTytuł: Jesienny spacer\n43,2 x 33,3 cm (wymiary z oprawą)\nTytuł: Tośka - wyżeł weimarski (1946)\nWymiary: 34 x 51,5 cm\n43 x 60,7 cm (wymiary z oprawą)\nDedykacja autorska l.d.: "Panu Prof. Dz T. Marchlewskiemu | wspomnienie "Tośki" przesyła | Z. Józefczyk | 946"\nTytuł: Hetka - głowa wyżła (1922)\n36 x 41 cm (wymiary z oprawą)\nSygnowany i datowany l.d.: "Z. Józefczyk 22."\nOpisany l.d.: "Hetka"\nTytuł: Zimowy pejzaż (1932)\nWymiary: 18,5 x 27,5 cm\n37 x 46 cm (wymiary z oprawą)\nsygn. l.d.: "Z Józefczyk 32"\nZYGMUNT JÓZEFCZYK - NOTA BIOGRAFICZNA\nZygmunt Józefczyk urodził się 1881 roku w Krakowie, zmarł w 1966 roku. Studiował krótko (1909-1910) w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni Leona Wyczółkowskiego oraz na Uniwersytecie Jagiellońskim.\nKarierę wystawienniczą zaczął wcześnie, już na studiach jego prace prezentowane były na ekspozycjach w warszawskim Towarzystwie Zachęty Sztuk Pięknych, później malarz wystawiał w krakowskim Domu Artysty, Towarzystwie Przyjaciół Sztuk Pięknych i na ekspozycjach Związku Polskich Artystów Plastyków, którego był członkiem od 1933 roku.\nMalował obrazy, w których silnie widoczny wpływ jego nauczyciela, Leona Wyczółkowskiego oraz dalekie echa impresjonizmu. Zygmunt Józefczyk najczęściej podejmował tematykę scen rodzajowych i pejzaży, chętnie przedstawiał konie. Artysta interesował się również portretem, jest autorem licznych studiów fizjonomicznych chłopów i Hucułów.\nPrace Zygmunta Józefczyka nierzadko były reprodukowane w czasopismach.\nObrazy artysty są częścią wielu kolekcji prywatnych, znajdują się również m.in. w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie i Warszawie.


Elegancka sukienka z wiązanym paskiem w paski\nDamska sukienka w marynarskim stylu w paski. Może być sukienką na co dzień, do pracy czy na mniejsze okazje. Bardzo wygodna i kobieca. Ma długi rękaw i ozdobne wiązanie w pasie. Materiał jest bardzo przyjemny w dotyku.\nModna sukienka do pracy w kolorze Khaki. Bardzo elegancka,...


ᐅ Boneco - klimasklep.pl\nSzeroki asortyment urządzeń AIR-O-SWISS i BONECO obejmuje nawilżacze i oczyszczacze powietrza wykorzystujące różnorodne technologie, aby w ten sposób zaspokoić indywidualne wymagania i potrzeby użytkowników. Polepszenie jakości otaczającego nas powietrza w pomieszczeniach – w domach, biurach lub podczas podróży – jest naszym stałym i niezmiennym celem. Obie marki gwarantują, że osiągniemy ten cel, łącząc doskonałą jakość z zaawansowaną technologią, wprowadzając profesjonalną produkcję oraz najlepsze wzornictwo, korzystając z know-how i doświadczenia, oraz nieustannie angażując się i poświęcając, aby zadowolić naszych Klientów.\nPokaż kategorię: Wszystkie kategorieNawilżaczeOczyszczacze powietrzaakcesoria do nawilżaczyakcesoria do oczyszczaczy\nFiltr HEPA do oczyszczacza Boneco P2261 (A7014)\nBoneco HEPA2261 jest dostępny.\nHEPA2261 20000 brutto\nFiltr z węglem aktywnym A7015 do oczyszczacza Boneco P2261\nBoneco HEPA2261W jest dostępny.\nHEPA2261W 10000 brutto


Pozaformalne warsztaty z edukacji zdrowotnej w Opolu – HOPP\nW maju, w Opolu odbyły się warsztaty wdrażające metodę modułów pozaformalnego nauczaniu o zdrowiu, będącą rezultatem projektu „Start now”. Liderzy, którzy uczestniczyli w szkoleniu „How to promote health in non formal education methods?” (marzec 2018, Głuchołazy), zorganizowali warsztaty w swoich organizacjach z wykorzystaniem wybranego przez nich modułu.\nFundacja Pomocy Dzieciom i Rodzinie Horyzont w Opolu, która otrzymała status organizacji NEC (non formal education center) zrealizowała moduł „All you need is water”, wśród dzieci i młodzieży w jednej ze swych świetlic „OAZA”. Podczas warsztatu, dzieci poznały znaczenie odpowiedniego nawodnienia organizmu oraz przygotowały swoje zdrowe napoje.\nModuł „All you need is… water” dostępny tutaj\nDrugi warsztat projektu „Start now” został zrealizowany wśród studentów Uniwersytetu Opolskiego. Centrum Partnerstwa Wschodniego, jako drugi NEC podjął się wyzwania wdrożenia modułu „Our health is our largest property”, dotyczący promocji zdrowia.\nModuł „Our health is our largest property” dostępny tutaj 🙂\nDziękujemy naszym partnerom za wspaniałą współpracę!\n← Rezultaty projektu „Future health – our challenge”\n8 Piknik Rodzinny nad Odrą →


Zabiegi medycyny estetycznej a słońce – czy to bezpieczne | Beautytester\nKolastyna74 2019-07-09 21:41:52 Takie zabiegi mnie przerażaja\nAlicja Foltys 2019-07-09 10:05:02 Może kiedyś uda mi sie skorzystać z takiej medycyny estetycznej:)\nmalinka 2019-07-02 20:33:08 Medycyna estetyczna gdybym miała grubszy portfel to bym korzystała\nrycerzyk6 2019-07-02 13:37:02 Bardzo ciekawy artykuł:)\nEwelina27 2019-07-02 06:58:10 Medycyna estetyczna to ttljo dla tych wszystkich celebrytów. Ja bym się nie odważyła a co więcej nawet lekarza tego typu specjalizacji ciężko znaleźć\nPiękna pogoda i wakacyjny nastrój (który z resztą udzielił się już chyba wszystkim) sprawiają, że chętnie spędzamy czas na świeżym powietrzu i wygrzewamy się w ciepłych promieniach słońca. Wiele kobiet zastanawia się czy latem powinno wykonywać się jakiekolwiek zabiegi z zakresu medycyny estetycznej. Razem z ekspertem – dr Elżbietą Młyńską-Krajewską, Dyrektorem Medycznym Kliniki Chirurgii Plastycznej i Medycyny Estetycznej dr Andrzej Krajewski w Kołobrzegu – wyjaśniamy jakie zabiegi możemy bezpiecznie wykonywać latem.\nMożna, a nawet powinno się wykonywać zabiegi dogłębnie nawilżające skórę, która latem jest szczególnie narażona na przesuszenia. Te kryterium spełnia np. Hydracure, który wykorzystuje formuły oparte na kwasie hialuronowym, wulkanicznej wodzie termalnej, mikrogąbkach z ceramidami i kwasem mlekowym oraz naturalnych emolientach. – Taki zestaw składników, na których opiera się preparat, pozwala na odświeżenie, nadanie delikatności, a przede wszystkim silnie nawadnia oraz czyni skórę bardziej podatną na wchłanianie– mówi dr Elżbieta Młyńska-Krajewska, Dyrektor Medyczny Kliniki Chirurgii Plastycznej i Medycyny Estetycznej dr Andrzej Krajewski w Kołobrzegu. Zabieg polecany jest w okresie nasilonego stresu, w podróżach, dla ochrony przed sezonowymi zmianami klimatycznymi, szczególnie latem i po lecie.\nMezoterapia jest metodą terapeutyczną, która przynosi wręcz natychmiastowe rezultaty. Polega ona na podawaniu drogą iniekcji substancji czynnych w głąb skóry w celu poprawienia jej metabolizmu, stymulacji fibroblastów do produkcji kolagenu i elastyny oraz prawidłowego odżywiania i nawilżenia skóry. – Ta metoda cieszy się ogromną popularnością, ponieważ śródskórne wprowadzenie substancji aktywnych gwarantuje szybkie i widoczne efekty w korekcji zmarszczek, a także poprawia kondycję włosów i gładkość skóry ciała, co wpływa na doskonałe samopoczucie i pewność siebie– mówi dr Młyńska-Krajewska. – Co szczególnie istotne latem, dzięki mezoterapii możemy również ograniczyć pojawianie się tzw. „zmarszczek wakacyjnych”, czyli drobnych, gęsto usianych bruzd wokół oczu i na policzkach, które są wynikiem odwodnienia skóry pod wpływem kontaktu ze słońcem– tłumaczy. Zabieg można wykonywać o każdej porze roku, ale latem przez kilka dni bezpośrednio po nim należy ograniczyć ekspozycję na słońce.\nSzczególnym rodzajem mezoterapii jest innowacyjny zabieg rewitalizujący Sunekos®. Używany do iniekcji produkt jest połączeniem nieusieciowanego kwasu hialuronowego i opatentowanej sekwencji aminokwasów, które skutecznie pobudza fibroblasty do tworzenia nowych włókien kolagenu i elastyny. – Z uwagi na to, że Sunekos® występuje w dwóch liniach, może być stosowany jako nawilżenie i przeciwdziałanie zmarszczkom już od 25. roku życia. U pacjentów z bardzo głębokimi zmarszczkami i utratą objętości na początku podaje się Sunekos® 1200, a następnie w odstępie 1-2 dni od zabiegu rozpoczyna standardową procedurę Sunekos® 200, która obejmuje 3-4 zabiegi co 7-10 dni. Co ważne, nie ma przeciwwskazań do wykonywania go latem. Wręcz przeciwnie, preparat polecam jako formę nawilżenia w trakcie wakacji i po nich– mówi dr Młyńska-Krajewska. Bardzo subtelny i naturalny efekt wolumetryczny widoczny jest natychmiast po zabiegu. Na kolejne efekty rozświetlenia skóry, wygładzenia zmarszczek i ujędrnienia należy poczekać – pierwsze widoczne są po ok. 10 dniach, a ostateczne utrzymują się ponad 6 miesięcy.\nMo 61 PERFUME LAB - perfumeria inna niż wszystkie


Gdyby dominowali inż mechanicy zamiast elektryków.. - qichouchou.com\nGdyby dominowali inż mechanicy zamiast elektryków..\n@steephan youtube.com #technologia #nowetechnologie #inzynier #mechanik #elektryk\nif mechanical engineers instead of electrical engineers,the world was another form!!\nOryginał w HD dodał: wicikumoza z youtube.com\nPiosenka w klimacie :D dodał: ZoNKeR z youtube.com\nkomputery by tak wyglądały, gdyby inż mechanicy dominowali zamiast elektroników dodał: worman z youtube.com\nwoodlot 6 lat 7 mies. temu\nRóżnica między tymi przekoloryzowanymi zabawkami dymiącymi wszędzie a urządzeniami na prąd jest taka, że dla elektrycznych spaliny już wyleciały wcześniej przez komin elektrowni.\ntygry 6 lat 7 mies. temu\n@woodlot: roznica jest taka ze nie musisz tego wdychac ;)\n@tygry: jak mechanicy naprawiają ciężarówkę w garażu to nie wdychają jej spalin tylko instalują rury wyciągowe mocowane do wydechów. Więc np pomysł z komputerami dymiącymi w nos jest niemądry bo można spaliny odprowadzić na zewnątrz. Druga sprawa to przekoloryzowanie ws tego dymienia.\nAle to tylko reklama która proponuje wyższość urządzeń elektrycznych i zapewne zachęca do przesiadania się na technologie elektryczne. Jedna i druga technologia ma swoje wady i zalety.\n111wafel111 6 lat 7 mies. temu\n@tygry: ta, leci w kosmos\n@111wafel111: czego nie widać temu sercu nie żal\n@krzysyk: czego - tego. Czemu - temu.\n@zakowskijan72: Nie ogarniam Twojego postu. A poprawnie i tak jest Czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal\n@krzysyk: O, to to. A teraz popatrz jak napisałeś wyżej.\n@zakowskijan72: Ale dalej nie wiem jakie poprawki wniosłeś swoim postem.\n@krzysyk: Przedstawiłem Ci poprawne zestawy par zaimków.\n@zakowskijan72: Zarówno czemu ani temu nie występują w oryginalnym przysłowiu.\n@krzysyk: Oczywiście. Natomiast Ty użyłeś "temu" w swojej nieprawidłowej wariacji. Dopisałem Ci po prostu "drugą połowę", gdybyś w przyszłości zapragnął jej użyć :)\n@woodlot: Większe maszyny przetwarzające energię mech. na el. mają większą sprawność. Podobnie jak podczas przesyłania prądu na liniach, wyższe napięcie - mniejsze straty, tak samo w dużym kotle większa entalpia oznacza mniejsze straty.\n@tygry: różnica jest taka, że nie wiesz, że to wdychasz\n@halmanoid: Tu nie chodzi jedynie o wiedzę, elektrownie mogą sobie pozwolić na instalacje filtrujące spaliny a poza tym wydmuchują spaliny wysoko nad miastem a nie tobie prosto w twarz więc stężenie spalin w powietrzu które wdychasz jest mniejsze.\n@tygry: ta, tak samo jest ze szkołą publiczną - przecież jest za darmo, prawda?\ntkwij dalej w swym błędzie...\n@plushy: taa, a jak daleko mieszkasz od najbliższej elektrowni lub elektrociepłowni?\naha nie mam pytań ;)\n@halmanoid: Kilometr? I co z tego, kominy elektrociepłowni mają ponad 100 metrów i są zaprojektowane tak by wszelkie zanieczyszczenia były wywiewane z miasta.\nJeśli nie wierzysz to spójrz choćby na stan kamienic wzdłuż głównych arterii a tych na bocznych uliczkach. One też ulegają autosugestii?\n@plushy: kilometr... czyli w odległości gdzie na prawdę nic nie opada bo jak dobrze zauważyłeś kominy są po to tak wysokie, żeby zanieczyszczenia spadały daleko ;-)\nja mieszkam w odległości 4-5 kilometrów od EC Siekierki i do mieszkania wpada mi "popiół" ;-)\na to co opada poza miastem... to zjadasz\n@SPGM1903: tkwię i mi bardzo wygodnie\n@halmanoid: No i widzisz, przez to że elektrociepłownia emituje zanieczyszczenia które mnie osobiście nie dotykają wolę by wszelkie ustrojstwa wokół mnie były zasilane z tej elektrowni niż za pomocą silników spalinowych.\n@plushy: ah no tak wykopek bordo :P\ne.......o 6 lat 7 mies. temu\n@plushy: one ulegają właśnie lokalnym spalinom z samochodów\ndla sceptyków, weźcie sobie kurde psiknijcie perfumą prosto w twarz a potem na drugim końcu pokoju i zastanówcie się, w którym przypadku nawdychacie się więcej\nElektryczny 6 lat 7 mies. temu\n@woodlot: Gdybyś zgłębił trochę temat to wiedział byś, że sprawność silnika spalinowego to około 34% o ile pamiętam, a elektrociepłowni około 90%\nwięc różnica jest dość zauważalna.\nworm 6 lat 7 mies. temu\n@Elektryczny: Całkowita sprawność elektrowni to ok. 30 do 40 % (elektrociepłowni trochę większa, ze względu na kogenerację), natomiast sam generator przetwarzający energię mechaniczną na elektryczną ma sprawność ponad 90%.\n@worm: 90% które podałem można znaleźć w literaturze tymczasem sprawdź proszę to http://www.motofakty.pl/artykul/czy-auta-elektryczne-sa-w-polsce-zeroemisyjne.html\n„Były one ponadto mierzone przy średniej sprawności elektrowni na poziomie 36%. Sprawność elektrociepłowni w Warszawie wynosi średnio nie 36% a 72%. Co więcej, sprawność Elektrociepłowni Żerań i Siekierki przekracza 85%, co oznacza, że emisyjność jest o ponad połowę niższa i wynosi w najgorszym razie 427 kg/1 MWh. W tej sytuacji wytworzenie energii potrzebnej do przejechania 1 km autem elektrycznym powoduje emisję jedynie 58 g/km. Jeśli natomiast auto będzie korzystało z elektrowni zasilanej energią odnawialną, jak na przykład siłownia wodna we Włocławku, to emisyjność CO2 wynosi zero a odnawialne źródła energii to nieodległa przyszłość energetyki.”\nWynika z niego, że pomyliłem się niewiele. Wszystko zależy jak "nowoczesna" jest dana elektrociepłownia. Ale sprawność przekraczająca 85% to chyba sporo więcej.\ntwoj_guru 6 lat 7 mies. temu\nJako energetyk po wydziale mechanicznym czuję się trochę rozerwany wewnętrznie.\n@twoj_guru: I na dodatek nie wiesz jakiej jesteś płci\n@twoj_guru: bez paniki, to tylko dysonans poznawczy.\n@twoj_guru: MEL ?\nM...h 6 lat 7 mies. temu\n@twoj_guru: Ale przecież energetyk =/= elektryk o.0 (a już tym bardziej elektronik, co bardziej pasuje do filmiku moim zdaniem)\nZadaniem energetyka jest wytworzenie energii (w różnej formie), a nie jej dystrybucja czy wykorzystanie- to już zadanie elektryka lub mechanika (w przypadku energii mechanicznej).\n@Micah: Polecam zapoznać się z definicją energetyka. Co prawda mechanik energetyk odpowiada do generatora włącznie (w generatorze za mechanikę), ale człowiek od utrzymania ruchu musi być mechanikiem, elektrykiem itd. dlatego jest to kierunek multidyscyplinarny. Za dystrybucję odpowiadają elektroenergetycy (miałem elementy tego ale się przeraziłem więc nie wybrałem tej specjalności).\n@twoj_guru: No dobra, ale gdzie tu na filmiku mamy do czynienia z maszynami wielkogabarytowymi? Tymi z filmiku energetyk się nie zajmuję przecież ;)\n@Micah: Kto powiedział, że tylko wielkogabarytowe? Czy "domowy" agregat prądotwórczy jest wielkogabarytowy? Procesy spalania w silnikach tłokowych i przepływowych często podlegają pod mechaników-energetyków, nawet specjalizację można taką było u nas wybrać:) Wiem, że energetyk kojarzy się z turbinami, kotłami, pompami, sprężarkami, liniami NN, SN i WN, stacjami trafo itd. (choć spotkałem osoby które nawet nie wiedziały, że taki zawód istnieje), ale to chyba jest jedyny kierunek który nie miał zajęć tylko na wydziale architektury:) Od programowania w C++, przez elementy budownictwa, mechanikę, termodynamikę, automatykę, elektrotechnikę, aż po ochronę środowiska:)\n@twoj_guru: Zbyt poważnie odebrałeś to co napisałem, może to moja wina ;) Wiem o czym piszesz, bo sam jestem na MiBMie na mechaniczno energetycznym i wszystko co piszesz, to się zgadza, ale nikaj nie czuję się przez ten filmik rozdarty :P\n@Micah: W końcu 2 lata miałem połowę zajęć na elektrycznym wydziale więc pewnie wam za małe pranie mózgu zrobili:P\n@twoj_guru: No tylko 4 razy robiłem elektrotechnike... ewidentnie nie jest to mój konik ^_^ może dla tego właśnie tak kurczowo trzymam się wersji, że energetyk kończy sie zaraz za turbiną ;)\nKontestator 6 lat 7 mies. temu\n@Micah: Jak byłem w elektrowni, to tam każdy ma swoją działeczkę i praktycznie tylko jej pilnuje. Jednak wszyscy muszą ściśle współpracować ze sobą, ale do tego są potrzebne w sumie tylko szczątkowe informacje na temat dziedziny kolegów. I wyglądało to tak, że kotłem i turbiną parową zajmowali się panowie energetycy i mechanicy, a za turbogenerator odpowiadał elektryk.\n@Kontestator: zgadzam się, bo tak w większości przypadków jest, no ale nie zawsze, więc każdy z każdej dziedziny coś ma.\n@Micah: Ja tylko elektromechaniczne przemiany energii 2 razy robiłem, choć do tej pory nie wiem jak.\n@twoj_guru: Ja akurat siedzę w maszynach elektrycznych i to fajna sprawa jest ;)\nPrzecież to jest przycięta reklama firmy energetycznej.\nsmiglak 6 lat 7 mies. temu\n@zakowskijan72: Ale wyszło interesująco.\n@zakowskijan72: To jest reklama Nissana Leaf, w dodatku było :(\nACTA0 6 lat 7 mies. temu\n@ACTA0: najlepiej diesel wolnossący ;)\nfistasheq 6 lat 7 mies. temu\na może na węgiel?\n@wicikumoza: Druga część to NA PEWNO Renault Z.E.\nJ.............m 6 lat 7 mies. temu\n@wicikumoza: A gdzie?\nnpckarol 6 lat 7 mies. temu\nTaki komputerek spalinowy byłby niezastąpiony na wypadek wybuchu wojny atomowej. A paliwko już i tak od pięciu lat składuję pod siedzibą rządu : )\nmatekIQ 6 lat 7 mies. temu\nWystarczy agregat prądotwórczy...\n@matekIQ: A co z EMP?\n@npckarol: A może gdyby elektronikę trzymać za jakąś grubą ołowianą ścianą? Czy to tak nie działa? A Klatka farradaya?\n@anonim1133: Google prowadzi do gotowych komercyjnych rozwiązań. Dzięki, że skłoniłeś mnie do poszukiwań.\n@npckarol: Dużo tego tam pod rządem przez 5 lat zebrałeś? Jedna iskierka...\nstyroslaw 6 lat 7 mies. temu\n@Kajetan8: iskierka nadziei, że w końcu p%!!@@#nie :)\nMasterYoda 6 lat 7 mies. temu\n@Kajetan8: Rząd zabezpieczył się przed taką możliwością obniżając płace tak, żeby tego paliwa za dużo nie mógł kupić.\nLeftShift 6 lat 7 mies. temu\ncimathel 6 lat 7 mies. temu\n@LeftShift: and they can be ship wordwide.\nsteephan dołączył 10 lat 3 mies. temu\n468\twykopali 54\tzakopali 11.7 tys. wyświetleń\nwdrożenie rodo hardware humor internet technologia rozrywka nauka programowanie software sztuka 4konserwy afera ciekawostki ciekawostkihistoryczne ekonomia europa gospodarka heheszki historia kultura motoryzacja muzyka neuropa niemcy policja polityka polska prawo religia samochody sport swiat usa wydarzenia wykop wypadek zainteresowania


Chłoniaki żołądka – Wikipedia, wolna encyklopedia\nObraz gastroskopowy chłoniaka MALT żołądka\nPierwotne chłoniaki żołądka (łac. lymphoma ventriculi) – rzadkie guzy, stanowiące około 2% wszystkich chłoniaków i 15% nowotworów żołądka. Żołądek jest najczęstszą lokalizacją chłoniaków w przewodzie pokarmowym i bardzo częstym miejscem lokalizacji pozawęzłowej chłoniaków.\nChłoniak MALT ograniczony do ścian żołądka leczony jest z wyboru przez eradykację zakażenia Helicobacter pylori.\nInne niż MALT typy chłoniaków, uogólnienie choroby lub brak skuteczności leczenia eradykacją są wskazaniem do leczenia operacyjnego i (lub) chemioterapii.\n↑ Choroby wewnętrzne. Przyczyny, rozpoznanie i leczenie, tom I, AndrzejA. Szczeklik (red.), JerzyJ. Alkiewicz, Kraków: Wydawnictwo Medycyna Praktyczna, 2005, s. 788-789, ISBN 83-7430-031-0, OCLC 830805120 .


Podróżniczy blog – prowadzony przez prawdziwego pasjonata. restauracja Żywiec zajazd-beskidy.pl Wakacje to fantastyczna okazja na wyprawę. Każdy weekend może spędzić w podróży. Chcesz pomocy w zorganizowaniu ciekawego wypadu? Może szukasz pomysłu na ciekawy wyjazd wakacyjny? Chcesz pooglądać intrygujące zdjęcia i poczytać ciekawe opisy z moich wypraw? To koniecznie zajrzyj do mnie! Być może znajdziesz u mnie inspiracje na własną wyprawę. Zyskasz fachowe porady jak sie do tego przygotować. Zapraszam serdecznie do odwiedzania mojego blogu. Jeśli masz jakieś pytania lub chcesz wrzucić swoje zdjęcia napisz.\nWizyta w górach to dla mnie obowiązkowy spływ Dunajcem. Jest to koszt około stu złotych, a czas trwania samego spływu oscyluje w okolicy dwóch i pół godziny. Wprawni flisacy sterujący tratwą radzą sobie nawet podczas nieco bardziej porywistego nurtu rzeki. Warto wspomnieć, że wycieczka jest bezpieczna, od samego początku nie wydarzył się tu żaden wypadek śmiertelny. Dla spragnionych wrażeń, lubiących dreszczyk emocji firmy oferują rafting czyli spływ pontonem. Uczestnicy dostają kapoki i wiosła, wypuszczani są po kilka pontonów, które często ze sobą rywalizują. Jest to niezwykła frajda dla młodszych i starszych uczestników, z którymi płynie sternik w ramach bezpieczeństwa. Wybierając drugą propozycję prawdopodobnie nie wrócimy w suchych ubraniach, dlatego warto wziąć coś na zmianę. Rafting podobnie jak spływ tratwą jest bezpieczny, każdy zostaje wyposażony nie tylko w kapok ale też w kask, a trasa spływu nie przebiega przez wyjątkowo niebezpieczne tereny.