PRZYDUCHA czyli wodny świat po zimie. - Pracownia w Dolinie\nHome / EKOLOGIA / OGRÓD / PORADY / PRZYDUCHA czyli wodny świat po zimie.\nPRACOWNIA W DOLINIE Magdalena Strzyżewska 12:38 EKOLOGIA, OGRÓD, PORADY\nZa mną dwa weekendowe dni porządkowania najbardziej potrzebujących miejsc ogrodu. Każdy z Was ma takie miejsce u siebie: u jednego to trawnik, u drugiego rabaty, u trzeciego sad przydomowy czy składzik z narzędziami - u nas to stawik i szklarnia. Nasz wodny mały raj chwilowo zamienił się w piekiełko. Zima długo się z nami bawiła, jesienią było lato, zimą jesień... przyszedł jednak czas na srogi mróz, lód i grubą warstwę śniegu. Mimo iż oczko ma przepisową głębokość dla bezpiecznego zimowania ryb (150 cm w najgłębszym miejscu) i nigdy wcześniej nie sprawiało kłopotów, w tym roku nas zaskoczyło. Niemiło.\nPrzez wyrąbany w styczniowym, ponad 30-to centymetrowym lodzie przerębel wydobył się paskudny odór... wiedziałam już, że kiepsko to się skończy. Kiedy zeszły śniegi, a lód stał się bardziej przejrzysty, zobaczyliśmy uwięzione w lodowym uścisku trzy ryby - dwa karpie koi i jednego karasia. Reszta żyła, ale nie mogliśmy zrobić nic więcej poza wyłowieniem martwych ryb (rąbaliśmy przeręble siekierą, jedną wyciągałam skutą lodem) i czekaniem, aż lód stopnieje i ociepli się na tyle, abyśmy mogli wyczyścić oczko i wymienić wodę.\nZdjęcie nie jest niestety najlepszej jakości, uważałam mocno aby znów nie utopić ani telefonu ani aparatu. Ale poglądowo wiecie już, jak wygląda nasze oczko "roboczo", kiedy nie ma w nim wody. Na samym końcu wpisu pokażę Wam jak wygląda latem i dlaczego warto raz do roku zafundować sobie dzień babrania się w błotku.\nNasze oczko zwane pieszczotliwie "stawikiem" prowadzone w stylu 100% EKO nie ma nawet zainstalowanych filtrów, o cudownych pastylkach glonobójczych nie wspomnę. Dzięki dobremu projektowi radzi sobie świetnie od momentu wykopania własnoręcznego:) Aż do tej zimy... moje ryby zabiła przyducha. Przyducha zimowa mam nadzieję, czyli zbyt długie zlodowacenie powierzchni zbiornika i utrzymywanie się na lodzie grubej warstwy śniegu. Do momentu mrozów ryby miały się świetnie, woda była przejrzysta, czysta. Po zejściu lodu oczko przypominało kałużę. Nie jestem pewna, czy odór jaki wydobył się z przerębla to był efekt dennego gnicia roślinności czy skutek długotrwałego (???) rozkładu padłych ryb, ale zapach był paskudny - zgnilizna w czystej postaci. Siarkowodór ma zapach zgniłych jajek i niestety często jest przyczyną śnięcia ryb, nawet latem.\nOprócz ryb straciłam też żaby, woda nadawała się więc do wymiany właściwie w 100% - została wypompowana, resztki roślin usunięte, wycięte zbyt mocno rozrośnięte kępy manny mielec, sitowia i turzyc, silnym strumieniem wody ze studni wyczyszczone kamienie i pompa (ta ostatnia oczywiście rozebrana na części pierwsze, wymyta i złożona), wybrany muł i wypłukane resztki roślin. Przy okazji miałam kilkanaście zachwytów nad kwitnącym o dziwo życiem dennym ("robale" i te sprawy:)), pierwszymi, jeszcze zwiniętymi liśćmi lilii wodnych (grzybieni), wszędobylskim słońcem i gorącą kawą ogrodową.\nPo trzech dniach wymieniona woda w oczku pozbyła się białawego koloru i pływających "paprochów", życie powoli się odbuduje. Ocalałe ryby wyraźnie się ożywiły, śmigają aż miło - trzeba będzie uzupełnić pogłowie.\nCzy można było tego uniknąć? Czy chemia i zamontowane filtry coś by dały? Nie, nie dałyby.\nChemiczne algicydy zabijając glony nie likwidują ich z oczka - powodują, że glony obumierają i opadają na dno. Są więc doskonałą pożywką dla nowych glonów, które prędzej czy później w oczku się pojawią. I znów chemia - zakwit - żarełko - więcej zakwitu - chemia... Aby ograniczyć zakwit glonów czy rozkład materii organicznej trzeba znać specyfikę swojej wody i mieszkających w niej organizmów oraz mieć... dobry projekt.\n- nie chcesz filtrów - zbuduj strumień\n- nie chcesz glonów - zaprojektuj zbiornik w cieniu i zadbaj o jej lekkie zakwaszenie\n- chcesz kwaśnej wody - zapraw ją woreczkami z kwaśnym torfem ( mogą być stare rajstopy wypełnione torfem i obciążone kamieniem), olchowymi szyszkami albo słomą jęczmienną\n- nie chcesz eutrofizacji - zaprojektuj zbiornik z dala od drzew albo chroń wodę przed opadającymi liśćmi, regularnie czyść z martwych roślin, nie przekarmiaj ryb, posadź dużo roślin - one najlepiej wykorzystają związki organiczne zawarte w wodzie\n- chcesz wody żywej - stwórz warunki do życia, nie używaj chemii; trochę glonów zawsze będzie i to nie jest powód do paniki.\nAle zakwity to też nic przyjemnego ani estetycznego, więc co stosować zamiast algicydów?\nWspomniane woreczki z torfem sprawdzają się dobrze, w zakwaszonej wodzie (pH 6-6,9 w zupełności wystarczy) glony się nie rozwijają, albo ich rozwój jest ograniczony. Takie pH nie przeszkadza faunie i florze, rozwija się w niej o wiele mniej bakterii niż w wodzie o odczynie obojętnym. Innym sposobem zakwaszenia wody jest dodanie zamiast torfu szyszek olchowych lub wyciągu z kory dębu. Trzeba jednak kontrolować pH wody w oczku - zbyt kwaśna lub zbyt zasadowa jest dla życia wodnego zabójcza.\nInnym naturalnym sposobem jest zatopienie w oczku worków ze słomą jęczmienną, która rozkładając się wytwarza nadtlenek wodoru obniżający pH i tym samym uniemożliwia rozwój glonów.\nSłomę trzymamy w oczku przez 6-10 tygodni, torf i szyszki 2-4 tygodni. Później rozpoczyna się proces gnicia i możemy mieć więcej kłopotów niż pożytku z naszych zapobiegawczych metod.\nJedyną rzecz jaką mogłam zrobić aby zapobiec nieszczęściu, to kompleksowo wyczyścić oczko jesienią, a nie wiosną jak robiłam do tej pory. Choć nie mam żadnej pewności, że taki zabieg zapobiegłby deficytowi tlenu.\nTym bardziej, że nie wiem, czy ryby się udusiły bo na dnie zalegały resztki roślin (chyba tylko grzybienie, bo przecież reszta była sukcesywnie sprzątana) i ich gnicie spowodowało wydzielenie się siarkowodoru który je zabił, czy po prostu warstwa lodu przy kilkunastu bardzo mroźnych dniach była tak gruba, że tlenu po prostu zabrakło, czy było za mało wody w stanie ciekłym, przy czym przerębel wykuty był zbyt późno - już po tym, jak ryby padły.\nOtrząsnęłam się już po tych przykrych widokach, wodny świat uprzątnięty, pompa ruszyła - strumień rozpoczął szemranie, kaskada pluska na przedwiośniu. Zanim nadejdą bardzo słoneczne mam nadzieję marcowe dni, wrzucę do wody kilka woreczków z torfem, nich woda się zdezynfekuje i lekko zakwasi przed zakwitem glonów.\nMam też nadzieję, że zawitają do nas nowe żaby, o resztę fauny się nie martwię - na ptaki i owady zawsze mogłam liczyć. Woda w ogrodzie to bujniejsze i bardziej urozmaicone w nim życie.\nW ogóle bez wody nie ma życia - widział ktoś kiedyś poranną kawę bez wody? Albo jakąkolwiek inną? Nie da się, Kochani! Czas więc na kubas sypanej fusiastej, filiżankę parzonej z ekspresu (to ta z nieziemską pianką...), albo pyszna kawę z kafeterki. Od koloru do wyboru:)\nDo astronomicznej wiosny zostało ledwie 38 dni, półmetek lutego to już najwyższy czas na wyczyszczenie kuwetek do siewów:)\nAle na spokojnie, trzy głębokie wdechy i najpierw... na Gardenię:)\nSzczegóły już niedługo, a będzie się działo!\nI jeszcze obiecane zdjęcia stawiku latem:\nChwytajcie za kartki i naszkicujcie Wasz wymarzony wodny świat:)\nMożecie pytać i podsyłać szkice do konsultacji - chętnie pomogę.\nW innym wpisach wspominałam już jak zabrać się do budowy oczka wodnego czy strumienia w ogrodzie: we wpisie "NUDY NA PUDY" macie wszystko o tym jak, gdzie i z czego wykonać oczko wodne i kilka zasad jakich należy przestrzegać dbając o nie w kolejnych sezonach, zaś w "QUADRO KADRACH" o moich osobistych zmaganiach z wykopami, wełną mineralną i płachtami ciężkiej folii:)\nJestem drobną kobietą, a jednak dałam radę - więc i Wy dacie.\nHome and Harper 10 lutego 2016 16:43\nMam bardzo podobne oczko w ogrodzie:) Chyba też już powinnam zacząć je trochę oczyszczać.\nMagdalena Strzyżewska 10 lutego 2016 19:23\nMyślę że już czas:) Nie wiem jakie masz otoczenie, ale lepiej zrobić to wcześniej niż później podeptać wschodzące rośliny. Im cieplej na zewnątrz tym szybciej przesychają też odkryte korzenie, więc co dobra dla nas (marcowe słoneczko, +15 albo i więcej...) niekoniecznie jest ok dla roślin, a w ogrodach o rośliny właśnie chodzi:) Pozdrawiam!\nRogata Owca 10 lutego 2016 20:07\nNasze oczko ma ponad dwa ary i jest dosc glebokie, ryby mialy sie dobrze kilkanacie lat, ale padly latem przez susze. Oczyscilismy wszystko jeszcze jesienia i teraz trzeba zaczynac od nowa.\nMagdalena Strzyżewska 10 lutego 2016 20:43\nNo właśnie przyducha ma miejsce nawet w dużych zbiornikach, nasz miał się świetnie do czasu tych mrozów. Postaramy się lepiej zabezpieczyć ryby przed kolejną zimą. A u Was oczko z dopływem czy bez? Czasami tak są robione projekty, żeby gdzieś blisko domu czy ujęcia wody (studni np.) był własnie strumień, którym można "dopuścić" wody do oczka. Jeżeli samo, bez dopływu to współczuję, podczas wycieczki nad jezioro Bytyńskie miejscowi mówili, że przez lato poziom wody obniżył się o 2 metry - to strasznie dużo na tak wielki zbiornik. Powodzenia w pracach wiosennych!\nRogata Owca 11 lutego 2016 12:33\nMamy studnie i strumyk z wodospadem, ale upal byl straszliwy.\nAnkha 11 lutego 2016 10:41\nMarzy mi się szemrzący strumyk w ogrodzie, ale póki co moja wyobraźnia tego nie ogarnia. Są inne marzenia do zrealizowania, ale kiedyś przyjdzie pewnie też czas na ten strumyczek właśnie :) Twój stawik w letniej odsłonie piękny z tym kwieciem różowym :)\nUla H. 11 lutego 2016 16:30\nPiękne jest Twoje oczko wodne ! Swoim wpisem zaganiasz mnie do roboty. Dziękuję :)) W najbliższych dniach zakupię nasiona i przyszykuję kuwety. Pozdrawiam :))\nGAJA 11 lutego 2016 21:56\nPo takich wpisach utwierdzam się w tym, że jednak oczka mieć nie będę, choć piękne bywają. Te glony, przyduchy, natleniania, filtrowania... Z każdym jakiś kłopot. Zrobiłam miniaturowe na próbę i przeraziłam się ilością potopionych małych gryzoni.\nPA 15 lutego 2016 23:20\nzdecydowanie oczko wodne to masa roboty :)\nTamaryszek 17 lutego 2016 16:12\nMoja opinia jest inna! Nie wydaje mi się, żebym miała ze swoim oczkiem masę roboty, więcej niż z jakąś rabatą. Już wyjaśniam. Mam malutkie oczko wodne (ok.2 m2 pow.), jest formalne (tzn. częściowo wkopane w ziemię, z ceglaną cembrowiną) i prowadzone całkowicie ekologicznie. Nie mam nawet pompy. W sadzawce są tylko rośliny. Mam je dopiero 3 sezony, więc doświadczenie nieduże (robione samodzielnie), ale w tym czasie doświadczenia jak najlepsze, z czystym sumieniem zachęcam i zapraszam do siebie z wszelkimi pytaniami. Najwięcej czasu (dużo!) zajęło mi planowanie i szukanie informacji, jakie oczko powinno być.\nTamaryszek 17 lutego 2016 16:18\nMagdo, bardzo ciekawy artykuł, linki zapisałam, zawsze się mogą przydać. Twój staw jest bardzo ładny, naturalnie wyglądający, co chyba jest największym komplementem.\nMam pytania - kiedy najlepiej wkładać do wody słomę czy torf? wczesną wiosną, jak Ty to zrobiłaś? Czy przed upałami, zanim woda się nagrzeje i wystąpi rozwój glonów?\nOraz - ile tego dawać na 1 m3 wody?\nMagdalena Strzyżewska 17 lutego 2016 21:49\nHa! Byłoby zbyt pięknie, żeby tak wszystko się udało:) Nie mogę Wam odpowiadać na komentarze, zanim rozwiążę tę zagwozdkę przechytrzą bloggera i odpowiem hurtem:)\nAnkha, strumień i oczko (nawet płytkie, takie bez ryb) to nie jest duży wydatek, ani jakiś wielki kłopot. Jeżeli masz dostęp do wody ze studni to już połowa sukcesu:)\nUla H:) To frajda i jakie widoki latem!\nGaja, brzegi oczka powinny być płaskie, z kamieniami tak, aby stworzenie które wpadnie mogło się wygramolić z wody. To nie jest dużo pracy, jeden - dwa dni w roku to pestka w porównaniu do nie tylko widoków ale i mikroklimatu np latem. Z naszego strumienia korzystają przede wszystkim zwierzęta: ptaki, owady, płazy, mięczaki, koty i nasz pies. No i ryby:)My na końcu, ale dla tych stworzeń w upalne, letnie dni to miejsce spoczynku i wytchnienia.\nTamaryszek - na 10000 litrów wody (10 m3) dają dwa-trzy worki słomy. Może nie wygląda to bardzo ewtetycznie, ale to są zwykle głębokie oczka, więc ujdzie w tłumie. Dodaj wczesną wiosną zanim glony się pojawią - w marcu słońce potrafi już mocno operować i kolor zielony zaczyna się w wodzie panoszyć, zanim słoma zadziała mija ok. 14-21 dni. Ja u siebie stosuję tylko torf, na moje 10m3 wrzucam 3-4 worki jak do cebuli (torf jest w nich w rajstopach, żeby paprochy nie pływały) i kilka "parówek" z rajstop wkładam pod kamienie do strumienia - strumień 6 metrów długi. Trzeba pamiętać, żeby to później wyciągnąć.


Biuro Literackie zaprasza na Wakacje z Kulturą :: Biuro Literackie\nNie wiesz, gdzie i jak spędzić letni odpoczynek? W połowie lipca nad morzem Biuro Literackie organizuje nowy festiwal Wakacje z kulturą. To idealna propozycja dla całych rodzin.\nW połowie lipca nad morzem Biuro Literackie organizuje nowy festiwal Wakacje z kulturą. Wydarzenie stanowiące alternatywę dla wielu komercyjnych działań, z jakimi kojarzy się polskie wybrzeże w trakcie wakacji, zainagurowane zostanie w środę 11 lipca w Kołobrzegu w miasteczku kulturalnym przy Pomniku Zaślubin Polski z Morzem. W kolejne dni festiwal przeniesie się na plaże w Dźwirzynie (czwartek) i Grzybowie (piątek). W niedzielę zawita do Darłowa.\nGośćmi festiwalu są zaprzyjaźnieni z Biurem Literackim artyści, twórcy i dziennikarze: Tomasz BRODA (sztuki plastyczne), Sambor DUDZIŃSKI (muzyka), Franciszka KIERC-FRANIK (taniec), Ania MAKOWSKA-KOWALCZYK & Kazio SPONGE (teatr dla dzieci), Maksymilian RIGAMONTI (fotografia) oraz Beata TADLA (dziennikarstwo). Wydarzenia poprowadzi Katarzyna STOPARCZYK z radiowej Trójki, autorka audycji „Dzieci wiedzą lepiej” oraz prowadząca „Zagadkową niedzielę”.


Czy UE rozpocznie negocjacje akcesyjne z Macedonią Płn. i Albanią? - Dwójka - polskieradio.pl\nCzy UE rozpocznie negocjacje akcesyjne z Macedonią Płn. i Albanią?\nOstatnia aktualizacja: 18.10.2019 08:44\nO europejskich aspiracjach obu państw w kontekście niejasnej przyszłości rozpoczęcia negocjacji akcesyjnych do UE rozmawialiśmy w audycji z dr. Marko Babiciem z Instytutu Europeistyki UW.\nDr Marko Babić o braku zgody Rady Europejskiej na rozpoczęcie negocjacji akcesyjnych z Albanią i Macedonią Północną (Puls świata/Dwójka)\nZdjęcie ilustracyjneFoto: sevenMaps7/Shutterstock\nW czwartek (17.10), pierwszego dnia posiedzenia Rady Europejskiej, w gronie przywódców państw UE nie udało się wypracować zgody na otwarcie negocjacji akcesyjnych dla Albanii i Macedonii Północnej. Według nieoficjalnych informacji jakie docierały do dziennikarzy, jedynym krajem, który blokował pozytywną decyzję była Francja.\nEmmanuel Macron był przeciwny otwarciu rozmów akcesyjnych zarówno dla Albanii, jak i mającej większe poparcie i będącej lepiej ocenianej Macedonii Północnej. Dania i Holandia, które były zdecydowanie niechętne jeśli chodzi o Albanię, były w stanie zgodzić się na "zielone światło" dla Macedonii Północnej. Liderzy dość długo szukali odpowiednich sformułowań we wnioskach końcowych, które byłyby jednocześnie zachęcające dla obu tych krajów, ale nie przesądzały sprawy. Nie udało im się jednak ostatecznie ustalić kompromisowego tekstu.\nCo to oznacza dla europejskich aspiracji dwóch sąsiadujących ze sobą państw? O tym w nagraniu audycji.\nGość: dr Marko Babić (politolog, UW)\nZobacz więcej na temat: Krzysztof Renik Bałkany ŚWIAT Unia Europejska Rada Europejska\nOstatnie pożegnanie Jerzego Treli. Rozpoczęły się uroczystości pogrzebowe\n08'12 Kosowo. Nadzieje i rozczarowania (Puls świata/Dwójka)


Pytamy PKP, co z Dworcem Zachodnim? – Forum Rozwoju Olsztyna\n03-06-2015 Dworzec Zachodni, Forum Rozwoju Olsztyna, FRO, Jakub Karnowski, PKP, Wizja Lokalna\nDworzec Zachodni – wizualizacja Forum Rozwoju Olsztyna przygotowana w 2011 roku\nDworzec Zachodni miał być wyremontowany już kilka lat temu. Niestety projekty przygotowywane przez pracownie architektoniczne z Olsztyna nie zadowoliły PKP, ani mieszkańców. Obecnie trwają prace nad kolejnym projektem, a remont dworca być może rozpocznie się jeszcze w tym roku.\nDlatego też razem ze Stowarzyszeniem „Wizja Lokalna” poprosiliśmy Prezesa Zarządu PKP S.A – Pana Jakuba Karnowskiego o przedstawienie wizualizacji prezentujących wygląd Dworca Zachodniego po remoncie. Poniżej treść naszego listu.\nZ informacji opublikowanych niedawno w lokalnych mediach wynika, że obecnie PKP przygotowuje projekt remontu Dworca Zachodniego w Olsztynie. Jak wiadomo, inwestycja ta jest opóźniona z powodu braku akceptacji dla słabej jakości projektów opracowanych w poprzednich latach przez zewnętrzne biura architektoniczne. Projekty te nie zyskały również aprobaty olsztynian. Jednocześnie przypominamy, że Stowarzyszenie Forum Rozwoju Olsztyna pragnąc konstruktywnej dyskusji przedstawiło autorskie propozycje kierunków zmian wyglądu elewacji i wnętrz Dworca Zachodniego, natomiast Stowarzyszenie „Wizja Lokalna” przeprowadziło badania opinii mieszkańców i podróżnych, a także zorganizowało konsultacje społeczne, których celem było poznanie opinii dotyczących funkcjonalności dworca oraz jego dostępności komunikacyjnej.\nW piśmie z dnia 7 maja 2014 roku (UNP 2014-0240740, KNDI06.223.78.2013/47) adresowanym do Forum Rozwoju Olsztyna i Wizji Lokalnej, Pani Dorota Mogielnicka oraz Pan Wojciech Rokicki zapewnili, iż projektanci PKP dołożą wszelkich starań, aby zaproponowany sposób przebudowy dworca wkomponował się w otaczająca przestrzeń oraz uwzględniał potrzeby wszystkich pasażerów. Mamy nadzieję, że są to szczere zapowiedzi, jednakże mając na uwadze doświadczenia z ubiegłych lat uważamy, iż mieszkańcy powinni mieć możliwość zapoznania się z projektem remontu Dworca Zachodniego jeszcze na etapie prac projektowych. Dzięki temu możliwe będzie zgłoszenie opinii i uwag, które mogą być pomocne w przygotowaniu jeszcze lepszego projektu. Chcemy z całą mocą podkreślić, że naszym celem nie jest komplikowanie działań PKP względem dworca, a dbałość o potrzeby podróżnych, mieszkańców i jakość architektury w tym jakże ważnym dla Olsztyna miejscu.\nW związku z powyższym prosimy o udostępnienie wizualizacji prezentujących Dworzec Zachodni po remoncie oraz przedstawienie informacji technicznych, które pozwolą mieszkańcom Olsztyna upewnić się, że dworzec będzie funkcjonalny i dostosowany do potrzeb jego użytkowników. Prosimy również o informacje o zakresie wycinki drzew wokół dworca, o której niedawno informowały lokalne media, gdyż mamy obawy, że zbyt daleko idąca ingerencja w otoczenie Dworca Zachodniego może bezpowrotnie zniweczyć ambitne plany poprawy estetyki tego miejsca.


Piłkarska Reprezentacja Polski wraca na Śląski - Echo Chorzowa - portal miejski, aktualności, informacje, wiadomości, prasa lokalna, niezależne media\nStrona główna » Piłkarska Reprezentacja Polski wraca na Śląski\n20 grudnia 2017\tWyłączone\tprzez redakcja\nPiłkarska Reprezentacja Polski wraca na Śląski. Rywalem kadry w jednym z ostatnich meczów przed mistrzostwami świata w Rosji będzie Korea Południowa Spotkanie zostanie rozegrane 27 marca 2018 roku o godzinie 20:45.\n„Powrót piłkarskiej reprezentacji Polski na Stadion Śląski od początku był naszym priorytetem.\nLegenda obiektu, na którym reprezentacja rozgrywała swoje największe mecze, tysiące wiernych fanów i niepowtarzalny klimat tych spotkań, od początku były ogromnym atutem obiektu. Teraz możemy pochwalić się także nowoczesną infrastrukturą i możliwościami, które sprawiają, że\nStadion Śląski jest jednym z najnowocześniejszych piłkarskich obiektów w Europie”\n– podkreśla marszałek województwa śląskiego Wojciech Saługa.\n„Jesteśmy bardzo zadowoleni, że nasza drużyna narodowa ponownie będzie miała możliwość rywalizacji na tym historycznym, wyjątkowym obiekcie, który został całkowicie odnowiony i znowu będzie służył reprezentacji Polski. Jestem przekonany, że na Stadionie Śląskim rozegramy jeszcze wiele emocjonujących meczów. Piłkarska Reprezentacja Polski wraca na Śląski.\n– powiedział sekretarz generalny PZPN Maciej Sawicki.\nTagiaktualności Chorzów Echo Chorzowa informacje mecz Mistrzostwa Świata Piłkarska Reprezentacja Polski sport stadion śląski wiadomości


ARKO 08 biały - komoda\nKomoda ARKO 08 biały\nBiałe meble to ikona elegancji, która nadaje wnętrzu lekkości, przestronności oraz świeżości. ARKO to niepowtarzalne formy o jednolitej barwie bieli z frontami na wysoki połysk, z subtelnymi akcentami i dekoracyjną ryflą. Z kolekcją ARKO doskonale zaaranżujemy wnętrze pokoju dziennegoczy salonu. Nowoczesny styl i bardzo dobra jakość wykonania zadowoli każdego domownika. Kolekcja została wyposażona w system szuflad w pełnym wysuwie z samodomykiem. We wszystkich bryłach zastosowaliśmy funkcję cichego domyku. Kolejnym atutem są metalowe chromowane uchwyty oraz zafrezowane fronty wykonane z MDF opłaszczowane folią w połysku. Całości dopełnia stylowa, błyszcząca ryfla, która swoim wzornictwem gwarantuje prawdziwą ucztę dla Twojego oka jak i podziw wszystkich odwiedzających Twój dom.


Koronawirus w Polsce. Gdzie można uzyskać pomoc psychologa? | Dzień Dobry TVN\nPsychologia środa, 25 marca 2020\nNieodpłatnie, bezinteresownie, przez Internet - to trzy zasady “Psychologów dla społeczeństwa”. 200 specjalistów chce w sieci pomagać Polakom w czasie pandemii koronawirusa. Kto szczególnie może liczyć na ich wsparcie? Wyjaśniał w naszym studiu pomysłodawca tej inicjatywy Krystian Rubacha, psycholog i psychoterapeuta.\n“Psychologowie dla społeczeństwa”\nNiesienie bezinteresownej pomocy tym, którzy tego potrzebują - taki jest cel grupy specjalistów, która powstała na czas epidemii i będzie wspierać ludzi nią dotkniętym.\nSprawa jest bardzo prosta. Wystarczy wejść na stronę internetową.\nTam jest lista kontaktowa terapeutów i psychologów, wszystkie te osoby weryfikujemy pod względem wykształcenia. Poszukujący pomocy wystarczy, że znajdzie sobie osobę, która w tym momencie jest dostępna(...), wybrać numer i skontaktować się\n- wyjaśnia Krystian Rubacha, psycholog, psychoterapeuta.\nKierujemy je do wszystkich osób, które ze względu na pandemię przeżywają jakiś trudny moment. Jest to związane z tą wyjątkową sytuacją. Ale pojawiają się też osoby, które bardzo długo czekały na pomoc, były umówione przez NFZ 2 lata wcześniej, w zeszły czwartek miały pójść do psychoterapeuty i dostały telefon, że ta pomoc została odwołana\nPanująca pandemia wymusza rozłąkę z bliskimi, (więcej)\nKto najczęściej korzysta ze zdalnej pomocy psychologicznej?\nPodstawowym problemem jest wysoki poziom lęku i stresu, związanego z wieloma czynnikami.\nTo dotyczy lekarzy, przedsiębiorców oraz zwykłych ludzi, którzy na ten moment nie są na pierwszej frontu walki z koronawirusem, ale doświadczają obawy o zdrowie rodziny czy trudno jest im być w domu przez cały czas\n- podkreśla Krystian Rubacha.\nJak zaznacza nasz gość, wsparcie psychologów jest darmowe. W ciągu 2 dni pomoc będzie udzielana także w nocy.


[quote=Iwona78]Nawet mi nie mówcie o cellulicie. Uważam, że to cholerstwo zepsuło mi zdrowie i humor. Zobaczyłam po ciąży, że stan skóry jakby się poprawił na moich nogach i sama nie wiem jak się to stało. Udałam się więc jak koleżanka do Q Institute w Wawie na zabiegi cellulitowe. Dziś już jestem gładka i piękna hehe. Polecam wam dziewczyny. Ceny są rewelacyjne.[/quote]


W ubiegłym tygodniu w naszej szkole odbyły się szkolne eliminacje do XVIII Podlaskich Mistrzostw w Ortografii. Wzięło w nich udział 15 uczniów. Niestety, nie było osoby, która napisałaby dyktando bezbłędnie. Najmniej błędów popełniła i tym samym wygrała te zmagania uczennica klasy IIC, Magdalena Bobrowicz i to ona 21 marca będzie reprezentowała naszą szkołę w finale w Białymstoku. Miejsce drugie zajął uczeń z klasy IB, Wiktor Daciuk, zaś miejsce trzecie przypadło Wiktorii Czeczuk, również z klasy IB. Zwycięzcom gratulujemy, a wszystkim uczestnikom dziękujemy za udział i zapraszamy do rywalizacji w kolejnych edycjach konkursu.\nW dniach 2-3 marca na Jasnej Górze odbyła się tegoroczna pielgrzymka maturzystów z Diecezji Drohiczyńskiej. Nie mogło tam zabraknąć również reprezentacji naszej szkoły.\nGość z Wiednia na niemieckim\nKilka dni temu podczas lekcji języka niemieckiego nasi uczniowie mieli okazję do kontaktu z żywym językiem niemieckim. W dniach 22 - 23.02.2017 gościliśmy w naszej szkole Dominika Borka – studenta Uniwersytetu Wiedeńskiego, mieszkającego na stałe w Austrii.\nMinisterstwo Rozwoju zorganizowało już po raz czwarty edycję akcji edukacyjnej pn. „Lekcja o Funduszach Europejskich”. Tym razem celem przedsięwzięcia była popularyzacja wśród młodzieży ponadgimnazjalnej idei przedsiębiorczości, a także możliwości otrzymania wsparcia z Funduszy Europejskich na rozwój własnego biznesu.\nWe wtorek dnia 27 lutego 2017r. klasa IA z wychowawcą Krzysztofem Derehajło zaprezentowała w ramach comiesięcznych spotkań promujących czytelnictwo książkę pt.: "Miasto 44". Jest to opowieść o młodych Polakach, którym przyszło wchodzić w dorosłość w okrutnych realiach okupacji. Po zakończeniu czytania można było zobaczyc krótki fragment filmu na podstawie książki o tym samym tytule.\nWe środę - 1 marca 2017 roku - młodzież obejrzała spektakl „Pokolenie 1920” w reżyserii Bruna Małkowskiego, przygotowanego przez Teatr ARTENES z Wrocławia. Bohaterowie spektaklu, Krzysztof i Barbara to młodzi ludzie, którzy po klęsce wrześniowej przyłączają się do ruchu oporu. Straty wśród przyjaciół, nadają ich walce cechy osobistego rewanżu. Krzysztof w przypadkowej łapance zostaje zatrzymany i trafia do obozu koncentracyjnego. Tam spotyka się z postawami różnych ludzi, pragnących przeżyć w sytuacji ciągłego zagrożenia i śmierci. Spektakl był formą lekcji o patriotyzmie.\nZatrzymany kadr, kamera powoli przechodzi od jednej osoby do drugiej. Ktoś zastygł w połowie wypowiadanego zdania, ktoś po coś sięgał, a jego ręka zawisła w powietrzu. To nie scena z kolejnej części filmu o Harrym Potterze, a na nieruchomych ludzi nikt nie rzucił czaru. Spokojnie, to tylko internetowa moda, zwana Mannequin Challenge. Do zabawy przyłączyli się uczniowie z klasy ID oraz IIC z wychowawczynią oraz nauczycielem języka angielskiego p. Agnieszką Stypułkowską. Zachęcamy do obejrzenia filmiku. FILM\nPrawdziwą ucztę z okazji Pancake Day, czy też Shrove Tuesday, urządziła klasa IIC. Z okazji ostatniego dnia przed rozpoczęciem postu (po angielsku: Lent) uczniowie urządzili zapusty w stylu angielskim.\nTłusty Czwartek w ZPO\nWolontariuszki z Liceum Ogólnokształcącego (klasy III A i I D) dnia 23.02.2017 udały się do ZPO w Siemiatyczach, aby spotkać się z podopiecznymi. Tego dnia dziewczęta przygotowały pensjonariuszom słodką niespodziankę w postaci kosza przepysznych pączków, upieczonych przez pracowników naszej szkoły.\nShrove Thursday! Tłusty Czwartek atakuje!\nShove Thursday! Tłusty Czwartek nadchodzi! Na dzisiejszej lekcji języka angielskiego uczniowie klasy II C stanęli ramie w ramię do walki z rutyną. Ambitna młodzież z naszej szkoły po raz już kolejny połączyła piękno polskich tradycji z nauką języka angielskiego. Uczniowie przyrządzili przepyszne amerykańskie waffles, które do teraz przywodzą wszystkim na myśl szereg nowo poznanych słówek. Degustacja zakończyła się notą nie inna niż 2/10, co dało wszystkim powód do dumy! <FILM> Zdjęcia w galerii\nPodsumowanie KONKURSU MŁODYCH POETÓW\nLekcji w zimowej aurze ciąg dalszy


Leżajsk - Wiadomości\nLeżajsk: Żydzi z całego świata modlą się przy grobie cadyka\nOkoło czterech tysięcy Żydów z Europy, USA, Kanady i Izraela uczestniczy w modlitwach przy grobie cadyka Elimelecha Weissbluma w Leżajsku z okazji 230. rocznicy jego śmierci.\nLeżajsk: 22-letni mężczyzna okradł izraelskiego pielgrzyma\nButelkę alkoholu, odtwarzacz MP3, portfel oraz tefilin, który wyznawcy judaizmu używają w czasie modlitwy, ukradł izraelskiemu pielgrzymowi 22-letni mieszkaniec Leżajska. Zatrzymali go policjanci.\n2 sty, 18:45\nLeżajska Fabryka Maszyn odbudowuje pozycję\n28 wrz 15 08:04\nZapaść gospodarcza w Leżajsku?\nW powiecie wskaźnik bezrobocia utrzymuje się na poziomie 17-20 procent - podaje Radio Rzeszów.\n1 wrz 15 18:00\nBiznesmen z Leżajska, zamieszany w "aferę podkarpacką" usłyszał zarzut wręczenia korzyści majątkowej szefowi klubu PSL Janowi Buremu – poinformowała stacja TVN24. Nowe okoliczności mogą być podstawą drugiego już wniosku o uchylenie immunitetu posłowi PSL. Jednak – według informacji rmf24.pl – nie ma na razie ku temu podstaw.\n1 wrz 15 13:32\n22 cze 15 09:31\nRecital organowy Marka Smoczyńskiego oraz oratorium "Nieszpory Ludźmierskie" Jana Kantego Pawluśkiewicza zainaugurują w poniedziałkowy wieczór w Bazylice Ojców Bernardynów w Leżajsku Podkarpackie 24. Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej.\n26 mar 15 12:49\nCBA przekazało do urzędu skarbowego złoto z afery podkarpackiej\nFunkcjonariusze Centralnego Biura Antykorupcyjnego przekazali do urzędu skarbowego w Leżajsku sztabki złota i inne wartościowe przedmioty. Zostały one zarekwirowane w śledztwie dotyczącym tak zwanej "afery podkarpackiej".\n12 mar 15 11:51\nW Leżajsku obchody 229. rocznicy śmierci cadyka Elimelecha\nOk. pięciu tysięcy Żydów z Europy, Ameryki Północnej i Izraela spodziewanych jest w najbliższych dniach w Leżajsku przy grobie cadyka Elimelecha Weissbluma, współtwórcy chasydyzmu, w 229. rocznicę jego śmierci.\n19 gru 14 12:45\nTarnogóra: karetka potrąciła rowerzystkę\nJadąca na sygnale karetka pogotowia potrąciła 12-lenią rowerzystkę w Tarnogórze w powiecie leżajskim. Dziewczynka w ciężkim stanie przewieziona została do szpitala - informuje "Radio Rzeszów".\n8 lis 14 17:59\nOdnowione, niewykorzystane dworce\nOdnowione za miliony złotych podkarpackie dworce kolejowe wciąż czekają na najemców. Przykładem jest 118-letni dworzec w Leżajsku, który miał się stać wizytówką miasta.\n9 sie 14 18:44\nDobiega końca budowa bioelektrociepłowni w parku przemysłowym "Stare Miasto – Park". Będzie tu produkowany prąd z kiszonki kukurydzy - informuje portal nowiny24.pl.\n4 sie 14 06:10\nRecital organowy Arkadiusza Bialica oraz występ duetu akordeonowego Duo Accopshere znajdą się w programie koncertu 23. Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej w Leżajsku (Podkarpacie).\n28 lip 14 09:02\nLeżajsk: recital niemieckiego organisty na festiwalu muzycznym\nNiemiecki organista Wolfgang Zerer wystąpi w poniedziałek wieczorem z recitalem na 23. Międzynarodowym Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej w Leżajsku (Podkarpackie).\n30 cze 14 06:45\nMuzyka od baroku do XX wieku, m.in. Jana Sebastiana Bacha, Luigi Boccheriniego, czy Astora Piazzolli, zabrzmi podczas poniedziałkowego koncertu, który odbędzie się w ramach 23. Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej w Leżajsku (Podkarpacie).\n28 maja 14 17:46\nLeżajsk: poparzony 14-latek trafił do szpitala\n14-letni chłopiec z poparzeniami twarzy trafił do szpitala po tym, jak próbował domowym sposobem przygotować świecę dymną. Do zdarzenia doszło we wtorek w Leżajsku.\n11 mar 14 13:20\nUtrudnienia dla kierowców w okolicach Leżajska\nW związku z budową drugiego etapu obwodnicy Leżajska (Podkarpackie), kierowcy poruszający się drogą wojewódzką nr 875 muszą przygotować się na utrudnienia. W miejscu przecięcia obwodnicy z tą drogą wprowadzono ruch wahadłowy.\n19 sty 14 15:03\nW Leżajsku będą kontynuowane szczepienia dziewczynek\nGmina Leżajsk będzie w tym roku kontynuować szczepienia 13-letnich dziewczynek przeciwko rakowi szyjki macicy. To jedyny samorząd na Podkarpaciu, który je finansuje.\n25 lip 13 19:43\nPostępują prace w budowe obwodnicy Leżajska\nDobiegają końca prace budowlane przy I etapie obwodnicy Leżajska. Ponad 4-kilometrowa droga ma być gotowa we wrześniu – poinformowała rzeczniczka prasowa rzeszowskiego oddziału GDDKIA Joanna Rarus.\n15 lip 13 08:43\nBudowa obwodnicy Leżajska na finiszu\nJeszcze w tym miesiącu mają zakończyć się zasadnicze prace związane z budową przeszło 4-kilometrowego odcinka obwodnicy Leżajska - informuje Radio Rzeszów.\n24 cze 13 09:12\nRecital organowy i występ kwintetu dętego\nKompozycje Franciszka Liszta, Józefa Haydna, Gabriela Faure’a znajdą się w programie poniedziałkowego koncertu XXII Międzynarodowego Festiwalu Muzyki Organowej i Kameralnej, który trwa w Leżajsku (Podkarpackie).\n17 cze 13 21:46\nXXII Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej\nRecital wybitnego polskiego organisty Joachima Grubicha oraz koncert polskich artystów scen operowych zainaugurowały w poniedziałek wieczorem XXII Międzynarodowy Festiwal Muzyki Organowej i Kameralnej w Leżajsku.\n10 maja 13 08:36\nPodkarpackie: wypadek na DK nr 77 koło Leżajska\nPrzejezdna jest już droga krajowa nr 77 w Wierzawicach koło Leżajska - poinformowała w piątek Anna Klee z zespołu prasowego podkarpackiej policji.\n1 mar 13 15:57\nPierwsze grupy Żydów z całego świata przybywają do Leżajska, aby modlić się przy grobie cadyka Elimelecha Weissbluma z okazji 227. rocznicy jego śmierci.\n24 sty 13 17:34\nWybrano wykonawcę drugiego etapu obwodnicy Leżajska\nPonad 66 mln zł będzie kosztować budowa drugiego etapu obwodnicy Leżajska. W czwartek w rzeszowskim oddziale GDDKiA podpisano umowę z wykonawcą inwestycji - konsorcjum firm z liderem Przedsiębiorstwem Robót Inżynieryjnych Pol-Aqua.\n22 gru 12 09:16\nNie odbyła się aukcja sprzedaży akcji Fabryki Maszyn w Leżajsku. Jak podało w komunikacie na stronie internetowej Ministerstwo Skarbu Państwa, nie zgłosił się żaden inwestor. Resort po raz siódmy próbował zbyć udziały w tej fabryce.\n13 gru 12 14:56\nDo 18 grudnia mogą zgłaszać się inwestorzy, którzy chcą kupić akcje Fabryki Maszyn w Leżajsku - podało w komunikacie na swojej stronie internetowej Ministerstwo Skarbu Państwa. Resort już po raz siódmy próbuje zbyć udziały w leżajskiej fabryce.\nCaritas wydaje ponad 500 posiłków dziennie\nPonad 500 bezpłatnych posiłków dziennie wydaje dla potrzebujących Caritas Archidiecezji Przemyskiej. Bezdomni mogą też już korzystać z noclegowni w Przemyślu i Leżajsku - poinformował w czwartek dyrektor placówki ks. Artur Janiec.\n14 lis 12 16:00\n6 paź 12 20:23\nFabryka Maszyn w Leżajsku bliżej prywatyzacji\nPolska spółka międzynarodowego koncernu Becker Energy jest zainateresowana zakupem Fabryki Maszyn w Leżajsku.


Śladami dawnej Warszawy – zapomniane latarnie | Portal historyczny Histmag.org - historia dla każdego!\nAutor: Karolina Zawadka\nTagi: Artykuły, Historia nauki i techniki, Historia życia codziennego i obyczajowości, XIX wiek, I wojna światowa i dwudziestolecie międzywojenne, Polska, Warszawa, Mazowsze\nOpublikowany: 2016-04-11 13:00\n_Pewnego razu była sobie szanowana stara lampa uliczna, która wykonywała swoje obowiązki uczciwie i dobrze od wielu lat. Lecz pewnego razu stwierdzono, iż jest za staromodna. To był ostatni wieczór, kiedy miała wisieć na latarnianym słupie i oświecać ulicę. Lampa czuła się jak baletnica, która tańczyła po raz ostatni i wiedziała, że jutro przeminie_ – Hans Christian Andersen.\nLatarnie są nieodłącznym elementem pejzażu warszawskich ulic. Dziś to zazwyczaj lampy sodowe o charakterystycznej pomarańczowej barwie, których walory estetyczne mogą być poddawane w wątpliwość. Neony, podświetlane szyldy sklepów i jaskrawe światła na ulicach kojarzą się z chaosem, ulicznym zgiełkiem, który otacza nas z każdej strony. Ale znajdziemy jeszcze na mapie stolicy miejsca, gdzie możemy poczuć się inaczej i znaleźć w innym świecie, w którym czas stanął w miejscu. Są ulice w Warszawie, na których spotkamy stare, zabytkowe latarnie gazowe. Świecą one prawdziwym płomieniem, które wznieca w wyobraźni obraz dawnego świata. Ich światło nie jest może intensywne i mocne, ale wprowadzają specyficzny, tajemniczy klimat.\nWspółczesna lampa gazowa (fot. Paweł Drozd, opublikowano na licencji Creative Commons – Attribution-ShareAlike 3.0 Unported)\nDo dziś w stolicy można zobaczyć takie relikty przeszłości na Sadybie, Żoliborzu, Śródmieściu, Woli, Bielanach i Powiślu. Zachowały się dwa typy „gazówek”. Latarnie czteropłomienne były sześcioboczne i rozszerzane ku górze z szybkami w metalowych ramkach. Ustawiano je od drugiej połowy XIX wieku. Drugim typem zachowanych do dziś są latarnie dziewięciopłomienne, które pojawiły się w czasach międzywojennych. Mają one kształt wydłużonego hełmu z kolistym daszkiem z zamocowanym od dołu kloszem.\nDo rejestru zabytków wpisanych jest 181 latarni, 153 czteropłomienne i 28 dziewięciopłomienne, ale eksploatowanych jest tylko 75%.\nNajstarsze latarnie na gaz, stawiane od 1856 roku, najczęściej parami, w Warszawie znajdują się na Nowym Mieście przy ulicy Przyrynek, przy kościele Nawiedzenia NMP. Rozświetlają tam mrok przynajmniej od 128 lat, widać dać je bowiem na ilustracji Józefa Pankiewicza pochodzącej z 1888 roku. Na ich słupach zobaczyć można także ślady po kulach z Powstania Warszawskiego. Od lat 80. XX wieku stały nieczynne, ale kilka lat temu firma obsługująca latarnie gazowe w Berlinie naprawiła je. Ponadto zamontowano elektroniczne urządzenia, które po zmierzchu automatycznie dają iskrę zapalającą światło.\nNajbardziej znaną warszawską ulicą oświetlaną latarniami gazowymi jest Agrykola. Ta biegnąca wąwozem droga pozwala przechodniom choć na chwilę przenieść się do dawnych czasów. Do dziś niezabudowana, zamknięta dla ruchu samochodowego, niezwykle malownicza aleja, rozświecona jest 21 oryginalnymi latarniami, ułożonymi naprzeciwlegle. W większości są to obiekty pochodzące jeszcze z XIX wieku, a w miejsce brakujących wstawiono ich dokładne repliki.\nWarto także przejść się na ulicę Jezierską na Powiślu, gdzie spotkać jeszcze można ostatnie już w Warszawie latarnie dziewięciopłomienne. Z 28 wpisanych do rejestru zabytków ostało się tylko 6. Oprócz nich stoją jeszcze 2 przerobione niegdyś na elektryczne.\nNiezwykle klimatyczne uliczki oświetlone lampami gazowymi znajdują się na Bielanach – na Granowskiej, Szaflarskiej i Płatniczej. Latarnie na Płatniczej pochodzą z okresu międzywojennego. Na Sadybie znajdziemy je przy ulicach Godebskiego, Jodłowej, Kąkolewskiej i Orężnej. One również są zabytkami z dwudziestolecia. Ustawiono tu także repliki latarń z 1856 roku. Istnieją także plany, aby również na pobliskich ulicach odtworzyć dawne oświetlenie gazowe.\nUlica Agrykola (fot. Adrian Grycuk, opublikowano na licencji Creative Commons – Attribution-ShareAlike 3.0 Poland\nStare latarnie można jeszcze zobaczyć przed Muzeum Gazownictwa na Woli, dawną gazownią przy ulicy Kruczkowskiego, oraz na ulicy Cegłowskiej na Bielanach.\nFunkcjonujące do dzisiaj latarnie gazowe zapala się ręcznie, cięgłem zwiększającym dopływ gazu z reduktora. Zajmują się tym, tak jak sto lat temu, latarnicy. W 1969 roku było ich dziewięciu, trzy lata później już pięciu, a obecnie to tylko dwie osoby – co ciekawe jest to małżeństwo.\nJuż od lat 80. XX wieku zauważyć można stopniowe usuwanie oświetlenia gazowego z ulic Warszawy, pomimo tego, że zostało ono uznane za zabytkowe. Niektóre z latarni są pozbawiane swojego oryginalnego wyposażenia wewnętrznego i zastępowane elektrycznym. Roczne utrzymanie "gazówki" jest 10 razy droższe, ale w ostatnich latach widać stopniowy powrót do tradycyjnych sposobów iluminacji. W stolicy coraz częściej można zobaczyć repliki starych latarni gazowych. W 2013 roku pastorały zostały zamontowane na Hożej, od Kruczej do placu Trzech Krzyży (12 szt.) oraz na Wspólnej (19 szt.). Natomiast rok wcześniej ustawiono 20 szt. na Noakowskiego, 8 szt. na Lwowskiej, 17 szt. na Świętojerskiej oraz 7 szt. na Koźlej.\nRozświetlić „wieki ciemne”\nKultura oświetlania ulic, traktów handlowych oraz placów miejskich znana jest od starożytności. Używano do tego materiałów palnych takich jak tłuszcze zwierzęce i roślinne oraz smoła. Później zaczęto wprowadzać kaganki i łuczywa, po czym zastąpiono je pochodniami i świecami. Taki stan iluminacji miejskiej utrzymywał się przez wiele następnych wieków, z wyjątkiem drobnych ulepszeń technicznych. Ponadto należy pamiętać, że lampy na ulicach pozostawały elementem cząstkowym. Nie widywało się ich na każdym kroku.\nPierwsze latarnie miejskie zamontowano w Londynie na polecenie burmistrza sir Henry’ego Bortona w 1417 roku. Jednak nadal nie można było mówić o ich powszechności.\nW Warszawie przez długi czas nie uświadamiano sobie konieczności oświetlania ulic. Rytm dnia wyznaczały wschody i zachody słońca. Dopiero wiek XVIII przyniósł pewną zmianę. Ożywienie nocnego życia, organizowanie wieczornych przedstawień teatralnych, hucznych balów i uczt wiązało się z przemieszczaniem ulicami po zmroku. W końcu zaczęto odczuwać potrzebę oświetlania miasta.\nDawna Gazownia Warszawska, widok na zbiornik gazu (fot. Wojsyl, opublikowano na licencji Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported)\nPierwsze latarnie uliczne w stolicy zamontowano w 1716 roku na murach ratusza, ówcześnie znajdującego się na rynku staromiejskim. Do użytku publicznego wprowadził je prezydent Starej Warszawy w 1754 roku Jan Feliks Dulfus. Nakazał ustawiać lampy w bramach miasta:\n[Przy wejściu do posesji przy] Nowowiejskiej, Krakowskiej i na Rynku przed Ratuszem, dla powszechnego w nocy bezpieczeństwa przyozdobił Warszawę. Magistrat zaś postanowił, aby do pilnowania regularnego i ciągłego opalania tych latarń w nocy ustawieni byli pachołcy, a na ich opłacenie aby wybierać proporcjonalną składkę od utrzymujących w Warszawie teatry, reduty, bale, szynkownie wina, miodu, piwa, wódki.\nGospodarzom nakazano ażeby przed bramami swoich posesji jedną lub dwie latarnie w miarę obszerności domów zaprowadzili i nocną porą lampami oświecali.\nUlice oświetlano wówczas świecami i wkładem olejowym. Szybko okazało się jednak, że stosowanie ich jest niewystarczające. Wtedy też pojawili się latarnicy. Byli to zazwyczaj młodzi chłopcy bądź weterani wojenni, którzy poruszali z przenośnymi lampkami, oświetlając drogę przechodniom. Liczba latarni z zbiegiem czasu stale się powiększała. Na przykład w roku 1816 było ich 80, a w roku 1858 – już 588. Istniało wiele rodzajów lamp. W tamtym okresie najbardziej popularne okazywały się te importowane z Genewy.\nCałkowita zmiana nadeszła wraz z wynalezieniem ropy naftowej, z której pozyskiwano oczyszczoną naftę. Równocześnie pojawił się gaz ziemny, który odegrał ważną rolę w przemyśle zarówno grzewczym, jak i oświetleniowym.\nWilliam Murdoch (domena publiczna)\nPierwszą osobą, która zastosowała gaz do oświetlenia własnego domu oraz warsztatów firm Boulton & Watt był szkocki uczony i konstruktor maszyn parowych – William Murdoch. On także wprowadził próbne oświetlenie uliczne w Londynie, gdzie w 1814 roku uruchomiono gazownie.\nGaz w Warszawie pojawił się stosunkowo wcześnie, bo już w 1835 roku wykorzystywała go fabryka braci Evansów przy ulicy Świętojerskiej. Pierwsze latarnie gazowe w stolicy pojawiły się w 1844 roku na Placu Zamkowym i na terenie Uniwersytetu Warszawskiego, ale były one zasilane gazem z butli. Takie użytkowanie latarni mogło skutkować wybuchami, więc zaniechano ich eksploatowania. Do koncepcji oświetlenia gazowego powrócono w 1856 roku. 28 grudnia zapłonęły na nowo latarnie, dostarczone przez Niemieckie Towarzystwo Kontynentalne. Stanęły przy ulicach Ludnej, Książęcej, Nowym Świecie i Krakowskim Przedmieściu oraz na Placu Zamkowym, w sumie 92 sztuki. Istotnym faktem jest, że do I wojny światowej przemysł gazowy należał do niemieckich spółek. W tymże samym roku powstała w Warszawie pierwsza gazownia na Powiślu, a przed nią powstawały w innych miastach polskich, najwięcej na zachodnich ziemiach.\nIluminacja ulic warszawskich odbiła się szerokim echem w prasie:\nOd końca zeszłego miesiąca możemy już datować oświetlenie miasta Warszawy gazem. Oświetlenie to budziło ogólne zajęcie i tłumy mieszkańców od czasu pierwszej próby zalegają ulice miasta, przypatrując się temu oświetleniu, a wesoła gawiedź, idąc za ich przykładem, w najrozmaitsze sposoby tłumaczy to dziwne dla nich zjawisko, jakim jest światło gazowe bez oleju, łoju, knota.\nOd chwili, kiedy na stołecznych drogach pojawiły się pierwsze latarnie gazowe, zauważyć można było stopniowy zanik oświetlenia naftowego. Nawet w ówcześnie ukazującej się prasie rzadko o nich wspominano. W jednej z gazet czytamy: Oprócz latarń gazowych na odleglejszych ulicach posługuje się jeszcze Warszawa 138 latarniami naftowemi. Na początku XX wieku ich liczba nie przekraczała 300 sztuk, a 14 listopada 1914 roku zlikwidowano je ostatecznie z powodu deficytu ropy.\nPierwsze lampy gazowe dawały światło podobne do płomienia świecy. Latarnie były zapalane przez latarników, część z nich gaszono o godzinie 1.30, a reszta świeciła do rana.\nDo lat 60. XIX wieku oświetlone zostało Stare Miasto, Śródmieście i Powiśle. W 1867 roku zapalono także lampy na mostu Kierbedzia oraz na Pradze. Jako że użycie gazu stawało się coraz większe, rozpoczęto budowę nowej gazowni, która ostatecznie powstała w 1888 roku. Znajdowało się już wtedy w Warszawie około 6 tys. latarni. Ich różnorodność była dosyć znaczna. Poczynając od licznych typów głowic przez różną liczbę płomieni, kończąc na odmiennych słupach.\nRewolucją w przemyśle gazowym okazało się wynalezienie żarówki Auera. Od 1898 roku stopniowo we wszystkich latarniach montowano palniki z jego siatkami. W 1892 roku Karl Auer von Welsbach skonstruował koszulkę żarową, wyposażoną w tlenek toru i ceru. Siateczka ta rozpalona płomieniem gazowo-powietrznym dawała kilkukrotnie większe światło.\nW tym samym czasie, kiedy lampy gazowe stawały się coraz bardziej powszechne, w pewnym warszawskim wydawnictwie znalazła się notka o pierwszym zastosowaniu elektrycznej energii w oświetleniu stolicy: Zdjęto fotografię w Warszawie mostu stałego na Wiśle podczas robót dokonywanych w nocy przy świetle elektrycznym. Ta pochodząca z 1865 roku informacja mówi nam o pionierskim zastosowaniu światła elektrycznego w stolicy.\nKamienica prezydenta Starej Warszawy, Jana Dulfusa, przy ulicy Freta (Krzysztof Dudzik, opublikowano na licencji Creative Commons Attribution-Share Alike 3.0 Unported)\nW 1878 roku postawiono czasowo 16 lamp łukowych, z których część przeznaczono do Ogrodu Saskiego. Ludzie spoglądali na nowy rodzaj oświetlenia z fascynacją, ale także z lękiem, ponieważ w 1882 roku wybuchł pożar, spowodowany zapewne spięciem elektrycznym. Początkowo jednak energię elektryczną wykorzystywano do celów przemysłowych, usługowych albo domowych. W tym czasie nie był to jeszcze popularny sposób iluminowania ulic.\nNa przełomie XIX i XX wieku Warszawa stała się jednym z najgorzej oświetlonych miast w Europie. Elektrownia centralna powstała tutaj bardzo późno, dopiero w 1904 roku. Stolica znalazła się w tyle za innymi miastami na ziemiach polskich. Co ciekawe, przegonił ją nawet Radom. Wszystko to było spowodowane złym zarządzeniem. Zaopatrywaniem miasta w energię elektryczną zajmowała się niemiecka spółka z Dessau, która dyktowała niekorzystne warunki dla Warszawy.\nPierwsze miejskie latarnie w stolicy pojawiły się w 14 maja 1906 roku. Rozpisywała się o tym prasa:\nOd paru miesięcy Warszawa przygląda się robotom około zaprowadzenia elektryczności do oświetlenia i do tramwajów… Robocie tej przyglądają się tłumy ciekawych, mających dużo wolnego czasu.\nWyróżniano dwa typy lamp. Latarnie łukowe dawały o wiele więcej światła niż żarowe, jednak ich eksploatacja była zdecydowanie droższa. Stanowiły one ogromną konkurencję dla oświetlenia gazowego, które stopniowo wypierały. W czasie I wojny światowej liczba latarni gazowych zmniejszyła się pięciokrotnie. Kolejne lata to już stała rywalizacja między nimi, z coraz wyraźniejszą przewagą elektryczności. Koniec dekady lat 30. przyniósł zmianę. Nastąpił triumf latarni gazowych, a ułatwiło to w pewnym stopniu zainstalowanie urządzenia, które zastępowało pracę latarników. Automatycznie zapalało i gasiło latarnie. Nastanie II wojny światowej, a co za tym idzie, ostrzał i bombardowania stolicy, zniszczyło oświetlenie gazowe Warszawy. W czasie powstania w 1944 roku oddziały polskie opanowały elektrownie, która była wielokrotnie ostrzeliwana. Od tej pory miasto zostało pozbawione prądu.\nLatarnik na drabinie zapalający latarnię gazową. Widoczne świecące koszulki Auera w kloszu latarni (fot. Grażyna Rutkowska, ze zbiorów NAC, Archiwum Fotograficzne Grażyny Rutowskiej, sygn. 40-W-178-4)\nPo wyzwoleniu w stolicy znajdowało się jedynie około 20 latarni. Nastąpiła szybka odbudowa przemysłu gazowego i w 1956 roku na ulicach Warszawy znalazło się ich 2611. Od tego momentu zauważyć się da jednak powolny spadek liczby latarni gazowych. Wiązało się to ze zmianą budownictwa mieszkaniowego. W latach 70. w myśl unowocześnienia miejskich przestrzeni usuwano tak zwane „gazówki”. Zabytkowe oświetlenie niestety nie pasowało do nowatorskich osiedli. W roku 1975 liczba latarni zmniejszyła się do 207. 7 lat później na warszawskich ulicach znajdowało się około 180 sztuk. Od tego roku latarnie gazowe znajdują się rejestrze zabytków.\nLatarnie w literaturze symbolizują przemijający czas, coś co zostało za nami. Stare, zabytkowe latarnie stały się inspiracją dla pisarzy. Jest to ciągle żywy motyw w twórczości literatów. Wyżej przedstawiony jest fragment bajki Hansa Christiana Andersena Stara latarnia. W 1947 roku, widząc powolny zanik „gazówek” na ulicach, Konstanty Ildefons Gałczyński napisał wiersz Pożegnanie z latarniami :\ni mruknie: - Może jestem w niebie?\nLatarnie gazowe Warszawy [dostęp: 11.04.2016], <[http://www.nid.pl/upload/iblock/6d0/6d06afb2973d4f18372510437d99a0f4.pdf]>\nNajstarsze latarnie znów świecą na Nowym Mieście, [w:] Cofund [dostęp: 11.04.2016], <[http://www.latarnie-gazowe.pl/?action=article&id=3]>\nNowoczesne i starodawne latarnie warszawskie, [w:] UM Warszawa [dostęp: 11.04.2016]. <[http://www.um.warszawa.pl/aktualnosci/nowoczesne-i-starodawne-latarnie-warszawskie]>\nPiłatowicz Józef, Dzieje elektryfikacji Warszawy, PWN, Warszawa 1984.\nZieliński Jarosław, Latarnie warszawskie. Historia i technika, Jeden Świat, Warszawa 2007.\nStudentka Instytutu Historycznego UW. Interesuje się historią XX wieku oraz historią Żydów polskich. Publikowała w „Polityce”, „XXI wiek EKSTRA” oraz „Pulsie Biznesu”.


Michał Romaniuk: Mama Misia pisze:\n"Kochani, od wczoraj jesteśmy w klinice. Misio znów jest obolały, skarży się na ból nogi i normalne leki przeciw bólowe nie pomagają, znów jest morfina...\nW dodatku zagorączkował - zaczyna sie to samo co tamtym pobytem...\nWyniki morfologi ma dobre a markery nowotworowe znów są podniesione...\nEwidentnie widać jak szpital na niego działa :( Zamiast poprawy to pogorszenie :( Biedulek nasz kochany ! Niech szybko te dni z chemią zlecą. Misiu wróci do domku i znowu będzie się dobrze czuł... Trzymaj się Smyku !!! Buźka\n15 listopada 2011 13:51\nCzytałam trochę o tej chorobie dzieci. Było napisane, że ta choroba może się u niektórych samoistnie cofnąć...\nMamo i tato Misia, jesteście wspaniali, kochani, cudowni. Wy także jesteście niezłomnymi Żołnierzami, tak jak Misio, ale tymi większymi wzrostem!!!\n15 listopada 2011 19:48\nTakie bolesne są te wpisy z pobytu w szpitalu...Podobnie jak Eryka, zastanawiam się, czy jest możliwość zadziałania w ten sposób, aby chłopiec kojarzył konieczność stawienia się w szpitalu z czymś przyjemnym- przecież nie da się uniknąć tych wizyt i chemioterapii...A stan psychiczny Michałka w szpitalu niestety otwiera furtkę do rozwoju choroby- i to jest najgorsze...\nCzy jest możliwość podczas pobytu szpitalu np. udać się do kina, do kawiarni na czekoladę na gorąco, do sali zabaw? Myślę, że sporo miejsc ciekawych dla dzieci znajdzie się i w Lublinie- tylko czy to, o czym piszę jest możliwe? Czy jest to hospitalizacja absolutna i bezwzględna, bez możliwości opuszczania budynku szpitala? Jestem przekonana, że jeśli tylko jest to możliwe, kwestia finansów powinna być tu bez znaczenia- Michał zdobył sobie ludzką życzliwość i z całą pewnością wiele osób- ja deklaruję się tu jako pierwsza- wsparłoby i finansowo taką inicjatywę. Zaznaczam jednak, że piszę tu o kwestiach obcych mojej osobistej autopsji- nikt z moich najbliższych nie był, dzięki Bogu, pacjentem oddziału onkologicznego i nie był poddawany chemioterapii, dlatego moja wiedza na temat warunków terapii jest niestety żadna. Mimo wszystko serce boli, gdy się czyta takie informacje o stanie Michałka - dlatego zaczęłam się zastanawiać nad jakimś rozwiązaniem.\n16 listopada 2011 14:33\nCzekam na nowe wiesci. Juz piatek, wiec chyba cykl chemii zakonczony - oby pomyslnie.\n19 listopada 2011 00:05\nteż wchodze pare razy dziennie by przeczytać jak chemia przebiega, a tu cisza i nie wiem czy to dobry czy zly znak....\n19 listopada 2011 08:22


PTTK koło Ścinawa - Serwis turystyczno-fotograficzny Gminy Ścinawa\npost-title PTTK koło Ścinawa\nDziałalność koła to przede wszystkim umożliwienie atrakcyjnego i kulturalnego spędzenia czasu wolnego poprzez organizowanie wycieczek, rajdów, spływów kajakowych spotkań z podróżnikiem. Do ważnych imprez organizowanych przez koło należą cykliczne spotkania pt. „Spotkajmy się w porcie” oraz „Spotkanie z podróżnikiem. W okresie wakacyjnym oraz ferii zimowych koło cyklicznie organizuje wycieczki w ciekawe miejsca Dolnego Śląska. Z oferty koła skorzystało już ponad 600 dzieci z terenu Miasta i Gminy Ścinawa.\nKoło aktywnie uczestniczy w Festiwalu Ścinawski Blues nad Odrą. Działalność koła to również współpraca ze szkolnym kołem turystycznym przy Gimnazjum Publicznym w Ścinawie. Uczniowie gimnazjum biorą aktywny udział w biegach na orientację, turnieju turystycznym czy rajdzie pieszym na Grzybową Górę organizowanych przez oddział w Lubinie. Prezesem ścinawskiego oddziału jest Lucyna Kozłowska\nPaweł Flunt koło, pttk, Ścinawa, stowarzyszenie 25. Październik 2014 Koła, Stowarzyszenia


Kobiece rozmówki przy herbacie- podróże, książki, kuchnia, życie na wsi: Delikatny bezglutenowy biszkopt z kakaową pianką\nCiasto biszkoptowe z ptasim mleczkiem\nSkładniki na biszkopt bez mąki pszennej:\npół szklanki mieszanki mąki ziemniaczanej i ryżowej\n25 ml orzechówki,\nZaczynamy od przygotowania biszkoptowego spodu. Tortownicę o średnicy ok. 20 cm smarujemy tłuszczem i osypujemy mąką kukurydzianą. Piekarnik rozgrzewamy do 170 stopni.\nOddzielamy białka od żółtek. Żółtka ubijamy z cukrem na jednolitą masę, dodajemy powoli mąkę i wodę oraz kilka kropel pasty waniliowej.\nOsobno ubijamy białka z szczyptą soli. Gdy białka staną się sztywną pianą powoli przekładamy je do masy z żółtek i powoli mieszamy łyżką aż składniki się połączą. Ciasto przelewamy do formy i wkładamy do piekarnika na ok. 30 minut. Przed wyjęciem sprawdzamy patyczkiem, czy ciasto się upiekło.\nWyjmujemy do wystudzenia.\nGdy ciasto wystygnie przygotowujemy kakaową piankę. Zagotowujemy mleko i rozpuszczamy w nim żelatynę i pozostawiamy, by nieco ostygła (nie za bardzo, bo stężeje!). Żółtka oddzielamy od białek. Żółtka ucieramy z cukrem na puszystą masę, dodajemy kakao. Osobno ubijamy białka. Gdy będą sztywne, mieszamy delikatnie z masą z żółtek i żelatyną rozpuszczoną w mleku.\nBiszkopt nasączamy orzechówką i wykładamy piankę. Na górę ścieramy na tarce orzechy i białą czekoladę, odstawiamy do całkowitego wystudzenia.\nNajlepiej smakuje do popołudniowej kawy.\nP. S. Możesz docenić mnie, stawiając mi kawę: https://buycoffee.to/rozmowkikobiece\nSinilga 17 kwietnia 2021 20:10\nCzy można pominąć orzechówkę albo czymś zastąpić?\nAnna Kruczkowska 17 kwietnia 2021 20:57\nPewnie! Można użyć wody do zwilżenia biszkoptu lub mleka, np. migdałowego\nBookendorfina Izabela Pycio 18 kwietnia 2021 15:16\nAlbo soku z ananasów, czasem tak właśnie nasączam biszkopt w wersji bezalkoholowej. :)\nIwona 18 kwietnia 2021 07:49\nO proszę, fajna alternatywa dla klasycznego biszkoptu. Nie robiłam jeszcze bezglutenowego :)\nAnna Kruczkowska 18 kwietnia 2021 10:33\nJa miewam bezglutenowych gości, więc szukam alternatywy dla tradycyjnych ciast. A lepiej w częściej wypróbować jakiś pomysł niż potem serwować zakalce 😂\nWioleta Sadowska 18 kwietnia 2021 09:27\nAleż on apetycznie wygląda. Mniam, mniam.\nPasje fascynacje mola książkowego 18 kwietnia 2021 10:18\nO matko, mniam, mniam :)\nAnna Kruczkowska 18 kwietnia 2021 10:34\nNo, jest pyszne!\nczerwona filiżanka 18 kwietnia 2021 12:57\nPierwszy raz widzę ta pastę waniliową. Jak w końcu będę mogła piec zaopatrzę się w tą pastę.\nAnna Kruczkowska 18 kwietnia 2021 14:50\nPasta jest fajna, bo z wanilią a nie waniliną jak cukier.\nBookendorfina Izabela Pycio 18 kwietnia 2021 16:26\nRóżnica zasadnicza, pomyśleć, że kiedyś nie zdawałam sobie z tego sprawy. :)\nRetromoderna 18 kwietnia 2021 14:16\nTen biszkopt wygląda naprawdę bajecznie. Chętnie taki zrobię w przyszły weekend. :)\nSuper! Pochwal się, jak wyszedł!\ngim5.olsztyn 19 kwietnia 2021 12:08\nKażdy z przyjemnością by zjadł taki biszkopt. Super wygląda.\nAnna Kruczkowska 21 kwietnia 2021 14:02\nKrzysztof Gdula 21 kwietnia 2021 12:56\nZ kawą, w Waszym towarzystwie, oczywiście!\nAnna Kruczkowska 21 kwietnia 2021 14:01\nZapewne! Czekamy z kawą na Ciebie!\nVelaris' Library 21 kwietnia 2021 13:37\nOstatnio coraz częściej przekonuję się do bezglutenowych rzeczy i stwierdzam ze są niesamowicie smaczne. Poza tym moja siotsra musiała przejść na dietę bez laktozy i bez glutenu, więc ta opcja jest dla niej idealna. Kinga\nJa miewam często gości, którzy preferują takie rozwiązania, więc eksperymentuję.


Praca głęboka. Jak odnieść sukces w świecie, w którym ciągle coś nas rozprasza (Cal Newport) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nNasza cena: 27,33 zł 39,90 zł Taniej o: 32%\nCzy kiedykolwiek mieliście problem ze skupieniem się na wykonywanym zadaniu, gdy co chwilę coś Was rozpraszało? Oczywiście, że tak - kto nie miał? To właśnie dla Was jest ta książka.\nDzwoniący telefon, szum miasta za oknem, dźwięki dobiegające z telewizora, nałóg sprawdzania mediów społecznościowych... Żyjemy w świecie miliona bodźców, które bez przerwy oddziałują nas z każdej strony. Jak w tej rzeczywistości zachować właściwe skupienie na wykonywanej pracy? Cal Newport we frapującej książce "Praca głęboka. Jak odnieść sukces w świecie, w którym ciągle coś nas rozprasza" pokazuje drogę do nauki skupienia, o którym współcześni ludzie zapomnieli.\n"Praca głęboka" to właśnie umiejętność odcięcia się od świata i poświęcenia w całości wyłącznie zadaniu, które mamy przed sobą. W dzisiejszych czasach skupienie jest towarem deficytowym zarówno w życiu prywatnym, jak i na rynku pracy. Autor, łącząc swoje negatywne spostrzeżenia na temat współczesności z poradnikiem, pokazuje, jak nauczyć się koncentracji na pracy i jakie korzyści może to przynieść dla pojedynczych ludzi, całych branż i społeczeństw. Ogłasza cztery podstawowe zasady transformacji sposobu myślenia, która ma doprowadzić do sukcesu w erze ciągłej komunikacji, zalewu niepotrzebnych danych i informacji. Newport apeluje, aby wyjść z mediów społecznościowych i nauczyć się doceniać nudę, a dzięki temu zdobyć atut w świecie stałego rozproszenia, jak również na rynku pracy.\nCal Newport jest profesorem informatyki na Uniwersytecie Georgetown, autorem koncepcji "cyfrowego minimalizmu", czyli poświęcania czasu spędzanego w internecie tylko na niewielką liczbę starannie wybranych rzeczy, które są dla człowieka istotne. To twórca kilku poradnikowych książek, między innymi na temat sztuki uczenia się i pracowania. Po polsku ukazała się także pozycja pt. "Cyfrowy minimalizm. Jak zachować skupienie w hałaśliwym świecie?"\nDodana przez Julia Z. w dniu 2021-02-03\nDodana przez Piotr I. w dniu 2020-07-28\nKsiążka, którą powinien przeczytać KAŻDY kto chce uczyć się sukcesywnie, pozbyć się dekocentracji i skupić wyłącznie na nauce\n37,60 zł 54,90 zł Do koszyka dodaj do schowka\n37,68 zł 55,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\nZwiększ swoją wiarygodność, wpływy i siłę oddziaływania! Prezencja to coś, co trudno zdefiniować, ale łatwo rozpoznać. Ludzie obdarzeni tą cechą otoczeni są aurą, która przyciąga uwagę. Gdy ktoś taki przemawia, inni go słuchają. Kiedy człowiek obdarzony prezencją zadaje pytania, ludzie na nie...\nTaniej o: 12,57 zł (32%)


DLACZEGO ONA NIE ODEJDZIE? - Poza Granicami\nCzyli po co mowić o przemocy domowej?\nPonieważ co 40 min w Polsce jakaś kobieta doświadcza aktów przemocy.\nCo 2,5 doby ginie kobieta z powodu nieporozumień, kłótni i awantur domowych.\nCo 7 min ktoś w Polsce zgłasza na policję fakt przemocy domowej.\nŚrednio, wg statystyk około 800 tys kobiet w wieku od 16 – 60 r.ż doznaje aktów agresji w rodzinie. Co druga udawała się po pomoc lekarską a co szósta potrzebowała hospitalizacji.\nTylko 30% kobiet zgłasza organom ścigania fakt doznania przemocy domowej czyli o 70% policja w ogóle nie wie!!\nW 6 na 7 przypadkach przemocy fizycznej czy seksualnej, sprawcą jest partner/mąż kobiety.\nJak to się więc dzieje? Dlaczego kobieta zostaje w tak trudnym i przemocowym związku?\nDlaczego ma tak wielki problem odejść?\nOtóż ów problem jest bardzo skomplikowany, a relacja toksyczna i bardzo uwikłana.\nPatrząc na statystyki z każdego roku można łatwo stwierdzić, że nie są to sytuacje incydentalne a wręcz przeciwnie, zjawisko jest częste i dość powszechnie występujące.\nL.E Walker – amerykańska psycholog (Instytut Przemocy Domowej) badała przez 40 lat kobiety, które doświadczały przemocy w rodzinie.\nOpisała proces w trzech punktach:\nW fazie pierwszej pojawia się najwięcej sytuacji agresywnych.\nWg Walker nie ma ona określonego czasu trwania ale sytuacje konfliktowe pojawiają się z coraz większą częstotliwością. Podejrzenia o zdrady, zazdrość, drażliwość partnera o każdy drobiazg, jego spięcie, złość, przybierają na sile i najchętniej wyładowuje on swój negatywny afekt na żonie, czy partnerce. Tu każdy pretekst jest dobry do wywołania ostrego konfliktu i awantury. Zwiększa się też ilość wypijanego alkoholu, jeśli partner ma z tym problem lub zażywania innych środków uzależniających, co w konsekwencji powoduje, iż jeszcze trudniej jest mu utrzymać emocje na wodzy.\nZ tego właśnie powodu zasłynęła swego czasu kampania pt „Bo zupa była za słona”.\nPartnerka w reakcji na sytuację coraz bardziej stara się zapanować nad wszystkim, nad emocjami, przeprasza za wszystko, stara się wywiązywać ze swoich obowiązków co do najmniejszych wręcz detali, najlepiej jak potrafi. Zastanawia się co jeszcze może ulepszyć, poprawić w sobie by atmosfera uległa poprawie, wyciszyła się, by nie doszło do krzywdzenia – w szczególności dzieci. Wiele kobiet bitych twierdzi, że lepiej, żeby on pastwił się fizycznie i bił ją, byle by dzieci nie tknął.\nW fazie 2 jednak dochodzi do wybuchów ostrej przemocy, do sytuacji gdzie agresja sięga już zenitu. Sprawca zmienia się w kata, nie panuje nad sobą i emocjami, a każde zachowanie, drgnięcie, nie takie spojrzenie wyprowadza go z równowagi. Kończy się to zazwyczaj fizycznymi aktami agresywnych wybuchów.\nGdy emocje i wyładowanie wściekłości zacznie opadać, a sprawca przekroczył już różne granice, rozpoczyna się faza miesiąca miodowego czyli tzw zmiana nie do poznania. Ten, który przed chwilą był katem, staje się z dnia na dzień miłym, łagodnym jak baranek oszustem, przepraszającym, kupującym prezenty, żałującym swych czynów, mężem czy partnerem.\nPoprzez taką postawę kobieta zaczyna wierzyć, iż ta zmiana może być rzeczywista a zachowanie mężczyzny było jedynie incydentalne, przypadkowe i więcej się nie powtórzy.\nW tym właśnie momencie najczęściej następuje wycofanie się kobiety z oskarżeń, zawracania z drogi prawnej czy uzyskiwania obdukcji po doświadczonej przemocy.\nTo koło toczy się ciągle. Po fazie miesiąca miodowego, w którym to kobieta dała się przekonać do rzekomej zmiany i poprawy, nastał spokój na jakiś czas, zazwyczaj nie długi. Za chwilę znów zacznie się rozkręcać piekło.\nPoczucie nieskuteczności, rezygnacji i wysoki poziom lęku powoduje, iż pokrzywdzonym wydaje się, że cokolwiek by nie zrobiły, nic nie pomoże.\nWiele osób doświadczyło ostracyzmu. Mimo, iż z wielkim trudem odważyły się opowiedzieć chociaż kawałek swojej historii, to i tak nie spotykały się ze zrozumieniem i nie otrzymały pomocy lub wsparcia od bliskich. Nawet wezwana policja mogła nie pomóc.\n90 % przemocy doświadczają kobiety. 10% przemocy doświadczają mężczyźni lecz najczęściej również z rąk mężczyzn.\nProcesy uwikłania toczą swe błędne koło na różne sposoby. Jednym z nich jest:\nParadoksalna wdzięczność – syndrom sztokholmski. Osoba zniewolona ma mieć świadomość, że jej życie zależy od kogoś kto może to życie odebrać. Lecz sprawca pokazuje też ten kawałeczek ludzkiej strony, nie tylko twarz terrorysty. Potrafi rozmawiać, pozwala zjeść, daje dostęp do jakichś przywilejów, które w normalnych warunkach są podstawowymi prawami każdego człowieka.\nTaki stan psychiki osoby poddawanej torturom pojawia się również w przemocy domowej i jest silnie lękotwórczy, co w konsekwencji zatrzymuje w relacji.\nZjawisko prania mózgu – guru kieruje, odcina od świata zewnętrznego, przedstawia go jako zły, a ludzi jako okropnych i podłych.\nOsoby pod wpływem takich codziennych mantr tracą kontakt z rzeczywistością i nie wiedza jak wygląda życie na zewnętrz. Tym guru jest sprawca przemocy. Stosuje izolację osoby krzywdzonej, od rodziny, przyjaciół i znajomych i staje się jedynym odnośnikiem do świata. Bardzo silnie wpływa to na postawy, przekonania i wierzenia, osobom dającym wiarę w to, że tam, w tym świecie jest jeszcze gorzej i trudniej i że moje piekło nie jest przecież aż takie złe.\nMonopolizowanie uwagi – cały czas na cenzurowanym. Ofiara ma się skupić na posłuszeństwie. Uległość i lęk towarzyszą temu stanowi niemalże bez końca. Sukcesywnie łamana jest psychika i decyzyjność nawet co do ubioru i fryzury. Kobieta stara się mu dogodzić ale to i tak nie pomaga. Rezygnuje z własnego stylu ubierania się, zachowania. Jeśli on sam coś zaproponuje a ona to ubierze, to za chwilę okazuje się, że ubrała się jak dziwka i dla kogo?\nMąż/partner potrafi straszyć, że odbierze dzieci. Jeśli kobieta będzie chciała odejść, posuwa się do szantażu.\nCzęść tych gróźb faktycznie zostaje spełniona i kobieta wie, że on potrafi dotrzymać słowa. To powoduje, że boi się jeszcze bardziej. On wykrzykuje, że zniszczy jej życie gdy ta odejdzie. Niestety kobieta nie zdaje sobie sprawy, że już ma to życie zniszczone, że będzie ono ulegało dalszej destrukcji jeśli nie zapobiegnie się temu w porę.\nOprawca działa na zasadzie przyciągania – odpychania. Pokazuje nagle swoją czułość, kupuje prezenty, trochę odpuszcza, pobłaża. Jego ofiara ma być grzeczna, posłuszna i dostosowana do jego oczekiwań. Stąd wysuwa się prosty wniosek – nasza relacja nie jest równa, ty jesteś dzieckiem a ja dorosłym, ja rządzę, gram i ustawiam pionki – zawsze.\nTak rozwijające się procesy powodują daleko idące konsekwencje w życiu osoby doświadczającej stałej przemocy.\nRozwój wiktymizacji czyli proces stawania się ofiarą\nW pierwszym etapie osoba krzywdzona traci moc oraz poczucie bezpieczeństwa. Nie ufa sobie ani innym. Przeżywa bardzo trudne emocje, poczucie krzywdy, niesprawiedliwości, chce się wycofać z życia. Nie wierzy, że cokolwiek się zmieni, że uzyska pomoc. Na tym etapie jeszcze może być tak, że proces się nie posunie lecz jeśli tak się stanie czyli pójdzie to dalej to nastąpi\nfaza 2 – powtórne zranienie. To czas gdy nawet ze strony rodziny, znajomych, osoba krzywdzona starając się ujawnić swoje tragiczne położenie, nie otrzymuje wsparcia gdyż oni zazwyczaj widzą inne realia lub nie chcą widzieć rzeczywistości ponieważ ta ich przerasta i nie wiedzą jak mają zareagować. Twierdzą, że on jest dobry, że się stara, że jest super facetem a kobieta sama jest sobie winna. To powoduje powtórne zranienie od osób z zewnątrz. Potwierdzenie bycia winną sytuacji i złożenie odpowiedzialności na barki cierpiącej i tak w zaciszu domu a teraz jeszcze wśród ludzi, u których potrzebuje się wsparcia, rani ze zwielokrotnioną siłą.\nZ czasem ofiara przekonuje się, że zmian nie będzie i przestaje dostrzegać jakiekolwiek możliwości. Traci wtedy zdolność do racjonalnej oceny i dochodzi do przyjęcia tożsamości ofiary. Ma małą świadomość doświadczanego problemu – nastąpiła faza 3.\nTu przemoc psychiczna czy emocjonalna często nie jest już uważana za przemoc. Kobiecie w tym etapie wydaje się, że to z nią jest coś nie tak.\nNie potrafi stwierdzić, że szarpanie, popychanie, wyzwiska, agresja słowna czy nawet fizyczna są przemocą.\nBrak jest znajomości podstawowych prawd, że cała sytuacja to zwyczajne łamanie praw człowieka. Wydaje się jej, że to jest sprawa rodzinna, że ma tak być bo on cały czas utrzymuje, że jego ofiara jest do niczego. Rozwijające się niskie poczucie własnej wartości i długotrwałe wmawiane tego sprawia, że kobieta utożsamia się z tym kłamstwem.\nZ czasem ofiary przemocy wypadają również z rynku pracy ponieważ nie wierzą, że podołają, że ktoś będzie ich chciał do pracy. Poza tym ich stan nerwowy powoduje, że często nie są w stanie wytrzymywać obciążeń związanych z życiem zawodowym.\nZdarza się, że stają się też zależne finansowo od swego oprawcy. Brak wiary w siebie, wzrastające przekonanie, że do niczego się nie nadaje, że nikt nie będzie chciał takiego pracownika. Słyszy, że ON, mąż/partner musi ją znosić i ma szczęście, że w ogóle ktoś na nią patrzy powoduje, że koło przekonań na własny temat zapętla się tak mocno, że wyjścia już nie widać.\nPrzemoc ekonomiczna dotyka również takie kobiety, które pracują i zostają zastraszone i zmuszone do oddawania pieniędzy na konto męża.\nNa tym etapie poczucie winy jest już bardzo rozwinięte. Słyszy, że gdyby się bardziej starała, byłaby mądrzejsza, ładniejsza, bardziej pracowita było by lepiej między nimi. To sprawia, że musi czuć się cały czas winna, że nie jest wystarczająco dobra, a to przekonanie powoduje, że boi się wszystkiego. Przeżywa chroniczny lęk. Chce się czasem rozstać lecz nie potrafi.\nSprawca często jest dużo bardziej wiarygodny bo to on jest komunikatorem na zewnątrz, logiczny, sensowny, pan sytuacji, a ona jest kłębkiem nerwów więc też boi się, że nikt jej nie uwierzy.\nWspółczucie sprawcy – pomagam mu bo on był taki nieszczęśliwy, miał starsze dzieciństwo i kobieta mu współczuje, ma empatię, wyobrażenie, że zaopiekuje się i swoją miłością sprawi, że on się zmieni. Wkłada w to mnóstwo energii , zastanawiając się co może jeszcze zmienić w sobie, poprawić by wreszcie mogło się dokonać owo przeistoczenie. Czeka na cud, który nie nastąpi nigdy jeśli nie dokona się zmian i nie zacznie myśleć o sobie.\nPokutują bardzo mocno w naszym społeczeństwie do dziś.\nTkwienie i uwikłanie w pułapce do tego stopnia, że połowa kobiet kontynuuje relacje z agresorem, najczęściej nie zdając sobie sprawy z faktu niebezpieczeństwa, ciężkich konsekwencji zdrowotnych a nawet utraty życia.\n„Rodzina to rzecz święta i nie można jej rozbijać”\n„Utrzymanie rodziny w imię dobra dziecka”\n„Nie ujawnia się rodzinnych tajemnic”\nPoza tym wszystkim my jako społeczeństwo tkwimy w przekonaniach wiary i religii, która zamyka w takim postrzeganiu, że kobieta musi nieść swój krzyż, że dzieci muszą mieć ojca itd. Należy zadać sobie podstawowe pytanie czy w tym oprawcy jest ojciec?\nTroskliwy, dbający o swoją rodzinę mężczyzna, który szanuje matkę jego dzieci?\nJeśli ktoś krzywdzi matkę dzieci, krzywdzi również dzieci.\nJeśli jest przemoc na rodzicu to zawsze jest i przemoc na dzieciach, nawet jako na świadkach!!\nTo dla dzieci doświadczenia traumatyczne, które odbiją się na ich przyszłości potężnym urazem psychicznym.\nZaprzeczając rzeczywistości mózg wchodzi w system przetrwania. Przetrwanie to proces odcinający od logicznego myślenia, od możliwości zastanawiania się nad tym co się dzieje, odcinający od metalizowania oraz umiejętności jaśniejszego postrzegania rzeczywistości. Operuje jedynie na poziomach lęku, walki i ucieczki lub zamrażania się na doświadczenie dlatego tak wiele osób doświadczających przemocy długotrwałej ma rozwinięty PTSD.\nCzy zadasz więc ponownie to pytanie? Dlaczego ona nie odchodzi?\nPomyśl w jaki sposób możesz pomóc, zamiast zadać pytanie, daj wiarę, wysłuchaj, nie obwiniaj, nie dawaj rad.\nZapytaj czego ona potrzebuje, choć sama może tego nie wiedzieć. Warto wtedy pomóc, poszukać specjalisty lub zgłosić sprawę do ośrodka czy zadzwonić na Niebieską Linię.\nDlatego to bardzo krzywdzące dla osoby krzywdzonej by miała działać od razu by się uwolnić. Stawiane pretensjonalne pytanie „dlaczego ona nie odchodzi” jest równie bolesne. Dlaczego to ją właśnie obarcza się całą winą? Dlaczego krzywdzoną osobę, my jako społeczeństwo stawiamy dodatkowo w tak ciężkim położeniu?\nJakim prawem sprawca ma podstawowe prawa człowieka, a osobie poszkodowanej są one odbierane?\nTerapię po przemocy, nawet po latach można zacząć zawsze.\nŹródła – Niebieska Linia\nGdański Ośr. Zdrowia i Profilaktyki Uzależnień „Charakterystyka osoby współuzależnionej oraz formy pomocy – szkolenie”


Russkaya Restoratsiya, Suzdal - recenzje restauracji - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Russkaya Restoratsiya\nPopularne kuchnie - Suzdal\nRestauracje Fast Food - Suzdal\nRestauracje Japońska - Suzdal\nRestauracje Kawiarnia - Suzdal\nRestauracje Pizza - Suzdal\nRestauracje Rosyjska - Suzdal\nRestauracje Włoska - Suzdal\nRestauracje Zdrowa - Suzdal\nRestauracje oferujące dania bezglutenowe w Suzdal\nRestauracje wegetariańskie - Suzdal\nWegańskie restauracje w Suzdal\nNajlepsze dania typu Wafle i naleśniki - Suzdal\nNajlepsze dania typu Soki i smoothie - Suzdal\nDesery w lokalizacji Suzdal\nKawa i herbata - Suzdal\nPiekarnie - Suzdal\nRestauracje czynne do późna - Suzdal\nAtrakcje w pobliżu obiektu Russkaya Restoratsiya\nZobacz wszystkie restauracje w lokalizacji Suzdal\nNr 2 wśród 64 Restauracje w lokalizacji Suzdal\n$$ - $$$, Europejska, Rosyjska, Zupy\nKremlyovskaya st., 10v, Suzdal 601293, Rosja\nNr 2 wśród 64 Restauracje w lokalizacji Suzdal, Rosja\nEuropejska, Rosyjska, Zupy, Wschodnioeuropejska\nKremlyovskaya st., 10v, Suzdal 601293 Rosja\nŚwietne, wspaniałe doświadczenie. Z zewnątrz miejsce nie wydaje się być tak miłe, ale miejsce jest bardzo przytulne i ładne od środka. Świetna obsługa, zawsze uśmiechnięta, świetnie mówiący po angielsku (to bardzo rzadkie!). Przystawki były bardzo smaczne (pita julienee, ser topiony z grzybami), pyszny bardzo dobry,...dania główne o doskonałej konsystencji wołowiny. Desery były również bardzo ładne, świetne ciasto miodowe (ale porcja jest duża, bądź ostrożny!) I ładna czekolada z czerwoną herbatą. Przykro mi, że zatrzymaliśmy się tylko na jedną noc w Suzdal, miasto jest niesamowite, a to miejsce jest tak wygodne, jak może być. Dobra cena to plus.Więcej\nPrzyjechaliśmy tutaj w poniedziałkową noc w październiku i byliśmy jedynymi ludźmi w restauracji. Jesteśmy teraz jedynymi turystami w mieście! To nie jest refleksja nad nimi. Wybraliśmy to, ponieważ był to pierwszy wybór Trip Advisor. Nasz posiłek był w porządku. Miałem barszczu, który był bardzo dobry...i kurczaka i grzybów ciasto zakąska. Mój przyjaciel miał sałatkę Oliviera. Po prostu nic nie zapadnie w pamięć o jedzeniu lub menu. Wystrój jest ładny. Obsługa była bardzo dobra. Angielskie tłumaczenia w menu.Więcej\nTo miejsce jest bardzo ładne i przytulne miejsce, w którym Suzdal. Jedzenie jest smaczne, a obsługa była wspaniała. Na pewno sprawdzić to miejsce, jeśli jesteś w Suzdal!\nByłem bardzo głodny i szukasz w restauracji, a następnie, w których wprowadzone na ten temat. W официантка uśmiechnęliśmy się i zaprosił mnie do wprowadzenia. Próbowałem rosyjscy sałatki i wieprzowinę. Bardzo smaczne. Dobra obsługa i bardzo dobre jedzenie. Szybka obsługa. Ceny są przeciętne ale warty.\nTo było piękne miejsce do siedzenia na zewnątrz i cieszyć się kuchni rosyjskiej i zimne piwo. Mieliśmy pyszne pelmeni i gryka i ogórkiem sałatka, którą był nietypowym, ale bardzo smaczne. Kelnerka bardzo trochę po angielsku, ale był bardzo pomocny. Wszystko po bardzo przystępnej cenie.\nNajlepsze miejsce na kolację w Suzdal\nDoskonałe jedzenie i miła obsługa. Smażone ogórki - trzeba spróbować starter, zwłaszcza z wódką. Lepiej zarezerwować stolik z wyprzedzeniem.\nPolecam wyjątkowo !!!\nBardzo ładna restauracja w pobliżu Kremla, przyjazny personel. Duże menu, wszystko jest bardzo, bardzo smaczne, ale szczególnie polecam ciasta. Polecam wyjątkowo !!!\nJestem bardzo zadowolony, że natknęliśmy się na to urocze miejsce. Jedzenie było pyszne - cielęcina w chlebie było delikatne i aromatyczne, a śledzia było świeże. Obsługa była uprzejma i nie możesz przegapić tego miejsca. Gorąco polecam.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Russkaya Restoratsiya.


Kraków: pogrzeb Andrzeja Wajdy w przyszłym tygodniu na Salwatorze | eKAI\nKrakowska Kraków: pogrzeb Andrzeja Wajdy w przyszłym tygodniu na Salwatorze\nKraków: pogrzeb Andrzeja Wajdy w przyszłym tygodniu na Salwatorze\n10 października 2016 | 14:42 | pra Ⓒ Ⓟ\nPogrzeb Andrzeja Wajdy odbędzie się w przyszłym tygodniu na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie i będzie mieć charakter rodzinny. Polski reżyser zmarł w niedzielę wieczorem.\nZmarły w niedzielę światowej sławy reżyser Andrzej Wajda, choć mieszkał w Warszawie, mocno związany był z Krakowem. W poniedziałek, na znak żałoby, przy miejskich flagach zawisły kiry. Prezydent Krakowa Jacek Majchrowski poinformował, że pogrzeb Andrzeja Wajdy odbędzie się w przyszłym tygodniu na Cmentarzu Salwatorskim i będzie mieć charakter rodzinny.\nDziś w południe w krakowskim Magistracie wystawiono księgę kondolencyjną. Pierwszego wpisu dokonał prezydent miasta. „Drzewa umierają stojąc… Andrzej Wajda zapisał własny, ważny rozdział w dziejach światowego kina i polskiej kultury. Należał do tych, którzy czynili Polskę lepszą… Ale nie ma w Polsce i na świecie miejsca, które zawdzięczałoby mu tak wiele. W duszy miał Polskę, ale w sercu Kraków… Wraz z Nim utraciliśmy ważną cząstkę naszego życia…” – napisał Jacek Majchrowski.\nKsięga będzie dostępna dla mieszkańców i turystów codziennie w godz. 9.00-19.00 w hallu na parterze koło portierni w siedzibie Urzędu Miasta Krakowa przy placu Wszystkich Świętych 3-4.\nAndrzej Wajda był założycielem i fundatorem Muzeum Techniki i Sztuki Japońskiej „Manggha” w Krakowie. Za zasługi dla Krakowa został odznaczony Srebrnym Medalem „Cracoviae Merenti” w 1995 r. W czerwcu tego roku, w trakcie gali Święta Małopolski, został uhonorowany najwyższym odznaczeniem przyznawanym przez samorząd województwa: Złotym Medalem Honorowym za Zasługi dla Małopolski.\nAndrzej Wajda urodził się 6 marca 1926 roku w Suwałkach. Po zakończeniu II wojny światowej rozpoczął studia malarskie na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Po kilku latach z nich jednak zrezygnował i przeniósł się do Łodzi, by tam rozpocząć studia w Wyższej Szkole Filmowej.\nJako reżyser zadebiutował w 1955 r. filmem „Pokolenie”. Jego drugi film „Kanał” (1956 r.), opowiadający historię powstańców warszawskich przyniósł mu międzynarodowy sukces – otrzymał za niego Srebrną Palmę na festiwalu w Cannes. W kolejnych latach w jego dorobku artystycznym znalazły się takie filmy jak: „Popiół i diament”, „Popioły”, „Polowanie na muchy”, „Krajobraz po bitwie”, „Brzezina”, „Wesele”, „Ziemia obiecana”, „Człowieka z marmuru”, „Bez znieczulenia”. W 1979 r. wyreżyserował „Panny z Wilka”, który przyniósł mu nominację do Oscara. W 1981 r. nakręcił „Człowieka z żelaza”, za który otrzymał Złotą Palmę w Cannes oraz kolejną nominację do Oscara. Kolejne filmy Wajdy to m.in.: „Danton”, „Pan Tadeusz”, „Zemsta”, „Katyń”, „Tatarak”, „Wałęsa. Człowiek z nadziei”.\nW 2000 roku dostał Oscara za całokształt twórczości. Jego dorobek życia nagrodzono także Złotym Lwem i Złotym Niedźwiedziem.\nJego ostatni film „Powidoki” miały oficjalną premierę we wrześniu na 41. Festiwalu Filmowym w Gdyni. Obraz trafi do kin na początku przyszłego roku. Film ten jest kandydatem do przyszłorocznych Oscarów w kategorii „najlepszy film nieanglojęzyczny”.\nAndrzej Wajda jako reżyser teatralny debiutował w 1959 r. sztuką „Kapelusz pełen deszczu”, którą wystawił w Teatrze Dramatycznym w Gdyni. Od 1963 r. współpracował ze Starym Teatrem w Krakowie, gdzie wystawił m.in. „Wesele” Wyspiańskiego”, „Nastasję Filipowną”, „Antygonę” Sofoklesa, „Hamleta” Szekspira.\n6 marca br. w Krakowie Andrzej Wajda świętował swoje 90. urodziny. Z tej okazji w Centrum Kongresowym ICE Kraków odbył się wyjątkowy koncert, zorganizowany dla Mistrza, a honorowym gościem wydarzenia był sam jubilat. „Od najwcześniejszego dzieciństwa Kraków jawił się w moich snach” – wyznał wtedy Andrzej Wajda.


Parking wojskowy - Pojazdy dla dzieci - sklep internetowy Toys"R"Us\nParking wojskowy jest zamówiony u dostawcy i zostanie wysłany, gdy tylko będzie ponownie dostępny.\nParking wojskowy jest doskonałą propozycją dla wszystkich dzieci zafascynowanych służbami wojskowymi. W skład zestawu wchodzi parking z bazą wojskową oraz szybkimi zjazdami. Helikopter oraz 3 pojazdy militarne uzupełniają zestaw i zapewniają udaną zabawę na długie godziny. Skala 1:64. Produkt przeznaczony dla dzieci powyżej 3 lat.


" /> Dyskusje ogólne :: Odważcie się płynąć pod prąd!\nOdważcie się płynąć pod prąd!\nWysłany: Pon Paź 20, 2008 10:19 pm Temat postu: Odważcie się płynąć pod prąd!\nNasz Dziennik 16-10-08\nCzwartek, 16 października 2008, Nr 243 (3260)\nNie wchodząc w szczegóły, trzeba zauważyć, że Polska w ciągu 19 lat tzw. transformacji, czyli przeobrażania się w kraj w kręgu cywilizacji łacińskiej o ustroju demokratycznym i kapitalistycznym systemie gospodarczym, nie uruchomiła tych sił społecznych, które byłyby zdolne przywrócić Narodowi jego tożsamość. Tożsamość wynikającą z tysiącletniej państwowości indywidualnej, oryginalnej i opartej na chrześcijaństwie i katolicyzmie kultury przewyższającej swoimi osiągnięciami wiele krajów zaawansowanego kapitalizmu. Otworzyliśmy się nieopatrznie natomiast na trendy, zjawiska i procesy, które przyczyniają się do dekadencji Zachodu, zarówno Europy, jak i Ameryki Północnej. Dzięki oddaniu mass mediów w ręce zachodniokapitalistycznych koncernów niemal wszystkie choroby tych krajów "przeszczepiono" do Polski.\nOstatnio Benedykt XVI w Australii zdemaskował tych fałszywych bogów, których dzisiaj podsuwa się ludności czy społeczeństwom Zachodu - zamieniając je w manipulowaną masę, zamieniając w tłum. Te masy, ten tłum, oddając cześć człowiekowi jako bytowi materialnemu, radzącemu sobie bez Boga - dobra materialne uczynił "bożkiem" i traktuje je jako źródła szczęścia na ziemi. Papież wymieniał także zaborczą miłość prowadzącą do manipulacji i przedmiotowego traktowania człowieka oraz do nieograniczonej władzy korzystnej dla eksploatacji człowieka i Ziemi oraz maksymalizacji zysków. Złowieszcze jest zwłaszcza oddzielanie wolności i tolerancji od prawdy - podkreślał Ojciec Święty.\nJako efekt tej indoktrynacji relatywizmem, materializmem praktycznym i ateizmem w aureoli demokracji - wyzwala się prostactwo i łajdactwo. Demokracja przekształca się w ochlokrację, czyli ustrój, w którym władza należy do tłumu przeciętniaków. Demoniczne hasło: "Róbta, co chceta", jest na ustach tych, którzy próbują przewodzić. Polacy mimo szumnych wypowiedzi i rzucanych sloganów przez klasę czy oligarchię rządzącą nie uczynili fundamentem transformacji wiedzy i nauki. Wiedza i nauka pozostały poza transformacją - nie dopuścili do tego prostacy. Ci, którzy reprezentują wysoką kulturę umysłową, łatwo ustąpili i praktycznie wycofali się ze wszelkich wpływów na życie publiczne. Zmarnotrawiono ponad 200-tysięczną kadrę pracowników inżynieryjno-technicznych. Uczelnie pozostawiono w rękach komunistycznych przodowników, którzy przeobrazili się w postmodernistów. Nie zadbano o powołanie odpowiedzialnego samorządu gospodarczego, złożonego z fachowców praktyki gospodarczej. Podjęto wyprzedaż na szeroką skalę przemysłu polskiego, nie próbując wchodzić w tzw. joint venture, czyli w związki celowe kapitalistów zachodnich i polskich przedsiębiorców. Wobec tego nie otwierano miejsc pracy dla młodzieży opuszczającej uczelnie i szkoły wyższe. Nie postawiono na edukację, przeznaczając tylko 6 procent dochodu narodowego na naukę. Jest to jeden z najniższych wskaźników udziałów dochodów narodowych w Europie. Mimo dużej liczby młodzieży chętnej do podjęcia nauki na studiach wyższych nie zadbano o rozwój kadry nauczycielskiej, kadry akademickiej. Trzeba tu zauważyć wzrost liczebności owej kadry w ciągu 18 lat o zaledwie 2 proc., podczas gdy studentów w latach 80. było około 400 tys., a obecnie jest ich blisko 2 miliony. Nie spróbowano przy pomocy ludzi i wiedzy sporządzić jakiejś koncepcji transformacji Polski. Nie uruchomiono przedsiębiorczości tak, aby podnieść dochód narodowy na jednego mieszkańca, który obecnie jest jednym z najniższych w Europie. Co gorsze, i co chcę podkreślić, nie zorganizowano tak polskiego przemysłu i handlu, aby zatrudnić wykształconą młodzież. Wobec tego młodzi Polacy podjęli masową ucieczkę z naszego kraju, co nazywa się eufemistycznie emigracją zarobkową. Tymczasem młodzież polska mogłaby mieć przed sobą znakomite wzorce pełnego udziału w życiu Narodu. Takich wzorców nie mają ani Stany Zjednoczone, ani żaden kraj Europy. To przykład młodzieży harcerskiej i powstańczej lat 1939-1945. Trzeba to dojrzeć!\nJako nauczyciele akademiccy i wychowawcy nawołujemy młodych: powracajcie i dojrzyjcie perspektywy Narodu u siebie! Rozwijajcie swoje talenty, entuzjazm i miłość do Polski, którą trzeba budować, rzeźbić, kształtować i wprowadzać w świat międzynarodowy. Tutaj - według oczywiście struktur polskich i według polskich interesów i strategii. Postawmy na zarządzanie krajem i polskimi przedsiębiorstwami przez wiedzę! Odsuńmy się od prostaków umysłowych, intelektualnych i duchowych! Wypierajmy prostactwo, kanciarstwo z polityki i życia gospodarczego, przyjmując i propagując samokształcenie charakteru i intelektu jako podstawę życia! Niech walka o sprawność woli i ducha oraz innych cnót staną się naszą pasją. Przebudźmy kolegów i koleżanki ze snu łatwizny, przeciętności i letniości. Oprzyjmy się mocno na miłości Boga i bliźniego, wprowadzając do naszego życia prywatnego i publicznego cnoty ludzkie i obywatelskie, takie jak uprzejmość jako cnotę miłości bliźniego, grzeczność jako cnotę wywodzącą się ze sprawiedliwości i wreszcie życzliwość jako cnotę wywodzącą się z ogólnoludzkiej solidarności. Podejmijmy trud samokształcenia naszych umysłów! Pamiętajmy o zaleceniach naszego wielkiego Papieża, który wiedzę określał jako kapitał XXI wieku, nawołując do jej gromadzenia.\nPrzed Wami, młodzi, teraz najważniejsza życiowa decyzja: emigrować i poszukiwać chleba wśród obcych czy wybrać studia wyższe, które umożliwią Wam produkowanie chleba we własnej Ojczyźnie. Chleba wysokiej jakości, dzięki uruchomieniu Waszych talentów, innowacyjności i kreatywności. Do Ciebie więc, młody człowieku - droga młoda niewiasto i drogi młody mężczyzno - zwracam się: wyjdź z tłumu, odważ się płynąć pod prąd i buduj Polskę swoich marzeń i snów! Bądź kimś więcej!\nprof. dr hab. Aleksander Krzymiński,


To Jego kuchnia | Niedziela.pl\nStowarzyszenie, które należało do inicjatorów powstania w Opolu Domu Nadziei, współpracuje z jałmużnikiem biskupa opolskiego, siostrą Aldoną Skrzypiec. Projekt Dobrobon cieszy się wsparciem bpaAndrzeja Czai.\n- W trakcie kontaktów z osobami wykluczonymi przekonaliśmy się, że część z nich ma problemy z uzależnieniami – przyznaje Magdalena Hodyra, koordynatorka projektu Dobrobon. - To u osób, które chcą pomagać, budzi niejednokrotnie wewnętrzny konflikt. Chętnie dzielą się pieniędzmi z potrzebującymi, ale nie chcieliby, aby te pieniądze były wydawane na alkohol i inne używki.\nOdpowiedzią na ten problem ma być system wymiany bezgotówkowej.\n- Dobrobony to umowne środki płatnicze, które można ofiarować komuś potrzebującemu wsparcia. Bezdomny będzie mógł wymienić je w sklepie na artykuły, których potrzebuje – przede wszystkim na żywność, lekarstwa lub odzież – dodaje Hodyra. - Te bony mają być udostępniane w opolskich parafiach, a także w nowo otwartym Domu Nadziei dla bezdomnych. Tam będzie je można za jakiś czas nabywać. Ale najpierw chcemy zaprosić do współpracy naszych partnerów, czyli sklepy, które się do akcji włączą. Kilka kontaktów już nawiązaliśmy. Podpiszemy z nimi umowy, by interesy sprzedawców także były chronione. Liczymy na dobrą wolę przy realizacji tej społecznej misji. Stowarzyszenie będzie się rozliczać zarówno z osobami, które w parafiach będą rozprowadzać bony, jak i z właścicielami sklepów, którzy w zamian za bony będą towary bezdomnym wydawać.\nWłaściciele sklepów, którzy chcieliby uczestniczyć w projekcie mogą się zgłaszać pocztą elektroniczną: projektdobrobon@gmail.com lub dzwoniąc pod numery koordynatorów projektu: 531026263 lub 728351331. Więcej informacji o projekcie na stronie: nadzieja.opole.pl w zakładce „Dobrobon”.


IU poszukuje transporterów czołgów - Altair Agencja Lotnicza\nInspektorat Uzbrojenia MON ogłosił postępowanie dotyczące dostawy zestawów do transportu czołgów i ciężkiego sprzętu gąsienicowego. Zestawy mają się składać z ciągnika i naczepy niskopodwoziowej.\nPoszukiwany jest dostawca 31 zestawów transportowych w ramach zamówienia podstawowego i 78 w ramach zamówienia opcjonalnego. Oferty mogą być składane do 16 czerwca br. Zaś zamówienie po podpisaniu umowy ma zostać zrealizowane do 30 października 2026.\nNaczepy zestawów powinny mieć nośność co najmniej 60 t. i umożliwiać transport czołgów rodziny Leopard lub Challenger. Zestaw transportowy powinien być przystosowany do brodzenia przez przeszkody wodne o głębokości co najmniej 750 mm. Wymagany jest również napęd na wszystkie koła jezdne. Koła powinny mieć wkładki umożliwiające jazdę po przebiciu opony. Kabina ciągnika powinna mieć miejsca siedzące dla co najmniej dwóch osób (pożądana jest 3-osobowa kabina) i właz dachowy.\nWśród wymienionych kryteriów oceny ofert znajduje się cena o wadze 75, gwarancja o wadze 15 i właściwości funkcjonalne o wadze 10. IU nie podał budżetu przewidzianego na realizację zamówienia.


Maszyny pakujące w ofercie Zeal Machines - Moto Patrol\nHome » Narzędzia Warsztatowe » Maszyny » Maszyny pakujące w ofercie Zeal Machines\n2016-05-10|Kategoria: Narzędzia Warsztatowe / Maszyny\nW produkcji przemysłowej, której efektem są wyroby granulowane, sypkie lub o niewielkich rozmiarach (na przykład takie wyroby przemysłowe jak gwoździe, śrubki lub nakrętki) ważną funkcję mają urządzenia do konfekcjonowania produkcji, takie jak maszyna pakująca. Ich praca pozwala na szybkie i bezbłędne rozsypywanie wyrobów do opakowań, którymi są worki, pudełka lub inne rodzaje. Firma Zeal Machines zajmuje się przygotowywaniem takich systemów pakowniczych, w skład których wchodzi nie tylko maszyna pakująca, ale także cała linia do jej obsługi. Zeal Machines oferuje wiele rodzajów maszyn pakujących.\nWykorzystywanie wózków widłowych w zakładach produkcyjnych oraz centrach logistycznych przyspiesza pracę i odciążą pracowników. Przedsiębiorstwo Emtor dostarcza odbiorcą w całym kraju wózki widłowe oraz wszelkie części zamienne i akcesoria. Maksymalne skrócenie czasu, w jakim części wózki widłowe d...


Jakie zalety mają turystyczne urządzenia do stylizacji włosów?\nStylizacja włosów poza domem – przegląd turystycznych urządzeń\nStylizacja włosów poza domem to spore wyzwanie. Ze względu na ograniczoną pojemność bagażu warto wyposażyć się w urządzenia kompaktowe, które nie zajmą dużo miejsca. Sklepy oferują coraz większy wybór turystycznych suszarek, lokówek czy prostownic do włosów.\nkiedy warto skorzystać z turystycznych urządzeń do stylizacji włosów\njakie są miniurządzenia do stylizacji włosów\njakie cechy mają wybrane modele ministylizatorów do włosów\nUrządzenia turystyczne do stylizacji włosów\nStylizacja włosów w warunkach innych niż domowe bywa dość kłopotliwa. Z myślą o osobach, które dbają o swój wygląd zewnętrzny i często podróżują, producenci stworzyli specjalne turystyczne urządzenia. Ze względu na swój niewielki rozmiar z powodzeniem zmieszczą się w małej kosmetyczce i nie zajmą dużo miejsca w bagażu. Mini-produkty do stylizacji włosów można mieć zawsze pod ręką. Dzięki nim kiedykolwiek i gdziekolwiek będzie się wyglądać olśniewająco. Sprawdzą się podczas służbowych wyjazdów czy wakacji. Co do stylizacji włosów poza domem można kupić? W sklepach nabyć można przede wszystkim różne modele minisuszarek, prostownic, lokówek, karbownic czy elektrycznych szczotek do włosów.\nKompaktowa elektryczna szczotka do stylizacji włosów\nO piękną fryzurę poza domem pomoże zadbać elektryczna szczotka Braun Satin Hair 7 BR750. To innowacyjny produkt do stylizacji włosów elektryzujących się. Emitując jony, tworzy wokół włosów specjalną powłokę. Nadaje im tym samym zdrowego wyglądu. Sprawia, że stają się miękkie i błyszczące. Zapobiega ich przesuszeniu i zniszczeniu. Wydłuża ponadto efekt koloryzacji włosów. Szczotka Braun Satin Hair 7 BR750 jest niewielka i lekka, zasilana na baterie (bezprzewodowa) i wyposażona w automatyczny wyłącznik.\nTurystyczna suszarka do stylizacji włosów\nDo stylizacji zarówno włosów męskich, jak i kobiecych w podróży przyda się turystyczna suszarka. Godnym polecenia modelem jest Braun Satin-Hair 1 HD 130. Ze względu na składaną rączkę bez problemu spakuje się ją nawet do niewielkiej torby. Poziom mocy w urządzeniu wynosi 1200 W. Model ten ma 2 zakresy prędkości nadmuchu i temperatury. Wyposażony został w koncentrator, dzięki któremu można precyzyjnie przeprowadzić stylizację włosów krótkich i długich. Modelowanie, a także wykańczanie fryzury ułatwia ergonomiczny kształt końcówki suszarki, który skupia nadmuch powietrza i kieruje go na konkretny obszar.\nTurystyczne prostownice do stylizacji włosów\nStylizacja włosów damskich nierzadko nie jest możliwa bez prostownicy. Dzięki niej fryzura jest gładka i lśniąca. Na rynku jest obecnie wiele modeli miniprostownic. Jednym z nich jest Vesta VTHS01R. Jej dużą zaletą jest ułatwiająca przechowywanie blokada płytek. Po zakończeniu i wystygnięciu urządzenia jego ramiona blokuje się w pozycji zamkniętej. W wyniku tego zajmuje mniej miejsca i chronione jest przed uszkodzeniem. Maksymalna temperatura pracy wynosi 160ᵒC. Innym proponowanym modelem jest Babyliss H100E. Charakteryzuje się bardzo szybkim nagrzewaniem płytek i wysoką, bo wynoszącą aż 200ᵒC maksymalną temperaturą pracy. Obie prostownice mają ceramiczną powłokę na płytkach, dzięki czemu nagrzewają się równomiernie. Ze względu na mniejsze w stosunku do tradycyjnych rozmiary płytek urządzenia poleca się do stylizacji krótkich włosów lub prostowania grzywki. Z powodzeniem mogą być używane przez osoby o długich fryzurach, przy czym ich prostowanie zajmuje dość dużo czasu.\nTurystyczne lokówki do stylizacji włosów\nProducenci urządzeń do włosów oferują kompaktowe stylizatory do loków. Jednym z nich jest Bosch Style to Go PHA1151. To niewielka lokówka turystyczna o mocy 3000 W. Dzięki takim wymiarom można bez problemu schować ją nawet do torebki. Ze względu na obrotowy przewód nie ma ryzyka splątania kabla, który może swobodnie zmieniać kierunek.\nOprócz jednofunkcyjnych turystycznych urządzeń do włosów doskonałym rozwiązaniem w podróży będą sprzęty łączące w sobie cechy kilku. Wielofunkcyjne stylizatory do włosów, mimo iż nie są kompaktowych rozmiarów, ze względu na szeroki zakres swoich możliwości również pozwolą zaoszczędzić miejsce w walizce. Zamiast kilku sprzętów znajdzie się w niej jeden. Na uwagę zasługuje fakt, iż nadadzą się do włosów każdej długości. Jednymi z częściej spotykanych połączeń są:\nlokówka z suszarką np. Remington Keratin Protect AS8810 – innowacyjne urządzenie 2w1, które wysuszy włosy i nada im pożądaną objętość, a ze względu na zastosowanie specjalnej ceramicznej grzałki z keratyną i olejem migdałowym dba o ich ogólną kondycję i zdrowie;\nlokówka z prostownicą np. Babyliss MS21E – znajdujące się w wyposażeniu różne nasadki umożliwiają łatwą i szybką zmianę wyglądu – stworzenie oryginalnej i niecodziennej fryzury.