Jak jeździć po drogach szybkiego ruchu? - Nauka jazdy w Zamościu\nHome > Niezbędnik > BRD > Jak jeździć po drogach szybkiego ruchu?\nNajbliższa od Zamościa droga szybkiego ruchu przebiega na odcinku Zamość-Lublin.\nCoraz większa sieć dróg ekspresowych i autostrad powoduje powszechną dostępność tego typu infrastruktury drogowej. Nie wszyscy wiedzą jednak jak z niej korzystać. Poniżej kilka podstawowych wskazówek jak jeździć po autostradzie.\n1. Przyspiesz na pasie rozbiegowym.\nJak sama nazwa wskazuje, pas rozbiegowy powinniśmy wykorzystać do szybkiego rozpędzenia samochodu. Jadąc szybko, zmienisz płynnie pas ruchu i nie zmusisz tym samym innych kierowców do hamowania. Oczywiście, nie można przesadzać, czyli wpychać się na siłę. Jeżeli widzisz, że nie uda ci się zmienić pasa, zwolnij, by poczekać na taką lukę pomiędzy autami, w którą uda ci się wjechać. Po wjeździe na prawy pas autostrady szybko przyspiesz, by nie zmuszać innych do zwolnienia. Tylko w sytuacji gdy nie uda ci się znaleźć dostatecznie dużej luki, zatrzymaj się na pasie rozbiegowym i rusz dopiero wtedy, gdy będzie to możliwe.\n„Jeśli poruszasz się prawym pasem i widzisz, że ktoś przyspiesza na pasie rozbiegowym, zjedź na chwilę na lewy pas. Ułatwi to temu kierowcy sprawny wjazd na drogę szybkiego ruchu. Dobry przykład dają czasami kierujący samochodami ciężarowymi – gdy tylko jest taka możliwość, zjeżdżają oni na lewy pas, pozwalając innym bezproblemowo wjechać na prawy”\n2. Nie powinieneś zmuszać kierowców na lewym pasie do gwałtownego hamowania! Unikaj wykonywania gwałtownych manewrów.\nJeśli zbliżasz się np. do stacji benzynowej, na którą chcesz wjechać, a akurat wyprzedzasz inny samochód, przerwij manewr i łagodnie zahamuj. W przeciwnym razie, aby zjechać na stację, będziesz musiał gwałtownie hamować tuż po zakończeniu wyprzedzania, zajedziesz więc drogę wyprzedzonemu autu. Jeżeli zmusisz jego kierowcę tylko do przyhamowania, policja oceni to jako wymuszenie pierwszeństwa. Jeśli jednak będzie on musiał gwałtownie zahamować, zostanie to uznane za stwarzanie zagrożenia na drodze, za co grozi mandat w wysokości 500 zł i 6 punktów karnych.\n3. Jazda na zderzaku jest bardzo niebezpieczna.\nPolicjanci w Polsce wciąż nie zwracają na to większej uwagi, a szkoda. Duży odstęp zapewnia bezpieczeństwo na wypadek konieczności awaryjnego hamowania, a także w przypadku nagłego pogorszenia widoczności, np. po wjechaniu w mgłę lub dym.\n4. „Lewy pas to nie kółko różańcowe” – Unikaj jazdy lewym pasem.\nNie ma żadnego znaczenia to, że jedziesz z maksymalną dopuszczalną prędkością! Lewy pas służy wyłącznie do WYPRZEDZANIA – po zakończeniu manewru należy zjechać na prawy. Przed wjazdem na lewy pas upewnij się, czy nie wymusisz pierwszeństwa. Pamiętaj o korzystaniu z lusterek wstecznych!\n5. Dostosuj prędkość do warunków panujących na drodze.\nTo, że prawo dopuszcza na autostradzie rozpędzenie się do 140 km/h, nie oznacza, że zawsze można jechać tak szybko. Deszcz, śnieg czy mgła to niejedyne czynniki, które powinny skłonić do zmniejszenia prędkości. Także duże natężenie ruchu może spowodować, że jazdaz dopuszczalną prędkością będzie ryzykowna. Z dużymi prędkościami wiąże się jeszcze jeden problem – na autostradzie trzeba hamować znacznie wcześniej niż na innych drogach. O ile w mieście do zatrzymania pojazdu wystarczy stosunkowo niewielki dystans, o tyle na drodze ekspresowej potrzeba o wiele więcej miejsca.\n6. Uważaj przy zjeżdżaniu z autostrady.\nPo długotrwałej jeździe z prędkością ok. 140 km/h po zmniejszeniu szybkości do 70 km/h można mieć wrażenie, że jedziesz bardzo wolno i bezrefleksyjnie możesz wyprzedzać pojazdy jadące wolniej. To tzw syndrom autostradowy. Może on być przyczyną wielu niebezpiecznych zdarzeń.\n7. Nigdy nie cofaj i nie zawracaj.\nJeżeli przejechałeś zjazd, trudno – jedź do następnego. Tam zawrócisz. Cofanie – nawet po pasie awaryjnym – to manewr zabroniony i bardzo ryzykowny! Jeszcze większym zagrożeniem, na szczęście rzadko spotykanym, są kierowcy zawracający i jadący pod prąd.\nBRDautosrada, droga ekspresowa\nMity egzaminacyjne: Biała Dama\nskrzyżowanie z wyspą zadania egzaminacyjne znaki drogowe nowy word zamość akademicka zdamyto word zamość trudne pytania skrzyżowania w zamościu przerwanie egzaminu partyzantów egzamin teoretyczny nowe trasy pojechani błędy na egzaminie zawracanie na skrzyżowaniu peowiaków zawracanie gps przejazd kolejowy egzamin praktyczny wyszyńskiego suzuki baleno kilińskiego dzieci zamojszczyzny rondo nauka jazdy testy na prawo jazdy szczebrzeska cepik 2.0


Kulinarne delicje: Jabłecznik\nSezon jabłkowy warto rozpocząć od upieczenia smakowitego jabłecznika. Osobiście bardzo go lubię bo spełnia trzy podstawowe zasady : jest prosty, tani i dobry:). Według mnie, jabłecznik najlepiej smakuje jesienią, kiedy zatopieni w ostatnich promieniach słońca, siadamy w fotelu z ulubioną książką i kubkiem gorącej kawy, a nasze myśli płyną sobie nieśpiesznym rytmem. Życzę wszystkim czytelnikom bloga wielu takich chwil i oczywiście Smacznego!\nMargarynę siekamy z mąką, dodajemy żółtka, cukier puder i cukier waniliowy. Zagniatamy elastyczne ciasto i wkładamy do lodówki na 30 minut. Jabłka obieramy, wykrawamy gniazda nasienne, kroimy na kawałki, wkładamy do rondla, zasypujemy cukrem i lekko podduszamy. Następnie dodajemy cynamon ze skórką pomarańczową, mieszamy i studzimy. Z ciasta odcinamy 1/3 część.\nResztę rozwałkowujemy, układamy na blasze wysmarowanej olejem i posypanej bułką tartą, a następnie nakłuwamy widelcem. Pieczemy ok. 10 minut w temperaturze 200 stopni . Na podpieczony spód wykładamy masę jabłkową, przykrywamy resztą ciasta i pieczemy jeszcze 40 minut. Gotowe ciasto studzimy, oprószamy cukrem pudrem i zajadamy:)\nKaś 2 października 2011 15:56\nmnie też wszelkie jabłeczniki czy szarlotki najlepiej smakuję jesienią


Ciężkie walki w Nagornym Karabachu - pl.itimes.gr\nHome » ŚWIAT » Ciężkie walki w Nagornym Karabachu\nin ŚWIAT, WYDARZENIA 0 802 Views\nW Brukseli odczuwalny jest głęboki niepokoj z powodu ciężkich walk prowadzonych w Nagornym Karabachu – strefie, co do której roszcza sobie prawa zarówno Azerbejdzan jak i Armenia. Zwierzchniczka ds.polityki zagranicznej UE nawołuje do jak najszybszego przerwania wrogich działan pomiędzy Armenią i Azerbejdzanem. “Nawołuje do natychmiastowego przerwania ognia oraz do powstrzymania się w działaniach i wypowiedziach, które zaostrzyłyby sytuację.” – powiedziała Pani Federica Mogerini.\nWyraziła również żał z powodu ofiar, które straciły życie w wyniku prowadzonych walk w szczególności wśród cywili. Zapewniła też o poparciu i uczestniczeniu UE w rozmowach pokojowych.\nArmenia i Azerbejdzan liczą ofiary\nWalki prowadzone w tej autonomicznej strefie w Nagornym Karabachu prowadzone są z ogromną siłą. Ormiańskie słly straciły azerski samolot w wyniku czego 12 azerskich żołnierzy straciło życie – podało Ministerstwo Obrony Azerbejdzanu dodając, że po walkach zajeli 2 wzgórza o strategicznym znaczeniu oraz 1 wieś w Nagornym Karabachu.\nPo stronie Armenii straty ludzkie wynoszą 18, a rannych zostało 35 żołnierzy – wzdłuż całego pasa granicznego Nagornego Karabachu – terytorium spornego dla Baku i Erewania. O stratach ludzkich poinformował w audycji telewizyjnej prezydent Armenii, nie określając czy były to straty w żołnierzach armeńskiego regularnego wojska czy też straty sił Nagornego Karabachu, które popiera Erewan.\nArmenia Azerbejdzan Nagorno Karabach\t2016-04-03\nTagged with: Armenia Azerbejdzan Nagorno Karabach


Nowa siedziba oddziału katowickiego firmy ista i nowe miejsca pracy. Trwa rekrutacja!\nDodano: 2021-06-21 06:00, aktualizacja: 2021-06-28 13:03\nista Shared Services Polska mająca swoją główną siedzibę w Gliwicach jest centrum usługowym międzynarodowej grupy ista obecnej w 22 krajach na całym świecie. Jest to jedna z czołowych firm specjalizujących się w zarządzaniu danymi o zużyciu energii. ista Shared Services jest strategiczną częścią grupy stale inwestując i rozwijając się na Śląsku i Opolszczyźnie. W Polsce spółka działa od 1996 roku.\nW Katowicach ista Shared Services Polska jest obecna od 2006 r. zatrudniając blisko 200 osób .\nZmiana lokalizacji firmy w Katowicach to potwierdzenie stabilności firmy w obecnych wyjątkowych czasach pandemii. „Jesteśmy przekonani, że takie rozwiązanie przyczyni się do dalszego rozwoju iSS, oraz większego komfortu pracy i zadowolenia naszych pracowników” podkreśla Zarząd firmy.\nNowa siedziba oddziału katowickiego firmy ista i nowe miejsca pracy Trwa rekrutacja\nPrzedszkole nr 36 w Zabrzu zyskało nowe obliczedodano 21 godz. temu


NonNews:Serwis wymiany plików powraca – Nonsensopedia, polska encyklopedia humoru\nNonNews:Serwis wymiany plików powraca\nOto powraca zmartwienie, które po raz kolejny znuży sen z powiek amerykańskim prawnikom. Kim Dotcom, właściciel serwisu Megaupload umożliwiającego przesyłanie plików między sobą, zamkniętego w styczniu ubiegłego roku w kontrataku pod nową nazwą – Mega.co.nz.\nBędzie lepszy od Dropboxa, SkyDrive'a i wszystkich innych razem wziętych! – rzuca naszym reporterom Dotcom. Dodaje także, że to prawo jest po naszej stronie, gdyż od strony prawnej żaden p adwokat nie będzie mógł się przyczepić. Udało się przeprowadzić rozmowę telefoniczną z losowymi kancelariami z książki telefonicznej na całym świecie z pytaniem o proceder:\n– To skandal, recydywa, łamanie prawa, bezczelna (ciąg kilkunastu wyrażeń z hermetycznego języka prawniczego – przyp. red.) [...]\n– I co z tego? Kogo obchodzi prawo autorskie w dzisiejszych czasach? Chyba tylko Tusk ze swoją aktą, czy jak jej tam...\n– Wie pan, ja się tym mogę zająć, ale to tanie nie będzie.\n– To jeszcze nic, planujemy pozwać Komitet Noblowski za przyznanie Pokojowej Nagrody Nobla Unii Europejskiej!\n– Idioci czasem się zdarzają, ale burdelu w Internecie to tak naprawdę nikt nie ogarnie. Sam pamiętam, jak jeszcze byłem na aplikacji, mycie kibla było czasochłonne i nie przynosiło, eee, efektu.\n– Pozwijmy jeszcze Torvaldsa za piractwo komputerowe, bo w końcu rozpowszechnia programy, a nie ma nic za darmo i nawet Rosjanie o tym wiedzą. Za darmo to można lać wroga w mordę, a tak przy okazji, to na wojnie w Wietnamie... [...]\nJeszcze wczoraj w serwisie zarejestrowało się 250 tysięcy osób. Dzisiaj nasze kalkulatory zasilane chomikami mają przerwę w związku z protestem, dzięki czemu nie wiemy, ile obecnie osób dokonało rejestracji. Jeśli prognozy się sprawdzą (mamy przecieki od Omenyy), to rekord wyświetleń Gangnam Style zyska konkurenta pod względem zakładania konta, ale czy znajdzie się miliard ludzi, którzy zechcą wymieniać między sobą pliki?\nGadu-Gadu.pl, 20 stycznia 2013.\nNonNews – styczeń 2013


Najważniejszym priorytetem jest zadowolenie klienta, dlatego poza precyzją ułożenia, dbamy o walor estetyczny. Każdorazowo staramy się dobrać wzór ułożenia kostki brukowej do otoczenia oraz stylu architektonicznego domu lub całej posiadłości. Aby sprostać wciąż rosnącym wymaganiom naszych klientów uruchomiliśmy własne biuro projektowe.\nProjekt nawierzchni gratis!\nNajważniejszym priorytetem jest zadowolenie klienta, dlatego poza precyzją ułożenia, dbamy o walor estetyczny. Każdorazowo staramy się dobrać wzór ułożenia kostki do otoczenia oraz stylu architektonicznego domu lub całej posiadłości. Aby sprostać wciąż rosnącym wymaganiom naszych klientów uruchomiliśmy własne biuro projektowe. Posiadamy nowoczesny park maszyn, co pozwala nam zrealizować każdego typu zlecenie, obsługując inwestorów indywidualnych oraz instytucjonalnych na terenie Radomia i okolic. Wszystkie usługi wykonujemy z pełnym profesjonalizmem oraz zgodnie z zasadami sztuki budowlanej, co pozwala nam udzielać długich okresów gwarancji na wykonane usługi – wynoszących cztery lata.\nKażde zlecenie ułożenia kostki brukowej jest indywidualnie wyceniane. Naszym klientom zapewniamy specjalistyczne doradztwo w zakresie wyboru kostki oraz sposobu ułożenia. Firma Eden podejmuje się nawet najtrudniejszych wyzwań brukarskich, mając świadomość, że klient oczekuje bardzo dobrego wykonania i efektu estetycznego powierzonej pracy.\nZapewniamy solidne wykonanie, krótkie terminy realizacji zleceń i konkurencyjne ceny naszych usług. Na życzenie, umówimy się w Państwa firmie lub domu i wykonamy kosztorys. Naszym klientom możemy zaoferować konkurencyjne ceny na rynku.\nOprócz kompleksowej oferty układania kostki brukowej w Radomiu, a także poza Radomiem – zajmujemy się również projektowaniem i wykonywaniem ogrodów oraz systemów nawadniających. Dzięki połączeniu pracy z pasją, skutecznie i z dbałością o szczegóły, realizujemy zarówno zamówienia publiczne jak i zlecenia klientów indywidualnych. Wysoką jakość naszych usług brukarskich potwierdza długa lista zadowolonych klientów.


Barbara Gruszka-Zych urodziła się w Czeladzi. Skończyła filologię polską. Studiowała też teologię. Poetka, reporterka, pracuje jako dziennikarz w tygodniku „Gość Niedzielny”, współpracuje z innymi tytułami prasowymi, dała się poznać jako krytyk literacki. Debiutowała w wieku 14 lat, w młodzieżowym piśmie „Świat Młodych”. W dwa lata później w tygodniku „Na Przełaj” ukazały się jej pierwsze utwory poetyckie.\nWywiad z Panią Barbarą Gruszką-Zych\n1.Kiedy wymyśla Pani tytuł wiersza przed czy po jego napisaniu?\nOdp: Zdecydowanie po napisaniu wierszy i ułożeniu ich w całość. Zwykle nie robie tego sama. Proszę o to mojego zaufanego przyjaciela który pomaga mi w tym dlatego potrzebny jest do tego dystans. W ogóle do napisania wiersza potrzebny jest dystans. Do tworzenia jakiegokolwiek dzieła jest potrzebny. No, a do ubrania tego w całość to już całkiem. Z tymi tytułami to nie jest tak łatwo. Jest to jakby podsumowanie całej pracy. Między innymi ŚP. Czesław Miłosz kiedyś wymyślił mi tytuł. Ja jeździłam do niego jak do mistrza po poradę mieszkał na ul. Bogusławskiego w Krakowie. Pewnego razu zabrałam prawie cały gotowy tomik który dzisiaj się nazywa „Zapinając kolczyki”. On czytał każdy wiersz, bo wtedy jeszcze dobrze widział na koniec swojego życia stracił całkiem wzrok tzn. widział ludzi, ale nie mógł czytać. Miał bardzo duże czcionki w komputerze. Czytał każdy wiersz przy okazji go oceniał i szukał tytułu. Powiedział może „W ekstazie” .Pomyślałam sobie taki jakiś śmieszny „W ekstazie”, taki ekstatyczny. Później wymyślił „W kolanach” ,następnie „Tryskający sok owoców”. Ja jestem Gruszka to tytuł też taki Miszny. I w końcu profesor wymyślił „Zapinając kolczyki”. Który wziął się z mojego takiego wiersza „Na odległość”. Wiersz ten opowiada o moim synu który jest na koloniach w Jastrzębiej Górze .Ja z nim rozmawiam przez telefon, a właściwie nie mogę się dodzwonić tylko tam taki „Teściu” to była ksywka gospodarza budynku. Proszę pani niech pani już nie dzwoni, bo nie wiadomo kiedy syn wróci. Może ja pani opowiem jak tutaj jest. Ja uznałam, że muszę ubrać bluzkę zapiąć kolczyki żeby on na taką odległość zobaczył, że ja jestem kobietą. Właśnie z stąd się wziął ten tytuł „Zapinając kolczyki”. Tak to wszystkie tytuły znajduje gdzieś w swoich wierszach.\n2. O czym najchętniej Pani pisze?\nOdp: Właściwie o wszystkim co mnie otacza. Przede wszystkim o ludziach. Z pisaniem o przyrodzie jest trochę gorzej. Staram się patrzeć na wszystko z przymrużeniem oka. Piszę o codzienności, o moich synach oni się bardzo denerwują z tego powodu, bo to zbyt intymne. Przecież uczucia które opisuje są to głównie relacje dotyczą stosunków które każdy może odnaleźć\n3. Kiedy odkryła Pani w sobie talent pisarski?\nOdp: Talentu to ja nie odkryłam do dziś. Szczerze mówiąc z tym talentem to jest drobna przesada, ponieważ myślę że w Polsce jak się śledzi blogi internetowe i pisma literackie to co drugi jest poetą. Taki dziwny kraj, że wszyscy myślą że Pisza świetnie, wierzą w to i nazywają się poetami. Ja poznałam w czasie moich studiów ŚP. Jana Twardowskiego. On był człowiekiem niezwykle skromnym, ale też z wielkim dystansem, bo skromność to też bierze się z dystansu i zobaczenia odpowiednich proporcji. W życiu człowiek nie jest centrum świata. Chociaż wielu twierdzi, że on jest najważniejszy, nie mówię o egoizmie . Ksiądz Twardowski mówił nie ja nie jestem poetą ja porostu piszę wiersze. Coś w tym jest, że człowiek czasami pisze wiersze, a czasami ich w ogóle nie pisze czasami nawet miesiącami. Dlatego odkrywaniem talentu jest to, że za każdym razem gdy napisze się dobry wiersz, kiedy inni to stwierdzą i ja po jakimś czasie. To wtedy widzę, że może wtedy mi się udało może przyszedł jakiś talent, ale to nie jest rzecz stale dana. Natomiast te pierwsze wierszyki to naprawdę to naprawdę układałam. Mówię wierszyki, bo wybitna poetka Ewa Lipska kiedyś, kiedy wypiłyśmy butelkę wina w jej krakowskim mieszkaniu, spytałam ją czemu mówi wierszyki. Odpowiedziała mi dlatego, bo wierszyki to jest taka poduszeczka do której można się przytulić po okropnościach świata. Coś w tym jest dlatego mówię pieszczotliwie.\n4.W jakim miejscu najchętniej Pani pisze? W domu, a może na powietrzu?\nOdp: Nie na powietrzu to raczej nie. Jakieś kilka wierszy mi się zdarzyło, ale to takie króciutkie wierszyki. Piszę też w podróżach jak jestem gdzieś na materiale dziennikarskim. Jak byłam w zeszłym roku we wrześniu na rajdzie katyńskim z motocyklistami. Właśnie jechaliśmy do Katynia i w miejsca męczeństwa polskich oficerów. W tej trasie nie dało się po prostu nie notować, bo pewne rzeczy uciekną. Wtedy notowałam gdzieś na skrawkach papieru w jakimś zeszyciku, ale tak naprawdę to głównie piszę przy swoim biurku, albo w innym pokoju.\n5.Czy lubi Pani swoje miasto?\nOdp: Ja w Czeladzi czuję się bardzo dobrze. Uhonorowali mnie Nagrodą Miasta w Dziedzinie Kultury. Jak mówię no ten dystans. Miejsce mój dom i moja rodzina która mieszka tutaj z dziada pradziada, bo mój dziadek pracował 55 lat jako nauczyciel w szkołach czeladzkich. On jest takim moim idolem z dzieciństwa. Zmarł gdy miał 91 lat kiedy ja miałam 21. Uratował dwoje tonących dzieci. Mój dziadek gdy miał 70 kilka lat on jeszcze potrafił robić pompki. Był bardzo Wysportowany. Prowadził imprezy sportowe. Znał kilka języków. To był dla mnie taki człowiek wszechstronny. Postać bardzo ciekawa związana z Czeladzią urodzona w Czeladzi. Czeladź to takie moje miejsce rodzinne. Właściwie moja rodzina nie wyniosłą się z Czeladzi. Wiadomo, że niektórzy musieli wyjechać. Ja zostałam dobrze mi tutaj. Na pewno inne miasta mnie inspirują. Gdzie nie pojadę to zawsze powstaje jakiś wiersz.\n6.Z czego Pani czerpie natchnienie?\nOdp: Z codzienności nie muszą być to jakieś szczególne wydarzenia, chociaż jestem dziennikarką więc podróżuję to ta codzienność, jest bardzo urozmaicona. Stale jestem w drodze poznaję nowych ludzi, nowe miejsca i to jest inspiracja.\n7.Czy któryś z Pani wierszy jest Pani ulubionym?\nOdp: Na pewno mam kilka ulubionych wierszy, ale to trzeba po prostu poprzeglądać tomiki. To takie które same się napisały, a ich jest niewiele. Tak jakby dane z góry one są najlepsze.\n8.Czy mogłaby Pani opowiedzieć coś o wizycie w Watykanie u papieża Jana Pawła II?\nOdp: Audiencja była w 2002 roku. Wzięłam synów i pojechałam akurat w moje urodziny 4 grudnia. Udała się dostać na audiencję. Wtedy to był największy zaszczyt. Papież spojrzał na mnie i powiedział że pięknie że ja w ogóle piszę że pięknie jest pisać. Syn powiedział mi, że nie dostałam komplementów z ust szlachetniejszych, i już nie dostane. Rzeczywiście, spotkanie z Janem Pawłem II to było , chyba wszyscy tak mówią, że to było spotkanie jedyne. Wszyscy, którzy mieli z nim jakichś bliższy kontakt wzrokowy, bo jak się patrzyło w oczy papieża, to widać było w nich drugą przestrzeń. Jan Paweł II miał coś takiego, że te oczy się nie kończą, to było niesamowite przeżycie. Przedstawiliśmy się, powiedziałam ,że ja pracuje w „Gościu Niedzielnym” w tygodniku katolickim. Na to Jan Paweł II mówi… w Katowicach co tam słychać? Zagadywał dzieci. Gdy miałam 18 lat, to zaczął się jego pontyfikat. I właściwie przez całe moje życie był papieżem. Kiedy spotkałam się z panią Grażyną Torbicką, świetną dziennikarką, bardzo ją cenię. Powiedziała mi, że dla niej to też było wyróżnienie. Jak Jan Paweł II został wybrany to ona miała 19 lat. To jest niesamowite przeżycie, że mieliśmy kogoś takiego.\n9.Czy ma Pani jakąś bardzo ważną postać w swoim życiu?\nOdp: Czesław Miłosz to druga dla mnie bardzo ważna postać. To jest mój poeta, zawsze tak o nim mówię. Przez przypadek zupełnie zaczęła się nasza znajomość. Dlatego, że w 1989 roku on przyjechał do Krakowa żeby towarzyszyć swojemu przyjacielowi poecie litewskiemu. Wtedy ustawiłam się w kolejce do przeprowadzenia wywiadu, byłam ostatnia. Pan Czesław był bardzo zmęczony i mówi do mnie… wie pani co może pójdzie pani ze mną pospacerować po Starym Mieście, napijemy się kawy… Siedzieliśmy, rozmawialiśmy, fotografował nas reporter „Gazety Wyborczej”. Jaka była puenta tego spotkania? Dałam swój pierwszy tomik, wydany później panu Czesławowi. Napisał do mnie i tak się zaczęła nasza znajomość korespondencyjna, później odwiedzałam go w Krakowie.\n10.Może opowie Pani jakąś swoją przygodę którą Pani zapamiętała?\nOdp: Taką przygodę, którą mogę opowiedzieć, jest przygoda z Litwą , którą wydaję mi się dał mi tomik polsko-litewski „Śpię z tobą pod skórą”. Gdzieś przekazał mi w spadku miłość do Litwy Czesław Miłosz Litwin z pochodzenia.\n11.Czy łatwo jest napisać wiersz?\nOdp: Nic nie jest łatwo w życiu. Wszystko co jest dobre w życiu jakoś kosztuje. Do tej klasy twórczej, do zaangażowania emocjonalnego, do kontaktów z innymi ludźmi, aż do przyjaźni i miłości. Wszystko kosztuje i kiedy mówi, że mu wszystko przychodzi łatwo, być może ma dar, dar od Boga. Być może jest wielu takich, którym łatwo przychodzi pisanie, życie. Tak naprawdę nie jestem do tego przekonana, że wszystko jest takie łatwe.\nWywiad przeprowadziła Kasia Ł.\nZdjęcia wykonała Daria S.


Konopie medyczne i ich zastosowanie - SEO +\n3 stycznia 2018 przez euro·Możliwość komentowania Konopie medyczne i ich zastosowanie została wyłączona\nDzięki licznym badaniom naukowym coraz częściej wykorzystuje się konopie medyczne w celach leczniczych. Alternatywną nazwą jest medyczna marihuana. Stosowana jest to celów terapeutycznych. Uprawianie konopi musi odbywać się wedle ustalonych norm. Podstawą są przyjęte zasady międzynarodowe, które dotyczą ziołowych produktów leczniczych.\nObowiązkowo konopie medyczne musi przejść odpowiednią kontrolę jakości. Wykorzystywana podczas leczenia wielu chorób przynosi korzyści, niweluje stan zapalny, służy jako środek przeciwbólowy, lek przeciwdrgawkowy, środek przeciwnowotworowy, przeciwskurczowy, pobudzający apetyt, ułatwiający zasypianie itp. Nie przy każdym przypadku osiągamy taki sam skutek, jednakże zaobserwowano pozytywny wpływ w przypadku chorób nowotworowych, epilepsji, chorobie Parkinsona i Alzheimera, stwardnieniu rozsianym, autyzmie, chorobie Crohna, zapaleniu tarczycy typu Hashimoto, osteoporozie i innych. Warto również wspomnieć o oleju. Olej konopny pozyskiwany jest z nasion konopi siewnej. Nasiona te zawierają aż 30-40% oleju. Ma wiele pozytywnych zastosowań, nie zawiera cholesterolu, wspomaga metabolizm oraz układ odpornościowy. Jest także źródłem witaminy K, odpowiada ona za krzepnięcie krwi.\nPosiada również witaminę A i E Oprócz tego, zawiera kwasy nienasycone, które są bardzo ważne w codziennej diecie, jak i dużą ilość białka. Posiada on kolor zielonkawy, jednakże pod wypływem słońca robi się prawie bezbarwny. W smaku olej konopny przypomina orzechy.Warto stosować olej konopny dla urody i zdrowia. W kuchni także znajdzie swoje zastosowanie.\nPoprzednie Poprzedni wpis: Sytuacja mieszkaniowa w Krakowie\nDalej Następny wpis: Nawozy – jak technologia wspomaga naturę?


Nasze ojropyjske baby ... - Stowarzyszenie budujących poetów - dział imienia ponurego63 - forum.muratordom.pl\nNasze ojropyjske baby ...\nTemat: Nasze ojropyjske baby ...\n04-06-2010 11:34 #1\nIdzie tego tyż posuchać na www.ojgyn.blog.onet.pl\nSómy już bez szejść lôt we tyj Uniji Ojropyjski i ludzie (nó, chopy, chopy ... ludzie) łozprawiajóm roztomajte wice, chocia i ku tymu zawdy sie poradzóm powadzić. I możno tyż wadziyli by sie i moje kamraty u Pyjtra przi piwie kiejby niy jedyn istny wigyjc, mój richticzny kamrat, ftory zawdy poradzi cosik szpasownego wypiytnościć niy napocznół rzóndzić:\nItalijôk, Żabojad i Pepik zicnyli we szynku przi piwie (i niy ino). Tak po śtyruch rajach napoczynô Italijaniec:\n– Wiycie chopy, jak sie chyci naszô dziołcha we tajli, we pasie, to ci sie wrółz palcyska szczasnóm i zawrzóm do kupy. I to niy skuli tego, iże my chopy mómy take krótkie palcyska, ino beztóż, co nasze dziołchy sóm takie szlangówy, sóm take ciynke we tajli choby wespy.\n– E, tam – gôdô Żabojad – nasze frele, kiej sie siednóm przi szynkwasie na tych wysokich stołkach, to sióngajóm szłapami aże do ziymi. I to niy skuli tego, iże te stołki sóm take maluśke, ino beztóż, iż łóne majóm ci take dugachne szłapy.\n– Mogecie gôdać co kcecie – pado na to Pepik – ale, kiej jô wylazuja rano do roboty, to sie zawdy klepna pôrã razy moja starô po rzici i kiej przilazuja ze gruby nazôd, to jesce ji sie półrzitki dyrgotajóm. I to blank niy skuli tego, co łóna mô telo, srogo rzić, ino beztóż, ... iże jô terôzki we tyj Uniji Ojropyjskij tak krótko bakóm!\nKej sie cowiek robi starszy, wszyjsko w niym poleku parszywieje ...\nSzybka nawigacja Stowarzyszenie budujących poetów - dział imienia ponurego63 Na górę\nbaby, nasze, ojropyjske


Pokrzywa zwyczajna wykorzystywana jest w medycynie od czasów starożytnych. Wykorzystywano jej działanie w leczeniu zapalenia stawów i bólu dolnej części pleców.\nJej nazwa Urtica dioica pochodzi od łacińskiego słowa „Uro” oznaczającego „palić”, ponieważ jej liście mogą powodować chwilowe uczucie oparzenia w kontakcie ze skórą.\nLiście w swojej strukturze posiadają włoski, które kłują, a także powodują swędzenie, zaczerwienienie i obrzęk.\nJednak po przetworzeniu, suszeniu, liofilizacji lub gotowaniu pokrzywa może być bezpiecznie spożywana. Łączy się to z wieloma potencjalnymi korzyściami zdrowotnymi.\nLiście i korzeń pokrzywy dostarczają wielu różnych składników odżywczych takich jak witaminy (A, C i K, a także kilka witamin z grupy B), minerały (wapń, żelazo, magnez, fosfor, potas i sód), tłuszcze (kwas linolowy, linolenowy, palmitynowy, stearynowy i oleinowy), aminokwasy, polifenole (kwercetyna, kwas kawowy, kumaryny i inne flawonoidy), pigmenty (beta-karoten, luteina i inne karotenoidy). Wiele z tych składników odżywczych działa jako przeciwutleniacze.\nZawiera również różne związki, które mogą zmniejszać stan zapalny. Pokrzywa może pomóc zmniejszyć rozmiar prostaty i leczyć objawy powiększonej prostaty u mężczyzn z łagodnym rozrostem gruczołu krokowego. Pokrzywa może pomóc obniżyć ciśnienie krwi, umożliwiając rozluźnienie naczyń krwionośnych i zmniejszając siłę skurczów serca. Jednak potrzeba więcej badań na ludziach, aby potwierdzić te efekty. Pokrzywa jest naturalnym środkiem moczopędnym, może pomóc pozbyć się nadmiaru soli i wody, co z kolei może tymczasowo obniżyć ciśnienie krwi. Picie oraz używanie szamponów z ekstraktem z pokrzywy działają wzmacniająco na włosy.\nPokrzywa ma wiele właściwości zdrowotnych, jednak ze względu na właściwości moczopędne należy korzystać z niej z rozwagą, pamiętając o jednoczesnym nawadnianiu organizmu.


Wpisy 01 2019 w sprawie Dla stomatologów\nImplanty zębów Bytom Wybielanie zębów w gabinecie stomatologicznym Chociaż istnieje obecnie wiele metod wybielania zębów, które możemy przeprowadzić nawet we własnym domu, to jednak popularność dentystycznych zabiegów wybielających od lat nie maleje. Dlaczego ludzie wolą wybielan Czytaj dalej...\nDodane: 07:30 29- 01- 2019\nImplanty Gliwice Czy warto przejmować się stanem swojego uzębienia? Wizyty stomatologiczne są obowiązkowe właściwie dla wszystkich, którzy posiadają własne zęby. Dlaczego warto dbać o własne uzębienie? Jest kilka przyczyn, które mogą przekonać nawet najbardziej zniechęconą do sto Czytaj dalej...\nDodane: 06:56 29- 01- 2019\nImplantologia BytomStomatologia jako dział medycynyStomatologia jest jednym z działów medycyny. Naukowe podejście do jej uprawiania pozwala na opracowanie zasad leczenia zębów i znalezienie najlepszego podejścia do pacjenta. Trzeba pamiętać, że uprawianie stomatologii musi być po Czytaj dalej...\nLeczenie kanałowe pod mikroskopem ChorzówZapobieganie chorobom zębów Każdy lekarz specjalista, niezależnie od działu medycyny, zawsze powie – lepiej zapobiegać, niż leczyć, dlatego poleca się zadbanie o prawidłową profilaktykę. Co to jednak oznacza w rzeczywistości? Profilaktyka Czytaj dalej...\nWybielanie zębów cieszynRozróżnianie między stomatologiem, a dentystą Wielu ludzi nie zdaje sobie sprawy, że stomatolog i dentysta to tak naprawdę współcześnie są synonimy. Nie ma w tym nic dziwnego, skoro obie te nazwy są połączone z tą samą dziedziną medycyny. Jednak, co cieka Czytaj dalej...


07 marca Rok spokojnego słońca\nNasz kolega, co to przebywa obecnie w Ciechocinku, napisałby pewnie, że minął rok od naszego Wielkiego Exodusu, bo zawsze miał tendencje do używania obco brzmiących słów (przypadek? - nie sądzimy). A my napiszemy sobie, że właśnie zbliża się rok od...\n06 marca Zima w Szczyrku – czas na kulig\nOpublikowany o 14:10h w NEWS, OREW, OWI, PSONI, WTZ\nNasze Stowarzyszenie po raz kolejny zorganizowało integracyjny wyjazd dla rodziców i podopiecznych do Szczyrku, by w tym górskim miasteczku wziąć udział w kuligu. Pogoda była wspaniała, a uczestnicy kuligu z zachwytem obserwowali przepiękny zimowy krajobraz. Przejażdżka konnym zaprzęgiem dostarczyła wielu...\n03 marca Raport z oblężonego miasta część druga. Zapiski z Ciechocinka – z domu umarłych.\nOpublikowany o 14:20h w NEWS, OREW\nTołstoj pisał: „Gdyby nie było przemocy – zapanowałaby miłość”. Co miał na myśli pisząc: gdyby nie było przemocy? Czytając „Zmartwychwstanie” często zastanawialiśmy się właśnie nad tym, czy miał na myśli tylko przemoc w potocznym tego słowa znaczeniu, czy też każdy...\n02 marca Z Archiwum X – Uśmiech\nOpublikowany o 13:58h w NEWS, OREW, PSONI\nGdyby był jeszcze w naszym kolektywie ten nasz były kolega, co to tak chętnie cytował poetów, to pewnie wpis ten również zaczynałby się fragmentem jakiegoś wiersza lub definicją uśmiechu z Wikipedii xD. A tak, to sobie zaczniemy dowolnie. Teraz swobodnie...\n01 marca Wolta w redakcji\nOpublikowany o 14:10h w NEWS, OREW, PSONI\nOMG. Co się działo, słuchajcie, co się działo. Dziś w naszej fejsbukowej redakcji doszło do wielkiej awantury. Podczas narady, kolektyw zakomunikował jednemu takiemu pseudoredaktorowi, że czas jego nudnego pisania się skończył. Podobnie jak Wy, my również mamy dość tego nadętego...\n24 lt. Raport z „oblężonego miasta”. Część pierwsza\nOpublikowany o 14:05h w NEWS, OREW, PSONI\nDziś mija tydzień odkąd rozpoczęliśmy program „Kochaj – nie odrzucaj”, więc winni Wam jesteśmy raport z tych pierwszych dni. Oczywiście nie będziemy ukrywać, że na początku towarzyszył nam lęk. Lękali się wolontariusze, trochę bały się autorki programu, a i nam...\n23 lt. „Łamiemy stereotypy” – nasz trzeci wywiad\nOpublikowany o 14:00h w NEWS, OREW, OWI, ŚWIETLICA, WTZ\nCzas zdaje się przyśpieszać, więc nadeszła dobra pora na to, by przedstawić Wam kolejny nasz wywiad. Tym razem naszym rozmówcą była Pani Anetta Gawrysiak – założycielka i wieloletnia przewodnicząca Koła Olimpiad Specjalnych „Promyk” w Rybniku, a także wiceprezes ds. finansów...\n22 lt. Dlaczego bierzemy udział w Programie „Kochaj – nie odrzucaj” i w innych takich ?\nOpublikowany o 14:09h w NEWS, OREW, PSONI\nDobre pytanie. Moglibyśmy przecież dać sobie z tym spokój i bezpiecznie, bezproblemowo funkcjonować, celebrować „świętą zwykłość dnia” i nie wychylać się z jakimiś dziwnymi przedsięwzięciami. Moglibyśmy - w myśl zasady: „nasza chata z kraja” zajmować się tylko swoimi sprawami, uważać,...\n21 lt. Czy jest źle w sensorycznej mgle?\nOstatnio na to pytanie próbowała odpowiedzieć dość specyficzna grupa osób, składająca się z trzech dyrektorów, jednej pani kapitan, jednej pani porucznik, jednej dziennikarki z Warszawy oraz trzech osadzonych, czyli więźniów jastrzębskiego zakładu karnego. Jak widzicie grupa to w rzeczy samej...\n20 lt. Nasza Wielka Olimpiada – część VI i ostatnia – podsumowanie\n"I wtedy zobaczyłem Wahadło” - tak rozpoczyna swą powieść „Wahadło Foucaulta” Umberto Eco. My, podobnie jak słynny pisarz, również coś zobaczyliśmy, zobaczyliśmy mianowicie koniec relacji z Naszej Wielkiej Olimpiady. Niektórzy z Was odetchną pewnie z ulgą i pomyślą: „nareszcie”. Mamy...


Zielono Zakręceni: Souvenir de Robert Schuman (1/1)\nTEMAT: Souvenir de Robert Schuman\nSouvenir de Robert Schuman\t2018/01/23 11:32\t#101813\nOtrzymane podziękowania: 7402\nRóża krzewiasta, krzyżówka róż: nasienie Sally Holmes X [Fair Bianca x Magenta] - pyłek Pimprenelle;\nPochodzenie: Dominique Massad (Francja 1998), do handlu wprowadza Guillot/Roseraies Pierre Guillot (Francja 2005) jako 'Souvenir de Robert Schuman';\nKwiaty: duże, pojedyncze do półpełnych, płaskie, złoto-żółte blaknące w rozkwicie, kwitnie wiechami cały sezon;\nWielkość: wysokość 1,5-2,0 m, szerokość 1,5-2,0 m;\nMrozoodporność: strefa 6b, zimuje pod kopczykiem;\nByłam przekonana, że róża jest poświęcona niemieckiemu kompozytorowi, ale ostatnio wyczytałam, że jest poświęcona francuskiemu politykowi, który jest uznawany za jednego z ojców Unii Europejskiej, Rady Europy i NATO. W 2004 r. rozpoczął się jego proces beatyfikacyjny i pewnie stąd chęć nazwania jego imieniem tej róży.\nPowolutku się rozkrzewia, kwiatki ma śliczne z żółtymi pręcikami przechodzącymi w czerwony kolor. Wygląda na to, że jest odporna na choroby grzybowe bo do końca sezonu miała ładne liście, choć wyczytałam, że na czarną plamistość podatna. Słaba wytrzymałość na zmienne temperatury zimą i na przedwiośniu, w 2017 cięta do ziemi, ale do końca sezonu urosła do przeszło 2 m.\n27.06.2017 - pierwsze kwitnienie\n18.08.2017 - zaczyna drugie kwitnienie\nwrzesień - w deszczu płatki wyglądają bardzo brzydko\n10.10.2017 - trzecie kwitnienie na bardzo długim pędzie\nkwitła do końca listopada\nOstatnio zmieniany: 2018/01/23 11:37 przez edulkot.


Wiersz o terapii poznawczo-behawioralnej | trzymsie.pl\nZ pomocÄ… przybywa, gdy lÄ™k narasta,\ngdy strach CiÄ™ oblewa i boisz siÄ™ Å›wiata.\nGdy Å¼ycia proza wszak Ciebie przerasta,\nszara codziennoÅ›Ä‡ mocno ugniata.\nPomoÅ¼e w depresji, bo zna siÄ™ na rzeczy,\nobali reakcje niechciane zarazem.\nUwierz, bo ona faktycznie uleczy,\nstanie siÄ™ Twym jedynym drogowskazem.\nSkupiona na myÅ›lach, bo to jest ich sprawka,\nÅ¼e czujesz siÄ™ nie raz jak w srogim potrzasku.\nLepsza, niÅ¼ z medykamentem strzykawka,\ngÅ‚owy nie musisz juÅ¼ chowaÄ‡ swej w piasku.\nTÅ‚umaczy mechanizm Twych myÅ›li i zdarzeÅ„,\nuczy reakcji, co sÄ… niewspÃ³Å‚mierne.\nCzasem wymaga teÅ¼ wyobraÅ¼eÅ„,\nmimo Å¼e myÅ›li sÄ… Nasze odmienne.\nCzasem sÄ… jednak pokrewne po stokroÄ‡,\ntrwoÅ¼Ä… Nas w sobie, oddychaÄ‡ nie dajÄ….\nMimo Å¼e w kaÅ¼dym z nas drzemie ta dobroÄ‡,\ndotkniÄ™ci lÄ™kami szczÄ™Å›liwych udajÄ….\nBo strach ich ogromny przed ocenÄ… ludzi,\nsomatyczne gnioty siÄ™ wijÄ… dookoÅ‚a.\nI niby bez lÄ™ku do Å›wiata siÄ™ budzisz,\nchoÄ‡ kiedy siÄ™ Å›ciemnia, o spokÃ³j swÃ³j woÅ‚asz.\nKompulsywne takty wygrywa muzyka,\nfobii niesnaski bujajÄ… Twym ciaÅ‚em.\nChoÄ‡ kaÅ¼dy wokÃ³Å‚ Twe usta zamyka,\nâ€žÅ¼e tej terapii wczeÅ›niej nie znaÅ‚em!â€�.\nNazwaÅ‚ jÄ… Beck adekwatnie snujÄ…c,\nbo siÄ™ gruntuje na tle zachowania.\nBehawioralna- najproÅ›ciej ujmujÄ…c,\nkohabituje Twe wszystkie doznania.\nI deliberujesz czy sprosta zadaniu,\nuwolni od trwogi, somatycznych tikÃ³w.\nChoÄ‡ nietuzinkowa jest w rozumowaniu,\ndostÄ™pnych terapii jest przecieÅ¼ bez liku.\nJa CiÄ™ zapewniam, Å¼e to wÅ‚aÅ›nie ona\npomoÅ¼e Ci zmieniÄ‡ swÃ³j sposÃ³b myÅ›lenia.\nTo jest najlepsza dla lÄ™kÃ³w osÅ‚ona,\nkiedy siÄ™ boisz wÅ‚asnego cienia.\nZaufaj jej w peÅ‚ni i uchroÅ„ swÄ… gÅ‚owÄ™,\nnie jest tak Å‚atwo nad niÄ… panowaÄ‡.\nKiedy juÅ¼ myÅ›lisz â€žtak dalej nie mogÄ™â€�,\nlÄ™k ten nie moÅ¼e CiÄ™ determinowaÄ‡.\nZaufaj koncepcji terapii tak prostej,\njak droga do domu z portu przeznaczenia.\nChociaÅ¼ percepcja Twej gÅ‚owy dorosÅ‚ej,\nzmusza CiÄ™ do tak bÅ‚Ä™dnego myÅ›lenia.\nOdnajdÅº swÄ… radoÅ›Ä‡, zrzuÄ‡ knebel rozpaczy,\nzacznij od nowa cieszyÄ‡ siÄ™ Å¼yciem.\nOna naprawdÄ™ tak piÄ™knie tÅ‚umaczy,\nJak wszak bez lÄ™ku przeÅ¼yÄ‡ swe Å¼ycie.Â


Szwajcaria. Rząd wycofuje się z rozmów z Unią Europejską ws. pakietu dwustronnych porozumień - TVN24\nKoronawirus w SzwajcariiReuters Archive\nVon der Leyen: Komisja Europejska zamówiła dodatkową partię szczepionek ModernyTVN24\nKomisja Europejska prezentuje strategię na rzecz osób LGBT+TVN24\nReuters ArchiveKoronawirus w Szwajcarii\nMinister spraw zagranicznych Szwajcarii Ignazio Cassis powiedział, że szwajcarski rząd o swojej decyzji poinformował przewodniczącą Komisji Europejskiej Ursulę von der Leyen. Podkreślił, że Szwajcaria ma nadzieję pozostać bliskim partnerem Unii Europejskiej.\nOGLĄDAJ TVN24 W INTERNECIE NA TVN4 GO\nKomisja Europejska: żałujemy tej decyzji\n"Żałujemy tej decyzji" - przekazała Komisja Europejska w wydanym w środę oświadczeniu. KE zwróciła uwagę, że "już w 2019 roku UE podkreślała, że porozumienie to jest istotne dla zawarcia ewentualnych przyszłych porozumień dotyczących dalszego udziału Szwajcarii w jednolitym rynku, a także stanowi istotny element decydujący o dalszych postępach w kierunku wzajemnie korzystnego dostępu do rynku". Dodała, że bez tej umowy modernizacja stosunków "nie będzie możliwa, a nasze umowy dwustronne nieuchronnie się zestarzeją".\nSzwajcaria: Rada Narodu zgodziła się na małżeństwa osób tej samej płci


Nowoczesny śródmiejski biurowiec – Nowy Świat 2.0 – 1Budownictwo.pl\nNa wąskim przesmyku pomiędzy majestatycznym gmachem dawnego Domu Partii w Warszawie, a ślepą ścianą przedwojennych kamienic powstał nowoczesny biurowiec Nowy Świat 2.0.\nTo sześciokondygnacyjna bryła o łagodnie wygiętym froncie, wysokich podcieniach oraz z wycofanym ostatnim piętrem. Od strony Nowego Światu umieszczone są jasne pionowe żyletki, korespondujące z powojenną architekturą modernistyczną.\nBiurowiec Nowy Świat 2.0 od wysokości pierwszej kondygnacji wyposażono w fasady systemu MB-SR50N IW firmy ALUPROF o łącznej powierzchni nieco ponad 2 tys. m2. System ten służy do wykonywania ścian osłonowych z tzw. oknami zintegrowanymi, otwieranymi do środka, z ramą i skrzydłem niewidocznym od strony zewnętrznej. – To bardzo estetyczne i jednocześnie funkcjonalne rozwiązanie, które pozwala na stosowanie kwater otwieranych przy zachowaniu jednolitego wyglądu fasady – opisuje Bożena Ryszka, Marketing Manager w firmie ALUPROF.\nDom w zasięgu smartfona


Optymalnie W Biznesie i Domu - Drozd.biz\nOptymalnie W Biznesie i Domu\nOtrzymasz bardzo jasne instrukcje, dzięki którym osiąganie celów z Pasją będzie Dziecinnie Łatwe.\nZawsze Trafisz do Celu\nW odpowiednim momencie są najcenniejszym skarbem. To jak oświetlone znaki drogowe we mgle, abyś już nigdy nie przeoczył zjazdu na właściwą drogę.\nSzybko Ułożysz Puzzle\nWszystko co dostaniesz to dopiero połowa sukcesu. W kolejnym kroku z odpowiednią intensywnością wprowadź w życie wskazówki w odpowiedniej kolejności. To działa jak otwieranie zamka szyfrowego.


Czerwiec | 2011 | Herbatniki\n22/06/2011 mandżuria\t14 Komentarzy\nPowodów chwilowego zniknięcia jest kilka, przedstawiam ten najbardziej nadający się do pokazania na blogu, a zarazem bardzo słodki:\nOto Simon (oraz mój nieposłuszny storczyk nie chcący odżyć, na szczęście drugi nadrabia za oba), mieszka z nami od trzech tygodni (a może już więcej?), skutecznie organizując nam czas. Chwile spędzone z książką i kotem na kolanach zyskały nowy wymiar i nawet nie chce się tak często włączać komputera… W każdym razie notki są gotowe i wkrotce się pojawią na blogu, a ja korzystając z długiego weekendu wyruszam dziś do Londynu i cieszę się niezmiernie! Życzę Wam słonecznych dni i wypoczynku.\nKategorie:o sobie Tagi: kot\nUpadek rodziny po szwedzku\n06/06/2011 mandżuria\t15 Komentarzy\nSzwedzkie pisarki piszące powieści obyczajowe (o popularnych kryminałach nie mogę się wypowiadać, w przeciągu ostatnich kilku lat czytałam chyba tylko jeden „prawdziwy” kryminał, a były to „Psy z Rygi” Menkella), które miałam okazję już poznać mają specyficzny, rozpoznawalny styl. Nawet jeśli fabuła jest oryginalna, a ujęcie tematu odmienne od innych – jest w tych książkach coś, co sprawia, że spokojnie można stwierdzić, że tę książkę pisała Szwedka. Być może tak jest generalnie z autorami pochodzącymi z jednego kraju, mnie taka refleksja nasunęła się w przypadku autorek z tego ponoć pięknego skandynawskiego kraju. Ta rozpoznawalność nie jest jednak czymś, co mnie irytuje bądź nudzi – wręcz przeciwnie, mogę czytać skandynawskie sagi rodzinne bez końca (choć przerwy między jednym a drugim tytułem są wskazane) i nawet jeśli nie w każdej znajdę dla siebie coś nowego, nie każda mnie zachwyci, to jednak sam nastrój tam panujący sprawia, że czytanie jest dla mnie wielką przyjemnością, pomimo nawet zazwyczaj ciężkiej i pesymistycznej treści. To zresztą tyczy się większości literatury skandynawskiej, którą wciąż poznaję i im więcej znam, tym więcej poznawać pragnę.\nPrzejdźmy jednak do „Domu Augusty” Majgull Axselsson, od którego nie mogłam się oderwać. Fabuła jest dość klasyczna: poznajemy trzy kobiety z różnych pokoleń szwedzkiej rodziny, które mimo dzielących je lat i doświadczeń życiowych popełniają te same błędy, bezwiednie podążają podobnymi ścieżkami i mają podobne nadzieje i marzenia. Ich życie wypełnia tęsknota, której nie potrafią do końca sprecyzować ani ukierunkować. Osamotnione tak jak i pozostali członkowie, a przynajmniej członkinie rodu, nie potrafią się otworzyć, poszukać pomocy lub przynajmniej przyjąć wyciągniętej ręki. Zatopione gdzieś pomiędzy przeszłością a przyszłością nie dostrzegają, że inni ludzie borykają się z podobnymi problemami, że ciotka lub babka byłaby w stanie zrozumieć dramat, gdyby tylko miała szansę się o nim dowiedzieć. Z drugiej strony jednak kobiety w rodzinie patrzą na siebie przez pryzmat oczekiwań, zawiedzionych nadziei, nie radząc sobie ze sobą nie widzą możliwości pomocy komuś innemu. Najboleśniejszy konflikt urasta na linii matka-córka. O ile w „Annie, Hannie i Johannie” Marianne Fredriksson, która mnie zachwyciła, wzajemne pretensje i brak zrozumienia osłodzony jest ciepłem miłości, niekiedy aż trudnej do wyrażenia, o tyle w „Domu Augusty” na pierwszy plan wybija się niechęć, a nieokazywania miłości nie można wytłumaczyć trudnością jej wyrażania, ale po prostu jej brakiem. To synowie przywłaszczają sobie uczucia matki, rzadko któremu mężczyźnie jednak udaje się zdobyć głębsze uczucie żony, tym bardziej je utrzymać. Większość męskich bohaterów przedstawionych jest niczym istoty z innego świata, raczej w negatywnym świetle. Nie są to rycerze ratujący delikatne niewiasty, raczej trolle dokładające im zmartwień i potęgujący uczucie wyobcowania.\nPatrząc na rodzinę Augusty można zauważyć, że w każdym kolejnym pokoleniu mimo zmieniających się teoretycznie na lepsze czasów, wzrastającej wolności kobiet i pomocy socjalnej rodzina staje się coraz bardziej dysfunkcyjna, a związki międzyludzkie ulegają rozluźnieniu. Nastoletnia Andżelika, najmłodsza z kobiet w rodzinie, balansuje na krawędzi niebezpieczeństwa, a jej pragnienie bezpieczeństwa i zainteresowania pcha ją ku drastycznym wyborom, moralnie dwuznacznym decyzjom, a w rezultacie do tragicznego finału. Duszna i przytłaczająca atmosfera książki wymaga od czytelnika pewnej siły psychicznej, a i tak co jakiś czas wyciska z oczu łzy. Nagromadzenie nieszczęść mogłoby irytować zachwianiem realizmu, jednak ja dopatrywałabym się raczej tchnienia starożytnej tragedii, gdzie na końcu czeka czytelnika katharsis pozwalające głęboko zaczerpnąć powietrza.\nCo jeszcze uznaję za typowe dla szwedzkich pisarek i czego już właściwie oczekuję sięgając po skandynawską książkę – to styl. Majgull Axselsson nie zawodzi, z wyczuciem opisując uczucia i myśli bohaterek, wyważając opisy dramatycznych przeżyć i wplatając w to wszystko odrobinę baśni z opowieści Augusty. Takie magiczne wtręty to mój czuły punkt i strasznie mi się to spodobało, zwłaszcza w kontekście rozbudowy miast i tworzenia fabryk jako zagłady dla legend i baśni. Przecież chyba nigdzie lasy nie roją się tak od magicznych stworzeń jak w Skandynawii! Na pewno sięgnę po kolejne książki Majgull Axselsson i już teraz nastawiam się na wyśmienitą lekturę.\nTytuł oryginału: Slumpvandring\nAutor: Majgull Axselsson\nTłumaczenie: Katarzyna Tubylweicz\nKategorie:książki Tagi: literatura skandynawska, majgull axelsson, obyczajowe, powieść, szwecja, wyd WAB\nMandżuriowy Przegląd Filmowy: na Dalekim Wschodzie\n03/06/2011 mandżuria\t14 Komentarzy\nDo pisania o filmach trudno mi się zabrać. Książki stanowią temat bezpieczniejszy, przy filmach natomiast mam jeszcze silniejsze poczucie nieznajomości klasyki, przegapianie różnych znaczeń zawartych między obrazami. Oraz mam świadomość faktu, że nierzadko dobrze się bawię na filmach, które sama uważam za produkcje niskich lotów (co jakiś czas lubię sobie obejrzeć film sensacyjny, na przykład z Bruce’m Willisem, choć wszystkie są niemal bliźniaczo do siebie podobne). Choć aktualnie z braku czasu staram się dobierać sobie tylko takie, które mają dużą szansę mi się spodobać. W dodatku nie mamy w domu telewizora, więc odpadają filmy oglądane do kolacji z rodziną – właśnie w ten sposób oglądaliśmy zazwyczaj lżejsze filmy sensacyjne, w sam raz do kanapki. Z drugiej strony staram się zaznajamiać z filmami uznawanymi za klasykę, wyrabiać sobie gust i zacząć bardziej kojarzyć reżyserów, bo na ten moment znam może kilkanaście nazwisk na tyle, żeby połączyć je z filmami i jeszcze te produkcje znać. Szalenie lubię czytać recenzje filmowe, sama postanowiłam też wreszcie zebrać się w sobie i spróbować pisania. Zwłaszcza, że prowadzenie własnego bloga a zwłaszcza czytanie innych bardzo moim zdaniem pomaga w wyrażaniu własnych myśli i ćwiczeniu towarzyszącej temu pewności siebie. W moim środowisku opinie dotyczące kina są dość jednoznaczne i nieznoszące sprzeciwu. Blogi natomiast dają ten komfort, że znaleźć tu można ludzi w przyciągający sposób wyrażający nierzadko skrajne opinie na temat tego samego dzieła, czy to książkowego czy filmowego, co daje komfort psychiczny – nawet jeśli nie spodobał mi się jakiś film uznawany przez większość za dzieło, nie musi to znaczyć, że go nie zrozumiałam. Nawet jeśli spodobało mi się coś, co większość uważa za gniot – niekoniecznie musi być ze mną coś nie tak. Och, no i teraz przyznałam się do problemów rodem z podstawówki :) Na swoje usprawiedliwienie powiedzieć mogę, że od czasu założenia bloga ta niepewność skurczyła się do niewielkich rozmiarów, a pisanie o filmach ma się rozprawić z nią całkowicie.\nŻeby więc nie być gołosłowną nareszcie to powiem: nie jestem wielbicielką Quentina Tarantino! Po prostu nie i już. Owszem, „Pulp Fiction” mi się podobało, nawet bardzo, ale nie dzielę kinematografii na filmy przed i po „Pulp Fiction”, a choć kiedyś zaczęłam oglądać jakieś dwa inne dzieła tego reżysera, przerwałam w połowie. Może powinnam spróbować jeszcze raz, ale nie mam w sobie żadnej motywacji, by to zrobić. Straszne rzeczy, prawda?\nDramatycznych wyznań będzie pewnie z czasem więcej, a teraz zapraszam na Mandżuriowy Przegląd Filmowy, mam nadzieję cykliczny.\nMimo że dość regularnie (choć nie tak często, jakbym chciała) oglądam filmy z Dalekiego Wschodu, kino azjatyckie jest dla mnie nierzadko dość skomplikowane. Odpowiada mi jednak jego nastrojowość, a także refleksyjność – po seansie długo jeszcze myślę o tym, co widziałam (czasem próbując zrozumieć zamysł filmu, innym znowu rozmyślam nad znaczeniami, które w moim odczuciu pojmuję doskonale). Oczywiście trochę inaczej jest z azjatyckim kinem typowo popularnym, które też zdarza mi się oglądać – tu nie mam problemów zwłaszcza w przypadku produkcji japońskich, w przeszłości oglądałam ich dużo, a i lata oglądania anime zrobiły swoje. Moja lista filmów do obejrzenia z tego kawałka świata jest dość długa, na szczęście robią się one coraz bardziej dostępne. Dziś więc kilka słów o dwóch obejrzanych (już dość dawno temu) filmach z Azji rodem.\n„Nie bój się, Bi” (Bi, dung so!) reż. Dang Di Phan, 2010\nWietnam. Mały Bi mieszka z rodzicami i ciotką na obrzeżach miasta. Stałym gościem w ich domu jest także stara niańka ojca, opiekująca się domem. Chłopiec całe dnie spędza biegając po polach i bawiąc się nad rzeką lub w pobliskiej fabryce lodu. Jego rodzina wygląda na szczęśliwą, to jednak tylko pozory, każdy z jej członków bowiem tęskni za czymś, czego nie może lub nie potrafi zdobyć. Wszyscy jednak trzymają się swoich ról. Matka pragnie być potrzebna, chce od męża czułości i okazania uczucia, choćby w łóżku. Pojawienie się schorowanego, dawno niewidzianego teścia daje jej namiastkę spełnienia się w roli kogoś, kto jest chciany i potrzebny. Kobieta nie skarży się jednak i niczego nie wymaga od męża, uwodzi go i spełnia jego niewypowiedziane zachcianki. Ten z kolei zdaje się być człowiekiem pustym w środku, niezdolnym do okazywania uczuć. Po pracy chodzi z kolegami do barów, gdzie upija się niemal do nieprzytomności. Unika spotkania z ojcem, który z niewypowiedzianą naganą patrzy na jego ucieczki od odpowiedzialności. Wiele między nimi milczących pretensji, zadawnionego bólu, o których widz niewiele się dowie. Mężczyzna nie odnajduje się w roli męża i ojca, jedyne chwile szczęścia przeżywa w salonie fryzjerskim, gdzie pracuje młoda dziewczyna, niezainteresowana jednak jego natarczywymi awansami. Ciotka Bi to młoda kobieta, uginająca się pod presją rodziny, by wreszcie znalazła sobie męża. Posłusznie chodzi na randki z umawianymi jej znajomymi. Kolejny z nich wydaje się być poważnie zainteresowany kobietą, ona jednak przyjmuje jego zainteresowanie bez entuzjazmu. Jej myśli krążą wokół nastoletniego chłopaka uczęszczającego do szkoły, w której jest nauczycielką. Nastolatek wyraźnie odwzajemnia jej fascynację, spełnienie jest więc na wyciągnięcie ręki… Dziadek natomiast powrócił do rodzinnego domu, by leczyć się z choroby. Ciężko stwierdzić, czy wierzy w powrót do zdrowia, czy też powrócił, by spokojnie umrzeć wśród wspomnień. Męczy go ból i poczucie ciężaru, jaki sprawia rodzinie, wydaje się być pogodzony z przyszłością, ale poza chwilami spędzonymi z Bi, zastana rzeczywistość nie przynosi ukojenia.\nMimo tego wszystkiego dzieciństwo Bi jest beztroskie. Nie dotyczą go problemy świata dorosłych, jeśli czegoś pragnie, zdobywa to. Kiedy dziadek proponuje mu egzotyczny liść w zamian za jakiś inny skarb, Bi początkowo jest zmartwiony, bo przecież nie ma nic, co mógłby dać staruszkowi. Zaraz jednak rozpromienia się i wybiega na dwór – przecież cała okolica to jego wielki plac zabaw i wszystko co tam jest, jest w pewien sposób jego. Własna lodówka w równie dobrym stopniu może służyć do zabawy jak i wielkie pojemniki w fabryce lodu. Bi ma pozytywne relacje ze wszystkimi członkami rodziny i nawiązuje przyjaźnie wszędzie, gdzie się pojawia, czy to z innymi dzieciakami nad wodą, czy z pracownikami fabryki. Wracając do lodu – tylko ta substancja przynosi dorosłym ukojenie, a z racji swej natury jest to ulga chwilowa, roztapiająca się szybko w parnym upale unoszącym się nad miastem. Jednak nawet fabryka lodu produkująca to nietrwałe ukojenie jest pełna bólu i znoju, czai się tam strach i cierpienie.\nCzego więc może bać się Bi? Nie boi się śmierci stojącej przy łóżku dziadka – podchodzi do niej równie naturalnie jak do życia. Przed innymi ludźmi zawsze może uciec, świat otwiera się przed nim. Patrząc na spętanych normami dorosłych, którzy wbrew sobie z pokorą wypełniają obowiązki, by nie stać się wyrzutkami, nasuwa się niewesoła refleksja. To dorosłość może napawać lękiem kochające swobodę dzieciaki, zmienia i zabrania spełniania pragnień. Czy tego boi się Bi? Nie zdziwiłabym się. Zastanawiam się, na ile jest to refleksja nad wietnamskim społeczeństwem, a na ile uniwersalna obserwacja o pętach dorosłości i norm społecznych. Film długo pozostał we mnie po obejrzeniu, choć wychodząc z kina nie byłam pewna, czy mi się do końca spodobał. Uczucie niedosytu szybko jednak zastąpiły rozmyślania na tematy pokazane w filmie, a kilka obrazów (zatopiony w lodzie liść, kobieta podglądająca chłopców grających w piłkę w strugach deszczu, czy choćby scena w autobusie, gdzie ciotka Bi po raz pierwszy zwraca uwagę na swojego ucznia) wciąż mam przed oczami. „Nie bój się, Bi” to chyba moje pierwsze spotkanie z kinem wietnamskim i uważam je za zdecydowanie udane.\n„Cesarzowa i wojownicy” (Kwong saan mei yan) reż. Siu-Tung Ching, 2003\nZawsze bardzo lubiłam wszelkiego rodzaju baśnie i legendy, także w wersji filmowej. Mam świadomość, że nie wszystkie z nich przedstawiają treści warte głębszej uwagi, nie przeszkadza mi to jednak oglądać je od czasu do czasu, ciesząc się z perełek i pomstując nad gniotami. „Cesarzowa i wojownicy” to właśnie taka baśń o dzielnej królewskiej córce i miłości – dalekowschodnia, pięknie opowiedziana głównie pod względem wizualnym i obsypana bogactwem kolorów i widoków. Trzeba się na to nastawić z góry i zaakceptować elementy konwencji (a także brak większej głębi), inaczej mogą widza rozboleć zęby od romantyzmu i słodkości wypełniającej szczęśliwe chwile – mój mąż wzdychał chwilami ciężko sygnalizując, że na ekranie już przesadzają, ja natomiast z uśmiechem odprężałam się dzięki wizualnej estetyce, nie przejmując się całą słodyczą i chwilami mocno przesadną bajkowością historii. To kino rozrywkowe, pozbawione zbytniej głębi i jeśli ma się ochotę na film tego rodzaju, można po niego sięgnąć.\nStarożytne Chiny, podzielone na królestwa państwo nękane jest wojnami. Podczas jednej z nich umiera władca Yan, na swego następcę mianując wyszkolonego generała imieniem Muyong Xuehu, człowieka z nizin, który na szczyt wybił się ciężką pracą i wojskowym geniuszem. Jednak wasale buntują się przeciwko temu testamentowi, nie chcą służyć komuś takiemu jak Muyong. Młody człowiek ucieka się więc do fortelu, dzięki któremu następcą zostaje ogłoszona jedyna córka cesarza – piękna Feier. Mimo początkowego przerażenia i braku wiary we własne siły dziewczyna jest córką swego ojca, przyjmuje więc wyzwanie i brzemię z podniesionym czołem, dając z siebie wszystko. Zjednuje sobie większość poddanych, a pomocą służy jej oddany Muyong, towarzysz jeszcze z czasów jej dzieciństwa, który chętnie zobaczyłby się w innej roli niż tylko starszy brat młodej cesarzowej. W czasie jednej z potyczek władczyni zostaje ranna zatrutą strzałą, koń ponosi ją w leśne ostępy i tam znajduje ją tajemniczy Duan Lan-quan, żyjący na odludziu mnich. Opiekując się Feier uczy ją wielu pożytecznych umiejętności, a przy okazji przypomina, czym jest zwyczajna radość płynąca z życia, swobody, a wreszcie uczuć. Feier to w końcu przede wszystkim młoda dziewczyna obciążona odpowiedzialnością i obowiązkami nierzadko ponad jej siły. Każdy ma prawo do miłości, często jednak ta zasada okazuje się obowiązywać w teorii. Rzeczywistość i jej prawa upomną się o Feier, a biorąc pod uwagę, że jest to baśń niczym z danych czasów, dodatkowo z Dalekiego Wschodu – nie ma co liczyć na słodkie zakończenie i radosnych bohaterów trzymających się za ręce. W takich opowieściach rozwiązanie w najlepszym razie jest słodko-gorzkie, z nutką melancholii.\n„Cesarzowa i wojownicy” to uroczy film, na który jednak trzeba mieć nastrój, nie jest to bowiem nic odkrywczego bądź ambitnego. Stanowi jednak radość dla oczu, odpręża i choć słodycz chwilami leje się z ekranu, historia miłosna ma ten posmak dziewczęcych marzeń, które czasem miło sobie przypomnieć. Tylko tyle lub aż tyle, w zależności od Waszego nastroju. Ja obejrzałam w odpowiednim czasie i wspominam go dość ciepło.\n„Zatochi” (Zatôichi) reż. Takeshi Kitano, 2003\n„Zatoichi” w reżyserii Takeshiego Kitano był pierwszym filmem, jaki zobaczyłam w tym roku kalendarzowym, wieczorem pierwszego stycznia, rozleniwiona i lekko śpiąca po kilku tylko godzinach snu (nieplanowana impreza sylwestrowa rozkręciła się nie wiadomo jak i kiedy, było przezabawnie). To kino z jednej strony rozrywkowe, opowieść o niewidomym masażyście wymierzającym sprawiedliwość dręczycielom różnej maści, którzy lekceważą go jako przeciwnika nie jest nowa jeśli chodzi o sam pomysł, a i realizacja nie wnosi wiele do tematu. Nie brak jednak filmowi jakiegoś rysu szlachetności, czegoś, dzięki czemu „Zatoichi” nie jest jedynie kolejnym japońskim filmem walki. Ciężko mi dokładnie sprecyzować, na czym polega ta różnica – być może sprawia to klimat feudalnej Japonii i odpowiednie tempo, charakterystyczne dla filmów z tamtego kawałka świata? Podobało mi się to, że sekwencje walki wbrew głównemu tematowi historii nie trwały zbyt długo, a najdłuższą chyba sceną jest tradycyjny japoński taniec ćwiczony przez jednego z bohaterów. Film nasiąknięty jest japońską obyczajowością tamtych lat, dodając smaku tej klasycznej opowieści. Wszystko jest estetyczne, interesujące głównie pod względem kulturowym, ale i sama historia zaciekawia, zwłaszcza jeśli lubi się filmy spod znaku Zorra i innych niepozornych bohaterów upominających się o prawa ubogich i słabych. Na koniec otrzymujemy scenę rodem z Bollywoodu, zaskakującą w tych dekoracjach, ale zadziwiająco pasującą do całości.\nOglądanie było dla mnie przyjemnością w tamten leniwy wieczór, „Zatoichi” nie jest jednak filmem, który szczególnie polecam. To raczej kino dla wielbicieli gatunku, naprawdę przyjemne i estetyczne, ale nic poza tym. Może za dużo już widziałam opowieści o uczciwych samurajach sprzeciwiających się korupcji (głównie w wersji animowanej), żeby „Zatoichi” zrobił na mnie większe wrażenie. Nie mam mu jednak wiele do zarzucenia, to film naprawdę dobry w swojej klasie.\nKategorie:film Tagi: chiny, dang di phan, japonia, kino dalekowschodnie, miłość, siu-tung ching, takeshi kitano, wietnam, wojna\nPolacy i Chińczycy – unia nierealna?\n01/06/2011 mandżuria\t11 Komentarzy\nWydawnictwo: Wydawnictwo Dolnośląskie, 2009\nKategorie:książki Tagi: chiny, konrad t. lewandowski, literatura polska, powieść, przygodowe, wojna, wyd dolnośląskie


Drogowcy korzystają z wysokiej temperatury - Wiadomości radio-plus-polska * radioplus.pl\nDrogowcy korzystają z wysokiej temperatury\nDlatego zamierzają wyremontować kolejne ulice i tory tramwajowe. Część prac zaplanowali na najbliższe dni. Jakie utrudnienia nas czekają?\nDrogowcy korzystają z wysokiej temperatury | fot. Urząd Miasta Stołecznego Warszawy\nW ten weekend (12-14.10) wymieniona zostanie nawierzchnia na części ulicy Słomińskiego. Chodzi o południową jezdnię od ulicy Alka Dawidowskiego do Mostu Gdańskiego. W Słomińskiego nie będzie się dało wjechać z Bonifraterskiej, Międzyparkowej, Szymanowskiej i Zakroczymskiej. Kierowcy będą musieli jeździć objazdem przez Most Grota Roweckiego, Jagiellońską i Rondo Starzyńskiego lub przez Aleję Jana Pawła, Aleję Solidarności i Most Śląsko-Dąbrowski. Inaczej z tego powodu pojadą także autobusy linii 409 i 500 oraz nocnych N12 i N62. Utrudnienia potrwają od dzisiaj (12.10) od godziny 22 do 4 rano w poniedziałek (15.10).\nUtrudnienia dotkną także kierowców na Bielanach. Kontynuowane mają być bowiem prace na torowisku tuż przy wjeździe na teren pętli Matro Młociny. Od dzisiaj od około 23 (12.10) do poniedziałku do koło 4 rano (15.10) nie będzie można przejechać przez tory tramwajowe w alei Wittek. Dlatego kierowcy nie pojadą prosto z Wittek w Nocznickiego, nie skręcą też w Kasprowicza. Objazdy poprowadzą ulicami Marymoncką, Przy Agorze i Kasprowicza. Tramwaje linii 11 i 33 dojadą tylko do Alei Reymonta. Linia numer 2 zostanie skierowana do Metra Marymont, a numer 6 do Zajezdni Żoliborz. Uruchomiona zostanie również linia zastępcza Z33 na trasie: Metro Młociny – Nocznickiego – Wólczyńska – Al. Reymonta - Broniewskiego – Park Olszyna.


Kopułki do głośników - promocje i cena | Twoja Gazetka\nStrona główna > ... > Produkty > Kopułki do głośników\nSzukasz promocji i ofert na kopułki do głośników? Może spędzasz zbyt dużo czasu myśląc o tym, jak zaoszczędzić pieniądze kupując takie produkty jak kopułki do głośników. Na tej stronie znajdziesz listę wszystkich gazetek, oferujących świetne ceny na takie produkty jak kopułki do głośników.\nNa portalu Twoja Gazetka wiemy o wszystkich okazjach, obniżkach, promocjach i rabatach na kopułki do głośników. Możemy znaleźć najlepsze zniżki i to my, jako pierwsi, poinformujemy Cię, że kopułki do głośników jest obecnie w promocji. To oznacza, że możesz zaoszczędzić dużo pieniędzy podczas cotygodniowych zakupów. Sprawdź ile możesz zaoszczędzić na kopułki do głośników korzystając z naszych promocji i zniżek z najnowszych gazetek.\nSprawdź, ile kosztuje kopułki do głośników w Twojej ulubionej sieci\nPrzejrzyj aktualne oferty i promocje na swoje ulubione produkty takie jak krem do opalania dla dzieci, korba, Kingdom Come, koreczki kaszubskie, K2. Na portalu Twoja Gazetka wszystko jest w jednym miejscu. Jedno kliknięcie i wszystkie najlepsze oferty są w zasięgu ręki. Upewnij się, że na bieżąco sprawdzasz nasze oferty - ciągle pracujemy nad udoskonaleniem swoich usług i dodajemy nowe promocje i zniżki, by każdy mógł skorzystać z najniższych cen!\nKopułki do głośników - sklepy\nkopułki do głośników 4F\nkopułki do głośników 5.10.15.\nkopułki do głośników abc\nkopułki do głośników Abra\nkopułki do głośników Action\nkopułki do głośników Adidas\nkopułki do głośników Agata\nkopułki do głośników Al.Capone\nkopułki do głośników ALDI\nkopułki do głośników Alior Bank\nkopułki do głośników Allegro\nkopułki do głośników Apart\nkopułki do głośników Auchan\nkopułki do głośników Avans\nkopułki do głośników Avon\nkopułki do głośników Bershka\nkopułki do głośników Biedronka\nkopułki do głośników Bispol\nkopułki do głośników Black Red White\nkopułki do głośników Bodzio\nkopułki do głośników Bonprix\nkopułki do głośników Bricoman\nkopułki do głośników Bricomarché\nkopułki do głośników C&A\nkopułki do głośników Carrefour\nkopułki do głośników Carrefour Express\nkopułki do głośników Carrefour Market\nkopułki do głośników Castorama\nkopułki do głośników CCC\nkopułki do głośników Chata Polska


forum.Kanu.pl » :: Zobacz temat - Rola stew w konstrukcji listewkowej\nforum.Kanu.pl » Strona Główna » Kanu - Samodzielna budowa i technikalia » Inne tematy » Rola stew w konstrukcji listewkowej Poprzedni temat :: Następny temat\nRola stew w konstrukcji listewkowej\nWysłany: 2013-06-02, 14:27 Rola stew w konstrukcji listewkowej\nHmmm :\_ no to po kiego się z nimi męczyć, jeżeli to zbytek? Serio pytam.\nNa mój "zdrowy" rozum (i skromne doświadczenie) nie dość, że choćby jako takie wzmacniają dziób/rufę przy udarach, to ewidentnie ułatwiają wyginanie/klejenie listewek w tych częściach w których jest to najbardziej kłopotliwe ...\nWysłany: 2013-06-02, 15:03\nHmmm :\_ no to po kiego się z nimi męczyć, jeżeli to zbytek?\nEstetyka też ma swoje prawa.\newidentnie ułatwiają wyginanie/klejenie listewek w tych częściach w których jest to najbardziej kłopotliwe ...\nTu mnie trafiłeś w niewielkie doświadczenie. Oblistwowałem raptem parę kopyt (tam się stew nie robi) i jednego bajbota ze stewą i pawężą. Ale faktycznie to może być mocny powód.\nwzmacniają dziób/rufę przy udarach\nTak, ale tu więcej, łatwiej i lżej da się uzyskać odpowiednim laminowaniem.\na może to konieczność technologiczna (wewnętrzna chyba wiedzie tu prym). Choć dla konstrukcji też nie jest obojętna.\nZewnętrzna to potrzeba czysto konstrukcyjna i pewnie maskująca przy okazji różne usłojenie listewek.\nforum.Kanu.pl » Strona Główna » Kanu - Samodzielna budowa i technikalia » Inne tematy » Rola stew w konstrukcji listewkowej


Underseas Dive Shop (Big Pine Key, Floryda) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Underseas Dive Shop\nNajlepsze dania typu Naleśniki - Big Pine Key\nNajlepsze dania typu Hummus - Big Pine Key\nNajlepsze dania typu Makaron - Big Pine Key\nNajlepsze dania typu Krab - Big Pine Key\nNajlepsze dania typu Kanapka z kurczakiem - Big Pine Key\nNajlepsze dania typu BLT - Big Pine Key\nNajlepsze dania typu Przegrzebki - Big Pine Key\nNajlepsze dania typu Peklowana wołowina - Big Pine Key\nAtrakcje w pobliżu obiektu Underseas Dive Shop\nCzęsto wyszukiwane atrakcje w Big Pine Key\nUnderseas Dive Shop opinie, Big Pine Key\nNr 14 wśród 22 Wycieczki w lokalizacji Big Pine Key\nniestety, nie są otwarte dla biznesu. Być może to zmieni w przyszłości. W międzyczasie, być może warto rozważyć alternatywę dla twoich potrzeb.\nWetsuit wynajem samochodów\nwypożyczony sprzęt do nurkowania dla 6 osób. Byli bardzo pomocni, montaż jest z odpowiedniego sprzętu. strojach wliczone w cenę. Oni wskazał nam właściwy kierunek na nurkowanie mimo, że nie byliśmy rezerwacja następnie na wyjazd. Były one bardzo przystępnej cenie.\nNajlepsza załoga i obsługa klienta w Keys! Prywatny czarter rodziny idealny.\nDoskonała załoga, wszystko mi się podobało, dzieci świetnie się bawiły nurkowanie! Kapitan sprawił, że nasze specjalne rodzinną wycieczkę absolutnie doskonałe, jedyne w swoim rodzaju. obowiązkowe w Keys ... świetna obsługa klienta, elastyczność i dużo zabawy. Gorąco polecam!\nMam nadzieję, że to miejsce nigdy nie zamyka się\nRodzinny i zorientowane. Nie mogę się nachwalić w spokojnych, pomocne nastawienie. Ja spędziłem tam około 5 miesięcy w roku w Keys i to miejsce jest najlepsze.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Underseas Dive Shop.


Superliga tenisistów stołowych: Kilku Azjatów wciąż bez prawa gry w play off - Polsat Sport\nSuperliga tenisistów stołowych: Kilku Azjatów wciąż bez prawa gry w play off\n14.12.2018, 10:59 Inne\nCo najmniej dwa mecze w pierwszej rundzie i dwa w rewanżowej muszą rozegrać tenisiści stołowi klubów superligi, aby móc wystąpić w fazie play off. Na dwie kolejki przed półmetkiem sezonu zasadniczego tego punktu regulaminu nie spełniło kilku Azjatów.\nBohaterem poprzednich rozgrywek był chiński obrońca Hou Yingchao, nazywany "Big Hou" ze względu na swe wysokie umiejętności. Wygrał wszystkie 22 pojedynki i przyczynił się do historycznego złotego medalu PKS Kolping Frac Jarosław.\nW tym sezonie Hou Yingchao ani razu nie wystąpił w meczach drużyny z Jarosławia, która zajmuje trzecie miejsce w tabeli. To oznacza, że musi zagrać w styczniowych spotkaniach z Dartomem Bogorią Grodzisk Mazowiecki i Fibrain AZS Politechnika Rzeszów.\nMazowiecki zespół jest liderem z dorobkiem 24 punktów. Japoński lider Kaii Yoshida ma za sobą dwa ligowe mecze, natomiast jego rodak Masaki Yoshida (zbieżność nazwisk) jeszcze nie pokazał się w polskich zmaganiach 2008/2019. Dartomowi Bogorii w tej rundzie pozostały potyczki 6 stycznia z Dojlidami Białystok i 13 stycznia z PKS Kolping Frac.\nJeden punkt mniej zgromadził Dekorglass Działdowo, ale rozegrał już dziesięć meczów. Pierwszy warunek umożliwiający walkę w play off spełnili m.in. Wong Chun Ting z Hongkongu, Chińczyk Shang Kun i Japończyk Taku Takakiwa. Grający trener Jirzi Vrablik będzie miał największą możliwość wyboru Azjaty. I mimo tego, że punktu regulaminu już nie spełni Kenta Matsudaira (0 gier).\nPo 19 punktów mają Kolping, Unia AZS AWFiS Gdańsk i Dojlidy. W gdańskiej ekipie podstawowym zawodnikiem jest sprowadzony z Francji Chińczyk Wei Shihao, z kolei białostoczanie nie mają żadnego "asa" w rękawie, w superlidze punktują regularnie tylko Wang Zeng Yi i chiński junior Li Yongyin. "Awans do strefy medalowej byłby sensacją. Chcąc myśleć o podium trzeba mieć wyrównany skład" - powiedział PAP "Wandżi".\nNa szóstej pozycji plasuje się 3S Polonia Bytom, ale w tym klubie nie ma Azjatów. Szansę na play off teoretycznie mają jeszcze Lotto Zooleszcz Gwiazda Bydgoszcz 14 pkt i Fibrain AZS Politechnika 13. W bydgoskim klubie jeden mecz rozegrał Chińczyk Wang Jianan. W tamtym roku świetne spisywał się w Spójni Warszawa. Musi wystąpić przeciwko Olimpii-Unii Grudziądz lub Politechnice aby jego zespół z nim w składzie mógł marzyć o kolejnym medalu DMP.\nZ kolei akademicy mają w kadrze medalistę mistrzostw Japonii Yukiego Hirano. Na razie jego bilans to 2-0 w jednym meczu w Polsce. To oznacza, że on też musi zagrać z Jarosławiem lub Bydgoszczą.\nPozostałe drużyny skoncentrują się na walce o utrzymanie, może poza Energą KTS Toruń (9 pkt), który zdołała pokonać faworyzowanych przeciwników z Grodzisk i Gdańska. Regularnie gra Chińczyk Han Chuanxi, a nie występowali jeszcze jego rodacy Yin Jiaxu i Cheng Jingqi.\nMorliny Ostróda (3 pkt) mają Tajwańczyka Hung Tzu Hsiang; bilans 2-1 w dwóch meczach.\nW tym roku - 18 grudnia - odbędzie się jeszcze konfrontacja najsłabszych drużyn - Palmiarni Zielona Góra (0) z Olimpią-Unią Grudziądz (2). W zielonogórskim zespole zgłoszony jest Ng Pak Nam z Hongkongu (0 meczów). Beniaminek z Grudziądza ma w składzie Polaków, w większości bardzo młodych, jak 16-letni Samuel Kulczycki i 15-letni Maciej Kubik.\nSezon zasadniczy superligi składa się z 22 kolejek. Po nim cztery najlepsze kluby powalczą o medale.\nHOU YINGCHAOINNEKALI YOSHIDAPOZOSTAŁESUPERLIGA TENISISTÓW STOŁOWYCHTENIS STOŁOWY


Jak ożywić sypialnię? - Blog Budowlano-Energetyczny\nSypialnia – jakie skojarzenia wywołuje w Tobie najczęściej? Spokój, odprężenie, odpoczynek, a może błogie lenistwo? Niezależnie od tego, co właśnie sobie pomyślałeś – pomieszczenie w którym odpoczywasz jest z pewnością bardzo ważną częścią w Twoim mieszkaniu. Samo jej urządzenie jest dopiero połową sukcesu, ale na tym etapie wcale nie masz gwarancji, że będziesz każdego ranka wypoczęty. Klucz do pełnowartościowego wypoczynku, najczęściej skrywa się w pytaniu „jak”, a ściślej ujmując: „Jak urządzić sypialnię”?\nTo lub podobne pytania, coraz częściej pojawiają się na internetowych forach dyskusyjnych lub mediach społecznościowych – co skłania nas do podjęcia tego, tematu… Zastanawiasz się „po co”? Aby podsunąć Ci jakiś pomysł na fajną i niedrogą aranżację Twojej sypialni, by mogła dobrze spełnić swoją funkcję, a więc dawać Ci upragniony wypoczynek po strudzonym dniu. Żeby tak się stało, musi najpierw być urządzona w zgodzie z Tobą, Twoim usposobieniem i stylem życia.\nNa początek postaw sobie pytanie „czego oczekuję od sypialni”? A następnie postaraj się samemu sobie na nie odpowiedzieć. Dlaczego, to takie ważne?\nMianowicie – to de facto jedyny sposób, by poczuć się zgodnie z własnym sobą w sypialni. Gdy poznasz swoje oczekiwania – przystąp do działania! Z całą pewnością postaraj się o to, by wygląd pozwalał Ci się zatrzymać, odprężyć i zregenerować, dostarczając dawkę optymistycznego nastroju.\nPostaw na przytulność – któż nie lubi wracać do ciepłych, przyjaznych miejsc, które są w jego zasięgu możliwości? Już teraz możesz odmienić ważne dla Ciebie pomieszczenia – zaczynając od zmian ogólnego wyglądu wnętrza. Umożliwi Ci to żywa paleta kolorów – o jasnych, lecz nie krzykliwych barwach. W tym miejscu istnieje wielkie pole dla tzw. fototapet, przedstawiających pasjonujące widoki, wywołujących nostalgię i refleksję nad własnym życiem. Zadbałeś już o tzw. pierwsze wrażenie – ściany budują obraz Twojego usposobienia, a więc opisują to kim jesteś, dostarczając wiele informacji o Tobie.\nW następnym kroku postaraj się przede wszystkim kupić miękkie dywany, narzuty i inne ozdobniki. W dalszej kolejności, poświęć kilka chwil podłodze. Do sypialni najlepiej nadaje się przytulny niewielki dywan lub ogrzewanie podłogowe, które stworzy niesamowitą i niespotykaną dotąd atmosferę.\nW przypadku sypialni, optymalizacja oświetlenia poprzez najbardziej odpowiedni wybór źródeł światła jest bardzo ważna, jeśli nie najważniejsza. Sprawdź ofertę PROSPERSKLEP i wybierz świetlówki marki OXYLIGHT, a niezawodność i energooszczędność będą z Tobą zawsze!\nMagia tarasu odkryta na nowo Więcej niż lampa – elegancja i design w najlepszym wydaniu Oświetl taras, balkon lub podwórze z Oslo Philips Massive Zmień wygląd pomieszczenia w kilka chwil\nblog budowlany · blog energetyczny · dom · lampa · lampa oxy · mieszkanie · oświetlenie · oświetlenie sypialni · Oxxylight · prosper · Prospersklep · sypialnniia · źródło światła


Robert Lewandowski straci kolegę? Obrońca "Bawarczyków" na celowniku nowej potęgi Premier League | ZeStadionu\nRobert Lewandowski straci kolegę? Obrońca "Bawarczyków" na celowniku nowej potęgi Premier League\nBayern Monachium niedługo może być znowu zmuszony do poszukiwań klasowego obrońcy. Jak donoszą niemieckie media Lucas Hernandez może latem opuścić klub. Zainteresowane sprowadzeniem zawodnika ma być Newcastle United, które zmienia właściciela. Nowi włodarze "Srok" chcą zbudować nową futbolową potęgę, a Francuz ma być jej fundamentem.\nBayern Monachium znów może potrzebować obrońcy. Jak donosi niemiecki "Bild" latem z klubu może odejść Lucas Hernandez. Zawodnik podobno znalazł się w kręgu zainteresowań Newcastle United, które niedługo będą miały nowego właściciela z nieograniczonymi środkami na transfery.\nRadosław Majdan został oskarżony o ukrywanie pedofila. Byłego męża broni Doda. Wyznała jednak jego sekretCzytaj dalej\nBayern monachium może stracić obrońcę\nLucas Hernandez trafił do zespołu mistrza Niemiec latem ubiegłego za rekordowe dla Monachijskiego klubu 80 milionów euro. W drużynie z Bawarii rozegrał w tym sezonie tylko 14 spotkań. Wszystko przez trapiące go kontuzje. Sam zawodnik ma być niezadowolony ze swojego pobytu w Niemczech i jak donoszą media, wyraża chęć odejścia.\nPiłkarza poważnie obserwują przedstawiciele Newcastle United, którzy wkrótce mają zmienić właściciela. Klub ma przejąć Saudyjski Fundusz Inwestycyjny, którym zarządza książę Arabii Saudyjskiej, Mohammad bin Salman. Klub po zmianach właścicielskich stanie się najbogatszym klubem w Anglii.\nWielki sekret Dawida Kubackiego wyszedł na jaw. Dorobił się wstydliwego pseudonimu. Nikt w niego nie wierzyłCzytaj dalej\nHansi Flick liczy, że Hernandez pomoże Bayernowi sięgnąć po mistrzostwo kraju\nNa początku maja francuskie media podawały, że Hernandezem poważnie zainteresowany jest Real Madryt. Tamtejsze portale podawały, że Zinedine Zidane szuka klasowego lewego obrońcy w miejsce Marcelo. Według le10sport.com "Królewscy" chcieli sprowadzić Mistrza Świata już latem ubiegłego roku, ale ubiegł ich Bayern.\nJak donosi "Bild" władze "Srok" już kontaktowały się z piłkarzem w sprawie potencjalnego transferu, ale nie jest znana reakcja zawodnika na zainteresowanie ze strony klubu z Premier League. Jak informuje gazeta, trener Bayernu Hansi Flick liczy na obrońcę w końcówce obecnego sezonu.\nBayern obecnie zajmuje pierwsze miejsce w tabeli Bundesligi. Bawarczycy mają cztery punkty przewagi nad drugą Borussią Dortmund. W walce o mistrzostwo Niemiec liczą się także Borussia Mönchengladbach oraz RB Lipsk.


Zadbaj o swoje bezpieczeństwo! Noś odblaski - Bolesławiec - istotne.pl\nZadbaj o swoje bezpieczeństwo! Noś odbla…\nfot. KWP Wrocław W okresie jesienno-zimowym zmieniają się warunki atmosferyczne, dzień staje się coraz krótszy, co wpływa na złą widoczność na drodze – mówią mundurowi.\n2018-10-21 08:37 istotne.pl KWP Wrocław/KPP Bolesławiec/ii policja, wypadek, bezpieczeństwo, odblask\nW warunkach niedostatecznej widoczności kierujący później niż zwykle zauważa pieszego, w szczególności ubranego w ciemną odzież.\nKolor odzieży wierzchniej ma wpływ na bezpieczeństwo pieszych. Na nieoświetlonej jezdni pieszy w ciemnej kurtce jest słabo widoczny dla kierowcy samochodu. Korzystanie z elementów odblaskowych kilkukrotnie zwiększa widoczność pieszego, przez co prowadzący pojazd ma więcej czasu na wykonanie manewru wymijania bądź hamowania. Bycie niewidocznym na drodze może skończyć się tragicznie.\nW świetle przepisów każdy pieszy poruszający się po zmierzchu po drodze poza obszarem zabudowanym ma obowiązek używania elementów odblaskowych. Należy pamiętać też, że w konfrontacji z pojazdem pieszy zawsze jest na straconej pozycji, bo przecież nie chroni go zderzak, maska samochodu ani poduszka powietrzna.\nJakie są najczęstsze przyczyny potrąceń?\nJak pokazują policyjne statystyki, najczęstszymi przyczynami potrąceń śmiertelnych z winy kierujących jest niedostosowanie prędkości jazdy do warunków panujących na drodze, a także nieudzielenie pierwszeństwa.\nAnalogicznie – porównując zdarzenia powstałe z winy pieszych – przyczynami są m.in. nieostrożne wejście przed nadjeżdżający pojazd, przekraczanie jezdni w miejscach niedozwolonych czy też poruszanie się drogą w miejscu nieoświetlonym, przy utrudnionej widoczności, bez elementów odblaskowych.\n9 października na terenie powiatu średzkiego doszło do śmiertelnego potrącenia przez kierującego samochodem ciężarowym pieszego idącego po zmroku środkiem jezdni. Mężczyzna był ubrany na ciemno. Nie miał żadnych elementów odblaskowych umożliwiających wcześniejsze zauważenie go.\nJak jest z widocznością po zmroku?\nWarto przypomnieć, że po zmroku pieszy, który ma na sobie ubranie w stonowanych szaro-czarnych kolorach i nie posiada na wierzchniej odzieży elementów odblaskowych, jest widziany przez kierującego pojazdem z odległości około 40 metrów.\nNatomiast osoba piesza mająca na sobie odblaski staje się widoczna nawet z odległości ponad 150 metrów.\nWspomniane dodatkowe metry pozwalają kierowcy wyhamować i bezpiecznie ominąć pieszego. Ma to szczególnie znaczenie jesienią i zimą, kiedy wcześnie zapada zmrok i warunki atmosferyczne ulegają pogorszeniu, a piesi na drogach stają się słabo widoczni. Prawdopodobieństwo ich potrącenia przez nadjeżdżający pojazd wzrasta wtedy wielokrotnie.\nPAMIĘTAJMY, że często być bezpiecznym oznacza być widocznym. Stosowanie elementów odblaskowych w różnej formie – m.in. zawieszek, opasek, kamizelek bądź toreb na zakupy z elementami odblaskowymi – zwiększają znacznie szansę pieszego na uniknięcie potrącenia w czasie złej widoczności. Prawidłowo noszone odblaski powinny być umieszczone w takim miejscu, aby znalazły się w polu działania świateł samochodowych i były zauważalne dla kierujących nadjeżdżających z obydwu kierunków, tj. z przodu i z tyłu.\nMając na uwadze powyższe, przypominamy, że obowiązek noszenia elementów odblaskowych przez wszystkich pieszych poruszających się po zmierzchu poza obszarem zabudowanym wszedł w życie już w 2014 roku i od tego czasu za brak elementu odblaskowego grozi mandat karny do 100 złotych.\nNie mandat jest jednak istotą sprawy, tylko własne bezpieczeństwo. Jak przecież wszyscy wiemy, koszty elementów odblaskowych są znikome. Natomiast straty w postaci utraty życia lub zdrowia, leczenia, nie licząc tych materialnych, są niewspółmiernie wyższe i trudne do oszacowania.


Ewa marine Underwater Housing iWPC for iPhone/iPOD kup i oferty, Scubastore\nOpis produktu Ewa marine Underwater Housing iWPC for iPhone/iPOD\n'Ve opracowany specjalnie dla Apple iPhone nowa Ewa Marine mieszkaniowym IWP. To chroni Cię telefon komórkowy z piasku, kurzu, wody i tak dalej. W swim's obudowa jest wodoodporna i można chronić swój telefon komórkowy wszędzie. Oczywiście można również skorzystać obok Apple iPhone Apple iPod Touch lub inny telefon komórkowy wewnątrz, czy pasuje. IWP ma specjalną przezroczystą folię z tyłu, dzięki czemu można korzystać z aparatu z telefonu iPhone bez ograniczeń. Dzięki najnowszej wersji IWP można teraz korzystać z większości aparatów Samsung Galaxy, Nokia Lumia i inne smartfony, jak również, że z Apple iPhone.\nOczywiście, można również korzystać z Apple iPhone i iPod Touch bezpośrednio w korycie obudowie z tworzywa sztucznego. Isnt touchpad wpływ woreczka w jakikolwiek sposób. Słuchu i mowy nie jest również pod wpływem woreczka (mierzyliśmy stratę jakości 5% podczas korzystania z telefonu wewnątrz woreczka).\n(Szerokość x wysokość): 9cm x 13,5cm | 3,54 "x 5,31"\nJuż teraz możesz kupować w komfortowych warunkach w domu, online w sklepie nurkowy. Kupuj Ewa marine Underwater Housing iWPC for iPhone/iPOD z gwarancją najniższej ceny. Nie czekaj dłużej i zobacz inne powiązane nurkowy produkty z kategorii Torby i suche pudełka, które dopełnią twoje zamówienie. scubastore oferuje także profesjonalną obsługę dostawy.\nCechy Ewa marine Underwater Housing iWPC for iPhone/iPOD


Aktualności - strona 103 - Studenci - Prawo.pl\nProkuratorzy złożą skargę do Strasburga\nProkuratorzy zaskarżą do Europejskiego Trybunału Praw Człowieka przepisy, przez które duża część śledczych została przeniesiona na niższe stanowiska.\nHFPCz zaprasza na praktyki w Programie Pomocy Prawnej dla Uchodźców i Migrantów\nHelsińska Fundacja Praw Człowieka ogłosiła nabór na praktyki w Programie Pomocy Prawnej dla Uchodźców i Migrantów. Rozpoczną się w listopadzie 2016 r. i odbywać się będą w wymiarze 1-2 dni w...\nOrdo Iuris nie zorganizuje konferencji na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym\nKonferencja na temat aborcji, której organizatorami miały być jeden z zakładów uczelni oraz Ordo Iuris, została odwołana - poinformował Warszawski Uniwersytet Medyczny....\nDziekan WPiA UJ: myślenie ważniejsze niż wkuwanie\nTest premiuje osoby, które mają dobrą pamięć. Ja stawiam bardziej na myślenie, a nie wkuwanie - ocenia egzamin na aplikację dziekan WPiA UJ prof. Jerzy Pisuliński.\nPolitechnika Łódzka chce przedłużyć współpracę z Airbus Helicopters\nPolitechnika Łódzka, która od lat prowadzi współpracę z Airbus Helicopters, liczy, że będzie ona kontynuowana - mówi prof. Krzysztof Jóźwik z PŁ odnosząc się do informacji Ministerstwa Rozwoju o...\nGowin: nowy rok akademicki przełomowy dla polskiej nauki\nRozpoczęty nowy rok akademicki będzie czasem rozstrzygających debat, które określą kształt konstytucji polskiej nauki, ustroju polskich uczelni - mówił w środę w Białymstoku wicepremier, minister...\nOstatnie chwile na zgłoszenie do Programu Ambasadorskiego CMS\nHelsińska Fundacja Praw Człowieka poszukuje stażystów\nZapraszamy studentów wydziałów prawa i administracji do odbycia rocznej, nieodpłatnej praktyki w programie edukacyjno-interwencyjnym Klinika Prawa Człowieka a Podatki - zachęca Helsińska Fundacja...\nNowe projekty na Uniwersytecie Gdańskim\nBudowa Instytutu Informatyki oraz stworzenie Laboratorium Symulacji Nagrań Telewizyjnych i Dokumentacji Filmowej te m.in. inwestycje zrealizowane zostaną w najbliższym czasie na Uniwersytecie...\nEksperci: reforma na uczelniach to mniej etatów i mniejsza liczba studentów\nZbyt szybkie wprowadzanie reform na wyższych uczelniach zmniejszy liczbę studentów i nauczycieli akademickich - alarmują eksperci w Dzienniku Gazecie Prawnej.\nPolska nauka musi przejść głębokie zmiany - od zmian strukturalnych po sformułowanie nowych kierunków jej rozwoju ocenił wicepremier, szef resortu nauki Jarosław Gowin podczas inauguracji roku...\n1 Wczytaj poprzednie artykuły 101 102 103 104 105 Wczytaj więcej artykułów 432


Wyjątkowe święta Artura Szpilki [ZDJĘCIA] - Gazetakrakowska.pl\nWyjątkowe święta Artura Szpilki [ZDJĘCIA]\n23 grudnia 2011 23.12.2011 Aktualizacja: 11 grudnia 2015 08:37 11.12.2015 08:37\nArtur z bratem Kubą ©Jan Hubrich\nDwie ostatnie Wigilie spędził za kratkami. Teraz przy stole znowu usiądzie z rodziną. O wyjątkowych świętach Artura Szpilki, wschodzącej gwiazdy światowego boksu, piszą Przemysław Franczak i Łukasz Madej.\nArtur: W więzieniu o świętach mało kto gada, żeby na wspomnienia się nie zbierało. Jak ktoś powie: "Wszystkiego najlepszego", to od razu ktoś odpowiada, tak dla żartu: "A weźże spier..., na sentymenty cię wzięło". Trzeba to brać na bekę. Wiadomo, że są osoby, które to bardziej przeżywają, oglądają zdjęcia. Ale ja to tak samo przeżywałem jak reszta. Beka, beka, beka. Mama jak przyjeżdżała do mnie w Wigilię, to myślała, że udaję, bo ja się śmiałem.\nJak przyjechała do Łodzi pierwszy raz na widzenie, to ja byłem roześmiany od ucha do ucha. Jak sobie tam wszystko człowiek fajnie poukłada, to da się żyć. Przecież ja tylu wesołych chłopaków poznałem. To jest jak zielona szkoła, tylko z ograniczonym wyjściem, naprawdę. Mama mówi: Ty jesteś głupi, i płacze, a ja mówię: Przestań ryczeć, weź tylko na wypiskę wpłać, żeby było na jedzenie.\nJolanta Ziemiecka, mama Artura: Syn się nie przyzna, ale na pierwszym widzeniu oboje płakaliśmy. Jak go zatrzymali, to od razu przefaksowałam prośbę do dyrektora o jak najszybsze widzenie. Zgodził się. Pojechałam do Łodzi. I to widzenie było takie: syn płakał i ja płakałam. Podczas kolejnych Artur był spokojny, wesoły. Myślałam, że nadrabia miną, żebym się nie martwiła.\nArtur Szpilka: wyszedłem trochę inny. Nie żeby boksować, tylko upieprzyć\nChoinka na Monte\nArtur: Pierwsze święta były na Monte. Mieliśmy tam nawet choinkę. Kupiliśmy ją w więziennym sklepie. Ale wszystko zależy od kryminału. W Tarnowie na przykład nie było takich rzeczy. Tam na "ence" [oddziale dla niebezpiecznych więźniów - red.] w ogóle można było robić zakupy tylko do pięciu kilo. A na Monte to nawet do 40. Gady miały ciśnienie, gdy widziały jak do mnie czy do kumpli szło po piętnaście wielkich siatek na święta. Człowiek miał wszystko, opłatkiem się połamał, ale próbował to traktować jak zwykły dzień. Żeby normalnie to wszystko jakoś mijało. Zwłaszcza wtedy, jak się samemu na "ence" siedziało. Jak radziłem sobie z samotnością? Książki, trening, spanie. Jasne, że nie cały czas było zajebiście. Po miesiącu, pięciu, ośmiu przychodziło takie zwątpienie, że k... lepiej byłoby być w domu, trenować. Szkoda tu czasu. Ale to była chwila. Teraz, jak to wspominam, to było fajnie.\nMama: Dla mnie te 18 miesięcy to była wegetacja. Życie Artka stało się moim życiem. Zaangażowałam się w sprawy syna, bo jestem matką, musiałam mu pomóc, a mąż akurat pracował za granicą. Szczerze mówiąc, to opuściłam się w domowych obowiązkach, choć miałam całą rodzinę na głowie. Cały czas żyłam od telefonu do telefonu. Od widzenia do widzenia. Nie daj Panie Boże, jak coś się stało. A najgorzej było w święta. Wigilia przez dwa lata wyglądała tak, że po zjedzeniu kolacji rozchodziliśmy się do łóżek. I ja w płacz. Artur ma bardzo specyficzny charakter. Potrafi dostosować się do każdej sytuacji. Ja natomiast bardzo wszystko przeżywałam. Przy wigilii siedzieliśmy ze łzami w oczach. Artur to czuł. Dzwonił i mówił: mamo, o której jedliście, bo serce mi waliło jak dzwon.\nArtur: Gdyby nie paczki od rodziny i kumpli, to nie byłoby nic. Tyle z tych świąt mieliśmy, że zamiast kotleta mielonego, a to w ogóle padaka straszna, przynosili kawałek ryby. I to wszystko. I barszcz czerwony jeszcze był. Kolęd się nie śpiewało, tylko filmy w telewizji oglądało. W święta faza jest całą noc, bo normalnie prąd odłączają o 22. A poza tym bywało zabawnie. Ktoś coś krzyknął, inny zamiauczał. Nie dziwcie się, na "enkach" to już czuby po 20 lat same siedzą, to i zamiauczeć w nocy potrafią. Jeden miauczy, drugi wydaje dźwięki jak osioł, a reszta w śmiech.\nCzytaj także: Artur Szpilka znokautował Becka. Jamajczyk sam się poddał [ZDJĘCIA]\nWięzienie pomogło w karierze\nMama: Płakałam codziennie, płakałam, że go nie było. Tym bardziej że wiem, że wyrządzono mu krzywdę. Artur nie ukrywał się przed aresztowaniem, tylko normalnie chodził na treningi. Wiedzieli, że jest sprawa o odroczenie wykonania kary ze względu chociażby na mój stan zdrowia. Musiałam iść do szpitala. Policja zrobiła pokazówkę. I to tuż przed walką... [Szpilka miał walczyć z Wojciechem Bartnikiem, zatrzymano go 23 października 2009 roku po ceremonii ważenia - przyp. red]. Nie będę podważała wyroku sądu, aczkolwiek moim zdaniem wymiar sprawiedliwości wyrządził mu bardzo wielką krzywdę. Była przecież kaucja wpłacona, były poręczenia osób publicznych, poręczał pan senator Bisztyga, pan poseł Fedorowicz. To nie tak, że Artur sobie uciekał. Dla mnie był to szok.\nArtur: To więzienie pewnie coś mi tam dało w karierze, ludzie lubią takie historie. Dużo osób mnie zauważa. Nawet szef WBC [największa federacja bokserska - przyp. red.] sam powiedział, że widzi mnie jako mistrza świata. Taki poważny gość. Podszedł do mnie i rozmawiał. Mówił, że mam talent. W Stanach mówią o mnie "Biały Tyson", ale ja jestem "Szpila" i niech tak zostanie. Kiedyś jeden z moich promotorów Piotr Werner wymyślił mi ksywę "Zły", że niby jestem taki bad boy. Śmieszne. A ja już nie jestem bad boy. Kiedy mogę, chodzę i jeżdżę na mecze, ale nie jestem aktywny chuligańsko. Ale chcę z chłopakami pobyć. Choć czasem nie mogę spokojnie meczu obejrzeć, bo co chwilę ktoś sobie chce zdjęcie ze mną zrobić.\nNie grypsuj, synku\nMama: On chce być twardy. Ale nie jest taki twardy do końca. On się wstydzi tej swojej wrażliwości.\nArtur: Mama tylko tak gada.\nMama: Jest wrażliwy na punkcie dzieci, na krzywdę, na biedę. Mnie w życiu było bardzo ciężko, mój pierwszy mąż zmarł tragicznie. Artek miał wtedy trzy lata, a ja byłam w ciąży z trzecim dzieckiem. Przede mną było wychowanie dwójki dzieci i poród. To był okres dla mnie bardzo, bardzo ciężki. Wcześniej spaliło nam się mieszkanie. I zanim ponownie wyszłam za mąż, to człowiek był sam z obowiązkami. Artur miał cztery latka, kiedy chodził mi na zakupy. To dobry człowiek. Nie chodzi o to, że ja to mówię jako matka. Każda matka powie o swoim dziecku jak najlepiej, ale Artek ma dwa oblicza. Przed walką jest naładowany energią, do przeciwnika jest wrogo nastawiony. Ale już po walce to nie ten sam Artek. Jest bardzo rodzinny, czuły.\nArtur: Jerzy Kulej powiedział, że ciężko się żyje z taką łatką jak moja. Ale ja mam wyrąbane na to, co o mnie myślą. Ważne, że zadowolona jest rodzina, koledzy. Mnie boli tylko czasem to, że ktoś może coś o mnie powiedzieć, a ja nie mogę odpowiedzieć, bo jestem osobą medialną. Ktoś pisze w internecie o mnie, że frajer, bo coś tam, bo coś tam. A nie wie, jaka to jest ciężka praca i zapieprzanie, ten cały boks. Wstaję wcześnie rano, jem śniadanie, o 10 mam dwie godziny treningu, przychodzę zmęczony, jem, idę spać, O 17 znowu trening. Wracam zmęczony, pooglądam trochę telewizji z dziewczyną i idę spać. Czasami wyjdziemy do kina w niedzielę, jak nie ma treningu. I tak dziewięć miesięcy w roku, jak nie więcej.\nMama: Bałam się o niego. Bałam się, żeby więzienie go nie zdemoralizowało, żeby nie popadł tam w większe kłopoty. Artek miał różne relacje z oddziałowymi. Powtarzałam mu, że osoba, która jest pozbawiona wolności, nie jest pozbawiona godności, ale pewny program, który jest nałożony, musi realizować. Nie było mu to na rękę, bo grypsował. Często i gęsto były między nami o to sprzeczki. Ja mówiłam: przestań grypsować - może przeniosą cię bliżej domu, może dostaniesz P2 [więzienie typu półotwartego - red.]. Skorzystasz z możliwości warunkowego zwolnienia. Procedury poznałam dobrze. Wszędzie jeździłam z adwokatem. I od początku - powiem takim slangowym językiem - kombinowałam, żeby mieć widzenia. W święta widzieliśmy się dzień przed Wigilią, widzieliśmy się po Wigilii. Jak jeszcze był małolatem, to były trzy widzenia w miesiącu, a jak skończył 21 lat, to były dwa. Ciężka próba dla matki.\nArtur: Bardzo się cieszę na te święta w domu. Pierwsze od dwóch lat. Fajnie. Jako dzieciak też zawsze bardzo na nie czekałem. Zwłaszcza na gwiazdkę, wiadomo. W kryminale docenia się siłę rodziny. I przyjaciół. Kiedyś było ich od groma, potem została tylko garstka. Ale za to tych najlepszych.\nMocno bije i pięknie rysuje\nMama: Nie chciałam, żeby został pięściarzem. Artek sprawiał problemy wychowawcze już w zerówce i zawsze się bił ze starszymi. No i nie uczył się. Razem z mężem byliśmy ciągle wzywani do szkoły i tak wycieraliśmy klamki. Po cichu marzyłam, że pójdzie w kierunku studiów plastycznych, bo on pięknie rysuje. Portrety robi niemal jak fotografie. Ale to nie była droga dla niego. Żywy był. Najpierw zapisał się na piłkę, później karate, później kung-fu. W końcu na boks i tu się odnalazł. Ale w gimnazjum zaczął się bić z chłopakami z liceum. No to mu zabroniliśmy tego boksu. Groziły mu jedynki, więc mówię - dopóki nie poprawisz ocen, nie będziesz chodzić. Później dowiedzieliśmy się, że chodzi po kryjomu.\nArtur: Na gwiazdkę dostałem kiedyś worek bokserski. Taki mały, dla dzieci. Ale to nie tak, że właśnie wtedy postanowiłem być bokserem. Ja zawsze chciałem być kimś, kto walczy. Obojętnie w jakiej dyscyplinie. A ten worek kupili mi, żebym miał się na czym wyładowywać. Byłem małolat i cały czas jakieś bitki w szkole się zdarzały. Taka krew.\nMama: Z Artkiem było tak, że był najsilniejszy i często bronił innych, a nie patrzył, że to zawsze on poniesie konsekwencje. Na początku to ja w ogóle tego boksu nie lubiłam. Potem się trochę przekonałam, ale jak jadę na galę - a jestem na każdej w Polsce - to zawsze jest duże przeżycie. Taki strach, żeby jemu się coś nie stało. Żeby kaleką nie został. Ale teraz to nawet na boksie się znam, bo wcześniej to była dla mnie czarna magia.\nArtur: Wiecie, gale wyglądają ładnie. Szpan, znani ludzie, piękne kobiety. Ale to jest na chwilę. Schodzi się z ringu i znowu praca. OK, po walce można iść na dyskotekę potańczyć, pobalować. Ale czasem to też jest męczące, bo ja wśród tych wszystkich celebrytów źle się czuję, nie lubię takiego towarzystwa. Są inni od normalnych ludzi. Wydaje im się, że są nie wiadomo kim. Za pieniądze mają wszystko, są wyżsi od innych. Naćpają się, napiją, klepią po ramionach i mówią mi: bracie. Wkurza mnie to. Odpowiadam im: Nie mów do mnie "bracie", bo cię nawet nie znam. Moi bracia to ci rodzeni i jeszcze kilku innych chłopaków, którzy nigdy mnie nie zawiedli. To wszystko.\nArtur Szpilka: Adamek wypadł jak dzieciak, to ja będę mistrzem (ZDJĘCIA, VIDEO)\nTeraz płaczę ze szczęścia\nMama: W dniu zatrzymania Artka byłam dziwnie niespokojna. Pod skórą coś czułam. Powiedziałam mu: Pamiętaj, że w razie zatrzymania masz prawo do jednego telefonu. I później po ważeniu zaraz zadzwonił telefon. "Mamo, zostałem zatrzymany, przyjedź, kocham cię bardzo". To były jego słowa. Ziemia usunęła mi się spod stóp. Długo czekaliśmy na to, aż wyjdzie. Liczyliśmy, że będzie z nami już w tę drugą Wigilię, że skorzysta z przedterminowego zwolnienia, ale nie udało się. No, ale kiedy już wyszedł... Oj, to był bardzo szczęśliwy dzień.\nArtur: Nie wyobrażam sobie świąt bez karpia. Karp musi być. A poza tym rodzina, ona jest najważniejsza. A święta spędzę nie tylko u siebie w domu, ale razem z dziewczyną pojedziemy też do jej rodziców.\nMama: Tym razem na pewno nikt nie pójdzie w Wigilię wcześnie spać. Będzie wyjątkowa. Przepraszam, że znowu płaczę, ale tym razem to ze szczęścia.\nArtur Szpilka: tylko my mamy takie zdjęcia\nartur szpilka galeria\nbrat artura szpilki\nartur szpilka brat


Jak szukać woli Bożej? Jak szukać woli Bożej - chaotyczny koncept budzący lęk. Zdecydowana większość naszych „kursantów” to ludzie, którym zależy na Panu Bogu i chcą Go brać pod uwagę przy życiowych decyzjach. Super sprawa. Problem polega głównie na tym, że nie...\nKonflikt? Na ostatnim webinarze dyskutowaliśmy nad życiem z perspektyw śmierci. Nie trudno się domyślić, że myśl o rychłej śmierci zmienia nasze myślenie i przestawia kryteria oceny i wyboru na to, co najistotniejsze. Ale co jest najistotniejsze? Jezusowi też zadawano...\nMoja śmierć i nowa perspektywa na życie. Jednym z ćwiczeń, które zwykle proponuję ludziom rozeznającym swoje powołanie, jest przeżycie w wyobraźni swojej śmierci. Przerażające, prawda? Nie wszyscy są w stanie je odbyć, bo łączy się ono z silnymi emocjami....