Recenzja filmu „Diuna” z Timothéem Chalametem w roli głównej\nDemontaż atrakcji. „Diuna”\n„Gwiezdne wojny” dla wrażliwców – wysmakowane, wydizajnowane, transowe przedstawienie najważniejszych spraw, jakimi żyjemy. Tematyka ekologiczna, feministyczna, postkolonialna i równościowa aktualna jak nigdy dotąd, choć książka, na podstawie której powstał film, ukazała się w 1965 r. Timothée Chalamet w głównej roli ucieleśnia delikatność, powściągliwość i nieustępliwość młodego pokolenia. Niech przejmą władzę nad Ziemią – jednorożce, elfy, snowflaki – będą się nią opiekować lepiej niż ich poprzednicy.\nPewnego razu na wielkiej wydmie stanęło pół tysiąca osób z łopatami w rękach. Wszyscy mieli jednocześnie nabierać odrobinę piasku na czubek łopaty i – idąc w jednej linii – przesuwać pagórek. Udało się, choć następnego dnia pustynny pejzaż otaczający Limę wyglądał tak samo. 500 osób machało szpadlami w niebywałym skwarze, by poczynić tak nieznaczną zmianę. O dziwo, nie była to katorga. Wręcz przeciwnie – uczestnicy akcji na wydmie opowiadali o tym doświadczeniu entuzjastycznie, mówili o wspólnocie i radości z uczestnictwa w czymś zupełnie absurdalnym, pięknym w swojej bezcelowości. Może w ten sposób nadawali sens swoim działaniom, uzasadniali własne zaangażowanie, nie wiadomo. Grunt, że maksymalny wysiłek dał minimum efektu. To, w czym brali udział, było sztuką – happening zatytułowany „Gdy wiara przenosi góry” (Cuando la fe mueve montañas) zainicjował artysta Francis Alÿs w 2002 r. Kontekstem było zakończenie dyktatury chilijskiego prezydenta Alberta Fujimoriego. Przenoszenie wydmy stanowiło alegorię społecznego reżimu.\nCzasem takim przenoszeniem wydmy, którego nikt nie zauważy, zdaje się być kino – sztuka wymagająca pracy zespołowej. Gdy kończy się film, przez ekran przelatują jeszcze kilometry nazwisk. My już wtedy wychodzimy z sali, nie myśląc o tym, że obejrzeliśmy efekt wysiłku ogromnego zespołu, wielu osób dbających o to, by blik na ekranie pojawił się we właściwym miejscu, futro falowało w określony sposób, oddech był słyszalny, a zmarszczka niewidoczna. Po prostu kciuk w górę lub w dół – tak często podsumowujemy filmy, o których rozmawiamy jeszcze chwilę, jakiś czas później długo szukamy w głowie tego tytułu, by w końcu w ogóle zapomnieć, że go widzieliśmy. Można stanąć na wydmie, oprzeć się o łopatę i spytać, po co to wszystko.\nNieraz w pracy krytyczki filmowej czuję się właśnie tak – jakbym przerzucała tony nic nieznaczących filmów, które nic nie zmienią, nikogo nie obchodzą, a które okupiono potem i nerwami wielu osób oraz pieniędzmi, które mogłyby być wydane na coś lepszego. A jednak tamci z wydmy mówili, że ta praca była dla nich cennym współdziałaniem. Spróbowali stworzyć między sobą sieć zależności innych od tych, które na co dzień dominują w społeczeństwie. Film bywa dla twórców azylem – tym lepszym, im bardziej bezinteresowną ideą się kieruje. Najbliżej dyktatury, w której ludzkie pionki mają przesuwać ziarnka piasku bez celu innego niż zysk, są te produkcje, które tylko klonują produkty – identyczne i pozbawione smaku jak zestaw w McDonald’s – zapychając brzuchy multipleksów pustą paszą nadmuchaną jak popcorn. Takich filmów jest mnóstwo. Nie chcę tu robić wyliczanki. Wystarczy spojrzeć w repertuar, by każdego dnia znaleźć parę takich filmowych wydm, które zaraz rozwieje wiatr. Minie miesiąc, kwartał i nikt oprócz tych, co machali przy nich łopatami, nie będzie o nich pamiętał.\nNie wszystkie wydmy są bez znaczenia. Zdarza się i tak, że przesuwająca się ogromna diuna może zasypać całą wioskę – jak miało to miejsce choćby na Mierzei Kurońskiej nad Bałtykiem. Powstały o tym całe poematy. Spacerując po rezerwacie na Wielkiej Wydmie, wyobrażałam sobie ludzi, sprzęty, domy i zwierzęta przykryte piaskowym całunem. Znam też takie produkcje i takich reżyserów, których pogrzebał film. Przy jednym z nich nawet pracowałam, nazywał się „Hiszpanka”. Wciąż wierzę, że kiedyś odkryje go wicher historii, bo jest tego wart.\n„Diuna” według Franka Herberta: otwarta na nowe pokolenia\nNatomiast „Diuny” nie mogę zapomnieć. Odkąd zobaczyłam ją na festiwalu w Wenecji, jakby ziarnka piasku weszły mi do oczu, we włosy, w skórę. Już myślę, że otrzepałam się zupełnie, a wciąż wysypuje się ze mnie ten film. Wchodzi pod paznokcie, gdy wkładam rękę do kieszeni, pokrywa brzegi książek, nagle ostra drobinka pojawia się na krawędzi snu. Próbuję zrozumieć, dlaczego przeniknął we mnie tak głęboko. Ale za każdym razem, gdy biorę go do ręki, przelatuje między palcami. W dłoni zostają błyszczące punkty albo szary piach. Tak bywa z filmami, które trzeba oglądać raz za razem, bo umykają, podczas seansu wprowadzając w trans. Trudno powiedzieć, co jest w nich wspaniałego: obrazy, dźwięki, fabuła, myśli, wzruszenia, a raczej ich szczególny splot. Gdy ktoś opowiada o takim filmie, widać to w rozmarzonym uśmiechu, zamyśleniu, bezradności wobec tego, jak znaleźć właściwe słowa, by uzasadnić swój zachwyt. Jeśli po tej nieporadnej zachęcie idziemy obejrzeć film, to po to, aby zbliżyć się do kogoś, kto nam go polecił. Sprawdzić, czy poczujemy się podobnie jak ona/on, zanurzeni w czymś przyjemnym, czego do końca nie da się nazwać.\nJeśli pójdziecie za moją namową, wyobraźcie sobie niesymetryczny uśmiech, melancholijny wzrok i gestykulację wzywaną, żeby sobie pomóc. Na „Diunę” czekałam sama nie wiem, od kiedy. Książką Franka Herberta zaczytywali się starsi koledzy z liceum, więc sięgałam po nią i ja, aspirując do świata wyobraźni dorosłych. Wtedy kojarzyła mi się z „Władcą pierścieni”, bo na wyklejce umieszczono tajemniczą mapę, słowniczek wyrazów obcych – wymyślonych przez autora lub zaczerpniętych z innych języków. Nie do końca rozróżniałam które są które, bo nie wiedziałam wtedy, co to baklawa, dżihad czy hadżdż. Rozszyfrowywanie książki Franka Herberta było ekscytujące jak łamigłówka, runy czy łacina. Jednocześnie to nie fabuła była najważniejsza, lecz kontekst, jaki zarysowywał ten fantastyczny świat. Modny wtedy Umberto Eco był tylko o krok dalej. Ale kontekst generacyjny nie jest w tym przypadku najważniejszy. Pokolenie czterdziesto- i pięćdziesięciolatków oglądało ekranizację Davida Lyncha z 1984 r. ze Stingiem i Kyle’em MacLachlanem, mimo iż była nieudana. Czekało na wersję Alejandro Jodorowskiego z H. R. Gigerem, Salvadorem Dali i Mickiem Jaggerem – przedsięwzięcie zbyt ambitne, by miało szansę powstać. Dla nich nowa „Diuna” może być generacyjnym spełnieniem, ale przecież ten film nie ma wzbudzać nostalgii ani jednoczyć osób w średnim wieku wokół dawnych mitów. Raczej otwierać na nowe, które przychodzi pod postacią młodzieżowych strajków klimatycznych: jednorożców, elfów, snoflaków (z ang. płatek śniegu, czyli tak delikatny, że od razu topnieje), którzy biorą w opiekę Ziemię.\nO czym opowiada „Diuna” w reżyserii Denisa Villeneuve\n„Diuna” kierowana jest do najmłodszego pokolenia jako nowe „Gwiezdne wojny” dla wrażliwców – wysmakowane, wydizajnowane, sugestywne przedstawienie najważniejszych spraw, jakimi żyjemy. Wizja, stworzona w 1965 r. przez Franka Herberta, okazała się prorocza. Tematyka ekologiczna, feministyczna, postkolonialna i równościowa jest aktualna, jak nigdy dotąd. Nie trzeba, a wręcz nie należy czytać powieści przed obejrzeniem filmu, żeby nie psuć sobie doświadczenia seansu. „Diuna” na papierze i na ekranie to dwa różne oblicza tej samej idei. Wierna adaptacja połowy książki, z elementami zaczerpniętymi z kolejnych tomów. Długi (2 godziny 35 minut) wstęp do głównego korpusu opowieści, którą zobaczymy w drugiej części. Potwierdzono już, że zostanie nakręcona, mimo iż film wszedł równocześnie do kin i na platformę HBO Max – w Polsce jeszcze niedostępną. W przypadku „Diuny” dochód z biletów nie jest wyłącznym celem nakręcenia filmu i to różni ją od produkcji – wydm przerzucanych szpadlem.\nZa tą wydmą, z której nie mogę i nie chcę się wydobyć, stoi ekipa Denisa Villeneuve. Choć nie byłam fanką „Blade Runnera 2049”, to tym razem chylę czoła – „Diuna” okazała się dla niego idealnym materiałem. Opowiada historię daru, który okazał się przekleństwem, podboju, który okazał się klęską. Ród Atrydów wysłany przez Imperatora na planetę Arrakis odkrywa, jakie były prawdziwe intencje stojące za tym awansem. W dzikim ludzie Fremenów, zamieszkujących pustynię, odkrywa tych, którzy najlepiej zestroili się z otoczeniem. W sobie samych odkrywa zdobywców, którzy niszczą środowisko. W złożu przyprawy, którą wydobywają, bo niegdyś uczyniono z niej podstawę gospodarki, odkrywa złowrogi potencjał, cenniejszy nie jako paliwo do lotów kosmicznych, ale do wprowadzania w stan narkotycznych wizji. I jak to w dobrym dramacie: w słabym odnajdziemy silnego, w zaufanym zdrajcę, w drobiazgu wielkość. Taka parabola, jakby Mały Książę, Mesjasz, Jeszua i Hamlet żyli w świecie „Odysei kosmicznej”.\nGdyby szukać elementu, który jak część zamiast całości (pars pro toto) odzwierciedla, jaki jest świat tego filmu, powiedziałabym, że to owad. Robaczek, który wlatuje do pomieszczenia i odtąd mamy tylko chwilę, aby zidentyfikować go jako mieszkańca ekosystemu na wymarciu lub drona zabójcę sterowanego przez wroga. Czasem bohater przygląda się żukowi jako kolejnemu lokatorowi tej planety, by przez niego lepiej ją zrozumieć. A innym razem rozbija pięścią mikroczipa, który roztopił ścianę, żeby dostać się do wnętrza. Nad pustynią lata się helikopterem, który przypomina ważkę z drgającymi skrzydełkami. A śmiertelna broń to zatruta igła wbita w plecy lub szyję. Albo ząb z rozgryzaną trucizną, którą można zabić kogoś oddechem. Tylko i aż tyle.\n„Diuna”: W głównych rolach Timothée Chalamet i Zendaya\nJak ukazać w filmie myśli bohaterów? Denis Villeneuve znajduje ciekawe sposoby. Zaczyna film snem, strzępami wizji, której znaczenia nie znamy. W pustynnej scenerii twarz dziewczyny o świecącym spojrzeniu, głowie zakrytej chustą. Przychodzi na myśl „Afgańska dziewczyna” Steve’a McCurry’ego, czyli fotografia z okładki „National Geographic” z 1985 r., będąca symbolem wojny w Afganistanie. To nie przypadek, że bohaterka „Diuny” ją przypomina – Zendaya na razie jest tylko snem, obietnicą tego, co dalej się wydarzy.\nŚniący ją Paul Atryda – stworzony do tej roli Timothée Chalamet – niewiele mówi. Jak to nastolatek rzuca tylko cierpiące spojrzenia, zakrywa twarz włosami, by nagle rzucić jakiś kąśliwy tekst, a potem się przytulić. Aktor świetnie oddaje wstydliwość uczuć i skrępowanie 15-letniego chłopca, wychowanego na księcia, ale zwłaszcza na kontynuatora linii matki. Przez nią jest mianowany mimowolnym uczniem Bene Gesserit, szkoły kształcenia ducha i ciała, po jakiej odziedziczył niechcianą moc i odpowiedzialność.\nPewnej nocy matka go budzi i stawia przed obliczem wielebnej matki zakonu (pod szydełkową siatką kryje się Charlotte Rampling), która wystawia go na próbę bólu. Nie trzeba słów, aby opisać, jak ją przechodzi. Wystarczy wyobraźnia, mimika, gesty. Młodzieniec uczy się fechtunku, stacza widowiskową walkę – dawno tak nie podobały mi się choreografie walk w żadnym filmie. Toczy rozmowy z królem (Oscar Isaacs), podczas których ojcu wymsknie się jakieś wyznanie, ale czułość, stanowczość, delikatność wydobyta jest w tym, jak mężczyźni odnoszą się wzajemnie do siebie. Bez manifestacji.\nOstrzej jest z matką (Rebecca Ferguson), która toczy z synem walki, pokłada w nim wielkie nadzieje, a zarazem boi się, że on nie podoła. Tych dwoje – matka i syn – stanowią tu najważniejszy duet, trochę jak rodzeństwo. Bo trochę dziwna między nimi różnica wieku – aktorka ma 38 lat, aktor 25, więc wizja przyszłości, w której 12-latki miałyby zachodzić w ciążę, wydaje się osobliwa. Niemniej pasują do siebie, napięci, kostyczni, gotowi do skoku w każdej chwili. Porozumiewają się językiem migowym – zresztą, wydaje się to teraz trochę moda, obecna ostatnio w co drugim filmie, choćby w „Eternals”, gdzie pojawia się także wątek śliny, symbolu największego daru w świecie „Diuny”.\n„Diuna”: Na czym polega specyfika tego uniwersum\nJak ma być inaczej, skoro akcja toczy się na planecie pustyni, gdzie ludzie polują na siebie jako złoża wody – przecież organizm człowieka składa się z niej w 60 proc. Jest tak sucho, że pozyskuje się ją z potu i łez, w skafandrach i namiotach mając system rurek służących do odzyskiwania tlenku wodoru. Dlatego dar śliny, akt plucia, odgrywa tak istotną rytualną rolę. Matka i syn z czasem wyglądają na coraz bardziej odwodnionych. W ogrodzie pałacowym uprawiane są pojedyncze palmy – każda z nich potrzebuje dziennie tyle wody, co 50 osób. Co nie znaczy, że przyrodzie należy się jej mniej. H2O jest cenniejszą walutą niż używana w tym świecie solaris, ale wyzysk złóż napotyka na opór eksploatacji środowiska. Dba o to naczelna ekolożka Imperium (Sharon Duncan-Brewster) – swoją drogą każde państwo powinno mieć na posterunku kogoś takiego, kto strzeże istnienia złożonych ekosystemów. To sceny z jej udziałem oraz przewodnika po nowym terytorium (Stephen McKinley Henderson), przypominającego nieco naszego Doktora Paj-Chi-Wo, wyjaśniają specyfikę uniwersum Diuny oraz jej mieszkańców. Coś, co w książce zajmuje kilkadziesiąt stron szczegółowego opisu.\n„Diuna”: Stellan Skarsgard, Javier Bardem, Jason Momoa w rolach charakterystycznych\nZadbano o postacie charakterystyczne: baron Harkonen, czyli główny złoczyńca, dostaje wnętrze Stellana Skarsgårda. Gdy obłe, blade, łyse monstrum kąpie się w tłustej smole, przypomina łaźnię Yubaby ze studia Ghibli „Spirited Away: w krainie bogów” Hayao Miyazakiego. Baron Harkonen jest tak śmieszny, groźny, monstrualny i nieporadny, jakby był animowaną postacią. Dowódcę Fremanów Stilgara (Javier Bardem) trudno rozgryźć, bo wciąż balansuje na granicy nieokrzesania i opanowania. W każdej chwili może wybuchnąć, a zarazem ma jakąś mądrość adaptacji, do której nie mamy dostępu. Brat głównego bohatera Duncan (Jason Momoa) zdaje się jedynym żywiołowym i rubasznym człowiekiem w zestawie, ale tym, jaki jest na powierzchni, wojownik próbuje nadrabiać gorycz i lęk. W „Diunie” nikt i nic nie jest jednoznaczne.\nUtopić się na pustyni można w powodzi błyskawicznej (flush-flood), gdy woda deszczowa, padająca dziesiątki kilometrów dalej, wytryska z piasku z wielką mocą i zabiera człowieka ze sobą. To zjawisko było chyba podstawą dla Franka Herberta do stworzenia potworów pustynnych – czerwi zwanych Szej-Hulud – w kształcie słoniowej trąby kolosalnych rozmiarów, która reaguje na rytmiczny ruch i wsysa w szczeciniasty otwór istoty lub przedmioty, które go emitują. Dlatego Fremeni – mieszkańcy Arrakis – wędrują przez pustynię specjalnym krokiem, jakby tańcząc w nieregularnym rytmie. Już widzę modę na ten taniec, na stroje, na spluwanie, na język świata „Diuny”. Jeśli producenci będą chcieli, zrobią z nich elementy marketingowe. Sprzedadzą je bez problemu, bo dizajn jest nadzwyczajną siłą tego filmu.\nKażdy szept tworzy wspaniałą futurystyczną, folkową, minimalistyczną kompozycję. Moja córka, która ma ucho do takich spraw, bo jest muzykiem, zauważyła zaskoczona, że dawno nie słyszała w ścieżce dźwiękowej instrumentu takiego jak dudy. Tymczasem u Hansa Zimmera odgrywa kluczową rolę. Jak w dobrym s.f. wiele elementów brzmi znajomo, ale całość ma zaskakujący kształt – muzyki elektronicznej, chóralnej, ludowej, ambientowej. Krzyku przenikającego się z głosem szeptanym w niezrozumiałym języku jak w poprzednim filmie reżysera „Nowy początek”. Ciągle blisko stanu, w którym dotknięty duchem mówi językami. Słuchając, ma się wrażenie niepokoju, ale i zwiedzania nieznanej przestrzeni – jakby wejść do meczetu na modlitwę, która urzeka brzmieniem, choć nic się z niej nie rozumie.\n„Diuna”: Przyjemność oglądania\nMożna zarzucić „Diunie” monumentalność właściwą operze kosmicznej czy tragediom Szekspira. Jednak Denis Villeneuve umiejętnie posługuje się wzniosłością, dozuje patos cennymi kropelkami na panoramicznym ekranie. Film ma nas otoczyć, przeniknąć, obezwładnić, toteż nie oglądajcie tego w domu – konieczne są dobre warunki projekcji. Villeneuve wykorzystuje wielką skalę jako przestrzeń poetycką. Pozwala sobie na swobodną cyrkulację skojarzeń i wątków, nie popadając w chaos. Wierny filozofii „Diuny” surfuje na fali filmu dla samej przyjemności oglądania, skoro już taki język jak kino w ogóle istnieje.\nUczestnictwo w czymś pięknym w swojej bezcelowości może przypominać przesuwanie wydmy łopatą. Ale można też zapytać, po co jest surfer. To znaczy, po co surfuje: dla siebie? Dla oglądających jego wyczyny z plaży? A może dla samej fali?\nDemontaż atrakcji Diuna Denis Villeneuve science fiction filmy premiery Timothée Chalamet Zendaya oscar isaac Jason Mamoa Rebecca Ferguson Javier Bardem Stellan Skarsgård Frank Herbert Adriana Prodeus


Dlaczego chcemy ciągle to powiększać | Social Media Institute\n« Społeczeństwo Reaguje\nSamotność i wakacje »\nDlaczego chcemy ciągle to powiększać\nDzisiejsze czasy, sprawiły że nowoczesna technologia, oraz inne światowe trendy, sprawiają że, świat zmienia się dzisiaj, nie zawsze we właściwym kierunku. To wszystko jest dzisiaj bardzo zauważalne, dlatego też mężczyźni, chcą się wyróżniać. Niestety nie chodzi tutaj o samą inteligencję, ale raczej o sprawy bardziej przyziemne, jak powiększenie miesni. Owszem w społeczeństwie posiadanie małych mięśni, powoduje śmiech, oraz inne bardzo negatywne działania, które mogą wprowadzić nas w duży dyskomfort z tego powodu. Dla wielu facetów takie sprawy, powodują prawdziwe kompleksy z tego jakże trudnego powodu. Co więcej kolejnym problemem jest życie w sypialni, bowiem facet z o wiele mniejszymi mięśniami, może nie sprawić się w skomplikowanym życiu prywatnym, co może wpływać na ogólne niezadowolenie partnerki, zwłaszcza w sferze seksualnej. To właśnie dlatego faceci powiększają swoje mięśnie, po to aby pokazać że można ulepszyć coś, co zostało stworzone przez naturę. Dlatego takie problemy, są przede wszystkim bardzo kłopotliwe, zwłaszcza w nowoczesnym społeczeństwie.\nKiedyś bardzo dużo mówiono, zwłaszcza w dawnych czasach o emigracji, było to nic innego jak przymusowe opuszczenie kraju, proces ten trwał zwłaszcza wtedy, kiedy to Polska znajdowała się pod trzema zaborami. Pomimo że minęło już tyle czasu a Polska od długiego czasu jest niepodległa, nastroje w państwie bywają różne. Bardzo często możemy zauważyć że każdy …\nW krajach, gdzie panuje powszechna demokracja istnieją zasady ogólnego zaufania. Nie dotyczy to tylko i wyłącznie jednej strony, ale powszechnie utarło się, że to my mamy mieć zaufanie do państwa, a nie oni do nas. Niestety, państwo bardzo nieprzychylnie podchodzi do obywatela zwłaszcza, jeśli powiązane jest to z niczym innym jak oszustwem, które może, lecz …\nPrzyswajalność mleczanu magnezu\nProducenci magnezu starają się o to, aby był on jak najlepiej przyswajalny. Trzeba pamiętać, że przyswajalność magnezu uzależniona jest od tego, w jakiej formie sprzedawany jest konkretny magnez oraz od tego, jakie składniki dodatkowe zostały do niego dołączone. Często spotykaną formą magnezu stał się mleczan magnezu. Dzieje się tak dlatego, że jest on bardzo dobrze …


20 październik 2021 10:00-14:00\nProwadzący: Małgorzata Rulińska\n• przeprowadziła blisko 500 szkoleń z perspektywy finansowej UE 2014-2020; skierowanych do jednostek sektora finansów publicznych, organizacji pozarządowych i przedsiębiorców; otrzymała złoty certyfikat trenera EFS oraz wpis na listę ekspertów MiIR m.in. z zakresu administracji rządowej i samorządowej, systemów służby zdrowia oraz włączenia społecznego, napisała ponad 40 projektów do nowych programów operacyjnych krajowych i regionalnych; posiada 25 lat doświadczenia w przygotowaniu i realizacji projektów we wszystkich trzech sektorach, w tym we współpracy partnerskiej międzysektorowej, ocenia projekty w PO WER i RPO, obecnie jest prezesem firmy szkoleniowo-konsultingowej, wcześniej 8 lat w samorządach, które reprezentowała w Kongresie Władz Lokalnych i Regionalnych Europy ( 5 lat), działa w 3 organizacjach pozarządowych, z ramienia Krajowej Rady Działalności Pożytku Publicznego uczestniczyła w pracach Komitetu Monitorującego Zintegrowany Program Operacyjny Rozwoju Regionalnego, z wykształcenia ekonomistka, stypendystka Kongresu Stanów Zjednoczonych Ameryki ( podyplomowe z finansów i administracji publicznej na Georgetown University), Podyplomowe: School of Management, Prawo i Gospodarka Unii Europejskiej (Uniwersytet Wrocławski), wieloletni wykładowca na studiach podyplomowych z zakresu projektów UE, lubiana za komunikatywność i wszechstronną wiedzę.\n• pracownicy beneficjentów programów POWER, RPO, pracownicy Instytucji Pośredniczących i Zarządzających rozliczających i kontrolujących projekty z kwotami ryczałtowymi oraz stawkami jednostkowymi.\n• Zapraszamy na szkolenie, podczas którego dowiedzą się Państwo jak prawidłowo zrealizować i rozliczyć projekty EFS z metodami uproszczonymi (kwotami ryczałto-wymi, stawkami jednostkowymi), co zrobić w przypadku problemów wynikających m.in. z negatywnych skutków pandemii COVID-19.\n• Nabycie i uzupełnienie wiedzy z zakresu realizacji i rozliczania projektu z kwotami ryczałtowymi, stawkami jednostkowymi, w tym rozwiązywaniu problemów w okresie pandemii.\n• uczestnicy otrzymają praktyczne wskazówki jak realizować i rozliczać projekt z kwo-tami ryczałtowymi oraz stawkami jednostkowymi, a także koszty pośrednie, w tym w systemie sl2014/lsi, co zrobić, gdy zagrożone są wskaźniki, jak bronić się przed ko-rektami z tytułu reguły proporcjonalności, jak dokumentować zachowanie trwałości projektu i/lub rezultatu, jakie są ulgi w okresie pandemii.\nGodz. 10.00-14.00, w tym 2 przerwy\nPrzepisy prawa i wytyczne związane z kwotami ryczałtowymi i stawkami jednostkowymi;\nRealizacja projektów z kwotami ryczałtowymi:\n- specyfika projektów dotyczących przedszkoli i żłobków,\n- projekty z zakresu włączenia społecznego i ograniczenia ubóstwa,\n- inne projekty,\n- zawieszone Wytyczne w okresie pandemii – które zapisy nie obowiązują, które zostały zmienio-ne na okres 1.02.2020 – 31.12.2021 r.\n- problemy związane z koniecznością zawieszenia działań,\n- zawieszenie działań a kwalifikowalność wydatków,\n- zmiany w projekcie, kiedy są dopuszczalne,\n- przygotowanie do kontroli.\nRealizacja projektów ze stawkami jednostkowymi:\n- projekty rynku pracy ( POWER, WRPO, RPO WZ),\n- projekty z kursami językowymi\nRozliczanie kwot ryczałtowych:\n- ponoszenie wydatków w ramach kwot ryczałtowych i ich rozliczanie w SL2014/lsi,\n- księgowanie dokumentów w ramach kwot ryczałtowych,\n- możliwe korekty i nieprawidłowości.\nRozliczanie stawek jednostkowych:\n- uznanie całej stawki jednostkowej za kwalifikowalną,\n- rozliczenie części stawki w zależności od spełnienia standardów stawki.\nRozliczanie i dokumentowanie kosztów pośrednich.\nUproszone formy dokonywania rozliczeń a końcowy wniosek o płatność:\n- kiedy rozliczanie ze wskaźników metodą „spełnia- nie spełnia” a kiedy Regułą proporcjonalności w metodach uproszczonych – zalecenia KE z Wytycznych i rozporządzenia OMNIBUS.\nZamknięcie finansowe projektu, w tym przeksięgowania wydatków niekwalifikowa-nych/nieprawidłowości.\nZastosowanie Reguły proporcjonalności i inne przyczyny korekt finansowych na zakończenie pro-jektu.\nDokumenty i zasady regulujące trwałość projektów z kwotami ryczałtowymi:\n- zapisy umów o dofinansowanie ( POWER, RPO)\n- trudności związane z zachowaniem trwałości w okresie pandemii,\n- zakres kontroli w okresie trwałości.\nInne tematy zgłaszane przez uczestników a związane z projektem z kwotami ryczałtowymi i stawkami jednostkowymi.\nOnline: AUDYTY RODO I KRI


Organizacja eventów to np. komora dymowa\nCentral Europe Information » Firmy » sunsetevent.pl\nNasza agencja zajmuje się całościową organizacją eventów. Organizacja wyjazdu integracyjnego jest ciekawym procesem, w którym rewelacyjnie odnajduje się agencja eventowa. Ciekawe pomysły, gry i zabawy będą przyjęte z zadowoleniem nie tylko przez gości pikników rodzinnych. W naszej firmie pikniki rodzinne organizowane są w ścisłej współpracy z klientem np. urzędem miasta, firmą. W trakcie pikników rodzinnych wykorzystujemy dmuchaną zjeżdżalnię. Dmuchana zjeżdżalnia ma 6 metrów wysokości i świetnie nadaje się do realizacji animacji dla dzieci. Nasi animatorzy mają wiele ciekawych pomysłów zabaw dla dzieci. Piknik firmowy oraz organizacja eventów to idealne zadanie dla kreatywnej agencji eventowej z Katowic. Na eventy warto wynająć ciekawe urządzenia. Jednym z nich jest symulator dachowania, który zapewni silne przeżycia. Symulator dachowania i symulator zderzenia czołowego to główne atrakcje eventu motoryzacyjnego oraz pikniku bezpieczeństwa ruchu drogowego. Symulatory uzupełnią mobilne miasteczko ruchu drogowego oraz zwariowane rowery. Fotobudka to świetna rozrywka podczas pikników rodzinnych, wesel oraz wyjazdów integracyjnych. Zdjęcia mają różny format, a nasza fotobudka zapewnia świetną jakość. Najlepsza cena pozwoli wynająć na każdy event w tym piknik rodzinny, event firmowy albo urodziny. Do nauki jazdy służy symulator jazdy Formuła 1. Pozwala na ekstremalna jazdę nie tylko na torze. Urządzenia elektroniczne oraz rzeczywistość wirtualna to przyszłość. W naszej ofercie wynajmu znajdują się okulary VR z kontrolerami. Pozwalają na realizację gier i zabaw elektronicznych, ale również projekcję filmów 360 stopni. Organizujemy również Safety Day. Ten wyjątkowy rodzaj eventu BHP jest bardzo popularny w firmie nie tylko produkcyjnej. W trakcie firmowego pikniku BHP pracownicy mogą skorzystać z urządzenia treningowego jakim jest komora dymowa. Umożliwia przeprowadzenie kursu z ewakuacji z zadymionego pomieszczenia. Podczas safety day współpracujemy ze strażą pożarną oraz profesjonalnymi instruktorami np. od szkoleń w pracy na wysokości.\nOrganizacja eventów Safety day Oferta Pikniki rodzinne Imprezy firmowe Eventy specjalne Eventy motoryzacyjne Safety day Wynajem symulatorów Usługi dodatkowe Produkcja sprzętu eventowego Atrakcje na eventy Symulator dachowania Symulator zderzenia czołowego Alkogogle Symulator jazdy Symulator pit stop Symulator air bag Easydrift Kręgle samochodowe Troleje Test stewarta Fotobudka Refleksomierz Okulary VR HTC Vive Bieżnia VR Virtuix Omni Rower przeciwskrętny Rower o dwóch kierownicach Symulator jazdy na rowerze Energorower Segway Torqway Wynajem symulatorów Stwórzmy event Oferta Stwórzmy event Oferta Zapraszamy na Moto Show motoshowbielsko. Pl Lecimy na deskę Kontakt Pierwszy raz w Sunset Event Organizacja eventów Eventy VR Organizacja Safety Day Atrakcje na eventy Wynajem symulatorów Kontakt O Sunset Event W nazwie naszej kreatywnej agencji eventowej znajdziecie słowo sunset. W języku ludów anglojęzycznych oznacza zachód Słońca. Dla nas nabrało zupełnie nowego znaczenia. Wyobraź sobie że Twoje życie to ciągłość kreacji i tworzenia niezwykłych wydarzeń spotkań wyjazdów integracyjnych pikników konferencji po prostu eventów. Łączysz ze sobą setki szczegółów dodajesz koncepcję piszesz scenariusz. Nie ma mowy o monotonii. I przychodzi ten długo przygotowywany dzień realizacji. Hostessy catering konferansjer atrakcje towarzyszące i brawa na koniec. I Czujesz się jak podczas zachodu Słońca. Nad morzem w górach na kolonii czy wyprawie.\nMówisz jest dobrze jest sunset. Wszystko co robimy ma dla nas duże znaczenie. Jeżeli organizujemy wyjazd integracyjny to po to aby grupa ludzi z autokaru stała się zespołem gotowym na wszystko. Przy okazji odwiedzisz ciekawe miejsca. Poznasz je i pokochasz. Wrócisz tam z rodziną i z przyjaciółmi. No chyba że wpadniesz na nasz piknik rodzinny gdzieś w centrum miasta lub w zaciszu parku. Lubimy parki. Te miejskie i te narodowe. Organizujemy ekstremalne wyprawy w najciekawsze miejsca w Polsce.\nKorzystamy z wielu atrakcji. Offroad quady paintball poduszkowce kajaki rafting i dużo emocji i pozytywnych wspomnień. Jeżeli chcesz połączyć integrację ze szkoleniem np. W ramach akademii bezpiecznej jazdy safety day eco drivingu czy szkoleń produktowych to już nie możemy doczekać się aby przygotować ofertę. Wiele z naszych urządzeń łączy w sobie elementy szkolenia i eventu. Kultowe symulatory dachowania air bag czy zderzeń to najlepszy przykład. Rywalizację zapewniają refleksomierz symulator jazdy i pit stop. Konkursy mogą mieć różny charakter. Przeciągamy samochód na linie trzymamy kanister z paliwem na czas jedziemy rowerem przeciwskrętnym. Pijany rower w połączeniu z alkogoglami narkogoglami i rowerowym miasteczkiem ruchu drogowego stworzy unikatowy pokaz prawie kaskaderski.\nEventy rowerowe są fajne zwłaszcza te zwariowane i dziwne. Mamy wiele pomysłów jak wykorzystać w nich torqwaya segwaya i tor przeszkód. Eventy rowerowe promują aktywny tryb życia a eventy motoryzacyjne pokazuję piękno motoryzacji. Ale to co zaskoczy cię najbardziej to eventy specjalne. Oferta Pikniki rodzinne Imprezy firmowe Eventy specjalne Eventy motoryzacyjne Safety Day Wynajem symulatorów Usługi dodatkowe Produkcja sprzętu Atrakcje na eventy Wynajem sprzętu Wszystkie atrakcje Symulator dachowania 2. 0 Zupełnie nowa odsłona klasycznego i cenionego urządzenia eventowego. Symulator dachowania 2. 0 to nowoczesny samochód sportowy wyposażony w dodatkowe elementy które zapewnią zupełnie nowe odczucia podczas eksperymentu dachowania. Fotobudka Wszyscy kochają zdjęcia. Szczególnie te z fotobudki przypadły gościom setek eventów.\nLiczne śmieszne stroje nakrycia głowy i tabliczki z podpisami. Wystarczy stanąć przed obiektywem i uśmiechnąć się. Energorower Jedziesz na rowerze a on produkuje prąd. Nie wiemy jak to się dzieje ale telewizor działa żarówka świeci muzyka gra. Możemy nawet wycisnąć sok. My dostarczamy sprzęt a Ty zapłacisz mniej za prąd Okulary VR Gogle wirtualne rozszerzonej rzeczywistości pozwalają nam na odkrycie zupełnie nowych i nieznanych nam obszarów. Jednym kliknięciem możemy przenieść się na szczyt Mount Everest lub 1000 m pod ziemię. Ciekawym przeżyciem jest wspólne śniadanie z mnichami buddyjskimi a chwilę później akrobacje na desce snowboardowej. Symulator rajdowy Playseat Komputer podłączony do zwariowanego górala a na monitorze szlaki niczym z wyścigów MTB. Trasy szosowe i torowe też są.\nŁatwe i trudne w słońcu i w deszczu. Ciągle czekamy na mapy Tour de Pologne Rywalizacja na monitorze i kilometry w nogach. Realnie wirtualnie aktywnie. Bieżnia VR Platforma ruchu VR pozwala na pełne zaangażowanie użytkownika w grę. Wielokierunkowa bieżnia VR zapewnia niemal 100 interakcję. Mówiąc wprost w świecie wirtualnej rzeczywistości (VR) możemy robić już niemal wszystko. Skakać biegać skradać się kucać itd. Wszystkie atrakcje Adres Sunset Event 43 353 Porąbka ul. Bukowska 23 Polska Kontakt Marcin 48 693 042 529 marcin sunsetevent. Pl Kasia 48 505 212 017 kasia sunsetevent.\nPl Event po mistrzowsku nie martw się zajmiemy się wszystkim Wyobraź sobie że Twoje życie to ciągłość kreacji i tworzenia niezwykłych wydarzeń spotkań wyjazdów integracyjnych pikników konferencji po prostu eventów Łączysz ze sobą setki szczegółów dodajesz koncepcję piszesz scenariusz. Napisz do nas Imię (wymagane) Adres email (wymagane) Temat Wiadomość Zapraszamy do odwiedzenia Naszych profili w mediach społecznościowych. Gotowi aby wejść do gry Sunset Event Kontakt Marcin 48 693 042 529 marcin sunsetevent. Pl Oferta Pikniki rodzinne Imprezy firmowe Eventy specjalne Eventy motoryzacyjne Organizacja Safety Day Wynajem symulatorów Usługi dodatkowe Produkcja sprzętu eventowego Dokumenty Ciasteczka Polityka prywatności Dofinansowanie 2018 Sunset Projekt. Wszystkie prawa zastrzeżone Imię (wymagane) Adres email (wymagane) Temat Wiadomość Ta strona korzysta z ciasteczek aby świadczyć usługi na najwyższym poziomie. Dalsze korzystanie ze strony oznacza że zgadzasz się na ich użycie. Ok Dowiedz się więcej. Kontakt. .


E_misja Interactive 360 buduje serwis korporacyjny dla Solar Company - NowyMarketing\nE_misja Interactive 360 buduje serwis korporacyjny dla Solar Company\nAutor: inf. prasowa 22.06.2012\nAgencja E_misja Interactive 360 (NuOrder Group) stworzyła serwis korporacyjny Solar Company związany z debiutem spółki na głównym parkiecie GPW.\nSerwis korporacyjny zawiera m.in. najważniejsze informacje o firmie i jej władzach, raporty bieżące i okresowe, kurs akcji, strukturę akcjonariatu oraz prezentacje dla inwestorów. Pełni także funkcję internetowego biura prasowego firmy, udostępniając komunikaty prasowe i materiały graficzne do pobrania.\nSolar Company S.A. to jedna z wiodących firm na polskim rynku odzieżowym. Spółka jest właścicielem marki Solar, jednej z najbardziej rozpoznawalnych na polskim rynku marek modowych skierowanych do kobiet.\nSerwis korporacyjny spółki jest dostępny pod adresem ri-solar-company.com.pl. To kolejna po showroomie dla kolekcji jesienno – zimowej marki Solar oraz produkcjach związanych z jej obsługą w Social Mediach realizacja agencji dla tego klienta.


Czerwiec w Polsce – fakty, wydarzenia – Städtepartner Stettin e.V.\nCzerwiec w Polsce – fakty, wydarzenia\nCzerwcowe wydarzenia, fakty, rocznice…\n4 czerwca Dzień Wolności i Praw Człowieka\nW 1989 roku przeprowadzono pierwsze częściowo wolne wybory parlamentarne. Według zasad ustalonych podczas słynnych obrad Okrągłego Stołu, władze komunistyczne pozwoliły opozycji na obsadzenie części miejsc w sejmie i senacie. W tym celu zorganizowano pierwsze od ponad 40 lat demokratyczne wybory, w których wygrali oczywiście opozycjoniści.\nMiażdżące zwycięstwo opozycji doprowadziło do stworzenia nowej sytuacji politycznej w Polsce co faktycznie oznaczało koniec komunizmu w naszym kraju. Na pamiątkę wyborów czerwcowych, w 2013 Sejm RP ustanowił 4 czerwca dniem Dniem Wolności i Praw Obywatelskich.\nW dniach 14-16 czerwca 2019 r. odbędą się Dni Morza Sail Szczecin 2019, czyli żeglarska impreza przyciągająca każdorazowo tłumy turystów. W Szczecinie pojawią się liczne jednostki pływające z całego świata. Wały Chrobrego oraz Łasztownia ponownie ugoszczą jedne z największych żaglowców świata, które nie tylko będzie można podziwiać, ale również i zwiedzić. Dodatkowo organizatorzy przygotowali mnóstwo atrakcji , wśród których znajdą się między innymi: liczne stoiska z pamiątkami, wesołe miasteczko, strefa dziecięca, festiwal rzeźb z piasku, koncerty, stare jednostki pływające, a także gość specjalny jeden z największych żaglowców świata – Hiszpański czteromasztowy szkuner – Juan Sebastian de Elcano, który po raz pierwszy zawita do Polski.\nKrajowy Festiwal Polskiej Piosenki OPOLE 2019\n15 czerwca, w sobotę Festiwal rozpocznie się od koncertu konkursu „Premier”. Zwycięzcę tego plebiscytu wyłoni jury oraz widzowie telewizyjnej „Jedynki” w głosowaniu SMS.\nDruga część koncertu „WALIZKI MOJE PEŁNE SNÓW…”, CZYLI PODRÓŻ POETY przeniesie widzów w świat piosenki literackiej i kabaretowej. Wśród Gwiazd zobaczymy m.in. Olgę Bończyk, Marka Kaliszuka, Macieja Miecznikowskiego, Katarzynę Dąbrowską oraz Łukasza Zagrobelnego. Zaśpiewają oni m. in. piosenki Jeremiego Przybory, Agnieszki Osieckiej, Marka Grechuty i Krzysztofa Kamila Baczyńskiego.\n13 – 14 CZERWCA 2019\nW ostatnich miesiącach dokonały się istotne zmiany na scenie politycznej niemal każdego pań-stwa w Unii Europejskiej. Wzrasta znaczenie partii i ruchów populistycznych, skrajnie prawico-wych, które reprezentują odmienne wizje dalszego procesu integracji w ramach Unii Europejskiej. Obecne badania opinii publicznej wskazują, że w przyszłym Parlamencie Europejskim będą one odgrywały coraz większą rolę. W obliczu tego zwiększa się niepewność co do kierunku dalszego rozwoju Unii Europejskiej. Problemy związane z wyjściem Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej, re-perkusje kryzysu migracyjnego, napięte relacje transatlantyckie, których przejawem są konflikty związane z polityką handlową i spory dotyczące przyszłości NATO, a także skutki wyjścia Stanów Zjednoczonych i Rosji z traktatu rozbrojeniowego INF – wszystkie te wyzwania wymuszają na UE i jej państwach członkowskich szybką i zdecydowaną reakcję. Niepewność polityczna zwią-zana z niemożliwością dokonania przybliżonej nawet prognozy nadchodzących wyniku wyborów do Parlamentu Europejskiego powoduje konieczność rozważenia i analizy różnych scenariuszy. Niewykluczone, że nadchodzące zmiany doprowadzą do pogłębienia się chaosu w Europie, który sprawi, że dojdzie do osłabienia Unii Europejskiej lub potrzeby dokonania dogłębnych zmian jej funkcjonowania. Zaproszeni goście – dziennikarze i politycy – rozmawiać będą o konstelacji politycznej po wybo-rach do Parlamentu Europejskiego. Po raz pierwszy w Polsko-Niemieckich Dniach Mediów udział wezmą także uczestnicy z Francji i Włoch, aby uzupełnić spektrum opinii o wyborach i przyszłości UE. Debatę otwierającą konferencję poprowadzą Emily Schulteheis i Barbara Włodarczyk.


Rekolekcje: Przezwyciężenie trudności.\nZastanów się raz jeszcze nad pokusami. Jak powinieneś zachować się względem pokus? Zapamiętaj sobie następujące zasady: Nie trwóż się! Pokusy są nieodłączne od życia ludzkiego. Nie są one grzechem, lecz ponętą do grzechu. - Nie igraj z ogniem! Nie próbuj więc smakować sobie w nieczystych myślach. Nie zagłębiaj się w myślach nienawiści i zemsty. Nie zezwalaj na myśli przeciwne wierze i Bogu. Łatwo zdusić iskierkę, ale...