Jaki jest najlepszy program do tworzenia filmÓw? • programosy.pl\nJaki jest najlepszy program do tworzenia filmÓw?\nprzez Kelly 07 Gru 2009, 21:25\nPostanowiłam z koleżankami stworzyć amatorski filmik a dokładniej kreskówkę. Jak w każdej "dobrej" kreskówce chcemy zrobić dubbing, problem jest jednak w tym, że do podkładania głosu zgłosiły się tylko dziewczyny a potrzebny jest nam także głos męski.Poszukuję zatem dwóch programów po pierwsze: programu do zmieniania głosu a po drugie: do tworzenia filmów, taki niezbyt skomplikowany, z możliwością podłożenia ścieżki dźwiękowej oraz DARMOWY Za wszystkie odpowiedzi wielkie dzięki\nDołączenie: 07 Gru 2009, 21:07\nPomocy!!! jaki jest najlepszy program do tworzenia filmÓw?\nprzez Budosz 07 Gru 2009, 22:35\nDo zmieniania głosu: AV Voice Changer albo zaprzęgnij do roboty Expressivo\nDo tworzenia filmu: Windows movie maker (masz go wbudowanego w system)\nprzez adrian1992 23 Paź 2010, 12:40\nAV VOICE CHANGER SOFTWARE DIAMOND do tworzenia głosu\npinnacle video spin 2.0 film i montowanie\nDołączenie: 23 Paź 2010, 12:27\nprzez ramonescojones 29 Paź 2010, 14:58\nJa używam Pinnacle 14, fajny całkiem jest.\nDołączenie: 14 Wrz 2010, 11:41


Pierwsza Reduta Osterwy ::: Artykuły ::: Encyklopedia teatru polskiego\nStrona główna : Artykuły : Pierwsza Reduta Osterwy\nPierwsza Reduta Osterwy\n"Pierwsza Reduta Osterwy"\n29 listopada 1919 odbyła się premiera spektaklu "Ponad śnieg", otwierającego działalność Teatru Reduta. Z tej okazji przypominamy fragment z książki "Pierwsza Reduta Osterwy" Józefa Szczublewskiego.\n"Sale Redutowe zaroiły się najbardziej eleganckim tłumem, na jaki Warszawę stać w obecnej chwili. Najpiękniejsze kobiety, najwykwintniejsi dżentelmeni, najbogatsi finansiści, najbardziej utalentowani artyści, najpoczytniejsi krytycy, najprzystojniejsi wojskowi" ("Gazeta Poranna", 5 XII 1919). A jakże. Otwarcie Reduty dało okazję do spotkania "na eleganckim szczycie" stolicy. Fraki, ministrowie, smokingi, dekolty, generałowie, jedwabie, migotanie klejnotów, jednym słowem - raut. Raut w dwu salonach, rzęsiście oświetlonych, udekorowanych według wyboru Zbigniewa Pronaszki kilkunastu obrazami najmodniejszych polskich malarzy współczesnych, raut trzykrotnie przerywany trzema aktami dramatu, w którym rzecz dzieje się współcześnie na kresach wschodnich. Dramat ten trzy razy zmusza wytworne towarzystwo do zajęcia miejsc w środkowej, niezwykle białej sali, gdzie jest scena i widownia.\nZa pierwszym razem oczom zebranych pokazał się pokój w kresowym polskim dworze, "jakiś ciepły i sercu bliski", oraz bardzo zdenerwowany panicz - Osterwa, przerywający co chwila twarde opowiadanie młynarza Joachima o powodzi. Wszystko to na tle deszczu, dalekiego szumu powodzi i dalekich za sceną krzyków; "złudzenie rzeczywistości zupełne". Potem przez chwilę samotny Osterwa w kunsztownym pasażu zdań rozpoczętych tonem triumfu, a ugrzęzłych wreszcie w szlochu i rozpaczliwym tłuczeniu pięścią w drzwi starej szafy bibliotecznej, z gustem dobranej przez kierownika plastyki scenicznej p. Zbigniewa Pronaszkę, który całe to spokojne wnętrze szlacheckiego dworu ustawił i ubarwił cichymi kolorami. Weszła Irena, ze sceny powiało miłością i awanturą; wyszła Irena i wybiegł panicz, by zostawić pokój wolny dla rozważań dziedziczki z Heleną o zbliżającym się poprzez powódź narzeczonym Ireny; wyszła Helena, wpadł panicz po płaszcz i wybiegł na deszcz, by Siemaszkowa mogła przeprowadzić ciężką rozmowę z krnąbrną Ireną; w końcu rozmowy daleki huk, udatnie zharmonizowane krzyki za sceną, i oto wraca Osterwa, jakiś dziwny. Krzyki za kulisami zbiegają się groźnie ku scenie, tłum ze wsi zbliża się do dworu, przed tłumem ktoś biegnie, jest już za drzwiami, rozwarł drzwi, stanął w nich Joachim, cały ubłocony. Brawo, brawo, takiego koncertu działań za sceną dawno w Warszawie nie słyszano. - Zupełnie jak u Stanisławskiego - szepcą ci, którzy nigdy w jego teatrze nie byli. O, i teraz wielka scena Siemaszkowej: narzeczony Ireny, porwany przez powódź, zginął; syn dziedziczki mordercą, przyznaje się, to on podniósł stawidła na grobli, zatopił Olelkowicza i dzieci wiejskie, co żęły tatarak. - Przeklinam! - krzyk Siemaszkowej wypełnia scenę i widownię. Osterwa blednie, Gromnicka mdleje, w rozwartych drzwiach staje wieśniak białoruski z martwą dziewczyneczką na rękach. Niemy moment wspaniałego teatru. Kurtyna. I przerwa, czyli dalszy ciąg rautu.\nZobaczymy, co dalej. Na razie to wszystko jest bardzo sympatyczne. Gra bardzo artystycznie wycieniowana. Ten dworek taki swojski. W ogóle teatrzyk robi bardzo miłe wrażenie. Nawet arkusik programu przyjemnie do ręki wziąć. Kto go projektował? Edmund Bartłomiejczyk. Estetyczny, żadnych reklam, nic z kupiectwa, czysta sztuka. Brawo. - "Ale byłoby bardzo pożądane, ażebyśmy nie byli ślepymi naśladowcami cudzoziemskich wzorów. Lękam się kopii niewolniczych, a do takich kopii zaliczam samo urządzenie teatru". - Ale za to widoczne tu jest tchnienie głębszego artyzmu. Scena ma duszę. Idzie od niej ciepło żywego człowieka. - "Nie widzę absolutnie, aby takie zbliżenie sceny i widowni potęgowało bezpośredniość wrażenia teatralnego, widzę natomiast, że w drugim, trzecim i czwartym rzędzie ludzie wykręcają sobie szyję, aby zobaczyć aktorów".\nAkt drugi. Lichy pokoik gdzieś w miasteczku prowincjonalnym. Toczą się dialogi zgrabnie, lecz jakoś pusto, widownia słucha z coraz większym roztargnieniem, krzesła skrzypią. Czy to drugi akt tej samej sztuki? Dwie mile od Żeromskiego. Wielki pisarz, a taki nieporadny dramaturg. Po ekspozycji na miarę tragedii po co raptem ta szara mieszczańska komedia wśród naturalistycznych mebelków na prowincji? Jaki nudny ten adwokat Światobor. Bezbarwna rutyna. Owszem, stara się być prostym, ale gra Żeromskiego tak, jakby grał Dumasa lub Sardou. No, nareszcie, przybył młynarz Joachim. Pyszna figura. Udał się Żeromskiemu, udał się Szymańskiemu. I wreszcie jakiś ruch: Wincenty idzie do wojska, a na odchodnym odkrywa, że Irena zdradza go ze Światoborem, i - kurtyna. Rautu ciąg dalszy.\nAkt trzeci. Pokój ten sam co w akcie pierwszym. Cisza. Poranek prawie jeszcze ciemny. Nastrój. Dwór z wolna budzi się. Każde stuknięcie drzwi jest tonem w partyturze pełnej pauz i ciszy. "Muzyka ciężkich butów starego młynarza, zamykanie i otwieranie drzwi, przenoszenie świecy i poduszek, drgające na ścianach cienie i jakby rozespane meble - wszystko to miało w swym realizmie mistyczne wróżby nieszczęścia". Wprowadzono Osterwę, strzęp człowieka w mundurze polskim, żołnierz podarty w bitwie z Niemcami. Wsparty na szczudle, bez ręki, noga w bandażu, blizna biegnie przez twarz, utrudnia wymowę. Długa, ciepła rozmowa z Gromnicką, potem ledwo przez Helenę przedzielany monolog Osterwy przy oknie. I znowu za oknem gniew zbuntowanej wsi. Złapali na polach dziedziczkę, poturbowali, wepchnęli na scenę. - "Skończyło się wasze jaśnie pańskie panowanie". Na widowni są tacy, co sami słyszeli tę groźbę, nim uciekli z tamtych dworów, i są krewni tych, co nie zdążyli ujść przed zemstą chłopską. Radosne hurra za sceną, kogoś witają. Wojsko przyszło. Co za wojsko? - "Nasze wojsko. Bolszewickie" - odpowiada białoruski młynarz. Okrzyki tłumu na dziedzińcu dworu raz po raz zagłuszają nerwowe plany dziedziczki, panicza i Heleny, rozgadane, długie, za długie. Panicz uroczyście proponuje: nasze dziedziczne dobra oddajemy tutejszemu ludowi. Dziedziczka krzyczy: "Nigdy Łuży się nie wyrzeknę. To jest moja ziemia". Ktoś na widowni w zapale zaczyna klaskać. Sam jeden. Wytworni widzowie karcą go milczącym spojrzeniem. Wszedł Oficer, za nim paru żołnierzy. Przystojny, jaka w nim siła. To jakiś nowy aktor. Rewizja w pokoju. Płoną w kominie burżuazyjne dokumenty. Oficer wygarnia książki z biblioteki - spośród nich z trzaskiem pada na parkiet browning panicza. Pauza, w której śmiercią powiało. Rudomska dobywa drugiego browninga, mierzy w Oficera. Długo mierzy, jeszcze dłużej deklamuje. Nieznośne. Oficer nie boi się, zwycięża w tym dialogu. Widownia niecierpliwi się, nagle Rudomska strzela, Oficer pada. Ruch na scenie, chłopi wdzierają się przez drzwi, żołnierze rzucają się ku paniczowi. "W chwili gdy Osterwa stanął nad głowami swych przeciwników ze wzniesionym szczudłem, jak jakiś fantastyczny ptak śmierci, miało się wrażenie, że ten człowiek gotów do wściekłej, zwierzęcej obrony - już nie żyje. Tam w tym kącie pod piecem stał człowiek, który wyprzedził własną śmierć. Człowiek, który zamarł w nienawiści wobec nieuniknionej swej klęski w walce nierównej". Kurtyna. Koniec sztuki. Pierwsze kłótnie.\n- Żeromski jest niepoprawny. Skaził dramat broszurowymi akcentami aktualnej polityki. Dramat zresztą nieudany, bo to właściwie trzy różne sztuki zszyte w jedną. Pierwszy akt, owszem, dobry, lecz istnieje sam dla siebie. Drugi to zapaść autora. - Trzy różne sztuki? Nie. To tylko dwa różne dramaty szlacheckie przedzielone trzecim mieszczańskim, przy czym "pierwszemu brak zakończenia, drugiemu początku, a trzeciemu i początku, i zakończenia". - Wylazł z Żeromskiego socjalista. Oficer przecież nie tylko że ma rację, ale i ginie za nią. Jego Starszy żołnierz jest nawet sympatyczny. Białoruski młynarz jest wręcz arcydziełem sztuki. Co tym trzem czerwonym postaciom przeciwstawił autor? Jedynie dziedziczkę, i w dodatku przegrywającą dialektyczny spór. "Pan Osterwa miał rolę sobie pokrewną: człowieka słabego, z porywami woli i bohaterstwa. Płakał i krzywił się doskonale. Ale to rola niewdzięczna, bo przez autora z gruntu chybiona". - Nie. "Ten nieświadomy chłopaczek, bijący nerwowo pięścią w starą bibliotekę, rósł, rozwijał się, mężniał, cierpiał i odradzał się z taką plastyką i wyrazistością, jakiej dawno nie widziało się już na naszych scenach". - Osterwa jako aktor popisał się wielką kreacją, a jako reżyser odniósł triumf zupełny. Efekty świetlne, zwłaszcza w trzecim akcie, były urzekające, gwar i ruch poza sceną prześcigały wszystko, cośmy na warszawskiej scenie widzieli. - Rewelacją przedstawienia pozostanie wszakże Szymański. Jakaż wymowna prostota. Ta opowieść Joachima o utonięciu Olelkowicza doprawdy budziła dreszcz zgrozy. I pomyśleć tylko, że przed trzema laty tegoż aktora widziałem w Kijowie jako Hetmana w "Horsztyńskim" i że grał tam skandalicznie źle. Ta Reduta może się przydać aktorom. - Kochanowicz, jako adwokat, "sprawił również rzetelną niespodziankę. Inteligentnemu temu artyście często dotychczas brak było środków do przekonania nas, że jego prostota nie jest sztuczna. W zespole pod wodzą Osterwy grał bez zarzutu. Gromnicka również pozbyła się skandowania". - Gromnicka to materiał na szekspirowską Julię. Gra Osterwy jest mistrzowskim stopniowaniem, któremu dopiero na szczytach najwyższych zabrakło spiżu bohaterstwa, no i głosu Węgrzyna. Osterwina w Irenie pokazała, że przechodząc z fatalizmu do prostej powieści można zabrać jakiś ton łagodzący dysonanse sztuki: to ona ratowała Żeromskiego w drugim akcie wysoką swą intuicją. A Siemaszkowa? Uwertura jej roli miała tonację bliższą Zoli niż Żeromskiego, niemniej w trzecim akcie Siemaszkowa była wspaniała. - Żeromski lepiej by uczynił, gdyby te trzy akty przerobił na trzy nowele, a w każdym razie Reduta większą oddałaby mu przysługę, grając rzecz bez owej nieznośnej przesady naturalistycznej. Po co to wydziwianie na podłodze i bez rampy, po co te tak bardzo naturalnie prawdziwe, że aż nieprawdopodobne pauzy w dialogach. Toć między słowami przespać by się tu można. - Socjalista socjalistą, ale ślicznie jest napisany dialog syna z matką o ziemi ojców. Trudno więc mieć pretensje "do owego naiwnego jegomościa, który nastrój sali zmącił na premierze niewczesnym oklaskiem, opowiadając się tą manifestacją za orientacją polityczną pani Rudomskiej".\nCokolwiek jednak napisano i powiedziano, faktem jest dla wszystkich bezspornym, że "Warszawa pozyskała teatr na wskroś artystyczny o bardzo miłej i wytwornej siedzibie" i że teatr ten miał szczęście rozpocząć działalność sztuką, która od razu wywołała gorączkowe zainteresowanie. Opinię krytyki ostro streści jej ówczesny potentat Władysław Rabski w ostatnim słowie recenzji w "Kurierze Warszawskim": "Wielkie pomysły, zepsute przez rozbieżność tonu i wadliwość architektury! Potężne fragmenty w chybionym dziele poety!". Żeromski i tę recenzję wklei do swego zbioru. Wyróżni ją nawet, bo pod nazwiskiem recenzenta dopisze jedno słowo: dureń.\nNa prawdziwym początku Reduty jest więc wydarzenie sceniczne. Jego data - 29 listopada 1919 r. - otworzy nowy rozdział historii polskich scen, niemniej tak się złożyło, że w pierwszym drukowanym programie nawet tej daty nie uwidoczniono.\nJest więc wydarzenie, a dobrotliwy los sprzyja Osterwie i Limanowskiemu, bo "Ponad śnieg" grane jest 77 razy z rzędu, przez grudzień, styczeń, do połowy lutego, kiedy wreszcie prace nad "Małym domkiem" dojrzeją do redutowej premiery, tej, której uda się po raz pierwszy zdobyć przyczółek na drugim brzegu polskiego teatru, tam, dokąd przedtem żaden rodzimy zespół aktorski nie zdołał się przeprawić. Żaden przecież zespół nie mógł sobie przedtem pozwolić na pół roku prób jednej sztuki. Rosnący sukces "Ponad śnieg" osłania tę iście bohaterską przeprawę w jej chwilach najcięższych.\nRozgłos "Ponad śnieg" szybko się rozprzestrzenia, Żeromski ma sporo zajęcia z odpisywaniem na listy i oferty, zaraz po Krakowie po dramat zgłaszają się sceny w Łodzi, Lwowie, Lublinie, jeden z egzemplarzy dociera do Londynu, Siemaszkowa po krótkim popasie w Reducie "poszła w prowincję" grywając Rudomską gdzie popadło, rzucają się na "Ponad śnieg" całe stada zespołów amatorskich, krótko mówiąc powodzenie sztuki tak cieszyło Żeromskiego, że zaczął ją nazywać serdecznie "sztuczydłem" i nawet machnięciem ręki wyrazi zgodę na korsarskie tłumaczenie czeskie i granie na scenach Czechosłowacji.\nW grudniu Reduta jest tematem miesiąca, obok zdegradowanego premiera Paderewskiego, obok końca świata wyznaczonego na ten miesiąc, obok ślubu Poli Negri de domo Apolonii Chałupiec z Eugeniuszem hr. Dąbskim, i obok biedy, doskwierającej biedy powojennej. Sensacją główną jest oczywiście scena Reduty, scena umieszczona na tym samym poziomie co pierwsze rzędy krzeseł. Tego jeszcze w Warszawie nie widziano, więc kto żyw z tych "lepszych paru tysięcy warszawian" musi z ciekawości pójść to zobaczyć. Na razie zdążyło zobaczyć zaledwie 900 osób - nie licząc trzystu zaproszonych na próbę generalną - czego dowodem komunikat w "Kurierze Warszawskim" z 2 grudnia, donoszący, że stosując się do uwag krytyki dyrekcja teatrów miejskich "od dziś przywraca scenę estradową, aż do chwili takiej przebudowy sali widzów, aby ze wszystkich miejsc można było widzieć jednakowo scenę, znajdującą się na tym samym poziomie co pierwszy rząd krzeseł". Zmian rzeczywiście dokonano i na jakiś czas podwyższono scenę o estradę 75 cm wysoką. Ku rozpaczy Osterwy. Wystraszony narzekaniem tych kilkudziesięciu widzów z trzeciego i czwartego rzędu Lorentowicz kazał zbudować estradę. Wystraszony i nie bez powodu rozsierdzony. Przecież już w wieczór otwarcia powiało awanturą. Lorentowicz wpadł za kulisy i jął besztać Porembę, sekretarza odpowiedzialnego za rozdział zaproszeń, że taki a taki minister dostał nieodpowiednie miejsce na widowni. Poremba, kłębek premierowych nerwów w mundurze żołnierza bolszewickiego, odpalił generalnemu dyrektorowi po Jaraczowsku: - Mam w de tego ministra - i poszedł dalej dwoić się i troić za kulisami.\nKażdy tydzień przynosi nowe kłopoty. W pierwszym tygodniu po otwarciu dwukrotnie uchwalono eksmisję Reduty.\nW poniedziałek straż pożarna wielkim głosem woła na zebraniu, że przy przebudowie Sal Redutowych użyto przeszło wagon sosnowego drzewa, by ułożyć w gmachu teatralnym nowy stos ogniowy, w czwartek Związek straży pożarnych jednomyślnie podejmuje rezolucję, której punkt czwarty stwierdza: "Urządzenie teatru Reduta uskutecznione wyłącznie z drzewa sosnowego, nie uodpornionego na ogień, nie tylko zatarasowałoby wyjście i Sale Redutowe, lecz przy obfitości materiału palnego może zgotować, na wypadek pożaru, krematorium dla publiczności i cały gmach obu teatrów sąsiadujących wniwecz obrócić. Budowę Reduty przeprowadzono pomimo sprzeciwu rzeczoznawcy - delegata straży ogniowej warszawskiej".\nW trzecim tygodniu pod bokiem Reduty, na Bielańskiej, wyrasta konkurent z salą na 1200 miejsc, Teatr "Marywil", gdzie magistrat osadza zespół eksmitowany z Teatru Letniego. W piątym na zapalenie płuc ciężko zapada Wanda Osterwina. W jej rolę wchodzi Ewa Korczak-Kunina, wymieniana wtedy jako Kunowa. Osterwa osowiał ze zmęczenia: gra, prowadzi teatr, prowadzi próby "Małego domku", prowadzi próby wznawianego w Teatrze Polskim "Brata marnotrawnego" Wilde'a, prowadzi próby dublerów w "Ponad śnieg". Rolę Wincentego zaczął dublować Szpakiewicz. Kunina zachorowała, więc Mazarekówna została trzecią Ireną.\nPiątego tygodnia w piątek wieczorem, tuż po wyjściu publiczności, spalił się Teatr "Marywil", po trzynastu dniach istnienia. Po raz drugi pożar strawił Reducie sąsiada i konkurenta, i to z zastanawiającą precyzją: 2 listopada poszły z dymem "Rozmaitości", 2 stycznia - "Marywil". Strach pada na teatry, śledztwo nie rozjaśnia zagadki, w Warszawie szumi od domysłów, że jakiś szaleniec zaczyna niszczyć stołeczne teatry ze złowieszczą punktualnością, że może ten szaleniec ma coś wspólnego z anarchistami, a może nawet z tą gromadką szaleńców teatralnych, która konspiruje w Salach Redutowych. Dzień 2 marca przeżyją teatry w histerycznym pogotowiu. Na seansach spirytystycznych w mieszkaniu mistrza Kazimierza Kamińskiego sam gospodarz oraz Teodor Roland i Osterwa będą podpytywać tajemnicze głosy o nazwisko podpalacza, o nazwę następnej ofiary. Osterwa z Limanowskim i Porembą czuwać będą w Reducie 2 marca przez całą dobę.\nStyczeń 1920 r. nie jest milszy ani dla Reduty, ani dla Osterwy. Dopiero w końcu miesiąca przesili się choroba Osterwiny, a od początku miesiąca nabrzmiewa w Warszawie skarga zwolenników Stanisławy Wysockiej, że Reduta jest jedynie kopią tego, co Wysocka stworzyła w swoim teatrzyku w Kijowie, i że Osterwa ubiegł Wysocką, gdyż udało mu się opuścić Kijów wcześniej niż ona. - Wysocka jest pierwszym reformatorem teatru polskiego, ona uczyniła pierwszy krok ku zerwaniu z szablonem i budowaniu zespołu; uczyniła to bez szumnych reklam, bez czczych frazesów, i już pięć lat temu w Kijowie; nie można tego pomijać milczeniem dziś, gdy takiej sławy doczekała się Reduta, której scena i widownia jest niejako kopią teatrzyku Wysockiej - pisze Szpakiewicz, tłumacz książki księcia Wołkońskiego o sztuce aktorskiej pt. "Człowiek wyrazisty"; Szpakiewicz, młody aktor Reduty i właśnie dubler Osterwy w "Ponad śnieg". Przedmową to tłumaczenie poprzedził Stanisław Pieńkowski, ów autor listu otwartego do Lorentowicza, były wykładowca historii teatru w "Studyach" Wysockiej (gdzie Szpakiewicz uczył dykcji), zadzierżysty recenzent w "Gazecie Warszawskiej", który za coś tam jeszcze z czasów kijowskich nie cierpi Osterwy.\nChyba więc ze ściśniętym gardłem czyta Osterwa jego recenzję z występu Szpakiewicza w roli Wincentego. Czego się dowiaduje? Aż do końca aktu drugiego młody Szpakiewicz jest sztywny, skrępowany i nie może współzawodniczyć z Osterwą, z jego wyrobieniem scenicznym, spokojem i swobodą, które Osterwie w scenach życia codziennego dają możność rozwinięcia wdzięku, lekkości i mnóstwa odcieni, grę olbrzymio wzbogacających. Ale w trzecim akcie dublerowi pomagają warunki fizyczne, głos mocny i szlachetny w brzmieniu, który "nie wnosi do scen patetycznych tej nuty pół-łzawej, pół-przekornej, jaka stale towarzyszy głosowi p. Osterwy i grę jego obniża". W scenie ideowego starcia z Oficerem Szpakiewicz góruje nad Osterwą, bo góruje nad Oficerem siłą charakteru i wewnętrznym przekonaniem. Scenę tę Osterwa "rozluźnił i obniżył tak barwą swego głosu, jak też brakiem przekonania wewnętrznego. W tym przekonaniu, lub braku przekonania, tkwi węzeł porównania talentów obu artystów. Stosunek p. Szpakiewicza do życia w sztuce i do sztuki zarysowuje mi się jako prosty, rzetelny i surowy: to jest właśnie jego najgłębszy, bo w charakterze duszy tkwiący silnik jego talentu, dający mu ową w scenach dramatycznych zwartość, moc i to, co tu nazwałem przekonaniem wewnętrznym. Stosunek p. Osterwy do życia w sztuce i do sztuki jest inny: mniej poważny, luźniejszy, kompromisowy, zawilszy, różnymi względami zawarowany, co właśnie w wyniku daje brak przekonania wewnętrznego, ten zaś brak jest zasadniczą w p. Osterwie przeszkodą do osiągnięcia wyższej mocy dramatycznej i tragicznej. W takich scenach dusza artysty (nie tylko jego talent!) bezpośrednio obcuje z duszą widowni i żadną już sztuką, pracą ani doświadczeniem nie da się zamaskować".\nZ Żeromskim, trzeba przyznać, ten recenzent rozprawi się znacznie dokładniej i prawie wściekle, tylko trochę później. Jego "Ideologia i psychologia dramatu Żeromskiego >>Ponad śnieg<<" jest nieprzerwanym atakiem na Żeromskiego, którego tylko mimochodem raz nazwie niepowszednim zjawiskiem w literaturze polskiej, i raz - utalentowanym pisarzem. Otóż - streszczając - "Ponad śnieg" to trzy różne utwory, zaś zła budowa dramatu jest nie tylko błędem architektonicznym, ale wypływa "z wnętrza sztuki Żeromskiego w ogóle, a więc z podstaw jego duchowych". Kazał Wincentemu zabić Olelkowicza, ale nie rozwinął skutków tej zbrodni w duszy Wincentego. Drugi akt to nie tylko katastrofa autora i jasny dowód jego niemocy, więcej - "autor świadomie czy bezwiednie odmalował tu swój własny stosunek do zbrodni i otworzył wieko kryjące tunel podziemny do labiryntu własnej swej duszy". Wincenty deklamuje sentencję pożyczoną z liturgii pogrzebowej, jednak nie staje się bielszy i widz nie może uwierzyć w to, co mówi, ani w to, co czyni ten człowiek wrażliwy, lecz słaby i przeciętny, i widz jest przykro zaskoczony, gdy zbrodniarz urasta nagle do wysokości symbolu narodowego. Decyzja Wincentego o rozdaniu ziemi chłopom to osobiste wynurzenie socjalisty Żeromskiego, świadoma jego ideologia, splątana z "posępną ideologią pierwotnych gmin chrześcijańskich i ludową filozofią rosyjską". Ale, panie Żeromski, wara! bo "dalekie jest to wszystko, nieskończenie dalekie i biegunowo różne od aryjskiej, czystej i arystokratycznej duszy polskiej"! I jeszcze jedno: w zakończeniu dramatu potępiona przez lud szlachta polska ginie. "Jak mamy rozumieć płynącą stąd ideologię autora? Czy jako błąd artystyczny, czy też jako świadome przekonanie?" I jeszcze jedno: prawdziwy Żeromski ukrył się w postaci młynarza Joachima, jedynej postaci, która artystycznie i psychologicznie jest arcydziełem tej sztuki. "Czułe ucho widza przyjmuje wszystkie uwagi, ironie i osądy Joachima jako uwagi samego autora. Fakt ten jeszcze bardziej poniża w trzecim akcie symboliczną grupę polską".\nDlaczego jest tak źle, skoro jest tak dobrze? - dziwi się dowódca nie bardzo podłej gromadki aktorskiej w osobliwym zapamiętaniu wrastającej w światek Rittnera w "Małym domku", porwanej rozgłosem teatrzyku i "kompletami" na dramacie Żeromskiego. Gromadki już sporej na początku lutego, bo aż dwiema równorzędnymi obsadami zbliżającej się do dwu premier "Małego domku". Gromadki karnej, choć im bliżej premiery, tym częściej brakuje Osterwy-reżysera, bo Osterwa-aktor w tym samym czasie wraz z tuzami z "Rozmaitości" zbliża się ku premierze "Kolombiny" Krzywoszewskiego w Teatrze Letnim. Karnej? A ten na dwadzieścia głosów rozłożony chór narzekających, że kiedyż, u licha, skończy się udręka bezkresnych prób "Małego domku"? A bunty i spazmy Dulębianki? A ostentacje i desperacje Antoniego Różyckiego? Cóż, może i było tego sporo, ale przecież nawet połowy takiego maratonu prób nie wytrzymał przedtem nikt w Polsce. I żadna polska primadonna nie przetrwała tylu prób żarliwiej, i mimo wszystko cierpliwiej, niż Dulębianka, drugie nazwisko w hierarchii aktorskiej zespołu. Tak, była pierwszą aktorką w żeńskim zespole Reduty, podobnie jak Osterwa był "gwiazdą" tego zespołu, bowiem zespół zespołem, a hierarchia hierarchią, choćby kto nie wiedzieć jak się zaklinał.\n "Kurier Warszawski" 5 XII 1919.\n Sędziwy aktor "Rozmaitości", Józef Kotarbiński, posunął się nawet do oskarżenia: "Fatalną była dla obu scen katastrofa pożarów wznieconych przez tępą, zbrodniczą nienawiść, jaką radykalizm przewrotowy zatruwa dobrą z natury duszę warszawskiego ludu" ("Jeremiady", "Ilustrowany Przegląd Teatralny" 1920 nr 29-30).\n "Teatr >>Studio<< w Kijowie", "Scena Polska", 1920 nr 1.\n "Teatr Reduta: Występ p. Mieczysława Szpakiewicza", "Gazeta Warszawska", 4 I 1920.\nTrzeci rozdział publikacji "Pierwsza Reduta Osterwy" Józefa Szczublewskiego, PIW, 1965.\nNa zdjęciu: Juliusz Osterwa\n29 listopada 1919 Ponad śnieg bielszym się stanę reż. Osterwa Juliusz


www.eprace.edu.pl » cisco-ids-pix » Porównanie systemów dedykowanych do ochrony sieci komputerowej\nPorównanie systemów dedykowanych do ochrony sieci komputerowej\nW tym rozdziale chciałbym przedstawić sposoby ochrony przed zagrożeniami, które zostały przeze mnie nakreślone wcześniej. Skoncentruje się tutaj nie tylko na typach urządzeń pod marką Cisco, na której temat jest głównie moja praca, ale także nakreśle inne rozwiązania z zakresu bezpieczeństwa komputerowego.\nIstnieje szereg modeli dotyczących bezpieczeństwa informatycznego i można je podzielić na:\nmodele kontroli dostępu do informacji np. model kratowy, model Biba\nmodele ochrony informacji w bazach danych np. model Wooda\nmodele teoretycznych ograniczeń systemów ochrony informacji\nOgólnie pod pojęciem modelu bezpieczeństwa będziemy rozumieć precyzyjny sposób zabezpieczenia informacji, przed nieuprawnionym dostępem oraz nieuprawnionymi działaniami na niej. Większość modeli dotyczy głównie sposobu dostępu do informacji oraz kontroli jej przepływu, czyli zapewnienia poufności danych. Jednak żaden z modeli nie podaje opisu systemu bezpieczeństwa informatycznego w sposób pełny, ani nie definiuje tego pojęcia. Bowiem system bezpieczeństwa komputerowego czy informatycznego czerpie każdego z tych modeli po części, a także stosuje tzw. dobrą praktykę inżynierską, czyli właściwe zastosowanie środków w danym środowisku, które przy minimalnych kosztach zapewnią bezpieczeństwo na wymaganym poziomie. System taki nie powinien być teoretycznym modelem, ale jego główny cel to zastosowanie i dobre spełnianie swej funkcji w rzeczywistym środowisku.\nIdąc dalej tym tropem każdy ze sposobów zabezpieczenia można zakwalifikować do jednej z trzech grup:\nfizycznej i technicznej ochrony przed nieupoważnionym dostępem oraz siłami natury (pożar, powódź itp.) (np. system alarmowy, system przeciwpożarowy, sejfy, zamki kodowe)\nsprzętowo-programowych (np. redundancje sprzętowe, programy antywirusowe, firewalle, IDS/IPS, koncentratory VPN)\norganizacyjnych i kadrowych (np. udokumentowana polityka działania w zakresie zakładania kont dla użytkowników, przydzielanie haseł dostępu, ustalona polityka w przypadku różnego rodzaju awarii, klasyfikacja informacji).\nKażdy dobrze zaprojektowany system bezpieczeństwa musi zawierać wszystkie z przedstawionych tu punktów. Często jednak jest tak, że świadomość zakupu firewalla i jego skonfigurowania (zastosowany 2 punkt) powoduje przekonanie, że nasz system jest już w pełni bezpieczny. Przykładem na złe działanie systemu jest zainstalowanie programu antywirusowego (punkt 2 spełniony), ale brak już osoby odpowiedzialnej za jego aktualizację, aktualizację baz wirusów czy kontrolę licencji, co powoduje znaczny spadek poziomu bezpieczeństwa w miarę upływu czasu.\nKolejną ważną cechą takiego systemu jest jego kompleksowość, która wiąże się nie tylko z wykorzystaniem tych trzech przedstawionych grup zabezpieczeń, jakie należy zastosować, ale ma on także umożliwiać wykrycie naruszenia bezpieczeństwa oraz ich próby. Taki system ma też skutecznie chronić sieć w głąb, to znaczy przełamanie jednego zabezpieczenia nie powoduje dostępu do całej sieci komputerowej, lecz tylko do jej części.\nInnym ważnym elementem systemu bezpiecznej sieci komputerowej jest jej spójność tzn. przejawem jej braku jest znalezienie luk w systemie, które umożliwią ominięcie jego zabezpieczeń.\nOczywiście należy pamiętać także o tym, żeby nie było kolizji między zastosowanymi rozwiązaniami zabezpieczeń (to tzw. zasada niesprzeczności). Np. przykładem sprzeczności może być założona na routerze brzegowym lista dostępu, która blokuje wszelki ruch z zewnątrz do strefy zdemilitaryzowanej, w której są umieszczone nasze publiczne serwery a firewall umieszczony za routerem na to pozwala.\nProjektując dobry system bezpieczeństwa komputerowego należy w nim zawrzeć te trzy elementy, czyli kompleksowość, spójność oraz niesprzeczność.\nTaki system jest w stanie dobrze odpierać zagrożenia. Jednak trzeba pamiętać, że każdy system ulega zagrożeniom, ale może być na nie bardziej lub mniej podatny. Jeżeli system jest podatny na dane zagrożenie, bo nie jest ono zabezpieczone bądź zostało przełamane to dla większej ilości takich niezabezpieczonych podatności może dojść do penetracji systemu rysującą się w takiej sytuacji ścieżką zwaną ścieżką penetracji. Chodzi o to, aby takich ścieżek było jak najmniej, a jeśli istnieją to powinny mieć nieskończoną ilość kroków do przejścia dla docelowej penetracji przez intruza.\nOto charakterystyczny czas życia podatności systemowej:\nRysunek 2.8 Cykl życia podatności systemowej12\nJak widać na wykresie, aby zminimalizować podatność wymagane jest zaaplikowanie w jak najszybszym czasie łaty programowej lub aktualizacja oprogramowania.\nBadania przeprowadzone na użytkownikach Internetu pokazują, że w ok. miesiąc po ukazaniu się łaty programowej jest ona instalowana na 50% hostów po drugim miesiącu znów na 50% z hostów jeszcze niezabezpieczonych itd.\nZa działania aktualizacji oprogramowania odpowiedzialność ponosi administrator systemu i on powinien nimi zarządzać.\nProjektowany system bezpieczeństwa komputerowego powinien być kompleksowy, spójny, niesprzeczny a tym samym zawierać możliwie mało ścieżek penetracji w teorii powinno ich być zero. Trzeba też pamiętać o tym, że dane podatności są związane z konkretnymi obiektami naszego systemu.\nW warunkach rzeczywistych nie istnieje w pełni bezpieczny system komputerowy, bowiem o bezpieczeństwie informacji świadczy też jej dostępność, a warto tutaj choćby przytoczyć ataki terrorystyczne, czy różne kataklizmy, które trudno przewidzieć.\nBardzo ważne przy projektowaniu bezpiecznej sieci komputerowej jest zastosowanie tzw. bezpieczeństwa w głąb. To znaczy, aby dobrze się zabezpieczyć należy używać różnych rozwiązań na wielu poziomach systemu. Każde z tych zabezpieczeń nie jest w pełni idealne, ale dzięki takiej różnorodności tworzy się system trudny do spenetrowania przez intruza. Obronę w głąb dobrze oddaje przedstawiony poniżej rysunek.\nRysunek 2.9 Dogłębna obrona systemu13\nJa w swojej pracy zająłem się głównie sprzętowo-programowymi zabezpieczeniami z tych 3 rodzajów zabezpieczeń, które wymieniłem.\nDokładniej rozwiązania te można jeszcze dalej podzielić na:\nsprzętowe (dedykowane urządzenia dla zapewnienia bezpieczeństwa jak np. firewalle sprzętowe, koncentratory VPN, IDS/IPS-y)\nprogramowe (to programy instalowane na komputerach np. programy antywirusowe, antyspywerowe, firewalle programowe np. Zone Alarm, iptables)\nsprzętowo-programowe (to dedykowane urządzenia do ochrony sieci komputerowej, na których można instalować oprogramowanie różnego rodzaju do ochrony sieci np. dedykowany serwer z zainstalowanym programowym IDS-em np. programem Snort; rozwiązanie DEP – Deep Execution Prevention, które wbudowana w procesor wraz z Windows XP SP 2 jest w stanie zablokować wykonywanie kodu z przestrzeni pamięci oznaczonej jako niewykonywalna)\nJa swoją uwagę najbardziej będę skupiał na rozwiązaniach sprzętowych ze względu na temat pracy. Na pewno za takimi rozwiązaniami stoi profesjonalne podejście do problemu bezpieczeństwa, bowiem każde z urządzeń wykonuje tylko konkretne zadanie, co nie obciąża innych urządzeń ani całego systemu w sposób znaczący. Takie rozwiązanie zapewnia też dobrą skalowalność całego systemu, bowiem może on zostać powiększony o nowe rozwiązania, które mogą nawet jeszcze lepiej przez to wykonywać swe zadania, jeśli mają możliwość współdziałania. Ważne jest w takim wypadku, aby takie urządzenia były ze sobą kompatybilne, a najlepiej pochodziły od jednej firmy. Niestety takie rozwiązanie wiąże się z dość wysokimi kosztami sprzętu oraz licencji na najnowsze oprogramowanie, czy aktualizacjami związanymi np. z sygnaturami ataków (IDS/IPS). Rozwiązania tego typu umieszczane są wewnątrz sieci komputerowej w różnych jej miejscach w zależności od potrzeb.\nRozwiązania programowe są znacznie tańsze, ale za to wykorzystują zasoby komputerów, które są przeznaczone także do innych celów niż tylko zapewniających bezpieczeństwo. Tym samym powodują większy narzut na zasoby systemu, co wiąże się ze zmniejszeniem jego wydajności. Nie są już rozwiązaniem tak skalowalnym ponieważ np. dodanie większej liczby komputerów użytkowników wymaga instalacji na każdym np. programu antywirusowego, czy zapory sieciowej. Często instalowane na komputerach klientów.\nTrzeci rodzaj zabezpieczeń sieci komputerowej stanowi mieszankę dwóch przedstawionych stanowisk, ponieważ jest po części ich połączeniem może tutaj, więc liczyć na średnie koszty oraz średnie obniżenie wydajności całej sieci komputerowej.\nOgólnie sprzętowe środki ochrony przed zagrożeniami sieci komputerowej to:\nfirewalle (zapory ogniowe)\nsensory IDS/IPS (Intrusion Detection System/Intrusion Prevention System)\nkoncentratory VPN (dla połączeń zdalnych z siecią wewnętrzną za pomocą szyfrowanego połączenia tzw. tunelu przez niezaufaną sieć np. Internet)\ninne urządzenia, które mają wbudowane środki ochrony jak np. listy dostępu na routerach, czy przełącznikach warstwy trzeciej\ninne urządzenia przeznaczone do ochrony sieci komputerowej (np. detektor anomalii, akceleratory SSL, DataForce-y (przechowują zaszyfrowane dane, które są zabezpieczone przed dostępem))\nczytaj dalej: Sprzętowe środki ochrony sieci komputerowej »\nSprzętowo-programowe rozwiązania dla ochrony przed zagrożeniami\nKompleksowe systemy ochrony sieci komputerowej


Jak zarobić na stronie internetowej - sposoby zarabiania\nWcześniej czy później każdy właściciel strony internetowej zainteresuje się tym tematem.; jak zarobić na swojej stronie?. Nie owijając w bawełnę - jest to bardzo trudne. Ale po kolei. Jest kilka sposobów na wyciśnięcie z witryny przysłowiowe parę złotych. A głównym z nich są programy partnerskie\nProgramy partnerskie(afiliacyjne) – programy partnerskie polegają zwykle na reklamowaniu i czerpaniu zysków/prowizji od sprzedaży jakiejś usługi lub towaru. Mówiąc w prosty sposób: umieszczasz baner lub link partnerski na swojej stronie, a jeżeli za jego pośrednictwem jakiś internauta przejdzie do strony firmy którą reklamujesz, coś kupi lub dokona innej akcji, Ty masz z tego jakiś procent zysku lub określoną płatność. Programy partnerski oferuje wiele firm, zarówno małych jaki i dużych, począwszy od sklepów, po przez banki czy firmy oferujące jakąś usługę. Aby móc skorzystać z programu partnerskiego należy w takim się zarejestrować, a następnie pobrać materiały promocyjne (z kodem identyfikujących tylko Ciebie) i wstawić je na swoją witrynę. Oczywiście najlepiej aby tematyka takiej reklamy miała coś wspólnego z tematyką witryny(tzw. reklama kontekstowa).\nJedne z najpopularniejszych programów partnerskich to choćby zlotemysli.pl, gdzie otrzymuje się prowizję od sprzedaży książek, e-booków i audiobooków. Innym popularny programem partnerskim związanych z tematyką książek jest reklamowanie książek jest Nexto.pl, obie marki są liderami na rynku programów partnerskich i oferuje wysoką i dożywotnią prowizję. W znalezieniu odpowiedniego programu partnerskiego mogą nam pomóc sieci afiliacyjne, których na polskim trochę się pojawiło. Te najbardziej znane to: novem.pl, netsales.pl salesmedia.pl czy WebePartners - skupiają one w sobie od kilkudziesięciu do nawet kilkuset firm oferujących programy partnerskie. Jeżeli ktoś szuka programów partnerskich z branży finansowej i bankowej to prym wiedzie sieć systempartnerski.pl. Rodzaje płatności w programach partnerskich dzielą się na te uzyskiwane od sprzedaży(prowizja), płacące za kliknięcie w baner reklamowy(PPC, CPC), wyświetlanie się banera lub inną akcję jak wypełnienie formularza lub rejestrację(Lead).\nJeżeli chodzi o płatność polegającej na prowizji od zakupu przez internautę(przekierowanego z twojej witryny) jakiegoś produktu, to jest bardzo zróżnicowana i waha się zwykle od kilku do nawet kilkudziesięciu procent od wartości tego produktu. Natomiast jeżeli chodzi o płatność za klikanie, to jest to w granicach od kilku do kilkudziesięciu groszy za kliknięcie. Tu można polecić porównywarki cen jak: nokaut czy skąpiec, można tam w łatwy sposób wygenerować baner z interesująca Cię tematyką. Ale biorąc pod uwagę stawki za pojedyncze kliknięcia, praktycznie Google AdSense nie ma sobie równych. Adsense, jest ogólnoświatową platformą reklamową Google, zintegrowaną m.in z wyszukiwarką. Warto dodać, że Adsense jest dla wydawców, a Adwords dla reklamodawców. Stawki w zależności od tematyki reklamy bywają na prawdę zachęcające, mogące sięgać nawet 1 zł za kliknięcie. Wadą Adsesne jest to, że reklamy nie zawsze są dopasowane do treści witryny i zainteresowań odwiedzającego, co zmniejsza klikalność. Trzeba jednak mieć świadomość, że wyświetlane reklamy dopasowują się do preferencji odwiedzającego stronę, ponieważ Google "notuje" na jakie strony z jaką treścią każdy z nas wchodzi i co wpisuje w wyszukiwarkę.\nPolską konkurencją Adsesne jest Adkontest, sieć reklamowa działająca na bliźniaczo podobnych zasadach.\nJeszcze inną formą rozliczania jest płatność za odsłony banera. W tym wypadku PP płaci za 1000 odsłon określoną stawkę. Są to raczej małe sumy wahające się od kilku do kilkudziesięciu groszy, gdyż firmy rzadko decydują się na ten rodzaj reklamy produktu, bo jest on mało efektywny(same wyświetlanie baneru bez kliknięcia internauty jest mało warte). Ale odsłony są zliczane gdy odwiedzasz kolejne podstrony, i przy tysiącu odwiedzin dziennie, możesz zgromadzić parę tysięcy odsłon, co jest już niezłym wynikiem. Taki rodzaj płatności do niedawna oferowało CPMProfit, jednak przestała działać na Polskim rynku. Ciężko znaleźć dobrą alternatywę, ale dla osób, którym nie przeszkadza nachalna i reklama(wyskakujące na środek ekranu okna), można polecić Binlayer\nJeszcze inną formę rozliczenia oferuje AdTaily. Można tam zarejestrować swoją stronę, pobrać kod reklamy i emitować ją na swojej witrynie. Otrzymujemy płatność za unikalne kliknięcia. Ale AdTaily daje na możliwość zarabiania za samo umieszczenie reklamy, dzieje się to wtedy gdy znajdzie się chętny reklamodawca. Po przez serwis wykupuje on miejsce reklamowe na naszej stronie. Reklama pojawia się automatycznie na stronie i widnieje tyle czasu na ile zdecydował się reklamodawca. Wcześniej przy dodawaniu witryny podaje się cenę emisji reklamy przez jeden dzień. Oczywiście nie jest łatwo znaleźć reklamodawcę, choć można sobie dopomóc rozsyłając ofertę do serwisów i sklepów.\nInnym wariantem jest nie popierany przez Google - handel linkami pozycjonującym. Jeżeli masz wartościową stronę z dużą liczbą zindeksowanych podstron, możesz sprzedać link pozycjonujący, tzn. za opłatą wstawić na swojej stronie(zazwyczaj w stopce strony) link o danej treści do innej witryny. W ten sposób wzmacniasz i pozycjonujesz tą stronę na daną frazę. Trzeba pamiętać, że wstawiony link w stopce czy w belce z boku strony, równa się ilości twoich podstron. Gdy masz 100 podstron to jest to 100 linków, które bardzo wzmocni witrynę do której prowadzi odnośnik. Niestety gdy Google połapie się, że sprzedajesz linki (nagłe pojawienie się większej ilości linków w stopce), może Cię ukarać spadkiem PageRank, a to właśnie ten wskaźnik decyduje o tym, że sprzedasz link za dobrą cenę lub, że w ogóle ktoś zechce go kupić. Handlować linkami możesz na własną rękę, lub zarejestrować się w serwisie oferującym zarówno sprzedaż jak i kupno linków, np. ProLink\nParę podpowiedzi. To czy zarobisz coś na swojej stronie, zależy dużo od tematyki. Jeżeli witryna nie jest nastawiona na dochód i reklamowanie czegoś, a tylko na informację - to będzie ciężko. Trzeba być świadomym, że są tematy, które mogą generować zysk jak np., bankowość, finanse, internet, komputery, i takie co nie generują zysku. W pierwszym przykładzie ludzie wchodząc na taką witrynę są zainteresowani jakąś usługą, lub kupnem czegoś - a więc mogą się zainteresować również reklamą. Ale także strona o wędkarstwie może przynieść dochód, gdy będziesz tam reklamował np. wędki. Ale nawet jeżeli trafisz z reklamą to pamiętaj, że klikalność waha się zwykle w granicach 1-5 % - czyli w reklamę kliknie co najwyżej parę osób na 100, a na kupno czegoś może zdecydować się jedna osoba na 1000.\nPosiadając małą stronę niestety trudno Ci będzie liczyć na to, że jakaś firma zechce podpisać umowę reklamową i płacić np. za ilości odsłony banera reklamowego. Znalezienie najbardziej efektywnej formy zarobku ze swojej strony może zając trochę czasu, gdyż często dzieje się to metoda prób i błędów, jednak warto spróbować wszystkiego i samemu dokonać wyboru.\n-6 # Piotrek 2014-06-18 19:24\nJa ostatnio zarejestrowałem się w seopilot\ni mi wycenili moje strony po kilkaset zł a jedno forum na tysiaka :)\nznacznie więcej niż zarabiałem na tym Adsense\nPod tym linkiem można sie zarejestrować i sprawdzić po ile wam wycenią strony\nZarejestruj się w seopilot\nA w tym artykule opisałem ceny jakie mi dali za poszczególne portale\nArtykuł o seopilot\n+1 # admin 2014-06-18 19:25\nJak dla mnie sprzedaż linków jest ostatecznością, strona może spaść w wynikach, a w skrajnych przypadkach zostać zbanowana. Raz się w to bawiłem PR z 3 poleciał na 0 i po dwóch latach nadal 0\n-3 # Damian 2014-06-18 19:26\nczesc moją strone srednio dziennie odwiedza ok 4000 tys osob , jest to serwis informacyjny. najwiecej osob online to 1631 , chodzi mi ze w danym momencie dnia bylo online tyle osób , ile mogę zarobić wynajmując koncik na mojej stronie nie chodzi tu o ilosc klikniec tylko o czas emisji reklamy. w pierwszy miesiac mojej strony odwiedzilo ja az 7000 tys osob jak dla mnie to duzo chodz wiem ze moglobyc znacznie lepiej\n0 # admin 2014-06-18 19:27\nOgólnie nie ma reguł, jeżeli chodzi o płatność za czas emisji to można spróbować w Adtaily, wyceń swoje miejsce na reklamę(na początek nie za dużo)i zobaczysz czy będą chętni reklamodawcy. 7 tys miesięcznie to nie jest dużo. Z taką liczbą odwiedzin ja na jednej ze stron mam 20 zł, a na innej 200 zł, ale 4 tys dziennie to sporo i na Adsense to już można kilkaset zł miesięcznie wyciągnąć. Dużo zależy od tematu\n+4 # Robert 2014-08-05 12:50\n4 000 tysięcy? Czyli 4 miliony? Nieźle...\n-1 # mike 2014-12-03 21:48\nWitam, chciałbym zapytać czy jest możliwość zarabiania na osobach rejestrujących się na mojej stronie (biorąc oczywiście pod uwagę że będą mieć z tego korzyść) wyceniając koszt miesięcznej obecności na np 1 zł ? Płatność mogła by być wykonywana przelewem . Czy nie istnieje taka forma zarabiania ?\n-4 # pamela 2015-03-12 02:28\nNo wlasnie jak chce wynajmowac chetnym miejsce na reklame, to mozna to robic prywatnie albo nawet jako firma i oddawac kacik za oplate miesieczna?\nNp mam 15stron wszystkie chodliwe, kazda po 8 dobrych miejsc reklamowych -zaloze firme i pobieram oplaty za to -Czy tak tez mozna??\nZna ktos odpowiedź?\n+1 # admin 2015-03-12 13:05\nMożna, tyle że nie jest łatwo znaleźć reklamodawce. Strona taka musi być atrakcyjna, mieć sporo odwiedzin i dobry temat\n-2 # Karol 2015-05-01 15:07\nDobry sposób to monetyzowanie strony sprzedając na niej artykuły sponsorowane. Jeśli strona jest naprawdę wartościowa, ludzie potrafia nieźle za taki artykuł zapłacić :)\n-1 # Denis 2015-07-18 16:20\nMożna zarabiać publikując na stronie treści sponsorowane. Na http://empirelinks.com/pl/ sam ustalasz ceny za publikacje, i wybierasz wyłącznie potrzebne dla Ciebie treści.


Maria Nurowska - "Skoro mnie pokochali..." - wywiad\nRzeczpospolita - 2000.11.25\nMaria Nurowska, pisarka: W Polsce jestem persona non grata, głównie z powodu mojego okropnego charakteru\nSkoro mnie pokochali...\n"Listy miłości" były w Niemczech bestsellerem, ale - jak słyszę - i inne pani powieści zdobyły sobie tam powodzenie. Ile ich było w sumie?\nMARIA NUROWSKA: W Niemczech wydano jedenaście moich książek. Całkiem niedawno otrzymałam od swoich wydawców wyniki sprzedaży z pierwszego półrocza tego roku, z których wynika, że do tej pory rozeszło się w tym kraju przeszło 500 tys. egz. moich powieści. Rekordowe są, oczywiście, "Listy miłości" - 230 tys. sprzedanych egzemplarzy, 20 tysięcy w ciągu ostatniego pół roku, ale np. sprzedany nakład "Hiszpańskich oczu" przekroczył 60 tys. egz.\nA ile książek napisała pani w ogóle?\nBodaj 20, licząc oddzielnie każdy tom "Panien i wdów".\nW Niemczech związana była pani do tej pory głównie z Fischerem. A w Polsce? Zaczynała pani, o ile pamiętam, od Czytelnika.\nTak, ukazały się tam pierwsze moje książki, m.in. "Moje życie z Marlonem Brando". "Innego życia nie będzie" zatrzymała jednak cenzura, dopiero PIW przepchał tę książkę. Wydawnictwo Literackie wydało "Postscriptum", potem była Nowa. Jedną książkę wydało W.A.B., następnie współpracowałam z Siedmiorogiem, który świetnie sprzedawał moje powieści, gdyż ma własną dystrybucję. Wydawnictwo to wznowiło moje poprzednie książki, wydało też "Tango dla trojga". W W.A.B. ukazał się natomiast "Rosyjski kochanek".\nTa sama oficyna wydała ostatnio pani "Niemiecki taniec", pierwszy tom nowego cyklu powieściowego. Po lekturze wydaje mi się, że książka ta może liczyć na sukces u niemieckich czytelników. Czy jest już tłumaczona i przez kogo?\nPo emisji "Tagesthemen", takiego niemieckiego "Monitora Wiadomości" w dniu otwarcia Targów Książki we Frankfurcie, gdzie mówiono o "Niemieckim tańcu", w ARD rozdzwoniły się telefony, wielu wydawców i księgarzy pytało o tę powieść. Prowadzę teraz rozmowy na temat jej wydania, a właściwie robi to mój agent. Decyzje jeszcze nie zapadły. Należy wybrać wydawcę, który zainwestuje w promocję książki.\nDotykającej ważnego problemu niemieckich przesiedleńców z terenów dzisiejszej Polski. Nie ukrywam, że czytając powieść, szczególnie jej pierwszą część, odniosłem wrażenie, że pisała ją pani pod określonego odbiorcę.\nPisarz nie może pisać pod kogoś, bo wówczas zawsze wyjdzie fałsz, a to się czuje. Wcale nie jest tak, że chcę się przypochlebić Niemcom. Nic mnie z nimi nie łączy rodzinnie. Jak pan wie, jeśli mam obce korzenie, to francusko-białoruskie. Zbrodnie wojenne, z unicestwieniem Warszawy na czele, trudno zapomnieć. Konieczne jest jednak oczyszczenie - dla zdrowia psychicznego narodu. Prawda o przeszłości musi zostać wypowiedziana i zrozumiana. To, co robili komuniści i w Polsce, i w Niemczech, było niewybaczalne; to było zamazywanie i tuszowanie prawdy. Taka powieść jak "Niemiecki taniec" za komuny nie mogłaby powstać, a przecież jej pomysł przyszedł mi do głowy ponad dwadzieścia lat temu.\nPodobno wziął się on od przypadkowego spotkania z kobietą, którą tuż po wojnie w jednym z pomorskich miasteczek Polacy postawili pod pręgierzem.\nTak, dlatego że była Niemką. Przez trzy dni stała naga, przykuta łańcuchem do studzienki na rynku, z zawieszoną na szyi tabliczką z napisem "Heil Hitler". Ta historia tkwiła we mnie głęboko i wiedziałam, że muszę do niej kiedyś wrócić. Jest przerażające, jak nienawiść może zniszczyć ludzkie życie. Ta kobieta powiedziała mi, że od tamtego momentu nie mogła być ani dobrą żoną, ani matką, nie mogła realizować się zawodowo. Już się nie podniosła. Została złamana. Ludziom trzeba uświadamiać, że na nienawiści niczego nie da się zbudować. I to jest właśnie przesłanie mojej książki.\nCzy literatura może zmienić czyjeś myślenie, ukształtować kogokolwiek na nowo?\nNa jedno z moich spotkań autorskich w Niemczech przyszła młoda dziewczyna i powiedziała mi, że "Tango dla trojga" kompletnie odmieniło jej życie. Wyjechała ze swojego miasteczka, gdyż po prostu zrozumiała, że to nie jest jej miejsce. "Tango..." czytają w Niemczech młodzi ludzie, stało się już, w tak krótkim czasie, książką kultową, w Heidelbergu studenci noszą ją pod pachą. Tego się dowiedziałam podczas wieczoru autorskiego. Na "Dni kultury polskiej" zaproszono mnie i Stefana Chwina. Wyświetlano też "Zezowate szczęście", a przedtem film zrealizowany o mnie przez niemieckich studentów.\nGłównie czytają panią kobiety. To zresztą stwierdzenie faktu, nie zarzut. W Polsce jest podobnie. Mężczyźni przestali czytać książki.\nNa spotkaniu w Berlinie, w marcu, w Instytucie Polskim sala kinowa była wypełniona do ostatniego miejsca, nie tylko przez kobiety, a Berlin to miasto szczególne; w ciągu jednego dnia odbywa się tam 60-70 imprez. Jak zobaczyłam tylu ludzi naraz, zrobiło mi się nieswojo, ale Helga Hirsch wspaniale poprowadziła ten wieczór, atmosfera zrobiła się gorąca, jak i na innych moich spotkaniach w Niemczech. Coś się zaczyna dziać, jakieś fluidy krążą pomiędzy mną i widownią. Pytania, które padają, są mądre, muszę się natrudzić, aby na nie odpowiedzieć. Ale to daje satysfakcję. Potem w hotelu czuję się zmęczona, jest to jednak dobre zmęczenie.\nI naprawdę wszystkie wieczory autorskie są tak udane?\nW Niemczech? Prawie wszystkie. We wrześniu odbyłam dziesięć spotkań z czytelnikami. Jedno z nich miało miejsce w takim małym, 20-tysięcznym miasteczku Werne. Towarzyszyła mi pani Katarzyna Kamińska-Hoffmann z Instytutu Europejskiego w Poczdamie. Spotkałyśmy się w hotelu i ona wyraziła wątpliwość, czy spotkanie w niewielkiej bibliotece w ogóle ma sens, czy ktoś przyjdzie na nie w tak małym mieście. Przyszło kilkadziesiąt osób, bibliotekarka była przejęta i uszczęśliwiona, bo wszyscy przynieśli moje książki, prosząc o autograf. W innym miejscu na wąskiej uliczce starego miasta zobaczyłam po jednej stronie ulicy przed sklepem rzeźniczym wystawioną tekturową świnkę z napisem: "schweinefleisch - 1,50 DM", a po drugiej, przed księgarnią, moją sylwetkę - wyciętą również z tektury i napis informujący o spotkaniu ze mną o godzinie 19.30. Żałowałam, że nie mam przy sobie aparatu fotograficznego.\nCzy to prawda, że pani książki znalazły się w Niemczech na liście lektur szkolnych?\n"Listy miłości" są w trzech landach lekturą uzupełniającą, a teraz "Tango dla trojga" zalecane jest uczniom w szwajcarskim kantonie Lucerna.\nKto tłumaczy pani książki?\nMiałam dużo szczęścia, że tłumaczył mnie Albrecht Lempp - ja i moje książki wiele mu zawdzięczamy. Czytelnicy stale podkreślali, że tłumaczenie jest tak doskonałe, iż ma się wrażenie, że bohaterki myślą po niemiecku. "Panny i wdowy" przetłumaczyła Karin Wolff, też doskonale. Ale "Tango dla trojga" jest już przetłumaczone gorzej przez Bettinę Ebersprecher; wydaje się, że tłumaczka słabo zna polski. Jak jednak widać - powieść się broni.\nPani popularność w Niemczech porównywalna jest z tą, jaką cieszył się Andrzej Szczypiorski.\nTo właśnie widać na spotkaniach autorskich. Organizatorzy programu literackiego w Nadrenii-Westfalii mówili mi, że te wszystkie małe miasta, biblioteki chciały albo mnie, albo Szczypiorskiego. Jak umarł Andrzej Szczypiorski, nie godzono się na nikogo innego, więc wszystkie te spotkania, które jemu zaplanowano, scedowano na mnie. Za to twórcy polskiej prezentacji na Targach Książki we Frankfurcie usunęli mnie z tej imprezy.\nJak to? Sama pani przecież zrezygnowała z udziału w targach, twierdząc, że wystarczy obecność na nich pięćdziesięciu dziewięciu polskich pisarzy - sześćdziesięciu być nie musi.\nZaproponowano mi jedno tylko spotkanie, w sobotę, gdy targi zbliżały się już do końca. Organizatorzy przysłali mi materiały dotyczące spotkań z pisarzami. Patrzę: przez wszystkie dni targowe - w spotkaniach, panelach, dyskusjach - powtarzają się te same nazwiska, poza moim. Mnie potraktowano jak towar! Przecież targi książki to nie tylko giełda. Podobno szukali mnie jacyś wydawcy, chcą mnie teraz tłumaczyć Islandczycy, nikt jednak nie potrafił udzielić im informacji, gdzie można mnie znaleźć. Dopiero Beata Stasińska z W.A.B. podała im mój telefon. Zdenerwowałam się też, biorąc do ręki wydawnictwa przygotowane z myślą o targach we Frankfurcie. W piśmie "Mixtour", prezentowanym w niemieckich pociągach, trafiam na okładce na krzyczący tytuł, niczym z brukowca: "Niebezpieczne miłostki: mężczyźni w życiu Marii Nurowskiej". W środku jest tekst Agnieszki Kosińskiej, napisany z dużą kulturą - o moim dziadku, o ojcu. Czy to oni byli moimi niebezpiecznymi miłostkami? Zatem chodziło o moje nazwisko, bo jest w Niemczech znane, bo przyciąga uwagę, ale jak można było wykorzystać je w taki sposób! Natomiast w poważnym piśmie literackim, w całości poświęconym literaturze polskiej, mnie zabrakło. W przygotowanym przez Austriaków wyborze z książek polskich pisarek też mnie nie było. Albrecht powiedział mi, że nie trzeba już mnie reklamować w Niemczech, bo jestem tam dostatecznie znana, mam swoją pozycję, osiągnęłam sukces. Andrzej Szczypiorski też odniósł w Niemczech sukces, a jednak jego teksty znalazły się w tych wydawnictwach. Powiedziałam: nie! Jest to w jakiś sposób sprawa godności.\nMaja Wolny w "Polityce" zasugerowała, że rezygnacja pani z udziału w targach wzięła się z tego, iż organizatorzy nie byli w stanie zapewnić pani spodziewanej oprawy medialnej, spotkań z politykami, itp.\nBzdura. We "Wprost" znów pewien pan...\n... napisał, że jestem początkującą pisarką, wchodzącą na rynek niemiecki. Ja na tym rynku jestem obecna, a stosunek niemieckich czytelników do mnie nie powinien być dla nikogo, a na pewno nie dla Albrechta Lemppa, tajemnicą. Zrozumiałabym jeszcze, gdyby te targi książki organizowane były np. we Francji - choć i tam moje książki dobrze się sprzedają - przyjęłabym wtedy to jedno zaplanowane dla mnie spotkanie z pokorą. Ale jeżeli się robi targi książki w Niemczech i mnie w zasadzie nie ma na polskiej ekspozycji?!\nNie jest pani przypadkiem przewrażliwiona?\nNie. Mam w Niemczech swoją publiczność od dziesięciu lat, gdziekolwiek się pojawię. Oczekiwałam jedynie godnego zaprezentowania mojej osoby. Zwykła uczciwość nakazywała, by uznać, że mam tam swoje miejsce.\nW naszym kraju jestem persona non grata, głównie z powodu mojego okropnego charakteru. Np. Olgę Tokarczuk wszyscy lubią, bo jest miła, z nikim się nie awanturuje. Ja natomiast bez przerwy się z kimś kłócę, bo kiedy czuję, że coś jest niesprawiedliwe, to nie zwracam uwagi, jakie mogę ponieść konsekwencje, tylko idę o tę sprawiedliwość się wykłócać.\nWielu ludzi zazdrości mi sukcesu. To, co mam, zawdzięczam własnej pracy. Nikt mi niczego nie podarował, na przykład "Tango dla trojga" w Polsce krytyka zlekceważyła, była jedna poważna recenzja. W Niemczech piszą o "genialen berblendtechnik" w tej książce i o tym, że to "meisterhaft geknpftenn buch". Teraz "Niemiecki taniec" ukazał się w Polsce i funkcjonuje na rynku. I nic - cisza. A gdybym wydała go pod pseudonimem? Czasami mi się wydaje, że moje książki lepiej by na tym wyszły, gdyby podpisywał je ktoś inny. Nie ja.\nMyślę, że jednak będzie głośno o tej powieści, także i dlatego, że fabuła jej oparta jest na losach pewnej sławnej rodziny z Pomorza.\nPowieściowa Eliza naprawdę ma na imię Marianna i mieszka, tak jak w książce, w domu starców pod Monachium. Syn jednego z braci, o których opowiadam w "Niemieckim tańcu", sądzi, że uda mu się odzyskać zamek i resztę majątku na Pomorzu. Nieciekawą w tym rolę odgrywa pewien polski polityk, pomagając mu w skupywaniu ziemi. Mąż mojej bohaterki, Elizy, odziedziczył zamek, który zapisał jej w spadku, więc to ona jest jego właścicielką. Gdyby ta rodzina odzyskała majątek, zamek byłby jej. Inna sprawa, że ona sprzedaje swój tytuł i tych powieściowych von Saarowów jest w Niemczech coraz więcej. Rodzina nienawidzi jej za to. Cała historia aż się prosi o dalszy ciąg. I taki nastąpi.\nCzy akcja powieści przeniesie się do Ameryki, gdzie mieszka wnuczka bohaterki "Niemieckiego tańca"?\nMyślę, że tak. Ameryka powinna zaistnieć w tej książce tak, jak w pierwszej części zaistniała Afryka.\nPrzygotowując powieść, była pani na Czarnym Lądzie?\nTak. Oczywiście nie w Zairze, o którym piszę w powieści, bo bałam się, że stamtąd nie wrócę, ale w Kenii. Poznałam ten zapach i mam nadzieję, że w powieści czuje się Afrykę. Mam smutne doświadczenie po "Rosyjskim kochanku", gdzie za mało jest Paryża, którego nie widziałam w tym czasie, gdy powstawała powieść.\nPolityka nie jest na pewno najważniejsza w "Niemieckim tańcu", jeśli już, to historia. Zwróciły jednak moją uwagę pomieszczone w powieści sądy o Helmucie Kohlu i Janie Pawle II.\nAfera z kanclerzem Kohlem zaszokowała nie tylko wielu Niemców, mnie także. Widziałam kogoś zupełnie innego, inną postać, kojarzącą mi się z pojednaniem polsko-niemieckim, pocałunkami z Tadeuszem Mazowieckim. I nagle mówią mi, że to oszust, wychodzą jakieś jego małości - obrzydliwe. Powtarzam, przeżyłam szok, ale trochę rozumiem Kohla. Polityka nie jest dla panienek, trudno się przy niej nie ubrudzić. A Kohl zrobił przecież bardzo wiele dobrego. Poza tym go lubiłam, w takim medialnym odbiorze.\nA Ojca Świętego?\nJa mam do Jana Pawła II taki stosunek, jak chyba wszyscy Polacy i jest w tym coś bolesnego. Uważam, że jest to wielka postać i widzę jego zasługi dla Kościoła, ale z pewnymi sprawami związanymi z jego pontyfikatem nie mogę się pogodzić. Wpadły mi w ręce zapiski niemieckiej misjonarki; ona miała potworny żal do papieża za to, że nie zrozumiał Afryki, że dopuścił do stworzenia wokół swojej osoby widowiska folklorystycznego. Nie dostrzegł tragedii tego kontynentu, jego obecność przyniosła tam tylko szkodę - tak uważała ta misjonarka. A skoro papież i tak jest wielki, to dlaczego ja mam tego nie napisać? Możliwe, że będę za to atakowana, ale Janowi Pawłowi II nie można prokurować samych laurek. To jest też człowiek, nie ktoś nieomylny. Tylko Bóg się nie myli.\n"Niemiecki taniec" dotyka spraw drażliwych, a przy tym niesłychanie zmitologizowanych. W Niemczech przecież te pomorskie tereny, na których umiejscowiła pani sporą część fabuły swojej książki, doczekały się swoich legend.\nNiejednokrotnie jeździłam w okolice zamku w Krokowej, aż przesiąkłam tymi Kaszubami. Usłyszałam tam na przykład legendę o płaczącym niemowlęciu, bo ponoć kiedyś jakaś służąca, na początku wieku, zabiła swoje dziecko, topiąc je w fosie otaczającej zamek. Gdy tamtędy przechodziłam, naprawdę usłyszałam płacz dziecka. Po prostu weszłam w ten klimat. Gdybym nie napisała tej książki, to wszystko wciąż by we mnie tkwiło. Pisanie to jest takie uwalnianie wewnętrznego przymusu.\nJak pani ocenia realne szanse na polsko-niemieckie pojednanie?\nW "Niemieckim tańcu" piszę metaforycznie o niemieckiej duszy. Jedna z bohaterek, mimo że została zakonnicą, nie przebacza tym, którzy ją wypędzili z rodzinnego domu. Jej szwagierka jest inna, ona rozumuje tak: wyrzucili nas, ale to jest prawo zwycięzców. Żadna z tych postaw nie prowadzi do prawdziwego pojednania. Trzeba nauczyć się rozumieć historię. Uważam, że polsko-niemieckie pojednanie ma szansę, jeśli tylko zaczniemy ze sobą uczciwie rozmawiać i sprawiedliwie oceniać się nawzajem. Niestety, polski wizerunek w Niemczech jest straszny. Oni uważają nas za kraj prymitywny. Niedawno wracałam z Monachium z pewnym młodym biznesmenem, który jechał do Polski po raz pierwszy i naprawdę się bał. Pytał mnie, czy w Warszawie są jakieś porządne hotele. Nic o nas nie wiedzą. Na moich spotkaniach Niemcy dziwią się, że jestem Polką. Skoro mnie pokochali, to dlaczego ja jestem Polką? Jak to jest możliwe? Nawet nie mam korzeni niemieckich. To jest dla nich nie do pojęcia.\nOd czego właściwie zaczął się pani sukces w Niemczech?\nOd Juliana Kornhausera. Podarował on "Postscriptum" Lemppowi, który zadzwonił do mnie pytając, czy może przetłumaczyć powieść. Jakoś tak intuicyjnie mu zaufałam. Książka ukazała się jako taschenbuch, a mimo to miała dobre recenzje. Pisano o niej sporo, ale się nie sprzedawała. To trudna książka. Wydawca - Fischer - zaryzykował ponownie; chodziło o "Listy miłości". Wydał sporo na reklamę, a poza tym "Frankfurter Allgemeine Zeitung" zaczął "Listy miłości" drukować w odcinkach. Ukazywały się one przez dwa i pół miesiąca, dzień w dzień. To zwróciło uwagę na moje nazwisko. Teraz w Niemczech ludzie rozpoznają mnie na ulicy, zatrzymują się, uśmiechają się do mnie. W swoim mieście, w Warszawie, poruszam się niezauważana.


Zielono mi - wybieramy kwiaty na balkon | Nowocześnie i stylowo\nIdealny balkon to miejsce, w którym możemy zaczerpnąć tchu i na chwilę odpocząć od codziennej gonitwy. Dodatkowo odpowiednio zagospodarowany i ukwiecony może stać się wizytówką każdego domu! Z tego też powodu wiele osób, które nie posiadają ogródka, decydują się na uprawę kwiatów na balkonie, aby chociaż w ten sposób mieć kontakt z przyrodą. Jeżeli dopiero rozpoczynamy swoją przygodę z własnym balkonem, warto zastanowić się jakie kwiaty na balkonie sprawdzą się najlepiej.\nTrudne warunki – jak sobie z nimi poradzić?\nNiestety, balkon to dość specyficzne miejsce, jeżeli chodzi o hodowlę roślin. Warto pamiętać o tym, że nie wszystkie kwiaty na balkonie będą się dobrze czuły. Są rośliny światłolubne, które będą zdecydowanie słabiej kwitły na zacienionym balkonie wychodzącym na północ, są też te lubiące cień, które mogą ulec poparzeniu na balkonie południowym. Z tego też względu warto uwzględnić wszystkie warunki panujące na naszym balkonie, aby wybrane rośliny i kwiaty miały szansę świetnie rosnąć. Na zacienionym balkonie świetnie sprawdzą się begonie, fuksje oraz bluszcze. Słoneczny balkon można obsadzić aksamitkami, bratkami czy celozjami.\nCzym udekorować balkon?\nJeżeli decydujemy się na balkon pełen roślin, praktycznie inne dekoracje mogą okazać się zbędne. Mimo wszystko warto zdecydować się na kilka drobiazgów. Jakie dekoracje na balkonie sprawdzą się najlepiej? Na pewno świetnie sprawdzą się lampki, które dają przyjemne światło, np. popularne ostatnimi czasy cotton balls, które co więcej można zrobić samodzielnie. Równie dobrym pomysłem na pewno okażą się delikatne tkaniny, które mogą pełnić rolę firan i zasłon od otaczającego świata i wścibskich sąsiadów. W połączeniu z eleganckimi, stylowymi meblami ogrodowymi, ładne rośliny oraz eleganckie dodatki sprawią, że nasz balkon stanie się idealnym miejscem do odpoczynku i zregenerowania.


Jakość i temperatura wody do parzenia herbaty. – Blog herbaciany!\nPosted on 22 grudnia 2019 31 października 2020 by admin\nJak jakość i temperatura wody wpływa na smak herbaty?\nCzy kiedykolwiek zastanawiałeś się, z czego składa się Twoja herbata? Oczywiście są liście herbaty, ale stanowią one tylko 1% twojego kubka, pozostałe 99% to woda! Woda, jako główny składnik zdecydowanie , wpływa na aromat i smak herbaty. Jaka jest najlepsza temperatura wody na herbatę?\nJednym z najważniejszych czynników decydujących o zrobieniu idealnej filiżanki herbaty jest jakość liści herbaty. Oprócz tego należy również wziąć pod uwagę temperaturę naparu i zastosowaną wodę. Oto powody, dla których zastosowana woda i temperatura parzenia herbaty mogą wpływać na jej smak:\nJakość wody wpływa na smak herbaty\nWiększość z was wie, że miękka woda jest bardziej odpowiednia niż twarda woda, ale jaki jest tego powód? Twarda woda zawiera minerały takie jak wapń i magnez, które nadają gorzki smak i zmniejszają naturalny smak herbaty. Wysoka zawartość minerałów nada herbacie delikatny kolor i płaski smak. Niewielu wie, że minerały obecne w wodzie mogą wchodzić w reakcję z przeciwutleniaczami, zmniejszając wartość odżywczą herbaty. Z drugiej strony miękka woda zawiera niższy poziom śladowych minerałów, co ma niewielki wpływ na smak herbaty.\nJakość wody zależy od różnych czynników, takich jak:\nJak omówiono powyżej, wysoka zawartość minerałów ma szkodliwy wpływ na smak herbaty. Zawsze zwracaj uwagę na widoczne sygnały, takie jak tworzenie się szumowiny, zmętnienia itp. Wskazują one na niepożądane reakcje mineralne i złą jakość wody.\nChociaż pH nie jest głównym czynnikiem, neutralne pH, tj. 7, uważa się za odpowiednie. Wysokie pH (powyżej 7) doprowadzi do naparu z ciemnej herbaty i zmniejszy aktywność katechin. Podobnie niskie pH (niższe niż 7) sprzyja lżejszym wlewom. Upewnij się także, że do przygotowywania herbaty używasz wyłącznie świeżej wody.\nWynika to z faktu, że duża ilość tlenu w wodzie (H2O) przyczynia się do uzyskania w pełni smakowej herbaty o odrobinie świeżości. Dlatego nigdy nie pozostawiaj wody w czajniku / rondlu, dopóki nie zmniejszy to smaku herbaty. Jakość wody wpływa na smak herbaty\nTemperatura wody do parzenia herbaty\nOptymalna temperatura wody na herbatę wydaje była od zawsze kontrowersyjnym tematem. Podczas gdy delikatne parzenie może okazać się niewystarczające aby wydobyć z liści pełnię smaku, zbyt mocne zaparzanie może spowodować, że herbata nabędzie gorzkiego smaku. Najlepiej zaparzać herbatę w wodzie ogrzanej tylko do temperatury wymaganej zalecanym procesem parzenia.\nPostępuj zgodnie z tymi poniższymi wskazówkami, które możesz codziennie wykorzystywać, aby jak najpełniej cieszyć się codzienną filiżanką herbaty.\nBiała herbata: Jako jedna z najbardziej delikatnych herbat, biała herbata ma bardzo niską zawartość kofeiny i najwyższy poziom przeciwutleniaczy. Zła technika przygotowania może zniszczyć subtelny smak białej herbaty. Zasadniczo unikaj używania wody powyżej zalecanej temperatury parzenia, która może zepsuć herbatę. Biała herbata musi być starannie zaparzona w temperaturze nieco ponad 70 stopni Celsjusza.\nZielona herbata: optymalna temperatura parzenia zielonej herbaty zależy od użytej odmiany. Herbaty zielone niskiej jakości powinny być parzone w wyższej temperaturze (70 – 90 stopni Celsjusza), podczas gdy wysokiej jakości zielona herbata najlepiej smakuje w chłodniejszej wodzie (70 – 80 stopni Celsjusza). Właściwa temperatura wody jest ważna, aby cieszyć się boskim smakiem i korzyściami zdrowotnymi zielonej herbaty!\nHerbata Oolong: Półfermentowana herbata oolong znana jest z ziemistego smaku i mocnego aromatu. Idealnie, im większy stopień fermentacji herbaty oolong, tym wyższa powinna być temperatura wody. Zatem odpowiednia temperatura wody do parzenia herbaty oolong wynosi od 88 do 93 stopni.\nCzarna herbata: Czarna herbata jest jednym z najczęściej wybieranych napojów spożywanych przez ponad dwie trzecie populacji świata. Aby wydobyć mocny, pełny aromat i właściwości terapeutyczne przeszła pełny proces fermentacji. W większości przypadków zalecane jest, aby czarna herbata parzona była w wodzie o temperaturze między 88 a 95 stopni Celsjusza.\nHerbata ziołowa: Herbatę ziołową przygotowuje się z różnych części roślin i krzewów (za wyjątkiem krzewu herbacianego Camellia Sinensis) napary ziołowe są naturalnie wolne od kofeiny, można je pić na ciepło lub na zimno. Mają delikatny smak, od cytrusowych, kwiatowych, miętowych lub trawiastych, w zależności od zastosowanych surowców roślinnych. Zasadniczo do zaparzania ziół używany wody w pełnym wrzeniu (100 stopni Celsjusza) co pozwala na uwolnienie wszystkich istotnych zdrowotnie składników. W tym wypadku koniecznością jest zaparzanie pod przykryciem aby zapobiec ucieczce lotnych olejków eterycznych stanowiących dodatkową wartość większości z używanych do produkcji herbat ziołowych surowców roślinnych.\nZnajomość wpływu wody na smak herbaty może pomóc w osiągnięciu wysokiej jakości herbaty za każdym razem. Jest słynne chińskie powiedzenie: „Woda jest matką herbaty”. Należy pamiętać, że znakomita jakość herbaty i wody sprawia, że jest to smaczne połączenie. Jeśli jednak liście herbaty nie są wystarczająco dobrej jakości, sama woda nie uratuje herbaty! Z drugiej strony nawet najlepsze odmiany herbat nie smakowałyby zadowalająco z każdym rodzajem wody pitnej.\nHerbata może osiągnąć maksymalny potencjał smakowy tylko w połączeniu z wysokiej jakości wodą!\nJeśli udało Ci się zaparzyć najlepszą na świecie herbatę, oznacz nas na facebooku, na pewno zostawimy lajka 🙂\nThis entry was posted in Jakość herbaty. Bookmark the permalink.\nEnglish breakfast tea – angielska herbata do śniadania czyli Brytyjski klasyk


Strona główna 31 marca 2021\nKonkurs i obrady Komisji, ze względu na sytuację epidemiczną oraz w trosce o bezpieczeństwo uczestników i organizatorów przeprowadzony został w formie online.\nNa konkurs wpłynęło 15 nagrań prezentacji wierszy C.K. Norwida. Jury po ich obejrzeniu przyznało następujące nagrody:\nI miejsce - Maciej Rogala - Młodzieżowy Dom Kultury w Koninie (opiekun Jarosław Sparażyński) za oddanie w swojej interpretacji tekstu „Noc” – nagroda ufundowana przez Starostwo Powiatowe w Koninie;\nII miejsce - Oliwia Stanisławska - II Liceum Ogólnokształcące im. Krzysztofa Kamila Baczyńskiego w Koninie (opiekun Dorota Kulesa) za recytację „Marionetek;\nIII miejsce - Olga Gradecka – I Liceum Ogólnokształcące im. Tadeusza Kościuszki w Koninie (opiekun Arleta Wydrzyńska-Roszak) za przedstawienie wiersza „Moja Piosnka [II]”.\nW konkursie przyznano również wyróżnienia, które otrzymali: Natalia Orkowska - III Liceum Ogólnokształcące im. Cypriana Kamila Norwida w Koninie (opiekun Wioletta Kołecka) oraz Monika Wysokowicz - Młodzieżowy Dom Kultury w Koninie (opiekun Jarosław Sparażyński)\nInicjatorką Lirycznych Spotkań z Norwidem jest Wioletta Kołecka - polonistka z III Liceum Ogólnokształcącego w Koninie. Każde kolejne edycje konkursu wspomina jako wydarzenia mające na celu kultywowanie dzieła jednego z najoryginalniejszych i najbardziej europejskich twórców w historii naszej kultury, Cypriana Kamila Norwida - poety, filozofa, tłumacza, rzeźbiarza, malarza, znawcy muzyki, eseisty.


Jesień w albumie 31 październik 2019\nTu Natalia. Za nami jest już chyba piękna jasna Jesień, nacieszyliśmy się ostatnimi słonecznymi dniami w tym roku i czekamy na zimowe święta. Dziś chcę zainspirować Was i pokazać jak można zrobić albumik, jeśli nagromadziło się Wam za dużo jesiennych zdjęć na telefonie (tak, jak to u mnie często bywa :P)\nCzasami wydaje się, że fajne drobne momenty uwieczniamy na zdjęciach tylko dlatego, że to są po prostu piękne, ale wydaje nam się, że nie są one warte tego, żeby je wydrukować i wrzucić do albumu. A przecież nie na każdym zdjęciu musi być twarz, aby kadr wart był uwagi!\nTo musi być bardzo przyjemnie, gdy po wielu latach mamy szansę odkryć stary album i zobaczyć coś pozornie nieznaczącego i miłego. Takich codziennych drobiazgów przenoszących nas do drogich sercu momentów i wspomnień. I o tym właśnie jest moja dzisiejsza inspiracja albumowa.\nDo pracy wykorzystałam różne kolekcje kart, naklejki i chipboardy. Zrobiłam też parę shakerów z cekinami i kwiatowym miksem, który bardzo przypomina liście w barwach Jesieni.\nMam nadzieję, że zainspirowałam Was do wywołania zdjęć tych Waszych najmniejszych, pozornie nic nie znaczących drobiazgów i udowodniłam, że warto zamieszczać te piękne kadry w albumie! Niech za kilkanaście lat przeniosą Was w czasie!


Zaproszenie na Sesjê Rady Gminy Z³ota\n2020-02-14 08:38:32 Sesje\nSerdecznie zapraszam na sesjê Rady Gminy Z³ota , która odbêdzie siê 20 lutego 2020 roku o godz. 11-tej w ¶wietlicy Gminnej Biblioteki Publicznej w Z³otej.\n4. Podjêcie uchwa³y w sprawie zamiaru przekszta³cenia Szko³y Podstawowej w Miernowie im. Jana Jasiñskiego w Szko³ê Filialn± o stopniu organizacyjnym klas I – III z oddzia³em przedszkolnym.\n5. Podjêcie uchwa³y w sprawie zamiaru przekszta³cenia Szko³y Podstawowej w Chrobrzu w Szko³ê Filialn± o stopniu organizacyjnym klas I – III z oddzia³em przedszkolnym.\n6. Podjêcie uchwa³y w sprawie ustalenia wysoko¶ci stawek op³at pobieranych za zajêcie pasa drogowego dróg gminnych po³o¿onych na terenie Gminy Z³ota.\n7. Podjêcie uchwa³y w sprawie zawarcia porozumienia miêdzygminnego o wspólnym przygotowaniu i przeprowadzeniu postêpowañ o udzielenie zamówieñ publicznych na zakup i ¶wiadczenie us³ug dystrybucji energii elektrycznej w ramach Grupy Zakupowej Energii Elektrycznej.\n8. Podjêcie uchwa³y w sprawie zmiany Uchwa³y Nr XXXV/274/2018 Rady Gminy Z³ota z dnia 13 wrze¶nia 2018 r. w sprawie Statutu Gminy Z³ota.\n9. Podjêcie uchwa³y w sprawie zmiany Uchwa³y Nr XIII/97/2019 z dnia 2 grudnia 2019 roku w sprawie okre¶lenia szczegó³owych zasad i trybu przeprowadzania konsultacji spo³ecznych z mieszkañcami Gminy Z³ota.\n10. Podjêcie uchwa³y w sprawie rozpatrzenia skargi na dzia³anie Wójta Gminy Z³ota.\n11. Podjêcie uchwa³y w sprawie zmian w bud¿ecie gminy na 2020 rok.\n12. Podjêcie uchwa³y zmieniaj±cej uchwa³ê w sprawie Wieloletniej Prognozy Finansowej na lata 2020-2031.\nOBWIESZCZENIE o zmianie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego - 2021-09-21 12:00:38\nINFORMACJA o wyborze najkorzystniejszej oferty - ekspertyza - 2021-09-10 13:03:05\nZAPYTANIE OFERTOWE - 2021-08-31 11:38:44\nObwieszczenie konserwatora zbytków - 2021-08-26 10:03:23\nOBWIESZCZENIE - 2021-08-25 15:18:41\nOBWIESZCZENIE - 2021-08-23 10:41:28\nZaproszenie na Sesjê Rady Gminy Z³ota - 2021-08-05 14:38:47\nINFORMACJA O WYNIKACH NABORU - 2021-07-30 13:44:50\nZAPROSZENIE DO Z£O¯ENIA OFERTY - 2021-07-30 09:16:28\nLista kandydatów spe³niaj±cych wymogi formalne - 2021-07-30 09:00:59


Archiwa ADHD - EEG Warszawa\nSen i ADHD ma mocne połączenie. W wiadomościach naukowych można przeczytać, że około 75% dzieci i dorosłych z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) również ma problemy ze snem, ale do tej pory uważano, że są to odrębne problemy. Teraz, po zebraniu najnowszych badań, naukowcy proponują nową teorię, która mówi, że znaczna część ADHD…\nNowe badania wskazują, że wiele osób po przebytym COVID-19 cierpi na problemy ze SNEM i nie tylko. W badaniach prowadzonych w Portugalii, stwierdzono że u 29,4% osób, które uczestniczyły w badaniu występowało poczucie zmęczenia, drugim najczęstszym objawem były problemy ze snem aż u 26,7% przebadanych osób! Kolejnymi problemami były stany depresyjne 21,5%, zaniki pamięci 20,3%,…\nPowikłania po-COVID-19 – co dalej ? Codziennie można przeczytać w literaturze medycznej ale i na portalach internetowych wiadomości o wielu uszkodzeniach funkcji organów i zmysłów ciała u ludzi po przebyciu zakażenia. Nawet i u tych osób, u których choroba przebiegała łagodnie lub w ogóle nie było objawów chorobowych. Kierowniczym układem organizmu człowieka jest centralny układ…\nADHD Trening z EEGBiofeedback\nADHD: trening z EEGBiofeedback Jest bardzo dużo dowodów klinicznych i naukowych, które łączą się z setkami badań przeprowadzonych w ostatnich latach, które pokazują zalety terapii EEGBiofeedback i Biofeedback. EEGBiofeedback / Neurofeedback jest obecnie najskuteczniejszą techniką treningu z ADHD i ADD. I jest zalecany jako uzupełnienie lub nawet alternatywa dla leków. Technologia jest obecnie naturalnym środowiskiem…\nWakacje czas zacząć – SPRAWDŹ\n„Wakacje czas zacząć” to NOWA propozycja dla Państwa. Jeżeli większość czasu planujecie spędzić w domu, proponujemy skorzystanie z letniej akcji. Zorganizowaliśmy dla Państwa zajęcia, które mogą znacząco poprawić występujące problemy dnia codziennego tj. stres, zmęczenie czy przemęczenie, złe samopoczucie. Dzięki naszemu ponad 20 letniemu doświadczeniu wiemy jak skutecznie wprowadzić w Twoje życie relaks, usunąć przewlekłe…\nREHABILITACJA PO SARS COVID-II POPRAWA FUNKCJI ORGANIZMU\nEEG INSTYTUT ZAPRASZA NA REHABILITACJĘ PO SARS COVID II DLA POPRAWY FUNKCJI MÓZGU I NIE TYLKO Codziennie można przeczytać w literaturze medycznej ale i na portalach internetowych wiadomości o wielu uszkodzeniach funkcji organów i zmysłów ciała u ludzi po przebyciu zakażenia. Nawet i u tych osób, u których choroba przebiegała łagodnie lub w ogóle nie…\nWprowadzamy NOWOŚĆ do oferty dla naszych Klientów / Pacjentów! Jedyny TAKI PRODUKT na Polskim RYNKU! Urządzenie BioQNS LED zostało zaprojektowane, aby wspierać ogólny stan zdrowia poprzez zastosowanie fal elektromagnetycznych z diod LED w jamie nosowej w celu modulowania fal mózgowych i wspierania wysiłków związanych z poprawą zdrowia. Modulacja fal mózgowych / synchronizacja fal mózgowych /…


Wakacje z dzieckiem w Apartament B208, Kołobrzeg, woj. zachodniopomorskie, Apartamenty Wakacjezdzieckiem.pl\nStrona główna » Wakacje nad morzem » Apartament B208\nAneks kuchenny Czajnik w pokoju Lodówka Winda Pralka Mikrofalówka Internet Parking Sauna Prysznic\n78-100 Kołobrzeg, Muszelkowa 1B/208 - ZOBACZ NA MAPIE\nAdres: 78-100 Kołobrzeg, Muszelkowa 1B/208\nPiękny nowy apartament w Kołobrzegu w kompleksie Polanki Park, który od plaży dzieli 300 metrów spaceru deptakiem lub przez las.\nW obiekcie znajduje się wewnętrzny i zewnętrzny basen, jacuzzi, sauna, strefa fitness, bawialnia, restauracja oraz wypożyczalnia rowerów. Do dyspozycji gości są dwa place zabaw.\nApartament składa się z pokoju z kuchnią, sypialni, łazienki i dużego balkonu . W apartamencie mogą wygodnie spać 4 osoby. Do dyspozycji gości jest w pełni wyposażona kuchnia (łącznie z ekspresem, blenderem, podgrzewaczem do butelek). W mieszkaniu znajdują się wszelkie możliwe udogodnienia dla gości z dziećmi: łóżeczko turystyczne z dodatkowym materacykiem, moskitierą, przewijakiem i pościelą, krzesełko do karmienia, naczynia i sztućce dla dzieci, nocnik, nakładka, wanienka, namiot na plażę, a do tego zabawki do zabawy w domu i na plaży oraz gry planszowe.\nDo apartamentu przynależy miejsce parkingowe przed samym wejściem.\n78-100 Kołobrzeg, Muszelkowa 1B/208


Zwiedzanie wieży kościoła pw. Wszystkich Świętych. Pokonaj 200 schodów i zobacz panoramę miasta – 24GLIWICE – Portal Gliwice | codziennie nowe informacje\nZwiedzanie wieży kościoła pw. Wszystkich Świętych. Pokonaj 200 schodów i zobacz panoramę miasta\nTaki widok na pewno wart jest wysiłku związanego ze wspinaczką po wąskich schodach. Sezon na oglądanie Gliwic z wieży widokowej kościoła pw. Wszystkich Świętych zacznie się od 1 maja i potrwa do końca września.\nKażdy, kto zdoła pokonać ponad 200 schodów i dotrzeć na szczyt będzie mógł się cieszyć niesamowitym widokiem. Uwaga! Na wieżę można wejść tylko z przewodnikiem PTTK.\nOkazja do tego nadarzy się 1 i 3 maja, 20 czerwca (Boże Ciało) oraz we wszystkie niedziele od godziny 16:00 do 17:00. W pozostałe dni tygodnia grupy należy zgłaszać w biurze PTTK w Gliwicach, Rynek 11, tel. 32/231-05-76. Bilet wstępu kosztuje 7 zł.\nSzkodo, że na tyn drywniony sender na Tarnogórskiej włozić nie pozwolajom.\nSom wlozbym pokonujonc byz zadyszki te 365 stopni i nawet bym dycha za to zapłocił\nDziadek..piepr..isz jak typowy DZIAD\nmoże 7zł to niedużo, ale przy 4-osobowej rodzinie, to już trzech dych w portfelu ubędzie… za 15min podziwiana panoramy miasta z lotu srającego gołębia\nBiedniutki ten suweren, oj biedniutki. Na wszystko mu żal wydać parę złotych, a jakie ma do wszystkiego pretensje. A to żal mu na autobus 1 listopada dla rodziny i pojedzie samochodem jak tysiące innych debili, a to raz w życiu 3 dychy wydać w jeden dzień na rodzinę, którą kocha bardzo! Najmniej 15 minut będziesz sapać na szczyt wieży, drugich 15 minut panoramy nie wytrzymasz z nudów bo nie ma na co się gapić tyle czasu i nikt tyle tam nie spędził, a jeszcze musisz znieść zmęczone sadełka na dół. 7 zł to cena nawet za niska za ciężką pracę… Czytaj więcej »\nCiekawi mnie do kogo trafiają pieniądze za wejście na Wieżę?\n@Tak sobie Do kasjera który sprzedaje bilety. Chyba że jest automat biletowy. Wtedy do kasetki w środku.\nA ile grupa ms mieć minimum osób?\n“s r a j ą c e g o” oczekuje na moderację…\nPomoc dla osoby. Jesteś szczególnie na emeryturze, w firmie, firmie lub handlowcach, którzy potrzebują pomocy między osobami, aby osiągnąć sukces Twojej firmy. Oferujemy niezawodne i niezbędne środki do osiągnięcia Twoich celów. Aby uzyskać więcej informacji, skontaktuj się z nami. E-mail: dm8780115 @ gmail. com


Nienagannie zestrojona głodówka bieżące koronna kruszynka waśni spośród trądzikiem, ergo, iż danie przychodzi na masywnie masową liczbę ciągów zakładających w lokalnym wnętrzu, co choruje osobiste odbicie czasami na poziom łupiny. Wyrwa potęgi typa do drążenia mleka krowiego robi, że odmówienie w kuracji owej posady pobudza stworzeniu syfów. Ponownie bierze ono śluzotwórcze czynienie, ergo wszystek układ musi zrywać bolesne niezłomności naszych niepoprawnych sposobów żywieniowych. Dużo szpetniejszy istnieje czyszczony węglowodan, jaki nieprzychylnie namawia na florę bakteryjną a także podnosi szemranie swędzących tudzież gniotących bryłek nie właśnie w dystrykcie buźce, toż podobnie w różnorodnych połowach tworzywa.\nSłowa kluczowe: porywać, uwalniać, rozpędzać, przynosić


Nurkowanie Magazyn | BlueLife Magazyn Nurkowanie, Podróże I Sporty Wodne\n8 maja, 2018 Kamila Ostasz BlueLife Nurkowanie\nBlueLife Nurkowanie – darmowy mini magazyn o nurkowaniu dostępny w centrach nurkowych.\nW numerze znajdziecie m.in. wywiad z Marcelem Korkusiem, zestawienie baz nurkowych całorocznych i sezonowych, które w tym roku będą gościć płetwonurków.\nMagazyn o nurkowaniu dostępny jest za darmo w wersji papierowej i cyfrowej.\nDo pobrania: BlueLife Nurkowanie 4-5 2018\nNext article Czy zwierzęta słyszą nas pod wodą?\nPrevious article Czy telefony zastąpią komputery nurkowe?\nWraki Bałtyku – ORP Wicher\nHel – poligon wraków


Opublikowano 8 sierpnia 2013 by admin\nO takich możliwościach jak pożyczki gotówkowe słyszał już chyba każdy. Oferty, reklamy pojawiają się bowiem niemal w każdym środku masowego przekazu, a więc telewizji, gazetach oraz internecie. Banki zdają sobie sprawę z tego, iż ludzie chętnie podejmują się takich rozwiązań, ponieważ nierzadko potrzebna jest im większa suma pieniędzy, a możliwość […]\nOpublikowano 22 lipca 2013 by admin\nJeszcze kilkanaście lat temu luzie musieli sobie jakoś radzić finansowo niemal w każdej sytuacji. Kiedy pojawiała się potrzeba, zwracali się z prośbą o pożyczkę najpierw do członków swojej rodziny, później natomiast do znajomych. Dzisiaj jednak, kiedy niemal dla każdego dostępne są pożyczki gotówkowe, to właśnie staje się najczęściej wybieranym rozwiązaniem. […]\nOpublikowano 20 czerwca 2013 by admin\nNasze społeczeństwo w dużym stopniu oswoiło się już z takimi produktami finansowymi jak pożyczki gotówkowe. Chętnie się z nich korzysta, ponieważ klienci otrzymują naprawdę korzystne warunki, istnieje możliwość indywidualnego negocjowania zawartej umowy. Dookoła nas, w środkach masowego przekazu pojawia się wiele ofert z kategorii takiej jak szybka pożyczka, niemożliwe zatem […]\nOpublikowano 2 czerwca 2013 by admin\nLudzie coraz częściej i można powiedzieć nawet, chętniej sięgają po pożyczki gotówkowe, kiedy dokładniej poznają zasady i możliwości jakie można uzyskać. Nie są to kwoty zbyt wysokie, dlatego też nie jest związane z tym szczególnie duże ryzyko. Można zaryzykować nawet w tym miejscu stwierdzenie, iż każdy może sięgnąć po szybkie […]


Syis Helix Extract ampułki serum ze śluzem ślimaka | Twarz \_ Ampułki Twarz \_ Serum - Kosmetyki Plus\nSyis Helix Extract ampułki serum ze śluzem ślimaka\nSYIS Ampułki Helix Extract serum ze śluzem ślimaka na przebarwienia. Podstawowym efektem stosowania ampułek Helix Extract jest przyspieszona regeneracja skóry.\nSYIS Ampułki Helix Extract Serum ze śluzem ślimaka na przebarwienia.\nKosmetyki Helix Extract do każdego rodzaju skóry, również problematycznej wymagającej silnego odżywienia i regeneracji.\nDzięki zawartości kwasu glikolowego oraz witamin A, C i E zawartych w kryptozynie, głównym składniku ekstraktu, skóra staje się rozświetlona, a przebarwienia rozjaśnione. Ampułki zawierają ponadto allantoinę, kolagen i elastynę o działaniu silnie nawilżającym i regenerującym.\nPolecane szczególnie do pielęgnacji skóry trądzikowej, skłonnej do przebarwień oraz wymagającej nawilżenia, odżywienia i przede wszystkim regeneracji\nEkstrakt ze śluzu ślimaka Helix Aspersa 5% - 8% czyli Kryptozyna, zawiera:\nAllantoin - ALANTOINA - pochodna mocznika o działaniu silnie nawilżającym, kojącym i przeciwzapalnym. Zmiękcza i wygładza naskórek, chroni przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi, przyspiesza gojenie się ran.\nGlicolic Acid - Kwas Glikolowy - odpowiada przede wszystkim za spowalnienie procesów strzenia się skóry poprzez odbudowę włókien sprężystych/zwiększenie produkcji włókien kolagenu oraz zatrzymywanie wody w skórze. Przyspiesza odnowę komórkową, zmiękcza i wygładza skórę oraz poprawia jej fakturę. Powoduje również zmniejszenie zmarszczek, widoczne spłycenie blizn oraz rozjaśnienie plam pigmentowych. Reguluje również wydzielanie sebum oraz zwęża ujścia gruczołów łojowych.\nSoluble Collagen - Kolagen - odpowiada za utrzymanie odpowiedniego stopnia nawilżenia skóry, poprawia jej elastyczność oraz jędnrność.\nHydrolyzed Elastin - Elastyna - nadaje skórze sprężystości i elastyczności.Regeneruje i przywraca witalność skórze.\nWitaminy A, C i E - Mają mnóstwo właściwości odżywczych i regenerujących


Rasmus "Caps" Winther najlepszy w turnieju 1vs1 All Stars League of Legends - WP SportoweFakty\nRasmus "Caps" Winther najlepszy w turnieju 1vs1 All Stars League of Legends\n"Caps" ma za sobą świetny rok. Duńczyk w minionych 12 miesiącach wraz z drużyną Fnatic zwyciężył wiosenną oraz letnią edycje LCS oraz został wicemistrzem świata League of Legends. Teraz do tej listy dopisał kolejną pozycję - triumf w turnieju gwiazd\nBartłomiej Bukowski 10 Grudnia 2018, 00:01\nPrzegląd najciekawszych talii w nowym dodatku Hearthstone - Rozróba Rastakana\nOd samego początku europejscy fani największe nadzieje pokładali w byłym zawodniku Fnatic. W głosowaniu internautów to właśnie on cieszył się największą popularnością, zajmując w nim pierwsze miejsce.\n"Caps" oczekiwań nie zawiódł. Dotarł do finału turnieju, nie przegrywając wcześniej ani jednej gry (aczkolwiek zaznaczyć trzeba, że do ćwierćfinałów obowiązywał format bo1). W finale natomiast czekała na niego rewelacja rozgrywek w postaci 18-letniego Australijczyka "Pabu".\nReprezentant Australii w drodze do finału pokonać musiał największe światowe gwiazdy w osobach "DoubleLifta", "Rookiego" oraz legendarnego "Fakera".\nWydawało się, że również w finale niesiony na fali entuzjazmu sprawi on kolejną niespodziankę. Wygrał on bowiem pierwszą grę, pokonując swoją Fiorą Vayne "Capsa". Na tym jednak zakończyła się wspaniała passa zwycięstw "Pabu". W kolejnych partiach dwukrotnie oglądaliśmy pojedynek Irelli z Neeko, gdzie dwukrotnie lepsza okazywała się druga z postaci, będąca pod kontrolą "Capsa". Tym samym zawodnik ze Skandynawii może szczycić się mianem najlepszego gracza 1vs1.\nOprócz wspomnianego już Duńczyka, Europę w tym turnieju reprezentowali także "Jiizuke" oraz "Broxah", obaj jednakże odpadli w początkowych rundach.\nCzy oglądałeś turniej All Stars 2018 League of Legends?\nPowrót legendarnego managera. Fani czekali na niego 23 lata\nOficjalnie: Virtus.pro z nowym składem\n"Hyped" potwierdza swoją dominację\nMistrzowie swoich klas zmierzą się w turnieju HS, wśród zaproszonych Polak\nZrezygnował ze szkoły, żeby grać zawodowo. Teraz jest na szczycie. "Jankos" - najlepszy Polak w Lidze Legend\nKoniec Teamu Kinguin


tatry - Najlepsze strony - Katalog Gery.pl\nKategorie katalogu odpowiadające zapytaniu tatry:\nPensjonat Tatry Zakopane\n8.\tNasz Pensjonat Tatry jest idealnym miejscem wypoczynku dla rodzin z dziećmi oraz wszystkich tych którzy marzą o wypoczynku z dala od miasta. Do dyspozycji wszystkich gości posiadamy mini SPA, szałas z grillem, bezpłatny parking, komfortowo urządzone pokoje oraz wiele innych udogodnień. Pensjonat mieści się w Kościelisku, miejscowości położonej niedaleko Zakopanego wraz z wszystkimi jego atrakcjami.\nZakopane- tanie noclegi dla turystów i narciarzy, świetny punkt wypadowy w Tatry, stoki narciarskie tuż za domem.\nOficjalna strona starostwa powiatowego w Zakopanem. W serwisie charakterystyka powiatu i okolicznych miejscowości, informacje kulturalne, sportowe i turystyczne oraz galeria zdjęć i aktualności.\nPrivat-Tatry.com - Tatry Wysokie\nTatry Wysokie, zakwarterowanie i turystyka w najpiękniekszej części Słowacji. Pensjonaty, mieszkania prywatne, hotely, domy wczasowe, usługi i drugie znajdziecie na stronie miłośników przyrody tatrańskiej.\nZapraszamy wszystkich do zwiedzania szlaków Tatr polskich i słowackich z licencjonowanym przewodnikiem tatrzańskim. Nasza oferta skierowana jest do wszystkich tj. osób indywidualnych jak również grup zorganizowanych. Pracę jaką jest przewodnictwo staramy się wykonywać jak najlepiej i z pełnym zaangażowaniem. Tatry są naszą pasją, od wielu lat każdą wolną chwilę spędzamy w tych pięknych górach. Zamiłowaniem tym pragniemy podzielić się podczas wspólnych wycieczek. Proponujemy niezapomnianą przygodę i obcowanie z pięknem tatrzańskiej przyrody o każdej porze roku. Staramy się przekazywać swoje zamiłowanie do przyrody i do gór wszystkim, tak małym...


Odzyskać patriotyzm - wykład i spacer edukacyjny - Centrum Informacji Kulturalnej - Poznan.pl\nOdzyskać patriotyzm - wykład i spacer edukacyjny>\nOdzyskać patriotyzm - wykład i spacer edukacyjny\n2017-06-22 (czwartek) – 2017-06-24 (sobota)\n22 czerwca, godz. 18.00, Biblioteka Raczyńskich, pl. Wolności 19, sala 1. Odzyskać patriotyzm - wykład prof. Grzegorza Kucharczyka "Swój do swego" - kontrgospodarka i patriotyzm gospodarczy Wielkopolan pod niemieckim zaborem.\n24 czerwca, godz. 14.00, zbiórka przy dawnym kantorze firmy A. Krzyżanowskiego (ul. Garbary 96). Odzyskać patriotyzm - spacer edukacyjny: Śladami XIX-wiecznych poznańskich przemysłowców, rzemieślników, handlowców. Spacer edukacyjny.\nNowy projekt Biblioteki Raczyńskich "Odzyskać patriotyzm" jest odpowiedzią na problemy i aktywną akcją przywracania myślenia patriotycznego, przy jednoczesnym zachowaniu w pamięci postaw, dzięki którym Polska przetrwała lata zaborów i okupacji. Wykłady i spacery mają na celu przypomnienie wkładu Wielkopolan w budowanie nowoczesnego i patriotycznego społeczeństwa w XIX wieku.


Jaką lodówkę średnią (300 - 350 litrów) w kolorze innym wybrać?\nStrona główna > Jaką lodówkę wybrać? > średnia (300 - 350 litrów) > w kolorze innym\nLodówka średnia w kolorze innym to urządzenie o średniej pojemności, dla średniej wielkości rodzin.\nLodówka średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym - wybrane oferty:\nJaka lodówka średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym - wybierz dla siebie\nMasz wciąż problem, jaką lodówkę wybrać? Spokojnie, pomożemy! Wybrałeś już, że jesteś zainteresowany lodówką średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym. Poniżej prezentujemy dalszy podział tych lodówek. Wybierz typ, jaki interesuje Cię najbardziej i przejdziesz do listy lodówek dopasowanych idealnie do Twoich potrzeb.\nLodówka Beko średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym (5)\nLodówka Beko średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym jest coraz bardziej popularnym rozwiązaniem w polskiej kuchni. To niewątpliwie nowoczesne urządzenie tureckiego koncernu zyskuje coraz więcej klientów w całej Europie.\nLodówka Electrolux średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym (2)\nLodówka Electrolux średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym jest propozycja dla tych, którzy oczekują sprawdzonych, dobrych rozwiązań i szukają nowoczesnej lodówki od dobrego europejskiego producenta. Szeroki wybór modeli, wersji, wyposażenia i kolorystyki.\nLodówka Gorenje średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym to aktualnie ciekawe rozwiązanie dla Twojej kuchni. Słoweński producent oferuje nam obecnie szeroką ofertę urządzeń chłodniczych, z różnym wyposażeniem, w różnym designie, od klasyki po nowoczesność.\nLodówka Hotpoint-Ariston średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym to ciekawe rozwiązanie dla Twojej kuchni. Z jednej strony włoska klasyka designu, z drugiej nowoczesne rozwiązania już globalnego koncernu.\nLodówka LG średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym (9)\nLodówka LG średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym to koreańska wizja na kuchnię Nowocześnie, niebanalnie, ekologicznie. Szeroki wybór urządzeń, różna wielkość, różna pojemność.\nLodówka Liebherr średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym (7)\nLodówka Liebherr średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym to oferta niemieckiego koncernu, który poza lodówkami oferuje też … maszyny budowlane czy dźwigi. Ogromny wybór lodówek, wiele ciekawych rozwiązań, zawsze najnowocześniejsze technologie.\nLodówka Mastercook średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym (1)\nLodówka Mastercook średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym to hiszpański temperament w kuchni. Z jednej strony duże i pojemne lodówki, z drugiej ładne, miłe dla oka elementy wystroju w kuchni.\nLodówka Samsung średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym (11)\nLodówka Samsung średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym staje się coraz bardziej popularnym rozwiązaniem w polskiej kuchni. Koreański producent daje nam nie tylko nowoczesne produkty, ale też coraz bardziej stylowe.\nChłodziarko-zamrażarka średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym to lodówka podzielona na dwie niezależne strefy chłodzenia: chłodziarkę, która chłodzi w temperaturze od 0 do 10 stopni i zamrażarkę, która zamraża w temperaturze do – 24 stopni. Strefy te dostępne są w różnych kombinacjach – zamrażalnik może być w górnej części, albo, co najczęstsze, w dolnej.\nLodówka wolnostojąca średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym (39)\nLodówka wolnostojąca średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym to urządzenie, które możemy ustawić w dowolnym miejscu, niezależnie od istniejących czy planowanych mebli kuchennych, rezerwując jedynie odpowiednich rozmiarów powierzchnię. To samodzielne urządzanie, gotowe do użycia zaraz po ustawieniu i podłączeniu do prądu.\nLodówka klasa energetyczna A+ średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym (32)\nLodówka średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym w klasie energetycznej A+ to oszczędne, ekonomiczne urządzenie. Na etykiecie to kolor jasnozielony.\nLodówka klasa energetyczna A++ średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym (6)\nLodówka średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym w klasie energetycznej A++ to bardzo energooszczędna lodówka, wyposażone w wiele systemów, których głównym celem poza jak najlepszym chłodzeniem, jest właśnie oszczędność energii. Na etykiecie to kolor zielony.\nLodówka średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym w klasie energetycznej A+++ to najbardziej energooszczędna lodówka. To niebywałe, bowiem jest naszpikowana systemami elektrycznymi, a mimo to potrzebuje do pracy zaskakująco niewiele energii. Na etykiecie to kolor ciemnozielony.\nLodówka średnia średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym to średniej wielkości urządzenie, ma tez zazwyczaj średnią pojemność. To rozwiązanie dla osób, które nie potrzebują ogromnych powierzchni chłodzących, a lodówka podblatowe nie jest jednak wystarczająca.\nWysoka lodówka średnia (300 - 350 litrów) w kolorze innym ma największą wysokość i pojemność. Często przekracza wysokość 2 metrów i pojemność 350 litrów. To dobre rozwiązanie dla rodzin o dużych potrzebach.


Raport środowiskowy ECO został zaprezentowany mieszkańcom Rudy Śląskiej | ENERIS\n– W przypadku pyłów mówimy o wartościach dziesięciokrotnie niższych niż w tradycyjnych elektrociepłowniach węglowych, a dla tlenku siarki norma ta jest niższa aż 26 razy! Co więcej, dym uchodzący z komina ECO będzie badany pod kątem obecności substancji, których w tradycyjnej energetyce nawet się nie mierzy. Bieżące wyniki pomiarów będą dostępne dla mieszkańców na przykład na tablicy świetlnej czy poprzez stronę internetową ECO i na bieżąco monitorowane przez służby nadzorujące –\npowiedział dr Tomasz Nowicki z firmy ENERIS, inwestora elektrociepłowni ECO.\nUruchomienie inwestycji nie wpłynie również na ekosystem w Rudzie Śląskiej, a dźwięki dobiegające z elektrociepłowni nie będą zauważalne przez mieszkańców miasta. Także kwestia ewentualnych odorów będzie ograniczona do hali elektrociepłowni poprzez wytworzenie podciśnienia, hermetyzację procesów oraz transport odpadów w zamkniętych szczelnie pojazdach.\nInwestor odniósł się również do wyboru technologii oraz dostawców urządzeń.\n– Zamierzamy stosować najnowocześniejsze, ale sprawdzone technologie. Będziemy brali pod uwagę polskie urządzenia, bo wiemy, że dzięki wysokiej jakości są często oferowane przez największych, światowych dostawców rozwiązań dla tego typu instalacji. Mamy nadzieję, że w ECO znajdzie się sporo maszyn, które powstały tu, na Śląsku. Jednak najważniejszym elementem będzie ich jakość – zamierzamy wybudować ECO, a później eksploatować tę elektrociepłownię. Interesują nas więc stworzenie instalacji ekonomicznej w działaniu i bezawaryjnej, a nie oszczędności w czasie budowy. –\nW trakcie kilku sesji pytań i odpowiedzi mieszkańcy oraz przedstawiciele organizacji ekologicznych odnosili się do wybranych aspektów planowanej inwestycji. Pytania dotyczyły między innymi rozwiązań drogowych i lokalizacji ECO. Według inwestora dzięki stworzeniu nowego zjazdu bezpośrednio z Drogowej Trasy Średnicowej ruch pojazdów do ECO nie będzie zauważalny – to 70 samochodów w ciągu 24 godzin na trasie, po której porusza się około 70 tys. pojazdów na dobę.\n– Obecnie stosowane technologie termicznego przekształcania odpadów, ale przede wszystkim nadzór ze strony odpowiednich urzędów oraz społeczeństwa, pozwalają budować takie instalacje w centrach dużych europejskich miast. Dzięki temu możliwe jest ograniczenie strat przesyłu ciepła oraz zmniejszanie zanieczyszczeń wynikających z transportu –\nPrezentacja raportu to ważny element szeroko zakrojonych działań informacyjno-konsultacyjnych prowadzonych przez ENERIS na terenie Rudy Śląskiej. Dotychczas odbyły się: spotkania informacyjne z grupami interesariuszy (seniorami, duchownymi i dyrektorami szkół oraz nauczycielami) prezentujące założenia projektu ECO, stacjonarne i mobilne punkty konsultacyjne, wystawa prezentująca ECO oraz spotkanie Lokalnego Forum Dialogu. Inwestor spotkał się również z przedstawicielami wszystkich organizacji pozarządowych, które wyraziły zainteresowanie uczestnictwem w procesie konsultacji społecznych. Całość działań konsultacyjnych poprzedzona była diagnozą społeczną opartą o 4 wywiady zogniskowane z mieszkańcami dzielnic sąsiadujących z planowaną inwestycją (Rudy, Chebzia, Nowego Bytomia) i organizacjami pozarządowymi oraz wywiady indywidualne z liderami opinii.\n– To dla nas bardzo ważne, aby cały projekt był przejrzysty i zrozumiały dla wszystkich mieszkańców Rudy Śląskiej. Z tego powodu, jako inwestor, podjęliśmy szereg działań znacznie wychodzących poza ustawowe obowiązki. Chcemy, żeby mieszkańcy mieli dostęp do rzetelnych i wiarygodnych informacji. Najlepszym przykładem jest właśnie publiczna prezentacja raportu, w trakcie której na pytania odpowiedzieli eksperci oraz praktycy, przez lata kierujący podobnymi instalacjami. Jestem przekonana, że stanowią oni najwartościowsze źródło informacji –\npowiedziała Magdalena Sułek-Domańska, Dyrektor ds. Komunikacji ENERIS.\nNiezależnie od zakończonej właśnie prezentacji raportu, Urząd Miasta Ruda Śląska organizuje 12 stycznia (czwartek) otwartą dla mieszkańców rozprawę administracyjną, podczas której eksperci reprezentujący inwestora będą odnosili się do zgłaszanych na spotkaniu uwag i wniosków.