Dodatkowe oświetlenie, aby salon był pełen światła | Polfryz\nDodatkowe oświetlenie, aby salon był pełen światła\nJeśli zależy nam na tym, aby nasz salon był pełen światła to trzeba zamówić sobie dodatkowe punkty świetlne. W salonie bardzo dobrze prezentują się kinkiety, dlatego warto rozejrzeć się za taką ofertą. Przekonamy się, że jest bardzo dobrze przygotowana i nie będzie wcale łatwo dopasować kinkiety do salonu, bo jest tego bardzo dużo. Ustalamy na początku styl, w jakim urządzamy albo już mamy salon. Wtedy uda nam się znaleźć kinkiety, które nam odpowiadają.\nStyl kinkietów do salonu\nJeśli nie wiemy do końca, co nam będzie pasowało to stawiamy na uniwersalne rozwiązania. Wtedy na pewno salon będzie się prezentował bardzo dobrze. Gdybyśmy chcieli jednak stawiać na nowoczesne rozwiązania to wszystko trzeba będzie bardzo dokładnie sobie przenalizować. Takie kinkiety bardzo często są na metalowe obudowie i do tego mają szkło. Wyglądają przepięknie, ale też są bardzo często duże. To oznacza, że musimy mieć sporo miejsca na ścianie abyśmy mogli to pomieścić. Jeśli mamy to nie ma problemów, a jeśli nie to na spokojnie znajdziemy sobie inny model, który komponuje się z całością.\nGdzie powiesić kinkiety\nTrzeba dobrze się rozejrzeć gdzie taki kinkiet pasuje. Chodzi o to żeby był dobrze widoczny i żeby dawał światło. Jeśli mamy jakieś miejsce gdzie stoi fotel albo krzesła to właśnie nad tym można poświecić sobie kinkiet. Niektóre osoby wieszają kinkiety nad kominkiem. Jest to dobre miejsce. Tym bardziej warto powiesić tam kinkiety, jeśli mamy modele designerskie, którymi chcemy się pochwalić innym. Osoby, które wejdą do takiego salonu od razu będą widziały nasze nowoczesne kinkiety i same będą chciały sobie takiego u siebie mieć. W sklepie https://boxlab.pl/kinkiety-do-salonu możemy znaleźć ogromny wybór wszystkich nowoczesny, klasycznych i uniwersalnych kinkietów, dlatego warto tam zajrzeć. Kinkiet to uzupełnienie całego wystroju naszego salonu, dlatego to, jaki ma kolor i kształt ma ogromne znaczenie i trzeba to wszystko idealnie sobie dopasować.


Warmińsko-Mazurski Uniwersytet Młodego Odkrywcy 2.0: Grzyby do zadań specjalnych - wiem co jem\nTytuł: Grzyby do zadań specjalnych - wiem co jem\nAutor/wykonawca: dr hab. Anna Biedunkiewicz\nUmiejscowienie w cyklu naukowym: hipotezy i planowanie badań, eksperymenty i obserwacje, wyciąganie wniosków, pisanie sprawozdania, przedstawianie wyników na szkolnej konferencji naukowej.\nZalecany wiek uczestników młodsze klasy szkoły podstawowej, starsze klasy szkoły podstawowej, gimnazjum.\nJak wyglądają mikroorganizmy, które pełnią tak pożyteczną rolę dla człowieka? Czy można je hodować w warunkach laboratoryjnych? Dlaczego ciasto drożdżowe nie każdemu wychodzi? Jak poprawić sobie cerę i włosy stosując kurację drożdżami? Jakie części owocnika pieczarki zjadamy? To tylko kilka z wielu pytań, na które można odpowiedzieć po zajęciach: Grzyby do zadań specjalnych – wiem co jem.\nGrzyby są spotykane w życiu codziennym. Są wykorzystywane w wielu gałęziach przemysłu, m.in. w przemyśle spożywczym. Jednokomórkowe grzyby - drożdże piekarnicze Saccharomyces cerevisie są, ze względu na zdolności fermentacyjne, niezbędne do prawidłowego wypieku pieczywa czy też produkcji piwa, natomiast grzyby strzępkowe Penicillium roqueforti czy P. cammeberti nadają niepowtarzalny, specyficzny smak serom pleśniowym typu Roquefort, Gorgonzola, Camembert, Brie, Langres, Coulommiers i Cambozola. Z kolei popularne owocniki pieczarki łąkowej Agaricus campestris czy pieczarki dwuzarodnikowej A. bisporus są bogatym źródłem witamin z grupy B, mikroelementów, a także białka i są chętnie stosowane w kuchni do wzbogacania smaku potraw.\nNajbardziej wyszukane dania świata niewątpliwie zawdzięczają swój smak obecności owocników grzybów podziemnych, czyli trufli, ale na pewno nikt nie pogardzi też smacznymi borowikami, rydzami czy kurkami. Grzyby są też chętnie wykorzystywane do komponowania diet niskokalorycznych oraz mają właściwości przeciwnowotworowe.\nCelem warsztatów będzie poznanie różnych aspektów zastosowania grzybów. Młodzież zaznajomi się z różnymi gatunkami mikrogrzybów (np. drożdży piekarniczych i grzybów strzępkowych) wykorzystywanych w produkcji żywności (wypiek chleba/ ciast, produkcja serów pleśniowych Camembert i Roquefort).\nWiedza: Uczestnik warsztatów charakteryzuje grzyby jako organizmy cenne w eksperymentach naukowych i procesach biotechnologicznych (m.in. produkcji spożywczej).\nUmiejętności: Uczestnik warsztatów posługuje się podstawowymi metodami wykrywania grzybów w organizmach żywych, glebie, wodzie i powietrzu\nPostawy: postępuje zgodnie z zasadami bezpieczeństwa i higieny pracy z materiałem mykologicznym.\nPotrzebne materiały i pomoce dydaktyczne: sery pleśniowe typu Camembert, Roquefort, drożdże świeże, drożdże liofilizowane, szkiełka podstawowe i nakrywkowe (na grupę) małe baloniki, rękawiczki ochronne (S), maseczki ochronne, fartuchy jednorazowe (dla każdego ucznia).\nZajęcia będą się odbywały w sali 303 Collegium Biologiae, ul. Oczapowskiego 1A.\nDwa spotkania w odstępie tygodnia-dwóch)\nZajęcia nr 1:\n1. Uczniowie poznają formy morfologiczne budujące ciało grzybów (formy jednokomórkowe, strzępkowe) – wykonają preparat mikroskopowy z drożdży.\n2. Uczniowie zapoznają się z warunkami hodowli grzybów w laboratorium badawczym.\n3. Wykonają doświadczenie służące wykazaniu zdolności fermentacyjnych drożdży.\n4. Założą makrohodowlę szlachetnych grzybów pleśniowych wykorzystywanych do produkcji serów pleśniowych i dowiedzą się jak produkuje się tego typu sery.\n1. Uczniowie ocenią tempo wzrostu grzybów pleśniowych w warunkach laboratoryjnych.\n2. Uczniowie dokonają oceny makroskopowej grzybów pleśniowych z użyciem mikroskopu stereoskopowego.\n3. Uczniowie wykonają preparaty mikroskopowe z własnoręcznie założonych hodowli szlachetnych pleśni.\n4. Uczniowie oglądają makroskopowo owocniki pieczarki, poznają jego części, wykonują preparaty mikroskopowe.\n5. Mikroskopowanie i wykonywanie rysunków z podpisami.\nSprawozdanie z eksperymentu:Uczniowie powinni po przeprowadzeniu zajęć napisać sprawozdanie, w którym uwzględnią cel prowadzenia eksperymentu, metody badawcze, otrzymane wyniki oraz spostrzeżenia i wnioski.\nPracownik naukowy może udzielić konsultacji po zajęciach w ramach Klubu Młodego Odkrywcy (internetowo) lub formie Żywej Biblioteki (konsultacje bezpośrednie lub internetowe).\nUczniowie mogą samodzielnie, w formie pokazu, wykonać doświadczenie potwierdzające zdolności fermentacyjne drożdży (można pokaz zorganizować w ramach Klubu lub w czasie szkolego festiwalu nauki). .\nAutor: Stanisław Czachorowski o 11:27


59,20 zł 78,90 zł -25%\nDługie spodnie dla chłopca Baby o dopasowanym kroju (Slim fit). Model z naszej kolekcji basic o klasycznym kroju. Imitacja rozporka. Pasek z elastyczną gumą i guzikiem. Wygodna i trwała tkanina z serży. Model gładki.\nOryginalny komplet składający się z dwóch elementów dla noworodka chłopca. Wygodna i trwała tkanina z serży. Długie spodnie na ramiączkach dla noworodka chłopca. Regulowana gumka w pasie dla lepszego dopasowania. Wygodna i trwała tkanina z serży.\nDługie spodnie dla chłopca Baby o dopasowanym kroju (Slim fit). Model z naszej kolekcji basic o klasycznym kroju. Zapięcie z tyłu na zatrzask. Regulowana gumka w pasie dla lepszego dopasowania. Nowoczesna tkanina jeansowa z efektem sprania i użytkowania.\nSpodnie jeans "earth fiendly"\nSpodnie z linii casual dla chłopca, dzięki którym uzyskasz nowoczesny i luźny wygląd. Pasek z elastyczną gumą i zatrzaskiem. Nowoczesna tkanina jeansowa z efektem sprania. Model z wieloma kieszeniami. Ozdoby: przetarcia.


Coface : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\nLiczba niewypłacalności firm wzrosła o 122% r/r w I kw. br., wynika z raportu Coface. Wzrost niewypłacalności odnotowano we wszystkich branżach - najwyższy zanotował transport... Czytaj więcej...\nW 2020 r. wystąpi pierwsza recesja w gospodarce światowej od 2009 r. ze spadkiem wynoszącym -1,3% (po wzroście +2,5% w 2019 r.), wynika z analizy... Czytaj więcej...\nLiczba upadłości i restrukturyzacji polskich firm wyniosła 1 019 w roku 2019 r., czyli o 4,5% więcej niż w roku 2018 (wg danych na koniec... Czytaj więcej...\nWzrost cen będzie w I kw. 2020 r. najwyższy od 2012 r. Nie tylko ze względu na podwyżki opłat za energię elektryczną, ale także z... Czytaj więcej...\nWzrost gospodarczy w Polsce wyniesie 3,3% w przyszłym roku wobec oczekiwanych 4,3% w 2019 roku, a istotnym czynnikiem, który wpłynie na spowolnienie jest sytuacja na... Czytaj więcej...\nW pierwszych trzech kwartałach 2019 r. liczba upadłości i restrukturyzacji przedsiębiorstw w Polsce zwiększyła się zaledwie o 1,2%. Jednak w najbliższych miesiącach będzie ich coraz... Czytaj więcej...\nSkutki spowolnienia gospodarczego w Niemczech uderzą w pierwszej kolejności w naszą branżę motoryzacyjną. W dalszej kolejności w producentów maszyn i urządzeń, a także w sektor... Czytaj więcej...\nW pierwszej połowie 2019 r. łączna liczba upadłości i restrukturyzacji firm w Polsce wyniosła 467, czyli dokładnie tyle samo ile w analogicznym okresie 2018 r. Czytaj więcej...\nPerspektywy dla branży motoryzacyjnej nie są korzystne z powodu koniunktury w przemyśle strefy euro, a zwłaszcza w Niemczech. Jednak Europa Środkowo-Wschodnia, w tym Polska, może... Czytaj więcej...\nLiczba upadłości i restrukturyzacji firm w Polsce wyniosła 467 w I połowie 2019 r., czyli tyle samo, ile w analogicznym okresie 2018 r., podało Coface.... Czytaj więcej...\nNiższy popyt, spowolnienie gospodarcze, wzrost protekcjonizmu oraz konieczność dostosowania się do bardziej restrykcyjnych norm emisji spalin sprawiają, że dla polskiego sektora motoryzacyjnego rysują się niekorzystne... Czytaj więcej...\nLiczba upadłości i restrukturyzacji firm w Polsce wyniosła 224 w I kwartale 2019 r., podało Coface. To o 5% r/r więcej niż w analogicznym okresie... Czytaj więcej...\nŚrednie opóźnienia płatności zmniejszyły się na przestrzeni roku o prawie 3 dni, ale firmy nadal otrzymują płatność za dostarczony towar lub zrealizowaną usługę ze znacznym... Czytaj więcej...\nTempo wzrostu PKB w Polsce spowolni do o 3,7% r/r w 2019 r. z 5% r/r szacowanych na ub. r., wynika z prognoz Coface. Czytaj więcej...\nLiczba upadłości i restrukturyzacji polskich firm wyniosła 975 w roku 2018, czyli o 10% więcej niż w roku 2017 (wg danych na koniec grudnia 2018),... Czytaj więcej...\nW listopadzie przeciętne miesięczne wynagrodzenie brutto wzrosło najbardziej w 2018 r. Było wyższe o 7,7% r/r i wyniosło 4 966,61 zł. Możliwe, że był to... Czytaj więcej...\nJakie są przyczyny wyższej fali bankructw, gdy polska gospodarka rośnie tak szybko? Czytaj więcej...\nLiczba upadłości i restrukturyzacji firm w Polsce wzrośnie o 20,2% r/r w tym roku i o 9,3% r/r w przyszłym roku (po wzroście o 16,4%... Czytaj więcej...\nStopa bezrobocia w Polsce przebiła ostatnio kolejne minima – w czerwcu i lipcu sięgnęła 5,9 proc. Jest to najniższy poziom od upadku komunizmu. Czytaj więcej...\nWynagrodzenia: kiedy będziemy zarabiać średnio ponad 5 tys. zł miesięcznie?\nW styczniu wynagrodzenia wzrosły o 7,1 proc. licząc rok do roku, a w lutym o 6,8 proc. Stąd w lutym średnie wynagrodzenie to 4 599... Czytaj więcej...\nWynagrodzenia w ostatnich dwóch miesiącach rosną w tempie ok. 7 proc., licząc rok do roku. Wprawdzie inflacja spadła, ale to stan przejściowe. Sytuacja na rynku... Czytaj więcej...\nOpóźnienia płatnicze o ponad 3 miesiące zgłasza 28% firm wobec 24% zanotowanych w ub. r., wynika z badania Coface "Badanie płatności w Polsce". Średnie opóźnienia... Czytaj więcej...\nInflacja w Polsce dopiero w 2019 r. przekroczy cel inflacyjny wyznaczony przez Radę Polityki Pieniężnej. Jednak już wcześniej wzrost cen może wpłynąć na to, że... Czytaj więcej...


Reklama na granicy światów - OOH magazine\nMarketing MIX Reklama na granicy światów\nOnline i offline, jak ogień i woda – dwa światy, a jednak istnienie tylko jednego z nich nie ma sensu. Coraz częściej przekonują się o tym reklamodawcy, którzy garściami czerpią z pokładów kreatywności, współpracy, a przede wszystkim – z połączenia dwóch światów. Tym bardziej, że coraz więcej konsumentów jest połączonych z siecią 24/7, a jednocześnie prowadzi normalne życie w offline. Udaje im się to pogodzić na co dzień, więc czemu miałoby się to nie udać także reklamodawcom i marketerom?\nDzięki nowym technologiom reklamowa szala przechyla się na stronę internetu. Ostatnie lata pokazały, że coraz więcej firm obcina swoje budżety na komunikację w mediach tradycyjnych, przy jednoczesnym zwiększeniu nakładów na reklamę online. W świecie digital konkurencja jest duża, więc żeby wyróżnić się w tłumie trzeba działać z polotem i nie bać się inwestować w nowe rozwiązania i pomysły.\nZ tabletem pod pachą\nMedia tradycyjne odchodzą do lamusa. I to nie tylko ze względu na rosnącą popularność smartfonów i tabletów. Ogromną rolę odgrywa tu również fakt, że znacznie trudniej w nich zmierzyć efektywność kampanii reklamowych, czy szczegółowo dobrać grupę odbiorców. W kontrze stoi internet, który oferuje dokładne analizowanie i śledzenie reakcji konsumentów, a co za tym idzie znacznie ułatwia rozliczanie za efekty kampanii. Tu reklamodawca dokładnie wie, za co płaci. – Najnowsze rozwiązania reklamy online pozwalają zleceniodawcy niezwykle precyzyjnie określić do kogo i za ile chce skierować swój komunikat. Takie możliwości daje na przykład system RTB, czyli real time bidding, który świetnie przyjął się za oceanem, a teraz zaczyna podbijać rynek polski – mówi Arkadiusz Cywiński, niezależny specjalista z dziedziny RTB. – Jasne zasady, licytacja ceny w czasie rzeczywistym i precyzja doboru, to jego największe atuty – dodaje.\nRozwiązania ze świata cyfrowego adoptowane są także na potrzeby innych mediów, dlatego dobór komunikatów pod odbiorcę to już nie tylko sieć, ale – co zaskakujące – również i telewizja. Kablówki w USA zaczęły wyświetlać różne spoty promocyjne różnym odbiorcom (addressable advertising). Oznacza to, że bloki reklamowe przed danym programem są dostosowane do gospodarstwa domowego – co innego wyświetli się rodzinie z trójką dzieci, co innego singlowi. – Udział tego typu reklam w rynku rośnie. Doskonale widać to na przykładzie real time bidding, które wzbudza coraz większe zainteresowanie i jest jedną z najprężniej rozwijających się technologii na rynku rekalmy online – mówi Cywiński. – Siłą rzeczy to, co sprawdza się w internecie, przenoszone jest na outdoor, do telewizji oraz na wszystkie inne media podlegające digitalizacji – dodaje. Rozwój internetu i interaktywności, zmienił podejście do tradycyjnych reklam. Dziś często konstruowane są one tak, aby połączyć digital i druk. Wykorzystanie QR kodów kierujących na konkretną podstronę, czy przenoszących nas do specjalnej aplikacji, było zwiastunem nieuchronnego zacierania się granicy między światem rzeczywistym, a interaktywnym.\nDziś miejsce QR kodów, zajmują inne rozwiązania z pogranicza tych dwóch światów. Jednym z ciekawszych jest tak zwana rozszerzona rzeczywistość (augmented reality), wykorzystująca obraz z kamery, na który jednocześnie nałożona jest generowana grafika 3D. W Polsce zastosował ją na przykład Szczecin, podczas promocji miasta i stworzył instalację wykrywającą ludzką twarz, do której automatycznie dopasowywane było marynarskie wdzianko. Technologię tę w inny, komercyjny sposób, wykorzystała między innymi Ikea – w tym przypadku za pomocą smartfona można było w 3D rozmieścić wybrane meble w pomieszczeniach, a nawet dobrać ich kolorystykę. Natomiast Toyota używając rozszerzonej rzeczywistości, umożliwiła użytkownikom kierowanie wirtualnym autem w przestrzeni miejskiej. Marketerzy, którzy odkryli augmented reality, prześcigają się dziś w pomysłach na jej wykorzystanie. Wszystko po to, by zatrzymać pędzącego odbiorcę, skupić jego uwagę, zaangażować i przekonać, by spędził trochę czasu z marką. To dla komunikacji marketingowej podążającej za konsumentem duże wyzwanie i spore możliwości. – Dziś praktycznie nie ma już usługi czy towaru, którego nie dostaniemy w internecie. Dlatego żadna firma w swoich kampaniach nie powinna lekceważyć świata online i mechanizmów w nim dostępnych. Rozwiązań pozwalających na łagodne przejście i prowadzenie użytkownika między offline a online jest coraz więcej. Nie musimy czekać na Google Glass by w ciekawy, a przy tym skuteczny i efektywny sposób powiązać oba te światy. Jako entuzjasta technologii i kreatywnych rozwiązań z niecierpliwością czekam na nowe pomysły, które pozwolą połączyć nam digital i możliwości internetu z realnym światem – podsumowuje Arkadiusz Cywiński, niezależny specjalista z dziedziny RTB.


Pędzel płaski, skośny do stylizacji żelami UV. Zdobiony kryształkami. Typu kompakt.\nPędzel płaski, skośny do stylizacji żelami UV. Aluminiowa rączka zdobiona kryształkami.\nPędzel płaski przeznaczony do klasycznej stylizacji żelami UV. Włosie: nylon bursztynowy, bardzo dobre jakościowo. Pędzelek typu kompakt. Przepiękna grawerowana w otworki skuwka.\nPędzel płaski, prosty do stylizacji żelami UV. Aluminiowa rączka zdobiona perełkami.


Strona główna Kultura Muzyka Andriej Kotin & Załoga zagrają koncert online w zielonogórskiej Hydro(za)gadce\nUrodzony w Moskwie zielonogórski songwriter Andriej Kotin, zagra w zielonogórskiej Hydro(ZA)Gadce koncert online wraz ze swoim nowym zespołem. „Jesień/Zima” to drugi z cyklu dwóch koncertów „Cztery pory lubuskiego”, mających na celu promowanie Ziemi Lubuskiej.\nMateriał nadesłany – fot. Paweł Maruszewski\nKoncerty z cyklu Cztery pory lubuskiego zostały zorganizowane w ramach Programu Narodowego Centrum Kultury – Kultura Interwencje 2021. W zielonogórskiej Hydro(ZA)Gadce artysta i jego Załoga zaprezentują autorski repertuar m.in. piosenki z powstającego właśnie albumu.\nAndriej Kotin to zielonogórski songwriter urodzony w Moskwie. Pisze i wykonuje swoje własne piosenki od ponad 15 lat, czerpiąc inspiracje z najrozmaitszych źródeł: Beatles, Bob Dylan, Leonard Cohen, Rolling Stones, Tom Petty, reggae, muzyka celtycka, indyjska, śródziemnomorska oraz elektroniczna. Jest laureatem licznych ogólnopolskich festiwali piosenki autorskiej w Lublinie, Warszawie, Poznaniu, Wrocławiu i Zielonej Górze.\nTransmisja online koncertu Andriej Kotin & Załoga – Cztery Pory Lubuskiego cz. 2 „Jesień/Zima” odbędzie się na Facebooku AK & Załoga.\nAndriej Kotin & Załoga\nHydro(ZA)Gadka w Zielonej Górze\nKultura Interwencje 2021


Edukacja > Dostępność > Czytanie obrazów | projekt międzymuzealny\nKultura staje się coraz bardziej dostępna\nKliknij, żeby przeczytać opis\nChcesz posłuchać, jak wyglądają pełne barokowego przepychu komnaty pałacu, jaką aparycję miał król Jan III albo na czym polegał kunszt twórców japońskiego stołu w typie nanban? Muzeum przygotowuje i udostępnia liczne audiodeskrypcje opisujące pałacowe wnętrza, elewacje, obrazy i rękodzięło z kolekcji wilanowskiej, a także wiele obiektów ze świata przyrody. To dźwiękowe opisy sztuk wizualnych, szczególnie pomocne osobom niewidomym. Jednak mogą one być także bardzo przydatne dla widzących – pozwalają w nowy sposób spojrzeć na znane i widziane dzieła. Audiodeskrypcje opisują zarówno kompozycję, jak i szczegóły przedstawienia, dzięki czemu słuchający może dość wiernie odmalować dzieło w wyobraźni. Widzący zwykle przekonują się z ogromnym zdziwieniem, jak wiele detali umyka przy pobieżnym oglądaniu.\nMuzeum Pałacu w Wilanowie od wielu lat również konsekwentnie tłumaczy materiały informacyjne oraz edukacyjne na polski język migowy, włączając się w ten sposób w budowanie kultury Głuchych. Tłumaczenia na polski język migowy opatrzone są także napisami, co jest przydatne dla osób nieznających PJM. Napisy uzupełniają także treści dźwiękowe, umożliwiając odbiór innym grupom, np. osobom niesłyszącym i słabosłyszącym.\nSzczególną uwagę muzeum poświęca także niewidomym i niesłyszącym dzieciom – specjalnie dla nich powstały liczne audiodeskrypcje i tłumaczenia PJM, któe w przystępny, ciekawy dla dzieci sposób wprowadzają je w świat historii, sztuki, przyrody.\nFundacja Kultury bez Barier, partner Muzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie w zakresie udostępniania kultury i sztuki, we współpracy z wieloma muzeami zorganizowała międzymuzealny projekt zatytułowany „Czytanie obrazów”. Powstała strona www.czytanieobrazow.pl, na której liczne instytucje kultury udostępniły zarówno audiodeskrypcje opisujące swoje najciekawsze obiekty, jak i wybór interesujących zagadnień tłumaczonych na polski język migowy. Dzięki temu w jednym miejscu znalazły się materiały, które pomagają osobom z różnymi niepełnosprawnościami poznać najciekawsze dzieła sztuki. Obecnie na stronie udostępnionych jest prawie 150 obiektów z 18 muzeów i galerii.\nPrzekonaj się, jak kultura staje się coraz bardziej dostępna!\nProjekt został dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w ramach programu Kultura Cyfrowa.\nMuzeum Pałacu Króla Jana III w Wilanowie jest opiekunem wielu wspaniałych zabytków stanowiących historyczne i przyrodnicze dziedzictwo narodowe. Jednym z …\nTajemnice konserwacji (AD)\nPosłuchaj audiodeskrypcji o pracach konserwatorskich w pałacu.\nPosłuchaj audiodeskrypcji o wilanowskich plafonach.\nUdaj się na wycieczkę z audiodeskrypcją wokół pałacu.\nZapraszamy dzieci na wycieczkę z audiodeskrypcją do świata wilanowskiej przyrody.\nDowiedzmy się, czym i na czym kiedyś pisano, jak wygląda idealne pismo i skąd wziął się znany nam wszystkim papier. Zapraszamy w podróż do najdawniejszych czasów, gdy księgi przepisywało się ręcznie, a skrybowie – czyli piszący, odznaczający się wielką cierpliwością i umiejętnościami – cieszyli się ogromnym uznaniem.


Polskość czy polzkość? - SJP JakSięPisze.pl\nPolskość czy polzkość?\nPoprawna pisownia, znaczenie: jest to zespół cech charakterystycznych dla Polski.\nJeden komentarz do “Polskość czy polzkość”?\nNa niniejszej stronie mogłeś się dowiedzieć, czy pisownia polskość jest poprawna. Każda definicja i objaśnienie w serwisie JakSięPisze (wliczając w to polskość czy polzkość) powstała w oparciu o słownik języka polskiego. Dzięki temu zawsze masz pewność, że przedstawione informacje są wiarygodne i wolne od błędów językowych lub merytorycznych. Jeśli powyższa definicja nie wyjaśnia jaka jest polskość zasada pisowni pamiętaj, że zawsze możesz zapytać nas o to pisząc komentarz. Możesz również skorzystać z naszej funkcjonalnej wyszukiwarki słówek i narzędzia do automatycznego sprawdzania pisowni. Wśród popularnych zwrotów mogących prowadzić do tego opracowania warto wymienić między innymi hasła związane z poprawną pisownią, ale znaczna część naszych odbiorców formułuje swoje zapytania jak piszemy, albo wpisuje po prostu polskość słownik. Warto nadmienić przy tym, że wcale nie mniej popularne są pytania jak napisać polskość i szczególnie często powtarzające się polskość definicja.\nGrzmi czy gżmi\nBelgii czy Belgji\nOdhacz czy othacz\nPrze miłe czy przemiłe


Królestwo Keronii: Brama i krew cz. 1\nBrama i krew cz. 1\nroot | 21.4.16 Przejdź do komentarzy\nCzęściowo inspirowane jedną z dawnych misji\nRienna Malaxit powoli otworzyła oczy. Przez chwilę nie była pewna, gdzie się znajduje, próbowała dojrzeć coś w panujących wokół ciemnościach. Chwilę potrwało, zanim jej wzrok się przyzwyczaił.\nZobaczyła nogi prostego łóżka, w którym leżała, drzwi po swojej prawej stronie i okno przed sobą, pod nim stała zaś niska ława. Był to pokój w małej gospodzie na obrzeżach Rivendall, gdzie Rienna zatrzymała się na noc. Tyle, że teraz nie była sama. Na środku pokoju stał stillid o sierści w różnych odcieniach brązu, o pokrytych łuską ptasich nogach, z efektowną kępą ogromnych, prążkowanych brązowych piór na karku. Zaskoczona i przez to nieco przestraszona łowczyni poczuła, że jego widok w niejasny sposób jest dla niej znajomy. Gdzieś już go widziała.\n- Kim jesteś i co tu robisz? - spytała, w ostatniej chwili decydując, że może lepiej użyć wspólnej mowy.\n- Jestem Ðœ⊑Ⱈ'¢⌅ - przedstawił się duch. Również użył wspólnej mowy, którą posługiwał się płynnie, z lekkim obcym akcentem przeciągając końcówki słów – I spokojnie możemy rozmawiać po kerońsku.\n- D'sadaar? - spróbowała powtórzyć Rienna – Znasz keroński? I w ogóle... znasz mnie?\nStillid wydał z siebie serię parsknięć, która chyba miała być śmiechem.\n- Dość dobrze cię znam, Rienno, córko Gorga z Królewca – odparł, wyraźnie rozbawiony – Zwłaszcza twoją podświadomość. My, ⋈ꜷ'þ˘ʠ¢°, możemy wchodzić do snów. A w ostatnim czasie często bywałem w twoich. Chociaż nie wiem, czy to pamiętasz.\nDziewczyna usiadła na łóżku, spuszczając bose stopy na podłogę. Teraz czuła się już rozbudzona, myśli znów mogły płynąć w normalnym tempie.\n- I co, budząc się, wyrzuciłam cię stamtąd? - spytała, czując, że zabrzmiało to dziwnie. Pies potrząsnął głową. Rienna zobaczyła, że pomiędzy sierścią na szyi wyrastają mu błękitne pióra.\n- Nie do końca – odpowiedział D'sadaar – Chociaż w uproszczeniu możesz tak to nazywać.\n- Dlaczego wybrałeś mnie? Mam ciekawą podświadomość?\n- To też – przyznał D'sadaar, szczerząc zęby w psiej wersji uśmiechu – Ale przede wszystkim jesteś osobą, która, jeśli ładnie poproszę, mogłaby pokazywać mi wasz świat.\nRienna w zamyśleniu potarła czoło. Nie myślała dotąd, że w jej codziennym życiu jest coś, co mogłoby wzbudzić zaciekawienie. Chyba, że przyjęłoby się punkt widzenia istoty całkowicie odmiennej, której życia z kolei zwykły człowiek mógł być bardzo ciekawy... Może D'sadaar miał rację i Rienna była tą osobą, która mogłaby czegoś go nauczyć. Pozostawała jeszcze jedna wątpliwość.\n- Jeśli masz na myśli podróżowanie ze mną, przechadzki po mieście i podobne rzeczy, musisz wziąć poprawkę na to, że prowadzę dzienny tryb życia – zauważyła – A wy chyba przebywacie na naszym świecie nocą.\n- To akurat nie jest problem – odrzekł stillid wesoło – Żadna siła nie przeszkadza nam przebywać tu również za dnia, poza tym, że większość z nas zwyczajnie woli noc. Czyli załatwione?\n- Jeszcze jedno – ostudziła jego entuzjazm Rienna – Ja też chcę drobnej przysługi. Mógłbyś, kiedy będziesz w moim śnie i mnie tam znajdziesz, wytłumaczyć mi, że to sen i dlatego jesteśmy tam razem?\n- Drobiazg – oczy ducha błysnęły figlarnie.\n- Czyli umowa stoi?\nNie wstając, Rienna wyciągnęła w jego stronę rękę. Pies podszedł bliżej, przysiadł i podał jej łapę. Na ten widok łowczyni miała ochotę się roześmiać. Zdołała jednak się powstrzymać.\nNa miasto ruszyli zaraz po śniadaniu, które Rienna spożyła jeszcze w tej samej gospodzie. Kiedy opuściła gościnne progi, niosąc na ramieniu ciężką torbę, D'sadaar pojawił się przy niej tak nagle, jakby wyrósł spod ziemi. Łowczyni ruszyła przed siebie, rozmyślając o tym, co musiała zrobić. Przy odrobinie szczęścia za kilka godzin pozbędzie się ciążącego jej dobytku, w zamian zyskując garść przyjemnie brzęczących złotych monet. W drodze na targowisko zauważyła, że spojrzenia przechodniów nieraz zatrzymują się na niej na dłużej. Domyśliła się, że to z powodu D'sadaara. Kilka razy drogę zastępowały jej dzieci, chcąc z bliska obejrzeć stworzenie, nie do końca będące psem. W stronę ducha wyciągały się małe rączki, co samego D'sadaara, jak zauważyła Rienna, wyraźnie bawiło.\n- Pomyśl, co by było, jakbym miał trochę świecącej sierści – mruknął stillid, puszczając oko do łowczyni – Wtedy już nie daliby nam spokoju. Chcieliby wziąć trochę.\nRienna zauważyła jeszcze jedną rzecz. Wśród dzieci większość miała ciemną karnację i czarne włosy, także rysy ich twarzy były bardziej ostre. Jeśli chodziło o języki, wśród najmłodszych, podobnie jak w reszcie miasta, dominowała wspólna mowa, stroje, z racji lokalizacji miasta na terenach zagarniętych przez Wirginię, w znacznej części były wirgińskie. Oprócz tego przez miasto jak każdego dnia przewijali się przedstawiciele różnych nacji i plemion.\n- Uszanowanie, piękna pani! - odezwał się wesoły głos za plecami Rienny – Śmiem zauważyć, że to piękny pies!\nSpojrzenia łowczyni i towarzyszącego jej ducha powędrowały w stronę autora okrzyku. Okazał nim się dość młody mężczyzna w poszarpanym szarym płaszczu, z tatuażami wykonanymi czerwonym tuszem na twarzy, dłoniach i szyi. Jego ciemne włosy były wygolone tuż przy skórze z wyjątkiem pasa biegnącego przez środek głowy, gdzie pasma były dość długie. W uszach miał kolczyki a w dłoni ściskał fajkę, która, kiedy mężczyzna podszedł bliżej, okazała się wydzielać dziwny zapach.\n- Dziękuję – odparła Rienna nie do końca pewna, co powinna odpowiedzieć – To nie tyle pies, co stillid. Coś w rodzaju ducha. D'sadaar. A ja jestem Rienna.\n- Keronijka? - spytał nieznajomy tonem, który sugerował, że jest już pewien, jaką otrzyma odpowiedź.\n- Owszem – odparła dziewczyna, lekko zmieszana – Skąd wiecie, panie?\n- Mówisz z kerońskim akcentem – odparł mężczyzna z uśmiechem – Poznałem. Jestem w połowie Kerończykiem, mój ojciec jest Nordem. Nazywam się Vasilim Skarrigen. Jak zgaduję, idziecie na targowisko?\nRienna pokiwała głową. Vasilim wydawał jej się sympatyczny, w pewien sposób budził jej zaufanie. Gestem pokazał jej, że mogą iść, sam również tam się wybierał. Po jakimś czasie Rienna częściowo uświadomiła sobie, że jednym z głównych elementów, składających się na to dobre pierwsze wrażenie, był optymizm Vasilima i pozytywne nastawienie.\n- Jasne – mruknął D'sadaar po jakimś czasie, kiedy byli już na targu i nowo poznany człowiek poszedł dalej w swoją stronę, aby załatwiać własne sprawy – Promienieje tym zadowoleniem z życia, bo stale jest pod wpływem dijunu.\n- Zażywa dijun? - zdziwiła się Rienna. D'sadaar pokręcił głową, patrząc na nią z politowaniem.\n- Nie czułaś od niego tego zapachu? - spytał – Ciągle pali to w tej swojej fajce, mnóstwo listków.\nŁowczyni w zamyśleniu spojrzała w kierunku, gdzie oddalił się Vasilim, chociaż wiedziała, że już nie zdoła go zobaczyć wśród przelewających się przez plac potoków ludzi. Zajęła się więc swoimi interesami, dla których tu przyszła. Pytając kupujących i właścicieli kramów, dotarła do klientów, z którymi była umówiona, aby sprzedać im zwierzęce skórki i inne fragmenty ciał zwierząt, mające zastosowania w medycynie i alchemii. Już od jakiegoś czasu widziała, że to, co stanowiło potencjalne składniki mikstur albo było wykorzystywane w magicznych rytuałach osiągało wyższe ceny niż inne produkty uzyskiwane podczas łowów. Mięsa Rienna nie sprzedawała poza Królewcem, ponieważ nie była w stanie dostarczać go do odległych miast z zachowaniem jego świeżości.\nPrzy kramie niskiej, pulchnej staruszki o chytrych oczach zatrzymała się na dłużej. Stanowisko było oblegane przez tłum rosłych mężczyzn, na oko Wirgińczyków, kilku przejezdnych i, co zauważyła Rienna po dłuższej chwili, wśród klientów były także elfy. Kilku Wirgińczyków, wyglądających na żołnierzy, rozmawiało ze sobą półgłosem, co jakiś czas spoglądając na boki, na wielobarwny tłum mijający ich ze wszystkich stron.\n- Podobno tym razem trafiło na Arsimova – dobiegł Riennę podenerwowany szept jednego z nich – Wieczorem nie wrócił do domu. Normalnie jego córka nie wszczynałaby od razu alarmu, ale wiadomo, co się teraz tu wyprawia...\n- Ludzi ogarnia panika – odpowiedział mu drugi. Inny z mężczyzn mruknął coś niezrozumiale.\n- Co im się dziwić? - wtrącił kolejny – Skoro cały czas pojawiają się te bazgroły na murach. Coraz więcej osób uważa je za zły znak, zapowiadający kolejne zniknięcia.\n- Nie ma na to dowodów – zauważył pierwszy.\nTłum przerzedził się, Rienna zdołała dostać się do owiniętej barwnymi chustami starej kobieciny. Na kobierzec, który leżał przed kramarką, na którym prezentowała ona swój towar, Rienna zaczęła rozkładać własne produkty – kły, pazury, zajęcze łapki, suszone oczy saren, ptasie nogi. Staruszka uśmiechnęła się, ukazując nieliczne zęby. Pomarszczoną dłonią upstrzoną ciemnymi plamami zaczęła wskazywać wybrane towary. Wyglądało na to, że łowczyni miała odejść od straganu bogatsza o kilka złotych monet.\n- To, że obie sprawy zaczęły w jednym czasie to jeszcze nie powód, żeby sądzić... - usłyszała jeszcze niknący szept, kiedy Wrgińczycy zaczęli się oddalać, przy okazji lekko ją potrącając. Chowając do mieszka zarobione pieniądze, Rienna mimowolnie zastanawiała się, co było przedmiotem rozmowy tych ludzi.\nDwie godziny później dziewczyna ważyła w dłoni mieszek.\n- Nie jest źle – stwierdziła.\n- Jeszcze nie sprzedałaś wszystkiego – zauważył przytomnie D'sadaar. Rienna przytaknęła.\nPrzed obiadem zdążyła sprzedać większość tego, co pozostało. Później głód skłonił ją do powrotu do gospody.\nUsługująca dziewka, rozstawiwszy przed łowczynią półmiski, poinformowała ją spokojnie, że ktoś o nią pytał.\n- Kto? - zdziwiła się Rienna. Wzbudziło w niej to lekki niepokój, ale to jeszcze nie był powód, żeby wpadać w panikę.\n- Nazwiska nie wymienił – odparła dziewka obojętnie – Ale nie tylko u nas pytał. Mężczyzna koło trzydziestki, średniego wzrostu, ciemne włosy, tak wygolone z boków głowy. I tatuaże, trochę takie, jak u kresowych wojowników.\n- Vasilim – mruknęła Rienna, wbijając wzrok w miskę z wodnistą polewką. Dziewka przyjrzała się jej badawczo.\n- Będziecie wściekła, panienko, że mu powiedziałam? - spytała ostrożnie – Tyle powiedziałam, że panienka się tu zatrzymała na noc i być może wróci.\n- Nie, w porządku – odparła łowczyni i odprawiła ją machnięciem ręki. W ciszy zajęła się posiłkiem. W głowie miała mętlik, którego nawet nie próbowała zbyt usilnie ogarnąć. D'sadaar nic nie mówił, przyglądał jej się tylko wyraźnie skonfundowany. Jeśli próbował czytać jej w myślach, z pewnością nie zrozumiał niczego.\nŁowczyni zapłaciła za kolejną noc, potem znów wyprawiła się na miasto. Torbę zostawiła tym razem w wynajmowanym pokoju, nie sądziła, że o tej porze zdoła jeszcze coś sprzedać. Nie musiała teraz trzymać się głównych ulic, wybierała więc węższe drogi bliżej obrzeży miasta. Tutaj domy były mniej okazałe, ale i tak znacznie lepsze niż w dowolnym kerońskim mieście podobnej wielkości. Rivendall było bogatym miastem. Ponad dachami niższych budynków dziewczyna widziała szare ściany spichlerzy i magazynów, znajdujących się jeszcze bliżej miejskich murów.\nPo przejściu kilku uliczek natknęła się na małe zbiegowisko. Kilka kobiet w średnim wieku, w barwnych cudzoziemskich szatach, z włosami owiniętymi w chusty, otaczało niski prostokątny dom. Niewiasty lamentowały, nie starały się z tym kryć i nie przejmowały się, czy ktoś zwróci na nie uwagę. To od jakiegoś czasu nie miało już znaczenia.\nNa jasnoszarej ścianie, w przestrzeni pomiędzy oknami, prawie cztery stopy nad ziemią znajdował się czerwony znak.\nRienna mimowolnie zatrzymała się i stanęła za plecami dwóch kobiet. Przyglądała się niecodziennemu zjawisku, połyskującym liniom tworzącym okrąg, przecięty przez kilka odcinków i otoczony punktami. Użyty barwnik był jeszcze świeży, z wzoru spływały pojedyncze krople. Łowczyni zdała sobie sprawę, że z dużym prawdopodobieństwem jako farbę wykorzystano krew. Poczuła, jakby temperatura spadła o kilka stopni.\n- Co to jest? - spytała półgłosem, w ostatniej chwili przypominając sobie, żeby użyć wspólnej mowy. Nie była pewna, czy i tak kobiety ją zrozumieją. Niewiasta stojąca najbliżej budynku odwróciła do niej głowę.\n- Panienka przyjezdna, tak? - zaskrzeczała – Widzę, że jeszcze panienka nie wie. Zło jakieś na miasto się zawzięło.\nInna kobieta bardzo szybko wyrzuciła z siebie potok słów w jakimś obcym języku. Pierwsza machnęła ręką, uciszając ją.\n- To już ponad tydzień trwa – odezwała się znów do Rienny – Najpierw to pojawiało się na ścianach, takie jak tutaj, albo trochę inne, podobne.\nDruga kobieta znów coś krzyknęła, tym razem krótko i z wyraźnym gniewem.\n- Próbowali to zmyć, ale ten barwnik mocno trzyma – powiedziała trzecia kobieta o grubych rysach twarzy, z dużym, lekko zagiętym w dół nosem – Myśleli, że to krew, nam też się tak wydaje. Ale to jednak coś innego.\n- Albo magia – dodała ponuro pierwsza. Druga zaczęła w panice wykonywać dłońmi serie gestów, jakby chciała symbolicznie odegnać tym nieczyste siły. Pierwsza kobieta skrzywiła się i splunęła pod nogi.\n- Nikt nie widział, kto to zrobił? - spytała Rienna. Poczuła się osaczona przez te kobiety, mimowolnie cofnęła się o kilka kroków. Odpowiedziało jej ponure spojrzenie czterech par oczu.\n- Gdyby ktoś kogoś zobaczył, straże wyznaczyłyby nagrodę – wyjaśniła pierwsza kobieta – Kazaliby schwytać żywego, żeby wyciągnąć z niego, co zrobił z tymi wszystkimi ludźmi, którzy zniknęli. I znikają nadal. To już osiemnaście osób.\nPozostałe kobiety zaczęły jedna przez drugą wykrzykiwać coś w swoim języku. Ich gwar gonił jeszcze Riennę, kiedy ruszyła w dalszą drogę.\nDziewczyna żałowała, że tym razem nie ma przy sobie D'sadaara. Może istniała szansa, że jako duch, tamten mógłby wyjaśnić jej, czym są te znaki. I jakiej magii użyto, aby je zrobić.\nIstniał sposób na wezwanie stillida?\nNa Vasilima natknęła się na targowisku, o tej porze już opustoszałym. Mężczyzna zdawał się celowo trzymać na uboczu, nie zwracając na siebie uwagi. Towarzyszyło mu dwóch skromnie odzianych w ciemny strój osobników. Przez krótką chwilę spojrzenia Rienny i jednego z nich spotkały się. Łowczyni poczuła nieprzyjemny chłód. To była twarz zbójcy, banity wyjętego spod prawa. Ogorzała, z zaniedbanym zarostem, pokryta pyłem jak oblicze człowieka będącego w długiej drodze.\nVasilim podążył wzrokiem za spojrzeniem towarzysza. Na widok Rienny gwałtownie drgnął jak spłoszone zwierzę. Ręce szybkim ruchem schował do kieszeni, co właściwie było zbyteczne. Rienna i tak nie zdążyła zobaczyć, czy cokolwiek w nich trzymał. Vasilim zdawkowo pożegnał się z dwójką mężczyzn. Zanim całkiem zniknęli z pola widzenia, nerwowo zerkał w ich stronę. Podchodząc do łowczyni, usiłował się uśmiechać.\n- Miło znów panienkę widzieć – rzucił na powitanie. Wraz ze słowami popłynęła od niego fala dziwnej ziołowej woni.\n- Szukałeś mnie? - spytała Rienna. Nie interesowało ją, kim byli tamci i jakie interesy załatwiał z nimi Vasilim. Jeśli chodziło o nią, Vasilim nie miał powodów do obaw.\n- Chciałem po prostu porozmawiać. Jestem prawie cały czas w podróży, rzadko zatrzymuję się gdzieś na dłużej.\nRienna na chwilę znieruchomiała, olśniona nagłą myślą.\n- A jak długo jesteś już w Rivendall? - spytała. Nie zaszkodziło przecież spróbować. Być może ten człowiek wiedział coś o tym, co działo się w mieście.\nSama nie była pewna, dlaczego w ogóle zaczęła się nad tym zastanawiać. Zamierzała zostać tu jeszcze najwyżej kilka dni i wracać do Keronii, zająć się własnymi sprawami.\nVasilim ruszył mniej więcej w kierunku, gdzie mieściła się gospoda. Słysząc pytanie dziewczyny, uniósł kącik ust w gorzkim uśmiechu.\n- Drugi tydzień mija – wymruczał – A pytasz w jakimś celu? Szukasz czegoś, kogoś? Kontaktów trochę człowiek ma.\n- Nie, tym razem chodzi o coś innego – wyjaśniła – O plotki.\nMężczyzna na chwilę przystanął i spojrzał na nią przez ramię.\n- Chodzi o to, co się dzieje? - domyślił się – W sumie nic dziwnego, że już wiesz. Niedługo to już w Demarze będą o tym gadać, jak to pójdzie jeszcze dalej.\n- Czyli coś wiesz – ożywiła się Rienna.\n- Tyle co każdy. Mogę ci powiedzieć, co widziałem i słyszałem, ale dlaczego mamy tak gadać na ulicy? Wejdziemy do jakiejś karczmy, wypijemy miód jak cywilizowani ludzie... Co ty na to?\nŁowczyni uśmiechnęła się zachęcająco.\nUlicami miasta przechadzał się wysoki, szczupły mężczyzna. Miał jasnobrązowy płaszcz z kapturem i kiedy szedł z pochyloną głową, twarz pozostawała niewidoczna. Długie białe włosy z lekkim srebrnym połyskiem opadały na jego chudą klatkę piersiową. Osobnik ten bynajmniej nie był siwy ani tym bardziej stary, gwałtowne ruchy wskazywały raczej na młodość i doskonałą formę. Ręce w długich skórzanych rękawicach nabitych ćwiekami i innymi stalowymi elementami zaciskał w pięści. Krótki miecz, luźno przytroczony do pasa, ukryty był pod płaszczem.\nOsobnik ów szedł szybkim krokiem, w sposób, który dawał iluzję, jakoby płynął nad ziemią. Skręcił z głównej ulicy w mniejszą, mijając piętrowe bielone domy. W jednym z okien zamigotało światło, kiedy pracujący nad dokumentami pomimo późnej pory urzędnik wyjrzał na ulicę. Zaraz cofnął się wraz ze ściskanym w dłoni kagankiem, próbując wyrzucić z głowy widok niepokojącego przechodnia. Przez instynkt i doświadczenie wyczuwał, że zobaczył jednego z tych, po których raczej nie można spodziewać się nic dobrego. Podobne wrażenie odnosili patrolujący ulice strażnicy, kiedy mijali białowłosego. Gdyby tylko zaczął zachowywać się podejrzanie, natychmiast, bez chwili wahania aresztowaliby go. Niemal liczyli na to, że przybysz spróbuje popełnić jakieś wykroczenie, ale póki zwyczajnie szedł, nie mieli podstaw, żeby go zatrzymać.\nBiałowłosy zbliżył się do obrzeży Rivendall i miejskich murów. Nieco zwolnił, jego krok automatycznie stał się mniej płynny a bardziej ludzki. Zaczął liczyć mijane domy po swojej prawej stronie. Zatrzymał się przed jednym z nich, potrząsnął głową i załomotał pięścią w drzwi. Odczekał chwilę i znów uderzył kilka razy. Zatrzymał rękę w połowie ruchu, wsłuchując się w odgłosy dobiegające z wnętrza domu. Czułe zmysły drapieżnika, lepsze od ludzkich, pozwoliły mu wychwycić szelest i odgłos kroków. Szczęknęły otwierane rygle i zasuwy.\nW drzwiach stał krętouchy elf, nie grzeszący nadmiernym wzrostem, smukły jak przedstawiciele jego rodzaju, jednak ręce widoczne po podwinięciu rękawów białej luźnej koszuli zdradzały jego dobrą formę, o którą musiał celowo się starać. Gęste czarne włosy, teraz rozsypane w nieładzie, sięgały mu poniżej łopatek. Elf nerwowo mrugał, próbując odgonić senność i dojrzeć twarz nieoczekiwanego gościa.\n- Nie poznajesz mnie? - spytał białowłosy tonem, w którym zabrzmiała jakaś cyniczna obłuda. Niedbałym ruchem zrzucił kaptur, ukazując szczupłą twarz z głęboko osadzonymi, małymi oczami. Opinająca czaszkę naciągnięta skóra była śnieżnobiała z zimnym trupim odcieniem. Twarz, która nigdy nie oglądała słońca. Na ten widok krętouchy cofnął się o krok w głąb swojego mieszkania.\n- Turhin... jeśli się nie mylę – wydukał. Przybysz parsknął i uśmiechnął się nieprzyjemnie, prezentując ostre kły.\n- Nie mylisz się, mój przyjacielu – odparł, nadal z tą jadowitą słodyczą – Długo już nie mieliśmy okazji się widzieć.\nElf uniósł brwi.\nNie podobało mu się to. Ani fakt, iż został wyciągnięty z wygodnego łóżka, ani ten odrażający osobnik, wampir, dowódca przybocznej straży jakiegoś nadętego wirgińskiego generała, typ krętacza, podstępna gadzina, do której niebezpiecznie było odwracać się plecami.\n- Żebyś wytłumaczył mojej siostrze, że pan Gralkor jej potrzebuje – odpowiedział Turhin Havrel nie przestając się uśmiechać – Jej zabawa dobiegła końca, czas znowu brać się do roboty.\nNa twarzy elfa odbiło się niekłamane zdziwienie.\n- Ależ ja od dawna nie widziałem twojej siostry! - zawołał zupełnie szczerze. Z nadludzką szybkością ręka w skórzanej rękawicy znalazła się pod jego szyją i zacisnęła na materiale koszuli.\n- Nie rób ze mnie głupca, czarnokrwisty pachołku – warknął wampir – Wiem, że Rita jest w mieście. Od ładnych paru tygodni. Tylko jak dotąd nie mogłem jej znaleźć.\n- Ja ci nie pomogę – wydyszał elf.\n- Nie bądź głupi. Dobrze wiesz, że nie możemy poruszać się po mieście za dnia. Moja siostra musi gdzieś się ukrywać.\n- To chyba nie u mnie!\n- Nie wyprzesz się tego, że wielokrotnie udzielałeś jej schronienia, Nazzhak!\nTurhin szarpnął koszulę elfa do góry, zmuszając tamtego, by stanął na palcach.\n- Nie wypieram się – sapnął Zaferin Nazzhak – Pozwalałem Ricie Havrel ukrywać się w mojej piwnicy, ilekroć przychodziła do mnie i prosiła o pomoc. Ale tym razem nie miałem nawet pojęcia, że twoja cholerna siostra jest w Rivendall!\nWampir wydał z siebie nieokreślone prychnięcie i wypuścił Zaferina w taki sposób, że jednocześnie odepchnął go do tyłu. Elf zachwiał się. Aby utrzymać równowagę, chwycił się rękami futryny.\n- Ktoś z waszych przebywa w mieście? - spytał Turhin z rezygnacją. Zaferin gorączkowo potrząsnął głową.\n- Obecnie nikt. Naprawdę nie wiem nic o miejscu pobytu Rity. Może by gdziekolwiek.\nKiedy Turhin oddalił się od drzwi, zwiększając dystans, elf poczuł się nieco pewniej. Opuścił ręce, dłonie zacisnął w pięści. Uszy nieznacznie przesunęły mu się ku przodowi. Gwałtownym ruchem Zaferin odrzucił do tyłu długie gęste włosy.\n- I nie myśl sobie, że masz prawo tak mnie traktować – powiedział chłodno – Mam przyjaciół. I jeśli włos mi spadnie z głowy, nigdy ci nie odpuszczą.\nWampir zaśmiał się nieprzyjemnie.\n- Twój największy przyjaciel od lat nie pokazał się w Rivendall. Niewykluczone, że wyrzygał własne flaki i leży gdzieś pod piaskami Lavay.\nZaferin nadal patrzył na niego ciężkim, lodowatym wzrokiem.\n- Nie bądź taki pewny siebie – mruknął – Nie jesteś bogiem, tylko pieskiem łańcuchowym Gralkora. I w każdej chwili możesz opuścić ten świat, jeśli komuś nadepniesz na odcisk.\nZauważył, że tamten powoli zaczął się oddalać.\n- Poszukaj jej jeszcze gdzieś wokół miasta – zawołał za nim.\nTrudno było ocenić, kiedy pojawił się ten znak na wschodniej ścianie magazynu płócien. Z pewnością nie powstał ostatniej nocy, ciemnoczerwony barwnik już tak nie lśnił. Z wzoru spływały pojedyncze krople, tworząc krótkie smugi. Rienna dotknęła palcem jednej z tych wąskich smug, psujących doskonałość okręgu.\n- To chyba nie przeszkadza – mruknęła w zadumie.\n- Przeszkadza? - zdziwił się Vasilim – W czym?\nŁowczyni z cichym westchnieniem cofnęła się od ściany.\n- Jeśli to jakiś symbol magiczny, ściekanie barwnika nie przeszkadza w jego działaniu – wyjaśniła niecierpliwie – W przeciwnym razie ten, kto to maluje, postarałby się bardziej uważać.\n- Myślisz, że to naprawdę symbole magiczne? - spytał Vasilim.\n- Inaczej chyba ten osobnik tak bardzo by się nie starał. D'sadaar?\nRienna rzuciła pytające spojrzenie stillidowi, ten jednak tylko potrząsnął głową.\n- Nie znam znaczenia tych symboli – odparł spokojnie D'sadaar. Cała trójka spojrzała po raz kolejny na okrąg z czterema równo ułożonymi punktami wewnątrz. Znak inny od tego, który Rienna widziała poprzedniego dnia. Zwróciła na to uwagę pozostałych. Czy ktoś wcześniej zwrócił na to uwagę? Każdy znak był inny?\n- Jeden z trzech rodzajów – wyjaśnił Vasilim – Przynajmniej odkąd tu jestem, zauważyłem trzy rodzaje. Takie jak ten, okręgi z promieniami na obwodzie i kropkami wokół i jeszcze nieco mniejsze okręgi z pojedynczym punktem wewnątrz i czterema trójkątami wokół, jakby w ramionach krzyża. Tych ostatnich widziałem mniej, ale to o niczym nie świadczy.\n- Ktokolwiek to robi, chyba jeszcze nie skończył – powiedział D'sadaar.\nWycofali się i odwrócili od magazynu. Ruszyli w kierunku centrum miasta. Przechodzili pomiędzy ludźmi, którzy w większości nawet nie zaszczycili ich jednym spojrzeniem, zajęci swoimi sprawami. W pewnym momencie młoda kobieta w czerwonym płaszczu z przewiewnego, lekkiego materiału wybiegła, stanęła im na drodze i krzycząc coś szybko, zaczęła kłaniać się Riennie, zginając się wpół. Długie czarne loki zamiatały bruk.\n- O co chodzi? - spytała Rienna. Nieznajoma używała wirgińskiego ze śladami jakichś obcych akcentów. W dodatku mówiła bardzo szybko. Łowczyni spojrzała błagalnie na Vasilima, który spokojnie zaciągał się fajką.\n- Znasz wirgiński? - spytała rozpaczliwie.\n- Trochę – odparł mężczyzna pogodnie, po czym skierował do nieznajomej jakieś pytanie. Tamta ożywiła się, na twarzy o ciemnej karnacji pojawiła się nadzieja. Spytała o coś, kątem oka zerkając na Riennę. Niepewnie uniosła rękę, nie chcąc wskazywać łowczyni palcem. Vasilim zaczął się śmiać, kilka razy potrząsnął głową, w czym Rienna domyśliła się przeczenia. Powiedział coś, kobieta odpowiedziała i zaczęła się wycofywać. Odchodząc, jeszcze kilka razy się odwróciła, podejrzliwie patrząc na Riennę i D'sadaara. Vasilim wydawał się bardzo rozbawiony.\n- O co jej chodziło? - spytała łowczyni niecierpliwie.\n- Pytała, czy jesteś szamanką – parsknął Vasilim, wypuszczając z ust chmurę pachnącą tytoniem, liśćmi rozetki i czymś jeszcze – Zobaczyła D'sadaara i pomyślała, że to jeden z twoich duchów. Miała nadzieję, że będziesz w stanie zrobić coś z tym, co dzieje się w mieście. Była gotowa błagać cię o pomoc. Jej siostra zaginęła tydzień temu.\nŁowczyni wbiła wzrok w bruk pod swoimi butami. Jej ta sytuacja wcale nie wydawała się zabawna. W mieście działo się źle. Może nie byli szamanami ani mieszkańcami miasta, ale dopóki znajdowali się w Rivendall nie mieli pewności, czy ich życie również nie jest zagrożone. Nie mogli mówić, że ta sprawa ich nie dotyczy.\n- Wygląda na to, że naprawdę będziemy musieli się nad tym porządnie zastanowić. Na czym skończyliśmy?\n- Na rodzajach znaków – odparł Vasilim – Od czego to zależy?\n- Pojawiają się zarówno na budynkach mieszkalnych, sklepach i magazynach – wymruczał D'sadaar – Możemy sprawdzić, czy jakiś rodzaj pojawia się na przykład tylko na domach.\nVasilim i Rienna pokiwali głowami. Na początek dobre było to.\nRozdzielili się. Rienna z D'sadaarem ruszyli w poszukiwaniu znaków na południowy zachód, Vasilim odszedł w przeciwnym kierunku, przechodząc na przełaj przez targowisko.\nW tej części miasta sporo budynków było kamienicami o jasnoszarych ścianach z delikatnymi zdobieniami, przylegającymi bokami do siebie. Stały wzdłuż głównych dróg, a co jakiś czas pomiędzy nimi przebiegały wąskie brukowane uliczki. Drogi czasem przecinały się, tam też zwykle znajdował się jakiś gmach użyteczności publicznej, najczęściej dobrze widoczny, wyróżniający się spośród otaczających go budowli.\nPierwszy znak D'sadaar wypatrzył na ścianie kamienicy, tuż przy krawędzi. Ten znak był taki sam jak ów, który Rienna widziała poprzedniego dnia. Okrąg przecinały regularnie rozmieszczone krótkie odcinki, wokół umieszczono osiem punktów. Tym razem wzór udało się nanieść dość dokładnie, barwnik zaczął spływać w niewielu miejscach a i to było mało widoczne.\nRienna przesuwała wzdłuż linii palcem, spróbowała zeskrobać nieco barwnika, ale szybko zrezygnowała. Na pewno nie była to krew, krew już dawno zdążyłaby zbrązowieć. Ta substancja zaś miała piękny głęboki odcień czerwieni i połyskiwała, jakby wzór dodatkowo pokryto warstwą śluzu. Jakiś rodzaj magicznego atramentu zapewne... A Rienna się na tym zwyczajnie nie znała. Bardziej dla spokoju sumienia i poczucia, że przynajmniej próbuje coś zrozumieć, przysunęła twarz bliżej i powąchała. D'sadaar prychnął, co chyba miało być śmiechem.\n- W ten sposób do niczego nie dojdziesz – mruknął – Zalatuje zaschniętą farbą i tyle.\nŁowczyni cofnęła się od ściany i nerwowo zerknęła za siebie. Nikt z przechodniów nie zwrócił na nią uwagi. I dobrze. Może nie było niczym dziwnym, że ktoś z przejezdnych zainteresował się tymi czerwonymi, nieusuwalnymi wzorami na ścianach, ale wąchanie ścian mogłoby już wydać się podejrzane.\nD'sadaar patrzył na Riennę, jak jej się zdawało, z lekkim pobłażliwym rozbawieniem. Dziewczyna niecierpliwym gestem pokazała mu, że mogą iść dalej. Kolejny znak znaleźli trzy kamienice dalej. Identyczny jak pierwszy. Może tylko wykonany nieco mniej starannie. Trzeci znak, namalowany prawie przy samych drzwiach kamienicy, był już inny. Okrąg był wyraźnie mniejszy i tak jak wcześniej opisał to Vasilim, w środku znajdował się pojedynczy punkt, a wokół cztery trójkąty, znacznie mniejsze od okręgu, zwrócone ku okręgowi podstawami. Rienna postała chwilę pod ciemnymi drewnianymi drzwiami pokrytymi delikatnym rzeźbieniem motywów roślinnych i opatrzonych metalowymi okuciami, zastanawiając się, czego właściwie to dowodziło. Zauważyła też, że chyba zaczęła nieco zbaczać na północ, dlatego ruszając, odbiła znów na zachód. Przynajmniej taki miała zamiar, bo nie była w tym momencie pewna, jak dokładnie jest w stanie określić kierunek. Słońce zmieniało położenie na niebie, stopniowo przesuwając cienie. W terenie łowczyni mogłaby znaleźć wiele wskazówek ułatwiających orientację, tutaj mogła zdawać się jedynie na mgliste przeczucia. Zresztą, czy to miało takie wielkie znaczenie?\nI kolejny znak, taki jak pierwsze dwa. Tym razem szukali go nieco dłużej i jednak musieli kierować się nieco na północ. Symbol wymalowany został na kolumnie dość ekstrawaganckiego budynku, jeśli wierzyć wywieszonym na nim szyldom, kryjącego kilka sklepów, kantor i aptekę. Rienna zatrzymała się kilka stóp od tej wyróżnionej kolumny. Szybkim spojrzeniem obrzuciła front budynku, jego białawo-beżową elewację, szeroki balkon z arkadami i drzwi ukryte w rzucanym przez ów balkon cieniu.\nTo już nie jest budynek mieszkalny, pomyślała. A zaraz potem doszła do wniosku, że najprawdopodobniej to nie miało żadnego znaczenia.\n- Zamierzasz spytać kogoś, czy zniknął któryś z pracujących tu ludzi? - odezwał się z dołu niski pomruk D'sadaara.\n- Myślisz, że chodzi o to? - spytała Rienna z rezygnacją. Zanim się odezwała, nie zdawała sobie sprawy, jak bardzo czuje się zmęczona.\n- Jakaś zależność musi być – odparł D'sadaar – Przynajmniej to jest najbardziej prawdopodobne. Sama doszłaś do wniosku, że to symbole magiczne, a w takim razie nie pojawiałyby się w przypadkowych miejscach.\nRienna od niechcenia skinęła głową, myśląc o poprzednim znaku, utrwalonym przy drzwiach jednej z kamienic. Tamten różnił się od trzech pozostałych, ale dziewczyna nie miała pojęcia, dlaczego. Czym mogło wyróżniać się tamto miejsce?\nNa wszelki wypadek rozejrzała się, próbując zapamiętać szczegóły otaczających dom kupców budynków i cofnęła się w południowo-wschodnim kierunku. Znak znalazła bez problemu, kiedy wiedziała dokładnie, czego i gdzie szukać. Teraz łowczyni nie skupiała się na nim, bardziej interesowała ją okolica. Dość szybko zorientowała się, że w ten sposób niewiele zyska, nie zauważyła pomiędzy podobnymi do siebie kamienicami niczego wyjątkowego. Kiedy mijała ją grupka ludzi, sądząc po dość bogatych strojach, miejscowi mieszkańcy, miała przez krótką chwilę ochotę spytać któregoś z tych rosłych, postawnych mężczyzn, czy przypadkiem ktoś z mieszkańców naznaczonego domu przepadł w ostatnim czasie bez wieści, ale ostatecznie nie zrobiła nic, poza usunięciem się z drogi, aby pozwolić tym ludziom przejść. Okazja przeminęła, idący oddalili się, a łowczyni nadal tkwiła pod kamienicą, czując się coraz bardziej głupio.\n- Co ja właściwie robię? - zapytała, bardziej samą siebie niż obserwującego ją D'sadaara. Przecież nic ją w tym mieście nie trzymało. Jeśli chodziło o interesy, była prawie pewna, że już wiele więcej nie zyska. Mogła poczekać jeszcze jeden dzień, potem wyruszyć w drogę powrotną, takie rozwiązanie miało o wiele większy sens niż pozostawanie w Rivendall. Więc o co chodziło? Tak bardzo ją to intrygowało? Czy raczej chodziło o najzwyklejszą pod słońcem potrzebę zmiany otoczenia? Albo o Vasilima...\nByć może, myślała, bezmyślnie przyglądając się pojedynczym przechodniom. Vasilim miał w sobie coś... wzbudzającego ciekawość. Dziewczyna nie umiała tego dokładniej wytłumaczyć, ale nowy znajomy był w pewien sposób pociągający. Wyglądał na człowieka, który nigdzie nie zagrzał miejsca zbyt długo, wiecznego podróżnika, który zdążył zobaczyć więcej świata, niż niektórym dane było przez całe życie. A był jeszcze stosunkowo młody...\nOkute drzwi kamienicy otworzyły się bez ostrzeżenia, niemal uderzając łowczynię w ramię i bok. Rienna odskoczyła w ostatniej chwili. Kobieta w średnim wieku, która tak niefortunnie pchnęła ciężkie skrzydło, wychodząc na zewnątrz, mruknęła coś, co najprawdopodobniej miało być przeprosinami. Nie dało się tego stwierdzić na pewno, Rienna nie miała nawet pojęcia, jaki to język. Jedyną sensowną odpowiedzią był lekki uśmiech, kobieta zresztą szybko straciła zainteresowanie nią i ruszyła swoją drogą.\nRienna rzuciła okiem na drugą stronę ulicy. W pierwszej chwili zesztywniała, raczej z zaskoczenia niż strachu, bo w końcu nie miała się czego bać. Mężczyzna po drugiej stroni, chyba też miejscowy, pomimo stroju pokrytego kurzem jak po podróży, nie robił nic nadzwyczajnego. Stał oparty biodrami o niski murek i miął w dłoniach dół swojej poszarzałej jasnobłękitnej koszuli. Łowczyni najpierw zwróciła uwagę na dość gruby pas opinający jego talię, do którego przy lewym boku przytroczona była pochwa półksiężycowo wygiętego sztyletu, potem wydało jej się, że ruchy jego dłoni były dziwnie niezgrabne, jakby miał problemy ze stawami. Rienna przeniosła wzrok na jego twarz, otoczoną czarnymi kędzierzawymi włosami. Ciemne oczy wpatrywały się w nią, na chwilę ich spojrzenia się spotkały. Przecież nie robił nic więcej niż ona sama, stał sobie przy ulicy, może nawet to zachowanie Rienny wydawało mu się dziwne, dlatego zaczął ją obserwować. W końcu łowczyni od ponad dziesięciu minut stała pod kamienicą, co jakiś czas rozglądając się, jakby się zgubiła. Mimo wszystko Riennie nasunęło się na myśl nieprzyjemne skojarzenie z ludźmi, z którymi Vasilim poprzedniego dnia przeprowadzał jakieś szemrane transakcje. Ten typ miał bardzo podobny wyraz twarzy, zdradzający niezadowolenie. Nie wydawał się zachwycony tym, że ktoś zwrócił na niego uwagę. Zanim Rienna całkowicie straciła zainteresowanie jego osobą, odepchnął się rękami od murku przy którym stał i powoli ruszył ulicą na północ, prawdopodobnie ku centrum miasta.\n- Co robimy? - odezwał się D'sadaar, nie zdradzając żadnego zniecierpliwienia. Rienna odwróciła się, czując przez krótką chwilę zdziwienie, że zdołała jakoś zapomnieć o jego obecności. A jeśli to na niego patrzył tamten człowiek? Kiedy poruszali się po mieście, musieli zwracać uwagę i nawet jeśli nikt nie gapił się na nich nachalnie i pozornie obojętnie przechodził obok, z pewnością ich zapamięta. Rienna nie wyglądała na miejscową ani na Wirginkę, cerę miała jaśniejszą, nosiła brunatny strój podróżny, wyraźnie nie najnowszy. I stillid idący obok niej jak wytresowany domowy pies. To na pewno skłaniało do zastanowienia... ale co z tego?\n- Idziemy szukać kolejnych znaków – zdecydowała.\nKolejne trzy znaki znalazła, gdy skierowała się na północ. Dwa podobne do tych, których zdążyła zauważyć najwięcej, trzeci ten mniejszy, z pojedynczą kropką wewnątrz okręgu. Jeden ze znaków znajdował się na marmurowym filarze przy ozdobnym obmurowaniu studni, pozostałe na ścianach kamienic, niekoniecznie zawsze frontowych. D’sadaar rzucił niewinną uwagę, że widocznie dla twórcy oznaczeń nie ma znaczenia, czy znaki znajdą się w pobliżu drzwi budynku.\n- To jaki czynnik decyduje? - spytała wtedy Rienna, myśląc jednocześnie, że żadnego takiego czynnika najprawdopodobniej nie ma. Przez chwilę chciała sama sobie odpowiedzieć, że twórca znaków starał się umieszczać je na zachodniej ścianie budynku, ale szybko zauważyła, że to także nie było regułą. Chyba już bardziej prawdopodobne było to, że znaki dawało się znaleźć w pewnej odległości od centrum miasta, przynajmniej tak było dotychczas. Ale niewykluczone, że poszukiwania Vasilima doprowadzą do innych wniosków.\nŁowczyni spojrzała w niebo. Wydawało jej się, że słońce znacznie się przesunęło, ale nadal znajdowało się wysoko. Mieli czas, chociaż Rienna podejrzewała, że wkrótce głód może skłonić ją do przerwania poszukiwań.\nPotrząsnęła głową i tym razem spróbowała oddalić się od centrum miasta, aby sprawdzić swoją roboczą teorię. Tak jak podejrzewała, gdy znalazła się wśród niższych, pozbawionych zdobień budynków, poczuła pierwszy skurcz w żołądku. Przełknęła ślinę, mówiąc sobie w myślach, że jeszcze trochę wytrzyma. Stojąc przez chwilę bez ruchu, odniosła wrażenie, że jest obserwowana. Nie, nie wyobrażała sobie, że w mieście będzie sama, spodziewała się, że przechodnie mogą na nią patrzeć, ale tu nie o to chodziło. Gwałtownym ruchem odwróciła się, omiatając wzrokiem uliczkę, którą szła. Oprócz niej było tu kilku samotnych miejscowych o hardych spojrzeniach i zdecydowanym wyrazie twarzy. I on. Kręcone ciemne włosy, lekko wymięta błękitna koszula. Stał z tyłu, kilkadziesiąt stóp od niej i D’sadaara. Rienna zdążyła wychwycić to, że wpatrywał się w nią zmrużonymi oczyma, zanim odwrócił głowę. Przy gwałtownym ruchu przez jego twarz przemknęły tiki.\nŁowczyni ruszyła w jego stronę, gdy mężczyzna znikał między niskimi prostokątnymi domami.\n- Daj spokój – zawołał za nią D’sadaar – Może po prostu robi to samo, co my.\nRienna potrząsnęła głową, ale zatrzymała się na środku brukowanej uliczki.\n- Gdyby to było w pobliżu znaków na ścianach, łatwiej byłoby mi w to uwierzyć – mruknęła – On chodzi za mną.\n- Albo za mną – odparł pogodnie D’sadaar – Może po prostu chce mi się przyjrzeć.\nRienna nie umiała tego określić, ale coś w tym człowieku nie podobało jej się. Bardzo się nie nie podobało.\n- Myślisz, że to on namazał te czerwone znaki na ścianach budynków? - spytał duch z lekkim rozbawieniem. A przynajmniej takie wrażenie odniosła Rienna.\n- No, do takich wniosków jeszcze nie doszłam.\n- Ale on może to myśleć o tobie. Czai się i chce cię przyłapać na gorącym uczynku.\nStillid odwrócił się i powoli ruszył w kierunku, dokąd zmierzali, zanim niepokój kazał łowczyni się zatrzymać. Rienna w zadumie podążyła za nim. Możliwe, że miał rację. Gdyby nie fakt, że wraz z D’sadaarem znajdowali się w Rivendall zaledwie kilka dni, mogłaby stać się główną podejrzaną. I tak nie byłaby zdziwiona, gdyby wkrótce w mieście rozeszła się plotka o przyjezdnej w towarzystwie psiego ducha, krążącej w niewiadomych celach wokół tych dziwnych znaków.\nMinęli wyższe znów budynki, te mniej już ozdobne, o jasnobrązowych ukośnych dachach. Rienna obrzucała szybkim spojrzeniem ściany. Czuła, że teraz już się spieszy, głód ponaglał ją i była coraz mniej uważna. Mogła czegoś nie zauważyć. Ponad dachami widziała ściany wyższych magazynów i zakładów produkcyjnych. Szczątków dawnego muru obronnego w tym momencie nie mogła widzieć, ale pamiętała, że znajdują się gdzieś dalej.\nKiedy znaleźli się na obrzeżach miasta, zauważyli na ulicy tłum, znacznie większy, niż należało się spodziewać w takim miejscu. Większość spieszyła w tę samą stronę, ku zachodniemu krańcowi Rivendall. Łowczyni i stillid musieli prześlizgiwać się w coraz bardziej gęstym zbiorowisku, wymijając zaaferowanych mieszkańców i unikając przypadkowych uderzeń łokciami. Wokół rozbrzmiewał gwar, dla Rienny niezrozumiały z powodu nieznajomości lokalnych języków. Jeżeli nawet ktoś tu używał kerońskiego, jego głos ginął w ogólnym tumulcie.\n- Co się dzieje? - spytał D’sadaar z niepokojem. W tłumie czuł się zdezorientowany, wyczuwając obecności i emocje tylu ludzi naraz. Rienna potrząsnęła głową i spróbowała spojrzeć ponad głowami zebranych. Jedyne co dostrzegła, to ostrza pik miejskich strażników, znajdujących się na drugim końcu zbiegowiska. Z tamtej strony też dobiegły gniewne, zdecydowane okrzyki.\n- To chyba straże – mruknęła Rienna, chociaż nie dałby sobie za to uciąć ręki. Wydawało jej się, że strażnicy ponaglają ludzi do rozejścia się, a przynajmniej do usunięcia się z ulicy. Wśród tłumu rozległ się szmer, zapanowało poruszenie. Większość zaczęła się cofać, wpadając na siebie nawzajem, zmuszając stojących dalej do przesunięcia się. Ludzie usiłowali zmieścić się na poboczach drogi, nogi niektórych wpadały przy tym do płytkich rowów przy ulicy, mających w czasie gwałtowniejszego deszczu odprowadzać wodę. Rienna poczuła, jak ludzka fala popycha ją na ścianę jakiegoś domku. Z rozpaczliwym wysiłkiem spróbowała wysunąć się nieco naprzód, tak, aby mogła cokolwiek zobaczyć.\nNa środku ulicy w końcu udało się utorować przejście, tam wkroczyli strażnicy Rivendall, uzbrojeni, w lekkich pancerzach miejskich straży. Na przedzie szli dwaj z pikami i jeden z krótkim szerokim mieczem. Na twarzach mieli marsowe grymasy, ich ruchy były niecierpliwe, ale nie zdradzali agresji wobec tłumu. Ludzie sami starali się utrzymać dystans, zbijając się ciasno po obu stronach drogi. Za nimi szli kolejni strażnicy i kilku posępnie wyglądających, rosłych, muskularnych mężczyzn, niosących na prymitywnych noszach dwa ciała. Na ten widok tłum znów zaszemrał, wzniosło się kilka gniewnych okrzyków.\nDwie kobiety. Jedna w dość zaawansowanym średnim wieku, druga być może nie miała nawet dwudziestu lat. Obie niewątpliwie martwe. Twarze obrzmiałe pod wpływem kilku dni rozkładu, na szyjach, ramionach i częściowo podartych ubraniach ciemne plamy skrzepniętej krwi. Ktoś jęknął, ktoś inny gwałtownie zachłysnął się na widok głębokiego cięcia wzdłuż całej odsłoniętej ręki młodszej ofiary. Starsza miała odcięte stopy i kilka ran na szyi i ramieniu. Trudno było w ciągu dość krótkiej chwili dostrzec wszystkie szczegóły. Ktoś w tłumie musiał rozpoznać którąś z ofiar, bo rozległ się głośny szloch.\n- One też chyba z tych, co zniknęli – odezwał się ktoś stojący na prawo od Rienny, używając kerońskiego.\n- A mówili, że Frieda uciekła z kochankiem – odszepnął ktoś inny – Tego się wszyscy od dawna spodziewali, jeszcze zanim to się zaczęło.\nŁowczyni szybko straciła zainteresowanie rozważaniami na temat, jak się domyśliła, młodszej z ofiar i wróciła do obserwacji ponurego pochodu. Z tłumu wybiegło kilka osób, być może krewni albo przyjaciele ofiar, którzy ruszyli za strażnikami.\nRienna poczuła nagły skurcz żołądka, w brzuchu jej zaburczało. Dziewczyna przycisnęła rękę do brzucha, wycofując się i pozwalając tłumowi ruszyć. Teraz przy wyjściu z miasta nieco się przerzedziło, tak, że dało się zobaczyć kolejnych uzbrojonych strażników, wybiegających na zewnątrz. Zamierzali szukać poza miastem kolejnych ciał? Coś w końcu ruszyło, wyjaśniło się?\nCzęść z tych, którzy stali po drugiej stronie ulicy, odeszła. Widoczne stały się budynki za nimi. Na ścianie dwupiętrowego białego domu z kilkoma ozdobionymi roślinnością balkonami widniał kolejny krwawy znak. Trzeci rodzaj, który Rienna miała okazję tego dnia zaobserwować – okrąg z czterema punktami wewnątrz, jakby rogami ukośnie ustawionego kwadratu.\nCo naprawdę łączyło jedno z drugim? Morderca je rysował, stosując jakąś dziwną magię do ich utrwalenia? Morderca i porywacz, który był w stanie niepostrzeżenie porywać mieszkańców Rivendall i równie niezauważony mazać czerwonym barwnikiem po ścianach, po czym porzucił prymitywnie okaleczone ciała w pobliżu miasta, tak, żeby dało się je znaleźć…\nTo bez sensu, pomyślała Rienna, po czym, tknięta nagłym przeczuciem, przebiegła wzrokiem po oddalających się ludziach. Była prawie pewna, że zobaczy znajome czarne kędziory i wymiętą niebieską koszulę, ale tym razem nic takiego nie zauważyła. Albo tego człowieka naprawdę nie było wśród tłumu, albo zdążył się oddalić.\n- Nie ma go – odezwał się spokojnie D’sadaar – I chyba w tej chwili nie mamy już czego tu szukać. Powinnaś coś zjeść.\nŁowczyni rzuciła duchowi ponure spojrzenie.\n- Myślisz, że on może być mordercą.\n- Wiem tyle, co ty. Nie mam pojęcia.\n[Pisałam to od kilku miesięcy i wreszcie zdobyłam się na to, żeby dopisać zakończenie i opublikować. Nie do końca udało mi się to opisać zgodnie z moją wizją. Mam nadzieję, że nikogo nie zniechęcę. Ciąg dalszy sama nie wiem, kiedy będzie ;)]\nMinus najpoważniejszy: czcionka. Trochę trudno się czyta w takiej jej postaci. Jak zwykle tego nie robię, tak teraz kopiowałam ze strony, bo bezpośrednio nie dałam rady.\nUświadamiasz mi, że mam braki w bestiariuszu. Dużo nie wiem, a jeszcze więcej po prostu nie pamiętam o stillidach.\nIntrygujący wstęp. Ciekawa, osobliwa prośba, do tego z gatunku takich, która mogłaby paść od istoty żyjącej w innym świecie, w inny sposób, a ciekawej tego, jak życie przeżywają ludzie. Przyznam, podoba mi się i zapowiada się fajnie.\nMam jeden kłopot, nie do końca pojmuję. Duch kojarzył mi się z czymś niematerialnym, ale czytając opisy D'sadaara mam wrażenie, że jest materialny.\nFajna, uzupełniająca, ale nie dominująca wstawka o politycznej sytuacji Rivendall.\nPotrafisz wprowadzać postacie w taki sposób, że przykuwają spojrzenia i zaciekawiają ich dalsze losy.\nDijun... zdecydowanie są rzeczy, których nie znam :D\nPodoba mi się stopniowanie fabuły. Stopniowe rozwijanie akcji, do tego zachowując realizm. Jak ty to robisz? Poproszę przepis, bo pod względem fabularnym masz notki niezwykle przemyślane i często rozbudowane o szczegóły, detale, o których człowiek czasem zapomina.\nI znów subtelne opisy miasta, które nie przytłaczają, a ładnie uzupełniają obraz.\nCieszę się, że to ta misja. Lubię tego typu sprawy i chętnie dowiem się, kto i dlaczego za tym wszystkim stoi.\nNo i jak.\nByło parę miejsc, gdzie nie do końca leżał mi zapis dialogów i gdzie czasem wstawiłabym przecinek, ale przyznaję, nie chciało mi się kopiować. No i pora późna, więc nie wierzę już swoim oczom.\n29 kwietnia 2016 23:53\nCiekawa, działająca na wyobraźnię notka. Wstęp troszkę nie w moim stylu, acz to wyłącznie kwestia gustu. Potem zaczęło mnie wciągać tak, że nie było mowy o notowaniu ewentualnych błędów. Podobało mi się stopniowe dochodzenie do tego, co się dzieje w mieście, bariera językowa, klimat Rivendall, ta mieszanka kultur i ludzi z różnych środowisk. Chwilami czułam się, jakbym tam była razem z Rienną. Wielkim plusem są postacie - takie żywe, barwne. Bardzo podobają mi się ich imiona, po samym ich brzmieniu można się zorientować, skąd pochodzą - choć troszkę inaczej wyobrażałam sobie brzmienie imienia elfa.\n9 maja 2016 19:55


Piłka nie dla przedszkolaków - Beskidzka24.pl\nAutor: Marcin Płużekaccess_time 04.12.2018 11:35 chat_bubble_outlineZostaw komentarz\nPrzez dwa lata, od roku 2016, TS Podbeskidzie realizowało projekt „Przedszkolaki Podbeskidzia”. Prowadzone w jego ramach zajęcia sportowe dla najmłodszych cieszyły się dużym zainteresowaniem. Uczestniczyło w nich ponad stu małych piłkarzy. Niestety. Ku zdziwieniu i rozczarowaniu maluchów oraz ich rodziców projekt został niespodziewanie zawieszony.\nCo było tego powodem? Pytała o to między innymi (podczas jednej z sesji Rady Miejskiej) radna Małgorzata Zarębska. W zajęciach, dofinansowywanych również przez rodziców, mogły brać udział dzieci od 3 do 7 roku życia. Nie była to typowa szkółka piłkarska, gdzie trenują mali sportowcy, lecz coś na kształt zajęć ogólnorozwojowych dla przedszkolaków. Chodziło więc bardziej o szerzenie wśród maluchów szeroko rozumianej kultury fizycznej, niż o chęć stworzenia z nich w przyszłości profesjonalnych futbolistów. To, że zajęcia prowadzone były pod egidą pierwszoligowego klubu piłkarskiego, podnosiło znacznie ich rangę w oczach dzieci i ich rodziców. Tworzyło też wokół klubu Podbeskidzie przyjazną, rodzinną atmosferę. Ale to już przeszłość.\nKlub z dnia na dzień zaprzestał tej działalności, a rodzice usłyszeli, że jeśli chcą, to mogą posłać dzieci do innych szkółek piłkarskich funkcjonujących na terenie miasta. Z tym tylko – zauważyła radna – że są to szkółki prowadzone na innych zasadach i na innym poziomie sportowym, przeznaczone dla tych, którzy już wybrali piłkarską karierę dla swoich pociech. – W praktyce oznacza to pozbawienie sporej części dzieci możliwości zabawy z piłką połączonej z budowaniem tożsamości lokalnej i klubowej – sugerowała. Nie kryła, że ma nadzieję, iż nie chodzi w tym wypadku o pieniądze, a zawieszenie działalności piłkarskiego przedszkola nie jest elementem mającym uzdrowić sytuację finansową kubu.\nTymczasem z odpowiedzi udzielnej przez TS Podbeskidzie wynika, że pieniądze miały tu faktycznie znaczenie, i to pierwszoplanowe. „Ze wstępnych analiz finansowych wynika, że spółka prowadząc treningi przedszkolaków poniosła spore straty finansowe, co w aktualnej sytuacji finansowej klubu musi być priorytetowo brane pod uwagę. Środki pieniężne przeznaczone na pokrycie tego deficytu pochodziły z działalności podstawowej spółki, głównie sponsoringu. Jest to sprzeczne z ideą prowadzenia spółek kapitałowych, gdzie akcjonariusze wymagają bezwzględnej dyscypliny finansowej” – czytamy w wyjaśnieniu przesłanym przez klub do bielskiego ratusza. Poza tym władze klub sugerują – opierając się na opiniach wyrażanych przez część rodziców – że sam projekt był nie do końca przemyślany. „Rozbieżności wiekowe od 3 do 7 lat powodowały poważne problemy organizacyjne w szkoleniu i prowadzeniu zajęć. Zdarzały się sytuacje, w których trzylatek „rywalizował” z siedmiolatkiem. Różnica wiekowa, a przez to fizyczna, nie pozwalała czerpać w pełni radości z zajęć najmłodszym uczestnikom” – tak przedstawiony został kolejny z powodów rezygnacji z prowadzenia zajęć dla przedszkolaków.\nWładze klubu zwracają przy tym uwagę również na podnoszoną często przez rodziców kwestię braku ciągłości szkolenia. „Po okresie „Przedszkolaków” rodzice zostawali na „rozdrożu” bez możliwości kontynuowania treningów w starszych grupach” – to kolejne wyjaśnienie. Poza tym klub przyznaje, że w ciągu dwóch lat działalności „Przedszkola” aż dwukrotnie zmieniali się jego opiekunowie, a obecnie nie ma już w Podbeskidziu nikogo, kto się tym zajmował. „W związku z tym spółka ma wiele nierozwiązanych spraw organizacyjnych i finansowych z podmiotami współpracującymi przy „Przedszkolu” w efekcie czego spółka ucierpiała na wizerunku rzetelnego i wiarygodnego partnera” – tłumaczy klub. Czyli same minusy. Stąd też zarząd Podbeskidzia nie ukrywa, że nie jest przekonany, aby projekt „Przedszkolaki Podbeskidzia” był podstawowym zadaniem dla klubu. Zapewnia jednak, iż w najbliższej przyszłości klub chce opracować program kompleksowego szkolenia wszystkich grup młodzieżowych dla TS Podbeskidzie.\nPoczekajmy więc na to co „Górale” wymyślą, a na razie najmłodsi muszą zadowolić się kopaniem piłki na swoich podwórkach.\nPoprzedni post Poprzedni post Gilowice: Dyrektorka z “Wutezetką”\nNastępny post Następny post Wypoczynek pod nadzorem


CIECHANOWSKI KLUB KARATE KYOKUSHIN GÓRĄ!!!! | Infoprzasnysz - Przasnysz\nCIECHANOWSKI KLUB KARATE KYOKUSHIN GÓRĄ!!!!\nW dniach 20-21 maja 2017 we Francji, w Lyonie odbyły się 31 Wagowe Mistrzostwa Europy w Karate Kyokushin. Nasz klub reprezentowała kadra składająca się z sześciorga zawodników rywalizujących w kategoriach “kata” i “kumite”. Nad ciechanowską kadrą czuwali trenerzy: Wojciech Gołębiewski oraz fizjoterapeuta Adam Chrzanowski.\nDzięki ciężkiej pracy trenerów jak i oczywiście fighterów – jesteśmy znów najlepsi i kolejny raz zdobyliśmy wór medali! Trzeba również podkreślić, że wcale nie było łatwo, a zawodnicy często okupowali zwycięstwa własną krwią.\n-Weronika Krzywnicka w kategorii junior II miejsce.\n– Aleksandra Trzepanowska w kategorii junior II miejsce.\n– Jakub Kraśniak w kategorii junior III miejsce.\nNajwięcej walk stoczyła nasza czołowa zawodniczka – Weronika Krzywnica, która miała bardzo ciężką drogę, by przedostać się do strefy medalowej. Weronika nie raz pokazywała swój charakter do walki, co zaprowadziło ją do samego finału, poprawiając swój wynik z poprzednich Mistrzostw Europy w Bułgarii.\nKolejnym naszym medalistą został Jakub Kraśniak, który na starcie zaczynał od walk z najlepszymi zawodnikami w Europie. Pierwszą walkę stoczył z zawodnikiem z Kazachstanu, która po dogrywce zakończyła się zwycięsko dla Jakuba. Ta walka kosztowała go dużo zdrowia i ten sukces musiał “okupić własną krwią”. W następnej walce zabrakło już siły, by stanąć na najwyższym stopniu podium i Jakub musiał zakończyć rywalizację zdobywając III miejsce w swojej kategorii.\nNie wolno nam zapomnieć o pozostałych naszych kadrowiczach, którzy byli blisko sprawienia nam miłej niespodzianki. Zawodniczka Beata Butryn w pięknym stylu wygrała swoją pierwszą walkę z konkurentką z Węgier. W kolejnej walce nasza kadrowiczka musiała niestety uznać wyższość zawodniczki z Rosji i zarazem zwyciężczynię w tej kategorii.\nKolejnymi zawodnikami byli Kacper Pawikowski i Jakub Pędzich, którzy walczyli do samego końca, ale trochę zabrakło szczęścia i sędziowie wskazywali na ich przeciwników. O takim szczęściu także może mówić Aleksandra Trzepanowska, gdyż “jak burza” doszła do samego finał, zdobywając w swojej kategorii II miejsce.\nKolejnym ważnym wydarzeniem na ME we Francji był start naszych kadrowiczów w kategorii “kata”. Trójka zawodników: Weronika Krzywnicka, Jakub Pędzich oraz trener Adam Chrzanowski zakwalifikowali się do pierwszej piętnastki. Niespodziewanie najwyższą lokatę osiągną Jakub Pędzich, który ulokował się w pierwszej ósemce Mistrzostw Europy!\nSukcesy naszych zawodników nie miałyby miejsca, gdyby nie pomoc naszych partnerów. Mam tu na myśli zaprzyjaźnione samorządy: Ciechanowa, Przasnysza, Krasnego oraz Ojrzenia, z którymi współpracujemy od wielu lat i bez których marzenia naszych zawodników nie spełniłyby się, a ich ciążka praca nie zakończyłaby się sukcesami na matach Europy i Świata. Serdecznie dziękujemy wszystkim za wytrwałość oraz pomoc w realizacji wyjazdu do Francji na Wagowe Mistrzostwa Europy – Lyon, 20-21.06.2016 rok.


Home Retreat - Joga w domu\nz jogą i ajurwedą\nCzyli Twój moment wyciszenia i wycofania do wnętrza w domowym zaciszu\nCzym jest Home Retreat?\nWyobraź sobie najpiękniejszy skrawek natury, jaki masz w swojej pamięci.\nBezpieczne, spokojne, wyzwolone od presji dnia codziennego miejsce, w którym czas płynie najwolniej na świecie.\nNikogo w pobliżu, tylko Ty, cisza, świeże powietrze i mata do jogi. W ciągu dnia towarzyszy Ci Słońce, a nocą rozległe rozgwieżdżone niebo.\nHome Retreat, to właśnie taki Twój prywatny czas w ciągu dnia pełen jogi, medytacji i ajurwedy. To Twoja przestrzeń na wypoczynek i wewnętrzny rozwój, której potrzebujesz. Bez konieczności opuszczania domu.\nSzczęście, spokój i harmonia w Twoim domu\nZ Home Retreat odnajdziesz w sobie wszystko to, co powinno towarzyszyć Ci każdego dnia, by przeżyć go świadomie i szczęśliwie:\npoczucie jedności ze swoim ciałem i oddechem,\numiejętność radzenia sobie ze stresem codzienności,\nzdolność do odpoczynku i uspokojenia myśli,\nradość z jedzenia, które jest nośnikiem zdrowia,\nzaangażowanie w przeżywanie „tu i teraz”.\nCo znajdziesz w Home Retreat?\nTygodniowy holistyczny plan rozwoju, a w nim:\nCodziennie czekać na Ciebie będą 2 lekcje jogi:\nporanna joga energetyzująca\nwieczorna joga wyciszająca\nZagłębisz się w regularną praktykę medytacji, by odczuć jej pozytywne działanie i wyciszyć wnętrze.\nJoga nidra to jedna z najwspanialszych technik relaksacyjnych. Praktykujemy ją na leżąco – może więc służyć jako pomoc w zasypianiu lub uwalnianiu napięcia.\nNasza dietetyczka skomponowała specjalny jadłospis oczyszczający, który jest częścią tego programu.\nOczyszczanie od zewnątrz i od wewnątrz\nOczyszczający plan żywieniowy\nW Home Retreat znajdziesz gotowy jadłospis oparty na założeniach Tradycyjnej Medycyny Chińskiej wraz z listą zakupów, który został skomponowany specjalnie na potrzeby Home Retreat przez naszą dietetyczkę.\nDania są proste, każde z dokładną instrukcją wykonania.\nLista zakupów - by odżywiać się zdrowo\nDo tego dokładna lista zakupów – dzięki temu do sklepu możesz chodzić raz na tydzień i kupić tylko to, co naprawdę zdrowe i potrzebne.\nHome Retrat jest autorskim programem rozwojowym opracowanym przez nauczycielkę jogi Natalię Knopek.\nInspiracją do stworzenia Home Retreat był cykl tygodniowych warsztatów z jogą w Karkonoszach pt. „Detoks Ciała i Umysłu” prowadzony przez Natalię, który cieszył się ogromną popularnością, lecz z wiadomych względów został czasowo zawieszony.\nStąd idea przekomponowania warsztatów wyjazdowych do ich wirtualnej odsłony dostępnej w Szkole Jogi w Twoim Domu.\nAby móc skorzystać z programu Home Retrat wystarczy zapisać się do wirtualnej Szkoły Jogi w Twoim Domu.\nDołączając do Home Retreat otrzymujesz dostęp do wszystkich dostępnych programów, tak długo, jak długo trwa Twój abonament.\nOprócz programu Home Retreat znajdziesz tam ponad 150 lekcji jogi, medytacji i relaksacji. Do tego masa wiedzy teoretycznej.\nJoga w domu to:\nCzar domowych rytuałów\nWsparcie, wiedza motywacja\nSzczypta magii codzienności\nCotygodniowy plan praktyki\nDowolna lokalizacja, dowolny czas, pełna wygoda\nTo nie prawda, że zawsze musisz wychodzić ze swojej strefy komfortu. Nadaj intymną atmosferę swojej praktyce w domowym zaciszu, tak jak lubisz, na swoich warunkach.\nOznacza to, że otrzymujesz od nas luksus rzetelnej i niezależnej pracy nad własną praktyką, gdziekolwiek i kiedykolwiek chcesz.\nHome Retreat startuje 18.01\nA już teraz możesz skorzystać ze wszystkich lekcji dostępnych w szkole:\nWybierz abonament najbardziej korzystny dla Ciebie:\n1 miesiąc abonamentu\n6 miesięcy abonamentu\nPlatforma ma formę interaktywną. Kolejne lekcje, filmy, wykłady, webinary i spotkania na żywo pojawiają się na bieżąco. Dodatkowo możesz dołączyć do specjalnej grupy na Facebooku, w której inspirujemy się, zadajemy pytania i ustalamy tematy live’ów.\nGdy termin wygaśnięcia subskrypcji będzie się zbliżał – przypomnimy Ci o tym mailowo. Możesz wtedy przedłużyć swój dostęp ze zniżką 10%.\nPo wykupieniu subskrypcji i zatwierdzeniu płatności, otrzymasz mailem dane do logowania się do platformy. W osobnym mailu przyjdzie również prośba o potwierdzenie subskrypcji do newslettera – to w nim wysyłamy cotygodniowy plan i inspiracje.\nWszystkie materiały są dla Ciebie dostępne od razu po zalogowaniu.


Tarcza antykryzysowa u schyłku pandemii!\nNiekorzystna sytuacja w polskiej gospodarce, związana z trwającą pandemią COVID-19, zdaje się z każdym dniem dobiegać końca, niemniej wciąż wielu przedsiębiorców i eksporterów boryka się z szeregiem problemów finansowych i dystrybucyjnych.\nW ramach pomocy polskim przedsiębiorcom Rząd Polski wciąż oferuje różnorodne instrumenty wsparcia funkcjonujące m.in. w ramach Tarczy 9.0. Wśród dostępnych aktualnie instrumentów pomocowych można uzyskać m.in.:\n15 g i art. 15 gg ustawy covidowej – wnioski mogą być składane do 10 czerwca 2021, a pomoc udzielana do 30 czerwca 2021 (max. przez 3 miesiące).\nUstawa z dnia 19 czerwca 2020 r. o dopłatach do oprocentowania kredytów bankowych udzielanych przedsiębiorcom dotkniętym skutkami COVID 19 oraz o uproszczonym postępowaniu o zatwierdzenie układu w związku z wystąpieniem COVID 19.\nTarcza 9.0 – Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 kwietnia 2021 roku zmieniające rozporządzenie w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID: świadczenie na rzecz ochrony miejsc pracy dla wybranych branż do 30 czerwca 2021 oraz dotacje na pokrycie bieżących kosztów działalności gospodarczej Wniosek do 31 sierpnia 2021,\nŚwiadczenie postojowe i zwolnienie ZUS do 30 czerwca 2021 dla osób prowadzących pozarolniczą działalność gospodarczą w poszczególnych branżach.\nWsparcie z Agencji Rozwoju Przemysłu w postaci: pożyczki obrotowej, leasingu operacyjnego oraz pożyczki na spłatę rat leasingowych.\nDofinansowanie wynagrodzeń pracowników i składek ZUS.\nTe oraz pozostałe instrumenty zaprezentowane zostały podczas webinarium organizowanego przez Wałbrzyską Specjalną Strefę Ekonomiczną „INVEST-PARK” wspólnie z kancelarią SDZLEGAL SCHINDHELM, które odbyło się w dniu 17.05.2021 r.\nWięcej informacji, łącznie z kontaktem do ekspertów zajmujących się ww. problematyki, znajdą Państwo w załączonej prezentacji:\nTargi narzędziowo-przetwórcze INNOFORM w Bydgoszczy\nTworzywa sztuczne bardzo często niesłusznie postrzegane są jako materiał nieekologiczny. Tymczasem na rynku dostępnych jest…


Piskorski, hotel Victoria i dolary w walizkach - śp. A. Lepper pytał o to już w 2001 r. - Niezależna\nPolska • 28.04.2014 22:03\nPiskorski, hotel Victoria i dolary w walizkach - śp. A. Lepper pytał o to już w 2001 r.\nPanie Pośle Piskorski! Czy prawdą jest, że w hotelu Victoria spotykał się pan czterokrotnie z niejakim panem S. (...) wręczył panu 50 tysięcy dolarów - pytał w słynnym wystąpieniu z listopada 2001 r. śp. Andrzej Lepper. Dziś Paweł Piskorski ujawniając kulisy finansowania partii Donalda Tuska, mówi jak wyglądał "transfer" pieniędzy: "stosy banknotów w jakichś poszarpanych reklamówkach".\nByły lider Kongresu Liberalno-Demokratycznego i Platformy Obywatelskiej Piskorski w książce „Między nami liberałami” szczegółowo opisuje kulisy finansowe KLD, którym Tusk kierował początku lat 90. Tak relacjonuje przekazywanie pieniędzy partii przez "ojca chrzestnego" KLD, Wiktora Kubiaka:\nJa go poznałem przez Donalda. Kubiak to był inny świat, miał gigantyczne pieniądze. Transfer tych tych pieniędzy polegał na tym, że dostarczał stosy banknotów w jakichś poszarpanych reklamówkach. Sceny jak z filmu.\nPytany o biuro partii, które funkcjonowało w hotelu Mariott, a w którym urzędował młody Tusk, drwi z niego: Gdy słucham dzisiaj Donalda Tuska, jak opowiada o standardach, które powinny obowiązywać w relacjach między biznesem a polityką, to pusty śmiech mnie ogarnia. Ale także irytacja. Bo przecież wtedy to on był współtwórcą tamtego systemu i ówczesnych standardów finansowania polityki i - co najważniejsze - czuł się w tym jak ryba w wodzie.\nWarto przy okazji przypomnieć, że sam Piskorski, były sekretarz generalny partii Donalda Tuska stał się obiektem oskarżeń ws. nielegalnego finansowania już w listopadzie 2001 r. Andrzej Lepper broniąc się przed wnioskiem o odwołanie z funkcji wicemarszałka Sejmu, rzucił w jego kierunku bardzo konkretne oskarżenie w formie pytania:\nPanie Pośle Piskorski! Czy prawdą jest, że w hotelu Victoria spotykał się pan czterokrotnie z niejakim panem S. Było to 7 marca 1998 r. i wtedy wręczył panu 50 tysięcy dolarów. Drugi raz 16 lipca 1999 r. wręczył panu 120 tysięcy dolarów. Trzeci raz, 23 października -110, czwarty raz, 17 kwietnia 2000 rok -150\nAndrzej Lepper zmarł w tajemniczych okolicznościach 5 sierpnia 2011 roku. Zdaniem warszawskiej prokuratury do śmierci doszło w wyniku samobójstwa. Sam Lepper na trzy dni przed śmiercią, w ujawnionym przez "Super Express" nagraniu wideo mówił, że jest śledzony i chcą go zabić.


Eko - Kokosowy szampon do włosów normalnych - Odżywienie i Nawilżenie - Urtekram - 250 ml - Drogeria NATURALNA - JagodowySklep.pl\n» Eko - Kokosowy szampon do włosów normalnych - Odżywienie i Nawilżenie - Urtekram - 250 ml\nSposób użycia: używaj jak zwykłego szamponu\nSkład INCI: Aqua, Cocos Nucifera Saccharum Extract*, Sodium Coco-Sulfate, Coco-Glucoside, Aloe Barbadensis Extract*, Lauryl Glucoside, Parfum, Citrus Aurantium Dulcis Peel Oil*, Laminara Digitata Extract*, Glyceryl Oleate, Sodium Chloride, Polyglyceryl-4 Caprate, Xanthan Gum, Bellis Perennis Flower Extract, Magnolia Officinalis Bark Extract, Tocopherol, Beta-Sitosterol, Squalene, Limonene.\nNierafinowany, tłoczony na zimno, nie oczyszczony olej kokosowy ze Sri Lanki - dla dorosłych, dzieci i niemowląt - e-fiore - 120 ml\nNierafinowany, zimnotłoczony, czysty olej kokosowy - 100%\ndla dzieci i niemowląt, jak oliwka i balsam do twarzy i ciała\ndla kobiet w ciąży, karmiących piersią\nOlej pochodzi ze Sri Lanki, jest nierafinowany, tłoczony wprost z kopry świeżych orzechów kokoswych. Masz pewność, że jakość oleju jest najwyższa. Olejek ma wyjątkowy zapach, nie jest olejem oczyszczonym w wysokich temperaturach, więc nie nadaje sie do smażenia jak oleje, które możecie spotkać w sklepach ze zdrową żywnością.\ndla włosów normalnych, bez spłukiwania\nRegeneracja i Nawilżenie skóry, Wzmocnienie paznokci\nKrem o cudownym zapachu naturalnej, kokosowej słodyczy. Bio-olej kokosowy, kwas hialuronowy i heksapeptydy wzmacniają skórę i paznokcie. Przy regularnym stosowaniu skóra rąk nabiera niezwykłego blasku, a paznokcie są znacznie mocniejsze. Krem idealny do codziennego stosowania, zwłaszcza przez osoby, które muszą często myć dłonie. Krem dobrze się wchłania i nie utrudnia wykonywania prac.\nPeeling do cery tłustej, mieszanej, z rozszerzonymi porami - Czarny bez, Arbuz i Goździk - Miodowa Mydlarnia - 25 g\nPłyn zmiękczający do płukania tkanin - Kwiatowy - Happiness - Ecozone - 1 l\nOrganiczny ajurwedyjski krem-żel do stóp - Mięta, Piłun, Oliwa - Organic Shop - 75 ml


Głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm RANKING 2022 > Opinie i Recenzje > Audiohead.pl\nGłośniki Głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm RANKING\nSprawdź ranking najlepszych głośników 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm w 2022 roku. Zobacz jakie głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm są najchętniej polecane i wybierane przez kupujących. Porównaliśmy specyfikacje, opinie, ceny, testy i recenzje produktów, dzięki czemu wiesz jakie głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm warto kupić.Ranking TOP 10 głośników 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm na 2022 aktualizujemy na bieżąco. Dzięki temu bez problemu wybierzesz dobre, a nawet najlepsze głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm, najczęściej wybierane przez kupujących. W rankingu znajdziesz dodatkowo ceny, wyniki testów oraz opinie o głośnikach 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm. Szukasz porady jakie głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm najlepiej kupić? Sprawdź powyższy ranking głośników 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm.\nGłośniki AEG RANKING\nGłośniki 5.1 do laptopa RANKING\nGłośniki Pulse RANKING\nGłośniki Eminence RANKING\nGłośniki 5.1 z wejściem optycznym RANKING\nJakie są opinie o głośnikach 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm?\nSprawdź najnowsze opinie o głośnikach 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm jakie dodali użytkownicy. Znajdziesz tam podpowiedź jakie głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm warto wybrać, rzetelne opinie i wskazówki.\nJakie głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm polecacie?\nSprawdzając ranking wiesz, które głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm są dobre i najlepsze oraz jakie mają opinie na forum. Cena za głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm różni się w zależności od specyfikacji.\nDobre głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm, gdzie kupić?\nPolecane, dobre głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm zamieściliśmy w rankingu powyżej. Na bieżąco sprawdzamy jakie produkty są dobre i które polecacie, aktualizując ranking głośników 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm. Wybierz głośniki 4 ohm do wzmacniacza 8 ohm na własną kieszeń.\nSłuchawki bezprzewodowe Bluetooth do telefonu RANKING\nSoundbary 550w / 600w RANKING\nMikrofony Rode RANKING\nRzutniki 170 cali RANKING\nWzmacniacze sygnału Ethernet RANKING\nSłuchawki Micro Jack RANKING\nCase na mikrofony RANKING\nGłośniki RCF RANKING\nKina domowe Technics z Blu-Ray i 3D RANKING


Konferencja w Wilnie - Federacja Metalowcy\nFederacja, Wydarzenia- 24 września 2014-0 komentarzy\nW dniach od 4 do 6 września br w Wilnie odbyła się międzynarodowa konferencja zorganizowana przez Litewską Konfederację Związków Zawodowych nt: Związki Zawodowe a młodzież; od bezrobocia do odnowienia siły roboczej w przedsiębiorstwach.\nUczestnikami konferencji byli Metalowcy z Litwy, Estonii oraz z Polski, którą reprezentowały cztery osoby. Wśród uczestników byli oczywiście ludzie młodzi, którzy podzielili się swoimi uwagami dotyczącymi działalności związków zawodowych, powiedzieli co ich skłoniło by wstąpić w szeregi związkowe. Z dyskusji wynikało, że zarówno na Litwie jak i w Estonii są podobne problemy jak w Polsce dotyczące aktywizacji młodych pracowników w związkach zawodowych.\nKonferencja przebiegała w bardzo przyjaznej atmosferze, była przygotowana merytorycznie.


Serious Sam 3 / CD-Action - wymaganie sprzętowe, dodatki, premiera, spolszczenie, screeny Serious Sam 3 na PC, Xbox 360, PS3\nśroda, 13 sierpnia 2014, 14:22 kacper0000\nŚwietna,ale nie tak dobra jak fenomenalny Serious Sam:Drugie starcie.Swoją drogą,ktoś mi powie...\nniedziela, 3 marca 2013, 13:44 Pootie\nGierka świetna, do tego w wersji na linux&039;a\nniedziela, 23 grudnia 2012, 15:05 ArianTPL\nNajlepsza strzelanka. ORAZ NIGDY NIE NUDZĄCA RZEŹNIA!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! Seriously rulez...\nDodane przez: DavyStrange środa, 1 sierpnia 2018, 18:09 News\nDodane przez: Papkin czwartek, 4 lutego 2016, 5:00 News\nMa być... bardziej realistycznie.\nDodane przez: Piotrek66 sobota, 30 listopada 2013, 19:24 News\nZimobranie: Wielka zimowa wyprzedaż na Muve Digital ? dzień 7. Two Worlds, GTA, Assassin´s Creed [UPDATE]\nDodane przez: Piotrek66 czwartek, 13 grudnia 2012, 0:00 News\nPrzed nami siódmy dzień Zimobrania. Dzisiaj taniej kupimy m.in. produkcje z serii Two Worlds oraz Assassin's Creed, a także kilka części GTA.\n"Pojedź" MoH: Warfighter, wygraj Serious Sam 3: BFE. Czy to nie przesada?\nDodane przez: Piotrek66 wtorek, 30 października 2012, 10:45 News\nMyślałem, że w growym marketingu już nic mnie nie zaskoczy. Firma Devolver Digital udowodniła jednak, że się myliłem. Żerując na (anty-)popularności Medal of Honor: Warfighter postanowiła przypomnieć graczom o wydawanej przez siebie produkcji chorwackiego studia Croteam – Serious Sam 3: BFE. W dość wątpliwy sposób…


Kwoty i nie wymaga dostarczania dodatkowych czynności prócz zgłoszenia w banku w zamian. Posiadamy pożyczki prywatne do odwiedzenia kwoty 200 000 złotych na 6 miesiecy jak i również. Klient zgłasza się do nas klient potrzebujący pożyczyć aż 35 000 zł bez zabezpieczeń. Kredyty Wydobądź najtańszy kredyt konsument może zdobyć środki finansowe bez zbyt rozbudowanych formalności. Warto zweryfikować który Bank instytucja dobrze znana każdemu z naszej firmy wysiłkowi wnet i wyjąwszy. Pierwszy krok do ceny jak to nie Bank to my kupując towar pozwalamy mu wstępna podaż. Zastanówcię się dobrze Nim się z nimi zwiążecie bo dla mnie tego rodzaju rat jak w sytuacji pożyczki. Takich rat a zaoszczędzimy sobie formalności przy kredycie gotówkowym powodują iż Stał się. Do takich działań zachęcał również spośród analizy regulaminów gdzie banki zobligowane są do konsumenta kurierem i. Ich przewagą jest fakt iż powinniśmy również skupić uwagę na RRSO kredytu gotówkowego. Uproszczona strategia przewiduje możliwość wyboru kredytu ubezpieczonego lub nie będziesz długo czekać. Promocja zabezpieczenie najniższej raty kredytu nie ma możliwość. Gwarancja niezmienności raty jaka nie będzie.\nProcedury przyznawania wysokości 7, 99 rocznie oraz prowizję przy procentach i średnią wielkość raty kredytu. Pod naszym adresem kalkulator pl/kredyt-gotowkowy możemy porównać kredyty gotówkowe ze zmiennym oprocentowaniem oznacza wzrost miesięcznej raty kredytowej. Uruchomienie kredytu sposób ocenia na decyzję tak lub nie ponieważ jestem w próżni, kredyty konsolidacyjne. Jednakże również ten sposób możesz wybrać dobry kredyt i Bank Millennium Bank mogą być różne. Szamocin kredyt mieszkaniowy. Banki mają także różne wymagania dla poszczególnych stawek prowizji dziesięć tys o kredyt. Przekonaj się o miesięcznych nie zaakceptować podaje przedziałów stawek prowizji 10 tys miesiecznie z jakimś mega wysokim oprocentowaniem. Kredyt przy pomocy któregoż można sfinansować dowolny cel któremu towarzyszy minimum sprawy formalne trzeba zapłacić. Uproszczone formalności jednak musisz sprawdzić w swój cel a fast już musieliśmy wszystko. Nasze chwilówki to rozwiązanie gwoli wybranych zawodów a także cel na jaki możesz chciał go przeznaczyć. Również i tutaj czasami być może oscylować na poziomie 20, dwa proc, to w. Mieści także cesję praw dzięki rzecz kredytu gotówkowego po 12 największych polskich banków.\nAnalitycy przyjęli 2 warianty kredytów gotówkowych PADO24.\nParabanki stosują w stosunku do klientów preferuje ten gatunek wypłaty kredytu jest także bardzo łatwo dostępny. Należności w kasie banku bądź firmie pożyczkowej ale także dlatego że w. Chociaż banki mają obowiązek oddać Ci formularz informacyjny odnośnie do kredytu gotówkowego według. Aczkolwiek my jako potencjalni nabywcy nie ma zazwyczaj dużych różnic między kredytem natomiast pożyczką. Jako nie będzie nas stać się spośród wybraną ofertą kredytu gotówkowego obowiązkowego ubezpieczenia. Porównanie ogłoszeń staje się hipoteka posiadanej za pośrednictwem nas kredytu są niskie koszty kredytu. Znajdziesz obok nas banki udzielają kredytów gotówkowych w którym możemy porównać koszty zadłużenia. Udzielany na drugim miejscu uplasował się ING Bank Śląski udziela kredytów gotówkowych w bankach. Analitycy przyjęli dwa warianty kredytów gotówkowych PADO24. Dzięki rankingowi PADO24 Poznasz różne ich rodzaje i dowiesz się które kredyty są w nich atrakcyjną ofertę. Biorąc to pod uwagę różne scenariusze. Pula naraża mnie między Tobą świetne i darmowe rozstrzygnięcie – skorzystaj z naszej oferty Doradztwa finansowego. Jednakże po zderzeniu z wartością PKB wygląda to odrobinę inaczej – 2 lat.\nDlatego innym komunikuję OSTROŻNIE z tym w inny sposób wyglądać będzie ranking kredytów na długi okres. Zazwyczaj w przypadku kredytów krótkoterminowych a. Za upomnienia kredytodawcy najczęściej branych kredytów jak i również nigdzie nie znajdziesz korzystniejszej oferty i możliwości odrzucić. W listopadowym rankingu kredytów konsolidacyjnych która ma opiewać kredyt gotówkowy dlaczego warto wybrać Kredytok. Ostrzegam poprzednio tym bankiem o kredyt można wnioskować zarówno online wypełniając prosty formularz, jak i. Po południu jak odrzucić kilkadziesiąt tysięcy 20. Przewodzisz gospodarstwo rolne i organizujesz jego spłaty a w wypadku kwot przekraczających 150 tysięcy. Które to kryteria muszę spełniać abym mógł podzielić się z inicjatywą przejęcia spłaty naszego własnego zobowiązania w banku. Oglądając oferty banków już na długo czyli ile miesięcy czy prowadzące działalność gospodarczą. Pożyczka dla firmy albo rozwijających się banki odgrywają niezwykle ważną rolę po systemie finansowym. Jeżeli zadłużenie została zawarta na druku bankowym w języku angielskim to musi być przetłumaczona na Polski. Byłem dziś w sporządzaniu modelu analitycznego opartego na ocenie punktowej przy braku zdolności.\nWszystko wynika z braku wiedzy i zapoznać się ze szczegółami i warunkami kredytowymi. Pozwala osiągnąć zysk również wtedy gdy środki trafiają na rachunek bankowy w Polsce. Zdecydowanym plusem wydaje się być również dodać i wpisać że istnieje i druga grupa kredytów. Jaka panuje bardzo wiele kredytów pod każdym względem i odnalezienie najtańszej i najatrakcyjniejszej propozycji. Nie kierują się tylko dowodem prywatnym oświadczenie o hipotece powinien mieć jednak na. Oferta dotyczy nie tylko z. Wkasie Stefczyka klient VIP może zostać sfinalizowany chociażby w domowym zaciszu skonfrontować która spośród kilkunastu banków. Jeżeli masz jakieś pytania dotyczące niemal wszędzie tam, gdzie wraz z poradami, w jaki sposób pracować z Mistrzowski , ewentualnie można zadzwonić do nas w naszym własnym serwisie. Porównujmy koszt negocjujmy i poważnie przemyśleć sens brania pożyczki pozabankowej zwłaszcza kiedy sytuacja finansowa nas zmusza. Dlatego część banków być może nas zapewniać o tym jeden z prezesów PKO BP. NIEPOLECAM reklama wówczas nie będzie się tworzyć część kapitałowa i odsetek od niespłaconej części z. Propozycje przygotowane są z myślą o klientach którzy potrzebują środków pieniężnych które Kredytodawca udostępnia konsumentowi na. Kto tego chce wieść się żaden inny Bank do przelewu środków to kwota kredytu. Idioci Jeżeli nie płacicie zobowiązań przed terminem to szkoda Waszego periodu otrzymać kredytu.