Basen (III) – motylewnosie\nMała zamiana terminów. A teraz sto procent cukru w cukrze :-))) Nie jęczeć więc, że przesłodzone. Lepiej nie czytać. Przyjemności!\nKolejny ranek powitałam z taką radością, że miałam ochotę otworzyć okno i zaśpiewać pełną piersią. Pogoda co prawda robiła wszystko, by mi ten wspaniały humor zepsuć, ale ja przekornie bardzo lubiłam zimowe zawieruchy, gdy śnieg walił z nieba z taką mocą, że miało się wrażenie, iż zasypie cały, calutki świat.\nGorąca kawa i długi prysznic dodały mi animuszu. Wczorajszego wieczora jeszcze gnębiła mnie myśl o najbliższym wyjeździe, ale w końcu znalazłam rozwiązanie. Odstąpię miejsce siostrze, a sama zajmę się pielęgnowaniem świeżej, bardzo obiecującej znajomości. W nosie miałam te rajskie plaże i lazur wody, obecnie najważniejszy stał się Kamil.\nTrochę niepokoiłam mnie łatwość, z jaką się poddałam. Zazwyczaj twardo trzymałam się zasady czwartego, a nawet piątego spotkania. Tym razem skapitulowałam bezwstydnie szybko, a na dodatek chyba się zakochałam…\nCiekawe co on o mnie myśli?\nBardzo staranie wybrałam strój do pracy, wiedząc, że zaraz po, pojadę na pływalnię. Wygrzebałam z zakamarków moją najlepszą randkową bieliznę, zapakowałam do kosmetyczki całą furę różnorakich akcesoriów i zapasową bluzkę, z kuszącym, głębokim dekoltem.\nPodczas lekcji, które dłużyły mi się chyba jeszcze bardziej niż moim uczniom, przemyśliwałam, jak skłonić Kamila, by umówił się ze mną na randkę? I czy powinna to być kolacja w moim mieszkaniu, w jego czy raczej w jakiejś romantycznej restauracji?\nWybór padł na mieszkanie, bo zaraz potem moglibyśmy się kochać. Na samą myśl zrobiło mi się gorąco i słabo, do tego stopnia, że o mało nie spadłam pod biurko. Jakoś się jednak pozbierałam i godzinę później w pośpiechu, przebrana, z perfekcyjnie wykonanym makijażem, pędziłam do auta, starając się nie połamać sobie nóg w cholernych kozaczkach na wysokim, mega wysokim obcasie.\nTym razem nie musiałam się tłumaczyć pani przy wejściu. Trochę naburmuszona wskazała mi wolną drogę, a ja popędziłam korytarzem do znajomego pokoju. Niestety okazało się, że Kamil nie był sam.\nNa krześle siedział wygodnie rozpostarty Mikołaj i czytał gazetę.\nMoje rozczarowanie było chyba wręcz namacalne, bo zaczął się śmiać, gdy tylko zamknęłam za sobą drzwi i wlepiłam w niego niechętny wzrok.\nZa to Kamil kompletnie się nim nie przejął, ale podszedł i czule pocałował na powitanie.\n– Gdyby wzrok mógł zabijać, byłbym martwy – powiedział wciąż rozbawiony Mikołaj, wstając i kierując się do wyjścia. – Dobrze, zrozumiałem aluzję. Mam spływać i nie pokazywać się przez najbliższe pół godziny.\n– Zastąpisz mnie? – Kamil spojrzał na niego nieco zaskoczony.\n– Czego to się nie robi dla kolegi.\n– On wie? – spytałam ostrożnie.\n– Tak. Musiałem mu jakoś wytłumaczyć twoją nieobecność na wczorajszej randce.\n– No tak – zakłopotałam się. – Całkiem zapomniałam.\n– To chyba twoja specjalność? – Dłońmi objął moją szyję, a kciukami delikatnie gładził policzki. – Mamy całe pół godziny… – Kusił mnie nie tylko dotykiem, ale również pożądaniem widocznym w ciemnych oczach.\nLeżący na stole telefon zaterkotał głośno. Kamil spojrzał na niego niechętnie, ale w końcu westchnął i puściwszy mnie, podniósł aparat.\n– Tylko zobaczę kto… – Zmarszczył brwi z wyraźnym niezadowoleniem. Pomyślałam, że chyba nici z dzisiejszego sam na sam.\n– Powiedzmy – burknął. Jakiś się taki nagle zrobił… Dziwny?\nJakby nie było, poczułam, że powiało chłodem, wręcz arktycznym mrozem. Niby mówił, że jest samotny, wolny, itd., ale na dobrą sprawę kto go tam wie? W końcu to facet.\n– Moja niepoprawna młodsza siostrzyczka. Odpisałem jej, że będę za dziesięć minut. – Znów objął mnie i przytulił. – Ech!\nUśmiechnęłam się niepewnie i oddałam pocałunek. Niby był taki sam, pełen namiętności i pożądania, a jednak inny. Serce zaczęło mi niepokojąco bić, bo poczułam jak bardzo się boję, że coś jednak mogłoby pójść nie tak.\nBoże! Naprawdę się bałam!\n– Poczekaj w kawiarence na górze. Będziesz miała stamtąd doskonały widok na całą pływalnię. Dobrze?\nSkinęłam potakująco głową. Chyba zauważył niepewność w moich oczach, bo nagle bardzo mocno mnie przytulił i wyszeptał na ucho:\n– Nawet nie wiesz jak bardzo cię pragnę! Ale myślę, że tym razem będziemy mieli dla siebie całą noc, prawda?\n– Noc? – spytałam nieco ogłuszona.\n– Calutką – poświadczył, a jego dłonie wślizgnęły się pod cienki materiał bluzki. Zamruczał zadowolony, a potem zaklął. Czułam, że miałby ochotę na znacznie więcej.\n– Piekło i szatani! Akurat teraz muszę przerwać! Nino, idźmy już, zanim na dobre stracę zdrowy rozsądek.\nZaczęłam się śmiać. Cmoknęłam go w policzek.\n– Wypiję morze kawy i zaczekam. Do zobaczenia.\nWyszłam, bo i ja czułam, że nie dam rady dłużej się powstrzymywać.\nAle wcale nie poszłam schodami na górę, do małej, przytulnej kafejki. Poczekałam za rogiem, aż Kamil zniknie w drzwiach prowadzących na basen, a potem ukradkiem podążyłam za nim. Wiem, to było głupie, dziecinne, idiotyczne. Lecz ciekawość i strach były silniejsze od zdrowego rozsądku. Jeśli to faktycznie tylko siostra... Musiała być właśnie na terenie pływalni, ale dziwne było, że zamiast przyjść do brata, zadzwoniła do niego prosząc o spotkanie. Pływała z telefonem, czy co?\nPełna mglistych i nieprzyjemnych podejrzeń, powolutku otwarłam drzwi i znalazłam się w małym przedsionku z toaletą i dwoma prysznicami. Podążyłam dalej, modląc się w duchu, by po pierwsze nikogo nie spotkać, a po drugie ponownie nie wyłożyć się na piekielnie śliskiej podłodze. Dalej był zakręt w prawo na basen i w lewo nie wiadomo gdzie.\nBardzo powoli i bardzo ostrożnie wystawiłam głowę i spojrzałam w lewo. I od razu zamarłam w miejscu, a moje serce rozpadło się z hukiem w drobny pył.\nKilka metrów dalej stał Kamil, a na jego szyi wisiała jakaś ponętna blondyneczka. Trochę sobie dziwne miejsce wybrali na obściskiwanie i całowanie, ale widać było, że robili to ze znacznym zapałem.\nWystarczyło te kilka sekund takiego widoku. Zacisnęłam zęby i odwróciwszy się na pięcie, bardzo powoli wycofałam się.\nWciąż dziwnie odrętwiała, odruchowo poszłam na samą górę. I przystanęłam, bo za ogromną szybą, tuż przy basenie stał Kamil i zawzięcie o czymś dyskutował z jakąś dziewczyną. Podobieństwo wskazywało na to, że faktycznie mogła być jego siostrą.\nA tamta? Szybko skończył…\nI wtedy właśnie poczułam napływające do oczu łzy. Wszystko stało się beznadziejne, cały świat głupi i brzydki, a niedawna euforia błyskawicznie się ulotniła.\nKamil wydawał się wściekły. Miałam wrażenie, że udusi smarkatą, albo co najmniej wepchnie do wody. Za jego plecami pojawiła się dziewczyna, z którą się całował (poznałam po stroju), a ja zzieleniałam z zazdrości. Była młoda, dużo młodsza ode mnie i tak piękna, że miss świata mogłaby się przy niej schować. Nic dziwnego, że znajomość ze mną traktował przelotnie. Że nie zaproponował randki i romantycznej kolacji przy świecach. Tylko całą noc bzykanka… O, ja głupia!\nKamil nagle spojrzał w górę i jego twarz się rozpogodziła. Przynajmniej do momentu, gdy nie zorientował się, iż wcale się nie uśmiecham, a płaczę.\nBiegiem ruszył w kierunku wyjścia.\nJa również. Miałam krótszą drogę i pół minuty później siedziałam w samochodzie, próbując ruszyć z piskiem opon. Wyszło mi nieco mniej dynamicznie, ale i tak nie zdążył.\nDopiero gdy byłam pod własnym mieszkaniem, uświadomiłam sobie, że wybiegł za mną na trzaskający mróz w samych tylko kąpielówkach, koszulce i na bosaka.\nLecz teraz nie było to już ważne.\nWeszłam do środka i odruchowo skierowałam się do łazienki. Zrzuciłam z siebie całe ubranie i weszłam pod gorący strumień wody. I dopiero wtedy na dobre się rozpłakałam.\nA głupie serce bolało tak bardzo, że gdybym mogła, to z pewnością bym je sobie wyrwała.\nNie było żadnych przeprosin czy drugiej szansy. Nie pojechałam, by się z nim zobaczyć. Przez cały weekend piłam i ryczałam na przemian, nie odbierając telefonów, czasem tylko wysyłając uspokajające smsy. Wymyśliłam sobie migrenę, na którą faktycznie cierpiałam od czasu do czasu. Mogłam więc leczyć moje złamane serce w spokoju.\nWyjątkiem była Aśka, której pokrótce zrelacjonowałam całość i kategorycznie zabroniłam pokazywać się w na felernym basenie. Jeszcze by uległa prośbą lub szantażowi, a ja nie chciałam żadnego kontaktu z Kamilem, żadnych przeprosin czy tłumaczeń.\nW poniedziałek leciałam do Egiptu. Wycieczka jak znalazł, dobrze, że nie zdążyłam zawiadomić o rezygnacji z niej.\nW niedzielę się spakowałam, choć miałam w głębokim poważaniu, co wrzucam do walizki.Do tego czasu zdążyłam sporo sobie przemyśleć i wyciągnąć kilka mało pocieszających wniosków.Czego mogłam się spodziewać od znajomości, która na dobre zaczęła się od seksu? Matula miała rację, mówiąc, że chłopcy łatwych dziewczyn nie traktują serio. Nie wierzyłam, bo naczytałam się za dużo głupot o rewolucji seksualnej. I co? I dostałam porządnego kopa w dupę!\nRewolucja rewolucją, a mentalność ludzka pozostała nie zmieniona od czasów średniowiecza. Ba! Od epoki kamienia łupanego! Jednak każdy facet ma w sobie coś z myśliwego. A łatwa zwierzyna, nie jest po prostu szanowana. Ot, upoluję, skonsumuję i zapomnę. Co się zdobywa z trudem i w pocie czoła, widać bywa bardziej docenianie.\nZnów się poryczałam. Rozmazał mi się makijaż i zaczęłam wyglądać jak jakiś zombi. Starłam energicznie całość wilgotną chusteczką i bez zapału chwyciłam walizkę. Taksówka już czekała.\nCholernego czasu na rozmyślania miałam aż nadto. Na dodatek musiałam zachować w miarę normalny wyraz twarzy, bo byłam wśród ludzi.W duchu zelżyłam Kamila i cały rodzaj męski do potęgi milionowej, a nawet i bardziej. Co za zadufany w sobie palant! Siostra! Pragnie mnie! Fałszywy małpolud! Rozpacz zamieniła się w furię. Pewnie gdybym nadal była w Polsce, poszłabym i przywaliła w tą jego niewątpliwie przystojną gębę, z satysfakcją patrząc jak znika jej drwiący wyraz.\nCałe szczęście, że nie zdążyłam dać mu numeru telefonu. Nic o mnie nie wiedział, mógł sobie szukać do upadłego. I dobrze! Niech ma za swoje!\nNagle pojawiła się nieprzyjemna myśl o tym, że być może wcale mnie nie szuka.Tak po prostu. Gdy minie pożądanie, od razu o mnie zapomni. W końcu miał taką dziewczynę!\nNie wytrzymałam i poryczałam się. Na szczęście siedziałam przy oknie, więc po prostu odwróciłam się w jego stronę i udawałam, że śpię, po cichu łykając łzy. W końcu jednak musiałam użyć chusteczki.\nTak, teraz już wiem, jak to jest, gdy cierpi się z powodu nieszczęśliwej miłości.\nEgipt mi się nie spodobał. Poza kurortem było tam brudno i śmierdząco. To nie tylko był inny kontynent, to był dosłownie całkiem inny świat. Olałam wycieczki, wybierając plażę, basen i własne łóżko. Tubylców omijałam z daleka, umiejętnie symulując głuchotę i ślepotę, bo inaczej nie daliby mi żyć. Jakoś tak na żadne flirty czy romanse nie miałam ochoty. Miejscowi brali wszystko jak leci w przeświadczeniu, że każda Europejka przyleciała do ich pięknego kraju na gorący seks. Na głowę nie upadłam, więc udawanie niepełnosprawnej weszło mi w krew już po dwóch dniach.\nNieco później na plaży poznałam faceta. Raczyłam go zauważyć dzięki pięknej, wypielęgnowanej blond czuprynie, dzięki której wyróżniał się z tłumu jak mało kto.Miał na imię Kurt i był Niemcem. Do Egiptu przyleciał z kolegami, by nurkować, a także odpocząć nieco od nawału pracy.\nZ początku dość niemrawo reagowałam na jego awanse, ale tak ładnie co wieczór prosił, bym umówiła się z nim na kolację i spacer po plaży, że w końcu uległam.\nPo tygodniu byłam z zdecydowanie lepszym humorze, a moja angielszczyzna została gruntownie odkurzona i przewietrzona. Po kilku drinkach nabierałam nawet fachowego akcentu. Kurt dyskretnie usiłował wmanewrować mnie w intymne spotkanie w jego apartamencie, ale nie w głowie mi były seksualne wygibasy. Stanowił miłą odskocznię, świetnie całował, lecz nic poza tym. W moim sercu wciąż siedziało widmo tego ciemnookiego bydlaka i za nic nie chciało się ulotnić.\nKto wie jednak czy w końcu bym nie uległa, gdyby nie to, że mój pobyt dobiegł końca. Zostałam czule pożegnana na lotnisku, zabrał mój adres i numer telefonu, dał mi swój i zapowiedział rychłą wizytę w Polsce.\nOdrobinę zgłupiałam z tego wszystkiego, potem poczułam się rozśmieszona i do kraju wróciłam uśmiechnięta, opalona i zdecydowanie bardziej optymistycznie nastawiona do życia.\nNiestety na miejscu dopadły mnie kłopoty w postaci zaległych rachunków, zalanego przez sąsiadów mieszkania i dobijającej pogody. A kiedy na sam koniec zwichnęłam nogę, bo oczywiście poślizgnęłam się na okropnej, buro-szarej brei, leżącej dosłownie na każdym kroku, mój dobry nastrój rozwiał się, a dusza przypomniała, że byłam w końcu nieszczęśliwie zakochana.Większość smutków posłałam w diabły za pomocą flaszki ulubionego wina. Jednak pozostałe były wystarczająco upierdliwe.\nW walentynki spiłam się tak, że zasnęłam w drodze z łazienki, na podłodze i z głową w misce. Musiałam wziąć dwa dni urlopu by dojść do siebie.\nA potem przyjechał Kurt.\n– I co sądzisz? – spytałam Asię, słodko uśmiechając się do siedzącego naprzeciwko idealnego blondyna.\n– Dlaczego on taki różowy? – odpowiedziała pytaniem, szczerząc się niczym rasowy bulterier.\n– Opalił się. Tam mocno słonce dawało.\n– Ja wiem, że lubisz takich, ale nie przesadziłaś?\nNajzabawniejsze było to, że siedziałyśmy razem z nic nie rozumiejącym Kurtem przy jednym stole i beztrosko go obgadywałyśmy. W dodatku z uśmiechem na twarzy.\n– Sama nie wiem? Po Kamilu to miła odskocznia.\n– O, tak! Z pewnością! Ale mnie on przypomina różowego prosiaka z blond szczecinką.\nPrychnęłam winem. Oczywiście obrus pokrył się setkami drobniutkich kropeczek, a Kurt patrzył na mnie cokolwiek zszokowany.\n– To przez ciebie małpo – powiedziałam z wyrzutem do Aśki. Nie wyglądało na to, by czuła się winna.\nZachichotała szatańsko. Nasz towarzysz miał coraz mocniej zdezorientowaną minę. Poczułam przymus wyjaśnienia całej sytuacji. Aśka po angielsku nie konwersowała, więc…\n– Mojej przyjaciółce szalenie się podobasz – oświadczyłam nagle. – Chętnie umówiłaby się z tobą na upojny seks.\nZdębieli oboje. Widać było, że z językami obcymi nie było u niej, aż tak krucho, bo poczułam silne kopnięcie pod stołem.\n– Zabiję cię – oświadczyła, perliście się śmiejąc. – Jak tylko dopadnę, to rozszarpię na strzępy! Kurtyzanę ze mnie robisz?\n– A może ty byś go chciała? Mnie się znów, aż tak bardzo nie podoba – odparłam w zadumie, oddając kopnięcie pod stołem. Kurt nadal wyglądał na zdezorientowanego.\n– Mnie też – mruknęła. – Ale jakby nie był taki różowy, to może i bym go wzięła.\nSpojrzałam na nią współczująco. Wielka miłość okazała się mega wielkim fiaskiem, kiedy zastała Krzyśka z własną kuzynką, jak posuwał ją w spiżarce na imieninach babci.\nTo dopiero nazywał się pech!\n– Naprawdę goniłaś ich z pogrzebaczem?\n– I tak mieli szczęście. Po topór musiałbym iść do drewutni, a tasak aktualnie był w użyciu.\n– To musiał być zabawny widok, gdy twój przyszły mąż uciekał bez gaci przez zaśnieżony ogródek twoich dziadków?!\n– A żebyś wiedziała – odparła z satysfakcją. – Zobacz, jak biedaczysko poczerwieniał. Pewnie myśli, że go obgadujemy?\n– Niewiele się myli – mruknęłam, a potem szczegółowo opowiedziałam Kurtowi historię zdrady mojej najlepszej przyjaciółki. Aśka zrobiła przy tym cierpiętniczą minę, możliwe, że i kilka łez uroniła, a ten biedak siedział osłupiały, zastanawiając się pewnie czy nabijamy się z niego, czy też ma do czynienia z prawdziwymi wariatkami.\nNie wiem do jakich wniosków doszedł, ale nazajutrz żegnał się ze mną wyjątkowo czule. A ja czułam się wyjątkowo podle, dlatego, że robiłam mu to samo, co Kamil i mnie zrobił.\nPo kilku dniach pokonałam wewnętrzny opór i napisałam długi, szczery mail. Zawarłam w nim sto procent cukru w cukrze, znaczy się jaki to on super samiec, inteligentny, seksowny i już sama nie wiem, co jeszcze oraz jedną okrutną prawdę. Napisałam po prostu, że nie mogę z nim być, bo kocham innego. Odpisał mi z niejaką melancholią, że tego się spodziewał, ale jak wiadomo nadzieja umiera ostatnia. Rozstaliśmy się więc w bardzo przyjacielskich stosunkach.A ja musiałam żyć dalej.\nW przypływie rozpaczy pomyślałam, że nauczę się palić. Ale przeprowadziłam krótką kalkulację i po namyśle doszłam do wniosku, że to się nie opłaca. Lepiej za tę kasę pójść do fryzjera lub na relaksujący masaż.\nAlbo na pływalnię!\nW weekendy imprezowałam z Aśką do upadłego. Cud, że nas ktoś nie ukatrupił, podczas gdy pijane w trupa wracałyśmy do domu, ale jak widać opatrzność czuwała nad głupkami.\nZapowiadała się wczesna wiosna. Od ostatniego spotkania z Kamilem upłynęło równo dwa miesiące. A ja wciąż tęskniłam, wciąż płakałam po nocach i cierpiałam, patrząc na zakochanych. Dlaczego nie mnie to przypadło w udziale? Czy ja zawsze muszę być ta nieszczęśliwa, ta samotna?\nMogłam sobie złorzeczyć, pić na umór, tłumaczyć, że nie warto. Moje serce wiedziało swoje i nadal tak bardzo bolało.\nPewnego dnia, wychodząc ze szkoły, uświadomiłam sobie, że na dobre zawitała u nas wiosna. Pora roku pełna nadziei, optymizmu i radości. Westchnęłam i usiłując omijać co większe kałuże, skierowałam się do samochodu, gdy usłyszałam, że ktoś woła moje imię.Podniosłam głowę i znieruchomiałam.\nPrzede mną stał Kamil.\nJakby odrobinę szczuplejszy, wymęczony, z kilkudniowym zarostem na twarzy. I z tym charakterystycznym, lekko drwiącym uśmieszkiem.\n– Cześć – powiedział po prostu.\nDopiero teraz dotarło do mnie, że w dłoniach trzyma bukiet kwiatów i przestępuje z nogi na nogi, a w jego oczach widać malującą się niepewność.\n– Co ty tu robisz? – odpowiedziałam bez powitania.\n– Nie miałem żadnego innego tropu, numeru telefonu lub adresu. Zapamiętałem tylko twoje słowa o tym, że uczysz w szkole.\nWciąż patrzyłam na niego pytająco.\nPodszedł bliżej. Naprawdę wyglądał na zmieszanego.\n– Więc sprawdzałem po kolei każdą szkołę, zaczynając od tych najbliżej pływalni. Trochę mi to zajęło czasu – uśmiechnął się krzywo.\nNie da się opisać tego co poczułam. Jeśli naprawdę…\n– Nie pożegnałaś się, nie wyjaśniłaś dlaczego odchodzisz, dlaczego nie chcesz więcej się ze mną spotykać. Nic nie powiedziałaś, nic nie chciałaś usłyszeć, tylko zniknęłaś. A ja tak bardzo tęskniłem…\nNiebo runęło mi na głowę. Dosłownie! Stałam w miejscu, niezdolna do jakiegokolwiek ruchu, brakowało mi słów i tchu. Serce wywinęło potężnego fikołka i razem z całą resztą narządów ruszyło w wędrówkę od pięt po czubek głowy. Kamil wciąż się uśmiechając przytulił dłoń do mojego policzka. A ja nieoczekiwanie poczułam zbierające się w oczach łzy. Które następnie bardzo powoli spłynęły w dół.\nPochylił się i oparł czoło o moje, zatapiając we mnie spojrzenie ciemnych oczu. Był tak blisko, że wyraźnie czułam jego oddech, jego zapach, ciepło jego ciała.\n– A co z?...\n– Moja narwana siostrzyczka wrobiła mnie w małe spotkanko ze swoją równie narwaną przyjaciółką. Uparła się, że będę doskonałym kandydatem na jej chłopaka. O mało nie zabiłem smarkatej, zwłaszcza po tym, jak uciekłaś. Nie trudno było się domyślić, co zobaczyłaś.\n– Na początku czekałem, aż zjawisz się, by wygarnąć, jaki to ze mnie bydlak. Potem zacząłem tracić nadzieję.\n– To strasznie banalne wytłumaczenie.\n– Przez takie bzdurne przypadki można wiele stracić. Nie umiem powiedzieć, co bym zrobił, gdybym cię nie odnalazł? Chyba zatrudnił prywatnego detektywa.\n– Tak. Nie mogłem cię nie szukać. Po prostu nie mogłem, Nino!\nCichutko popiskującą nieufność upchnęłam w kącie i przydepnęłam nogą. Czytałam w oczach Kamila więcej niż mi mówił – tyle dni samotności i bezradności. I nagle rozbeczałam się niczym dziecko i wtuliłam w szerokie ramiona. Jaka ja byłam głupia, jaka głupia!\nObjął mnie i poszukał ustami moich warg. To było niczym wyjście z ciemnego tunelu, w jasny blask słonecznego dnia. Zrobił to tak delikatnie, tak czule. A jednak wiedziałam ile kryło się za tym żaru.\n– Bo ja… – zaczęłam, ale nie pozwolił mi skończyć.\n– Teraz to nieważne. Będziemy miel mnóstwo czasu, by to sobie wyjaśnić, prawda?\nW tym ostatnim słowie słychać było strach. On naprawdę się bał! Nagle uświadomiłam sobie idiotyzm tego, co zrobiłam. Płakałam i śmiałam się na przemian, a on tylko mnie tulił, gładząc po włosach. Miałam w nosie co pomyślą sobie moi uczniowie, mijający nas ze zdziwionymi minami, koledzy i koleżanki z pracy. Uniosłam głowę ze świadomością tego, że muszę strasznie wyglądać z tym czerwonym nosem i rozmazanym makijażem. Ale w jego oczach widziałam tylko czułość. I radość.\n– Chyba najwyższy czas bym zaprosił cię na randkę?\n– Taką z kolacją i rozmową o wszystkim i niczym?\n– Bardziej myślałem o takiej rozbieranej.\n– Mam zasadę, że te rzeczy to dopiero po trzeciej…\n– Nina! – jęknął nagle. Tym razem pocałunek nie był ani grzeczny, ani delikatny. Był tak szalony i pełen namiętności, jaki mogłabym sobie wyobrazić w najbardziej nierzeczywistych marzeniach. – Po trzeciej, to ja się z tobą ożenię – wyszeptał, gdy na chwile przerwał.\n– Ale w całości twój.\n– Kompletnie ci odbiło!\n– Tak. Na twoim punkcie. – Potem spojrzał na trzymany w ręku bukiet. – Chyba zbyt brutalnie go potraktowałem?\nZaczęłam się śmiać. Kamil stał zerkając na mnie z zakłopotaniem i wciąż obracając w dłoniach biedne kwiatki.Wspięłam się na palce i wyszeptałam mu do ucha:\n– Ja lubię jeśli bywasz nieco brutalny. Zwłaszcza gdy się kochamy…\nZa cud uważam, że nie rozebrał mnie od razu na środku ulicy i cierpliwie poczekał do wieczora.\nNajpierw zjedliśmy kolację i wszystko sobie wyjaśniliśmy. Potem kochaliśmy się przez całą, caluteńką noc. Nigdy wcześniej w życiu nie było mi tak dobrze.\nA nad ranem, tuż po porannej kawie, Kamil przyklęknął na jedno kolano, wręczył mi świeży bukiet róż i całkiem na serio spytał, czy zechciałabym zostać jego żoną.\n– Mówiłeś, że po trzeciej randce? – powiedziałam nieswoim głosem.\n– Ja jestem tego tak pewien, że nie muszę czekać. Nawet po setnej nie zmieniłbym zdania. Kocham cię Nino, choć te słowa mogą wydać się tak nieprawdopodobne.\nBył bardzo poważny, gdy to mówił. I szczery. Widziałam to w tych cudownych, ciemnych oczach, które śniły mi się niejednej nocy.\nTo było totalne szaleństwo!\nAle i całkiem cudowne szaleństwo. I jeśli miało trwać całe życie… No cóż. Oczywiście się zgodziłam.\nKu pokrzepieniu serc... Prawda?\nBabeczka, Basen, bezpłatne Baba Agnieszka, miłość, romantycznie\nO masakro! Faktycznie sam miód 🙂 ale tego mi było dziś trzeba. Miałam ogromnego doła a to zakończenie to… Och i ach 😉 dobrze, że uprzedziłaś, że będzie słodko. W sumie to nie 100% cukru w cukrze a 300%! Idealne wręcz. Tylko nie dawaj zbyt często tyle słodyczy w zakonczeniach ;).\nSUPER!!!!:-) Na takie zakończenie liczyłem:)\nPrawda! Od razu poprawił mi się humor. Od dawna czytam Twoje opowiadania i dziękuję Ci. Piszesz tak wspaniale, że miłą odskocznią jest przeczytać coś tak fantastycznego po całym dniu pracy. 😉\nBabeczko sama slodycz kipi hihi .Masz racje czasami trzeba przelukrowac. Zycie I tak daje nam nie zlego kopa….ehhh\nps. Z tego rozowego prosiaka to sie usmialam… hihi\nJa tam raz na jakiś czas potrzebuje takiej dawki cukru 😉 ! Uwielbiam happy endy, a te mega przeslodkie są najlepsze, szczególnie gdy taka pogoda za oknem, a jedyne o czym marze to łóżko!\nAhhh jak słodko:) ALe bardzo mi się podoba, lubię tak:) Najbardziej podobał mi się różowy Kurt. Świński blondyn?:)\nBOSKO 😉 chociaż myślałam że Kamil jakimś cudem zjawi się w jej hotelu w Egipcie ale tak jest nawet lepiej, ze chodził od szkoły do szkoły i jej szukał 😉\nSłitaśne zakończenia są jak najbardziej ok 😉\nSezon ryczenia uważam za otwaty 😉\nRewelacyjne zakończenie :)) nic dodać nic ująć ;)) bardzomi sie podoba 😀\nJak widać wszyscy zachwyceni cukierkowym zakończeniem:) oby takich jak najwięcej!\nOpowiadanie bardzo pozytywne 🙂 aż milo się czytało 😛 taka historia ku pokrzepieniu serc :] ale mnie bardziej ciekawi kiedy bedzie czas… bo juz usycham z tęsknoty 😀\nA miał być czas poświęcony zemście :(((\nWłaśnie!!! gdzie Czas…? czekałąm na niego!\nBędzie dzisiaj czas…?:)\nBabeczko daj dzisiaj czas poświęcony zemście! 🙂 proooszee pliss\nZ premedytacją zabrałam się do Basenu dopiero jak był skończony. I powiem tyle… O w mordę jeża…\nJak ja kocham Twoje romanse 🙂\nIdealne opowiadanie na złamane serce przez ciemnookiego Kamila. Niezły zbieg okoliczności 🙂\nZawsze byłam zdania, że najdziwniejsze scenariusze pisze życie…\nAle mimo wszystko poprawy humoru życzę z całego serca!\nZnaczy się od czasu do czasu mogę pocukrzyć i nie zabijecie mnie za to?\nWiesz ja tam wole lukier niz przedziwne sploty akcji, wypadki. Im prostrza fabuła tym lepiej:) Taki ma byc romans, niezbyt zmuszajacy do myslenia:) Opowiadanie cudne, aczykolwiek obawaiłam się, że pocisniesz bardziej ze swinskim Kurtem.\nJa też lubię lukier 🙂\nChociaż moja druga połówka niekoniecznie… Jak czytam romanse, to chodzę i zrzędzę, że nasze życie jest mało romantyczne. 🙂\nAno, chcialam sie o nic nie doczepiac, ale to mi nie daje spokoju, dlaczego Niemiec ma swinski kolor skory po opaleniu, ja tez sie spalam na raka i czuje sie obrazona, choc niemcem nie jestem, Dwa czesciej teraz spotkasz przystojnego mezczyzne niemieckiego o sniadej cerze niz w kolorze naturalna biel, trzy mi osobiscie typowa uroda nordycka bardzo sie podoba, a po trzy predzej spotkasz takiego w Holandii (choc ci z drugiej strony punktuja wysokim wzrostem), jak juz jedziesz sterotypami to nieobrazajmy sie\nIka, ty nie bierz tak wszystkiego do serca. Musiałabym obrazić samą sobie, bo też się na świński róż opalam 🙂 To trochę dziwne, zważywszy na kolor włosów, ale przez pierwsze słoneczne tygodnie wyglądam jak ranny indianin tudzież różowe prosię. Jest jak jest, tak matka natura dała. Potem jest lepiej, ale za to pojawiają się piegi 😀\nA co do postaci – wzorowałam się na pierwowzorze, który kiedyś bardzo, ale to bardzo mi się naraził. Nic nie mam do różowych niemców, opalonych niemców, różowych polaków czy różowych landrynek. Człowieka oceniam jako całokształt. Kiedyś czytałam komentarze na forum twórczości Kinga. Było o jakimś opowiadaniu, w którym rzekomo obraził on polaków, bo stworzył postać psychopaty polskiego pochodzenia. Idąc tym tropem nie można by było pisać o niczym, bo to się obrazi tego, to tamtego… Mordercy czy brutala nie nazwę powiedzmy Karol, bo a nuż się jakiś Karol czytelnik znajdzie i obrazi…\nChciałabym abyście identyfikowali się z głównym bohaterem, bez względu na jego płeć, wygląd czy imię. Nawet jeśli to imię waszego największego wroga lub eks, którego/którą najchętniej byście zamordowali.\nKończę, bo obowiązki czekają 😉\nJuż gdzieś to napisałam, ale muszę to powtórzyć. Jesteś GENIALNA!!! Kocham twoje teksty. Są to najlepsze opoeiadania jakie dotychczas czytałam.


RAFAŁ BRZOZOWSKI Radio Złote Przeboje, największe przeboje lat 80., 90., 00. -\nRafał Brzozowski wykonał akustyczną wersję eurowizyjnego utworu "Ride"\nTo z tym utworem już za nie cały miesiąc Rafał Brzozowski będzie reprezentował Polskę podczas Konkursu Piosenki Eurowizji 2021 w Rotterdamie.\nRafał Brzozowski wykonał na żywo eurowizyjny utwór "Ride"\nTo z tym utworem Rafał Brzozowski będzie reprezentował Polskę podczas Konkursu Piosenki Eurowizji 2021 w Rotterdamie.\nEurowizja 2021: To już oficjalne, poznaliśmy reprezentanta Polski\nNa tę wiadomość czekało wielu fanów konkursu Eurowizji. Telewizja Polska potwierdziła, kto będzie reprezentantem Polski. Sprawdźcie szczegóły!\nRafał Brzozowski - "Świąteczna melodia" NA ŻYWO w naszym studiu\nRafał Brzozowski zaśpiewał specjalnie dla Was swoją najnowszą piosenkę zatytułowaną "Świąteczna melodia" przy akompaniamencie Kuby Mędrzyckiego. Posłuchajcie!\nW niedzielę gośćmi Marzeny Rogalskiej będą Joanna Moro i Rafał Brzozowski!\nWpadka z serem w "Kole Fortuny"! [WIDEO]\nTen błąd kosztował Pana Michała aż 25 000 złotych, a współprowadzącą - rozmazany makijaż...\n"Rogalska od kuchni" w domu Rafała Brzozowskiego! [GALERIA]\nZaczęło się od dźwięku fortepianu i wspólnego śpiewania, potem było już tylko lepiej! Posłuchajcie całej rozmowy Marzeny Rogalskiej z Rafałem Brzozowskim.\nw domu gwiazd\nRogalska od kuchni: Rafał Brzozowski!\nGościem programu "Rogalska od kuchni" był wokalista - Rafał Brzozowski! Czemu zawdzięcza siłę i krzepę do grania 260 koncertów rocznie, jak niezwykłą popularność znosi jego dziewczyna i dlaczego skupia się na poszczególnych piosenkach zamiast...\nTo właśnie muzyka: Andrzej Piaseczny\nGośćmi ostatniego programu "To właśnie muzyka w Radiu Złote Przeboje", byli uczestnicy programu The Voice of Poland - Antek Smykiewicz i Rafał Brzozowski wraz ze swoim trenerem z programu, Andrzejem Piasecznym.


Niebawem rusza budowa Nowej Podgórnej szkicu Easst Architects - Architektura\n27 sie 2019 15:07\nPrzed wakacjami projekt poznańskiej pracowni Easst Architects uzyskał pozytywną opinię Miejskiego Konserwatora Zabytków. - Wniosek o pozwolenie na budowę został już złożony. Trwają ostatnie uzgodnienia w magistracie - mówi Marcin Smoliński, kierownik odpowiedzialny za projekt. - Wybraliśmy wykonawcę I etapu prac, który rozbierze oficynę oraz przygotuje plac budowy dla generalnego wykonawcy. Jeżeli chodzi o Generalnego Wykonawcę to cały czas spływają do nas oferty - dodaje.\nPoznań RSS Easst Architects RSS Nowa Podgórna RSS


1115 • Strona 12 z 80 • 1 ... 9, 10, 11, 12, 13, 14, 15 ... 80\nprzez Margaret 26 maja 2007, 17:33\nminako89 rozumiem. Każdy z nas na początku boi się i na mnóstwo wątpliwości, ale warto na nerwicę i zaburzenia żywienia pewnie przepisze jakieś lekarstwo, ależ oczywiście nie obędzie się również bez terapii. Na to potrzeba czasu. Powoli będziesz wracała do ''normalnego'' stanu przed chorobą.\nprzez Nelka 26 maja 2007, 18:01\n331ania chodzisz panstwowo do tego psychologa?...i tylko raz w miesiącu bo tak ustalilyście?...czy , że az takie kolejki są? ...a jak to drugie, to czy mimo tak dlugich przerw w terapi czujesz sie lepiej?...pomaga Ci?\nWiesz, pytam sie, bo rok temu chodziłam prywatnie co tydzien przez pól roku i czułam, że mi to pomaga...musiałam jednak przerwac z powodu przeprowadzki...w chwili obecnej nie bardzo mnie stac na leczenie prywatne - nad czym bardzo ubolewam - i tak się zastanawiam, czy jak bede chodzić panstwowo raz na 6 tygodni, czy to w ogóle coś da :/\nMozesz jeszcze napisać z jakich powodow zmieniłas psychologa?...tamta Pani u ktorej sie leczylam była ok...a teraz mam takie dziwne obawy, że już tak "pieknie różowo" nie bedzie...wrr.\nprzez Pietrass 29 maja 2007, 14:09\nJa to polecam isc do pshychologa a nie psychaitry .. bylem 2 razy u psychiatry i tylko powiedzial mi zebym bral leki.. a nic nie powiedzial jak z tym zyc jakie metody robic zeby to przestalo ;/\nprzez minako89 30 maja 2007, 21:19\na mi lekarz ogólny polecił iść raczej do psychiatryu niż do psychologa\nprzez Aga1 30 maja 2007, 21:28\nZ wlasnego doswiadczenia wiem ze dobrze jest skonsultowac sie z psychiatra i psychologiem. Kazdy z nich patrzy na nas troche innym okiem. Mi bardzo pomogl psychiatra - odpowiedni dobor leku abym mogla funkcjonowac oraz psycholog ktora pomogla mi zrozumiec wiele spraw emocjonalnych z przeszlosci. Teraz wiem ze nawet jakby nerwica wrocila to dam sobie rade. Pozdrawiam\nprzez minako89 02 cze 2007, 15:39\nMoja 1sza wizyta u psychiatry. Tragedia. Strasznie sie zniechęciłam do psychiatrii. Tylko pozostaje pytanie czy to ja nie nadaje się do leczenia czy trafiłam na nieodpowiedniego lekarza?\nLekarz w zasadzie dał mi jakies tabletki ale powiedizał ze w zasadzie nie powieniem mi ich dawać bo " na ból zęba idzie się do dentysty nie bierze polopiryne" jak to okreslil. W zasadzie nie poweidział co mi jest, nie padlo zadna konkretna diagnoza. Wizyta byla krótka bo kolejka byla i wogole co 5min telefon mu dzwonił . Własciwie to odniosłam takie wrażenie jakby on myslal o mnie jak o malej głupiej dziewczynce. Powiedzial ze jak zaczne normalnie jesc to objawy przejda (mam z tym problem ). Zero jakiejs rzomowy zero... A ja nie wytrzymalam i sie poryczalam.A najlepszy był z jego strony tekst: "no i pani Agato jak ja mam pani pomóc?" Nie wiem może są takie metody leczenia a ja sie nawet na leczenie nie nadaje? Pozaym to jest facet, eh wiem jedno juz mnie ten doktorek na pewno wiecej nie zobaczy u siebie w gabinecie. Mam już telefon do innej PANI doktor. Może będzie lepiej. Pozatym oze to moja wina? No bo ja tak nie potrafie wszystkiego na raz sama z siebie powiedizec po pierwsze bylam zbyt zdenerwowana a po drugie zawsze mialam trudnosci z mowieniem o sobie.\nprzez sadna 02 cze 2007, 16:17\nJakby mnie tak potraktowała moja lekarka to tez bym sie poryczała.\nPo prostu trafilas na niekompetentnego lekarza, nie przejmuj się nim i szukaj dalej.\nprzez smutasek43 27 cze 2007, 13:47\nMam takie pytanie zdecydowałam się na leczenie byłam u pani psycholog dostałam skierowanie do psychiatry byłam u pani doktor dwa razy na początku czułam się dobrze po lekach teraz czuje się nie najlepiej, nie wiedzę za bardzo efektów leczenia, jutro mam kolejną wizytę i mam nadzieję że dostane jakieś inne leki.. tylko myślę że same leki nie wystarczą przydałaby się również spotkania z psychologiem a na wizyte czekam już prawie dwa miesiące i nie wiem ile jeszcze będe musiała czekać i tu pojawia się pytanie czy takie leczenie przyniesie efekty? jak już uda mi się dostać do pani psycholog, zastanawiam się nad prywatnym leczeniem tylko nie bardzo mnie stać na takie, to dość spory wydatek, ale w obecnej sytuacji wydaje mi się że zamiast wychodzić na prostą wpadam w jeszcze gorszy stan... dlatego proszę Was o radę co robić czy czekać na wizytę? czy prywatne leczenie przynosi lepsze rezultaty?\nprzez yeti 30 cze 2007, 23:02\njeśli nie bardzo stać Cię na leczenie prywatne, to poczekaj na wizyte, pieniądze w leczeniu chorób psychiatrycznych mają chyba dość duże znaczenie, a dokładnie fakt, czy płaci się za wizyte czy nie... Opowiem tutaj w skrócie moją historie, otóż z reguły lecze się prywatnie, bo mam złe doświadczenia z państwową służbą zdrowia, więc do psychiatry udałam się również prywatnie... Ktoś, gdzieś polecił i tak wylądowałam u mojego obecnego psychiatry. Na drugiej wizycie powiedział mi, że nie powinnam płacić za leczenie (jestem na utrzymaniu rodziców bo studiuje jeszcze i nie mam jako takich jak to powiedział własnych dochodów) - ja oczywiście bardzo się zdziwiłam tym (trudno sie nie zdziwić:P) - on jednak nalegał - mi było w sumie obojętne, jak wiele rzeczy wtedy - więc zaczeliśmy się spotykać w państwowej przychodni i tak zostało... zastanawiam się teraz czy to ma jakieś znaczenie? nie wiem co on chciał osiągnąć przez to, ale wiem, że wiele razy wychodziłam od niego z płaczem, bo powiedział mi coś co nie do końca mi pasowało, mówiłam sobie, że mnie już nie zobaczy a jednak po jakimś czasie stwierdziałam, że ma troche racji i wracałam... gdybym płaciła za wizyte, pomyślabym sobie, ja mu płace a on mnie doprowadza do takiego stanu, sami rozumiecie, pewnie bym zrezygnowała... to tak na uzupełnienie, ale wiadomo jak jest dzisiaj w naszym pięknym kraju, na państwowe wizyty trzeba dość długo czekać, prywatnie jest zdecydowanie szybciej, ale czy znaczy, że lepiej? Co o tym sądzicie? Wogóle jacy są wasi psychatrzy/psychoterapełci/psycholodzy? czego my powinniśmy od niech oczekiwać? Pozdrawiam Was wszystkich serdecznie :)\nprzez asia36 01 lip 2007, 01:51\nMoja pani doktor jest cudowna :) Polecam ją każdemu. Pani Asia przyjmuje w poradni raz w tygodniu od 15 do 18 ale jeszcze nie zdarzyło się, żeby wyszła wcześniej niż o 20. Wizyta powinna trwać 15 minut (rejestrują 12 osób), a ja nie byłam nigdy krócej niż 30 min. Rozmawia ze mną o wszystkim. Kiedyś, gdy miałam myśli samobójcze rozmawiała ze mną ponad dwie godziny (ku wielkiemu niezadowoleniu pani z rejestracji, która chciała iść do domu, a nie mogła).\nZnam też lekarzy, którzy są dokładnie tacy, jak opisujecie- recepta i do widzenia. W szpitalu miałam indywidualne spotkania z panią psycholog- KOSZMAR!!!!!!!!!! Ona, jak i jedna z lekarek z tego oddziału powinny poddać się leczeniu!!!!!!!!!!\nJak wyglądają wizyty u psychiatry? Może leczenie szpitalne?\nprzez mążchorej 08 lip 2007, 10:35\nChciałbym się dowiedzieć jak wygląda lub też powinna wyglądać wizyta u psychiatry. Pytam ponieważ w przypadku mojej żony wygląda to tak:\n- Dzień dobry. Jak się pani czuje?\n- (3 zdania opisu oznaczającego jednym słowem "gorzej")\n- A co pani w tej chwili bierze?\n- (nazwy leków)\n- To w takim razie proponuje lek X\n- To już brałam i czułam się po nim fatalnie\n- A lek Y?\n- Również brałam i nic\n- Hmmm... W takim razie mam tu dla pani coś nowego, lek Z, proszę brać jedną tabletkę rano\n- Aha (bierze), No to do widzenia\n- Proszę przyjść za miesiąc. Do widzenia\nŻona leczy się jakieś 3 lata, ostatnio jest z nią dość kiepsko... Czy rola lekarza psychiatry sprowadza się właściwie do farmakologa nieco lepiej znającego pacjęta niż ten z apteki? Nie ma pracy z pacjentem, nie ma porad, tylko ciągłe próbowanie nowych leków. Ostatnimi czasy myślimy nad leczeniem szpitalnym ale żona boi się, że będzie to polegało na faszerowaniu jej prochami, żeby otumaniona nimi tylko spała.\nStąd pytania: jak wyglądają Wasze wizyty u psychiatrów (lub Waszych bliskich)? Co sądzicie o leczeniu szpitalnym? Długo się czeka na skierowanie? Długo trwa? Czy jest to faktycznie praca z chorym czy tylko prochy?\nprzez MaRiAnEk 08 lip 2007, 10:45\nOstatnio edytowano 20 sie 2007, 23:21 przez MaRiAnEk, łącznie edytowano 1 raz\nprzez aadoreen 08 lip 2007, 11:26\nWspółczuję twojej żonie że trafiła na tak beznadziejnego lekarza.Moja wizyta różni się diametralnie od tej która opisałeś.Lekarz pyta tłumaczy wyjasnia itd.Dobry lekarz to naprawde wiele.\nprzez Mona75 08 lip 2007, 11:29\nMoże na początek terapia indywidualna, a jeśli to nie pomoże wtedy pomyślcie o leczeniu klinicznym. Warto zainwestować w prywatnego terapeutę


Dawid, wszystko to "pieknie ladne" z tym dorastaniem ale kiedy oddasz pieniadze ktore ukradles?\n7 dni temu | 16 odpowiedz\nTo już przegięcie młodemu chłopakowi który uczy się dopiero rzemiosła kazać walić w taśmę i to dwa razy\nWłókniarz oczywiście z wałkami. Dwie taśmy na koniec zawodnika i zmiany na lepszych kolegów. To jest sportowe zachowanie!?\nRegulamin jest śmieszny w najlepszej lidze świata.\nMuszę przyznać,że Unia zaimponowała mi,no i oczywiście Cierniak!\nZ Woryny to eksperci robili/robią lidera Rybnika.Gościu jeździł w E-lidze jako junior to zupełnie co innego tak samo jak jazda co tydzień w lidze z najlepszymi a sporadyczne turnieje typu SEC.Oczywiście , że Mrozek i podobni świetni doradcy zrobili z niego matadora Rybnika ale chyba jest na tyle dużym chłopcem , że ma swój rozum i powinien rozumieć gdzie jego miejsce w szeregu ? Nie twierdzę , że w przyszłości nie może być świetnym żużlowcem ale obecnie do jeszcze daleko mu do bycia liderem w E-ligowej drużynie.\n@Kacper.U.L: Wzór sportowca, co może potwierdzić np. Chris Holder. Zawsze pomaga kolegom od wspólnego sponsora. Oczywiście z szerokim, szczerym uśmiechem na twarzy.\nDlaczego w zestawieniu zabrakło miejsca dla Bartuli? Dzięki jego bohaterskiej postawie naszpikowany gwiazdami zespół z Leszna wygrał ledwo, ledwo. Sama akcja na Pawlickim powinna mu zagwarantować miejsce w siódemce. Skandalm\nGdyby powiedzieli - żadnych startów dopóki się sprawa nie wyjaśni, już dawno byłoby po sprawie :)\nmar58 napisał/a komentarz do Żużel. Prezes oburzony: Jaki bunt? Nie po to budowałem drużynę, żeby ją wysłać na urazówkę\n@obitroter: Zgoda Pamiętasz pewnie jak w dawniejszych czasach jeździli prawie sami wychowankowie i jeździli za marne grosze. Dla nich jazda na takim torze to była normalka. Jednak w większości to byli silni i twardzi ludzie. Jeździli dla przyjemności i kibiców a nie dla kasy. Dzisiejsze żużlowe "panienki" jeżdżą za cholernie grubą kasę i zbyt wiele mogli by stracić przez przypadkową kontuzję. Ponadto taki warunki na torze powodują u nich strach i paraliż. Na takich torach trzeba po prostu umieć jeździć. Biorąc pod uwagę , że dawniej jeżdżono na torach żużlowych a dziś granit , sjenit itp. Wielki szacun dla dawnych "żużloków".\nJeżeli Pan się boisz to zrezygnuj z funkcji prezesa i oddaj stery odważnym.A w poniedziałek jak spadnie tyle deszczu co z polewaczki to też Pan będzie się bał?Jak widać Rysiek bolące nadgarstki zrobił swoje na próbie toru.A dlaczego taka decyzja?To proste strach przed przegraną a nie urazówką.Bo Przemo, Buczek, Kenio, Artiom by pojechali i wtedy Panie Prezesie płacz i lament przegrana ups.Taki zespół a tu klapa.\n@axlrose:Zgoda Pamiętasz pewnie jak w dawniejszych czasach jeździli prawie sami wychowankowie i jeździli za marne grosze. Dla nich jazda na takim torze to była normalka. Jednak w większości to byli silni i twardzi ludzie. Jeździli dla przyjemności i kibiców a nie dla kasy. Dzisiejsze żużlowe "panienki" jeżdżą za cholernie grubą kasę i zbyt wiele mogli by stracić przez przypadkową kontuzję. Ponadto taki warunki na torze powodują u nich strach i paraliż. Na takich torach trzeba po prostu umieć jeździć. Biorąc pod uwagę , że dawniej jeżdżono na torach żużlowych a dziś granit , sjenit itp. Wielki szacun dla dawnych "żużloków".\nJeden z najwiekszych walow w historii polskiego zuzla!!! nie ma slow aby to opisac!!!!\npozdrawiam Prawdziwych Kibicow czarnego sportu ktorzy widzieli to samo co ja.\nCKM i WTS do śmieci !!!\njaka fajna ekstraliga była by bez dwóch szamb częstochowy i wrocławia.... tylko kombinują i oszukują....\nSprawa jest prosta, sierście nie były przygotowane na taką nawierzchnie, musieli by wtedy na równi z GKM szukać ustawień a to się wiązało ze stratami pkt... Z 2 ligi do ekstra na układach, i teraz na układach odwoływanie nie wygodnego meczu. Dno dna tylko gowniarz!!!!\nmar58 napisał/a komentarz do Szef sędziów upomina zawodników po meczu Włókniarz - GKM. "Karygodne zachowanie. Nie będzie na to zgody" [WYWIAD]\n@Mortal: Zgoda w 100 %. Jednak w tamtych czasach jeździli prawie sami wychowankowie i jeździli za marne grosze. Dla nich jazda na takim torze to była normalka. Jednak w większości to byli silni i twardzi ludzie. Jeździli dla przyjemności i kibiców a nie dla kasy. Dzisiejsze żużlowe "panienki" jeżdżą za cholernie grubą kasę i zbyt wiele mogli by stracić przez przypadkową kontuzję. Ponadto taki warunki na torze powodują u nich strach i paraliż. Na takich torach trzeba po prostu umieć jeździć. Biorąc pod uwagę , że dawniej jeżdżono na torach żużlowych a dziś granit , sjenit itp. Wielki szacun dla dawnych "żużloków".


Być uwielbianym czy szczęśliwym? - recenzja książki Sylwii Frołow “Antonówki. Kobiety i Czechow | UJOT FM - Studenckie. Niefiltrowane.\nAutorstwaRedakcja UJOT FMna 25 stycznia 2021\nUwielbiam czasami zatopić się w ciepłym kocu i popijać gorącą czekoladę, mając w ręku świetną książkę. Szczególnie, że zima już na dobre rozgościła się za naszymi oknami, więc ciepły koc i dobra lektura to podstawa! Jeśli ciekawi Was czasami, jak mogło wyglądać życie artystów, pisarzy – na przykład takiego Antona Czechowa – przedstawiciela klasyki literatury rosyjskiej, wielkiego dramatopisarza – to powinniście obowiązkowo sięgnąć po książkę Sylwii Frołow pt. “Antonówki. Kobiety i Czechow”. Jednak, jeśli nie mieliście okazji interesować się wcześniej tą twórczością, jak i samym pisarzem to “Antonówki” świetnie wprowadzą Was w wyjątkowe perypetie artysty.\nDla tych, którym antonówki kojarzą się tylko i wyłącznie z pysznymi jabłkami, podpowiem, że tak właśnie nazywano “fanki” Czechowa. Sam Anton Czechow uchodził za niezwykle atrakcyjnego mężczyznę, miał więc ogromne powodzenie u kobiet. Co ciekawe, wbrew wszystkim historiom z płcią piękną, o których możemy przeczytać w książce, okazuje się, że to właśnie kobiety były dla niego największą inspiracją. Sylwia Frołow bardzo dokładnie przedstawia historię każdej “kobiety Czechowa”, oraz zwraca naszą uwagę na podobieństwa ich charakterów z bohaterkami jego dzieł. Poznajemy m.in. fakty z trudnego dzieciństwa pisarza i jego rodzeństwa, które – jak sam twierdził – ukształtowały go jako człowieka i pomogły mu znacznie szybciej dojrzeć. Nie miał w życiu za łatwo, być może właśnie to spowodowało ten dystans, którym darzył innych, nawet bliskie osoby – a szczególnie kobiety. Chociaż nigdy nie ukrywał swojej fascynacji płcią przeciwną, podziwiał ją i wielbił, to bez wątpienia nigdy nie pozwolił sobie na całkowitą szczerość i oddanie – nawet swojej żonie.\nSylwia Frołow ”Antonówki. Kobiety i Czechow” (fragment okładki)\nCzytając książkę Sylwii Frołow zastanawiałam się, czy rzeczywiście którąś z tych kobiet kiedykolwiek traktował poważnie? Kiedy właściwie zaczął budował wokół siebie mur i co było konkretną przyczyną? Bardzo ciekawym dodatkiem i uważam, ogromnym plusem książki są listy, które pisał Anton Czechow. Z nich możemy dowiedzieć się, jaki stosunek miał do poszczególnych osób, jakim językiem zwykł się posługiwać i jakie poglądy miał (również na temat kobiet). Książka była tym bardziej interesująca, bo listy pozwalały nam poznać Czechowa jako człowieka o wielu twarzach. Jak każdy, on również nie był idealny, a jego podejście do wielu kwestii mogłoby nam wydać się kontrowersyjne. Odniosłam wrażenie, że chociaż kobiety zajmowały szczególne miejsce w jego życiu, to żadnej nie dopuszczał do siebie dość blisko. Chciał je mieć na wyłączność, cieszyło go oddanie i poświęcenie, które mu darowały. Jednak nigdy nie był w stanie odwzajemnić tego samego. Trzeba też przyznać, że miał zdolności “owinięcia sobie wokół palca” ludzi, choć nie zawsze było to jego zamiarem. Nawet jego najdroższa siostra Masza oddała mu całe swoje życie i aż do samego końca stróżowała przy jego boku.\nKsiążka jest bardzo przystępnie i zgrabnie napisana. Sylwia Frołow nie zasypuje nas suchymi faktami tylko w barwny sposób opisuję życie – nie tylko samego Antona Czechowa, ale też większości, z którymi miał kontakt. Bogata w cytaty i listy – prawie jak pamiętnik – prowadzi nas przez historie, których raczej nie przeczytamy w Internecie. Możemy za to poczuć przez chwilę, jakbyśmy zaglądali w myśli kłębiące się w głowie Antona Czechowa.\nReasumując, książka Sylwii Frołow “Antonówki. Kobiety i Czechow” jest świetną pozycją czytelniczą dla wielbicieli Antona Czechowa, jak i dla tych, którzy stawiają dopiero pierwsze kroki w poznawaniu jego osoby. Jeśli jesteście ciekawi, kim inspirowane są bohaterki takich utworów jak “Mewa”, “Trzy siostry” czy “Wujaszek Wania”, ta książka odpowie na wszystkie Wasze pytania a może nawet zachęci do zgłębienia bardziej jego twórczości.


Filmy porno z polskim lektorem lub napisami PL - anksura.com\nTu nawet nagie amorki lataj. A jednak Narodziny Wenus nie wywoao zgorszenia. Wrcz przeciwnie zachwyt wszystkich. W kocu nago zostaa usprawiedliwiona mitologi. Koniec pierwszej poowy nalea jednak do goci. Najpierw Mateusz Szwoch fatalnie spudowa w sytuacji Filmy porno.\nDodajemy pikantności do Twojego życia! na sam z Wrblem, ale ostatnia akcja przed przerw w kocu zakoczya si golem. Po rzucie ronym piknym strzaem gow popisa si Antoni ukasiewicz, ktry w przeszoci by zawodnikiem lska. Zdobyt bramk arkowcy celebrowali "koysk". W obnazonych cyckach nie ma niczego zlego jesli sa pokazane z glowa i pomyslem. Tutaj natomiast na pierwszym planie jest nie 1szej urody kobieta w czerni a w tle cycki ktore zupelnie odciagaja od niej wzrok.\nJa rowniez zupelnie tego nie rozumiem ani zamyslu ani ideii. Przykro mi ze Monika zostala do tego eksperymentu wykorzystana w taki sposob. Nowy tydzie w polityce: Powrci sprawa reformy sdownictwa i Kodeksu wyborczego. Grone okazje lsk zacz tworzy po upywie 20 minut, kiedy to dugimi momentami nie wypuszcza Arki z jej poowy. Zakotowao si po serii rzutw ronych i strzale Piotra Celebana, ale wietn interwencj popisa si wwczas Pavels Steinbors.\nSzczcia prbowa te Filmy porno z polskim lektorem lub napisami PL napastnikw Marcin Robak - Arkadiusz Piech, lecz ich uderzeniom Filmy porno z polskim lektorem lub napisami PL precyzji.\nTe dwie sytuacje podziaay na wrocawian dranico i ci ponownie rzucili si do ataku. Po uderzeniu Picha i interwencji Steiborsa blisko bramki samobjczej by Damian Zbozie, lecz pika szczliwie dla niego przeleciaa ponad bramk. Czym rni si naga Wenus od nagiej wspczesnej kobiety sportretowanej przez malarza. Niczym.\nNie dziw si wic, jeli zamiast recepty dostaniesz nakaz - masturbuj si. Jeli telefon ley na awce, nawet wczony na Hard porno i filmy porno Paris Hilton - 4, nikt nie ma prawa ucznia za to kara. Rejestrowanie przebiegu lekcji to nic nagannego, a nauczyciel, jako funkcjonariusz publiczny, musi na to pozwoli mwi Gazecie Wyborczej uczniowski rzecznik, ktry jednoczenie przyznaje, e napywa do niego wiele skarg na nauczycieli konfiskujcych telefony komrkowe.\nNauczyciel powinien czu sw odpowiedzialno za los ucznia i nie uchyla si wykrtami od tej odpowiedzialno ci. Prawidowe oddziaywanie pedagogiczne opiera si przede wszystkim na poszanowaniu ucznia. Kto nie potrafi autentycznie szanowa dziecka, nie bdzie nigdy skutecznym Filmy porno z polskim lektorem lub napisami PL, choby mia setki innych przymiotw.\nCelem Szkoy jest zapewnienie uczniom mozliwosci penego rozwoju intelektualnegopsychicznego i fizycznego w POSZANOWANIU godnosci oraz wolnosci swiatopoglado wej i wyznaniowej.\nRodzice winni mie prawo do uznania ich prymatu jako pierwszych nauczycieli swoich dzieci i to oni winni decydowa o stosowaniu wobec dziecka ucznia kar innych ni przewidziane w statucie szkoy. Nie wszystkim fanom spodobaa si taka wersja rosyjskiej Maryli Rodowicz". Koszmar.\nDosownie stara lichwiarka (ze Zbrodni i kary" Dostojewskiego red. Nie daj Boe, eby si taka w nocy przynia", W takim wieku bez makijau moe lepiej nie pokazywa swoich fotografii?" oburzyli si zszkokowani fani gwiazdy. Pomysw mona wymienia wiele duo jednak zaley od relacji czcych klas z nauczycielem.\nJeli uczniowie chc podzikowa ulubionemu nauczycielowi, ktrego ceni, szanuj, a do tego uwielbiaj i cz ich z Filmy porno z polskim lektorem lub napisami PL wietne relacje prezent moe by potraktowany z humorem, rozbawi nauczyciela, a przez to zapa gboko w pami. Moe to by koszulka z ze zdjciami uczniw i dedykacj, pyta z muzyka jak lubi czy karnet do kina, Zabranie telefonu przez nauczyciela mona interpretowa jako przywaszczenie mienia kwalifikowane z art.\n284 k.naruszenie prawa do Filmy porno z polskim lektorem lub napisami PL poprzez uzyskanie do niej dostpu bdc osob nieuprawnion kwalifikowane z Art. 267 k.narusza to rownie tajemnic komunikowania, ktra bez wtpienia jest dobrem osobistym - naley podkreli, i chocia art. 23 kodeksu cywilnego wymienia jedynie tajemnic korespondencji, to jednak tajemnica komunikowania podlega take ochronie przewidzianej dla dbr osobistych. 68-letnia piosenkarka pokazaa fanom prywatn fotografi.


Sześciolatek w Warszawie\nLokalnie: Przedszkola dla 6-latków - rodzice łączcie się! »\nmazowieckie (Moderatorzy: paula.bo, joannaRM, admin1) »\nAutor Wątek: Sześciolatek w Warszawie (Przeczytany 38412 razy)\n« dnia: Luty 02, 2016, 09:44:26 pm »\nWitam wszystkich rodziców z Warszawy i okolic. Czy nasze sześciolatki trafią do szkolnych zerówek? Dlaczego nie ma dla nich miejsca w przedszkolach, skoro jeszcze 3 lata temu mogły się w nich uczyć zarówno trzylatki jak i sześciolatki i nikt nie mówił o zagrożonych nauczycielskich etatach?\nPiszcie o sytuacji w Waszym przedszkolu. Jakie decyzje podjął Wasz Burmistrz?\nCzy względy finansowe przeważyły nad dobrem dziecka? Mamy prawo wyboru. Nie pozwólmy go sobie odebrać.\n« Ostatnia zmiana: Luty 02, 2016, 11:32:55 pm wysłana przez rzecznikrodzicow »\nOdp: Sześciolatek w Warszawie\n« Odpowiedź #1 dnia: Luty 04, 2016, 09:02:36 pm »\ntutaj jest oficjalne info :\nw Warszawie jest 256 szkół podstawowych (razem z prywatnymi, itp) więc można założyć, że PO już postanowiła, że zerówki będą w SP; zerówki w przedszkolach to pewnie będzie wyjątek - na przykład w Śródmieściu gdzie jest mało małych dzieci z dużo miejsc w przedszkolach.\nNa Ursynowie jest 15 SP i w 15 SP bedą zerówki; tak wynika z ww. linku oraz pliku dot. sieci placówek:\ni sieci placówek na Ursynowie:\n« Ostatnia zmiana: Luty 04, 2016, 09:24:43 pm wysłana przez Andrzej »\n« Odpowiedź #2 dnia: Luty 09, 2016, 02:11:33 pm »\nNa Pradze Pn jest 6 podstawówek. 3 normalne i 3 integracyjne. Przedszkoli jest 12. Nawet biorąc pod uwagę, że część rodziców pośle dziecko do I kl, część do zerówki poza dzielnicą to nadal do zagospodarowania pozostaje dość liczna grupa sześciolatków. Z tego co mi wiadomo na chwilę obecną tylko jedna zwykła szkoła planuje cztery oddziały "0", pozostałe odpowiednio jeden i jeden/dwa\n« Odpowiedź #3 dnia: Luty 13, 2016, 09:38:03 pm »\nna Ursynowie miejsc dla 6-latków w przedszkolach nie mają, ale w podstawówkach też chyba nie skoro planują otworzyć np u nas ok. 1-2 klas "0". Wiem, że niektóre dzielnice zostawiły dzieci w przedszkolach i nie dostarczają rodzicom dodatkowych zmartwień, czyli można jak się chce.\n« Odpowiedź #4 dnia: Luty 17, 2016, 10:35:08 am »\nWitam, sytuacja na Mokotowie jest dramatyczna.\nNa Czerniakowie i Siekierkach, w żadnym z przedszkoli nie będą organizowane grupy dla sześciolatków.\nW mojej, najbliższej okolicy są trzy przedszkola państwowe (nr 391, 294, nr 281), w których w sumie jest ok. 100 dzieci sześcioletnich. Dodatkowo dochodzą dwa przedszkola prywatne, w których zapewne jest kolejne 20-50 dzieci w tym wieku.\nW najbliższej okolicy jest tylko jedna szkoła, nr 190, na ul. Zwierzynieckiej 10, w której będzie AŻ jedna zerówka! Czyli dla ponad setki dzieci zabraknie miejsc! W szkole nr 3, ul. Gościniec 53 pierwotnie miała być zerówka - taką informację otrzymałam następnego dnia po zebraniu dyrektorów szkół. Ale już dzień później szkoła dostała informację, że zerówki mają nie organizować. Przy szkole znajduje się przedszkole (nr 281), w którym również są sześciolatki. Rodzice nie mają wyboru - MUSZĄ wysłać dzieci do pierwszej klasy.\nKolejna placówka, w której również nie ma zerówki to szkoła nr 103, ul. Jeziorna 5/9.\nCudem udało mi się dodzwonić do Burmistrza Mokotowa, który poinformował mnie, że miejsca są - patrz Zwierzyniecka.\nA jeśli nie pasuje mi ta szkoła to mogę próbować zapisać swoje dziecko do szkoły oddalonej od domu o 25 minut na piechotę.\nMieliśmy mieć WOLNY WYBÓR, niestety wcale tak nie jest....\nRodzice dzieci z mojego przedszkola załamują ręce.\nGdyby chociaż Gmina zapewniła wszystkim sześciolatkom miejsca w zerówkach, sprawa byłaby prosta.\nWczoraj, w przegródce mojej córki w przedszkolu znalazłam ulotkę: "Ola, 6 lat - od września idę do szkoły, do I klasy, a Ty? Sześciolatek w szkole - mądre wspieranie dzieciństwa". Ulotka wyprodukowana przez Urząd Miasta Warszawa... Zostawię to bez komentarza.\n« Odpowiedź #5 dnia: Luty 18, 2016, 12:06:51 am »\nNo Mokotow to tragedia, co jeszcze mozna zrobic? bo na to, ze zmienia sie nagle i zrobia nam te zerowki, chociaz w szkolach w rejonie, to chyba nie ma szans? ja też z Mokotowa jestem. nie mogą kuratora tu przyslać, przecież to nie może być zgodne z prawem!!! musi być jakis sposob..\n« Odpowiedź #6 dnia: Luty 18, 2016, 08:51:29 am »\nNa Bemowie także dramat.\nSytuacja zapowiada sie tak że dostanie się do oddziału przedszkolnego w rejonowej szkole graniczy z cudem.\nPo spotkaniu w szkole rejonowej do której uczęszcza już moje starsze dziecko, okazuje się że również w roku szkolnym 2016/17 będzie otwierany JEDEN oddział przedszkolny.\nBiorąc pod uwage iż obecnie funkcjonują tam 3 oddziały po 25 dzieci składające się z 5 i 6 latków i zakładając że nawet 2/3 z nich zdecyduje sie na pierwsza klasę, NIE MA ŻADNEJ możliwości żeby sie tam dostać, bo dzieci z obencych zerówek mają prawo zostać w szkole z urzędu i zagospodarowują grupę jaka ma powstać w najbliższym roku szkolnym. Trudno mi uwierzyć że te dzieci sie rozejdą, bo rodzice chętnie przenoszą dzieci ze szkoły na tym etapie (pewnie pojedyńcze, zmuszone sytuacją przypadki tak).\nOstatecznie dziecko wyląduje na rok w przypadkowej szkole, po to by za rok znów radykalnie zmienić środkowisko - dla mnie jest to nieporozmienie - fundować dziecku podwójny stres na i tak trudnym dla nich starcie (inne dzieci, budynek i nauczyciele), bo to sa nadal małe dzieci. Wtedy za rok znów może ubiegać się o przyjęcie do szkoły rejonowej do pierwszej klasy i Dyrektor musi go przyjąć.\nNiepokojąca jest też rozpatrywana możliwość utworzenia oddziałów w wolnych wygospodarowanych salach w gimnazjach i liceach (!), warunki nieporównywane z przedszkolnymi.\nGeneralnie podejście jest takie dajemy wam wybór, ale de facto go nie ma.\nOprócz znanych już argumentów jakim kieruje się Warszawa tworząc taką, a nie inną organizację jest jeszcze kilka:\n- danie możliwości pozostawienia dzieci w przedszkolach napewno pozbawiłoby wielu rodziców dylematu o posłaniu dziecka 6 letniego do piwerszej klasy - a nie o to przecież tu chodzi,\n- jest problem z miejscami i nie ma sal, a wiecej oddziałów przedszkolnych to sala zajęta na cały dzień, przy klasach pierwszych pierwsza zmiana kończy i ląduje w zbiorczej świetlicy (4 klasy w jednej sali) a zaczyna kolejna, to powoduje też brak jakichkolwiek zajęć dodatkowych w czasie świetlicy z uwagi na brak wolnych sal w szkole,\n- im więcej oddziałów przedszkolnych tym za rok więcej klas I + dzieci 7 letnie które trzeba przyjąć z urzędu - szkoła pęka w szwach.\nNawet harmonogramy rekrutacji sa tak dostosowane, aby w razie nieprzyjęcia dziecka do oddziału przedszkolnego wybranej szkoły, można było starać sie jeszcze o przyjęcie pierwszej klasy... Można też wyobrazić sobie sytuację, gdzie po zakończonej rekrutacji do oddziału przedszkolnego w szkole okazuje sie że zabrakło miejsc dla np. 100 dzieci, nie sądze żeby ktoś wtedy zmianiał organizację i tworzył dodatkowe odziały, tylko raczej liczył na zmiane decyzji rodziców na I klasę lub posłanie dziecka do szkoły gdzie będą miejsca w oddziałach przedszkolnych, co na Bemowie graniczyć może z cudem.\nNiestety spodziewam się ogromnego chaosu, że to przerośnie system i "ekspertów", którzy główkują nad organizacją najbliższego roku szkolnego, a najbardziej ucierpią na tym nasze dzieci. Jestem za pozostawieniem dzieci w przedszkolu, co niestety zablokowałoby możliwość skorzystania z przedszkola części 3 latków, ale gminy moga zlecać te usługi przedszkolom niepublicznym, co oczywiście kosztuje, więc lepiej "upchnąć" sześciolatki gdziekolwiek....\nZmiany na które instytucje systemu edukacji nie miały wpływu i nie mogły sie przygotować to jedno, ale to że np. Bemowo w ciągłym tempie rozrasta się i powstają gigantyczne osiedla nie okazało sie wczoraj. To że jak grzyby po deszczu powstaja tam szkoły prywatne jest kolejnym dowodem na to że nawet rynek widzi nadchodzące problemy i chętnie zapełni postająca niszę. Nie widzą tego, lub nie przejmują sie tym zanadto tylko władze Bemowa...\nPrzykre, że opieka zdrowotna, emerytury i teraz - dostęp do edukacji w dobrych warunkach, na które płacimy wszystcy sporo, by organizowało je Państwo, trzeba zastępować usługami prywatnymi.\n« Ostatnia zmiana: Luty 18, 2016, 09:05:14 am wysłana przez Fikcja.pl »\n« Odpowiedź #7 dnia: Luty 18, 2016, 09:21:49 pm »\ninfo z dzisiejszego fejsa Stowarzyszenia:\nWiele gmin zapowiada złamanie prawa dzieci 6letnich do miejsca w przedszkolu. Tymczasem sześciolatki to jedyna grupa wiekowa dzieci, która ma już obowiązek (!) nauki i jednocześnie ma prawo realizować ten obowiązek w jak najlepszych warunkach czyli w przedszkolu.\nDlatego składajcie deklaracje kontynuacji nauki w przedszkolu do czego macie prawo zgodnie z Art. 20w. pkt 2. ustawy o oświacie: Rodzice dzieci przyjętych do danego publicznego przedszkola (...) corocznie składają na kolejny rok szkolny deklarację o kontynuowaniu wychowania przedszkolnego w tym przedszkolu (...) w terminie 7 dni poprzedzających termin rozpoczęcia postępowania rekrutacyjnego.\nTen termin w niektórych gminach może upływać, według różnych interpretacji, nawet 22 lutego! Dlatego:\n1) Sprawdźcie jaki termin jest w Waszej gminie (np. Warszawa 23-29 lutego).\n2) Sprawdźcie wzór deklaracji jaka u Was obowiązuje, w ostateczności skorzystajcie z uniwersalnego wzoru: LINK: http://www.ratujmaluchy.pl/deklaracja_kontynuacji.doc\n3) Odbierzcie od dyrekcji poświadczenia przyjęcia, na kopii deklaracji.\n4) Jeśli dyrekcja odmówi przyjęcia deklaracji wyślijcie ją pocztą za potwierdzeniem odbioru.\nDeklaracja nie da Wam gwarancji kontynuacji, ale w razie przeszkód ze strony samorządu jest podstawą do skargi na odmowę przyjęcia dziecka. Jeśli nie złożycie deklaracji sami ograniczacie swoje prawa.\nWięcej szczegółów w Informatorze na stronie ratujmaluchy.pl\n« Odpowiedź #8 dnia: Luty 19, 2016, 08:25:43 pm »\nPodaję państwu sprawdzoną informację z dzielnicy Praga Południe (Saska Kępa). Rodzice z dwóch przedszkoli (nr 178 i nr 392) podjęli protest. Dziś złożyli pisma w dzielnicy (m.in. do Rady Dzielnicy i do Naczelnik Wydziału Oświaty i Wychowania i Komisja Oświaty i Sportu) W kolejnych dniach wręczą pismo burmistrzowi na spotkaniu zorganizowanym w urzędzie przy ul. Grochowskiej.\nW obu przedszkolach od pewnego czasu trwała akcja zbierania podpisów pod protestem.\nDrodzy państwo nie jest za późno. Organizujcie się!\nTu znajdziecie wszystkie najważniejsze informacje włącznie z wzorami pism.\nOd poniedziałku możecie składać deklarację kontynuacji nauki dziecka w przedszkolu! Nie przegapcie tego. Dyrektorzy placówek nie mogą Wam odmówić przyjęcia deklaracji.\n« Ostatnia zmiana: Luty 19, 2016, 08:27:31 pm wysłana przez admin1 »\n« Odpowiedź #9 dnia: Luty 19, 2016, 09:16:59 pm »\n« Odpowiedź #10 dnia: Luty 21, 2016, 11:19:13 am »\nDrodzy rodzice. Czy ktoś z Państwa jest z bemowa? Może z przedszkola 389 na szadkowskiego? Na zebraniu dowiedzieliśmy się że musimy przystąpić do rekrutacji mimo że chcemy by nasze dziecko zostało w zerówce. Z naszej grupy tylko 3 dzieci idzie do szkoły. Część zerówek które w tym roku są na terenie szkoły mają złożyć deklaracje kontynuacji a inne grupy zerówkowe muszą przystąpić do rekrutacji zerówkowej. Przecież jeżeli większość dzieci zostanie a patrząc na naszą grupę napewno tak będzie to dla nas nie będzie miejsca. I co dalej? Do szkoły? Oto tu chodzi. Nie zgadzajmy się na to. Powiedzcie czy ktoś na bemowie może z naszego przedszkola się organizuje? Coś robi. Proszę o kontakt. Kasiaigrzes6@wp.pl\n« Odpowiedź #11 dnia: Luty 22, 2016, 01:09:25 am »\nPrzede wszystkim muszą państwo złożyć deklarację o kontynuowaniu wychowania przedszkolnego. I to w tym tygodniu. Więcej informacji tu: https://www.facebook.com/149382998448489/photos/a.160141160706006.39922.149382998448489/937777819608999/?type=3&theater\nWspomniane wcześniej dwa przedszkola z Saskiej Kępy podjęły decyzję o proteście osobno ale dowiedziawszy się o sobie, postanowiły zewrzec szyki. Nie oznacza to jednak, że jedno przedszkole nie poradzi sobie z urzędnikami.\nProszę koniecznie zapoznać się z informacjami zawartymi na tej stronie:\nJest tam również wzór pisma, który mogą państwo wysłać do dzielnicy (burmistrza, Komisji Oświaty, Rady Dzielnicy itp). Jak najszybciej je napisać, pójść do działu obsługi klienta dzielnicy (biuro podawcze) i przekazać pisma. Kopie zachować.\nProszę zbierać podpisy i umówić się na spotkanie z burmistrzem lub Przewodniczącym Komisji Oświaty (składa się z radnych dzielnicy).\nW razie pytań dzwonić na infolinię Stowarzyszenia Rzecznik Praw Rodziców.\n« Odpowiedź #12 dnia: Luty 23, 2016, 01:26:39 pm »\nJestem z Targówka dziś złożyłem deklarację kontynuowania edukacji przedszkolnej w przedszkolu mojej córki. Dodatkowo wysłałem p. dyrektor takiego maila i do wiadomości RR:\nDziś złożyłem w przedszkolu deklarację kontynuowania edukacji przedszkolnej w roku 2016/2017 w przedszkolu przez Tosię (patrz załącznik do maila), powinna Pani być już o tym fakcie poinformowana. Według prawa, jeśli przynajmniej jeden rodzic wyrazi wolę kontynuowania edukacji przedszkolnej placówka zobowiązana jest do stworzenia grupy i rozpoczęcia naboru dzieci do tej grupy.\nWzywam Panią w trybie natychmiastowym (gdyż rozpoczął się termin składania w/w deklaracji) do uzupełnienia procedur prawnych związanych z tworzeniem grupy 6-latków w naszym przedszkolu (dotyczy to grupy 6 oraz 7)\n1. Poinformowaniu wychowawców oraz przewodniczących grup 6 i 7 o tworzeniu grup 6-latków w naszym przedszkolu.\n2. Wywieszenia na tablicy ogłoszeń grup 6 i 7 informacji o tworzeniu grup 6-latków w przedszkolu, a tym samym składaniu przez rodziców deklaracji o kontynuowaniu edukacji przedszkolnej w przedszkolu w roku 2016/2017 z nie przekraczającym terminem do 29 lutego 2016 r.\n3. Zamieszczenie informacji o tworzeniu grup 6-latków w przedszkolu na stronie internetowej przedszkola w zakładce Strefa Rodzica oraz Wydarzenia.\nProszę o jak najszybsze uzupełnienie formalności prawnych, zobowiązuje do tego Panią : Karta Nauczyciela, Ustawa o Systemie Oświaty z dn. 7 września 1991 ze zmianami, Statut przedszkola publicznego 94 jak i Kodeks Pracy.\nProszę o odpowiedź o poczynionych przez panią czynnościach z w/w tematem.\nOczywiście po 2 godzinach odbyłem telefoniczną rozmowę z p.dyrektor, twierdziła że informacja o wyborze edukacji przedszkolnej została szeroko omówiona na zebraniu z rodzicami. Tak, ale nie powiedziano na nim wprost w sposób zrozumiały dla rodziców że mogą zostawić dziecko w przedszkolu celem kontynuowania edukacji przedszkolnej w przedszkolu. Obecnie jesteśmy na etapie wymiany argumentów, ja jednak obstaję przy swoim stanowisku. Walka o Nasze dzieci trwa. Będe informował o poczynionych postępach . Nie wykluczam zbiorowej skargi na poczynania p.dyrektor do Burmistrza.\n« Odpowiedź #13 dnia: Luty 23, 2016, 04:15:22 pm »\nDziś wysyłamy informację do rodziców gr.6 i 7 aby składali deklaracje kontynuowania edukacji przedszkolnej w przedszkolu. Mogę chyba powiedzieć że w Naszym przedszkolu wygraliśmy. Pani dyrektor potwierdziła w mailu do mnie że, to rodzice sami dokonują wyboru. Jeśli złożą deklarację kontynuowania edukacji przedszkolnej w przedszkolu to tak będzie. Jeśli nie, zostaje im 0 w szkole lub gdy się do niej nie dostaną - kl.1. Chyba o to chodzi HGW wprowadzając niedoinformowanie w gminach. Mogę udostępnić odpowiedź p. dyrektor osobom zainteresowanym ale tylko na priv.\n« Odpowiedź #14 dnia: Luty 23, 2016, 05:21:57 pm »\nZatem gratuluję wygranej\nA to info o dzisiejszej wypowiedzi Anny Zalewskiej, szefowej MEN.\nZaskoczone cofnięciem obowiązku dla sześciolatków samorządy masowo przenoszą zerówki przedszkolne do szkół. Tymczasem Anna Zalewska, szefowa Ministerstwa Edukacji Narodowej, pisze do samorządowców: "wybór miejsca realizacji dalszej edukacji pozostaje w kompetencjach rodziców". Z jej listem rodzice ruszyli do przedszkoli.\nSzkolno-przedszkolne domino, które wywołała decyzja PiS o cofnięciu obowiązku szkolnego dla sześciolatków, dotknie niemal 2 mln dzieci urodzonych między rokiem 2009 a 2013. PiS przekonuje, że to część "dobrej zmiany", bo dał rodzicom wybór, kiedy ich dziecko ma rozpocząć naukę w szkole - w wieku sześciu lat czy siedmiu. Dotąd sześciolatka można było zatrzymać w przedszkolu, tylko jeśli poradnia psychologiczna potwierdziła, że nie jest gotowy do szkoły. Decyzja PiS wywoła potężny bałagan, na którym najwięcej mogą stracić najmłodsze dzieci oraz maluchy z trudnych i biednych środowisk. Samorządy to policzyły i przekonują, że miejsc w przedszkolach nie wystarczy dla trzylatków (w całej Polsce jest ich 370 tys.). Dlatego część dużych miast, np. Warszawa i Zielona Góra, zdecydowała, że zerówki będzie uruchamiać nie w przedszkolach, ale w szkołach. I naprędce przygotowuje do tego szkolne klasy.\nTo z kolei oznacza, że rodzice w wielu miejscach w Polsce nie mają faktycznie wyboru - dzieci z rocznika 2010 i tak we wrześniu pójdą do szkół. I to nie spodobało się minister edukacji Annie Zalewskiej, która właśnie rozesłała dwa listy: do dyrektorów szkół i przedszkoli oraz samorządowców, w których stanowczo krytykuje ich działania.\nMinister przypomina, że organizacja miejsc w przedszkolach to zadanie własne gminy. I zauważa: "Dziecko nie może być traktowane przedmiotowo. Nie można, bez zgody jego rodziców, administracyjnie decydować o miejscu korzystania przez dziecko z wychowania przedszkolnego, np. przenosząc dziecko do innego miejsca, budynku itp.".\nZalewska przypomina zapisy ustawy o systemie oświaty. Wynika z nich, że rodzice dzieci przyjętych do danego publicznego przedszkola corocznie składają na kolejny rok szkolny deklarację o kontynuowaniu wychowania przedszkolnego w tym przedszkolu, w terminie siedmiu dni poprzedzających termin rozpoczęcia postępowania rekrutacyjnego. A Zalewska zaznacza: "Dyrektor placówki nie może odmówić przyjęcia takiej deklaracji - dotyczy to także rodziców dzieci 6-letnich - gdyż niezgodne z prawem jest twierdzenie, że przedszkole jest przeznaczone wyłącznie dla dzieci 3-, 4- i 5-letnich".\nElbanowscy wracają do akcji\nZ przymusowym wysyłaniem sześciolatków do szkolnych zerówek walczy też stowarzyszenie Rzecznik Praw Rodziców Tomasza i Karoliny Elbanowskich. 15 lutego spotkali się w tej sprawie z minister edukacji. Na Facebooku piszą: "przekazaliśmy opis problemów minister edukacji Annie Zalewskiej z prośbą o interwencję. Wciąż dostajemy informacje z kolejnych miejscowości. Rodzice coraz częściej mobilizują się i protestują przeciwko samowoli gmin, szczególnie przeciwko przesuwaniu zerówek dla sześciolatków do szkół, wywieraniu presji na zapisanie sześciolatków do I klasy i złej organizacji oddziałów przedszkolnych w szkołach".\nCo będzie z trzylatkami, jeśli rodzice sześciolatków zaprotestują przeciw szkolnym zerówkom? MEN przypomina, że samorządy mogą opłacić im miejsca w przedszkolach niepublicznych. Takie rozwiązanie oznacza jednak kolejne wydatki dla gmin, które co prawda dostają dotację przedszkolną, ale może być ona niewystarczająca, by zapłacić prywatnym placówkom za opiekę nad przedszkolakami.\nCały tekst: http://wyborcza.pl/1,75478,19666300,zalewska-krytykuje-przenoszenie-zerowek-do-szkol-przedszkola.html#ixzz40zhFUZdF


Bony opiekuńczo-wychowawcze odciążą finansowo samorządy - Polityka i Społeczeństwo\nBony opiekuńczo-wychowawcze odciążą finansowo samorządy\nPAP • 2 kwietnia 2015 - 18:27\nW czwartek (2 kwietnia) w MPiPS odbyła się dyskusja nad tym pomysłem (fot. flickr/juanktru)\nWprowadzenie comiesięcznego bonu opiekuńczo-wychowawczego wartego 500 zł na dziecko proponuje Związek Dużych Rodzin Trzy Plus. Wg jego liderów, trzeba stworzyć model opieki nad dziećmi w wieku 1-3 lata.\n"To kolejna konferencja, którą realizujemy ze Związkiem Dużych Rodzin Trzy Plus. Poprzednia zakończyła się dużym sukcesem, i legislacyjnym, merytorycznym i społecznym" - powiedział minister pracy Władysław Kosiniak-Kamysz odnosząc się do funkcjonującej od stycznia 2015 r. ustawy o Karcie Dużej Rodziny. "Bez waszego zaangażowania, determinacji i dobrych pomysłów nie byłoby efektów i dobrych rozwiązań" - dodał.\n"Dziś rozpoczynamy dyskusję, jak najlepiej opiekować się dziećmi od momentu ukończenia przez nie pierwszego roku życia do czasu, gdy trafią do przedszkola (...). Mamy kolejną propozycję, którą warto przedyskutować - bonu opiekuńczego, dającego szansę na skorzystanie z różnych form opieki i na wybór" - powiedział minister pracy.\nJak mówił prezentując pomysł Łukasz Hardt ze Związku Dużych Rodzin Trzy Plus, by zmienić sytuację demograficzną potrzeba regularnego wparcia państwa. Bon jest wypełnieniem luki między płatnym urlopem macierzyńsko-rodzicielskim a dopłatami do przedszkoli. Zgodnie z pomysłem, miałby być dostępny dla rodzin, w których jest dziecko w wieku 1-3 lata, i w których przynajmniej jeden rodzic pracuje. Niezależnie od dochodu wynosiłby 500 zł miesięcznie.\n"Ta propozycja to nie kontra dla żłobków, ale możliwość wyboru formy opieki" - powiedział Hardt. Później skorygował, że jednak jest to kontra dla dużych żłobków-molochów. "Jesteśmy za małymi formami opieki, nieformalnymi" - powiedział. Wyjaśnił, że chodzi np. o sytuacje, w której kilkorgiem dzieci - zaprzyjaźnionych rodzin - zajmuje się jeden rodzic, reszta pracuje. Dodał, że "bon idzie za dzieckiem" i daje rodzicom wybór - czy chce przeznaczyć go na nianię, opłacanie pobytu dziecka w małym żłobku albo innej niewielkiej placówce czy też może chce sam zajmować się dzieckiem i np. łączyć opiekę nad nim z elastycznym czasem pracy.\nHardt przekonywał, że bon jest tańszy niż tworzenie i utrzymywanie przez samorządy żłobków. Dodał, że ta forma pomocy powinna być finansowana przez państwo, bo samorządy nie udźwigną same jej kosztów.\nJak mówił, władze są gotowe wprowadzić bon opiekuńczo-wychowawczy, ale - ze względu na ograniczone możliwości budżetowe - musiałby on zostać zawężony tylko do rodzin, w których jest co najmniej dwójka dzieci i gdzie rodzice pracują lub przynajmniej jedno pracuje a drugie aktywnie szuka zatrudnienia.


Korzyści wynikające z lakierowania a olejowania schodów drewnianych2012-09-24\nMetod na zabezpieczenie schodów przed uszkodzeniami jest wiele. Jednym z nich jest lakierowanie. Proces ten polega na nałożenie lakieru poliuretanowego na drewno metodą natryskową ( początkowo podkład następnie dwukrotna warstwa). Zaletą takiego wykonania jest uzyskanie typowo grubej struktury ochronnej, która jest bardzo twarda i łatwa w utrzymaniu. Poprawne wykonanie gwarantuje trwałość do sześciu lat, po czym zazwyczaj wymaga odnowy. Niestety w przypadku lakierowania nie jest to proste, ponieważ wymaga solidnego przygotowania, nałożenia nowej powłoki i następnie opuszczenia pomieszczenia na co najmniej 24 godzin (przy dobrej wentylacji). Jeśli nie jesteśmy pewni czy podołamy temu zadaniu skontaktujmy się z fachowcem.\nBardzo dużą popularnością ostatnimi czasy cieszą się olejo-woski. Jest to środek bardziej przyjazny środowisku niż lakier, ze względu na mniejsze stężenie szkodliwych środków chemicznych. Preparat nakładany zostaje metodą ręczną poprzez wcieranie w drewno, a następnie odbywa się zbieranie jego nadmiaru z powierzchni. Preparat nie tworzy wyraźnej powłoki, lecz wnika i penetruje głęboko w materiał. Wyraźnie eksponuje rysunek drewna zachowując naturalną powierzchnię bardzo ciepłą w dotyku. Skutecznie zabezpiecza przed przenikaniem wody. Istotną cechą tej metody jest łatwość w renowacji, która może być wykonana miejscowo na uszkodzonej powierzchni lub też na całości. Nie wymaga szczególnych umiejętności lakierniczych, tak jak w przypadku lakieru chemicznego. Przy takim zastosowaniu drewno pozostaje w delikatnej formie i wymaga szczególnej opieki. Odnowienie powłoki powinno zostać wykonane nie później niż po dwóch latach.\nW obydwu przypadkach można stosować różnego rodzaju bejce. W zależności od wybranego tworzywa jest możliwość zmiany koloru. Należy pamiętać, aby nie dopuścić się do przetarcia powłoki ochronnej. Skutkuje to pozostawieniem widocznych przetarć na drewnie, które nie wyglądają estetycznie oraz bardzo ciężko je odnowić. Dlatego też nie należy zaniedbywać zaleceń producenta w kwestii odnowy i konserwacji powłok lakierniczych jak i olejno- woskowych.


Astronauci widząc naszą planetę ze statku kosmicznego, byli wstrząśnięci jej pięknem. Z takiej perspektywy trudno uwierzyć, że mieszkańcy Ziemi marnotrawią tyle energii na zabijanie się, prowadzenie wojen czy wyzysk. Chciałbym spojrzeć na świat nie tyle z fizycznej odległości statku kosmicznego, ale duchowego dystansu naszej wiary. Chciałbym popatrzeć na ludzi oczami Boga.\nJezus zawsze patrzył na ludzi z perspektywy nieba: „Przybyłem z wysoka i chciałbym, byście narodzili się ponownie z tego, co w górze, abyście mogli widzieć nowymi oczami”. Tym właśnie jest teologia – spojrzeniem na ludzką rzeczywistość oczami Boga. W teologii słabości patrzymy oczami Boga na doświadczenie naszych rozłamów, ograniczeń, zranień i kruchości tak, jak nauczył nas tego Jezus. Władza, słabość i moc – to jej słowa-klucze.\nSmutny, gniewny, pełen miłosierdzia\nPragnienie władzy zawładnęło ludzkim umysłem i zepsuło go. Bóg widzi, że miejsce wdzięczności zajął resentyment, miejsce chwały i uwielbienia – krytyka, przebaczenia – zemsta, współczucia – rywalizacja, współpracy – przemoc, miłości – strach. Bóg płacze, widząc ciała na polach bitew, porzucone dzieci błąkające się po ulicach wielkich miast, więźniów, chorych psychicznie, miliony ludzi umierających z głodu i wyczerpania. Płacze, bo nie może nas zmusić, byśmy pozostali blisko Niego.\nPopatrzmy do wnętrza naszych serc – czy nie jesteśmy nieustannie zajęci upewnianiem się, że jesteśmy dobrze postrzegani i chwaleni? Czyż nie zadajemy sobie wciąż pytania: „jestem lepszy czy gorszy, silniejszy czy słabszy niż mój sąsiad?” Czyż od szkoły podstawowej nie uznajemy większości naszych braci w człowieczeństwie za rywali w wyścigu do sukcesu, bogactwa i sławy? Czy nie jesteśmy tak niepewni swojej wartości, że czepiamy się jakiejkolwiek formy władzy pozwalającej kontrolować, choćby minimalnie, to, czym jesteśmy, co robimy i dokąd zmierzamy?\nKiedy tylko nasze bezpieczeństwo wydaje się zagrożone, chwytamy za pierwszą lepszą broń i mówimy, że NASZE przeżycie jest jedyną rzeczą, która się liczy, nawet za cenę zniszczenia wielu ludzi. „Bronią” może być wpływowy przyjaciel, pieniądze, dyplom lub wiedza, której inni nie posiadają, przechowywana uraza lub lodowate spojrzenie. Uciekamy się do takich sposobów bez chwili wahania, by pozostać panami sytuacji. Bóg patrzy na nas i płacze. Widzi, jak używając władzy dodajemy sobie ważności, oddzielamy się od Niego i innych ludzi, a nasze życie staje się diaboliczne – zaczyna dzielić.\nBóg czuje gniew, gdy władza psuje wielu tych, którzy się modlą i oddają Mu chwałę, mówiąc: „Panie, Panie”. Jak mówił prorok Izajasz: „Ten lud zbliża się do Mnie tylko wargami, podczas gdy serce jego jest z dala ode Mnie, ponieważ cześć jego jest dla Mnie tylko wyuczonym przez ludzi zwyczajem” (Iz 29,13). Władza, która mieni się być sprawowaną w imieniu Boga, jest najbardziej podstępnym rodzajem władzy: dzielącej i raniącej najgłębiej. Nieprzyjemna uwaga ze strony księdza lub przedstawiciela hierarchii, krytyka stylu życia, odmowa dopuszczenia ludzi do Stołu Pańskiego, nieobecność w chwili choroby lub śmierci, niezliczone zranienia pozostają w ludzkiej pamięci głębiej niż odrzucenie przez świeckich. Tysiące rozwiedzionych lub żyjących w separacji, wiele osób o odmiennej orientacji seksualnej, ludzie bezdomni czują się odrzuceni w Kościołach. Odwrócili się od Boga, ponieważ doświadczyli działania władzy tam, gdzie spodziewali się gestu miłości.\nNiepewność ekonomiczna i polityczna jest jedną z największych pokus używania wiary jako środka sprawowania władzy nad innymi i zastąpienia przykazań Bożych rozkazami człowieka. Łatwo zrozumieć, dlaczego tylu ludzi z niechęcią odwróciło się od wszystkiego, co może mieć związek z religią. Kiedy używa się władzy, by głosić Dobrą Nowinę, szybko staje się ona zła i to właśnie budzi gniew Boga. Na szczęście Jego miłosierdzie jest większe od Jego smutku lub gniewu. Jak mówi psalmista: „Gniew Jego bowiem trwa tylko przez chwilę” (Ps 30, 5).\nWszechmocny Bóg bezsilnych\nBóg, pozbawiony jakiejkolwiek władzy, objawił się wśród nas jako Jezus – syn stolarza z Nazaretu. Radykalny wybór Boga objawia nam chwałę, piękno, prawdę, pokój, radość, a przede wszystkim miłość ukrytą w postawie całkowitego wyrzeczenia się władzy. Trudno pojąć tę Bożą tajemnicę. Modlimy się przecież do Boga wszechmogącego, tymczasem On nie ma ani władzy, ani mocy.\nLudzie władzy nie zachęcają do bliskości. Boimy się ich – mogą nas kontrolować i zmuszać do robienia czegoś niechcianego; mają to, czego my nie mamy, i mogą się tym dzielić według własnego upodobania. Zazdrościmy im – mogą iść tam, dokąd my nie możemy, i robić to, czego nam nie wolno. Bóg nie chce, byśmy ze względu na Jego władzę żyli w lęku, oddalali się od Niego lub byli zazdrośni. Chce stać się tak bliski, byśmy znajdywali wytchnienie w Jego bliskości, jak dzieci w ramionach matki. Przyszedł więc na świat jako małe dziecko, bo kto ulęknie się niemowlaka? To właśnie jest tajemnica Wcielenia – Bóg staje się podobny we wszystkim – oprócz grzechu – do ludzi, a słabością chce zburzyć mury władzy.\nHistoria Jezusa zakończyła się na krzyżu, na którym powiesili Go ludzie. Słabość żłóbka stała się słabością krzyża. Ludzie wyśmiewają się z niego, szydzą, plują mu w twarz mówiąc: „Innych wybawiał, siebie nie może wybawić. Jest królem Izraela: niechże teraz zejdzie z krzyża, a uwierzymy w Niego” (Mt 27, 42). Wisiał tam z ciałem rozdartym przez bicze zakończone ołowiem, z sercem złamanym zdradą przyjaciół i obelgami wrogów, z umysłem umęczonym lękiem, duszą pogrążoną w ciemnościach opuszczenia... Totalna słabość, całkowita bezsilność.\nJezus, dziecko Boga, jest jednak szczęśliwy w bezsilności. Żeby się o tym przekonać, wystarczy przeczytać Kazanie na Górze, w którym Chrystus kreśli swój portret: „szczęśliwi ubodzy” – jest ubogim człowiekiem z marginesu; „szczęśliwi łagodni” – nie łamie trzciny nadłamanej; „szczęśliwi, którzy płaczą” – nie ukrywa bólu po śmierci przyjaciela; „szczęśliwi, którzy łakną i pragną sprawiedliwości” – nie waha się bronić głodnych, trędowatych i umierających; „szczęśliwi miłosierni” – nie nawołuje do zemsty, ale uzdrawia; „szczęśliwi czystego serca” – interesuje Go jedynie to, co niezbędne; „szczęśliwi pokój czyniący” – uczy pojednania między narodami; „szczęśliwi, gdy wam urągają i prześladują was” – nie poszukuje sukcesu czy sławy, bo wie, że będzie cierpiał z powodu zdrady i porzucenia.\nBłogosławieństwa są autoportretem Boga słabego. Można go zobaczyć w chorych, uwięzionych, uchodźcach, ofiarach nadużyć seksualnych i AIDS, umierających. To ich słabość wzywa nas do pogłębienia więzów przyjaźni i miłości, odłożenia „pałki” dla wzajemnego przebaczenia i czynienia pokoju. I to ich słabość przypomina nam słowa Jezusa: „O nierozumni, (...) czyż Mesjasz nie miał tego cierpieć, aby wejść do swojej chwały?”. Słabości: Boga i kondycji ludzkiej, której Bóg chciał doświadczyć, stały się bramą wejściową do domu miłości.\n„Ciężary wielkie i nie do uniesienia...”\nTajemnica słabości wszechmocnego Boga stawia przed nami trudne pytania: czy słabość zrobi z nas wycieraczki w społeczeństwie żądnym władzy? Czy ludzie słabo wykształceni, mało zorganizowani i źle przygotowani do swoich zadań mogą przechwalać się ubóstwem jako błogosławieństwem, za które powinni być wdzięczni? Jeśli teologia słabości staje się teologią zmokłych kur, jest jedynie wygodną wymówką dla braku kompetencji, uległości i niepowodzeń! I nie jest to jedynie odległa, teoretyczna możliwość. Ubóstwo materialne, intelektualne i duchowe często uznaje się za pochodzący od Boga przywilej. Unikanie skutecznej pomocy medycznej lub psychologicznej opiera się na wierze, że lepiej jest cierpieć dla Boga niż nie cierpieć. Pogardę dla precyzyjnego planu zajęć, energicznej zbiórki pieniędzy czy mądrego tworzenia zapasów uzasadnia się dochowywaniem wierności ideałowi ubóstwa. Chorych, ubogich czy innych cierpiących uznaje się za uprzywilejowane dzieci Boga, nic nie czyniąc dla odmiany ich losu.\nNietzsche słusznie krytykował teologię słabości, która utrzymuje ludzi w ubóstwie, umożliwiając instytucjom religijnym wymaganie od „wiernych” służalczego posłuszeństwa. To duchowość małości – niebezpieczna w rękach tych, którzy czują się powołani do przemawiania i działania w imieniu Boga. To ich miał na myśli Jezus mówiąc: „Wiążą ciężary wielkie i nie do uniesienia i kładą je ludziom na ramiona, lecz sami palcem ruszyć ich nie chcą” (Mt 23,4).\nW teologii słabości musimy spojrzeć na słabość nie w rozumieniu świata, któremu wydaje się, że słabym można manipulować, ale jak na bezwarunkową zależność od Boga. Dzięki niej stajemy się narzędziami Jego potęgi, uzdrawiającej zranienia ludzkości i odnawiającej oblicze ziemi. To ona pokazuje nam Boga płaczącego nad ludzkością zamkniętą w pułapce rozgrywek o władzę; odczuwającego gniew na widok ludzi, uznających się za religijnych, ale biorących w niej udział. Bóg, wchodząc do historii w całkowitej bezsilności, demaskuje gry o władzę w świecie i Kościele, ale w swoim wielkim miłosierdziu ofiaruje nam Boską władzę kroczenia po ziemi w postawie zaufania, z głową podniesioną do góry.\n„Zaprawdę powiadam wam, są wśród was tacy, którzy nie zaznają śmierci, zanim nie ujrzą Królestwa Bożego nadchodzącego z mocą” – gdziekolwiek Jezus przechodził, ludzie doświadczali potęgi Boga. Kiedy kobieta, cierpiąca od dwunastu lat na upływ krwi, dotknęła płaszcza Jezusa, ufając, że ją uzdrowi, Jezus powiedział: „Ktoś się Mnie dotknął, bo poznałem, że moc wyszła ode Mnie” (Łk 8, 46). Jezus był wypełniony potęgą Boga. Objawił wszelką władzę: odpuszczania grzechów, przywracania do życia. Jego ostatnie słowa do przyjaciół także wyrażają to przekonanie: „Dana jest Mi wszelka władza w niebie i na ziemi. Idźcie więc i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28, 19). W Jezusie ubogim i przez Niego Bóg chce nam dać jego władzę i posłać również nas, byśmy wyganiali demony, uzdrawiali chorych, przywracali umarłych do życia, jednali wrogów, tworzyli wspólnotę i budowali Królestwo Boże.\nŁagodność gołębia i roztropność węża\nTak, jesteśmy ubodzy, cisi i łagodni, płaczemy, jesteśmy złaknieni i spragnieni sprawiedliwości, miłosierni, mamy czyste serce, jesteśmy pokój czyniącymi i zawsze prześladowani we wrogim nam świecie. Ale nie jesteśmy zmokłymi kurami ani niczyją wycieraczką. Królestwo Boże należy do nas, ziemia jest naszym dziedzictwem. Zostaliśmy pocieszeni, nasyceni, doświadczyliśmy przebaczenia, jesteśmy dziećmi Boga i widzimy Boga. Tym właśnie jest moc i potęga pochodzące z wysoka, które pozwalają nam być łagodnymi jak gołębie, ale i roztropnymi jak węże. Ona wzywa nas do podjęcia radykalnej służby, zachęca do zaangażowania i pozwala głosić Dobrą Nowinę.\nNie przestawajmy poszukiwać osób oczekujących pomocy. Ubogich jest więcej wokół nas niż kiedykolwiek wcześniej. Ich krzyk staje się coraz silniejszy i bardziej widoczny. Ufajmy, że Bóg zatroszczy się o ubogich, których nam powierza. Otrzymamy dokładnie to, czego będzie nam trzeba. Jestem przekonany, że istnieje wielu ludzi gotowych dać pieniądze, czas wolny lub talenty. Musimy jednak odważyć się na kilka szaleńczych kroków, aby otworzyły się drzwi, o których myśleliśmy, że zawsze będą dla nas zamknięte.\nStarzejąc się, wyciągniemy ramiona i pozwolimy się prowadzić tam, gdzie nie będziemy chcieli pójść. To, co okazało się prawdziwe dla św. Piotra, będzie prawdziwe także dla nas. Czekają nas cierpienia, podczas których będziemy zadawać sobie pytanie, czy wybraliśmy w życiu właściwie? Czy inni nie okazali się sprytniejsi? Nie dajmy się jednak zaskoczyć cierpieniu, tylko radości.\nW sąsiedztwie ubogich, z sercem ufającym, że zawsze będziemy mieli to, czego potrzebujemy, z umysłem otwartym na przyjęcie radości, będziemy mocni – potęga Boga objawi się w nas, gdziekolwiek pójdziemy i kogokolwiek spotkamy na naszej drodze.\nTekst, po raz pierwszy przetłumaczony na język polski, jest fragmentem publikacji zamieszczonej w kwartalniku „Les lettres de l’ Arche” nr 78/1993-94. Zainteresowanych postacią założyciela „Arki” Jeana Vaniera i jego wersji teologii słabości, odsyłamy do tekstu Anny Matei „Sztuka schodzenia w dół” w „TP” nr 51-52/2002.\nHENRY J. M. NOUWEN SJ (1932–1996) holenderski ksiądz osiadły w USA, profesor psychologii, nauczyciel duchowości w Yale Divinity School, autor wielu książek z tej dziedziny, m. in.: „Kielich życia”, „Adam umiłowany przez Boga”, „Boże drogi i ludzkie ścieżyny”, „Ziarna miłości”. Przez kilkanaście lat kapelan wspólnoty dla osób upośledzonych umysłowo i ich opiekunów „Arka” w Kanadzie.


Materac Venus MP x5 Silver Active 600 160x200 WYPRZEDAŻ EKSPOZYCJI - zdrowysenmaterace.pl\n> Materace>Materac Venus MP x5 Silver Active 600 160x200 WYPRZEDAŻ EKSPOZYCJI\nMaterac Venus MP x5...\nMaterac Venus MP x5 Silver Active 600 160x200 WYPRZEDAŻ EKSPOZYCJI\nWkład materaca stanowią sprężyny woreczkowe wykonane z wysokogatunkowego drutu. Znajdują się one w oddzielonych kieszonkach zwiększając niezależność pracy pojedynczych sprężyn, a tym samym poprawiając elastyczność materaca. Wkład sprężynowy obłożony jest obustronnie siatką tapicerską i 50mm warstwą lateksu.\n2 408,25 zł\nH3 (dla osób powyżej 80 kg)\nDostępne wymiary 160x200\nCechy szczególne sprężyny kieszonkowe, ok 500 na m2. 50 mm lateksu po obydwu stronach materaca, zdejmowany pokrowiec do prania z serii exclusive.\nMATERAC Z EKSPOZYCJI SKLEPOWEJ, PRZYBRUDZONY POKROWIEC\nCENA KATALOGOWA: 3705 zł\nCENA PO RABACIE: 2408,25 zł\nW materacu Venus Multi Pocket x5 o wymiarach 140/200 cm znajduje się 1344 sprężyn.\nWkład sprężynowy obłożony jest obustronnie siatką tapicerską i 50mm warstwą lateksu. W zastosowanym lateksie nie rozwijają się bakterie i grzyby, a liczne kanały wentylujące zapewniają optymalną cyrkulację powietrza.\nMaterac Venus Multi Pocket występuje również w pokrowcach z serii exclusive:\nW przypadku chęci zakupu proszę o kontakt telefoniczny pod nr telefonu 504 134 198, lub mail sklep@zdrowysenmaterace.plw celu potwierdzenia dostępności.


Afera w CPI zatacza coraz szersze kręgi - CRN\nAutor: Krzysztof Pasławski | Dodano: 2012-11-22 11:30\nAfera w CPI zatacza coraz szersze kręgi\nAgenci Centralnego Biura Antykorupcyjnego zatrzymali kolejnych pracowników Centrum Projektów Informatycznych - poinformował rzecznik CBA, Jacek Dobrzyński. Przeszukano dwie firmy informatyczne.\nWczoraj rano doszło do zatrzymań dwóch kierowników w wieku 32 i 35 lat, którzy odpowiadali za realizacje zamówień publicznych w CPI. Agenci CBA przeszukali ich miejsca zamieszkania i pracy. Do rewizji doszło także w dwóch firmach informatycznych. Biuro nie podało ich nazw. Sprawa jest związana z zamówieniami na zakup sprzętu i usług przez Centrum Projektów Informatycznych dawnego Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji. Czynności zlecił prokurator z Wydziału V ds. Przestępczości Zorganizowanej i Korupcji Prokuratury Apelacyjnej w Warszawie.\nAfera związana z domniemaną korupcją w CPI wybuchła rok temu. W sprawie zarzuty usłyszeli m.in. byli szefowie sprzedaży IBM i HP, prezesi Netline Group, były dyrektor Centrum Projektów Informatycznych MSWiA i jego zastępca, była kierowniczka działu promocji CPI, naczelnik Wydziału Projektowania Systemów Informatycznych w Biurze Łączności i Informatyki Komendy Głównej Policji. Jak dotąd zatrzymano 14 osób. Według nieoficjalnych informacji szefowie CPI mogli przyjąć nawet 5 mln zł łapówek od firm IT.


Wybrana przez bogów (Magdalena Dzieżyk-socha) książka w księgarni TaniaKsiazka.pl\nNasza cena: 17,06 zł 26,99 zł Taniej o: 37%\nBudzę się po kolejnej nocy z nią. Wysoką, ciemnowłosą dziewczyną o idealnychproporcjach. Nigdy jej nie widziałem na żywo, zawsze w snach. Jej oczy były szare i nieprzeniknione. Pojawiała się w każdym śnie. Mogłem spędzać noc z najpiękniejszą kobietą, ale gdy tylko zamykałem oczy, widziałem ją. Od dziewiętnastu lat w moich snach nie pojawiła się inna kobieta, tylko milcząca ona.\n40,72 zł 49,00 zł Do koszyka dodaj do schowka\n23,52 zł 36,90 zł Do koszyka dodaj do schowka\nTaniej o: 9,93 zł (37%)


Malarz Kościan | 2196 wykonawców | Najlepsi w listopadzie 2020\nWykonawcy usługi Malarz w Kościanie\nW Kościanie mamy 2196 wykonawców w kategorii Malarz, ocenianych średnio na 4.8 (na podstawie 490 opinii)\nMalarz: ostatnie zapytania w Kościanie\nMalowanie mieszkania po szpachlowaniu mieszkanie 70 mkw umowa i faktura poproszę o wstępną wycenę za mkw\nMalowanie kompletne używanych mebli kuchennych\nW zakres wchodzi pomalowane 4 pomieszczeń plus drobne prace wykonczeniowe w terminie od 21.10 do 25.10.\nDo pomalowania mam nowy dom Łącznie powierzchnia do pomalowania 500mkw Wszystko wyszpachlowane knauf ff UWAGA!! Sufit w salonie znajduje się na wysokości 8 m Malowanie na biało. Potrzebna faktura, umowa i wstępny kosztorys.\nSzukam wykonawcy z CERTYFIKATEM wykonawcy marki Flugger lub Tikkurila do wymalowania 4 mieszkań po 65 mkw. Wymóg inwestora. Proszę nie odpowiadać jak Państwo nie posiadacie takiego dokumentu Tylko dla profesjonalistów\nBeton architektoniczny. Aplikacja na ścianie klatce schodowej, wysokość 6m imitacja płyt. powierzchnia około 60 mkw Poproszę o zgłoszenia firm z doświadczeniem, posiadających portfoplio z wcześniejszych takich realizacji. Interesuje mnie usługa z profesjonalnym materiałem.\nMalowanie elewacji jak na zdjęciu. Elewacje będzie malowana w jednym kolorze. Oferta z dużym zakresem.\nNowe Oborzyska Malowanie domu/ szpachlowanie ubytków po obrazkach itp. Parter, pietro łącznie 250 m2 wysokość 2,8m Dom pusty, podłoga parkiet po odświeżeniu Szukam schludnego wykonawcy/firmy Umowa na wykonanie i faktura. Zapewniam farby. Rozliczenie po wykonaniu zlecenia Poproszę o wstępny kosztorys.\nMalowanie ścian wg zestawienie w załączeniu farbą białą, oczyszczenie ścian, uzupełnienie ubytków w ścianach, zagruntowanie ścian i sufitu specjalnym preparatem gruntującym, ściany farba lateksowa, sufit farba akrylowa, na zastosowane materiały należy przedłożyć atesty Termin realizacji: do ustalenia Godziny pracy: po godz. 16 – do ustalenia W zał. przykładowa zdjęcia oraz dokumenty z którymi należy się zapoznać. W przypadku zainteresowania proszę o podanie adresu e-mail - prześle dokumenty z którymi będzie należało się zapoznać oraz je potwierdzić.\nIle kosztują usługi malarza w Kościanie?\nChciałbyś poznać cenę usługi w Kościanie? Dodając zapytanie, poproś malarza o cennik lub podanie wstępnej wyceny. Dzięki temu dowiesz się, jaki jest szacowany koszt realizacji tej usługi. Pamiętaj, że przygotowanie dokładnego kosztorysu najczęściej wymaga bezpośredniego spotkania z malarzem.


Zawiadomienia o utworzeniu komitetu wyborczego przyjęte przez Komisarzy Wyborczych w Elblągu\nUchwała Państwowej Komisji Wyborczej z dnia 5 lutego 2018 r. w sprawie określenia właściwości terytorialnej i rzeczowej komisarzy wyborczych oraz ich siedzib , a także trybu pracy komisarzy wyborczych\nW środę, 31 stycznia, weszła w życie ustawa o zmianie niektórych ustaw w celu zwiększenia udziału obywateli w procesie wybierania, funkcjonowania i kontrolowania niektórych organów publicznych. Jej częścią jest nowelizacja Kodeksu wyborczego. Najważniejsze zmiany dotyczą między innymi zmiany definicji znaku „X” i zasad ważności głosu, wprowadzenia dwóch rodzajów obwodowych komisji wyborczych oraz transmisji z przebiegu głosowania w lokalach obwodowych komisji wyborczych. Głosowanie korespondencyjne ograniczone zostało tylko do osób niepełnosprawnych. Ustawa wprowadza także nowe zasady powoływania Szefa Krajowego Biura Wyborczego i komisarzy wyborczych oraz powołanie nowego składu Państwowej Komisji Wyborczej w 2019 roku. Zmiany w Kodeksie wyborczym wzmacniają także uprawnienia mężów zaufania i wprowadzają funkcję obserwatorów społecznych. Utworzony także zostanie Korpus Urzędników Wyborczych.\nwybierz miesiąc styczeń 2019wrzesień 2018sierpień 2018kwiecień 2018marzec 2018styczeń 2018październik 2017wrzesień 2017


Raiffeisen: Porozumienie jest, szczegółów brak - Puls Biznesu - pb.pl\nopublikowano: 12-02-2010, 09:15\nPrezydent Unii Europejskiej Herman Van Rompuy ogłosił, że osiągnięte zostało porozumienie odnośnie wsparcia, jakiego państwa UE udzielą Grecji w związku z jej trudną sytuacją finansową. Szczegóły porozumienia mają zostać ustalone we wtorek. Wtedy także dowiemy się najprawdopodobniej w jakiej formie udzielone zostanie wsparcie.\nDzisiaj o 14:00 Narodowy Bank Polski opublikuje dane o podaży pieniądza w styczniu, oraz wynikach bilansu płatniczego w grudniu. Oczekujemy, że ilość pieniądza w gospodarce wzrosła o 8,7% r/r. W naszej opinii odnotowany w grudniu deficyt na rachunku obrotów bieżących wyniósł 843 mln EUR, a w całym roku deficyt sięgnął 4,8 mld EUR stanowiąc tym samym 1,6% PKB. Chociaż nie sądzimy, aby ostatni miesiąc w roku przyniósł wzrost wartości eksportu i importu w relacji do wyników z poprzednich miesięcy, to niski efekt bazy sprawi, że wyraźnej poprawie ulegną roczne dynamiki tej kategorii. Oczekujemy pierwszego w tym roku wzrost eksportu (o 8,5% r/r), oraz, także pierwszego w tym roku, jednocyfrowego spadku importu (-6,3% r/r). Przy takich założeniach deficyt handlowy kształtuje się na poziomie -650 mln EUR. Konsensus rynkowy jest nieco bardziej pesymistyczny i zakłada 922 mln EUR deficytu na rachunku obrotów bieżących.\nZłoty umacniał się wczoraj pomimo utrzymującej się awersji do ryzyka. Kurs EUR/PLN powrócił w okolice 4,00 złotych za jedno euro i w kolejnych dniach może dalej zyskiwać.\nDolar wyraźnie zyskiwał wczoraj względem euro. Sentyment do ryzyka nie był zbyt wysoki, a dodatkowo inwestorzy z niepokojem czekali na informacje dotyczące porozumienia w sprawie Grecji. Brak szczegółów przełożył się na kontynuowanie sprzedaży euro, które trwało do końca aktywności europejskich rynków. Wieczorem europejska waluta odrobiła część strat. Pomógł w tym opór techniczny na poziomie 1,36, który zatrzymał spadki eurodolara. Sądzimy, że dzisiaj euro może zyskiwać w kierunku 1,3750. Ponad tym poziomem widać sporą chęć do sprzedaży wspólnej waluty, także kurs będzie miał naszym zdaniem trudności w utrzymaniu się powyżej niego.\nDzisiaj na kurs eurodolara wpływ mogą mieć dane ekonomiczne. O 11:00 poznamy dane o dynamice PKB w strefie euro za Q4 2009. W dalszej części dnia kursem może ruszyć amerykańska sprzedaż detaliczna (publikacja danych przełożona z czwartku) i indeks Uniwersytetu Michigan.\nPomimo niezłego początku sesji główne europejskie giełdy nie utrzymały się powyżej kreski. Podstawowe indeksy zaliczyły spadki rzędu 0,5%. Przecena na polskiej giełdzie miała dużo głębszy charakter. Indeks naszych blue chipów spadł o niespełna 2%.\nDeklaracja pomocy dla Grecji i lepsze dane z amerykańskiego rynku pracy wsparły wczoraj Wall Street. Spółki surowcowe skorzystały natomiast dzięki publikacji danych ekonomicznych z Chin, które pokazały mniejszą inflację (mniejsze obawy o zacieśnianie warunków monetarnych w Chinach) oraz wzrost udzielonych kredytów.\nMakroekonomia / Raiffeisen: Porozumienie jest, szczegółów brak


zamiatarka ZE200 do ładowarek teleskopowych Manitou, JCB 2019r. (PNIEWY) - Autotrader.pl\nzamiatarka ZE200 do ładowarek teleskopowych Manitou, JCB 2019r.\nZamiatarka ZE200 do ładowarek teleskopowych Manitou, JCB - rok 2019 - Szybka i łatwa wymiana zużytych szczotek - Szczotki o średnicy 600mm - Napęd hydrauliczny - Może służyć jako odśnieżarka - Po zakończeniu pracy zamiatarkę można unieść co zapobiega odkształcaniu się szczotki. Dostosowanie do każdego rodzaju ładowarki, wózka widłowego Cena: 6.750 zł + VAT Pełna oferta maszyn oraz osprzętu na naszej stronie internetowej agratrans.pl We speak English, Russian, French. Possible organize delivery to any place in Europe - also sea ports. Kontakt: AGRATRANS, Mazowieckie, Józefów k/Grójca, 05-652 Pniewy przy drodze nr 50, między Grójcem a Mszczonowem, naprzeciwko stacji Statoil Tel.\n4 000 PLN · Rolnicze Pozostałe 2018 ·