Energia Światła - Moc Anioła weszła w życie. - Zbigniew Ulatowski, Barbara Mikołajuk :: MOC ANIOŁA Zbyszek Ulatowski | Anioły, Reiki, Uzdrawianie, Regresing\n2004-12-15 Zbigniew Ulatowski, Barbara Mikołajuk\nEnergia Światła - Moc Anioła weszła w życie.\nByła noc, grudzień rok 2003. Po całym zimowym dniu w godzinach późno wieczornych usiadłem zmęczony w fotelu. Zmęczenie sprawiło, że zmuszony zostałem doładować się energią. Postanowiłem wejść w stan medytacji. Rozluźniając ciało fizyczne wszedłem w stan alfa. W pierwszych chwilach medytacji nie wiedziałem, czego szukam. Pragnąłem tylko spokoju i odprężenia ciała i umysłu. Nie słyszałem nic z zewnątrz, nie odbierałem otoczenia, mimo że był włączony telewizor. W pewnej chwili usłyszałem delikatny szept mego anioła - „Julity”. Mówiła spokojnie i nadzwyczaj subtelnie. Zainspirowała mnie treść przekazu. Byłem zdumiony i nie mogłem uwierzyć, że coś takiego może mnie spotkać jeszcze w tym życiu. Z jednej strony wzbudzało to we mnie radość, a z drugiej ciekawość. Słuchałem ze zdumieniem i brakowało mi słów, by zapytać o czas realizacji tego planu, który był planem aniołów. Zapisałem tylko te wiadomość w moich notatkach, by przypomnieć sobie, gdy się spełni.\nPrzekaz ,-,,Jesteś wybrany. Przestrzeń boska przygotowuje Ci drugą połowę Twego światła z pierwotnego wcielenia. Twoja moc jest silna, lecz do pełnej siły brakuje Ci subtelnej energii, która nie tylko zjednoczy moc, ale i zwiększy ją do maksimum, byś mógł w pełni nieść pomoc wszystkim potrzebującym pomocy. Spotkasz na swojej drodze energię żeńską, która pomoże Ci w zrealizowaniu Twego posłania. Przygotowujemy Ci kobietę, która nosi drugą połowę twego światła. W obecnej chwili ona nie wie o tym. Ona jest mistrzem energii boskiej i w niedługim czasie stanie na Twojej drodze. Twoim zadaniem będzie doprowadzić ją poprzez inicjację do tytułu mistrza, czyli umocnić w niej wartość inicjacji boskiej, którą posiada. Nie zdradzę Ci jej imienia, byś nie pogubił się i nie robił nic na siłę. Poznasz ją, od pierwszej chwili waszego spotkania uaktywni się pamięć i rozwinie się miłość ponadczasowa. Uczucie będzie tak silne, że pokona wszystkie przeszkody, które staną na waszej drodze. Nastąpi scalenie energii światła. Razem będziecie nieść pomoc wszystkim potrzebującym, energia będzie tak silna, że rozpuści blokady i nastąpi uzdrowienie. Nie spiesz się, nie popędzaj czasu ziemskiego. Przeznaczenie dokona się i moc, która Was czeka, uruchomi pojednanie świateł u innych, u tych którzy zasługują, by współpracować z Wami. Wola przestrzeni boskiej spełni się i uaktywni tę moc. Zgodnie z wolą Boga ”.\nOd tamtego czasu minęło dziewięć miesięcy. Nie szukałem jej i nie ponaglałem mego anioła. Przez cały czas robiłem to, do czego zostałem powołany. Po tym przekazie czułem bardzo wyraźnie, że czegoś mi brakuje do pełnego uzdrawiania. Co prawda, miałem sukcesy w niesieniu pomocy, lecz nie byłem w pełni zadowolony i usatysfakcjonowany.\nPewnego dnia, całkowicie nieoczekiwanie zadzwonił telefon, który odebrałem osobiście. W słuchawce usłyszałem głos kobiety, która poprosiła o spotkanie. Jej głos był miły i subtelny. Chciała tylko ze mną porozmawiać. Umówiliśmy się na spotkanie. Przyjechała. Od pierwszej chwili wydawało mi się, jakbym ją znał, lecz nie mogłem sobie przypomnieć, gdzie i kiedy się pierwszy raz spotkaliśmy i co nas łączyło.\nCzuła tak samo jak ja. Emocja uczucia była tak silna, że nie mogliśmy oderwać od siebie wzroku. Było to w tym czasie coś, co trudno było nam wyjaśnić. Nie przypuszczałem, że jest to kobieta z mego przekazu, który otrzymałem rok temu. Od tego czasu na mojej drodze spotykałem wiele kobiet w związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Przeprowadziłem mnóstwo kursów reiki i masażu. Lecz żadna osoba płci żeńskiej nie wzbudziła we mnie tak silnego uczucia jak ta. Nie mówiłem nic na ten temat, a tak na prawdę o tym nie myślałem. Owego dnia porozmawialiśmy trochę i umówiliśmy się na następne spotkanie. Tak naprawdę to ona też nie wiedziała, po co do mnie przyszła. Dostała mój adres od znajomej zainspirowało ją to, czym się zajmuję i chciała porozmawiać. Miała drobne niedomagania ciała i problemy życiowe, ale nie był to jej jedyny powód spotkania. Coś ją po prostu do mnie przyciągnęło. Rozmawialiśmy dużo o rozwoju duchowym, o niesieniu pomocy innym. Zaproponowałem jej przy drugim spotkaniu, by została moją uczennicą, to nauczę ją wszystkiego, co umożliwi jej pracę z energią i umocni rozwój duchowy. A już w tym czasie miała wysoki poziom rozwoju. Pomagała wszystkim wokół, jak tylko umiała, na swój sposób. Jej ciepłe słowa i emanowanie energią miłości wzbudzało we mnie zachwyt. Zgodziła się na przyjęcie I stopnia Reiki. Została moją uczennicą, przyjeżdżała, na zabiegi i dodatkowe nauki. Ponieważ mieszkamy w tym samym mieście, nie sprawiało to żadnych problemów, by spotykać się często i umacniać więź. W niedługim czasie całkiem nieoczekiwanie zaczęła otrzymywać przekazy. Rozwinęło się jej jasnowidzenie. Pewnego dnia ujrzała klucz (symbol), który powinien posiadać Wielki Mistrz Reiki.\nJest to klucz, który jednoczy dwa światła. Do zjednoczenia dwóch świateł potrzebne są dwa takie klucze, które łączą jedną całość. To znaczy, że w przypadku odnalezienia się energii męskiej i żeńskiej o tych samych wartościach tworzy się jedność światła. Nie jest to jednak takie proste do zrealizowania, czyha na nas wiele przeszkód. Ciemna strona astralna stawia nam tak silne przeszkody, że możemy zwątpić i pogubić się w realizacji tego planu. Wszelkie posłania czasami już w zarodku są tłamszone przez ciemną stronę potęgi zła. Jeśli nie będziemy mieli kontaktu z swoim aniołem, to może być nie do wykonania. My, istoty ludzkie, jesteśmy zbyt słabi, by równać się z istotami światła (aniołami) i bez ich pomocy nie moglibyśmy zauważyć tego, co oni widzą, czy też tego, jakie mają wobec nas zadania do wykonania.\nPo otrzymaniu tego klucza zwróciła się do mnie, gdyż nie wiedziała, co to znaczy, że się jej ciągłe ukazuje ten sam wzór kresek i to samo światło. Była po I stop. Reiki i nie znała kluczy energetycznych, które są w wyższych stopniach. Narysowała mi to i oczekiwała odpowiedzi na nurtujące ją pytania. Opowiedziała mi w tak dokładnych szczegółach, że nie miałem wątpliwości, by było to zmyślone. Nie tylko narysowała mi klucz, lecz sposób jego wykonywania i przekazała wiele więcej wiedzy na ten temat, czego niema w żadnych książkach. I żaden mistrz, który mi przekazywał wiedzę, o tym nie mówił. Podobną wiedzę otrzymałem od mego anioła podczas medytacji. Sam klucz znałem, gdyż byłem nim inicjowany, lecz tak dokładne informacje można otrzymać tylko z przekazu istot świetlistych. Byłem zaskoczony tym, co słyszałem od Basi (bo tak ma na imię moja uczennica i druga połowa mego światła). Był to klucz zjednoczenia światła. W tamtym czasie jeszcze o tym nie wiedziałem, że Basia to kobieta, o której mi mówiła ,, Julita” rok temu podczas przekazu. Tego samego dnia, by umocnić w niej siłę tego klucza, który otrzymała z przekazu, dokonałem inicjacji i zwiększyłem jego wartość w polu aurycznym. Po tym zajściu za dwa dni otrzymałem potężny przekaz. Energia mego anioła zmusiła mnie do położenia się. W trakcie czego jakby w pół śnie otrzymałem wiedzę na temat Basi, klucza i ... drugą połowę tego klucza wraz ze sposobem wykonania całości obydwu kluczy. Po tym przekazie już wiedziałem, że Basia to druga połowa mego światła. Dowiedziałem się, że to ona jest tą wybraną, o której wspominała mi rok temu ,, Julita” podczas przekazu. Mimo to, że wiedziałem, to jeszcze jej tego nie mówiłem, gdyż musiałem ją do tego odpowiednio przygotować. Zaproponowałem jej inicjację na II stop. Reiki, by nie tylko zwiększyć u niej wibracje siły energetycznej, ale nauczyć ją uzdrawiania na odległość. Okazało się to trafnym posunięciem, gdyż opanowała to po mistrzowsku, jakby się z tym już urodziła. Postanowiłem powiedzieć jej o moich przekazach, o posłaniu i to, że jest tą wybraną, która ma drugą połowę mego światła. Była zaskoczona. Z niedowierzaniem słuchała tego, o czym mówię. Nie mogła uwierzyć, że to ją właśnie aniołowie wybrali, by pomagała mi nieść posłanie w uzdrawianiu. Po ujawnieniu jej prawdy posłania postanowiłem zwiększyć jej wiedzę o II stopień specjalistyczny. Rozwinęło się w niej postrzeganie po nadzmysłowe i o to mi właśnie chodziło, by patrzyła na świat innymi oczyma. Dzięki czemu uruchomiła się pamięć z byłych wcieleń.\nPrawdą jest, że od pierwszego spotkania energie nasze bardzo silnie przyciągały się ale i umacniała się między nami więź, której nie sposób opisać. By dowiedzieć się więcej na ten temat, z jakich czasów to pochodzi i co w byłych wcieleniach nas łączyło, poddaliśmy się regresingowi, który wykonała nam moja żona Ania. Podczas wspólnej sesji regresingu okazało się, że byliśmy przykładnym małżeństwem z pierwotnego wcielenia. Łączyła nas przysięga miłości i wiecznego oddania. Na imię wówczas miała Dajana a ja Gabriel. Ponadto łączyło nas wspólne światło anielskie do posłania boskiego. To nie przypadek, że nasze drogi się spotkały, że mamy wspólny cel i realizacje planu boskiego jeszcze w tym życiu. Powrót do pamięci umocnił w nas moc i więź energii, która była już i tak bardzo silna. Po odnalezieniu prawdy ponadczasowej niejednokrotnie otrzymywałem wiedzę od mego anioła poprzez przekazy, co czynić, by umocnić więź, ale i zjednoczyć nasze światło w jedność. Ania również otrzymywała przekazy od swego anioła i pomagała nam, by wibracje, które się tworzyły, nie straciły na wartości. Wsparcie Ani umacniało i umacnia poczucie bezpieczeństwa i realizacje posłania, do którego zostaliśmy powołani. Tym samym pragniemy podziękować Ani i jej aniołowi za wyrozumiałość w stosunku do Basi i zwrócenie mi wolności energetycznej, byśmy mogli kontynuować cel anielskiego posłania. Minęło kilka dni. Energia przestrzeni anielskiej potęgowały emocje, a przekazy były coraz częstsze. Wszystko działo się tak szybko, że trudno nam było to ogarnąć umysłem. Po odszukaniu się naszych świateł, Aniołowie popędzali nas do zwiększenia mocy i scalenia przez zjednoczenie się w jedno światło. W następnym przekazie ponaglano mnie, bym zrobił Basi inicjację mistrzowską i wprowadził ją na wibracje trzeciego wymiaru. Miało to za zadanie umocnienia jej z wibracjami anielskimi, by mogła dorównać mojej energii. Przekazano mi, by inicjacja odbyła się wśród żywiołów w naturalnym środowisku, nad brzegiem morza, o zachodzie słońca. Spełniłem wolę aniołów i umówiłem się z Basię ustalając dzień inicjacji. Dzień ten również był ustalony nie przez nas, lecz odgórnie przez przestrzeń, my tylko przystosowaliśmy się do tego przekazu.\nUstalony dzień zbliżył się bardzo szybko, wszystkie problemy związane z czasem realizacji tego planu rozpuściły się i wyruszyliśmy w podróż nad morze. Celem docelowym była Krynica Morska, odległość 50 km. Ujechaliśmy około 15 km. i zaczęły się pierwsze przeszkody w realizacji tego zadania. Ciemna strona zaczęła nam przeszkadzać i prowokować, byśmy zawrócili lub nie zdążyli na czas ustalony przez przestrzeń anielską. Drogę dojazdową do Krynicy M. znam idealnie, bardzo często podróżuję nią nad morze i nie sposób było się zgubić. Owego dnia stało się coś niesamowitego, co trudno mi wytłumaczyć. Założony plan był dla nas oczywisty, lecz nie przypuszczaliśmy, że zostajemy w tej chwili poddani próbie przetrwania i czy nie wycofamy się z podjętej decyzji. Po przejechaniu około 15 km. mieliśmy skręcić w drogę, która zginęła nam z pola widzenia i pojechaliśmy w błędnym kierunku, z którego nie było wyjazdu. Wróciliśmy do miejsca, w którym popełniłem błąd i kontynuowaliśmy dalej. Historia powtórzyła się, ponownie zajechaliśmy w to samo miejsce. Byłem zaskoczony, przecież znałem drogę i nie mogłem zrobić tego samego błędu dwa razy. Zdecydowałem się rozpuścić negatywną energię i wszystkie przeszkody kluczami, które posiadam i jednocześnie poprosiłem swego i Basi anioła, by nam w tym pomogli. Odwołałem się również do energii żywiołów, by stracony czas został przyspieszony, gdyż możemy nie zdążyć na ustaloną godzinę. Straciliśmy bardzo dużo czasu na dwukrotne wracanie w to samo miejsce, czas uciekał, a do obranego celu było niemało kilometrów. Wróciliśmy ponownie do tego samego miejsca, gdzie zgubiliśmy się. Nie było nikogo, kogo by można było się zapytać o drogę. W pewnej chwili wyszedł mężczyzna, który jakby na nas czekał. Stanąłem i zapytałem. Byliśmy zdumieni, dwa razy przejeżdżaliśmy obok tej drogi i nie widzieliśmy jej. Jakby była zasłonięta. W chwili, gdy wjechaliśmy na nią, czas jakby przyspieszył się. Około 35 km. przejechaliśmy w 15 min., pod sam brzeg morza. Wydawało się to nam, jakby nastąpiła transformacja czasu. W normalnych warunkach byłoby to nie możliwe, by w tak szybkim czasie pokonać ten odcinek drogi - 4 miejscowości, mnóstwo zakrętów i ruch na drodze. Wszystko zostało pokonane tak, jak byśmy zostali przeniesieni w miejsce, które było naszym celem przeznaczenia. Słońce już zachodziło, było pochmurno, morze szalało, silny wiatr ciął chłodem, szukaliśmy odpowiedniego miejsca do inicjacji. Na plaży znaleźliśmy konar drzewa, który prawdopodobnie wyrzuciło morze. Zapaliłem znicz jako światło i energię ognia. Skierowałem swoje dłonie w kierunku morza odwołując się do przestrzeni boskiej o pomoc, by nastąpiło to, co nam przeznaczone. W tej samej chwili ująłem Basi dłonie i zwiększyłem przekaz mocy. Przy pomocy kluczy Chrystusowych, z czym wiąże się wiedza kryształowa, uaktualniłem moc i kontakt z przestrzenią boskiej energii. Stało się coś niesamowitego, co przechodzi ludzkie pojęcie i coś, co trudno ogarnąć umysłem człowieka. Morze szalało, silny wiatr siekał chłodem , deszcz zalewał nam oczy. Poprosiłem Basię, by usiadła na konarze drzewa i rozpocząłem inicjację mistrzowską.\nInicjacja ta była podobna do tych, które robiłem dotychczas, lecz przybrała inny obrót. Od samego początku działo się coś niezwykłego i nadprzyrodzonego. W chwili rozpoczęcia zaczynał się zmierzch, mrok zasłaniał horyzont. W tej samej chwili ku naszemu zdziwieniu na horyzoncie ukazała się łuna koloru różu, a nad nią jasny błękit. Było to piękne i lśniące. Początkowo myśleliśmy, że to efekt zachodu słońca. W chwili, gdy zacząłem wprowadzać Basi aurę mistrzowski klucz, jakby żywioł uspokoił się - nie odczuwaliśmy wiatru ani deszczu, a chłód zamienił się na subtelne ciepło. Kontynuowałem inicjację. Świeczka oświetlała teren inicjacji, oboje patrzeliśmy na blask horyzontu. Basi dłonie skierowane były w kierunku morza, a ja stałem za nią. W pewnym momencie jakby łuna światła rozjaśniła morską otchłań, od brzegu po sam horyzont ukazała się jakby mleczna droga prowadząca do przestrzeni boskiej. Droga ta była szerokości około 7 m., przez całe morze, lecz od horyzontu w kierunku chmur ukazał się jakby lej białego światła do przestrzeni. Przez cały czas kontynuowałem inicjację. Było to tak piękne, że nie sposób tego opisać. Po bokach tej mlecznej drogi fale morskie szalały, czarne chmury próbowały zasłonić tę biel, lecz daremnie. Światło rozpuszczało tę czerń, a w kanale był spokój i ciepło energii boskiej. Po skończonej inicjacji jeszcze przez chwilę kanał światła utrzymywał się ukazując drogę do przestrzeni. Dziękując zwróciliśmy się w modlitwie do aniołów o opiekę. A Bogu podziękowaliśmy za dar, którym nas obdarzył i zjednoczył nasze światło.\nPo podziękowaniu kanał świetlny powoli zaczął znikać. Początek znikania rozpoczął się od brzegu i stopniowo przesuwał się do horyzontu i zginął w chmurach. Krąg różu i błękitu utrzymywał się jeszcze, gdy odchodziliśmy. Nastała całkowita ciemność. W pewnej chwili, gdy opuszczaliśmy plażę, Basia zatrzymała się, nie czuła nóg, miała odczucie, jakby ją coś unosiło do góry, straciła na chwilę kontakt z ziemią. Stałem przy niej i podtrzymywałem ją, by nie upadła. Po czym spokojnie opuściliśmy plażę i udaliśmy się do samochodu. Dopiero w samochodzie zauważyliśmy, że padał deszcz, bo kurtki były przemoknięte. Spełniliśmy wolę aniołów i wykonaliśmy pierwsze zadanie, by połączyć nasze światła w jedność. Było cudownie; mimo wiatru i deszczu nie czuliśmy nic, co mogłoby mam przeszkodzić w podjęciu decyzji do osiągnięcia zamierzonego celu. Inicjacja dokonała się, żywioły otulały nas, szum morza mówił do nas spokojnym echem głębi. Były wszystkie żywioły, woda – i to morska, ogień – z świecy, ziemia – i to słona, drzewo – nasączone morską solą, metal – z wahadełka, wiatr , szum morza i oczyszczający deszcz. W drodze powrotnej widzieliśmy, jak silna ochrona błękitu unosi się nad samochodem, jak otula nas boska energia i odprowadza bezpiecznie do domu. Basia nie tylko była pod wrażeniem, ale i szczęśliwa, a ja razem z nią. Po powrocie do domu dokończyliśmy inicjację przysięgą zjednoczenia i współpracy. Odnowiła się pamięć i umocniła moc.\nSięgając pamięcią wstecz, praktycznie już od dzieciństwa odczuwałam potrzebę niesienia pomocy innym. Mając lat 15 bardzo silnie pragnęłam oddać się całkowicie Bogu, a moim zamiarem było pójście do klasztoru. Prośby rodziców przyczyniły się do tego, że zmieniłam zdanie. Moje życie nie było usłane różami. Przez cały okres mego życia i tak byłam oddana Bogu, mimo problemów, które stawiał mi los. Jestem katoliczką i tylko to utrzymywało mnie w pełnej harmonii życia. Wiara w Boga jest miłością i siłą przenikającą świat ufnością, dającą pełnię widzenia. Aniołów stróżowanie inspirowała mnie do niesienia pomocy innym. Mimo że los rzucał mi kłody pod nogi, miałam wiarę w to, że nadejdzie i dla mnie dzień, w którym zaznam szczęście. Modlitwa do Boga i śpiew w chórze kościelnym inspiruje mnie do rozmowy z Bogiem i aniołami, podnosi mnie na duchu i umacnia rozwój duchowy. Od wczesnego dzieciństwa szukałam odosobnienia od ludzi, by w samotności i na łonie natury oglądać przestrzeń boską. Wówczas nie zdawałam sobie sprawy, czego tak naprawdę szukam. Inspirowała mnie myśl, że jestem pod ochroną anioła i to dodawało mi sił do przetrwania. Lata mijały. Z całego serca starałam się pomagać wszystkim dookoła, lecz i tak nie zaznałam prawdziwego szczęścia. Nikt nie rozumiał mnie, a wręcz przeciwnie: za to, że starałam się być uczciwą, doznawałam krzywd. Stawałam się ofiarą tysiąca obaw a jednocześnie w tych stanach próby miałam w sobie pobożność i prawdziwą miłość do Boga i bliźnich. W chwilach załamania uciekałam, by popatrzeć w niebo, jakbym wypatrywała swojej gwiazdy. Podświadomie czekałam na coś, co dałoby mi ukojenie i radość. Inspiracja połączenia się z Bogiem i próba opuszczenia ciała przyczyniła się do tego, że podczas porodu przeżyłam śmierć kliniczną i tylko miłość dziecka zawróciła mnie z obranej drogi. Obowiązki macierzyństwa zmieniły mi pogląd na życie, lecz mimo wszystko pragnęłam szukać pocieszenia w Bogu, bo to On oparł swe dzieło tylko na jednym filarze – miłości. Były dni radości, lecz smutek i cierpienie dawał mi się we znaki coraz bardziej. Szukałam pomocy myśląc, że skoro ja pomagam, to znajdzie się ktoś, kto i mnie w końcu pomoże. Pewnego dnia moja dobra znajoma dała mi adres do Zbyszka opowiadając mi, czym się zajmuje. Długo zastanawiałam się, czy skorzystać z porady na nurtujące mnie pytania. Podpowiedzi mego anioła i ciekawość była silniejsza, zdecydowałam się i zadzwoniłam. Zbyszka głos brzmiał ciepło i przyjaźnie. Umówiliśmy się na spotkanie. Pierwszy kontakt uspokoił mnie, strach i emocje opadły. W jego obecności poczułam się bezpieczna. Wiedziałam, że mi pomoże, lecz w tej samej chwili zapomniałam, po co tak naprawdę przyszłam. Mówiłam dużo, lecz nie mogłam uświadomić sobie, skąd się znamy. Widzieliśmy się po raz pierwszy, lecz czułam, jak byśmy się znali od dawna. Pierwsza wizyta była dla mnie czymś ponadczasowym i przez kilka dni nie umiałam znaleźć wytłumaczenia, co tak naprawdę się ze mną stało. Czułam głęboko w podświadomości, że musimy spotkać się ponownie. Za kilka dni podczas następnego spotkania zdecydowałam się na zabieg energetyczny TAO. Zainspirowało mnie to, jak przy pomocy dłoni można wyeliminować ból głowy, który w tym momencie mi dokuczał. Postanowiłam nauczyć się tej metody niesienia pomocy. Zdecydowałam się na przyjęcie I stopnia Reiki. Zostałam Zbyszka uczennicą i to zbliżyło nas energetycznie. Nasze spotkania były coraz częstsze, a zabiegi i nauki w tej dziedzinie sprawiły, że zaczęłam bardzo wyraźnie widzieć kolory podczas medytacji, a na ich tle różne znaki. Wszystko wydawało mi się bardzo tajemnicze i postanowiłam zapytać mego nauczyciela, co o tym sądzi. Wytłumaczył mi i nauczył mnie, jak się tym posługiwać. Umocnił mi ten klucz (symbol) w moim polu aurycznym i wprowadził w świat uzdrawiania na odległość. Czułam w podświadomości, że ten klucz wiąże się z jakąś większą tajemnicą, ale nie ponaglałam Zbyszka, gdyż wiedziałam, że nie jestem jeszcze na to gotowa. Po pewnym czasie postanowiłam przyjąć inicjację w II stopień Reiki. Praca z energią przynosiła mi radość. Czułam, że spełnia się moje marzenie, by pomagać innym. Bardzo wyraźnie wyczuwałam moc energii i widziałam coraz więcej. Odczuwając moc energii podczas przekazu, jednocześnie czułam się ograniczona przez brak wiedzy, więc postanowiłam przyjąć inicjację w II stopień specjalistyczny. Wówczas stało się coś, czego nie mogłam ogarnąć umysłem, czułam i widziałam a nie potrafiłam tego wyrazić. Zbyszek zdradził mi pełną tajemnicę odnośnie klucza, który otrzymałam z przestrzeni podczas medytacji. Powiedział, że jestem drugą połowa jego światła. To samo potwierdziła Ania - żona Zbyszka. Początkowo byłam zaskoczona i nie mogłam uwierzyć, że właśnie ja zostałam wybrana, by pracować wspólnie jako jedno światło. Po otrzymaniu tej wiedzy zaczęłam odczuwać bardzo wyraźnie bliskość i więź naszych energii. Odczuwaliśmy się na odległość, widzieliśmy te same barwy w patrzeniu ponadzmysłowym. Dopiero po poddaniu się wspólnie regresingowi u Ani - żony Zbyszka, umocniły nas w pewności wspólne relacje z byłych wcieleń. To zbliżyło nas jeszcze bardziej do współpracy z energią. Minęło trochę czasu, zdobywałam nowe doświadczenia przy boku Zbyszka. Wszystko co robiliśmy, wydawało mi się bardzo znajome, tak jakbym się z tym urodziła. Wszystko co doświadczałam, wydawało mi się jak baśń, lecz było takie bliskie. Po zdobyciu pełnej wiedzy teoretycznie byłam już gotowa, by współpracować ze Zbyszkiem. Podczas zabiegów nie musieliśmy używać słów, porozumiewaliśmy się telepatycznie, każde z nas wiedziało co ma robić, by usunąć blokady z ciała.\nPewnego dnia Zbyszek oświadczył mi, że otrzymał przekaz od swego anioła, by wprowadzić mnie w wibracje mistrzowskie. Zaproponował mi inicjacje nadania mi tytułu Mistrza Reiki. Propozycja ta ucieszyła mnie, a jednocześnie wywołała we mnie niepokój, czy sobie z tym poradzę i czy podołam tym obowiązkom. Mimo wszystko zgodziłam się. Po wyrażeniu zgody Zbyszek poinformował mnie, że inicjacja odbędzie się nad morzem wśród żywiołów, w naturalnym środowisku o zachodzie słońca. Nie pytałam o szczegóły, ufałam mu. Od samego początku naszego spotkania pomagał mi i ukazał świat, który pozwolił mi patrzeć innymi oczyma na życie. Nadszedł dzień wyjazdu nad morze. Sam wyjazd sprawił mi przyjemność, lecz niepokój ogarniał moją świadomość. Wzbudzał się lęk przed nieznanym. Zbyszek uświadomił mnie, że ta inicjacja będzie jedyna w swym rodzaju, jakiej jeszcze nikt do tej pory nie robił w ten sposób. Zaniepokoiło mnie to, gdy podczas jazdy zaczęliśmy błądzić. Ja również znałam tę drogę i tak samo jak on nie widziałam drogi, w którą mieliśmy skręcić. Zatrzymał się w pewnej chwili, nie mówił nic, tak samo jak ja był tym wszystkim, co się działo, zaniepokojony. Powiedział coś, czego nie rozumiałam, nakreślił jakieś nieznane mi znaki i ruszyliśmy dalej Po chwili bardzo spokojnie powiedział ,,będzie dobrze, zdążymy”. Nic nie mówiłam, ale już nie miałam nadziei, że zdążymy przed zachodem słońca. Mieliśmy ograniczony czas, było późno, a przed nami sporo kilometrów. Wróciliśmy do miejsca, gdzie się zgubiliśmy. Zbyszek zatrzymał się i jakiegoś mężczyznę zapytał o drogę. Wróciliśmy kilkanaście metrów, a droga której nie widzieliśmy, znalazła się. Od tego momentu, gdy wjechaliśmy na tę drogę, trudno mi wytłumaczyć, co się stało. Gdy Zbyszek zatrzymał samochód, byliśmy nad samym morzem. Nie wiem, co się stało, że tak szybko zajechaliśmy. Czułam się jak we śnie. Poszliśmy na plażę, rozpoczynał się zmierzch. Padał deszcz, wiał silny wiatr, fale morskie biły o brzeg, sytuacja stawała się nieciekawa. Nie bałam się. W obecności Zbyszka czułam się bezpieczna. Wykazał się odwagą i pewnością siebie. W pewnym momencie zatrzymaliśmy się przy jakimś konarze drzewa. Zbyszek zapalił znicz i wyciągnął dłonie w kierunku morza, potem ujął moje dłonie i coś spokojnym głosem mówił. Poprosił mnie, bym usiadła na tym konarze drzewa. Stanął za mną i poprosił mnie, bym skierowała dłonie w kierunku morza. Patrzyłam w morze. Inicjacja zaczęła się. W tej samej chwili stało się coś, co trudno mi wytłumaczyć. Wiatr uspokoił się, otulał mnie powiew ciepłego powietrza. Na horyzoncie zauważyłam łunę różowej i błękitnej energii. Zbyszek kontynuował inicjację, mimo że coś mówił, nie słyszałam jego słów, tylko szum morza. W pewnym momencie jakby ktoś zapalił reflektor i od brzegu po horyzont ukazała się jasna łuna, jak droga prowadząca do przestrzeni. Było to coś pięknego. Patrzyłam z zachwytem. Mimo to, że wiał wiatr, po bokach widać było fale szalejącego morza, w kanale przekazu był spokój i subtelne ciepło. Odgłosy silnego szumu morza dochodziły do mych uszu tak silnie, że nie słyszałam głosu Zbyszka, który przez cały czas mówił podczas inicjacji. Całą inicjację odebrałam tak uroczyście i cudownie, że trudno mi to opisać słowami przelewając na papier. Po skończonej inicjacji byłam tak szczęśliwa, że rozpływałam się wraz z tym światłem które odpływało do przestrzeni, czułam lekkość ciała, jakbym unosiła się do góry. Było to niesamowite przeżycie, nastąpiła chwila zwątpienia, zapytałam swego anioła - czy to nie zuchwałe ? , że mam w sobie jakąś moc. Opuszczając plażę w pewnym momencie tak mnie silnie coś uniosło do góry, że straciłam kontakt z ziemią. Zbyszek panował nad wszystkim i pomógł mi, bym nie upadła.\nDopiero w samochodzie zaczęłam wracać do rzeczywistości. Zauważyłam, że jestem przemoczona przez padający deszcz. Czegoś takiego jeszcze w swym życiu nie przeżyłam. Było to coś niezwykłego i nadprzyrodzonego. To co ukazywało mi się w tym momencie, wprowadziło mnie w wiarę w siebie i że jest ktoś, kto opiekuje się nami w chwili zwątpienia. W drodze powrotnej widziałam, jak boska energia w kolorze błękitu unosi się nad nami i odprowadza nas bezpiecznie do domu. W domu podczas uroczystej inicjacji nastąpiła przysięga współpracy pomiędzy Zbyszkiem i mną, że wspólnie jako jedno światło będziemy nieść pomoc wszystkim potrzebującym. Obecnie jest mi wstyd, że były momenty zwątpienia w to, co mówił mi Zbyszek. Obecnie już wiem, że miał rację, że przekazy, które otrzymuje, spełniają się. Zawsze wierzyłam w Boga, lecz nie sądziłam, że doświadczę tego osobiście i że przeżyję moc, którą włada. Wszystko to, co przeżyłam i doświadczyłam w ostatnim czasie, przeszło moje najskrytsze i najśmielsze oczekiwania. Nigdy nie sądziłam, że życie, które miałam, ulegnie zmianie i że doczekam się odczuć relacji szczęścia i miłości. Monotonia życia, przyzwyczajenia, tworzą jeszcze we mnie bunt wewnętrzny, lecz staram się rozpuścić to, gdyż nie jest mi to do niczego potrzebne. Wiem, że nie wystarczy kochać dobrych ale sztuką jest kochać złych aby z nich złość wyplenić. Nie jest to takie łatwe, ale nasze wspólne światło i wiara w to przynosi mi ulgę i ukojenie. Dziś już wiem, że moc boska, której tak szukałam, była w zasięgu ręki, lecz należało przedtem coś przeżyć, by docenić jej wartość. Po połączeniu naszych świateł w jedno światło osiągnęłam najwyższe wtajemniczenie wiedzy kryształowej i dzięki temu razem ze Zbyszkiem możemy współpracować. Pytam więc ! - Jak wielką dłużniczką jestem wobec Boga i jego dobroci który rezerwuje mi i ogłasza tę Wcieloną Mądrość abym mogła pomagać sobie, bliskim oraz wszystkim tym którzy tej pomocy potrzebują i potrzebować będą.\nZbyszek -, Co prawda nigdy nie wątpiłem w to, co mi przekazuje mój anioł stróż ,, Julita”, lecz jako człowiek nie sądziłem, że jest to możliwe. Każdy człowiek po przeżytych niepowodzeniach ma prawo wątpić w siebie i w to, że wszystko w życiu może się zmienić z dnia na dzień. Nie przypuszczałem, że anielska moc tak szybko wejdzie w życie i zrealizuje się tak szybko. Basia jest moimi oczyma, a jej energia potęguje moc. Dziś pracujemy razem jako jedność światła i realizować będziemy anielski plan, by zrealizować posłanie, do którego zostaliśmy powołani. W ten sposób weszliśmy na drogę do oświecenia. Życzymy każdej istocie ludzkiej, by rozwijała się duchowo, by tak samo jak my odszukała swoją drugą połowę światła, gdyż warto zaznać szczęście i miłość.\nWiara w anioła stróża i rozmowa z nim doprowadzi do boskiego posłania, dzięki czemu staniemy na drodze do oświecenia.


45 mln dziewczynek ofiarami selektywnej aborcji - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\n#PRAWO DO ŻYCIA #PRO-LIFE #DZIEWCZYNA #CHŁOPIEC #OBRONA ŻYCIA PRO LIFE\nW wielu kulturach świata dziewczynki wciąż padają ofiarą przemocy, a ich życie ma „mniejszą wartość” niż przychodzącego na świat chłopca. Ta praktyka jest obecna nie tylko w Indiach. Wciąż praktykuje się haniebny proceder okaleczania seksualnego kobiet, którego ofiarą pada rocznie 3 mln dziewczynek.\nOrganizacja alarmuje też w sprawie powszechnego w wielu krajach procederu selektywnych aborcji, w wyniku którego w latach 1970-2017 nie urodziło się na świecie aż 45 mln dziewcząt. Poważnym wyzwaniem pozostaje wciąż walka z obrzezywaniem małych dziewczynek. Szacuje się, że od teraz do 2030 r. ta praktyka trwale okaleczy 68 mln kobiet.\nProblemem jest też wyłączenie dziewczynek z edukacji i wysyłanie do szkół jedynie chłopców. „Sytuacja ulega powolnej poprawie. Jeszcze dekadę temu co czwarta dziewczynka zmuszana była do przedwczesnego małżeństwa i zajścia w ciążę, obecnie mowa o co piątej” – podkreśla Federica Gianotta z organizacji „Terre des Hommes”. Wskazuje zarazem, że walka o równe prawa dziewczynek to wciąż długa droga.\nDATA: 2019-10-11 20:45\nAle o co chodzi? Przecież kobieta jest niższa w hierarchii od mężczyzn, to też o co się czepiać? Przecież wszyscy gorliwi tradycyjni katolicy z tego portalu na każdym kroku podkreślają gorszość, a przepraszam, nie gorszość a niższość kobiety, w czym różnica, nie wiem. To dlaczego tak was oburza postępowanie dzikich ludzi z kobietami? W końcu wy też nie macie dla nich szczególnie dużo szacunku. No może z wyjątkiem Matki Boskiej i może czasem waszych osobistych matek. Więc bez hipokryzji proszę. 2 miliony dziewcząt przed ukończeniem 15 roku życia zostaje matkami, toż to ideał. Tylko naśladować. Zmuszane do niechcianych ciąż? A nie jest to przypadkiem marzenie Panów Wszechświata z tego portalu? Wysyłanie do szkół tylko chłopców? A nie taki był tradycyjny model, którego Panowie Tradycjonaliści i panie tradycjonalistki dobór wielkich liter zgodny z linią programową tego portalu są zwolennikami?\n7 miesięcy temu / kobieta\nOna - to jednostronne spojrzenie. Tak jakbyś nie doświadczyła piękna i dobra. Natomiast to jest naszym oskarżeniem bo na to pozwalamy. Pozwalamy.\n"Kobieta jest koroną stworzenia" a oto jak jest nienawidzona\nMorze cierpienia i okrucieństwa... Swiat będzie musiał za to zapłacić... Bóg będzie cierpliwy do czasu... Dopóki ludzie się będą modlić,to będzie szansa na ratunek... Jeżeli ludzie zignorują Boga i Jego prawa, wówczas zło uderzy z całą mocą... Doświadczy wówczas dobrych i grzesznych... Prawdopodobnie będzie to doświadczenie trudne obecnie do zrozumienia i oszacowania...\nBill Gates, David Rotschild oni mają szajbę na punkcie depopulacji ludzkości.\n9 miesięcy temu / NWO\nStraszne jaki ten świat jest zły, płakać się chce.


Edukacja w Gminie Kleczew - Nadanie Imienia Przyrodników Polskich i wręczenie sztandaru - 2011/2012\nDzień 25 października 2011 roku dla całej społeczności szkolnej był dniem szczególnym. Tego dnia odbyła się uroczystość nadania gimnazjum imienia Przyrodników Polskich połączona z wręczeniem Sztandaru. Wydarzenie to zbiegło się z jubileuszem 10 – lecia szkoły.<?xml:namespace prefix = o ns = "urn:schemas-microsoft-com:office:office" />\nUroczystość rozpoczęła się wprowadzeniem pocztów sztandarowych szkół: Liceum Ogólnokształcącego w Kleczewie, Gimnazjum w Kleczewie, Gimnazjum w Ostrowitem, Gimnazjum w Orchowie oraz Szkoły Podstawowej w Budzisławiu Kościelnym. Następnie odśpiewano hymn państwowy.\nPo tej części wszystkich dostojnych gości, nauczycieli, rodziców oraz uczniów powitała dyrektor szkoły, Pani Elżbieta Rewers, po czym przybliżyła sylwetkę patrona podkreślając, iż „(…) W nazwie patrona szkoły upatrujemy nie tylko wszystkich wielkich Polaków, którzy zajmowali się naukami przyrodniczymi (biolodzy, geografowie, fizycy, chemicy), wskazując na wpływ ich osiągnięć na rozwój innych dziedzin, ale ducha „przyrodnika” odnajdujemy także w rozlicznych dziełach sztuki i literatury. Uznaliśmy, że holistyczne spojrzenie na świat to przyszłość dla naszej szkoły, potrzebujemy więc wzorców i inspiracji płynących z postaw wielkich Polaków, którzy poprzez swoją działalność przyrodniczą kształtują wizerunek naszego kraju w świecie, wierząc, że w przyszłości również nasi absolwenci znajdą się w tym gronie.” Ukoronowaniem tej części uroczystości było odczytanie uchwały w sprawie nadania imienia szkole przez przewodniczącego Rady Miejskiej w Kleczewie Pana Macieja Trzewiczyńskiego.\nDoniosłym momentem części oficjalnej było poświęcenie sztandaru przez Księdza Kanonika Jana Krawczyka – proboszcza Parafii Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Budzisławiu Kościelnym. Sztandar to symbol nauki, pracy dla dobra naszej ojczyzny. Jego fundatorami byli rodzice naszych uczniów. Chwilę później dyrektor szkoły Pani Elżbieta Rewers przekazała go młodzieży, mówiąc, że sztandar jest symbolem najwyższych wartości, honoru i tradycji.\nPo ceremonii przekazania sztandaru nastąpiło ślubowanie, do którego wystąpiło po dwoje przedstawicieli młodzieży z każdej klasy. Dla uczniów klas pierwszych było to szczególne wydarzenie, gdyż jako pierwszy rocznik w historii naszego gimnazjum składali ślubowanie na sztandar.\nW dalszej części uroczystości dyrektor szkoły Pani Elżbieta Rewers wyraziła gorące podziękowania organowi prowadzącemu szkołę, organowi sprawującemu nadzór pedagogiczny, uczniom, rodzicom, instytucjom współpracującym ze szkołą, lokalnym przedsiębiorcom, sympatykom szkoły za dotychczasową współpracę i życzliwość.\nNastępnie prowadzący uroczystość Pan Marek Tamulski zaprosił wszystkich do obejrzenia części artystycznej przygotowanej przez młodzież pod kierunkiem Pani Hanki Pilarczyk, Pani Ewy Linik oraz Pana Krzysztofa Grzelczaka. Głównym przesłaniem zaprezentowanego montażu słowno – muzycznego Wielcy znani i nieznani było przybliżenie sylwetek oraz dorobku wybranych przyrodników – naukowców, w tym: Marii Skłodowskiej – Curie, Jana Sokołowskiego, Mikołaja Kopernika oraz Adama Wodziczki. Młodzi artyści pragnęli, aby wyznawane przez bohaterów przedstawienia ideały – radość życia, pasja, charyzma trafiły do serc widzów. Oprawa muzyczna, ciekawa choreografia, piękne stroje dodawały splendoru przedstawieniu. Młodzi adepci sztuki dołożyli wszelkich starań, aby nasza uroczystość zapadła w pamięci i sercach wszystkich uczestników.\nW dalszej części głos zabrali szacowni goście, którzy w swoich wystąpieniach skierowali do dyrektora, nauczycieli, rodziców oraz uczniów słowa uznania oraz życzyli wielu sukcesów w pracy z tak zobowiązującym patronem.\nNastępnie Pani Elżbieta Rewers podziękowała zgromadzonym za udział w tak ważnym dla nas święcie oraz zaprosiła do zwiedzania szkoły – jubilatki, obejrzenia przygotowanych ekspozycji i dokonania wpisu w Księdze Pamiątkowej. Każdy z uczestników uroczystości otrzymał pamiątkowy biuletyn wydany z okazji niepowtarzalnego święta szkoły.\nUroczystość nadania naszemu gimnazjum imienia Przyrodników Polskich i przekazania sztandaru była dla całej społeczności niezwykle istotnym i wzruszającym wydarzeniem. Na pewno pozostawi trwały ślad w naszej pamięci.\nmgr H. Pilarczyk\nKs. Kanonik Jan Krawczyk dokonuje aktu poświęcenia sztandaru\nRodzice przekazują sztandar Dyrektorowi Uroczyste przekazanie sztandaru uczniom\nszkoły p. E. Rewers\nŚlubowanie na sztandar Wystąpienie Wicekurator Oświaty w Poznaniu p. Hanny Rajcic – Mergler\nPodziękowanie za popularyzowanie idei regionalizmu i ochrony przyrody\n(od lewej: p. J. Chojnacki, p. K. Chmielińska, p. M. Fedorowicz)\nPodziękowania dla uczniów za wkład pracy w realizację projektów edukacyjnych\n„Wokół patrona szkoły”\nPodziękowania dla Rodziców- fundatorów sztandaru\nPodziękowania za dotychczasową współpracę - w jubileusz 10-lecia szkoły –\nw nadziei na kolejne Jubileusze\nUkład taneczny „Moc żywiołów”\nChór szkolny Dominika i Daria – jak one śpiewają!\nOla i Paweł w roli małżonków M. i P. Curie Kamil jako Mikołaj Kopernik w towarzystwie\nswoich kolegów – „braci studentów”\nDla botanika prof. Adama Wodziczki\nArtyści montażu słowno- muzycznego „Wielcy znani i nieznani” dziękują publiczności\nGratulacje Wicestarosty konińskiego p. Andrzeja Nowaka\nŚladami Jana Śniadeckiego – jedna z wielu ekspozycji przygotowanych przez uczniów\nGoście w sali poświęconej M. Kopernikowi\n© 2007 Edukacja w Gminie Kleczew. All rights reserved. | on line: 6 odwiedzin: 4353789


Obuwie idealne na deszczową jesień - Kalosze Rainny Stokrotki Demar od polbut.com.pl! | Pasje rozmarzonej Skrzypaczki ...\nObuwie idealne na deszczową jesień - Kalosze Rainny Stokrotki Demar od polbut.com.pl!\nDeszczowa jesień przyszła do nas chyba już na dobre ... Cały dzień pochmurno, deszczowo, zimno i nieprzyjemnie. Do tego dochodzi u mnie w dniu dzisiejszym jeszcze ból głowy i fatalne samopoczucie. Jeszcze w okresie wakacyjnym od Pani Honoraty reprezentującej firmę http://polbut.com.pl otrzymałam KALOSZE RAINNY STOKROTKI marki DEMAR.\nDługo zwlekałam z recenzją i opisem kaloszy, ponieważ czekałam na odpowiednią, jesienną aurę, której motywem przewodnim jest deszcz ;) Chciałam także dobrze przetestować obuwie.\nModel RAINNY stokrotki:\n* idealnie sprawdzą się podczas wiosennych prac ogrodowych i działkowych, niezbędne w mieście w czasie roztopów;\n* nie przemakalny materiał;\n* antypoślizgowa podeszwa;\n* Produkt Polski;\n* anatomiczny kształt obuwia zapewnia komfort użytkowania przez długie godziny;\n* sprawdzą się na grzybach, rybach, spacerach, czy w ogrodzie.\nKalosze, które posiadam, przede wszystkim, zachwycają wygładem -wiosenna łąka, na której rosną białe stokrotki. Ich wygląd poprawia mi humor w te deszczowe dni.\nKalosze wykonane są ze śliskiego, błyszczącego materiału, który w ogóle nie przemaka. Podeszwa nie ślizga się, a więc możemy w nich bezpiecznie spacerować. Obuwie jest wygodne, dobrze się w nim chodzi. Nie jest zbyt ciężkie.\nRozmiar, który posiadam to 36/37 o długości wkładki 23 cm. Szkoda, że nie ma rozmiaru 35/36, gdyż mam małą stopę i ten posiadany przeze mnie rozmiar jest nieco za duży. Ale 2 pary grubych skarpetek rozwiązują ten problem :)\nTakie kalosze dla mnie w tym momencie są niezbędne podczas deszczu :)\nPolbut.com.pl oferuje także mi.in. inne modele damskich kaloszy, kalosze męskie, kalosze/śniegowce dziecięce, buty myśliwskie, buty wędkarskie, obuwie robocze.\nPowyższe zdjęcia obuwia pochodzą ze strony http://polbut.com.pl.\nA Wy lubicie chodzić w kaloszach? :)\nPoniżej jeszcze "deszczowe zdjęcia" :)\nTagged: kalosze polbut.com.pl\nmiraga 5 listopada 2013 19:04\nJa mam w kratkę.\nWidziałam, że mają świetne śniegowce dla dzieci.\nAngelika Ś. 5 listopada 2013 19:14\nfajne :) moje nadają się już tylko do kosza, powoli szukam nowych :)\nSylwia K. 5 listopada 2013 19:33\nWizualnie mi się nie podobają, ale przeglądnę stronkę, bo w sumie ani pół kalosza w domu nie mam! :O\nŚwiat piękna i testowania. 5 listopada 2013 20:28\nFajniutkie są ,te stokrotki przypominają,ze po zimie będzie wiosna znowu :)\nLet it sparkle.... 5 listopada 2013 20:34\nŚliczne i dziewczęce :) Też się ostatnio zaopatrzyłam w kalosze :)\nfajne buty ,\npirelka 5 listopada 2013 21:08\nbardzo ładne :) sama w tamtym roku musiałam sobie kupić.\nnusinka 5 listopada 2013 21:40\nfajne zielone buciki :)\ndakota 5 listopada 2013 22:50\nale fajne stokrotki, takie na przekór aurze za oknem :)\nKrushyna 6 listopada 2013 00:34\nstokrotkowy design akuratnie nie w moim guście;)\nAsia S. 6 listopada 2013 06:33\nJakie śliczne zielone :)\nGonia 6 listopada 2013 07:22\nja chyba wolę damskie czarne ale te dla dzieci mnie zaciekawiły :D\nAnjaa1103 6 listopada 2013 11:50\nNigdy nie miałam kaloszy ;p\nalicjamagdalena 6 listopada 2013 12:14\ngenialne kalosze! ale masz małą stópkę :)\nPatrycja Pieguska 6 listopada 2013 14:26\nśliczne, nawet nieco wiosenny design mają;)\nAndrzej W 6 listopada 2013 16:09\nŁadne :) A ja nie mam kaloszy :(\nAndrzej W 6 listopada 2013 16:10\nEvi Secretgarden 6 listopada 2013 18:00\nbardzo ładne i pewnie robisz furrorę wśród koleżanek takimi kaloszami :)\nAnna 8 listopada 2013 11:42\nJakie fajne wesołe, super, na deszczową i szarą pogodę wesołe :)


Przemówienie do katechetów, nauczycieli i uczniów (Włocławek) - Jan Paweł II - Portal OPOKA\n2. W tej katedrze usłyszeliśmy przed chwilą słowa ostatniego polecenia, mandatu skierowanego przez Chrystusa do apostołów po wszystkie czasy: "Uczcie wszystkie narody zachowywać wszystko to, co wam przykazałem" (por. Mt 28,20). Kościół, wypełniając swoją misję, otwiera się na wszystkich ludzi każdego języka i narodu, na dzieci, młodzież i dorosłych. Tak zrodziła się od samego początku i trwa u progu trzeciego tysiąclecia ewangelizacja, a w jej ramach katechizacja Kościoła, różne formy katechizacji w zależności od wieku, wykształcenia, zawodu, środowiska.\nWysoce znamienna jest tutaj obecność przybyłych z całej Polski nauczycieli i katechetów, a więc środowiska skupionego wokół szkoły, nauczania i wychowania. Młodzież i dzieci są przyszłością świata, są przyszłością narodu i Kościoła, są tą przyszłością oni, młodzi ludzie, ale są nią w oparciu o rodzinę, o szkołę, o Kościół, o naród, o cały naród. Dlatego też Sobór Watykański II uczy, iż szkoła "mocą swego posłannictwa kształtuje (...) władze umysłowe, rozwija zdolność wydawania prawidłowych sądów, wprowadza w dziedzictwo kultury wytworzonej przez przeszłe pokolenia, kształci zmysł wartości, przygotowuje do życia zawodowego, sprzyja dyspozycjom do wzajemnego zrozumienia się, stwarzając przyjazne współżycie wśród wychowanków różniących się charakterem czy pochodzeniem" (Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 5).\nSzkoła, jak uczy wspomniany już dokument soborowy, ma wykluczać wszelki monopol, "który sprzeciwia się wrodzonym prawom osoby ludzkiej, a także postępowi i upowszechnianiu samej kultury, pokojowemu współżyciu obywateli i pluralizmowi istniejącemu dziś w bardzo licznych społeczeństwach" (Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 6).\nJeszcze raz pozwolę sobie zacytować słowa Soboru z tego samego dokumentu: "Piękne (...) i wielkiej doniosłości jest powołanie tych wszystkich, którzy pomagając rodzicom w wypełnieniu ich obowiązku i zastępując społeczność ludzką, podejmują w szkołach zadania wychowawcze; powołanie to wymaga szczególnych przymiotów umysłu i serca, jak najstaranniejszego przygotowania i ciągłej gotowości do odnowy i dostosowania" (Deklaracja o wychowaniu chrześcijańskim, 5).\n"Ten młody ksiądz, cichy, małomówny, nie narzucający się nikomu, w krótkim czasie pozyskał sobie szacunek i miłość młodzieży i grona nauczycielskiego. Podczas spowiedzi szkolnych konfesjonał jego był oblężony, choć zazwyczaj uczennice i uczniowie nie lubią się spowiadać u swoich księży profesorów. (...) A dla grona nauczycielskiego, wśród którego nie wszyscy byli katolikami praktykującymi, ksiądz Kozal był wzorem prawego człowieka i kapłana katolickiego".\nNiech ta włocławska katedra, która tyle nam mówi o Kościele, o Polsce, o ludziach żyjących na tej ziemi, katedra, która jest miejscem nauczania biskupa, a także jego tradycyjnych spotkań z młodzieżą i nauczycielami, katedra, która dziś przyjmuje nas z całą gościnnością ziemi kujawskiej, niech będzie dla wszystkich przypomnieniem i zachętą do wierności poleceniu Chrystusa: "Uczcie (...) zachowywać wszystko, co wam przykazałem. A oto Ja jestem z wami przez wszystkie dni, aż do skończenia świata" (Mt 28,20).\nPowinienem na tym zakończyć, ale nie mogę. Nie mogę, bo uświadomiłem sobie - wszedłszy naprzód na dziedziniec, gdzie znajduje się chyba większa część uczestników tego spotkania, a potem do katedry - co ja zawdzięczam polskiej szkole. Trudno to wymierzyć, trudno to wyważyć, bo tak bardzo to nosimy w sobie, że po prostu z tym się utożsamiamy. To jesteśmy my! Przecież to zostało nam dane, nam zostało przekazane, zaszczepione. Człowiek jest sobą przez kulturę. Naród jest sobą przez kulturę. Człowiek jest członkiem swojego narodu, uczestnicząc w dziedzictwie jego kultury. To jest olbrzymie dziedzictwo, które zaczyna się od pierwszych słów wypowiadanych przez dziecko za matką, za rodzicami. I potem cały ten proces wychowawczy: dom, szkoła, Kościół.\nDzisiaj, kiedy ta przyszłość stała się jakąś już szczególną rzeczywistością, trudno nie patrzeć wstecz w stronę tych fundamentów i trudno nie poczuwać się do wielkiego długu, długu wdzięczności. I może to świadectwo jest potrzebne dla was, drodzy Państwo, bracia i siostry, moi rodacy, którzy na tym nowym etapie dziejów - mało powiedzieć: zajmujecie się sprawą polskiej szkoły - sprawę tę reprezentujecie i realizujecie, wszyscy na swój sposób, od ministerstwa zaczynając, poprzez kuratoria, poprzez dyrektorów i nauczycieli wszystkich szkół, wszystkich stopni, wszystkich rodzajów. Może trzeba dać to świadectwo, ażeby jasny był wymiar sprawy. Taki jest wymiar tej sprawy. Kościół - nie wiem dlaczego - jest posądzany o to, że chce czego innego. Kościół chce służyć. To jest jego powołanie. Kościół chce służyć, człowiekowi chce służyć, społeczeństwu chce służyć. Proszę tych moich dawnych profesorów, katechetów nieżyjących, ażeby przyjęli, w wymiarze świętych obcowania, to podziękowanie, które im składam dzisiaj, które im składa jeden z ich uczniów, które im składa polski papież.\nKliknij aby zobaczyć dokumenty zawierające wybrany tag: szkoła papież edukacja rodzice przykazania wykształcenie katecheta nauczyciel uczeń Włocławek wychowanie religijne 4 podróż do Polski Michał Kozal Państwo Polskie


Tylko dla mężczyzn, tylko dla kobiet! - Strona 2 z 2 - Wyzwanie Małżeńskie\nKategoria: Tylko dla mężczyzn, tylko dla kobiet!\nCzy nie macie czasem wrażenia, że zupełnie nie rozumiecie o co tak naprawdę chodzi Waszemu małżonkowi czy dziecku? Czy zdarza Wam się marzyć, by wejść w sam środek jego głowy, by zrozumieć? A może sami nie do końca rozumiecie siebie samych? Gdy przygotowywaliśmy się z zeszłym…


MIUI 7.8.24 - Page 7 - 2017 - Forum MIUIPolska.pl\n3 godziny temu, Dutche napisał:\nU mnie po nocy również ubilo wszystkie aplikacje\nU mnie dziwnie to wygląda bo zakłódkowane aplikacje również znikają z "ostatnich" ale chodzą w tle, przykładem jest Tasker który mi znika po jakimś czasie ale jego powiadomienia się wyświetlają i normalnie zmienia profile. Wydaje mi się że to bug interface'u a nie zarządzania ramem.\n5 minut temu, KANAR napisał:\nWydaje mi się, że lista "Ostatnich" to jedno, a to co jest i działa w RAM to zupełnie inna, tzn. niezależna sprawa.\n1 godzinę temu, Szuja napisał:\nMam 5 czy 6 apek w kłódce, autostarcie itp i niczego nie ubija. Wszystko pięknie chodzi. Pozostałe odpalone siedzą w RAMie jak siemasz dopóki miejsce w pamięci się nie skończy. Noc, dzień nie ma znaczenia.\nChłopie, masz Mi6 z 6GB RAM na pokładzie, jakby cokolwiek Tobie ubijało to ten telefon byłby szrotem...\nAle ludzie mający po 2-3 GB na pokładzie mają problemy na ostatnich wersjach i to nie ich wymysły. Mając 2-3 aplikacje w tle, ZA KAŻDYM RAZEM, po wejściu w aplikację SMS ładuje mi OD NOWA awatary i wiadomości. To jest porażka, a nie system. A nie, to "rozwój" według Chińczyków.\n3 godziny temu, Numb napisał:\nAle wiesz, że w każdym urządzeniu MIUI potrafi około 50% RAM zająć na starcie, nieważne czy to 6 GB czy 1? Jak potrzeba to je zwolni, zupełnie jak robi to Windows (w mniejszym stopniu).\nNa urządzeniach z 2 GB RAM nic nie ubija w tle.\nPozwolę sobie wtrącić, że na mi4c z najnowszym miui 8 ubija. I to wszystko jak leci. Do tego stopnia że ciężko mi było potwierdzić tożsamość na Skypie kodem sms, bo ubijalo aplikacje po odczytaniu smsa.\nEdited August 27, 2017 by Materius1994\nDnia 27.08.2017 o 23:19, Materius1994 napisał:\nPozwolę sobie wtrącić, że na mi4c z najnowszym miui 8 ubija\nZauważyłeś, że temat tyczy się MIUI.\nEdit. Poza tym, czy to naprawdę miejsce na takie tematy? Skoro admin tak ochoczo rozdaje niezbywalne punkty karne za "nieprawidłowe"cytowanie, to moze by tak oczyścić wątek?\nMam też MI4s z 3 GB ramu i tam też nic takiego się nie dzieje.\nDnia 27.08.2017 o 16:45, Ivn napisał:\nOgólnie optymalizacja RAM nie wygląda najlepiej, na Mi Note 2 z 6GB RAM mam cały czas dostępne 3GB pamięci, gdzie na MIUI8 Global telefon potrafił zająć 4,5-5GB bez problemu. Jeżeli na wszystkich urządzeniach do wygląda podobnie i priorytetem jest wolna połowa dostępnego RAM, to mogę tylko współczuć użytkownikom z 2-3GB na pokładzie, niby telefon będzie działał szybko ale ubije niemalże wszystko co ma w tle...\nKolego, jakbyś w swoim Note wymienił pamięć i dał 8 GB to w tych samych warunkach też byś miał tyle samo wolnego Ramu jak teraz. A ci którzy mają 2 GB RAM w telefonie to co mają -1 GB wolne i telefon jest zamrożony? Poczytajcie jak działa RAM i w ogóle Android ok? Mam z 6 GB wolne 2,4 czasem 1,6 i co? I nic. Wszystko działa jak powinno.\nA ci którzy mają 2 GB RAM w telefonie to co mają -1 GB wolne i telefon jest zamrożony? Poczytajcie jak działa RAM i w ogóle Android ok? Mam z 6 GB wolne 2,4 czasem 1,6 i co? I nic. Wszystko działa jak powinno.\nJeśli według Ciebie ubijanie każdej aplikacji jak leci, nawet tych systemowych oznacza "działa jak powinno", to nie mam już pytań. Co mi po Twoich wywodach jak działa RAM, skoro na co dzień telefon jest bezużyteczny?\n@galakty w końcu to jest wersja dev rozwojowa, do użytku jest stable\nChyba raczej "reupladedEUcofamSięWrozwoju"\nDa się wyłączyć w ogóle godziny ciszy? Patrzę w ustawienia dźwięków, włączam 'godziny ciszy' wychodzę i wchodzę, nadal profil normalny. Z kolei w nocy godziny ciszy włączają się 'same' i rano budzik nie dzwoni, bo są godziny ciszy.\nNo ale chyba jednak jest jakiś postęp, bo jak na MIUI 8 zależało mi na powiadomieniach i podtrzymywaniu odtwarzania muzyki, to apki tj.: Hangouts, Inbox, Tapatalk, mBank, Muzyka Google Play miałem dodane do Autostartu, wyłączone dla nich Oszczędzanie Baterii MIUI, oraz dodane kłódki w RAM. Wszystko śmigało jak należy. Po Waszych narzekaniach na złe zarządzanie RAMem i na ubijanie aplikacji zrobiłem test z ww. apkami i wyniki wyglądają następująco:\n- wszystkie apki obecnie mają zdjętą kłódkę i mogą być niewidoczne w uruchomionych aplikacjach (ubite), a powiadomienia działają jak należy,\n- Tapatalk, Hangouts, mogą mieć nawet włączone oszczędzanie baterii, a powiadomienia działają jak należy,\n- jedynie trzeba je dodać do Autostartu, z wyjątkiem Muzyki Google, która chodzi OK, nawet bez Autostartu i na włączonym oszczędzaniu baterii.\nPodsumowując, przynajmniej na tym wydaniu systemu, to czy apka jest widoczna w uruchomionych aplikacjach, nie ma większego znaczenia. I tak może sobie poprawnie pracować w tle.\nMi nic nigdy nie ubijało na starym redmi 2 i teraz na nowym redmi note 4. Nie wiem skąd u was te problemy\n24 minuty temu, seb napisał:\nNa Mi5 jak najbardziej, da się włączyć ręcznie. Natomiast w zakładce Wyciszenie/Wycisz o czasie ustaw sobie regułę czasową. Co do budzika, to trochę dziwne, bo nawet na włączonych Godzinach u mnie budzik działa bezproblemowo.\nEdited August 28, 2017 by wolf\n35 minut temu, wolf napisał:\nZauważyłem, że z jak kliknę przycisk głośności, to z tego poziomu da się włączyć/wyłączyć.\nSprawdziłem regułę - dźwięk się wyłączył, ale 'paski' głośności pokazują, że jest włączony. Trochę to dziwne, może jakaś pokrętna logika, muszę to potestować.\n@wolf głównie przez brak powiadomień z Hangouts, Gmail zmieniłem MIUI na RR, nie chciało mi się wnikać co tam trzeba ustawić żeby działało, a na RR jest OOTB\nAle skoro twierdzisz że teraz to też działa bez dodatkowych kombinacji w MIUI9, to super.\nJeszcze by mnie interesowało czy aplikacje takie jak Endomondo działają bez dodatkowych ustawień, czy czasem ich nie ubija, czy trzeba grzebać w oszczędzaniu baterii ?\n54 minuty temu, wolf napisał:\nSłuchaj tu nie chodzi o to czy aplikacja jest widoczna gdzieś w uruchomionych, czy nie, bo prawdę mówiąc mam to gdzieś. Chodzi o to, że jest ubijana i przy wywołaniu ładuje się od nowa i nie ma to znaczenia, czy jest kłódka czy nie, co po 1 telefon nie pamięta w jakim stanie jest aplikacja i wszystko trzeba robić od nowa, a po 2 denerwuje bo spowalnia telefon. Jeśli chodzi o wcześniejsze posty, że ilość wolnego Ramu nie ma znaczenia to się zgodzę, niech będzie nawet 100 MB wolne z 2 GB bo nawet na to nie patrzę, tylko niech to działa jak należy. Już na marginesie zauważyłem, że telefon nie używa w ogóle 2 ostatnich rdzeni cpu, nie umiem tego w żaden sposób wymusić, ale to rozmowa na inny temat. Dobra tyle by było tego narzekania z mojej strony. ☺\n1 minutę temu, Materius1994 napisał:\nJuż na marginesie zauważyłem, że telefon nie używa w ogóle 2 ostatnich rdzeni cpu, nie umiem tego w żaden sposób wymusić, ale to rozmowa na inny temat. Dobra tyle by było tego narzekania z mojej strony. ☺\nU mnie na RR się spaliły dwa rdzenie ale reszta działa\n9 minut temu, Materius1994 napisał:\nJuż na marginesie zauważyłem, że telefon nie używa w ogóle 2 ostatnich rdzeni cpu, nie umiem tego w żaden sposób wymusić\nNa 90% jest to po prostu błąd odczytu apek narzędziowych, ponoć wynikający z ograniczeń Androida 7. Czyli rdzenie raczej działają jak trzeba, tylko raportowanie jest złe.\nWystarczy odpalić Antutu, jak wynik jest w normie to rdzenie działają, gdyby te 2 były wyłączone to wynik spadłby i to ostro.\nNie mam żadnych wątpliwości, że to throttling. Związek z temperaturami jest ewidentny. Dziś założę nowy wątek w dziale ogólnym, gdzie będę prosił użytkowników wszystkich modeli o wykonanie testu apką tą: https://play.google.com/store/apps/details?id=skynet.cputhrottlingtest\nCzyli twoje testy nie mają żadnego sensu\nEdited August 28, 2017 by slimdick\n@slimdick nie używałem Endomodo, ale przed chwilą zainstalowałem. Będę wracał z pracy to sprawdzę, czy precyzyjnie zaznaczy trasę na mapie. Dam znać.\n@wolf to już bardziej kwestia czy po jakimś czasie wyłączenia ekranu nie zostanie ubita, jak miałem na poprzednich wersjach MIUI. Przejechałem 25 kilometrów i okazało się że nic nie zapisało bo się ubiła A jak pisałem wcześniej nie mam zamiaru sprawdzać które to opcje trzeba ustawiać żeby tak się nie stało. Instaluje i ma działać, jak to mam na RR gdzie nie ważne jaki mam tryb ustawiony czy "oszczędny" czy "wydajny" zawsze działa.\nOK, droga zajmuje mi ok. 20 min, nie będę w tym czasie grzebał przy blokadzie ekranu .\nNiestety nie działa aplikacja IKO (inteligo/ pko bp) - ktoś moze sprawdzic u siebie?\nNie da sie nawet odpalic.\nWyskakuje blad, ktore wczesniej nie widzialem : "exception_emulator_btn_title". Dodatkowo nie da sie w momencie wyswietlania bleadu zrobic zrzutu ekranu (nośnik zajęty, czy jakoś tak).\n1 godzinę temu, Materius1994 napisał:\nSprawdziłem u siebie. Oszczędzanie baterii włączone. Wszystkie apki bez kłódki. Telefon zablokowałem na ok. pół godziny. Po odblokowaniu wchodzę do uruchomionych aplikacji i lecę od lewej: SMS - otwarta konkretna rozmowa, Tapatalk - otwarty konkretny wątek, Google Play - zainstaluj VLC, Aliexpress - My Orders, Zegar - Stoper, Pepper - głośnik Logitech, Endomodo - zakładka statystyki, Hangouts - konkretny wątek, Kiosk Play - gęba Misiewicza, Ustawienia - Tapeta, Gearbest - Sanremu Land, Muzyka Play - Kult. Tylko na mBanku aplikacja wróciła do ekranu logowania. Żadnej apki nie wyrzuciło z uruchomionych aplikacji, wszystkie otworzyły się tam, gdzie zakończyłem pół godziny wcześniej.\nNie piszę tego, aby negować to co napisałeś powyżej. Może na innych apkach, na innym telefonie, lub po dłuższym czasie zablokowania ekranu faktycznie występuje ten problem, ja jednak z tym się nie spotkałem na Mi5.\n@wolf to może na MI5 jest ok a problemy są na innych modelach.\nZwolilem pamięć z aplikacji i ubiło Launchera.\nU mnie działa bez problemu.....\npanel sterowania - > pamięć -> zębatka w prawym górnym rogu -> wyczyść pamięć cache, gdy ekran jest wyłączony -> nigdy\njeszcze jest "blokada aplikacji w pamięci" można wrzucić newralgiczne apki\n41 minut temu, wolf napisał:\nMoże na innych apkach, na innym telefonie, lub po dłuższym czasie zablokowania ekranu faktycznie występuje ten problem, ja jednak z tym się nie spotkałem na Mi5.\nLuzik. Między mi4c a mi5 istnieje różnica klas, lecz kiedyś to działało a teraz już nie. I tu nie chodzi o wyłączony ekran i czas bezczynności. U mnie się ubijają na ogół po włączeniu czegoś innego, ostatnio nawet launcher ubija po 10 minutowym obcowaniem z chromem ;p\n44 minuty temu, wolf napisał:\nSprawdziłem u siebie. Oszczędzanie baterii włączone. Wszystkie apki bez kłódki. Telefon zablokowałem na ok. pół godziny. Po odblokowaniu wchodzę do uruchomionych aplikacji i lecę od lewej: SMS - otwarta konkretna rozmowa, Tapatalk - otwarty konkretny wątek, Google Play - zainstaluj VLC, Aliexpress - My Orders, Zegar - Stoper, Pepper - głośnik Logitech, Endomodo - zakładka statystyki, Hangouts - konkretny wątek, Kiosk Play - gęba Misiewicza, Ustawienia - Tapeta, Gearbest - Sanremu Land, Muzyka Play - Kult.\nDokładnie tak wygląda to tez i u mnie. Tyle, że nie używam żadnych funkcji oszczędzania baterii, bo moje własne testy udowodniły mi, że w moim telefonie, przy mojej konstelacji aplikacji i moim sposobie użytkowania – nic te funkcje nie dają. Kłódkę mam tylko dla Yanosika, tak na zasadzie dmuchania na zimne.\n18 minut temu, bergmen napisał:\nA) panel sterowania - > pamięć -> zębatka w prawym górnym rogu -> wyczyść pamięć cache, gdy ekran jest wyłączony -> nigdy\nB] jeszcze jest "blokada aplikacji w pamięci" można wrzucić newralgiczne apki\nA) Zalecam ustawienie "nigdy". Inne raczej nie mają sensu.\nB ) Gdyby ktoś miał wątpliwości – to jest to samo co "kłódka".\nEdited August 28, 2017 by latet\n2 godziny temu, Materius1994 napisał:\nSłuchaj tu nie chodzi o to czy aplikacja jest widoczna gdzieś w uruchomionych, czy nie, bo prawdę mówiąc mam to gdzieś. Chodzi o to, że jest ubijana i przy wywołaniu ładuje się od nowa i nie ma to znaczenia, czy jest kłódka czy nie, co po 1 telefon nie pamięta w jakim stanie jest aplikacja i wszystko trzeba robić od nowa, a po 2 denerwuje bo spowalnia telefon.\nJest jeszcze trzeci wariant, pośredni, mniej dokuczliwy niż ubijanie, ale też spowalniający: apka nie jest ubita, więc otworzy się w takim samym "stanie", w jakim się ją opuściło, ale nie jest trzymana w RAM-ie tylko w swap-ie, bo MIUI takowy przecież posiada. W sumie to bym go chętnie wyłączył, ale nie wiem, czy się da. Na Mi5 mam 1GB swap, z czego przeważnie ok. połowa jest w użyciu - jak na obrazku.\n38 minut temu, bergmen napisał:\nI co to ma niby dać? Skoro apki ubija podczas WŁĄCZONEGO ekranu?\nTo znaczy, co jest oczywiste, że przyczyna ubijania nie ma nic wspólnego z funkcją systemu wskazaną przez @bergmen\nDo osób mających problem z ubijaniem aptek: może warto pobawić się tym ustawieniem?\nEDIT: sorry, to tylko zRAM, raczej nie sądzę, aby modyfikacje jego ustawień pomogła na ubijanie, choć oczywiście związek z zarządzaniem RAM-em tutaj jest.\nEDIT2: Ale może tajemnicza ostatnia (na samym dole) funkcja w opcjach programistycznych, czyli "Optymalizacja MIUI" coś zmieni? Chyba warto spróbować.\nEDIT3: Sprawdziłbym też, czy się nie przestawiły inne opcje widoczne na tym screenie ( https://pasteboard.co/GHKerDg.jpg ) wyżej - "Nie zachowuj działań", "Limit procesów" itp.\nI jeszcze jedno - pytanie do cierpiących na ubijozę – czy dzieje się to już w pierwszych godzinach po restarcie tel., czy dopiero np. po 1-2 dniach?


5 najlepszych miejsc przepis - Durszlak.pl\nPrzepis na 5 najlepszych miejsc\n5 miejsc na kawę w Katowicach 25\n5 miejsc na kawę w Katowicach - KUKBUK Skip to content Linki do social media 5 miejsc na kawę w Katowicach Botanika, ul. Henryka Sienkiewicza 27 Kuchnia roślinna i dobra kawa nie zawsze idą w parze. O Zobacz więcej\nNajlepsze 5 miejsc do jedzenia na warszawskim... 1\nGdzie zjeść na Mordorze? - Kulinarnie Niepoważni Najlepsze 5 miejsc do jedzenia na warszawskim Mordorze! 3 grudnia 2019 Dziś odpowiadamy na najważniejsze pytanie nowoczesnego-pracującego-korpo-świata: Zobacz więcej\n5 najlepszych restauracji na randkę Warszawa 85\n5 miejsc na dzień wagarowicza - KUKBUK Skip to content Linki do social media 5 miejsc na dzień wagarowicza Tekst: Kasia Stadejek Bibenda Ten czarny koń warszawskiej sceny kulinarnej jest jednym z nasz Zobacz więcej\nGdzie piknikują warszawiacy? 5 najlepszych... 14\nGdzie piknikują warszawiacy? 5 najlepszych miejsc na stołowanie się w plenerze - KUKBUK Skip to content Linki do social media Gdzie piknikują warszawiacy? 5 najlepszych miejsc na stołowanie się w plen Zobacz więcej\n5 miejsc w Warszawie gdzie zabierzesz... 99\nDziś na blogu krótki, ale potrzebny przewodnik. Założę się, że wiele z osób czytających styka się z takim problemem w taki czy inny sposób. Kiedy pojawia się ktoś, kto nigdy nie był w naszym kraju, Zobacz więcej\nDrinki,koktajle – 5 najlepszych miejsc w Krakowie. 57\nKraków to miasto, które tętni życiem całą dobę Nie musimy czekać na upragniony weekend, aby wyjść na miasto i znaleźć miejsce gdzie możemy się dobrze zabawić lub zrelaksować po długim stresującym dni Zobacz więcej\nDrinki,koktajle – 5 najlepszych miejsc w Krakowie. 51\nfot. Papryczki 5 Zobacz więcej\nTo już trzeci odcinek przewodnika weekendowego, w którym polecamy najlepsze, naszym zdaniem, miejsca na rożne okazje. Podobne wpisy ukazują się również na blogach opowiadających o kulinariach innych p Zobacz więcej\nDziś rozpoczynamy cykl pod hasłem „5 miejsc na…”, przygotowany we współpracy z blogerami kulinarnymi z innych miast. Będziemy Wam prezentować najlepsze, naszym zdaniem, miejsca na rożne okazję. Takie Zobacz więcej\nJurata i Jastarnia - najlepsze miejsca na... 46\nKuchnia i podróże: Jurata i Jastarnia - najlepsze miejsca na wypoczynek nad polskim morzem Kuchnia i podróże Podróże Jurata i Jastarnia - najlepsze miejsca na wypoczynek nad polskim morzem Kochani dzi Zobacz więcej\nNajlepsze 5 miejsc do jedzenia na warszawskim... 19\nDwa tygodnie temu tekstem o miejscach na lunch w Krakowie rozpoczęliśmy cykl postów, w których będziemy Wam polecać najlepsze, naszym zdaniem, miejsca na rożne okazje. Podobne wpisy ukazują się równie Zobacz więcej\nBarcelona to moja ostatnia wakacyjna destynacja - spędziłam tam pięć wrześniowych dni. I oczywiście jednym z celów moich wyjazdów jest szukanie dobrego jedzenia. Jesteście ciekawi, co zjadłam w Barcel Zobacz więcej\n5 miejsc z najlepszymi lodami w Lublinie - Pasja Smaku 5 miejsc z najlepszymi lodami w Lublinie Sezon wakacyjny w pełni, więc przewodnik „5 miejsc z najlepszymi lodami w Lublinie” bardzo Wam się przyd Zobacz więcej


Zastosowanie kasetonów LED z ramą XPS – gdzie się sprawdzą?\nCharakterystyka kasetonów LED z ramą XPS\nKasetony reklamowe, bo to właśnie o nich mowa, to jedno- lub dwustronne tablice, na które został nadrukowany konkretny tekst lub obraz. Wykonywane są z różnych materiałów. Mogą być podświetlane lub nie. Ostatnio dużą popularnością cieszą się kasetony LED z ramą XPS. I zdecydowanie mają się czym pochwalić.\nZe względu na wykorzystany materiał – polistyren ekstrudowany XPS – konstrukcja kasetonu jest bardzo lekka. Przy tym sama tablica jest odporna na temperatury, wilgoć i charakteryzuje się dużą wytrzymałością. Dodatkowo czas produkcji jest o wiele krótszy od tego, czego można doświadczyć przy tworzeniu kasetonów z ramą aluminiową.\nZastosowanie modułów LED skutkuje dobrym oświetleniem przy wyjątkowo niskim poborze mocy. Dzięki temu koszty związane z korzystaniem z kasetonu LED z ramą XPS są naprawdę niskie.\nZastosowanie kasetonów LED z ramą XPS\nZe względu na swoje właściwości kasetony tego typu sprawdzą się zarówno we wnętrzach, jak i na zewnątrz. Zresztą każda firma potrzebuje reklamy. Takie nośniki idealnie nadają się dla mikro- i małych przedsiębiorstw. Dzięki niskiej cenie nie będzie to duży koszt wpisany w budżet. Oczywiście duże podmioty także chętnie z nich korzystają.\nOprócz tego kasetony mogą być ozdobą mieszkania lub elementem wpasowanym w mebel. Dzięki nim można wprowadzić klimatyczne oświetlenie czy dodać wnętrzu indywidualny charakter.\nDobrze dobrany kaseton będzie ozdobą zarówno w firmie, hali, biurze tak samo, jak i w mieszkaniu.


„Ogrody Suskiego i wożenie pizzy”. Strażacy mają dosyć! – Newsio.pl\n„Ogrody Suskiego i wożenie pizzy”. Strażacy mają dosyć!\nHome - Wiadomości - „Ogrody Suskiego i wożenie pizzy”. Strażacy mają dosyć!\nOficerowie straży pożarnej mają być traktowani jak „robole” i muszą m.in. dowozić przełożonemu pizzę, a sekretarki wśród obowiązków mają mieć m.in. przygotowywanie śniadań przełożonym. To tylko kilka spośród wielu zarzutów które padają w liście napisanym przez strażaków do szefa MSWiA. Oburzeni strażacy twierdzą, że PSP „cofa się w rozwoju”, a rzecznik PSP ripostuje, że zarzuty są nieprawdziwe.\n– Oficerów z bardzo bogatym bagażem doświadczeń (…) traktuje się jak dozorców i roboli, którzy wbrew zakresom obowiązków zmuszani są do dokonywania obchodów budynków i terenów – zamykają okna, gaszą światło, wyrzucają śmieci, zamawiają i dostarczają pizzę dla zastępcy komendanta, itp. Owa pizza, jak to określił sam zastępca komendanta musi być tak duża, jak koło od samochodu strażackiej marki Steyr – czytamy w liście podpisanym przez funkcjonariuszki i funkcjonariusze Komendy Głównej Państwowej Straży Pożarnej czynnych zawodowo oraz w stanie spoczynku, pracowników cywilnych oraz emerytów KG PSP.\nTreść listu szokuje. Wynika bowiem z niego, że odkąd w grudniu 2015 roku z emerytury powrócił generał brygady Leszek Suski, by objąć stanowisko szefa PSP. Od tego czasu w straży pożarnej miało – zdaniem sygnatariuszy listu – dojść do rozpasania, jakiego „nigdy w historii komendy głównej nie było”. Strażacy mieli otrzymywać takie zadania jak wspomniane przywożenie pizzy, czy sadzenie krzewów i trawników w ogrodach, które złośliwie nazywano „ogrodami Suskiego”. Sprzątanie budynków miało zostać powierzone… kierowcom, gdyż brakuje personelu sprzątającego. Część sprzątaczek zwolniono, a część sama odeszła, gdyż nie mogła znieść złego traktowania.\nWynika bowiem z niego, że odkąd w grudniu 2015 roku z emerytury powrócił generał brygady Leszek Suski, by objąć stanowisko szefa PSP. Od tego czasu w straży pożarnej miało – zdaniem sygnatariuszy listu – dojść do rozpasania, jakiego "nigdy w historii …


Matka Puchatka – blog Marzeny Gaczoł: Dwie epoki, jedna klątwa: "Inkub" A. Urbanowicz\nKiedy zdajesz sobie sprawę, że źródło twojego lęku to nie bajka,\nstrach rośnie w siłę.\nArtur Urbanowicz, Inkub, Vesper, Czerwonak 2019.\nInkub to najdroższa książka, którą kupiłam w tym roku. Rzadko wydaję tyle pieniędzy na papier, ale w tym przypadku nie mogłam sobie odmówić tej przyjemności. Musiałam po prostu przeczytać tę opowieść, a że wersji elektronicznej brak, trzeba był sobie jakoś poradzić. Powiem Wam, że nie żałuję ani złotówki wydanej na książkę Artura Urbanowicza. Inkub jest zdecydowanie wart swojej ceny. Dlaczego? Zachwyca na pewno wydanie – dopieszczone do granic możliwości. Satysfakcjonuje liczba stron – to potężne tomiszcze. No i, co najważniejsze, to zajmująca historia, którą czyta się z przyjemnością.\nNie wiem, jak to jest z Wami, ale ja uwielbiam historie, które toczą się dwutorowo, szczególnie gdy mam do rozwiązania jakiś aktualny problem, którego początków można upatrywać w przeszłości. Odkrywanie zakopanych lub nawet wypartych ze świadomości zdarzeń jest w jakiś sposób fascynujące. Kiedy tak odsłaniamy kolejne sekrety, czujemy, że finał tej opowieści pozostanie niezapomniany.\nCzy można czerpać przyjemność ze strachu? Otóż, tak, można. Kiedy zaczęłam lekturę Inkuba, uśmiechnęłam się do swoich wspomnień. Strasznie kręciły mnie kiedyś okryte kurzem miejsca. Gdy miałam naście lat, zapuszczałam się z przyjaciółmi do opuszczonych budynków i bunkrów. Nie było to w żadnym razie mądre, ale... te emocje, ciarki pełzające po plecach i walące w szalonym tempie serc – tego się nie zapomina! Chyba po prostu lubiłam ten zastrzyk adrenaliny, lubiłam się bać. I od tego zaczniemy naszą historię. Pewien młody chłopak zapuszcza się do starego, okrytego tajemnicą domu. Trzeba przyznać, że ciekawość jest wpisana w naturę człowieka, ale czasem warto posłuchać głosu zdrowego rozsądku. Wietrzymy tu dobrą opowieść.\nPrzejdźmy jednak do historii właściwej. W pewnej małej wsi leżącej w województwie podlaskim, w powiecie suwalskim zwanej Jodoziorami stoi sobie dom, który kryje pewną tajemnicę. W ogóle cała okolica jest dość nietypowa: nie ma tu zasięgu, w domach można znaleźć zwęglone, rozpadające się ciała, większość mieszkańców poważnie choruje, na porządku dziennym są tu przemoc oraz samobójstwa, można się dopatrzyć zielonej poświaty, a echem wracają odgłosy przeszłości. Klimat jest duszny i mroczny.\nGłównym bohaterem jest Vytautas – policjant litewskiego pochodzenia, który stara się rozwiązać zagadkę, na którą trafił zupełnie przypadkiem, o którą się nie prosił. Nie wie jednak, że przyjdzie mu się zmierzyć z czymś, czego nie sposób ogarnąć rozumem. Mężczyzna będzie musiał sięgnąć do historii wsi, dotrzeć do świadków przeszłości, którzy niekoniecznie – choć nie wiadomo z jakiego powodu – chcą współpracować, ba!, oni nawet nie chcą przyznać, że mają z zaszłymi wydarzeniami cokolwiek wspólnego. To nie będzie proste dochodzenie, a sprawę komplikuje dodatkowo fakt, że tajemnica zbiera swoje żniwo w teraźniejszości.\nTajemnicze wydarzenia sięgają lat siedemdziesiątych zeszłego stulecia. Autor oddając klimat tamtych czasów, wprowadza nas w opowieść o pewnej kobiecie, która osiedliła się w wiosce i wprowadziła niezły zamęt w życie mieszkańców. Niby pani Oś to dystyngowana, elegancka kobiecina w podeszłym wieku, a jednak wszyscy czują, że coś z nią jest nie tak. Po wsi niosą się plotki, w serca wkradają podejrzenia, myśli paraliżuje niewytłumaczalny strach, próżno szukać poczucia bezpieczeństwa. Nagle znajome lasy stają obce, a rześkie powietrze nie przynosi ulgi. I nic w tym dziwnego, bo w końcu nie na co dzień mamy do czynienia z osobą, która para się czarami.\nNie będę się rozpisywała na temat akcji tej powieści, żeby nie psuć Wam niespodzianki i nie odbierać przyjemności z zagłębiania się w tę opowieść. Myślę, że lepiej samemu dojść do pewnych wniosków, z wolna odkrywając głęboko ukryte sekrety. Trzeba się temu poddać, po prostu. Zapewniam Was, że dostaniecie tu potężny materiał do analizowania – z pewnością nie będziecie się nudzić, bo autor podsuwa w tej historii bardzo sugestywne obrazy, obok których nie sposób przejść obojętnie. Aż zapiera dech w piersiach!\nTrzyma, nie puszcza!\nOpasłe tomisko początkowo nieco onieśmiela. Niemal od razu zakładamy, że spędzimy z tą lekturą długie wieczory, odliczane milionem sekund. Nic bardziej mylnego... kartki topnieją, co rejestrujemy z pewnym zdziwieniem, kiedy w końcu uda nam się oderwać od Inkuba. Byłam szczerze zaskoczona, że tak szybko i płynnie przeszłam przez tę opowieść, wprost nie mogłam się nadziwić, że to już koniec, bo przecież chwilę wcześniej zaczęłam... Ciekawa jestem, czy Wy również dacie się wciągnąć w tę historię – oczywiście spać, pracować i jeść czasem trzeba, ale nie wróżę Wam przespanych nocy. Kiedy już się zacznie, trudno jest się oderwać.\nKażdy rozdział poprzedzony jest cytatem. Znajdziemy tu pewne statystyki, fragmenty wypowiedzi, definicje, przysłowia oraz cytaty odnoszące się do czarów. Myślę, że to interesujący dodatek, który pomaga wprowadzić się w odpowiedni klimat.\nNie przeraziła mnie ta opowieść. Jest zajmująca, fascynuje, ale nie straszy, nie wykręca na drugą stronę. Wprowadza w świat niepojęty, łączy rzeczywiste z nadprzyrodzonym i (czego dowiadujemy się z Posłowia) oparta jest na rzekomo prawdziwych wydarzeniach, ale nie czułam tego dreszczyku namacalności. Mówi się, że każda taka opowieść może zawierać maleńkie ziarenko prawdy, ale nawet mając to na uwadze, nie dałam się przestraszyć. Dałam się natomiast wciągnąć w tę opowieść i przyznaję, że chętnie zobaczyłabym ją na dużym ekranie. Ma zadatki do tego, by ją zekranizować, bowiem stanowi dokładny scenariusz filmowy – to bez wątpienia mógłby być hit kinowy. Może się doczekam? Myślę, że autor nie pozostawił tu czytelnikowi szerokiego pola do wyobraźni. Opisy są szczegółowe, bohaterowie określeni, emocje podane prawie jak na tacy. Ta książka żyje własnym życiem i odnoszę wrażenie, że nas do tego nie potrzebuje. Muszę tu jednak zaznaczyć, że nie jest to jej wadą – wręcz przeciwnie. Ta opowieść płynie, akcja się toczy, a my na to wszystko nic nie możemy poradzić.\nBardzo mnie cieszy, że Autorowi udało się wybić. Dziś jego powieści są rozchwytywane, pożądane i polecane. Wielu czytelników ma jego książki na regale, grono zwolenników rośnie z dnia na dzień, a nakłady schodzą jak ciepłe bułeczki. I to mnie wcale nie dziwi, bo to, co wychodzi spod pióra Urbanowicza, jest naprawdę wyjątkowe i warte swojej ceny. Jeśli nie znacie jeszcze prozy autora, to koniecznie weźcie się w garść i naprawcie to przeoczenie, bo to niewybaczalne dla fanów literatury grozy.\nNa dokładkę autor w podziękowaniu za zakup jego książki, dorzuca gratisową opowieść, którą można dostać po zeskanowaniu kodu QR. Bardzo spodobała mi się taka forma promocji albo raczej ukłon w stronę czytelnika. Dla mnie bomba!\nAutorka: Matka Puchatka o 16:24:00\nKategoria: 2019, Urbanowicz, Vesper


Raków pewnie wygrywa z Wisłą Kraków 3:1 » Radio Jura 93,8 FM Częstochowa. Wiadomości i informacje z Częstochowy i regionu.\nRaków pewnie wygrywa z Wisłą Kraków 3:1\nData: 20 czerwca 2020 / 21:54 Data:Aktualizacja: 20 czerwca 2020 / 22:01 Facebook Twitter\nW meczu 31 kolejki PKO Ekstraklasy, rozegranym w sobotę (20.06) Raków Częstochowa pokonał na stadionie w Bełchatowie drużynę Wisły Kraków 3:1 (1:0). Częstochowianie rozegrali bardzo dobre spotkanie i zrewanżowali się krakowianom za porażkę 2:3 sprzed kilku dni.\nDrużyna Rakowa przystąpiła do tego meczu z mocno przemeblowaną obroną. W miejsce Jarosława Jacha i pauzującego za kartki kapitana czerwono – niebieskich, Tomasa Petraska trener Marek Papszun desygnował do gry Daniela Mikołajewskiego i Kamila Kościelnego. Linię obrony uzupełnił ustawiony na prawej stronie Kamil Piątkowski. Nasza defensywa w pierwszej połowie spisywała się bez zarzutu, a Kościelny skutecznie zastąpił Petraska również w akcjach ofensywnych, zdobywając pierwszą bramkę dla Rakowa w 20 minucie. Wtedy to Petr Shwarz dośrodkował piłkę z rzutu rożnego, Piątkowski uderzył futbolówkę głową, ta trafiła na głowę Kościelnego i było 1:0 dla częstochowian.\nMecz, mimo padającego cały czas deszczu, toczony był w szybkim tempie i mógł się podobać kibicom. Wisła dążyła do wyrównania, zawodnicy „Białej Gwiazdy” często uderzali spoza linii pola karnego, licząc na to, że mokra piłka zaskoczy bramkarza Rakowa, Jakuba Szumskiego. Nasi piłkarze groźnie kontratakowali, np. w 29 minucie piłkę przed polem karnym krakowian rozegrali Igor Sapała z Patrykiem Kunem, ta trafiła pod nogi Sebastiana Musiolika w polu karnym. Napastnik Rakowa stracił jednak piłkę i Wisła ruszyła z groźną akcją, zakończoną strzałem i świetną obroną Szumskiego.\nNiemal każda akcja ofensywna przechodziła przez Kubę Błaszczykowskiego, który w 33 minucie stanął przed szansą na zdobycie bramki, po złym wyrzucie z autu przez jednego z naszych piłkarzy. Na szczęście dla nas reprezentant Polski pogubił się w polu karnym Rakowa.\nW 41 minucie drugą żółtą i w konsekwencji czerwoną kartkę zobaczył zawodnik Wisły, Nikola Kuveljic i na przerwę krakowianie schodzili przegrywając 0:1 i grając w osłabieniu.\nDrugą połowę mocno i ofensywnie rozpoczęli podopieczni Marka Papszuna, którzy grając w przewadze chcieli „dobić” rywala. W 50 min. groźnie z dystansu strzelał Shwarz. W 55 min. po świetnej akcji i dośrodkowaniu Kuna, piłka w polu karnym odbiła się od któregoś z obrońców Wisły, trafiła pod nogi Davida Tijanica i ten pewnym strzałem z kilku metrów zdobył drugą bramkę dla częstochowian.\nDrużyna Wisły po raz kolejny pokazała charakter i mimo osłabienia dążyła do wyrównania. W 72 minucie krakowianie zdobyli bramkę kontaktową, po pięknym uderzeniu Adama Buksy z lini pola karnego, piłka trafiła w samo „okienko” bramki Szumskiego. Asystował oczywiście Błaszczykowski.\nW drużynie Rakowa przez moment zrobiło się nerwowo, na szczęście sytuację szybko uspokoił kapitan czerwono-niebieskich Igor Sapała, który w 78 min. pięknym strzałem z 18 metrów pokonał golkipera Wisły Michała Buchalika. Raków prowadził 3:1 i do końca kontrolował już przebieg spotkania.\nPo tym zwycięstwie Raków zajmuje 2 miejsce w „grupie spadkowej”, z dorobkiem 44 punktów. Następny mecz ekipa trenera Papszuna rozegra już w najbliższy wtorek (23.06), kiedy to zmierzy się na wyjeździe z Koroną Kielce.\nBramki: Kościelny (20 min.) 1:0, Tijanic (55 min.) 2:0, Buksa (72 min.) 2:1, Sapała (78 min.) 3:1\nSkład Rakowa: Szumski, Piątkowski, Mikołajewski, Kościelny, Sapała, Shwarz, Kun, Tudor, Tijanic (Lederman), Musiolik (Oziębała), Brown Forbes (Malinowski)


Przed Kolumbem: Petroglify z Narigua (stan Coahuila, Meksyk)\nOryginalny artykuł: Habilitan Narigua, sitio con miles de grabados en piedra\nNa południu stanu Coahuila, na terenie stanowiska archeologicznego Narigua, znaleziono około 500 kamieni z ośmioma tysiącami petroglifów wykonanych przypuszczalnie około sześciu tysięcy lat temu. Ryty naskalne znajdują się w różnych miejscach łańcucha górskiego i związane są z obozowiskami dawnych grup myśliwych-zbieraczy. Archeolodzy natrafili na pozostałości obrobionych kamieni i groty strzał, świadczące o wyrobie narzędzi przez koczowników. Jak wyjaśnia Gerardo Rivas – kierujący pracami konserwatorskimi w Narigua – obozowiska rozmieszczone były pod gołym niebem, w dwóch dolinach oddzielonych niewysokimi wzgórzami. Chaty wykonywane były z materiałów nietrwałych i przypuszczalnie łatwych do przenoszenia. Zachowały się jedynie ślady dawnych palenisk, które służyły nie tylko do przygotowywania posiłków, ale również do ogrzania się w zimne dni i noce.\nNaskalne ryty w Narigua (fotografia INAH)\nNajwięcej petroglifów, rozproszonych na obszarze 400 na 200 metrów znajduje się w grupie zwanej Sierra de Narigua. Niektóre ryty można dostrzec na zboczu góry, chociaż u jej stóp również leżą pojedyncze głazy. Poza tym petroglify odnaleziono jeszcze w trzech miejscach, nazwanych przez meksykańskich archeologów: Narigua I, La Bolsa i Peñuelas de Narigua. Gerardo Rivas wyjaśnia, że naskalne ryty różnią się w zależności od miejsca i przedstawiają koncentryczne okręgi, linie proste, łamane i faliste, a także wizerunki jeleni. Ponadto znaleziono petroglify z czasów kolonialnych, między innymi wyryte krzyże, które mogą pochodzić z drugiej połowy XVI wieku.\nPomimo iż uczeni nie dysponują wieloma informacjami na temat grup koczowników, którzy wykonali petroglify w rejonie Narigua, to jednak dzięki porównaniu z innymi, podobnymi ośrodkami i w oparciu o badania etnograficzne przeprowadzone wśród ludności indiańskiej, wiadomo, że tego rodzaju ryty naskalne były związane z rytuałami inicjacji, z polowaniami na jelenie i kosmogonią. Od sierpnia 2012 roku Narodowy Instytut Archeologii i Historii w Meksyku przygotowuje to stanowisko dla zwiedzających. Ścieżki, poprowadzone pomiędzy głazami, pozwolą na dokładne przyjrzenie się petroglifom bez ryzyka ich zniszczenia.\nCzytaj więcej: archeologia, Meksyk, Mezoameryka, petroglify\nZobacz na mapie: Narigua, Coahuila, Meksyk


Ilość pokoi: 1 · Ilość łóżek: 2\nSprawdzone opinie naszych gości\nPlac Konstytucji 3,serce MDM-u, więc doskonałe skomunikowanie z resztą miasta. Ogromny wybór wszelkich lokali gastronomicznych (od wegańskich po kuchnię czeską). Mieszkanie na 4 piętrze, na które dowozi nas winda. W mieszkaniu działająca doskonale klimatyzacja. Internet bez zarzutu. Czysto. W szafach duża ilość wieszaków, dziękujemy!\nCzystość, przestronność, centralne położenie, pomocna obsługa, bezpieczeństwo, cisza\nSame plusy. Świetna obsługa. Możliwość pobrania i oddania kluczy bez konieczności jeżdżenia do biura i w dogodnych dla mnie godzinach.\nBardzo dobra lokalizacja (ścisłe centrum), czysto, wygodnie.\nWarszawa to częsty cel rodzinnych podróży, weekendowych wypadów w gronie przyjaciół, jak i wyjazdów służbowych. Jeszcze przed przybyciem warto zarezerwować w Warszawie nocleg, w którym wypoczniemy i odświeżymy się po intensywnym dniu w stolicy, czując się niemalże jak we własnym domu. Najciekawsze noclegi w centrum Warszawy prezentujemy na naszej stronie.\nChoć noclegi w centrum Warszawy kojarzą się ze sporym wydatkiem, nie muszą wcale nim być. Najlepszym tego dowodem są starannie wyselekcjonowane tanie noclegi w apartamentach zlokalizowanych w dogodnych punktach miasta. Blisko z nich do licznych zabytków stolicy, restauracji, sklepów, jak i środków komunikacji miejskiej.\nBy sprostać potrzebom i oczekiwaniom wszystkich osób szukających noclegu w Warszawie, przygotowaliśmy szeroką ofertę apartamentów, przygotowanych na przyjęcie od 2 do 8 osób. Wszystkie z warszawskich noclegów dogodnie wyposażyliśmy w wygodne łóżka, łazienki z wanną lub prysznicem, aneksy kuchenne i balkony z widokiem na miasto.\nCzeka Cię podróż do stolicy? Szukasz idealnego noclegu w Warszawie? Z przyjemnością zachęcamy do rezerwacji tanich i komfortowych noclegów w centrum Warszawy. Gwarantujemy przyjemny wypoczynek podczas pobytu w stolicy w przestronnych i jasnych wnętrzach apartamentów na wynajem w wyjątkowo atrakcyjnych cenach.\nOferujemy zakwaterowanie w apartamentach położonych w różnych lokalizacjach w centrum Warszawy. W apartamentach można korzystać bezpłatnie z WiFi.\nApartamenty dysponują balkonem i wyposażone są min. w telewizor LCD oraz odtwarzacz DVD. Każdy apartament posiada także w pełni wyposażony aneks kuchenny ze zmywarką do naczyń oraz kuchenką mikrofalową. W apartamentach znajduje się też łazienka prysznicem lub wanną, pralką i suszarką do włosów.\nZa dodatkową opłatą oferujemy transport z Warszawskiego lotniska im. Chopina które położone jest 8 km od City Apartments.


Multis Multum: Kursy instruktorskie\nCentrum Inicjatyw Społecznych „Multis Multum” jest instytucją kształcącą profesjonalne kadry kultury fizycznej: instruktorów rekreacji ruchowej i instruktorów sportu. CIS zostało stworzone przez pasjonatów sportu oraz zdrowego stylu życia, posiadających doświadczenie w przekazywaniu wiedzy oraz odpowiednie wykształcenie kierunkowe i umiejętności. Wyznacznikiem jakości naszego kształcenia jest starannie dobrany i modyfikowany według indywidualnych potrzeb program zajęć oraz profesjonalna kadra dydaktyczna.\nNaszym celem jest podnoszenie kwalifikacji zawodowych oraz nabywanie uprawnień przez młodzież i osoby dorosłe, promowanie i upowszechnianie kultury fizycznej, sportu i rekreacji ruchowej, umożliwienie rozwoju osobowości oraz kształtowanie wiedzy i rozwój uzdolnień ze szczególnym uwzględnieniem aktualnych potrzeb i wymogów rynku pracy.\nWarunkiem uczestnictwa w naszym kursie jest:\nopanowanie techniki danego sportu na poziomie co najmniej średnio zaawansowanym;\nśrednie wykształcenie (jeżeli kursant jest np. w ostatniej klasie szkoły średniej może uczestniczyć w kursie i zdawać egzamin, ale legitymację i zaświadczenie otrzyma po dostarczeniu kserokopii świadectwa ukończenia szkoły średniej/ponadgimnazjalnej)\nNadawane uprawnienia zawodowe są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa a zdobyte kwalifikacje pozwalają na podjęcie ciekawej pracy instruktora podczas obozów zimowych i letnich lub trenera w klubach sportowych oraz ośrodkach sportu. Zdobyte uprawnienia pozwalają również na założenie własnej działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia komercyjnych zajęć ruchowych z osobami w każdej grupie wiekowej.\nOrganizowane przez nas kursy składają się z części teoretycznej (część ogólna i część specjalistyczna), obejmującej zasób wiedzy niezbędny do pracy w charakterze instruktora oraz zajęć praktycznych, podczas których kursanci zdobywają umiejętności konieczne w pracy instruktorskiej. Każdy z kursantów przystępuje do egzaminu końcowego sprawdzającego posiadaną wiedzę i umiejętności. Zaliczenie egzaminu z wynikiem pozytywnym jest warunkiem ukończenia kursu i zdobycia uprawnień. Materiały dydaktyczne udostępniane kursantom pozwalają na samodzielne przyswajanie dodatkowej wiedzy teoretycznej oraz utrwalanie jej w dowolnym czasie. Zajęcia praktyczne odbywają się w komfortowych obiektach sportowych oraz na świeżym powietrzu, pod okiem doświadczonej kadry. Osoby będące absolwentami Akademii Wychowania Fizycznego lub posiadające tytuł instruktora innej dziedziny związanej ze sportem są zwolnione z egzaminu obejmującego część ogólną.\nCeny kursów są ostateczne, nie ma dodatkowych – ukrytych opłat. Oczywiście w cenie kursu nie zostały uwzględnione koszty nie leżące w gestii organizatora, czyli dojazd, wyżywienie oraz zapłata za karnet w wypadku kursu narciarskiego. Uiszczona opłata obejmuje wszelkie kwestie wchodzące w zakres kursu czyli:\nopiekę i instruktaż profesjonalnej kadry;\negzaminy oraz ewentualne poprawki;\nwyrobienie i wydanie legitymacji instruktorskiej;\nIstnieje możliwość sfinansowania szkolenia przez lokalny Urząd Pracy lub Zakład Pracy kursanta. Centrum Inicjatyw Społecznych „Multis Multum” jest zarejestrowane w Rejestrze Instytucji Szkoleniowych Urzędu Pracy pod nr RIS: 2.10/00190/2016.\nWzory dokumentów i zaświadczeń:\nCentrum Inicjatyw Społecznych Multis Multum © 2018


Zbiórka uczestników (godzina zależna od miasta wyjazdu). Przejazd do Bałtowa. Całodzienny pobyt w BAŁTOWSKIM KOMPLEKSIE TURYSTYCZNYM: JURAPARK – park dinozaurów zajmujący obszar 3,5 ha. Na jego terenie znajduje się obecnie ponad 100 modeli dinozaurów i innych prehistorycznych stworzeń – wszystkie naturalnej wielkości. Modele, które można podziwiać w JuraParku wykonywane są przez współpracujących z parkiem paleoartystów z wielką dbałością o szczegóły oraz w zgodzie z najnowszymi odkryciami i standardami obowiązującymi w paleontologii. Do grona konsultantów parku należą światowej sławy znawcy dinozaurów oraz odkrywcy ich tropów, a także uczeni, którzy zajmują się rekonstrukcją prehistorycznego świata. PARK ROZRYWKI wyposażony w karuzele, family coaster, urządzenia wodne, gokarty, eurobungy. KINO EMOCJI CINEMA 5D – zastosowana technologia 5 D pozwala widzom stać się aktywnym uczestnikiem scen rozgrywanych na ekranie. Prócz trójwymiarowego obrazu widzom dostarczane są inne wrażenia zmysłowe: dźwiękowe, ruchowe, dotykowe. Przejazd do obiektu, zakwaterowanie, obiadokolacja, nocleg.\nŚniadanie. Pierwszy punkt programu to zwiedzanie CENTRUM NAUKI LEONARDO DA VINCI. Jest to drugi co do wielkości po Centrum Nauki Kopernik w Warszawie, obiekt popularyzujący nowoczesną naukę przez zabawę. Zwiedzający mają możliwość bezpośredniego kontaktu z twórczością Leonarda da Vinci. Dzieci i dorośli mogą podziwiać trójwymiarowe modele projektów Leonarda, zbudować wynalazki na interaktywnych stanowiskach, podziwiać Ostatnią Wieczerzę czy Mona Lisę. Każdy może zapoznać się z najważniejszymi notatkami Leonarda i odkryć wiele tajemnic tego piętnastowiecznego geniusza. Oczywiście to nie wszystko. Młodzież i dzieci mogą przeprowadzać eksperymenty naukowe poznając tajemnice przyrody. Z kolei nauczyciele mają możliwość wykorzystać nowoczesne i innowacyjne metody kształcenia dla najmłodszych zdecydowanie różniące się od tych w szkole. Kolejny punkt programu to JASKINIA RAJ, jedna z najbardziej znanych atrakcji turystycznych Gór Świętokrzyskich i jedna z najpiękniejszych jaskiń krasowych naszego kraju. Zachwyca bogactwem i różnorodnością kalcytowych form naciekowych. Występują tutaj skupiska stalaktytów o unikatowym na skalę światową zagęszczeniu. Jaskinia uznana została za rezerwat przyrody nieożywionej i stanowisko archeologiczne. Od 1972 roku udostępniona została dla ruchu turystycznego wyłącznie pod opieką przewodnika. Jest to jaskinia o rozwinięciu poziomym, można ją zwiedzać bez posiadania specjalnych umiejętności. Trasa jest oświetlona elektrycznie i przystosowana do zwiedzania przez grupy wycieczkowe. Następnie zwiedzanie CENTRUM NEANDERTALCZYKA, miejsca w którym zbiegają się pradawne losy człowieka z najnowszymi odkryciami współczesnej nauki. W Centrum zobaczyć można naturalnych rozmiarów replikę mamuta, repliki czaszek ludzi pierwotnych, hologram 3D czaszki neandertalczyka, inscenizację polowań i życia codziennego. Przejazd do KIELC – spacer po mieście, m.in.: Aleja Sław, przy której umieszczone są popiersia ludzi kultury XX wieku, Źródełko „Biruty”. Powrót do obiektu, obiadokolacja, nocleg.\nŚniadanie, wykwaterowanie. Wycieczka piesza z przewodnikiem na ŚWIĘTY KRZYŻ, niegdyś zwany Łysiec, leżący we wschodniej części pasma Łysogór, drugi co do wysokości szczyt w Górach Świętokrzyskich, wiedzie na niego niebieski szlak. Na szczycie znajdują się: skalne rumowisko, charakterystyczne dla Gór Świętokrzyskich, tzw. gołoborze, ścisły rezerwat przyrody obejmujący las jodłowo-bukowy, pozostałości wału kultowego przedchrześcijańskiego miejsca kultu, klasztor Misjonarzy Oblatów M.N., muzeum parku narodowego (w jednym ze skrzydeł opactwa pobenedyktyńskiego) oraz Radiowo-Telewizyjne Centrum Nadawcze Święty Krzyż o wysokości 157 m. Powrót na miejsce zbiórki w godzinach wieczornych.\nIstnieje możliwość przedłużenia wycieczki o 1 dzień / JĘDRZEJÓW, CHĘCINY.\nPrzejazd do Jędrzejowa, zwiedzanie Muzeum im. Przypkowskich, specjalizującego się głównie w prezentacji zegarów słonecznych i przyrządów astronomicznych. Następnie przejazd do Zamku Królewskiego w Chęcinach, jednego z najczęściej odwiedzanych zabytków tego typu w Polsce. Potężne baszty dominują nad okolicą i widoczne są już z trasy biegnącej do Krakowa. Do dziś zachował się pełen obwód zewnętrznych murów obronnych, dwie wieże, baszta i fundamenty budynków mieszkalnych. W wieży wschodniej mieści się punkt widokowy, skąd przy ładnej pogodzie widać wierzchołki Tatr.


ZNP wznawia rozmowy z rządem. Michał Dworczyk: mamy gotowe porozumienie, które podpisała "S" - WP Wiadomości\nstrajk nauczycieli 2019negocjacjeznp\nNa wniosek Związku Nauczycielstwa Polskiego w czwartek odbędzie się kolejne spotkanie związkowców z przedstawicielami władz. Czy uda się zakończyć trwający od ponad tygodnia strajk? Szef Kancelarii Premiera Michał Dworczyk nie pozostawia złudzeń w tej sprawie.\nStrajk nauczycieli 2019. ZNP wznawia rozmowy z rządem (PAP, Fot: Marcin Obara)\n"Na nasz wniosek - Zarządu Głównego ZNP - zostało zwołane posiedzenie Rady Dialogu Społecznego. Wracamy do stołu rozmów w czwartek, 17 kwietnia o godz. 10.00. Chcemy rozmawiać wcześniej, bo strajk trwa tu i teraz!" - poinformował na swoim profilu na Twitterze ZNP.\nZaproszenie zostało zaakceptowane, o czym poinformował szef KPRM Michał Dworczyk. - Przyjęliśmy zaproszenie na spotkanie prezydium Rady Dialogu Społecznego w najbliższy czwartek o godz. 10. Będziemy mieli ze sobą porozumienie, do którego przystąpiła już "Solidarność" - stwierdził w rozmowie z PAP.\nZobacz także: Strajk nauczycieli 2019. PiS nie czuje, że przegrywa. "Okrągły stół" ma być nowym otwarciem\nW spotkaniu ma także uczestniczyć wicepremier Beata Szydło.\nZNP jest gotowa do rozmów: pytanie z czym przyjdzie strona rządowa?\n- My jesteśmy gotowi do rozmów, pytanie z czym przyjdzie strona rządowa. Jeżeli przyjdzie ponownie z porozumieniem w wersji solidarnościowej, trudno będzie o jakiekolwiek porozumienie - stwierdził Sławomir Broniarz - Nie ma jakichkolwiek szans na to, byśmy podpisali ten dokument - dodał.\nZobacz także: Strajk nauczycieli i egzamin ósmoklasisty. Mateusz Morawiecki: w czwartek przedstawimy formułę obrad okrągłego stołu\nSzef ZNP stwierdził, że z jego informacji wynika, że w około 60-70 proc. szkół może być problem z przeprowadzeniem matur. - Ta informacja jest informacją płynną. Wbrew temu, co mówi pani minister Zalewska, narasta determinacja nauczycieli dotycząca tego, żeby nie klasyfikować młodzieży. Tylko to nie jest wina tych nauczycieli, to pytanie do rządu, co rząd robił od 10 stycznia, bo wtedy wiedział o proteście - stwierdził szef ZNP.