"SPOTKANIA Z NIEZNANYM": Zdany: Nieudolna mistyfikacja !\nZdany: Nieudolna mistyfikacja !\nTemat Zdanów, jak sądzę, zna większość osób interesujących się tematyką UFO. Obiekt sfotografowany 8 stycznia 2006 r. został przez osoby z Fundacji Nautilus okrzyknięty "najlepszym zdjęciem UFO na świecie". Większość badaczy i ufologów w Polsce już w 2006 r. stwierdziła, że to marna mistyfikacja powstała w wyniku złożenia dwóch misek. Oprócz tego wątpliwości budziła wiarygodność świadków i ich matactwo...\nZachęcam Czytelników do zapoznania się z nowymi faktami/szczegółami jakie wynikły podczas analizowania zdarzenia w Zdanach. Materiał dostępny na Forum INFRA w temacie:\nZdany - ostateczny cios dla sprawy (kliknij, aby przejść do forum)\nNa forum pojawił się Pan Rafał Nowicki, który dokumentował zdarzenia w Zdanach. Niestety jak na razie nie potrafi odnieść się w merytoryczny i rzetelny sposób do zadanych pytań kilku internautów (w tym moich kolegów). Powiem wprost - wręcz unika odpowiedzi, co sprawia, że sprawa Zdanów zaczyna zakrawać na największą i najbardziej nieudolnie przeprowadzoną mistyfikacje z UFO w tle.\nAutor: Arek Miazga o 20:40\nEtykiety: zdany polska zdjęcie ufo nol\nGastria 27 stycznia 2012 13:48\nNa forum Fundacji Nautilus jest mega duży wątek na ten temat. Obalany jest mit , ze Zdany to super 100% UFO...ciekawe eksperymenty ze sklejonymi miskami robione przez użytkowników.\nArek Miazga 27 stycznia 2012 17:04\nWitaj ! Tak znam to, na forum INFRA kilka osób ustaliło naprawdę dotąd nieznane szczegóły, które tylko potwierdzają mistyfikację. Niestety FN nigdy się do tego nie przyzna ze względu na utratę twarzy. Ludzie jednak głupi nie są i aż tak naiwni.\nIstnieje wiele relacji potwierdzających że jest to prawdziwe ufo i wiele osób przeczących. W rezultacie mamy słowo sceptyków przeciwko słowu osób uznających to zdarzenie jako faktyczne, ponieważ nikt jednoznacznie nie udowodnił swojej racji (każdy przeczy każdemu) to nie można twierdzić, że osoby wierzące w prawdziwość są jak to Pan ujął głupi i naiwni. A pozatym istnieje wiele innych zdarzeń ufologicznych w których opisywany obiekt jest podobny do tego ze zdanów. Także nie rozumiem skąd Pańskie 100% przekonanie o fałszu tego zdarzenia (chyba że chodzi o konflikt interesów Pańskich i nautilusa) w każdym bądż razie zarówno Pana skłonność do szybkiego stwierdzania wniosków tam gdzie powinno się zastanowić jest równie beznadziejna jak czynności nautilusa w porównaniu z ich możliwościami.\nArek Miazga 28 stycznia 2012 17:34\nOczywiście że tak. Panie Piotrze nigdzie nie napisałem że\n''jak to Pan ujął głupi i naiwni'' !!! Więc proszę sobie darować takie słowa.\nTo że obiekt jest podobny do innych nie jest żadnym argumentem trzeba to rzetelnie udowodnić podobieństw jest wiele. Dlaczego takie przekonanie proszę od początku zapoznać się z tym co mówił autor zdjęcia, FN oraz Pan Nowicki a potem zapoznać się z konkretnymi zastrzeżeniami jakie zawarte są na forum INFRA i je porównać. Kto ich nie zauważy trudno nic na to nie poradzę.\nNie mam żadnych Drogi Panie ''interesów'' z Fundacją i nie zamierzam mieć, mamy od lat zupełnie odmienne stanowisko w kwestii UFO i jego rzetelnym informowaniu społeczeństwa.\nPan moze we wszystko ''wierzyć'' bo używa słowa wiara - UFO to nie wiara lecz kwestia wiedzy proszę o tym pamiętać.\nJa nigdy nie stawiam Panie Piotrze tak szybkich wniosków jak FN że to najlepsze zdjęcie UFO na świecie.Trzeba być arogantem aby tak twierdzić.\nAnonimowy 29 stycznia 2012 08:32\n"Ludzie jednak głupi nie są i aż tak naiwni." uważam jako stwierdzenie, że Ci którzy uważają, że zdany nie są mistyfikacją są właśnie tacy, poza tym wyczuwam tam nutkę manipulacji (świadomej lub nieświadomej), ponieważ podświadomość człowieka, który to przeczyta zareaguje w sposób "ja przecież nie jestem głupi i naiwny" i broniąc siebie człowiek ukierunkuje się pozytywnie do Pana stwierdzeń.\nCo do interesów z fundacją to o to mi chodziło. Macie odmienne stanowisko i cechujecie się wzajemnym sceptyzmem, co byłoby bardzo korzystne gdyby polegał on tylko na pokazywaniu drugiej strony medalu a nie przekonywanie wszystkich do przeciwnego stanowiska i stwierdzanie czegoś co wcale nie jest oczywiste.\nCo do wiary i wiedzy to niech się Pan zastanowi czy jeżeli się Pan myli i tak naprawdę coś się wydarzyło w zdanach to czy Pańska "wiedza" pochodząca z obserwacji i relacji o ufo jest większa od tych, którzy widzieli obiekt ze zdanów? (oczywiście w przypadku prawdziwości tego zdarzenia), a stwierdzanie że coś jest mistyfikacją jest negatywne dla ufologi. O wielu zdarzeniach z udziałem ufo nikt nie wie, ponieważ ludzie boją się że nikt im nie uwierzy - stwierdzanie,że coś jest fałszem mimo że w danym zdarzeniu są dowody potwierdzające i przeczące, przekonuje ludzi, którzy jednak uważają że zdany były prawdziwe, że nie warto ryzykować wyśmiania, publikacją swoich relacji.\nMoim zdaniem w kwesti tak spornej jak ufo nie powinno się stwierdzać wniosków tam, gdzie trzeba się zastanowić. Powinno się przedstawić informacje i pozwolić człowiekowi samemu zdecydować jakie stanowisko w tej sprawie obierze, bez nacisków typu stwierdzeń o czymś do czego się nie ma pewności.\nArek Miazga 29 stycznia 2012 10:50\nWidzi Pan zatem to jest Pana zdanie i Pan tak odbiera, że inne osoby tak pomyślą. Proszę Pana w kwestii UFO nie ma nikt zbyt dużej wiedzy ani ja, ani Fundacja czy inni badacze. Jak na razie UFO nie jest poznane do tego stopnia aby tak mówić. Opieramy sie w dużej mierze na spekulacjach. Jedynie na razie możemy daną obserwację albo wyjaśnić jak w przypadku mistyfikacji w Zdanach ponieważ istnieje wiele konkretnych szczegółów albo nie.\nOwszem w Zdanach się wydarzyło sporo tyle, że była to juz wcześniej zaaranżowana przez Fakt i FN sprawa o czym pisalismy na forum choćby puszczanie balonów przez redakcję w tym miejscu na tym samym polu kilka miesięcy wcześniej prawda, że dziwny zbieg okoliczności zmiana exif itp. itd\nUważam że Pan Nowicki o kilku sprawach dowiedział się z forum osoba rzekomo zapoznana od A do Z nie potrafi odpowiedzieć na znaczące zapytania to samo na czacie. Jak odbiorą to inni można się domyślić.\nKazdy badacz/ufolog gdy zauważa, że coś nie gra zachowuje sceptycyzm a nie robi sensaci i wypuszcza fejka w obieg. Dlatego ja i inni badacze w Polsce mamy tak odmienne zdanie od FN.\nJuż choćby wstępna analiza Pana T.S pokazuje dobitnie że ''miski'' przysłaniają dwie gałązki drzewa proszę to zobaczyć samemu i wyciągnąć wnioski. FN i inni tego jakoś nie zauważyli ? Widać to dobrze ale na oryginalnych zdjęciach ;)FN pokazuje jedynie kopię. To samo raport Pana Rafała nagle go wcięło - ponieważ rzekomo pojawiły sie nowe ''dowody'' zatem dlaczego te stare ukrywa się przed Czytelnikami ?\nDlatego właśnie tak jest w ufologii, że przedstawia się argumenty i je analizuje. Proszę zauważyć jak reaguje zwykły Kowalski na zdjęcia w Zdanach eee to miski nikt tego nie bierze na serio.\nNa szczęście jest sporo innych znacznie ciekawszych obserwacji UFO niz Zdany proszę zauważyć ile 2011 przyniósł obserwacji typu CE-1 dobrze udokumentowanych.\nPanie Arku na Zdany nie trzeba nie wiadomo jakiej ''wiedzy''i mądrości aby wykazać tani chwyt osób, które dokonały tej śmiesznej mistyfikacji z miskami. Pan RB karmi innych tanią sensacją i kłamstwami nie wskazując choćby takich różnic jakie zaprezentowano na forum infra. Takie postępowanie jest przeprowadzane z premedytacją byle odwlec innych od prawdziwej prawdy.\nAnonimowy 13 lutego 2012 10:45\n...ja osobiście boleje nad tym, że FN nadal sprzedaje tę bajkę (i w taki sposób). To nie jest korzystne dla sprawy. Aktulanie siędzę przed kompem i jem sałatkę z takiej sporej miski jak na zdjęciu...\nteż ma spłaszczone denko aby można ją było postawić... taki sam materiał... do sałatek idealna. I mówie to bez złośliwości, stwierdzam fakty - pro forma.\nJak słucham wypowiedzi odnośnie refleksu, że obiekt zawsze porusza się trójkątem do przodu - to popadam w konfuzję. To wpływa ujemnie na ocene rzetelności działania FN.\nInformacje o mistyfikacji w Zdanach okazały się przedwczesne... buuuu\nArek Miazga 16 lutego 2012 17:44\nTo, że to mistyfikacja wyjątkowo paskuda wie dziś masa osób wystarczyło śledzić na forum infra wątek o Zdanach i zobaczyć wręcz bijące w oczy nieścisłości i manipulacje ze strony FN oraz Faktu.\nZauważcie, że FN nigdy nie wykonało celowo doświadczenia z modelem np. wycięty karton o długości 2,5 - 3 metra i wykonanie zdjęć z odległości np. 50, 100 i 200 metrów. Oni tylko jedynie podrzucali miski robiąc to celowo nieudolnie beż życia. Jak wykazały innych doświadczenia z rzucaniem misek wiele mitów FN obalono jako niemożliwe, którymi karmiono Czytelników.\nAnonimowy 20 lutego 2012 12:12\n...bronienie owych misek, i robienie wokol tego takiej a nie innej otoczki przypomina mi awanture o krzyz przed palacem namiestnikowskim.\nPrzeczytalem wszystko co bylo do przeczytania na ten temat, oczy mam zdrowe - to fake. Po co te zle emocje? Nie ma chyba rady by przekonac kogos kto tak bardzo chce wierzyc - a traci na tym ufologia. Tracimy my-srodowisko (jesli moge sie tak wyrazic). Zamiast badać ciekawe przypadki, bo pośród tego typu niudolnych mistyfikacji zawsze taki sie trafi - tracimy czas na jałowe dyskusje.\nMi to przypomina sprawe Billego Miera - do tej pory ludzie wierzą temu człowiekowi. A przecie prócz oczywistych fake'ow prezentowal on utopie bedaca analogicnza ze sredniowiecznym krolestwem ksiedza Jana czy chrzescijankim rajem! On tego nie wzial z ksiezyca, to juz było! I sa ludzie ktorzy mimo faktow uwazaja ze byl on kontaktowcem. A Adamski? A Villa? Jakim cudem w naszym kraju coś takiego udało się przepchnąć?\nJest mi przykro, bo o ile formuła działnosc FN, NDW i inszych nie do końca mi odpowiada i nie uważam jej za właściwą to jednak lubie śledzić co się tam dzieje i uważam że każdy ma swoją niszę.\nLubie postać Bernatowicza i śledziłem jego radiową działność od Zetki, ale ten niepochamowany entuzjazm, brak merytoryczności, błedy... kurczę - zdaje mi się że idziemy w ilość nie jakośc. Jest jakieś parcie: muszą być efekty. Tak samo jak było z tą rybą - nie wiem czy to wyjaśnili - ale obejrzałem zdjęcie w necie i po kilku chwilach ustaliłem ze ryba leżała na gumowej kratce, takiej pseudo-wycieraczce co się kładzie na dnie zlewozymwaka czy prysznica. I wsio - a dym był jak cholera.\nNie chce nikogo obrażać ani deprecjonować - ale na bogów, nie można z uporem maniaka trwać w błedzie. Musi być progres. Verne wierzył w progres. Oni mają Verne'a jako patrona.\nMysle ze ewentulana autorefleksja moze przyjsc za dekade, dwie - kiedy stery przejmie inne pokolenie i bedzie moglo w ramach sentymentalnych wspomnien napisac artykul o tym jak to na poczatku zabawnie bylo w zwiazku ze Zdanami.\nArek Miazga 20 lutego 2012 15:11\nMasz rację G tyle że Bernatowicz zrobi wszystko aby nie ponieść porażki i nie przyznać się do błędu a może nawet spreparowanej przez niego całej mistyfikacji Zdan. Niestety sensacji Zdanami nie zrobił a wpędził całe FN w bagno absurdów i kłamstw.\nRyba to jedna z kilku sensacyjnych historii nic nie wartych uwagi. Sam nic nie miałem do Bernatowicza nawet wspólnie dokumentowałem z nim pierwszy w Polsce piktogram w mojej okolicy Kielanówce 2000 roku ale Wylatowo ukazało oblicze tego Pana co myślę poznali wszyscy badacze/ufolodzy w latach 2002-2003.Takiej arogancji,buty i kłamstw ja nie toleruję.\nTak gdy za np. dwie dekady jak piszesz nowe pokolenie przeanalizuje Zdany plus inne zdarzenia wyciągnie swoje wnioski tego jestem pewny na przykładzie Balani Bolnara. Druga sprawa nie wiem bo teraz ufologia praktycznie zipie pomimo że nie brakuje spektakularnych obserwacji choćby opisywanych i rejestrowanych na moim blogu.\nJak na razie FN idzie na sensacją i promowanie swoich ''twarzy'' acz dla wielu osób twarz tę już dawno stracili. Pozdrawiam\nAnonimowy 20 lutego 2012 16:16\nPrzyznam że Twoją działalność znałem trochę z kwartalnika UFO i mam zarchiwizowaną audycje w których gościłeś w Tok FM czy Zetce, właśnie u Bernatowicza. Dopiero po latach wpadłem na poprzedniego, a teraz na tego bloga - i robisz dobrą robotę, tak trzeba cisnąć.\nBernatowicz mimo braku merytoryczności jest dobrym popularyzatorem, ma warunki wokalne - przez lata wyrobił sobie niezły warsztat. Szkoda ze to wyglada tak jak teraz. Sporo swego czasu mówił o knigach jakię będzie pisał, jedna ponoć już skończona, jednak czeka na wydanie w czasie nieokreślonym ponieważ chlebodawca RB uzgodnił z nim że nie będzie prowadził takiej działaności, w zwiazku z domniemaną stratą imageu prezentera news'owego - tj. "poważnego wizerunku". Z jednej strony jestem to w stanie zrouzmić, z drugiej jednak - kiedy działą FN i jej projkty: nie.\nJak każdy kto jest w temacie czekam na coś dobrego, choć kolejne przypadki przyprawiją mnie o zwątpienie. Wkurzają mnie mistyfikatorzy i ci którzy za UFO biorą orbsy, samoloty, lampiony itd.\nA robnąc sie łatwo - sam siedząc kiedyś w pracy, głowy nie dam ale było to jakoś w godzine, pol po wschodzie słońca, a niebo niebieskie, czyste bez chmur. I w oddali leciało jaśniejaca złota pałeczka. Tak pod kątem, i skojarzyłą mi se z rosnąca-malejącą rtęcią z termometra. Kiedy się zbliżył i widziałem go nieco pod innym kątem zidentyfikowałem samolot pasażerski. Mknął na Okęcie. Była kiedyś taka kaseta VHS dołaczona do Faktora X - Polskie UFO i tam było identyczne nagranie. Z tym ze samolot musiał skryć się w chmurach i nie pokazał się w pełnej krasie. I sensacja gotowa.\nMyślę, że mniejsza ilość materiału pozwala na rzetelniejszą anlizę i dyskurs, no i nie skłania do pochopności. Jestem trochę tym wszystkim zawiedziony, niby przynawianie się do zaintereswoania uflogią zawszę było dobrowolnym wysawieniem się na kpiny ale to co się wyprawia (np. te pikniki Zagórskiego) to coś w rodzaju dostarczania pozywki dla kpiarzy.\nNie możemy też zapominać o pewnym (wtórnym?) zjawisku mitologizacji zjawiska UFO; minorum gentium czesto nazbyt pochopnie bierze za ingerencje obcych to czego nie pojmuje. Nieswiadomie, a ludzie chcą wierzyć.\nArek Miazga 21 lutego 2012 09:52\nMożliwe że coś mówiłem ponieważ nagrania przeprowadzaliśmy m.in w Kielanówce czasem spotykaliśmy sie na prelekcjcach w Krakowie jaką organizowała m.in CBUFOiZA to były super czasy i mile je wspominam choć aktulanie znacznie wiecej zdarzeń zarejestrowałem sam niz będąc w CBUFOiZA ;)\nPan RB ma dar do obietnic i tego, że nie dotrzymuje danego słowa ile to juz książek miał wydać ! Teraz książka o Zdanach obiecana ? Tylko co tam napisze ? Na pewno że to prawdziwe UFO wszystkie argumenty świadczace o mistyfikacji ominie celowo. Co do Zdan polecam Ci zaglądnij na forum INFRA gdzie naprawdę zadano konkretne zapytania na kóre Pan Nowicki zwyczajnie skapitulował i odszedł z forum co świadczy o całym problemie i podejściu do sprawy. Jego motyw to taki ''ja wiem Wy nie '' i kropka ;) a na inne argumenty jest głuchy.\nMamy tyle materiałów że pora zacząć juz analizować Polskie wybrane obserwacje szczególnie CE-1, CE-2 po 15 latach stwierdzam że nowe obserwacje nic juz nie dają poza ich rejestracją. W sumie móglbym zakończyć rejestracje ponieważ zebrałem i zarejestrowałem na tyle różnych zdarzeń że przynajmniej mi wystarczy juz.\nDzięki za dobre słowa ''robota ufologa'' to jednak mało ciekawa ''robota'' czy chcesz czy nie masz zawsze wrogów, drwiących i szydzących ludzi ale ja sie tym nie przejmuję i robię swoje ;)\nMój starszy blog jest w linku po prawej też polecam ;)\nNo właśnie - każdy przypadek jest już mniej lub bardziej wtórny, a na przełom sie nie zapowiada. Przyznam ze przez to na długi czas odstawiłem lektuy uflogiczne w kąt. Te same kłopoty interpetacyjne, podobne schematy. Rodzi się tylko pytanie - o czym ta wtórność świadczy?\nArek Miazga 21 lutego 2012 20:29\nDokładnie UFO czymkolwiek są świetnie się jednak maskują pomimo, że je widać ;)\nMinęło tyle lat a ufologia nie wiele posunęła się do przodu to bardzo smutne, niestety nic nie dadzą badania/wyniki jak rządząca światem masoneria trzyma na klucz tajemnicę.\n"Masoneria" jak rozumiem w sensie metaforycznym? Światem rządzi żądza pieniądza, nie upatrywałbym tu takich umyslnych zatajeń, choć fakt faktem - o wielu rzeczach nie wiemy i nie bedziemy wiedzieć. Problem tkwi w samym zjawisku. Przyznaje że ja zaczynam wątpić - jednocześnie mając 100% pewność że w kosmosie żyją nie tylko Homo Sapiens, ale i inni równie łebscy i okrutni, którym się wiele wydaje. O ile to pojazdy z kosmosu a nie skądś indziej - teorii którymi możesz sypać z rękawa jest masa.\nSą sprawy które dają coś w rodzaju pewnośći, są jednak i takie, gdzie jak mi się wydaje UFO zastąpiło w swych kompetencjach Dybuka; Albo stało się wręcz czynnikiem kulturowym - np. sprawa Lecha Chacińskiego (Hacińskiego?) - szkoda faceta, jednak kiedy ja to ogarnąłem, złożyłem do kupy - wyszło mi że człowiek ten musi mieć pewne zaburzenia. Sam koncept wydaję się być wyobrażeniem (syntezą) zaczerpniętą z wielu źródeł i przefiltrowaną przez jego psychikę, funkcjonującą na określonym poziomie. A jednocześnie mamy sprawe Wolskiego - która zdaje się być wiarygodna.\nChodzimy po kruchym lodzie.\nArek Miazga 22 lutego 2012 16:58\nTak światem rządzą pieniądze i wpływowi ludzie (głównie Żydzi) nie boję sie określać tego po imieniu i dosłownie jako właśnie masoneria. Dokładnie żadnej w sumie teorii nie można wykluczyć ostatnio mado to tajne pojazdy wojskowe no tak tyle że i ona jest dziurawa jak ser szwajcarski. Jednak teorie o światach równoległych coraz bardziej znajdują uznanie nie tylko wśród badaczy UFO.ale nawet naukowców którzy eksperymentalnie potwierdzili niejako hipotezę równoległych wszechświatów.\nJa mam inne zdanie w tej materii - to ze padamy ofiara bogatych spekulantow to rzecz nader oczywista (look: kryzys swiatowy, czy to co dzialo sie przed II wojną światową w USA) jednak przypiswanie wladzy nad swiatem Zydom i Masonom uwazam za niemajace miejsca, przynjamniej w takim stopniu jak sie uwaza wg. powszechnej mitologii. Demonizujemy rozne sprawy - tez sie nie boje tego powiedziec. Sa rozne grupy interesow, i to chyba je mozna winic za pewne procesy, jednak czegos takiego jak ogolnoswiatowy pakt funkcjonujacy na tej samej zasadzie co ze sfabrykowanych Protokolow Medrcow Syjonu nie istnieje.\nDla mnie Zydzi sa jak Ormianie czy Peruwianczy i nie jestem przewrazliwony na ich punkcie w mysl tzw. poprawnosci politycznej.\nPowiem ci ze jakies pol roku temu, rok - zdalem sobie sprawe z istnienia na tej planecie Davida Icke'a. Jednoczesnie aplikowalem sobie dokumenty o 9/11 i Invisible Empire itd. Coz - kreatywne przeinaczanie rzeczywistosci, ale zwraca uwage na pewne mechanizmy.\nArek Miazga 22 lutego 2012 19:59\nRozumiem iszanuję to Twoja opinia polecam czasem zerknąć na ten bardzo interesujący serwis stopsjonizmowi. Ja również tylko oni robią się narodem wybranym ''umęczonym'' a sami w okupowanej Palestynie zachowują się jak terroryści lub Waffen SS w czasie II wojny. USA, Żydzi traktują Iran jako wrogie państwo bo produkuje ''atom'' a Izrael ile ma bomb atomowych ile złamali rezolucji ONZ i cały świat na to oko przymyka.\nDavida Icke'a sam czasami na yutube oglądam bardzo ciekawe\nJa Davida Icke'a nie kupuje w 80-90%. Ale on sie bierze za tyle rzeczy ze ciezko generalizowac, ja zas znam jego publikacje wyrywkowo.\nNie jestem przewrazliwiony i nie boje sie nikogo urazic, w tym co pisze nie ma zadnych podtekstow. Wiem o co Ci chodzi, i znam owe zagadnienia.\nCzytałem ostatnio knige Smolenskiego "Izrael juz nie frunie" - ot, krotkie, reporterskie czytadelko. I polecam bo jest to dobre odwzorowanie tego co dzieje sie w Izraelu i na terytoriach okupowanych.\n(a jak juz brniemy w dygresje: polecam takze film Liban). Zydzi nie sa jednolici. Wielu nie w smak to ze robi sie z nich ofiary losu. Sa bardzo rozne srodowiska, opcje polityczne, grupy interesow.\nJa diabelnie nie lubie wrzucania wszystkiego do jednego wora, bo uwazam ze my tez mozemy pasc ofiara stereotypow o glupich polaczkach itd.\nTak czy tak - bardziej martwi mnie sytuacja w Koreii Polnocnej czy Birmie, a juz o naszym rodzimym pierdzielniku nie wspomne.\nCo zas sie tyczy sprawy UFO - nader oczywistym jest ze istniej masa materialow i prace zapewne nadal sa prowadzone - takie wnioski mozna wysnuc badac analogie nt. wywiadu, szpiegow i operacji stricte politycznych i militarnych, czy naukowych. O tym sie tez nie mowi - a to jest. Wiesz to lepiej niz ja. Był fajny dokument Tajni Brytyjscy Łowcy Ufo nt. siatki ktora dawniej sie zajmowała zaganieniem NOLi. Wbrew temu co sie dekalruje takie komorki sa nadal. Ale mam watpliowsci czy faktycznie maja cos ciekawszego niz cywile - np. sprawa Roswell - przejzalem kupe materialow i po lekturze knigu syna Marcela doszedlem do wniosku (mimo iz on twierdzi inaczej) ze to faktycznie musial byc balon. Nie znaczy to jednak ze cos nie spadlo niedaleko.\nAnonimowy 9 stycznia 2016 13:44


(VIDEO) Zapowiedź walki Błachowicz vs Teixeira: „Poczuje to, co wszyscy inni! Legendarną polską siłę” – StrefaMMA.pl – Portal sportów walki\nHome/UFC/(VIDEO) Zapowiedź walki Błachowicz vs Teixeira: „Poczuje to, co wszyscy inni! Legendarną polską siłę”\n(VIDEO) Zapowiedź walki Błachowicz vs Teixeira: „Poczuje to, co wszyscy inni! Legendarną polską siłę”\nNa oficjalnym kanale UFC pojawiła się oficjalna zapowiedź zbliżającej się gali, na której swój pojedynek stoczy Jan Błachowicz. Cieszyński Książę w main evencie zmierzy się z weteranem Gloverem Teixeirą.\nJan Błachowicz tworzy historię i po raz trzeci w karierze stoczy pojedynek, którego stawką jest mistrzowski pas największej organizacji MMA na świecie. Cieszyński Książę swój tytuł zdobył na gali UFC 253 po znokautowaniu Dominicka Reyesa w drugiej rundzie.\nDo pierwszej obrony przystąpił na UFC 259 i zmierzył się z niepokonanym Israelem Adesanyą. Polak podobnie jak poprzednio był dużym underdogiem, jednak na przestrzeni 5 rund udowodnił, że jest prawdziwym mistrzem i odniósł pewne zwycięstwo.\nCieszyński Książę nie tylko jako pierwszy pokonał Israela Adesanyę, ale także pokrzyżował wielkie plany szefa UFC, który zamierzał doprowadzić do głośnego pojedynku Nigeryjczyka z Jonem Jonesem.\nKolejny pojedynek może być prawdopodobnie znacznie trudniejszym starciem niż dwie poprzednie walki mistrzowskie. Tym razem Błachowicz zawalczy z weteranem, dla którego jest to zapewne ostatnia szansa na zdobycie tytułu.\nGlover Teixeira ma za sobą serię 5 zwycięstw. Jest wyjątkowo zmotywowany, a jego mocna broń to umiejętności parterowe i wytrzymałość. Brazylijczyk mimo poważnego kryzysu w starciu potrafi powrócić po ciężkich ciosach i odwrócić losy pojedynku.\nSprawdź! Sugar O'Malley mocno o Seanie Shelbym: "Zachował się jak je*any młotek, wściekł się"\nAby być odpowiednio przygotowanym na starcie z weteranem, Cieszyński Książę trenował z jednym z najlepszych grapplerów w Polsce Gerardem Łabińskim i prawdziwą legendą BJJ Braulio Estimą.\nMistrz UFC Jan Błachowicz jest pewny siebie przed nadchodzącym starciem i zapowiedział, że Teixeira poczuje to, co poprzedni rywale, czyli „legendarną polską siłę”.\nSprawdź! Daniel Cormier: "Nie widzieliśmy jeszcze nikogo takiego, jak Ciryl Gane."\nOkniński namawia do hitowego starcia! "Teraz na pewno dojdzie do rewanżu Pudzian vs Kołecki. Wtedy nie przegrał, tylko..."


Drzwi - akcesoria w Budujesz.pl\nDrzwi - akcesoria (86)\nIzolacje budowlane (20)\nListwy wykończeniowe Effector (787)\nOgrodzenia - akcesoria (109)\nPanele - akcesoria (23)\nPokrycia dachowe i zadaszenia (1)\nSucha zabudowa (98)\nSystemy rynnowe (268)\nStopki do drzwi (6)\nSamo skrzydło drzwiowe stanowić może podstawowe zabezpieczenie przed niepożądanymi gośćmi, przed niekorzystnymi warunkami pogodowymi albo atrakcyjną dekorację, aby jednak drzwi były funkcjonalne, trzeba zainwestować w odpowiednie do konkretnych zastosowań akcesoria. Wszystkie drzwi trzeba wyposażyć w nieco inny zestaw, w którym mogą się znaleźć na przykład samozamykacze chroniące przed trzaskaniem, a jednocześnie zapobiegające pozostawieniu otwartych drzwi albo stopki do drzwi, które przeciwnie – pozwolą je otworzyć i zapobiegną zamykaniu. Te rozwiązania są stosowane dość powszechnie, ale zdecydowanie najpopularniejsze akcesoria drzwiowe to wizjery, zwane niekiedy judaszami. Tutaj wybór jest bardzo duży, a poszczególne modele mogą być soczewki płaskie lub szerokokątne, mogą być zakładane w nieco inny sposób i cechować się pewnymi dodatkowymi cechami użytkowymi. Nie sposób też zapomnieć o prostych akcesoriach zwiększających bezpieczeństwo. Do takich należą między innymi wrzeciądze, czyli specyficznie zbudowane skoble na kłódkę, a także łańcuszki, które są bardzo proste, ale jednocześnie bardzo skuteczne.\nAkcesoria do drzwi to bardzo rozbudowana grupa produktów, w skład której wchodzą też odboje, ograniczniki czy kratki wentylacyjne lub uchwyty. W każdym z tych przypadków przy wyborze zwraca się uwagę na zupełnie inne cechy użytkowe, ale ważna jest również estetyka – zdecydowana większość akcesoriów jest dobrze widoczna, więc poza drzwiami do piwnicy bardzo ważne będzie, aby prezentowały się one nienagannie i nie traciły swoich walorów dekoracyjnych przez dłuższy czas. Akcesoria drzwiowe dobiera się również pod kątem technicznego dopasowania do samego skrzydła – nie wszystkie drzwi są zbudowane w identyczny sposób i do niektórych trzeba dokupić dedykowane akcesoria o nieco innej konstrukcji lub funkcjonalności. Między innymi z tego powodu rozbieżności cenowe pomiędzy różnymi wariantami akcesoriów są bardzo duże.\nOdbojnik drzwiowy plastikowy fi 50mm h 12mm brązowy\nWrzeciądz budowlany 150mm\nZestaw śrub montażowych brązowych 1 komplet\nZestaw śrub montażowych białych 1 komplet\nMaxpol Tulejka wentylacyjna fi40mm biała 171\nMaxpol Tulejka wentylacyjna fi40mm beżowa 171\nMaxpol Tuleja wentylacyjna do drzwi łazienkowych fi40 brązowa - 171\nStopka drzwi garażowych brązowa\nOdbojnik drzwiowy plastikowy fi 40mm h 10mm brązowy\nOdbojnik drzwiowy plastikowy fi 40mm h 10mm biały\nOdbojnik drzwiowy plastikowy fi 40mm h 10mm beżowy\nWrzeciądz ocynkowany mini\nOdbojnik drzwiowy plastikowy fi 50mm h 12mm szary\nOdbojnik drzwiowy plastikowy fi 50mm h 12mm beżowy\nOdbojnik drzwiowy plastikowy fi 50mm h 12mm biały\nWrzeciądz ocynkowany mały\nWrzeciądz ocynkowany średni\nWrzeciądz kryty ocynkowany\nWrzeciądzo burtowe duże 120x15mm\nWrzeciądz budowlany 200mm\nStopka drzwi garażowych średnia brązowa\nWrzeciądz ocynkowany duży\nStopka drzwi garażowych biała\nWrzeciądz budowlany 300mm\nMetal-Bud Zestaw śrub montażowych mosiężnych ZM


Dietetyka | Akademia Pomorska Słupsk - Instytut Nauk o Zdrowiu\nDietetyka, 3- letnie studia pierwszego stopnia\nKierunek Dietetyka w Akademii Pomorskiej w Słupsku utworzony został w roku akademickim 2019/2020 jako studia pierwszego stopnia (stacjonarne) w Katedrze Rehabilitacji i Odnowy Biologicznej w Instytucie Nauk o Zdrowiu.\nDiagnoza regionalnego rynku pracy oraz dostosowanie jej do potrzeb pracodawców wskazały na potrzebę uruchomienia kierunku kształcenia dietetyka. Wzrost częstości występowania otyłości i innych chorób dietozależnych oraz rosnące zainteresowanie społeczeństwa zdrowym odżywianiem sprawia, że zwiększa się zapotrzebowanie na specjalistów w zakresie żywienia i dietetyki.\nCelem studiów jest przygotowanie absolwentów do wykonywania zawodu dietetyka poprzez uzyskanie wiedzy i zdobycie umiejętności w zakresie żywienia człowieka w zdrowiu i chorobie. Studia na kierunku dietetyka przygotowują do planowania żywienia dla różnych grup ludności, oceny żywienia i stanu odżywienia, profilaktyki i dietoterapii chorób, organizowania żywienia indywidualnego i zbiorowego oraz prowadzenia edukacji żywieniowej. Studia na kierunku dietetyka umożliwiają zdobycie wiedzy i umiejętności z zakresu kontrolowania jakości zdrowotnej żywności oraz technologii i oceny sensorycznej potraw.\nWybór studiów na kierunku dietetyka umożliwi zdobycie wykształcenia na najwyższym europejskim poziomie.\nInformacje ogólne o 3- letnich studiach pierwszego stopnia na kierunku dietetyka:\nStudia są studiami pierwszego stopnia.\nLiczba godzin zajęć, w tym praktyk zawodowych, nie może być mniejsza niż 3000.\nLiczba punktów ECTS konieczna do ukończenia studiów nie może być mniejsza niż 180. Kierunek dietetyka jest przyporządkowany do dyscypliny naukowej – nauki o zdrowiu.\nZawód dietetyka to profesja ciesząca się zaufaniem społecznym.\nproblematykę z zakresu dyscypliny naukowej – nauki biologiczne w tym rozwój, budowę i funkcje organizmu człowieka w warunkach prawidłowych i patologicznych;\nproblematykę z zakresu dyscypliny naukowej – nauki medyczne w tym etiologię, patomechanizm, objawy i przebieg najczęstszych chorób;\nproblematykę z zakresu dyscyplin naukowych – psychologia, prawo, ekonomia i etyka;\nzasady planowania żywienia dla różnych grup ludności;\nwskazania i przeciwskazania do prowadzenia dietoterapii chorób;\nmetody oceny żywienia i stanu odżywienia oraz stosowania żywienia klinicznego;\nzasady organizowania i wdrażania żywienia indywidualnego i zbiorowego, technologii żywienia oraz oceny sensorycznej potraw;\nzagadnienia związane z oceną jakości zdrowotnej żywności;\nzasady prowadzenia edukacji żywieniowej w zdrowiu i chorobie;\nprawne i ekonomiczne aspekty prowadzenia gabinetu dietetycznego;\netyczne, prawne i społeczne uwarunkowania wykonywania zawodu dietetyka.\nplanować żywienie w zdrowiu i chorobie;\nprzeprowadzać badania oceny stanu odżywienia niezbędne do postępowania dietetycznego;\ntworzyć, weryfikować i modyfikować programy żywieniowe stosowanie do stanu zdrowia pacjenta;\nkontrolować efekty postępowania dietetycznego;\norganizować wdrażać żywienie indywidualne i zbiorowe;\norganizować i wdrażać żywienie w różnych dyscyplinach sportowych oraz stosować odpowiednią aktywność fizyczną w terapii nadwagi i otyłości;\nstosować działania z zakresu oceny jakości zdrowotnej żywności;\nprzygotowywać potrawy zgodnie z zasadami technologii żywności oraz dokonywać oceny sensorycznej potraw;\nzastosować działania ukierunkowane na edukację zdrowotną i promocję zdrowia;\nwykorzystywać wiedzę w zakresie racjonalizacji i optymalizacji dietetyki, także współpracując w zespole terapeutycznym;\npostępować zgodnie z zasadami etycznymi i bioetycznymi w wykonywaniu czynności właściwych dla zawodu dietetyka.\nnawiązania i utrzymania pełnego szacunku kontaktu z pacjentem, a także okazywania zrozumienia dla różnic światopoglądowych i kulturowych;\nwykonywania zawodu, będąc świadomym roli jaką pełni dietetyk dla społeczności;\nprezentowania postawy promującej zdrowy styl życia, propagowania i aktywnego kreowania zdrowego stylu życia i promocji zdrowia w trakcie działań związanych z wykonywaniem zawodu i określania poziomu sprawności niezbędnego do wykonywania zawodu dietetyka;\nprzestrzegania praw pacjenta i zasad etyki zawodowej;\nformułowania opinii dotyczących różnych aspektów działalności zawodowej;\nGRUPA TREŚCI PODSTAWOWYCH (anatomia człowieka; fizjologia człowieka; genetyka; mikrobiologia z parazytologią; farmakologia; język obcy; etyka i prawo\nw ochronie zdrowia; ochrona własności intelektualnej; epidemiologia; zdrowie publiczne; podstawy diagnostyki laboratoryjnej; bezpieczeństwo i higiena pracy; komunikacja interpersonalna; psychologia ogólna; ekonomia i finansowanie w ochronie zdrowia; technologia informacyjna; wychowanie fizyczne pierwsza pomoc).\nPodstawy dietetyki (biochemia i chemia żywności; historia żywności\ni żywienia; marketing żywności; organizacja pracy dietetyka; propedeutyka żywienia; żywienie w sporcie; zaburzenia odżywiania; technologia żywienia i ocena sensoryczna potraw; pracownia żywienia i dietetyki; ocena żywienia i stanu odżywienia; edukacja żywieniowa; aktywność fizyczna w terapii nadwagi i otyłości; żywienie dzieci i młodzieży; żywienie kobiet w ciąży i w okresie karmienia piersią; żywienie ludzi starszych; żywność nowej generacji; nowe trendy w żywieniu\ni dietetyce; kuchnie etniczne i regionalne; promocja zdrowia i edukacja zdrowotna; toksykologia i bezpieczeństwo żywności).\nDietetyka kliniczna (kliniczny zarys chorób wewnętrznych, zakaźnych; podstawy alergologii; kliniczny zarys chorób onkologicznych; kliniczny zarys chorób chirurgii ogólnej; kliniczny zarys chorób wieku dziecięcego; żywienie kliniczne; żywienie\nw alergiach i nietolerancjach pokarmowych; dietoterapia chorób (żywienie\nw chorobach metabolicznych, układu krążenia i przewodu pokarmowego; żywienie dzieci chorych).\nMETODOLOGIA BADAŃ NAUKOWYCH (metodologia badań naukowych\ni statystyka; seminarium dyplomowe, pracownia dyplomowa).\nPRAKTYKI ZAWODOWE (praktyka w zakresie: podstaw żywienia człowieka; organizacji pracy dietetyka; ekonomii i finasowania w ochronie zdrowia; bezpieczeństwa żywności; poradnictwa dietetycznego; terapii nadwagi i otyłości; żywienia zbiorowego; żywienia dzieci; żywienia ludzi starszych; technologii potraw; promocji zdrowia i edukacji zdrowotnej; żywienia w chorobach metabolicznych; żywienia w chorobach układu krążenia; żywienia w chorobach nerek; żywienia\nKadrę dydaktyczną na kierunku dietetyka stanowią nauczyciele akademiccy posiadający znaczący dorobek naukowy i doświadczenie zawodowe w zakresie dietetyki. Uczelnia dysponuje znakomitą bazą dydaktyczną wyposażoną w nowoczesny sprzęt multimedialny, medyczny, aparaturę laboratoryjną, diagnostyczną oraz symulacyjną.\nPrzedmioty kierunkowe oraz kształcenie praktyczne realizowane są przez specjalistów\nz zakresu żywienia i dietetyki zatrudnionych w placówkach ochrony zdrowia posiadających minimum 5 letnie doświadczenie zawodowe. Zajęcia o charakterze praktycznym (ćwiczenia, laboratoria oraz praktyki zawodowe) odbywają się w specjalistycznych laboratoriach, pracowniach oraz w licznych placówkach szkolenia praktycznego w podmiotach leczniczych.\nStudia na kierunku dietetyka dają możliwość zdobycia jednego z najbardziej uniwersalnych i wszechstronnych zawodów medycznych. Zdobyta wiedza i umiejętności pozwalają absolwentom kierunku dietetyka na podjęcie pracy zawodowej w:\nsanatoriach i domach opieki;\nAbsolwent 3 – letnich, studiów pierwszego stopnia może kontynuować kształcenie na studiach drugiego stopnia (magisterskich) oraz trzeciego stopnia (doktoranckich), studiach podyplomowych i licznych kursach dokształcających.


Gościnny spektakl - Zagraj to, czyli 17 tańców o czymś\no godz. 19:00gościnnie w Teatrze:KONCERT MUZYKI KAMERALNEJ:Inauguracja 40. Dni Muzyki Karola SzymanowskiegoMeccore Quartet | W programie: Beethoven, SzymanowskiFoyer Sceny Witkacego o godz. 20:00DEMONIZM ZAKOPIAŃSKI (variétés)St. I. WitkiewiczDWÓR KOSSAKÓWGÓRKI WIELKIE Aktualności\nAktualności > Aktualności Teatru > Gościnny spektakl - Zagraj to, czyli 17 tańców o czymś\nZagraj to, czyli 17 tańców o czymś\ngościnny spektaklStowarzyszenie Teatr Dada Von BzdülöwScena Witkacego\nJest rok 2044. Janina, Jan i Janka przystępują do realizacji eksperymentalnego dokumentu. W jednej z sal dobrze utrzymanego skansenu teatralnego, korzystając z zamierzchłych technologii (MacBookPro, rzutnik multimedialny, etc.), kostiumów (Milan Fashion Week 2013) oraz emocji (kino, taniec, teatr z początku XXI wieku), Janina, Jan i Janka próbują odegrać COŚ, co było tym CZYMŚ. Filozoficznym wsparciem i inspiracją do przeprowadzenia dokumentalnego eksperymentu jest filozofia Powrotu i Akceptacji Wilhelma Guido.\nW 2012 roku, symbolicznym CELEBRATION, CZYLI KONIEC zamknęliśmy dwie dekady istnienia naszego Teatru. Spektaklem ZAGRAJ TO, CZYLI 17 TAŃCÓW O CZYMŚ zamierzamy wejść w nową Epokę Dada rozluźniając wszelkie pęta wiążące twór artystyczny o tak długim stażu. Pozwolą Państwo, że nie będziemy zdradzać inspiracji i zamierzeń, które towarzyszyły nam przy pracy nad ZAGRAJ TO. Inspiracje i zamierzenia będą bowiem ulegać stałym ewolucjom. Jednakże, nie możemy oprzeć się temu, by nie wspomnieć, iż zbliża się 100 rocznica pierwszej emanacji Dada (Zürich 1916).Po raz kolejny pragniemy też, przyznać się publicznie, do wiary w to, że od owego pamiętnego wydarzenia wszystko jest takie, jakie jest i innym być już nie może. ZAGRAJ TO, CZYLI 17 TAŃCÓW O CZYMŚ jest Dziełem Zbiorowym Trojga Twórców Teatru Dada: Anny Steller, związanej z Dada od zarania, czyli od pierwszej premiery z 16 stycznia 1993 roku - PTAKI PODOBNO JAK LUDZIE oraz Katarzyny Chmielewskiej i Leszka Bzdyla, współzałożycieli tego jedynego w swoim rodzaju, legendarnego Teatru... Tu powinny być wymienione Dzieła Teatru Dada, które niczym kamienie milowe wyznaczają drogę gdańskiej sceny taneczno-teatralnej. Zakładamy jednak, że o przeszłości Teatru Dada von Bzdülöw nie należy już pisać. Przeszłość, jak to z przeszłością bywa - odeszła. Jest Teraz oraz nadciągające nieodwołalnie - ZAGRAJ TO, CZYLI 17 TAŃCÓW O CZYMŚ."\nreżyseria, choreografia, wykonanie:Katarzyna Chmielewska, Anna Steller, Leszek Bzdyl wystrój wnętrza:Michał Kołodziej archeolożka kostiumograficzna:Magda Bem wsparcie multimedialne: Maciej Salamon muzyka: iTunes oraz Adam Witkowski produkcja: Teatr Dada von Bzdülöw / Teatr Wybrzeże. Gdańsk\nprzy wsparciu Urzędu Miasta Gdańsk podziękowania dla Domu Pracy Twórczej - Burdąg oraz Zatoki Sztuki w Sopocie\npremiera: 9 maja 2013Scena Malarnia - Teatr Wybrzeże, Gdańsk\nProjekt "Taniec poza utartym szlakiem" realizowany jest w ramach programu MKiDN "Wydarzania artystyczne priorytet Teatr i taniec"\nPełna dojrzałości oszczędność w używaniu środków wyrazu, licznych przecież, ale ani przez moment nie przesłaniających żadnego z sensów, idealne wyczucie tonu, niewymuszona w żaden sposób klasa. Znakomite przedstawienie.\nPrzemysław Gulda, Gazeta Wyborcza - Trójmiasto\n„17 tańców o czymś” to 17 zabaw z konwencjami, popkulturą, sztuką współczesną, kinem. To także trzy bardzo udane kreacje nie tylko taneczne, ale również aktorskie.\nKatarzyna Gajewska, Port Kultury\nDadaistyczny rodowód nazwy teatru zachęcił twórców do eksperymentu nad trwałością znaczeń, nad odwróceniem uwagi od powagi skojarzeń, których wszyscy jesteśmy niewolnikami.\nKatarzyna Wysocka, Gazeta Świętojańska


Opinia eksperta - Dariusz UtrackiW przeglądzie znajdziesz program Gladinet Cloud Desktop, pozwalający utworzyć wirtualny dysk zawierający dane z popularnych aplikacji webowych. XHeader to program graficzny, który umożliwia szybkie stworzenie efektownych czołówek graficznych. Aplikacja Life Photo Maker pozwoli ożywić cyfrowe zdjęcia z wakacji, a Photobie to sprawny fotoretuszer, Transmute pozwoli przekonwertować zakładki między przeglądarkami, MediaInfo udzieli szczegółowych informacji o plikach multimedialnych, zaś Skyfire jest fantastyczną przeglądarką WWW do telefonów komórkowych.\nMediaInfo 0.7.8 (FR)\nNa problemy z kodekami\nMediaInfo 0.7.8 (FR)Korzystając z komputera do wyświetlania multimediów, z pewnością większość użytkowników stanęła niejednokrotnie wobec problemu braku odpowiednich kodeków. Wyjściem z sytuacji jest zainstalowanie paczek z dekoderami, jednak zawierają one często składniki, które mogą spowolnić pracę komputera, a w najgorszym przypadku nawet uszkodzić system operacyjny. Problem znika dzięki użyciu programu MediaInfo, który dostarcza szczegółowych informacji o wybranym pliku multimedialnym. Wyświetlane są takie informacje, jak rozmiar pliku, długość materiału, jego jakość, aplikacja użyta do jego zakodowania, ale także szczegółowe dane o dźwięku i obrazie. Dodatkowo, wśród wielu danych wyświetlanych w programie umieszczone zostały przyciski, które odsyłają do strony internetowej z kodekiem, który należy zainstalować, aby poprawnie uruchomić materiał dźwiękowy czy filmowy. Aplikacja ma interfejs w języku polskim.\npobierz http://p1.pcworld.pl/r/71c65 Skyfire 0.85 (FR)\nKomórkowa przeglądarka bez kompromisów\nGladinet 0.8.44.2046 (FR)\nUsługi sieciowe jako dysk\nGladinet 0.8.44.2046 (FR)Korzystanie z usług sieciowych ma wiele zalet - przechowywane na nich dane są zazwyczaj bezpieczne, można z nich korzystać z dowolnego miejsca z dostępem do Internetu czy pracować w grupie nad jednym dokumentem. Gladinet to aplikacja, która umożliwia stworzenie w systemie Windows wirtualnego dysku twardego (oznaczonego literą Y) zawierającego pliki znajdujące się w ramach kilku usług webowych. Zdjęcia, dokumenty itp. wyświetlane są jak standardowe pliki znajdujące się na lokalnym dysku. Program jest obecnie w fazie testów i można spodziewać się jego ciągłego udoskonalania oraz zwiększania możliwości, jednak już teraz można z powodzeniem korzystać z zasobów Google Docs, Amazon Storage, Picasa Web Album oraz Windows Live SkyDrive. Program pozwala także korzystać z kilkunastu aplikacji webowych z okienka aplikacji, a także łatwo dzielić się danymi ze swoimi kontaktami.\nXHeader 1.1 (FR)\nGrafika na stronę w sekundy\nXHeader 1.1 (FR)XHeader to aplikacja, która pozwala łatwo i szybko stworzyć efektownie wyglądający nagłówek witryny WWW. Praca z programem polega na wybraniu gotowego szablonu i zmodyfikowaniu go za pomocą prostych narzędzi, czyli np. dodaniu dowolnej figurę geometryczną lub tekstu. Lista przykładowych dokumentów jest imponująca, bo przekracza tysiąc (by skorzystać ze wszystkich, należy zarejestrować aplikację). Wadą XHeadera 1.1 jest brak funkcji umożliwiającej cofanie wykonanych akcji - nie ma odwrotu od wprowadzonych zmian. Program dostępny jest jedynie w angielskiej wersji językowej.\nLife Photo Maker 1.1 (FR)\nDodaj śnieg do zdjęć\nLife Photo Maker 1.1 (FR)Life Photo Maker to nietypowa - i bardzo interesująca - aplikacja graficzna służąca do manipulacji zdjęciami. W przeciwieństwie do większości programów graficznych nie pozwala ona na retusz, usunięcie zbędnych elementów itp., ale umożliwia ich ożywienie przez dodanie elementów takich, jak śnieg, deszcz i wiele innych. Jeśli na zdjęciu znajduje się zbiornik wodny, istnieje możliwość łatwego przekształcenia nieruchomego obrazu na realistyczny efekt poruszającej się wody. Produktem końcowym pracy z aplikacją Life Photo Maker może być animowany plik o rozszerzeniu GIF, wygaszacz ekranu do wyświetlania w systemie Windows lub film zakodowany w formacie AVI. W darmowej wersji możliwe jest skorzystanie z dwóch efektów jednocześnie dla jednego pliku graficznego. Osoby zainteresowane większymi możliwościami programu (m.in. zwiększenie limitu jednoczesnych efektów do 6) mogą wykupić dodatkowe efekty - jest to koszt około 25 dolarów.\nPhotobie Design Studio 2.2.1 (FR)\nIdealny kompan dla grafika\nPhotobie Design Studio 2.2.1 (FR)Photobie Design Studio to prosta w obsłudze aplikacja pozwalająca modyfikować najpopularniejsze typy plików graficznych. Program ma duże możliwości obróbki zdjęć - można zastosować filtry, kilkoma zaledwie kliknięciami dodać obramowanie, zastosować jeden z długiej listy efektów graficznych itp. Photobie Design Studio jest idealnym rozwiązaniem dla osób, które nie są biegłe w aplikacjach takich jak Adobe Photoshop czy GIMP, a chciałyby szybko i bez kłopotów zmodyfikować wykonane przez siebie zdjęcia. Aplikacja ma wbudowany mechanizm przeglądania zdjęć znajdujących się na dysku oraz funkcję szybkiego tworzenia animowanych plików graficznych z rozszerzeniem GIF. Choć przeznaczony dla amatorów, program ma też szereg zaawansowanych funkcji - można pracować na warstwach lub modyfikować kolorystykę. Dodatkowo, na uwagę zasługuje rozbudowane narzędzie do wykonywania zrzutów ekranowych.\nTransmute 1.07 (FR)\nTransmute 1.07 (FR)Na rynku przeglądarek internetowych duży ruch - każdego miesiąca publikowane są nowe, innowacyjne wersje popularnych produktów do wyświetlania witryn internetowych. Gdy chcemy zmienić przeglądarkę, pojawia się problem z przeniesieniem zakładek - trudno oczekiwać, że użytkownik za każdym razem będzie tworzył swą listę od nowa lub zechce skorzystać z siermiężnych narzędzi eksportu. Rozwiązaniem problemu jest Transmute, które umożliwia konwersję pliku z zakładkami pomiędzy formatami częściej stosowanych przeglądarek internetowych. Program jest prosty w obsłudze i za pomocą kilku kliknięć można przenieść zakładki pomiędzy przeglądarkami: Google Chrome,\nInternet Explorer, Opera, Apple Safari, Chromium oraz Flock. Dodatkową zaletą Transmute stanowi opcja łączenia plików z zakładkami - eliminuje to konieczność aktualizowania ulubionych witryn, jeśli użytkownik korzystał z więcej niż jednej przeglądarki jednocześnie.\npobierz http://p1.pcworld.pl/r/9a774\tWrzuć na Facebook


Strajk masowy w tej postaci, w jakiej jest obecnie najczęściej dyskutowany w Niemczech, stanowi pewne bardzo jasno i prosto pomyślane, ostro zarysowane zjawisko. Mówi się wyłącznie o politycznym strajku masowym. Ma się przy tym na myśli jednorazowy imponujący strajk proletariatu przemysłowego, proklamowany z przyczyn politycznych o największej doniosłości, i to na podstawie w porę zawartego porozumienia między instancjami partyjnymi i związkowymi, przeprowadzony następnie w najlepszym porządku, w duchu dyscypliny, i zakończony w odpowiednim czasie na hasło rzucone przez instancje kierownicze. Przy tym uregulowanie sprawy wsparć, kosztów i datków, jednym słowem - cały materialny bilans strajku masowego zostaje z góry dokładnie określony.\nJako początek obecnego, że tak powiem, oficjalnego okresu rewolucji rosyjskiej przyjmuje się całkiem słusznie wystąpienie proletariatu petersburskiego z 22 stycznia 1905 r., ów pochód 200 000 robotników przed pałac carski - pochód, który zakończył się straszną rzezią. Krwawa masakra w Petersburgu była, jak wiadomo, sygnałem do wybuchu pierwszej olbrzymiej serii strajków masowych, które w ciągu kilku dni przetoczyły się przez całą Rosję i bojowy zew rewolucji poniosły z Petersburga do wszystkich zakątków imperium, do najszerszych warstw proletariatu. Ale wystąpienie petersburskie z 22 stycznia było tylko najskrajniejszym momentem strajku masowego, który przedtem, w styczniu 1905 r., ogarnął stolicę carów. Ten zaś styczniowy strajk masowy w Petersburgu odbył się bez wątpienia pod bezpośrednim wrażeniem olbrzymiego strajku powszechnego, który na krótko przedtem, w grudniu 1904 r., wybuchł na Kaukazie, w Baku, i którego przebieg przez jakiś czas z zapartym tchem śledziła cała Rosja. Ale wypadki grudniowe w Baku ze swej strony nie były niczym innym jak ostatnim, potężnym akordem owych wielkich strajków masowych, które jak okresowe trzęsienie ziemi wstrząsnęły w latach 1903-1904 całą Rosją południową i których prologiem był strajk masowy w Batumie (na Kaukazie) w marcu 1902 r. I wreszcie ten pierwszy masowy ruch strajkowy w ciągłym łańcuchu obecnych wstrząsów rewolucyjnych dzieli tylko 5-6 lat od wielkiego strajku generalnego włókniarzy petersburskich w latach 1896-189. I jeśli ten ruch od obecnej rewolucji dzieli na pozór kilka lat pozornego spokoju i skostnienia reakcyjnego, to jednak dla każdego, kto zna wewnętrzny rozwój polityczny proletariatu rosyjskiego aż da obecnego stopnia jego świadomości klasowej i energii rewolucyjnej, początkiem historii obecnego okresu walk masowych będą ówczesne strajki generalne w Petersburgu. Dla problemu strajku masowego są one ważne już przez to samo, że w zarodku zawierają one wszystkie główne momenty późniejszych strajków masowych.\nPetersburski strajk generalny w 1896 r. był przede wszystkim czysto ekonomiczną, lokalną walką o podwyżkę płac. Jego przyczyną były nieznośne warunki pracy włókniarzy i tkaczy Petersburga: 13-, 14- i 15-godzinny dzień roboczy, nędzne płace akordowe i niezliczone, nikczemne szykany ze strony przedsiębiorców. Wszelako włókniarze przez długi czas znosili tę sytuację, aż pozornie błahy szczegół spowodował, że miarka się przebrała. Mianowicie w maju 1896 r. odbyła się odraczana od dwóch lat z obawy przed rewolucjonistami koronacja obecnego cara Mikołaja II. Z tej okazji przedsiębiorcy petersburscy złożyli świadectwo swej patriotycznej gorliwości, narzucając swoim robotnikom trzy dni przymusowych świąt, przy czym - rzecz osobliwa - nie chcieli wypłacić robotnikom wynagrodzenia za te dni. Wśród oburzonych tym włókniarzy wszczął się ruch. Po naradzie około 300 najbardziej uświadomionych robotników w parku jekaterynhofskim uchwalono strajk i sformułowano żądania: 1 wypłaty zarobków za dni koronacji, 2. 10- i półgodzinnego dnia pracy, 3. podwyższenia płac akordowych. Miało to miejsce 24 maja. Po tygodniu wszystkie tkalnie i przędzalnie zostały unieruchomione, a 40 000 robotników przystąpiło do strajku generalnego. Dzisiaj w porównaniu z potężnymi strajkami masowymi okresu rewolucji wydarzenie to może się wydawać błahe. W politycznym skostnieniu ówczesnej Rosji strajk generalny był czymś niesłychanym, był nawet całą rewolucją w miniaturze. Rozpoczęły się oczywiście najbrutalniejsze prześladowania, około 1 000 robotników aresztowano i odesłano do rodzinnych stron, a strajk powszechny stłumiono.\nWiosna 1903 r. przynosi odpowiedź na stłumienie strajków w Rostowie i Tichoreckiej: w maju, czerwcu i lipcu całe południe Rosji stoi w płomieniach. Baku, Tyflis, Batum, Jelisawietgrad, Odessa, Kijów, Nikołajew, Jekaterynosław objęte są strajkiem powszechnym w dosłownym tego znaczeniu. Ale i tutaj ruch powstaje nie według jakiegoś planu ułożonego z góry przez jakiś centralny ośrodek, lecz zlewa się w jedną całość z poszczególnych punktów i w każdym z tych punktów powstaje z innych powodów, w innych formach. Początek daje Baku, gdzie liczne walki częściowe na tle zarobkowym w poszczególnych fabrykach i gałęziach przemysłu przeistaczają się ostatecznie w strajk powszechny. W Tyflisie strajk rozpoczyna 2 000 pracowników sklepowych, których czas pracy trwał od 6 rano do 11 wieczorem; 4 lipca o godzinie 8 wieczorem opuszczają oni wszyscy sklepy i ruszają pochodem przez miasto, aby wezwać właścicieli do zamknięcia sklepów. Zwycięstwo jest całkowite: pracownicy sklepowi uzyskują 12-godzinny dzień pracy, a do nich dołączają się natychmiast pracownicy wszystkich fabryk, warsztatów i biur. Gazety nie ukazują się, ruch tramwajowy może się odbywać tylko pod osłoną wojska. W Jelisawietgradzie rozpoczyna się 10 lipca we wszystkich fabrykach strajk na tle żądań czysto ekonomicznych. Żądania te zostają w większości zaspokojone i 14 lipca strajk jest zakończony. Jednakże po dwóch tygodniach wybucha on ponownie; tym razem hasło dają piekarze, za nimi idą kamieniarze, stolarze, farbiarze, robotnicy młynarscy i w końcu ponownie wszyscy robotnicy fabryczni. W Odessie ruch rozpoczyna się od walki o podwyżkę płac, w którą zostaje też wciągnięte „legalne” stowarzyszenie robotnicze, utworzone przez agentów rządowych według programu słynnego żandarma Zubatowa. Dialektyka dziejów skorzystała tu znowu z okazji, aby spłatać jednego ze swych znakomitych, złośliwych figlów: pod wpływem walk ekonomicznych poprzedniego okresu - w tym również wielkiego strajku generalnego w Petersburgu w 1896 r. rosyjska socjaldemokracja przywiązywała przesadne znaczenie do tzw. „ekonomizmu”, przez co przygotowała ona wśród robotników grunt dla demagogicznych knowań owego Zubatowa. Ale wkrótce potem wielki prąd rewolucyjny zwrócił w przeciwną stronę stateczek z fałszywą flagą i zmusił go do popłynięcia właśnie na czele rewolucyjnej flotylli proletariackiej. Związki zubatowowskie dały wiosną 1904 r. hasło do wielkiego strajku generalnego w Odessie, a w styczniu 1905 r. do strajku powszechnego w Petersburgu. Robotnicy odescy, których ukołysano złudnymi zapewnieniami o szczerze przyjaznych uczuciach rządu dla robotników i o jego sympatiach dla walki czysto ekonomicznej, zapragnęli nagle wypróbować je na przykładzie i zmusili zubatowowski „związek robotniczy” do ogłoszenia w jednej z fabryk strajku z jak najskromniejszymi żądaniami. Na to przedsiębiorcy wyrzucili ich po prostu na bruk, a gdy robotnicy zażądali od kierownika swego związku przyrzeczonej obrony ze strony zwierzchnictwa, pan ten ulotnił się, pozostawiając robotników w stanie burzliwego wrzenia. Socjaldemokraci stanęli wnet na czele ruchu strajkowego, który przerzucił się również na inne fabryki. 1 lipca strajkuje 2 500 kolejarzy, 4 lipca rozpoczynają strajk robotnicy portowi, żądając podwyżki płac z 80 kopiejek do 2 rubli i skrócenia czasu pracy o pół godziny. 6 lipca przyłączają się do ruchu marynarze, 13 lipca rozpoczyna się strajk tramwajarzy. Odbywa się zgromadzenie wszystkich strajkujących w liczbie 7-8 tys. osób; tworzy się pochód, który rusza od fabryki do fabryki, i - rosnąc jak lawina - już jako 40-50-tysięczny tłum udaje się do portu, aby tu spowodować porzucenie wszelkiej pracy. Wkrótce całe miasto ogarnia strajk powszechny. W Kijowie rozpoczyna się 21 lipca strajk w warsztatach kolejowych. Również i tutaj bezpośrednim powodem strajku są nędzne warunki pracy; zostają wysunięte żądania podwyżki płac. Po kilku dniach za przykładem tym idą gisernie. 23 lipca ma miejsce wypadek, który daje hasło do strajku powszechnego. W nocy zostają aresztowani dwaj delegaci kolejarzy; strajkujący żądają natychmiastowego ich uwolnienia, a gdy żądanie to nie zostaje uwzględnione, podejmują uchwałę o niewypuszczaniu z miasta pociągów. Na dworcu siadają na torach kolejowych wszyscy strajkujący, ich żony i dzieci - całe morze głów ludzkich. Grozi się im salwami karabinowymi. Robotnicy odsłaniają pierś i wołają: „Strzelajcie!” Oddana zostaje salwa do bezbronnego, siedzącego tłumu i 30-40 ludzi, w tym kobiety i dzieci, pada trupem. Na wieść o tym cały Kijów przystępuje tego samego dnia do strajku. Tłum zbiera trupy pomordowanych i obnosi je w pochodzie po mieście. Odbywają się zebrania, wygłasza się przemówienia, następują aresztowania, tu i ówdzie walki uliczne - i oto Kijów stoi w obliczu rewolucji. Ruch ten kończy się wkrótce, jednakże drukarze uzyskali przy tym skrócenie dnia roboczego o jedną godzinę i podwyższenie płac o jednego rubla; w fabryce drożdży wprowadzono 8-godzinny dzień pracy; decyzją ministerstwa zostają zamknięte warsztaty kolejowe. W innych przedsiębiorstwach odbywają się nadal częściowe strajki w obronie żądań robotników. W Nikołajewie wybucha strajk powszechny pod bezpośrednim wrażeniem wiadomości z Odessy, Baku, Batumu i Tyfusu. Dzieje się to pomimo sprzeciwu socjaldemokratycznego komitetu, który chciał odroczyć wybuch tego strajku do czasu, gdy wojsko opuści miasto i uda się na manewry. Masy nie dały się powstrzymać - zaczęło się od jednej z fabryk - strajkujący szli od warsztatu do warsztatu, opór wojska dolał tylko oliwy do ognia. Wnet utworzyły się masowe pochody, które, śpiewając rewolucyjne pieśni, porwały za sobą wszystkich robotników, urzędników, tramwajarzy - mężczyzn i kobiety. Praca stanęła całkowicie. W Jekaterynosławiu rozpoczynają 5 sierpnia strajk piekarze, 5 sierpnia robotnicy warsztatów kolejowych, a następnie wszystkie inne fabryki; 8 sierpnia ustaje ruch tramwajowy, gazety nie wychodzą. Tak doszedł do skutku latem 1903 r. wspaniały strajk generalny w Rosji południowej. Z licznych małych strumyków częściowych walk ekonomicznych i drobnych „przypadkowych” wydarzeń przekształcił się on nagle w potężne morze i na przeciąg kilku tygodni zmienił całe południe imperium carów w dziwną, rewolucyjną republikę robotniczą. „Braterskie uściski, okrzyki zachwytu i entuzjazmu, pieśni wolnościowe, beztroski śmiech, humor i radość - oto co słyszano wśród wielotysięcznego tłumu, który od rana do wieczora przelewał się przez miasto. Nastrój był podniosły; można było nieomal uwierzyć, że na ziemi rozpoczyna się nowe, lepsze życie. Bardzo poważny i jednocześnie idylliczny, wzruszający obraz…” Tak pisał wówczas korespondent liberalnego pisma „Oswobożdienije”, organu pana Piotra Struwe.\nZnane są wydarzenia, które zaraz potem nastąpiły. Rzeź w Petersburgu wywołała w styczniu i lutym olbrzymie strajki masowe i generalne we wszystkich ośrodkach przemysłowych i miastach Rosji, Polski, Litwy, prowincji bałtyckich, Kaukazu, Syberii - na północy i południu, na zachodzie i wschodzie. Jednakże, gdy się bliżej temu przyjrzeć, strajki masowe występują teraz w innych formach niż w poprzednim okresie. Tym razem ruch rozpoczyna się od wezwań organizacji socjaldemokratycznych; wszędzie wyraźnie zaznaczano, że powodem i celem strajku powszechnego jest rewolucyjna solidarność z proletariatem petersburskim; wszędzie też odbywały się przy tym demonstracje, wygłaszano przemówienia, miały miejsce walki z wojskiem. Jednak i tu nie było mowy o żadnym z góry ułożonym planie, o żadnej akcji zorganizowanej, ponieważ wezwania partii ledwo nadążyć mogły za żywiołowymi wystąpieniami mas; przywódcy mieli zaledwie czas na formułowanie haseł prących naprzód mas proletariatu. Następnie poprzednie strajki masowe i powszechne powstawały z poszczególnych, zlewających się w jedną całość walk o podwyżkę płac, które to walki w atmosferze ogólnej sytuacji rewolucyjnej i pod wpływem agitacji socjaldemokratycznej przerodziły się szybko w demonstracje polityczne; moment ekonomiczny i rozdrobnienie w ruchu zawodowym stanowiły tu punkt wyjścia, jednocząca akcja klasowa i kierownictwo polityczne były wynikiem końcowym. Teraz ruch odbywa się w kierunku odwrotnym. Styczniowe i lutowe strajki generalne wybuchły jako z góry przygotowana jednolita akcja rewolucyjna pod kierownictwem socjaldemokracji, ale akcja ta rozpadła się wnet na nieskończony szereg strajków lokalnych, częściowych, ekonomicznych w poszczególnych dzielnicach, miastach, branżach i fabrykach. Przez całą wiosnę 1905 r. aż do późnego lata w olbrzymim państwie toczy się nieugięta walka ekonomiczna całego prawie proletariatu z kapitałem - walka, która obejmuje u góry wszystkie drobnomieszczańskie i wolne zawody - pracowników handlu, urzędników bankowych, techników, aktorów, zawody artystyczne - i która przenika w dół aż do służby domowej, do niższych urzędników policji, ba, nawet do warstw lumpenproletariatu.\nWedług teorii miłośników „przyzwoitych i należycie zdyscyplinowanych” walk zgodnie z planem i schematem, zwłaszcza tych, którzy stojąc z dala, chcą zawsze lepiej wiedzieć, jak „należałoby to zrobić” - według tych ludzi rozpadnięcie się wielkiej politycznej akcji strajku powszechnego ze stycznia 1905 roku na niezliczoną ilość walk ekonomicznych było prawdopodobnie „wielkim błędem”, który tę akcję „sparaliżował” i zmienił w „słomiany ogień”. Również i socjaldemokracja w Rosji, która wprawdzie bierze udział w rewolucji, lecz jej nie „robi” i sama musi dopiero poznawać prawa tej rewolucji z jej przebiegu, była w pierwszej chwili zdetonowana odpływem pierwszej pozornie bezskutecznej fali strajku generalnego. Jednakże historia, która ten „wielki błąd” popełniła, wykonała przez to - nie troszcząc się o mędrkowanie swych niepowołanych nauczycieli równie nieuniknioną, jak i w skutkach swych nieobliczalną, olbrzymią pracę rewolucji.\nNagłe generalne wystąpienie proletariatu w styczniu, którego potężnym bodźcem były wypadki w Petersburgu, stanowiło na zewnątrz polityczny akt rewolucyjnego wypowiedzenia wojny absolutyzmowi. Ale ta pierwsza bezpośrednia akcja klasowa właśnie jako taka tym potężniej oddziałała z kolei na wewnątrz, po raz pierwszy budząc, jak uderzeniem prądu elektrycznego, poczucie klasowe i świadomość klasową w wielomilionowych masach. I to przebudzenie poczucia klasowego uzewnętrzniło się natychmiast w tym, że milionowe masy proletariatu uświadomiły sobie nagle z całą ostrością i wyrazistością swą będącą nie do zniesienia sytuację społeczną i ekonomiczną, którą przez dziesiątki lat cierpliwie znosiły w pętach kapitalizmu. Toteż powszechnie ludzie zaczynają żywiołowo szarpać i łamać te okowy niewoli. Wszystkie niezliczone cierpienia współczesnego proletariatu przypominają mu o jego starych krwawiących ranach. Tu walczy się o 8-godziny dzień roboczy, tam się zwalcza pracę akordową, tu „wywozi się” na taczkach brutalnych majstrów, tam toczy się walka z haniebnym systemem kar, wszędzie zaś walczy się o lepsze płace, tu i ówdzie też o zniesienie pracy chałupniczej. Zacofane, poniżone zawody w dużych miastach, małe miasteczka prowincjonalne, które dotychczas drzemały w idyllicznym śnie, wieś ze swą spuścizną poddaństwa - wszystko to obudzone błyskawicą styczniową przypomina sobie nagle o swych prawach i gorączkowo usiłuje nadrobić to, czego zaniedbano. W rzeczywistości więc walka ekonomiczna nie była tu rozpadnięciem się, rozdrobnieniem akcji, lecz tylko zmianą frontu, nagłym i naturalnym przekształceniem się pierwszej generalnej bitwy z absolutyzmem w generalny obrachunek z kapitałem, co - odpowiednio do swego charakteru - przybrało formę poszczególnych, rozdrobnionych walk o podwyżkę płac. Polityczna akcja klasowa nie została złamana w styczniu wskutek rozpadnięcia się strajku generalnego na strajki ekonomiczne, lecz odwrotnie, gdy treść akcji politycznej, możliwej w danej sytuacji i na danym szczeblu rewolucji, została wyczerpana, akcja ta rozpadła się, a raczej przekształciła w akcję ekonomiczną.\nI rzeczywiście, cóż więcej jeszcze mógł osiągnąć strajk generalny w styczniu? Tylko ludzie całkowicie bezmyślni mogli oczekiwać zniszczenia absolutyzmu za jednym zamachem za pomocą jednego „wytrwałego” strajku generalnego według schematu anarchistycznego. Absolutyzm w Rosji musi zostać obalony przez proletariat. Ale do tego proletariatowi potrzebny jest wysoki stopień politycznego wyszkolenia, świadomości klasowej i organizacji. Tego wszystkiego nie może on sobie przyswoić z broszur i ulotek, może to zdobyć tylko w żywej szkole politycznej, w szkole walki, w walce, w toku rozwijającej się rewolucji. Następnie, absolutyzm nie może być obalony w dowolnym momencie, do czego jakoby potrzeba jedynie dostatecznego „wysiłku” i „wytrzymałości”. Upadek absolutyzmu - to tylko zewnętrzny wynik wewnętrznego rozwoju społecznego i klasowego społeczeństwa rosyjskiego. Zanim absolutyzm będzie mógł zostać obalony i po to, aby to mogło nastąpić, w przyszłej Rosji burżuazyjnej musi dokonać się proces krystalizacji, współczesny podział klasowy, a więc: rozgraniczenie różnych warstw i interesów społecznych, powstanie oprócz partii proletariackich w nie mniejszym stopniu również partii liberalnych, radykalnych, drobnomieszczańskich, konserwatywnych i reakcyjnych; wzrost samouświadomienia, samopoznania oraz świadomości klasowej nie tylko warstw ludowych, ale i warstw burżuazyjnych. Lecz i te nie mogą inaczej się ukształtować i dojrzeć, jak tylko w walce, w procesie samej rewolucji, w żywej szkole wydarzeń i w ścieraniu się z proletariatem, we wzajemnych starciach ze sobą, w nieustannych wzajemnych zatargach. Ten podział klasowy i dojrzewanie klasowe społeczeństwa burżuazyjnego, jak też jego akcja w walce z absolutyzmem są z jednej strony hamowane i utrudniane, a z drugiej podsycane i przyspieszane przez swoistą kierowniczą rolę proletariatu i przez jego akcję klasową. Przeróżne podrzędne nurty społecznego procesu rewolucji krzyżują się ze sobą i hamują wzajemnie, zwiększają wewnętrzne sprzeczności rewolucji, lecz przez to ostatecznie przyspieszają tylko i wzmagają potęgę jej wybuchów.\nTak więc pozornie prosty i oczywisty, czysto mechaniczny problem - obalenie absolutyzmu - wymaga długiego procesu społecznego, całkowitego podkopania gruntu społecznego; to, co jest u dołu, musi się znaleźć u góry, to, co jest w górze, musi znaleźć się na dole, „porządek” musi się zmienić w chaos, a rzekomo anarchistyczny „chaos” - w nowy porządek. I w tym właśnie procesie przeobrażeń społecznych starej Rosji niezastąpioną rolę odegrał nie tylko styczniowy piorun pierwszego strajku generalnego, lecz jeszcze bardziej wiosenna i letnia burza strajków ekonomicznych, która po nim przyszła. Ogólna zaciekła walka pracy najemnej z kapitałem przyczyniła się w równej mierze do rozgraniczenia różnych warstw ludowych, jak również burżuazyjnych, do uświadomienia klasowego zarówno rewolucyjnego proletariatu, jak liberalnej i konserwatywnej burżuazji. I podobnie jak walki o podwyżkę płac w miastach przyczyniły się do utworzenia silnej monarchistycznej partii przemysłowców moskiewskich, tak też czerwony kur potężnego powstania chłopskiego w Inflantach doprowadził do szybkiej likwidacji słynnego szlachecko-agrarnego liberalizmu „ziemstw”.\nJednocześnie zaś okres walk ekonomicznych wiosną i latem 1905 r. dał proletariatowi miejskiemu możność przyswojenia sobie następnie - pod postacią żywej agitacji socjaldemokracji i pod jej kierownictwem - całej sumy nauk wynikających z prologu styczniowego i wyjaśnienia sobie dalszych zadań rewolucji, W związku z tym powstaje jednak jeszcze inny wynik o długotrwałym charakterze społecznym: ogólne podniesienie się poziomu życia proletariatu, i to zarówno życia ekonomicznego, jak społecznego i umysłowego. Strajki wiosną 1905 r. miały prawie wszędzie zwycięski przebieg.\nJako przykład spośród olbrzymiego i przeważnie jeszcze nie rozpatrzonego materiału faktycznego przytoczymy tu jedynie trochę danych o paru najważniejszych strajkach, którymi kierowała Socjaldemokracja Królestwa Polskiego i Litwy w samej tylko Warszawie. W największych fabrykach branży metalowej, jak Spółka Akcyjna Lilpop, Rau i Loewenstein, Rudzki i ska, Bormann, Szwede i ska, Handtke, Gerlach i Pulst, Bracia Geisler, Eberhard, Wolski i ska, Towarzystwo Akcyjne Konrad Jarnuszkiewicz, Weber i Daehn, Gwizdziński i ska, fabryka drutu Wolanowskiego, Tow. Akcyjne Gostyński i ska, K. Brun i Syn, Fraget, Norblin; Werner, Buch, Bracia Henneberg, Labor, fabryka lamp Dittmara, Serkowski, Wierzycki - łącznie w 22 fabrykach wszyscy robotnicy wywalczyli sobie po trwającym cztery do pięciu tygodni strajku (począwszy od 25 i 26 stycznia) 9-godzinny dzień pracy, podwyżkę płac od 15 do 25% i zaspokojenie różnych pomniejszych żądań. W największych warszawskich zakładach branży drzewnej, mianowicie u Karmańskiego, Damięckiego, Gromla, Szczerbińskiego, Tremerowskiego, Horna, Bewensego, Tworkowskiego oraz Daaba i Martensa łącznie w 10 warsztatach strajkujący uzyskali już 23 lutego 9-godzinny dzień pracy. Jednakże nie poprzestali oni na tym i uporczywie domagali się 8-godzinnego dnia roboczego, co też w tydzień później uzyskali, otrzymując równocześnie podwyżkę płac. W branży murarskiej strajk rozpoczął się 27 lutego. Zgodnie z hasłem socjaldemokracji murarze żądali 8-godzinnego dnia pracy. 11 marca zdobywają oni 9-godzinny dzień pracy, podwyżkę płac dla wszystkich kategorii robotników, regularną wypłatę tygodniówek itd. itd. Malarze, cieśle, siodlarze i kowale uzyskują wspólnie 8-godzinny dzień pracy bez redukcji płac. Warsztaty telefoniczne strajkowały 10 dni i wywalczyły 8-godzinny dzień pracy oraz podwyżkę płac od 10 do 15%. Wielka tkalnia Hille i Dietrich (10 000 robotników) wywalczyła po dziewięciotygodniowym strajku skrócenie dnia pracy o godzinę i podwyżkę płac od 5 do 10%. Te same wyniki w przeróżnych warsztatach widzimy we wszystkich pozostałych gałęziach wytwórczości w Warszawie, Łodzi i Sosnowcu.\nW Rosji właściwej 8-godzinny dzień pracy wywalczono: w grudniu 1904 r. w Baku przez ;niektóre kategorie robotników przemysłu naftowego, w maju 1905 r. przez robotników cukrowni okręgu kijowskiego, w styczniu 1905 r. we wszystkich drukarniach w Samarze (gdzie jednocześnie uzyskano podwyżkę płac akordowych i zniesienie kar). W lutym w wojskowej fabryce instrumentów medycznych, w wytwórni mebli i w fabryce amunicji w Petersburgu; następnie wprowadzony został 8-godzinny dzień pracy w kopalniach władywostockich, w marcu w państwowej wytwórni papierów wartościowych, w kwietniu dla kowali w Bobrujsku, w maju dla tramwajarzy w Tyflisie. W maju również wprowadzony został 8- i półgodzinny dzień pracy w olbrzymiej tkalni Morozowa (z równoczesnym zniesieniem pracy nocnej i podwyższeniem płac o 8%), w czerwcu 8-godzinny dzień pracy wprowadzony został w niektórych olejarniach w Petersburgu i Moskwie, w lipcu 8- i półgodzinny dzień pracy wywalczają kowale petersburskiego portu; w listopadzie - wszystkie prywatne drukarnie w mieście Orzeł (z równoczesnym podwyższeniem płac miesięcznych o 20% i akordowych o 100%; zostaje tu również utworzony urząd rozjemczy na zasadach parytetu).\nWprawdzie tu i ówdzie ustępstwa zostają częstokroć cofnięte, ale to daje tylko powód do nowych, jeszcze bardziej zaciekłych walk ekonomicznych. W ten sposób okres strajków na wiosnę 1905 r. sam przez się stał się prologiem nieskończonego szeregu stale rozszerzających się i splatających walk ekonomicznych, które trwają po dziś dzień. W okresach pozornego zacisza rewolucyjnego, gdy depesze nie roznoszą po świecie żadnych sensacyjnych wiadomości z rosyjskiego pola bitwy i gdy czytelnik zachodnioeuropejski odkłada z rozczarowaniem swoją gazetę poranną, mówiąc, że w Rosji „nic nie zaszło” - w tym okresie w całym państwie dzień po dniu, godzina po godzinie prowadzona jest w rzeczywistości bez przerwy wielka krecia robota rewolucyjna. Bezustanna intensywna walka ekonomiczna w sposób szybki i skrócony powoduje przejście kapitalizmu ze stadium prymitywnej akumulacji, patriarchalnej gospodarki rabunkowej do cywilizowanego i najbardziej nowoczesnego stadium. Faktyczny dzień pracy w przemyśle rosyjskim wyprzedza dziś nie tylko rosyjskie ustawodawstwo fabryczne, tj. ustawowy 11- i półgodzinny dzień pracy, lecz nawet stosunki panujące w Niemczech. W większości gałęzi wielkiego przemysłu rosyjskiego wprowadzono obecnie 10-godzinny dzień pracy, który ustawodawstwo socjalne w Niemczech uważa za cel nieosiągalny. Co więcej, ów upragniony „przemysłowy konstytucjonalizm”, o którym marzy się w Niemczech i gwoli którego zwolennicy oportunistycznej taktyki nie chcieliby dopuścić najmniejszego nawet powiewu świeżego powietrza do stojącej wody jedynie zbawczego parlamentaryzmu - ów „przemysłowy konstytucjonalizm” rodzi się w Rosji właśnie w wirze burzy rewolucyjnej, z rewolucji wraz z „konstytucjonalizmem” politycznym. W rzeczywistości podniósł się nie tylko poziom ogólny całego życia klasy robotniczej czy raczej jej poziom kulturalny. Materialny poziom życia jako trwały stopień dobrobytu nie jest możliwy w okresie rewolucji. Pełna sprzeczności i kontrastów rewolucja przynosi równocześnie i oszałamiające zwycięstwa ekonomiczne, i najbrutalniejsze akty zemsty ze strony kapitału: dziś 8-godzinny dzień pracy, jutro masowe lokauty i głód dla setek tysięcy, Rzeczą najcenniejszą, bo trwałą, w tym ostrym rewolucyjnym przypływie i odpływie fali jest to, co pozostaje po niej w umysłach - odbywający się skokami intelektualny i kulturalny rozwój proletariatu, który daje niezłomną gwarancję jego dalszego niepowstrzymanego marszu naprzód w walce ekonomicznej i politycznej. Ale nie tylko to. Odwrócony zostaje nawet sam stosunek robotnika do przedsiębiorcy; od czasu styczniowego strajku generalnego i innych strajków, które się w 1905 roku po nim odbyły, zasada kapitalisty, że jest on w fabryce „panem i gospodarzem domu”, zostaje de facto obalona. W największych fabrykach, we wszystkich najważniejszych ośrodkach przemysłowych powstaje jakby sama z siebie instytucja komitetów robotniczych; przedsiębiorca prowadzi rokowania tylko z nimi i one decydują we wszystkich konfliktach. I wreszcie, nawet więcej: pozornie chaotyczne strajki i „zdezorganizowana” akcja rewolucyjna po styczniowym strajku powszechnym stają się punktem wyjścia gorączkowej pracy organizacyjnej. Jejmość historia, śmiejąc się już z daleka, daje prztyczka w nos szablonowym biurokratom, zawzięcie strzegącym bram do szczęścia niemieckiego ruchu zawodowego. Mocne organizacje związkowe, które wobec ewentualnej próby ewentualnego strajku masowego w Niemczech należy koniecznie tak okopać, by stały się twierdzą nie do zdobycia - te właśnie organizacje, na odwrót, rodzą się w Rosji ze strajku masowego! I podczas gdy stróże niemieckich związków zawodowych najbardziej obawiają się tego, że w wirze rewolucyjnym organizacje z trzaskiem rozlecą się w kawałki jak drogocenna porcelana, rewolucja rosyjska ukazuje akurat odwrotny obraz: z wiru i burzy, z ognia i żaru strajków masowych i walk ulicznych powstają, niczym Wenus z morskiej piany, nowe, młode, silne i pełne radości życia… związki zawodowe.\nDzień 22 stycznia 1905 roku, który zmiótł z powierzchni związek gaponowski, był punktem zwrotnym. Wydarzenia nauczyły masy robotnicze cenić znaczenie organizacji. Robotnicy zrozumieli, że tylko oni sami mogą te organizacje stworzyć. W bezpośrednim powiązaniu z ruchem styczniowym powstaje w Petersburgu pierwszy związek zawodowy - związek drukarzy. Komisja wybrana w celu sporządzenia taryfy płac opracowała statuty i 19 czerwca związek rozpoczął swe istnienie. Mniej więcej w tym samym czasie powołano do życia związek zawodowy pracowników biurowych i buchalterów. Obok tych organizacji, które istniały prawie jawnie (legalnie), powstały od stycznia do października 1905 r. związki półlegalne i nielegalne. Do pierwszych należy na przykład związek pomocników aptekarskich i pracowników handlowych. Wśród związków nielegalnych wyróżniał się związek zegarmistrzów, który odbył swe pierwsze tajne posiedzenie 24 kwietnia. Wszystkie próby zwołania jawnego zebrania ogólnego spełzły na niczym wobec uporczywego sprzeciwu policji tudzież przedsiębiorców zrzeszonych w Izbie Rzemieślniczej. Niepowodzenie to nie zahamowało działalności związku: 9 czerwca i 14 sierpnia odbyły się tajne zebrania jego członków, nie mówiąc już o posiedzeniach zarządu związku. Związek krawców i krawcowych utworzony został wiosną 1905 r. na zebraniu w lesie, gdzie było obecnych 30 krawców. Omówiwszy sprawę utworzenia związku, wybrano komisję, której powierzono opracowanie statutu. Wszystkie usiłowania komisji, aby zalegalizować związek, pozostały bezowocne. Jej działalność ogranicza się do agitacji i werbowania członków w poszczególnych warsztatach. Taki sam los spotkał również związek szewców. W lipcu zwołano zebranie, które odbyło się w nocy za miastem, w lesie. Zeszło się ponad loo szewców; wygłoszono referat o znaczeniu związków zawodowych, o ich historii w Europie zachodniej i zadaniach w Rosji. Następnie postanowiono założyć związek zawodowy i wybrano 12 osób do komisji, która miała opracować statut i zwołać ogólne zebranie szewców. Statut został opracowany, ale na razie nie udało się ani go wydrukować, ani zwołać ogólnego zebrania.\nBył to początek - pierwsze trudne kroki. Potem nadeszły dni październikowe, drugi ogólny strajk generalny, manifest cara z 30 października i krótki „okres konstytucji”. Robotnicy rzucili się z wielkim zapałem w nurt wolności politycznej, aby wykorzystać ją niezwłocznie dla dzieła organizacji, Niezależnie od codziennych zebrań politycznych, dyskusji, zakładania różnych związków przystąpiono natychmiast do rozbudowy związków zawodowych. W październiku i listopadzie powstaje w Petersburgu czterdzieści nowych związków zawodowych. Wnet też zostaje utworzone Biuro Centralne, tj. kartel związkowy, ukazują się różne pisma związkowe, a od listopada również i organ centralny pod nazwą „Związek Zawodowy”. To, co powiedziano powyżej o Petersburgu, dotyczy również Moskwy i Odessy, Kijowa i Nikołajewa, Saratowa i Woroneża, Samary i Niżnego Nowgorodu, wszystkich większych miast rosyjskich i w jeszcze większym stopniu Polski. Związki zawodowe w poszczególnych miastach starają się nawiązać ze sobą kontakt, odbywają się konferencje. Koniec „okresu konstytucji” i nawrót do reakcji w grudniu 1905 r. kładzie chwilowo kres jawnej, szerokiej działalności związków zawodowych, ale nie pozbawia ich życia. Działają one nadal potajemnie jako organizacja i prowadzą jednocześnie zupełnie otwarcie walkę o podwyżkę płac. Wytwarza się swoista mieszanina legalnego i nielegalnego życia związkowego, odpowiadająca pełnej sprzeczności sytuacji rewolucyjnej. Ale w toku walki rozbudowa organizacyjna jest kontynuowana z całą gruntownością, ba, nawet z pedanterią. Tak na przykład związki zawodowe Socjaldemokracji Królestwa Polskiego i Litwy, które były reprezentowane na ostatnim zjeździe (w lipcu 1906 r.) przez pięciu delegatów na 10 000 płacących składki członków, posiadają opracowane statuty, drukowane legitymacje, wklejane znaczki itd. Ci sami warszawscy i łódzcy piekarze i szewcy, metalowcy i drukarze, którzy w czerwcu stali na barykadach, a w grudniu czekali tylko na hasło z Petersburga, by wyjść na ulicę, znajdują dość czasu oraz głębokiej rozwagi, aby między jednym strajkiem masowym a drugim, między więzieniem a lokautem, podczas stanu oblężenia dyskutować obszernie i wnikliwie nad statutami swoich związków zawodowych. Ba, ci wczorajsi i jutrzejsi bojownicy barykad na swoich zebraniach niejednokrotnie zmywali bezlitośnie głowy swym przywódcom i grozili wystąpieniem z partii, ponieważ nieszczęsne legitymacje związkowe nie mogły być dość szybko wydrukowane w tajnych drukarniach w warunkach stałej groźby najścia policji. Ten zapał i ta powaga trwają do chwili obecnej. W ciągu pierwszych dwóch tygodni lipca 1906 r. powstało na przykład w Jekaterynosławiu 15 nowych związków, w Kostromie - 6 związków, kilka związków w Kijowie, Połtawie, Smoleńsku, Czerkasach, Proskurowie - aż do najmniejszych zakątków prowincjonalnych. Na posiedzeniu moskiewskiego Centralnego Biura Związków Zawodowych w dniu 4 czerwca br. po wysłuchaniu sprawozdań delegatów poszczególnych związków zawodowych uchwalono, „że związki zawodowe powinny nauczyć swoich członków zdyscyplinowania i powstrzymywać ich od ulicznych rozruchów z uwagi na to, że chwilę obecną uważa się za nieodpowiednią do strajku masowego. Wobec możliwości prowokacji rządowych związki winny dawać baczenie na to, aby masy nie wyległy na ulicę. I w końcu Biuro Centralne poleca, aby w czasie, gdy jakiś związek prowadzi strajk, inne związki wstrzymały się od akcji ekonomicznych”. Większością walk ekonomicznych kierują obecnie związki zawodowe 2).\nNa październik przypada wielki eksperyment petersburski - wprowadzenie 8-godzinnego dnia pracy. Rada Delegatów Robotniczych postanawia wywalczyć 8-godzinny dzień pracy w Petersburgu drogą rewolucyjną, tzn. że w pewnym oznaczonym dniu wszyscy robotnicy petersburscy oświadczą swoim przedsiębiorcom, iż nie życzą sobie pracować dłużej niż 8 godzin dziennie, i o odpowiedniej godzinie opuszczą zakłady pracy. Decyzja ta wywołuje ożywioną agitację, zostaje z entuzjazmem przyjęta i zrealizowana przez proletariat, który nie cofa się przed największymi ofiarami. Tak na przykład dla włókniarzy, którzy dotąd pracowali 11 godzin, i to na akord, 8-godzinny dzień pracy oznaczał znaczne zmniejszenie zarobków, na które się jednak chętnie zgodzili. W ciągu jednego tygodnia we wszystkich fabrykach i warsztatach Petersburga wprowadzono 8-godzinny dzień pracy; radość robotników nie miała granic. Wkrótce jednak oszołomieni zrazu przedsiębiorcy zaczynają przygotowywać się do kontrataku: grożą wszędzie zamknięciem fabryk. Część robotników wdaje się w układy i osiąga bądź 10-godzinny, bądź 9-godzinny dzień pracy. Ale kwiat proletariatu petersburskiego - robotnicy wielkich państwowych zakładów metalowych pozostają niewzruszeni, co pociąga za sobą lokaut, w wyniku którego 40-50 tys. ludzi zostaje na przeciąg jednego miesiąca wyrzuconych na bruk. Wskutek takiego zakończenia sprawy ruch o wprowadzenie 8-godzinnego dnia pracy włącza się do grudniowego strajku masowego, w znacznej mierze zahamowanego przez wielki lokaut.\nTymczasem w październiku w odpowiedzi na bułyginowski projekt Dumy wybucha drugi - najpotężniejszy w całym imperium carskim - strajk masowy, do którego hasło rzucają kolejarze. To drugie wielkie wystąpienie rewolucyjne proletariatu ma już zasadniczo inny charakter niż pierwsze w styczniu. Element świadomości politycznej odgrywa już o wiele większą rolę. Wprawdzie i tu bezpośrednim powodem wybuchu strajku masowego była okoliczność podrzędna i na pozór przypadkowa - zatarg między kolejarzami a administracją o kasę emerytalną. Jednakże walka, którą w ślad za tym podjął proletariat przemysłowy, przeniknięta jest jasną myślą polityczną. Podczas gdy prologiem strajku styczniowego był pochód do cara z prośbą o wolność polityczną, hasło strajku październikowego brzmiało: „Precz z komedią konstytucyjną caratu!” Dzięki natychmiastowemu sukcesowi strajku generalnego, którego wyrazem był manifest carski z dnia 30 października, nie następuje wewnętrzne cofnięcie się ruchu jak w styczniu, po to by nadrobić początki ekonomicznej walki klasowej, ale wylewa się on szeroko na zewnątrz w energicznej akcji wykorzystania dopiero co zdobytej wolności politycznej. Demonstracje, zebrania, młoda prasa, dyskusje publiczne, na zakończenie krwawe masakry, a po nich nowe masowe strajki i manifestacje - oto obraz burzliwych dni listopadowych i grudniowych. W listopadzie na wezwanie socjaldemokracji proklamowano w Petersburgu pierwszy demonstracyjny strajk masowy jako protest przeciwko rzeziom i wprowadzeniu stanu wyjątkowego w Inflantach i w Polsce. Wrzenie, które nastąpiło po krótkim śnie konstytucyjnym i strasznym przebudzeniu, doprowadza w końcu do wybuchu w grudniu trzeciego masowego strajku powszechnego w całej Rosji. Tym razem przebieg i wynik strajku są znów zupełnie inne niż w obydwu poprzednich wypadkach. Akcja polityczna nie przekształca się już w ekonomiczną, jak to miało miejsce w styczniu, ale też nie odnosi tak szybkiego zwycięstwa, jak w październiku. Kamaryla carska zaniechała już prób z rzeczywistą wolnością polityczną i w ten sposób akcja rewolucyjna po raz pierwszy napotyka w całej swej rozciągłości twardy mur przemocy fizycznej absolutyzmu. Na mocy logicznego rozwoju wewnętrznego rozgrywających się wydarzeń strajk masowy przekształca się tym razem w otwarte powstanie, w zbrojną walkę na ulicach i barykadach Moskwy. Grudniowe dnie w Moskwie są szczytowym punktem wstępującej linii akcji politycznej i masowego ruchu strajkowego oraz stanowią zakończenie pierwszego pracowitego roku rewolucji.\nRok 1906 przynosi wybory do Dumy i epizod dumski. Wiedziony silnym instynktem rewolucyjnym i jasnym zrozumieniem sytuacji, proletariat bojkotuje całą carsko-konstytucyjną farsę. I znów na przeciąg kilku miesięcy na pierwszy plan wysuwa się liberalizm. Powstaje sytuacja podobna do tej, jaka panowała w 1904 r.: okres przemówień zastępuje okres czynów, a proletariat usuwa się na pewien czas w cień, aby tym pilniej poświęcić się walce związkowej i sprawie organizacji. Fala strajków masowych opada, natomiast dzień w dzień wybuchają z trzaskiem rakiety liberalnej retoryki. Aż nagle żelazna kurtyna opada, aktorzy zostają rozpędzeni, z liberalnych rakiet pozostaje tylko dym i czad. Próba Centralnego Komitetu Socjaldemokracji Rosyjskiej wywołania czwartego strajku masowego w całej Rosji, jako demonstracji na rzecz Dumy i ponownego otwarcia okresu liberalnej gadaniny, spełzła na niczym. Skończyła się rola samych tylko politycznych strajków masowych, natomiast nie dojrzała jeszcze sprawa przejścia strajku masowego w powszechne powstanie ludowe i walkę uliczną. Epizod liberalny się skończył, proletariacki zaś jeszcze się ponownie nie rozpoczął. Scena pozostaje na razie pusta\n2) W ciągu tylko pierwszych dwóch tygodni czerwca 1906 r. Prowadzone były następujące walki ekonomiczne: u drukarzy w Petersburgu, Moskwie, Odessie, Mińsku, Wilnie, Saratowie, Mohylewie, Tambowie o 8-godzinny dzień pracy i odpoczynek niedzielny; strajk powszechny marynarzy w Odessie, Nikołajewie, Kerczu, na Krymie, na Kaukazie i we flocie na Wołdze, w Kronsztadzie, w Warszawie i Płocku o uznanie związków zawodowych i uwolnienie aresztowanych delegatów robotniczych; strajkowali robotnicy portowi w Saratowie, Nikołajewie, Carycynie, Archangielsku, Niżnym Nowogrodzie i Rybińsku; piekarze strajkowali w Kijowie, Archangielsku, Białymstoku, Wilnie, Odessie, Charkowie, Brześciu Litewskim, Radomiu, Tyflisie; robotnicy rolni w okręgach wierchnie-dnieprowskim, borysowskim, symferopolskim, w guberniach podolskiej, tulskiej, kurskiej, w powiecie jelisawietgradzkim. W wielu miastach, jak na przykład w Saratowie, Archangielsku, Kerczu i Kremieńczugu, strajkowały w tym okresie jednocześnie prawie wszystkie gałęzie przemysłu. W Bachmucie odbył się strajk powszechny górników całego okręgu. W innych miastach - w Kijowie, Petersburgu, Warszawie, Moskwie i w całym rejonie iwanowo-wozniesieńkim - akcja ekonomiczna w ciągu wspomnianych dwóch tygodni ogarnęła po kolei wszystkie gałęzie przemysłu. Wszędzie strajki te miały na celu skrócenie dnia pracy, odpoczynek niedzielny, podwyżkę płac. Większość strajków miała przebieg zwycięski. Sprawozdania lokalne podkreślają, że strajki ogarnęły częściowo te warstwy robotników, które po raz pierwszy wzięły udział w jakiejś walce o podwyżkę płac. - Uwaga autorki.


CSR - rzetelność firm i społeczna odpowiedzialność biznesu\n» CSR - rzetelność firm i społeczna odpowiedzialność biznesu\nSkontaktuj się z właścicielem tego wpisu Strona WWW: solidnypartner.pl Link nie działa/spam ? Dodano: 11 09 2014r. Wyświetleń: 244\nZostań laureatem Programu "Solidny Partner" i wzmocnij wizerunek Twojej firmy! Inicjatywa miała swój początek w 1995 roku. W 2001 roku otrzymała patronat honorowy Prezesa Narodowego Banku Polskiego i Przedstawicielstwa Komisji Europejskiej w Polsce. Misją programu jest promowanie idei społecznej odpowiedzialności biznesu wśród polskich przedsiębiorców i uświadomienie im, iż dzięki CSR-owi mogą zyskać nowych klientów, a także wzmocnić PR firm.\nZostać laureatem Programu "Solidny Partner", odbierz certyfikat dla firmy i dołącz do najlepszych!\nPR firm, certyfikat dla firmy, CSR, społeczna odpowiedzialność biznesu\nProfesjonalne i niezależne opracowania techniczno-prawne rzeczoznawcy ...


Jak uczyć dziesięciolatka oszczędzania? - WSEW\nin Kobieta i dziecko\nRozmowy o pieniądzach warto prowadzić nawet z maluchem. Pamiętajmy, że to na rodzicach spoczywa obowiązek wpojenia dziecku określonych zasad zarządzania budżetem i że nikt nas w tym nie wyręczy. Polska edukacja nie poświęca finansom nawet minuty, a znajomość mnożenia, dzielenia i obliczania procentów, bez podania praktycznego zastosowania tej wiedzy to tylko abstrakcyjna matematyka, która wyłącznie męczy dziecko. Dziesięciolatek świetnie umie liczyć i musimy mu tylko wytłumaczyć, do czego przyda się mu ta umiejętność.\nWarto zaufać umiejętnościom dziecka i jego kompetencją, wyznaczając określoną kwotę kieszonkowego. Zarządzania własnymi pieniędzmi warto się uczyć najwcześniej, gdy to tylko możliwe. Bardzo istotne jest ustalenie konkretnych zasad i konsekwentne przestrzeganie ustaleń. Zanim damy dziecku pieniądze ustalmy, na jaki cel są przeznaczone, czy w określonej kwocie mieszczą się drugie śniadania, słodycze czy zabawki i drobiazgi papiernicze do szkoły, czy np. kwota ma wystarczyć tylko na przyjemności, takie jak lody czy wafelki. Równie istotne jest precyzyjne uzgodnienie terminu i przestrzeganie narzuconego reżimu. Jeśli chcemy nauczyć dziecko zarządzania własnym budżetem, przede wszystkim to my musimy przestrzegać zasad, nie opóźniać wypłat i nie zmieniać kwoty. W zależności od ustalonych celów postarajmy się powierzyć dziecku taką kwotę, która pozwala na drobne oszczędności. W ten sposób szybko przekonamy się, czy nasze dziecko potrafi się zdyscyplinować.\nTo dobry czas, aby dziecko aktywnie uczestniczyło w sporządzaniu listy codziennych zakupów, poznawało ceny, firmy i marki. To także moment, aby wyczulać je na marketing sprzedażowy. Musimy uświadamiać dziecku, ile kosztują reklamy czy gadżety dołączane np. do chrupek i tłumaczyć, jak takie działania wpływają na cenę produktu. To także właściwy moment, aby rozmawiać z dzieckiem o sposobach ważenia czy mierzenia artykułów spożywczych, zwracania uwagi na to, za jakie wartości podawane są ceny. Przy większych zakupach pokazujmy dziecku, czym są internetowe porównywarki cen i tłumaczmy różnice pomiędzy rodzajami sklepów. Pamiętajmy, że nasze rozmowy o finansach nigdy nie mogą być nudnymi wykładami, a muszą odbywać się niejako przy okazji, pod pretekstem i w taki sposób, aby dziecko czuło, że jest pełnoprawnym członkiem rodziny z prawem głosu, który jest brany pod uwagę.\nGry i zabawy ekonomiczne\nNa rynku dostępnych jest wiele gier planszowych, o tematyce związanej z finansami, choćby popularny Monopol. Gra, w której głównym zadaniem jest pomnażanie majątku, zarządzanie nieruchomościami to nauka przez zabawę. Warto zaangażować czas i brać udział w rozgrywkach w gronie całej rodziny, bo to dobry trening przedsiębiorczości w przyjaznych warunkach i możliwość pokazania dziecku, jakie można mieć umiejętności. Z czasem na pewno zauważymy pozytywne efekty naszych działań.\nPiżamy ciążowe – postaw na wygodny sen!\nGratulacje! Jesteś w ciąży! Już niebawem powitasz na świecie swojego maluszka - po 9 miesiącach oczekiwań w końcu nadjedzie ten...\nTego nie rób, jeśli chcesz mieć jędrne piersi\nKsiążka Margaret Atwood Opowieść Podręcznej jako forma przestrogi dla wolności i swobód kobiet


Uprawa bezorkowa, strip till - RolnikSzukaTechnologii.pl\nZimowa orka oraz wiosenne zabiegi są bardzo czasochłonne i generują wysokie koszty dlatego szczególnie rolnicy posiadający duże gospodarstwa z dużym areałem szukają oszczędności nie tylko środków pieniężnych przeznaczonych na uprawę, ale także czasu.\nWedług różnych źródeł koszty redukują się od 50 -70%, a czas który trzeba poświęcić na przygotowanie gleby nawet pięciokrotnie w zależności od stosowanych kombinacji sprzętowych. W województwie kujawsko – pomorskim od kilku lat przeprowadzane są testy na polach, a wyniki wahają się w zależności od kombinacji maszyn użytych do obróbki gleby oraz jakości i rodzaju gleby. Uprawa uproszczona polega na spłyceniu uprawy i zmniejszeniu liczby zabiegów aż do całkowitej redukcji zabiegów w przypadku uprawy zerowej.\nZaletami uprawy bezorkowej są niskie koszty, mniej potrzebnego czasu który można wykorzystać w inny sposób, mniejsze osuszanie gleby oraz zatrzymanie wilgoci, a co za tym idzie mniejsza erozja gleby, łatwiejsze dotrzymanie terminów agrotechnicznych. Taka uprawa powoduje wzrost populacji dżdżownic, gdzie liczba kanalików tworzonych przez te organizmy, zapewnia to utrzymanie przepuszczalności oraz lepsze napowietrzanie gleby. Taka uprawa jest dobra w przypadku zbóż.\nWadami uprawy bezorkowej może być zwiększone zachwaszczenie (perz, mniszek lekarski) oraz zmiana jego struktury. Przekłada się to na zwiększenie nakładów na herbicydy i nasiona. Przy takiej uprawie i użyciu nieodpowiednich maszyn trzeba liczyć się z niedokładnym zniszczeniem ścierni i słabym przykryciem obornika.\nSystem uproszczony nie nadaje się do uprawy buraka cukrowego w związku z jego systemem korzennym.\nStrip till – system pasowy.\nJednym z najszybciej zyskujących popularność wśród rolników jest system pasowy (z ang. Strip-till). Poprzez układ rożnych stref roboczych robi się pasowe spulchnianie gleby z redukcją resztek pożniwnych w jednym przejeździe. Umieszczenie na maszynach zbiorników na nawozy (fosfor, azot) daje możliwość nawożenia pod korzeń co przekłada się na większe plony. Jest wiele firm produkujących maszyny do uprawy pasowej a także rolnicy tworzą swoje maszyny pasujące do ich pól.


Hampton Inn - Suites Tucson Mall – HOTEL INFO\nHotel Hampton Inn & Suites Tucson Mall zaprasza swoich gości na przyjemny pobyt oraz oferuje elegancko urządzone pokoje, które zapewnią relaksujący wypoczynek. Wyposażone są one we wszelkie, niezbędne udogodnienia oraz obejmują ręcznie wykonane meble. Pon...\nHotel Hampton Inn & Suites Tucson Mall zaprasza swoich gości na przyjemny pobyt oraz oferuje elegancko urządzone pokoje, które zapewnią relaksujący wypoczynek. Wyposażone są one we wszelkie, niezbędne udogodnienia oraz obejmują ręcznie wykonane meble. Ponadto, hotel udostępnia basen na otwartym powietrzu, siłownię i centrum biznesowe. Nad ranem serwowane jest smaczne śniadanie w formie bufetu.\nRok wybudowania hotelu 1998, Ostatni remont kapitalny 2018, Ilość pięter 3, Łączna ilość pokoi 109, Ilość pokoi typu suite (osobne pomieszczenia) 39, Meldowanie najwcześniej 15:00, Wymeldowanie najpóźniej 12:00, Hotel, Hotel konferencyjny/kongresowy, Pokoje dla niepalących 109\n5950 North Oracle Road, 85704 Tucson, USA\nDzielnica (Tucson) 10,33 km\nLotnisko (Tucson International Airport (TUS)) 22,33 km\n5950 North Oracle Road, 85704 Tucson -\nOceny Hampton Inn - Suites Tucson Mall


O żydzie Icku - Podania, basnie i legendy - Popiół z Lachów\nO żydzie Icku, co kupił wielkie lasy za psie pieniądze.\nBył szlachcic-pan, ale to pan całą gębą. Dobra krew, ogromna fortuna, ogromna fantazya; słowem wszystko Bóg dał, niczego nie odmówił. Ożenił się z córką magnata, wziął dobra ogromne i wyjechał za granicę.\nW dobrach tych szczególnie cenne miał lasy: były tak ogromne sosny, że gubiły niejako w niebie wierzchołki, a dęby, a buki, a wszelki rodzaj drzewa!\nWśród tych lasów była fabryka, co lasom nadawało olbrzymią wartość, w tych bowiem czasach jeszcze kamiennego węgla nie używano.\nOtóż żyd Icek Papycek postanowił sobie kupić te lasy.\nKupić? Łatwo powiedzieć. Ale jak kupić? Właściciel bogaty jak Krezus, siedzi za granicą i ani myśli sprzedać.\nJak ktoś czego nie chce sprzedać, to na pozór zdaje mi się, iż tego kupić poprostu nie podobna. Wszelki rozum w obec takiego położenia przestaje działać.\nTak, wszelki, ale nie Icka Papycka.\nWyobraźcie sobie zdziwienie naszego szlachcica-magnata, gdy pewnego poranku otwierają się drzwi pysznego numeru w Grand Hotel na bulwarach w Paryżu i wchodzi kto? Icek Papycek.\nTak, tak, Icek Papycek w Paryżu, z pejsami, w chałacie i z fajką porcelanową, wyglądającą wygiętym cybuszkiem z tylnej kieszeni.\nUradowała się dusza naszego magnata. Zobaczyć w Paryżu coś tak swojskiego, jak polski żyd z pejsami, któżby się nie uśmiał i nie ucieszył. Zerwał się:\n— Icek, jak się masz?\n— Padam do nóg jasnego pana.\n— Ja za interesami. Ot, jak zwiczajny żyd.\nI rozmowa potoczyła się żwawo; Aż po niejakim czasie Icek mówi:\n— Ja mam do jasny pana wielgą prośbę.\nJa mam tu dwieście tysiąców franków, co odebrałem po żonie po jej krewnych: Tyle pieniędzy! ja się boję. Tu same złodzieje i rozbójniki. Niech jasny pan mi to schowa. Ja może za pół roku, może za rok przyjadę znowu i odbiorę.\nJasny pan nie chciał, ociągał się, wreszcie ustąpił i pieniądze schował.\nIcek Papycek wyjechał z Paryża i wkrótce pan o nim zapomniał.\nW Paryżu, jak w Paryżu, jest dużo wrażeń, robi się wiele znajomości. Nasz magnat zapoznał się ze znakomitemi osobami; byli to hrabiowie i książęta.\nByli to ludzie bogaci, niektórzy wysoko urodzeni, świetni, wspaniali; używali życia, podróżowali, uwodzili kobiety i polowali; jeździli na wyścigi, grali. Grali nawet gracko.\nRaz, nasz rodak, skuszony może widokiem złota, może chcąc szczęścia spróbować usiadł z nimi do gry. Przegrał.\nPrzegrał 800,000 franków i zapłacił częścią swoją gotówką, częścią pieniędzmi Icka.\nNa drugi czy trzeci dzień zjawia się Icek.\n— A to ty. Co powiesz ?\n— Chciałem jaśnie pana prosić o swoje pieniądze. Mogę bardzo tanio las kupić. Jaki las, drugi raz się taki nie zdarzy; miliony zarobię. Magnat przechodził się szybkim krokiem po pokoju. Nagle stanął.\n— Eh, jaśnie panie, co za las! Ce, ce!\n— Czego ty masz kupować u obcych. Kup u mnie.\n— No, jeśli jaśnie pan tanio sprzeda.. .\nReszty domyślacie się czytelnicy. Przebiegły żyd znał grunt na którym budował.\nIcek miał rozum, licząc na rozrzutność polskiego magnata. Kupił ogromne lasy za psie pieniądze, bo kiedy obliczył, to za dąb potężny zapłacił po 50 fen., a za okazałe sosny po 30 fen. Tak to nasi magnaci tj. wielcy panowie, potracili ogromne dobra, bogacąc niechętnych nam żydów. Potomkowie żyda Jcka posiadają dziś miliony, ale dla dobra Polaków nie dają nawet złamanego szeląga.\nLudu Polski, kiedyż zaprzestaniesz popierać twoich największych nieprzyjaciół?


Od piątku zmiana organizacji ruchu na S5 koło Bydgoszczy | Tygodnik Bydgoski\nAktualności 14 paź 13:56 | ak\nDrogowcy informują o zmianie organizacji ruchu na budowie drogi ekspresowej S5. Od piątku 15 października na odcinku Bydgoszcz Błonie – Szubin Północ ruch wprowadzony będzie na nowo wybudowaną jezdnię lewą na odcinku około 1 km (Lipinki – Kruszyn Krajeński).\n„Od strony węzła Bydgoszcz Błonie w Białych Błotach kierowcy pojadą lewą jezdnią na odcinku od km 0+000 do km 1+200 nowej drogi i dojeżdżając do tymczasowego ronda w Kruszynie Krajeńskim zjadą w prawo na obecną DK5. Kierujących prosimy o zachowanie szczególnej ostrożności i stosowanie się do oznakowania. Na odcinku obowiązywać będzie zakaz wyprzedzania oraz ograniczenie prędkości do 60 km/h (40km/h w obrębie przewiązek oraz ronda)„ - poinformowała Generalna Dyrekcja Dróg Krajowych i Autostrad.\nWprowadzona organizacja umożliwi podjęcie prac na remontowanej jezdni prawej oraz dokończenie prac na drodze dojazdowej nr 1. Ma to pozwolić na bezproblemowe skomunikowanie terenów przyległych z podłączeniem tych obszarów z obecnym układem drogowym. Kontynuowane będą również prace wykończeniowe m.in. montaż ekranów akustycznych i osłon przeciwolśnieniowych, SZR (Sytem Zarządzania Ruchem) .\nWykonawca deklaruje, że otwarcie odcinka trasy głównej nastąpi w przeciągu kilku najbliższych tygodni.\nTagi bydgoszcz, wydarzenia, Aktualności, GDDKiA Bydgoszcz


Rewolucja: BBC wyemituje serial na… Snapchacie? | Blog Signaflex\nPlanet Earth- seria, którą oglądało się z prawdziwą przyjemnością czy to jeśli z uwagi na zajmujące, piękne i dynamiczne zdjęcia, fantastyczny montaż, który wprawiał w osłupienie, czy też ze względu na porywającą narrację. Dokument przyjęty został bardzo ciepło i zyskał wierne grono odbiorców zasiadających w czasie emisji przed telewizorami. Prawdziwą rewolucją jest fakt, że BBC porozumiało się ze Snapchatem i … postanowiło wyemitować tam dokument w odcinkach.\nCo więcej- wersja na Snapchat będzie dostępna jeden dzień przed oficjalną premierą w telewizji- można tu mówić o prawdziwym znaku czasów.\nNie wiadomo dokładnie jak długie będą poszczególne odcinki, wiadomo jednak, że po pierwsze: zostaną specjalnie przystosowane do oglądania w pionie, zaś po drugie, odcinki przeznaczone na medium społecznościowe zostaną nagrane dwoma mikrofonami, aby na telefonie imitować dźwięk 3D stereo.\nPremiera Planet Earth II zbiegnie się z wprowadzeniem kilku nowości w aplikacji Snapchata. Skanując specjalny Snapcode, będzie można odblokować dostęp do zwiastuna serii BBC i zyskać możliwość subskrybowania kanału jeszcze przed premierą serialu.\nTrzeba przyznać, że to bardzo innowacyjna i nietypowa kolaboracja. Czy jednak oglądanie w ten sposób takiego dokumentu nie odbiera mu nieco czaru? A może uważacie, że wręcz przeciwnie bo przyczyni się do jego popularyzacji? Planet Earth II zadebiutuje w amerykańskiej i kanadyjskiej telewizji 18 lutego. Dzień wcześniej będzie już dostępna wersja na Snapchata.\nInternet, Newsy Technologiczne\nNowy telefon w atrakcyjnej cenie? Sprawdź BluBoo!