Rezerwuj domy & mieszkania wakacyjne na wybrzeżu Morza Śródziemnego w Maroku (Maroko) w atraveo\nDomy wakacyjne na wybrzeżu Morza Śródziemnego w Maroku & mieszkania wakacyjne na wybrzeżu Morza Śródziemnego w Maroku\nO Wybrzeże Morza Śródziemnego w Maroku\nPrzeciętna cena tygodniowa na wybrzeżu Morza Śródziemnego w Maroku\nDom wakacyjny na wybrzeżu Morza Śródziemnego w Maroku kosztuje w korzystnym okresie podróży średnio PLN 474, w sezonie PLN 720 za tydzień. Te dane dotyczą opłaty za dom, nie opłaty za jedną osoby i zawierają wszystkie obowiązkowe koszty dodatkowe.\nSąsiadujące regiony turystyczne Wybrzeże Morza Śródziemnego w Maroku\nObiekt nr 1144398\nod PLN 949\nTanger, Wybrzeże Morza Śródziemnego w Maroku\nOk. 100 m², 3 Sypialni, 1 Łazienka, Zabranie zwierząt domowych jest dozwolone. (na zapytanie), Telewizor, Pralka, Plaża piaszczysta ok. 2 km\nObiekt nr 773290\nOk. 76 m², 2 Sypialni, 1 Łazienka, Zwierzęta domowe niedozwolone, Telewizja satelitarna, Pralka, Plaża ok. 100 m\nObiekt nr 1259575\nTétouan, Wybrzeże Morza Śródziemnego w Maroku\nOk. 140 m², 3 Sypialni, 1 Łazienka, Zabranie zwierząt domowych jest dozwolone. (na zapytanie), Telewizja satelitarna, Zmywarka, Plaża ok. 2 km, Miejsce parkingowe\nObiekt nr 1265599\nOk. 160 m², 2 Sypialni, 3 Łazienek, Zabranie zwierząt domowych jest dozwolone. (na zapytanie), Internet, WLAN, Pralka, Zmywarka, Plaża ok. 500 m, Miejsce parkingowe, Widok na morze, Widok na jezioro\nObiekt nr 1259572\nMartil, Wybrzeże Morza Śródziemnego w Maroku\nOk. 70 m², 2 Sypialni, 1 Łazienka, Zabranie zwierząt domowych jest dozwolone. (na zapytanie), Telewizja satelitarna, Plaża ok. 2 km, Miejsce parkingowe, Pływalnia ogólnodostępna\nObiekt nr 1250258\nSaïdia, Wybrzeże Morza Śródziemnego w Maroku\nOk. 60 m², 2 Sypialni, 1 Łazienka, Zabranie zwierząt domowych jest dozwolone. (maks. 1), Telewizja satelitarna, Plaża ok. 1 km, Miejsce parkingowe\nObiekt nr 1259574\nOk. 60 m², 1 Sypialnia, 2 Łazienek, Zabranie zwierząt domowych jest dozwolone. (na zapytanie), Telewizja satelitarna, Internet, WLAN, Plaża ok. 2 km, Miejsce parkingowe, Widok na morze, Widok na jezioro


Singapur-pierwsze spostrzeżenia – Fragmentator.pl\nJest dobrze, tzn. dobrze może nie, bo za oknem burza, ale nie jest źle.😁\nPrzygotowując się na wyjazd do Singapuru, mentalnie szykowałam się na zwiedzanie z parasolem w ręku oraz zakup nowych butów, zakładając, że obecne mogą nie przetrwać ogromnej ilości deszczu.\nTo mój szósty dzień w Singapurze, dzisiaj pierwszy raz nie opuściłam przed południem hotelu z powodu pogody. A to i tak przede wszystkim dlatego, że nie czuję się dobrze (chyba pierwszy raz w dorosłym życiu, mam problemy żołądkowe).\nWiększość must-see (musisz zobaczyć w Singapurze) już zobaczyłam, więc właściwie mała laba chyba mi nie zaszkodzi. 😉\nWrażenia z Singapuru\nponad połowa pobytu za mną\nPrzede wszystkim, Singapur nie jest aż tak mały jak to sobie wyobrażałam. Myślę, że życie w małym, szwajcarskim miasteczku, odmieniło moje postrzeganie przestrzeni. Już od dawna nie tęsknię za wielką aglomeracją, ale jako rodowita łodzianka, potrafię docenić zalety takowej. Singapur wydaje się idealnym połączeniem jednego i drugiego, dodatkowo biorąc z obu to, co najlepsze.\nNie taki betonowy\nWładze Singapuru dokonały cudu – nie wiem jak im się udało ulokować na tak ograniczonej przestrzeni aż tyle parków. Ich obszar i wygląd są imponujące! Słyszałam hasło, że Singapur chce być miastem w ogrodzie (miasto ogrodów to zbyt małe wyzwanie) 😉 – muszę przyznać, że może się to o dziwo udać.\nMiasto Lwa jest drugim na świecie najgęściej zaludnionym państwem (po Monaco). Nie wiem co sprawia, że nie jest to bardzo dokuczliwe. Jedyne momenty, kiedy dość mocno odczuwam masę ludzką, to pora posiłków. Czy to jeszcze na śniadaniu w hotelu, czy później w mieście, znalezienie wolnego miejsca (miejsca, nie stolika!) bywa wyzwaniem. Złapanie taksówki w godzinach szczytu graniczy z cudem, ale komunikacja miejska nie wygląda w tym czasie gorzej, niż w każdym innym mieście na świecie – radzi sobie. 🙂\nOczywiście znaczenie ma fakt, że mieszkamy w Szwajcarii. Trzy szwajcarskie aglomeracje wyprzedzają Singapur w zestawieniu* (*artykuł usunięty) najdroższych pod kątem życia. Na dziesięć wymienionych miast, Singapur jest siódmy. Tuż przed nim plasuje się Lozanna, natomiast na miejscu 4 i 3 są odpowiednio: Zurych i Genewa. Stawkę aglomeracji, w których życie należy do najdroższych rozpoczyna Londyn, na drugiej pozycji jest Oslo. To tylko statystyka, ale liczby podobno nie kłamią. 🙂\nMyślę, że najdrożej jest się tu dostać, 🙁 później wyzwaniem jest nocleg, ale już jedzenie czy poruszanie się po mieście, nie musi przyprawiać o zawrót głowy, chociaż oczywiście wszystko zależy od standardu, ale tak jest wszędzie. 🙂\nNie tak egzotycznie\nJestem w Azji, jestem w Azji, jestem w Azji… Są miejsca, gdzie naprawdę się tego nie czuje, nawet jeżeli obok siedzi para egzotycznej urody. 🙂 Czasami czuję się jak bym nie opuściła Europy. Prawdopodobnie doznanie łagodzi fakt, że i na ucho i na oko króluje tu angielski. Mówiony brzmi bardziej znajomo, niż np. w wydaniu japońskim. Pisany – często przysłania wszystkie inne krzaczkowate znaki. A ta para obok mnie? Pewnie jak ja – turyści. 😉\nGdyby nie odległość i koszt dostania się tutaj – Singapur byłby w czołówce najchętniej odwiedzanych przeze mnie miast. A tak… Pozostaje mi tylko wyjść jeszcze dzisiaj z hotelu i możliwie intensywnie wykorzystać pozostałe trzy dni pobytu.\nZobacz ze mną zakątki Singapuru:\nW hotelu Marina Bay Sands już byłam, zabrała mnie znajoma, ale w basenie się nie kąpałyśmy. Za to zjadłyśmy tam obiad, taki kobiecy, po sałatce. 🙂\nBardzo fajne "pierwsze" wrażenia. I wykorzystaj te ostatnie chwile do maksimum!\nNp. na kąpiel w najwyżej położonym basenie! 😛


MONTY PYTHON'S MODRZEW - Monty Python Live At Aspen\nMonty Python wiecznie żywy\n"MONTY PYTHON NA ŻYWO W ASPEN"\nPROJEKT GRAFICZNY TYTUŁOWEJ ANIMACJI\nCOPYRIGHT © 1998 PYTHON (MONTY) PICTURES Ltd.\nczas projekcji: 58 min.\nFragment "Monty Python na żywo w Aspen"\nJohn Goldston o "Monty Python na żywo w Aspen"\n"(...) spektakl w Aspen był czymś niezwykłym. Niewątpliwie wciąż istnieje dawna "chemia", Pythonowie są doskonale zgrani i nadal niesamowicie śmieszą."\nDavid Morgan "Monty Python Speaks!"\n("Tako rzecze Monty Python")\nWydanie I, Ok.no Warszawa 2003\nMonty Python u schyłku XX stulecia\nW 1998 roku telewizja HBO nakłoniła piątkę Pythonów do nieoficjalnego występu podczas Amerykańskiego Festiwalu Sztuki Komediowej w Aspen w stanie Kolorado. Miał być to pierwszy od 17 lat wspólny występ grupy na scenie. Tak więc 7 marca 1998 roku prawie pełna ekipa Monty Pythona pojawiła się na deskach Wheeler Opera House w Aspen. Na pokaz przyszły tłumy, zaś pierwsze rzędy widowni zajmowały grube ryby przemysłu filmowego, producenci i niemal cała obsada sitcomu "Cheers", komicy i aktorzy tacy jak Ted Danson i Woody Harrelson, u których, mimo ich własnego statusu gwiazdy, dało się zauważyć błysk w oczach prawdziwych fanów, z którego łatwo było wyczytać podekscytowanie typu "o-mój-Boże-to-naprawdę-oni". Program miał być filmowany z myślą o późniejszej emisji telewizyjnej. Występ w Aspen trwał dwie godziny, jednakże wersja telewizyjna została skrócona do około godzinnego pokazu.\nWłaściwie trudno jest określić ten program mianem "występu" w klasycznym rozumieniu. Nie przypomina on w niczym wcześniejszych występów grupy, takich jak podczas tournee po Wielkiej Brytanii, Stanach Zjednoczonych i Kanadzie, gdzie Pythoni odgrywali swoje skecze na scenach teatrów, czy też najbardziej znanego występu na żywo, jaki miał miejsce w Hollywood Bowl. Występ w Aspen utrzymany jest w konwencji typowego amerykańskiego talk show, którego gospodarzem jest amerykański komik Robert Klein. Jednak, jak okazuje się już na początku, nie jest to kolejny nudny wieczór wspominkowy, lecz forma opatrzonego dużą dawką humoru zbiorowego wywiadu, przeradzającego się niekiedy w niezwykły spektakl, w którym często zaciera się granica między wyreżyserowaną grą a improwizacją. Kiedy pada pytanie o początki grupy, każdy z Pythonów równocześnie zaczyna opowiadać własną wersję wydarzeń. Efekt jest taki, że nie można zrozumieć niemal żadnego słowa. Wraz z Pythonami na scenie pojawia się Eddie Izzard, angielski komik młodego pokolenia, który podaje się za członka grupy, jednak dzięki szybkiej reakcji Pythonów zostaje usunięty ze sceny. Wracając do wywiadu, fani grupy mogą w nim usłyszeć wiele ciekawych i zabawnych historii związanych z Monty Pythonem, i choć znaczna część tych opowieści przytaczana była wcześniej w różnych publikacjach na temat grupy, to prawdziwą frajdą jest usłyszeć je w takiej formie. Każdy z Pythonów mógł w dowolnej chwili dodać własne refleksje do wypowiedzi innego członka zespołu. Sam wywiad przerywany jest od czasu do czasu dobranymi do aktualnego tematu rozmowy wstawkami zawierającymi archiwalne fragmenty skeczów lub filmów Monty Pythona. Niektóre z nich widzowie oglądający spektakl na żywo mogli zobaczyć na telebimie, inne dodano dopiero przy montażu wersji telewizyjnej. Ponieważ program poświęcony jest całej grupie Monty Pythona, nie mogło w nim oczywiście zabraknąć Grahama Chapmana, który pojawia się jako... złota urna z prochami wniesiona na scenę przez lokaja. W roli lokaja gościnnie wystąpił Peter Crabbe, dawny pisarski partner Erica Idle'a.\nJak wspomniałem powyżej, niekiedy trudno jest się połapać, w którym momencie kończy się przemyślana gra aktorska, a zaczyna improwizacja. Podczas gdy John Cleese opowiada o występach w Bristolu, Terry Gilliam niespodziewanie i "przypadkowo" przewraca urnę z rzekomymi prochami Chapmana, rozsypując je na dywan. Wygląda to bardzo realnie i przekonywująco. Publiczność jest w szoku i dopiero po chwili reaguje śmiechem. Na scenie panuje zamieszanie, a zza kulis wychodzi lokaj z odkurzaczem i próbuje wessać rozsypane prochy świętej pamięci Doktora Chapmana. Śmiech na sali sięga szczytu. Jak wspomina Gilliam: "...ludzie z HBO podsuwali różne pomysły, chcieli zrobić tę całą urnę i wszyscy się tym podniecali (...), ja zaś myślałem sobie, że jest coś okropnego w tym udawaniu, że Graham jest z nami. Postanowiłem, że kopnę tę urnę. I to było moim zdaniem całkiem w porządku, bo cała ta komedia musiała doprowadzić do szokującego finału. Ale było w tym coś niesamowitego i ponurego".\nW programie pojawia się też inny pythonowski chwyt, który w pełni dostrzegalny jest przez ludzi znających język niemiecki. Robert Klein zadaje po niemiecku pytanie dotyczące niemieckojęzycznego epizodu "Monty Python's Fliegender Zirkus". John Cleese również po niemiecku odpowiada: "25 lat temu zrobiliśmy dwie emisje dla niemieckiej telewizji...", natomiast napisy pojawiające się na ekranie tłumaczą tą kwestię na język angielski w ten sposób: "Co za idiotyczne pytanie. Czy możemy prosić o materiał filmowy? Muszę skorzystać z toalety". Podczas pokazu odbyło się także wręczenie grupie Monty Pythona prestiżowej Nagrody Gwiazd przyznawanej przez Amerykański Instytut Filmowy (AFI). Tak więc drobna, stremowana kobietka z AFI, Kathleen Summers, która robiła wrażenie, jakby wyrwano ją z zupełnie innej bajki, weszła na scenę, żeby przekazać nagrodę na ręce członków grupy. By po raz kolejny wykorzystać szansę zaszokowania publiczności, John Cleese zakończył swoje pełne wzruszenia, zaprawione nutą komizmu podziękowanie słowami: "Wyciągacie nas do tej leśnej dziczy Ameryki tylko po to, by dać nam ten kawałek gówna!"\nPojawienie się Pythonów w Aspen wywołało spekulacje i plotki, że w związku ze zbliżającym się trzydziestoleciem Monty Pythona, grupa połączy się znowu, by wystąpić na scenie, odbyć tournee lub nawet zrobić nowy film, jednak Cleese rozwiał wszelkie wątpliwości i nadzieje słowami: "Zdecydowaliśmy, że, ponieważ w następnym roku przypada trzydziesta rocznica Monty Pythona, zamierzamy coś zrobić... Zrobimy herbatę!"\nJ. M. Masłowski\n- David Morgan "Monty Python Speaks!" ("Tako rzecze Monty Python") Wydanie I, Ok.no Warszawa 2003 - strona internetowa http://www.orangecow.org/pythonet/aspen/\n"Monty Python na żywo w Aspen" w prasie\nRelacja Gilesa Whitella z Aspen o tym, jak komediowy cyrk przygotowuje się do ponownego lotu.\nPięciu facetów w średnim wieku oraz urna z prochami zaproponowało wczoraj wielki nowy powrót do showbiznesu. Latający Cyrk Monty Pythona startuje ponownie.\nProchy rzekomo należą do Grahama Chapmana, najdzikszego Pythona, który zmarł w 1989 roku, jednak powrócił, by połączyć się znów z zespołem w pierwszym od 17 lat publicznym występie na festiwalu komedii. Honorowo umieszczona na ozdobnym krześle urna często była uciszana przez Michaela Palina, a później została przewrócona przez Terry'ego Gilliama [urna początkowo stała na kufrze, dopiero po kopnięciu jej przez T. Gilliama została ustawiona na krześle - przyp. tłumacza]. Jej zawartość niemal została wessana przez odkurzacz.\nNiezwykłe przyjęcie Pythonów na festiwalu w Aspen w stanie Kolorado, sięgające szczytu w chwili, gdy kompletna obsada "Cheers" oklaskiwała ich z piątego rzędu, zachęciła pozostałych przy życiu członków grupy do ruszenia z pomysłem odbycia tournee po Wielkiej Brytanii i Stanach Zjednoczonych w trzydziestą rocznicę powstania grupy przypadającą za rok [wspomniane tournee nigdy się nie odbyło - przyp. tłumacza].\nPalin (54 lata) powiedział: "Byłoby szaleństwem nie spróbować i nie zarobić na tej rosnącej fali poparcia, jaką ujrzeliśmy. Przybycie tutaj skupiło nasze umysły na fakcie, że wciąż mamy widownię."\nJohn Cleese (58 lat), Eric Idle (54 lata), Terry Jones (56 lat), Gilliam (58 lat) i Palin przybyli do Wheeler Opera House w długich limuzynach, by przez dwie godziny powspominać stare czasy w wypchanej po brzegi operze. W trakcie wieczoru można było zobaczyć na ekranie "Piosenkę drwala", "Taniec z policzkowaniem rybami" i usłyszeć pełne wzruszenia wykonanie "Always Look on the Bright Side of Life" ("Zawsze patrz na jasną stronę życia") z filmu "Żywot Briana".\nIdle powiedział: "W zeszłym roku wpadłem na pomysł zrobienia filmu i osobno każdy z nich się na to zgodził, jednak, kiedy później zebraliśmy się wszyscy w Anglii, pierwszą rzeczą, jaką powiedział John, było: Nie ma mowy, właśnie robię inny film". Cleese powiedział: "Problem z filmem polega na tym, że musielibyśmy zebrać się na jakieś sześć czy osiem tygodni, by napisać scenariusz". Tournee mogłoby trwać do dziesięciu tygodni.\nZespół wystąpił na żywo w Hollywood Bowl w 1981 roku. Od tamtego czasu fani i promotorzy długo dyskutowali o powrocie Monty Pythona jako o komediowym odpowiedniku ponownego połączenia się pozostałych przy życiu Beatlesów. Jednak ta propozycja pozostaje wciąż niepewna. Idle powiedział, że Cleese "jest typem faceta, który zmienia zdanie". Cleese, który poruszał się leniwie, został odebrany jako człowiek, który zatracił swą dawną energię, jaką niegdyś wykazywał się odgrywając rolę Ministra Głupich Kroków.\nZapytany, czy aktualne problemy zostaną poruszone w nowym materiale, Palin odpowiedział: "Nigdy nie byliśmy aktualni. Zawsze staraliśmy się być surrealistyczni".\nCała piątka wciąż jest w Ameryce najbardziej znana jako Pythoni. Ich telewizyjne programy, z którymi wystartowano w 1969 roku, wpływały na studentów z uniwersyteckich miasteczek we wczesnych latach 70-tych i wciąż pozostają kultowe. Pythoni są wyraźnie gotowi, by wystąpić. Ich weekendowy występ rozpoczął się od pojawienia się sześciu ludzi na scenie. Kiedy prowadzący Robert Klein zapytał, jak doszło do utworzenia grupy, młody człowiek zaczął odpowiadać na pytanie, jednak prawdziwi Pythoni zepchnęli go ze sceny i obrzucili pomidorami.\nCleese opowiadał o tym, że początkowe reakcje na ich humor były obojętne. Widownia dobrana przez BBC do pierwszego programu składała się z emerytów. "Sądzili, że to będzie jakiś cyrk" - dodał Idle. BBC zdecydowało, że w tytule programu musi być "cyrk", a redakcja nie chciała zgodzić się na cokolwiek innego, tak więc "cyrk" pozostał. Członkowie grupy dorzucili "Monty Pythona", ponieważ kojarzyło się to z kiepskim agentem show-biznesu.\nInnowacja programu związana była z doświadczeniami członków zespołu, którzy "mieli dosyć komedii naszpikowanej znanymi do tej pory konwencjami". Stronili od najświeższych wydarzeń, ponieważ "Kiedy zaczynaliśmy, satyra była nimi nabita". Palin powiedział: "Chcieliśmy zrobić program, w którym nie byłoby wiadomo, co zdarzy się za chwilę".\n"W latach 60-tych wiele tematów stanowiło tabu, którymi tak naprawdę nikt się nie przejmował, więc ich łamanie stanowiło nieduże ryzyko", powiedział Cleese. Dodał, że Chapman, jego pisarski partner, zawsze czerpał z tego przyjemność, ponieważ "uwielbiał zły smak". Palin i Jones pisywali razem. Cleese od czasu do czasu proponował wymianę partnerów, jednak z miernym skutkiem. "W sprawach pisarskich walczyliśmy jak pies z kotem, ponieważ tak bardzo dbaliśmy o materiał" (...).\nThe Times, 9 marca 1998, strona 3\nGrupa Monty Pythona oświadczyła niegdyś, że już nigdy nie będzie pracować razem. Catherine Jordan donosi o zmianie zdania.\nW nocy, na dzień przed występem Monty Pythona, który odbył się w zeszłym tygodniu podczas corocznego Amerykańskiego Festiwalu Sztuki Komediowej w Aspen w stanie Kolorado, John Cleese pojawił się w telewizyjnym talk show "Dennis Miller Live". Obecnie 58-letni Cleese okazał podirytowanie faktem, że 15 lat po nakręceniu ostatniego filmu Pythona - "Sens życia" - rzesze fanów na całym świecie nie chcą przyjąć do wiadomości, że oni są ex-grupą komików, że udali się na spotkanie ze Stwórcą i dołączyli do Niebiańskiego Chóru.\nMiller zapytał: "Jak wiele byłbyś w stanie zapłacić nieznajomym, podchodzącym do ciebie na ulicy i proszącym cię o wykonanie głupich kroków?" Cleese odpowiedział: "Dałbym im jakieś trzy miliardy dolarów". Gdziekolwiek pójdzie, nieznajomi proszą go o zacytowanie ich ulubionego kawałka z Pythona. "Problem w tym, że oni zawsze znają go lepiej niż ja".\nMimo to, Cleese, Michael Palin, Eric Idle, Terry Gilliam i Terry Jones wspólnie powracają. W 1989 roku Pythonów było sześciu, jednak Graham Chapman zmarł, a pozostali ogłosili, że się rozchodzą i już nigdy nie będą pracować jako zespół.\nJednakże w zeszłym roku, pozostali Pythoni spotkali się pierwszy raz od 1983 roku [właściwie to pierwszy raz od 1989, kiedy to Pythoni zebrali się, by z okazji 20-lecia zrealizować telewizyjny film "Parrot Sketch not Included", zawierający archiwalne skecze z serialu - przyp. tłumacza], by na nowo odkryć swą dawną przyjaźń: wstępnie zaplanowali tournee, które miało być ogłoszone w Aspen.\nTalk show "Dennis Miller Live" został zarejestrowany na dzień przed występem Pythonów w tym samym miejscu - w Wheeler Opera House. Poprzedniego wieczora spadło 20 centymetrów śniegu i następnego ranka nastroje w obozie Pythona wydawały się chłodne.\nFotograf z Colorado Springs Gazette zrobił zdjęcie Cleese'a przechadzającego się korytarzem Hotelu St Regis ze swego apartamentu za 689 dolarów. "Czemu zrobiłeś mi zdjęcie?", obruszył się Cleese. Fotograf coś mruknął pod nosem, zaś Cleese odparł chłodno: "Powinieneś się najpierw zapytać. To prostackie".\nO 20:30 komicy w czterech turach zajechali w limuzynach aspeńskiej wersji (ponad ośmiometrowe ciężarówki z napędem na cztery koła) do wypchanej po brzegi Opery. Aktor Ted Danson siedział w piątym rzędzie wraz z resztą obsady jego dawnego serialu "Cheers". O godzinie 21 światła przygasły, a z głośników popłynął "Marsz Dzwonu Wolności" - muzyka przewodnia "Latającego Cyrku".\nPythoni zasiedli wygodnie na scenie w półokręgu wraz z prowadzącym spotkanie, amerykańskim komikiem Robertem Kleinem, który napomknął, iż żałuje, że nie może gościć Grahama Chapmana.\n"Ale on jest martwy", powiedział Idle.\n"Już go nie ma. Przestał istnieć", dodał Palin.\n"Martwy jak pie***ony kamień" dodał Gilliam ubrany w sweter z olbrzymim wizerunkiem Tin Tina [tu wystąpił błąd autorki artykułu; w rzeczywistości tę kwestię powiedział Cleese - przyp. tłumacza].\n"To tragedia", powiedział Cleese. "Ale przywiozłem go z Londynu. Czy możemy go wnieść?"\nLokaj wszedł na scenę ze złotą urną i ustawił ją na stole [właściwie to nie był stół tylko kufer, który pełnił rolę stolika - przyp. tłumacza]. Wraz z prochami Chapmana, Pythonów była już cała szóstka.\nŻart z urną nie był całkiem nowy. W 1994 roku, w 25-tą rocznicę Pythonów w Los Angeles, wieloletni towarzysz życia Chapmana, David Sherlock, spreparował pudełko z prochami, które rozsypał na pierwsze rzędy widowni. Prochy, jak wówczas twierdził Gilliam, były prawdziwe - "trochę Grahama".\nOstatniej soboty, kilkanaście minut po wniesieniu urny, Cleese w środku zdania, krzyżując nogi, przypadkowo zahaczył o stół, na którym stała urna [kolejny błąd autorki artykułu, tym razem poważniejszy; to nie Cleese przewrócił urnę, tylko Gilliam - przyp. tłumacza]. Urna spadła na podłogę, a Chapman uniósł się w gęstej chmurze. Widownia uświadomiła sobie, że był to właściwie zapierający dech, pozbawiony dobrego smaku gag, dopiero, kiedy weszli lokaje z miotłami i odkurzaczem [właściwie wszedł tylko jeden lokaj z odkurzaczem, a miotłę przyniósł Gilliam - przyp. tłumacza], a Pythoni podskakiwali otrzepując ubrania z prochów Chapmana lub zamiatając je pod dywan.\nUsiedli z powrotem. "I po tych czterech skeczach..." kontynuował Cleese z pokerową miną, zaś widownia zareagowała wybuchem śmiechu i oklaskami.\nKolejne 45 minut było zabawną mieszanką wspomnień. Co pewien czas przypominano na ekranie niektóre z najlepszych kawałków z cudownego repertuaru Pythona, od skeczów z "Latającego Cyrku" takich jak "Zakład pogrzebowy" po wstawki z biblijnej satyry "Żywot Briana" [niestety w wersji wyemitowanej przez telewizję HBO nie ma ani skeczu o zakładzie pogrzebowym, ani wstawek z "Żywotu Briana"; cóż, amerykańska cenzura; za publiczny pokaz scen z "Żywotu Briana" członkowie grupy zostali pozwani do sądu - przyp. tłumacza].\nPythoni stali się kultowi, jednak teraz są więcej niż sławni, więcej niż wpływowi - są historyczni. Podczas sesji wyjaśnili, że są świadomi ironii przesunięcia ich twórczości z awangardy do głównego nurtu kulturalnego.\n"Jedną z rzeczy, jaką staraliśmy się osiągnąć w programie, była próba stworzenia czegoś tak nieprzewidywalnego", Powiedział Jones. "I sądzę, że fakt, iż słowo 'pythoneska' [ang. "pythonesque" - przyp. tłumacza] znajduje się obecnie w oxfordzkim słowniku języka angielskiego, dowodzi tego, jak bardzo nam się to nie udało". Cleese dodał: "najdziwniejszą rzeczą było to, że w sprawie materiału walczyliśmy jak pies z kotem, ponieważ faktycznie o niego dbaliśmy. Obecnie nasze relacje są bardzo dobre, bo już nie musimy się tym przejmować".\nKiedy zespół został uhonorowany Nagrodą Gwiazd Amerykańskiego Instytutu Filmowego za ważny i trwały wpływ na film i telewizję, Cleese wyszedł na środek sceny i stanął przed publicznością z lekkim uśmiechem. "W imieniu grupy, chciałbym powiedzieć kilka słów podziękowania. Jako Monty Python zaczynaliśmy razem 29 lat temu. I oto otrzymaliśmy tę nagrodę... w końcu. Często się zastanawiam, jak bardzo pomogłaby nam w czasach, kiedy program walczył o widza, gdybyśmy ją wtedy dostali. Wiecie, jednak nie dostaliśmy. Faktycznie, nigdy nie dostaliśmy". Przerwał. "Nic". Pauza. "Nawet pie***onej kiełbasy. Jednak teraz jesteśmy wszyscy bogaci i sławni, ale to inna historia, nieprawdaż?"\nTa komiczna deklamacja maskowała zaskoczenie wieczoru: "Mieliśmy dziś spotkanie tu w Aspen, w namiocie tlenowym", ciągnął dalej Cleese "i zdecydowaliśmy, że, ponieważ w następnym roku przypada trzydziesta rocznica Monty Pythona, zamierzamy coś zrobić..."\nPo występie Cleese oficjalnie ogłosił odbycie tournee. Pythoni odwiedzą z występami scenicznymi Londyn, Nowy Jork i Los Angeles (przynajmniej) na jesieni 1999 roku. "Wszyscy się świetnie bawiliśmy i pomyśleliśmy, czemu nie?" powiedział. "Zabawne jest to, że chcemy zrobić więcej nowego materiału, niż chcą fani. Oni chcą zobaczyć skecz o Głupolu z Wyższych Sfer. Jednak zrobimy nowy materiał, być może dodamy coś bardziej aktualnego. Największą frajdę mam wtedy, kiedy ludzie się śmieją. Nawet nie pamiętam większości starych skeczy".\nStyl humoru, jak sami twierdzą, pozostanie wierny stylowi z dawnych dni. Michael Palin powiedział mi: "Jakikolwiek nowy materiał napiszemy, musi być w tym samym stylu, jaki zawsze mieliśmy. To właśnie zrobimy".\n"Jestem pewien, że zrobimy całą serię dowcipów w złym guście o martwym Grahamie Chapmanie", powiedział Cleese. "Firmowym znakiem naszego komizmu jest mieszanka niepokoju i wolności".\n[Niestety wspomniane tournee nigdy się nie odbyło; jak pisze Eric Idle: "Nie będzie tournee. Nie będzie filmu. 4 głosy za filmem (Cleese przeciw). 3/4 za tournee (Palin przeciw)" - przyp. tłumacza]\nDaily Telegraph, dodatek Arts & Books, 14 marca 1998, strona A7\n© 2006 Ireneusz Siwek


„Dziewczyny” były zbiorową terapią dla doroślejących kobiet - VICE\n„Dziewczyny” były zbiorową terapią dla doroślejących kobiet\nLena Dunham uwolniła nas od wzorca bohaterek „Seksu w wielkim mieście”, obśmiała ich najntisowe fetysze: dietę, drogie marki, spektakularną karierę i randki z biznesmenami w drogich restauracjach\n19 Kwiecień 2017, 3:20pm\nPięć lat temu HBO wypuściło pierwszy odcinek serialu o dwudziestokilkulatce z nadwagą, która szuka pierwszej prawdziwej pracy i siebie w dorosłym życiu. Podobnie jak miliony dziewczyn na całym świecie od razu pokochałam ją bezwarunkową siostrzaną miłością.\nBo była prawdziwa. Wystarczyło wpisać w wyszukiwarkę jej imię i nazwisko, żeby przekonać się, że aktorka i współscenarzystka, a czasem też reżyserka, to ta sama osoba. Osoba, a nie twarz. Hannah i Lena mają tę samą fryzurę, ciuchy i sposób mówienia. Zresztą debiut reżyserski Leny, czyli film Tiny Furniture ma tak wiele elementów z serialu, że nie ulega wątpliwości, ta dziewczyna opowiada wciąż jedną niekończącą się historię o sobie samej, ale też o mnie, moich koleżankach i koleżankach koleżanek.\nLena uwolniła nas od wzorca bohaterek Seksu w wielkim mieście, obśmiała ich najntisowe fetysze: dietę, drogie marki, spektakularną karierę i randki z biznesmenami w drogich restauracjach.\nZamiast tego pokazała swoje ciało – blade, duże z infantylnymi dziarami i nieogoloną cipką, niezbyt stylowe ubrania i ciągłe poszukiwania jakiegoś miejsca, gdzie przez chwilę, mogłaby popracować pisząc, bo tylko to ją interesuje. Lena pokazała też dużo intymności i seksu – często nieporadnego i spoconego, ale partnerskiego. Nie oszczędziła wątku masturbacji swojej, swoich koleżanek, a nawet mamy.\nW ekshibicjonizmie poszła jeszcze dalej, doskonale sportretowała narcyzm i neurotyczną osobowość i zrobiła to, tak wiernie, że zraziła do siebie dużą grupę widzów. Ludzie skarżyli się w mediach społecznościowych, że nie mogą jej znieść, że jest zbyt irytująca; dziwili się jak wytrzymują z nią przyjaciółki i chłopak.\nUwaga! Dalsza część tekstu zawiera spojlery\nDziewczyńska przyjaźń i miłość zostały w tym serialu przedstawione inaczej, niż chcielibyśmy je widzieć. Choć przyjaźń i miłość są osią serialu, wciąż się przeplatając (teza: miłość i przyjaźń są nierozerwalne), to w puencie te żelazne więzy puszczają. Hannah przekonuje się, że nie chce spędzić z Adamem reszty swojego życia. W tym samym momencie, choć żadna z dziewczyn poza Shoshanną nie potrafi tego powiedzieć na głos, jasne staje się, że przyjaciółki straciły wspólny język. Nie są już dawną paczką, nie umieją spotykać się razem i czerpać z tego siły. Dawna więź zamienia się w poczucie obowiązku, które uwiera na tyle, że lepiej ją przeciąć i zachować dobre wspomnienia. Najwyraźniej dziewczyńska grupa wsparcia wypełniła już swoją rolę pora iść samotnie dalej.\nW ten brutalny sposób serial o dorastaniu mentalnych nastolatków kończy się równie niepokojąco, jak się zaczął. Żyjąca w wiecznym chaosie i emocjach Hannah Horvath zostaje matką. Wreszcie, po latach eksperymentów i uników, budzi się w dorosłym świecie i jak się okazuje wszystko znów musi poukładać w sobie od początku (a ja jestem w tym punkcie razem z nią).\nDziewczyny skończyły się i chwała im za to, teraz przyszła pora na Kobiety, może trochę później będą Dojrzałe kobiety, a kiedyś tam Starsze panie, ale mam nadzieje, że do tego czasu powstanie lepsze określenie starości.\nLena Dunham zrobiła serial, który jest prawdziwą zbiorową terapią. Uczy dystansu na tak wielu polach: ciało, wizerunek, seksualność, kariera, pieniądze, relacje damsko-męskie i... przyjaźń, która ostatnio w popkulturze jest chyba bardziej gloryfikowana od miłości.


[ 446 posty(ów) ] Idź do strony Poprzednia 1 ... 19, 20, 21, 22, 23\n#441 Wysłany: 26 Paź 2021 08:55\nOd kilku dni można rezerwować El Pijaral na listopad - wrzucają z wyprzedzeniem 2-tygodniowym - czyli dziś na 09.11, jutro na 10.11 itd . Pula jest otwierana po 1 w nocy naszego czasu , czasem trochę później, o 10 czasem już nic nie zostaje :\n45 biletów na dzień\n#442 Wysłany: 11 Lis 2021 12:25\nJest sens jechać do El Pijaral bez biletów licząc ,że zwolni się termin bo ktoś nie przyszedł czy nie ma sensu ?\n#443 Wysłany: 11 Lis 2021 12:41\nKilometry: 319 135\nW El Pijaral nikt nie sprawdza biletów na wejściu, czasem można spotkać strażników na trasie i to chyba oni mogą skontrolować bilet. Ja byłem dwa razy i nikt nigdy nie sprawdzał, więc nie ma jak się dowiedzieć, że ktoś nie przyszedł. Ale dwukrotnie udało mi się zarezerwować bilet na ten sam dzień - równo o północy pojawiało się kilka wolnych miejsc.\n#444 Wysłany: 16 Lis 2021 20:53\nPodobno do plaży na dnie wąwozu Masca nie pływają statki/łodzie - jedyna opcja to pieszo w 2 strony? Ktoś potwierdzi?\n#445 Wysłany: 16 Lis 2021 20:55\nNie inaczej niestety, na teraz trasa pieszo w dwie strony\n#446 Wysłany: 17 Gru 2021 11:41\nUpdate informacji o rezerwacjach El Pijaral z tego tygodnia. Okno się faktycznie otwiera o 1.00 w nocy naszego czasu ale wejściówki znikają błyskawicznie.\nZa pierwszym podejściem zanim wpisałem dane, to już nie były dostępne. Za drugim miałem już je przygotowane wcześniej do wklejenia (łącznie z randomowym numerem hiszpańskiego dowodu) i się udało. Ale rano o 7.00 sprawdziłem i już żadnych miejsc nie było.\nChętni powinni zatem rezerwować w nocy.


“Mamo ja chodzę!” – o jednym z najważniejszych kroków rozwojowych – EfektMama.pl\n“Mamo ja chodzę!” – o jednym z najważniejszych kroków rozwojowych\npaździernik 3, 2017 październik 5, 2017 efektmama\nMamo gdybym tylko mógł mówić to buzia nie zamykałaby mi się, żeby opisać jak cudowne jest chodzenie. Mam jednak nadzieje, że emocje wypisane na mojej twarzy w trakcie pierwszych spacerów doskonale pokazują to jaką frajdą są dla mnie pierwsze kroki. Wszystkie wcześniejsze umiejętności miały mnie doprowadzić do tej najtrudniejszej jaką jest chodzenie i się udało. Teraz widzę więcej i mogę przede wszystkim szybciej się przemieszczać, a świat jest dla mnie bardziej dostępny.\nI pomyśleć, że jeszcze 12 miesięcy temu leżałem i patrzyłem się tylko w sufit. Dziś świat wygląda zupełnie inaczej, mogę zmieniać pozycje, sięgać po rzeczy które mnie interesują, co nie zawsze podoba się rodzicom i urządzać sobie piesze wędrówki. Często kończą się one jeszcze upadkami, ale zaraz jak tylko się zdarzają to się podnoszę i walczę dalej. Przez parę dni już całkiem nieźle się wyrobiłem i chodzę, jak to rodzice mówią, bardziej pewnie i nie wyglądam jak zataczający się pijak:) W końcu praktyka czyni mistrza, tak jak miało to miejsce w przypadku wcześniejszych umiejętności. Próbowanie kilkaset razy pozwala w końcu nauczyć się czegoś i na dodatek towarzyszy temu jeszcze aplauz z otoczenia. Wszyscy klaszczą i całują jak np. przejdzie się samemu parę kroków. Mówią miłe słowa z serii : “brawo Sebko, mama jest z ciebie dumna Seba, no pięknie Sebcio”… Jak widać cieszy to nie tylko mnie ale również inne osoby.\nMama nazywa tą cała naukę obracania się, pełzania, raczkowania, siadania i chodzenia rozwojem ruchowym, a chodzenie jest podobno jej uwieńczeniem. Potem podobno są jeszcze inne rzeczy, które robi moja starsza siostra takie jak bieganie, skakanie, stanie na jednej nodze, wchodzenie i schodzenie po schodach czy tańczenie. Cóż jeszcze trochę nowych umiejętności do nabycia przede mną. Chodzenie jednak nie jest łatwe i sporo moich kolegów jeszcze nie chodzi mimo, że są troszkę starsi ode mnie. Mama i tata nigdy nie prowadzali mnie za ręce więc kombinowałem sam jak tutaj zacząć się przemieszczać. Pamiętam jak patrzyłem na innych moich kolegów, mniejszych ode mnie stawiających pierwsze kroki i zazdrościłem im. Mama mówi, że każdy ma swoje tempo nauki i gotowość do określonych umiejętności więc kombinowałem co tu zrobić żeby zacząć chodzić. Najpierw było pełzanie po podłodze niczym komandos, potem raczkowanie i chodzenie jak piesek na 4 łapach. W międzyczasie nauczyłem się siadać, potem wstawać i chodzić trzymając się różnych przedmiotów w domu jak meble czy stół, a na koniec kiedy poczułem się gotowy spróbowałem się puścić i zrobić parę kroków bez podtrzymywania się. No i się udało. Kiwałem się do przodu i do tyłu ale trzymanie rąk w górze pomagało mi przejść parę kroków, a teraz już nawet rąk nie muszę unosić, bo mam lepszy balans, jak mówi mama.\nOstatnio słyszałem jak mama mówi do taty, że teraz się zacznie. Ciekawe co miała na myśli? Pewnie to, że teraz ciężko będzie mnie zatrzymać i będę wchodził wszędzie gdzie tylko uda się wejść. Mama musi jednak pamiętać, że wszystko jest dla mnie ciekawe i staram się wszystko poznawać namacalnie. Nie zawsze wiem, że coś może być niebezpieczne i tak np. mama ciągle powtarza, że stawanie na palcach i dotykanie kuchenki jest niebezpieczne, a dla mnie to frajda jak mogę kręcić kurkami. Rodzice poradzili sobie z tym i napotykam tutaj na przeszkody w postaci jakiś dziwnych osłon, podobno są zamontowane dla mojego bezpieczeństwa.\nZ chodzeniem pojawia się zupełnie nowa rzecz, a mianowicie pierwsze buty. Do tej pory miałem tylko bose stopy albo skarpetki, a teraz zaczęło się mierzenie stopy i coś dziwnego pojawiło się na mojej nodze. Mama i tata mówią, że to moje pierwsze buty i używamy ich jak wychodzimy na zewnątrz, bo w domu nadal chodzę bez butów. Trochę dziwne to chodzenie w butach ale tego też musze się nauczyć. Najważniejsze jednak, że teraz sam mogę już dojść gdzie chcę, a to dopiero początek mojej wędrówki.\nChodzenie? Myślę sobie, że większość dorosłych osób nie zastanawia się jak trudny proces to do opanowania. Dla nas chodzenie jest czymś zupełnie automatycznym i nie zastanawiamy się jak stawiamy kroki po prostu je stawiamy. Dopiero kiedy nasze maluchy zaczynają przejawiać zainteresowanie chodzeniem okazuje się, że wcale nie jest to taka prosta czynność. To wcale nie taki łatwy proces wymaga bowiem koordynacji ruchów, angażuje mocno proces uwagi oraz wymaga utrzymywania równowagi, co angażuje w pracę niezliczoną liczbę mięśni i procesów poznawczych jak uwaga, postrzeganie czy chociażby pamięć w jakiej sekwencji następują kroki po sobie.\nTak naprawdę chodzenie to jeden z najtrudniejszych wyczynów do opanowania. Zdarza się, że rodzice chcą przyspieszać ten proces i np. sadzają malucha i obkładają go poduszkami lub prowadzają za ręce. Ja osobiście jestem zwolennikiem metody podążania za dzieckiem i dawania mu swobody tak by samo wybrało moment i sposób opanowywania nowej umiejętności. Każdy z nas ma bowiem zaprogramowaną chęć nabywania nowych umiejętności. Niektórzy opanowują je szybciej inni później. Okazuje się, że wcale dzieci, które same bez zbędnej stymulacji dochodzą do tego jak opanować jakąś czynność nie pozostają w tyle za rówieśnikami. Fakt, że nabywają umiejętności samodzielnie powoduje, że są one bardziej świadome procesów jakie zachodzą w ich organizmie. Dodatkowo budują większą pewność siebie i rozwijają twórcze myślenie, ponieważ same próbują na różne sposoby opanowywać nowe czynności. Większość maluchów zaczyna chodzić w okolicach 12 miesiąca ale spora grupa opanowuje tą czynność w wieku 14 czy 15 miesięcy więc warto dać naszym maluchom trochę czasu i pozwolić się cieszyć faktem dochodzenia do tego jak nową umiejętność opanować. Doskonale obrazuje to cytat autorstwa Janusza Korczaka:\n“Jeśli umiecie diagnozować radość dziecka i jej natężenie, musicie dostrzec, że najwyższą jest radość pokonanej trudności, osiągniętego celu, odkrytej tajemnicy. Radość tryumfu i szczęście samodzielności, opanowania, władania.”\nNa co warto zwrócić uwagę kiedy nasz maluch zaczyna chodzić:\n– kształt stopy, który będzie początkowo płaski bez wcięcia i to może się utrzymywać do około 3 roku życia, i jest jak najbardziej naturalne;\n– stawianie stopy, początkowo maluch będzie stawiał nóżki lekko do środka i nie ma w tym nic niepokojącego;\n– chodzenie na boso, początkowo warto pozwalać dziecku chodzić na boso kiedy jest w domu tak by stopa mogła się swobodnie formułować, a nasz maluch czuł w pełni podłoże po którym stąpa;\n– częstotliwość przewracania się, pamiętajmy że maluch będzie to robił często ale z wiekiem liczba upadków powinna maleć np. trzylatek powinien upadków miewać znikomą ilość\n– właściwe dobranie rozmiaru bucika, który nie powinien być większy niż 12 mm i nie mniejszy niż 5mm, najlepiej by podtrzymywał kostkę i w miarę plastycznie pracowała w nim podeszwa, co ułatwi dziecku wygodne chodzenie;\n– zabezpieczenia w domu, np. ostrych krawędzi, ponieważ upadki się zdarzają oraz usunięcie z zasięgu chwytania czy ściągania niebezpiecznych ostrych, ciężkich przedmiotów, ponieważ nasz maluch sięga teraz wyżej i dalej.\nPierwsze kroki naszych maluchów wzbudzają nie tylko wielkie emocje u naszych dzieciaczków ale również w nas samych. Nasze dziecko bowiem powoli staje się samowystarczalne. To pierwszy etap do usamodzielniania się i mniejszej zależności od rodzica. Oczywiście obwarowane jest niebezpieczeństwem w postaci upadków, czasem bolesnych ale przede wszystkim pozwala budować niezależną tożsamość oraz robi więcej miejsca dla rozwoju intelektualnego takiego jak mowa, pisanie czy czytanie. Nam rodzicom przysparza to więcej pracy, ponieważ funkcja oczy w koło głowy i myślenie o wszystkim musi na jakiś czas być czujniej włączona, ale również całe mnóstwo radości, kiedy np. wracamy z pracy i nasz maluch biegnie do nas by się przywitać:)\nBabcia, dziadek czy “babciomama” i “dziadkotata”?\n“Smoczek czy bez smoczka” – o to jest pytanie???


Ogromne korki w centrum. Najpierw remonty, później piątkowy szczyt komunikacyjny | Gazeta Wrocławska\nOgromne korki w centrum. Najpierw remonty, później piątkowy szczyt komunikacyjny\nmk 18 grudnia 2021, 8:03\nRemont na ul. Piłsudskiego spowodował ogromne korki w centrum Magda Pasiewicz\nDo powstania większych niż zazwyczaj korków w centrum przyczynił się remont odcinka ul. Piłsudskiego we Wrocławiu. Drogowcy na czas swoich prac pozostawili kierowcom jeden pas ruchu do dojazdu do pl. Legionów.\nNa korki większe niż zwykle skarżą się kierowcy jeżdżący przez centrum Wrocławia. Od rana przez cały dzień szczególnie trudno przejeżdża się przez pl. Legionów, pl. Orląt Lwowskich, ul. Piłsudskiego, Tęczowej i koło Dworca Świebodzkiego. To efekt robionej przez ZDiUM naprawy nawierzchni ul. Piłsudskiego na odcinku od pl. Orląt Lwowskich do pl. Legionów. Te prace wraz z trwającym remontem na pl. Jana Pawła II powodowały utrzymujące się przez cały dzień ogromne korki. Po południu wraz z rosnącym natężeniem ruchu sytuacja jeszcze pogorszyła się.\nZDiUM remontuje fragment ul. Piłsudskiego podobnie jak niedawno nawierzchnię ulicy przy pl. Społecznym. Drogowcy wyłączają z ruchu niektóre pasy, na których frezowana jest nawierzchnia i kładziony nowy asfalt. W piątek, 17 grudnia, prace były prowadzone na wlocie od strony pl. Orląt Lwowskich do pl. Legionów. Kierowcom zostawiono tylko lewy pas. Roboty na ul. Piłsudskiego mają zakończyć się przed świętami.\nremont ul piłsudskiego wrocław\nGość 19.12.2021 09:10:02\n18 grudnia, 11:44, Gość:\nBzdura i propaganda. Ja wyjątkowo szybko przejechałem przez miasto.\nPrzez, czy obok?\nGość 19.12.2021 09:08:26\n18 grudnia, 9:55, Gość:\nKorki są dlatego że każdy wozi swoją d u p ę w swoim blacho s m r o dzie i chce wszędzie pojechać. W galeriach szał i tak co roku. A jakby tak zrezygnować i nie pojechać , korki byłyby mniejsze a jakby tak zamiast swoim blacho s m r o dem, jeździć do pracy tramwajem to jeszcze mniejsze. A tak każdy się tylko nakręca a P i S owska gazeta sieje mowę nienawiści na Jacka, który jako jedyny rozwija transport publiczny i alternatywne środki transportu jak rowery i inne aby mieć łatwiejszy dojazd i korki byłyby mniejsze.\n18 grudnia, 10:53, Dr. Wstrząs:\nTabletki wziąłeś lewacki czubku\n18 grudnia, 11:47, Gość:\nJa też popieram Prezydenta Sutryka który remontuje drogi, robi trasy dla rowerów i rozwija miasto. Prawdziwy z niego dobry gospodarz. To że propagandową pisowa gazeta sieje mowę nienawiści w kierunku prezydenta Wrocławia to pokazuje tylko jak biedny w działaniach byłby jakiś pisowy prezydent.\n18 grudnia, 18:22, Gość:\nJakoś od kilku dni nie widziałem tej światłej części społeczeństwa wożącej swoje zadki na siodełkach swoich rowerów. za to widziałem, że wokół żadnego z rozkopanych skrzyżowań nie wyznaczono objazdów.\n18 grudnia, 23:10, Gość:\nTo mało chopie widziałeś. Z domu nie wychodzisz.\nRobię po mieście codziennie więcej kilometrów niż ty w ciągu roku.\nGość 19.12.2021 02:56:14\n18 grudnia, 09:36, Gość:\njak kierowcom przeszkadzają remonty i poprawa stanu nawierzchni dróg, to ja proponuję nie robić przez rok ŻADNEGO remontu a całe środki przeznaczyć na remonty chodników i ścieżek rowerowych które są bardzo zaniedbane. zobaczymy wtedy jakie by było wycie samochodowych oszołomów\n18 grudnia, 23:13, Gość:\nJuż tak było. Pamiętam ten skowyt że drogi nie są remontowane i dziura na dziurze. I tak źle i tak nie dobrze. Nie dogodzisz nijak nikomu. Ale cieszy mnie to że w mieście prezydent Sutryk remontuje drogi i rozjazdy tramwajowe. Nowe linie buduje. Dba o miasto. I to tak dobrze mu idzie że słychać pisowców wycie. Znakomicie!!!\nKurde bele, człowieku, to nie jest 0-1, że albo syf, albo kiła i mogiła. Remonty to dobra sprawa, ale naprawdę można je zorganizować lepiej. Jeśli wyłączają fragment torowiska, to niech od razu zrobią remont całego wyłączonego odcinka, a nie tak, że zamykają przejazd, robią miesiąc, puszczają tramwaje na dwa tygodnie i znów coś zamkną sto metrów dalej.\nA z tym "wyciem pisowców" to nie przesadzaj. Gładko łykasz antypisowskość Jacka, który jest w stałym kontakcie z Dworczykiem. Wprawdzie nie osobiście, bo ma od tego ludzi, ale tych najbardziej zaufanych:))\nGość 18.12.2021 23:13:42\nGość 18.12.2021 23:10:14\nGość 18.12.2021 18:30:27\nJako świadomy obywatel, powinieneś zauważyć wreszcie, że nie każdy jeździ samochodem. że w mieście 600 tysięcznym większość linii tramwajowych nie wozi do pracy, bo tam już tej pracy nie ma. A reszta komunikacji miejskiej, czyli autobusy stoi w korkach zafundowanych przez twojego mentora, Jacusia S. Poza tym znajdź dla osób, które nie korzystają z rowerów, a jest tego pewnie z 80% populacji, inny środek transportu, który mógłby, chociaż częściowo zaspokoić potrzeby Wrocławian. Dlatego nie epatuj się swoją dwudźwigniową inteligencją poniżej łydek tylko pomyśl o tym, że napuszczając na siebie mieszkańców Jacusie, Rafałki i inne dyrdymałki zniszczą Wrocław bezpowrotnie.\nGość 18.12.2021 18:22:31\nLisi 18.12.2021 11:52:46\n18 grudnia, 9:36, Gość:\nNie ma niczego złego w remontach dróg o ile przeprowadzone są z głową a nie tak jak ten na Piłsudskiego - tuż przed świętami, kiedy wiadomo że natężenie ruchu jest znacznie większe niż tuż po świętach lub w czasie zimowych ferii.\nZrozumiałbym taką decyzję gdyby jezdnia wymagała pilnego remontu ale na tej jezdni nie było ani jednej dziury. Dodatkowo dojazd do centrum od zachodu i tak już był utrudniony pracami na placu JP II oraz w okolicach ulicy Mieszczańskiej.\nNaprawdę nie dało się wykonać tych prac po świętach? To wygląda jak sabotaż. Takich korków na Szczepinie to jeszcze nigdy nie widziałem a trochę już żyje. Co z osobami do których karetka pogotowia ratunkowego przez pochopna decyzję nie dojechała na czas? Smutne to jest że osoby podejmujące takie decyzję są zupełnie bezkarne.\nGość 18.12.2021 11:47:22\nGość 18.12.2021 11:44:08\nDr. Wstrząs 18.12.2021 10:53:01\nPrzedstawiciel handlowy 18.12.2021 10:52:16\nTo miasto to chlew gdzie normalny człowiek nie może normalnie funkcjonować.\nMam wrażenie że obecną jaki i poprzednia władza robią wszystko aby uprzykrzyć życie Kowalskiemu. Mieszkaniec to zło konieczne. Z racji zawodu dużo jeżdżę po kraju i Wrocław to jedno z najgorszych miast pod względem komunikacyjnym\nXxX 18.12.2021 10:43:17\n18 grudnia, 8:21, Gość:\nI po co? Nowa nawierzchnia na pl Społecznym już ma dziury. Przejazd Kazimierza Wielkiego od Dominikańskiego do Jana Pawła, to średnio 45min. Autobusy mają po 89min spóźnienia. Jacek ma to w doopie ( homoseksualistą, więc to lubi), bo nie jeździ w tym rejonie. Zgotowali mieszkańcom horror. Debile rządzą tym miastem od lat. Ale premie będą.\nDokładnie.Na Społecznym nie skończyli roboty,a spękania już pojawiły się na prawym pasie w stronę mostu.\nGość 18.12.2021 10:00:35\nGość 18.12.2021 09:59:56


I EKONOMII JAZDY\nKOMIS- POJAZDY UŻYWANE- CZĘŚCI ZAMIENNE\nStrona główna Struktura strony\nFirma Omega Pilzno Godawski & Godawski Sp. z o.o. mieszcząca się w województwie podkarpackim rozpoczyna swoją działalność transportową zrzeszając indywidualnych przewoźników, świadczących usługi transportowe w obrębie kraju do 1994 roku.\nFirma przechodzi ciągłe zmiany zyskując co raz większą ilość Klientów oraz pozyskując ich zaufanie. Dzięki czemu inwestuje w nowoczesne zaplecze technologiczne co przynosi ze sobą wymierne efekty finansowe, umacnia Firmę na rynku i pozwala na rozpoczęcie działalności na rynku międzynarodowym.\nFirma Omega Pilzno Godawski & Godawski Sp. z o.o. dzięki sukcesom odniesionym na rynku Europejskim rozszerza swoją działalność i wdraża system spedycyjny. Taki rozwój Firmy przyniósł za sobą nawiązanie współpracy z T.C. Dębica.\nStale rozwijając się Firma Omega Pilzno nadal rozbudowuje swoje zaplecze technologiczne i wzbogaca je o zakup dwóch zestawów - Volvo - 110 cbm oraz 13 zestawów Dyrkacz- Sanok.\nRok znaczący wiele dla Firmy, która poprzez ciągłą dbałość o potrzeby Klienta zyskała na prestiżowym uznaniu Firmy Goodyear Niemcy i nawiązała z nimi współpracę.\nIntensywne inwestycje. Wejście Firmy do Europy, wygranie przetargów na transporty pomiędzy państwami Unii Europejskiej, z pominięciem Polski. Zdobyła certyfikat ISO 9001:2000 oraz zdobyła nagrodę w programie „Przedsiębiorstwo Fair Play” i wyróżnienie jako „Solidna firma” oraz tytuł „Lider Rynku” i „Euro Leader 2005”. Została sponsorem regionalnego oddziału Polskiego Towarzystwa Logistycznego.\nOmega Pilzno otwiera Autoryzowany Serwis Samochodów Ciężarowych VOLVO.\nFirma inwestuje w rozbudowę infrastruktury- powstał nowy parking dla samochodów TIR mieszczący 200 pojazdów.\nW 2007 roku do grupy Kapitałowej OMEGA Pilzno dołączyło Przedsiębiorstwo Prywatnej Podkarpackiej Komunikacji Samochodowej PPPKS Rzeszów. Zakup pakietu większościowego tej spółki. By być bliżej Klienta Firma otwiera nowe oddziały w Krakowie i Zabrzu.\nOmega Pilzno Godawski & Godawski Sp. z o.o. prowadzi intensywne inwestycje stawiając na swój ciągły rozwój w efekcie czego rozwijające się zaplecze technologiczne firmy stanowi na chwilę obecna ok. 559 własnych jednostek oraz 544 naczep.\nKluczowym elementem rozwojowym Firmy jest rozpoczęcie w I kwartale 2008 budowy Podkarpackiego Parku Logistycznego o powierzchni docelowej 70 000mkw, I etap budowy to 17 000mkw oraz Otwarcie Agencji Celno-Portowej w Gdyni.\n14 października odbyło się oficjalne otwarcie największego na podkarpaciu Centrum Logistycznego.\nOMEGA Pilzno na początku roku, weszła w posiadanie nowego magazynu logistycznego w Straszęcinie. Obiekt ulokowany w miejscowości oddalonej o 14 km od Pilzna.\nW związku z rozwojem Podkarpackiego Parku Logistycznego OMEGA Pilzno sp. z o.o. zdecydowała się na powiększenie powierzchni magazynowej oraz biurowej o 6500 mkw. Magazyn spełnia wszystkie wymogi stawiane obiektom obsługującym złożone łańcuchy dostaw.\nWiosną 2010 do floty OMEGA Pilzno dołączyło 30 nowych pojazdów. Zakup nowych ciągników pozwoli umocnić firmę w sektorze TSL, oraz zapewnić znaczące miejsce wśród największych transportowców.\nWymiana know-how, kilkunastoletnie doświadczenie i zdobyte w tym czasie uznanie na rynku pozwala firmie OMEGA Pilzno na dalszy rozwój oraz zakup nowych ciągników siodłowych oraz rozbudowę zaplecza warsztatowego.\nE-prezenty Filmy reklamowe Rekrutacja


Gniew, który woła o zmianę – Blog – Rafał Krysztofczyk\nTo było kilkadziesiąt lat temu w czasie oblężenia Sarajewa. Pocisk moździerzowy spadł na miejskie targowisko zabijając sześćdziesięciu ludzi. W najbliższą niedzielę po tym wydarzeniu Ojciec Św. Jan Paweł II przemawiając do pielgrzymów zgromadzonych na placu Św. Piotra wyraźnie poruszony, z gniewem apelował, by świat zakończył to barbarzyństwo. W pewnym momencie zaczął uderzać dłonią w pulpit.\nZachowując oczywiście wszelkie proporcje, zastanawiam się kto z naszych biskupów i kiedy odważy się powiedzieć „dość”. Dość bezwstydnego sojuszu ołtarza i tronu, dość nienawiści płynącej z ust polityków rządzącej partii, dość kłamstwa płynącego z ekranów telewizji tzw. publicznej, dość wreszcie mamienia pod tytułem „ katolicki głos w twoim domu”.\nZbliżają się wybory. Nie tak dawno prymas, ks. arcybiskup Polak stwierdził, że jeżeli ktoś z podległych mu księży weźmie udział w konkretnej manifestacji, to spotkają go poważne konsekwencje. O ile wiem, poskutkowało. Swego czasu nuncjusz apostolski powstrzymał udział paru biskupów w komitecie honorowym, bardzo niehonorowego przedsięwzięcia. Mam dość enigmatycznych, okrągłych zapewnień ważnych kościelnych osób, że Kościół nie miesza się do polityki i wyborów. Akurat, już to widzę! Media przytaczają homilię księdza, który w czasie homilii zachęcał do głosowania na konkretnych kandydatów wystawionych przez rządzącą partię.\nWiem, że to naiwność, ale oczekuję, że KEP niezwłocznie podejmie decyzję, że takie i podobne akcje, (wieszanie banerów wyborczych na kościelnych ogrodzeniach) powinny spotkać się z natychmiastową reakcją biskupa miejsca.\nEwangelia dość precyzyjnie mówi, co należy uczynić, gdy twój brat grzeszy, czy naszych pasterzy to nie dotyczy? Po raz kolejny pytam (gdybym to tylko ja!), dlaczego biskup nie może swojemu koledze biskupowi powiedzieć :” Bracie źle postępujesz, siejesz zgorszenie, opamiętaj się!” Dlaczego mogą to powiedzieć wybitni przedstawiciele Kościoła, ale będący „zwykłymi” kapłanami, którzy na dodatek płacą za to wysoką cenę, a nie mogą pasterze, którym nic nie grozi? Domyślam się, że nie chcą mnożyć podziałów, ale na litość one już są mimo „braterskiego” milczenia. Zdaje się, że sprawa ukrywania pedofilii niewiele nauczyła biskupów. Może więc nie tędy droga? Może trzeba wziąć przykład z kochanego Franciszka, który mówi, i to nierzadko w ostrych słowach, o grzechach Kościoła i o grzechach ludzi Kościoła.\nSłowo kryzys w odniesieniu do naszego Kościoła nieco już się opatrzyło, ja bym wolał mówić o jego erozji. Erozja ma to do siebie, że dłużej trwa, nie jest tak spektakularna jak kryzys, ale jej skutki są opłakane. Arogancja i nieliczenie się z opiniami ludu bożego podyktowanymi troską i miłością do Kościoła jest w dzisiejszych czasach, w dzisiejszym świecie, zwyczajnie nie pojęta. Dla kogo wy moi bliźni, moi pasterze jesteście? Pragnę przypomnieć, że lud boży to jest pojęcie niemal teologiczne, to nie są robole z powieści Orwella, ani „ciemny lud” z „powieści” prezesa, śmiechu warte, telewizji publicznej. Wydaliście kuriozalne oświadczenie, gdy za oczywiste chamstwo zwolniono pracownika IKEI, ale milczycie, gdy krakowski biskup zwalnia z pracy kobiety, bo w jego przekonaniu nie spełniają one standardów katolickiej rodziny. Jakich standardów? Może złotousty rzecznik KEP zechce wyjaśnić maluczkim, o co tu chodzi. Tylko proszę nie obrażać inteligencji tychże maluczkich i mówić, że to nie sprawa KEP, tylko biskupa krakowskiego.\nPatrzę na naszych biskupów i myślę, że od tego kostorykańskiego biskupa o którym niedawno pisałem („Biskup w buciorach), dzielą ich lata świetlne. Nie jest żadną tajemnicą odległość znaczącej części naszego duchowieństwa, od Franciszka. Media doniosły, że niektóre parafie zapraszają emerytowanego biskupa Karagandy, który tłumaczy wiernym, że Bergolio to heretyk i antypapież. Czytam mętne komentarze zapytanych o ten fakt ważnych kościelnych ludzi i zastanawiam się o co tu chodzi?\nPrzytoczyłem postać „biskupa w buciorach”, ale przecież nie trzeba szukać tak daleko. Ci którzy na bieżąco obserwują życie naszego Kościoła potrafią podać niejeden przykład wspaniałych kapłanów, czy sióstr zakonnych, których służba Bogu i bliźniemu jest codzienną Ewangelią. Uparcie szukają zagubionych owiec i wybiegają by objąć syna marnotrawnego. Spotykam kapłanów, którzy całym sercem uśmiechają się do ludzi, którzy wymodloną mądrością, otwierają na słowo boże pogubionych i wątpiących.\nKtoś powie, to czemu się czepiasz? Ano dlatego, że ja widzę że ci, których Pan postawił na czele stada przestali być pasterzami, przewodnikami, a stali się (tak uważają) jego właścicielami, a to daleko nie to samo.\nMała dygresja. W latach siedemdziesiątych ubiegłego wieku media, ku rozbawieniu społeczeństwa, podawały tytuły różnych prac magisterskich i doktorskich. Autor jednej z prac magisterskich poświęcił ją zagadnieniu… optymalnej grubości skórki wypiekanego chleba. Ktoś przytomny zauważył, że może prościej byłoby zapytać przedwojennego piekarza. Piszę to bez żadnej złośliwości, może trzeba jak się nie wie, co to znaczy być autentycznym pasterzem popytać tych, którzy są dobrymi pasterzami. Może trzeba prześledzić pasterstwo tych, których ono doprowadziło do świętości, może trzeba prześledzić życiorys tych którzy, jak mówił lud boży, odeszli do Pana w opinii świętości.\nPatrzę i słucham jak wielu ludzi, którzy myślą i czują (rzadkie połączenie) ogarnia słuszny gniew, którzy za św. Pawłem wołają, aby ci którzy kierują naszym Kościołem, odmienili swoje myślenie. Nikt nie chce, aby to wołanie przerodziło się w agresję, ale bezsilność słusznego gniewu, jest prostą drogą do obojętności. Jeżeli tak się stanie, to znaczącą odpowiedzialność poniosą starsi naszego Kościoła, i choć niejeden raz krytykuję ich postawę, to satysfakcji z tej ich odpowiedzialności, nie będę miał żadnej.\nData publikacji 1 października 2019 Autor Rafał Krysztofczyk\n4 komentarze do “Gniew, który woła o zmianę”\n5 października 2019 o 19:08\nRozglądam się i myślę, że może to ja błądzę, może dałam się zamanewrować, ogłupić i wtedy taki tekst jak pański dodaje otuchy – zgadzam się z każdym słowem tego artykułu! Tylko, że ciągle brak tego kogoś kto uderzy dłonią w pulpit i krzyknie DOŚĆ!!!\nMoże jednak coś się już zaczęło budzić np. ostatniej niedzieli w trakcie listu (wiadomo czyjego) niektórzy wychodzili z kościoła a w niektórych kościołach go nie czytano… MartynaBe\n5 października 2019 o 20:13\nDziękuję. Mnie takie komentarze też dodają otuchy. Serdecznie pozdrawiam, miło nie być samemu.\n5 października 2019 o 21:42\nWytłuszczone przez Pana akapity tekstu to krystalicznie czyste kłamstwa! Nie sposób jest polemizować z wszystkimi opisanymi tu szalbierstwami, ograniczmy naszą uwagę do poniżej cytowanego fragmentu.\n„dość nienawiści płynącej z ust polityków rządzącej partii”\nProszę numerycznie przytoczyć i wymienić przykłady owej nienawiści polityków partii rządzącej i oczywiście polityków opozycji, tak abyśmy mogli obiektywnie stwierdzić, że dzieli je przepaść i mieli pełne rozeznanie w temacie.\nDopuszcza się Pan bezmyślnie wypowiadanych, bardzo ciężkich, kłamliwych oskarżeń.\nJa mówię: SPRAWDZAM!\nZmierzymy Pana wiarygodność.\n6 października 2019 o 09:38\nMoże ja zacznę w temacie, żeby zmotywować Pana do wyjaśnień.\nW sobote odbył się pogrzb bardzo zasłużonego dla naszego kraju śp. Marszałka Seniora pana Kornela Morawieckiego.\nNa Fb funkcjonuje GRUPA o nazwie nomen omen „Polska bez hejtu”, popierana i polubiana przez bardzo wielu polityków Platformy Obywatelskiej.\nProszę poczytać w jaki sposób Pańscy koledzy (zdeklarowani przeciwnicy hejtu) żegnali tego zasłużonego człowieka:\nPoprzedni Poprzedni wpis: Baśń o potworze Gender\nNastępny Następny wpis: Syn marnotrawny – wczoraj i dziś


Szybka pomoc przy organizowaniu konferencji - ug-mstow.com.pl\nW obecnych czasach przygotowanie dużej, międzynarodowej konferencji jest w stanie sprawić niemało trudności również w tak dużym mieście, jak Warszawa. Wiąże się to często z rozmaitymi sprawami organizacyjnymi – od zagwarantowania tłumaczy po odpowiedni wystrój wnętrza czy sprzęt nagłaśniający.\nJednocześnie jest w stanie się okazać, że kupno sprzętu nagłaśniającego specjalnie na takie potrzeby jest zbyt nieopłacalne. Dlatego również warto zorientować się w kilku najpilniej potrzebnych udogodnieniach, jakie sprawią, że spotkanie zostanie przygotowane dynamicznie a, także bezproblemowo, z najwyższymi umiejętnościami organizacyjnymi. Już wynajem (polecamy wynajem nagłośnienia Warszawa) może bardzo uprościć życie – przy takich okazjach wysoka akustyka jest konieczna, a przy tym nie opłaca się samemu wybierać ,a także od początku opanować sprzęt.\nInne, silnie przydatne w takich okolicznościach, to usługi tłumaczy ustnych. To dzięki nim żywa, a również improwizowana przemowa może dotrzeć do słuchaczy z przełożona, z jedynie kilkusekundowym opóźnieniem – sztuka polega na zapewnieniu dobrych tłumaczy, którzy niezwykle panują nad własną pamięcią krótkotrwałą.\nW okresie pracy przebywają oni w niepozornej początkowo dźwiękoszczelnej kabinie, jaka tłumi zewnętrzne odgłosy – dzięki temu tłumacz nie jest rozpraszany w trakcie robienia swych obowiązków. W doskonałych warunkach tłumacz symultaniczny jest w stanie słyszeć wyłącznie oryginalną mowę oraz swoje słowa. Tego typu przekładu są możliwe po wieloletnim treningu i latach nauki, dlatego także jest to mocno wysoko potężny zawód. Współcześnie , w epoce internetu, a nadzwyczaj w wielkich miejscowościach, odnalezienie najlepszych tłumaczy nie stanowi trudności – zwykle wystarczy wpisać w wyszukiwarkę hasło rodzaju wynajem (polecamy tłumaczenie symultaniczne Warszawa). Wtedy odnalezienie dobrych, atrakcyjnych ofert fachowych\ntłumaczy nie stanowi trudności.\nPoza zapewnieniem gościom jak również słuchaczom dobrych warunków pozwalających na wysłuchanie treści konferencji sprawnie i dobrze, cenna jest też oprawa wizualna. Najlepiej, aby odznaczała się odpowiednim gustem, podkreślała temat wypowiedzi a, także charakter spotkania, lecz zarazem nie przytłaczała i nie dezorientowała. Teraz również znalezienie intrygujących projektów jak również wspaniałych realizacji jest mocno zwykłe – zazwyczaj wystarczy odnaleźć je w internecie, dla przykładu za pomocą hasła wynajem (polecamy scenografia eventowa warszawa). Te wszelkie typy usług mogą znacznie uprościć organizację, dlatego zdecydowanie należy z nich skorzystać przy organizowaniu wielkich imprez – gwarantują bowiem dobrą jakość jak również profesjonalizm.\nWielu młodych, którzy kończą liceum, rozważa, jaką drogę następnego nauki wybrać. Pytanie stawiane sobie przez młodych ludzi brzmi: na jaką z wielu ścieżek rozwijania się oraz kreowania swej przyszłości się zdecydować? Jeżeli chodzi o szkoły policealne Wrocław może zaoferować zarówno młodym, jak i starszym ogromne pole wyboru.\nNarodziny pierwszego dziecka bez wątpienia jest niezwykle szczególnym momentem w życiu absolutnie każdego człowieka. Zazwyczaj towarzyszą temu bardzo silne emocje, ale warto podejść do całej tej sprawy również i w trzeźwy sposób – przecież musimy od samego początku zrobić wszystko, co tylko jest możliwe aby zapewnić naszemu dziecku rzeczywiście dobrą opiekę.\nPrzeciwko pozorom zakup butów ze skóry dla dzieciaka nie bywa aż tak strasznym pomysłem, jakby się miało możliwość z początku zdawać. Dobre buty to podstawa w czasie każdziutkiej porze roczku, a na każdą spośród nich bywają całe linie przeznaczone równocześnie dla dzieci, jak i przeznaczone dla osób pełnoletnich.


Bezglutenowe pierogi gryczano-ryżowe - Kuchnia Bezglutenowa\n14 g łusek babki jajowatej\n80 g tapioki lub skrobi kukurydzianej\n120 g mąki gryczanej + ok 10 g ponieważ ciasto się kleiło do rąk\nMETODA 1 – Łuski babki jajowatej zalać wodą w temperaturze pokojowej i odstawić na około godzinę. Po tym czasie z wody powinien powstać kisiel. Po godzinie wszystkie składniki umieścić w misce i wymieszać. Ciasto należy mocno wygniatać przez około 5 minut. Finalnie powstać ma jednolite, gładkie ciasto, które nie klei się do rąk. Moje było zbyt rzadkie, kleiło się do rąk więc dodałam około 10 g mąki gryczanej.\nMETODA 2 – Wszystkie składniki na ciasto umieszczamy w misce i dokładnie mieszamy. Na początku konsystencja ciasta będzie rzadka, ale po pewnym czasie zgęstnieje. Przykrywamy dokładnie folią i odstawiamy na godzinę, żeby zgęstniało.\nGotowe ciasto podzielić na kilka części. Stolnicę podsypać odrobiną mąki (nie przesadzajcie z nią, bo zbyt mocno obsypane ciasto nie będzie chciało się skleić) i rozwałkować na cienki placek. Powycinać koła, dodać farsz i zwinąć w pieroga. Odłożyć na deskę, tacę obsypaną mąką, żeby pierogi nie przykleiły się od spodu. Niewałkowane ciasto najlepiej trzymać pod folią.\nSurowe pierogi wrzucić do gotującej się wody. Gotować około 5 minut na małym gazie.


Pokazanie prawdziwych nazw folderów w Galerii : [S40] Triki • Nokia Hacking :: Forum nie tylko dla ekspertów!\nBoard index » Strefa Nokia OS S40 » Tutoriale & Triki » [S40] Triki\nPokazanie prawdziwych nazw folderów w Galerii\nPokazanie prawdziwych nazw folderów w Galerii 23 Jul 2020, o 09:07\nManna5 - 30% 60/18 30\nChciałbym przedstawić pewien trik, w wyniku którego możemy zobaczyć "prawdziwe" nazwy folderów predefiniowanych (np. predefphotos) w systemowej Galerii. Ma to jednak duże skutki uboczne, więc umieszczam ten artykuł tylko w celach informacyjnych, jeżeli ktoś chce zobaczyć ukryte nazwy powinien użyć menedżera plików w postaci aplikacji J2ME takiej jak MiniCommander (mój ulubiony) lub FileExplorer. Oczywiście można testować, lecz nie ponoszę odpowiedzialności za skutki.\nA więc robi się to tak:\n1. Podłączamy telefon przez USB, ale nie w trybie Nokia/PC Suite, lecz w trybie Druk i multimedia.\n2. Otwieramy telefon w Eksploratorze Windows z okna Autoodtwarzanie lub z Mój komputer.\n3. Wchodzimy w Pamięć telefonu (C:).\n4. Jeżeli pojawi się folder o nazwie Galeria (lub innej, zależnie od narodowości telefonu), zmieniamy dowolnie jego nazwę (będzie ona wyświetlana na górze zamiast Galeria, preferuję "Tajemnicza skrzynka","Nie ruszać","MCU" itp.). Jeżeli po wejściu w pamięć telefonu nie pokaże się Galeria lecz od razu jej zawartość, znaczy, że nasz telefon tego triku nie obsługuje .\n5. Zamykamy okno Eksploratora i odłączamy telefon.\n6. Teraz mamy prawdziwe nazwy w Galerii, za to nie działa połączenie USB (programy używające Nokia Mode czyli Phoenix, NSS, MobiMB itp. nie wykrywają telefonu, a w trybie druku i multimediów nie wyświetlają się żadne pliki).\n7. Aby naprawić problem musimy wykonać pełny reset kodem *7370#. Po tym zabiegu wrócą oryginalne nazwy i tryb druku i multimediów. Po wyłączeniu telefonu, odczekaniu kilku godzin, i ponownym uruchomieniu, powinien wrócić i Nokia Mode (tak było na Nokii 3110c).\nZa ten post Manna5 otrzymał/a punkty reputacji.


Do wynajęcia mieszkanie 1 pokojowe z oddzielną kuchnią z jadalnią i łazienką o pow. 46 m2 na Starym Mieście. Mieszkanie mieści się w kamienicy z 2005 r. z ochroną i cichobieżną windą. Nieruchomość kompletnie wyposażona w sprzęt agd i rtv oraz umeblowana. Na koszt najmu składają się : 1400 zł. czynsz najmu, 600 zł. opłaty za media ( prąd, woda, ogrzewanie, tv, internet). Obiekt monitorowany oraz chroniony 24H. Kaucja zwrotna w wysokości dwumiesięcznego czynszu najmu. Za dodatkową opłatą można wynająć miejsce postojowe na terenie ogrodzonej posesji za dodatkowa kwotę 200 zł netto. Mieszkanie w doskonałej lokalizacji, odświeżone, gotowe do zamieszkania. Polecam i zapraszam na prezentację !!!Istnieje możliwość najmu na krótszy okres !!!


Chochelki - Pieknowdomu.pl\nChochelki to kuchenne akcesoria niezbędne w każdym domu. Polska kuchnia słynie ze smacznych i pożywnych zup - stylowa, wytrzymała i funkcjonalna chochelka ułatwia nalewanie domowych zup na talerze domowników i gości\nKuchnia to serce każdego domu. Tu z pasją tworzysz nowe dania, aby oczarować podniebienia najbliższych. W Twojej kuchni nie może oczywiście zabraknąć małych pomocników kuchennych - w tym chochelek, które znacznie ułatwią Ci pracę.\nWśród wielu dostępnych w naszej ofercie praktycznych chochelek łatwo znajdziesz tę, która najlepiej pasuje do pozostałych posiadanych akcesoriów kuchennych. Chochelki wykonane są z praktycznego nylonu, polecanego szczególnie do naczyń z delikatną, nieprzywieralną powłoką lub ze stali nierdzewnej.\nMożesz także dobrać chochelkę pod kątem kolorystyki - mamy w ofercie akcesoria w dużym wyborze kolorów - chochelka może być także elementem dekoracji kuchni.\nChochla chochelka łyżka wazowa do zupy nylonowa Altom Design Rock\nChochla do zupy / chochelka łyżka wazowa stalowa Altom Design\nChochla emaliowana Silesia Rybnik


ᐉ Projektowanie kuchni Łomża - cena, opinie │ OTOmistrz\nProjektowanie kuchni w Łomży\nProjektowanie kuchni ⇾ Łomża\nProjektowanie kuchni w Łomży: szybko, tanio, ekskluzywnie\nProjekt kuchni w Łomży\nProjekt małej kuchni w Łomży\nTworzenie przemyślanego w najmniejszych szczegółach projektu przyszłej kuchni to nie tylko sposób na maksymalne dostosowanie tego pomieszczenia do potrzeb klienta, ale także rozwiązanie pozwalające zaoszczędzić na zakupie materiałów wykończeniowych i mebli. Nasze statystyki świadczą o tym, że posiadając dokładnie przygotowany projekt kuchni w Łomży klienci wydają średnio o 15% mniej środków, niż jeśli działają intuicyjnie lub korzystają ze stworzonego za darmo projektu online.\nProjektanci w oparciu o wieloletnie doświadczenie i nowoczesny sprzęt komputerowy tworzą wspaniałe rozwiązania nawet dla tych klientów, których powierzchnia kuchni nie przekracza 8 metrów kwadratowych. W takich kuchniach w Łomży kolor, wystrój, sprzęt, jak i meble są dobierane są w taki sposób, by wizualnie powiększały pomieszczenie, sprawiały, by było maksymalnie wygodne zarówno podczas przygotowywania posiłków, jak i wspólnego spędzania czasu całą rodziną. Idealnym rozwiązaniem w takich pomieszczeniach będą meble do zabudowy, gdyż pozwalają w jak największym stopniu zaoszczędzić miejsce. Dobrą opcją będą także różnego rodzaju wysuwane szuflady, składane blaty itp. Wszystkie te ergonomiczne rozwiązania mają przystępny koszt i pozwalają oszczędzać sporo miejsca.\nZamawiając usługę projektowania kuchni w Łomży na pewno uzyskasz:\nCzęste pytania dotyczące projektowania kuchni w Łomży\nZestaw pytań, jakie można usłyszeć od projektanta, jest bardzo indywidualny i zależy zarówno od jego doświadczenia, jak i tego, jakiego typu realizację projektu chce mu się powierzyć. Najczęściej pytania, zadawane przez fachowców w Łomży, wyglądają następująco:\nTak, są firmy w Łomży, dysponujące dość obszernym katalogiem rozwiązań w zakresie projektowania kuchni. Fachowcy mogą zrealizować dokładnie taki sam projekt, jak i dostosować go do wymagań klienta, na przykład:


Strona klubowa UKA » Archiwum bloga » Nasi na VIII Memoriale Bartka Olszańskiego relacja Marcina Nowogródzkiego\nJestes tutaj: Strona glowna > Wpis: Nasi na VIII Memoriale Bartka Olszańskiego relacja Marcina Nowogródzkiego\n« Mocne przejścia sportowe\n1% dla UKA! Wbij z nami ringa! »\nNasi na VIII Memoriale Bartka Olszańskiego relacja Marcina Nowogródzkiego\n~ 24 Lut 2010 ~\nW dniach 20-21 lutego, w Zakopanem, w Słowackim kamieniołomie Tatrzańskiej Kotliny, w klimatycznym – zamkniętym przez resztę roku skrzydle „Domu turysty” oraz w Karczmie u Ratowników, odbył się VIII Memoriał Bartka Olszańskiego.\nMówi się, że tak długo żyje człowiek, jak długo żyje pamięć o nim… A jeśli osoba, która odeszła, była również wspinaczem? W tym przypadku memoriał, na którym przez dwa dni możemy zmagać się z grawitacją i formami skalnymi w przyjacielskiej atmosferze pozwala wyrazić nam, wspinaczom, na swój sposób, pamięć o tej osobie…\nPierwszego dnia organizatorzy oraz deszcz wesoło przywitali wszystkich 38 uczestników – oprócz stałych bywalców pojawiły się jak zawsze też nowe twarze.\nGdy pierwszy raz wyjeżdżałem na to spotkanie, nie wiedziałem co mnie może czekać. Mogę podpisać się pod słowami Macieja Kowalczyka, który po raz pierwszy zawitał na memoriale:\n„Dotąd moje doświadczenie w używaniu dziabek ograniczyło się do pojedynczego wypadu na bunkry i jednego zimowego tygodnia spędzonego w górach na kilka dni przed memoriałem, więc sam pomysł wyjazdu na zawody wydawał mi się dosyć słaby, ale po niezwykle przekonywującej argumentacji Banasia postanowiłem dopisać się do listy startowej 🙂 Same zawody bardzo mi się podobały – przede wszystkim bardzo miła, przyjazna atmosfera powodująca to, że memoriał można nazwać raczej bardziej koleżeńskim spotkaniem niż rywalizacją, wspominając przede wszystkim sobotnie spotkanie w Karczmie u Ratowników 🙂 Mimo zapewne dość dużej nieporadności jaką prezentowałem na przygotowanych drogach – samo wspinanko również sprawiało wielką frajdę i mam nadzieję, że za rok pojawię się na memoriale Bartka znowu już z trochę większym zasobem umiejętności.”\nPrzygotowane drogi, znane z poprzednich memoriałów, możliwość przystawienia się do każdej drogi oraz 15 minutowy limit czasu, pozwalał jednym na sprawdzenie swojej pamięci ruchów, a nowym osobom dawał sporo wrażeń na nieczęsto spotykanych formacjach. Miarą łojenia były wpinki – ich suma decydowała o kolejności. Czas przejścia też brano pod uwagę.\nNie tylko drogi dawały możliwość rozgrzania się – przy ognisku można było też załoić kiełbaskę lub istny frykas – kurczaczek lub bigos. Po sobotnim wspinaniu, wieczorem w karczmie ratowników do białości już rozgrzewał DJ Karpiński (na tyle, że niektórzy byli chłodzeni piwem, i to bynajmniej nie poprzez jego picie).\nW niedzielę dokończyliśmy zmagania z drogami. Wyniki były bardzo wyrównane, i już na zawsze tajemnicą zostanie kiedy o miejscu decydował przypadek, a kiedy nieprawdopodobne umiejętności „drytoolowego skradacza”.\nDobrej zabawy i miłej atmosfery nie da się podsumować, ale wpinki i czas już owszem…\nW tym roku startowało osiem kobiet, miejsce pierwsze zajęła dawna klubowiczka – Magdalena Waluszek, i było to jej trzecie z rzędu zwycięstwo, ale pierwsze wywalczone zupełnie nowiutkimi czekanami (warto je czasem więc ostrzyć 😉 ) . Na drugim miejscu była jej koleżanka Iwona Soczyńska, a miejsce trzecie w tym roku powędrowało do Trójmiasta w ręce Oli Gordon. Na 4 miejscu wylądowała Aga Tarasińska, która zgarnęła również nagrodę w kategorii niezłomnego ducha wspinania.\nNa jednej z dróg, po utraceniu statycznego kontaktu ze skałą, w początkowej fazie obsuwania Aga wyprzedziła swoje nogi – w locie przekręciła się na plecy, i po kilku metrach wpasowała się idealnie plecami w półkę… Krawędź półki kończyła się tuż na karku Agi. Całe szczęście idealnie wtedy zaczęła też działać lina… Po długich dwóch sekundach, gdy Aga leżała bez ruchu na półce, wszyscy odetchnęli gdy Agnieszka podniosła się.o swoich siłach. Kask uratował Adze co najmniej kilka siniaków oraz coś o wiele cenniejszego, a sam odszedł w blasku chwały (lekko pognieciony z zewnątrz, ale z popękaną wkładką styropianową wewnątrz)…\nW kategorii męskiej finałową dziesiątkę rozpoczynał zajmując 10 miejsce Krzysztof Banasik i tuż przed nim z miejscem dziewiątym Wojtek Ryczer. Tę stawkę dziesięciu miejsc również kończył nasz klubowy kolega – Maciek Ciesielski, który zajął miejsce pierwsze (gratulacje!), a miejsce trzecie – Marcin Nowogródzki, na podium rozdzielił ich Grzegorz Bargiel.\nPrzyznano też nagrodę specjalną dla Artura Małka: Za najbardziej widoczny rozwój w klasycznej wspinaczce zimowej w historii Memoriału Bartka Olszańskiego.\nMemoriał to też okazja do realizacji pasji fotografii i rozmów z innymi foto-wspinaczami, na tematy co prawda wspinaczkowe, ale oglądane od strony wizjera aparatu…\nWojtek Ryczer nie próżnował i między marznięciem pod drogami dzielnie pałował do góry po poręczach aby uchwycić na elektronicznej kliszy to, co oko nie wychwytuje:\n[galerię zdjęć Wojtka możecie obejrzeć pod tym adresem]\nZapraszam również do galerii Renaty Niezbeckiej:\n[galerię zdjęć Renaty Niezbeckiej możecie obejrzeć pod tym adresem]\nRaz jeszcze zaznaczę że w memoriale aspekt zawodów jest tylko pretekstem do spotkania, i wspólnego wspinania. W swoim imieniu dziękuję bardzo organizatorom, pomocnikom, marznącym sędziom i wielu innym za ten czas. Do zobaczenia za rok!\nTo wspaniałe spotkanie było możliwe dzięki wielu sponsorom, organizatorzy gorąco dziękują:\n* Horska Zahranna Sluzba\n* Krzysztof Stańczyk\n* Dom Turysty PTTK Zakopane\n* Koło Przewodników Tatrzańskich im. M.Sieczki w Krakowie\n* GÓRY – Górski Magazyn Sportowy\n* Tanie Wspinanie\n* Slack Line\n* Eqest Wrocław\n* Przewodniczący KDPCMAS Wiesław Wachowski\n* Technika Podwodna Warszawa\n* Cukiernia Samanta\n* Firma KURCZAK\n* Piekarnia KARPIEL I KNYSAK\n* Bąkowa Zohylina\n* DJ Karpinsky\n* „GÓRY” – górski magazyn sportowy\nTagi: Banasik • ciesielski • kowalczyk • Memoriał Bartka Olszańskiego • Nowogródzki


BIP Urząd Gminy i Miasta w Grójcu - Plan roczny audytu na 2008 rok\nwersja do wydruku Katarzyna Suwarska 04.01.2008 12:08\nPlan roczny audytu na 2008 rok\n1. Informacje istotne dla przeprowadzenia audytu wewnętrznego (wg stanu na dzień 30 września roku poprzedzającego rok, na który sporządzony jest plan audytu)\nNazwa jednostki, w której zatrudniony jest audytor wewnętrzny\nPodstawowe cele i obszary działania jednostek, w których audytor wewnętrzny prowadzi audyt wewnętrzny\nGmina realizuje zadania określone ustawą z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym. Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.\nGmina wykonuje w szczególności zdania:\n- zlecone gminie z zakresu administracji rządowej;\n- z zakresu administracji rządowej i innych jednostek samorządu terytorialnego realizowane przez gminę na mocy porozumień lub umów.\nStruktura organizacyjna jednostki, w której zatrudniony jest audytor wewnętrzny\n(zwięzły opis wskazujący na usytuowanie audytora wewnętrznego/komórki audytu wewnętrznego)\nBurmistrz Gminy i Miasta Grójec , jako organ wykonawczy, wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu Gminy i Miasta Grójec. Organizację i zasady funkcjonowania Urzędu określono w Regulaminie Organizacyjnym Urzędu Gminy i Miasta w Grójcu nadanym przez Burmistrza Gminy i Miasta Grójec Zarządzeniem Nr 134/2003 z dnia 04 grudnia 2003r, oraz Zarządzeniem Nr 117/2004 z dnia 28 października 2004r , Nr 28/2005 z 28 lutego 2005r wprowadzającego zmiany w/w Regulaminie .\nW skład Urzędu Gminy i Miasta Grójec wchodzą następujące referaty:\nReferat Organizacyjny (symbol OR);\nReferat Budżetowy (symbol BF);\nReferat Finansowy (symbol FN);\nReferat Infrastruktury Technicznej i Gospodarki Przestrzennej. (symbol IGP);\nReferat Spraw Obywatelskich (symbol SO);\nReferat Geodezji, Gospodarki Gruntami i Rolnictwa (symbol GGGiR);\nReferat Gospodarki Komunalnej (symbol GK);\nUrząd Stanu Cywilnego (symbol USC);\nReferat do spraw Ewidencji Działalności Gospodarczej (EDG);\nBiuro Rady Miejskiej (symbol BR),\nPion ochrony (symbol IN)\nInformatyk (symbol SI);\nAudytor Wewnętrzny (symbol AU).\nWykaz jednostek, w których audytor wewnętrzny prowadzi audyt wewnętrzny\nW celu realizacji swoich zadań w Gminie Grójec utworzono następujące jednostki organizacyjne:\nPubliczna Szkoła Podstawowa Nr 1 w Grójcu;\nPubliczna Szkoła Podstawowa Nr 2 w Grójcu;\nPubliczna Szkoła Podstawowa Nr 3 w Grójcu;\nPubliczna Szkoła Podstawowa w Bikówku;\nPubliczna Szkoła Podstawowa w Częstoniewie;\nPubliczna Szkoła Podstawowa w Lesznowoli;\nPubliczne Gimnazjum w Grójcu;\nStraż Miejska w Grójcu;\nMiejsko Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Grójcu;\nŚrodowiskowe Ognisko Wychowawcze w Grójcu;\nZespół Administracyjnych Placówek Oświatowych Gminy Grójec;\nUrząd Gminy i Miasta w Grójcu.\nZakład Wodociągów i Kanalizacji w Grójcu;\nGrójecki Ośrodek Sportu „Mazowsze” w Grójcu;\nPubliczne Przedszkole Nr 2 w Grójcu;\nPubliczne Przedszkole Nr 4 w Grójcu.\nKwota środków publicznych (w mln zł) planowana do zgromadzenia przez jednostkę, w której jest zatrudniony audytor wewnętrzny, w roku objętym planem audytu, *\nw tym: środków wymienionych w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 roku o finansach publicznych (w mln zł) *\nPlanowana kwota wydatków i rozchodów środków publicznych jednostki, w której jest zatrudniony audytor wewnętrzny, w roku objętym planem audytu (w mln zł), *\nLiczba osób zatrudnionych w jednostce, w której zatrudniony jest audytor wewnętrzny,\noraz łączna liczba osób zatrudnionych w pozostałych jednostkach, w których audytor wewnętrzny prowadzi audyt wewnętrzny\nLiczba osób zatrudnionych na stanowisku: audytor wewnętrzny\n1/ zaświadczenie MF nr 830/2004\nInne informacje istotne dla przeprowadzenia audytu wewnętrznego, uwzględniające specyfikę jednostki\nGmina Grójec położona jest w województwie mazowieckim, na pograniczu Wysoczyzny Rawskiej i Równiny Warszawskiej w odległości 45 km. Od Warszawy. Zamieszkuje ją ok. 23.227 mieszkańców i zajmuje powierzchnię 120,64 km2.\nGrójec ma status miasta powiatowego , w skład którego wchodzi 10 gmin.\nKorzystając z prac wykonanych w 2006r, a także analizując zadania realizowane przez jednostkę sformułowano listę głównych „celów strategicznych” Urzędu Gminy i Miasta w Grójcu , do których zaliczono:\nWykonanie obowiązków (zadań) nałożonych na samorząd przez system prawny\nStałe podnoszenie jakości dostarczanych usług\nEfektywne gromadzenie środków publicznych\nDbałość i staranność w gospodarowaniu mieniem i infrastrukturą publiczną\nEfektywne wykorzystywanie zasobów i wydatkowanie środków\nPrzejrzystość i jawność postępowania zapewniająca pełny dostęp mieszkańców do informacji\nDbałość o dobrą reputację, zaufanie do Urzędu, pozytywna ocena pracy Urzędu przez mieszkańców\nPrzyjęto, że działalność UGiM , czyli administracji kierowanej przez Burmistrza, powinna realizować wymienione wyżej cele organizacji.\n2. Analiza obszarów ryzyka\nCharakterystyka obszaru objętego audytem wewnętrznym\nZakresem działalności, jaki poddawany jest audytowi wewnętrznemu jest całość działań wykonywanych przez jednostkę , oraz procedury , które koordynowane i nadzorowane są przez odpowiednie komórki .\nBiorąc pod uwagę przeprowadzone zadania w 2006r oraz zidentyfikowane cele strategiczne, wyodrębniono główne zagrożenia w realizacji celów organizacji. Są to:\n1. DZIAŁANIE NIEZGODNE Z PRAWEM – ma miejsce wówczas, gdy administracja nie wywiązuje się ze swoich prawem nałożonych obowiązków wobec państwa i wspólnoty.\n2. NIEWIARYGODNE DANE FINANSOWE – ma miejsce wówczas, gdy prowadzona rachunkowość nie spełnia swojego podstawowego zadania, jakim jest dostarczenie wiarygodnych danych dla efektywnego zarządzania organizacją.\n3. NIEEFEKTYWNOŚĆ, MARNOTRAWSTWO ŚRODKÓW – ma miejsce wówczas, gdy administracja nie opracowała kryteriów dla oceny celowości i narzędzi kontroli efektywności gromadzenia i wydatkowania środków oraz gdy nie prowadzi takich badań.\n4. NIEZADOWOLENIE MIESZKAŃCÓW /KLIENTÓW/ - ma miejsce wówczas, gdy administracja nie bada opinii mieszkańców podczas planowania zadań i wyznaczania celów , ani nie gromadzi ocen klientów dotyczących sposobu dostarczania usług, aby sposób ten w miarę możliwości dostosowywać do oczekiwań klienta. Pomimo wykonywania swoich prawem określonych obowiązków , administracja służy wspólnocie w sposób niezgodny z wolą mieszkańców i usługobiorców.\n5. NIEPRZEJRZYSTOŚĆ , PODATNOŚĆ NA KORUPCJĘ – ma miejsce wówczas, gdy sposób działania , procedury stosowane nie są dostatecznie przejrzyste i zabezpieczone przed naciskami korupcyjnymi.\nOpis metody analizy ryzyka\nDo analizy ryzyka wykorzystana została metoda matematyczna.\nCelem ustalenia hierarchii ważności poszczególnych obszarów ryzyka, w pierwszym etapie wykonana została analiza ryzyka dla wszystkich obszarów ryzyka.\nW analizie ryzyka przyjęto 5 kategorii ryzyka, przyznając im wagi, których suma wynosi 1.\nNajwiększą wagę przypisano kategorii Istotność oraz kontrola wewnętrzna, ponieważ im słabszy system kontroli wewnętrznej tym większe prawdopodobieństwo błędu, im większa wartość operacji finansowych związanych z badanym obszarem, tym większe mogą być konsekwencje wynikające z wadliwie działającego systemu.\nNastępnie dla każdego obszaru audytu obliczono ryzyko za pomocą matrycy ryzyka z wykorzystaniem arkusza kalkulacyjnego. Ocena ryzyka według przyjętych punktów kategorii i wag obliczona została według następującego wzoru:\n[(waga istotność x liczba punktów) + (waga ryzyko wewnętrzne x liczba punktów) + (waga kontrola wewnętrzna x liczba punktów) + (waga czynniki zewnętrzne x liczba punktów) + (waga operacyjne x liczba punktów) / 4].\nAnalizę ryzyka dla poszczególnych obszarów ryzyka zawiera załącznik nr 2 do niniejszego planu.\nKolejnym etapem obliczania ryzyka dla poszczególnych obszarów ryzyka było skorygowanie wyników obliczonych na podstawie „kategorii ryzyka” o dwa czynniki:\nPriorytet kierownictwa – który przyznany został przez Burmistrza według wag: Załącznik Nr 1\n40% - bardzo duży\n30% - duży\n20% - średni\n10% - niski\nData ostatniego audytu/kontroli – został przyznany na podstawie analiz daty kontroli wewnętrznych i zewnętrznych według wag:\n0% - rok temu\n10% - 2 lata temu\n20% - 3 lata temu\n30% - 4 lata temu\n40% - 5 lat temu.\nWyniki tej analizy zawiera załącznik nr 3 do planu.\nAudytor założył, iż w danym roku jest w stanie wykonać od 3-5 audytów planowych.\nWyniki analizy obszarów ryzyka\nWyniki analizy zawiera załącznik nr 2 i 3.\n4.Obszary ryzyka zidentyfikowane przez audytora wewnętrznego z określeniem szacowanego poziomu ryzyka w danym obszarze\nDo celów planu przyjęto następującą skalę poziomu ryzyka :\nWysoki – powyżej 70%\nŚredni – od 51% - 70%\nNiski – do 50%\n(w, s, n)\nproces przyznawania mieszkań\nsposób planowania przedsięwzięć publicznych\nsprzedaż, najem , dzierżawa pomieszczeń\nproces nabywania mienia\norganizacja systemu absorpcji środków z UE\nsystem gromadzenia środków publicznych\nudzielanie ulg, umorzeń zaległości, wierzytelności\nudzielanie dotacji jednostkom spoza sektora finansów publicznych\nudzielanie dotacji jedn. organizacyjnym gminy\nuchwalanie budżetu i planów finansowych\nwykonanie/ zmiana budżetu i planów finansowych\nwiarygodność i rzetelność sprawozdawczości finansowej\nwydawanie decyzji i zaświadczeń\nwydawania licencji i zezwoleń\nsprawy meldunkowe i wydawanie dowodów osobistych\nsprawa skarg i wniosków\norganizacja zabezpieczenia budynków i pomieszczeń oraz zasobów\nochrona porządku i bezpieczeństwa\norganizacja systemu płacowego\nsystem rozwoju i doskonalenia kadr\nsystem komunikacji i dokumentacji wewnętrznej\nwydatki bieżące na realizację zadań\nTematy i proponowany harmonogram realizacji audytu wewnętrznego\nTemat audytu wewnętrznego\nProponowany termin przeprowadzenia audytu wewnętrznego\nNiezbędne zasoby (liczba osobodni)\n35/ osobodni z rezerwy czasowej\nZadanie jest kontynuacją z 2007r\nUdzielanie dotacji jednostkom organizacyjnym Gminy\nPlanowane obszary, które powinny zostać objęte audytem wewnętrznym w kolejnych latach\nplanowany rok przeprowadzenia zadania\nObszar ryzyka/zadanie audytowe\norganizacja systemu absorbcji środków UE\nsystem komunikacji dokumentacji wewnętrznej\nsprzedaż, najem, dzierżawa pomieszczeń\nwiarygodność, rzetelność sprawozdawczości finansowej\nwykonanie/zmiana budżetu/planu finansowego\nwydawanie licencji i zezwoleń\nsprawy meldunkowe wydawanie dowodów osobistych\nudzielanie ulg, umorzeń zaległości\n5. Organizacja pracy audytora wewnętrznego/komórki audytu wewnętrznego\nZadania audytora wewnętrznego/ komórki audytu wewnętrznego\nRoczny plan audytu, komputer przenośny wraz z oprogramowaniem, akty prawne i przepisy wewnętrzne, literatura, dokumenty źródłowe, protokoły kontroli\nkomputer przenośny wraz z oprogramowaniem, akty prawne i przepisy wewnętrzne, literatura, dokumenty źródłowe , sprawozdania , protokoły kontroli\nkomputer przenośny wraz z oprogramowaniem, akty prawne i przepisy wewnętrzne, literatura, dokumenty źródłowe , sprawozdania z audytów\nCzynności organizacyjne, w tym plan i sprawozdawczość\nRezerwa może zostać wykorzystana na realizacje zleconych zadań dodatkowych bądź w przypadku rozszerzenia zakresu zadania planowego\n*) należy podać wielkości prognozowane


W swojej pierwszej obronie tytułu mistrza świata wagi ciężkiej federacji WBA David Haye (23-1, 21 KO) zmierzyć ma się z byłym championem wszechwag Johnem Ruziem (44-8-1, 30 KO). Gadatliwy Anglik, który jeszcze niedawno w bardzo niewybredny sposób wyrażał się o Nikołaju Wałujecie, na temat popularnego "Milczka" z dużo większym szacunkiem.\n- Ruiz to będzie jak dotąd mój najtrudniejszy rywal.- ocenia "Hayemaker"- Jest niebezpieczny. Może nie jest to zawodnik błyskotliwy, ale jest wszechstronny, a jego styl bardzo skuteczny. Ma dobrą kondycję i solidną szczękę.\nDo starcia Haye - Ruiz dojść powinno na przełomie marca i kwietnia w Londynie.\nData: 18-11-2009 19:21:54\nMoże w skrytości ducha wie,że przesadził z pyskowaniem przed walką z Wałkiem i zrobił z gęby cholewę,stąd jest bardziej powściągliwy w japie,wstyd mu pewnie bo wyszedł na idiotę.Z jego buńczucznych i obraźliwych wypowiedzi wyszło coś na ch czyli wielki ch..j!!\nData: 18-11-2009 19:44:08\n"Miszcz" ma znowu stracha i trenuje sprint..Bedzie uciekal jak z Kola.\nA przy okazji-jaki to "boks" dzisiaj? 20 czy 30 lat temu to pojedynek Walujew vs Haye wygladal by tak : w 1 rundzie napomnienie dla blazna i prosba by zaczal walczyc wreszcie.W 2 rundzie upomnienie-za to samo.\n3 runda - kolejne upomnienia i dyskwalifikacja za unikanie walki.No i koniec kariery, bo kibice by mu tej "odwagi" nie wybaczyli.\nJak to wyglada dzis ? Bez komentarza..\nData: 18-11-2009 19:44:34\nOn nigdy nawet nie walczył z kimś takim , jak Ruiz. Chociaż Ruiz jest do ogrania. No nic , zobaczymy jak sobie Hayek poradzi :)\nData: 18-11-2009 19:46:18\nqwerty1410 , Ty widzę nie doceniasz "sztuki walki bez walki " ... to chyba z klasztoru Shaolin ;P\nData: 18-11-2009 20:07:48\nStary Ruiz najtrudniejszym rywalem Hayea to co by było jakby był w swoim prime.\nLubie Hayea i jego boks ale dla mnie zachowuje się jak nie obrażając taka c*pka (nie znalazłem innego słowa) boi się walczyć i nie umie przyjmować ciosów boi się o swoją buzie, ale cóż w końcu był modelem, w narożniku powinni mu robić makijaż.\nData: 18-11-2009 20:28:24\nspokojnie - David to mistrz, również kontrastu.\nTym razem strategia marketingowa jest prosta - symulacja szacunku wobez Ruiza i sklepanie go... niespodzianie niby. Poczem wzrośnie szacunek dla Haye'a.\nRuiz nie ma szans - to niezwykle wygodny przeciwnik dla Davida.\nData: 18-11-2009 20:35:07\neehhh, ruiz padnie na dechy nie ma o czym gadać.Haye nie pojdzie na klińcz ,bedzie trzymał na dystans,walczył z kontry jak z wałkiem a wiemy ze to potrafi .\nData: 18-11-2009 20:36:22\ndavid "chicken" na zawsze pozostanie MISZCZEM\nData: 18-11-2009 20:44:48\nwalka będzie nudna jak flaki z olejem. Haye wygra ale co z tego... ?\nData: 18-11-2009 21:57:04\nTo też była walka bez sztuki. Chyba, że chodzi o jakąś inną dyscyplinę.\nŻyczę Ruizowi wygranej. To twardy facet, ma charakter, nie klepie ozorem i dość dużo potrafi. Haye? On już swoje pokazał, a zwłaszcza powiedział.\nNiech będzie "historią".\nData: 18-11-2009 22:18:29\nŁatwo z Ruizem nie bedzie,ale i tak Haye go sklepie moim zdaniem nawet go znokautuje poczekamy zobaczymy!\nData: 18-11-2009 23:27:10\nMnie się marzy dla Haye Tua ;)\nData: 18-11-2009 23:27:58\nAlbo choćby Areola :>\nData: 18-11-2009 23:40:32\nFakt. Po tej nie dla wszystkich przekonującym zwyciestwie, będzie musiało dużo wody w rzece upłynąć, a żeby Haye odzyskał część kibiców.\nData: 18-11-2009 23:45:33\nJa jego kibicem nigdy nie byłem , bo w sumie nic wielkiego nie pokazał. Ładny jest , dobrze zbudowany , ale dla mnie to ciągle takie lepsze wydanie Marco Hucka :)Może zmienię zdanie , jak coś pokaże w HW :)\nData: 19-11-2009 08:12:34\nteraz nie jest taki odwazny w wypowiedziach bo nikt mu jeszcze nie powiedzial ze sie pogadali i wystarczy dotrwac do ostatniego gongu i wygral tak jak z Walkiem\nData: 19-11-2009 14:02:46\nWlasnie rozmowy jeszcze trwaja..Haye nie martw sie milczka mozesz pokonac sam bez wujka sauerlanda!!


Zobacz wątek - Rejestracja-opłaty-LPG (nowy, używany samochód)\nRejestracja-opłaty-LPG (nowy, używany samochód)\nprzez power_bit » 5/7/2013, 03:41\nZakupiłem właśnie nowy samochód (używany) i mam kilka pytań odnośnie przerejestrowania i opłat. Wiem, że jestem zmuszony opłacić 2% podatku w urzędzie skarbowym, ale czy muszę przerejestrowywać auto na siebie? Wiem, że jest na to 30 dni, ale żaden przepis tego nie reguluje nie mniej jednak mam zamiar w przyszłym miesiącu zagazować brykę w związku z tym będę potrzebował stempel w dowodzie rejestracyjnym. Jest możliwość wbicia gazu w dowód rejestracyjny starego właściciela, czy to nie przejdzie? Chciałem się również dowiedzieć, jakie są następstwa związane z nieprzerejestrowaniem auta w przypadku kontroli policji, bądź w czasie odsprzedaży samochodu?\nprzez Karol20 » 5/7/2013, 09:56\nNie masz 30 dni na przerejestrowanie tylko na "zgłoszenie kupna" czy coś w tym stylu co to dokładnie jest to faktycznie przepisy nie regulują.\nRobiłem przegląd nieprzerejestrowanym motocyklem wszystko było ok (jakieś pół roku po kupnie). Teraz miałem kontrole policyjną prawie rok, zero komentarza.\nSprzedać też możesz bez problemu tylko musi być ciągłość umów.\nprzez rosiboj » 5/7/2013, 10:18\nTak z ciekawosci bom nie w temacie. Na czym polega problem przerejstrowywania na siebie pojazdów , ze ludzie maja z tym nagminnie problem? Koszta? Jeśli tak to jakie? Czy zwyczajne lenistwo? A może jest trzecie dno o którym niewiem.\nprzez madcap » 5/7/2013, 22:35\n1. wymóg jest, tylko nie pociąga za sobą jakichklwiek sankcji karno-skarbowych.\n2. możliwość jest, ponieważ instalacja i papierowe potwierdzenie homologacji (koniecznie niezbedne, inaczej nie podbiją BT) jest przypisana do katamaranu.


Szczecin: ponad 600 km w rowerowej pielgrzymce na Jasna Górę | Niedziela.pl\n605 km na dwóch kółkach pokonają w tydzień uczestnicy Szczecińskiej Rowerowej Pielgrzymki na Jasną Górę, która wyruszyła dziś sprzed katedry w Szczecinie. Najmłodszy uczestnik wyprawy ma 6 lat, najstarszy 82. W w tej najdłuższej w Polsce pielgrzymce jedzie 270 uczestników.\nPielgrzymi przed wyjazdem uczestniczyli w Mszy św. Przewodniczył jej bp Henryk Wejman, który również wsiadł na rower i towarzyszył pielgrzymom na pierwszym odcinku do Sanktuarium Matki Bożej Fatimskiej na os. Słonecznym w Szczecinie.\nKierownik pielgrzymki Sebastian Świłpa zwraca uwagę, że prawie każda archidiecezja i diecezja ma swoją rowerową pielgrzymkę. - Możemy powiedzieć, że turystyka rowerowa bardzo się rozwinęła - dodaje.\nEdyta z Goleniowa pielgrzymuje po raz piąty razem ze swoim mężem. - W tym roku po części to pielgrzymka dziękczynna, bo jest za co dziękować i też z prośbą, żeby działo się tak dobrze, jak do tej pory – kontynuuje.\nPan Jacek miał 70 lat, kiedy pojechał pierwszy raz. Dziś wyruszył po raz 12. i jak przyznaje pielgrzymka jest trochę jak narkotyk. Chwali przy tym gościnność ludzi, którzy przyjmują pielgrzymów.\n9-letni Dawid ma nadzieję, że przejedzie całą trasę. - Będę miał dowody i pochwalę się całej klasie, że dałem radę. Z tatą jeździłem czasem ponad 20 km dziennie - tłumaczy.\nTo 28. edycja Szczecińskiej Rowerowej Pielgrzymki na Jasną Górę. Główną intencją jest modlitwa o powołania kapłańskie, zakonne i misyjne z archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej.\n25 lipca z kolei wyruszy ze Szczecina pielgrzymka piesza. Jej uczestnicy mają do przejścia ponad 600 km, kilkadziesiąt mniej od najdłuższej, Kaszubskiej Pieszej Pielgrzymki.\nNa rowerze szlakiem „Madonny wschodniego pogranicza”\nVII Pielgrzymka Rowerowa Diecezji Sandomierskiej szlakiem „Madonny wschodniego pogranicza” zakończyła się w Sandomierzu, który był także miejscem startu. W pielgrymce wzięło udział 55 rowerzystów, którzy w ciągu siedmiu dni przejechali pętlę licząca ponad 800 km. Wydarzenie objął patronatem bp Krzysztof Nitkiewicz.\nJak poinformował KAI jeden z organizatorów ks. Piotr Kara, celem wyprawy było odwiedzenie w duchu Roku Miłosierdzia Bożego największych sanktuariów maryjnych wschodniej Polski. Rowerowe pielgrzymowanie rozpoczęto i zakończono u grobu sługi Bożego ks. Wincentego Granata. Każdego dnia modlono się o jego beatyfikację.


Michał Nogaś zapowiedział, że kolejne wywiady z pisarzami będą udostępniane co tydzień. W pierwszych odcinkach będzie rozmawiał m.in. z Małgorzatą Szejnert, Marcinem Wichą, Justyną Kopińską, Ewą Winnicką i Cezarym Łazarewiczem.\nRadio Książki będzie tworzone we współpracy z serwisem Audioteka oferującym audiobooki. Jego start jest związany m.in. z faktem, że magazyn „Książki. Magazyn do czytania” z kwartalnika staje się właśnie dwumiesięcznikiem.\nPodcasty Radia Książki będą udostępniane na Wyborcza.pl i Audioteka.pl.\nMichał Nogaś pracuje w „Gazecie Wyborczej” od listopada 2016 roku. Pisze artykuły i przygotowuje cykle wideo o literaturze, wiosną ub.r. kilka z nich trafiło na antenę Metra TV. Wcześniej Nogaś przez 16 lat był związany z radiową Trójką.\nWedług badania Gemius/PBI portal Wyborcza.pl w październiku ub.r. zanotował 6,14 mln realnych użytkowników i 58,66 mln odsłon.\nWiecej informacji: Michał Nogaś, Wyborcza.pl, Audioteka, książki\nInstytut Książki wyda 1,8 mln zł na kampanię promującą czytelnictwo\n2018-02-19 07:43 Zamkną to radio za 6-9 m-cy, bo podcasty/audiobooki mimo że mają swoją grupę fanów nie są atrakcyjne z punktu widzenia czytelnika. Pisarzy się raczej czyta niż słucha no ewentualnie ogląda. Skoro format video nie wypalił (bo widać że go nie rozwijają - a był dość drętwo robiony) podcast nie ma szans - no chyba że to tylko trial (zawsze jest pytanie jakie cele sobie stawiają). Już raczej większy potencjał miałyby podcasty z autorami Książki. Magazyn do czytania polecającymi książki (nie tylko agorowe) a i tak tu największy potencjał ma papierowe wydanie Książki. Magazyn do czytania - tyle że przechodzenie w kierunku dwumiesięcznika/miesięcznika - wymaga zmiany w layoucie który jest dość niewygodny. Tu format tygodnika opinii i takaż wielkość fontów użytych (by nie eliminować słabiej widzących) by się lepiej sprawdził. A potencjał samego red. Nogasia, niestety jest stosunkowo słabo monetyzowalny poza Trójką i ktoś to już zapewne w Agorze policzył Niemniej trzymam kciuki!\n2018-02-19 12:38 Tego Nogasia nigdy nie dało się słuchać\n2018-02-19 16:28 Nawet lubię go słuchać tylko ma niestety skłonność do nudnego pierdzenia i zachwytów nad artystyczną literaturą której nikt prawie nie czyta zamiast rozmawiać o książkach dla ludzi np. kryminałach. Czasem jak rozmawiał z autorami rozrywkowych książek z trudem ukrywał pogardę dla ich twórczości.\n2018-02-19 17:58 Łedaktoł z Tłujki i z Agoły


Już w sobotnie popołudnie, piłkarze Les Sang et Or będą mieli okazję by opuścić strefę spadkową Ligue 2. Rywalem Lens będzie zespół Nancy, który zajmuje w tabeli szesnastą pozycję i ma cztery punkty przewagi nad Czerwono-Złotymi. Oba zespoły po raz ostatni spotkały się w marcu 2016 roku, wtedy górą był zespół Nancy.\nPatrząc na tabelę Ligue 2 kibice Lens nie mogą czuć się szczęśliwie. Pamiętamy pierwsze siedem porażek z rzędu. Później nastąpiła zmiana trenera i drobny progres. Jeżeli spojrzymy na formę z ostatnich pięciu spotkań, Lens znajduje się na 10 pozycji z dorobkiem siedmiu punktów. Sobotni rywale w ostatnich pojedynkach zgromadzili o dwa oczka mniej. W sobotnim meczu to jednak gospodarze będą nieznacznymi faworytami.\nJeżeli RC Lens wygra z Nancy, Les Sang Et Or będą mieli szansę opuścić 18 miejsce mieszczące się w strefie spadkowej. Jednak by tak się stało, swój mecz przegrać musi Bourg Peronnas. Oba zespoły będą mieć w takim scenariuszu trzynaście punktów, ale Czerwono-Złoci mają dużo lepszy bilans bramkowy i tym samym przesuną się na siedemnastą pozycję. Trzymamy kciuki!\nPrevious RC Lens zremisowało w trzynastej kolejce z Chateauroux\nNext RC Lens awansowało do 1/32 pucharu Francji. Co za mecz!


Pasy i łańcuchy napędowe – Pastech S.C. Jan Rokita Donata Młodziankowska-Rokita\nPasy napędowe to główny asortyment firmy PASTECH S.C. Prowadzimy dystrybucję pasów napędowych oraz transportujących tak znanych producentów jak: OPTIBELT, Fenner Drives oraz Stomil Sanok. Posiadamy szeroką gamę środków smarnych dla przemysłu oraz motoryzacji.\nNaszą ofertę uzupełniamy tak, aby kompleksowo zaopatrywać Państwa przedsiębiorstwa.\nSzeroka gama produktów jakie oferujemy, pozwoli Państwu przyłączyć się do grona naszych zadowolonych klientów.\npasy klinowe z nakładkami, stosowane do transportu\npasy zębate calowe MXL, XL, L, H, XH, XXH, DXL, DL, DH. Ich długość oraz szerokość jest podawana w calach\npasy metryczne oraz calowe mogą być wykonane na zamówienie z różnego rodzaju nakładkami\nPasy poliuretanowe Fenner Drives®\nPasy wykonane są z elastomeru poliuretanowego, wzmocnionego skręconymi włóknami poliestrowymi, dzięki czemu charakteryzują się dużą odpornością na szkodliwe czynniki, takie jak: wilgoć, wysoka temperatura, zapylenie, oleje, smary, rozpuszczalniki i inne chemikalia.