Android Market w liczbach: 3 mld pobranych aplikacji, 350 000 aktywacji dziennie\nlukasker 15 Kwi 2011 15:53 2312 3\n#1 15 Kwi 2011 15:53\nW związku z opublikowaniem wyniku roku fiskalnego, Google podzieliło się kilkoma innymi informacjami dotyczącymi systemu Android.\nWedług informacji Google, w Android Market pobrano już 3 miliardy aplikacji. Wynik ten nie jest imponujący, bo Appstore dokładnie po takim samym okresie działania ogłosił 10 miliardów pobrań. Wynik może zastanawiać, bo Android Market wystartował tylko 3 miesiące później, a jest dostępny na większej ilości urządzeń - czyli AppStore rozwinął się 3 razy szybciej w tym samym czasie.\nGoogle wyznało również, że codziennie jest aktywowanych 350 000 urządzeń z systemem Android, i tu znowu są w tyle około 3-5 miesięcy za Apple, które ogłosiło taki wynik jeszcze w styczniu. Widać, ze tempo przyrostu aktywacji znacznie spadło. Oczywiście padło pytanie, jaki procent z tego stanowią tablety, ale VP Jeff Huber nie powiedział, jaki procent, określając go jako niewpływający znacząco na ilość aktywacji.\nRównież pod względem aplikacji AppStore miażdży Market, jest ich 3 razy więcej, odpowiednio - około 360 000 i 120 000. Więcej w źródle.\nOcena postów: 143\nlukasker napisał 2900 postów o ocenie 143, pomógł 0 razy. Mieszka w mieście Kielce. Jest z nami od 2010 roku.\n#2 15 Kwi 2011 22:34\nAplikacje to nie wszystko. Potrzebne jest jeszcze sporo innych czynników, które spowodują popularność danego rozwiązania.\nApple uderzyło w tą część rynku, która ceni sobie prestiż. Zrobiło niewielką liczbę urządzeń (nie ma problemu z dziesiątkami wersji) i w takich warunkach mają dużo aplikacji.\nGoogle za to ma ogromną zaletę: jest łatwo dostępny i przyswajalny no i darmowy co ma ogromny wpływ przy konstruowaniu urządzeń budżetowych.\nSwoją drogą ciekawe, że systemy z kodem zamkniętym są zawsze popularniejsze od kodu otwartego...\n#3 16 Kwi 2011 10:54\nWedług informacji Google, w Android Market pobrano już 3 miliardy aplikacji. Wynik ten nie jest imponujący, bo Appstore dokładnie po takim samym okresie działania ogłosił 10 milionów pobrań. Wynik może zastanawiać, bo Android Market wystartował tylko 3 miesiące później, a jest dostępny na większej ilości urządzeń. Czyli AppStore rozwinął się 3 razy szybciej w tym samym czasie.]\n3 miliardy to chyba trochę więcej jak 10 milionów co?\n#4 16 Kwi 2011 19:01\nBo tam nie jest 10 milionów, tylko 10 miliardów\nTylko co te dane mają przedstawiać, o czym właściwie świadczyć ?\nFWA-1112VC - komputer typu embedded z Atom C3000, 10GbE, PoE, Wi-Fi 6, 5G\n13 Lip 2020 20:15Newsy\nFWA-1112VC to nowy komputer typu embedded firmy Advantech. FWA-1112VC występuje w dwóch wariantach z układami: Atom C3558 (4 rzednie 2.2 GHz) i Atom C3758 (8 rdzeni 2.2 GHz). Kompatybilność FWA-1112VC obejmuje wybrane dystrybucje systemu Linux. FWA-1112VC obsługuje 32GB pamięci RAM typu LPDDR4 w postaci pojedynczego modułu SO-DIMM. Rolę pamięci masowej pełnić mogą: opcjonalny moduł eMMC o pojemności...[Czytaj dalej] (0)\nNanoPi NEO3 - mały jednopłytkowy komputer Headless z RK3328 za 20 dolarów\n13 Lip 2020 19:50Newsy\nNanoPi NEO3 to nowy jednopłytkowy komputer firmy FriendlyELEC. Sercem NanoPi NEO3 jest układ RK3328 firmy Rockchip zawierający czterordzeniowy procesor ARM typu Cortex-A53 o taktowaniu 1.2GHz i procesor graficzny Mali-450MP2. Kompatybilność NanoPi NEO3 obejmuje FriendlyCore i FriendlyWrt. NanoPi NEO3 ma wlutowane 1 lub 2 GB pamięci RAM typu LPDDR4. Rolę pamięci masowej pełnić może karta pamięci typu...[Czytaj dalej] (0)\nWskaźnik naładowania akumulatora Li-Ion 1S.\n13 Lip 2020 15:10Artykuły\nWitam serdecznie. Dotarło do mnie skromne pudełko zawierające trochę różnych przydatnych lub nie "zabawek" nadesłane przez Kamila @gulson , w celu oceny ich potencjalnej przydatności i testów. W tym artykule przedstawię prosty wskaźnika naładowania ogniwa Li-Ion. Zrzut ekranu z aukcji; Jak widać cena nie powala, i za przysłowiowe kilka zł możemy już wejść w jego posiadanie :D Układ został maksymalnie...[Czytaj dalej] (2)\nDzięki otwartym ISA, takim jak RISC-V, opracowanie własnego mikroprocesora staje się łatwiejsze - pod warunkiem, że ma się odpowiednie umiejętności wymagane do stworzenia SoC na poziomie plików RTL, kompilacji ich z narzędziami EDA i uruchomienia wynikowego strumienia na układzie FPGA. Realne problemy zaczynają się dalej - jeśli kiedykolwiek chcielibyśmy, aby taki układ został fizycznie wyprodukowany,...[Czytaj dalej] (3)


Chrystus Król Mały Kack: Pokarm duszy / Słowo dnia / Nadzieja zmartwychwstania\nLicznik odwiedzin: 12342338\nPokarm duszy / Słowo dnia / Nadzieja zmartwychwstania\nW Chrystusie wszyscy będą ożywieni - napisał św. Paweł Koryntianom. Dlaczego w Chrystusie? Bo to Pan Jezus przełamał dręczącą ludzi niepewność. Na własnym przykładzie pokazał, że budzące grozę rozstanie ze światem, w istocie jest tylko przejściem, chwilą.\nZwycięstwo nad śmiercią obiecywał wielokrotnie w ramach swego nauczania, ale w zderzeniu z tak tragicznym, niesprawiedliwym i bolesnym doświadczeniem Jego śmierci i to w tak młodym wieku, nawet ufające Mu niewiasty zostały zdruzgotane. Potrzeba było pojawienia się aniołów potwierdzających prawdziwość słów starotestamentalnego Hioba, że Bóg szczątki ciała skórą odzieje i że oczyma ciała będzie widział Boga.


Stacja metra Świętokrzyska | Warszawikia | Fandom\nw: Stacje I linii metra, Stacje II linii metra, Stacje metra w Śródmieściu\nTen artykuł dotyczy stacji metra. Zobacz też: Ulica Świętokrzyska i Zespół przystankowy Metro Świętokrzyska.\nZejście na stację metra (2015)\nGrafika na ścianie hali peronowej linii M2 (2014)\nŚwiętokrzyska – stacja linii M1 i M2 metra położona w Śródmieściu Północnym, pod skrzyżowaniem ul. Marszałkowskiej z ul. Świętokrzyską. Pełni funkcję jedynej stacji przesiadkowej w warszawskim metrze. Nosi oznaczenie A-14 na linii M1 i C-11 na linii M2. Inną proponowaną dla niej nazwą była Marszałkowska.\n1.1 Stacja linii M1\n1.2 Stacja linii M2\n2.1 Stacja linii M1\n2.2 Stacja linii M2\nStacja "Świętokrzyska" na linii M1 została oddana do użytku 11 maja 2001 roku, w ramach budowy przedłużenia linii M1 z Centrum o dwie stacje na północ. W 2015 roku otwarto poprzeczną stację "Świętokrzyska" na linii M2, tworząc stację przesiadkową – perony obu linii są połączone podziemnym tunelem.\nStacja linii M1\nWygląd peronu stacji linii M1 przed wprowadzeniem nowego SIP-u (2001)\nStacja "Świętokrzyska" na linii M1 była budowana w latach 1998-2001, w ramach budowy przedłużenia pierwszej linii metra do stacji Ratusz; została oddana do użytku 11 maja 2001 roku. Na początku grudnia na terenie stacji otwarto specjalne kąciki z miejscem do przewijana dzieci. Przez cały lipiec i sierpień 2013 roku, w związku z budową przejścia między starą a nową stacją, stacja A-14 była całkowicie wyłączona z użytku, zaś na początku 2014 roku rozpoczęto ostateczne przebijanie przejść na poziomie antresoli oraz peronu.\nW 2013 roku forsowany był pomysł zmiany nazwy stacji na Świętokrzyska Pasta, w nawiązaniu do pobliskiego budynku PAST-y, czemu jednak sprzeciwiła się większość mieszkańców oraz radni Śródmieścia, a zgody nie wydała również Komisja Nazewnictwa Rady Warszawy. W grudniu 2014 roku na stacji pojawiły się za to nowe oznaczenia systemu informacji pasażerskiej, dostosowane do oznaczeń wprowadzanych na II linii metra. Od 10 sierpnia 2015 roku na stacji znajdują się linie prowadzące dla osób niewidomych i niedowidzących.\nStacja linii M2\nPlac budowy stacji, 12.08.2014\nPlac budowy stacji, 12.05.2014\nPlac budowy stacji, 01.03.2014\nPlac budowy stacji, 15.04.2013\nPlac budowy stacji, 11.06.2012\nStacja "Świętokrzyska" miała według pierwszych planów powstać w latach 2009 – 2011, jednak ze względu na zbyt wysokie koszty odłożono ją w czasie. Umowę na budowę podpisano 28 października 2009 roku, a pozwolenie na budowę stacji wydano 26 maja 2011 roku, wobec czego już w czerwcu rozpoczęto grodzenia placu budowy oraz zrywanie nawierzchni asfaltowej, a w lipcu likwidowanie kolizji. W sierpniu rozpoczęto przebudowę okolicznej sieci wodociągowej i kanalizacyjnej, i jedynie te prace prowadzono do końca 2011 roku. W styczniu 2012 roku zakończono też przebudowę wodociągu oraz ciepłociągu we wschodniej części budowy. Podłożem pod stację były głównie iły (patrz mapa). Stacja została umiejscowiona pod ulica Świętokrzyską między Zielną a Szkolną, na głębokości 19 metrów.\nPodczas budowy stacji 8 lutego 2012 roku odnaleziono 250-kilogramowy niewypał z czasów II wojny światowej, okazał się jednak na tyle niebezpieczny, że następnego dnia podczas jego unieszkodliwiania i wywożenia należało ewakuować okoliczne budynki oraz tymczasowo zamknąć ul. Marszałkowską – ponadto w lutym rozpoczęto realizację murków prowadzących dla ścian szczelinowych, zaś w maju rozpoczęto wykonanie wykopu pod strop stacji – w związku z tym zamknięta została ul. Marszałkowska, którą rozkopano i w czerwcu rozpoczęto wykonywanie stropu stacji, zaś w lipcu zaczęto roboty ziemne w szybie łącznika pieszego ze stacją pierwszej linii metra, Świętokrzyska.\nLatem roku przeprowadzono najważniejsze prace budowlane, które wymagały zamknięcia na cztery miesiące ul. Marszałkowskiej. Początkowo mówiono o trzech miesiącach, a nawet o czterech tygodniach, zbiegających się z mistrzostwami Europy w piłce nożnej. W sierpniu rozpoczęto budowę wyjść ze stacji metra, do września wykonano wszystkie ściany szczelinowe łącznika ze stacją M1 Świętokrzyska – 10 września otwarto przejazd ul. Marszałkowską, zakończono również przebudowę sieci centralnego ogrzewania.\nDnia 5 października 2012 roku na placu budowy, na wysokości ul. Szkolnej, doszło do osunięcia się ziemi i awarii wodociągu – woda podmyła chodniki, asfalt oraz fundamenty sąsiednich budynków, które natychmiast ewakuowano, w związku z zagrożeniem na pół dnia zamknięto dla ruchu również ul. Marszałkowską. Kilka godzin trwało następnie uszczelnianie osuwiska, ewakuowani mieszkańcy spędzili zaś noc u rodzin bądź w wynajętych przez miasto hotelach. Od grudnia do marca 2013 zabezpieczano grunt pod I linią metra dla przejścia tarcz TBM, kontynuowano też pozostałe prace przy wykonywaniu stropów i wyjść, a w międzyczasie zakończono wykonanie stropu górnego i stropu pośredniego stacji.\nW marcu 2013 roku inwestor pobliskiego biurowca "Sezam" porozumiał się z ZTM-em w sprawie bezpośredniego połączenia stacji metra z budynkiem, zakończono też wzmacnianie gruntu, wobec czego w kwietniu wydano zgodę na kontynuację drążenia tunelu tarczami TBM w kierunku stacji, rozpoczęto też wylewanie płyty dennej. Tarcze drążące do stacji dotarły w maju – na dwa majowe weekendy zapowiedziano wyłączenie ruchu na I linii metra, aby tarcze TBM mogły przejść pod tunelami. Pierwszy weekend prac z tarczą "Maria" rozpoczął się 11 maja, jednak tarcza nie zdążyła na czas dotrzeć do stacji, czego efektem było zamknięcie I linii metra również w poniedziałek 13 maja. Wyniknął z tego ogromny paraliż komunikacyjny miasta, ponieważ nawet specjalnie uruchomione tramwaje zastępcze nie były w stanie zapewnić odpowiedniej podaży miejsc i ciągłości przejazdu. Chaos spotęgował fakt, że informacja o przedłużeniu została zbyt późno podana do wiadomości. Kolejny weekend bez metra miał miejsce w dniach 30-31 maja – tym razem prace udało wykonać się szybciej niż zakładano, bo początkowo miały trwać do 1 czerwca. Natomiast latem przebijane było przejście podziemne, wówczas I linia metra była zamknięta na odcinku Politechnika – Ratusz Arsenał przez cały lipiec i sierpień.\nW lipcu zakończono wykonywanie płyty dennej, na początku miesiąca ze stacji wyruszyła tarcza TBM "Anna" i zaczęła drążyć w kierunku stacji Nowy Świat, zaś tarcza "Maria" wystartowała na początku sierpnia. W kolejnych miesiącach kontynuowano prace nad wyjściami ze stacji i kolejnymi sekcjami stropów. Na początku 2014 roku rozpoczął się ostatni etap budowy połączenia ze stacją M1 Świętokrzyska, polegający na przebiciu przejść na poziom antresoli oraz peronów, natomiast 3 marca 2014 roku na placu budowy miał miejsce wypadek, w którym ranny został uderzony metalową belką robotnik. W czerwcu rozpoczął się montaż żółtych tafli osłaniających wejścia na stację. Dnia 20 lutego 2015 roku stacja została odebrana przez nadzór budowlany. Stacja została otwarta dnia 8 marca 2015 roku, kiedy to uruchomiono centralny odcinek z Ronda Daszyńskiego do Dworca Wileńskiego.\nStacja tworzy węzeł przesiadkowy dla linii metra M1 i M2 oraz szeregu linii autobusowych i tramwajowych zatrzymujących się na przystankach zespołu Metro Świętokrzyska. W pobliżu stacji znajdują się Pałac Kultury i Nauki, Kino Bajka oraz Poczta Główna.\nPółnocne wejście na peron linii M1\nWyjście ze stacji na ul. Zielną\nStacja "Świętokrzyska" jest stacją dwukondygnacyjną (peron i antresola), dwunawową z rzędem słupów, z jednym peronem o długości 120 metrów i szerokości 12 metrów. Jej powierzchnia wynosi 7 280 m2, a kubatura 46 500 m2, utrzymana jest w kolorach zieleni, granatu i fioletu. Winda dla niepełnosprawnych znajduje się po południowej stronie stacji.\nPierwszy pociąg w kierunku Młocin wyrusza o 5:04 (w soboty, niedziele i święta o 5:08), a ostatni o 0:32 (w piątek i sobotę 0:37), natomiast w kierunku Kabat pierwszy odjeżdża o 5:07 (w soboty, niedziele i święta o 5:16), a ostatni o 0:26 (w piątek i sobotę 0:31). Pierwszy nocny kurs w weekendy odjeżdża w stronę Młocin o 0:37, a ostatni o 2:52, natomiast w kierunku Kabat pierwszy rusza o 0:31, a ostatni o 3:01. Stacja tworzy węzeł wraz z zespołem Metro Świętokrzyska.\nStacja drugiej linii jest umiejscowiona pod ulica Świętokrzyską między Zielną a Szkolną, na głębokości 19 metrów. Głowica wschodnia umieszczona bliżej Szkolnej obejmuje 2 wyjścia i 2 windy położone po wschodniej stronie skrzyżowania Świętokrzyskiej z Marszałkowską, natomiast głowica zachodnia, położona bliżej Zielnej, obejmuje 6 nowych wejść oraz 3 nowe windy, w tym prowadzące na przystanki zespołu Metro Świętokrzyska. Wyjścia utrzymane są w kolorze żółtym. Całość wraz z wcześniej powstałymi wejściami stacji linii M1 tworzy system przejść podziemnych pod skrzyżowaniem, w którym znajduje się też galeria multimedialna z trzech ledowych ścian o długości od 26 do 38 metrów, a schody ruchome umieszczone są w tubie.\nPlac budowy stacji linii M2, 17.10.2011\nPlac budowy stacji linii M2, 18.03.2012\n↑ Przewijaki na stacjach metra, metro.waw.pl, 02.12.2011\n↑ Metro: Przebijają ścianę na Świętokrzyskiej, rynekinfrastruktury.pl, 28.02.2014\n↑ Komisja mówi "nie" dla stacji metra Świętokrzyska Pasta, gazeta.pl, 16.01.2013\n↑ Jest pozwolenie na budowę stacji metra Świętokrzyska, gazeta.pl, 26.05.2011\n↑ Ćwierćtonowy niewypał na budowie metra, tvnwarszawa.pl, 08.02.2012\n↑ Marszałkowska zamknięta na Euro 2012, tvnwarszawa.pl, 07.11.2011\n↑ Awaria na budowie metra. Wypełnili dziurę betonem, tvnwarszawa.pl, 05.10.2012\n↑ Wstrzykują beton, ewakuowani wciąż w hotelach, tvnwarszawa.pl, 06.10.2012\n↑ Stacja Świętokrzyska już bezpieczna. Tarcza może drążyć, gazeta.pl, 27.03.2013\n↑ Nowy Sezam będzie połączony z metrem. Jest zgoda ZTM, gazeta.pl, 11.03.2013\n↑ Tarcze się rozkręcają. Tunele metra gotowe we wrześniu?, gazeta.pl, 17.04.2013\n↑ Dwa weekendy, w tym Noc Muzeów, bez metra, gazeta.pl, 24.04.2013\n↑ Uwaga! Metro w centrum nie kursuje. Objazdy i chaos, gazeta.pl, 10.05.2013\n↑ Tarcza drążąca metro zbliża się do Wisły. Jeszcze 100 m, gazeta.pl, 15.07.2013\n↑ Wypadek na budowie metra. Pracownik trafił do szpitala, gazeta.pl, 03.03.2014\n↑ Żółto na stacji metra. Montują daszki przy Świętokrzyskiej, tvnwarszawa.tvn24.pl, 17.06.2014\nRozmieszczenie przystanków przy stacji Świętokrzyska


Panie z KGW Żory Rowień kochają kabaret. Scena to ich żywioł! | Żory Nasze Miasto\nPanie z KGW Żory…\nMarcin Lustig 15 lipca 2016, 8:03\nPanie z KGW Żory Rowień kochają kabaret. Scena to ich żywioł! Katarzyna Śleziona\n– Uwielbiamy grać, szczególnie komediowe skecze. Organizujemy nawet konkursy na najlepszą scenę kabaretową. Stratują Panie z innych kół, jest mnóstwo dobrej zabawy – mówi Weronika Kąsek, przewodnicząca KGW w Rowniu.\n„Byle do pyndzyjo”, „Kierowca wiozący kozę i policjant”, lub „Poczytej mi mamo”. To tylko niektóre tytuły scen kabaretowych, odegrane przez panie z KGW w Rowniu. Dla tych gospodyń występy sceniczne są bardzo ważnym elementem działania koła. Uczą się swoich ról na pamięć, szyją odpowiednie kostiumy, a nawet przygotowują scenę, na której odbędzie się show z prawdziwego zdarzenia. Dla kogo grają? Przede wszystkim dla siebie, bo daje im to sporo satysfakcji i mnóstwo radości. Jednak można je zobaczyć również na deskach profesjonalnego teatru. Ostatnio KGW Rowień dało popis aktorskich umiejętności w Teatrze Ziemi Rybnickiej. Panie wygrały konkurs aktorski w Żorach, więc postanowiły się z zmierzyć z innymi Kołami w eliminacjach wojewódzkich.\n– Nie było łatwo. To wielkie wyzwanie i sporo stresu. Ale na scenie mija trema. Zostaje tylko publiczność i my. Na razie po każdym występie otrzymujemy gromkie brawa, więc póki co nie idzie nam najgorzej – żartuje Pani Weronika.\nKoło Gospodyń Wiejskich w Rowniu, choć teraz już raczej Stowarzyszenie Kulturalnych Koła Gospodyń w Rowniu. Działają aktywnie od 1948 roku. Pani Weronika, jest przewodniczącą już 16 rok z rzędu. Wcześniej w Kole udzielała się jej mama, a teraz do przejęcia schedy po pani Kąsek i kierownictwa nad kołem szykuje się jej córka. Trzy pokolenia, jedno Koło. Jednak jak zapewnia Pani Weronika, nie będzie łatwo.\n– Całe życie pracowałam zawodowo i jeszcze wychowałem troje dzieci. W dodatku miałam na głowie sprawy Koła. To wymagała sporo samodyscypliny i wyjątkowo dobrej organizacji czasu. Choć czasem mój mąż dostawał już szału, a dzieci nie raz dokazywały, to nigdy nie musiałam stanąć przed wyborem rodzina i praca albo Koło Gospodyń Wiejskich. I bardzo dobrze. Bo człowiek w życiu potrzebuje jeszcze pasji – przekonuje pani Weronika.\nW Kole działa aktualnie 70 Pań, w tym 14 członkiń honorowych które ukończyły 75 lat. Najmłodsza z Pań Henryka Kuś ma 41 lat, a najstarsza Anna Kuśka ma aż 92 lata! Mimo to ciągle uczestniczy w życiu Koła. Może już nie tak aktywnie jak kiedyś, ale wspiera Panie swoją obecnością i mądrym słowem. Panie z Rownia, nie tylko udzielają się na scenie, są również świetnymi kucharkami. Potrafią przyrządzić każde danie. Jednak specjalizują się w deserach, a ich popisowym daniem jest Kołocz Śląski za które otrzymały liczne nagrody i wyróżnienia. Specjalnie dla naszych czytelników Panie z KGW Rowień postanowiły zdradzić tajną recepturę na to przepyszne ciasto.\nPrzepis na Idealny Kołocz Ślaski:\nMąka 500 g, jajka 2 sztuki, drożdże 50 g, margaryna 0,5 kostki, cukier 0,5 szklanki, mleko 200 ml,cukier waniliowy 1 opakowanie, sól, ser biały 1 kg, jajka 4, budyń waniliowy 1 opakowanie, cukier waniliowy 1 sztuka.\nMargarynę roztopić i pozostawić do przestygnięcia. Do pół szklanki mleka wkruszyć drożdże i dodać po 2 łyżki cukru i mąki, wymieszać, dokładnie by nie było grudek. Odstawić do wyrośnięcia w ciepłe miejsce. Mąkę wsypać do miski. Jajka ubić mikserem z cukrem oraz cukrem waniliowym i dodać do mąki. Wlać drożdże i dodać pozostałe mleko oraz sól i przestudzone masło. Wszytko dokładnie zagnieść, aż ciasto będzie odchodziło od ścianek miski i rąk, powinno być elastyczne i gładkie. W razie potrzeby podsypać mąką. Przykryć ścierką i pozostawić do wyrośnięcia.\nJajka ubić mikserem z cukrem i cukrem waniliowym , pod koniec dodawać po łyżce sera. Do masy serowej dodać rozpuszczoną margarynę oraz budyń i rodzynki, chwilkę miksować. Składniki na posypkę łączymy ze sobą i szybko zagniatamy. Odkładamy na ok 30 min do lodówki.\nWyrośnięte ciasto przerobić. Podzielić na dwie części. Jedną cześć rozwałkować ok 4 mm i wyłożyć na blachę wysmarowaną masłem. Za pomocą widelca zrobić w cieście dziurki, by ciasto za bardzo nie urosło. Wyłożyć masę serową i równomiernie rozprowadzić, a następnie przykryć drugą częścią rozwałkowanego ciasta. Ponownie nakłuć widelcem.\nPosypkę układamy na cieście jeden obok drugiego - urywając małe kawałki ciasta i lekko wbijając w nie kciuk. Gotowe wkładamy do piekarnika na ok 40 min w temp. 200'C. Upieczone ciasto posypujemy cukrem pudrem. Smacznego!


PDF Krzeszowska Droga Krzyżowa z pieśniami Angelusa Silesiusa (Anioła Ślązaka) - - Readers Online :: Regionalne e-booki - Geologie\nKrzeszowska Droga Krzyżowa, opisana na polecenie Bernarda Rosy, z pieśniami Angelusa Silesiusa (Anioła Ślązaka), melodiami Georga Josepha i rysunkami Michaela Willmanna, wydana w Kłodzku w 1682 roku, teraz na język polski przełożona. Pośród licznych europejskich modlitewników i przewodników, dialogów misteryjnych i historii apokryficznych, związanych z obrzędami Wielkiego Tygodnia, Krzeszowska Księga Pasyjna wyróżnia się bogactwem środków, kunsztem i artyzmem wykonania. Zachowała się w unikatowym egzemplarzu, będącym własnością Biblioteki Uniwersyteckiej we Wrocławiu, i od niedawna budzi zainteresowanie badaczy polskich i niemieckich jako świadectwo religijności barokowej, jedyne dzieło tego rodzaju, które we współpracy wybitnych artystów łączy różne dziedziny sztuki i zarówno swoim charakterem jak rangą wykracza poza obszar Śląska, na którym powstało. Kiedy opat konwentu cystersów w Krzeszowie Bernard Rosa (1624–1696) ustanawiał Drogę Krzyżową i pracował nad przygotowaniem odpowiedniego modlitewnika, częstym jego gościem był Johannes Scheffler (1624–1677), Anioł Ślązak, który swojemu gospodarzowi zawdzięczał wsparcie moralne i zachętę do pisania. Było więc naturalne, że zainspirował go do ułożenia pieśni towarzyszących stacjom Drogi Krzyżowej i że mimo słabnącego zdrowia Scheffler podjął się tego zadania. Nie było w otoczeniu nikogo innego, kto mógłby stworzyć pieśni o tak bogatej duchowości i tak wprawnym kształcie artystycznym. Granica między odtworzeniem – na podstawie ewangelii, apokryfów i objawień – trzydziestu dwóch stacji Drogi Krzyżowej a jej mistycznym ponowieniem zostaje w tej księdze zatarta, wyobrażenie przechodzi w rzeczywistość doznania i przeżycia. Publikacja ukazała się przy wsparciu Miasta Wrocławia.Powyższy opis pochodzi od wydawcy.\nDROGA KRZYOWA O MIOSIERNYM ZBAWICIELU. Doda Empik.com Obserwuj. Droga Krzyowa o yciu wewntrznym oparta na Pimie witym i Dzienniczku s. Dzieo inspirowane twórczoci Anioa lzaka Adam Mickiewicz Zdania i uwagi z dzie Jakuba Bema Anioa lzaka Angelus Silesius i SMartina.\nPieśni Na Drodze Krzyżowej\nOferta od Osoby prywatnej. Krzeszowska Droga Krzyowa z pieniami Angelusa Silesiusa Anioa lzaka Bernard Rosa. K.A.Jeewski Biblioteka Telgte Dzieo inspirowane twórczoci Anioa lzaka Adam Mickiewicz Zdania i uwagi z dzie Jakuba Bema Anioa lzaka Angelus Silesius i SMartina. Krzeszowska droga krzyowa opisana na polecenie Bernarda Rosy . Krzeszowska Droga Krzyowa z pieniami Anioa lzaka Wrocaw . Krzeszowska Droga Krzyowa opisana na polecenie Bernarda Rosy z pieniami Angelusa Silesiusa Anioa lzaka melodiami Georga Josepha i rysunkami . z pieniami Angelusa Silesiusa Anioa lzaka melodiami Georga Josepha i . Ojciec matki a dziadek Angelusa Silesiusa Johannes Henneman by dworskim lekarzem co zapewne wpyno na karier wnuka.\nSkąd możesz pobrać e-booki na swój czytnik i telefon za darmo Krzeszowska Droga Krzyżowa z pieśniami Angelusa Silesiusa (Anioła Ślązaka) PDF. książki w formacie PDF całkowicie .\nDroga Krzyżowa Z Pieśniami Pieśni Na Drogę Krzyżową Droga Krzyżowa Pieśni


Qultura słowa: Friederun Reichenstetter "Pszczoły i ich niezwykły świat"\nPoznajemy wszystkie tajemnice tych niezwykłych owadów, a także dowiemy się, w jaki sposób miód z ula trafia do słoika, a następnie na pyszną kanapkę. Książka przeznaczona jest dla dzieci w wieku przedszkolnym i wczesnoszkolnym, ale zainteresuje również rodziców, zawiera bowiem wiele ciekawostek, z której dotychczas nie zdawaliśmy sobie sprawy. Po publikację sięgnąć mogą zarówno rodzice opiekunowie, pragnąć odkryć przed dzieckiem interesujący świat przyrody, ale i nauczyciele, którzy na niej oprzeć mogą scenariusz lekcji, połączony na przykład zwiedzaniem pasieki\nLektura książki przynosi odpowiedź na pytanie, jak rodzi się pszczoła, poznajemy również budowę ula, a także królową. Dowiemy się czym jest i jak wygląda lot godowy, a także jakie zadania mają poszczególne pszczoły: królowa, trutnie i pszczoły robotnice. Zastanowimy się również, czy pszczoły mają wrogów oraz zidentyfikujemy potencjalnych złodziei miodu.\nWyruszymy wraz z pszczołami na łąkę, przekonując się, skąd bierze się pokarm i w jaki sposób pszczoły zapylają kwiaty, zatańczymy też z tymi pożytecznymi owadami, zastanawiając się jednocześnie, co oznaczają poszczególne „figury”. Zapoznamy sie też z wieloma ciekawostkami dotyczącymi pszczół, a przede wszystkim dowiemy się, co nam grozi w ich towarzystwie i dlaczego pszczoły żądlą.\nTo zaledwie kilkanaście zagadnień z wielu poruszanych w książce, która nie tylko pozwala przekonać się jak pożytecznymi owadami są pszczoły, ale również zafascynować ich codziennym życiem, wypełnionym mozolną pracą. Wspaniałe ilustracje nie tylko wzbogacają tekst, ale uruchamiają wyobraźnię, zaś dołączona do książki płyta CD pozwala nie tylko zapoznać się z książką tym dzieciom, które jeszcze nie potrafią czytać, ale i staje się wspaniałym pomysłem, na aktywność podczas podróży samochodem. Szczególnie, że na płycie znajdziemy nie tylko opowieści o życiu pszczół, ale również pytania sprawdzające wiedzę o pszczołach. Teraz już zawsze kosztując kanapkę posmarowaną miodem czy widząc te pracowite owady możemy dziękować im za działanie i za to, że są!


Krem Do Ptysia - Smaker\nPrzepisy Smaker / krem do ptysia\nPrzepisy na temat: krem do ptysia\n...obieramy ze skórki, kroimy na połówki. Gotujemy przez około 20 minut na małym ogniu w soku z czarnej porzeczki. Całość odcedzamy i pozostawiamy do ostygnięcia. Zawartość torebki z kremem mieszamy w 1/3 mleka, a resztę zagotowujemy. Do gotującego się mleka wlewamy krem, mieszamy i studzimy. Chłodny krem miksujemy, dodając do niego 4 łyżki masła. Upieczone ptysie nadziewamy kremem i przekładamy...\n...i gotuj 2 godziny (otwieraj, gdy wystygnie) lub gotuj w szerokim garnku z grubym dnem mleko z cukrem, solą i esencją, aż ściemnieje i zgęstnieje. Żółtka utrzyj z cukrem, cukrem waniliowym i masłem. Masę podziel na dwie części. Do jednej dodawaj partiami ugotowany, przestudzony budyń waniliowy, a do drugiej karmelowy. Ucieraj na gładki krem. Dolną część ptysiów napełnij kremem waniliowym, na niego...\nZ delikatnym kremem.\nArtykuły na temat: krem do ptysia\n...otrzymanego musu dodaj cukier oraz przestudzoną galaretkę, dokładnie wymieszaj. Schłodzoną śmietankę kremówkę ubij mikserem na sztywno , pod koniec powoli dodając mus malinowy. Wstaw na chwilę do lodówki, by masa lekko stężała. 3. Wystudzone ptysie przekrój na dwie części. Na środek każdego ptysia nałóż krem, przykryj górną częścią ciastka. Udekoruj. Zobacz także:\n..., przekroić wzdłuż, wypełnić kremem przygotowanym z mocno schłodzonej śmietanki ubitej na sztywno z przesianym cukrem pudrem i fiksem. Przechowywać w lodówce w zamkniętym opakowaniu maksymalnie jeden...\n.... 25 minut. Wystudź na kratce. Przygotuj krem: w rondelku zagotuj mleko z ziarenkami wanilii. Doprowadź do wrzenia i odstaw na bok. Cukier utrzyj z żółtkami. Wsyp mąkę i miksuj do uzyskania pasty. Wlej ją do mleka i zagotuj na średnim ogniu, cały czas mieszając. Gotuj jeszcze 2 minuty do zgęstnienia kremu. Przykryj folią spożywczą. Ostudź. Każde ciastko oprósz cukrem pudrem. Przy pomocy rękawa...\nrolada biszkoptowa z bita smietana i brzoskwiniami\nmakaron z pesto i indykiem\ndietetyczne dania z kurczakiewm\ndeser ze świeżego kokosa i czekoladą\nsałatka z pekinka i prażonym słonecznikiem\nprzeis na sałątkę do frytek\nna tiramisu na biszkoptach i bita smiet\ndesery z kaszki manny dla dzieci\nsarlotka krakowska ewy wachowicz\ndania jednogarnkowe z mięsem mielonym i boczkiem\nfilet z kurczaka w sosie z kurek\nbabeczki sernikowe z oreo\nkiełbasa w sloiku przepisy


Fot. Engin Akyurt/pixabay.com\n27 maja 2021 21 czerwca 2021\nNawet klasa średnia powoli zaczynała rozumieć, że pracownik nie zawsze ma życie usłane różami i że jakaś forma redystrybucji jest pożyteczna… A potem przyszła pandemia i o ile na jej początku pewien odruch solidarnościowy u ludzi budził nadzieję, o tyle obecnie wygląda na to, że wróciliśmy do „państwa na telefon”. Michał Sutowski rozmawia z drem Michałem Możdżeniem, współautorem raportu „Ludowe improwizacje. Jak pandemia zmienia normy społeczne”\nMichał Sutowski: Podobno wraz z epidemią odradza się wśród Polek i Polaków „kultura zaradności”. A wam, autorom raportu pt. Ludowe improwizacje. Jak pandemia zmienia normy społeczne, to się wcale nie podoba. To źle, że ludzie sami sobie radzą?\nMichał Możdżeń: No, niezbyt dobrze, zwłaszcza jeśli to, co obserwujemy w naszej analizie, utrzyma się i rozwinie już po zakończeniu pandemii. Bo istotne jest, co ta „kultura zaradności” wypiera i co zastępuje – mamy obawy, że obserwowane przez nas zjawiska obnażą i znormalizują słabość ogólnospołecznych norm nastawionych na solidarność i zaufanie.\nKiedy w krakowskim zespole badaczy przygotowywaliśmy nasz raport, prof. Rafał Matyja zasugerował, że to, co opisujemy, przypomina mu zjawiska znane z końcówki PRL, z lat 80., po stanie wojennym. Polskie społeczeństwo opisywano wówczas na podstawie koncepcji „amoralnego familizmu”, skonstruowaną przez badacza południa Włoch Edwarda C. Banfielda.\nPrzecież tu jest Polska, nie Kalabria. Czy inna Basilicata, bo tam jest chyba miejscowość, którą ten socjolog przebadał.\nPodobne zjawiska dostrzegała u nas Janine Wedel i opisała je w książce Prywatna Polska, pokazując społeczności o bardzo zatomizowanym charakterze, pozbawione kompasu moralnego wykraczającego poza najbliższy krąg zaufanych osób, najczęściej rodzinno-koleżeński, czasem sąsiedzki i zakładowy.\nBo tylko im można zaufać. Ale co w tym złego?\nJeśli działamy tylko w oparciu o tak lokalnie, wąsko zakreśloną społeczność, to nie widzimy lub nie chcemy widzieć kosztów, które przerzucamy na otoczenie. Na przykład na fabrykę, z której wynosimy różne potrzebne rzeczy albo robimy fuchy w godzinach pracy; na innych obywateli, przed którymi znajoma sprzedawczyni schowa towar pod ladę itd. Takie zachowania były oczywiście związane z kryzysem państwa socjalistycznego i gospodarką niedoboru, w których trzeba było sobie…\nJakoś radzić? Ale ten naprawdę głęboki kryzys socjalizmu trwał kilka lat, od stanu wojennego do planu Balcerowicza.\nA potem przyszła transformacja systemowa i na tamto społeczeństwo nałożyliśmy ideologię indywidualistyczną, zwaną czasem neoliberalną. Ona też budowała na „kulturze zaradności”, na ignorowaniu lub omijaniu nieprzyjaznego i nieracjonalnego państwa, ale przyprawione to było sosem wolnorynkowym i uświęceniem własności prywatnej.\nTylko że to wszystko było dawno temu. Leszek Balcerowicz ostatni raz był ministrem finansów 21 lat temu, a później to już nawet Donald Tusk został „trochę socjaldemokratą”, o PiS to nawet nie mówię…\nTak, weszliśmy do Unii Europejskiej, zobaczyliśmy, jak Zachód wygląda naprawdę, zaczęliśmy dostrzegać różne rzeczy i także różne braki państwa. Pojawiło się większe oczekiwanie wobec jego roli opiekuńczej, czego wyrazem była dość jednak powszechna akceptacja dla 500+. Nawet klasa średnia powoli zaczynała rozumieć, że pracownik nie zawsze ma życie usłane różami i że jakaś forma redystrybucji jest pożyteczna… A potem przyszła pandemia i o ile na jej początku pewien odruch solidarnościowy u ludzi budził nadzieję, o tyle obecnie wygląda na to, że wróciliśmy do „państwa na telefon”.\nW latach 80. wszystko opierało się na lokalnych sieciach społecznych, czyli telefonach zapisanych w notesie i znajomych rozsianych po sklepach i zakładach. Dekadę później zostało to uzupełnione przez obieg zapośredniczony rynkowo – odtąd już legalne interesy dalej woleliśmy robić ze znajomymi – ale układy nieformalne wciąż miały znaczenie. Dopiero ostatnie kilkanaście lat to czas, kiedy nasze realne zachowania społecznie bardziej przypominały to, o czym mówią normy oficjalne.\nAle o które normy chodzi? Że trzeba prawa przestrzegać?\nA takie na przykład, że pewne uprawnienia jednostek, zwłaszcza jaskrawo ostatnio eksponowane prawo do życia w zdrowiu, są niezależne od sytuacji materialnej i społecznej poszczególnych osób. To w praktyce znaczy, że czasem trzeba poczekać w kolejce, jeśli czegoś brakuje. Że osoba starsza, biedniejsza, brzydsza czy głupsza zasługuje na szacunek i poświęcenie… Tutaj chodzi o taką ogólną dyspozycję do przestrzegania norm, które na pierwszy rzut oka nie przynoszą korzyści mnie, mojej rodzinie, czy osobom podobnym do mnie. Socjolodzy powiedzieliby, że chodzi o internalizację norm.\nNo dobrze, ale myśmy faktycznie ich dotąd przestrzegali? Mieliśmy je rzeczywiście uwewnętrznione?\nWe wcześniejszych latach można było dostrzec pewne, choćby nieśmiało zachodzące procesy takiej internalizacji.\nCykliczne badania w ramach europejskiej ankiety społecznej wskazują, że w ostatnich latach wykazywaliśmy nieco wyższą skłonność do akceptowania stwierdzeń takich jak: „transfery społeczne prowadzą do bardziej równego społeczeństwa”, a mniejszą skłonność do akceptowania stwierdzeń, że „są zbyt kosztowne dla firm”. Aż do ostatniej edycji badania w 2018 roku rosło też zaufanie do policji, która w demokratycznym społeczeństwie stoi na straży najbardziej krytycznych norm. Niestety, teraz ujawniają się na masową skalę zachowania ludzi, które znów przypominają te dawne obiegi, tzn. nieformalne układy klientelistyczne oraz dzikie urynkowienie.\nPoproszę o przykłady. Jednak klientelizm i dziki wolny rynek to nie to samo…\nNie to samo, uciekamy się do nich, kiedy dobra i usługi, na których nam zależy, są reglamentowane. Powrót do „amoralnego familizmu” zaobserwować można było w kontekście wczesnej dystrybucji szczepionek, kiedy były dobrem rzadkim i załatwiało się je nieformalnie.\nTak zwana afera szczepionek dla celebrytów. Ale to był epizod raczej…\nNie tylko epizod, bo szczepionkę dostawały poza kolejką osoby będące w sieciach elitarnych, znające lekarzy profesorów, dyrektorów szpitali – i nie chodzi tylko o tych kilkunastu aktorów, o których rozpętała się medialna burza. Na jeszcze szerszą skalę problem dotyczył dostępu do miejsc w szpitalach – osobiście znam przypadek, kiedy zdobycie miejsca i respiratora na OIOM-ie dla ciężko chorego na COVID-19 pacjenta wymagało interwencji telefonicznej.\nBez niej „nie było miejsc”?\nNie było w całym mieście, to akurat była Częstochowa. I nie chodziło tu o osobę ze świecznika: telefon wykonała dyrektorka ośrodka pomocy społecznej, w którym pracowała żona pacjenta, wyjątkowo zasłużona w pierwszych miesiącach pandemii. Oficjalnie nie było ani jednego respiratora i nagle się znalazł. To działa również w drugą stronę, tzn. gdy komuś zależy na braku zainteresowania ze strony państwa.\nNa zasadzie: bądźcie ludźmi, dajcie mi otworzyć tę knajpę?\nMamy hipotezę, że lokalne, doraźne „kooperatywy”, służące bezpiecznemu obchodzeniu norm narzucanych przez państwo, wynikają z tego, że te normy nie są odbierane jako sprawiedliwe czy użyteczne. Mamy w Polsce miejscowości, gdzie lokale gastronomiczne bezkarnie nie przestrzegają restrykcji, bo np. lokalny komendant policji jest bratem właścicielki restauracji.\nAle takie przymykanie oczu na różne sprawy to chyba rzecz typowa w układach lokalnych?\nTak, ale tu do postawy pt. „nie robi się problemów rodzinie” dochodzi własne przekonanie, że restrykcje są nielogiczne lub niesprawiedliwe i kosztowne. A kiedy ludzie widzą, że restrykcje nie są egzekwowane, wtedy już mamy gotowe podglebie dla masowego nieprzestrzegania norm oficjalnych.\nA co ma do tego dziki wolny rynek, o którym mówiliśmy na początku? Czy chodzi o kupowanie szczepionek i wystawianie skierowań za pieniądze? Bo chyba nic nie wiemy o kupowaniu miejsc pod respiratorem w szpitalach prywatnych?\nCiekawe, że w obszarze szczepionek nie utworzył się najwyraźniej drugi, „rynkowy” obieg, choć media nagłaśniały pojedyncze przypadki. To mogło wynikać z faktu, że państwo szczodrze wynagradza przychodnie, które szczepionki dystrybuują. Choć i tutaj ten rynkowy motyw wydaje się istotny: ponieważ przychodnie otrzymują wynagrodzenie za każde wkłucie, przychylnym okiem patrzyły na osoby przychodzące z ulicy, nawet jeśli nie spełniały oficjalnych kryteriów wiekowych czy zawodowych.\nTo mimo wszystko nie wygląda jeszcze tragicznie.\nZa to naprawdę dziwne rzeczy dzieją się na rynku pracy, zwłaszcza wśród najmłodszych pracowników. Oficjalnie bezrobocie jest niskie, niemal nie wzrosło na tle reszty Europy, a poziom zatrudnienia pozostaje wysoki. Widać jednak dość podejrzane rozejście się oficjalnych danych GUS na temat bezrobocia i zatrudnienia z tymi pochodzącymi z badań ankietowych: dużo więcej osób zaczęło twierdzić, że pracuje w relacji do tego, co wynika z danych rejestrowych. Potwierdza to również niedawny raport Polskiego Instytutu Ekonomicznego…\nAle co z tego rozdźwięku wynika?\nTo rozejście się, które szacujemy na co najmniej kilkadziesiąt tysięcy osób, oddaje skalę zwiększenia szarej strefy w Polsce, a więc powrotu do warunków znanych z wilczego, nieregulowanego kapitalizmu. Mieliśmy, owszem, tarcze dla przedsiębiorców i zawarte w nich zabezpieczenia przed zwolnieniami, niemniej to zjawisko się rozwija. PIE twierdzi wprawdzie, że chodzi przede wszystkim o pracę w gospodarstwach rolnych ludzi, którzy powrócili na wieś i pracują w rodzinnych gospodarstwach, ale…\nNaszym zdaniem tego jest więcej – zwłaszcza ci przedsiębiorcy, którzy z jakichś powodów nie załapali się na tarcze, dali swoim pracownikom wybór: pracujesz, jak jest praca, i wtedy dostajesz pieniądze. Tak działa zwłaszcza gastronomia. W samym Krakowie mamy kilkadziesiąt knajp nieoficjalnie działających, więc siłą rzeczy „nieoficjalnie”, czyli na czarno, pracują tam ludzie.\nNo dobrze, ale to w czym właściwie problem? Ludzie muszą sobie jakoś radzić, z czegoś żyć, a te nielegalne knajpy nie są chyba jakimś wielkim rozsadnikiem wirusa? A co do wcześniejszego zdobywania szczepionek poza obiegiem – cóż, dziś większym problemem jest chyba to, że bardzo wiele osób nie chce się szczepić w ogóle…\nZgoda, ale tutaj, jak sądzę, trzeba odróżnić dwie rzeczy. Z jednej strony mamy ogólnie wysoką i rosnącą w ostatnich latach niechęć Polaków do szczepień – w tym wysoką niechęć do szczepień na COVID-19, która sama w sobie obrazuje osłabienie norm społecznych i zaufania do nauki. Stopniowo zastępują je narracje spiskowe, co pokazywał m.in. zeszłoroczny raport prof. Franciszka Czecha i dra Pawła Ścigaja z UJ. Natomiast z drugiej ujawnia się brak akceptacji dla zasad szczepień ustanowionych przez rząd w okresie niedoboru, które najbardziej zaradni bez żenady omijali.\nNo jakoś trzeba sobie radzić…\nProblem jest ten sam, co zawsze przy oparciu życia społecznego na sieciach nieformalnych – one są bardzo nierówno rozłożone. Najlepsze sieci społeczne, czyli najwięcej przydatnych kontaktów w telefonie, mają ci, którzy również na rynku mają przewagę, czyli elity i wyższa klasa średnia. Z kolei przyzwalając na pracę na czarno, godzimy się na niszczenie norm, które z wielkim trudem wypracowywaliśmy przez ostatnie lata.\nA nie wypracowywaliśmy raczej „elastyczności”?\nJednak w ostatnich latach zaczęliśmy zwracać uwagę na standardy pracy, domagać się cywilizowanego traktowania przez przełożonych, przyjęto minimalną stawkę godzinową, śmieciówki uznajemy za problem.\nI co, to wszystko znów szlag trafi przez pandemię?\nW badaniach regularnie wychodzi, że wartości społeczne, które wyznają Polacy, są skrajnie indywidualistyczne, na czele z silnym przywiązaniem do prawa własności i szacunkiem dla praw kapitału. Proces cywilizowania rynku pracy ma w takich warunkach kruche podstawy. I teraz, w sytuacji, gdy mamy tak słabe instytucje: Państwową Inspekcję Pracy, związki zawodowe i sądownictwo pracy, to ludzie nie mają praktycznej zdolności, by wyrazić niezadowolenie z tytułu zwiększania elastyczności. A praca na czarno cofa nas do świata, w którym całujemy pracodawcę po rękach za to, że w ogóle pozwala człowiekowi pracować, nawet jeśli warunki zatrudnienia urągają podstawowym standardom.\nDlaczego jawny bunt przeciw restrykcjom jest w Polsce dużo słabszy niż np. w Niemczech; dlaczego miganie się, omijanie reguł i kombinowanie przeważa nad oporem wprost – to chyba łatwo wytłumaczyć. Bo raz, że państwo nie ściga tak mocno, jak by mogło, i przymyka oczy. Dwa, że mamy to głęboko zakorzenione w kodzie kulturowym – mało mamy w historii buntów chłopskich, za to bogatą tradycję sabotowania pracy folwarcznej czy kombinowania przy odmierzaniu danin. Ale dlaczego mimo tak potężnej liczby zgonów, katastrofy ochrony zdrowia jesienią my po prostu nie akceptujemy tych norm zachowania, nie przestrzegamy reguł, które mają nas chronić przed śmiercią na masową skalę?\nTe pierwsze dwa wyjaśnienia wydają mi się bardzo adekwatne. Państwa w Polsce wciąż nie traktuje się jak partnera, z którym się dyskutuje, nawet i burzliwie, ale jako uciążliwość, z którą trzeba sobie radzić. Jednak rząd nie ułatwia nam przyjęcia takiej postawy partnerstwa. A jeśli chodzi o normy ograniczające poruszanie się, pracę, nakaz noszenia maseczek… Cóż, żeby przestrzegać norm, musimy najpierw wiedzieć, jakie są, widzieć, że inni ich przestrzegają, a kiedy je naruszymy, to poniesiemy koszt większy, niż ich przestrzegając, no i dobrze byłoby uważać, że są co do zasady sprawiedliwe i jakoś racjonalne.\nI który czynnik nie działa?\nA który działa? Polegliśmy na wszystkich frontach. Kolejne obostrzenia są źle komunikowane, do tego stopnia, że często nie wiadomo, co aktualnie wolno, a czego nie, bo przedstawicielom rządu zdarzało się mówić i robić sprzeczne ze sobą rzeczy. Restrykcje nie są zabezpieczone nieuchronną egzekucją, więc nie chcemy być frajerami i ich przestrzegać, skoro inni tego nie robią. Dalej, obostrzenia mają bardzo niepewną podstawę prawną…\nBo nie było stanu klęski żywiołowej?\nBo bardzo długo ich źródłem były konferencje prasowe członków Rady Ministrów, a nie odpowiednie ustawy czy rozporządzenia. Potwierdzają to nie tylko bliscy opozycji konstytucjonaliści, ale także orzeczenia sądów powszechnych, jak w głośnej sprawie fryzjera z Opola, który pracował w czasie lockdownu i któremu uchylono nałożoną przez sanepid karę. Podstawy naukowe kolejnych rozwiązań też są wątpliwe, często opierają się na jednym artykule naukowym lub żadnym, ewentualnie na przykładzie z jakiegoś innego kraju, gdzie panują inne warunki.\nDobrym przykładem jest często wyśmiewana w środowisku statystyków podstawa wprowadzania restrykcji w różnych sektorach oparta na bardzo wycinkowej i słabo uzasadnionej interpretacji amerykańskich badań na temat mobilności opublikowanych w listopadzie 2020 w czasopiśmie „Nature”.\nWyciągnięto z tych badań jeden pasujący wykres dotyczący szacunków dodatkowych potencjalnych zakażeń związanych z pełnym otwarciem niektórych typów aktywności w rejonie metropolitalnym Chicago. Mocno specyficzna sytuacja – tymczasem wnioski z niej wyprowadzone zastosowano dla całej Polski.\nSkoro tak, to czemu lockdown zadziałał tak skutecznie przez pierwsze dwa miesiące pandemii w Polsce? Ludzie naprawdę nie wychodzili na ulice, mimo że część zarządzeń była bardziej absurdalna niż dziś, z zakazem wejścia do lasu na czele, a pamięć ministra, co szydził z maseczek, była świeża.\nElementarz marketingu podpowiada, że jeśli chcemy zmienić zachowania ludzi, by nie robili czegoś, co robili do tej pory, to musimy ich przekonać, że sprawa jest śmiertelnie poważna i nie wolno jej bagatelizować. Ten zryw solidarnościowy, to poczucie, że wszyscy płyniemy na jednej łajbie po bardzo wzburzonym morzu, to był niewątpliwy sukces komunikacyjny rządu, za którym stała na pewno obietnica rekompensowania kosztów, tzn. że za lockdownem pójdą hojne tarcze, ale przede wszystkim strach. Ludzie wielkimi oczami patrzyli na te trumny w Bergamo, słysząc zarazem, że północne Włochy mają jeden z najlepszych systemów ochrony zdrowia na świecie.\nJak oni tak popłynęli, no to u nas dopiero będzie masakra.\nTak. Dlatego też akceptowali ten „brak trybu”, tę ciągłą doraźność działań – no bo sytuacja była przecież wyjątkowa. Ale potem, np. przy organizacji wyborów prezydenckich, było coraz wyraźniej widać, że działania rządu podporządkowane są doraźnemu interesowi partyjnemu. Że po stronie władzy panuje kakofonia przekazów. Że ten cały nadzwyczajny tryb, restrykcje ogłaszane z dnia na dzień i bez związku z tym, co zapowiadano wcześniej, to jest norma. Że uwalnia się lub zamyka branże w zależności od tego, w jakim stopniu mają dostęp do ucha władzy. No i wreszcie – to przyszło gdzieś pod koniec roku – doszło przekonanie przedsiębiorców, że tarcze są jednak nieadekwatne, że nie rekompensują kosztów lockdownu.\nSkąd my to wszystko wiemy? Intuicyjnie trzyma się to kupy, ale są na to jakieś badania?\nBadania CBOS pokazują, że odsetek Polaków pozytywnie oceniających działania rządu w związku z epidemią zmalał z ponad 60 proc. w pierwszej połowie 2020 roku do ponad 40 proc. na początku 2021. Restrykcje oceniane są coraz częściej jako zbyt dotkliwe. Podobne trendy potwierdzane są badaniami europejskimi. Analiza korelacji między poziomem restrykcji a mobilnością również pokazuje słabnącą z czasem skłonność do przestrzegania tych pierwszych. Jednocześnie wspomniane badania CBOS pokazują, że odsetek respondentów twierdzących, że wsparcie rządu dla firm i pracowników w okresie epidemii jest niewystarczające, wzrósł z nieco ponad 40 proc. w czerwcu 2020 do około 60 proc. w lutym/marcu 2021.\nAle to na pewno przedsiębiorcy byli w Polsce najbardziej poszkodowani?\nEurobarometr robił już trzy badania postaw Europejczyków w trakcie pandemii i okazało się, że wskaźnik niechęci do restrykcji mamy rekordowy, obok Słowenii i Bułgarii. Specyficzne dla Polski, niespotykane nigdzie indziej jest jednak to, że u nas ludzie o najwyższym statusie ekonomicznym są najbardziej przeciwni restrykcjom i ta niechęć narasta. Poczucie ich niesprawiedliwości koncentruje się u tych grup społecznych, które mają najwięcej do powiedzenia – np. przedsiębiorców.\nAle przedsiębiorcy to nie jest większość społeczeństwa.\nOkazuje się jednak, że jako społeczeństwo mamy skłonność zwracać szczególną uwagę na los tych, co stoją wysoko w hierarchii społecznej. Nie tylko wyznaczają wzorce zachowań, ale też ich interes jest internalizowany przez niższe klasy. Jeśli przedsiębiorcy mówią, że lockdown im szkodzi, a tarcze są nieadekwatne, to bardzo wielu z nas się z tym utożsamia. W efekcie trudno dziwić się, że przy konstruowaniu zasad wsparcia w większym stopniu skupiono się na losie przedsiębiorców niż pracowników.\nA czy w kontekście tego wszystkiego państwo polskie mogłoby jeszcze – gdyby wykazało taką wolę – zadziałać, by jednak normy powszechne były respektowane? Gdyby np. chodziło o wymuszenie szczepień, by zapobiec czwartej fali zachorowań?\nPrzyłożyć ciężką rękę państwo może zawsze, może wysłać policję na ulice i sypać mandatami np. za brak maseczek czy właśnie prowadzenie knajp. I doraźnie to nawet może przynieść efekt, ale mam wrażenie, że gdy poczucie niesprawiedliwości reguł jest powszechne i do tego wzmacniane przez namacalne interesy wpływowych grup społecznych, to taka próba wymuszenia przestrzegania norm powoduje tylko erozję autorytetu państwa.\nAle niekoniecznie spektakularny. Cały sprzeciw może dalej rozgrywać się podskórnie, bez ostentacji, tym bardziej że sprzyja mu realna słabość służb państwa. Sanepid ma katastrofalne braki kadrowe, co w czasie pandemii było odczuwalne dla każdego, kto miał do czynienia z problemem kwarantanny. Od lat z kolei obserwujemy łamanie praw pracowniczych na wielką skalę, a PIP jest chronicznie niedofinansowana, zresztą na 2021 rok ograniczono jej zaplanowaną liczbę kontroli o 20 tysięcy.\nBył jakiś dobry powód?\nUzasadniano to utrudnieniami, które sytuacja pandemiczna spowodowała w prowadzeniu kontroli w firmach. Ja niestety czytam to inaczej, jako wyraz oportunizmu organów kontroli wobec przykładów łamania praw pracowniczych. Czyli żeby przedsiębiorcom „nie robić problemów w tym trudnym czasie”.\nTo sugeruje przyzwolenie na te wszystkie praktyki? Na przykład wyzysk pracujących?\nJeśli większość społeczeństwa myśli kategoriami interesu przedsiębiorców, to sami rządzący chyba też? Nieegzekwowanie obowiązujących reguł może być skutkiem realnej niewydolności, może wynikać z przymykania na coś oczu z powodów politycznych, często się to przenika. Ale niezależenie od przyczyny, jeśli widzimy, że państwo daje nam wolną rękę, że z jednej strony narzuca ograniczenia, z drugiej strony zaś ich nie egzekwuje, a czasem to już samo nie wie, co wprowadziło – siłą rzeczy, zaczynamy reguły oficjalne ignorować.\nW swoim raporcie podkreślacie jednak, że równie ważne jak te poparte sankcjami są normy „miękkie”, których się przestrzega z innych powodów niż strach przed karą.\nTylko takie skuteczne normy buduje się trudno i długo: społeczeństwa, które zbudowały solidarne i inkluzywne reguły zachowań na poziomie ogólnospołecznym, robiły to przez dziesięciolecia, a myśmy dopiero zaczęli je wykształcać i cała ta praca może pójść wniwecz. Normy zakładające, że solidarność należy się wszystkim członkom społeczności, a nie tylko ludziom najbardziej do nas podobnym, jak uczą socjobiolodzy; że solidarność wykracza poza zwykłe więzy krwi i szerzej odwzajemniony altruizm, tzn. że pomagamy tylko tym, którzy potencjalnie mogą pomóc nam – to jest bardzo cienka powłoka.\nI ta uogólniona solidarność się rozpada przez to, że ktoś ma lepszy dostęp do szczepionki, bo zna odpowiedniego profesora, albo że ktoś może prowadzić knajpę po kryjomu, przy okazji roznosząc wirusa, bo ma kolegów w urzędzie miasta czy w policji?\nNie tylko z tego powodu. Także dlatego, że przestajemy traktować normy w ogóle i zdolność ich przestrzegania jako dobro publiczne. Przestajemy uznawać, że skoro wszyscy czerpiemy z nich korzyści, to wszyscy powinniśmy się do nich dokładać.\nAle czy naprawdę da się wskazać okres, kiedy tak uznawaliśmy? Że warto tych norm przestrzegać w imię jakiegoś wyższego, wspólnego dobra?\nNa pewno one wymagają uznania, że skoro wszyscy czerpiemy z nich korzyści, to wszyscy powinniśmy się do nich dokładać. I to prawda, że w Polsce zawsze było z tym różnie, ale ogólnie nie najlepiej. Jednak jak wspominałem wcześniej, są pewne trendy w wyrażanych postawach Polaków, które dotąd wskazywały na wzmacnianie się odruchów prospołecznych. Obecnie wydaje się upowszechniać „efekt gapowicza”: po co wnosić wkład do jakiejś kosztownej normy ogólnej, jeśli nie widzimy bezpośredniej korzyści dla siebie. I oczywiście nie wiemy, w jakim stopniu ujawniają się tutaj płytko ukryte rzeczywiste normy akceptowane przez Polaków, a w jakim wytwarzają się nowe. Natomiast ważne jest to, że samo ich ujawnienie może prowadzić do ich rozpowszechnienia.\nI wtedy już nie zadziała ani norma miękka, moralna, ani ta „twarda”, wymuszona przez państwo?\nW czasie pandemii dostrzegliśmy już, że normy, które państwo na nas nakłada, tak naprawdę wiszą na włosku, czyli na naszej motywacji – to nasze zachowania decydują, czy one będą egzekwowane, czy nie. Kiedy przestajemy ich przestrzegać, to państwo jakby znika. A następny krok to jest coś, co zaobserwowałem, zajmując się kwestią służby cywilnej. Otóż jednym z argumentów za jej „reformą” w 2006 roku, kiedy tworzono państwowy zasób kadrowy, było to, że i tak tej apolityczności urzędników nikt nie przestrzega, więc może… dostosujmy prawo do rzeczywistości. Oczywiście, był też konkretny i nigdy nieukrywany zamysł Kaczyńskiego, by urzędnicy byli sterowni, ale argument z podążania państwa za rzeczywistością społeczną był tu również nośny.\nAle to na pewno źle? Że państwo dostosowuje prawo do tego, jak ludzie realnie postępują?\nW tym wypadku to by znaczyło, że w pełni otwieramy gospodarkę mimo pandemii i że godzimy się z konsekwencjami w postaci jeszcze większej liczby zgonów, a na rynku pracy niech znów zapanuje radosna wolność zawierania umów między pracodawcą i pracownikiem. Bo to sugerowałaby praktyka społeczna i mocno uwewnętrznione wartości Polek i Polaków. Nie wspominając już o tej nieszczęsnej biologii ewolucyjnej, która premiuje więzi między sobie podobnymi.\nPandemia już się chyba kończy…\nTyle że relatywizacja norm, do której działania państwa i reakcja społeczna na nie doprowadziły, może pandemię przetrwać, zostać jej trwalszym dziedzictwem. Instytucje publiczne, które w pocie czoła budowaliśmy przez lata, w społeczeństwie, które tak silnie legitymizuje relacje władzy ekonomicznej, mogłyby nas od tych brutalnych relacji wyzwolić; mogłyby pokazywać, że jest inna droga niż tylko dbanie o własny portfel, czubek własnego nosa, ewentualnie rodzinę. Jeśli ich autorytet się rozpadnie zupełnie – wrócimy społecznie do lat 90. I to pomimo że państwo ma w tej chwili zasoby, by cywilizować relacje społeczne.\nA czy upadek autorytetu państwa to nie jest głębszy proces?\nNa świecie jest. Rozkład przekonania, że solidarnościowe normy ogólnospołeczne są pożyteczne, ma charakter globalny i wynika najbardziej chyba z kryzysu 2008 roku – wówczas okazało się, że najmniej winni ponoszą gigantyczne koszty, a sprawcy całego zamieszania uchodzą z niego cało i jeszcze do tego za pieniądze podatników.\nI jeden taki wstrząs wystarczył? Zresztą w Polsce on nie był aż tak silny…\nAle nakłada się na to jeszcze inny proces, dużo głębszy. Chodzi o nowe rozumienie demokracji opartej na autorytecie oddolnym, poczuciu autentyczności naszych własnych wrażeń i przekonań, a nie autorytecie jakichś abstrakcyjnych ideałów czy hierarchicznych instytucji. Ale to, co się dzieje w czasie pandemii, sprawia, że alternatywne normy – tworzone oddolnie, spontanicznie – albo mają charakter ściśle lokalny, albo sprowadzają nas do najmniejszego wspólnego mianownika, którym jest przetrwanie i osobista korzyść. Na takiej podstawie nigdy nie zbudujemy sensownego społeczeństwa.\nAle to się na pewno dzieje? W końcu to nie abstrakcyjne „państwo”, tylko konkretny rząd Mateusza Morawieckiego prowadził taką, a nie inną politykę zarządzania pandemią…\nTak, ale erozja autorytetu dotyczy państwa i jego instytucji, a nie poszczególnych postaci czy nawet opcji politycznych. Jeśli np. śledzenie kontaktów w ogóle w Polsce nie działa, bo sanepid wykrywa średnio… jeden kontakt na jednego wywiadowanego chorego, to znaczy, że mamy do czynienia z radykalnym kryzysem zaufania. Nie wierzymy, że instytucje państwa sensownie wykorzystają tę wiedzę, że pomożemy wspólnocie, raczej obawiamy się, że zaszkodzimy jakiejś bliskiej osobie, która pójdzie na kwarantannę i straci w najlepszym razie jedną piątą pensji. Takie postawy nie skończą się wraz z cyklem wyborczym.\ndr Michał Możdżeń – adiunkt w Katedrze Polityk Publicznych Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie, współautor raportu pt. Ludowe improwizacje. Jak pandemia zmienia normy społeczne opracowanego w ramach Centrum Polityk Publicznych UEK wspólnie z drem Bartłomiejem Bigą, drem Maciejem Frączkiem, drem Marcinem Kędzierskim oraz Markiem Oramusem.\nkoronawiruspolityka społecznarozmowy sutowskiegospołeczeństwo


Kultowe męskie perfumy – poznaj zapachy wszechczasów! - Piaseczno news'y\nArtykuł partnerski26 listopada 2020, 08:57, francuskieperfumy.pl\nJeżeli mężczyzna chce się dobrze prezentować podczas ważniejszych uroczystości czy nawet okazjonalnych wyjść, powinien zadbać nie tylko o stylizację, ale także o perfumy. Jeżeli Ty również uważasz, że zapach ma znaczenie, zobacz jakie produkty uchodzą za kultowe w świecie perfum. Poznaj ranking najlepszych męskich zapachów, które nie wychodzą z mody.\nWiele osób zastanawia się, co wpływa na popularność i kultowość danych perfum. Kluczowym aspektem jest tu klasyka. To dzięki niej dane kompozycje uchodzą za ponadczasowe i przez wiele lat nie wychodzą z mody. Przekombinowane i nietypowe zapachy bardzo szybko się nudzą, lub po prostu starzeją. A klasyka zawsze będzie na topie.\nZa najbardziej pożądane nuty, dzięki którym perfumy zawsze będą na czasie, uchodzą:\nRównie istotna jest także marka, która dane perfumy produkuje. I tak oto, firmy z bogatą tradycją, takie jak Dior, Hugo Boss czy Versace, będą utrzymywały się na topie przez bardzo długi czas. Produkty te są również trwałe i bardzo wydajne, co ma bezpośredni wpływ na ich długowieczność wśród trendów.\nPoniższa lista zawiera najbardziej popularne perfumy, zarówno pod względem popularności, sprzedaży, jak i opinii obu płci. Wybierając jedną z poniższych propozycji możesz liczyć na to, że Twój zapach na długo pozostanie w pamięci osób, które znajdą się w pobliżu Ciebie. A jeżeli niniejszy artykuł czytają również Panie, możecie mieć pewność, że wybierając jedną z poniższych propozycji na prezent świąteczny lub urodzinowy, traficie w sedno!\nPerfumy Sauvage uchodzą za jedne z piękniejszychmęskich perfum. Dominują w nich nuty korzenne i cytrusowe, dzięki czemu doskonale sprawdzą się o każdej porze roku. Są dość uniwersalne, dlatego dopasują się do różnych męskich charakterów i stylu życia. Miłośnicy klasyki powinni zatem mieć w swojej kolekcji tę zapachową kompozycję – sprawdzi się świetnie podczas wielu rozmaitych okazji.\nTe powstałe pod koniec lat 80. męskie perfumy zrewolucjonizowały rynek zapachów swoją świeżością, niecodziennością i energią. Wśród ciężkich i eleganckich zapachów korzenno-orientalnych, Cool Water wyróżniły się morską nutą, która idealnie sprawdzi się podczas letnich wieczorów. Oprócz tego, ta kompozycja zawiera w sobie także świeże aromaty mięty, kolendry i jaśminu. To bardzo rześki zapach, dla mężczyzny prowadzącego aktywny tryb życia.\nNie zwlekaj i już dziś postaw na kultowe i ponadczasowe perfumy męskie z powyższego zestawienia. Gwarantujemy, że nie pożałujesz, a inni nie będą mogli oderwać od Ciebie wzroku! A jeżeli interesują Cię również nowe perfumy męskie - sprawdź ranking najpopularniejszych zapachów tego roku!\nInformacje21 listopada 2020, 07:32, wszystkoojedzeniu.pl\nSprawdzamy wartość energetyczną sera blue. Sprawdź ile ma kalorii\nSprawdziliśmy kaloryczność sera blue. Jeśli chcesz wiedzieć ile kalorii ma ten produkt czytaj dalej. Kalorie w serze blue pochodzą w 24% z białka, 3% z węglowodanów i 73% z tłuszczy.\nInformacje zawarte w tym artykule pochodzą z serwisu calories-info.com (link: Calories in Blue cheese)\nOdwiedź stronę źródłową aby dowiedzieć się dokładnie ile kalorii ma ser pleśniowy blue lub poznać jakie wartości odżywcze zawarte są w serze blue, (węglowodany, białko, tłuszcze, indeks glikemiczny, błonnik, gluten itp.)\nSer pleśniowy blue - kalorie i wartości odżywcze\nSer pleśniowy blue zawiera 353 kcal na 100g.\nNa przykład plaster sera blue (24 g) to około 85 kalorii (kcal).\nAby zobrazować sobie ile to jest, warto zwrócić uwagę, że kalorie które zawiera plaster sera blue (24 g) można porównać do kalorii, które zawiera np. 1.5 jabłka, 1 szklanka coli, 0.5 plastra sera żółtego, 0.5 kromki chleba, 0.5 szklanki mleka, 4 łyżeczki cukru.\nZbliżona do innych produktów zawartość kalorii w serze blue stawia ten produkt gdzieś po środku kategorii produktów nabiałowych pod względem kaloryczności. Spożywanie sera blue wydaje się być też średnim wyborem dla osób na diecie. Nie trudno znaleźć mniej tuczące produkty pośród produktów nabiałowych.\nSer pleśniowy blue zawiera 21.4 g białka na 100g.\nPlaster sera blue (24 g) zawiera ok. 5.1 g białka.\nSer pleśniowy blue zawiera 2.34 g węglowodanów na 100g.\nPlaster sera blue (24 g) zawiera ok. 0.6 g węglowodanów.\nIle błonnika jest w serze blue?\n0 g błonnika - ser pleśniowy blue nie zawiera błonnika.\nTematy:kalorie i wagijabłko kalorieser pleśniowy blue kaloriemleko kaloriebiałko jajka kalorie\nsr i wydział cywilny Piasecznosr ii wydział karny Piasecznoszpital izba przyjęć Piasecznopraca i okolicy Piasecznorestauracje i okolicy Piasecznopraca i okolicach Piasecznosr iv wydział ksiąg wieczystych Piasecznosąd ii wydział karny Piasecznorestauracje i okolicach Piasecznoi lo Piasecznoi dywizji kościuszkowskiej Piasecznoliceum i technikum Piasecznolicea i technika Piasecznojezioro koło warszawy Piasecznojarmark 2018 Piasecznotarg kiedy Piasecznourząd skarbowy kontakt Piasecznosąd rejonowy konta bankowe Piasecznourząd skarbowy konta Piaseczno


Nieruchomości z Royal Finance\nZdając sobie sprawę ze złożoności rynku finansowego, Royal Finance zdecydował się poszerzyć swoją ofertę o obsługę nieruchomości. Chcemy zaoferować naszym klientom kompleksową pomoc zarówno na rynku finansowym, jak i na rynku nieruchomości, które są jego segmentem.\nNie jest naszym celem stworzenie kolejnej agencji nieruchomości, podobnej do tych, które działają już na naszym rynku. Poza standardowym pośrednictwem proponujemy naszym klientom usługi, które są nowością na rynku - Broker Nieruchomości oraz Opieka Transakcyjna.\nMimo, że nieruchomości są nowym działem w Royal Finance, gwarantujemy doświadczenie i profesjonalizm. Nasi doradcy, oprócz szerokiej wiedzy o rynku nieruchomości, mają wieloletni staż w obsłudze wymagających klientów.\nDowiedz się więcej o naszym Dziale Nieruchomości i dostępnych ofertach klikając tutaj.


Yuri Kaminski (Vidverto): Obecnie wygenerowanie nowego placementu do monetyzacji treści wideo in-stream zajmuje wydawcom 5 minut - NowyMarketing\nYuri Kaminski (Vidverto): Obecnie wygenerowanie nowego placementu do monetyzacji treści wideo in-stream zajmuje wydawcom 5 minut\n– Vidverto umożliwia monetyzację zawartości witryny dzięki treściom in-stream, oferując jeden prosty kod do integracji – rozmawiamy z Yuri Kaminskim, Poland Country Publisher Head, Vidverto.\nCzym jest platforma Vidverto i do kogo jest skierowana?\nPrzede wszystkim ideą Vidverto jest nie tylko zwiększenie przychodów wydawców i właścicieli mediów. Koncepcja polega na synergii strony wydawcy z treścią wideo i technologią reklamową, aby pomóc właścicielom mediów generować nowe zasoby wideo typu in-stream, zamieszczane w publikowanych treściach.\nTradycyjnie przez ostatnie lata wydawcy wykorzystywali reklamy wideo typu out-stream, które nie są natywne z treścią strony, nie są bezpieczne dla wielu marek, a także są ryzykowne dla właściciela witryny i mogą obniżyć jakość samej witryny z perspektywy użytkowników oraz wpłynąć negatywnie na rankingi SEO. Chcemy zmienić sposób postrzegania tego, w jaki sposób właściciele witryn i mediów mogą wykorzystywać technologię reklam wideo.\nNadeszła era, w której treści na stronie wydawcy stają się na wagę złota. Vidverto umożliwia monetyzację zawartość witryny dzięki treściom in-stream, oferując jeden prosty kod do integracji. Jesteśmy pewni, że każdy wydawca może umieścić natywny odtwarzacz wideo na swojej stronie wśród treści zawierających sam tekst, zintegrować treści wideo, reklamy i rozpocząć tworzenie nowych placementów reklamowych do monetyzacji.\nWspomniałeś, że tylko jeden prosty kod ma zostać zaimplementowany. Co to jest dokładnie i jak to wygląda na stronie wydawcy?\nVidverto to jeden kod, który ma 3 główne cechy: jest to odtwarzacz z legalną treścią wideo i reklamami. Nasza platforma technologiczna jest odpowiedzialna za ustalenie i skonfigurowanie wszystkiego w ramach jednego rozwiązania.\nWydawcy, którzy chcą zarabiać na wysokiej jakości filmach, stoją przed trzema dużymi wyzwaniami.\nOpracowanie przez wydawców własnego odtwarzacza wideo to naprawdę duże wyzwanie, zwłaszcza jeśli nie jesteś dużą firmą mediową. Jednocześnie współpraca z zewnętrznymi dostawcami takich odtwarzaczy wymaga od wydawców uiszczenia dodatkowych opłat i ustalenia prawidłowej integracji playera, przez co nie jest efektywna pod względem kosztów operacyjnych.\nKolejną istotną kwestią są treści wideo. Jeśli nie masz własnych treści – nie masz możliwości rozpoczęcie zarabiania dzięki wideo typu in-stream. W Vidverto posiadamy własną bibliotekę treści wideo, w której znajduje się ponad 10 000 rekomendacji dotyczących treści wideo dla wydawców.\nTrzecim wyzwaniem jest zarabianie na reklamach wideo. Współpraca z wieloma sieciami reklam wideo czasami staje się stresująca, ponieważ ekosystem reklam wideo jest złożony. Wydawca musi kontrolować każde żądanie i optymalizować popyt przy użyciu własnych zasobów. W świecie m.in. reklamy programmatic dla właścicieli mediów nie jest to łatwe.\nTworzymy własny marketplace reklam wideo, który obejmuje ponad 60 DSP i SSP, bezpośrednich klientów i oferty PMP. Wszystkie połączenia z platformą Vidverto trwają tylko 500 milisekund, co sprawia, że wydawcy mogą szybko zarabiać.\nPodsumowując, nasz prosty kod to 3 podstawowe kwestie dla wydawców: odtwarzacz + legalne treści wideo + zarabianie na reklamach wideo.\nKto odpowiada za tworzenie contentu w ramach platformy? Skąd pozyskujecie treści?\nVidverto ma własny dział odpowiedzialny za wideo, który codziennie powiększa naszą bibliotekę treści. Bardzo się cieszę, że współpracujący z nami wydawcy już mogą używać polskich treści wideo na swoich stronach w ramach naszego odtwarzacza. W Polsce mamy dziś do użytku ponad 900 polskich klipów wideo.\nGłówna część treści wideo dla wydawców jest produkowana przez naszych wideo blogerów, właścicieli treści, z którymi współpracujemy. Cała zawartość wideo ma prawa do komercyjnego wykorzystania, ponieważ podpisujemy umowy między nami a twórcami treści. Współpracujący z nami wydawcy mogą być pewni, że monetyzują w pełni legalny content.\nDodatkowo posiadamy własne studio animacji wideo, które tworzy różne filmy dla wydawców. Co więcej, na życzenie wydawcy możemy stworzyć dla niego specjalne treści wideo.\nJeśli wydawcy mają własne treści wideo, czy mogą je wykorzystać w ramach Waszego odtwarzacza?\nOczywiście. Mamy kilku wydawców, którzy chętnie wykorzystują własne treści wideo w ramach naszego odtwarzacza. Integracja jest prosta, a wydawca może używać tych treści, których chce.\nObecnie rynek technologii reklamowych obejmuje szeroką gamę platform. Jakie dane i statystyki udostępniacie wydawcom w panelu informacyjnym w waszym narzędziu?\nGdy tylko wydawca zarejestruje się na platformie, automatycznie otrzyma swoje konto, na którym w każdej chwili może zobaczyć zysk, status płatności, szczegółowe statystyki i wskaźniki wideo. Co ważne, opóźnienie w aktualizowaniu się danych wynosi zaledwie godzinę.\nDostosowujemy również automatyczne raportowanie API. Jest to kolejny poziom raportowania dla wydawców, którzy mają już panel raportowania Vidverto.\nCzy format in-stream nie wpływa negatywnie na ładowanie się samej strony z odtwarzaczem i jest bezpieczny z punktu widzenia przeglądarek?\nDbamy o wydawców i o dopracowanie naszego rozwiązania, dlatego też jest ono bezpieczne z perspektywy Google i innych systemów. Wg Google PageSpeed mamy współczynnik 99/100. Nasz odtwarzacz ładuje się w zaledwie 500 milisekund.\nJakie są główne korzyści dla wydawców z zastosowania Waszej platformy?\nNasza platforma umożliwia wydawcom natychmiastową monetyzację treści na każdej stronie i stworzenie nowych placementów dla reklamodawców.\nJeśli chodzi o rynek polski, nasze europejskie biuro ma kilka dokładnych celów, które zamierzamy osiągnąć do końca roku.\nNasz dział odpowiedzialny za treści wideo, w samej Polsce planuje do końca roku mieć w bazie 10 000 rekomendowanych filmów wideo i skategoryzować je w celu usprawnienia współpracy z serwisami z różnych branż. Perspektywy popytu są zawsze najważniejsze.\nW planach mamy także zwiększenie liczby klientów i współprac w ramach naszego ekosystemu reklamowego dla wydawców. Już teraz osiągamy prawie 90% aktywnych wyświetleń naszych reklam, co jest dobrym wynikiem dla wideo typu in-stream w treściach wydawców.\nYuri Kaminski, Poland Country Publisher Head, Vidverto. Od 5 lat pracuje w sektorze adtech.


Nagroda za najwyższą jakość dla Urzędu Miasta - JastrzebieOnline.pl\nNagroda za najwyższą jakość dla Urzędu Miasta\nPrezydent miasta, Marian Janecki odebrał Certyfikat przyznający godło "Najwyższa Jakość Quality International 2014" Urzędowi Miasta Jastrzębie-Zdrój. Nagroda została przyznana w kategorii QI SERVICES - usługi najwyższej jakości.\n"Najwyższa Jakość Quality International" to ogólnopolski program realizowany przez Forum Biznesowe i cykl gospodarczy Forum Biznesu w Gazecie Prawnej.\nInicjatywa skierowana jest do działających na terenie naszego kraju instytucji, producentów i usługodawców, posiadających klarowną politykę jakości w odniesieniu do produktu, usługi lub systemu zarządzania.\nUroczysta gala podsumowująca VIII edycję przedsięwzięcia odbędzie się w październiku w Warszawie.\nJak ta nagroda ma się do rankingu?Jakieś kolejne nieporozumienie!\nKurna chata20.07.2014 16:11\nOt wsio w jednym, taki łoś end goł?\nPodobno prezydent ma zostać też Miss Polonia.\nUsługi najwyższej jakości???? To chyba jakiś żart! Każdy , kto choć raz załatwiał jakąś sprawę w "naszym" urzędzie wie, że jest inaczej.... żenada\nCzy to dzięki skarbnikowi?\nTo znowu zapłacił?\nKurna chata17.07.2014 16:08\nWszystko można jak jest kasa?


Ashwagandha 60 kapsułek - suplement diety\nAshwagandha 60 kapsułek - suplement diety • Pomaga wzmocnić połączenie umysł-ciało • Jest tradycyjnie stosowana w celu wspierania zdrowia psychicznego i poprawy pamięci • Promuje dobre samopoczucie...\nBakterie Bifidophilus 90 kapsułek - suplement diety\nBakterie Bifidophilus 90 kapsułek - suplement diety Bakterie Bifidophilus to suplement diety, w którym znajdziesz szczepy bakterii lactobacillus acidophilus oraz bifidobacterium longum. W produkcie...\nBakterie Coagulans 90 kapsułek - suplement diety\nBakterie Coagulans 90 kapsułek - suplement diety Produkt uzupełnia codzienną dietę w bakterie Bacillus coagulans wzbogacając florę bakteryjną jelit. ZALECANA PORCJA DO SPOŻYCIA W CIĄGU DNIA:...\nBowel Build 120 kapsułek - suplement diety\nBowel Build 120 kapsułek - suplement diety Bowel Build został stworzony z myślą o wsparciu prawidłowego działania układu pokarmowego, a dosłowne tłumaczenie jego nazwy oznaczałoby „budowę jelit”....\nBremani Care 200 ml - odżywka do włosów\nBremani Care 200 ml - odżywka do włosów Dzięki starannie dobranym składnikom idealnie nadaje się do codziennego stosowania z szamponem z tej samej serii. Pantenol, cynk, witamina E i keratyna nadają...\nBremani Care 200 ml - szampon do włosów\nBremani Care 200 ml - szampon do włosów Łagodny szampon do codziennego użytku, która głęboko oczyszcza włosy oraz skórę głowy. Formuła wzbogacona witaminą E, argininą i pantenolem nadaje blask i...\nCarbo Grabbers 60 kapsułek - suplement diety\nCarbo Grabbers 60 kapsułek - suplement diety Carbo Grabbers to produkt zawierający aż 300 mg ekstraktu z fasoli zwyczajnej (fasolaminy) w każdej kapsułce. Fasola zwyczajna to roślina jednoroczna z...\nChlorofil w płynie 476 ml - suplement diety\nChlorofil w płynie 476 ml - suplement diety Chlorofil w Płynie, inaczej zwany ,, Zielonym Cudem Natury'' to absolutny bestseller wśród produktów Nature’s Sunshine na całym świecie. Głównym...\nCholester-Reg 90 kapsułek - suplement diety\nCholester-Reg 90 kapsułek - suplement diety Suplement diety o składzie skomponowanym specjalnie z myślą o problemie zbyt wysokiego poziomu cholesterolu, na który cierpi ok. 70% Polaków. W składzie...\nChondroityna 60 kapsułek - suplement diety\nChondroityna 60 kapsułek - suplement diety Chondroityna jako jeden z głównych budulców chrząstki stawowej jest substancją naturalnie występującą w ludzkim organizmie. Siarczan chondroityny to...\nCollagen 516 g - suplement diety w proszku\nCollagen 516 g - suplement diety w proszku Kolagen to ponad 30% wszystkich białek występujących w organizmie. W różnych miejscach występują różne typy peptydów kolagenowych. Typ pierwszy to przede...\nCollagen+ (30 saszetek) - suplement diety\nCollagen+ (30 saszetek) - suplement diety Collagen+ powstał z myślą o pięknej skórze, zdrowych włosach i paznokciach oraz stawach w idealnej kondycji. Przemyślane przez specjalistów połączenie...


Koncert Rasmentalism w ramach 5stancji - i-Music.com.pl\nW listopadzie w ramach 5styancji gościliśmy hardcore i groove metal, a to wszystko za sprawą zespołów Materia oraz The John Doe’s Burial. 9 grudnia natomiast kompletnie zmieniamy styl.\nOtóż, po gorąco przyjętych koncertach na największych polskich miastach i festiwalach Rasmentalism zakończy swoją trasę w Warszawie na koncercie w Arkadach Kubickiego, na scenie 5stancji właśnie.\nTo nie pierwszy koncert z materiałem ze świetnie przyjętego albumu „1985” w Stolicy, ale pierwszy w towarzystwie wyśmienitej sekcji dętej w składzie Marcin Świderski, Michał Tomaszczyk, Rafał Gańko, która wspaniale uzupełnia kompozycje Menta XXL.\n„1985” to ich trzeci, oficjalny album, który powstał w wyniku spontanicznej, ale bardzo intensywnej pracy i ukazał się 8 kwietnia 2016 zajmując 1 miejsce w notowaniu OLIS. Zespół po premierze płyty zagrał kilkadziesiąt koncertów w całej Polsce, w tym po raz drugi na festiwalu Open’er gromadząc pod sceną kilkanaście tysięcy osób.\nRasmentalism to klasyczny duet MC (Ras) i producent (Ment XXL). Współpracują od 2006 roku. Ich oficjalny debiut – album „Za młodzi na Heroda” ukazał się w grudniu 2013 r. nakładem Asfalt Records i natychmiast zyskał opinię najlepszego rapowego debiutu roku 2013, a według wielu dziennikarzy muzycznych i słuchaczy – rapowej płyty AD 2013 w Polsce. Druga, oczekiwana przez fanów płyta pt. „Wyszli coś zjeść” ukazała się w kwietniu 2015 roku. Bardzo dobrze przyjęte single sprawiły, że album pojawił się na 2 miejscu notowania OLIS. Zespół pierwszy koncert promujący nowy album zagrał na żywo na antenie radiowej Trójki w Studio im. Agnieszki Osieckiej.\nWięcej -> https://www.facebook.com/events/109128549569980/\n9 grudnia 2016 r., godz. 19:30\n– przedsprzedaż – 35 zł;\nhttp://www.eventim.pl/; http://www.ebilet.pl/; http://www.kupbilecik.pl/; http://biletyna.pl/; http://www.ticketpro.pl/; http://www.biletin.pl/pl; Bileterie Sieci Empik\n– w dniu koncertu – 40 zł\nPARTNER CYKLU 5STANCJA


Lampa wisząca BOLLA UP GOLD 30 złota - szkło metalizowane - BM Design\n/ OŚWIETLENIE/Lampa wisząca BOLLA UP GOLD 30 złota - szkło metalizowane\nLampa wisząca BOLLA UP GOLD 30 złota - szkło metalizowane\nNumer referencyjny: XCP3342-30.GOLD\nBolla Up Gold 30 to lampa o okrągłym kloszu w złotym kolorze. Klosz został wykonany ze szkła metalizowanego, co nadaje mu wyrazisty lustrzany blask. Lampy z kolekcji Bolla Up polecane są szczególnie do wnętrz w typie glamour, jak również nowoczesnych, minimalistycznych, czy też industrialnych. Każda lampa posiada tylko jedno mocowanie żarówki, ale można uzyskać mocniejsze światło umieszczając kilka sztuk obok siebie.\nWysokość mebla 27\nBolla Up Gold 30 to lampa o okrągłym kloszu w złotym kolorze.Klosz został wykonany ze szkła metalizowanego, co nadaje mu wyrazisty lustrzany blask.Lampy z kolekcji Bolla Up polecane są szczególnie do wnętrz w typie glamour, jak również nowoczesnych, minimalistycznych, czy też industrialnych. Każda lampa posiada tylko jedno mocowanie żarówki, ale można uzyskać mocniejsze światło umieszczając kilka sztuk obok siebie.Lampy Bolla Up są dostępne w różnych wariantach gabarytowych, co daje duże możliwości aranżacyjne, pozwalające uzyskać wyrazisty efekt. Lampa prezentuje się znakomicie w salonie,kuchni, przedpokoju, sypialni, jak również w barach, restauracjach,Sprzedawana bez źródła światła.\nWaga netto 1 szt.: 3,1 kg\nWaga z opakowaniem: 3,8 kg\nWymiar paczki: 42 cm x 42 cm x 48 cm


Audycja: Polski "Wall Street" 2017-06-09\nNa wstępie, chciałbym zaznaczyć, iż bardziej chodzi mi tu o zachowanie ludzi niż sam instrument. Zgodność nie jest gwarantem prawdy ale po co być uczciwym, skoro sukces zyskuje\nPobierz [26,3 MB]\n1 Cezary 2017-06-10\nCieszę się bardzo, że temat kryptowalut jest coraz popularniejszy.\nPorównanie do małp uważam za kompletnie nietrafione, bo w kryptowalutach nie ma jakiejś pojedynczej osoby, która chce nas zrobić w wała.\nNie sugerowałbym się też tym co mówią jacyś mówcy motywacyjni.\nZa to porównanie do boomu dotcomów jak najbardziej trafne. Mamy przełomowa technologię, która skończy się oczywiście krachem. Jasne. Ale kiedy? Cały rynek kryptowalut jest obecnie wart 100 mld dolarów. Cały rynek dotcomów w momencie krachu wart był... 3 biliony. A dodajmy jeszcze, że od tego czasu świat się bardziej zglobalizował, a dolar zinflaciał.\nWięc to może jeszcze wzrosnąć kilkudziesięciokrotnie przed krachem, ale oczywiście też nie musi. I tego nikt nie wie, nawet ja, pomimo że siedzę w temacie od 5 lat.\nOd zawsze inwestycje w krypto były i będą ryzykowne. Ogólnie każdemu, kto ma blade pojęcie o krytpowalutach odradzam w tej chwili inwestowanie. Bardzo za to zachęcam do nauki i eksperymentów na niską skalę. Myślę, że warto przed poważniejszymi inwestycjami spędzić kilka miesięcy (mówię serio), na zapoznawanie się z tematem i wejście w tą branżę dopiero po krachu. No chyba, że ktoś ma już dużą wiedzę i wie co robi.\n2 barl 2017-06-11\nTymczasem Pyszne.pl wprowadza możliwość płacenia bitcoinem\n3 Paweł Salamucha 2017-06-12\n4 Cezary 2017-06-12\nPyszne.pl wprowadza płatność, a i tak Ethereum goni Bitcoina w szalonym tempie. Kto wie - już za kilka dni może być zmiana na stanowisku króla krypto ;)\n5 Programista 2017-06-13\nB. dobra audycja (i mowie to jako krytyk paru poprzednich), warto przesluchac szczegolnie ze wzgledu na filozofie inwestowania zawarta w tym odcinku. Thx!\n6 Komentujący 2017-06-13\nPan Salamucha myli Bitcoin z pseudo-kryptowalutami pokroju DasCoin. To drugie to zwykłe oszustwo i nie ma nic wspólnego z kryptowalutą!\nPolecam zgłębienie podstaw technicznych Bitcoina i poznanie jakie są atrybuty prawdziwej kryptowaluty. Podpowiem, że w przypadku Bitcoina, rosnąca cena ma podstawy fundamentalne, ze względu na jej ograniczoną ilość (waluta deflacyjna) oraz pracę jaką należy włożyć w działanie sieci (utrzymanie tzw. górników kosztuje).\nPodsumowując, temat potraktowany po łebkach. Autor coś słyszał, ale wrzuca do jednego worka Bitcoina czy Ethereum razem z pseudo-kryptowalutami reklamowanymi przez oszustów pokroju Żukiewicza.\n7 Tomasz Tofil 2017-06-14\nSiedzę w kryptowalutach od 2012. Lepiej mi wchodzi od Daxa. W ogóle mam wrażenie że rynek krypto jest trudniejszy i mniej przewidywalny, nawet poza czasem bani. Pozdrawiam.\n8 Tomasz Tofil 2017-06-14\nPaweł, mylisz się. Przede wszystkim robisz audycję o tym na górce - pierwszy strzał w stopę. Dwa - btc jest słaby do rozliczeń aktualnie. sieć jest zapchana, fee's wysokie, czas transakcji za długi. Także bez przesady.


Ciekawostki - Strona 6 z 6 - Zalajkowane.pl\nRóżowy Waszyngton czyli Cherry Blossom Festiwal\nWashington’s Cherry Blossom Festival to jedna z największych wiosennych imprez w Stanach Zjednoczonych, który odbywa się w stolicy USA od ponad 80 lat. Szacuje się, że ponad 1.5 miliona turystów z całego świata ...\nSiemka. Dzisiaj rozpoczynamy dzień od totalnego chillu! Luzujemy w ten piękny Środowy poranek. Na niebie piękne niebo, więc warto zastanowić się nad kilkoma sprawami. Po pierwsze - co dzisiaj zjem na śniadanie ? ...\nCzarny, biały, różowy, zielony – jak rośnie pieprz?\nPieprz to jedna z najpopularniejszych przypraw na świecie, której smak zna każdy z nas. Dziś postanowiliśmy sprawdzić, gdzie i jak rośnie pieprz oraz jaka jest różnica pomiędzy pieprzem czarnym, białym, różowym i zielonym. ...\nCała prawda o seksie w małżeństwie\nSeks w małżeństwie może wydawać się osobom niezamężnym nudny i pozbawiony różnorodności. Osoby w uświęconych sakramentem związkach odpierają te zarzuty pytając - co może być lepszego niż seks z kimś, kogo naprawdę kochasz? Znaleźliśmy ...\nPamiętacie zabawę pod tytułem „gdzie jest Wally” z dzieciństwa? Dziś mam dla was coś bardzo, ale to bardzo podobnego. 24 obrazki na których ukrył się MOMO. Kim jest Momo? Momo to bohater książki, ...


Organiczny dezodorant w kulce dla kobiet AVRIL - kwiatowy\nStrona główna » Ciało » Dezodorant w kulce Roll On dla kobiet 50ml - Avril\nOrganiczny Dezodorant w kulce Roll-On dla kobiet - Avril\nOrganiczny dezodorant w kulce Roll On dla kobiet Avril o ujmującymi świeżym zapachu kwiatowym. Zawiera łagodzący podrażnienia ekstrakt z rumianku i organiczny aloes.\nBiofficina Toscana - Relaksująca świeca zapachowa. Świeca zapachowa Mieszanka relaksująca 100g/3.52 oz. Olejki eteryczne i esencje roślinne oddziałują na nasz system nerwowy i wpływają na stan emocjonalny. Do świec użyto trzech mieszanek olejków…


Dieta 100 proc. mięsa. Czy to zdrowe? - WP Facet\nDieta 100 proc. mięsa. Czy to zdrowe?\nMonodiety z reguły nie są uważane za korzystne dla organizmu. Specjaliści ostrzegają, że spożywając jeden rodzaj pożywienia, szybko można nabawić się licznych niedoborów witamin i soli mineralnych.\nNajczęściej przeciwstawiają się im fanatycy żywienia się wyłącznie kiełkami pszenicy lub innych roślin - zazwyczaj wegetarianie. Przeciwnikami tzw. "zbilansowanej" i różnorodnej diety są również mięsożercy - stuprocentowi miłośnicy półkrwistych befsztyków.\nDieta rodziny Andersenów jest żywcem wyjęta z baśniowego snu miłośników mięsa. Małżeństwo od prawie 20 lat nie spożywa pokarmów pochodzenia roślinnego, przedkładając nad te wołowinę. Dwójka synów pary poszła w ślady rodziców od momentu, kiedy zaczęła jeść pokarm stały. Chłopcy przez pewien czas, z ciekawości, próbowali innego jedzenia, ale ostatecznie wrócili do wołowiny.\nPomysł na niezwykłą dietę przyszedł dość naturalnie - Joe Andersen miał swego czasu przygodę z bodybuildingiem i dietą białkową zawierającą minimalne ilości węglowodanów. Mięso wydało mu się wtedy idealnym rozwiązaniem. Jego partnerka przeszła na taką samą dietę z nieco innych powodów - nabawiła się alergii i pokarmowej, a mięso (im tłustsze, tym lepiej) było jedynym, co przyjmował jej organizm bez ostrej reakcji uczuleniowej.\nPara przyznaje jednak, że początki nie były łatwe - organizm potrzebuje około dwóch tygodni, by przestawić się na stuprocentowo mięsną dietę. Joe wspomina, że do tego czasu cierpiał na bóle głowy, nudności oraz ogólne osłabienie. Następnie, jedząc tylko mięso, poczuł się jak nowo narodzony.\nCo ciekawe, rodzina jada w zasadzie jeden rodzaj mięsa - ekologiczną wołowinę w postaci półkrwistych lub krwistych befsztyków. Od wielkiego dzwonu, gdy przychodzi ochota, spożywają również drób lub wieprzowinę. Taki rodzaj diety nie należy do najtańszych, bo za kilogram naturalnego mięsa pochodzącego z ekologicznej hodowli wypasanej na czystych trawiastych pastwiskach trzeba sporo zapłacić - miesięczne koszt jedzenia dla czteroosobowej rodziny to 1000 - 1750 dolarów.\nDo przyrządzania posiłków Andersenowie nie używają soli, tłuszczów ani żadnych rodzajów przypraw. Piją tylko wodę i nie przyjmują żadnych suplementów diety. Jednorazowo - bo jedzą tylko jeden duży posiłek dziennie wieczorem - spożywają około 1-1,5 kilograma mięsa. Mimo że każdy dietetyk złapałby się za głowę, zwłaszcza, że tak samo żywią się synowie pary (8 i 10 lat), rodzina uważa, że mięsne uczty im służą, a wieczorne tłustości powodują wręcz endorfinową euforię. 42-letnia Charlene Andersen, nawet będąc w ciąży, nie odstąpiła od stuprocentowo mięsnej diety. Rodzina nie ma żadnych problemów ze zdrowiem, prawidłową wagą czy kondycją.\nAndersonowie są częścią większej społeczności zwolenników diety "zero-carb". Ich dewiza jest prosta: "Jedz mięso, pij wodę".


prof. Wojciech Polak - Polskie Radio PiK\n2018-09-30, 06:00 Michał Jędryka\nprof. Wojciech Polak. Fot. Materiały prywatne\nZ pierwszym dniem nowego roku akademickiego wchodzi w życie nowe prawo o szkolnictwie wyższym, zwane konstytucją dla nauki. Co się zmieni w wyższych uczelniach? Czego obawia się środowisko naukowe, zwłaszcza reprezentujące dyscypliny humanistyczne? O to pytamy historyka, prof. Wojciecha Polaka z UMK, jednego z najbardziej znanych krytyków nowej ustawy.\nMichał Jędryka: Panie profesorze, wczoraj napisał pan na Facebooku, że już za kilkanaście godzin wejdzie w życie ustawa, która zupełnie zmieni szkolnictwo wyższe w Polsce. Ta ustawa weszła w życie. Delikatnie mówiąc, nie jest pan nią zachwycony?\nProf. Wojciech Polak: - Tak, podobnie zresztą jak zdecydowana większość środowiska akademickiego w Polsce. Odnoszę wrażenie, chociaż tego nie mówi się głośno, że większość naukowców jest zwyczajnie przerażona tą ustawą. Nastroje są bardzo złe.\nMJ: Zwłaszcza naukowców, którzy prowadzą swoje badania w dziedzinach humanistycznych.\nWP: - Tak, ponieważ ta ustawa najbardziej uderza w humanistykę, chociaż rzeczywiście zmienia ona oblicze uniwersytetów jako takich. Musimy pamiętać, że ustawa ta faktycznie znosi autonomię wyższych uczelni. W prawdzie minister, ministerstwo oraz różni przedstawiciele ministerstwa twierdzili w czasie procesu uchwalania tej ustawy, że właśnie ta autonomia będzie rozszerzona, że teraz uczelnie będą miały dużo większe możliwości. Rzecz opiera się na pewnym nieporozumieniu. Uczelnia posiada autonomię zewnętrzną i wewnętrzną. Autonomia zewnętrzna funkcjonuje wobec ministerstwa, rządu czy organów administracji. Autonomia wewnętrzna to jest ta samorządność wewnętrzna, typowa dla wyższych uczelni, istniejąca od czasów średniowiecznych.\nMJ: Która z nich jest teraz bardziej zagrożona?\nWP: - Autonomia zewnętrzna rzeczywiście nie jest zagrożona, natomiast autonomia wewnętrzna sprowadzona jest do jednego - do absolutnej wszechwładzy rektora. Zlikwidowane są wydziały. Wydziały mogą teoretycznie istnieć ale to już nie są te wydziały samorządne, wpisane do ustawy. Rady wydziałów, jeżeli nawet w statutach uczelni zostaną ustanowione, nie będą miały żadnych kompetencji. Dziekanów, czy dyrektorów wydziałów, bo nie wiem jak oni się będą teraz nazywali, będzie wybierał rektor a nie rady wydziałów jak do tej pory. Właściwie profesor, który jeszcze w zapisach starej ustawy miał duże kompetencje w dziedzinie zarządzania wydziałem oraz dziedzinie podejmowania różnych decyzji teraz właściwie stanie się etatowym, najemnym pracownikiem, pozbawionym jakichkolwiek kompetencji. Pozostaje senat ale weźmy pod uwagę, że ten senat, prawdopodobnie w dużej części mianowany przez rektora, też nie będzie miał większego znaczenia.\nMJ: Obawia się pan, że rektor będzie mógł w każdej chwili zwolnić na przykład profesora, który posiada znaczny dorobek badawczy?\nWP: - To jest sprawa bardziej skomplikowana. Rektor będzie mógł bardzo wiele. Rektor będzie decydował o tym jakie są kryteria oceny pracowników, będzie zatrudniał i zwalniał, będzie dzielił uczelnię na struktury jakie będzie uważał za stosowne, będzie decydował o finansach. Właściwie nigdy w dziejach naszego szkolnictwa wyższego rektor nie miał takich kompetencji. Co do zwolnienia, oczywiście rektor będzie musiał, tak jak każdy pracodawca, podać jakieś powody. Kryteria oceny pracowników, narzucone są zresztą w pewnym stopniu także przez ministerstwo, gdyż oprócz ustawy są jeszcze akty wykonawcze, rozporządzenia ministerstwa, które w tej chwili są już właściwie szlifowane. Wiemy o tym, że te rozporządzenia dotyczące oceny pracowników będą takie, że w praktyce, przynajmniej w dziedzinie nauk humanistycznych, nikt tego nie będzie w stanie spełnić. Właściwie da to wolną rękę rektorowi, który po prostu będzie mógł sobie zwolnić kogo tylko będzie chciał. Tak to wygląda. Ja chcę podkreślić jedną rzecz. Oczywiście mogą być rektorzy i rektorzy. Jeżeli rektor będzie człowiekiem dobrym, szlachetnym, aniołem to nawet tak ogromny zakres władzy, który posiada nie będzie miał negatywnych skutków.\nMJ: Jeżeli będzie dobrze rozumiał ducha uniwersytetu, ducha uczelni tak jak on był tradycyjnie rozumiany.\nWP: - Musimy jednak pamiętać o jednym. Ludzie rzadko kiedy są aniołami, ludzie rzadko kiedy są świętymi, dlatego ustanawia zawsze pewne instytucje kontrolne, ciała kolegialne tak jak na uczelni senat, rady wydziałów i inne ciała. Teraz właściwie ciała znikają. Rektor pozostaje z pełnią władzy. My pracownicy właściwie stoimy przed nim bezpośrednio.\nMJ: Poza ustrojem uczelni, poza władzą rektora właśnie, nie wiem czy nie zmienia się również sam sens i cel istnienia uczelni. Przynajmniej tak rozumiem wypowiedzi pana profesora, że obawia się pan, że uczelnia właściwie zaczyna służyć biznesowi.\nWP: - Tak, ponieważ tak to jest pomyślane. Uczelnia powinna w założeniu tej ustawy tworzyć nowe wynalazki, nowe technologie, które powinny procentować w przemyśle i gospodarce narodowej. Jest to oczywiście założenie słuszne ale nie można zapominać, że uczelnia ma też inne cele. Są to kierunki humanistyczne, których jest dużo, i które w gruncie rzeczy w tej ustawie wyczuwa się pewną intencje ich ograniczenia. Zadecydują o tym zapisy, różne bardzo wyśrubowane wymagania w kwestii nadawania stopni doktorskich i habilitacyjnych czy w ogóle prowadzenia studiów magisterskich w różnych dziedzinach. Odnoszę wrażenie, że ogromna ilość kierunków humanistycznych, zwłaszcza na uczelniach regionalnych, których jest dużo, po prostu padnie i przestanie istnieć. Oczywiście nie od razu bo będzie to proces trwający kilka, może nawet 10 lat. Odnoszę wrażenie, że docelowo założenie jest takie, że dyscypliny jak politologia, socjologia, filozofia, bezpieczeństwo wewnętrzne, kulturoznawstwo i tym podobne będą istnieć na 3 - 4 uczelniach w Polsce i koniec. Cała humanistyka jest uważana za niepotrzebną. Najważniejsze są kierunki te, które coś wytwarzają, które będą pracować dla przemysłu. Tu jest jedno nieporozumienie i nie wiem czy ministerstwo zdaje sobie z tego sprawę bo nawet polscy naukowcy zbadali, że na polskich uczelniach w dziedzinach technicznych czy przyrodniczych osiągnięcia naukowe są wprost proporcjonalne do ilości pieniędzy. Duże ilości pieniędzy na uczelnię zapewne nie spadną, więc nie ma co liczyć, że cokolwiek się zmieni, i że ta współpraca na przykład z przemysłem się jakoś nagle oraz gwałtownie poprawi.\nMJ: Panie profesorze, co konkretnie zagraża na przykład historykowi na Uniwersytecie Mikołaja Kopernika albo na jakieś mniejszej uczelni?\nWP: - Diabeł tkwi w szczegółach. Bardzo ciężko jest tłumaczyć te szczegóły bo ludzie nie chcą tego słuchać, to jest zbyt skomplikowane. Jeśli chodzi o system oceny to według kryteriów, które zostaną wprowadzone każdy pracownik, na przykład w dziedzinach humanistycznych, może sobie pisać tyle artykułów ile chce, jednak rozliczany będzie tylko z czterech. W ciągu czteroletniego okresu oceny tylko 4 artykuły będą brane pod uwagę. Muszą to być artykuły, które zostały opublikowane za granicą, w pismach wysoko punktowanych bo w Polsce na razie tych pism nie ma. Fakt, że ministerstwo przygotuje pewną ilość stypendiów dla czasopism polskich, te czasopisma dostaną wysoką ilość punktów i będą też liczone do tych czterech publikacji, które trzeba osiągnąć w 4 lata. Te stypendia będą tylko przez 3 lata, potem te pisma mają już stanąć na nogi i mają same dać sobie radę. W ramach tych czterech publikacji można też opublikować książkę. Musi to być książka opublikowana w certyfikowanym wydawnictwie, które ma certyfikat ministerstwa, i które jest w bazie Scopusa (...). I teraz jest pytanie. Co ma zrobić historyk, który zajmuje się historią regionalną np. dziejami Włocławka albo Inowrocławia? Gdzie on za granicą opublikuje artykuł na temat dziejów Włocławka w wysoko punktowanym piśmie? Nie opublikuje, ponieważ tam nikogo to nie obchodzi.\nMJ: I będzie niżej oceniany w związku z tym?\nWP: - To jest tak, że jeżeli on tych czterech publikacji wysoko punktowanych nie uzyska to mało tego, że uczelnia nie dostanie żadnych punktów za niego, ale dostanie punkty ujemne. Będzie więc ukarana za to, że on tego nie opublikował. Dodajmy, że dzisiaj historycy, bo mówimy tutaj na przykładzie historyków, publikują bardzo wiele w pismach regionalnych. W Polsce w ogóle są setki historycznych pism regionalnych wydawanych na szczeblu miasteczek, powiatów, muzeów, społeczności. Są to często pisma wydawane przez hobbystów ale, w których także publikują naukowcy, często są na niezłym poziomie. One są nisko punktowane. Przydziela im się bardzo mało punktów. Według tej nowej ustawy publikowanie w nich będzie stratą czasu i energii. Naukowcy przestaną w nich publikować, tysiące pism regionalnych zostannie po prostu zniszczonych, przestaną istnieć. Ta ustawa jest wymierzona w życie naukowe na nazwijmy to brzydko, prowincji. Na tak zwanej ścianie wschodniej zbudowano kilka nowoczesnych, pięknych uniwersytetów z pięknymi budynkami i pięknymi gmachami. One rozwijają się szybko i dynamicznie, aczkolwiek mają jeszcze dużo do zrobienia. Mechanizmy zawarte w tej ustawie właściwie zduszą te uniwersytety tak samo jak zniszczą regionalne pisma. Twórcy ustawy zapomnieli o jednym, że ta ustawa niszcząc lokalne uniwersytety przyczyni się nie tylko do strat naukowych. Lokalne uniwersytety mają nie tylko znaczenie naukowe czy dydaktyczne. One mają także znaczenie kulturotwórcze i elitotwórcze dla tych regionów. Są ważne dla ich życia i rozwoju społecznego. Ogromną stratą będzie, gdy zostaną zdegradowane.\nMJ: Panie profesorze czy na zakończenie możemy powiedzieć coś optymistycznego, jaśniejszego studentom i społeczności akademickiej w tym pierwszym dniu roku akademickieg?\nWP: - Mogę powiedzieć tyle, że wszystkie negatywne skutki ustawy nie uderzą od razu.\nStudenci mogą być spokojni, będą ciągle studiowali na tych samych uczelniach, skończą te same kierunki. Rewolucja uderzy bardziej w naukowców, którzy w tej chwili nie są pewni dnia ani godziny.\nOptymistyczne jest chyba także to, że tacy ludzie jak ja, więc już o pewnym dorobku naukowym, patrzą na to wszystko z lekkim dystansem. Przecież ja nie będę koncentrował się na zdobywaniu punktów czy szukaniu wydawnictw w bazie Scopusa.\nMam swoje ścieżki, swoje czasopisma, swoje wydawnictwa. Będę nadal w nich publikował i - czy to się ministrowi podoba czy nie - to mnie niewiele niewiele obchodzi. I 90% profesorów podobnych do mnie myśli tak samo.\nPR PiK - Rozmowa Dnia - Wojciech Polak\nTagi: konstytucja dla nauki, UMK, Wojciech Polak


TYPY ZMIAN HISTOLOGICZNYCH »\nNie ulega wątpliwości, że tyłozgięcie i tyłopochylenie macicy mogą być wadami wrodzonymi. Przypadki takie zdarzają się jednak niezbyt często i to raczej, gdy chodzi o wrodzone tyłopochylenie macicy. Równie rzadko występuje tyłozgięcie w następstwie urazu przesuwającego nagle trzon macicy do tyłu i powodującego jego załamanie się w tył. Niektórzy badacze przeczą jednak możliwości powstania tyłozgięcia urazowego.\nObjawy. Objawy, jakie wywołuje tyłozgięcie macicy, zależą od warunków obniczych. W niektórych przypadkach tego rodzaju przemieszczenie macicy ie wywołuje żadnych objawów i nie wymaga żadnego leczenia. W zasadzie objawy ylozgięcia występują dopiero wtedy, gdy jednocześnie istnieją pewne powikłania.Obniżenie się macicy jest podobnie jak tyłozgięcie częstym następstwem prze- ytego porodu. Tym się tłumaczy częste występowanie obu tych zmian obok siebie.\nDo obniżenia się jajników (a także i jajowodów) dochodzi wskutek pociągania ch ku tyłowi i ku dołowi przez tyłozgięty trzon macicy. Może się zdarzyć, że ba jajniki znajdą się w końcu na dnie jamy Douglasa, a nawet pod tyłozgiętym rzonem.\nPraca Toruń metanabol\nJAJNIK ( ovarium)\nJajniki są położone w górnej części jamy miedniczej i zazwyczaj jedna ich strona opiera się w małym zagłębieniu wewnętrznej powierzchni mięśnia zasłonowego (fossa ovarica). Są to dwa...