Pierwszy urlop wypoczynkowy pracownika – kiedy będzie przysługiwał?\nPracaPoradnikiStudenciPierwszy urlop wypoczynkowy pracownika – kiedy będzie przysługiwał?\nOsoby dopiero rozpoczynające pracę zawodową często mają wątpliwości co do praw, jakie gwarantują im przepisy prawa pracy. Szczególnie często podnoszoną kwestią jest to, kiedy przysługuje pierwszy urlop pracownika. W tym artykule postaramy się rozwiać dotyczące go wątpliwości.\nUrlop wypoczynkowy to uprawnienie, które przysługuje każdemu pracownikowi zatrudnionemu w oparciu o umowę o pracę. Zgodnie z zapisami Kodeksu pracy, pracownik etatowy nabiera prawa do pełnej puli urlopowej „z góry”, z początkiem nowego roku kalendarzowego (1 stycznia).\nSytuacja wygląda nieco inaczej w przypadku osób, które rozpoczynają swoją pierwszą pracę w trakcie roku kalendarzowego. Jak naliczany jest wymiar urlopu wypoczynkowego w przypadku takich osób?\nUrlop wypoczynkowy w przypadku pierwszej pracy – zasady\nPierwsza praca jest zazwyczaj źródłem wielu, zwykle ekscytujących, wyzwań. Bywa też powodem stresu i źródłem wielu niewiadomych.\nZupełnie nowe zasady i obowiązki, najczęściej pierwsze zetknięcie z mnogością przepisów prawa pracy, badania wstępne, szkolenia, wdrażanie do pracy w nieznanym, nie zawsze przychylnym, środowisku, najczęściej wśród obcych osób – to tylko niektóre z elementów układanki pt. „pierwsza praca”, z którymi muszą się zetknąć i oswoić nowi pracownicy. Jedną z sytuacji, które mogą być powodem niepewności i wielu znaków zapytania jest prawo do dni wypoczynku i sposób naliczania wymiaru urlopu w pierwszej pracy.\nPo przepracowaniu pierwszego roku pracownicy nabywają prawo do puli urlopowej wynoszącej 20 dni. Gdy staż pracy przekracza 10 lat, liczba należnych dni wolnych rośnie – pracownik nabywa wówczas prawa do 26 dni takiego urlopu.\nPrzypomnijmy – do stażu, od którego zależy wymiar urlopu wypoczynkowego, wliczają się okresy pobierania nauki.\nPrzykładowo, ukończone studia wyższe stanowią równowartość 8 lat stażu pracy. Dlatego każda osoba z wyższym wykształceniem nabywa prawa do wyższego wymiaru urlopu wypoczynkowego już po dwóch latach etatu.\nWarto wiedzieć, że co najmniej raz w roku pracodawca ma obowiązek udzielić pracownikowi (przy zachowaniu niezbędnych formalności, do których należy m.in. pisemny wniosek pracownika) urlopu wypoczynkowego, trwającego nieprzerwanie 14 kolejnych dni kalendarzowych.\nKiedy pierwszy urlop w pierwszej pracy?\nKażdy pracownik, który rozpoczyna swoją pierwszą pracę w trakcie roku kalendarzowego, nabywa prawa do urlopu wypoczynkowego „z dołu” – to znaczy wraz z upływem każdego miesiąca pracy. Po miesiącu przysługuje mu więc tzw. urlop cząstkowy, który stanowi równowartość 1/12 puli należnej po przepracowaniu roku. Jest to 1,66 dnia urlopu, co zostaje zaokrąglone „w górę” do 2 dni urlopu.\nJak zatem wygląda kalkulator urlopu wypoczynkowego? Jeśli chodzi o 20-dniowe wolne, w przypadku przepracowania:\n1 miesiąca – 2 dni urlopu,\n2 miesięcy – 4 dni urlopu,\n3 miesięcy – 5 dni urlopu,\n4 miesięcy – 7 dni urlopu,\n5 miesięcy – 9 dni urlopu,\n6 miesięcy – 10 dni urlopu,\n7 miesięcy – 12 dni urlopu,\n8 miesięcy – 14 dni urlopu,\n9 miesięcy – 15 dni urlopu,\n10 miesięcy – 17 dni urlopu,\n11 miesięcy – 19 dni urlopu,\n12 miesięcy – 20 dni urlopu.\nPierwszy urlop pracownika a niepełny miesiąc pracy\nSytuacje, kiedy pracownik rozpoczyna swoją pierwszą pracę w innym dniu niż pierwszy dzień danego miesiąca, nie należą do rzadkości. W sytuacji, gdy podejmuje swoją pierwszą pracę np. 15 stycznia, wniosek o pierwszy dzień (bądź 2 dni) urlopu wypoczynkowego podwładny może złożyć już po miesiącu, czyli 14 lutego (niezależnie od długości konkretnego miesiąca do wyliczenia przysługującego prawa do urlopu wypoczynkowego przyjmowane jest 30 dni).\nNieco inaczej wyglądać będzie sytuacja w przypadku podjęcia pierwszej pracy w grudniu. Jeśli podejmie obowiązki 1 grudnia, wówczas z upływem miesiąca, to jest 31 grudnia nabywa prawa do 2 dni urlopu wypoczynkowego, które może odebrać w kolejnym roku kalendarzowym. Natomiast w przypadku, gdy podwładny rozpoczyna pracę w środku miesiąca, na przykład 5 grudnia, nie przysługuje mu urlop cząstkowy. Wraz z 1 stycznia nabędzie po prostu prawa do rocznej puli urlopowej (w wymiarze 20 dni).\nJak wglądają pierwsze doświadczenia zawodowe studentów?\nPieniądze na rozpoczęcie działalności – skąd wziąć pieniądze?\nJak uzyskać dofinansowanie na rozpoczęcie działalności?\nCzy warto zdecydować się na dodatkową edukację? W jakich sytuacjach mogą przydać się studia podyplomowe?\nStaż wakacyjny – korzyści, list motywacyjny, zarobki\nW jaki sposób dostać się na staż? Dlaczego jest on potrzebny studentom?


Opinia lub oświadczenie - dwa nowe tryby po zmianach w podatku u źródła, dzięki którym dywidendy wyższe niż 2 mln zł nie będą opodatkowane - Panasiuk & Partners\nPanasiuk.com.pl > Blog > Opinia lub oświadczenie – dwa nowe tryby po zmianach w podatku u źródła, dzięki którym dywidendy wyższe niż 2 mln zł nie będą opodatkowane\n4 kwietnia 2019, dr Anna Maria Panasiuk - partner zarządzający | adwokat | wealth advisor, Andrzej Sałamacha - partner, radca prawny\nOd 1 stycznia 2019 roku wprowadzono wiele zmian w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych. Nie są to niestety zmiany ani jasne ani czytelne. Profesor Adam Mariański Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych opisując ostatnie zmiany w prawie podatkowym w jednym z wywiadów telewizyjnych mówił o tendencji do ogłaszania niejasnych norm prawnych posługując się obrazowym przykładem raportowania schematów podatkowych. Wskazał, że w tym przypadku do 4 stron uchwalanych przepisów podatnik dostał 100 stron wyjaśnień.\nZmiany w regulacjach podatku u źródła i opodatkowaniu dywidend wypłacanych osobom prawnym są do tego stopnia skomplikowane i niejasne, że termin ich obowiązywania został przełożony o pół roku specjalnym rozporządzeniem ministra finansów.\nNajkrócej zmiany można podsumować następująco:\nPo 30 czerwca 2019 roku:\nod dywidend poniżej 2 mln – dla spółek matek – tu nie powstaną dodatkowe obowiązki wpływające na poziom opodatkowania lub zwolnienia z podatku od dywidend;\nod dywidend powyżej 2 mln zł spółki matki będą mogły uniknąć konieczności płacenia podatku u źródła pod warunkiem zastosowania jednego z dwóch poniższych trybów:\nzwrócą się o opinię o stosowaniu zwolnienia;\nprzygotują oświadczenie o spełnieniu warunków do zwolnienia.\nW przedstawionych powyżej zmianach pojawiają się dwie nowe formy komunikacji z organami podatkowymi – opinia i oświadczenie. Z uwagi na fakt, że są to rozwiązania zupełnie nowe warto nieco je przybliżyć.\nOpinia swoim charakterem przypomina interpretację indywidualną – ma dawać gwarancję, że dywidenda w wysokości wyższej niż 2 mln zł nie będzie opodatkowana. Potwierdza ona, że zagraniczny odbiorca dywidendy spełnia warunki niezbędne aby nie powstała konieczność zapłaty podatku u źródła. Chodzi tu o tzw. dyrektywę o matkach-córkach, tj. podmiot odbierający dywidendę musi mieć minimum 10% udziału w spółce zależnej przez dwa lata bez przerw.\nWniosek o wydanie opinii należy złożyć poprzez formularz elektroniczny WH-WOP. Urząd, zależnie od przypadku, będzie prosił także o dodatkowe dokumenty. Opinia będzie wydawana w terminie 6 miesięcy i będzie ważna, co do zasady, przez okres 3 lat. Za jej wydanie przedsiębiorca będzie musiał zapłacić 2 000 zł.\nOpinia jest narzędziem, które w swoim charakterze nawiązuje do interpretacji indywidualnych wydawanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. W obu tych przypadkach nie wystarczy jedynie zadać pytania. Te dokumenty muszą zostać stworzone na kanwie prawa podatkowego w oparciu o ściśle określone formy i procedury. Przy formułowaniu opinii niezwykle istotna będzie precyzja i dobra znajomość prawa podatkowego. Dla wielu podatników nieodzowna będzie na tym etapie pomoc fachowców – np. wyspecjalizowanych kancelarii prawno-podatkowych.\n(Procedurze wydawania opinii poświęcono art. 26b ustawy o CIT)\nOświadczenie jednostka sporządza we własnym zakresie i na własną odpowiedzialność. Celem oświadczenia jest zapewnienie o tym, że jednostka posiada wymagane prawem dokumenty pozwalające na zwolnienie z opodatkowania dywidend oraz że nie posiada żadnej wiedzy o okolicznościach, które wykluczałyby możliwość niepobrania podatku. Niestety oświadczenie trzeba składać dla każdego kontrahenta osobno i musi zostać złożone każdorazowo przed dokonaniem wpłaty należności. Zachowuje ono ważność jedynie przez 2 miesiące. Oznaczać to może w praktyce konieczność składania wielu oświadczeń i znaczne utrudnienia dla przedsiębiorców.\nNależy podkreślić, że za błędną weryfikację kontrahenta, lub złożenie oświadczenia które mija się ze stanem faktycznym podatnik będzie podlegał surowym konsekwencjom w ramach odpowiedzialności karnoskarbowej i dlatego , w tej sytuacji, nawet bardziej niż w przypadku wniosku o wydanie opinii, wskazana będzie pomoc specjalistów.\nZłożenie oświadczenia następuje poprzez wypełnienie elektronicznego formularza WH-OSC\n(Procedurę takiego oświadczenia reguluje art. 26 ust 7a – 7j CIT).


6. Wpływ wsi na kształtowanie opinii publicznej\nPobieranie 256,94 Kb.\nRozmiar 256,94 Kb.\nStrona 99 z 374 Aneks nr 16\nOficerowie WSI uplasowani poza wojskiem i skierowani do działań, które wykraczały poza sprawy obronności państwa i bezpieczeństwa Sił Zbrojnych RP\nWSI wpływały na media poprzez werbunek dziennikarzy i członków kierownictw\nredakcji stacji telewizyjnych, dzięki którym pośrednio wpływały na politykę wydawniczą i linię programową redakcji lub nadawców.\nW początkach lat 90. działania operacyjne były prowadzone tak w mediach publicznych, jak w komercyjnych, co doprowadziło do wypracowania przez WSI pozycji, z których można było kontrolować wszystkie stacje telewizyjne i większość pism centralnych. Działalność WSI w mediach publicznych była prowadzona m.in. przez informatorów tych służb oraz tzw. oficerów pod przykryciem (OPP).\nPrzykładem OPP jest Janusz Brodniewicz132 ps. „BURSKI” i „GRZEGORZ”. Centrala ściśle sterowała działalnością „BURSKIEGO”. Świadczą o tym zapiski o wskazywaniu odpowiednich stowarzyszeń biznesowych czy fundacji, do których firma tego oficera powinna przystąpić (np. Fundacja Kultury, Dom Polski, TVP, POLSAT).\nW 1994 r. „BURSKI” został wprowadzony do TVP na stanowisko zastępcy dyrektora w organizowanej Prasowej Agencji Telewizyjnej (PAT) i formalnie zajmował się m.in. weryfikacją umów TVP z jej partnerami, ich opracowaniem itd. „BURSKI” dążył do uzyskania wpływu na TVP i w 1994 r. zaproponował Centrali WSI realizację projektu dotyczącego kontroli obiegu informacji. Chodziło o wykorzystanie tzw. sieci rozsiewczych do przesyłu informacji gromadzonych przez wszystkie regionalne stacje telewizyjne w Polsce. WSI planowały uzyskanie wyprzedzającego dostępu do tych informacji i zamierzały gromadzić je poprzez ówczesne Biuro ds. Obronnych TVP. Wykorzystanie przez WSI tego systemu przekazywania informacji miało wiązać się z korzyściami dla służby m.in. poprzez:\n- uzyskiwanie dodatkowych środków finansowych dla Centrali z dystrybucji urządzeń do komputerów odbiorczych;\n- przekazywanie do Centrali i gromadzenie danych i informacji o charakterze jawnym i kodowanym w kraju i za granicą;\n- możliwość kontroli wszystkich odbiorców i informacji przesyłanych przez nich (obsługa serwisowa sieci przez firmę lub instytucję w której Centrala ma lub mogłaby uplasować swoich przedstawicieli i techników.\n132 Teczka „BURSKI”, dotyczy żołnierza Zarządu II Sztabu Generalnego LWP Janusza Brodniewicza, od 1990 r. w Oddziale\nY, w 1993 r. tworzył instytucję przykrycia o nazwie „Fundacja Kultury” i spółkę jej podległą „Dom Polski”, a następnie\nrozpoczął pracę w TVP.\nStrona 86 z 374\nPonadto planowano „produkcję dekoderów i serwisowanie sieci przez podmiot\nprowadzący działalność gospodarczą, zależny od WSI, ale nie związany z MON. Takie rozwiązanie pozwoliłoby na transfer zysków do Centrali z pominięciem MON”. Ówczesne przepisy stanowiły bowiem, że środki finansowe uzyskane na rynku zewnętrznym musiały być odprowadzone do budżetu państwa. Głównym celem tego przedsięwzięcia miała być możliwość kontrolowania obiegu informacji wszystkich telewizji regionalnych w Polsce oraz uzyskanie dodatkowych pieniędzy dla WSI. Wydaje się, że usprawiedliwiona jest teza, iż wysiłki „BURSKIEGO” stanowiły część operacji, mającej na celu kontrolę nie tylko środowiska dziennikarskiego czy świata mediów133. Wszystkie plany i działania „BURSKIEGO” były każdorazowo analizowane i przed realizacją aprobowane przez jego zwierzchników. „BURSKI” zajmował się również tworzeniem i przejmowanie instytucji i firm zajmujących się obiegiem i przetwarzaniem informacji. Najbardziej spektakularną jego akcją było przejęcie na rzecz wywiadu ośrodków kultury i informacji MSZ. Jeszcze w grudniu 1991 r. „BURSKI” został dzięki pomocy swojego kolegi, ówczesnego wiceministra kultury Macieja J. Ramusa134, dyrektorem biura Fundacji Kultury. Od 1993 r. „BURSKI” był również członkiem zarządu tej Fundacji135. Fundacja Kultury powstała pod koniec 1990 roku i posiadała „licencję w ramach przyznanych przez EWG limitów na prowadzenie działalności gospodarczej i handlowej z partnerami w ZSRR”. Najprawdopodobniej to właśnie uczyniło ją tak interesującą dla wywiadu, który postanowił Fundację przejąć. Decyzje o próbie przejęcia fundacji podjęli (po zapoznaniu się z raportem „BURSKIEGO”) ówcześni szefowie oddziałów Y i A, płk Konstanty Malejczyk i płk Zdzisław Żyłowski. Wkrótce później zasugerowane przez „BURSKIEGO” przekształcenia organizacyjno-prawne Fundacji dały wywiadowi wojskowemu decydujący wpływ na kierunki jej rozwoju. Wywiad przejął kierowanie Fundacją i użył jej do zawłaszczenia - pod względem organizacyjnym i finansowym - Ośrodków Kultury i Informacji za Granicą. Dokonano tego poprzez stworzenie (przez Fundację i państwowe przedsiębiorstwa finansowe) spółki „Dom Polski”. Tej z kolei spółce minister Krzysztof Skubiszewski przekazał Ośrodki Informacji i\n133 Identycznie zamierzano - poprzez ws. „TUR” (Piotr Nurowski) - działać w stosunku do nowopowstającej prywatnej stacji\n134 M. J. Ramus, od 1.3.1991 do 1.3.1992 dyrektor generalny MKiS (w randze ministra). Sprawował nadzór nad działalnością\nBiura Przekształceń Własnościowych i procesami prywatyzacyjnymi w przedsiębiorstwach podległych MKiS.\n135 W skład zarządu wchodziły osoby z b. kręgów rządowych (Andrzej Siciński, Izabela Cywińska, Elżbieta Suchocka-\nRoguska, Maciej Ramus, Andrzej Rottermund), biznesowych (Feliks Kulikowski, Tomasz Konarski, J. Romanowski,\nAleksander Gawronik i Robert Rządca - ostatni prezes spółki Art.-B). WSI planowały pozyskanie R. Rządcy w charakterze\ntajnego współpracownika/informatora. W 1993 r. RR został zatrudniony w Wyższej Szkole Przedsiębiorczości i Zarządzania\nim. L. Koźmińskiego, do której trafiało wielu b. oficerów i współpracowników WSI. W 2005 r. został dyrektorem Centrum\nStudiów Zarządzania WSPiZ. W 2006 r. w Fundacji pozostawali jeszcze A. Siciński, F. Kulikowski, E. Suchocka-Roguska i\nStrona 87 z 374\nKultury, przy czym z istniejących materiałów wynika, że z pewnością przejęto ośrodki w Berlinie, Mińsku, Pradze, Wiedniu i w Duesseldorfie (wraz z tym ostatnim uzyskano także nieruchomość będącą dotychczas własnością „Ars Polona”).\nSpółka „Dom Polski - Towarzystwo Handlu Międzynarodowego”136 powstała 23\npaździernika 1992 r. z inicjatywy „BURSKIEGO” i doświadczonego współpracownika WSI ps. „SAS”. Projekt przygotowywany był w ścisłej współpracy z MSZ (działania popierali zwłaszcza min. Skubiszewski, który miał naciskać na szybkie załatwienie tej sprawy, dyrektor generalny MSZ Tomasz Drzewosowski oraz Podsekretarz Stanu w MKiS Piotr Łukasiewicz137). Akt założycielski podpisali przedstawiciele KIG (w porozumieniu i za wiedzą min. Andrzeja Arendarskiego), PAIZ i Business Foundation, w tym m.in. Izabela Cywińska, Bogdan Chojna, Andrzej Sadkowski i Andrzej Voigt. Celem spółki miało być „wypracowywanie środków finansowych na promocję kultury polskiej za granicą oraz prowadzenie działalności gospodarczej, handlowej i promocyjnej wszystkiego, co polskie (przy wykorzystaniu znaku i godła „Teraz Polska”)”. Najważniejsze było jednak przejęcie Instytutów i Ośrodków Kultury Polskiej za granicą oraz „wyjście na Wschód i zarabianie na interesach tranzytowych Niemcy - kraje b. ZSRR”. Dokumenty spółki zostały tak przygotowane, aby zarząd fundacji miał bezpośredni wpływ (poprzez prezesa spółki) na obsadę personalną firmy i kierunki jej działania. Prezesem zaś został, dzięki staraniom „BURSKIEGO” wspomniany współpracownik WSI ps. „SAS”.\n„BURSKI” przeprowadził w tej sprawie rozmowy w MKiS (z min. prof. Andrzejem\nSicińskim) i MSZ oraz z wymienionym wyżej zarządem Fundacji, który miał decydujący wpływ na powołanie prezesa nowej spółki. W raporcie dla centrali „BURSKI” stwierdzał z dumą, że „w gestii MSZ pozostało jedynie prawo do nadzoru nad częścią instytutów o statusie dyplomatycznym, poprzez wyznaczanie dyrektorów (na istniejących dotychczas zasadach). Dyrektorzy ci jednak nie mieli wpływu na działalność spółki w części handlowej instytutów.” Na uwagę zasługuje udział w tym przedsięwzięciu firmy „Ars Polona”, która przekazała nieodpłatnie MSZ nieruchomość w Dusseldorfie, choć teoretycznie rzecz biorąc nie miała do niej tytułu prawnego (mieścił się tam Instytut Kultury Polskiej). Pośrednikiem był likwidator\nRSW Prasa, zgodę wydało MKiS a MSZ przekazało go, również nieodpłatnie, Fundacji\nKultury, ta zaś - spółce „Dom Polski”. Ośrodek, i dotąd prawdopodobnie wykorzystywany\n136 Firma wpisana do KRS w 2004 r. W składzie Rady Nadzorczej spółki widnieje Janusz Bryś, czyli prawdopodobnie ta\nsama osoba, która umożliwiła „BURSKIEMU” zatrudnienie w „Paged Papier Market SA” (Bryś był prezesem zarządu tej\nspółki). O powiązaniach „Domu Polskiego” z „Pagedem” świadczą też dokumenty z 1992 r. (wstępne rozmowy na\nprzekazanie „Domowi” całego asortymentu handlowego „Pagedu”).\n137 Kierownik resortu kultury i sztuki w rządzie Hanny Suchockiej.\nStrona 88 z 374\nprzez wywiad, wrócił do niego, tym razem już z prawnym tytułem własności. Rozmowy z „Ars Poloną” w imieniu Fundacji prowadził „SAS”. W ten sposób WSI uzyskały sieć spółek na całym świecie i zamiast na uzyskiwaniu\ninformacji skupiło się na organizowaniu na koszt państwa polskiego własnej infrastruktury gospodarczej. Działania te akceptowali płk Konstanty Malejczyk, płk Zdzisław Żyłowski i płk Ryszard Sosnowski (płk K. Malejczyk 30 czerwca 1992 r. osobiście zadecydował o postawieniu „SASA” na czele „Domu Polskiego”).\nW 1993 r. z inicjatywy „BURSKIEGO” Fundacja Kultury podjęła rozmowy z\nurzędami centralnymi RP w celu zorganizowania Centralnego Banku Informacji (CBI). WSI chciały wykorzystać ten bank i jego dane do pracy informacyjnej i operacyjnej. CBI miał powstać w ramach opracowywanego wówczas Centrum Informacji i Kierowania („za świadomą lub nieświadomą zgodą BBN” - jak stwierdzał wywiad). Bank miał usprawnić przesyłanie informacji, koordynację działań pomiędzy urzędami, kontrolę ruchu granicznego i prowadzenie wywiadowni gospodarczej. Personel pracujący w CBI miał mieć bezpośredni dostęp do gromadzonych danych i w pewnym stopniu decydować o zakresie informacji przekazywanych adresatom. Burski przypuszczał, że MSW obsadzi stanowiska w CBI „swoimi” ludźmi i w związku z powyższym sugerował Centrali włączenie się do projektu poprzez MON138. W pracach MSW nad komputeryzacją i poprawą przepływu informacji uczestniczył również Marian Zacharski139 jako wiceprezes firmy „InterArms”, dystrybutora sprzętu IBM na Europę Wschodnią. Całość prac miała być koordynowana przez BBN w ramach opracowywanego wówczas Krajowego Centrum Informacji i Kierowania. Uwagę zwraca fakt, że w przedsięwzięcie to - oprócz BBN, MF, UKS, MSW, GUS, CUS i Telekomunikacji Polskiej - zaangażowana była bliżej nieznana szwajcarska firma PDT. Na działania te wydał zgodę płk Konstanty Malejczyk.\nKolejną inicjatywą „BURSKIEGO” były starania o utworzenie firmy zajmującej się\nprowadzeniem wywiadowni gospodarczej. O tej ewentualnej firmie „BURSKI” pisał:\n„odpowiednio pokierowana organizacyjnie pozwoli na przeniesienie pod przykrycie\nwskazanych komórek operacyjnych Centrali”. Podczas prac Komisji Weryfikacyjnej ujawniono także wiele przypadków wywierania przez żołnierzy WSI wpływu na środowisko dziennikarzy140. Oficerowie WSI podejmowali\n138 Wstępnie do pracy w CBI WSI wyznaczyły ppłk. Twarowskiego z Oddziału 5.\n139 Chodzi tu o osobę agenta wywiadu PRL, później funkcjonariusza Dep. I UOP (wywiad).\n140 Komisja ustaliła nazwiska wielu dziennikarzy i osób pracujących w mediach a współpracujących z WSI (lista w Aneksie\nnr 16). W wielu przypadkach można uznać, iż współpraca ta była uzasadniona operacyjnymi potrzebami wywiadu lub\n(częściej) kontrwywiadu. Częściej jednak werbunek i współpraca nie były związane z ustawowo uzasadnionymi zadaniami\nWSI. Warto przytoczyć niektóre przypadki ujawnionych w trakcie wysłuchań przed KW współpracowników wśród\nStrona 89 z 374\nwobec dziennikarzy działania inspirujące, których zasadniczym celem było kreowanie\nokreślonego obrazu danego zdarzenia bądź zjawiska. Zazwyczaj działo się to wówczas, gdy w grę wchodziły interesy WSI lub mające z nimi związek. Stosowaną zazwyczaj w tego typu działaniach metodą było prowadzenie przez oficerów WSI rozmów z dziennikarzami, którym przekazywano określone informację, bądź podsyłanie dziennikarzom - zazwyczaj przez osoby trzecie - przygotowanych przez siebie materiałów informacyjnych. Przykładem działań inspirujących WSI w mediach była publicystyka współpracowników tych służb o pseudonimach „SKRYBA” i „DROMADER”. W tekstach publikowanych w prasie wojskowej angażowali się oni w promowanie oferty firmy Patria Vehicles Oy na kołowy transporter opancerzony. Pisząc artykuł „SKRYBA” podkreślał tylko pozytywne wyniki testów na KTO, nie uwzględniał wad technicznych sprzętu a ponadto mocno uwypuklał, że przeprowadzane próby przebiegały korzystnie dla KTO. Stwierdził nawet: „Jak na razie, wszystko przebiega zgodnie z harmonogramem”141. Oficer prowadzący zadaniował „SKRYBĘ” na zdobycie dokumentacji fotograficznej i informacji na temat AMV PATRIA142. Natomiast „SKRYBA” w trakcie spotkania z oficerem prowadzącym krytykował dziennikarkę prasy wojskowej (również współpracownika WSI, tyle że o pseudonimie „SARIS”). Jego zdaniem dziennikarka ta wykazała się „całkowitym brakiem podstawowej nawet wiedzy z zakresu wojskowości i prezentowanego sprzętu. Podczas poczęstunku wywołała zamieszanie ostro krytykując jednego z gości za nietaktowne jej zdaniem, zachowanie”. W ocenie „SKRYBY” zachowanie krytykowanej przez „SARIS” osoby nie dawało żadnych podstaw do takiej reakcji143 Natomiast „DROMADER” opublikował tekst chwalący umowę zawartą z firmą Patria Vehicles Oy. Stwierdził, że kontrakt ten uratował Wojskowe Zakłady w Siemianowicach. Minimalizował problemy przetargowe: „Zgodnie z konstrukcją przetargu, kwestie zgodności z założeniami taktyczno-technicznymi (ok. 100 parametrów) zostały potraktowane marginalnie”. Pisał - również w samych superlatywach - o wybranym pojeździe: „Jak podkreślają przedstawiciele Patria Vehicles, AMV był jedynym z oferowanych w Polsce pojazdów, w którym już na etapie projektowania wzięto pod uwagę konieczność redukcji dziennikarzy. Informator ps. „SZWED” już po pozyskaniu pracował w latach 2002-2003 w Radio Parlament. Informatorem WSI był też WS „DROMADER”, dziennikarz miesięcznika „Raport WTO”. WS „KORNEL” był prezesem fundacji ANKRA. W 2001 r. kontynuowano współpracę z byłym pracownikiem telewizji Szczecin, zarejestrowanym jako WS „MARCIN”. Prowadzona była tajna współpracy z byłym dziennikarzem (korespondentem Informacyjnej Agencji Radiowej), a następnie przedsiębiorcą o ps. „AWIW”.\n141 A. Kiński, Sprawdzian Rosomaka, „Nowa Technika Wojskowa”, wrzesień 2004.\n142 Teczka współpracownika ps. „Skryba”, tom II. Notatka ze spotkania przeprowadzonego ze współpracownikiem ps.\n„Skryba”, k. 22.\n143 Teczka współpracownika ps. „Skryba”, tom II. Notatka ze spotkania przeprowadzonego ze współpracownikiem ps.\n„Skryba”, k. 77.\nStrona 90 z 374\nwizerunku termicznego, elektromagnetycznego i akustycznego, co ma istotne znaczenie dla jego przetrwania na polu walki przyszłości”144. Tymczasem już wtedy istniały wiarygodne informacje, że AMV „PATRIA” nie spełnia szeregu parametrów (np. masy bojowej, zasięgu i prędkości pływania). W opinii ekspertów pojazd był prototypem, który nie znajdował się ani w produkcji, ani na wyposażeniu żadnej armii.\nKolejnym przykładem tego rodzaju inspiracji były działania jakie podejmował mjr\nMieczysław Tryliński w odniesieniu do tzw. „wojny alkoholowej”, w którą zaangażowane były m.in. WSI. W sierpniu 1998 r. mjr Tryliński odbył m.in. spotkanie z red. Piotrem Najsztubem i red. Maciejem Gorzelińskim, którym udzielił ściśle ukierunkowanych informacji o działaniach inwestorów na polskim rynku alkoholowym, w efekcie czego dwaj wymienieni dziennikarze zamieścili w Internecie artykuł „Belvedere wojna”. Z inspiracji mjr. Trylińskiego powstał również artykuł Michała Matysa „Czyja wódka” (w „Gazecie Wyborczej”) oraz artykuł Henryka Schulza „Wódka Marsyliankę śpiewa” (w „Nie”). Celem tej inspiracji było wsparcie pragnącej zainwestować na polskim rynku alkoholowym francuskiej firmy EURO-AGRO, która należała do K. Trylińskiego, brata mjr. M. Trylińskiego 145.\nZ akt WSI wynika, że korzystano z usług wielu tajnych współpracowników w\nśrodowisku mediów. Do najgłośniejszych należeli m.in. Krzysztof Mroziewicz146 ps.\n„SENGI” (dziennikarz PAP, „Polityki” i TVP); Maciej Górski147 ps. „GUSTAW” (wiceprezes PAI S.A.); Andrzej Nierychło ps. „SĄSIAD” (dziennikarz „Kuriera Polskiego” i redaktor naczelny „Przeglądu Tygodniowego”); Jerzy Tepli ps. „EUREKO” (dziennikarz i korespondent „Polsatu” w Niemczech); Piotr Nurowski148 ps. „TUR” (wiceprezes „Polsatu”; oficerowie WSI liczyli m.in. na to, że Nurowski pomoże im w nawiązaniu współpracy z właścicielem „Polsatu”, Zygmuntem Solorzem149); Rafał Steffen150 ps. „JERICHO” (prezes\n144 G. Hołdanowicz, Zwycięstwo Finów – nadzieja dla Siemianowic, „Raport” 01/03\n145 Teczka żołnierza WSI - Mieczysław Tryliński.\n146 Teczka Personalna - Mroziewicz Krzysztof. W całości dotyczy K. Mroziewicza ps. „SENGI”, dziennikarza PAP,\n„Polityki” oraz TVP (program „7 Dni Świat”). Zwerbowany w 1983 r. jako tajny współpracownik w Indiach. Współpracował\njeszcze na przełomie 1991/92 r. Ostatnio na kontakcie płk. Mirosława Kosierkiewicza (lata 1988-1991).\n147 Teczka personalna Oddziału 2 zawiera notatkę z 24 I 1995 r. (podpisaną przez płk. Ryszarda Nieczypora i zaakceptowaną\nprzez płk. Marka Dukaczewskiego), z której wynika, że „GUSTAW” (wiceprezes PAI) Maciej Górski otrzymał zadanie\n„lobbowania” tematyki związanej z wojskiem w środkach masowego przekazu.\n148 Teczka personalna współpracownika „TUR”. Wynika z niej, że Piotr Jan Nurowski został zwerbowany do współpracy z\nwywiadem wojskowym PRL w 1985 r. Po 1990 r. kontynuował współpracę z Zarządem II WSI, realizując m.in. zadania dla\nOddziału Y. W jednej z notatek czytamy, że „Gen. Malejczyk poprosił współpracownika o zdjęcie z anteny\nkontrowersyjnego programu o tzw. `fali` w wojsku. „Tur” obiecał to uczynić.”\n149 Zygmunt Solorz już w latach 80. został współpracownikiem wywiadu Służby Bezpieczeństwa. IPN. Jacket nr. 9468\n150 Teczka personalna „JERICHO” oraz Teczka pracy „JERICHO” dotyczą współpracy Rafała Steffena ps. „JERICHO” z\nZarządem II WSI w latach 2002-2003. Powodem zainteresowania WSI jego osobą był fakt kierowania PAI S.A.\nStrona 91 z 374\nPAI S.A.); Milan Subotić151 ps. „MILAN” (dziennikarz TVP, potem wicedyrektor ds.\nprogramowych TVN; oficer, który rozpracowywał i zwerbował M. Suboticia do współpracy z WSI, podczas pracy jako attache w Korei utrzymywał zażyłe stosunki z kadrowym oficerem GRU, ppłk. Siergiejem Kozyriewem, a w latach 1982-83 był na kursie w Moskwie); A. Bilika152, ps. „GORDON” (redaktora naczelnego Dziennika Telewizyjnego TVP). W zasobie archiwalnym WSI znajduje się teczka personalna dotycząca współpracy w latach 1994-2000 z Zarządem Wywiadu WSI Andrzeja Madery ps. „CHARON”, dziennikarza gazety „Nowiny” w Rzeszowie oraz Tygodnika „Ład” w Warszawie153. Andrzej Madera został pozyskany do współpracy z Zarządem Wywiadu WSI w 1994 r. w Rzeszowie przez kpt. Leszka Piotra. „CHARON” otrzymywał głównie zadania z zakresu typowania osób do współpracy z WSI. Współpracę z „CHARONEM” rozwiązano formalnie we wrześniu 1999 r., w związku z jego „zaangażowaniem w działalność polityczną w strukturze jednej z partii prawicowych, skupiającej się wokół osoby byłego Prezydenta RP” oraz „utratą możliwości wywiadowczych”. W materiałach brak jest jakiejkolwiek informacji o zakomunikowaniu współpracownikowi faktu zerwania z nim współpracy.\nPoprzez dobrze usytuowane osobowe źródła informacji WSI dysponowały bieżącym\nprzeglądem stanu kadrowego w mediach i interesującymi kontaktami politycznymi. WSI starały się zwerbować do współpracy takie osoby w mediach, które gwarantowały kontrolę środowiska dziennikarskiego. Do osobistego prowadzenia agentury w mediach publicznych i komercyjnych angażował się także gen. Konstanty Malejczyk. Osobiście prowadził m.in. Sławomira Prządę154 ps. „TEKLA” (kierownika „Teleexpressu” w TVP 1, który przekazywał WSI pisemne analizy rynku prasowego w Polsce, ich sytuacji kapitałowej m.in. po likwidacji RSW „Ruch” oraz poziomu inwestycji zagranicznych w rynek prasowy w Polsce). K. Malejczyk interesował się także kształtem ustawy prawo prasowe. Posiłkował się tu\n151 Teczka personalna współpracownika „MILAN”. Milan Subotic został zwerbowany przez Zarząd II Sztabu Generalnego\nLWP w 1984 r. Po 1990 r. uznano go za obiecujące źródło. Ponownie wywiad wojskowy zainteresował się nim w 2002 r.\n152 Teczka pracy, k. 138-139, Andrzej Bilik został współpracownikiem wywiadu wojskowego od lipca 1965 r. W latach\n1967-1984 wielokrotnie znajdował się w zainteresowaniu Departamentu I MSW. Wskutek odmowy współpracy z wywiad\ncywilny usiłował go zdyskredytować wobec wywiadu wojskowego. Od 1988 r. często kontaktował się z kierownictwem\nwywiadu wojskowego. Z tych spotkań nie sporządzano żadnych notatek.\n153 Od grudnia 2005 do maja 2006 r. pełnił funkcję Wiceprzewodniczącego Rady Nadzorczej spółki „Nafta Polska” S.A.\noraz Prezesa Zarządu tej spółki. W okresie pełnienia funkcji Prezesa Zarządu spółki „Nafta Polska” S.A., zawarł dwie\numowy prywatyzacyjne z niemiecką firmą PCC AG na sprzedaż pakietu kontrolnego akcji spółek chemicznych: Zakłady\nAzotowe Kędzierzyn-Koźle S.A. (ZAK S.A.) oraz Zakłady Azotowe Tarnów S.A. (ZAT S.A.). W chwili obecnej, ze\nwzględu na zastrzeżenia Ministra Skarbu Państwa, trwa kontrola procesu prywatyzacji w/w spółek, prowadzona przez\nNajwyższą Izbę Kontroli oraz Departament Kontroli MSP. Andrzej Madera złożył rezygnację z funkcji\nWiceprzewodniczącego Rady Nadzorczej „Nafta Polska” S.A. w maju 2006 r. po tym, gdy ujawniono publicznie fakt\npowołania z jego rekomendacji na stanowisko Prezesa Zarządu ZAK S.A. - Wojciecha Zaremby, byłego wysokiego oficera\nwywiadu PRL. Andrzejem Maderą w latach 2005-2006 zainteresowany był Departament Przeciwdziałania Korupcji ABW.\n154 Teczka personalna ps. „Tekla”, dotycząca współpracy z WSI (lata 1995-1999) Sławomira Przędy ps. „Tekla” - kierownika\n„Teleexpressu” w TVP 1.\nStrona 92 z 374\nobszernymi ekspertyzami „TEKLI”. Kiedy S. Prząda ps. „TEKLA” stracił pracę w TVP, gen. Malejczyk obiecał mu znalezienie pracy w „jednej z gazet”155.\nInformatorem WSI był również Andrzej Ledwoch. Do współpracy został wytypowany\njeszcze jako absolwent Wydziału Zarządzania UW i Podyplomowego Studium\nDziennikarskiego UW oraz student Instytutu Krajów Rozwijających się Wydziału Geografii UW. 6 października 1989 r. mjr Zbigniew Demski (jego późniejszy oficer prowadzący) uznał, że za werbunkiem przemawia wykształcenie A. Ledwocha i fakt, że wkrótce planował objąć pracę w Polskiej Agencji Prasowej. Po spotkaniu z kandydatem 30 stycznia 1991 r. ppłk Zbigniew Demski wnioskował o wykorzystanie go przez Wywiad Wojskowy. Odtąd A. Ledwoch posługiwał się w pracy operacyjnej pseudonimem „ALF”. W momencie rekrutacji Ledwoch pracował w „Trybunie”, a następnie w redagowanej przez Krzysztofa T. Toeplitza „Nowej Europie”, gdzie wszedł do zespołu obsługi parlamentarnej. Współpraca z „ALFEM” okazała się na tyle obiecująca, że doszło do spotkania „ALFA” i oficera prowadzącego z ppłk\nGryzą (występującym pod ps. „Grymski”), szefem Oddziału Centrali Wywiadu Wojskowego. Jednym z tematów był sposób opisywania WSI „na łamach polskiej prasy codziennej”. Po takiej inspiracji „ALF” zobowiązał się opublikować w „Nowej Europie” oparty na materiałach dostarczonych mu przez ppłk. Gryzę i ppłk. Demskiego artykuł ukazujący w pozytywnym świetle. Podczas spotkania 3 września 1992 r. Ledwoch zobowiązał się przygotować konspekty dwóch artykułów: jeden o aferze w Przedsiębiorstwie „Łucznik”, drugi omawiający problematykę handlu bronią. Teksty te po konsultacji miały zostać opublikowane w prasie. W dokumentach zachowały się materiały konsultacyjne, związane z przygotowywaniem wspomnianych artykułów. Są tam „Tezy do artykułu nt. WSI”, opracowane przez kapitana Chymkowskiego 2 października 1992 r., sugestie odnośnie sposobu przedstawienia „historii służb wywiadowczych” oraz informacje o strukturze WSI, opracowane przez kontradmirała rezerwy Cz. Wawrzyniaka. Kolejne konsultacje „ALFY” (9 i 14 października 1992 r.) zaowocowały przygotowaniem i omówieniem tekstu o reorganizacji służb specjalnych. Już w pierwszym zdaniu znajdujemy tam sugestię, że reorganizacja służb jest szkodliwa, bo rzekomo spowoduje wciągnięcie wywiadu w „gry polityczne”. W aktach znajdujemy też gotowy, skonsultowany i wydrukowany artykuł pt. „Tajne puzzle”, podpisany nazwiskiem Andrzeja Ledwocha i opublikowany w „Nowej Europie” 22-23 października 1992 r.\n155 Teczka personalna ps. „TEKLA”.\nStrona 93 z 374\nW uznaniu zasług Andrzej Ledwoch został tajnym współpracownikiem zwolnionym z\nobowiązku złożenia „podpisu pod deklaracją współpracy”. Co najmniej od 3 listopada 1992 r. Ledwoch posługiwał się pseudonimem ps. „LANED”. Od lipca 1994 r. Ledwoch pracował także w redakcji czasopisma „Teraz”, redagowanego przez Andrzeja Bilika. Należał tam do 7-osobowej Rady Redakcyjnej, zbierającej się w budynku przedsiębiorstwa „Polskie Nagrania”. Pracował tam także po zmianach własnościowych, gdy firma zmieniła nazwę na „Super Ekspress”. 1 maja 1995 r. odszedł z redakcji na własną prośbę. Wkrótce podjął pracę w redakcji „Gazety Bankowej”, którą oceniał jako najbardziej prestiżowy i najlepiej opłacany polski tygodnik. „LANED” przejawiał znaczną aktywność w typowaniu kandydatów na\nwspółpracowników. Wskazywał w tym celu Marię Kulczycką (swoją koleżankę z redakcji „Nowej Europy”), Dorotę Bardzińską (z redakcji „Sztandaru Młodych”), Marię Graczyk (dziennikarkę tygodnika „Wprost”) i Jarosława Srokę z „Gazety Bankowej”. Od 1996 r. „LANED” pracował na stanowisku rzecznika prasowego prezesa BGŻ. Kontynuował tam pracę typowniczą i zbierał informacje o podmiotach gospodarczych. W dokumentacji „LANEDA” zachowała się wzmianka z listopada 1992 r. o zaplanowanym wynagrodzeniu upominkiem rzeczowym w kwocie do 500 tys. starych złotych ze środków operacyjnych Oddziału IV.156 Przykładem aktywnej roli służb w sferze mediów była sprawa związana z „Przeglądem Międzynarodowym”, dodatkiem do „Trybuny Śląskiej”157, który został powołany przez WSI w połowie lat 90. W inicjatywę tę zaangażowani byli m.in. gen. K. Malejczyk i gen. M. Dukaczewski. Jednym z realizatorów przedsięwzięcia był Grzegorz\nWoźniak ps. „CEZAR”158, znany i doświadczony dziennikarz, zajmujący się problematyką międzynarodową. 3 marca 1994 r. Woźniak spotkał się z ppłk. Jerzym Gajewskim i kmdr. S.T. jako kandydat na współpracownika o pseudonimie „CEZAR”. Postanowiono, że Woźniak będzie działał w ramach Grupy Wywiadowczej „GROT”, działającej pod przykryciem jako miesięcznik „Przegląd Międzynarodowy”. Redakcja gazety mieściła się w Warszawie przy ul. Koszykowej. „CEZAR” został zaakceptowany przez „EUREKĘ”, organizatora Grupy Wywiadowczej „GROT” i przez wydawcę „Przeglądu Międzynarodowego” (równocześnie redaktora naczelnego „Trybuny Śląskiej”). Woźniak zgodził się zostać sekretarzem redakcji\n156 Teczka personalna ps. „LANED”.\n157 W inicjatywie prowadzenia „Przeglądu Międzynarodowego” brała udział także dziennikarka „Trybuny Śląskiej” Edyta\nMaluta-Gąsior, która równocześnie była tzw. OPP (oficerem pod przykryciem) ps. „KRYSTYNA”.\n158 Zeszyt kandydata „Cezar”.\nStrona 94 z 374\n„Przeglądu Międzynarodowego” i jego kierownikiem w Warszawie, co sugeruje zamiar organizowania oddziałów terenowych „Przeglądu”. Wywiad zastrzegł sobie dostęp do wszelkich informacji oraz prawo wglądu w artykuły i ewentualnego wstrzymywania ich publikacji (przy zachowaniu prawa autora do honorarium). „Przegląd” miał zlecać opracowania znanym publicystom, politykom i specjalistom. Jednym z argumentów za zwerbowaniem Woźniaka był jego „łatwy dostęp do czołowych polityków tak w kraju, jak i zagranicą”159. Tajny współpracownik „CEZAR” został zaakceptowany przez kmdr. Dypl. Jerzego Żaka (11.04.1994) i płk. Konstantego Malejczyka. Miesięczne honoraria „CEZARA” wynosiły 1200 marek, a w dokumentacji zachowało się 18 pokwitowań na powyższą kwotę, podpisanych nazwiskiem współpracownika. Przełom w pracy „CEZARA” nastąpił 12 kwietnia 1995 r., kiedy poinformował on oficera prowadzącego (ppłk. Jerzego Gajewskiego) o zamiarze prowadzenia telewizyjnej kampanii wyborczej Aleksandra Kwaśniewskiego, kandydata na Prezydenta RP (wcześniej pracował w kampanii SdRP do Sejmu i Senatu RP). Oficer uznał, że WSI oczekiwały „większego zaangażowania” Woźniaka nawet przed rozpoczęciem kampanii wyborczej. W konsekwencji postanowiono obniżyć jego zarobki o połowę. Współpraca „CEZARA” z WSI trwała około 9 miesięcy. Oceniano ją jednak krytycznie. W konsekwencji takiej oceny „CEZARA” na wniosek oficera prowadzącego postanowiono zrezygnować z jego współpracy. Zachowana dokumentacja nie pozwala na skonfrontowanie tych ocen z dokumentami.\nWspółpracownikiem WSI był również Krzysztof Marcin Krzyszycha160. Studiował on w Moskiewskim Instytucie Stosunków Międzynarodowych, skąd po dwóch latach przeniósł się do Mińska, gdzie ukończył studia na Wydziale Dziennikarstwa Radiowo-Telewizyjnego. Jego rozpracowywanie przez wywiad wojskowy rozpoczęto 25 lutego 1993 r., na podstawie bezpośredniej rozmowy. W momencie wytypowania do współpracy z wywiadem Krzyszycha pracował jako dziennikarz w lubelskim dzienniku „Ekspress Fakty”. Został wytypowany do współpracy przez ppłk. Roberta Łuczkiewicza. 24 sierpnia 1993 r. podpisał deklarację współpracy z wywiadem, uzyskując status tajnego współpracownika o pseudonimie „TERON”. Zdaniem oficera wywiadu, „pracując jako dziennikarz Krzyszycha ma możliwość zbierania materiałów\ni informacji”. Może „stanowić (…) źródło, naprowadzeń na interesujące osoby” i „posiada\n159 Patrz Zeszyt kandydata „Cezar”, „Wniosek o pozyskanie w charakterze informatora świadomego Pana Grzegorza\nWoźniaka, pseudonim „Cezar”, zatwierdzony przez płk. Konstantego Malejczyka, szefa Zarządu II”; k. 11\n160 Teczka personalna „TERON”.\nStrona 95 z 374\nmożliwości legendowanego wyjazdu za granice”. Ważnym argumentem była także znajomość innych krajów i języków. Od 2 listopada 1993 do 30 kwietnia 1995 r. Krzyszycha pracował jako cywilny starszy specjalista w Jednostce Wojskowej 3362. Następnie od września 1994 r. do kwietnia 1995 r. był zatrudniony na umowę zlecenie w Stowarzyszeniu „Wspólnota Polska”. Jego akta były prowadzone bardzo niedbale, niezbyt wyraźnie precyzując status współpracownika, ale niewątpliwie był tajnym współpracownikiem. W trakcie kursu wywiadowczego Krzyszycha był namawiany do kontynuowania kariery dziennikarskiej (wśród namawiających na pewno był płk Marek Dukaczewski). Skierowano go też do „Kuriera Polskiego”, „pod opiekę” dziennikarza Andrzeja Nierychło (obecnie wydawcę „Pulsu Biznesu”, jednak Krzyszycha nie wykazał poważniejszego zainteresowania tego rodzaju pracą. Od sierpnia do 31 października 1993 r. pracował w warszawskiej firmie „Public Relations Center”. W maju 1997 r. Krzyszycha podjął pracę w Kancelarii Senatu RP - początkowo jako specjalista Działu Studiów i Analiz, a następnie w Biurze Informacji i Dokumentacji Senackiej. „TERON” nawiązał kontakt z Krakowskim Ośrodkiem Myśli Politycznej, o czym poinformował oficera prowadzącego.\nW aktach Krzyszychy zachowały się niepełne zestawienia kosztów poniesionych na\njego wynagrodzenie i rachunki opłacone podczas spotkań w lokalach. Od 8 marca do 24 lipca 1993 r. wypłacono mu ponad 1,8 mln zł, z czego 422.200 zł za rozpracowywanie różnych osób (licząc z kosztami poczęstunków). Inne jego tytuły do wynagrodzenia to sporządzanie różnego rodzaju opracowań i tłumaczeń obcojęzycznych tekstów oraz dostarczanie materiałów. Zachowały się dwa pokwitowania „TERONA” na łączną kwotę 650.000 starych zł, podpisane nazwiskiem współpracownika. Z czasem „TERON” bywał oceniany krytycznie: emocjonalny. Ostatecznie 14 stycznia 2003 r. mjr Ryszard Sztorc polecił zaprzestać dalszej współpracy. WSI swoje działania koncentrowały także na werbowaniu znanych publicystów, wywodzących się z opozycji solidarnościowej, którzy pośrednio lub bezpośrednio mieli wpływ na życie polityczne kraju, gdyż m.in. wykorzystywano ich jako konsultantów: Andrzeja Grajewskiego161 ps. „MUZYK” (dziennikarza, późniejszego członka Kolegium IPN\n161 Teczka - Andrzej Grajewski. W teczce zachowane są: własnoręcznie wypełniona „Ankieta Osobowa” dla kandydujących\ndo służby oraz życiorys. W kwestionariuszu A. Grajewski napisał m.in.: „w 1990 r. luźno współpracowałem z Biurem Analiz\nUOP”. Z lektury teczki konsultanta ps. „MUZYK” wynika, że intensywne kontakty z WSI A. Grajewski utrzymywał w\nlatach 1992-93. Wypłacono mu 15 mln starych złotych. Współpracę z konsultantem ps. „MUZYK” podjęto ponownie w\n1995 r., choć miał on wówczas pewne opory związane ze zwycięstwem Aleksandra Kwaśniewskiego w wyborach\nprezydenckich. W aktach brak informacji o przyczynach zaniechania dalszej współpracy bądź o jej kontynuacji.\nStrona 96 z 374\ni zastępcę redaktora naczelnego „Gościa Niedzielnego”) oraz Jerzego Marka Nowakowskiego ps. „FALKOWSKI” (dziennikarza „Wprost”, publicysty i komentatora telewizyjnego)162. Z analizy materiałów archiwalnych dotyczących Andrzeja Grajewskiego wynika, że 7 września 1992 r. płk Z. Jachniak kontakt z „MUZYKIEM” nawiązał w miejscu jego zamieszkania. „MUZYKOWI” przekazano wykaz tematów, którymi zainteresowane były WSI, oraz prośbę o zebranie materiałów informacyjnych i opracowania. Data tego spotkania nie jest jednak początkiem kontaktów „MUZYKA” z oficerami WSI, albowiem z treści dowiadujemy się, że takie spotkania - m.in. z ówczesnym szefem WSI płk Izydorczykiem oraz z szefem BSiA WSI płk Woźniakiem - miały miejsce już wcześniej. Pewne jest, że 7 września 1992 r. „MUZYK” w trakcie spotkania z oficerem ZWW WSI zgodził się przekazywać materiały informacyjne i opracowania na temat sytuacji w Europie Środkowo-\nWschodniej. Jako powód podjęcia współpracy „MUZYK” podał fakt wcześniejszego\nzwiązania z WSI, co miało nastąpić z inspiracji wiceministra B. Komorowskiego. Wg.\nzapisów oficerów WSI w trakcie kolejnego spotkania „MUZYK” 2 grudnia 1992 r. wystąpić miał do przedstawicieli WSI (płk Woźniak, płk Pągowski i płk Łączyński) z ofertą pomocy w działaniach mających na celu publikowanie w prasie korzystnych dla WSI artykułów prasowych, a także podjęcia w prasie akcji dezinformacyjnych. Jako istotną okoliczność oferowanej WSI pomocy miał wskazać fakt, że będąc w przeszłości likwidatorem RSW miał wpływ na obsadę redaktorów naczelnych wielu tytułów prasowych i z tego względu ma możliwości wpływania na tematykę wielu publikacji prasowych m.in. w „Życiu Warszawy” i w „Dzienniku Zachodnim”. Grajewski zaprzecza tej relacji twierdząc, że jest sfałszowana a jego współpraca ograniczała się do roli konsultanta. Kwestionuje też część podpisów pod potwierdzeniem poboru pieniędzy uznając je za sfałszowane. W trakcie kolejnego spotkania, 10 grudnia 1992 r., formalnie nadano Grajewskiemu (z uwagi na realizowanie - poza zadaniami stawianymi konsultantowi - również zadań operacyjnych) pseudonim „MUZYK”, którym od tego momentu sygnował pokwitowania odbioru pieniędzy. Zasadniczym owocem tego spotkania było ukierunkowanie przez płk. Łączyńskiego i płk. Jachniaka pracy „MUZYKA” w - jak zaznaczono - „sprawach informacyjnych i operacyjnych” Wśród zadań operacyjnych postawionych „MUZYKOWI” były m.in. „wyszukiwanie i zaproponowanie do wykorzystania kandydatów [z] grona dziennikarzy, w tym mogących jak „Muzyk” prowadzić działalność informacyjną”. W związku z dalszym pogłębianiem zadań operacyjnych dla „MUZYKA” zorganizowano mu szkolenia operacyjne. W notatce ze spotkania z „MUZYKIEM” 21 stycznia 1993 r.\n162 Teczka pracy „JMN” dotyczy współpracy z WSI Jerzego Marka Nowakowskiego w latach 1993-1995.\nStrona 97 z 374\nodnotowano: „w zakresie działalności nieoficjalnej „Muzyk” będzie typował i wstępnie rozpracowywał osoby zatrudnione w ośrodku pod katem celowości i możliwości ich wykorzystania w działalności nieoficjalnej, typował spośród specjalistów współpracujących z ośrodkiem kandydatów na konsultantów i informatorów”. Andrzej Grajewski kwestionuje te informacje, twierdząc, że jego współpraca ograniczała się do roli konsultanta. Wyjaśnienie tej kwestii będzie podjęte przez Komisję Weryfikacyjną. Jerzy Marek Nowakowski ps. „FALKOWSKI”, pracując w charakterze konsultanta Wywiadu Wojskowego WSI, w 2002 r. m.in. informował o swoim zaangażowaniu w działalność prawicowych organizacji politycznych, w tym w ugrupowaniu Kazimierza M. Ujazdowskiego (SKL). Jako swoich protektorów politycznych wymieniał Czesława Bieleckiego z „Ruchu 100” oraz Agnieszkę Miszewską, współpracowniczkę premiera Jerzego Buzka. „FALKOWSKI” informował też o swojej aktywności w PiS oraz o spotkaniach\nprzedstawicieli PO i PiS w związku z wyborami samorządowymi w 2002 r. „FALKOWSKI” prognozował wówczas, iż współpraca PiS z PO nie utrzyma się.\nW świetle przytoczonych faktów postępowanie następujących osób wypełnia\ndyspozycję w art. 70a ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 9 czerwca 2006 r. Przepisy\nwprowadzające ustawę o Służbie Kontrwywiadu Wojskowego i Służbie Wywiadu\nWojskowego oraz ustawę o służbie funkcjonariuszy Służby Kontrwywiadu Wojskowego oraz Służby Wywiadu Wojskowego: gen. bryg. Konstanty Malejczyk, gen. bryg. Marek Dukaczewski, płk Zdzisław Żyłowski, płk Ryszard Sosnowski, płk Mirosław Kosierkiewicz, płk Ryszard Nieczypor, płk Z. Jachniak, płk Woźniak, płk Pągowski, płk Łączyński, ppłk Zbigniew Demski, ppłk Jerzy Gajewski, kmdr Jerzy Żak, ppłk Gryz, ppłk Robert Łuczkiewicz, mjr Mieczysław Tryliński. W opisanym okresie Szefami WSI byli: kadm. Czesław Wawrzyniak, gen. bryg. Bolesław Izydorczyk, gen. bryg. Marek Dukaczewski. Do 1995 roku nadzór nad działaniami Wojskowych Służb Informacyjnych na zasadach ogólnej odpowiedzialności za podległy resort sprawował Minister Obrony Narodowej. W opisanym okresie urząd ten piastowali: Janusz Onyszkiewicz, Piotr Kołodziejczyk, Zbigniew Okoński.\nW art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1995 roku o urzędzie Ministra Obrony\nNarodowej zawarto regulację, że Wojskowe Służby Informacyjne podlegały bezpośrednio ww. ministrowi. Uszczegółowieniem tego przepisu był §1 pkt 16 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 lipca 1996 roku w sprawie szczegółowego zakresu działania Ministra\nStrona 98 z 374\nObrony Narodowej. Nakładał on na Ministra Obrony Narodowej obowiązek sprawowania nadzoru nad działalnością Wojskowych Służb Informacyjnych, w tym zwłaszcza nad ich działalnością operacyjno rozpoznawczą. Zgodnie z ustawą z dnia 9 lipca 2003 roku o Wojskowych Służbach Informacyjnych nadzór nad działaniem tych służb ponosił Minister Obrony Narodowej, który wyznaczał na stanowisko służbowe i zwalniał z niego szefa WSI. Na mocy art. 9 ust 1 tej ustawy szef WSI podlegał bezpośrednio Ministrowi Obrony Narodowej. Ministrami ON w opisanym okresie byli: Stanisław Dobrzański, Bronisław Komorowski i Jerzy Szmajdziński. Przytoczone w niniejszym rozdziale fakty powodują wątpliwość co do legalności postępowania żołnierzy WSI, w związku z powyższym Komisja Weryfikacyjna skierowała do\nNaczelnej Prokuratury Wojskowej zawiadomienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa stosownie do art. 304 § 2 kodeksu postępowania karnego.\nStrona 99 z 374\nAneks nr 16\nZidentyfikowane osoby współpracujące niejawnie z żołnierzami WSI w zakresie działań wykraczających poza sprawy obronności państwa i bezpieczeństwa Sił Zbrojnych RP\nDziennikarz, redaktor naczelny "Dziennika Telewizyjnego", ambasador w Algierii. Głównym jego zadaniem była praca typowniczo-werbunkowa.\nJako dziennikarz na zlecenie Szefa WSI K. Malejczyka realizował zadania związane z\nkształtowaniem wizerunku Sił Zbrojnych w środkach masowego przekazu. Wiceprezes PAI. Ambasador.\nDziennikarz. Oferował oficerom WSI łamy "Raportu".\nAnna Grażyna JAROCH\nDziennikarka „Trybuny Śląskiej” i powołanego przez WSI "Przeglądu Międzynarodowego" (1995-1997).\nMonitorował środowisko dziennikarskie. Na łamach prowadzonego miesięcznika "Nowa Technika Wojskowa" zamieszczał materiały prasowe o charakterze lobbingu związanego z kontraktem na kołowe transportery opancerzone "Rosomak".\nKorespondent "Życia Warszawy", "Rzeczpospolitej" PR, TVP, IAR. Rozpracowywał\nDziennikarz gazety „Express Fakty” oraz pracownik Stowarzyszenia Wspólnota Polska, a następnie Kancelarii Senatu RP. Dostarczał wywiadowi wojskowemu informacji dotyczących funkcjonowania Kancelarii Senatu.\nDziennikarz PAP (1989-1991), "Trybuny Ludu" (1991), "Nowej Europy" (1991-1994), następnie "Super Expresu" i "Gazety Bankowej". Zamieszczał artykuły mające kształtować wizerunek WSI wg. tez przygotowanych przez oficerów Służb i przez nich autoryzowane.\nDziennikarz "Nowin" i "Ładu". Jako Prezes Zarządu "Nafty Polskiej" zawarł dwie umowy prywatyzacyjne z niemiecką firmą POC AG.\nDziennikarz, pracownik koncernu ITI. Typował dziennikarzy do współpracy z WSI.\nDziennikarz „ITD”, "Kuriera Polskiego", "Pulsu Biznesu". Współpracował z WSI od roku 1983. Brał udział w próbach wykorzystania na rzecz WSI struktur medialnych\norganizowanych przez Z. Solorza.\nPracownik Ośrodka Studiów Międzynarodowych Senatu RP. Dyrektor Programu V\nPolskiego Radia. Zastępca redaktora naczelnego "Wprost". Dokonywał analiz sytuacji w organizacjach pozarządowych i partiach politycznych, charakteryzował przywódców PiS i PO.\nDyplomata. Współpracownik Z. Solorza. Kształtował program "Polsatu" zgodnie z\nwytycznymi przekazywanymi przez gen. Malejczyka.\nPracownik naukowy Instytutu Dziennikarstwa UW. Wskazywał WSI studentów w celach werbunkowych.\nDziennikarz Teleexpressu, Polskiego Radia i TV. Współtworzył grupę dziennikarzy\nrealizujących zadania informacyjne na korzyść WSI. Podjął działania na rzecz utworzenia Biura Prasy i Reklamy mającego zatrudniać osoby wskazane przez WSI. Rozpracowywał rynek prasy, radia i TV.\nRafał Edward STEFFEN\nPrezes Polskiej Agencji Informacyjnej SA, doradca Prezesa Zarządu Bankowego Funduszu Leasingowego SA. Dyrektor Gabinetu Ministra Szefa Rządowego Centrum Studiów Strategicznych Lecha Nikolskiego.\nDziennikarz TVP ("Panorama"), Dyrektor programowy TVN.\nJako dziennikarz TVP (zastępca dyrektora TAI) informował WSI o planach w zakresie zmian personalnych co do zagranicznych korespondentów TVP. Po opuszczeniu Telewizji oferował WSI gotowość infiltracji "Rzeczpospolitej" lub "Wprost", bądź "innej związanej z jego profesją instytucji".\nDziennikarz, korespondent PR i TV, współtwórca powołanego przez WSI "Przeglądu\nW latach 90-91 pracując w MSZ typował kandydatów, m.in.. spośród redaktorów "Wolnej Europy". Konsultant MSZ w Radzie Europy.\nDziennikarz TVP. Redaktor utworzonego przez WSI "Przeglądu Międzynarodowego".\nDziennikarz "Przeglądu Tygodniowego", "Sztandaru Młodych". W 1983r. Jako jedyny\ndziennikarz "Sztandaru Młodych" otrzymał akredytację w centrum prasowym obsługującym wizytę papieża w Polsce. Otrzymał wówczas zadania typownicze. Wykorzystywany do rozpracowania środowiska dziennikarskiego. Od kwietnia 1985 r. w Wydziale Prasy KC PZPR\nDyrektor w Fundacji Kultury oraz współtwórca spółki Dom Polski. Jako pracownik TVP informował WSI o sytuacji w telewizji publicznej.\nEdyta MALUTA – GĘSIOR\nDziennikarka „Trybuny Śląskiej” i powołanego przez WSI „Przeglądu Międzynarodowego”.


Naprawa silników samochodów dostawczych w Warszawie - O nas\nNaprawa Samochodów osobowych, dostawczych i ciężarowych, wszystkich marek. Specjalizacja Mercedes\nSerwis samochodów ciężarowych i dostawczych – o nas\nNasza firma powstała w 1982 roku i jako jedna z pierwszych w Polsce rozpoczęła naprawy samochodów dostawczych i ciężarowych marki Mercedes. W 1990 roku zbudowaliśmy nowy obiekt z dużym parkingiem mieszczącym na 6 stanowiskach największe ciężarówki. W 1992 roku weszliśmy w skład organizowanej wówczas przez Sobiesława Zasadę sieci autoryzowanych serwisów Mercedes i działaliśmy w niej do 2004 roku.\nNasze doświadczenie zawodowe nie ogranicza się tylko do praktyki zawodowej. Nabywaliśmy je także na arenie sportów samochodowych. Jako firma braliśmy czynny udział w wyścigach płaskich, Rallycrossie oraz rajdach samochodowych z cyklu Rajdowego Pucharu PZM. Dzięki temu mamy możliwości i wiedzę, które pozwalają nam patrzeć na samochody z nieco innej perspektywy.\nDzisiaj jesteśmy niezależnym auto serwisem w Warszawie, który oferuje swoim Klientom wysokiej jakości usługi w konkurencyjnych cenach. Wykonujemy m.in. przeglądy pojazdów, naprawy bieżące i remonty kapitalne w pełnym zakresie mechaniki i elektromechaniki samochodowej, naprawy zespołów, naprawy i obsługę klimatyzacji itp. W 2011 roku uruchomiliśmy dział wulkanizacji umożliwiający nam naprawy i obsługę ogumienia, które można u nas nabyć i przechować.\nSerwis samochodów osobowych – tym też się zajmujemy!\nAby w pełni sprostać oczekiwaniom naszych Klientów, którzy oprócz ciężarówek i samochodów dostawczych mają auta osobowe wymagające profesjonalnego serwisu, uruchomiliśmy także dział napraw samochodów osobowych wszystkich marek. Głównym dostawcą części zamiennych jest Inter Cars – największy dostawca części samochodowych w Polsce. Zapewniamy także oryginalne części Mercedes.\nPonadto prowadzimy sklep motoryzacyjny, w którym można zaopatrzyć się w części zamienne do samochodów osobowych i ciężarowych wszystkich marek. Oferujemy m.in. oleje, opony i felgi, akcesoria samochodowe oraz radia CB. Na życzenie Klienta zakupiony towar wysyłamy kurierem.\nZapraszamy do korzystania z usług naszego serwisu samochodów osobowych, ciężarowych i dostawczych. Gwarantujemy fachowo wykonane naprawy, sprawdzone auto części oraz korzystne ceny.\nCopyright © 2022 Skarżyński Sp. J. . Zaprojektowane przez csgroup.pl.


Najlepszy przewodnik dla kupujących skały akwariowe - 2021 - Ryba\nNajlepszy przewodnik dla kupujących skały akwariowe - 2021\nJeśli konfigurujesz akwarium po raz pierwszy, możesz pomyśleć o dodaniu kilku kamieni do akwarium. Chociaż możesz pomyśleć, że skały służą wyłącznie jako pomoc wizualna w twoim akwarium, w rzeczywistości mają wiele zalet dla twoich ryb i innych rzeczy żyjących w twoim akwarium!\nRodzaj skał, których powinieneś użyć, zależy od tego, czy masz zbiornik ze słodką wodą, czy ze słoną wodą, a przy tak wielu różnych rodzajach skał wybór odpowiedniego zbiornika może wydawać się nieco zniechęcający.\nNa szczęście zastosowaliśmy się do poradnika zakupu, który zawiera wszystko, co musisz wiedzieć o wyborze najlepszych skał akwariowych. Omówimy, czy naprawdę potrzebujesz skał, rodzajów skał akwariowych, na co zwrócić uwagę przy zakupie, a nawet zamieściliśmy niektóre z naszych najlepszych produktów dostępnych obecnie na rynku. Jeśli więc jesteś gotowy, aby znaleźć odpowiednią skałę do swojego akwarium, czytaj dalej poniżej.\nCzy potrzebuję skał w moim akwarium?\nSkały mają wiele zalet, gdy są umieszczone w akwarium, a większość właścicieli decyduje się używać ich razem z podłożem i innymi dekoracjami akwariowymi i roślinami, aby stworzyć siedlisko dla swoich ryb. Jednym z głównych powodów, dla których skały są tak korzystne, jest to, że służą jako kolonie bakterii, które mogą pomóc twojemu zwierzakom rozwijać się i stać się zdrowymi. Naśladują również naturalne środowisko dla twoich ryb, dzięki czemu są wolne od stresu i szczęśliwe.\nNajlepsza skała akwariowa może również dodać piękno zbiornika. Przy tak wielu różnych rodzajach skał możesz dowolnie dekorować swój zbiornik i sprawić, że akwarium stanie się prawdziwym przyciągającym wzrok elementem w Twoim domu. Nie tylko dodając estetyczny wygląd Twojemu akwarium, wiele skał ma dziury i kryjówki dla twoich ryb. To z kolei wzmacnia naturalny wygląd akwarium i sprawi, że Twoje ryby będą się czuły bezpiecznie.\nRodzaje skał akwariowych\nDo akwarium dostępne są dwa główne rodzaje skał - słodkowodne i słonowodne. Rodzaj skały, którą musisz kupić, zależy od tego, czy masz zbiornik ze słoną czy słodką wodą, ponieważ oba mają różne wymagania.\nSkały akwariów słodkowodnych\nZbiorniki ze słodką wodą są łatwiejsze w utrzymaniu niż zbiorniki ze słoną wodą i masz dużo większą swobodę, jeśli chodzi o rodzaj używanych skał. Skały słodkowodne mogą służyć jako dobre kolonie dla bakterii i dostarczać rybom źródeł pożywienia. Mogą również wpłynąć na ogólną estetykę zbiornika i zapewnić doskonałe kryjówki i miejsca odpoczynku dla ryb.\nSkały akwarium morskiego\nAkwaria morskie i morskie wymagają znacznie większej konserwacji niż zbiorniki słodkowodne, dlatego wybór odpowiedniej skały jest bardzo ważny. Skały morskie mogą służyć jako główny proces filtracji w akwarium, a także mogą zawierać wiele pożytecznych bakterii, które mogą służyć jako pokarm dla ryb.\nOczywiście w obu typach zbiorników można też używać sztucznych skał. Skały te służą tylko jako pomoc wizualna dla akwarium i nie mają takich samych korzyści, jeśli chodzi o bakterie, jak żywe skały. Jednak sztuczne skały są bardzo łatwe do umieszczenia w akwarium, nie wymagają żadnej konserwacji i nadal mogą stanowić kryjówki i naturalny dom dla twoich ryb.\nCo należy wziąć pod uwagę przy zakupie najlepszej skały akwariowej\nJest kilka rzeczy, które powinieneś wziąć pod uwagę przed zakupem najlepszej skały akwariowej, aby upewnić się, że masz odpowiedni rodzaj dla swojego akwarium.\nPrzede wszystkim musisz wziąć pod uwagę rozmiar skał w stosunku do twojego czołgu. Zwykle skały są dostarczane w paczkach o różnych rozmiarach, więc możesz je umieścić wokół swojego zbiornika, dodając charakter i miejsca, w których małe i duże ryby mogą się ukryć i odpocząć.\nNajważniejszą rzeczą do zapamiętania jest, aby nie przepełniać zbiornika kamieniami i dekoracjami akwarium. Twoje ryby potrzebują dużo miejsca do pływania i nie lubią przebywać w ciasnocie z mnóstwem kamieni i roślin.\nKolor kamieni, które wybierzesz, ostatecznie wpłynie na wygląd twojego czołgu, gdy jest całkowicie udekorowany. Jeśli chcesz mieć naturalnie wyglądający zbiornik, możesz wybrać naturalne kolorowe sztuczne skały lub żywe skały. Jeśli chcesz czegoś więcej, co przykuwa Twoją uwagę, możesz wybrać skały w kolorze neonowym!\nPowinieneś również unikać żywych skał, które mają czarne algi lub śluzowatą teksturę, ponieważ może to wskazywać na martwe organizmy, które mogą zanieczyścić zbiornik.\nJedną z głównych zalet skał są kryjówki, które dają rybom akwariowym. Te kryjówki mogą również służyć jako miejsca odpoczynku, co niektóre ryby, np. Pielęgnice, z pewnością docenią. Rośliny akwariowe są również przydatne do tworzenia kryjówek.\nLeczona / nietoksyczna\nChcesz mieć pewność, że wybrane przez Ciebie skały są oczyszczone i całkowicie nietoksyczne, dzięki czemu nie zanieczyszczają wody i nie szkodzą rybom. Zawsze uważaj na skały, które dziwnie pachną i zawsze sprawdzaj materiały przed zakupem.\nNiektóre skały mogą być drogie, podczas gdy inne mogą być dość tanie. To jest coś, o czym należy pamiętać przed zakupem, w przeciwnym razie możesz wydać więcej, niż chciałeś! Najlepsza skała akwariowa dla Ciebie niekoniecznie musi być najdroższa!\nNajlepsze recenzje skał akwariowych\n1) Small World Slate & Stone Store Duży naturalny łupek\nTe skały łupkowe z Small World Slate & Stone Store są w 100% prawdziwym łupkiem pochodzącym z USA. Łupek jest idealny do każdego rodzaju akwarium, ma neutralne pH i nie wpływa na wodę, dzięki czemu jest w 100% bezpieczny dla twoich ryb. Te duże kawałki łupka mają od 5 do 7 cali długości i stanowią wspaniałą dekorację wielu różnych zbiorników. Szary kolor jest idealny dla naturalnego środowiska i na pewno sprawi, że Twoje ryby poczują się jak w domu. Można je również układać w stosy i sklejać, tworząc jaskinie rybne / jaskinie lub ławki / siedzenia i łamać, aby uzyskać różne rozmiary.\nrodzaje pitbulli z niebieskim nosem\n2) Ryby Seiryu Rock\nTa skała Seiryu, znana również jako Azure Dragon, z Ryb jest świetna do każdego akwarium słodkowodnego. W pakiecie otrzymujesz około siedmiu kawałków skały, wszystkie w różnych kształtach i rozmiarach. Unikalne kształty pozwalają stworzyć zabawną i interesującą ekspozycję w akwarium, a naturalny kolor kamienia tej skały pozwala na naturalnie wyglądający zbiornik, który sprawi, że Twoje ryby poczują się jak w domu. Zaleca się umycie tego kamienia przed umieszczeniem go w zbiorniku, a także należy pamiętać, że niektórzy kupujący zgłaszają, że ta skała podnosi pH ich zbiornika.\n3) Lifegard Aquatics Dragon Rock\nTa smocza skała od Lifegard Aquatics to wyjątkowa i interesująca skała, która z pewnością wyróżnia się w zbiorniku. W tym pakiecie otrzymasz około dwóch dużych kawałków skały i cztery mniejsze kawałki skały, idealne do aranżacji w dowolny sposób i dodania charakteru swojemu czołgowi. Kolor jest całkowicie naturalny i dodaje również naturalnie wyglądającego środowiska. Ponownie, zaleca się, aby umyć tę skałę przed dodaniem jej do zbiornika, szczególnie w celu zapobieżenia podniesieniu się pH wody.\n4) ARC Reef Store Reef Stacker Dry Rock 10 funtów\nTa 10-funtowa sucha skała firmy ARC ma wiele otworów i jest zaprojektowana tak, aby można ją było łatwo układać w stosy, dzięki czemu doskonale nadaje się do aquascapingu. Idealny dla tych ryb, które lubią mieć miejsca do ukrycia się i odpoczynku lub dla ryb, które są znudzone i potrzebują stymulacji, możesz stworzyć wspaniałe struktury z tej skały za pomocą dołączonych korbowodów i wtyczek.\nSama skała ma naturalny biały kolor, idealną do każdego naturalnego środowiska, jest wyjątkowo porowata i lekka. Każdy kamień jest sterylizowany ciepłem pod wysokim ciśnieniem i dokładnie czyszczony, zanim dotrze do Ciebie, dzięki czemu jest całkowicie bezpieczny dla Twoich ryb.\n5) Skała bazowa Morza Karaibskiego Morza Południowego\nTa skała z South Seas Base z Morza Karaibskiego doskonale nadaje się do zbiorników morskich, rafowych i akwariów z pielęgnicami. Unikalny kształt tej skały jest uformowany przez erozję i wżery wapienia na przestrzeni eonów, zapewniając zabawny i interesujący pokaz dla twojego akwarium, który daje również twojemu rybom przestrzeń do ukrycia się i odpoczynku. Całkowicie czysty i bezpieczny, możesz być pewien, że ten kamień nie zaszkodzi Twoim rybom i został zaprojektowany tak, aby utrzymać odpowiedni poziom pH. Kolory pomagają również zapewnić Twoim rybom naturalny wygląd i poprawiają estetykę akwarium.\n6) ARC Reef Store Reef Stacker Dry Rock 25 funtów\nKolejna skała do układania raf od ARC, ta skała jest większa i pozwala tworzyć jeszcze większe struktury, aby Twoje ryby były szczęśliwe i zabawne. Mając 25 funtów skały, możesz łączyć elementy razem za pomocą wcześniej wywierconych otworów, aby stworzyć akwarium, które zapewni fantastyczny wygląd akwarium, ale także zapewni rybom satysfakcjonujące miejsce do życia. Będą mogli chować się i odpoczywać w tworzonych przez Ciebie strukturach.\nKażdy kawałek skały jest sterylizowany ciepłem pod wysokim ciśnieniem, a następnie dokładnie czyszczony, dzięki czemu wiesz, że jest całkowicie bezpieczny dla twoich ryb. Biały kolor wyróżnia się również w akwarium i na pewno sprawi, że Twoje akwarium będzie tematem rozmów!\n7) Small World Slate & Stone Store Mały naturalny łupek\nWięcej łupków z Small World Slate & Stone Store, ten naturalny kamień łupkowy jest w 100% oryginalny i również pochodzi z USA. Te kawałki łupków są mniejsze, mierzą od 1 do 3 cali długości i dlatego świetnie nadają się do mniejszych zbiorników. Nadal mają neutralne pH, co oznacza, że świetnie nadają się do każdego rodzaju akwarium i nie szkodzą rybom. Kolor tego prawdziwego łupka sprawia, że zbiornik wygląda naturalnie i stanowi doskonałą dekorację siedliska ryb. Możesz również skleić te kawałki łupków razem, aby utworzyć centralny element lub łuk w zbiorniku.\n8) Nature’s Ocean Coral Base Rock\nTa podstawowa skała koralowa z Nature’s Ocean to w 100% naturalny kamień aragonitowy, który świetnie nadaje się do ozdabiania akwariów, ochrony naturalnych raf, hodowli koralowców, hodowli skał i hodowli żywych koralowców. Opakowanie o wadze 20 funtów zapewnia odpowiednią skałę, aby stworzyć naturalne środowisko dla ryb i stworzyć struktury, w których mogą pływać i odpoczywać między nimi.\nbyki pittowe z czerwonym nosem\nSkała szybko dostosowuje się do żywego środowiska i nie wpływa na cykl wody w zbiorniku, więc jest łatwa do ustawienia. Porowata powierzchnia pomaga w rozwoju denitryfikacyjnych bakterii morskich, które pomagają również obniżyć poziom azotanów. Idealny zarówno do akwariów morskich, jak i słodkowodnych, nie musisz moczyć tej skały przed jej użyciem.\n9) Pudełko wystawowe Carib Sea Aquatics Life Rock\nKolejna skała z Morza Karaibskiego, ta kamienna ekspozycja jest substytutem żywej skały na bazie aragonitu, który jest nasycony żywymi bakteriami i ma wyglądać jak żywa skała z ładunkiem koralowców. Nie zawiera cementu ani gnijącego materiału, dlatego nie wymaga utwardzania przed użyciem i jest bezpieczny dla wszystkich ryb. Łukowaty kształt zapewnia rybom możliwość pływania i odpoczynku w środku, dzięki czemu są szczęśliwe i wolne od stresu.\nKształt oznacza również, że ta skała jest świetnym centralnym elementem twojego czołgu, a kolory są takie jak rzeczywistej żywej skały, co czyni ją idealną dla naturalnie wyglądającego zbiornika z odrobiną koloru. Co więcej, ta mała 20-funtowa skała pasuje również do wielu rozmiarów akwariów.\n10) Akcesoria do akwarium Cichlid Stone Aquarium Rock Cave Decor\nTa sztuczna skała z Aquarium Supplies zapewnia naturalne schronienie zarówno dla zbiorników słodkowodnych, jak i słonowodnych. Wykonana w 100% z ceramiki, ta dekoracja skalna jest całkowicie bezpieczna dla twoich ryb i wygląda prawie identycznie jak prawdziwa skała - nikt nie znałby różnicy! Mierzący 4,6 cala wysoki kamień stanowi lekką i naturalnie wyglądającą alternatywę oraz dodaje interesujący element do Twojego czołgu. Doskonale sprawdza się również jako wylęgarnia ryb oraz kryjówka dla mieszkańców dna i nie wymaga żadnej konserwacji.\n11) Półka z łupków Penn-Plax Reptology\nKolejna sztuczna skała, ta półka schodowa z Penn-Plax jest idealna dla gadów, małych ryb i innych zwierząt wodnych, zapewniając im miejsce do ukrycia się i pływania. Wykonany z nietoksycznego materiału żywicznego, ta sztuczna skała jest całkowicie bezpieczna w zbiorniku i działa zarówno w akwariach morskich, jak i słodkowodnych.\nKonstrukcja bardzo dokładnie naśladuje naturalne skały, dzięki czemu stanowi świetny element w każdym zbiorniku, nie wyróżniając się zbytnio i zachowując naturalny wygląd środowiska. Ta dekoracyjna skała jest dostępna w trzech różnych rozmiarach w zależności od rozmiaru akwarium i ryby.\n12) Środek biofiltra BCQLI Sphere Red Volcanic Rock\nTa naturalna i organiczna czerwona skała wulkaniczna z BCQLI ma wiele zalet po umieszczeniu w akwarium. Ta skała nie tylko wygląda przyjemnie wizualnie i naprawdę wyróżnia się, zachowując naturalną estetykę, ale także pomaga ustabilizować jakość wody, wchłania szkodliwe bakterie wraz z porowatością i wspomaga metabolizm u ryb. W tym 400-gramowym pakiecie otrzymasz kawałki wulkanicznej skały o różnej wielkości, które można umieścić wokół akwarium, aby uzyskać zarówno efekt wizualny, jak i zapewnić rybom wystarczająco dużo miejsca do poruszania się.\n13) Akwarium Aqualexs Ohko Dragon Stone Rock\nTen 10-kilogramowy kamień Dragon Stone firmy Aqualexs jest dostępny w różnych rozmiarach, od 2 do 7 cali i jest idealny do umieszczenia wokół zbiornika, aby stworzyć imponujący wyświetlacz. Wyjątkowy kształt, ta skała oferuje Twoim rybom miejsca do ukrycia się i odpoczynku, a różnorodność kolorów, w jakie wchodzi ta skała, może naprawdę wyróżnić Twój zbiornik, a jednocześnie wygląda jak naturalne środowisko. W 100% naturalny kamień ten nie zmienia pH wody i dlatego nadaje się do każdego typu zbiornika. Dzięki temu jest całkowicie bezpieczny dla twoich ryb i możesz być pewien, że nie zaszkodzi im.\n14) Lifegard Aquatics Smoky Mountain Stone\nTen zestaw Smoky Mountain Stone firmy Lifegard Aquatics umożliwia stworzenie wspaniałej kompozycji skał w akwarium. Te całkowicie naturalne skały wyglądają jak miniaturowe formacje skalne, a dzięki dwóm średniej wielkości skałom i trzem małym skałkom możesz umieścić je wokół swojego zbiornika i stworzyć naturalne środowisko dla swoich ryb, w tym obszary, w których mogą pływać i ukrywać się. Niektórzy właściciele ryb zgłaszali, że skały te zmieniły pH ich akwarium, więc jest to coś, na co należy uważać, ale są one całkowicie bezpieczne dla twoich ryb.\nNajlepsze często zadawane pytania dotyczące skał akwariowych\nCzy mogę używać kamieni, które znajduję na zewnątrz w moim akwarium?\nGeneralnie odradza się używanie kamieni znalezionych na zewnątrz w akwarium. Dzieje się tak, ponieważ skały na zewnątrz nie zostały poddane obróbce i dlatego czasami mogą zawierać mikroorganizmy, które mogą szkodzić rybom. Mogą również zawierać wapń, który może zmieniać pH wody w akwarium. Z tego powodu warto kupować skały specjalnie zaprojektowane do akwariów.\nCzy istnieją różne rodzaje skał do akwariów morskich i słodkowodnych?\nAkwaria morskie i słodkowodne są różne i dlatego mają różne wymagania. Podobnie jak niektóre ryby nie mogą żyć w wodach słodkich i słonych, a inne mogą żyć tylko w wodach słodkich, to samo dotyczy skał. Niewłaściwy rodzaj skały w złej wodzie może również wpływać na wodę, co może szkodzić rybom. Zawsze powinieneś sprawdzić, jakie skały, których używasz, są odpowiednie dla rodzaju posiadanego akwarium.\nSkały do akwariów morskich to Fiji Rock, Pukani Rock, Aquacultured Live Rock, Dry Rock i Tonga Branch Rock. Skały do akwariów słodkowodnych to łupek, skała lawowa, skamieniałe drewno, kamień górski i kwarcyt.\nJak widać, posiadanie skały w akwarium ma wiele różnych zalet. Skały mogą nie tylko ładnie wyglądać i tworzyć przyciągający wzrok wygląd, ale także dostarczają pożytecznych bakterii dla ryb, a także zapewniają kryjówki i miejsca odpoczynku. Pomagają również stworzyć naturalne środowisko dla twoich ryb, naśladując sposób, w jaki żyłyby na wolności. Niezależnie od tego, czy masz zbiornik ze słodką wodą, czy ze słoną wodą, istnieje najlepsza skała akwariowa dla twoich ryb.\nSprawdź nasze inne posty o akwariach, żywności i akcesoriach tutaj:\nPrzewodnik po najlepszych 20 galonowych zbiornikach rybnych\nPrzewodnik po najlepszych zbiornikach o pojemności 5 galonów\nNajlepszy przewodnik po termometrach akwariowych\nPrzewodnik po najlepszych odkurzaczach akwariowych\nNajlepszy przewodnik po żwirze do akwarium\nPrzewodnik po najlepszym uzdatniaczu wody do akwarium\nPrzewodnik po najlepszych roślinach akwariowych\nPrzewodnik po najlepszych dekoracjach akwarium\nNajlepszy przewodnik po piasku akwariowym\nNajlepszy przewodnik po żywności dla złotych rybek\nrodzaje psów górskich\nminiaturowe rasy krzyżówki pudla


Wypłacono przychody netto z transakcji z 39 tygodnia\nOpublikowane w 3rd June 2018 15th February 2019 przez Bankera\nDzisiaj (3 czerwca 2018 r.) Bankera wypłaciła posiadaczom tokenów Bankera trzydzieste dziewiąte przychody netto z transakcji.\nW zeszłym tygodniu SpectroCoin wygenerował 100 508,42 EUR przychodów netto z transakcji. 20% tej kwoty zostało rozdzielone między posiadaczy tokenów Bankera. Wyniosło to 20 101,68 EUR lub 40,74197856 ETH (przy obecnym kursie 493,39 EUR za 1 ETH). Całkowita liczba pozostałych pre-ICO oraz ICO tokenów BNK to 10 000 000 000 oraz 924 176 189 tokenów BNK, które zostały rozdystrybuowane do końca zeszłego tygodnia w postaci premii, nagród (za tłumaczenia, promocję itp.) oraz wynagrodzeń dla niektórych doradców. Na tokeny przydzielone zarządowi i doradcom wydano 924 176 189 tokenów BNK. W sumie wydano 10 924 176 189 tokenów BNK. Z uwagi na to, że udział w przychodach netto z transakcji jest alokowany wyłącznie na wyemitowane tokeny (a nie na łączną możliwą podaż w perspektywie długoterminowej), każdemu posiadaczowi BNK przydzielono 0,0000000037295241169866 ETH (0,0000018401099040800200 EUR) na 1 token BNK.\nOdtąd użytkownicy, którzy wypłacili swoje tokeny BNK z portfeli SpectroCoin, mogą ubiegać się o swoją część 39 rundy tygodniowej prowizji za pośrednictwem inteligentnego kontraktu. Jeśli chcesz dowiedzieć się więcej o tym, jak ubiegać się o udział w przychodach z transakcji netto, odwiedź nasz blog.\nWarto również wspomnieć, że w ciągu ostatniego tygodnia społeczność SpectroCoin powiększyła się o 3 815 nowych użytkowników, czyli z 864 338 do 868 153.\nPoprzedni wpisPoprzedni Droga do banku w epoce blockchain\nNastępny wpisNastępny Bankera z dumą ogłasza partnerstwo z instytucją pieniądza elektronicznego, posiadającą licencję UE


Marzec, 2020 | Blog Pieniężny\n„Wakacje kredytowe”. Złożono już 200 tys. wniosków\nRodzina, beneficjenci 500plus już dzwonila że dostanę dofinansowanie. W #tvpis tak powiedzieli ( ͡º ͜ʖ͡º)\nMimo że rzadko place poniżej 20k na daniny w podatkach to nic mi się nie należy i Państwo ma na mnie wyjebane ( ͡º ͜ʖ͡º)\nA Wy jak, zadowoleni z TARCZY?\n#dzialalnoscgospodarcza #firma #biznes #dobrazmiana #polityka


Herbaty świata - Reklamowy katalog stron - Marketing-Plus.wroclaw.pl\nTak samo kawa, jak i herbata mają swoich oponentów oraz zwolenników. Jedni nie wyobrażają sobie dnia bez szklanki herbaty, a inni bez kubka kawy. Racje obydwu stron zostały zaprezentowane na blogu kawy-i-herbaty.pl. Dowiesz się, dlaczego zielona herbata ma tak zbawienny wpływ na nasze zdrowie oraz która herbata zimowa jest najlepsza. Dowiesz się, jakie dodatki najlepiej pasują do herbaty świata oraz który sklep z herbatami oferuje najbogatszą ofertę gatunków. Jeśli interesuje Was herbaciana oraz kawowa tematyka, bez dwóch zdań ten blog jest dla Was. Polecamy śledzić publikowane tam bardzo często wpisy, ponieważ dostarczają wiedzę o tych wyjątkowych napojach. Znajdziecie tu szereg informacji, dzięki którym herbaty i kawy będą dla Was bez tajemnic.\nSłowa kluczowe: zielona herbata, sklep z herbatami, zestawy herbat, japońska zielona herbata, herbata sklep, herbata zielona, herbaty świata, biała herbata, herbata zielona sklep, najlepsza herbata, herbata zimowa, zielona herbata sklep, chińska herbata, herbaty zielone


elka.pl - Pijany uderzył w mostek i drzewo\nStart Kościan Pijany uderzył w mostek i drzewo\nMiał około 2 promili alkoholu\nPijany uderzył w mostek i drzewo\n13.12.2020. Radio Elka, Piotr Pewiński\nNa drodze łączącej Jezierzyce i Wonieść w gminie Śmigiel pijany kierowca nie zapanował nad samochodem, uderzył w mostek i wjechał w drzewo. Trafił do szpitala.\nDo zdarzenia doszło w niedzielę (13.12) około godziny 16.00. Według wstępnych ustaleń policji 58-letni mieszkaniec gminy Śmigiel jechał od\nstrony Jezierzyc w stronę Wonieścia. Za łukiem drogi kierowca stracił panowanie nad prowadzonym przez siebie citroenem c3. Uderzył w murek mostku znajdującego się na drodze, a następnie wjechał w drzewo. Podróżował sam.\nPo dotarciu służb na miejsce okazało się, że mężczyzna kierował w stanie nietrzeźwości. Badanie alkomatem wykazało około 2 promili alkoholu w wydychanym powietrzu.\nMężczyzna podczas zdarzenia doznał urazu głowy. Trafił do szpitala.\nOkoliczności zdarzenia bada kościańska policja.\n1. Dodane przez M, w dniu - 14-12-2020 07:29\n2. Dodane przez Ja, w dniu - 14-12-2020 09:34\nDo kom 1 i co by to dalo jak co drugi bimber pedzi\n3. Dodane przez Do 1, w dniu - 14-12-2020 12:26\nTo nic nie zmieni. Kiedyś też alkohol był sprzedawany od 13 a ludzie rano nawaleni byli.\n4. Dodane przez M, w dniu - 14-12-2020 12:46\nDo kom. 2 Od tego są służby, aby tego pilnować. Powinno się zaostrzyć kary dla osób które pracują albo kierują pojazdami. Lecz rząd tego nie wprowadzi ponieważ sami piją na umur, a jak ich policja zatrzymują to pokazują imunitet poselski.\n5. Dodane przez Piter, w dniu - 14-12-2020 18:01\nDowalić żeby w butach sie nie zmieścił cymbal


GAP MOLDED Japonki brown - Sandały dziecięce - Buty360\nButy360 › Buty dziecięce › Sandały › GAP MOLDED Japonki brown\nGAP MOLDED Japonki brown\nPrezentowane GAP MOLDED Japonki brown były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Obuwie GAP - nieodzowne w szafie wszystkich dzieci, zwłaszcza w trakcie letniego okresu. Charakterystyczną cechą butów GAP MOLDED Japonki brown jest perfekcyjna przewiewność oraz trwałość, co sprawia, że buty te są w stanie zachować wspaniały stan na długie miesiące... więcej »\nPrezentowane GAP MOLDED Japonki brown były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Obuwie GAP - nieodzowne w szafie wszystkich dzieci, zwłaszcza w trakcie letniego okresu. Charakterystyczną cechą butów GAP MOLDED Japonki brown jest perfekcyjna przewiewność oraz trwałość, co sprawia, że buty te są w stanie zachować wspaniały stan na długie miesiące. Trzeba podkreślić, że atrakcyjny jest również design, wpasowujący się w dziecięcą estetykę. Niżej mogą Państwo zapoznać się z technicznym opisem techniczny opis butów.\nGAP MOLDED Japonki brown, materiał zewnętrzny: wysokiej jakości materiał skóropodobny, materiał wewnętrzny: skóra ekologiczna, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: skóra ekologiczna, podeszwa: tworzywo sztuczne, materiał zewnętrzny: wysokiej jakości materiał skóropodobny, nosek buta: otwarty, wyściółka: skóra ekologiczna, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: skóra ekologiczna, zapięcie: brak, materiał: wysokiej jakości materiał skóropodobny.\nPrezentowane w tym miejscu sandały dziecięce wyróżniają się nadzwyczajną solidnością, jaką uzyskano za sprawą wykorzystaniu profesjonalnej klasy materiałów do ich wyprodukowania. Jeżeli wciąż nie posiadasz w swej garderobie sandały dziecięce albo buty GAP MOLDED Japonki brown nie spełniają Twoich oczekiwań - spójrz na nasze pozostałe oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach GAP MOLDED Japonki brown


Niezbędnik Dobrego Nauczyciela - PDF\nDownload "Niezbędnik Dobrego Nauczyciela"\n2 Seria I. Rozwój w okresie dzieciństwa i dorastania Sześć poradników w serii I Rozwój w okresie dzieciństwa i dorastania opisuje rozwój na kolejnych etapach życia człowieka: od wczesnego dzieciństwa, przez wiek przedszkolny i szkolny, po późną fazę dorastania, aż do momentu wkroczenia w dorosłość w wieku lat. Poradniki dają dużą dawkę informacji na temat zmian rozwojowych na każdym kolejnym etapie dzieciństwa i dorastania. Pomagają też rodzicom i nauczycielom zrozumieć, na czym polega wspieranie rozwoju dziecka i nastolatka. Intuicyjne rozumienie potrzeb dziecka jest niezwykle cenne, ale wsparte wiedzą z psychologii rozwojowej może w wielu sytuacjach uspokoić dorosłych i zracjonalizować ich ocenę sytuacji. Z drugiej strony może przyczynić się do wczesnego wychwycenia, a przede wszystkim niebagatelizowania sygnałów, które mogą być ostrzeżeniem przed sytuacją wykraczającą poza to, co typowe dla danego wieku. Niezbędnik Dobrego Nauczyciela Redakcja: prof. dr hab. Anna I. Brzezińska Instytut Badań Edukacyjnych Wszystkie tomy i pakiet narzędzi gotowe do druku dostępne na\n4 Seria II. Opieka i wychowanie w okresie dzieciństwa i dorastania W jakie pułapki wychowawcze wpadają dorośli? Dlaczego dziadkowie są ważni? Dlaczego nadmiar opieki krępuje rozwój małego człowieka? Jak wzmacniać u dziecka samodzielność i odwagę działania? Na te i inne pytania można znaleźć odpowiedź w sześciu tomach serii II Opieka i wychowanie w okresie dzieciństwa i dorastania. Rodzice i nauczyciele znajdą tu informacje pozwalające zrozumieć, jak i dlaczego tak - postępować z dzieckiem od wczesnego dzieciństwa, przez wiek przedszkolny i szkolny, po późną fazę dorastania, czyli aż do startu w dorosłość. Poradniki podpowiedzą, jak towarzyszyć dziecku w jego dorastaniu, jak stymulować jego rozwój, jak pomagać w trudnych chwilach. Bo choć każdy z rodziców chce, by jego dziecko miało szczęśliwe dzieciństwo, to zarówno nadmierna opiekuńczość i troska, jak i zbyt wczesne próby oddania dziecku kwestii decydowania o sobie, mogą skończyć się wychowawczą porażką. Niezbędnik Dobrego Nauczyciela Redakcja: prof. dr hab. Anna I. Brzezińska Instytut Badań Edukacyjnych Wszystkie tomy i pakiet narzędzi gotowe do druku dostępne na\n5 Seria III. Edukacja w okresie dzieciństwa i dorastania\n6 Seria III. Edukacja w okresie dzieciństwa i dorastania Kształcenie dzieci i nastolatków to wyzwanie dla każdej rodziny, przedszkola i szkoły. Dzisiejsze dzieci i nastolatki rozpoczną swoją podróż w dorosłość w świecie, który trudno przewidzieć. Jak je do tego przygotować, w co wyposażyć? Czego nauczyć, by poradziły sobie na rynku pracy, ale przede wszystkim, by potrafiły realizować swoje pasje z innymi i by umiały się uczyć? Sześć poradników w serii III Edukacja w okresie dzieciństwa i dorastania zwraca uwagę na to, jak ważne jest środowisko fizyczne i społeczne otaczające każdą rodzinę, przedszkole i szkołę. Podkreśla rolę miejsc edukacyjnie aktywnych poza szkołą, w lokalnej społeczności. Zwraca uwagę na konieczność zmiany roli nauczyciela w kolejnych fazach rozwoju dziecka i nastolatka. Pokazuje, że zadaniem rodziców i nauczycieli jest wzmacnianie w uczniach zaufania do innych, ciekawości świata, twórczego myślenia i gotowości do współpracy. Niezbędnik Dobrego Nauczyciela Redakcja: prof. dr hab. Anna I. Brzezińska Instytut Badań Edukacyjnych Wszystkie tomy i pakiet narzędzi gotowe do druku dostępne na\n7 Seria IV. Monitorowanie rozwoju w okresie dzieciństwa i dorastania\n8 Seria IV. Monitorowanie rozwoju w okresie dzieciństwa i dorastania Warunkiem prawidłowego rozwoju każdego człowieka jest zaspokojenie jego podstawowych potrzeb. Ale jak to ocenić? Dzieci w jednej grupie wiekowej czasami znacznie różnią się zachowaniem, bo mają inne temperamenty i doświadczenia życiowe. W sześciu tomach serii IV Monitorowanie rozwoju w okresie dzieciństwa i dorastania zachęcamy do uważnego obserwowania dzieci i nastolatków w różnych sytuacjach, do rozmów z nimi, do powtarzania tych obserwacji. Zachęcamy nastolatki do samodzielnego wypełniania kwestionariuszy i porównywania swoich odpowiedzi z odpowiedziami rodziców i nauczycieli czy kolegów. Przygotowane krótkie i proste w stosowaniu kwestionariusze dotyczą 4 obszarów: 1) jakości domowego środowiska wychowawczego, 2) przebiegu i efektów rozwoju dzieci i nastolatków, 3) jakości środowiska żłobkowego, przedszkolnego i szkolnego oraz 4) funkcjonowania dzieci i nastolatków w tych instytucjach. Niezbędnik Dobrego Nauczyciela Redakcja: prof. dr hab. Anna I. Brzezińska Instytut Badań Edukacyjnych Wszystkie tomy i pakiet narzędzi gotowe do druku dostępne na\nTożsamość młodzieży u progu dorosłości\nZespół Szkół nr 1 w Koninie Miejski Ośrodek Doskonalenia Nauczycieli w Koninie Konin, 15 lutego 2017 roku Tożsamość młodzieży u progu dorosłości Prof. dr hab. Anna Izabela Brzezińska Instytut Psychologii\nNauka w szkole przyjemnością. Jak pomóc dziecku poradzić sobie z wyzwaniami nowej roli roli ucznia?\nNauka w szkole przyjemnością. Jak pomóc dziecku poradzić sobie z wyzwaniami nowej roli roli ucznia? dr Julia Kaleńska-Rodzaj Katedra Psychologii UP Krakowski Ośrodek Doradztwa dla Artystów KODA kalenska@up.krakow.pl


Obrazy Boga w literaturze polskiej XX i XXI wieku | Nowy Napis\nWydawnictwa / Biblioteka Pana Cogito / Obrazy Boga w literaturze polskiej XX i XXI wieku. Od pokolenia wojennego do Nowej Fali\nWydawnictwo Naukowe ATH, Instytut Myśli Józefa Tischnera\nStanisław Dziedzic, Pokłady Bożego ładu w młodzieńczej poezji Karola Wojtyły\nMateusz Antoniuk, Obrazy Boga w poezji Krzysztofa Kamila Baczyńskiego\nAdam Prokop, „Idąc po szczeblach blasku i głazach cienia”. Aniołowie Herberta w perspektywie angelologii katolickiej\nAnna Stec-Jasik, „Oblicze Twoje”. O wierszu „Brewiarz. Drobiazgi” Zbigniewa Herberta\nAgnieszka Łazicka, Młodego Herberta kłopot z religią. Wobec wyzwań myśli Henryka Elzenberga\nJakub Kozaczewski, Wiktora Woroszylskiego obrona Abrahama\nWojciech Kudyba, Teologiczna interpretacja znaków kultury w poezji Janusza S. Pasierba\nMałgorzata Peroń, Obrazy ludzkiego losu w wierszach o sztuce ks. Janusza S. Pasierba z tomu „Blask cienia. Wiersze wybrane”\nŁukasz Kołoczek, Teologia zapomnianej wsi – komentarz do „Psalmów” Tadeusza Nowaka\nJustyna Budzik, „Homo hesitans”, „homo confidens”? Bogdana Czaykowskiego drogi do Boga\nJędrzej Soliński, Bohater we mgle. „Odyseja” Homera i „Traktat o łuskaniu fasoli” Wiesława Myśliwskiego\nAnna Hajduk, „Nie mogę przebaczyć Ci, Panie”. Obraz Boga w poezji Henryka Grynberga\nEwa Bartos, „Pierwsza rana”. O doświadczeniu „sacrum” w liryce Tadeusza Kijonki\n„Bezimienne stwarza. Cnota zachowuje”. Daoizm w późnej twórczości Edwarda Stachury\nMirosław Dzień, Krynicki mistyczny. Podróż w stronę buddyzmu Zen, św. Jana od Krzyża i Mistrza Eckharta\nZofia Zarębianka, W stronę metafizyki. Ewolucje poezji pokolenia Nowej Fali (Stanisław Barańczak, Adam Zagajewski, Stanisław Stabro, Leszek Aleksander Moczulski, Julian Kornhauser)\nPoeta – w przeciwieństwie do intelektualnego konstruktora metafizycznych spekulacji – potrzebuje Osoby, do której może wołać, z którą czasami chce się spierać lub nawet oskarżać Ją o zło historii, jak bywa to w liryce Mieczysława Jastruna, Krzysztofa Kamila Baczyńskiego czy Henryka Grynberga. W przeraźliwej samotności poeta może domagać się Głosu, jak Aleksander Wat, albo modlić się, jak to się dzieje w poezji Jerzego Lieberta i Karola Wojtyły, a nawet w późnej twórczości Zbigniewa Herberta [por. odpowiednie rozdziały w tomie drugim Obrazy Boga w literaturze polskiej XX wieku. Od pokolenia wojennego do Nowej Fali, red. J.M. Ruszar, D. Siwor, Bielsko-Biała – Kraków 2019]. Raczej nie mamy do czynienia z sytuacją intelektualnego, zimnego, niezaangażowanego uczuciowo dyskursu, co wcale nie dziwi, skoro wiersze podejmują ważne kwestie egzystencjalne, a autorom nie chodzi o „rozmowę z Absolutem na migi” – jak żartobliwie wyraził się Herbert w korespondencji z Henrykiem Elzenbergiem – ale o kontakt z takim rodzajem transcendencji, której ludzkie losy nie są obojętne. Bóg nie może być mniej czy bardziej konieczną hipotezą, zwornikiem koncepcji, ale elementem osobistej więzi. Tymczasem – jak powiada autor Tropów myślenia religijnego, Karol Tarnowski – Boga żywej wiary wypiera Absolut, element skończonych, zamkniętych, racjonalnych systemów, a współczesna filozofia żyje „żałobą po Bogu”. Nic więc dziwnego, że są to wyobrażenia nieprzystające do siebie, i trudno znaleźć jakieś elementy ciągłości. Stąd też decyzja edytorska, aby prezentować twórców chronologicznie, na podstawie ich daty urodzenia, a poniekąd ich pokoleniowe doświadczenia.\nW pierwszym tomie omawiane są przede wszystkim postawy poetów należących do pokoleń urodzonych na przełomie wieków, którzy swój najbardziej twórczy okres przeżyli w II Rzeczpospolitej i uczestniczyli w awangardowych lub klasycyzujących poszukiwaniach zdetronizowanego Boga, ale – przynajmniej do września 1939 roku – funkcjonowali w komfortowych warunkach historycznych (jak na polskie dzieje), by następnie doświadczyć końca państwowej niepodległości i liberalnego świata. W tomie drugim dominuje pokolenie wojenne, urodzone i wychowane w wolnej Polsce, które w krótkim okresie przyśpieszonego dojrzewania zostało osaczone przez totalizm hitlerowski i sowiecki, a następnie tylko sowiecki. Wyzwanie egzystencjalne nie miało sobie równych w dotychczasowej historii ani w zakresie skali moralnego i fizycznego zagrożenia, ani powagi intelektualnej i duchowej próby. Skutki moralnego i politycznego pęknięcia, jakie dokonało się w latach 40. i 50., widoczne są do dzisiaj. Tom trzeci zawiera w części pierwszej szkice dotyczące kwestii obecności treści metafizycznych i religijnych w literaturze przełomu XX i XXI wieku w epoce postsekularnej, a w części drugiej autorzy podejmują refleksję nad trendami w badaniach twórczości najnowszej.\nBiblioteka Pana CogitoWszystkie wydania


Abigail Winslet | Fanowska Fineasz i Ferb Wiki | FANDOM powered by Wikia\nAbigail stworzona przez Sebolęęę w The Sims 4\nDebiut: Jak królik z dziobakiem\nWiek: tyle co Heinz\nMiasto rodzinne: Philadelphia\nRodzeństwo: Charlene Dundersztyc (siostra)\nAbigail stworzona przez Sarę124\nInna wersja Abigail stworzona przez Raity-Rokę\n„ Serio? Podoba ci się Heinz? ”\n- Charlene do Abigail\nAbigail Winslet (czyt. Abigejl Łinslet) - postać wymyślona przez Sebolęęę.\nAbigail jest chudą i wysoką kobietą o jasnej skórze. Ma proste blond włosy. Jej usta są zawsze pomalowane szminką na czerwono, przypudrowany nosek i pomalowane rzęsy. Cerę ma nieskazitelną, na twarzy nie ma żadnych pryszczy ani wągrów. Charakterystyczną cechą wyglądu Abigail są bardzo duże piersi, które bardzo często sztucznie powiększa. Ubiera się w najmodniejsze i oryginalne ciuchy - codziennie ma na sobie coś innego, a jej ubiory nigdy się nie powtarzają.\nAbigail to typowa modnisia. Liczą się dla niej tylko ubrania i pieniądze. Zawsze ocenia ludzi po wyglądzie, noszonych przez nich strojach i statusie materialnym. Potrafi być miła, jednak może okazać się dwulicowa i podstępna. Jest przyzwyczajona do tego, że gdy czegoś chce, to dostaje to. Uwielbia się rządzić i rozkazywać innym. Ma poważną wadę wzroku, która została naprawiona przez Fretkę i Vanessę.\nModa, wygląd i przystojni mężczyźni to jedyne zainteresowania blondynki. Abigail cały czas zakłada nowe drogie ubranie, które kupuje w najbardziej znanych sklepach. Potrafi nawet stwierdzić, że ubranie, które kupiła wczoraj to staroć, jednak nie umie się z nim rozstać. Nakłada na siebie tony makijażu, a co trzy miesiące jest poddawana operacji powiększenia biustu. Dba o wygląd. Dla niej choćby mały posiłek nie będący w spisie dnia może poważnie zaszkodzić jej figurze. Ma trochę uszkodzony wzrok, co sprawia, że widzi inaczej - dlatego też podobają jej się mężczyźni, którzy tak na prawdę są brzydcy.\nMarzeniem Abigail jest mieć dużo ubrań. Jednak musi mieć na nie dużo pieniędzy. Ale ona nie chce pracować. Więc jak zdobyć ogromny majątek? Poprzez małżeństwo z bogatym mężczyzną. Dlatego największym pragnieniem Abigail jest poślubienie kogoś, kto ma wiele pieniędzy (i jest oczywiście przystojny). Taki wydał jej się były mąż Charlene - bogaty, bo Heinz naukowiec, i piękny, bo Abigail ślepa.\nLudzie dookoła postrzegają Abigail za wariatkę i zakupoholiczkę. Uważają, że jest zupełnie niepodobna do swojej siostry. Bardzo łatwo jest się z nią zaprzyjaźnić, ale również można szybko wyrobić sobie z niej wroga.\nAbigail lubi swoją młodszą siostrę. Regularnie dzwoni do niej i rozmawia z nią, bardzo często o modzie. Pożycza jej ubrania i często udziela rad w różnych sprawach, które dla Charlene są zbędne.\nTymczasem młodsza siostra nie przepada za Abigail. Nie lubi jej słuchać, podczas rozmów nudzi się i stosuje różne wymówki, byleby jak najszybciej odłożyć słuchawki. Jednak zdaje sobie sprawę, że są rodzeństwem, dlatego stara się być dla niej miła, by nie zrobić Abigail przykrości.\nZe względu na uszkodzony wzrok blondynki, Abigail wpadła w szał, kiedy pierwszy raz zobaczyła Heinz'a.\n„ Widzę sexy ciacho... ”\n- Abigail o Heinz'u\nZakochała się w nim i zaczęła za nim szaleć. Z jego powodu przeprowadziła się nawet do Danville. W odcinku Sami w szkole pocałowała go po raz pierwszy, a potem oświadczyła się mu. Jednak w odcinku Nasz ślub rzuciła go przed ołtarzem, gdyż po odzyskaniu sprawnego wzroku, zauważyła, że jest brzydki. Jedynym uczuciem, które potem pojawiło się między nimi, była nienawiść.\nHeinz też zakochał się w Abigail, jednak nie był tak szalony jak blondynka. Podobała mu się, ale z umiarem. Bardziej wolał się skupić na podbiciu Okręgu Trzech Stanów niż na ich związku. W odcinku Nasz ślub został przez nią rzucony przed ołtarzem.\nTe relacje przypominają trochę stosunki Tuska i Kaczyńskiego. Abigail znienawidziła Vanessę już od samego początku znajomości, a przyczyną tego były okropne ubrania gotki. Dziewczyny prowadziły otwartą wojnę, w której blondynka chciała zmienić styl swojej nemezis. Nawet na pogrzebie Vanessy opowiadała żarty, przez co została wyproszona.\nVanessa znienawidziła Abigail za jej styl bycia i stosunek do ubrań oraz zakupów. Chciała nie dopuścić do tego, by blondynka została jej macochą, więc zniszczyła miejsce, gdzie miał się odbyć ślub. Na samym weselu wraz z Fretką ostatecznie doprowadziły do odzyskania przez Abigail prawidłowego wzroku, przez co kobieta rzuciła Heinz'a przed ołtarzem. Kiedy później Vanessa zrozumiała, że zniszczyła jedyną nadzieję na miłość dla swojego ojca, popełniła samobójstwo.\nJak królik z dziobakiem;\nAbigail urodziła się w Philadelphii, gdzie spędziła większość życia, o którym niewiele wiadomo. Tam zaczęły się jej szalone zainteresowania modą i płcią przeciwną.\nW odcinku Jak królik z dziobakiem przyjeżdża w odwiedziny do Charlene, ale gdy przypadkiem spotyka Heinz'a, zakochuje się w nim;\nW odcinku Pilnuj mojego psa szykuje się na randkę z Heinz'em, ale zostaje zamknięta w piwnicy przez zazdrosną Charlene;\nW odcinku Jemioła wraz z Dundersztycami idzie na miejską wigilię, gdzie Vanessa chce powstrzymać parę przed pocałunkiem;\nW odcinku Sami w szkole idzie na randkę z Heinz'em, podczas której całuje chłopaka po raz pierwszy i oświadcza się mu\nW odcinku Daj mi odpowiedź jej oświadczyny, pomimo próby przerwana ich przez Vanessę, zostają zaakceptowane przez Heinz'a;\nW odcinku Metrowy problem wraz z narzeczonym rozpoczyna planowanie ich "wspaniałego" wesela, które ma się niedługo odbyć;\nW odcinku Nowy styl Vanessy między nią, a Vanessą wybucha wojna wywołana głośną kłótnią o niepodobające się jej ubrania gotki;\nW odcinku Na zdrowie! wraz z Heinz'em ogląda ratusz, który został zaproponowany przez brata jej narzeczonego jako miejsce ślubu;\nW odcinku Nasz ślub bierze ślub z Heinz'em, jednak na skutek uderzenia przez Fretkę metalową tacą w oko, odzyskuje prawidłowy wzrok i odwołuje ceremonię;\nW odcinku Samobójstwo pojawia się na pogrzebie Vanessy, na którym opowiada kawał, przez co zostaje wyrzucona z mieszkania Heinz'a;\nW odcinku Hdbfshavbdhvkfsbhafdbv służy Parentezjuszowi i walczy z Pepe Panem Dziobakiem, będąc pod wpływem minirobopluskw;\nW odcinku Kim jest Moranica? występuje jako świadek w rozprawie sądowej między Heinz'em i Charlene o prawa do opiekowania się Heinz'em Juniorem\nW odcinku Reaktywacja okazuje się być dziewczyną Roger'a, a potem wraz z chłopakiem i z Heinz'em spotyka się w kafejce "U Róży"\nKiedyś potknęła się o własny biust - dwukrotnie. Pierwszy raz opowiadała Charlene, natomiast drugi wydarzył się w odcinku Kim jest Moranica?