Tadeusz Kantor « Fundacja imienia Tadeusza Kantora\n6 kwietnia 1915 – 8 grudnia 1990\nżycia i twórczości Tadeusza Kantora\n6 IV w Wielopolu Skrzyńskim (obecnie województwo podkarpackie) urodził się Tadeusz Kantor. Był drugim dzieckiem Mariana i Heleny (z domu Berger) Kantorów. Marian Kantor, który walczył podczas I wojny światowej na froncie, po zakończeniu działań wojennych nie powrócił do rodziny. Wyjechał na Śląsk, gdzie zajął się działalnością polityczną i kulturalną, jako Marian Kantor-Mirski.\nUczęszczał do szkoły podstawowej w Wielopolu Skrzyńskim. W 1924 roku Helena Kantor wraz z córką Zofią i synem Tadeuszem przeprowadziła się do Tarnowa.\nTadeusz po zaliczeniu szkoły powszechnej został zapisany do I Gimnazjum im. Kazimierza Brodzińskiego w Tarnowie, które ukończył w 1933 roku. Z lat gimnazjalnych datują się pierwsze próby malarskie i teatralne młodego Kantora.\nPo złożeniu egzaminu maturalnego wyjechał do Krakowa, gdzie w październiku zapisał się na Wydział Prawa i Administracji Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po dwóch tygodniach zrezygnował ze studiów prawniczych i przyjęty został do Prywatnej Wolnej Szkoły Malarstwa i Rysunków im. Ludwiki Mehofferowej.\nW październiku 1934 roku podjął studia na Wydziale Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. W ciągu pierwszych czterech lat studiował malarstwo w pracowniach Władysława Jarockiego i Ignacego Pieńkowskiego. Ostatnie dwa lata spędził w pracowni Malarstwa Dekoracyjnego i Teatralnego, prowadzonej przez Karola Frycza. Ważnym epizodem w czasie jego akademickiej edukacji była ok. 1938 roku pierwsza samodzielna próba teatralnej inscenizacji sztuki Śmierć Tintagilesa M. Maeterlincka, która odbyła się w „Bratniaku” – Klubie Studentów ASP.\nOkres wojny i okupacji młody artysta spędził w Krakowie. Aby zarobić na życie pracował jako malarz pokojowy. Ozdobił też w 1941 roku freskami kościół parafialny we wsi Nockowa, a w latach 1942 – 44 był zatrudniony w charakterze robotnika w „Institut für Deutsche Ostarbeit” i malarni „Staatstheater”. Przez pewien czas, zmuszony postanowieniem niemieckich władz, ciężko, fizycznie pracował w „Baudienście”. W czasie okupacji założył podziemny Teatr Niezależny, który wystawiał spektakle w zakonspirowanych mieszkaniach. W Teatrze Niezależnym zrealizował dwa, ważne dla rozwoju swojej twórczości, przedstawienia: Balladynę J. Słowackiego (1943) w manierze „Bauhausu” i Powrót Odysa St. Wyspiańskiego (1944), z wykorzystaniem po raz pierwszy „biednych”, znalezionych przedmiotów z otaczającej rzeczywistości.. Wraz ze studentami „Kunstgewerbeschule” (powstałej w miejsce polskiej ASP), z której rekrutowała się również część aktorów jego teatru, inicjował spotkania, dyskusje, organizował odczyty. Założyli oni później konspiracyjną „Grupę Młodych Plastyków”, początkującą swe powstanie, ekspozycją obrazów w mieszkaniu Ewy Siedleckiej przy ul. Szewskiej w Krakowie w 1943 roku.\nW lutym, po wyzwoleniu Krakowa, został zaangażowany na stanowisku kierownika malarni w Starym Teatrze w Krakowie, a w marcu zapisał się na kurs scenografii prowadzony przez Andrzeja Pronaszkę. Pomagał potem Pronaszce w jego pracy głównego scenografa Starego Teatru. Był autorem dekoracji do Śmierci Fauna T. Czyżewskiego, wystawionej w Domu Plastyków 6 VI, w reżyserii W. J Dobrowolskiego. Kilkanaście dni później (17 VI) zadebiutował jako scenograf na scenie zawodowego, repertuarowego teatru przedstawieniem Dzień jego powrotu Z. Nałkowskiej, w reżyserii J. R. Bujańskiego, a 24 VI jako malarz wystawiając swoje okupacyjne prace na zorganizowanej w Domu Literatów wystawie „Grupy Młodych Plastyków”. Podjął również próbę kontynuacji eksperymentalnego Teatru Podziemnego, wystawiając 2 VIII w Teatrze Akademickim „Rotunda”, we własnej inscenizacji i reżyserii Niegodnego i godnych J. Czechowicza, a 5 VIII w Studiu Aktorskim przy Starym Teatrze drugą wersję podziemnego Powrotu Odysa St. Wyspiańskiego. Od jesieni 1945 do połowy roku 1946 pracował w Starym Teatrze na etacie asystenta scenografa i równocześnie prowadził zajęcia ze studentami Studia Aktorskiego. W latach 1945 – 46 był także autorem kilku opraw scenograficznych realizowanych w Starym Teatrze. 24 III zawarł związek małżeński z Ewą Jurkiewicz.\nW styczniu, na łamach nowego krakowskiego miesięcznika Przegląd Artystyczny opublikował swój pierwszy artykuł pt. Sugestie plastyki scenicznej. We wrześniowym numerze czasopisma „Twórczość” ukazał się napisany przez Tadeusza Kantora i Mieczysława Porębskiego artykuł Grupa Młodych Plastyków po raz drugi. Pro domo sua., określany potem manifestem „spotęgowanego realizmu”. 12 X w krakowskim Pałacu Sztuki otwarta została wystawa „Grupy Młodych Plastyków”, na której Kantor pokazał namalowane w czerwcu i lipcu obrazy „spotęgowanego realizmu” (Praczka, Kobieta w drzwiach, Piekarze, Prasowaczka, Ptasznicy). Jeden z obrazów tego okresu – Portret malarza został zakwalifikowany przez krajową komisję do reprezentowania sztuki polskiej na Międzynarodowej Wystawie Sztuki Współczesnej, zorganizowanej przez UNESCO w paryskim Musée d’Art Moderne w dniach 18 XI – 28 XII.\nW pierwszej połowie roku przebywał w Paryżu, w ramach otrzymanego z Ministerstwa Kultury artystycznego stypendium. W stolicy Francji zapoznał się aktualnymi dokonaniami światowej sztuki. Zainteresowała go twórczość Kandinsky’ego, Miró, Klee, Ernsta, Hartunga, Matty, ale w pisanej po latach autobiografii głównie eksponował swoje paryskie odkrycia związane z wystawą w „Palais de Découverte”, na której pokazano osiągnięcia ówczesnej nauki (preparaty biologiczne, przekroje mechanizmów, okazy geologiczne etc.). Stały się one źródłem inspiracji dla nowych rysunków i obrazów, w których efektem nowego, poszerzonego widzenia świata, dostępnego tylko poprzez ścisłą wiedzę naukową, były próby oddania ruchliwej struktury materii, rodzącej formy z metamorfoz przestrzeni. Po powrocie z Paryża został zatrudniony (w roku akademickim 1947/48) na stanowisku profesora w krakowskiej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych. Jego wczesne malarstwo zaprezentowano 30 XI w warszawskim Klubie Młodych Artystów i Naukowców na wystawie grupy plastyków nowoczesnych.\nBierze udział w zbiorowych pokazach osiągnięć współczesnego malarstwa polskiego: wystawie Polish Art Today pokazywanej od 3 II w The Kościuszko House w Nowym Jorku, a potem przeniesionej do Chicago i Waszyngtonu oraz ekspozycji „Młodzi Malarze Polscy”, która gościła w lipcu i sierpniu w Karlovych Varach, Czeskich Budziejowicach i Pradze.\n6 IV został wybrany prezesem założonego w Krakowie Klubu Artystów i rozpoczął starania w Ministerstwie Kultury i Sztuki o subwencję na zorganizowanie w krakowskim Pałacu Sztuki wystawy, która miała być w założeniu manifestacją wszystkich nowoczesnych tendencji w sztuce polskiej. Był jednym z głównych pomysłodawców, organizatorów, aranżerów i komisarzy I Wystawy Sztuki Nowoczesnej, zrealizowanej w dniach 19 XII 1948 – 13 II 1949 w Pałacu Sztuki, która przeszła do historii jako pierwsze powojenne wystąpienia awangardowych twórców. Na ekspozycji Kantor pokazał swoje malarstwo, nazwane „metaforycznym”, będące plonem doświadczeń paryskich.\nUczestniczył w zorganizowanej 12-13 II przez Ministerstwo Kultury i Sztuki konferencji plastyków w Nieborowie, podczas której ostro polemizował z tezami programowego referatu zachęcającego artystów do uprawiania realizmu socjalistycznego. Skutkiem tego wystąpienia była odmowa nie tylko subwencjonowania przez Ministerstwo Kultury i Sztuki planowanego przeniesienia „I Wystawy Nowoczesnych” do Wrocławia i Łodzi, ale także zakaz upowszechniania tego typu wystaw (z pisma MKiS). Jeszcze raz wystąpił z obroną sztuki awangardowej na IV Walnym Zjeździe Związku Polskich Artystów Plastyków, na którym ogłoszono socrealizm obowiązującym kierunkiem w plastyce polskiej. W grudniu, w WSSP, wygłosił swój ostatni przed stalinowską nocą publiczny wykład zatytułowany O marzeniu (O sztuce).\nW związku z negatywną oceną pedagogicznej działalności, Kantora Ministerstwo Kultury i Sztuki poleciło dyr. Wejmanowi wypowiedzieć artyście umowę o pracę w WSSP z dniem 1 III. Od 1 IX twórca uzyskał zatrudnienie w Państwowych Teatrach Dramatycznych w Krakowie na etacie scenografa. Jako dekorator pracował w teatrach repertuarowych do 1963 roku, a ostatnią, zawodową oprawę scenograficzną wykonał w 1974 roku. Swoją aktywność scenograficzną w latach socrealizmu traktował artysta jako działalność usługową, zarobkową, nie posiadającą większych ambicji artystycznych i nie mającą wiele wspólnego z właściwą twórczością. Ale nawet jego najbardziej bliskie socrealizmowi projekty scenograficzne określane były pogardliwym mianem formalizmu i tylko jeden spośród kilku zakwalifikowany został do udziału w wystawie (projekt do inscenizacji Generała Waltera pokazany w XI i XII 1950 roku na ekspozycji Plastycy w walce o Pokój w warszawskiej Zachęcie).\nOd roku 1950 Kantor wraz z kilkoma innymi artystami nie uczestniczył w oficjalnym życiu artystycznym. Choć intensywnie tworzył, nie pokazywał na żadnych wystawach obrazów i rysunków powstałych w zaciszu domowej pracowni. W tych latach wykonywał tylko zlecone mu prace scenograficzne. Był autorem projektów kilkudziesięciu dekoracji. Po śmierci Józefa Stalina pierwsze oznaki zniesienia doktryny socrealizmu pojawiły się na VI Zjeździe ZPAP, zorganizowanym w czerwcu 1954 roku, w Warszawie, na którym nieśmiałe głosy postulowały poszerzenie kryteriów realizmu socjalistycznego. Po raz pierwszy od kilku lat wystąpił wtedy Kantor, choć jego słowa nie dotyczyły podstawowych kwestii sztuki. Inną oznaką nadciągających zmian było przyznanie artyście w sierpniu 1954 roku Złotego Krzyża Zasługi. Sam twórca uważał, że plastyczną zapowiedzią „odwilży” były już jego dekoracje do Nie igra się z miłością A. Musseta z 1953 roku.\nRok ten zaznaczył się w historii sztuki polskiej zniesieniem obowiązującej doktryny socrealizmu. W styczniu artysta otrzymał medal 10 – lecia Polski Ludowej, a w maju opublikował na łamach „Życia Literackiego” pierwszy po siedmiu latach artykuł pt. Teatr Artystyczny. Nadal pracował jako scenograf krakowskich teatrów, co umożliwiło mu w czerwcu wyjazd do Paryża z zespołem Starego Teatru, przedstawiającym na Festiwalu Narodów Lato w Nohant J. Iwaszkiewicza z dekoracjami Kantora i reżyserii R.Zawistowskiego. W paryskich galeriach zetknął się wówczas z abstrakcją liryczną, malarstwem informel i taszyzmem w wydaniu, m. in.: Pollocka, Georgesa, Mathieu, Arnala, Tinguely’ego, Wolsa. Po powrocie do kraju, Komitet Nagród Państwowych przyznał mu przy okazji święta 22 VII wyróżnienie za twórczość scenograficzną.\nWe wrześniu Tadeusz Kantor wspólnie z Marią Jaremą i Kazimierzem Mikulskim założyli w krakowskim Domu Plastyków eksperymentalny Teatr Cricot 2, nawiązujący swoją strukturą do przedwojennego Teatru Artystów – Cricot. 13 XI w Domu Plastyków otworzono wystawę 9 malarzy (T.Brzozowski, M. Jarema, T. Kantor, J. Maziarska, K. Mikulski, J. Nowosielski, E. Rosenstein, J. Skarżyński i J. Stern), sygnalizującą powrót nowoczesnych na scenę polskiej sztuki. 20 XI „Życie Literackie” opublikowało artykuł Kantora na temat malarstwa informel pt. Notatki paryskie. O aktualnym malarstwie francuskim. W małżeństwie Kantorów przyszła na świat córka Dorota.\n12 maja w Domu Plastyków Teatr Cricot 2 zainaugurował swą działalność premierami: Mątwy St. I. Wikiewicza w reżyserii T. Kantora i kostiumami M. Jaremy oraz Studnią, czyli głębią myśli K. Mikulskiego w reżyserii K. Mikulskiego i scenografią J. Skarżyńskiego. Z okazji święta 22 VII odznaczony został Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (głównie za działalność scenograficzną). 15 XI odbyło się w Krakowie zebranie założycielskie Stowarzyszenia Artystycznego „Grupa Krakowska” z udziałem: T. Brzozowskiego, M. Jaremy, T. Kantora, P. Krakowskiego, W. Krakowskiego, A. Marczyńskiego, J. Maziarskiej, K. Mikulskiego, D. Mroza, S. Mroza, J. Nowosielskiego, A. Pawłowskiego, T. Rudowicz, J. Skarżyńskiego, J.Sterna i M. Warzechy. W proponowanym statucie znalazł się zapis o działalności w ramach stowarzyszenia Teatru Cricot 2. W grudniu w warszawskim „Salonie Po Prostu” Kantor pokazał na pierwszej swojej indywidualnej wystawie najnowsze obrazy informel.\n13 I w Domu Plastyków Teatr Cricot 2 wystawił premierowe przedstawienie Cyrku K.Mikulskiego w reżyserii i inscenizacji T. Kantora, któremu towarzyszył pokaz Kineform A. Pawłowskiego. W lutym Kantor pokazał swoje obrazy metaforyczne z lat 1948 – 1953 na indywidualnej ekspozycji w Muzeum Miejskim w Lublinie. W marcu Państwowy Instytut Wydawniczy wydał dramat W. Gombrowicza Iwona księżniczka Burgunda ilustrowany rysunkami Kantora. 9 V oficjalnie ogłoszono reaktywowanie „Grupy Krakowskiej” nawiązującej do tradycji dawnej „Grupy Krakowskiej” założonej w 1932 roku. Pierwszym prezesem nowej Grupy został Tadeusz Kantor, a na siedzibę stowarzyszenia wybrano (zaadaptowaną dla potrzeb galerii) piwnicę Pałacu pod Krzysztofory. 10 lipca w sieni Pałacu pod na inaugurację Galerii Krzysztofory, Kantor pokazał swoje obrazy z lat 1948 – 57. Bierze też udział w zorganizowanej w warszawskiej Zachęcie (18 X- 17 XI) II Wystawie Sztuki Nowoczesnej. Wytwórnia Filmów Fabularnych w Łodzi nakręciła pierwszy krótkometrażowy film poświęcony malarstwu informel Kantora pt. Uwaga malarstwo, zrealizowany przez A.Nurzyńskiego i M. Waśkowskiego, pokazany najpierw przy okazji II Wystawy Sztuki Nowoczesnej w Zachęcie, a rok później na Międzynarodowym Festiwalu Filmów o Sztuce towarzyszącym XXIX Biennale Sztuki w Wenecji.\nBierze udział w IV –V w zorganizowanej w siedzibie Stowarzyszenia Historyków Sztuki wystawie Symbolizm i surrealizm. 21 VI uczestniczy w oficjalnym otwarciu Galerii Krzysztofory, które inicjowała pierwsza zbiorowa prezentacja obrazów członków Grupy Krakowskiej. Jako jedyny przedstawiciel malarstwa polskiego zaproszony został do udziału w dniach 5 VIII – 14 IX w Palais des Expositions w Charleroi, ekspozycji zatytułowanej L’art du XXI –e siécle. Randez –vous de l’avant-garde internationale. Od VIII do XII przebywał za granicą, podróżując po Szwecji i Francji. W dniach 22 – 29 VIII zaprezentował po raz pierwszy indywidualnie za granicą swoje obrazy z lat 1950 – 58 w Galerii Samlaren w Sztokholmie.\nW dniach 6 – 28 III wystawiał swoje obrazy na indywidualnej ekspozycji w Galerie H. Le Gendre w Paryżu. Dwa jego dzieła malarskie wzięły udział w wystawie „Documenta 2” w Kassel (11VII – 11X), a ponad 40 prac z lat 1947 – 1959 zaprezentowanych zostało na retrospektywnym, monograficznym pokazie zorganizowanym w okresie 13 XI – 13 XII w Kunsthalle w Düsseldorfie. Partycypował także w III Wystawie Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.\nWe wrześniu wystawiał indywidualnie w Saidenberg Gallery w Nowym Jorku, a w listopadzie w Galleri 54 w Göteborgu. Wziął udział w wystawie Expressions d’aujourd’hui odbywającej się w Château de Lunéville (14V – 13 VI) oraz w XXX Biennale w Wenecji.\n14 I w Galerii Krzysztofory w Krakowie odbyła się premiera spektaklu Teatru Cricot 2 pt.: W małym dworku zapoczątkowująca w pełni autorskie realizacje Kantora w Cricot 2. Przy okazji tego przedstawienia artysta ogłosił nowy etap rozwoju teatru nazwany „Teatrem Informel”. Jednocześnie tym widowiskiem rozpoczął „grę z Witkacym” podczas której werbalną warstwę spektakli stanowić będą, aż do 1980 roku, dramaty St. I. Witkiewicza. Bierze udział w zbiorowych wystawach w Nowym Jorku w: The Art of Assemblage i 15 Polish Painters w Museum of Modern Art. W okresie od IV – VII zaangażowany został na stanowisku profesora do prowadzenia zajęć i wykładów w Hochschule für Bildende Künste w Hamburgu. Ostatnie swoje obrazy pokazał w październiku na indywidualnej ekspozycji Peintures récentes w Galerie H. Le Gendre w Paryżu. W III (po rozwodzie z Ewą Jurkiewicz) bierze w Paryżu ślub z Marią Stangret.\nUczestniczył w zbiorowych wystawach: Modern Paintings and Sculpture w Pittsburghu oraz Metafory pokazanej w Sopocie, a potem w Warszawie. Za twórczość teatralną otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki.\n16 II w Teatrze Wielkim w Warszawie odbyła się premiera opery Zamek Sinobrodego w reżyserii i scenografii Tadeusza Kantora. Tym przedstawieniem artysta zakończył swą działalność scenograficzną w tradycyjnych zawodowych teatrach. (Do profesji dekoratora powracał już tylko sporadycznie.) Po latach, w tekście pt. Rozwój moich idei scenicznych wymienił, jako szczególnie ważne dla swojej idei teatru, tylko kilka spośród kilkudziesięciu opraw scenograficznych z repertuarowego teatru. Były to inscenizacje: Miarki za miarkę W. Szekspira (1954), Świętej Joanny G.B. Shawa (1956), Antygony J. Anouilha (1957), Nosorożca E. Ionesco (1961) i Świecznika A. Musseta (1962).\nW Teatrze Cricot 2 zrealizował spektakl Wariat i zakonnica pokazany po raz pierwszy 8 VI w Galerii Krzysztofory. Nakładem Galerii Krzysztofory opublikował manifest „Teatru Autonomicznego” i ogłosił nowy etap rozwoju Cricot 2, który nazwał „Teatrem Zerowym”. W „Pamiętniku Teatralnym” w nr 1- 4 ukazał się artykuł Kantora pt. Teatr Niezależny w latach 1942 – 1945. Kantor bierze udział w zbiorowej wystawie Konfrontacje, pokazanej w galerii „Krzywe Koło” w Warszawie oraz w prezentacjach polskiego malarstwa w Essen w Folkwang Museum i Polnisch Malerei vom Ausgang des XIX Jahrhunderts bis zur Gegenwart w Stuttgarcie. W dniach 13 XI do 15 XII zorganizował w Galerii Krzysztofory indywidualną ekspozycję, którą zatytułował – Wystawa Popularna (Anty – wystawa). W towarzyszącym wystawie manifeście deklarował swój sprzeciw wobec sztywnej konwencji wystawy i widza. Zaczął tworzyć swoje pierwsze ambalaże.\nNa zaproszenie Theodora Ahrenberga przebywał w Szwajcarii, a następnie podróżował do Niemiec i Paryża. W Lozannie wystawił 26 obrazów z lat 1957 – 1964 na indywidualnym pokazie w Galerie Alice et Pierre Pauli (27 II – 19 III). Uczestniczył w zbiorowych ekspozycjach malarskich: Beeldend experiment op de planken w Stedelijk van Abbemuseum w Eindhoven (10 X – 22 XI) i odbywającej się na przełomie lat 1964/65 w Städlische Kunstgalerie w Bochum wystawie Profile IV. Polnische Kunst heute. Projekty dekoracji pokazał na wystawie scenografii Das Bühnebild nach 1945 zorganizowanej w Kunstgewerbemuseum w Zurychu.\nNa zaproszenie amerykańskiej Fundacji Forda od IV podróżował przez pół roku po Stanach Zjednoczonych. Zapoznał się z nowym zjawiskami w sztuce amerykańskiej (minimal – art, pop – art, happeningiem), twórczością Roberta Rauschenberga, Johna Cage’a. Jima Dine’a, Allana Kaprowa Spotkał się m.in. z Georgem Segalem i Markiem Rothko. Po powrocie do Polski nawiązał współpracę z młodymi, warszawskimi krytykami sztuki: Wiesławem Borowskim, Anką Ptaszkowską i z ich inicjatywy zrealizował 10 XII w kawiarni warszawskiego Towarzystwa Sztuk Pięknych pierwszy w Polsce happening – Cricotage. Kilka dni później (18 XII) zrealizował w krakowskim lokalu Stowarzyszenia Historyków Sztuki swa drugą akcję happeningową pt. Linia podziału. Swoje prace prezentował na zbiorowych pokazach: Bild und Bühne w Staatlische Kunthalle w Baden-Baden (30 I – 9 V) i Fränkische Galerie w Norymberdze (21 V – 20 VI), Bilde og Scenebild w Universitetbiblioteket (2IX – 2X) oraz na Documenta 3 w Kassel i na IV Wystawie Grupy Krakowskiej w Galerii Krzysztofory. Na łamach „Wiadomości Plastycznych” opublikował w nr 23 szereg swoich tekstów napisanych w 1964 roku w Szwajcarii, m.in. Manifest Ambalaży, Spotkanie z Nosorożcem Dürera, Coś, Ubranie.\nOd I – VII przebywał za granicą, głównie w Niemczech. W dniach od 16 I – 13 II wystawił swoje najnowsze obrazy – ambalaże (z lat 1964/65) podczas indywidualnej ekspozycji w Staatlische Kunsthalle w Baden-Baden, a od 17 III – 7 IV na indywidualnej wystawie Les emballages w paryskiej Galerie de l’Université. 7 III w Baden-Baden odbyła się premiera niemieckojęzycznej wersji sztuki St. I. Witkiewicza W małym dworku, zatytułowanej Der Shrank (Szafa), inscenizowanej przez Tadeusza Kantora. Zrealizowane z niemieckimi aktorami przedstawienie, któremu towarzyszyła publikacja Komplexes Theater, prezentowane było potem także w Monachium, Heidelbergu, Bochum i Essen. W V wziął udział w festiwalu teatralnym Theater in Europa – Center w Berlinie Zachodnim, a w VIII uczestniczył w Sympozjum Artystów i Naukowców w Puławach, gdzie otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za pracę Emballage – Voyager. Od 20 X – 1 XI pokazywał swoje dzieła malarskie na indywidualnej wystawie w Galerie Handschin w Bazylei, a w XI i XII na indywidualnej ekspozycji w Galerie Pierre w Sztokholmie. Bierze też udział w zbiorowej wystawie 17 Polish painters pokazywanej w d’ Arcy Gallery w Nowym Jorku. Na zamówienie warszawskiej Zachęty zaaranżował wystawę Stanisława Ignacego Witkiewicza. Podczas pobytu artysty w Niemczech, Saarbrücken TV nakręciła o nim film pt. Podróż.\n21 I zrealizował (w otwartej 1 IV 1964 staraniem W. Borowskiego, A. Ptaszkowskiej i M. Tchorka Galerii Foksal w Warszawie) happening List. 4 IV w Galerii Krzysztofory zorganizował jednodniowy pokaz 20 swoich ambalaży, mających wziąć udział w IX Biennale w São Paulo. 28 IV w Krzysztoforach Kantor zaprezentował w Teatrze Cricot 2 premierowe przedstawienie Kurki wodnej wg St. I. Witkiewicza, stanowiące nowy etap jego rozwoju teatru artystycznego, nazywanego przez twórcę „Teatrem Wydarzeń” lub „Teatrem Happeningowym”. W dniach 9 – 11 V wystawił w Galerii Foksal ambalaże wysyłane do São Paulo. Uczestniczył w zbiorowych pokazach w: 2 Międzynarodowej Wystawie Rysunków w Darmstadt (16 VII – 10 IX), Magazynie Letnim (VIII – IX) w Galerii Foksal i wystawie Aspects. 5 ans d’activités á l’atelier du Rocher w szwajcarskim Chexbres.\n23 VIII, w ramach V Pleneru Koszalińskiego w Osiekach, zrealizował na plaży w Łazach koło Osiek słynny czteroczęściowy Panoramiczny Happening Morski. 1 X przyjął na dwa lata nominację na stanowisko profesora kontraktowego na Wydziale Malarstwa krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych. 16 X Teatr Cricot 2 pokazał w warszawskiej Zachęcie spektakl Kurka wodna (pierwsza prezentacja przedstawienia Cricot 2 poza Krakowem). 18 XII został wybrany prezesem Grupy Krakowskiej\nNa zakończonym 8 I Biennale w São Paulo otrzymał II nagrodę w dziedzinie malarstwa. W III i IV przebywał w Niemczech, gdzie wziął udział w sympozjum Prinzip collage (29 III – 3 IV) oraz wystawie Von der Collage zur Assemblage (4 IV – 12 V) zorganizowanych przez Institut für Moderne Kunst w Norymberdze. Na przełomie IV i V (dla potrzeb kręconego przez Saarbrücken TV, we współpracy z Dietrichem Mahlowem, dyrektorem Kunsthalle w Norymberdze) zrealizował happeningi: Lekcja anatomii wedle Rembrandta, Rozmowa z Nosorożcem i Die Grosse Emballage. W VII – VIII na wystawie Magazyn Letni w Galerii Foksal, pokazał swoje obrazy z cyklu Ambalaże i rysunki. W VIII i IX uczestniczył w miejscowości Vela Luka w Jugosławii w plenerze artystycznym poświęconym mozaice. Wykonał tam pokryte mozaiką Krzesło – Ambalaż. 30 X w Galerii Krzysztofory zrealizował happening Hommage á Maria Jarema. Na przełomie roku 1968/69 Teatr Cricot 2 zaprezentował w Krzysztoforach kilka przedstawień Kurki wodnej. Otrzymał europejską nagrodę malarską „Premio Marzotto”.\n18 I wziął udział w Assemblage’u Zimowym zorganizowanym w Galerii Foksal, w czasie którego przedstawił akcję zatytułowaną Maszyna do pisania z żaglem i sterem. 24 I zrealizował w Galerii Foksal drugą wersję happeningu Lekcja anatomii wedle Rembrandta. Od 30 IV – 12 V Teatr Cricot 2 odbył swoje pierwsze zagraniczne tournées do Włoch, gdzie pokazywał Kurkę wodną, najpierw na Festiwalu Premio Roma, grając w rzymskiej Galeria Nazionale d’Arte Moderna, a potem w Modenie i Bolonii. W VIII Kantor zainscenizował w Bled (Jugosławia) serię ośmiu akcji happeningowych dla realizowanego przez Saarbrücken TV filmu Teatr Niemożliwy. Był także pomysłodawcą akcji pt. My nie śpimy, zorganizowanej przez jego studentów z krakowskiej ASP podczas wystawy i sympozjum Złote Grone w Zielonej Górze (25 – 27 IX). 1 X, pomimo protestu studentów, nie odnowiono z Kantorem umowy na dalsze prowadzenie zajęć w ASP.\nW I, w Galerii Krzysztofory, pokazał wystawę Ambalaży Konceptualnych. 21 II w Galerii Foksal przeprowadził pierwszy etap malarskiej akcji Multipartu, ogłaszając manifest Multipart.\nNa Sympozjum Plastycznym „Wrocław ‘70” przedstawił 17 III projekt wbudowanego w pejzaż miasta gigantycznego betonowego Krzesła (z cyklu Pomniki Niemożliwe). W ramach Galerii Foksal wziął udział w wystawie: 3e Salon International de Galeries Pilotes zorganizowanej w Musée Cantonal de Beaux Arts w Lozannie (21 IV – 4 X), przeniesionej później do Musèe d’Art Moderne de la Ville de Paris (28 X – 6 XII). W czerwcu zaprezentował w Galerie Alice et Pierre Pauli w Lozannie jedną z wersji Multipartu. 23 IX w Galerii Foksal zrealizował dokumentacyjną ekspozycję pt. Happening i działalność typu happenigowego 1963 – 1970. Bierze udział w zbiorowej wystawie Elektra 70 w Nowym Jorku. Uczestniczył w zorganizowanej w Kölnischer Kunstverein przez Haralda Szemannna głośnej wystawie Happening & Fluxus. Na ekspozycji trwającej od 16 XI 1970 do 6 I 1971 roku. pokazano dokumentację ok. 500 najważniejszych akcji happeningowych, które miały miejsce od 1959 do 1970 roku. Wśród nich znalazła się dokumentacja kantorowskiego Listu, Panoramicznego Happeningu Morskiego oraz Lekcji anatomii wedle Rembrandta.\n20 II zrealizował w Galerii Foksal drugi i ostatni etap Multipartu, ogłaszając przy okazji Manifest 70. W ramach zorganizowanego przez Galerię Foksal cyklu 9 wystaw indywidualnych, pokazał 6 IV w warszawskiej galerii projekty Pomników Niemożliwych i Ambalaże Konceptualne. Brał udział w wystawie scenografii Vår Tids Scenebilde odbywającej się w dniach 14 VI – 6 VI w Sonja Hoenje – Onstadt Kunstcenter w Høvikodden koło Oslo. Od 28 IV – 8 V Teatr Cricot 2 przebywał we Francji, pokazując spektakle Kurki wodnej w Nancy i Paryżu. 1 IX w Galerii Foksal zrealizował wystawę Żywe Archiwum – Dokumentacja, na której pokazał dokumenty i fotografie związane z jego działalnością w Galerii Foksal. We IX uczestniczył wraz z grupą aktorów z Teatru Cricot 2, krytyków i współpracowników w I Atelier International de Théâtre Experomantal w Dordan koło Paryża, gdzie przedstawił akcje happeningowe Pralnia i Lekcja anatomii wedle Rembrandta. 8 X zrealizował Pomnik Niemożliwy – Krzesło (o wysokości ok. 14 m.), który stanął nieopodal Sonja Hoenje Onstadt Kunstcenter (zniszczony w następnym roku przez wiatr). 9 XI zaprezentował w Galerii Foksal akcję pt. Cambriolage, podczas której, nie mieszczące się przestrzeni galeryjnej sali sugerowało zwiedzającym swoją kontynuację na wyższych kondygnacjach budynku. Wziął udział w Międzynarodowym Quadriennale Scenografii w Pradze.\nW dniach 19 – 29 II wystawił swoje rysunki na indywidualnym pokazie w Galerii Desa w Krakowie. Od 9 V – 3 VI pokazywał w Théâtre 71 na Malakoff w Paryżu (zrealizowany z udziałem części zespołu Teatru Cricot 2 i francuskimi aktorami z La Compagnie Charbonnier) spektakl Szewcy wg St. I. Witkiewicza. W dniach 20 VIII – 9 IX Teatr Cricot 2 prezentował na Festival of Art w Edynburgu przedstawienia Kurki wodnej. Od XI – I 1972 roku spektakle Kurki wodnej grane były kilkakrotnie w Łodzi i później w krakowskich Krzysztoforach.\nNa otwartej 10 III wystawie w Galerii Foksal pokazał cykl nowych obrazów pt. Wszystko wisi na włosku. 4 V w Galerii Krzysztofory miała miejsce premiera nowego spektaklu Teatru Cricot 2 – Nadobnisie i koczkodany wg St. I. Witkiewicza. Kantor nazwał tę fazę swoich poszukiwań teatralnych „Teatrem Niemożliwym”. Przedstawienie było pokazywane w Krzysztoforach jeszcze kilkakrotnie do początku VI, a potem w połowie XII. Od 19 VIII – 14 IX Teatr Cricot 2 przebywał na tournées w Szkocji, prezentując spektakl Nadobnisie i koczkodany w Edynburgu (spotkanie T. Kantora z Josephem Beuysem, który przyszedł na spektakl i później zaanektował drzwi z resztkami afiszów Cricot 2 w pracy Poor House Door – A new beginning is in the offing) i Glasgow. Krzysztof Miklaszewski zrealizował Szatnię, pierwszy w Polsce film poświęcony teatrowi Kantora, złożony z fragmentów z prób i przedstawień Nadobnisiów i koczkodanów.\nW II Teatr Cricot 2 zaprezentował Nadobnisie i koczkodany w Łodzi, a na początku IV i z końcem X w Galerii Krzysztofory. Od IV – V Cricot 2 odbył tournées z przedstawieniem Nadobnisie i koczkodany do Francji i Włoch, występując w Paryżu, Nancy i Rzymie. Ponadto ostatni spektakl Kantora został jeszcze pokazany: w dniach 19 – 21 VIII na Festiwalu Sztuki w Shiraz, w XI w Essen i w XII w Warszawie. 26 X w Teatrze Bagatela w Krakowie miała miejsce premiera Balladyny J. Słowackiego, w reżyserii M. Górkiewicza i w scenografii T. Kantora (ostatnia praca scenograficzna artysty w teatrze repertuarowym). Nakładem Galerii B w Gnieźnie ukazał się manifest „Teatru Niemożliwego”. Otrzymał nagrodę krytyki artystycznej im. C. K. Norwida.\nW I w Galerii Krzysztofory rozpoczął próby do Umarłej klasy. W V zaprezentował swoje malarstwo na indywidualnej wystawie Emballages w Muzeum Sztuki w Łodzi, przeniesionej w VI do Kulturhuset w Sztokholmie. We IX, na zamówienie Muzeum Narodowego w Krakowie, wykonał wystawiony w Sukiennicach Ambalaż Hołdu Pruskiego i wziął udział w zbiorowej wystawie W kręgu nadrealizmu we Wrocławiu.\n11 IX odbyła się w Galerii Krzysztofory (dla uczestników XI Kongresu AICA) otwarta dla publiczności próba Umarłej klasy. Przy tej okazji ukazała się w niewielkim nakładzie publikacja – Manifest „Umarłej klasy szkolnej”. 15 XI w Galerii Krzysztofory Teatr Cricot 2 zaprezentował najnowsze teatralne dzieło Kantora – Umarłą klasę, które pokazywane było w Krakowie do początku XII, a w połowie XII w Łodzi. Równolegle z premierą spektaklu, nakładem Galerii Foksal, wydany został manifest Teatr Śmierci, w którym artysta ogłosił nowy etap rozwoju Teatru Cricot 2. Swoje rysunki wystawił na ekspozycji pt. Rezerwat ludzki w Galerii Zapiecek w Warszawie i Galerii Desa w Krakowie.\nOd 17 I – 17 V trwały (z przerwami) pokazy Umarłej klasy w Galerii Krzysztofory. 10 II otwarto w Galerii Foksal wystawę fotografii W. Szperla z seansu dramatycznego Umarła klasa T. Kantora. Z tej okazji Kantor wygłosił w sali klubowej SARP-u w Warszawie odczyt pt. Idea Teatru Śmierci. W III w Galerii Krzysztofory zaprezentował wystawę o Teatrze Cricot 2. W dniach 27 – 29 V odbyły się 3 pokazy Umarłej klasy we Wrocławiu. W VI Galeria Zapiecek w Warszawie zorganizowała indywidualną ekspozycję pt. Od Itaki do Umarłej klasy. Wziął udział w zbiorowej ekspozycji dokumentacji działalności Galerii Foksal, zaprezentowanej w sali warszawskiej galerii pt. Dokumenty Artystów. Dokumenty Galerii (1966 – 1976). W VIII i IX Teatr Cricot 2 odbył sześciotygodniowe tournées do Wielkiej Brytanii, zapoczątkowujące tryumfalny pochód Umarłej klasy po scenach świata. Spektakl pokazany został w Edynburgu (nagroda Scotsmana), w Cardiff i Londynie. W okresie od 22 IX – 31 XI Muzeum Sztuki w Łodzi zorganizowało indywidualną ekspozycję dzieł artysty Emballages , (na której poza tytułowymi obrazami, pokazano też dokumentację z happeningów i Multiparty) goszczącą najpierw w Whitechapel Gallery w Londynie, a następnie przeniesioną do Norwegii: do Sonja Hoenje Niels – Onstadt Kunstcenter i potem do Galerie Trondheim. W dniach 16 – 23 X zaaranżował wystawę dokumentacji fotograficznej z działalności Teatru Cricot 2, zatytułowaną Żywa dokumentacja – 20 lat rozwoju Teatru Cricot 2. W XI pokazał obrazy z ostatnich lat na indywidualnej ekspozycji Emballages 1960 – 1976 w Galerie R. Johana Ricard w Norymberdze. Powstały pierwsze filmowe rejestracje Umarłej klasy zrealizowane przez: Andrzeja Wajdę oraz Denisa Bableta. 19 i 20 XII odbyły się pokazy Umarłej klasy w Warszawie.\nW I, na prośbę PWST w Krakowie w związku z 30 – leciem uczelni, wykonał oprawę scenograficzną do spektaklu Pan Tadeusz A. Mickiewicza w reżyserii I. Babel, pokazanego po raz pierwszy w Teatrze im J. Słowackiego w Krakowie 10 I. Teatr Cricot 2 odbył szereg zagranicznych tournées z Umarłą klasą, prezentując spektakl w: Amsterdamie, Norymberdze, Erlangen, Nancy, Shiraz, Belgradzie (otrzymał Grand Prix na Festiwalu BITEF), Paryżu, Lyonie, Lille, Brukseli i Gandawie. W Polsce ostatnie dzieło teatralne Kantora pokazane zostało jeden raz w Galerii Krzysztofory i trzykrotnie w warszawskim Klubie Stodoła. 2 XII wystawił swoje rysunki z lat 1947 – 1977 na indywidualnej ekspozycji w Galerie R. Johana Ricard w Norymberdze. 10 XII zainscenizował wystawę 22 lata działalności Teatru Cricot 2 i Teatr Podziemny 1942 – 44 w Galerii Foksal. Wziął udział w Documenta 6 w Kassel oraz zbiorowej wystawie International Art Exhibition ROSC – The poetry of Vision w Dublinie (21 VIII – 30 X). W wydawnictwie L’Age d’Homme ukazał się tom pism teatralnych Kantora pt. Théâtre de la Mort ze wstępem D. Bableta (przełożony potem na język włoski, hiszpański, niemiecki , japoński).\nW ciągu całego roku Cricot 2 prezentował Umarłą klasę podczas wielu teatralnych podróży we: Florencji, Mediolanie, Adelajdzie, Sydney, Zurychu, Genewie, Caracas (nagroda „Premio Teatral Juana Sujo), Rzymie, Berlinie Zachodnim, Stuttgarcie i Grazu. 3 IV w Galerii Foksal otwarta została wystawa Caroline Rose pt. Fotogramy z teatru Tadeusza Kantora Cricot 2.\n8 IV w sali Muzeum Narodowego w Krakowie wręczono T. Kantorowi Nagrodę im. Rembrandta przyznaną mu za całokształt osiągnięć malarskich przez Fundacje Goethego z Bazylei. Z tej okazji artysta wygłosił Mały Manifest, a w Galerii Krzysztofory Teatr Cricot 2 dał kilka przedstawień Umarłej klasy. W listopadzie Umarła klasa została ponownie zaprezentowana w Krakowie – w Klubie Rotunda. Otrzymał Nagrodę Miasta Krakowa za upowszechnianie kultury.\nW dniach 25 I – 4 II w „Palazzo delle Esposizioni” w Rzymie zorganizowana została (w ramach zbiorowej ekspozycji L’avanguardia polacca 1910 – 1978) wystawa Le opere di Tadeusz Kantor. I pittori di Cricot. Il Teatro Cricot 2, przeniesiona potem do Palazzo Reale w Mediolanie. Kantor, poza pokazem swoich obrazów, zrealizował z częścią artystów i aktorów z Teatru Cricot 2 cricotage pt. Gdzie są niegdysiejsze śniegi wg F. Villona, zaprezentowany 27 I w trakcie trwania rzymskiej ekspozycji. Teatr Cricot 2 odbył tournées z Umarłą klasą, pokazując spektakl w: Nowym Jorku (nagroda krytyki nowojorskiej OBIE), Meksyku, Mediolanie, Sztokholmie. Brał udział w zorganizowanej przez Galerię Foksal retrospektywnej wystawie dokumentacyjnej pokazywanej od 20 VIII – 15 IX w Richard Demarco Gallery w Edynburgu, The Third Eye Centre w Glasgow , ICA w Londynie i Project Art Centre w Dublinie. Uczestniczył w III Biennale w Sydney. W X Teatr Cricot 2 wyjechał do Florencji na zaproszenie władz miasta (Comune di Firenze) i Teatro Regionale Toscano, aby przygotować nowy spektakl Tadeusza Kantora. W planach władz włoskiego miasta było także utworzenie Cricoteki – ośrodka dokumentującego i wspierającego działalność Cricot 2. W XII władze miasta Krakowa postanowiły przyznać część pomieszczeń przy ul. Kanoniczej 5, dla celów organizującego się w Krakowie Ośrodka Teatru Cricot 2 – Cricoteki.\n19 I wystawą Idee Teatru Crioct 2, w zaadaptowanych salach przy ul. Kanoniczej 5 zainaugurowała swą działalność krakowska Cricoteka.\n23 VI w przeznaczonym dla Cricot 2 przez Florencję desakralizowanym kościele Santa Maria odbyła się (po blisko 8 miesiącach wytężonych prób) światowa premiera spektaklu T. Kantora Wielopole, Wielopole. Przedstawienie było grane we Florencji do 2 VII. Do Teatru Cricot 2 Kantor przyjął grupę aktorów włoskich i od tego momentu Cricot 2 stał się zespołem międzynarodowym (później występowali w nim również aktorzy z innych krajów). W okresie od 26 VIII – 2 X Teatr Cricot 2 zaprezentował Wielopole, Wielopole w Edynburgu, Londynie i Paryżu, a Umarłą klasę w Prato. W XI i XII nowe przedstawienie Kantora pokazano w Krakowie, Warszawie i Gdańsku.\nZ dniem 1 I Ośrodek Teatru Cricot 2, który działał jako agenda Biura Wystaw Artystycznych stał się samodzielną instytucją podlegającą Wydziałowi Kultury Urzędu Miasta Krakowa. Teatr Cricot 2 odbył szereg tournées, podczas których pokazywał Wielopole, Wielopole w: Mediolanie, Rzymie, Florencji, Genui, Parmie, Genewie, Zurychu, Caracas, Norymberdze, Madrycie i Vitorii. Ponadto w VI w Krakowie zagrano w sali Sokoła kilka przedstawień Umarłej klasy. W Cricotece odbyły się ekspozycje: Wystawa – Lektura (partytur spektakli od Mątwy do Wielopola, Wielopola ) oraz Artyści z kręgu Cricot 2. Kantor otrzymał nagrodę Ministra Kultury i Sztuki za twórczość artystyczną i wybitne osiągnięcia w dziedzinie kultury. Włoskie wydawnictwo Ubulibri wydało książkę z partyturą i komentarzami teoretycznymi artysty do spektaklu Wielopole, Wielopole (w następnych latach ukazała się również wersja polska i angielska). 12 XII wystąpił na niezależnym Kongresie Kultury Polskiej.\nSwoje prace z lat 1947 – 1981 (obrazy, obiekty, rysunki) wystawił na indywidualnej ekspozycji pt. Metamorphoses w Galerie de France w Paryżu (4 III – 7 V). Pokazowi towarzyszył obszerny katalog – książka wydany przez Edition Chêne/ Hachette i Galerie de France zawierający (poza reprodukcjami obrazów) zbiór tekstów i esejów twórcy. Teatr Cricot 2 zaprezentował spektakl Wielopole, Wielopole w: Guanajuato, Meksyku, Nowym Jorku (nagroda OBIE) i Lionie, a Umarła klasę w: Toga Mura, Tokio i Londynie. Cricotage Gdzie są niegdysiejsze śniegi pokazano: w Paryżu i Londynie. Partycypował w zbiorowych wystawach: Échange entre Artistes 1931 – 1982 Pologne – USA w Musée d’Art Moderne de la Ville de Paris (25 VI – 6 X) współorganizowaną przez Galerię Foksal i MuzeumSztuki w Łodzi i na XI Biennale w Wenecji w międzynarodowej ekspozycji w Pawilonie Głównym pt. Arte come arte: persistenza dell’a opera. W Wydawnictwie Artystycznym i Filmowym ukazała się książka Wiesława Borowskiego Tadeusz Kantor, złożona do druku w 1975 roku, która zawierała obszerny wywiad przeprowadzony z Kantorem w latach 1973 – 74, krótkie omówienia poszczególnych wydarzeń i wybór tekstów artysty. Otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski.\nTeatr Cricot 2 pokazał przedstawienie Wielopole, Wielopole w Walencji, Palmie de Mallorca, Warszawie, Krakowie, Wielopolu Skrzyńskim (kościół parafialny) i Rzeszowie, a Umarłą klasę w: Cagliari, Madrycie, Warszawie, Krakowie, Paryżu, Genewie. Gdzie są niegdysiejsze śniegi zaprezentowano w Genewie. Wziął udział w zbiorowym pokazie polskiej sztuki pt. Présence Polonaise , który odbył się w dniach 23 VI – 26 IX w Centre Georges Pompidou w Paryżu. We IX (19 – 28 IX) zrealizował w Centre Georges Pompidou ekspozycję La troupe Cricot 2 et son Avant – garde. Centre National de la Rechereche Scientifique wydało IX tom serii Le voies de la création théâtrale, pod redakcją Denisa Bableta, poświęcony w całości Teatrowi Śmierci Tadeusza Kantora\nW dniach 22 III – 15 IV zrealizowano zbiorową wystawę 20 artystów związanych z Galerią Foksal, której celem była obrona niezależności galerii wobec planów przejęcia jej przez nowo utworzony ZPAMiG. (Galeria Foksal, w proteście przeciwko wprowadzeniu stanu wojennego, od 1981 roku nie prowadziła żadnej działalności wystawienniczej.) Na konferencji prasowej 12 IV wystąpił Tadeusz Kantor broniąc Galerii Foksal i podkreślając jej znaczenie w swojej biografii artystycznej. Na indywidualnej ekspozycji, mającej miejsce w dniach 5 X – 20 XII w Maison de la Culture w Grenoble, pokazał swoje prace plastyczne (obrazy i obiekty). Teatr Cricot 2 wystąpił z przedstawieniami Wielopola, Wielopola w: Sztokholmie, Jyväskylä, Helsinkach, Paryżu, Los Angeles, Buenos Aires, Grenoble, Louvain–la-Neuve i Bolonii, a z Umarłą klasą w: Murcii, Las Palmas, Sewilli i Los Angeles. W Warszawie od 2 – 4V trwały pokazy cricotage’u Gdzie są niegdysiejsze śniegi.\nW II został odznaczony francuską Legią Honorową. Teatr Cricot 2 od początku roku przebywał w Norymberdze, gdzie trwały próby do nowego spektaklu Tadeusza Kantora. 2 VI w Alte Gieserei Kabelmatall w Norymberdze odbyła się światowa premiera przedstawienia pt. Niech sczezną artyści – nowego dzieła teatralnego krakowskiego artysty, powstałego we współpracy Institut für Moderne Kunst z Norymbergi i Centro di Ricerche Teatrali z Mediolanu. Poza Norymbergą spektakl pokazano w 1985 roku jeszcze w: Mediolanie Awinionie, Paryżu i Nowym Jorku (nagroda OBIE). Teatr Cricot zaprezentował Wielopole, Wielopole w Salonikach, a Umarłą klasę w Tel Avivie. W VII wystawiał swoje obrazy i rysunki wraz z dziełami Marii Stangret w Salle de Théologie du Palais des Papes w Awinionie. W Cricotece zrealizowano ekspozycje: Klasa szkolna – dzieło zamknięte oraz Witkacy i Teatr Cricot 2. Powstały filmy: Teatr Cricot 2 Andrzeja Sapiji i Tadeusz Kantor – Théâtre Denisa Bableta.\nZakończono budowę domu Marii i Tadeusza Kantorów w Hucisku.\n10 I otworzona została w Galerii Foksal zaaranżowana przez artystę wystawa rysunków do spektaklu Niech sczezną artyści. Teatr Cricot 2 prezentował Niech sczezną artyści w: Warszawie, Krakowie, Madrycie, Mediolanie, Turynie, Lionie, Grenoble, Berlinie Zachodnim, Ferrarze, a Wielopole, Wielopole w Berlinie Zachodnim. W dniach 10 – 11 IV Uniwersytet Śląski w Katowicach zorganizował sympozjum naukowe pt. Sztuka Tadeusza Kantora. Od 1 – 10 V w Teatro Petruzzelli w Bari trwała międzynarodowa konferencja na temat sztuki Kantora pt. Lattesa molto importante, połączona z festiwalem Teatru Cricot 2, który pokazał z tej okazji spektakle: Umarłej klasy, Wielopola, Wielopola i Niech sczezną artyści. W związku z konferencją Kantor pokazał również swoje prace na indywidualnej ekspozycji w Galerii Bonomo w Bari. Od 25 VI do 25 VII prowadził w Mediolanie zajęcia ze studentami Civica Scuola d’Arte Drammatica. Efektem tej pracy był cricotage Ślub odegrany trzykrotnie przez studentów na zakończenie kursu (21-23 VII) w Sala Azzurra w Mediolanie oraz publikacja wykładów artysty pt. Lezioni Milanesi, wydanych drukiem dwa lata później. Malarstwo i obiekty pokazał na otwartej 31 VIII indywidualnej wystawie Hommage á Tadeusz Kantor w Galerie Eva Poll w Berlinie Zachodnim. Podczas występów Teatru Cricot 2 w Theatermanufaktur w Berlinie Zachodnim pokazano retrospektywną wystawę historii Cricot 2 w teatralnym foyer. W dniach 21 – 25 X, w Teatrze De Singel w Antwerpii, odbyło się sympozjum poświęcone sztuce Tadeusza Kantora, połączone z pokazami ostatniego spektaklu Niech sczezną artyści i wystawą rysunków artysty.\nTeatr Cricot 2 w cyklu tournées pokazał spektakl Niech sczezną artyści we: Wrocławiu, Barcelonie, Lille, Wiedniu, Bilbao, Florencji, Buenos Aires, a Wielopole, Wielopole w: Barcelonie i Santander.\nNa zamówienie Museo delle Marionette w Palermo i Centro di Ricerche Teatrali z Mediolanu przygotował cricotage Maszyna Miłości i Śmierci, pokazany po raz pierwszy na Documenta 8 w Kassel 13 VI, a potem zaprezentowany w: Mediolanie, Reggio Emilii i Palermo (gdzie pokazom towarzyszyła wystawa Oggetti e macchine del teatro di Tadeusz Kantor z publikacją o tym samym tytule). Dla programu telewizyjnego La Sept, Nat Lilenstein zrealizował rejestrację przedstawienia Niech sczezną artyści. Cricoteca zorganizowała wystawy na temat kantorowskich spektakli: Szewcy (1972) i Balladyny (1974). W XII w Galerii Krzysztofory Kantor rozpoczął próby do nowego spektaklu.\nW I Teatr Cricot 2 pokazał Niech sczezną artyści w San Marino i Salerno. W okresie I – II Cricoteka wystawiła serię rysunków Kantora pt. Katedry barcelońskie, a w dniach 5 – 12 III zorganizowała pokaz najnowszych obrazów artysty z cyklu Dalej już nic. Od połowy marca prowadził w Mediolanie próby do nowego spektaklu powstającego w koprodukcji: Centro di Ricerche Teatrali z Mediolanu, Kulturstadt Berlin oraz Festival d’Automne i Centre Georges Pompidou z Paryża.\n23 IV odbyła się w Piccolo Teatro Studio premiera nowego dzieła teatralnego Kantora pt. Nigdy tu już nie powrócę. Przedstawienie grane do końca IV, Teatr Cricot 2 pokazał potem w: Berlinie Zachodnim, Nowym Jorku, Paryżu, Palmie de Mallorca, Tuluzie i Lionie. W VI zaprezentowano cricotage Maszyna Miłości i Śmierci w Helsinkach i Vaasie. Od 16 VIII do 10 IX gościł (na zaproszenie Institut International de la Marionette) w Charleville – Mézières, gdzie z międzynarodową grupą mimów, aktorów i lalkarzy przygotował cricotage Une très courte leçon. Otrzymał nagrodę państwową I stopnia za całokształt twórczości teatralnej. Nakładem Verlag für Moderne Kunst ukazały się teksty teoretyczne i manifesty Kantora pt. Tadeusz Kantor. Ein Reisender – seine Texte und Manifeste, w tłumaczeniu Piotra Nawrockiego.\nTeatr Cricot 2 pokazał spektakl Nigdy tu już nie powrócę w: Montpellier, Marsylii, Lille, Barcelonie, Madrycie, Rzymie, Lizbonie i Norymberdze. 8 III odznaczony został francuską komandorią Orderu Sztuki i Literatury (Commandeur de l’Ordre des Arts et Lettres). W okresie V – VI w Paryżu odbył się cykl imprez poświęconych sztuce Kantora pt. Le retour (Powrót). Złożył się na nie: Festiwal Teatru Cricot 2 pod hasłem Teatr Miłości i Śmierci – Cricot 2, podczas którego pokazano: Umarłą klasę, Wielopole, Wielopole, Niech sczezną artyści i Nigdy tu już nie powrócę, indywidualne wystawy malarstwa i obiektów teatralnych zorganizowane w Galerie de France pt. Plus Loin, Rien (Dalej już nic) i w Centre Georges Pompidou pt. Tadeusz Kantor. Le voyage oraz międzynarodowe sympozjum, które odbyło się w Centre Georges Pompidou pt.Tadeusz Kantor peintre, homme de théâtre, ses résonnance á la fin du XX siécle. Powstały filmy: Powrót Odysa Andrzeja Sapiji i La classe morte Nata Lilensteina.\n25 II odznaczony został Wielkim Krzyżem Zasługi Republiki Federalnej Niemiec. Teatr Cricot 2 zaprezentował spektakl Nigdy tu już nie powrócę w: Krakowie, Warszawie, Tokio, Salerno, Bari, Reykjaviku, Tuluzie, a Niech sczezną artyści w Tokio. Najnowsze rysunki do przygotowywanego od początku roku nowego przedstawienia Dziś są moje urodziny wystawił na indywidualnych ekspozycjach pt. Tadeusz Kantor zum 75 Geburstag. Neue Zeichnungen w Galerie Eva Poll w Berlinie ( 2- 30 IV) i w IV pt. Dziś są moje urodziny w Galerii Foksal W dniach 9 – 11 IV Uniwersytet Jagielloński w Krakowie zorganizował międzynarodowe sympozjum poświęcone sztuce Tadeusza Kantora pt. Sztuka i wolność. W VI na indywidualnej wystawie w Galeria Spicchi dell’Est w Rzymie, pokazał blisko 50 prac (obiekty, obrazy, rysunki) z lat 1950 – 1990. Od 12 VI do 13 VII prowadził staż dla grupy dwudziestu aktorów francuskich wybranych w konkursie zorganizowanym przez Académie Expérimental des Théâtres, z którymi przygotował swój ostatni cricotage Ô douce nuit (Cicha noc), który był sponsorowany przez: Académie Expérimental des Théâtres z Paryża oraz Institut Supérieur des Techniques du Spectacle z Awinionu. Cricotage pokazano czterokrotnie w lipcu w Chapelle des Pénitents Blancs, w ramach festiwalu teatralnego w Awinionie. W VIII Cricoteka zorganizowała w swojej siedzibie wystawę rysunków Kantora zatytułowaną Dziennik z podróży Tadeusza Kantora, a w XI zrealizowała pokaz ok. 40 projektów rysunkowych do cricotages: Ślub, Maszyna Miłości i Śmierci, Bardzo krótka lekcja, Cicha noc, a we wrześniu w Biurze Wystaw Artystycznych we Wrocławiu ekspozycję Przedmioty i klisze pamięci Teatru Cricot 2. 28 XI wystąpił w Galerii Krzysztofory na spotkaniu pt. Teatr Podziemny – awangarda – Tygodnik Powszechny zorganizowanym z Jerzym Turowiczem. Otrzymał nagrodę Prix Pirandello.\n8 XII umiera nagle w Krakowie po wieczornej próbie do spektaklu Dziś są moje urodziny, którego premierę planował w styczniu przyszłego roku.


Wojna ze szkodnikiem-paskudnikiem - 3obieg.pl - Serwis informacyjny dziennikarstwa obywatelskiego.\nWojna ze szkodnikiem-paskudnikiem\n„Już z nowym wrogiem toczy walkę” – pisał w słynnym poemacie „Towarzysz Szmaciak” Janusz Szpotański. Wprawdzie miał na myśli towarzysza Szmaciaka, ale nigdzie nie jest napisane, że dobrych pomysłów nie może wykorzystać ktoś inny, zwłaszcza taki wirtuoz intrygi, za jakiego uważam prezesa Jarosława Kaczyńskiego. Skoro tak, to nic dziwnego, że prezes Jarosław Kaczyński otworzył nowy front walki – tym razem ze „szkodnikiem”, paskudnikiem Leszkiem Balcerowiczem. To bardzo ciekawa sprawa, bo paskudnik aktualnie paskudzi na Ukrainie, gdzie ma wprowadzać reformy na zlecenie prezydenta Poroszenki. Niektórzy w Polsce uważają, że to forma polskiej zemsty za ludobójstwo, jakie w 1943 roku UPA przeprowadziła na polskiej ludności Kresów Południowo-Wschodnich, ale nie sądzę, by prezes Kaczyński tę opinię podzielał.\nJeśli tedy otwiera nowy front walki ze „szkodnikiem-paskudnikiem” Balcerowiczem, to czy przypadkiem nie dlatego, że w głębi serca pielęgnuje myśl o małżeństwie z Julią Tymoszenko i założeniu dynastii, by w ten sposób Polska, to znaczy – nie tyle może „Polska”, bo dynastyczne państwo musiałoby nazywać się pewnie trochę inaczej – rozciągała się od morza do morza? Ponieważ Julia Tymoszenko sprzeciwia się prezydentowi Poroszence, który doprowadził do dymisji premiera Arszenika Jaceniuka, by na jego miejsce wprowadzić Włodzimierza Hrojsmana, który – w odróżnieniu od Arszenika Jaceniuka, zaledwie „podejrzewanego” o żydowskie pochodzenie, już o nic podejrzewany być nie musi, to gwałtowna ofensywa przeciwko szkodnikowi-paskudnikowi Balcerowiczowi, w którym prezydent Poroszenko najwyraźniej sobie upodobał i z którym wiąże nadzieje na przetrwanie swego reżymu, staje się logiczna i zrozumiała. W przeciwnym razie rację miałby Andrzej Celiński, który nieubłaganym palcem wytknął prezesowi Jarosławowi Kaczyńskiemu, że podobnie jak jego brat Lech Kaczyński, w latach 1989-1991 był senatorem i głosował za pakietem ustaw, które pod nazwą „plan Balcerowicza” były uchwalone między między Bożym Narodzeniem, a Sylwestrem 1989 roku. Wiadomo, że w tym czasie cała Polska pogrążona jest w nirwanie, nikt nie ma głowy do czytania jakichś tam ustaw, więc nic dziwnego, że prezes Jarosław Kaczyński mógł całkiem o tym zapomnieć. Ale jeśli nawet zapomniał, to przecież nie byłby powód do rozpoczynania kampanii przeciwko szkodnikowi-paskudnikowi tym bardziej, że w naszym nieszczęśliwym kraju nie zajmuje on dzisiaj żadnego stanowiska. Nie ma zatem żadnego innego racjonalnego wytłumaczenia tego gwałtownego ataku, jak tylko matrymonialno-dynastyczne projekty prezesa, którym złowrogi Balcerowicz, być może nawet mimowolnie, stanął na przeszkodzie. To wyjaśniałoby również zagadkowe usuniecie się prezesa Kaczyńskiego od objęcia stanowiska premiera i rzucało snop światła na niedawną deklarację wypowiedzianą przezeń w Białymstoku, że będzie walczył z antysemityzmem w obydwu jego postaciach: jawnej i ukrytej, która podstępnie objawia się w postaci krytyki postępowania Izraela. Bardzo możliwe, że ta deklaracja jest warunkiem sine qua non spełnienia matrymonialno-dynastycznych projektów związanych z Julią Tymoszenko, bo jużci – kontrolujący sytuację na Ukrainie Nasz Najważniejszy Sojusznik mógł taki warunek postawić. Warto w tym miejscu zwrócić uwagę, że na początku 2011 roku Izrael, wraz z Agencją Żydowską, utworzył zespół HEART, którego zadaniem jest „odzyskiwanie mienia żydowskiego w Europie Środkowej”. Skoro wszelka krytyka postępowania Izraela została uznana za karygodny antysemityzm, z którym posłusznie obiecał walczyć również pan prezydent Duda, to znaczy, że być może jakieś decyzje odnośnie tak zwanych „roszczeń majątkowych”, jakie są wysuwane pod adresem Polski, już zapadły i tylko do czasu utrzymywane są w tajemnicy również przez wyznawcami pana prezesa, żeby nie płoszyć ich przedwcześnie, to znaczy – zanim nie zostanie wykoncypowana jakaś formuła, że tak będzie dla wszystkich, a przede wszystkim – dla naszego mniej wartościowego narodu tubylczego – najlepiej.\nOczywiście jest i inne wyjaśnienie gwałtownego ataku prezesa Kaczyńskiego na szkodnika-paskudnika, na który on sam zwrócił uwagę. Chodzi o przeciwstawienie dawnego i już zapomnianego planu szkodnika-paskudnika planowi ogłoszonemu na razie tylko w ogólnych zarysach, przez pana wicepremiera Mateusza Morawieckiego. Pan wicepremier Morawiecki, już zresztą przez pochlebców z judeochrześcijańskiego portalu „Fronda” okrzyknięty „Eugeniuszem Kwiatkowskim”, podobnie jak prezes Kaczyński – „Piłsudskim Europy” – postanowił zreformować obywatelom resztę pieniędzy, jaka pozostała na kontach Otwartych Funduszy Emerytalnych po zreformowaniu ich przez rząd premiera Donalda Tuska. Ma im przychylić nieba w ten sposób, że z części utworzy im „indywidualne konta emerytalne”, a reszta zostanie skonfiskowana pod pretekstem utworzenia „rezerwy demograficznej”. Ciekawe, czy z tych „indywidualnych kont” pieniądze będą mogły być wypłacane ich właścicielom na ich żądanie, czy też nie będą – „bo każdy by tak chciał” – jak to wytłumaczyła mi jeszcze w 1997 roku pani Ewa Tomaszewska. Pewnie nie, no bo gdyby tak wypłacać każdemu, kto by chciał, to z tych „indywidualnych kont” w mgnieniu oka nie pozostałby nawet najmniejszy ślad, no a wtedy z czegóż rząd sfinansowałby ten szalony rozwój gospodarczy? Wiadomo, że rząd na sfinansowanie rozwoju gospodarczego, zwłaszcza takiego szalonego, musi mieć pieniądze – no a gdzie są pieniądze? Każde dziecko wie, że pieniądze są w bankach, a skoro tak, to ostatnią nadzieją na wszelkie wiekopomne reformy są bankierzy. W tej sytuacji trudno dziwić się ustawie o Bankowym Funduszu Gwarancyjnym, która dopuszcza możliwość „umarzania” wierzytelności nawet bez zgody wierzyciela, jeśli tylko taka operacja poprawi płynność banku. Ale to tylko takie minimum-minimorum, bo skoro finansowy grandziarz już bez ceregieli przejmuje kierownictwo nad Unia Europejską, nakazując jej obłożenie tubylców podatkiem na sfinansowanie wędrówki ludów, której celem jest odsunięcie wszelkiego potencjalnego zagrożenia od bezcennego Izraela, to jakże tu wykluczać nawet najbardziej fantastyczne możliwości w rodzaju małżeństwa prezesa Kaczyńskiego z Julią Tymoszenko i założenia dynastii, która pod dyskretnym nadzorem ze strony starszych i mądrzejszych będzie administrowała państwem rozciągającym się od morza do morza? Czyż nie wychodziłoby to naprzeciw marzeniom o powrocie do mocarstwowej przeszłości? Z całą pewnością, jednak trzeba pamiętać, że marzenia niekiedy spełniają się w sposób nieoczekiwany. Podczas dyskusji nad konstytucją „marcową” żydowscy parlamentarzyści domagali się, by zwarte skupiska żydowskiej ludności w miastach zyskały status eksterytorialny. Tak się nie stało; Polska zachowała unitarny charakter i ten postulat spełnili dopiero Niemcy, chociaż oczywiście po swojemu, tworząc getta.\nPS. Poseł PiS Stanisław Pięta, po powrocie z Ukrainy, 5 lipca opowiedział się za utworzeniem wspólnego państwa polsko-ukraińskiego. Voila!\nFelieton • tygodnik „Najwyższy Czas!” • 15 lipca 2016\nPOPRZEDNI ARTYKUŁDżizja, czyli haracz gwarantujący „bezpieczeństwo” płacony muzułmanom.\nNASTĘPNY ARTYKUŁNicea, a kto następny!?


Browar.biz / Forum Browaru: Kamionka, KonstanciN Żytnie\n» Browar.biz » Forum Browaru » Piwo » Piwo - konkretnie » Kamionka, KonstanciN Żytnie\nKamionka: KonstanciN Żytnie\nEkstrakt: 12.4% wag. | Alkohol: 5.3% obj. / 3.975% wag.\nKamionka, KonstanciN Żytnie\nKolor: Złotobursztynowy, lekko zmętniony. \nPiana: Kremowa, bardzo drobna, wysoka, ale po chwili zostaje cienkie pół centymetra... \nZapach: Słód w stylu pszenicznym, daleki ślad cytrusów, trochę chlebka. [3.5]\nSmak: A tu słód w kierunku karmelu , ślad metaliczny, nieodparte wrażenie wodnistości. \nWysycenie: Wysokie, wysokie i chyba jednak za wysokie. [3.5]\nOpakowanie: Nie podoba mi się utajnienie miejsca warzenia. Poza tym nic szczególnego... \nUwagi: Kupiłem to piwo, mając w stare "Żytnie" w pamięci i "Roggen-Weizen" w lodówce (Stralsundera). Ech..., szkoda gadać...\nKolor: ciemny, przybrudzony brązem pomarańcz, mętne \nPiana: obfita, gęsta, opada jednak w zauważalnym tempie, osadza się na szkle drobna pajęczyną \nZapach: słabiutki, zbożowo-słodowy \nSmak: pełne, treściwe, fajny żytni posmak zboża wśród lekkiej chmielowej goryczki, w tle fajna słodowo podstawa, całość jednak gruntownie psuje śliskość piwa, tak jakby w butelce rozpuszczono pół kostki masła, momentami aż gul rośnie \nOpakowanie: mimo, że etykieta jest ok, kapsel też, mimo, że często na piwach nie jest podawany producent, to podawanie fałszywego producenta jest czymś czego nie zaakceptuję, kapsel konstanciński, jako producent podany browar w Konstancinie \nUwagi: Schrzanione piwo po całości, smakowo byłoby dobre gdyby nie ta "maślenica"\nDSC_0009.jpg (35,0 KB, liczba wyświetleń: 617 )\nbecik edytował/a post 19-11-2014 o godz. 18:37.\nCo niby to N wielkie na końcu napisu Konstancin ma znaczyć?\nBecik, ta "śliskość" to właśnie żyto. A konkretnie beta-glukany z żyta.\nZgoda - ale to nie jest pierwsze żytko jakie piłem. Np konstancińskie były dla mnie bardzo dobre i tej śliskości nie było. W tym piwie - jest to jazda po maśle.\n...konstancińskie były dla mnie bardzo dobre...\nCytując polityków - pełna zgoda .\nCytując Czechów - to se ne vrati... .\nNigdy wcześniej nie widziałem piw z Konstancina w żadnym sklepie, chociaż zawsze chciałem spróbować Żytniego. A tu wczoraj znalazłem je w Auchan\nkolor: jasnomiedziany, całkowicie mętny, nieprzejrzysty\npiana: średnia. grubopęcherzykowa. w składzie nie ma podanego słodu pszenicznego, więc nie pieni się jak pszeniczniaki.\nopakowanie: Podoba mi się. Na etykiecie jest nawet ekstrakt podany i użyte słody.\nsmak: Smakuje nieco inaczej niż weizeny. Trochę je przypomina, ale nie ma aromatów bananowych ani goździkowych. Mała goryczka. Niskie nasycenie. Mam wrażenie, że wyczuwam w tym piwie... cebulę. Ale może się mylę...\nTakie tam... średnie...\nKupione w Auchan za 5,33 zł.\nMelor, nigdy nie widziałeś piw z Konstancina i już nie zobaczysz.\nZnalazłeś piwo o nazwie Konstancin a nie z Konstancina. Jesteś najlepszym przykładem klienta oszukanego przez cwaniaczka z Gontyńca który zamknął browar w Konstancinie rok temu i oszukuje klientów naklejając ety konstancińskie na piwa z browaru Kamionka albo Czarnków (bo nawet nie wiadomo dokładnie gdzie są obecnie warzone).\nTen wątek chyba powinien być zamknięty no chyba że ktoś na prawde będzie pił piwo jasne przeterminowane o około rok.\nBeciku drogi, zrobię co się da żeby machnąć jeszcze jakieś żytko w tym roku, to dostaniesz ode mnie buteleszkę. Ja tę śliskość bardzo lubię, a to czuć nawet jak weźmiesz brzeczkę między palce.\nKolor: Bursztynowy, mętny nieprzezroczysty i ten fajny osad co lubię \nPiana: Początkowo wysoka, lecz po czasie zostaje fajna warstewka która ładnie oblepia szkło, bardzo jestem zaskoczony bo piana oblepia ładnie szkło do konca \nZapach: Przeniczny, cytrusowy, banany \nSmak: żyto, fajna goryczka, słód karmelowy, jakieś cytrusy, lekkie banany \nWysycenie: Poprawne i w sam raz \nOpakowanie: Poprawne lecz kontretykieta jest nieczytelna przez poziome złote paski, \nUwagi: Warka 10.02.2015r\nPo Konstancinie - Z dębowej beczki nie oczekiwałem czegoś szczególnego po - Żytnim i tu moje ogromne zaskoczenie ! To Piwo jest bardzo pozytywne i ciekawe. Czuć żyto i to w fajniejszy sposób niż w przypadku przeniczniaków gdyż jest bardziej wyraziste i "ostrzejsze" w smaku. Jest goryczka której w przeniczniakach mi zawsze brakuje a którą w Piwie uwielbiam.\nPolecam to piwo jak najbardziej jestem w szoku że to Piwo jest tak dobre. Z drugiej strony szkoda że producent nie przyznaje się gdzie to Piwo jest produkowane - podejrzewam że zostało im sporo starych etykiem\nPolecam spróbować bo doznania są pozytywne i ciekawe a jednak można na pewno coś innego niż przeniczniaki.\npodpucha w adresie\nTeż sie nabrałem, W Auchanie zdarza sie ze piwa trochę lezakują na półkach.. no i konstanciński adres....\nAle jak pracownik działu mi powiedział że to regularnie przychodzi, to nadzieje na oryginał sie rozpłynęły..\nAle piwo trzyma sie linii, do wypicia, chmiel goryczkowy wyczuwalny, potem słodkość\nNa dnie butelki 2mm osadu. Podejrzewam ze ta masłowość bierze się niektórym testujacym ze wzburzenia. Ja trzymałem 3tyg w bezruchu, wiec jak na Żytnie to prawie klarowne jest.\nTego n/p mazowieckiego żal...\nKolor: Nasycona miedź, wyróżnia się \nPiana: Także ponad przeciętną, niezbyt gruba, ale trwała i kremowa w konsystencji. \nZapach: W zasadzie jakbym pił pszeniczne, czyli przyjemny aromat, bardzo owocowy czuć morelę. \nSmak: Będę konsekwentny z notami. Piwo trochę jak soczek albo kompot, z dodanymi nutami chmielowymi i minimalnie drożdżowymi. Jest nieźle, może tylko ciut za słodkie \nWysycenie: Mocniej bym je ciut nasycił. Jak już trochę gazu uleci, robi się jak zwietrzała c o l a. [3.5]\nOpakowanie: Nie wyróżnia się. [3.5]\nUwagi: Do końca nie wiem, o wyrobie jakiej formy piszę, a w dodatku nie mam za bardzo porównania, bo to drugie w życiu piwo tego typu, jakie piję (poprzednie to był robota domowa, nie smakowało mi). Ogólnie doznania raczej pozytywne.\nCzy Żytnie ( i inne aktualne Konstanciny) nie powinny być w DP pod browarem Kamionka?\nTeż mi się tak zdawało, skoro uznaliśmy, że Kamionka produkuje, a na ich stronie jest informacja, że właśnie tam powstają dawne piwa konstancińskie.\nBtw, co za idiota wymyślił tę nazwę wątku? Nazwa jest przez jedno N\nAbstrahując skąd jest, jest do bani. Dziś zakupione w Intermache w Białej było kompletnie bez piany, z rachitycznym nasyceniem. Widać nadal jeszcze nie opanowali rozlewu po przenosinach.\nTen idiota to ja.\nW październiku 2014 roku było zgłoszone, że piwo jest z Kamionki, nie z Czarnkowa. Mimo to dodano pod Czarnkowem i z błędną nazwą, która nigdzie wcześniej na forum nie padła. Ciekawe, że przez 7 miesięcy nikt tego nie odnotował.\nNawet Ty nie widzisz, że dodałem 3 piwa z KonstaciNa z trzema różnymi błędami .\nKamionki w naszej bazie, w 2014, na pewno nie było.\nZwyczajowo nie kupuję tego piwa, więc mi to umknęło. O Kamionce też była mowa w 2014, że może już działać. W czerwcu 2014 mieli wstępny rozruch.\nMoże żaden debil nie zgłosił literówki (przepraszam postronnych), e-prezes, ostatnio jesteś nieznośny, daruj sobie wpisy jak masz takie zbuki sadzić. Kamionka jako browar nie produkował wtedy piwa, a to, że właściciel sobie wypisuje co chce na opakowaniu to nie jest ani moja ani Dyczkina wina (podany na etykiecie był Konstancin, który przecież był de facto trupem). Z jednej strony są pretensje że piwo z nie do końća znznaego źródła zostało arbitralnie przyporządkowane do jakiegoś browaru żeby można było dokonywać ocen, to z drugiej strony równie aktywnie opr zbieramy jeśli czekamy na potwierdzenie danych, żeby móc byc w zgodzie z rzeczywistością.\nART edytował/a post 15-05-2015 o godz. 11:22.\nCzyli masz już pewną informację od kiedy działa, jak mniemam. Dobrze! :-P\nNie chce się powtarzać, ale smakowym dionizosom nie przeszkadza że nie mają przyporzadkowanego browaru. Tutaj zrobiono wyjątek. Dlaczego?


CoachingSpace - Doradztwo zawodowe Kraków\nRozwiązania dla indywidualnej sytuacji zawodowej\nDORADZTWO ZAWODOWE to proces doradzania, w którym doradca zawodowy pomaga klientowi w osiągnięciu lepszego zrozumienia siebie samego w odniesieniu do środowiska pracy, aby umożliwić realny wybór lub zmianę zatrudnienia albo osiągnięcie właściwego przystosowania zawodowego.\nZapraszamy na profesjonalne konsultacje, podczas których uzyskasz konkretne informacje dotyczące Twoich kompetencji, predyspozycji, wartości oraz rynku pracy. Zaproponuję i dobiorę do Twojej indywidualnej sytuacji szereg rozwiązań, dzięki którym odnajdziesz się na rynku pracy i poczujesz satysfakcję z tego co robisz.\nJeżeli jesteś osobą, która poszukuje informacji o:\npisaniu CV i listu motywacyjnego\nrekrutacji testami psychologicznymi\ntestach diagnozujących kompetencje\nZapoznaj się ze szczegółami programów\nZapraszamy do współpracy w ramach pisania CV i listu motywacyjnego. Jeżeli do tej pory dokumenty aplikacyjne jakie przesyłasz nie przyniosły Ci oczekiwanego rezultatu oznacza to po prostu, że nie są skuteczne.\nDecydując się na rozmowę kwalifikacyjną Twoim zadaniem jest się do niej bardzo dobrze przygotować, zaprezentować się w jak najlepszym świetle, wykorzystać swoje atuty, mocne strony. Przećwiczyć z nami odpowiedzi na pytania rekrutera.\nIPD jest narzędziem, które wspiera cię w wyznaczaniu celów i dążeniu do ich osiągniecia. Jego główną zaletą jest to, że jest spersonalizowany, to znaczy, że jest całkowicie dostosowany do twoich potrzeb.\nTo narzędzie pomagające przyglądnąć się sobie, poznać własne umiejętności, kompetencje i talenty. Metoda zawiera w sobie specjalnie przygotowany zestaw testów kompetencji, których wyniki pomogą ci odpowiedzieć wiele pytań.\nCV i List Motywacyjny na życzenie\nStworzenie Indywidualnego Planu Działania\nOpracowanie Bilansu Kompetencji\nZwiększa szanse podczas rozmowy kwalifikacyjnej\nInformacje, które wpłyna na poprawę twojego CV


Ciągnik rolniczy NEW HOLLAND TCE55 | Sprzęt poleasingowy\nNumer przedmiotu 7455\nWartość szacowana 47 000 PLN netto\nTermin składania ofert 2020-12-21 10:22:00\nPrzebieg 1919 mth\nNumer fabryczny HJZY36512\nMasa własna: 1 495 kg\nMoc silnika: 39,90 kW\nPojemność silnika: 1995ccm,\nDMC: 5000 kg.\nWytwórca: New Holland, CNH Italia S.p.A. , Włochy\nPrzebieg: 1919 mth\n- Trzy prędkości obrotowe WOM,\n- Oświetlenie robocze tył,\n- Dwie pary wyjść hydraulicznych tył,\n- Ogumienie sadownicze,\n- Przednia szyba uchylna,\n- Przekładnia mechaniczna z rewersem mechanicznym 12/12.\nMaszyna przeznaczona do prac na obszarach sadowniczych.\nDo oględzin przedstawiono ciągnik sadowniczy marki NEW HOLLAND TCE55, sprawny technicznie w dobrym stanie technicznym.\nRok produkcji maszyny ustalono na podstawie danych zawartych w dowodzie rejestracyjnym - 2006\nPozostałe informacje pozyskane z dowodu rejestracyjnego:\n- data pierwszej rejestracji: 30.06.2006,\n- termin ważności badania technicznego: 08.11.2019.\nSilnik uruchomiono, praca silnika w pełnym zakresie prędkości obrotowych nie budzi zastrzeżeń.\nW trakcie oględzin stwierdzono wycieki oleju w miejscach połączeń elementów układu smarowania silnika - zakwalifikowano do weryfikacji serwisowej oraz naprawy.\nStwierdzono niewielkie wycieki oleju hydraulicznego w okolicach przyłączy hydrauliki zewnętrznej - połączenia przyłączy wraz z rurkami wysokiego ciśnienia zakwalifikowano do weryfikacji serwisowej oraz naprawy.\n- Oś przednia: Strona Lewa / Prawa - TITAN MULTI TRAC CIS, 31x13.5-28, zużycie:10%\n- OŚ tylna: Strona Lewa / Prawa - TITAN MULTI TRAC CIS, 44x18.0-20, zużycie:10%\nNadwozie koloru niebieskiego, ze śladami uszkodzeń mechanicznych.\n- poszycie pokrywy komory silnika - porysowana, uszkodzenia mechaniczne, pęknięcia poszycia / zakwalifikowano do wymiany,\n- zamek drzwi wejściowych lewych - brak zamka w mechanizmie klamki / zakwalifikowano do weryfikacji serwisowej oraz naprawy,\n- poszycie tapicerskie błotnika prawego strona wewnętrzna - uszkodzenia poszycia, przetarcia / zakwalifikowano do wymiany,\n- uszczelniacz wału napędu WOM - stwierdzono niewielkie wycieki oleju hydraulicznego / zakwalifikowano do weryfikacji oraz naprawy.\nBraki stwierdzone w wyposażeniu podstawowym:\n- błotniki przednie wraz z mocowaniami strona lewa / prawa,\n- belka przednia mocowania obciążników,


Mury i bramy starej Jerozolimy\nużytkownik: admin z dnia: 2020-01-22\nIzrael to kraj, który poznałam dość niedawno i pokochałam. Zachwycili mnie ludzie, miejsca, zapachy, smaki, muzyka... Kiedy po raz pierwszy jechałam do Jerozolimy, nie sądziłam, że będzie to miasto do którego będę chciała stale powracać. Najbardziej jednak zauroczyło mnie to codzienne życie „świętego miasta”: tutaj przeszłość miesza się z teraźniejszością, a sacrum z profanum. Właśnie o tym będzie ta opowieść: o Jego ziemi. Ziemi, po której chodził mój Bóg - Mesjasz Izraela – Jezus. Mój Jeszua.\nw twych bramach, o Jeruzalem\n/Ps 122, 1-2/\nUlice starej Jerozolimy są naprawdę wąskie. Na większość z nich nie można wjechać samochodem, bo jest tu po prostu zbyt mało miejsca. Kręte, zatłoczone drogi – pełne są drobnych straganów i handlarzy, którzy co krok nawołują do zakupu swoich towarów. Na początku cały ten gwar starego miasta sprawia wrażenie wielkiego chaosu.\nFragment murów starej części Jerozolimy aut. J. Groszek\nJest tutaj tak wiele osób różnych narodowości, języków i wyznań, że może to wydawać się przytłaczające. Dla mnie jednak właśnie ta różnorodność jest czymś ciekawym i najbardziej fascynującym.\nJedno ze stoisk z arabskimi przyprawami.png aut. J. Groszek\nW Izraelu mówi się, że „Tel Awiw się bawi, Hajfa pracuje, a Jerozolima się modli”… I chyba jest w tym trochę prawdy, bo w żadnym innym mieście nie doświadczyłam takiej duchowej atmosfery jak właśnie tutaj. Jerozolima łączy w sobie trzy religie: judaizm, chrześcijaństwo i islam. Trzy religie dla których to miasto jest święte, jedyne, niepowtarzalne i wyjątkowe.\nDla Żydów miejscem najświętszym jest Mur Zachodni – jedyny zachowany do dnia dzisiejszego fragment Drugiej Świątyni jerozolimskiej. Z kolei wyznawcy islamu uznają znajdujący się na terenie Wzgórza Świątynnego meczet Al-Aksa i Kopułę na Skale za trzecie pod względem znaczenia miejsca kultu. Wierzą, że z tego miejsca Mahomet wstąpił do nieba. Dla mnie jako chrześcijanki – największe znaczenie ma Bazylika Grobu Świętego – w obrębie której znajduje się Golgota (miejsce śmierci Jezusa) i Jego pusty grób – z którego zmartwychwstał.\nWidok na mury Starej Jerozolimy.png aut. J. Groszek\nNie wiem czy istnieje drugie takie miejsce na świecie, które wzbudzałby tyle emocji i namiętności, co Jerozolima. „Święte Miasto” było wielokrotnie podbijane, walczyły o nie całe mocarstwa i często zmieniali się rządzący. O Jerozolimę toczono nie tylko bitwy, ale i długie wojny. Wobec takich okoliczności obronne mury miejskie okazały się koniecznością.\nFragment murów miejskich od strony Syjonu.png aut. J. Groszek\nFragment murów miasta i wykopalisk.png aut. J. Groszek\nTe, które znajdują się tu obecnie zostały wzniesione przez tureckiego sułtana Sulejmana Wspaniałego w latach 1535-1542. Częściowo znajdują się one w miejscu wcześniejszych, starszych fortyfikacji, a ich wysokość waha się od 3 do 15 metrów. Mury wybudowane są z jasnego, piaskowego kamienia, który wygląda przepięknie, zwłaszcza w promieniach wschodzącego słońca. By wejść do miasta należy przejść przez jedną z bram. Najbardziej popularna wśród pielgrzymów i turystów jest Brama Jafy.\nBrama Jafy nazywana również Bramą Przyjaciela.png aut. J. Groszek\nNazywa się ją także „Bramą Przyjaciela”. Jest to nawiązanie do Abrahama określanego „przyjacielem Boga”. Wyruszając spod tej właśnie bramy można dotrzeć w kierunku Hebronu, gdzie znajduje się grób tego Patriarchy. Brama Jafy to również najkrótsza droga do Bazyliki Grobu Bożego, a także wejście do spokojnej i pięknej dzielnicy ormiańskiej.\nBrama Damasceńska.png aut. J. Groszek\nNiezwykła i bardzo ciekawa, choć kompletnie odmienna jest również Brama Damasceńska. Moim zdaniem jest ona najpiękniejsza i najbardziej majestatyczna. Prowadzi do samego centrum dzielnicy arabskiej, gdzie zapach bliskowschodnich przypraw miesza się ze śpiewnym głosem muezina nawołującego do modlitwy. Właśnie w tej dzielnicy znajduje się „Via Dolorosa” czyli trasa, którą pielgrzymi przemierzają na pamiątkę drogi krzyżowej Jezusa.\nV stacja Drogi Krzyżowej w dzielnicy arabskiej.png aut. J. Groszek\nNiewielka ale bardzo pilnie strzeżona przez izraelską policję jest również Brama Gnojna. Znajduje się ona w dzielnicy żydowskiej starego miasta. Prowadzi prawie wprost pod Ścianę Płaczu oraz pod tunel na Wzgórze Świątynne. Nazwa tej bramy nawiązuje do przeszłości: właśnie nią wywożono odpady zwierzęce po krwawych ofiarach składanych w dawnej Świątyni Jerozolimskiej. I choć od dawna nie pełni już ona swojej pierwotnej funkcji, to jednak nazwa pozostała bez zmian.\nBrama Gnojna prowadząca pod Ścianę Płaczu.png aut. J. Groszek\nDzielnica żydowska w okolicy Bramy Gnojnej.png aut. J. Groszek\nOprócz wymienionych, jest jeszcze pięć bram. Są to Bramy: Syjonu, Heroda, Św. Szczepana, Nowa i Złota. Ta ostatnia jest obecnie zamurowana. Ma bardzo ciekawą historię i symbolikę.\nZamurowana Złota Brama.png aut. J. Groszek\nCoś więcej na jej temat opowiem w filmie, do obejrzenia którego serdecznie Was zapraszam. Shalom.\nTAGI: Jerozolima, Joanna Groszek, na Jego ziemi, projekt Izrael, bramy, święte miasto


Wypowiedz się o swym szczęściu... - m-forum.pl\nWypowiedz się o swym szczęściu...\nFebruary 20, 2007 in Miłość\nSiema:* Szukałam lecz nie ma takiego tematu na forum. Postanowiłam więc dodać ten post. Wypowiadamy się tu o swojej drugiej połówce, o tym jak się poznaliście i jak długo jesteście ze sobą, co was pociąga w waszej połówce, dlaczego jest wam z tą osobą tak dobrze itd...\nchwilowo nie mogę wypowiedzieć się na ten temat, bo jestem sama, ale chciałabym i mam nadzieje, że niedługo to się zmieni i będę mogła Ci napisać, że jestem bardzo szczęśliwa i czuje się kochana :) :)\nJa też narazie jestem sama ale postanowiłam pomimo to napisać ten post :)\nMoje szczęście... hmm... to skomplikowana historia, ale że chwilowo nie mam nic do roboty to chętnie ją opowiem :) Od razu mówie, że nie musicie tego czytać bo jest nudne :D\nNo więc, poznaliśmy się na urodzinach kuzynki mojej przyjaciółki. Gadaliśmy o śmierci. Bardzo ciekawy temat jak na początek. Spodobałam mu się. Ale nie wiedziałam nic o tym, póki nie powiedziała mi Ania (ta właśnie kuzynka). Potem była następna impreza u Ani, i też tam był Mój Patryk. Na drugi dzień przyjechał do mnie wcześnie rano (bo nocowałam u Anki) i odwiózł mnie i moją przyjaciółke do domu. Potem codziennie dzwonił. Znienawidziłam go. Był męczący i nachalny. Szczerze, to żygać mi się nim chciało... Po kilku miesiącach kiedy przestał się odzywać, i dowiedziałam się, że znalazł sobie kogoś innego, zaczęłam być zazdrosna... (tak... kobiety... :D ) Zdobyłam go. (i tu brawa dla mnie) No ale zerwałam, bo nie mogłam z nim wytrzymać. Powiedział, że i tak mnie Kocha i Kochać będzie. I wrócił do swojej byłej, od której go odbiłam. (tak... mężczyźni... :D ) Pewnego dnia, nagle uświadomiłam sobie, kogo straciłam, i pominęłam wszystkie jego wady, chciałabym być z nim znowu... Trwało to pół roku, i wkońcu przestał się mnie bać, że znowu go zranię... i teraz jesteśmy razem, szczęśliwi naszą miłością i Swoim Szczęściem....\nAnka twierdzi, że jak z telenoweli.... Może troche?\nRzeczywiście skomplikowana historia ale grunt że jesteście razem :) Do telenoweli to jeszcze brakuje :lol:\nPoznałem ja przez neta spora odległość nas dzieli, ale to nam nie przeszkadza. Jesteśmy w sobie bardzo zakochani i wiem, że to jest ta jedyna. A co mnie w niej pociąga to, jaka jest szczera otwarta uśmiechnięta a czasem płacząca. Najważniejsze jest to, że ona mnie kocha takiego, jaki jestem i ja ją kocham taką, jaka ona jest. Dla większości nie jest ideałem, ale dla mnie jest cudowna oddałbym za nią życie.\nmoja historia zaczyna się w drugiej liceum :) traktowałam Patryka jak przyjaciela, nie pomyślałam nigdy o tym "jakby to było, gdybyśmy my byli razem". On ponoć próbował na wszystkiw sposoby zwrócić moją uwagę na niego. Bez skutku.\nGdy zerwałąm ze swoim chłopakiem w drugiej klasie (na początku), pocieszał mnie, że znajdzie się lepszy itp. Poprosiłam go o numer do jednego gościa (miał takie same zainteresowania jak ja).poza tym Patryk jako jedyny dał mi do niego numer. Nikt inny nie chciał.\nWyszło tak, że byłam z tamtym. Dopóki nie użył wobec mnie siły. Bałam się go później ... zerwałam z nim. Wtedy Patryk ruszył do ataku. Już wcześniej przyjeżdżał a to na herbatkę wracając z masy (przejazdu rowerowego), a to umawiając się na grę w karty (nałogowo gralismy w makao), a to obejrzeć film.\nPierwszy raz pocałowałam go na połowinkach ;) i cóż... od tej pory zauważyłam go ;) od grudnia 2005 roku jestesmy razem.\nnie mam o kim opowiadać ;( nie mam szczęścia do dziewczyn\nLI$EK, albo one nie wiedzą, kogo tracą ! ;)\nZnajdziesz drugą połówkę.\nHm ja też nie mam jak na razie o kim opowiadać,ale cóż z tego...\nMoim zdaniem w moim wieku lepsza jest przyjaźń niż miłość,ale taka prawdziwa,a nie polegająca na siedzeniu w ławce :D\nja moge opowidziec o mojej byłe.\nNo więc zaczne sobie tak.\nW wakacje zdobyłem jej numer telefon. Pisałem do niej a ona do mnie było cudownie pomimo tego że miała chłopaka. Pod koniec wakacji jednak kontakt sie urwał i nie pisaliśmy ja nawet numer wykasowałem jej. Ale pewnego dnia to była środa około godziny 13:25 (ta dokłądnie pamietam) wracając ze szkoły wysiadłem z autobusu i kogo zobaczylem ją. Patrzyłem się na nią jak jakiś nie dorozwuj aż wszedłem na jakaś babcie :D no ale cóz nie pomyślałbym sobie nigdy że coś z tego będzie. Zaszedłem do domu zjadłem obiadek i nawet juz zapomnialem o tym zdarzeniu w południe a to po 16 dostałem strzałe właśnie od niej (tak miala moj numer cały czas). No więc odpuściłem napisałem smsa. Potem zaczeliśmy gadac na gadu no i tak o to minol pierwszy dzień onowionej znajomości. Na drugi dzień po szkole poszliśmy pić z kolegami gdy wróciłem koło godziny 17 była na agdu to zagadałem. Po pijanemu pisałem jej jak mi sie podoba itp itd. No i nastepnego dnia napisalem jej zaraz ze pamiętam wszystko co pisałem i że dzisija tez tak sądze tak minoł 3 dnień (piatek) a w sobote to był dzień przed wigilią mama wysłała mnie do sklepu po galaertki (hahaha) ide sobie patrze a kto tam idzie :wow: Magda no to podeszłem cześc cześć co za miła niespodzianka gadka szmatka pszespacerowaliśmy się no i sie pożegnaliśmy może sie ejszcze spotakmy a ona zobaczymy. No to dobra poszedłem do sklepu kupiłem co miałem kupic i poszedłem spowrotem do domu. Koło godziny 15 napisała mi czy pasuje mi tego samego dnia o 16 (tylko nie wiedziała gdzie ze względu na jej chłopaka) powiedziałe że oczywiście no i się spotkalismy no i od tego spotania wszystko się zaczeło :P później zerwała z tamtym chłopakiem no i ja miałem droge wolną. szkoda ylko że to szczęście trwało tak krótko\nah ale sie napisałem :D troche błędów ale nie mam siły ich poprawić :cry:\nWidzę że miałaś skomplikowaną historię miłosną...Długo już jesteście ze sobą :) Życzę wam wielu wspaniałych chwil w waszym związku :P\n[ Dodano: Sro Lut 21, 2007 21:11 ]\nNa pewno za niedługo spotkasz tą jedną i jedyną :)\n[ Dodano: Sro Lut 21, 2007 21:13 ]\nNadal coś do niej czujesz ?:(\n[fquote]Nadal coś do niej czujesz ?Sad[/fquote]\nale chce zapomnieć i muszę zapomniec jak chce się zwiazac z kimś innym\nA nie da się tego związku odbudować ? Na pewno są jakieś szanse...Zawsze są :)\ne chce zapomnieć i muszę zapomniec jak chce się zwiazac z kimś innym\nzapomnisz jak juz się związesz\nNie zawsze obecność innej osoby pomaga w zapomnieniu o tamtej innej osobie. Niestety :(\n[fquote]A nie da się tego związku odbudować ? Na pewno są jakieś szanse...Zawsze są Smile[/fquote]\npróbowałem przez miesiąc starałem sie ale się nie udało.\nNa miłość najlepszy jest czas...Za pewne po pewnym czasie zapomnisz o tamtej dziewczynie...\ntak czas goi rany, choć niektóre sa bardzo bolesne. Myślę, że trzeba troche ochłonąć i przeanalizować, ldaczego np. nie wyszło nam.\nMoja druga Połówka? Jaka jest?\nJest cudowny, (nad-czasem)opiekuńczy, przystojny, sympatyczny, z poczuciem humoru. Nietolerancyjny (chociaż tej cechy się wypiera), jest też niestety palaczem.\nStrasznie we mnie zakochany, podobnie zresztą jak ja w nim. Poznaliśmy się kiedyś, już dawno temu, w gimnazjum chyba w 2 klasie, kiedy to został mi przedstawiony jako chłopak mojej koleżanki, której nienawidziłam. Nie znałam go bliżej, myślałam "pewnie jest tak poje**ny jak Gocha". Odezwał się do mnie w styczniu w pierwszej klasie LO na gadu. Gadaliśmy raz, drugi, esemesowaliśmy, dzwonił do mnie, spotkaliśmy się trzy razy... I po półtora miesiąca bliższej znajomości zaczęliśmy być parą. A teraz już prawie 11 miesięcy jesteśmy razem. Zmienił mnie bardzo.\nMówi, że teraz, przy mnie jest lepszy. Z tego co wiem - rzeczywiście ;p\nBtw: co to za bzdurne ostrzeżenia? W takim przypadku Li$ek też powinien dostać OSTa... Wkurza mnie nadużywanie uprawnień.\nja juz nieceh myślec o nie. niestety. zraniła mnie i już chce zapomniec.\na teraz mam z kim:*\nszczescie... szczescie to tylko impuls, nie moze trwac dlugo. Zawsze cos przerwie ten stan. JA go zaznałem, lecz tak samo szybko go straciłem... Szkoda :( było tak pieknie....\nnależy się cieszyć z małych przyjemności, np. uśmiechu koleżanki , żeby móc używać tych o wiele większych takich jak miłość\nprzepraszam za filozofowanie :P\nKiedys sie cieszyłem z błachostek.. teraz jakoś mi to przeszło. Mam nadzieję, że wróci :)\nCo mogę powiedzieć o swoim szczęściu? To że go nie ma, jak narazie... :(


Nowe stawki wynagrodzeń dla pracowników młodocianych - Contract Administration\n1 września 2021 r. zmieniły się stawki wynagrodzeń dla pracowników młodocianych. Ile po zmianach wynoszą ich płace i składki na ubezpieczenia społeczne?\nPracownik młodociany to osoba, która:\nukończyła 15 lat, a nie przekroczyła 18 lat,\nskończyła co najmniej 8-letnią szkołę podstawową (gimnazjum),\nprzedstawiła świadectwo lekarskie stwierdzające, że praca danego rodzaju nie stanowi zagrożenia dla jej zdrowia.\nZatrudnienie pracownika młodocianego odbywa się na podstawie umowy o pracę przy wykonywaniu lekkich prac lub umowy o pracę w celu przygotowania zawodowego.\nWynagrodzenie pracownika młodocianego w okresie nauki zawodu oraz przyuczania się do wykonywania pracy obliczane jest jako stosunek procentowy do średniego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w poprzednim kwartale, obowiązującego od pierwszego dnia następnego miesiąca po ogłoszeniu przez Prezesa GUS.\nW związku ze zmianą przeciętnego wynagrodzenia w II kwartale 2021 r. wynagrodzenia pracowników młodocianych w okresie od 1 września do 30 listopada 2021 także uległy zmianie. Pracownikowi młodocianemu uczącemu się zawodu w powyższym przedziale czasowym przysługuje następujące wynagrodzenie minimalne:\nMłodocianemu odbywającemu w tym okresie przyuczenie do wykonywania określonej pracy przysługuje natomiast wynagrodzenie w wysokości 220,18 zł.\nPracownik młodociany – składki na ubezpieczenia społeczne\nWraz ze zmianą wysokości wynagrodzeń zmieniły się też kwoty odprowadzane na składki na ubezpieczenia społeczne tej grupy pracowników. Podstawę ich wymiaru stanowi bowiem:\ndla pracowników młodocianych zatrudnionych w celu przygotowania zawodowego – faktyczne wynagrodzenie nie niższe jednak od:\nI rok nauki – 5% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia,\nII rok nauki – 6% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia,\nIII rok nauki – 7% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia,\ndla pracowników młodocianych zatrudnionych w celu przyuczenia do wykonywania określonej pracy – faktyczne wynagrodzenie nie niższe jednak od 4% przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia.\nPoniższa tabela zawiera stawki składek ZUS pracowników młodocianych w okresie od 1 września do 30 listopada 2021\nSkładki ZUS – pracownicy młodociani – okres: 1 września – 30 listopada 2021 r.\nPodstawa wymiaru składki Rodzaj ubezpieczenia Finansuje:\nI rok nauki 275,23 zł emerytalne 26,86 26,86\nrentowe 17,89 4,13\nchorobowe ———– 6,74\nII rok nauki 330,27 zł emerytalne 32,23 32,23\nrentowe 21,47 4,95\nchorobowe ———– 8,09\nIII rok nauki 385,32 zł emerytalne 37,61 37,61\nrentowe 25,05 5,78\nchorobowe ———– 9,44\nPrzyuczenie do wykonywania określonej pracy 220,18 zł emerytalne 21,49 21,49\nrentowe 14,31 3,30\nchorobowe ———– 5,39\nStopa procentowa składek na ubezpieczenie wypadkowe jest zróżnicowana dla poszczególnych płatników składek i jest obliczana w zależności od poziomu zagrożeń zawodowych i skutków tych zagrożeń.\nZobacz także: Planowany wzrost odpisów na ZFŚS


Wakacje dla polskich dzieci z Syberii – 2014 r.\nFundacja Romualda Koperskiego w całości sfinansowała koszty podróży i pobytu dzieci wraz z bogatym programem kolonii, ze środków, które pozyskała w większości od osób prywatnych. Podczas pobytu w Polsce dzieci zostały otoczone wspaniałą wręcz rodzinną atmosferą, wszędzie podejmowano ich z należytą gościnnością i serdecznością - nie były dłuższe, gdzie tylko mogły odwdzięczały się śpiewną po polsku piosenką, recytowanym wierszem. Wyjechały z Polski z obrazem wspaniałych ludzi, pięknego i przyjaznego kraju. Na ich twarzach widać było dumę, miały poczucie, że mieszkają daleko, ale są częścią tego kraju.\nFundacja Romualda Koperskiego jeszcze raz dziękuję wszystkim, dzięki którym udało się zorganizować omawiane wakacje. Dziękujemy Wam za zrozumienie potrzeby, szczodrość i poświecony czas. Nie da się w słowach opisać ile dobroci udało się nam zrobić.\nDzieci przyleciały z dużym opóźnieniem spowodowanym odwołaniem samolotu na trasie Moskwa – Warszawa. W rezultacie do kwatery dotarły nad ranem. Różniąca czasowa (6 godz.) sprawiła, iż już o 9.00 całą świergocąca gromadka była już na nogach…. Dzisiejszy dzień przeznaczony na zaaklimatyzowanie, gry zręcznościowe oraz kąpiel w jeziorze. Dzieci i opiekunowie zauroczeni miejscem.\nZwiedzamy zamek w Malborku. Przed południem spora lekcja historii, po południu zabawa w Dino Park Malbork. Dzień choć upalny pełen wrażeń. Wieczorem zabawy nad jeziorem. Dzieci bardzo grzeczne i taktowne, świetnie potrafią się bawić. Widać inne wychowanie.\ndzień wypoczynku, dzień całkowitej laby. Po śniadaniu wypad nad jezioro. Na kąpiel nie trzeba nikogo namawiać. Plażujemy, gramy też w karty. Po obiedzie spektakl teatralny na świeżym powietrzu, pod wieczór trening przed meczem, bowiem już za kilka dni rozgrywamy mecz – Syberia na resztę świata... 09.08.2014` stadion w Skórczu – godz. 12.00. Już dziś zapraszamy.\nPo śniadaniu wyjazd nad rzekę Wda. Całodniowy spływ kajakowy. Płyniemy przez malownicze Bory Tucholskie, po drodze kiełbaska z ogniska, kąpiel i wiele, wiele atrakcji. Ci którzy pierwszy raz usiedli w kajaku mogą powiedzieć, że są Staryni kajakarzami… Co najważniejsze pogoda dopisała. Ma się to szczęście…\nPuchar należy do nas !!! Dzisiaj odbył się długo oczekiwany mecz piłkarski Syberia na resztę świata. Wynik 3:3 czyli remis. Jako, że jesteśmy gośćmi gospodarze przyznali nam zwycięstwo, abyśmy mogli zabrać z sobą zwycięski puchar. Piękny sportowy gest – dziękujemy ! Wspólny obiad, wspólna zabawa, wieczorem koncert syberyjskiego barta – Evgena Malinowskiego. Jutro walczymy ze Szwedami w pokrzyżackiej warowni w Gniewie.\nWakacje dla polskich dzieci z Syberii. Dzisiaj ostatni dzień wakacji w Polsce. Przed południem próba przed wieczornym uroczystym zakończeniem, w trakcie którego spotkamy się ze sponsorami. Będzie koncert, wręczanie podziękowań. Pakowanie torb i plecaków, trudno będzie wszystko zmieścić, bowiem wiele rzeczy otrzymaliśmy od sponsorów - wszystkie nowe, z metkami, a możemy zabrać tylko po 20 kg każde.


Odpowiedź kierownictwa Akademii Feyenoordu na artykuł AD - Feyenoord24.net - Feyenoord Polska\nOdpowiedź kierownictwa Akademii Feyenoordu na artykuł AD 22.11.2019 22:34, DamianM, 0 komentarzy, Foto @ Feyenoord.nl / Źródło: Feyenoord.nl\nW sobotę w Algemeen Dagblad (AD) pojawi się artykuł o szkoleniu młodzieży w Feyenoordzie. Po tej historii kierownictwo Akademii chce odpowiedzieć w następujący sposób:\nNiedopuszczalne jest, aby ludzie o wysokim poziomie usług ponieśli jakieś konsekwencje. Ludzie, którzy wnieśli znaczący wkład w rozwój talentów w ostatnich latach i nadal to robią. To samo dotyczy osób, które były ostatnio zatrudnione.\nDrzwi Akademii są stale otwarte dla mediów i innych. Dziennikarze sportowi mogą na własne oczy śledzić rozwój i trening. Wszystkie pytania mogą być również zadawane naszym ludziom. Na tej podstawie każdy może wydać osąd.\nNasza Akademia ma drzwi otwarte, aby zobaczyć, porozmawiać i być informowanym o tym, jak Feyenoord działa ze swoimi talentami. Naprawdę nie mamy złudzeń, że robimy wszystko dobrze.\nAutor nie przyszedł i nie chciał nas informować o tym artykule. Ktoś, to opiera się jedynie o anonimowe źródła, szkodzi naszym ludziom w Akademii.\nOcenianie z zewnątrz bez żadnego kontaktu jest zbyt łatwe. Uważamy, że ważne jest podkreślenie tego w tym komentarzu, iż wspieramy naszych ludzi i ich metody pracy.\nRaymond van Meenen, menedżer Akademii Feyenoordu\nStanley Brard, szef Akademii Feyenoordu


Go Hardwell or Go Home @ Tauron Arena, Kraków [Archiwum] - 4CLUBBERS.PL\n4CLUBBERS.PL > Strefa Informacji Muzycznej > Festiwale > Latest Events > Go Hardwell or Go Home @ Tauron Arena, Kraków\nPrzejdź do pełnej wersji tego Forum : Go Hardwell or Go Home @ Tauron Arena, Kraków\nWydarzenie @ Facebook (https://www.facebook.com/events/212919009112285/)\n5x biletow po 200 w raczkach :) :***\n2-3 lata temu bym rozbił namiot przed halą i czekał na niego. Po tym co ostanio wypuszcza, gra stwierdziłem, że szkoda pieniędzy. Cieszę się jednak, że do Polski są w końcu bookowane gwiazdy czy dla niektórych "niegwiazdy" EDM.\nJedziesz na magnetic :D ? bo właśnie się też nad nim zastanawiam ;)\nW tym kraju cokolwiek by się nie zrobiło ZAWSZE będzie źle. Za każdym razem coś nie będzie pasować. Polacy mają taką mentalność i tego nie zmienisz. Mimo, że Hardwell nie jest jakimś tam moim top - melduję się w A20 :bp:\nRadze Odróżnić zdzieranie kasy [3h imprezy...] od prawdziwej organizacji imprezy :)\nMiałem na myśli każdą imprezę w Polsce. Nie widzę zdzierania kasy z ceną minimalną na Hardella 3h 99zł gdzie na 5h set Armina płaciłem 149zł.\nCo jak co trochę drogo ale i tak chyba się wybiorę , Hardwell ostatnie sety wg. mnie spoko gra ! Collab z Atmozfears MEGA ! Do tego support Kill the Buzz wg mnie całkiem fajnie sie zapowiada ! :)\nOgólnie to ja mam takie okropnie dziwne podejście do Hardwella. Z jednej strony ostatnio wydawane pompki od niego tak niszczą moje uszy, że można by było ich używać jako personalnie dobranych tortur dla mnie. Z drugiej strony niektóre jego kolaboracje wychodzą ciekawie (nie kurde, na pewno nie ta z Arminem xDDDD), mam też kilka oryginałów które od niego lubię i cokolwiek nie zrobię, całkiem interesuję się jego twórczością. Na pewno pójdę na jego seta przy okazji na jakimś festiwalu, na którym będę, ale tyle pieniędzy na bilet i dojazd nie wydam, jeżeli po wejściu na arenę czeka mnie on i tylko on. Szkoda czasu na taką ciekawostkę, ale na pewno bardziej rozumiem jaranie się nim niż Garrixem czy co gorsza Dimitri Vegasem i Like Mike :P\nPytanie do osób, które były na Garrixie w Krakowie. Jakie trybuny polecacie wybrać na Hardwella? Jakie odczucia audio na trybunach dolnych w stosunku do ,,parkietu"?\nJak ktoś nie potrafi sie doczekać Hardwell'a to zagra na IEM w spodku w ten weekend ;)\nWarto jeszcze dodać żeby ktoś nie poleciał ze ślinotokiem że Hardwell bedzie grał ok 30min i jest tylko dodatkiem do dania głównego.\nJak coś są tańsze bilety :)\nTrybuny od 45zł\nPłyta od 60zł\nkupione, jedziemy z trójmiasta\nwybiera się ktoś z górnego śląska ?\nTak, z Katowic jest nas trzech :) Kontakt PW, jeśli jesteś zainteresowany.\nSprzedam bilet na sektor "GA" Cena 130zł\nWybiera się ktoś z Lubelskiego? ;)\nSprzedam 2x eticket A20 rząd 5 cena 220 zł za 2 sztuki\nCiekaw jestem co z tą imprezą. Ludzie sprzedają bilety z pul ktore byly w cenach wyjsciowych, a "promocyjna pula" trwa i trwa za kilkadziesiąt złotych. Życzę tym którzy jadą żeby organizacja nie zostala obcięta jakościowo przez to co się dzieje\nbedzie organizowane jakieś spotkanie przed koncertem ? myślę że dużo osób by się pisało\nSprzedam bilet GA za 30zł. Kartonik. Do odebrania w Krakowie. ;)\nwraca ktoś autem do gdańska w niedziele?\nJak ktoś z okolic Pń piszcie :)\nMam jedno wolne miejsce, wyjeżdżam z Katowic (z okolic mogę zgarnąć jedną osobę). Wyjazd około godziny 12:00 w dzień koncertu, powrót w niedzielę rano. Jeśli ktoś jest zainteresowany, to zapraszam na PW :)\nWitam wszystkich.Czy jeśli zakupiłem bilety na trybuny w wersji elektronicznej(drukowanej na stronie a4) to wchodzę oddzielnym wejściem do tego przeznaczonym?Bo nigdzie takiej info nie znalazlem.\nNie, wchodzisz normalnie, skanują kod który masz wydrukowany.\njedzie ktos z warszawy i ma wolne miejsce ?\nWie ktoś ile będzie trwać set Hardwella?\nKolejny sukces Prestige MJM w Tauronie. Było znakomicie, Hardwell rwał publikę i nie dawał odpocząć. Również Kill The Buzz zagrał swietny set jak na support.\nAfterparty też było zacne XD\nTrochę zawiedziony jego setem jestem, dopiero w ostatniej godzinie było słychać że to jego granie jest, z początku sam bigroom. Reakcja ludzi na hardstyle bezcenna, mam nadzieję że da to promotorom do myślenia i coś się zacznie dziać w tym kierunku.\nTo był mój pierwszy "event" Jako pierwszy Harwell, mój król... no co tu dużo opowiadać... było epicko i nieziemsko nie mogło być lepiej... dużo oczekiwanych ID, świetne dobrze znane bigroomowe kawałki, które kocham i oczywiście nie mogło zabraknąć mega energicznej końcówki hardstylowej !!! Ciary od początku do końca !!! Tauron Arena serio udowodniła Robbertowi, że jednak Polacy potrafią bawić się całkiem na dobrym poziomie :) Chłopak był bardzo zadowolony i zdziwiony z krakowskiej publiczności.\nChciałem dodać, że organizatorzy imprezy spisali się na piątkę z plusem. Wszystko szło w miarę sprawnie, no ale ludu było od groma więc trzeba było swoje postać :)\nWielkie podziękowania hmm za odwagę czy też za szczerą podzielność poglądów oraz sympatycyzm do naszego kochanego gatunku jakim jest "Duży Pokój i Holandia" dla użytkownika tej witryny, którym jest Michał ᵴнᴀᴘоᴠ1996 . Oby więcej takich właśnie imprez u nas się odbywało i do zoba następnym daj boże razem !\nhaha bedziecie moze na sunrise? :af:\nTak, w piątek :clapping:


Prezes GPW Benchmark | najnowsze informacje, komentarze, opinie\nTagi Prezes GPW Benchmark\nArtykuły, wypowiedzi i informacje o: Prezes GPW Benchmark\nGIEŁDA I INWESTYCJE Redakcja - Cze 25, 2020\nW siedzibie Giełdy Papierów Wartościowych w Warszawie odbyło się Podsumowanie Roku Giełdowego 2019 Podczas uroczystości wręczono nagrody GPW za najlepsze wyniki i wspieranie rozwoju polskiego rynku kapitałowego w 2019 r. Gospodarzami Gali Podsumowanie...\nOd 1 grudnia 2019 r. GPW Benchmark będzie pełnić funkcję administratora indeksów giełdowych z Głównego Rynku GPW, NewConnect oraz rynku TBSP, w tym m.in.: WIG20, mWIG40 oraz sWIG80, a od 1 stycznia 2020...\nEKOLOGIA Kalina Staśkiewicz - Wrz 15, 2020\nNa rynku pojawia się coraz więcej biodegradowalnych i kompostowalnych opakowań. Producenci w ten sposób chcą nadążyć za modą na ekologię. – Pomimo tego w ciągu najbliższych kilku lat...


Niska samoocena a kult człowieka sukcesu - Samorozwijalnia\nNiska samoocena a kult człowieka sukcesu\nWspółczesne media kreują obraz człowieka sukcesu jako pewnego siebie, odważnego, z namiętnością walczącego o realizację swoich życiowych celów, a codzienne sytuacje społeczne i zawodowe zdają się wymuszać na nas posiadanie wysokiego poziomu poczucia własnej wartości.\nJak to możliwe, że w erze XXI wieku, gdy możliwości wszechstronnego rozwoju mamy na wyciągnięcie ręki, obszar samooceny jest u wielu z nas na tak deficytowym poziomie? Po co nam ta niska samoocena?\nTak jak wspominałam w tekście Poczucie własnej wartości- o tym kim myślisz, że NIE jesteś kluczowe jest to jakie posiadamy przekonania na temat tego kim chcielibyśmy być oraz tego kim powinniśmy być. W wyniku zestawienia sfery marzeń ze sferą powinności dokonywania jest ocena stanu na tu i teraz. Zachowanie balansu pomiędzy dwiema sferami jest niezmiernie trudne, czasami wręcz niemożliwe.\nLosy stworoodkurzaczy i ich niska samoocena\nNajważniejszym etapem rozwojowym w kontekście kształtowania się poziomu poczucia własnej wartości jest dzieciństwo. Pewnie zauważyłeś już, że większość psychologicznych aspektów naszego funkcjonowania jest zależna od tego okresu. Dlaczego?\nDlatego, że jesteśmy wtedy jak gąbka- nie posiadamy jeszcze żadnych filtrów, mechanizmów ani sposobów na to, żeby spojrzeć racjonalnie na docierające do nas, różnego rodzaju treści. Nasz umysł nie jest jeszcze na etapie, na którym może pozwolić sobie na selekcję napływających informacji. Jesteśmy jak wszystkowchłaniające stworoodkurzacze, które pochłaniają wszystko, co spotyka je w każdej sekundzie. Niebezpieczne jest to, że te wszystkie treści w nas zostają. Wszystko, co zobaczymy, usłyszymy, doświadczymy. Co więcej, traktujemy to jako nasze. Asymilujemy i zżywamy się z tym.\nDopiero w okresie dorosłym potrafimy prawdziwie skonfrontować to, czy dane przekonania są naszym wewnętrznym wytworem czy świadomym lub mniej świadomym podarunkiem od drugiej osoby. Jeżeli są to przekonania takie jak Ludzie są z natury dobrzy i warto im ufać, Każdy jest kowalem swojego losu czy Każdy człowiek jest wyjątkowy i zasługuje na szacunek to, oczywiście, nasza samoocena na tym nie ucierpi, a nawet i zyska. Jednak jeżeli rośniemy z poczuciem, że Ludzie tylko czyhają na to, aż podwinie Ci się noga- bądź czujny, Grzeczne dziewczynki słuchają starszych i robią tak, jak im się każe czy Płakanie przy innych jest żałosne, bo pokazuje Twoją słabość to może to skutkować niską samooceną.\nNiska samoocena pełni wiele ważnych funkcji\nNarzędzie leniwego umysłu\nLubimy, gdy coś idzie po naszej myśli- tak jest zbudowany nasz umysł, że nie przepada za trudnymi ścieżkami myślowymi. Dlatego też, jeżeli towarzyszy nam niska samoocena to nawet w sytuacji, gdy dostajemy od innych sprzeczne z nią sygnały, obstajemy przy swoim. W sytuacji, gdy odnosimy sukces, łatwiej nam znaleźć 43847344 tzw. zbiegów okoliczności, które pomogły nam w osiągnięciu go niż przyznać Ciężko na to zapracowałem (o wiele częściej mówi lub słyszy się przecież Udało mi się!- udanie się zakłada odgórnie dużą rolę czynników zewnętrznych).\nForma psychicznego sado-maso\nNiska samoocena jest też naszą przyzwoitką w świecie, w którym zazwyczaj dominują dwa rodzaje komunikatów: Powinieneś… i Nie powinieneś… Widzisz tu gdzieś miejsce na pragnienia, marzenia lub zwykłe, małe zachcianki? Nie, bo tu nie ma na to miejsca. Wyjście poza schemat i zrobienie czegoś, co się po prostu chce zrobić jest traktowane jak złamanie zasad. A jak wiadomo, nieprzestrzeganie reguł, wiąże się z koniecznością poniesienia kary. Najłatwiej ukarać się (i najdotkliwiej) kopiąc siebie samego w cztery litery. Ta tendencja jest najczęściej spotykana u osób, które były wychowywane w surowej i napiętej atmosferze.\nJestem beznadziejny i… mniej się boję\nNajczęstszą jednak funkcją, którą pełni niska samoocena jest radzenie sobie ze strachem. Brzmi dziwnie, prawda? A jest to dość prosty mechanizm. Jeżeli czeka nas coś, co uznajemy za wyzwanie, które może z dużym prawdopodobieństwem zakończyć się porażką, wówczas naturalną konsekwencją tej sytuacji jest to, że pojawia się strach. Strach przed porażką. Budowanie w sobie przekonania, że mimo wszystko damy radę i odniesiemy sukces niesie ze sobą duże ryzyko- jeżeli tak się nie stanie, nie będzie na kogo zwalić winy. Będziemy musieli skonfrontować się z nieprzyjemnym uczuciem zawodu. Dodatkowo, taka samomotywacja może sprawić, że będziemy musieli funkcjonować pod dużą presją. Co jest łatwiejsze? Obniżenie oczekiwań! Jeżeli założymy Eeee, i tak nie dam rady! Ale co mi tam, spróbuję! zmieniamy bieg wydarzeń. Mogą się zdarzyć dwie opcje. Jeżeli się nie uda, nie będziemy zaskoczeni. Jeżeli się uda, czeka nas miła niespodzianka.\nNiska samoocena ma nie tylko wady, ale daje też, wbrew pozorom, wiele korzyści! Dla tych, którzy przejrzeli korzyści i widzą, że i tak wychodzi się na minus, przygotowałam kolejne wpisy o pracy nad samooceną.\nA jakie jest twoje zdanie na ten temat? Jakie masz doświadczenia z niską samooceną u siebie lub innych? Daj znać!\nA jeśli dopadło Cię jesienne lenistwo, zostaw kropkę, że byłeś 🙂\n4 rodzaje destrukcyjnego wpływu, którego mogłeś do...\nJaka jest najbardziej bezużyteczna emocja w życiu ...