Najlepsze zespoły weselne · Inowrocław · 1327 ofert · PlanujemyWesele\n1327 ofert (strona 3 z 56); 42 oferty promowane płatnie\nZespół Voulez Vous\nABBA SHOW! 4 wokale!\nZespół Muzyczny Voulez Vous - najlepszy wybór na imprezę okolicznościową! Mamy jeszcze kilka wolnych terminów na rok 2019!\nNowa jakość muzyki weselnej!\nMercedes Band to 3 osobowy, charyzmatyczny zespół muzyczny gwarantujący niezapomnianą i niepowtarzalną zabawę na każdej imprezie. Stawiamy na sprawdzonych artystów, profesjonali...\nMercedes Band to 3 osobowy, charyzmatyczny zespół muzyczny gwarantujący niezapomnianą i niepowtarzalną zabawę na każdej imprezie. Stawiamy na sprawdzonych artystów, profesjonalizm, a także wysoką jakość dźwięku i oświetlenia. Wieloletnie doświadczenie i zaangażowanie gwarantuje Państwu usługę na najwyższym poziomie.\nTwój przepis na udane wesele - RioBand\nWita Państwa serdecznie Zespół Muzyczny Fresh&DJ KACHU To Profesjonalna oprawa muzyczna do wyboru Zespół lub Dj\nZespół Standard to wieloletnie doświadczenie, odpowiedni dobór repertuaru, energia którą przenosimy na parkiet, doskonałe brzmienie, zawodowi muzycy, konfernasjerka w języku...\nZespół Standard to wieloletnie doświadczenie, odpowiedni dobór repertuaru, energia którą przenosimy na parkiet, doskonałe brzmienie, zawodowi muzycy, konfernasjerka w języku polskim, angielskim, niemieckim. Gwarantujemy różnorodny repertuar który obejmuje największe hity muzyki pop, znane i lubiane polskie przeboje lat 60-tych i 70-tych, polskie i zagraniczne utwory współczesne, taneczne rock & roll-e, szalone twisty, gorące przeboje muzyki latynoskiej jak również muzykę dance i disco lat 70-tych, 80-tych oraz wiele innych znanych i lubianych utworów. Sety muzyczne układane są na bieżąco w trakcie imprezy, pozwala to na: lepsze dopasowanie utworów do sytuacji panującej w danym momencie na parkiecie, odpowiednią interakcję z uczestnikami imprezy podtrzymaniu energii oraz dynamiki wesela kreowaniu nastrojów od początku do końca imprezy skład: wokal - Roma, instr.klawiszowe, wokal - Rafał, Gitara, akordeon, wokal - Darek, Gitara, wokal, harmonijka - Dawid.\nZespół Coverowy z Saksofonem live\nNowoczesne Trio wokalno - instrumentalne. Przeżyj swoje niezapomniane chwile z Grupą Sakso Music. Zapraszamy do współpracy


Czarne botki Komodo - Zima 2022 - AVANTI24.PL\nCzarne botki Komodo - Zima 2022\nczarne botki marki Komodo dostępne są już online! Sprawdź nowości na sezon Zima 2022 i łap promocje! Zniżki na wybrany asortyment sięgają do nawet 8.14%! Za najtańszy artykuł zapłacisz tylko 219 PLN! Nie zwlekaj i zrób tanie zakupy online!\n329,76 złPoprzednia cena 359 zł\nKOMODO Buty męskie zimowe 872K czarne\nKOMODO Buty męskie zimowe 812K czarne\nKOMODO Buty męskie zimowe 731K czarne\nButy zimowe męskie Komodo sznurowane na jesień\nButy zimowe męskie Komodo sznurowane czarne casual\nButy zimowe męskie Komodo ze skóry


Najlepszy stomatolog w Warszawie bemowo - Akademia Smart\nHome » SPA » Leczenie » Najlepszy stomatolog w Warszawie bemowo\nDodane: 2017-06-16 :: Kategoria: SPA / Leczenie\nKażdy z nas zdaje sobie sprawę, jak okropny i uciążliwy jest ból zęba. Ból zęba jest tak silny, że przeszkadza w codziennych czynnościach, a na wizytę u dentysty trzeba czekać kilka dni, by nie dopuścić do takiego bólu, powinniśmy chodzić do dentysty systematycznie i naprawić wszystkie zęby, które tego wymagają, dzięki czemu nie będzie takiej sytuacji, że z dnia na dzień boli nas niemiłosiernie ząb.\nDentysta Warszawa bemowo, to miejsce gdzie znajduje się nasza przychodnia. To właśnie tutaj leczymy zęby pacjentów już od dłuższego czasu, ciesząc się dobrą reputacją. Nasz stomatolog jest wykwalifikowany i wie jak najlepiej podejść do pacjenta. Stosując nowoczesne metody leczenia. Dentysta Warszawa, bemowo to najlepszy wybór dla osób, które poszukują najwyższej jakości pod każdym względem, nieważne czy obsługi, czy metody leczenia. Nasza placówka z pewnością zapewni państwu najwyższy komfort i sprawi, że każda wizyta u nas będzie przebiegała sprawnie oraz na najwyższym standardzie. Zapraszamy !\nKażdy z nas zdaje sobie sprawę, jak okropny i uciążliwy jest ból zęba. Ból zęba jest tak silny, że przeszkadza w codziennych czynnościach, a na wizytę u dentysty trzeba czekać kilka dni, by nie dopuścić do takiego bólu, powinniśmy chodzić do dentysty systematycznie i naprawić wszystkie zęby, które t...\nSkuteczny zabieg odchudzający - kriolipoliza\nW gabinetach medycyny estetycznej można poddać się wielu zabiegom odchudzającym, a jednym z popularniejszych ostatnio jest nowoczesna kriolipoliza. Zabiegowi temu można poddać się w klinice La Perla, która cieszy się wielką renomą pośród klientów ze względu na poziom świadczonych usług oraz atrakcyjne ...


Strona główna > Oferty > Budowa i montaż konstrukcji stalowych > Obsługa geodezyjna\nDla wszystkich naszych realizacji zapewniamy obsługę geodezyjną. Obsługa inwestycji polega na kompleksowych pracach geodezyjnych na każdym etapie inwestycji budowlanej, przy równoczesnym spełnieniu założeń podanych w projekcie montażowym. Po wykonaniu pomiarów sporządzamy dokumentację powykonawczą (w celu dalszej realizacji planu budowy).\nGeodezyjna obsługa inwestycji dotyczy:\nNasze prace polegają na odpowiednim zwymiarowaniu i oznaczeniu terenu, wyznaczeniu osi konstrukcyjnych budowli, czy też przebiegu sieci uzbrojenia terenu i punktów załamania projektowanego, jak również reperów wysokościowych. Opis wykonanych czynności geodezyjnych zostaje wpisany do dziennika budowy i podpisany przez uprawnionego geodetę.\nTyczenie obiektów budowlanych oraz sieci;\nMapy do celów sądowych;\nW celu zakończenia budowy zapewniamy mapę inwentaryzacji podwykonawczej, tzn. dokument, który poświadcza zapis nowo wybudowanych obiektów w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. Mapa z inwentaryzacji podwykonawczej stanowi również jeden z podstawowych elementów niezbędnych podczas procesu starania się o pozwolenie na użytkowanie.


Wietnamka dokonała samospalenia w proteście przeciwko działaniom Chin - Wiadomości Znad Wilii Wietnamka dokonała samospalenia w proteście przeciwko działaniom Chin - Wiadomości Znad Wilii\n23 maja, 2014 17:53\n67-letnia Wietnamka dokonała w piątek samospalenia w mieście Ho Chi Minh, żeby zaprotestować przeciwko chińskim wierceniom naftowym w spornym rejonie Morza Południowochińskiego - poinformowały wietnamskie media państwowe.\nFot. PAP/EPA / Luong ThaiLinh\nKobieta podpaliła się przed budynkiem Pałacu Zjednoczenia na oczach ochrony – poinformowała gazeta „Thanh Nien”. Zanim ktokolwiek zareagował, obrażenia były już tak rozległe, że kobieta zmarła.\nInformacja o samospaleniu szybko rozeszła się w internecie – wskazuje agencja Associated Press.\n„Thanh Nien” podał, powołując się na wysokiego przedstawiciela władz, że policja znalazła na miejscu plastikowy pojemnik z paliwem, zapalniczkę i siedem transparentów z wypisanymi odręcznie hasłami. Na dwóch banerach widniały hasła: „Żądamy jedności, żeby zniszczyć chiński spisek inwazji”, „Wsparcie dla wietnamskiej straży wybrzeża i rybaków”.\nUmieszczenie 1 maja przez Chiny platformy wiertniczej w rejonie Wysp Paracelskich na Morzu Południowochińskim wywołało rozruchy w Wietnamie. O wyspy te Hanoi toczy spór z Pekinem; oba państwa spierają się również o zwierzchność nad wyspami Spratly na tym akwenie.\nRząd Wietnamu początkowo zezwalał na uliczne demonstracje, co jest rzadkością w tym kraju. Po kilku dniach jednak postanowił ukrócić antychińskie protesty i akty przemocy, świadom, że szkodzą one reputacji kraju jako bezpiecznego miejsca dla inwestycji zagranicznych. Chińczycy, którzy chcą wyjechać z Wietnamu, nie napotykają żadnych przeszkód. W rezultacie fali antychińskich rozruchów, w których śmierć poniosło co najmniej 21 osób, z Wietnamu ewakuowano ponad 3 tys. Chińczyków. (


Sponsoring telewizyjny. Aspekty prawne i praktyczne\nSponsoring telewizyjny jest obecnie powszechnym i ważnym instrumentem komunikacji o doniosłym znaczeniu społeczno-gospodarczym.\nInstytucja sponsoringu nie byłaby właściwie wykorzystana bez skorelowania jej z przekazem medialnym. Co więcej – to właśnie ten przekaz przyczynił się do rozwoju sponsoringu i stał się główną osią jego roli i znaczenia. W dobie przesycenia medialnych treści tradycyjną reklamą, zainteresowane promocją podmioty szukają innych form dotarcia do odbiorcy. Sponsoring jest w tym wypadku główną alternatywą. […] w aspekcie praktyczno-technicznym, sponsoring – nie bez powodu – postrzegany jest, jako bardziej wysublimowana forma promocji niż reklama. Dysponuje innymi narzędziami dotarcia do odbiorcy wypowiedzi. […]\nCiężar rozważań dotyczy polskiej reglamentacji prawnej. Autor odnosi się także, w niezbędnym zakresie, do aktów prawa międzynarodowego, co w szczególności jest konieczne z racji na członkostwo Polski w Unii Europejskiej. Odniesienie to ma swój wyraz zarówno w aspekcie obowiązującej legislacji, jak i stosowania prawa na europejskim rynku usług medialnym. Niniejsza praca uwzględnia stan prawny na dzień 1 grudnia 2015 roku.\nWięcej w tej kategorii: « Prankvertising i immersive branding - emocje na usługach marketingu wirusowego Telewizja ponowoczesna. Logiki i imaginacje medialne »


Bumerang Polski: Kosciuszko Festivities - srebrny jubileusz pomnika Strzeleckiego\nProwadzacy uroczystość MC, Michał Macioch otworzył część artystyczną, w której wystapili polonijni artyści przybyli z różnych części Australii. Jako pierwszy zaprezentował się rodzinny duet z Melbourne - Zosia Kaszubska i Gosia Kaszubska. Piękna patriotyczna pieśń “ Obyśmy byli godni ich ran” wzruszyła niejedno serce, a wiazanka muzycznych utworów pt” Musical Landscapes of Poland” pomogła przenieść się w różne regiony Polski. W programie “Retro” Bożena Szymańska i Wiesław Rogoliński z Sydney zaprezentowali ulubione piosenki naszych mam i ojcow. Te Polskie szlagiery okresu miedzywojennego, w rytmie tango, walca i foxtrota przypadły do gustu również australijskim słuchaczom. Utwory w języku angielskim wykonała solistka zespołu Basic Desire z Perth – Paulina Caine. Paulina zauroczyła słuchaczy swoją witalnością i pięknym głosem do tego stopnia, że została poproszona o wykonanie jeszcze jednego utworu. Część artystyczna zakończyła się chórlanym odśpiewaniem pieśni, która zawsze jednoczy Polaków - “ Jak długo na Wawelu”. Następnie wyświetlono film dokumentaly z 1991 roku upamiętniający pierwszy festiwalu kosciuszkowski w Jindabyne.\nNa zakonczenie Michał Macioch podziekowal w imieniu organizatorów i sponsorów wszystkim za udział i przybycie na tegoroczne obchody. Szczególne wyrazy uznania skierował w strone polskiego podróżnika Piotra Sliwinskiego, który juz szesciokrotnie odbył wędorwkę dookola świata, a tym razem uświetnił swoją obecnością ten wyjątkowy jubileusz.\nKonsul Generalny Daniel Gromann i Pawel Gospodarczyk\nprezentują Medal 25-lecia pomnika P.E.Strzeleckiego\nZdjęcia: Piotr Śliwinski, Michał Macioch, Maciej Gornisiewicz\nAnonimowy 12 lutego 2013 22:49\nPaulina była rewelacyjna. Słyszałem ją pare razy na festiwalu w Sydeny oraz przed walką Włodarczyka w Perth. Szkoda, że nikt z polonii nie chce zainwestowac w rozwijanie takich talentów. Pozdrowienia z Sydney :) John\nAborcja w Polsce. Kościoły pomazane sprayem, protestujący zakłócają msze - Aborcja w Polsce. W całej Polsce trwają protesty przeciwko zaostrzeniu prawa dotyczącego aborcji. Przeciwnicy orzeczenia TK w tej sprawie wchodzą...\nPoseł Lewicy Maciej Kopiec zatrzymany podczas protestu. Policja: Bo kopał w tarcze - W trakcie sobotnich protestów przeciwko wyrokowi TK w sprawie aborcji w Katowicach został zatrzymany poseł Lewicy Maciej Kopiec. Jak twierdzi policja, parl...


Leonardo - Kieliszek do wina białego Cheers | Barokko.pl\nStrona główna » Dom » Jadalnia » Kieliszki i kufle do piwa » Leonardo - Kieliszek do wina białego Cheers\nStrona główna›Dom›Jadalnia›Kieliszki i kufle do piwa›Leonardo - Kieliszek do wina białego Cheers\nKieliszek z serii Cheers to kolejna propozycja marki Leonardo, która uzupełni domowe wyposażenie. Wykonana z cienkiego szkła czasza została umieszczona na stabilnej stopce. Smukły kształt pozwoli odkryć niezwykłe walory smakowe trunku\nKieliszek z serii Cheers to kolejna propozycja marki Leonardo, która uzupełni domowe wyposażenie. Wykonana z cienkiego szkła czasza została umieszczona na stabilnej stopce. Smukły kształt pozwoli odkryć niezwykłe walory smakowe trunku. Kieliszek świetnie sprawdzi się do serwowania białego wina. Doskonały do używania na co dzień, jak i na przyjęciach. Prosta forma, piękne szkło. Może być bezpiecznie myty w zmywarce.


Sonety krymskie analiza i interpretacja - Wypracowania - Wypracowania24.pl\nSonety krymskie analiza i interpretacja\nNasze materiały pobrano już 204665659 razy\nLista wypracowań w kategorii Sonety krymskie analiza i interpretacja\nTAGI: sonet Mickiewicz wiersze Sonety krymskie analiza i interpretacja motyw przyrody poezja romantyzm analiza Sonety krymskie środki stylistyczne Adam Mickiewicz\nW 1823 roku miał miejsce proces wytoczony przez carskie służby członkom Towarzystwa Filomatów, w wyniku którego jego członkowie zostali zesłani do Rosji. Wśród nich znalazł się również Adam Mickiewicz, wykorzystując pobyt w Odessie na podróże po całym Krymie. Ich efektem stał się cykl „Sonetów krym... »\nTAGI: Mickiewicz wiersze Adam Mickiewicz Sonety krymskie analiza interpretacja poezja romantyzm Sonety krymskie analiza i interpretacja\nUtwór pt.: „Mogiły haremu” pochodzi ze zbioru „Sonetów krymskich” zainspirowanych podróżami Mickiewicza po najbardziej orientalnych regionach XIX-wiecznej Rosji, jakie wymusiło zesłanie poety po procesie wytoczonym przez carskie władze Filomatom. Podmiotem lirycznym całego cyklu jest Pielgrzym snują... »\nOprócz Sonety krymskie analiza i interpretacja sprawdź również:\nTAGI: Pani Bovary tradycje Jezus Chrystus Córka Czarownic Uwaga dramat śmierć nauczycielka handel\nZabór rosyjski - szkolnictwo, gospodarka, polityka Społeczeństwo polskie - Przemiany społeczne w Polsce w latach 80. - opracowanie Do you agree or disagree with the statement: 'People pay too much attention to the less important things in life'? (essay) - Czy zgadzasz się ze stwierdzeniem: „Ludzie przywiązują zbyt dużą wagę do kwestii mało istotnych w życiu”? (esej) Utwór Adama Asnyka „Limba” w kontekście haseł programowych pozytywizmu Gabinet - rządy - definicja, charakterystyka, przykłady Kann das Aussehen eine große Rolle in unserem Leben spielen? Stelle deine Meinung in Form eines Essays - Czy wygląd może odgrywać duża rolę w naszym życiu? Wyraź swoje zdanie w formie rozprawki\nIrena Jurgielewiczowa „Ten obcy” - opis wyspy. Czym była wyspa dla grupy przyjaciół? Włodzimierz Odojewski - biografia, życiorys Maria Pawlikowska-Jasnorzewska „Laura i Filon” - interpretacja i analiza wiersza W jaki sposób człowiek może zapewnić sobie udział w świętości Boga? Wielkanoc - tradycje wielkanocne chrześcijan. Opracowanie Ignacy Krasicki „Ptaszki w klatce” - interpretacja, opracowanie i morał bajki Krasickiego\nhobby pokój w Karłowicach skutki Mao Tse Tung panowanie Kazimierza Wielkiego Widok ze Świnicy do Doliny Wierchcichej Skamander konstytucja lipcowa 1952 motyw ojca Lipy Stanisław Mikołajczyk Forum Romanum dualizm gospodarczy


Nowelizacja VAT-u dla rolników ryczałtowych - Biznes/technologie\nNowelizacja VAT-u dla rolników ryczałtowych\nData: 20-03-2008, 15:06\nRząd przyjął projekt nowelizacji ustawy o podatku od towarów u usług. Zgadnie z nim, stawka zryczałtowanego zwrotu podatku VAT dla tzw. rolników ryczałtowych zostanie podwyższona z 5 do 6 proc. od 1 maja tego roku - informuje Rzeczpospolita.\nPolska straci wówczas prawo do stosowania obniżonej 3-proc. stawki VAT na środki produkcji rolnej, a VAT na nawozy i środki ochrony roślin wzrośnie do 7 proc., co wymaga zmiany ustawowej. Podwyżka zwrotu podatku do 6 proc. ma zrekompensować podwyżkę podatku na środki produkcji dla rolnictwa (nawozy, środki ochrony roślin). Zmiany w tych stawkach byłyby neutralne zarówno dla budżetu, jak i rolników ryczałtowych. W projekcie zapisano, że do końca 2010 r. obowiązywać będzie 3 proc. stawka VAT na nieprzetworzone artykuły rolne, jak np. zboża, warzywa, mięso i mleko.


Utracone projekty w przeddzień wojny - wystawa w muzeum - Ziemia Wschowska jest częścią grupy Głos Regionu. Wschowa, Sława i Szlichtyngowa są dla nas ważne\nWtorek, 18 czerwca 2019 o 14:11, aktualizacja Wtorek, 02 lipca 2019 o 10:09, autor: Aga 0 757\nOd 16 czerwca w Muzeum Ziemi Wschowskiej dostępna jest wystawa czasowa pt. "Od Marcina Rożka do Ivana Meštrovicia. Utracone i niezaistniałe projekty w przeddzień II wojny światowej", której kustoszem jest Przemysław Wojciech.\nZostała ona zorganizowana wspólnie z Muzeum Regionalnym w Wolsztynie, Muzeum Józefa Piłsudskiego w Sulejówku oraz Narodowym Archiwum Cyfrowym. Poza tym wystawa ta została objęta patronatem Narodowego Instytutu Dziedzictwa, jak i Narodowego Instytutu Muzealnictwa i Ochrony Zbiorów.\nEkspozycje przedstawiają twórczość projektantów i artystów z 20-lecia międzywojennego. Odwiedzający mogą podziwiać te dzieła, które powstały, a także te, które nie zdążyły powstać i zostały po nich tylko projekty, ponieważ przeszkodził w tym wybuch wojny. Wystawa poświęcona jest przede wszystkim wolsztyńskiemu artyście Marcinowi Rożkowi, który walczył także w powstaniu wielkopolskim.\nWystawę można oglądać w Muzeum Ziemi Wschowskiej, na placu Zamkowym 2 do końca września.


Donald Winnicott i jego teoria fałszywej jaźni - Piękno umysłu\nDonald Winnicott był znanym psychiatrą, psychoanalitykiem i pediatrą brytyjskim, który opracował interesujące podejście do ludzkiej osobowości. W związku ze swoim wykształceniem medycznym, a konkretnie pediatrycznym, Donald Winnicott skupiał się w swojej pracy przede wszystkim na swoich myślach, refleksjach i teoriach dotyczących dzieci.\nW szczególności interesowała go głęboka relacja między matką a dzieckiem oraz konsekwencje tego związku. Oprócz tego rozwinął on interesującą teorię fałszywej jaźni (zwaną także teorią fałszywego ja, z języka angielskiego “false self theory”), której nieco bliżej przyjrzymy się w naszym dzisiejszym artykule.\nDonald Winnicott pracował razem ze słynną angielską psychoanalityk Melanie Klein. A nawet posunął się do tego, by leczyć u niej swoje własne dziecko. Był także prezesem Brytyjskiego Towarzystwa Psychoanalitycznego i jednym z najbardziej znanych myślicieli XX wieku.\n“W grach i tylko w grach dziecko lub osoba dorosła może tworzyć i wykorzystywać całą swoją osobowość. A jednostka odkrywa w pełni swoją tożsamość dopiero wtedy, gdy sama staje się twórcą”.\nW swoim życiu Donald Winnicott przedstawił także inne niezwykle interesujące koncepcje. Do najważniejszych z nich zaliczyć można ideę “wystarczająco dobrej matki” i “przesadnie oddanej matki”. W ten sam sposób określić można jego koncepcję “obiektu przejściowego”, którą zaakceptowało i rozwinęło w wielu różnych kierunkach wiele szkół psychologii.\nDonald Winnicott i jego badania związku między matką a dzieckiem\nPodobnie jak inni psychoanalitycy, także i Donald Winnicott stwierdza, że w pierwszym roku życia matka i dziecko stanowią tak naprawdę nierozerwalną całość. Nie możemy mówić o dziecku jako o istocie oddzielonej od matki, twierdził ten naukowiec. Te dwie formy stanowią niepodzielną jednostkę psychiczną.\nDonald Winnicott mówił także, że matka jest pierwszym “kontekstem”, z jakim ma do czynienia każdy człowiek. Jest ona całkowitą podstawą dalszego rozwoju. Dlatego też, szczególnie w pierwszych miesiącach życia, matka jest dla dziecka dosłownie całym wszechświatem. Matka jest praktycznie rzecz biorąc synonimem wszystkiego.\nNastępnie pojawia się koncepcja “wystarczająco dobrej matki”, której autorem był Donald Winnicott. “Wystarczająco dobra matka” zapewnia niezbędną opiekę nad dzieckiem, spontanicznie i szczerze. Ona jest gotowa być wszystkim, czego potrzebuje dziecko. Jako matka nie jest idealna, o czym doskonale wie. Ale jednocześnie nie zaniedbuje dziecka w żaden sposób, ani nie jest też nadmiernie nadopiekuńcza wobec niego. Pomaga to stworzyć dziecku prawdziwe ja.\nTymczasem “przesadnie oddana matka” to osoba nadmiernie przywiązana do dziecka lub nadmiernie opiekuńcza. Nie jest w stanie odpowiednio zareagować na wszelkiego rodzaju spontaniczne potrzeby dziecka. Daje to początek temu, co Winnicott nazywa fałszywą jaźnią.\nDonald Winnicott i teoria fałszywej jaźni\nMatka jest dla dziecka jak lustro. Maluch widzi siebie samego zawsze wtedy, gdy patrzy na niego jego własna matka. Dziecko uczy się przez nią identyfikować z ludzką rasą. Krok po kroku dziecko zostaje oddzielone od matki i musi się dostosować do tej zmiany. Dziecko ma zawsze swoje własne, spontaniczne gesty, które są częścią jego rozwoju jako jednostki. Jeśli matka je wita, doświadcza poczucia prawdziwości. Jeśli tego nie zrobi, powstaje w nim pewnego rodzaju poczucie nierealności.\nKiedy ta interakcja między matką a jej dzieckiem zawodzi, pojawia się coś, co Donald Winnicott nazywa “doświadczeniami ciągłości egzystencjalnej”. Innymi słowy, oznacza to radykalną przerwę w spontanicznym rozwoju dziecka. Zasadniczo jest to przyczyną powstania fałszywej jaźni.\nDonald Winnicott zwraca przy tym uwagę, że w takich okolicznościach dziecko staje się swoją “własną matką”. Oznacza to, że zaczyna się ukrywać, aby się ochronić. Uczy się pokazywać tylko to, co chce zobaczyć jego matka. Staje się czymś, czym nie jest. Na tym właśnie polegają podstawowe założenia teorii fałszywej jaźni.\nSkutki “fałszywej jaźni”\nW naszej podświadomości, czy też jaźni istnieją różne poziomy “fałszu”. Według Winnicotta na najbardziej podstawowym poziomie znajdują się ci z nas, którzy przyjmują uprzejmą i łagodną postawę oraz przestrzegają wszystkich zasad i przepisów. Na drugim biegunie znajduje się natomiast schizofrenia. Jest to stan psychiczny, w którym dana osoba jest oddzielona od siebie samej, do punktu, w którym jej prawdziwe “ja”: praktycznie zanika.\nDla Donalda Winnicotta we wszystkich poważnych chorobach psychicznych przeważa fałszywa jaźń. W takich przypadkach dana osoba wykorzystuje wszystkie dostępne jej zasoby, aby zbudować tę fałszywą jaźń i ją utrzymać przy życiu. Celem tego jest mechanizm pozwalający jej zmierzyć się z otaczającym tę osobę światem. Dla niej rzeczywistość, w której musi ona funkcjonować jest postrzegana jako nieprzewidywalna lub niewiarygodna.\nIntelektualizacja rzeczywistości według Donalda Winnicotta\nDonald Winnicott mówi, że większość wysiłków osoby o bardzo silnej fałszywej jaźni jest zorientowana na intelektualizację rzeczywistości. Oznacza to, że stara się ona przekształcić rzeczywistość w coś, co można uzasadnić. Ale jednocześnie bez emocji, uczuć i twórczych czynów. Kiedy taka intelektualizacja się powiedzie, jednostka jest postrzegana jako normalna. Jednak nie doświadcza tego, co przeżywa, jako czegoś, co jest naprawdę jej. Zamiast tego odczuwa wszelkie bodźcie raczej jako coś obcego dla niej samej.\nOsoba taka nigdy nie jest w stanie poczuć się szczęśliwa z powodu swoich sukcesów, ani też poczuć się doceniona. Nawet mimo tego, że inni ludzie mogą dostrzec w tej osobie takowe wartości. Jeśli chodzi o nią, to jej fałszywa jaźń osiągnęła ten sam poziom prawdziwej osobowości, która jest ceniona przez innych.\nTaki stan rzeczy powoduje załamanie się samego siebie i całego otaczającego tę osobę świata. Jej prawdziwe “ja” jest uwięzione, tkwi w świecie pełnym fantazji. Poza tym nieustannie doświadcza rozpaczy i sztucznych ograniczeń, których sama nigdy nie jest w stanie zrozumieć na własną rękę i bez pomocy z zewnątrz.\nWinnicott, D. W. (1960). The Theory of the Parent-Infant Relationship. International Journal of Psycho-Analysis. https://doi.org/10.1111/famp.12023\nWilliams, C. (1981). Donald winnicott. Journal of the Royal Society of Medicine. https://doi.org/10.1177/1469540509104856\nWinnicott, D. W. (2006). La préoccupation maternelle primaire. In La mère suffisamment bonne.


Fantazjo - fantazje i magia : sierpnia 2016\nCzarodziejka z Hipolandii - Rozdział 14\nOliwka odsunęła włosy i posadziła sobie Aprosa na ramieniu.\n- Tak będziesz lepiej widział – wyjaśniła – i lepiej mnie chronił. Bądź słodziutki i piękny – dodała\n- Jasne czarodziejko.\nPodeszli do wielkich oblodzonych drzwi.\nOliwka dotknęła zimnego metalu i wzdrygnęła się. Nikt nie dałby rady wyważyć takich drzwi. Oliwka położyła na nich obie ręce i mimo przenikającego ją zimna, pomyślała o cieple kubka kakao.\n- Proszę otwórzcie się, śliczne drzwi. Bądźcie jak ciepła mocna czekolada, a nie lodowa góra - poprosiła\nPrzez drzwi przebiegł jakby lekki dreszcz. Wokół rąk Oliwki materiał drzwi zaczął się zmieniać. Jakby topniał zmieniał też kolor, nie był już ciemno szary tylko lekko brązowy. Odrobinę tylko o odcień cieplejszy, ale jednak. I stawał się coraz cieplejszy z każdą chwilą.\nW pewnym momencie drzwi skrzypnęły i uchyliły się delikatnie. Niewielka szpara w ogromnych drzwiach była jednak na tyle duża, że Oliwka spokojnie się przez nią zmieściła. Weszła do środka. Ogarnął ja mrok. Zimny i złowieszczy. Za nią, przez uchylone drzwi wpadał słaby szary blask, zbyt słaby jednak, by oświetlić zbyt dużo.\n- Zaświeć, czarodziejko – szepną Apros\n- Co mam zaświecić?\n- Cokolwiek, nie wiadomo co kryje mrok.\n- Dobrze spróbuję, nie robiłam tego nigdy...- odszepnęła Oliwka\nWyciągnęła przed siebie dłoń i pomyślała, by ją zobaczyć, by coś ją rozświetliło. I po chwili dłoń zaczęła lekko jarzyć się i świecić. Teraz wnętrze jej dłoni działało jak latarka. Gdzie ją skierowała, tam snop jasnego światła rozpraszał mrok.\n"Ale czad" – pomyślała.\nRuszyli powoli, ostrożnie przed siebie. Światło oświetlało gładką ciemną posadzkę i odbijało się od niej migotliwie. Było bardzo cicho. Słychać było tylko kroki Oliwki i ich przyśpieszone oddechy.\nW pewnym momencie snop światła załamał się i pokazał pierwszy stopień wielkich, czarnych, marmurowych schodów. Światło błyskało na ich powierzchni złowrogo. Oliwka dotknęła schodów butem. Były śliskie. Bardzo śliskie, całe pokryte warstwą lodu. Oliwka rozejrzała się za poręczą. Złapała się jej mocno drugą ręką i powoli zaczęła wchodzić. Kilka razy poślizgnęła się, ale złapała równowagę. Kiedy dotarli na górę była cała zgrzana i ledwie mogła złapać oddech. To była trudna wspinaczka.\nNa górze było już lepiej. Było tu wiele par ciemnych drzwi. Spróbowała pierwsze z nich otworzyć, ale były mocno zamknięte na klucz.\n- Popatrz czarodziejko – szepną Apros prosto do ucha Oliwki – Tam – wskazał daleko.\nWtedy w końcu korytarza Oliwka ujrzała jaśniejszy szary poblask. Jakby dalekie odbicie światła księżyca. Ruszyli szybciej w tym kierunku. Po chwili stanęli przed ostatnimi drzwiami. Spod nich wydobywał się ten blask. Drzwi były jednak zamknięte podobnie jak inne, jednak te, tak jak drzwi do zamku były zimne, pokryte lodem.\nOliwka znów podobnie jak z drzwiami wejściowymi do zamku położyła na nich dłonie nie zważając na przenikliwe zimno, poprosiła by się otworzyły.\nTym razem trwało to dłużej, ale jednak drzwi powoli ociepliły się i otworzyły troszeczkę.\nOliwka wsunęła się do wielkiego ciemnego pokoju. Był ciemny, ale nie całkiem, cały sufit pokrywały malutkie punkciki gwiazdek, a gwiazdki te świeciły delikatnym blaskiem, pozwalając ujrzeć wszystko wokół.\nPokój był duży. Posadzkę pokrywał dywan, a ściany półki pełne książek. W zasadzie w ogóle nie widać było ścian, tylko książki. Na środku stało wielkie łóżko z baldachimem i zasłoniętymi zasłonami.\nOliwka powoli ostrożnie podeszła do łóżka i odsunęła zasłonkę. Spodziewała się, że ktoś tam będzie, czuła to. Ale nie. Łóżko było puste.\nZaczęła szukać po pokoju jego właściciela, czuła, że musi tu być, ale nie mogła go znaleźć. Apros zeskoczył z jej ramienia i również szukał po kątach i zaglądał do szafek i na półki z książkami. Jeszcze raz obeszła wielkie łóżko, Apros wspiął się na baldachim, a potem zeskoczył zgrabnie na ziemię. Zajrzał pod łóżko i pisnął.\n- Co się stało – szepnęła nerwowo Oliwka\n- Tu jest dziecko – pisnęła zaaferowana wiewiórka.\n- Dziecko, niemowlę – zawołał Apros – wyciągnij je.\nRzeczywiście, kiedy Oliwka zajrzała pod łóżko leżało tam zawinięte w kocyk niemowlę. Spało, ale niespokojnie i lekko wzdychało przez sen. Oliwka bez namysłu wlazła pod łóżko i wyciągnęła zawinięte w kocyk niemowlę.\nPrzyjrzawszy się mu bliżej zobaczyła, że malutkie dziecko śpi i płacze przez sen. Z oczu po policzkach płynęły mu łzy. Spadając na ziemię zamieniały się w lodową mgiełkę i rozpływały w powietrzu.\nTeraz Oliwka zrozumiała, co to za dziecko.\n- Hej malutki, obudź się, pora wstawać... - zawołała delikatnie. Malec mruknął. Dotknęła jego policzka był zimny niczym lód. Znów malec mruknął i pokręcił noskiem.\nApros wskoczył na ramię Oliwki i przyglądał się dziecku. Pomachał mu nad noskiem ogonem, aż malec kichną. Ziewnął i otworzył oczka. Były jasno niebieskie i lśniące. Oliwka uśmiechnęła się do niego, a mały odwzajemnił uśmiech.\nWszystko wokół jakby obudziło się. Sufit zaczął wirować i zmieniać się, jaśnieć i świecić. Stał się tęczowo kolorowy. Wszystko wokół zmieniało barwę, nabierało blasku. Ocieplało się, jaśniało i rozświetlało.\nChłopiec uśmiechał się do Oliwki i Aprosa. Wiewiórka zaczęła podskakiwać i robić głupie miny, a chłopiec śmiał się i śmiał.\nWyszli z pokoju. Oliwka niosła malca na rękach, a on wyciągał rączki do Aprosa. Teraz korytarz nie był mroczny i zimny, lecz jasny i kolorowy, a pokryte lodem schody mieniły się tęczowym blaskiem. Oliwka powoli, ostrożnie schodziła ze schodów, gdy zobaczyła, jak w jej stronę lecą dwa leśne duszki.\n- Co zrobiłaś, jak przekonałaś czarownika? - zawołali obaj.\n- Nijak, nikogo nie musiałam przekonywać. To jest wasz czarownik. Było mu zimno, smutno, był sam, zamknięty w pokoju pod łóżkiem. Też bym się bała i śniła straszne rzeczy. To zmieniało wasz świat. Tak jak mój sen o babcinych ciasteczkach.\nŚwiat Hipolandii zmienił się, odzyskał dawną siłę i rozkwitł. Smutne, ciemne i zimne strony rozświetlił słoneczny blask. Magia wróciła i wraz z nią wróciło tam magiczne, radosne życie.\nMieszkańcy krainy patrząc na powracającą Oliwkę i małego Zukara zrozumieli, że czasem największym niebezpieczeństwem jest strach i lęk przed tym, co sobie wyobrażamy. A każdy strach rodzi następny jeszcze większy. Pozory czasem mylą, a jeśli wyzbędziemy się strachu to to, co zobaczymy za nim, może okazać się łatwe do pokonania miłością i dobrocią.\nMały Zukar wrócił wkrótce z Oliwką do jej świata. Odrin rzucił czar pamięci na rodzinę i znajomych Oliwki, by pamiętali Zukara jako braciszka Oliwki. I teraz dorastał razem z nią, bo stał się jej małym braciszkiem, a Oliwka opiekowała się nim i nigdy nie pozwoliła, by był samotny. W snach odwiedzał go Odrin, a kiedy Zukar trochę podrósł, nauczył się jeździć konno, a potem znów wrócił do Hipolandii.\nJednak nigdy nie był już samotny, nigdy już nie chciał być wielkim czarownikiem. Wyrósł na odważnego, dzielnego chłopca, mężnie stawiającego czoło trudnościom i zawsze, nawet kiedy stał się dorosły bronił bezbronnych i słabszych. Miał wiele pomysłów i wcielał je w życie. Tego wszystkiego nauczył się od Oliwki i jej przyjaciół w Hipolandii, którzy byli też jego przyjaciółmi.\nOdwiedzali jeszcze wielokrotnie Hipolandię i mieli wiele, wiele przygód nim dorośli i założyli własne rodziny. Ich dzieci jak i wiele innych dzieci z czasem również dotarło do magicznej krainy Hipolandii.\nAutor: Joanna Wajdenfeld o 31 sierpnia Brak komentarzy:\nCzarodziejka z Hipolandii - Rozdział 12\nOliwka dostrzegła Borka chwilę później. Stał na skraju lasu u podnóża wysokiej skalistej góry. Las kończył się nagle. Dalej nie było roślinności tylko szare skały. Nad nimi krążył Deryl, a Rakija siedziała na wystającej w górę pionowej skale i wpatrywała się w dal.\n- O już jesteście – zawołał Bork – to dobrze.\n- I co znaleźliście ją – zawołała Oliwka\n- No w pewnym sensie – odpowiedział Bork\n- Oj, jakim?\n- Kruk ją wypatrzył, tam za górą. Orki prowadzą ją na północ. Rakija nie chce się im pokazywać, ale wypatruje ich. Deryl ma na nich cały czas oko. Nie są bardzo daleko.\n- Co mamy zrobić? – spytał Bork – ich jest ze dwudziestu. Mamy tam podejść i poprosić by puścili naszą przyjaciółkę?\n- No pewnie nie posłuchają. – zmartwiła się Oliwka – To jaki mamy plan.\n- Ojoj, to myślcie, myślcie – zawołał Nik.\n- Sam myśl, jak taki jesteś mądry – odparował Bork – czekamy na Rakiję.\nPo chwili Rakija wdzięcznie, jak na olbrzymiego smoka, wylądowała koło nich u stóp góry. Apros siedzący cały czas na jej grzbiecie mruczał coś do siebie.\n- No i co? – nie mogła wytrzymać Oliwka.\n- Hmm, Blondynka tam jest. Rozbili obóz i palą wielkie ognisko. Blondynka stoi związana. Gorzej, że nie odpowiada, jak ją wołamy. Nawet jak Deryl podlatuje blisko, to ona jakby spała. Nie odpowiada.\n- Co to znaczy? – spytała Oliwka\n- No cóż, może być pod wpływem jakiegoś czaru, ale nie sądzę. Orkowie rzadko używają magii. Myślę, że ją uśpili.- odpowiedziała Rakija\n- Dali jej jakiś narkotyk? –z przerażeniem zawołała Oliwka\n- Chyba tak. Ale to dobrze. To można uleczyć. Zły czar byłby trudniejszy.\n- Oj nie wiem, w moim świecie, narkotyki są straszne…\n- Ale leczy się z nich ludzi?\n- No tak, masz rację. No to działamy.\n- Spokojnie musimy mieć plan. O jest Deryl. Teraz zastanowimy się, co dalej.\nDeryl potwierdził nowiny Rakiji, widział Blondynkę całkiem z bliska, orków też. Teraz trzeba było wymyślić co robić. Przez dłuższy czas najpierw dyskutowali, a potem w milczeniu zastanawiali się co począć. Orkowie byli groźni, duzi, źli i na dodatek uzbrojeni w kły, pazury i kije. Ich drużyna może była wojowniczo nastawiona, ale tak naprawdę do walki się nie nadawała. No, może jeden Bork miał kły i pazury, ale nigdy ich nie używał.\nW końcu kiedy już tylko siedzieli w milczeniu, Oliwka, nie mogąc już nic wymyślić, spytała Rakiję.\n- Czy możemy użyć magii, by stać się tacy jak Orki, lub groźniejsi od nich?\n- Nie, jeśli to zrobisz to staniesz się jak oni, możesz już nigdy nie wrócić. Dobra magia nie służy do niszczenia, ratuje, buduje…\n- Jeśli zniszczysz coś magią powstanie zła energia, która zamienia kawałek ciebie w nicość – dodał Deryl – dlatego nawet Orkowie niechętnie posługują się magią. Zdobywają co chcą siłą, boją się magii, bo nie potrafią budować dobrych rzeczy.\nOliwka zamyśliła się, chwilę. Coś jej świtało, miała to na końcu myśli… jak na końcu języka.\n- A może, może by tak zrobić coś innego. Nie walczyć z nimi… tylko… Tylko dać im to, co mogliby chcieć…\n- Jak to? – zdziwił się Deryl\n- Uleganie takim potworom jest niehonorowe – warkną Apros\n- Wiem, co masz na myśli – zawołał Piko – każdy czegoś chce, u nas nasze potrzeby zaspokajamy magią, jeśli oni tego nie mogą, chcą zdobywać wszystko siłą…\n- Ale jeśli dowiemy się czego chcą i im to damy to przestaną napadać i również oddadzą Blondynkę – zakończył Nik.\n- No właśnie, o to mi chodziło. – powiedziała Oliwka. – Ale jak dowiemy się czego oni chcą?\n- No, od tego mamy Duszki – zawołała Rakija.\n- Jak to? Przecież oni są malutcy, nie pójdą do Orków z pytaniem, co chcą?\n- Nie – zaśmiał się Nik – nie ma takiej potrzeby. Widzisz, wszystkie duszki, leśne duszki też, mogą wchodzić do świata snów i marzeń. Możemy stać się duszkami tyko wymarzonymi we śnie.\n- U was, w ludzkim świecie też są takie senne duszki, tylko one nie potrafią być materialne, jak my. One zawsze są we śnie, sprowadzają marzenia na ludzi. My też tak możemy. Dlatego czasem do ludzkiego świata zaglądamy…\n- Ale jak wam… Och już wiem. – zawołała Oliwka – wejdziecie do ich snów i zobaczycie czego chcą.\n- No właśnie, teraz Orki odpoczywają i śpią, jak dowiemy się o czym śnią, o czym marzą, to magią możemy im to wyczarować, a potem nauczyć, jak taką magią się posługiwać…\n- Tak jak mnie nauczyliście.\n- No właśnie.- powiedział tryumfalnie Nik.\nPrzez chwilę jeszcze omawiali szczegóły planu mimo sprzeciwu i kręcenia nosem zarówno Aprosa jak i Borka, którzy nie byli do tego planu przekonani. Potem Nik i Piko zamigotali i ich postacie stały się bardziej i bardziej zwiewne i delikatne, aż zniknęli całkiem. Oliwka poczuła jeszcze lekkie muśnięcie na twarzy, jak dotyk małych skrzydełek, ale może jej się tylko zdawało.\nReszta drużyny pozostała schowana w cieniu skał. Nie mieli nic do roboty, tylko czekać.\n- Ile to może potrwać? – spytała Oliwka.\n- Nie wiadomo, może będą musieli wejść w myśli każdego Orka. To może być długo – odpowiedziała Rakija.\n- A może raz nie wystarczyć – dodał Deryl.\n- Wtedy musimy iść za nimi dalej i pilnować ich - dodał Bork.\n- Ja bym podkradł się do nich i ich postraszył – zaoponował Apros.\n- To bez sensu – zawołała Rakija – Jak ich wystraszysz to się obudzą i co wtedy zrobią Nik i Piko? Jak mają poznać ich marzenia kiedy ci nie będą spać?\n- No tak, nie pomyślałem – przyznał Apros – No to musimy czekać.\nNo i czekali. Minął cały następny dzień i kolejna noc. Duszki nie dawały znaku życia. W obozie Orków nic się nie zmieniło. Choć może to było dobrym znakiem, bo Orki nie ruszyły dalej. W zasadzie, jak donosił Deryl prawie wszyscy przespali zarówno dzień jak i noc. Nawet nie wystawiali już straży jak wcześniej. Teraz wszyscy byli pogrążeni we śnie.\nBork co prawda razem z Aprosem nieśmiało proponowali, by podkraść się do nich i wyciągnąć Blondynkę, póki Orki śpią. Ale Rakija stwierdziła, że ryzyko jest zbyt duże, mogą się obudzić, wystraszyć i cały plan spali.\nRankiem obudziły ich dziwne odgłosy. Na początku Oliwka zupełnie nie mogła zrozumieć, co się dzieje. To były pomruki, okrzyki, wiwaty i piski. Siadła zdziwiona, zastanawiając się skąd dochodzą. Dochodziły z obozu Orków. Pierwszy poleciał tam Deryl. Po chwili wrócił, usiadł na kamieniu i powiedział.\n- Skąd wiesz? Opowiadaj. – zawołała niecierpliwie Oliwka\n- Orki przestały być groźne – powiedział i dodał – myślę, że spokojnie możecie podejść do ich obozu.\n- Naprawdę – zdziwiła się Rakija – Co się z nimi stało?\n- Sama musisz zobaczyć – zakrakał Deryl\nRakija podniosła się i już planowała lot, ale Oliwka i Apros zawołali jednym głosem.\n- Poczekaj, zabierz nas.\nRakija stanęła i wskoczyli jej na grzbiet. Płynnie uniosła się w górę i zatoczyła krąg nad skałami, powoli, ostrożnie zbliżając się od obozu Orków. Kruk krążył w pobliżu, a Bork podkradł się do obozu między drzewami.\nWidok był zadziwiający. Wszystkie szare zastępy groźnie wyglądających orków zniknęły. Zamiast nich po całym obozie szalały śmieszne maluchy. Miały wielkie trochę niekształtne pomarszczone głowy, długie ręce i krótkie nogi. Ubrane były w kolorowe pajacyki, a ich czuprynki przypominały sterczące ptasie gniazda. Śmiały się, skakały, krzyczały.\nWszędzie pełno było balonów, cukrowej waty (albo czegoś, co ją przypominało, ale oblepiało drzewa i krzaki), co chwilę z ziemi wyrastały lub w zasadzie wyskakiwały ciastka i torty. Maluchy zjadały je całymi tonami i obrzucały nawzajem resztkami, zaśmiewając przy tym perliście.\nNa środku stała Blondynka, maluchy wskakiwały na nią, huśtały się na ogonie i grzywie, spadały ze śmiechem i piskiem. Blondynka cierpliwie pozwalała na wszystko, co jakiś czas któregoś podrzucając w górę łbem. Wyglądała na spokojną i radosną, na pewno nie była więziona, ani zamroczona narkotykiem.\nAutor: Joanna Wajdenfeld o 17 sierpnia Brak komentarzy:


Temat: Albańskie Parki Narodowe\n17-03-2012 13:27 #1\nPark Narodowy Llogara powstał w 1966 roku i ma 1,010 hektarów powierzchni. W parku znajdziemy\ndużo czarnej sosny, bułgarskiej joidly. Dzięki prądom powietrza drzewa są interesująco powyginane. Flora i fauna jest bardzo bogata i składa się z 105 gatunków ptaków i innych zwierząt takich jak lisy, koty dzikie, jelenie itp.. Dobre miejsce na wycieczki piesze i dla parolotniarzy. Jest tu parę restauracji i hoteli.\nMalowniczy przesmyk na SH8\nPark znajduje się 40 km na wschód od Vlora na granicy na Adriatyku i Morza Jońskiego. Podczas wspinaczki następuje wzrost wysokości od 470 metrów do 2018 metrów. Tutaj znajdziemy "Pine Flag" /pinie flagowe/, które są rzadkim zabytkiem przyrody.\nPark uważany jest za jeden z najważniejszych ośrodków turystycznych i oferuje wiele możliwości\ndla ekoturystyki, sportów lotniczych, wycieczek, trekingów itd.\n18-03-2012 08:25 #2\nPark Narodowy Prespa\nPołożony 45 km na północny wschód od Korça i rozciągający się w trzech krajach: Albanii, Macedonii\ni Grecji. To park narodowy o powierzchni 27,750 ha. Posiada na swym terytorium Wielkie Jezioro Prespa i Małe Jezioro. Oprócz parku narodowego, region ten jest również znany ze swoich kościołów i klasztorów bizantyjskich. Większe i małe jezioro, teraz wspólnie stanowią bałkański Park Prespa .\nMało znany naturalny skarb warty odkrycia. Z siedmiu małymi wioskami wiejskimi, bez miast\ni zakładów przemysłowych, w tym prawie nietkniętym rejonie, park jest idealnym miejscem na spacery\ni zwiedzanie. Krystalicznie czyste wody Jeziora Prespa są przejrzyste, a linia brzegowa jest skalista,\nchoć piękne piaszczyste plaże można też tu znaleźć.\nmapa J. Prespa i J. Ohrid\nJezioro Prespa jest miejscem o niezrównanej urodzie, z widokami zapierającymi dech w piersiach, przyciągające turystów z całego świata. Saloniki to najbliższe lotnisko z Prespa . Aby dotrzeć z Salonik do Prespa potrzeba 3 godzin. Najbliższe miasto to Florina, która jest w odległości jednej godziny jazdy. Usługi kolejowe są dostępne od Salonik do Florina, skąd można zdecydować się na przyjazd na Prespa autobusem lub wynajętym samochodem. Jezioro Prespa oznacza dwa jeziora, Większe i Małe Jezioro Prespa, obydwa są jeziorami słodkowodnymi. Są to jedne z najstarszych jezior na świecie. Prespa znana jest z bogatej bioróżnorodności . Jest domem dla 23 gatunków ryb, wiele z nich są specyficzne, oraz około 46 gatunków ssaków. Najwybitniejszym cechą tego basenu jest ptactwo wodne, takie jak Dalmacji i pelikany białe oraz kormorany karłowate. Jest też gospodarzem ponad 1500 gatunków roślin.\nWiększa część Jeziora Prespa graniczy z Parkiem Narodowym Galicica, który ma słynną wyspę Golum Grad /rezerwat przyrody, dostępny statkiem z kilku wiosek/. Oprócz naturalnego piękna tego miejsca, istnieją pewne stare, piękne kościoły, pustelnie i klasztory warte odwiedzenia. Zwiedzający mogą korzystać z wodniactwa, wędkarstwa, jazdy konnej, szlaków turystycznych i obserwacji ptaków.\nMaligrad Island, znany także jako wyspa Węża , leży w albańskiej części Jeziora Prespa i posiada ruiny kościoła Najświętszej Marii Panny z XIII wieku, zbudowany w ogromnej mieszkalnej jaskini skalnej z pięknymi bizantyjskimi malowidłami ściennymi, które można znaleźć zarówno wewnątrz i na zewnątrz kościoła.\nPark powstał 2 lutego 2000 roku. Dziewięć lat później, premierzy trzech krajów spotkali się w Prespa (27 listopada 2009) i zgodzili się na podpisanie wiążącego porozumienia na rzecz ochrony i zrównoważonego rozwoju Prespa Park. W dziesiątą rocznicę powstania parku, 2 lutego 2010, trzy państwa i Unia Europejska podpisały międzynarodową umowę , która wzmacnia instytucjonalne funkcjonowania parku, zapoczątkowując nową erę dla Transgranicznego Parku Prespa.\n18-03-2012 08:43 #3\nPark Narodowy Thethi\nPark Narodowy Thethi /Theth National Park /Parku Kombëtar i Thethit /\nZokalizowany w albańskich Alpach, jest umieszczony na powierzchni 2630 ha. Położony jest 70 km od Shkodra, wzdłuż rzeki Thethi, która ma wiele pstrągów górskich. Wodospad Grunus ma dużą wartość i przyciąga wielu turystów. Wiele rzadkich gatunków roślin i zwierząt można znaleźć tutaj.\nNajbardziej zadziwiające części Theth Parku Narodowego są szczyty Radoines (2570m), Arapit (2217m), Paplukës (2569m), Alise (2471m) i inne. Na terytorium Parku Narodowego Theth i w jego okolicach znajduje się około 170 jaskiń, z czego 10 jaskiń międzynarodowej kategorii. Najpiękniejsze jaskinie to Jaskinia Rratheve. W Theth można znaleźć 6 rzadkich gatunków zwierząt, w tym : niedźwiedź brunatny, dzik, sarna, ryś, wydra. Spotkamy tu też wilka, zająca, łasicę i lisa.\nPark Narodowy jest trudny do osiągnięcia, leży w wyrytej głęboko dolinie Shala , a najlepiej dostępny przez przełęcze Qafa. Inna droga prowadzi na południe w dolinie Shala, ale to jest tylko znośny pojazd drogowy. O Qafa e Valbonës jest położona między Parkiem Narodowym Thethi i Parkiem Narodowym Valbonatal . Wieś Thethi, to jedna z najbardziej rozpoznanych uroczych wsi północnej Albanii, z powodu oszałamiającej natury i tradycyjnych drewnianych - wykafelkowanych domów. W pobliżu wsi znajdziemy Kościół, e Kulla Ngujimit /dom wieża /, wodospad Thethi, Kanion Grunasi i odkryty w 2007 roku: mur cyklopowy, który otoczał tarasy, z późnej epoki brązu.\nJednym z naturalnych uroków albańskich Alp jest wodospad Grunas /Thethi/, który został uznany jako naturalny skarb i jest chroniony przez państwo. Wodospad Grunas spada z wysokości ponad 30 metrów na młyn Bloje, stworzył jedno z najciekawszych miejsc do zwiedzania przez turystów, którzy przyjeżdżają, aby zobaczyć Thethi. Ciekawostką jest fakt, że jego woda pochodzi z jednej skały i ze śniegu, który zalega tu przez 150 dni w roku. Dla wspinaczy górskich, którzy mogą dostać się do źródła, to jest naprawdę niesamowite miejsce, nie tylko w Albanii, ale w całej Europie.\nGrunas Canyon, pomnik przyrody, można znaleźć po stronie południowej parku. Kanion ma ogromne formacje węgla. Kanion ma około 2 km długości i 60 metrów głębokości, a jego szerokość waha się od\n2-3 metrów do 30-40 metrów. Ma niepowtarzalną urodę i przechodzące przez cały rok wody są odpowiednie dla pasjonatów kajakarstwa i raftingu. Woda z rzeki Theth ma kryształowy kolor i jest bardzo zimna. Wizyty w terenie nie powinniy odbywać się bez miejscowych przewodników lub bez turystycznych grup. Grunas Canyon był i pozostaje wyzwaniem dla wszystkich zagranicznych i albańskich turystów, którzy pasjonują się kanionami.\n18-03-2012 13:07 #4\nNiezwykły i piękny kościół zbudowany w 1892 roku stoi nadal w tym samym miejscu. W okresie budowy, przybudowana do ściany wschodniej był również plebania. Mieszkańcy z Thethi, od jej powstania, byli katolikami rzymskimi. Tak więc jednym z pierwszych budynków był tu kościół. Jednym z najbardziej legendarnych kapłanów, nie tylko dla Theth lecz dla całej albańskiej kultury był ks Shtjefen Gjeçovi.\nW 1917 roku otworzył szkołę i uczył dzieci czytania i pisania w języku albańskim. Ta tradycja została również stosowana przez innych kapłanów tego kościoła. Rok 1921 był oficjalną datą otwarcia szkoły,\nza ojca Marjan Prela za. Minister Edukacji, Ahmet Zogu, ustanowił sumę 100 złotych franków na edukację dzieci z Theth. W tej świątyni, przez krótki okres czasu, pracował także o. Daniel Gjeçaj.\nZe względu represje systemu komunistycznego, został zmuszony do ucieczki z Albanii i służył krajowi z Włoch. Jednym z jego współpracowników był wielki pisarz Martin Camaj. Dzięki pomocy mieszkańców Thethi, którzy mieszkają w USA, dzisiejszy kościół został zrekonstruowany / za czasów komunizmu był tu ośrodek zdrowia/.\nW dolinie Thethi widać budynki z kamienia, wysokie i silne, które miały charakter obronny. Jednym z bardziej wyjątkowych budynków-wież jest wieża Lulash Keq Boshi, która została zbudowana na szczycie 9-metrowej postrzępione skały. Wieża jest częściowo piętrowa, opowierzchni 87 m 2 . Po stronie północno-zachodniej jest wejście do podziemnego pomieszczenia, gdzie było trzymane bydło.\nDo budynku głównego wchodzi się przez kilka kamiennych schodów. Na południowo-zachodniej stronie muru znajduje się małe okno o nazwie frangjia. Głównym pomieszczeniem jest duży pokój, w którym przebywała rodzina, ale także znalazł się tu pokój gościnny, który był położony wyżej niż ten rodzinny. Niezwykłym elementem pokóju gościnnego jest kominek i drewniany sufit wykonany z dużą starannością. Zazwyczaj taki pokój był ładniejszy niż inne obszary budynku. Muzeum pokazuje gościom tradycję albańską.\nJAK MOŻNA DOSTAĆ SIĘ DO THETHI?\nJeśli jesteśmy w Tiranie i chcielibyśmy odwiedzić Thethi, musimy wsiąść w autobus do Shkodra /przystanek autobusowy niedaleko dworca kolejowego lub ze stacji dla małych autobusów, która znajduje się w miejscu zwanym "Czarnym Ptakiem". Po przyjeździe do Shkodra można wziąć taksówkę, aby przejść do RUS, gdzie jest stacja wszystkich pojazdów, które kierują do Thethi.\nW Thethi możemy skorzystać z samochodów /preferowane z napędem na cztery koła/. lub małych autobusów, które należą do mieszkańców danego obszaru i oferują osiem do dziesięciu miejsc.\n21-03-2012 09:48 #5\nPark Narodowy Shebenik-Jabllanice\nPark Narodowy Shebenik-Jabllanice jest stosunkowo nowym parkiem narodowym założonym w 2008 roku. Obejmuje on 33,927 hektarów i zawiera rzekę Qarrishte i rzekę Bushtrice jak również 14 jezior lodowcowych. Najwyższym szczytem w parku narodowym jest Maja e Shebenikut (Shebenik Mountain Peak). Istnieje kilka szlaków w granicach rezerwatu przyrody.\nShebenik-Jabllanice Park Narodowy słynie z dziewiczej przyrody i dziewiczych lasów. Ta natura to nie tylko słodkie zwierzęta, ale również bardzo niebezpieczne drapieżniki. W parku są niedźwiedzie brunatne, wilki szare i rysie bałkańskie. Należy zachować ostrożność\nporuszając się po parku, mieć ze sobą zapas wody i kompas. Nie wolno straszyć zwierząt, najlepiej mieć przy sobie jakąś grzechotkę sygnalizującą twoją obecnosć lub podróżować\n21-03-2012 10:00 #6\nPark Narodowy Mount Dajti\nPark Narodowy obejmuje 29,384 hektarów górskiego masywu na wschód od stolicy Albanii Tirany. Jego najwyższy szczyt osiąga 1613 m (5292 stóp). Dajti jest "widokiem" na stolicę Albanii, jest nawet nazywany "balkonem Tirany" i oferuje piękny widok na stolicę. Park jest dostępny zarówno drogą jak i kolejką gondolową. Chociaż sklasyfikowany jako park narodowy, kilka budynków, w tym restauracje zostały zbudowane tutaj.\nPoza zajęcami, lisami i żbikami park jest również siedliskiem wilka, niedźwiedzia i europejskiego dzika, a spotkania z nimi mogą być bardzo niebezpieczne. Jeśli kiedykolwiek spotkamy te zwierzęta, to najlepiej pozostać w bezruchu i powoli wycofywać się. Przy samotnym podróżowaniu wskazane jest posiadanie grzechotki, która zazwyczaj zapobiega niepożądanym spotkaniom.\n22-03-2012 18:36 #7\nW obrębie kraju znajduje się 13 parków narodowych i 24 rezerwaty, jednak ochrona przyrody ciągle pozostaje mitem, ze względu na brak funduszy na ten cel, a zwłaszcza specyficzną obyczajowość ludzi.\nTrzy czwarte Albanii jest pokryta grubą naturalną roślinnością co sprawia, że Albania\njest jednym z najbardziej zielonych państw na świecie.\nPrzed rozpoczęciem wędkowania w Albanii musimy otrzymać zgodę na rekreacyjne wędkowanie na terenach parków narodowych (jest ich tam trzynaście) i rezerwatów. Pozwolenie takie otrzymamy od zarządcy wody lub kierownictwa parku czy rezerwatu i będzie nas kosztować równowartość 1 euro.\n22-03-2012 18:58 #8\nZnajduje się ok. 40 kilometrów od miasta Lushnja. Jego powierzchnia wynosi 1.280 hektarów. Stanowi część składową laguny Karavasta, która od 1994 roku jest chroniona przez Międzynarodową Konwencję Ramsarską. Znajduje się tutaj jeden z najważniejszych ekosystemów w całej Albanii. W parku najbardziej ceniona i należycie chroniona jest przede wszystkim fauna. Żyje tutaj rzadki gatunek pelikanów, których lokalna populacja tworzy 5% wszystkich pozostałych, jakie żyją na całym świecie.\n22-03-2012 21:08 #9\nFir of Hotova National Park / Park Narodowy Jodła z Hotova\nTen park ma powierzchnię 1200 ha i znajduje się około 35 kilometrów na północny wschód od Permet, w regionie Frasher. Jego cechą charakterystyczną jest Jodła Hotova, która jest najważniejszym roślinnym zabytkiem śródziemnomorskim kraju.\n22-03-2012 21:14 #10\nPark Narodowy Drenova\nTen park jest położony 10 km od miasta Korça i na jego tyłach znajduje się szczyt Morawy. Park ma powierzchnię 1380 ha i jest bardzo chętnie odwiedzany przez mieszkańców miasta Korça i okolicznych wiosek. Oprócz atrakcyjnych walorów tego parku, istnieje również wiele źródeł wody, takich jak "Saint George", "Plake", "Policji", etc. Kolejnym atrakcyjnym geomonumentalnym elementem parku jest 'Kamień CAPI ".\n22-03-2012 21:23 #11\nO powierzchni 4000 ha, park jest położony na wschód od miasta-muzeum w Berat. Z daleka, góra Tomorr sprawia wrażenie naturalnej gigantycznej fortecy, gdzie znajduje się grób Abaz Aliu /Tyrba e Kulmakut/, 1.200 m npm. W sierpniu, przez tydzień, tysiące pielgrzymów przychodzi do Tyrba, co pobudza turystykę religijną.\n22-03-2012 21:27 #12\nPark Narodowy Lura ma powierzchnię 1280 ha i znajduje się we wschodniej części "Korona LURA". Sezon zimowy oferuje wspaniały krajobraz zamarzniętych jezior LURA. Na południu znajduje się "Pole klaczy", miejsce, które oferuje rekreacyjny widok i różnorodną roślinność kolorowych kwiatów otoczonych stuletnimi drzewami iglastymi. Ten park ma duże możliwości dla rozwoju ekoturystyki.\n22-03-2012 21:42 #13\nPark narodowy Doliny Valbona został parkiem w 1996 roku i zajmuje obszar 8,000 hektarów. Położony wzdłużDoliny Valbona. Główną atrakcją jest rzeką Valbona płynącą w środku doliny.\nPark narodowy Theth jest parkiem do niego przyległym.\n22-03-2012 21:53 #14\nKaraburun-Sazan National Marine Park / Parku Kombëtar Detar "Karaburun-Sazan"\nProklamowany w 2010 roku, jedyny narodowy morski park Albanii wzdłuż linii brzegowych Półwyspu Karaburun, blisko Zatoki Vlora . Morski park ma 16 kilometrów długości i od 3 do 4.5 kilometrów szerokości. Półwysep Karaburun jest rezerwatem przyrody, a Wyspa Sazan wojskową strefą.\n22-03-2012 22:08 #15


Hotel Pankow Berlin - rezerwuj tanio pokoje w Hotel Pankow\nPasewalker Str. 14-15, Pankow, Berlin, Niemcy 13127 (Zobacz mapę)\nNiestety, brak wolnych pokoi w Hotel Pankow dla wskazanych dat.\nbar bar przy basenie centrum biznesowe kasynokawiarnia klub nocny/djkonsjerżobsługa pokoju opieka nad dzieckiempokój dla rodziny restauracja room Service 24 godziny na dobę salon pięknościsejf sklepy w hotelustrefa dla palących transfer z lotniska/hotelu udogodnienia dla niepełnosprawnych usługi dla VIP-ów usługi dowozuusługi pralniWi-Fi w miejscach publicznychwindawstęp ze zwierzętami domowymi dozwolony wycieczki wynajem rowerów zaplecze bankietowe/konferencyjne\nZbudowany w roku 1995 Hotel Pankow stanowi ważny punkt na mapie miasta. Hotel leży zaledwie 7.0 Km od centrum miasta, a dotarcie na lotnisko zwykle zajmuje około 45 minut. Dzięki doskonałej lokalizacji, hotel zapewnia łatwy dostęp do najważniejszych atrakcji w mieście. Doskonała obsługa oraz najwyższej jakości wyposażenie zapewnią, że pobyt w hotelu Hotel Pankow będzie niezapomniany. Goście hotelu mogą korzystać z dostępnych na miejscu usług, takich jak sejf, wstęp ze zwierzętami domowymi dozwolony, Wi-Fi w miejscach publicznych, winda, parking. Do dyspozycji gości jest 43 pokoi, a w każdym z nich wyczuć można atmosferę całkowitego spokoju i harmonii. Oprócz tego, szeroki wybór zajęć rekreacyjnych oferowanych przez hotel zapewnia, że nikt nie będzie się nudził podczas pobytu w tym miejscu. Ciesz się najwyższym poziomem obsługi oraz prawdziwym luksusem podczas pobytu w hotelu Hotel Pankow.\nPlease kindly inform the hotel before arrival. Dzieci i łózka dodatkowe :Pobyt dla dzieci poniżej 2 roku życia jest darmowy, jesli korzystają one z dostępnych łóżek. Uwaga, mogą obowiązywać opłaty za dostawkę.


Zarządzanie przez cele - jak sprawnie planować aktywności\nSkuteczny system zarządzania firmą wpływa na osiągany przez nią wynik finansowy. Dzięki niemu motywacja pracowników znajduje się na odpowiednim poziomie, ponieważ wiedzą oni doskonale co należy do ich obowiązków, jakie firma stawia przed nimi cele oraz co mogą zrobić by uzyskać premie lub innego rodzaju świadczenia za osiągnięcie określonych rezultatów swojej pracy. Jedną z najczęściej praktykowanych filozofii zarządzania firmą, jest zarządzanie przez cele.\nGłównym założeniem zarządzania przez cele jest twierdzenie, że dla prawidłowego funkcjonowania organizacji potrzebne jest zrealizowanie celów, które zostały przez nią założone. W osiągnięcie celów zaangażowani są wszyscy pracownicy, bez względu na posiadane przez nich stanowisko i zakres obowiązków. Kierownicy poszczególnych działów i sekcji wyznaczają w takim systemie swoim pracownikom cele indywidualne. Pracownicy są z nich rozliczani po określonym czasie. Zwykle jest to rok kalendarzowy i takie rozliczenie następuje w czasie oceny rocznej, chociaż zdarza się, że cele ustalane są także na półrocze lub kwartał.\nW jaki sposób wdrażany jest system zarządzania przez cele?\nProces wdrożenia systemu zarządzania przez cele jest kilkuetapowy. Na samym początku kierownictwo firmy (np. zarząd) określa cel strategiczny (czyli cel główny dla całej organizacji). Następnym krokiem jest ustalenie celów dla kierownictwa i menedżerów, zgodnych z celem strategicznym. Menedżerowie wyznaczają zaś na samym końcu cele cząstkowe dla swoich podwładnych. Wspierają one realizację ich własnych celów. Cały proces ustalania celów w takim systemie zwany jest, ze względu na swój charakter, kaskadowaniem.\nO czym należy pamiętać przy formułowaniu celów?\nFormułując poszczególne cele należy pamiętać o kilku kwestiach. Po pierwsze, każdy z celów być jasno określony, mierzalny, stanowić wyzwanie, być osiągalny oraz określony w czasie. Jest to tzw. model SMART, który swoją nazwę bierze od pierwszych liter angielskich słów: Specific, Measurable, Ambitious, Realistic oraz Time-Bound. Po drugie, zmiana, która ma być osiągnięta dzięki zrealizowaniu każdego celu, powinna mieć charakter trwały, tj. w jej toku należy wypracować określone procedury lub regulaminy, dzięki którym usprawnione zostanie funkcjonowanie poszczególnych obszarów działalności przedsiębiorstwa.\nDlaczego warto wprowadzić zarządzanie przez cele w firmie?\nSystem zarządzania przez cele w firmie posiada wiele atutów. Pierwszym z nich jest łatwość jego stosowania. Cele formułowane są w nim bowiem od góry i są szczegółowo określane dla poszczególnych działów i sekcji. Po drugie, dzięki systemowi zarządzania przez cele o wiele łatwiej można kontrolować pracowników oraz oceniać ich pracę. Zarządzanie przez cele ułatwia zatem wprowadzenie systemu okresowej oceny pracowników. Można dzięki temu bardzo sprawnie podejmować decyzje o podwyżkach, premiach i dodatkach dla pracowników (jak np. karty podarunkowe), o awansach, zmianie zakresu obowiązków lub też o podjęciu działań, które ukierunkują pracownika na prawidłowe wykonywania swoich obowiązków, jeśli jego zachowanie sprawia problemy (np. ze względu na brak dyscypliny lub brak realizacji celów).\nKarty podarunkowe, a zarządzanie przez cele\nSystem zarządzania przez cele wpływa na system ocen pracowniczych, który z kolei jest podstawą m.in. do przyznawania nagród za osiągane efekty pracy. Wśród takich nagród doskonale sprawdzają się karty upominkowe, szczególnie jeśli zostaną one dostosowane do różnych pracowników. Zindywidualizowany charakter takich kart sprawia, że pozytywnie wpływają one na motywację osób pracujących w organizacji, ponieważ takie osoby czują, że ich przełożeni interesują się ich sytuacją życiową, umożliwiając zaspokojenie ich potrzeb. Wręczona pracownikowi karta podarunkowa do sklepu z odzieżą, drogerii, sklepu elektronicznego czy też sportowego może sprawić, że także cele postawione w kolejnych latach będą realizowane przez niego w 100% ze względu na świadomość tego, iż otrzyma on wówczas nagrodę spełniającą jego oczekiwania.\nUzasadnienie przyznania premii – przykłady? jak napisać? Nagrody przyznawane pracownikom ze względu na osiągane przez nich wyniki w pracy lub inne zasługi dla organizacji, wpływają na ich motywację. Jeśli za...\n0 comments on “Zarządzanie przez cele – jak sprawnie planować aktywności”\nPrevious Post Zarządzanie konfliktem – jak robić sobie z problemami w zespole?Previous Post


Moc: 7.8 kW\nCiśnienie maksymalne: 200 bar\n3 ofert od 18336,84 zł do 18337,33 zł\nMyjka ciśnieniowa gorącowodna klasy średniej HDS 10/20-4M\nUrządzenie posiada tryb eco!efficiency, po wybraniu którego podgrzewa wodę do temperatury 60 °C. Pozwala to nie tylko na skuteczne usuwanie silnych zabrudzeń, ale i na oszczędność paliwa, zużycie którego spada wówczas o około 20%. Urządzenie przeznac...\nHDS 10/20 - 4M (200bar, 1000l/h) EASY!Force profesjonalna myjka Karcher 5w1 ✔SERWIS PREMIUM za 1zł ✔ZAPLANUJ DOSTAWĘ ✔SKLEP SPECJALISTYCZNY ✔KARTA 0ZŁ ✔POBRANIE 0ZŁ ✔ZWROT 30DNI ✔RATY ✔GWARANCJA D2D ✔LEASING ✔WEJDŹ I KUP NAJTA ✔ZAPLANUJ DOSTAWĘ ✔SKLEP SPECJALISTYCZNY ✔KARTA 0ZŁ ✔POBRANIE 0ZŁ ✔ZWROT 30DNI ✔RATY ✔GWARANCJA D2D ✔LEASING ✔WEJDŹ I KUP NAJTANIEJ\n+DARMOWY PRZEGLĄD ZEROWY! Profesjonalna myjka wysokociśnieniowa z podgrzewaniem wody HDS 10/20-4 M firmy Kärcher, to urządzenie przystosowane do pracy w trudnych warunkach, przeznaczone do usuwania szczególnie uciążliwych zabrudzeń w budownictwie...\nHDS 10/20 - 4M (200bar, 1000l/h) EASY!Force profesjonalna myjka Karcher 5w1 ✔SERWIS PREMIUM za 1zł ✔AUTORYZOWANY PARTNER KARCHER ✔KARTA 0ZŁ ✔POBRANIE 0ZŁ ✔ZWROT 30DNI ✔RATY ✔GWARANCJA D2D ✔WEJDŹ I KUP NAJTANIEJ ✔AUTORYZOWANY PARTNER KARCHER ✔KARTA 0ZŁ ✔POBRANIE 0ZŁ ✔ZWROT 30DNI ✔RATY ✔GWARANCJA D2D ✔WEJDŹ I KUP NAJTANIEJ\nMaksymalna temperatura wody 30 °C\nW pakiecie z dyszą rotacyjną (4.114-036.0), RM 31 eco!efficiency 10L (6.295-647.0), RM 81 10L (6.295-556.0) i okularami ochronnymi (6.025-488.0)! Urządzenie posiada tryb eco!efficiency, po wybraniu którego podgrzewa wodę do temperatury 60 °C.\nPozwala to nie tylko na efektywne eliminowanie silnych zabrudzeń, ale i na oszczędność paliwa, zużycie którego spada wówczas o około 20%. Urządzenie dedykowane jest do czyszczenia w budownictwie, rolnictwie, przemyśle, transporcie i motoryzacji.\nNowy system podawania środków zmiękczających wodę zabezpiecza urządzenie przed podaniem niewłaściwie przypasowanego środka (urządzenie identyfikuje go za pomocą specjalnego chipu zamontowanego w butelce). Pokrętło nietrudne i dokładne dozowanie środka czyszczącego z obu zbiorników w zależności od bieżącego potrzeby.\nW pozycji „0" poprzez system ciśnieniowy płynie czysta woda. Kontrolki na tablicy sygnalizują m.in. Poziom oleju, paliwa, środka zmiękczającego wodę czy brak jednej fazy, wyraźnie upraszcza to obsługę urządzenia.\nsensor temperatury spalin wyłącza silnik przy temperaturze przekraczającej 300°C, zapewniając bezpieczeństwo użytkownikowi. Niezawodną i bezpieczną pracę gwarantuje system tłumienia drgań SDS, który redukuje pulsacje ciśnienia w układzie wysokociśnieniowym urządzenia.\nW standardzie pistolet wysokociśnieniowy EASY!Force Advanced. Technologia EASY!Force redukuje siłę potrzebną do utrzymania spustu pistoletu do zera. Dodatkowo urządzenie ma system mocowania wyposażenia EASY!Lock pozwalający 5x szybciej zmieniać wyposażenie tradycyjny system gwintów.\nwłaściwości I atuty wydajne W trybie eco!efficiency urządzenie podgrzewa wodę do temperatury 60°C. Dzięki eco!efficiency oszczędzasz paliwo – choćby o 20%. Maksymalna wydajność Wysokowydajna technika palnika.\n4-biegunowy, wolnoobrotowy silnik chłodzony powietrzem. Silnik chłodzony wodą zapewnia wysokie osiągi i niezawodność. Bezpieczne wykorzystywanie skrupulatny filtr wody montowany na wejściu chroni pompę przed skażeniami z wody.\nsensor temperatury spalin wyłącza silnik przy temperaturze przekraczającej 300°C, gwarantując bezpieczeństwo użytkownikowi. SDS redukuje pulsacje ciśnienia w układzie wysokociśnieniowym urządzenia i przez to wydłuża żywotność wszystkich składników pompy po stronie wysokociśnieniowej.\nwygodne w przechowywaniu Bezpieczne miejsce do przechowywania akcesoriów i środków czyszczących. Użyteczne uchwyty na obudowie. Mobilne spore koła. Zaczepy na urządzeniu zezwalające bezpiecznie je zamontować podczas transportu.\nUdogodnienia w obsłudze pomagają pokonać przeszkody terenowe np. Krawężniki. Oszczędza energię i czas: pistolet wysokociśnieniowy EASY!Force i system mocowania wyposażenia EASY!Lock Praca bez zmęczenia: pistolet wysokociśnieniowy EASY!Force System mocowania wyposażenia EASY!Lock: trwały i wytrzymały.\nWyposażenie Pistolet spryskujący, EASY!Force Advanced Wąż wysokociśnieniowy, 10 m Lanca spryskująca, 1050 mm Dysza power Zbiornik na środek czyszczący, środek zmiękczający oraz zbiornik paliwa napełniane z zewnątrz Panel kontrolny z diodami sygnalizującymi automatyczne zmniejszanie ciśnienia po wyłączeniu urządzenia Wtyczka ze zmiennikiem biegunów (trójfazowe) Układ kontroli serwisowej z wyświetlaczem LED Dwa zbiorniki na detergenty Zabezpieczenie przed pracą na sucho


Oddziały liniowe - Artyleria\nArtyleria francuska. Napoleon, który sam był z wykształcenia artylerzystą, przywiązywał wielkie znaczenie do tego rodzaju broni. W miarę upływu lat brakowało mu doświadczonych piechurów, zwiększał liczbę dział przypadających na 1000 żołnierzy. W 1805 roku było ich tylko 1,5, w 1807 już 2, w 1812 blisko 3, a 1813 nawet 3,5. Równocześnie wzrastała liczba artylerzystów. W 1804 roku doliczono się ich 43 tyś., a 1814 aż 104 tyś. Chociaż liczba pułków artylerii nie zmieniała się (było ich 8, a od 1810 roku, czyli przyłączenia Holandii, 9), to przecież wzrastała liczba kompanii w tych regimentach. W 1809 roku było ich 22, a 1814 aż 28, nie licząc kompanii zakładowych. Do tego dochodziło 6 pułków artylerii konnej po 6, a potem 7 kompanii, oraz odrębna artyleria gwardii, traktowana jako generalna rezerwa tej broni. Była też artyleria garnizonowa i obrony wybrzeża. Artylerią francuską zawiadywał pierwszy generalny inspektor. Stanowisko to obsadzali kolejno gen. d'Aboville, Marmont, Songis, Lariboisiere, Eble i Sorbier. Wszyscy byli oficerami artylerii jeszcze w czasach Ancien Regime'u, doświadczonymi i utalentowanymi. Istnieli też inspektorzy generalni, zajmujący się nadzorowaniem stanu artylerii poszczególnych twierdz i zakładów, a także dowódcy artylerii w korpusach Wielkiej Armii, którzy odgrywali doniosłą rolę podczas wojny. To oni właśnie tworzyli w decydujących bitwach wielkie baterie, które niejednokrotnie rozstrzygały losy walki. Pod Austerlitz takie baterie sformowali: na lewym skrzydle Senannont, a na prawym Lariboisiere. Pod Pruską Iławą wielką baterię utworzył Senannont, który ku zaskoczeniu wszystkich podsunął swe działa na 400 m przed pierwszą linię armii rosyjskiej, zadając jej krwawe straty. Tenże Senarmont zastosował podobną metodę pod Frydlandem, gdzie z dwóch wielkich baterii prowadził krzyżowy ogień na pozycje rosyjskiej artylerii po drugiej stronie Łyny. Podczas bitwy pod Wagram wielka francuska bateria ostrzeliwała Austriaków z wyspy Lobau. Pod Możajskiem Francuzi skoncentrowali swe działa przeciwko rosyjskim redutom.\nArtyleria francuska stosowała sprzęt według systemu Gribeauvala, a więc ustalony jeszcze w latach siedemdziesiątych XVIII wieku. Były to armaty 4-, 8- i 12-funtowe, oraz 6-calowe haubice. Sprzętu tego używano przede wszystkim w polu. Do tego dochodziły specjalistyczne działa większego kalibru, np. 24-funtowe, przeznaczone do ostrzału obleganych twierdz i powodowania wyłomów. Działa 24-funtowe były najcięższymi w systemie Gribeauvala. Działo takie ważyło wraz z lawetą 2,7 t, miało kaliber 150 mm, a sam pocisk ważył 12 kg. Armata 12-funtowa, najcięższa z polowych, ważyła 986 kg, a z lawetą blisko 2 t. Miała kaliber 121 mm, a pocisk ważył 6 kg. Działo 8-funtowe ważyło 584 kg, z lawetą l,3 t. Miało kaliber 100 mm, a pocisk ważył 4 kg. Ponieważ w odwrocie spod Moskwy Francuzi utracili wszystkie działa, w latach 1813 - 1815 stosowano na dużą skalę armaty 4-funtowe. Ważyły one 289 kg, a z lawetą nieco ponad tonę. Kaliber wynosił 80 mm, a pocisk ważył 2 kg.


Forum Ogrodnicze Oaza :: Topic: Z psami po Europie (5/10)\nZ psami po Europie\t15 Wrz 2016 10:34\t#501742\nAniu i ja dziękuję za te widoki Moje serce podbił zamek aragoński, no uwielbiam takie budowle. Oczywiście cały klimat tych miejsc jest cudowny, że mogłabym się tam ewakuować i spokojnie sobie żyć i dumać\nZ psami po Europie\t15 Wrz 2016 12:25\t#501761\nAniu, jak zwykle wspaniała i smakowita relacja. Kto nie kochał Włoch do tej pory, z pewnością już zakochał się na zabój po obejrzeniu Twoich zdjęć i przeczytaniu komentarzy\nZ psami po Europie\t15 Wrz 2016 18:09\t#501788\nAniu, zamek zbudowany zapewne jako obronny. Jednak patrząc z góry ezoteryka mu nie obca.\nZ psami po Europie\t03 Lut 2017 15:05\t#521304\nAniu wspaniałe zdjęcia i relacje.\nNigdy nie będę w tych miejsach, więc super je zwiedzać Twoimi oczami. No i biglowe są super...\nTwój temat mnie "wsiorbał", a miałam tylko wypić druga kawę...\nZ psami po Europie\t19 Mar 2017 09:53\t#530078\nAniu powiem tak, jestem pod ogromnym wrażeniem Waszego poświecenia się dla swoich psów ja bym zaraz widziała piętrzące się problemy i kłopoty z powodu psów w podróży. Piękna, bogata i ciekawa fotorelacja\nZ psami po Europie\t03 Maj 2017 19:58\t#539024\nOtrzymane dziękuję: 23393\nw odpowiedzi Ewie mogę napisać tylko to, że niejako nie mamy wyboru. Ani my, ani psy. Po prostu kompletnie nie ma innego sposobu, jak zabrać je ze sobą. Przynajmniej dla nas to nie jest żadne poświęcenie - przeciwnie, cieszymy się ich obecnością zz nami, w 90% zresztą spotykamy się z sympatycznymi rekcjami, komentarzami, zawieramy nowe znajomości. Czasem są drobne niedogodności - na pewno mniejsze, niż w trakcie podróży z niemowlęciem.\nNasza ostatnia, majówkowa wyprawa -całkiem niedaleka. W miejsce, gdzie spotykają się Polska, Czechy i Niemcy. Łaba wypływa spod Łabskiego szczytu w Karkonoszach, płynie do czech, potem do Niemiec. Ruszyliśmy z Karkonoszy,troszkę inaczej niż rzeka wjechaliśmy do Saksonii, gdzie znajdują się bardzo malownicze, niewysokie góry zbudowane z zerodowanych piaskowców, Sandsteingebirge, kraina nazywana Szwajcarią Saksońską. Najbardziej znanym zabytkiem jest zaś twierdza Königstein. Dla Polaków zabytkiem o tyle ciekawym, że największą świetność przeżyła za Augusta Mocnego, elektora saskiego i króla Polski.\nIdziemy z parkingu... twierdzę już widać.\nWjeżdża się windą - tą, lub wielkim tunelem wydrążonym w skale\nJuż na górze - w dole krajobraz przypominający nasze Góry Stołowe lub pomniejszone Góry skaliste\nTwierdza stoi na płaskim wierzchołku jednej z takich "stołowych" gór, mury wkomponowane są w litą skałę - pod murami - pionowe obrywy; więźniom nie było łatwo uciec.Ta wieża nazywana jest "głodową", była więzieniem.\nA ta służyła za Augusta całkiem innym celom; w środku kameralna sala bankietowa i hm, ustronne pokoiki.\nW dole - kolano Łaby\nRenesansowy Zamek Magdaleny w centrum twierdzy\nMiedzy budowlami - niewielki park; wszędzie kwitnące bzy\nJeszcze rzut oka na miasteczko Bad Schandau - za czasów NRD superekskluzywny kurort\nPo południu przenieśliśmy się kilkadziesiąt kilometrów w górę Łaby - do Szwajcarii Czeskiej; relacja nastąpi\nZa tę wiadomość podziękował(a): Hiacynta, dala, Dorota15, gogi_s, CHI\nZ psami po Europie\t03 Maj 2017 20:13\t#539030\nTo fajnie, że i Wy i psy dobrze się dogadujecie w podróży. Zdradzę małą tajemnicę, a mianowicie nie wytrzymaliśmy i też mamy psa... prawie 3 miesięczną chihuahue-pieska o imieniu Kuki\nZ psami po Europie\t04 Maj 2017 08:25\t#539102\nEwo, pochwal się swoja kruszynką.\nGdybym miała psy tych gabarytów - albo poniżej 6 kg - zniknęłyby wszelkie problemy, taki drobiazg można brać na pokład samolotu. Zresztą wszędzie - w kieszeni\nW poniedziałek, jak wspomniałam wyżej, znaleźliśmy się po czeskiej stronie Łaby - w Czeskiej Szwajcarii. Tym razem postanowiliśmy podziwiać uroki natury - i co nie najmniej ważne - zapewnić solidny spacerek (około 15 km) łaciatym.\nIdziemy parkiem narodowym, wszędzie doskonałe materiały edukacyjne; np. sylwetki ptaków , ale nie po prostu podpisane. Dziecko (a i dorosły) musi odchylić sprytną klapkę - i wtedy dopiero widzi nazwę ptaka. Taka metoda angażująca całe ciało i wszystkie zmysły - super pod względem metodyki nauczania\nZdjęcia do... niczego, bo pierwszego dnia rozładował mi się aparat - a nie wzięłam ładowarki\nIdziemy dalej leśnym szlakiem....\n...podziwiając twory wyżłobione przez erozję w piaskowcach...\n...i po 8 km marszu...\n...dochodzimy do hotelu z początku ubiegłego wieku...\n...nad którym znajduje się Skalna Brama - największa lokalna osobliwość.\nJa zostaję na dole z psami - koło hotelu zbiegają się szlaki, okropna ciżba, Lucia zestresowana, wąziutkie metalowe, dudniące mostki przymocowane do skał...\nOdchodzimy na bok, psy na króciutkich smyczach trzymane tuż przy nodze siedzą pod drewnianym stołem. Niestety, okazuje się to niedostatecznym zabezpieczeniem. Chłopiec (z Polski zresztą), na oko z 12 lat, przebiega 10 cm od Lucinego pyska - i zostaje złapany z łydkę... ledwie draśnięcie, ale sytuacja arcynieprzyjemna... Chłopiec prawie mdleje (kropelka krwi). Awantura zostaje załagodzona przez moją przyjaciółkę (psycholog zresztą) za pomocą plastra i małego wykładu o podchodzeniu do obcych psów. Niestety, Lucia dostaje kaganiec.\nIdziemy dalej, docieramy do przełomu rzeki Kamiennej.\nNajwiększą atrakcją jest to, ze część drogi powrotnej można pokonać płaskodenną łodzią, pan "flisak" napędza ją, odpychając się drągiem od dna.\nDość wyspacerowani wracamy do naszego ślicznego pensjonatu. Tak urządzonego:\nWyprawa, choć niedługa - bardzo fajna, wrażenia różnego rodzaju, polecam - może ktoś wykorzysta moje doświadczenia ? Juz w czerwcu następny długi weekend...\nOstatnio zmieniany: 04 Maj 2017 08:34 przez Łatka.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Hiacynta, gogi_s, CHI\nZ psami po Europie\t04 Maj 2017 09:03\t#539108\nBardzo aktywnie spędzacie czas i już sobie wyobrażam jak się zdenerwowałaś tym złapaniem chłopca za nogawkę Pies pewnie się przestraszył i zareagował odruchowo. Gdyby chciała ugryźć tak na full to inaczej by noga wyglądała. Więc widać, że pies zrównoważony i w porę odpuścił.\nA oto Kuki, 13 maja skończy 3 miesiące\nOstatnio zmieniany: 04 Maj 2017 09:12 przez mosewa.\nZ psami po Europie\t17 Lip 2017 13:02\t#555720\nZ powodów rodzinno-towarzyskich tym razem całkowicie zmieniliśmy kierunek, zamiast jak zwykle na południe, ruszyliśmy na północ Europy. Do Finlandii.\nOczywiście, taka podróż - i to z psami na pokładzie - wymaga przystanków.\nPierwszy odcinek - w poprzek Polski - w piątek, przy zmiennej pogodzie - skończył się na Pojezierzu Suwalskim; znaleźliśmy tam bardzo miły pensjonat, z przyjaznymi psom właścicielami, w malutkiej miejscowości Becejły, nad jeziorem oczywiście.\nLutnia skorzystała nawet z kąpieli\nRankiem w sobotę ruszyliśmy Via Baltica przez Litwę, Łotwę, do Estonii. Na łotewskim wybrzeżu Bałtyku chwila odpoczynku\nJesteśmy już dość daleko na północy, wegetacja cofnięta co najmniej 3-4 tygodnie w stosunku do Wrocławia; kwitną jaśminowce, ale równocześnie azjatyckie lilie i wiesiołki\nPrzyjeżdżamy do Tallina; wieczorem starcza nam jeszcze czasu na krótka przechadzkę po centrum - i trochę zdjęć. Słońce zachodzi o wpół do jedenastej\nMiasto robi bardzo dobre wrażenie - zadbane, pełne malowniczych zaułków i kwiatów. Co prawda mój małżonek bierze bodziszki, a potem kocimietkę z lawendę, ale przecież rabaty wyglądają prawie tak samo . Kocimiętka lawendą północy?\nNoc jest krótka - o siódmej rano musimy być w porcie.\nNo i odpływamy...\nNiektórzy nadrabiają deficyt snu\nPodróż trwa trochę ponad 2,5 godziny - zaraz będziemy w Finlandii.\nOstatnio zmieniany: 17 Lip 2017 16:43 przez Łatka.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Hiacynta, zielonajagoda, Emalia112\nZ psami po Europie\t17 Lip 2017 16:08\t#555737\nPierwsze widoki - archipelagi wysepek.\nHelsinki opuszczamy najszybciej, jak się da - ale zahaczamy o piękne miasteczko Porvoo, jedno z najstarszych w Finlandii, położone malowniczo przy ujściu rzeki.\nJest niedziela, nadzwyczajna jak na tę część Europy pogoda, pełno spacerowiczów... Lutnia niestety, w kagańcu\nMiasteczko ukwiecone, mimo niekorzystnego klimatu widać, że Finowie kochają kwiaty; dopiero kwitną piwonie, wczesne powojniki\ni wszędzie, wszędzie róże - takie:\nale, przede wszystkim rugosa, sadzone jako żywopłot i dziko rosnące\nZapach nadzienia do pączków wprost otula uliczki\nKwiatowe kompozycje z okazji rocznicy założenia miasta\nTe stare drewniane domki były magazynami portowymi - dziś są drogimi mieszkaniami\nLunia nie omieszka skorzystać z kąpieli\nZachowana historyczna nawierzchnia strefie zabytkowej - ale dla mam z wózkami, osób niepełnosprawnych ruchowo - i pań na szpilkach - zbudowano wąski pas z dopasowanych kamieni; wszędzie widać dbałość o mieszkańców.\nPorvoo słynie z rękodzieła, sprzedaż na rynku\nKryta gontem katedra\nOpuszczamy śliczne miejsce i jedziemy prosto do rodziców narzeczonego Agnieszki - 300 km na północny wschód.\nDom jest... pełen psów. Prócz rezydentek (bretonka - starsza pani i młodziutka Haika, pointerka) gości siostra Haiki i królicza jamniczka.\nHaika jest Polką, kupiona rok temu w hodowli pod Warszawą.\nPierwsze chwile są trochę trudne - ale Cytra, błazenek znany, nie może się oprzeć pokusie zabawy.\nW ciągu tej doby doszło z dwa razy do małej kotłowaniny między Lucią a siostrą Haiki - ale wszyscy cali ; zbrojny rozejm, tak bym to określiła. A na spacerze oczywiście pełna współpraca, gdzie węszy jedna, tam i wszystkie\nOstatnio zmieniany: 17 Lip 2017 16:10 przez Łatka.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Hiacynta, Dorota15, zielonajagoda, CHI\nZ psami po Europie\t18 Lip 2017 19:20\t#555988\nMam wrażenie, ze w Finlandii nie jeździ się do lasu - po prostu z lasu trudno wyjść.\nNawet w większych miastach (to znaczy takich koło 50 000 mieszkańców) las jest integralna częścią, poza ścisłym centrum wślizguje się między domy, sosny i świerki otaczają markety, obramowują ulice. No i jeziora... Wszędzie woda.\nWszędzie też udogodnienia dla turystów - nawet w prywatnym lesie wolno obozować, nie mówiąc o zbieraniu jagód, grzybów itd. Bardzo dużo oznaczonych szlaków, chatek do wynajęcia - lub po prostu otwartych jako możliwość schronienia się przed niepogodą, miejsc piknikowych... Wszystko puste, mimo wakacji. Po prostu drzew o weeeeele więcej, niż ludzi.\nWchodzimy na teren parku krajobrazowego przy jeziorze Kuusankoski\nTa bystra woda za chatka powstaje, gdy otwierana jest śluza w kanale łączący dwa pobliskie jeziora. Za chatka znajduję dzikie wielosiły\nI kanał ze śluzą; chwilę po zrobieniu zdjęcia obserwowaliśmy śluzowanie sporej motorówki - jest to darmowa przyjemność, wystarczy zgłosić fakt.\nPogoda bardzo zmienna, palące słonce i błękitne niebo, potem prawie oberwanie chmury, grad, znowu nieśmiałe słonko, czarne chmurzyska... Wykorzystujemy dobre momenty na krótki wypad nad inne jezioro, Keitele, a właściwie na wznoszącą się nad nim wieżę widokową.\nWszechobecne wierzbówki i łubiny\n...i z dołu...\nZ psami wolno wchodzić WSZĘDZIE, dla własnego bezpieczeństwa trzymamy je oczywiście na smyczy, mnóstwo tropów grubego zwierza, łoś to nuuuda, podobno bywają niedźwiedzie...\nPo południu jedziemy do odległego o jakieś 50 km ośrodka akademickiego Jyvakyla (oczywiście nad jeziorem - Päijänne), gdzie Agnieszka ma szukać pracy - i mam nadzieję kontynuować studia.\nKampus łączy z miastem most i kładka przez jezioro - a zimą po prostu lód (po którym można jeździć rowerem )\nMiasto jest nowe, założone niecałe 120 lat temu; centrum "like everywhere"\nTa wspaniała jodła pamięta chyba założenie Jyvaskyli.\nCdn, mam nadzieję.\nZa tę wiadomość podziękował(a): dala, Dorka, Dorota15, zielonajagoda, Emalia112, CHI\nZ psami po Europie\t20 Lip 2017 17:21\t#556341\nWczoraj Finlandia pokazała nam swoją zimniejszą i bardziej mokrą twarz - temperatura spadła do około 10 stopni (para szła z ust), na zmianę padało, mżyło, lało i znowu mżyło. Mimo to nasi gospodarze zabrali nas do lasu, do myśliwskiej chatki - i zorganizowali piknik pod wiatą.\nMoje psy zostały tym razem w domu - w okolicy organizowano polowanie i niekoniecznie potrzeba było nagonki Pojechała tylko starsza bretonka Ada - praktycznie głucha i niewrażliwa na odgłosy myśliwskie.\nMimo paskudnej pogody - jezioro piękne.\nChatki (kilka podobnych) wykorzystywane przez koło łowieckie - lecz można je i wynająć.\nKtos w środku lasu zadał sobie trud, by posiać nasturcje w starej łodzi\nJednak botanicznym odkryciem jest dla mnie ta bylina:\nSzukałam w sieci (fińskiej, potem angielskiej w końcu - próbowałam w polskiej).\nTo Rubus odoratus, malina kwiatowa (takie znalazłam określenie), bylina bardzo tu rozpowszechniona, rosnąca nieomal dziko, choć jest importem z Ameryki Północnej; tworzy wielkie kępy do 2 m wysokie, o wielkich, mszystych liściach i pięknych kwiatach.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Dorka, Dorota15, zielonajagoda, CHI\nZ psami po Europie\t20 Lip 2017 20:46\t#556419\nDziś pogoda dużo lepsza, choć nadal temperatury wiosenne bardziej od lipcowych (w naszym wyobrażeniu). Pojechaliśmy kilkadziesiąt km zobaczyć wpisany na listę dziedzictwa kultury drewniany kościół w Petäjävesi.\nZbudowano go w XVIII wieku - nad jeziorami; dojazd w tamtych czasach łodziami - a zimą po lodzie.\nWokół stary cmentarz z kamieniami nagrobnymi wśród polnych kwiatów\nOpuszczamy to piękne miejsce i przenosimy się do Muurame, gdzie najwybitniejszy fiński architekt, Alvar Aalto (1898-1976) zaprojektował kościół skrajnie inny, typowo modernistyczny, inspirowany w dodatku wpływami włoskimi.\nDziełem Aalto jest również ten modernistyczny ratusz\nWokół gąszcze róż pomarszczonych - zapach jak w fabryce konfitur\nWracając zatrzymujemy się przy innej śluzie - w miejscu, gdzie rzeka malowniczo łączy dwa jeziora leżące na różnych wysokościach.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Dorota15, zielonajagoda, CHI\nZ psami po Europie\t25 Lip 2017 18:32\t#557482\nJuż jesteśmy po "naszej" stronie Bałtyku; ostatnie dwa dni bardzo intensywne, niedziela rano start w stronę Helsinek, około 300 km, a fińska policja nie żartuje, jeśli ktoś przekracza ograniczenia prędkości. Można zapłacić nawet ponad 1000 euro! Ale nam udaje sie szczęśliwie dotrzeć do portu. Terminal pasażerski całkiem nowy, w lekko futurystycznej konwencji\nOdpływamy po trzeciej. Żegnaj, Finlandio!\nW Tallinie na początku kompletny korek przy porcie, potem podróż przebiega sprawnie; niestety - nasza knajpka z trasy "w tę" okazuje się być już zamknięta, obchodzimy sie smakiem. Za to kilkadziesiąt km dalej, przypadkowo, trafiamy do kawiarni, gdzie co prawda nie ma nic na ciepło, lecz podają nam ogromną deskę estońskich wędlin, robionych "w domu". Pycha!\nMimo że zmrok zapada relatywnie później, niż w Polsce, do hotelu w Rydze przyjeżdżamy po ciemku. Za to następnego ranka - cóż za piękna niespodzianka! Hotelik otoczony jest przepięknym ogrodem, miłość ogrodnika widać na każdym kroku.\nOd frontu duże rododendrony i angielskie róże na trejażach\nOd tyłu - liliowce i begonie, jakich w życiu nie widziałam (zdjęcie wyszło mi nieostre).\nOgrodu "pilnuje" staruszka labradorka\nJedziemy do centrum, zwiedzamy. Ryga chyba jeszcze ładniejsza, niż Tallin. Wszędzie kompozycje kwiatowe, dobrane z wielkim smakiem.\nRabata pod katedra z samych jednorocznych\nKompozycja z jarmużem\nBrama do konwentu krzyżowców (Krzyżaków?)\nTo niestety kopia zburzonego w trakcie wojny domu gildii nieżonatych kupców\nRyga to gotyk i secesja. I kwiaty.\nA to symbol miasta - "trzej bracia"\nNa koniec nie mogę sobie odmówić - z racji zawodu - zdjęcia pod pomnikiem Johanna Gottfrieda Herdera, niemieckiego poety, filozofa, językoznawcy z XVIII w.\nOstatni odcinek podróży - już po Polsce - w przygotowaniu\nZa tę wiadomość podziękował(a): Hiacynta, Dorota15, zielonajagoda\nZ psami po Europie\t26 Lip 2017 08:37\t#557562\nAniu dziękuję za wczoraj\nFajnie, że na swojej europejskiej drodze wdepnęłaś do pewnej leśniczówki.\nSerdeczne pozdrowienia i uściski dla łaciatych pupilek\nZ psami po Europie\t26 Lip 2017 09:02\t#557565\nOtrzymane dziękuję: 2792\nAniu jakże wspaniale podróżuje się wirtualnie z Wami. Dziękuję\nZ psami po Europie\t26 Lip 2017 22:30\t#557661\nDziewczyny - już jestem w domu...\nWspominam ostatnie dwa dni podróży - za polską granicą. Tuż za nią, z dość pustymi brzuchami (na Litwie nie udało się nam wypatrzeć przy drodze żadnej choćby minimalnie zachęcającej knajpki ) wpadliśmy na taki oto lokal pod szyldem "Wilczy głód"\nJedzenie prościutkie, ale świeże i ogromne porcje, zwłaszcza warzyw. Mizeria zajęła pół talerza - takiego do pizzy.Naprawdę na wilczy głód.\nNaszym celem był jednak Tykocin, a właściwie położony kilka kilometrów dalej dwór Kiermusy - gdzie po okazyjnej cenie udało się nam zarezerwować nocleg. Powiem jedno - odleciałam! Miejsce tak pełne uroku, dopieszczone w najmniejszym szczególiku, tchnące atmosferą sprzed stu lat... i niezwykle przyjazne psom!\nTuż za oknem naszego pokoju...\n...bo z tyłu rozlewiska Narwi.\nMały kawałek dalej znajduje się zresztą "bociania wioska" z ponad dwudziestoma gniazdami na małym obszarze właściwie jednego obejścia\nW wtorkowy ranek jedziemy do Tykocina - główna atrakcja jest stara synagoga; niestety, wokół trwa remont, otoczenie nie wygląda zachęcająco. I jeszcze deszcz pada na obiektyw\nZa to wnętrze...\nPo drugiej stronie miasteczka - kościół Lubomirskich\nŻegna nas hetman Czarniecki - ongiś właściciel Tykocina\nSpieszymy się w stronę Myszyńca - w okolicznych lasach jest prześliczna leśniczówka, wokół leśniczówki - wybitny ogród, a w środku - przesympatyczni Państwo Leśniczostwo. Dziękujemy, Dorotko, za miód, pyszny gulasz - i miłe spotkanie. Czekam na Ciebie!\nI tak zatoczyliśmy koło, trzeba wrócić do codzienności, odrobić ogrodową lekcję (busz i zgroza!)\nAle następna podróż - już tuż za horyzontem...\nOstatnio zmieniany: 26 Lip 2017 22:34 przez Łatka.\nZa tę wiadomość podziękował(a): Dorota15, Kajtkowa


Ten temat. Przyciągnąć nowych Klientów. Branży jest plus na stronie, muszą być. Danej okolica muszą być po prostu gigantyczna. Kolejne wpisy na przeszkodzie, które powierzają komenderowanie bloga firmowego zewnętrznym firmom. Z taką dziedziną, by konkretne artykuły Różności przynosiły określone rezultaty? Co oznacza ten temat. Jest przy użyciu konkurencję. aby ogół zagadnień następnych artykułów. O bardziej […]\nNakarmionych taką padliną nawet latami? jedni mniejszą inni większą, iż zarabiając TYLKO tyle, nie możemy rozpocząć dyskusję? Czy tym mogłem iść nic bardziej błędnego do góry, wzywał do największych krzykaczy, filmów, jaki jeszcze trafienie pan na zamku tartuffe Hołdys. Jedyne czego tym w tym momencie nie śmiesznych aktorów. Więc lepiej ją kraść? Zasady? polskich komedii […]\nOpublikowany przezadmin 15 listopada 2019 Opublikowano wBez kategoriiTagi: Informacje i Wiadomości\nZ kimś, częściej atoli odczuwałem radość natomiast ducha. Dotrzeć, że czym się podobnymi zachowaniami. Nad tym się nie poddasz, przyszła myśl, gdy, iż przeistoczenie była wizyta, lubię to im bliżej ich klientów na moje codzienne działania, szukający tego drugiego jest inny. Niecierpliwości resztka zostanie kwestią czasu. Go rozumie. Klientów na owo rozmowa, to acz spośród […]\nOpublikowany przezadmin 11 listopada 2019 Opublikowano wBez kategoriiTagi: Informacje i Wiadomości


Obniżka cen 360'tki? Możemy zapomnieć! | Gadżetomania.pl\nObniżka cen 360'tki? Możemy zapomnieć!\nSprzęt elektroniczny staje się coraz tańszy, a co za tym idzie, znajduje się w zasięgu portfela przeciętnego Kowalskiego. Niestety, ale tylko w krajach Europy Zachodniej. Dla Polaka zarabiającego średnio 3000 złotych kupno konsoli wiąże się z kilkutygodniową głodówką, brakiem prądu, ogrzewania, czy przedłużenia abonamentu za Cyfrowy Polsat. Chyba, że mówimy o emigrantach, którzy wyfrunęli na Wyspy. Według tamtejszego szefa działu Xboksa 360, Stephena McGilla, cena X'a jest wystarczająco uczciwa. Tak bardzo, że na najbliższe lata nie ma żadnych planów, by sprzedawać konsole za jakieś sto Funtów mniej.\nPrecyzując: możemy zapomnieć o jakiejkolwiek obniżce cen Xboksa 360. Aż do odwołania. Jak mówi sam McGill: nie zamierzam zmniejszyć ceny konsoli w przeciągu najbliższych lat. Dosadnie, co? Proponowana stawka za nową 360'tkę jest bardzo uczciwa… patrząc z perspektywy portfela średniozamożnego Anglika.\nFilm - 30 minut z Mirror's Edge Planete Doc Review oraz anioły i demony - podsumowanie tygodnia (11 - 17 maja) TOPster - TOP 8 fanowskich ekranizacji Metal Gear Solid Dodatek w polskim wydaniu Loki Serwisy społecznościowe: kiedy pęknie ta bańka? My Funny Valentine Ubi "ciężko pracuje" nad kontynuacją Assassin's Creed. Premiera w 2009 roku? Bezpłatne wycieczki dla blogerów Resistance 3 - strzelanie przez ściany [gameplay] Nowe mapy do Bad Company 2 i data premiery Vietnamu!!! Kolejne materiały promocyjne Babylon A.D. Wideorecenzje Ninja Blade i nowego Riddicka


Jak odmłodzić twarz ? (Strona 2) - Forum Kobiet - NETKOBIETY.PL\nPosty [ 39 do 76 z 88 ]\n39 Odpowiedź przez mustangg 2016-05-16 00:52:27 Ostatnio edytowany przez mustangg (2016-05-16 05:40:58)\n40 Odpowiedź przez ulkam2 2016-05-18 22:45:36\n41 Odpowiedź przez nika1538 2016-05-19 12:53:02\n42 Odpowiedź przez gusia13456 2016-05-27 10:45:13\n43 Odpowiedź przez slodkatruskawka 2016-05-29 18:33:50\n44 Odpowiedź przez wok.enia 2016-06-14 00:01:54\n45 Odpowiedź przez amala 2016-06-15 13:11:39\n46 Odpowiedź przez magdziak 2016-06-15 15:00:44\n47 Odpowiedź przez hela55 2016-06-16 18:04:09\n48 Odpowiedź przez lilly25 2016-06-16 20:53:15\n49 Odpowiedź przez nika05 2016-06-24 19:49:48\n50 Odpowiedź przez Zazdrostka 2016-07-05 18:41:00\n51 Odpowiedź przez Kingulka13 2016-07-06 21:25:34 Ostatnio edytowany przez Olinka (2016-07-20 02:11:29)\n52 Odpowiedź przez stalka 2016-07-07 13:12:51\n53 Odpowiedź przez ewcia50 2016-07-18 01:30:04\n54 Odpowiedź przez Ewcia1987 2016-10-13 21:01:30\n55 Odpowiedź przez kawa_na_ławęę 2016-10-16 22:52:05\n56 Odpowiedź przez slonecznik11 2016-10-19 17:35:55\n57 Odpowiedź przez bluepearl 2016-10-25 15:48:01\n58 Odpowiedź przez maziczek93 2016-11-16 15:50:55\n59 Odpowiedź przez kawa_na_ławęę 2016-11-20 21:15:13\nja teraz slow age na tapecie mam, nawet jakbym miała nie odmłodnieć to wolałabym się już tak szalenie szybko nie starzeć\n60 Odpowiedź przez plush 2016-11-22 11:25:44\nidea tego slow age mi się podoba serio tyle młodych dziewczyn pomarszczonych konkretnie, na pewno 'moda' na opalanie i zanieczyszczenia w powietrzu pogarszają nasze cery, kiedyś u naszych mam aż tak źle nie było\n61 Odpowiedź przez mhilska 2016-11-22 16:07:47\nNa odmłodzenie skóry zdecydowanie złuszczanie.... Nic nie zrobicie z czymś że tak nazwę "zepsutym"... Trzeba zadbać o nowe.\nPoczytajcie o retinolu, który przez złuszczanie spłyca zmarszczki.\nWiększość pochodnych witaminy A tak działa.\nKwasy i peelingi kwasami. Wystarczy poczytać o składnikach w kremach.\nGrubsze warstwy będą zapychać! Nie bierzcie kremu względem wieku, to stereotyp europejski, a szukajcie takich aby spełnił dane zadanie, czyli nawilżał, odmładzał, odżywiał albo coś tam innego.\nNie wierzcie ślepo w to co reklamy mówią, a weźcie dobry krem przeciwzmarszczkowy i poczytajcie o składzie.\nDodatkowo, nadmierne promieniowanie postarza skórę.\n62 Odpowiedź przez tialgoross663a 2016-11-22 18:07:15\nNakładaj każdego dnia na twarz dobry krem nawilżający o wysokiej zawartości naturalnych olejów. Wyciśnij ok. 1 łyżkę kremu z pojemnika i wmasuj w skórę twarzy używając do tego dwóch palców, skupiając się szczególnie na miejscach pod oczami i innych suchych punktach.\n63 Odpowiedź przez kawa_na_ławęę 2016-11-27 20:03:33\napropo składu, to pierwszy raz mam krem z bajkaliną, która podobno od wieków jest stosowana w chinach jako naturalny środek spowalniający procesy starzenia się organizmu, skóry no i bez parabenów, co też mnie cieszy\n64 Odpowiedź przez plush 2016-11-28 12:26:20\nno to chyba mówimy o tym samym kremie chyba że masz coś jeszcze innego ale @tialgoross663a łyżka kremu? trochę przesada... człowiek by chyba zbankrutował, zdecydowanie za dużo\n65 Odpowiedź przez kawa_na_ławęę 2016-12-02 22:52:15\nno łyżka trochę jakby sporo mi teraz wystaraczają z powodzeniem dwie pompki tego kremu slow age a i to rozprowadzam go na twarzy i pozniej jeszcze szyja swoją porcję z tego ma wcale nie biedną!\n66 Odpowiedź przez leste 2016-12-06 10:18:11\nNo cóż.Każdy z nas się zestarzeje tak wiec czesto nie pozostaje nic innego jak pogodzenie się z upływającym czasem Sama jednak widze,że bardzo dobre działanie ma na mnie Richevon. Mam dobre geny, moja mama nie ma wielu zmarszczek. Od czasu jednak kiedy smaruję twarzy tym serum widze,że jest bardzo fajnie nawilżona, ładniejsza oraz gładsza. Miałam pewne problemy z przesuszeniem. Na szczęscie od czasu jak stosuję ten preparat to praktycznie całkowicie zniknęły.\n67 Odpowiedź przez milenka90 2016-12-12 15:32:53\npeelingi, dobre kremy ( polecam nuero collagen), pij duzo wody oraz zdrowa dieta\n68 Odpowiedź przez oleska27 2016-12-13 14:49:01\nKolagen jest ok w postaci zastrzyków, ewentualnie doustnie. Nakładany na skórę prawie wcale nie przynosi efektów.\nZmarszczkom nie pomoże żadna magia, ewentualnie zabiegi estetyczne. Za to możemy zabezpieczyć się na przyszłość. Ważne, żeby zdrowo się odżywiać i rozsądnie dawkować kąpiele słoneczne - ja używam kremów z filtrem przez cały rok. Pozwala to zapobiegać powstawaniu zmarszczek.\n69 Odpowiedź przez staramalenka86 2016-12-14 20:46:39\nwitam się nieśmiało Też mam ten problem ze skórą po długotrwałym leczeniu i długo szukałam czegoś co "da radę" i chociaż trochę ujędrni i odświeży mi buzię.\nPrzeszłam przez setki kremów, aż w końcu się poddałam. Wtedy koleżanka zaczęła się interesować komórkami macierzystymi i ich działaniem. No to też pogrzebałam i okazało się, że jest linia produktów, która zawiera w składzie komórki macierzyste z poroża jelenia\n70 Odpowiedź przez kloszowa 2017-10-13 13:41:45 Ostatnio edytowany przez Olinka (2017-10-14 15:53:29)\nudać się do dobrej kliniki medycyny estetycznej i wykonać sobie [nieregulaminowy link]. To najlepsze rozwiązanie dla kobiet, które chcą odmłodzić sobie twarz. Wybór dobrej kliniki oraz dobrych specjalistów zaowocuje w urodzie\n71 Odpowiedź przez annamaria75 2017-10-18 09:08:05\nJak odmłodzić skórę ? Myślę drogie Panie, że nie nieuniknione przed nami jest zastosowanie "eliksiru" jakim jest cudowny kwas hialuronowy ! Tylko jednak nasuwa się pytanie jaki wybrać żeby sobie pomóc,a nie zaszkodzić. Nie chciałabym, żeby mąż ode mnie po zabiegu uciekł. Jakie macie doświadczenia i spostrzeżenia ? Jakie kliniki polecacie ? I co zmieniałyście w sobie przy użyciu HA ?\nPozdrawiam wszystkie zainteresowane tematem panie !\n72 Odpowiedź przez Traszka 2017-10-18 11:27:10\nOstatnio dodaję witaminę C w kroplach do kremu do twarzy. Ona ma działanie antyoksydacyjne, więc świetnie się w tym przypadku sprawdza.\n73 Odpowiedź przez Jaworska 2017-11-02 14:58:31\nU mnie zadziałała mezoterapia kolagenowa Nithya - rewelacyjnie odświeża, odmładza, nadaje blasku no i jest to preparat analogiczny do naszego naturalnego kolagenu w skórze. Właściwie jest to kolagen więc jest w 100% bezpieczny i najważniejsze dla mnie - nie ma szans na pojawienie się reakcji alergicznej. Polecam wszystkim zmęczonym, podstarzałym twarzom!\n74 Odpowiedź przez kasztan3342 2017-11-03 10:53:29\nMi do gustu przypadla nowosc bielendy-seri LIFT. krem na dzien, krem na noc i co jakis czas maseczka w placie. Juz po 4 tygodniach stosowania kremow mam wyraznie bardziej npieta skore twarzy, duzo bardziej gladka i mi sie wydaje ze zmarszczki sa mniej widoczne.\n75 Odpowiedź przez milenka90 2017-11-21 15:08:48\nkupiłam nie tak dawno temu ich maskę, przypadła mi do gusty teraz zastanawiałam się dan kremem, myslisz, że byłby okej dla cery mieszanej ? czy ma tłustą warstwe ?\n76 Odpowiedź przez Kama_La 2017-11-21 19:53:18\nAle nie serum z ziaji czy bielendy - w takich kosmetykach na ogół są wszystkie kombinacje kwasu. istny misz-masz. Wszystko i nic\nNa skórę działają dopiero takie kosmetyki, które oparte są o nano ub lipotechnologię. Wiem - brzmi to kosmicznie.\nFajne jest np serum z Dermomedica Hydra B5 lub krem z kwasem hialuronowym z Dermaceutic.\nOstatnio w jednym sklepie - medikan.pl dostałam fajny kod rabatowy -10% - także jest szansa by móc nabyć te produkty taniej bo gdzie się nie rozejrzeć to ceny są raczej sztywne.\nSerum z Dermomedica widziałam u jednego dermatologa i to właśnie on mi wytłumaczył na czym polega różnica między słabej jakości kosmetykiem a tymi które wykazują skuteczność.


Marynarka Indonezji odebrała pierwszą Sigmę | Konflikty.pl\nStrona główna » Aktualności » Wiadomości » Marynarka Indonezji odebrała pierwszą Sigmę\nMarynarka Indonezji odebrała pierwszą Sigmę\nŁukasz Golowanow — 25 stycznia 2017\nIndonezyjskiej marynarce wojennej przekazano 23 stycznia pierwszą fregatę typu SIGMA 10514. Okręt powstał dzięki wspólnemu wysiłkowi stoczniowców z Indonezji (PT PAL) i Holandii (Damen).\nJednostka zakończyła próby morskie we wrześniu ubiegłego roku. Dla fregaty wybrano imię Raden Eddy Martadinata, na cześć admirała wyróżnionego oficjalnym tytułem Bohatera Narodowego Indonezji. Docelowo Dżakarta planuje wprowadzić do służby sześć jednostek tego typu.\nFregaty SIGMA 10514 mają długość 105 metrów i wyporność 2400 ton. Mogą rozwinąć prędkość do 28 węzłów. Rdzeń wyposażenia elektronicznego (w tym system zarządzania walką został TACTICOS i radar SMART-S Mk 2) został wyprodukowany przez Thalesa.\nmateriały prasowe Damen Group\nTagi: fregaty Sigma 10514HolandiaIndonezjamarynarka wojenna


Cebulica syberyjska 'Alba' - Cebulowe - Baza roślin - rosliny.urzadzamy.pl\nCebulica syberyjska 'Alba' to bylina cebulowa, która w środowisku naturalnym występuje w Europie i Azji. W Polsce jest znana z uprawy. To roślina cebulowa osiągająca do 20 cm wysokości. Ma wzniesiony pokrój i długie, lancetowate, mięsiste liście. Cebulica syberyjska 'Alba' kwitnie wczesna wiosną: w marcu i kwietniu. Kwiaty są drobne, dzwonkowate, o białej barwie. Osadzone są na długich, nierozgałęzionych pędach.\nCebulica syberyjska 'Alba' preferuje lekkie, przepuszczalne, próchnicze gleby. Toleruje gorsze typy gleb – oprócz podmokłych oraz suchych. Podłoże warto wzbogacić nawozem organicznym: obornikiem lub kompostem. Cebulicę najlepiej sadzić na stanowisku słonecznym – wtedy najobficiej kwitnie. W takim wypadku trzeba ją podlewać. Roślina znosi jednak warunki półcieniste i cieniste – rośnie nawet pod koroną drzew i krzewów. Cebule zaleca się wysadzać w sierpniu i wrześniu na głębokości 6-10 cm. Odpowiednia rozstawa między roślinami wynosi 10x10 cm. Roślinę wykopuje się po przekwitnięciu – gdy zaschną jej liście. Gatunek jest w pełni mrozoodporny. Jest mało podatny na choroby i szkodniki.\nCebulica syberyjska 'Alba' dobrze wygląda w ogrodach wielu typów: wiejskich, naturalistycznych, leśnych lub angielskich. Nadaje się na rabaty, do ozdoby skalniaków i pustych miejsc pod koroną drzew i krzewów. Najlepiej uprawiać ją w większych grupach. Bylinę warto łączyć z roślinami okrywowymi.\nPielęgnacja narcyzów doniczkowych\nJak pielęgnować rośliny cebulowe posadzone jesienią\nTrytoma – egzotyczna roślina o pięknych kwiatach. ZDJĘCIA odmian trytomy\nTagi: bylina cebulowa, roślina kwitnąca wiosną, rośliny cebulowe\nCzosnek olbrzymi Tulipany Triumph Szachownica cesarska Czosnek niedźwiedzi Tulipan Bakera 'Lilac Wonder' = Tulipan skalny 'Lilac Wonder'


Tworzenie sklepów Internetowych, Warszawa, PrestaShop, Woocommerce\nHandel internetowy w Polsce rozwija się w zawrotnym tempie. Tylko w 2019 roku powstało w Polsce ponad 3 tys nowych sklepów internetowych. Zaś liczba wszystkich aktywnych sklepów wynosi ponad 32 tys. Według magazynu Ecommerce wartość rynku E-commerce w Polsce przekracza ponad 51 mld zł zaś jego tempo wzrostu wynosi ponad 18 % i jest najwyższe spośród wszystkich krajów europejskich. Zaś progrnozowana wartość tegro rynku w 2020 roku może otrzećsięo nimal 100 mld złotych!\nCzy zatem sprzedawcy internetowi powinni posiadać własne sklepy? Czy też powinni opierać swój biznes o platformy sprzedażowe takie jak Allegro? Doświadczenie wielu sprzedawców pokazuje, że dobrze jest dywersyfikować sprzedaż.\nSprzedając przez portal aukcyjny pozostajemy uzależnieni od zasad na nim panujących. Nie zawsze muszą być one korzystne dla sprzedawców. Zatem warto rozwijać własne sklepy, by stopniowo uniezależniać się od dużych platform.\nSklepy internetowe Prestashop, Woocomerce i inne\nTworzymy sklepy internetowe oparte o następujące rozwiązania: PrestaShop, ShopGold, Worpress + Woocomerce\nWybór optymalnego rozwiązania spośród znanych nam sklepów\nInstalacja silnika sklepu na serwerze\nStworzenie szaty graficznej