Książek techniczny - tematy na elektroda.pl 3\nDostęp do książek krótkofalarskich bez wydawania na nie pieniędzy można uzyskać w bibliotekach kolejowych PKP zwanych "Ośrodkami Informacji Naukowej Technicznej i Ekonomicznej". Są to biblioteki techniczne z których może korzystać każdy. Jest tam masa książek z różnych dziedzin techniki. Książki można...\nRadiotechnika Co kupić? 21 Lip 2016 08:19 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 6149\nMikrokontrolery 11 Paź 2004 23:00 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 2303\nPanowie, a na co komu taka ksiazka ......................................... zrodlowe maja to do siebie, ze sa z pierwszej reki i nie zawieraja bledow tlumacza oraz sa wolne od technicznej pokracznosci ( smiesznosci ) jezyka polskiego. Szczerze odradzam kupowanie ksiazek...\nMikrokontrolery 19 Sty 2006 15:24 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1281\nZgodnie z wcześniejszą obietnicą oraz za zgodą Autorów przedstawiam recenzję powieści. Autorem tej recenzji jest moja córka Joanna, która od wielu lat jest miłośniczką literatury. Może zacznę od tego, co mi się podobało. Spodobał mi się pomysł science fiction, w którym szeroko pojmowani bogowie...\nSamochody Elektryka i elektronika 28 Mar 2020 22:05 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 2913\nMikrokontrolery 10 Cze 2004 11:15 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 1638\nKopalnią wiedzy jest data sheet mikrokontrolera 2313 dostępny na stronie producenta oraz strona [url=] AVR assembler tutorial. Jeśli jednak nie znasz angielskiego to z czystym sumieniem polecam książkę Arkadiusza Krysiaka "Mikrokontrolery rodziny AVR. AT 90S2313". Cena w [url=] Księgarni Technicznej...\nMikrokontrolery 04 Lut 2010 20:18 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 4156\nAudio Serwis 05 Kwi 2006 22:09 Odpowiedzi: 22 Wyświetleń: 3741\nPoczątkujący Elektronicy 01 Lip 2007 17:31 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 787\nPoczątkujący Elektronicy 18 Sie 2008 21:17 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 2150\nWitam sq9jjh. To jest wiedza techniczna zawarta w obowiązujących przepisach.Ale tobie jak widać niepotrzebna.Tego co radzisz zastosować nie można z wielu powodów.Ale głównie dlatego że stosowanie RCD w układzie sieciowym TN-C jest zabronione .Jak widzę masz szczególny wstręt do książek i żeby ciebie...\nAutomatyka opiera sie na sygnałach a sygnały na teorii prawdopodobieństwa. Teoria Sygnałów nie ma nic wspólnego z rachunkiem prawdopodobieństwa. Za to dużo z Analizą Matematyczną. Zwłaszcza całki i pochodne są pomocne przy liczeniu np. Transformaty Fouriera. Dodano po 8 Co do nauki C/C++: Moim...\nNauka Szkolnictwo 10 Maj 2011 17:29 Odpowiedzi: 57 Wyświetleń: 19025\nAparaty Fotograficzne Co kupić? 11 Lis 2014 18:40 Odpowiedzi: 27 Wyświetleń: 11163\nJeżeli chodzi o zagadnienia teorii sterowania w aspekcie matematycznym to chyba najlepszą pozycją jest książka pana Kaczorka "Wektory I Macierze W Automatyce I Elektrotechnice" Wg mnie najlepszą i najlepiej zrozumiałą książką z podsaw automatyki i teori sterowania czyli teog co powinno się wiedzieć...\nAutomatyka Przemysłowa 20 Mar 2018 22:51 Odpowiedzi: 78 Wyświetleń: 157493\nMikrokontrolery ARM 15 Sty 2016 12:53 Odpowiedzi: 152 Wyświetleń: 31630\nWitam Troszkę odświeżę temat. Chciałbym zacząć pisać w C#, do tej pory mam opanowanego basic-a, którego używam w makrach excel-a. Znam, choć nie najlepiej język C++. Ostatnio miałem styczność z C#, którego chciałbym głębiej poznać i w nim pisać programy. Z opinii widziałem, że dobre recenzje ma...\nProjektowanie Co i Gdzie Kupić ? 03 Mar 2015 01:05 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 5214\nZapewne cel jest taki, żeby sobie przypomnieli jakąś wiedzę, której tam uczono, choćby definicje podstawowych pojęć, gdyż brak ich uzgodnienia uniemożliwia porozumiewanie się. Kiedyś pewien fizyk (już nie pamiętam jak się nazywał) powiedział coś ciekawego przynajmniej w moim mniemaniu, a brzmiało...\nNa pograniczu nauki 04 Paź 2017 21:28 Odpowiedzi: 175 Wyświetleń: 82576\nCarAudio Co kupić? 09 Maj 2020 12:37 Odpowiedzi: 18 Wyświetleń: 8586\nWitam! A jak jest z głębokością takiej obudowy, wogule jakie są zasady jej projektowania? Pytam bo ostatnio jak próbowałem zrobić coś bardziej skomplikowanego to mi się z obudowy zrobił falowód i cała praca poszła na nic. Poza tym często mi się zdarzało dostroić jakiś obwód mikrofalowy przy otwartej...\nRadiotechnika Serwis 07 Kwi 2006 12:27 Odpowiedzi: 38 Wyświetleń: 8818\nwidze że dyskusja zeszła na tory licytowania się czy C jest lepszy od BASIC-a , a kolega wyraźnie poprosił o pomoc w doborze literatury o pakiecie BASCOM , z mojego rozeznania , produkty firmy BTC i książka "napisana" przez szanownego pana Marcina Wiązanię jest tylko przedrukiem polskiego "helpa" z bascomu,...\nMikrokontrolery 21 Lut 2007 10:39 Odpowiedzi: 23 Wyświetleń: 2470\nNewsy 04 Gru 2008 12:17 Odpowiedzi: 24 Wyświetleń: 8548\nElektryka Instalacje i Sieci 04 Wrz 2009 09:44 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2481\nTeoria i Laborki 17 Wrz 2010 00:48 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1620\nProgramowalne układy logiczne 01 Lut 2016 15:02 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 33472\nMaszyny Rolnicze, Sprzęt Ciężki 14 Sty 2011 22:20 Odpowiedzi: 25 Wyświetleń: 46966\nAutomatyka Przemysłowa 08 Lut 2011 11:57 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 10108\nJa również się nad tym zastanawiam i jest to dla mnie niezrozumiałe. Sam mam 16 lat, jednakże książki czytam regularnie i jestem stałym gościem biblioteki, na brak zdolności klarownego wysławiania się czystą polszczyzną również narzekać nie mogę. Sam w mym środowisku czynię podobne obserwację, mało kto...\nTechnika domowa 25 Sty 2012 21:06 Odpowiedzi: 24 Wyświetleń: 2074\nPoczątkujący Naprawy 05 Wrz 2014 04:38 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1074\nMikrokontrolery Początkujący 24 Wrz 2014 14:30 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1362\nCo do książek z fizyki, jest taka stara książka pt. "Fizyka: podręcznik dla studentów wyższych technicznych studiów zawodowych dla pracujących". Autorem jest Marta Skorko. To takie kompendium ale napisane w bardzo przystępny sposób. Mnie polecano jeszcze książki Resnick Halliday. Generalnie każda dobra,...\nPoczątkujący Elektronicy 02 Maj 2015 11:58 Odpowiedzi: 19 Wyświetleń: 2028\nNauka Szkolnictwo 07 Mar 2015 16:18 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 1851\nAutomatyka po godzinach 20 Lut 2019 09:55 Odpowiedzi: 22 Wyświetleń: 1971\nPoczątkujący Naprawy 12 Maj 2019 21:34 Odpowiedzi: 29 Wyświetleń: 1614\nPoczątkujący Elektronicy 26 Maj 2004 07:19 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 4814\nDrukarki, ksero Profesjonalne 25 Maj 2004 09:55 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 942\nOgólny techniczny 14 Wrz 2015 13:17 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1056\nPoczątkujący Naprawy 02 Lip 2018 05:32 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 756\nJeżeli chcesz iśc potem na studia techniczne, to polecam przede wszystkim technikum! Jestem po bardzo dobrym LO, po klasie mat-fiz i na studiach technicznych był wielki problem i szukanie ratunku z przedmiotów właśnie technicznych. Jest duża ilośc laboratorium, pracowni, geometrii wykreślnej, podstaw...\nNauka Szkolnictwo 29 Maj 2009 14:42 Odpowiedzi: 19 Wyświetleń: 5522\nNauka Szkolnictwo 23 Sty 2012 22:35 Odpowiedzi: 68 Wyświetleń: 15888\nJeśli wszystko działałoby jak należy (technicznie i organizacyjnie) to sprawca nie miałby szans. ........ Szczerze mówiąc z technicznego punktu widzenia (jeśli nasze systemy działają poprawnie) wolę gdy sprawcy grasują po obiekcie jakiś czas bo mam mnóstwo ciekawego materiału do wykorzystania przy...\nAGD Co kupić? 08 Lut 2018 11:55 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 1986\nA3 byłoby najlepsze ale myślę, że jeżeli głębokość szyby skanera będzie większa o parę cm od krótszego boku A4 to też byłoby dobrze. Na moim obecnym jak skanuję A4 to zostaje niecały centymetr miejsca przez co większość książek nie mieści się i leży na plastiku co kończy się rozmytym obrazem na dole...\nElektronika Retro 22 Maj 2018 22:30 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 1635\nBardzo dobra książka - Piotra i Pawła Gałki: "Podstawy programowania mikrokontrolera 8051" czy jakoś tak - taka żółta - można ją dostać w księgarniach technicznych - zawiera dodatkowo CD-ROM z odpowiednim oprogramowanie. Wprawdzie jest to kurs oparty na takim modułowym zestawie z różnymi wyśietlaczami...\nMikrokontrolery 18 Lis 2003 10:26 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 1494\nVIII OWT - zadania i rozwiązania II i IIIetap\nZałącznik zawiera zeskanowane z książek zadania i rozwiązania zadań z VIII olimpiady wiedzy technicznej (II i III etap). Do przeglądania polecam IrfanView (jak coś jest dla was nieczytelne wciśnijcie Shift+S to może trochę pomóc). Skany pochodzą ze starych książek, ale możne się doczytać.\nArtykuły 10 Kwi 2004 15:07 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1566\nWitam Kolegę " piotrekk " i wszystkich Kolegów na FORUM. do czego służy przewód PE w instalacji 3 lub 5 przewodowej? I tutaj Panowie chciałbym żeby do dyskusji włączył się praktycznie guru na temat instalacji elektryczno-energetycznych. KSKRAK_KRYSTYN odezwij się. Dziękując za wywołanie mnie do...\nElektryka Dla Każdego 03 Kwi 2019 20:28 Odpowiedzi: 58 Wyświetleń: 76290\nRadiotechnika Serwis 31 Gru 2015 19:10 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 1638\nmam kilka książek z wydawnictwa BTC i ogólnie są to wartościowe pozycje , może poza jedną kwestią ...... cena zobacz w księgarnii nie ma taniej literatury technicznej , książki są drogie może poza bajkami dla dzieci i to nie zawsze .\nMikrokontrolery 02 Gru 2005 15:32 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 8320\nRadiotechnika Serwis 13 Gru 2005 23:44 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 2324\nElektronika Retro 21 Lis 2006 10:47 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 2698\nOwszem o budowie kolumn nie wiem nic, ale morze pomoglibyście trochę tak jak kolega przemo-lukas , na przykład jakąś strona lub nazwa książki byłbym bardzo wdzięczny. Nie zgadzałem się tylko z opiniom o obudowie, na każde podpowiedzi techniczne jestem szeroko otwarty. Chciałbym za uwarzyć, że wy...\nNagłośnienie Domowe 21 Lip 2008 14:34 Odpowiedzi: 29 Wyświetleń: 2061\nTrzeba dużo czytać: czasopism technicznych, różnych podręczników, stron internetowych poświęconych danej dziedzinie, kart katalogowych różnych elementów. Dużo wiedzy daje analizowanie istniejących układów, bierzesz schemat i zastanawiasz się dlaczego dany układ jest zrobiony i często dlaczego dane...\nPoczątkujący Elektronicy 22 Sie 2008 19:49 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 953\nKurs/ksiazka pdf. o odsludze windows/internet - Mamie\nWejdż do pierwszej napotkanej księgarni technicznej,a znajdziesz tam tyle książek o obsłudze kompa i neta,że"głowa mała".Wiem ,bo sam jestem 62 letnim samoukiem komputerowym i bardzo mi pomogły książki autorstwa,mn.Bartosza Danowskiego.\nSieci LAN 06 Lut 2009 10:10 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 750\nPomimo tego, iż wiele osób narzeka, na jakość japońskich, czy też koreańskich urządzeń, to jednak wymyślają coraz to nowsze zaawansowane technicznie i pomysłowe wynalazki. Można zarzucić im wiele, ale nie pomysłowości i kreatywności. Ostatnio czwórka Koreańczyków Seon-Keun Park, Jin-Sun Park,...\nNewsy 22 Kwi 2009 15:42 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 3354\nCzy fakt, że mogę dzisiaj za sprawą jednego kliknięcia sprawdzić kursy walut, nowości techniczne, sytuację na świecie itp. czyni mnie "gorszym" od ludzi żyjących xxx lat temu? Bo oni tej możliwości nie mieli? Tak jakbym miał dzisiaj pretensje do Gutenberg'a że wynalazł druk! Wszyscy się uczyli z 1 książki...\nOgólny techniczny 29 Maj 2009 13:04 Odpowiedzi: 27 Wyświetleń: 1610\nNie chodzi o to by przekopiować coś bez sensu. Głupota polega na tym że pomimo tego że praca dotyczy czegoś innego to promotor wymyslił sobie że należy opisać po krótce każdy z wymienionych języków. Chodzi o to by na kilku stronach streścić właściwości każdego z tych języków - o samą kwintesencję. To...\nPoczątkujący Elektronicy 24 Wrz 2009 22:11 Odpowiedzi: 19 Wyświetleń: 27903\nDo kolegi "Gigantor": Tak dla ścisłości ścisłości to jest steampunk. Nie wiem skąd ten pomysł, że to tylko koła zębate, rury z parą, zawory. Steampunk to wszystko to co jest właśnie stylizowane czy jak kto woli "zmodowane" na epokę wiktoriańską czyli okres rewolucji przemysłowej. Dla zainteresowanych:...\nDIY Zagranica 12 Lut 2011 20:21 Odpowiedzi: 22 Wyświetleń: 12435\nOgłoszenia Elektronika 30 Lis 2010 05:55 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 3444\nSamochody Eksploatacja 12 Cze 2010 23:59 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1419\nodkurzacz rezystor scania schemat bezpiecznik ciśnienie piecu spada helix ustawić podciśnienie serwa passat dioda kłódka tplink sprawdzić ssanie skuterze sterownik s3000 sterownik s3000 rozmieszczenie czujek


Wygraj egzemplarze „Nawiedzonego domu na wzgórzu” Shirley Jackson [ZAKOŃCZONY] : Booklips.pl\nDo rozdania mamy trzy egzemplarze tej jednej z najważniejszych XX-wiecznych powieści grozy, którą inspirowali się m.in. Neil Gaiman, Stephen King, Richard Matheson, Joyce Carol Oates czy Donna Tartt. Aby wziąć udział w konkursie, wystarczy odpowiedzieć na poniższe pytanie.\nPytanie konkursowe brzmi następująco: Który miniserial telewizyjny napisany przez Stephena Kinga jest luźno oparty na motywach powieści „Nawiedzony dom na wzgórzu”?\nKonkurs rozstrzygnięty. Prawidłowa odpowiedź brzmi: „Czerwona róża”.\nEgzemplarze książki „Nawiedzony dom na wzgórzu” otrzymają:\nOdpowiedzi przesyłajcie na adres mailowy redakcji: konkursy.booklips@gmail.com z dopiskiem w temacie „Shirley Jackson ? Nawiedzony dom na wzgórzu”.\nZakończenie konkursu w środę, 14 marca, o godzinie 23:59.\nOpis: Do starego, mrocznego i owianego złą sławą domu na wzgórzu przybywają cztery osoby: doktor Montague ? znawca okultyzmu, szukający żelaznych dowodów na istnienie zjawisk paranormalnych, jego śliczna asystentka, Eleanor ? młoda kobieta posiadająca sporą wiedzę na temat duchów, a także Luke ? przyszły spadkobierca rezydencji. Z początku wydaje się, że będą mieć do czynienia jedynie z niewytłumaczalnymi odgłosami i zamykającymi się samoistnie drzwiami. Jednak tak naprawdę mroczny i tajemniczy dom cały czas gromadzi siły, by wybrać spośród śmiałków swoją ofiarę.\nTematy: fantastyka i groza, konkurs, Nawiedzony dom na wzgórzu, Replika, Shirley Jackson\n« „Hamlet” z Benedictem Cumberbatchem na życzenie widzów powraca na ekrany kin!\nAutor „Serii niefortunnych zdarzeń” oskarżany o czynienie seksualnych i poniżających żartów pod adresem pisarek »


Czy kłopoty hegemona są już na tyle znaczące, że możemy mówić o kształtowaniu się nowej, po pozimnowojennej (jak określił to Colin Powell) ery w stosunkach międzynarodowych? Spójrzmy z tego punktu widzenia na trzy główne zjawiska strategiczne ostatnich lat.\nPierwsze to niestabilność relacji między Rosją i USA, a szerzej - Rosji z Zachodem. Z jednej strony obserwujemy rosyjskie ciągoty do postępowania wedle schematów typowych dla czasów zimnej wojny (np. żądanie uznania wyłącznej strefy wpływów), z drugiej - werbalne gesty amerykańskiego nowego otwarcia się na Rosję (słynny reset). Te sprzeczne tendencje wprowadzają wiele nieprzewidywalności nie tylko na obszarze poradzieckim (jak to było w pierwszej dekadzie pozimnowojennej), ale do stosunków międzynarodowych w ogóle.\nRosja i USA na kolizyjnym kursie\nNie ulega wątpliwości, że od wojny rosyjsko-gruzińskiej już nie tylko w wypowiedziach, ale wprost w praktyce mamy do czynienia z nowym, twardszym kursem w polityce Rosji. Edward Lucas w swej najnowszej książce pt. „Nowa zimna wojna" mówi wręcz o kursie neozimnowojennym. Ja skłonny byłbym bardziej mówić nie tyle o nawrocie zimnej wojny, co raczej o symptomach jej nowej odmiany, surogatu w postaci małej (ograniczonej, regionalnej) zimnej wojny. Nie chodzi w niej bowiem o panowanie nad światem - jak w klasycznej zimnej wojnie - ale tylko o strefę wpływów w przyrosyjskiej, a w szczególności w poradzieckiej przestrzeni strategicznej.\nTego typu retoryką przesycona jest również nowa strategia bezpieczeństwa narodowego Rosji do 2020 r. Nie kryje ona, że mocarstwowość Rosji odbudowywana ma być przede wszystkim w opozycji do USA i NATO. Znacząca też z tego punktu widzenia była tematyka niedawnych operacyjno-strategicznych ćwiczeń Zachód 2009. Symptomatyczne są także ostatnie zapowiedzi zmiany rosyjskiej doktryny nuklearnej prowadzące do obniżenia progu atomowego w odniesieniu do konfliktów lokalnych i regionalnych. Taki właśnie kurs polityki rosyjskiej musi odciskać znaczące piętno na jakości obecnego i przyszłego środowiska bezpieczeństwa wprowadzając doń poważne ryzyka destabilizacyjne.\nPłonne okazują się nadzieje, że nowe otwarcie amerykańskie może zmienić i ustabilizować te relacje nadając im charakter kooperatywnej, a nie strategicznej rywalizacji. Po pierwszym szczycie Obama - Miedwiediew, gdy przyszło zapełniać wcześniejsze łatwe zapowiedzi i gesty treścią, ujawniają się kłopoty wynikające ze sprzeczności interesów obydwu mocarstw. Okazuje się, że interesy te są w wielu punktach na tyle rozbieżne, że kursy obu mocarstw są kolizyjne. Ani Rosja nie zamierza ustąpić ze swoich ambicji, ani USA nie mogą zrezygnować z pilnowania swoich interesów. Pokazuje to nawet ostatnia spektakularna zmiana koncepcji amerykańskiej obrony przeciwrakietowej.\nAfgańskie nadzieje i zagrożenia\nDrugim problemem podobnej wagi dla przyszłości bezpieczeństwa międzynarodowego są asymetryczny konflikt w Afganistanie oraz przyjęcie nowej strategii amerykańskiej wobec niego. Rodzi ona pewne nadzieje, ale nie pozbawiona jest też ryzyk. Najważniejsze z nich to ryzyko osamotnienia USA w realizacji tej strategii.\nNie widać dzisiaj chętnych do zaangażowania się w pomoc Amerykanom, a sami tego zadania nie udźwigną. Użyczenie swej przestrzeni transportowej przez Rosję ma bardziej na celu uzależnienie USA od Rosji niż pomoc im w zwycięstwie w Afganistanie. Prawdę mówiąc dla Rosji najwygodniejszy jest stan taki, jaki jest. Może go wykorzystywać w swoim interesie.\nWydaje się, że przez wiele następnych lat stan bezpieczeństwa międzynarodowego determinowany będzie rozwojem sytuacji w tym regionie i uzależnieniem USA od wsparcia innych ważnych graczy strategicznych. To definitywny koniec systemu zdominowanego przez jedno supermocarstwo i przekształcanie go w wielopodmiotową sieć zależności strategicznych.\nI wreszcie trzeci z najnowszych problemów strategicznych to nasilona proliferacja asymetrycznych zagrożeń rakietowo-nuklearnych, która nabiera ostrości w świetle ostatnich demonstracji północnokoreańskich oraz przekonania o nieuchronności nuklearyzacji Iranu. Proliferacja broni masowego rażenia i technologii rakietowych powoli staje się zdecydowanie „numerem jeden" na skali zagrożeń globalnych. Spycha z tej pozycji terroryzm międzynarodowy.\nOstatnie tygodnie wykazują, że Korea Płn. i Iran to gorące punkty tego problemu. Stwarzają bardzo poważne wyzwanie dla strategii amerykańskiej i szerzej - globalnej. Zwracał na to uwagę niedawno Henry Kissinger. Dodam, że strategia taka musi nie tylko powstrzymywać proliferację broni i technologii rakietowo-nuklearnych. Musi także zapewnić ubezpieczenie przed użyciem przez tego typu asymetryczne podmioty posiadanej już broni rakietowo-nuklearnej. A to oznacza m.in. potrzebę rozwijania obrony przeciwrakietowej, co z kolei stwarza dodatkowy punkt zapalny w symetrycznych relacjach między mocarstwami.\nW sumie wydaje się, że powyższe przykłady uzasadniają tezę o nadchodzeniu nowej ery w dziedzinie bezpieczeństwa międzynarodowego. Kończy się dwudziestolecie pozimnowojenne z dominacją jednego supermocarstwa: w pierwszej dekadzie raczej chętnie akceptowaną, w drugiej - już mocno kontestowaną. Ewolucja warunków bezpieczeństwa zmierza w kierunku po pozimnowojennego środowiska wielopodmiotowego (sieciowego) ze wzrostem w nim znaczenia relacji asymetrycznych, w tym asymetrycznych zagrożeń rakietowo-nuklearnych.\nArtykuł ukazał się nr 273 (5998) dziennika z dnia 21-22.11.2009. Publikacja za zgodą wydawcy.\nCzytany 8789 razy\tOstatnio zmieniany piątek, 11 marzec 2016 14:49\nWięcej w tej kategorii: « Roman Kuźniar: Biznes i wojna\tZygmunt Słomkowski: Więcej lęków niż nadziei »


Jedność z konieczności | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Jedność z konieczności\nBrexit wywołuje niepokój nie tylko u polityków. Przedsiębiorcy pytają mnie, czy inwestycje w Wielkiej Brytanii mają sens – banki przenoszą swoje siedziby z Londynu na kontynent.\nTakie reakcje mogą zaowocować wzrostem bezrobocia na Wyspach. Zagrożona jest jedność Wielkiej Brytanii, ponieważ w Walii czy Szkocji podnoszą się głosy za pozostaniem w UE. Trzeba pamiętać, że podczas rozwodu należy zadbać o zabezpieczenie dobra wszystkich stron: ważne są nie tylko interesy Wielkiej Brytanii i Unii Europejskiej, ale też np. 3 mln obywateli państw członkowskich mieszkających na Wyspach. Brytyjczycy bardzo się mylą, jeśli myślą, że nie będą musieli wypłacać emerytur obywatelom innych krajów UE, którzy pracowali przez lata w ich kraju.\nUnia Europejska musi pamiętać, że tylko wykazując się jednością, może z sukcesem negocjować z gospodarczymi gigantami. Nie bez powodu prezydent Donald Trump chce zawierać umowy handlowe z poszczególnymi krajami Unii – w ten sposób będzie chciał ugrać dla siebie lepsze warunki. UE musi być ostrożna, bo być może inicjatywa zwana 16+1, czyli współpraca państw Europy Środkowo-Wschodniej z Chinami także jest obliczona na osłabienie Unii. ©\nELMAR BROK poseł do Parlamentu Europejskiego, członek Komisji Spraw Zagranicznych PE


04 sie @09:11\n21 cze @14:12\nCoventry area south, inc. Kenilworth / CV8 — Każda praca\n£1,500 - £4,500 / m-c\nManchester / M17 — Witam , zapraszam Panie do pracy w wieku 18-38 na terenie Manchesteru , na komfortowych warunkach Nie jest to agencja lecz prywatny biznes w przyjaznej atmosferze. W zamian za wspolprace oferuje : - Wysokie wynagrodzenie ktore jest wyplacane codzien…\n10 cze @19:41\nWolne miejsca Manchester Zapraszam\nManchester / M1 — Hey mam wolne miejsce do pracy w Manchesterze na flacie 1 bedroom o wysokim standardzie . Zapraszam młode i chętne dziewczyny bez nałogów które chcą zarobić dobre pieniadze w krótkim czasie . Jeśli zainteresowalo cię moje ogłoszenie zadzwoń lub napisz . 0…\n10 cze @19:15\nManchester / M1 — Witam Szukam pracy na weekendy jakieś propozycje proszę o kontakt. Mam doświadczenie w customer service Angielski dobry\n31 maj @19:03\nSalford / M6 — Nie masz czasu zająć się domem? Świetnie trafiłeś, zrobię to za Ciebie Jeśli szukasz osoby do sprzątania pisz marlena.brudzenska@wp.pl Stawka: 10f /h Godziny: do ustalenia\nWszystkie odległości podane są w linii prostej.Query execution time: 0,14332s\nExecution time: 0,14875s


Praktyczny Kurs Pisarstwa - jak pisać dobre powieści?\nPraktyczny Kurs Pisarstwa Katarzyna Krzan Ty także możesz napisać fascynującą książkę z intrygującą fabułą i odnieść sukces. Poznaj sekrety autorów bestsellerów.\nJak napisać fascynującą książkęz intrygującą fabułą i odnieść sukces?Poznaj sekrety autorów bestsellerów Skoro jesteś na tej stronie, to najprawdopodobniej właśnie rozpoczynasz swoją przygodę z pisarstwem. Twoja wyobraźnia szaleje, a Ty marzysz o przelaniu swoich myśli i stworzeniu niesamowitego dzieła. Pytanie tylko - jak sprawić, aby czytelnicy nie przeczytali, a pochłonęli Twoją książkę, z wypiekam na twarzy mrucząc pod nosem "Genialne!" Opowiadaliby swoim znajomym, że nie mogli się od niej oderwać i z niecierpliwością przerzucając strony zupełnie stracili poczucie czasu. Brzmi ciekawie? :)„Napisanie powieści jest szalenie proste: wystarczy spełnić trzy podstawowe warunki: wziąć postać, umieścić ją w jakiejś sytuacji i sprawić, by coś jej się przydarzyło. I gotowe. Wydawcy szaleją, wydzierając sobie rękopis z rąk, producenci filmowi dzwonią z propozycjami przekształcenia dzieła w scenariusz, a literackie nagrody czekają w kolejce. Sukces murowany.Gdyby tak rzeczywiście było, każdy pisarz byłby milionerem. (…) (fragment książki "Praktyczny kurs pisarstwa".)Pewnie wydaje Ci się, że wystarczy przecież usiąść i zacząć pisać. Jeśli masz talent, to pomysły same przyjdą do głowy. Proszę bardzo - pisz! To, że w ogóle coś piszesz jest pierwszym krokiem do sukcesu. Ale czy nie lepiej zapoznać się najpierw z paroma regułami warsztatu pisarza, opracowanymi przez praktykujących mistrzów pióra? Od autorki: "Kurs ten powstał jako efekt wieloletnich studiów nad literaturą, doświadczeń z kursów pisania, które prowadziłam z ludźmi kochającymi literaturę i pragnącymi ją tworzyć. Na Zachodzie tego typu kursy są bardzo popularne, u nas traktuje się je z przymrużeniem oka. Sama spotkałam się ze złośliwymi komentarzami typu: "jak można kogoś nauczyć pisać?". Komentarze ucichły, gdy moi podopieczni zaczęli pisać swoje teksty, które zaczynają się właśnie ukazywać tu i tam. Jedno jest pewne, dzięki tym lekcjom otworzyli się, uwierzyli w siebie i myślę, że za jakiś czas o niektórych z nich będzie głośno."- Katarzyna Krzan, autorka ebooka Oto drugie, poszerzone wydanie "Praktycznego kursu pisarstwa"! UWAGA: W związku z pozytywnymi opiniami czytelników na temat publikacji i wysokim jej zainteresowaniem, autorka książki zdecydowała poszerzyć ją o nowe treści. Czytaj dalej, aby dowiedzieć się więcej. Unikalna propozycja: WIECZNA GWARANCJA+ Kliknij, aby dowiedzieć się dlaczego zakupy u nas są w 100% bezpieczne. Jesteśmy pewni jakości wiedzy zawartej w naszych publikacjach. Dlatego udzielamy wiecznej gwarancji. Jeśli zakupiona publikacja nie spełni Twoich oczekiwań, będziesz mógł ją zwrócić w dowolnym terminie, odzyskując 100% zainwestowanych w nią pieniędzy Ty też możesz poznać i szybko opanować chwytyi sztuczki stosowane przez najlepszych pisarzyCzasem sam talent to zbyt mało, by podołać wyzwaniom literatury. Każdy artysta powinien poznać warsztat i techniki obowiązujące w jego zawodzie, a także pewne chwyty, wypracowane przez innych, a doskonale sprawdzające się w praktyce. Warto poznać tajniki warsztatu pisarza, choćby po to, by korzystając z reguł móc je świadomie łamać, wprowadzając własne, oryginalne rozwiązania. Czego się nauczysz, aby zadziwiać swoich czytelników?Jak konstruować emocjonującą fabułę?Jak prowadzić wartką narrację?Jak wykreować pobudzające wyobraźnię charakterystyki postaci?Jak tworzyć inteligentne dialogi?Jak budować sceny pełne napięcia?Jak wprawiać czytelnika w zachwyt w sekwencjach scenicznych?Jak konstruować na długo pozostającą w pamięci przestrzeń fabularną?Jak zaskakiwać niezwykłymi zwrotami akcji w scenach kulminacyjnych?"Ebooka przeczytałam kilka razy. Za pierwszym razem powierzchownie i byłam zafascynowana. Jednak za każdym następnym razem odkrywałam coś nowego i przydatnego. Wcześniej moje próby napisania książki kończyły się fiaskiem. Obecnie zaczęłam już pisać książkę, a ebook towarzyszy mi wszędzie. Zawsze mogę zasięgnąć rady zawartej w tym ebooku jeśli mam jakiekolwiek wątpliwości. Po prostu coś fantastycznego. Zrozumiałam jakie są etapy powstawania książki. Teraz ja także mogę stworzyć coś własnego. Jest napisana zwięźle i przejrzyście, oraz zawiera wszystkie informacje o rzemiośle pisarstwa. Polecam ją każdemu, kto chce w przyszłości zostać autorem książek rozchwytywanych na półkach."- Iwona, 19 lat "Praktyczny kurs pisarstwa" jest niezastąpionym źródłem wiedzy na temat nie tylko obowiązujących powszechnie reguł pisarskich, ale także inspiracją dla podjęcia własnej pracy twórczej. Poznanie reguł jest dopiero początkiem drogi, potem trzeba zacząć pisać. "Praktyczny kurs pisarstwa" pokazuje pewne ścieżki, przetarte szlaki, którymi można bezpiecznie dążyć do Wielkiej Literatury, ale nie zapomina także o niebezpieczeństwach czyhających na niedoświadczonych pisarzy."Praktyczny kurs pisarstwa, w którym uczestniczyłam, na długo zachowam w pamięci. Początkowo to miał być sposób na spędzenie wolnego czasu. Ale cudowna atmosfera, którą stworzyła prowadząca go Katarzyna Siba zachęcała do pisania i zatrzymywała uczestników nawet po zajęciach. Wszak mottem kursu było "Aby pisać, trzeba pisać". Sam kurs był dla mnie źródłem szczegółowej wiedzy, podanej w przystępny sposób o zasadach rządzących pisaniem powieści. Uczniom ułatwił zapewne zrozumienie istniejącej już literatury. Uważam, że kształcenie każdego młodego człowieka powinno zawierać treści, które przekazano nam na kursie praktycznego pisarstwa. A jeżeli ktoś z uczestników wyda któregoś dnia swoją książkę, to jestem przekonana, że to będzie owoc z tego ziarna, które pierwsze przyjazne warunki do rozwoju otrzymało na kursie Katarzyny Siby."- Małgorzata Karnia, redaktor naczelny Korespondenta Sosnowieckiego Drugie wydanie książki - przebudowane, wzbogacone, rozwinięte o nowe ćwiczenia i przykłady Pisarstwo jest zawodem, rzemiosłem, którego przy odrobinie talentu, dyscypliny, cierpliwości i dobrych chęci można się nauczyć. Można przyswoić wiedzę dotyczącą technik pisarskich, chwytów i narzędzi, które znacznie ułatwiają pracę. Można nauczyć się, jak się wystrzegać pułapek, jak dostrzegać i wykorzystywać stereotypy i schematy. A wreszcie – pokazać ćwiczenia, których wykonanie pozwala zbliżyć się do mistrzów.Drugie wydanie "Praktycznego kursu pisarstwa" różni się od pierwszego nie tylko nowym nazwiskiem autorki, ale przede wszystkim rozbudowaną treścią.Cały kurs został przebudowany i wzbogacony o zupełnie nowe ćwiczenia i przykłady, które pozwolą znacznie lepiej przygotować się do trudnego zawodu pisarza. Rozwinięto także część teoretyczną. Są tu praktyczne porady, jak stworzyć bestseller, zgodnie z wytycznymi panującymi wśród zachodnich pisarzy."Praktyczny Kurs Pisarstw"a został stworzony w oparciu o lektury, literaturę przedmiotu, studia literaturoznawcze, praktyczną wiedzę i doświadczenie zdobyte w kontaktach z literatami. O AUTORCE - Katarzyna KrzanAutorka prowadzi wydawnictwo internetowe www.e-bookowo.pl, gdzie chętnie publikuje w formie ebooków teksty młodych autorów, debiutantów. Prowadzi także w Centrum Edukacji i Wychowania Młodzieży KANA w Sosnowcu Kurs Pisarstwa oraz KANApę literacką, która jest miejscem wymiany książek, spotkań z pisarzami (m.in. Liliana Fabisińska, Romek Pawlak, Wojciech Kuczok, Monika Sawicka). Jest także recenzentką współpracującą m.in. z wortalem literackim www.granice.pl Jeśli NIE interesuje Cię sława pisarza, a Twoje dzieła NIE mają sprzedawać się jak świeże bułeczki,NIE CZYTAJ tego kursuJak myślisz - dlaczego jedne książki osiągają wielki sukces w sprzedaży, a inne, mimo że często znacznie wyżej oceniane przez krytyków nie sprzedają się prawie wcale? Autorzy bestsellerów od lat wykorzystują podstawowe, niezwykle skuteczne techniki, dzięki którym ich książki po prostu pochłaniają czytelnika. Umiejętne konstruowanie fabuły, struktury książki, zabiegów językowych to więcej niż połowa sukcesu. Już teraz dołącz do grona pisarzy, którzy znają te tricki. Unikatowa propozycja: 60-DNIOWA GWARANCJA\nJesteśmy pewni jakości wiedzy, którą wydajemy, dlatego udzielamy specjalnej gwarancji, aby Twoje zakupy były absolutnie bezpieczne. Jeśli zakup nie spełni Twoich oczekiwań, możesz dokonać zwrotu, odzyskując 100% wydanych na niego pieniędzy. Dowiedz się więcej »\tOpinie o "Praktyczny Kurs Pisarstwa"\npoprzednie 1 2 3 4 5 6 następne Kilka ciekawych uwag, a z drugiej strony płytkie rozkopanie wiedzy o gatunkach literackich, tworzeniu postaci itp. Liczyłem na coś bardziej praktycznego, na więcej przykładów i odwołań. Podsumowując podręcznik zaskoczył mnie w kilku miejscach, za co dziękuję, ale to za mało by być zadowolonym w pełni z zakupu.\nwłaściciel firmy Pomocna dla początkujących w pisaniu. Napisana ciekawie i lekko.\ndebiutantka Bardzo dobra pozycja, zdecydowanie godna polecenia. Gołym okiem widać, że autor wie, o czym pisze i swoje rady opiera na prawdziwych doświadczeniach. Z tego właśnie względu przedstawione w książce metody działają, trzeba "tylko" je wdrożyć. Samo nic się nie zrobi - niestety!\nZaskakująca trafność uwag, chwilami autor zdaje się zwyczajnie odgadywać myśli czytelnika. To dobrze, łatwiej jest znaleźć odniesienie do swojego otoczenia/codzienności. Większość opisanych sytuacji po prostu pasowała jak ulał.\nstudent Dobra pozycja dla chcących zostać pisarzami beletrystyki. Jeśli ktoś ma już doświadczenia i wiedzę związaną z pisaniem, to nie jest to książka dla niego.\nstudent Ciekawa lektura zawierająca niezbędne podstawy świetnie naprowadzające na drogę pisarstwa. Zbiór zasad w pigułce dla początkujących pisarzy. Bardzo dobra pozycja. Polecam!\nLuka Bardzo ciekawie i przystępnie napisane. W sposób analityczny rozkłada na części cały proces pisania.\ntłumacz Publikacja, niewielka objętościowo, zawiera masę przydatnych informacji. Autorka ciekawie opisuje kolejne aspekty, jakie musimy brać pod uwagę, tworząc własne dzieło. Język autorki jest dość oszczędny ale przy tym przystępny i treściwy. K. Krzan często przytacza cytaty z książek znakomitych autorów i zwraca uwagę na wykorzystane przez nich techniki. Książkę czyta się błyskawicznie, choć warto podzielić ją sobie na części, tym bardziej, że każdy rozdział kończą interesujące ćwiczenia praktyczne.\nKońcówka jest nieco gorsza. Autorka przytacza sporo definicji a także historię gatunków literackich. Czyta się to niczym wiadomości z Wikipedii i w moim odczuciu niewiele wnosi. Mimo to publikację polecam.\nhttp://alison-2.blogspot.com/ Mnóstwo praktycznej wiedzy. Świetne ćwiczenia. Obowiązkowa pozycja każdego początkującego pisarza.\nblogger Jeżeli masz jakieś problemy w swoim pisaniu, znajdziesz w niej wszystkie odpowiedzi. Ćwiczenia są świetne, zaskakujące i naprawdę przydatne. Zabrakło w niej tylko jak ją wydać, ale o tym jest w "Zacznij pisać", zresztą, tej samej autorki.\nKupiłem. Przeczytałem. Zastosowałem. Poleciłem.\nnasze-uniwersum.blogspot.com Produkt spełnia moje oczekiwania. Dziękuję :)\nnauczyciel poprzednie 1 2 3 4 5 6 następne TROCHĘ WSTĘPU...\t4 CYFROWA KSIĄŻKA\t5 LEKCJA PIERWSZA: DEFINICJE PODSTAWOWE\t13 LEKCJA DRUGA: NAJTRUDNIEJSZE JEST ZAWSZE PIERWSZE ZDANIE\t21 LEKCJA TRZECIA: TECHNIKI NARRACJI\t26 LEKCJA CZWARTA: CHARAKTERYSTYKA POSTACI\t31 LEKCJA PIĄTA: DIALOG\t35 LEKCJA SZÓSTA: BUDOWA SCEN I SEKWENCJI SCENICZNYCH\t39 LEKCJA SIÓDMA: PROBLEMY KOMPOZYCJI\t43 LEKCJA ÓSMA: PRZEBIEG FABUŁY\t46 LEKCJA DZIEWIĄTA: PRZESTRZEŃ FABULARNA\t53 LEKCJA DZIESIĄTA: ZAKOŃCZENIA FABULARNE\t55 DODATEK\t59 LITERATURA POPULARNA\t59 POWIEŚĆ WSPÓŁCZESNA\t65 POSTMODERNIZM\t69 Pobierz darmowy fragment publikacji\nśrednia: 5.48 z 142\nWydanie:Wydanie 3, 2009 Wydawca:Złote Myśli\nWydanie:Wydanie 4, 2009 Wydawca:Złote Myśli


Nikon, Leica i Olympus rezygnują z udziału w targach Photokina 2020\nNikon, Leica i Olympus rezygnują z Photokiny. To początek końca największych targów foto\nNikon, Leica i Olympus zapowiedzieli, że nie wezmą udziału w największych targach sprzętu fotograficznego na świecie -Photokina 2020 w Kolonii. Czy za tymi firmami podążą kolejne? Czy w dzisiejszych czasach takie targi są nam w ogóle potrzebne?\nInformacje o braku na targach Photokina 2020 tak ważnych firm, jak Nikon, Olympus i Leica, została oficjalnie podana przez samych organizatorów. W informacji prasowej, która podkreśla duże zmiany na rynku oraz rolę targów, czytamy:\nPrzemysł obrazowania przechodzi obecnie ogromne zmiany, które mają również wpływ na Photokinę jako główne targi branżowe — i to w niespotykanym dotąd wymiarze. Podczas gdy z jednej strony rynek klasycznych aparatów wykazuje silnie spadające wyniki sprzedaży i obrotów, przyjemność z robienia zdjęć stale rośnie — pozytywnie wpływając na popyt na zdjęcia — czytamy w informacji prasowej.\nW dalszej części dokumentu można dotrzeć do listy najważniejszych wystawców: Canon, CEWE, GoPro, Sony, Panasonic, Kodak Alaris, Sigma, Tamron, Carl Zeiss, Hasselblad, Hahnemühle, Arri, Rode Mikrophones, DJI i Insta360. Jednocześnie Christoph Werner, wiceprezes Koelnmesse, podkreśla, że z udziału wycofały się Leica, Nikon i Olympus. I stwierdza zarazem, że ich brak... zupełnie nic nie zmienia.\nOczywiście żałujemy tych odwołań, ale nie zmieniają one nic w stosunku do ogólnego doświadczenia z photokina. Unikalna mieszanka prezentacji produktu, budowania sieci kontkatów, doświadczenia i ciągłego szkolenia sprawiają, że Photokina jest wyjątkowym wydarzeniem międzynarodowym od wielu dziesięcioleci — pisze Christoph Werner.\nOdważne stwierdzenie, które z pewnością rzeczywistość szybko zweryfikuje. I moim zdaniem ich nieobecność niestety zmienia bardzo wiele.\nStoisko Nikona na targach Photokina\nPhotokina to największe i najstarsze targi fotograficzne na świecie. Od wielu, wielu lat w Kolonii co dwa lata nie mogło zabraknąć największych producentów aparatów, obiektywów i akcesoriów z całego świata. To było ich święto, czas, kiedy zapraszali tysiące dziennikarzy z całego świata, aby pochwalić się najważniejszymi premierami.\nOstatnie targi odbyły się rok temu. W 2018 r. Kolonię odwiedziło 180 tys. fanów fotografii z 127 krajów. Można tam było po raz pierwszy zobaczyć takie przełomowe modele aparatów jak Nikon Z6 i Z7, Canon EOS R czy Panasonic Lumix S1 i S1R - pierwsze pełnoklatkowe bezlusterkowce tych firm. Warto jednak zauważyć, że same premiery tych modeli odbyły się kilka tygodni przed targami, dzięki czemu producenci mogli lepiej skupić uwagę mediów na sobie. W Kolonii aparaty te były jednak po raz pierwszy oficjalnie pokazywane szerszej grupie odbiorców.\nNa targi Photokina jeżdżę od 10 lat. W tym czasie mogłem dostrzec jednak, jak bardzo targi straciły na znaczeniu oraz wielkości. Nic dziwnego — rynek fotograficzny bardzo się kurczy, a za tym idą też zmiany na Photokinie. Organizatorzy targów odpowiedzieli na zmiany i zapowiedzieli odmienioną, coroczną formę targów.\nDo producentów z branży foto, mieli dołączyć także producenci elektroniki użytkowej związanej z obrazem. Pierwsza edycji w nowej formule miała się obyć w maju 2019 r. czyli zaledwie 7 miesięcy po ostatniej edycji. Szybko okazało się, że pomysł nie wypalił. Targi w 2019 trzeba było odwołać, bo najprawdopodobniej nie było wystarczającej liczby chętnych wystawców. Trudno się dziwić — w tak krótkim czasie trudno przygotować zupełnie nową ofertę. Następna edycja jest zaplanowana na 27-30 maja 2020 r. Ale jak widać, część wystawców nie jest nią już zainteresowana.\nKonferencja prasowa Nikona w trakcie targów Photokina 2018, fot. Photokina\nTrzeba też wziąć poprawkę, że zarówno Nikon, jak i Leica są w stanie restrukturyzacji. Tną koszty, zwalniają pracowników, są na etapie dużych zmian. Być może wycofanie się z obecności na targach Photokina to po prostu efekt zaciskania pasa i skupienia się na ważniejszych rzeczach. O Olympusie nie mówi się w kontekście restrukturyzacji, więc trudno powiedzieć, co było głównym motywem tej decyzji.\nCzy potrzebujemy jeszcze targów?\nNikt z organizatorów tego oczywiście nie przyzna oficjalnie, ale informacja o wycofaniu się trzech bardzo ważnych firm z branży foto nie wróży nic dobrego targom. To może być sygnał dla innych marek, że Photokina to wcale nie jest obowiązek. Że można pieniądze wydane na ogromne stoisko, dziennikarzy, marketing, wydać w lepszy sposób. Kto wie, czy za chwilę śladami tej trójki nie pójdą następni.\nCzy zatem targi tego typu są nam jeszcze potrzebne? Z perspektywy mieszkańców Kolonii czy nawet wielu miast Niemiec, to z pewnością ciekawa atrakcja. Miejsce, gdzie można przetestować sprzęt, zobaczyć wiele nieznanych akcesoriów. Z globalnej perspektywy producentów sprzętu foto, targi mają jednak coraz mniejszy sens. Skoro premiery i tak nie odbywają się na targach, to może lepiej wydać budżet marketingowy na inne formy promocji.\nTłumy przed otwarcie targów kilka lat temu, fot. Photokina\nTargi już nie spełniają funkcji miejsca, w którym dziennikarze i biznesmeni zjeżdżają się, aby mieć dokładny przegląd całego rynku. Dzisiaj taką funkcję pełni YouTube, blogi i portale, gdzie minutę po premierze można przeczytać i co najważniejsze zobaczyć dokładne recenzje wszystkich najważniejszych premier.\nNa targach mogą realnie skorzystać chyba wyłącznie mniejsi producenci, często z Chin, którzy mogą nawiązać kontakty handlowe, biznesowe z dystrybutorami i sklepami. Duże marki tego robić nie muszą. Byłoby mi bardzo szkoda targów Photokina, ale mam wrażenie, że ich znaczenie będzie tylko malało.\nTagi: leicanikonOlympusPhotokinaphotokina 2020targi fotograficznetargi kolonia


Szczecinianka walczy o medal. Należy się jej od wielu lat [ZDJĘCIA] - Region - Radio Szczecin\nRegion 2021-08-04 07:35 Kamil Nieradka\nNasi walczą o medale na Igrzyskach Olimpijskich w Tokio. Po godzinie 8 rywalizację w finałowym wyścigu klasy 470 rozpoczną Jolanta Ogar-Hill i Agnieszka Skrzypulec, która na co dzień reprezentuje SEJK Pogoń Szczecin. Polskie żeglarki w klasyfikacji generalnej zajmują trzecie miejsce.\nNasze zawodniczki mają cztery punkty straty do Francuzek zajmujących drugą lokatę. Z kolei nad czwartymi Słowenkami Polki mają dziewięć punktów przewagi.\nKlubowy kolega - trener SEJK Pogoń Szczecin Robert Siluk - u bukmachera stawia pewny medal dla naszych dziewczyn. - Agnieszka jest doświadczoną zawodniczką. Znając jej statystyki, zawsze dobrze wypadała w wyścigach medalowych. Zadowolę się każdym medalem, jaki zdobędzie, bo jej się ten medal należy od wielu lat - powiedział Robert Siluk.\nTo trzecie Igrzyska Olimpijskie dla Agnieszki Skrzypulec. W 2012 roku w Londynie i w 2016 w Rio de Janeiro nie udało się jej wywalczyć medalu.\nW środę także Patryk Dobek z MKL-u Szczecin pobiegnie w olimpijskim finale na dystansie 800 metrów. Początek o 14.05.\nZadowolę się każdym medalem, jaki zdobędzie, bo jej się ten medal należy od wielu lat - powiedział Robert Siluk.


Mieszkanie na sprzedaż - Bydgoszcz - Bartodzieje - KNGN-MS-382 - 55.40m² - KING Nieruchomości\n5 595,67 zł/m2 cena: 310 000 zł\nOferuję na sprzedaż mieszkanie z balkonem usytuowane na Bartodziejach.\nW pobliżu wiele szkół, przedszkoli, sklepów, targowisko.\nBlisko także do Zespołu Szkół Ekonomicznych, Zespołu Szkół Samochodowych oraz Zespołu Szkół Handlowych.\nW okolicy pętla autobusowa, przystanki czy dworzec PKP.\nŚwietny dojazd do wielu części miasta.\nLokal bardzo ciepły i przytulny.\nPokoje pozostają puste zapewniając swobodę aranżacji.\nMożliwość użytkowania wjazdu dla wózków inwalidzkich na parterze po kontakcie ze Spółdzielnią.\nTuż pod blokiem parking zabezpieczony szlabanem.\nSymbol oferty KNGN-MS-382\nBiuro Nieruchomości KING POLECA!!! Oferuję na sprzedaż 2-pokojowe mieszkanie w spokojnej okolicy! Bardzo dobra lokalizacja. Blisko do przystanków tramwajowych oraz autobusowych. W okolicy wiele punktów handlowo-usługowych, rynek, renomowane liceum oraz szkoła ...


Gateway to The Fjords (2/3) | Obywatelki Świata\nGateway to The Fjords (2/3)\n26 Maj 2015 / askawoyciechowska\nOstatnie tygodnie były jak rollercoaster: zwariowane, zakręcone i bardzo szybkie. Miałyśmy naprawdę dużo do zrobienia, prac do napisania, dokumentów do wypełnienia, gości… Ale cudem znalazłam chwilę, wstając wcześniej (mało brakowało, a w ogóle bym nie otworzyła oczu), żeby zabrać się za kontynuację opowiastki z Bergen. Oto ona!\nCentrum turystyczne Bergen nie jest duże, z resztą, ta sama sytuacja jest w Oslo. Nie mniej jednak, Bergen jest mniejsze, więc atrakcje są ściśle skupione. Oczywiście, zależy również o jakich atrakcjach mówimy. Chciałabym pisać w tym momencie o tych typu: zdobywanie Siedmiu Szczytów dookoła Bergen, lub eksplorowanie fiordów, ale nie tym razem. Tym razem nasza przygoda miała na celu poznanie samego Bergen. Dlatego, z koniecznym wyprzedzeniem, zarezerwowaliśmy noclegi w samym sercu hanzeatyckiego miasta.\nJeśli więc jesteście w Bergen i szukacie miejsca, gdzie możecie się tylko przespać i rano wyruszyć w drogę polecam Bergen YMCA Hostel. Ale tylko, gdy naprawdę zależy Wam na czasie, zwiedzaniu, a nie na wysokim komforcie, ponieważ piętrowe łóżka (choć naprawdę wygodne – śmiem twierdzić, że wygodniejsze, niż moje własne w Oslo) są ulokowane w dużych salach sypialnych (16 osób w każdej). Prysznic, korzystanie z kuchni oraz pokój wspólny – miejsce spotkań (oraz miejsce, gdzie można przekoczować od rana, gdy skończyła Ci się rezerwacja, do wieczora, gdy odjeżdża Twój pociąg) są w cenie. Właśnie, cena. Nie ma drugiego, tańszego hostelu w Bergen, bo oczywiście nie wspominam w tym momencie o campingach, ponieważ cena jaką zapłacimy za jedną noc to 190 NOK.\nCo zwiedzić, czyli Bergen’s essentials\nZ naszej czwórki w Bergen najkrócej byłam ja – jedną noc, przy czym dotarłam dosyć późno, jak na zwiedzanie, czyli ok. 19:00. Mimo to, uważam, że jak na błyskawiczne zobaczenie w Bergen to, czego chciałam – półtora dnia było idealne!\nBędąc w Bergen nie da się pominąć tej atrakcji. Jest sztandarowa, wizytówkowa i w ogóle „must to see”.\nPierwsze budynki w Bergen były usytuowane właśnie tam, a miejsce to – Bryggen – było przez wiele setek lat najważniejszym miejscem w mieście, jego sercem. Przez wieki, mimo trawiących je czasem pożarów, było odbudowywane, odnawiane lecz na pierwotną modłę, i właściwie jego wygląd się nie zmienił. Co ważne – Bryggen znajduje się na liście Światowego Dziedzictwa UNESCO, a samo Bergen uznawane jest za Miasto Światowego Dziedzictwa (World Heritage City). Bryggen słynie z tego, że w 1360 roku Liga Hanzeatycka (German Hanseatic League) umieściła jedno ze swoich biur eksportu właśnie tam, dzięki czemu przez prawie 400 lat odbywał się ciągły handel.\nGdy weszłam w wąskie, pokrzywione zębem czasu i pachnące drewnem uliczki oraz chwiejne galeryjki Bryggen, poczułam się jakby ktoś wsadził mnie w maszynę do przenoszenia w czasie i wysadził w późnym średniowieczu, bądź wczesnym renesansie. Uwielbiam takie klimaty, dlatego zakochałam się w Bryggen, mimo padającego ciągle deszczu.\n2. Fløibanen i góra Fløyen\nJeśli jesteście norwegofilami to pewnie kojarzycie zdjęcia typu:\nJa jestem i kojarzyłam od zawsze, przy czym znalezienie takiego zdjęcia na Google grafika nie jest żadnym problemem, ani w sumie nie zachwyca aż tak. Jednak, gdy zrobisz je sam zdjęcie zyskuje na wartości emocjonalnej i jest najpiękniejsze na świecie, a w ogóle to właśnie stoisz na szczycie świata i możesz już umierać szczęśliwy. Tak przynajmniej było w moim przypadku.\nGóra, z której robiłam zdjęcie, nazywa się Fløyen (320m). Można na nią wejść, można na nią wjechać. Czym? Kolejka – Fløibanen – również jest niemałą atrakcją, mimo, że jedzie się ok. 5-7 minut, na pewno nie więcej. Rozrywka ta kosztuje 45 NOK w jedną stronę, ale jest warta tych pieniędzy. Z wagonika rozciąga się przepiękny, panoramiczny widok na miasto i okolice.\n(P.S. gdy klikniesz w zdjęcie – będzie większe!)\nPo zachłyśnięciu się wspaniałym widokiem, kontemplacji, zachwycie i czym tam jeszcze, zamiast wsiadać w wagonik i zjeżdżać z góry, polecam spacer. Całość – wagonik, zachwyty, spacer w dół góry do centrum, zajmuje ok. 2 godziny spokojnego, wolnego tempa. Idzie się przez las, mija szemrzące strumyki, wdycha świeże, górskie powietrze i podziwia Bergen z góry.\n3. Fantoft stavkirke\nKościół typu stav jest kościołem klepkowym, zbudowanym bez użycia gwoździa. W średniowiecznej Skandynawii powstało tych kościołów około 1000. Do dziś zachowało się blisko 30.\nCiekawostka: prawie wszystkie, oprócz jednego, znajdują się w Norwegii! Właśnie, oprócz jednego. Otóż, ten jeden nazwany został Świątynią Wang i mieści się… w Karpaczu.\nWszystko, co robię w Norwegii, jest spełnieniem moich największych, odwiecznych marzeń, więc rozumie się samo przez się, że i zobaczenie na żywo prawdziwego stavkirke nim było. Zawsze powtarzam, że należy wierzyć w spełnienie się marzeń, no i proszę – kolejne się spełniło 🙂 A nawet podwójnie, ale o tym innym razem.\nKościół, który odwiedziliśmy został tak naprawdę wybudowany w Sogn, w 1150 roku. Do Fantoft został przeniesiony w 1883 roku. 6 czerwca 1992 spłonął, lecz został odbudowany i wygląda dokładnie tak, jak wyglądał przed pożarem.\nAby dojechać do kościoła Fantoft należy jechać za miasto tramwajem (bilety są 90 minutowe, z możliwością przesiadek i kosztują ok. 50 NOK), a dalej do miejsca zaprowadzą nas znaki.\n← „Gateway to the Fjords (1/3)”\nNa spacer do Kopenhagi (1/2) →


Groby rodzin gwiazd. Machalica, Holland, Młynarski, Szczuka, Damięcki. Niezapomniani WIDEO - Super Express - wiadomości, polityka, sport\nGroby rodzin gwiazd. Machalica, Holland, Młynarski, Szczuka, Damięcki. Niezapomniani WIDEO\nAutor: mat. własny Niezapomniani. Cmentarne historie\nW kolejnym odcinku programu "Niezapomniani. Cmentarne historie" kontynuujemy temat grobów rodzin znanych współczesnych aktorów i artystów. Wielu ze znanych współczesnych celebrytów miało znanych dziadków. Zobaczcie, gdzie pochowane są m.in. babcie takich aktorów jak: Antoni Pawlicki, Stefan i Józef Pawłowscy, Grzegorz i Mateusz Damięccy, czy Maria Dejmek.\nCezary Harasimowicz (66 l.) - aktor, scenarzysta, partner Grażyny Wolszczak (63 l.) - syn Krystyny Królikiewicz-Harasimowicz (1921-2017) - aktorki, uczestniczki powstania Warszawskiego. Pochowana na cmentarzu w Skolimowie w Konstancinie-Jeziornie. Jej ojciec Adam Królikiewicz (1894-1966) - major kawalerii Wojska Polskiego, pierwszy polski medalista olimpijski w konkurencji indywidualnej - jeździectwo - skoki przez przeszkody - Paryż 1924. Na koniu Picador. Jego koniem był Jaś, którym opiekował się i po padnięciu wypreparował płk lekarz weterynarii Józef Kulczycki. Zmarł wskutek obrażeń odniesionych po upadku z konia na planie filmu Andrzeja Wajdy pt. Popioły. Został pochowany na krakowskim cmentarzu na Salwatorze.\nKazimiera Szczuka (55 l.) - znana krytyczka literacja, feministka i prezenterka teleturnieju "Najsłabsze ogniwo". Jest córką Stanisława Szczuki (1928-2011), adwokata, obrońcy w procesach politycznych okresu PRL-u. W odróżnieniu od córki miał prawicowe poglądy, kandydował do Sejmu z listy Porozumienia Centrum braci Kaczyńskich. Pochowany jest na Starych Powązkach w Warszawie. Jej dziadkiem od strony matki był Władysław Winawer (1899-1973), adwokat, obrońca w procesach politycznych działaczy Polskiego Państwa Podziemnego - m.in Kazimierza Moczarskiego (1907-1975). W czasie wojnybył podoficerem, został schwytany przez Armię Czerwoną, powrócił do Warszawy dzięki pomocy szeregowych. Trafił do getta, z którego uciekł z rodziną dzięki pomocy Stanisława Gajewskiego (1912-1995), dyplomaty, byłego ambasadora PRL we Francji. Ukrywał się w Milanówku. Został pochowany na cmentarzu ewangelicko-reformowanym w Warszawie. Jego ojciec, a pradziadek Kazimiery Szczuki - Szymon Winawer (1838-1919) pochwany jest natomiast na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie. Był on światowej sławy szachistą. Nazwisko Winawera nosi jeden z wariantów obrony francuskiej. Dziadkowie i pradziadkowie feministki od strony ojca - Stanisław Andrzej Szczuka (1887-1964) i Zofia zd. Lange (1899-1974) oraz Stanisław Otton Szczuka i Wanda ze Starzyńskich (1860-1947), także pochowani są na Starych Powązkach.\nHenryk Machalica (1930-2003) i jego syn Piotr (1955-2020) należeli do klanu aktorskiego. Pośrednią przyczyną śmierci Henryka było uszkodzenie rdzenia kręgowego po upadku z konia, jakiemu uległ pół roku wcześniej. Został pochowany na Starych Powązkach w Warszawie. Piotr zmarł natomiast w wyniku powikłań związanych z koronawirusem. Został pochowany na Cmentarzu św. Rocha w Częstochowie, gdzie mieszkał razem ze swoją drugą żoną Aleksandrą Sosnowską, którą poślubił trzy miesiące przed śmiercią. Jego braćmi byli bliźniacy Aleksander - aktor i Krzysztof (69 l.) były koszykarz. Jego bratanek Adam także jest aktorem, a syn Franciszek (40 l.) autorem efektów specjalnych. Z pierwszą żoną, aktorką Małgorzatą Machalicą miał jeszcze córkę Sonię (36 l.).\nAgnieszka Holland (73 l.)- znana reżyser nie miała łatwego dzieciństwa. Jej ojciec Henryk Holland (1920-1961) popełnił samobójstwo, gdy miała 13 lat. Był on socjologiem, dziennikarzem i kapitanem LWP. Tuż po wojnie był zatwardziałym działaczem komunistycznym. Gdy był studentem UW podpisał list, który spowodował usunięcie prof. Władysława Tatarkiewicza (1886-1980) z uczelni. Powodem miał być wykład "o charakterze wyraźnie wrogim budującej socjalizm Polsce". Od połowy lat 50 zaczął krytycznie patrzyć na komunizm w Polsce. W listopadzie 1961 w czasie rozmowy ze Stanisławem Brodzkim otrzymał informacje o treści przemówienia Nikity Chruszczowa na XXII Zjeździe KPZR, w którym opisano okoliczności śmierci Józefa Stalina i Ławrientija Berii oraz poddano krytyce stalinowską politykę. Holland przekazał informacje korespondentowi „Le Monde” w Warszawie Jeanowi Wetzowi. Rozmowa została podsłuchana przez Służbę Bezpieczeństwa. Władysław Gomułka w obawie przed oskarżeniami ze strony ZSRR w sprawie przecieku nakazał aresztowanie Hollanda. Zatrzymano go 19 grudnia 1961 i następnie poddano wielogodzinnemu przesłuchaniu. W czasie rewizji w swoim mieszkaniu, Holland popełnił samobójstwo, skacząc z okna na 6. piętrze. W pogrzebie na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera K-13-14) uczestniczyło wielu dziennikarzy i naukowców (m.in. Zygmunt Bauman, Włodzimierz Brus, Leszek Kołakowski). Przyszła także część działaczy partyjnych. Nie było żadnych przemmówień. Odśpiewano tylko Międzynarodówkę). Władze PRL uroczystości pogrzebowe potraktowały jako demonstrację. W tym samym grobie pochowany jest także reżyser Piotr Łazarkiewicz (1954-2008), mąż Magdaleny Łazarkiewicz (67 l.), siostry Agnieszki Holland. Ich synem jest Antoni Komasa-Łazarkiewicz (41 l.), kompozytor i mąż piosenkarki Mary Komasy (36 l.), której bratem jest znany reżyser Jan Komasa (40 l.) a ojcem aktor Wiesław Komasa (72 l.).\nAndrzej Zaorski (79 l.) - strarszy brat znanego reżysera Janusza Zaorskiego (74 l.), twórcy m.in. "Piłkarskiego pokera". W młodości był mężem aktorki Marii Tomaszewskiej (1941-1967). Para był małżeństwem bardzo krótko, do samobójczej śmierci aktorki w 1967 roku. Tomaszewska trzy lata wcześniej ukończyła Wydział Aktorski Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej w Warszawie. W latach 1964-67 występowała w Teatrze Polskim w Warszawie. Miesiąc przed samobójstwem zaczęła grać w Teatrze Dramatycznym. Zadebiutowała także w filmie. Nie doczekała jednak premiery „Paryż-Warszawa bez wizy". Pochowana jest niemal na samym końcu cmentarza Powązki Wojskowe w Warszawie. Zięciem Andrzeja Zaorskiego był Andrzej Burtuk (1964-2011) - aktor, satyryk i lektor, którego widzowie znają z roli poety w programie TVP2 "KOC, czyli Komiczny Odcinek Cykliczny". Występował także jako wokalista w T-raperach znad Wisły. Zmarł po długiej chorobie i został pochowany w grobie rodzinnym na Cm. Prawosławny w Warszawie. Zaorski ma córkę Aleksandrę oraz wnuków Jana (24 l.) i Franciszka (19 l.). Jan Butruk podobnie jak tata i dziadek jest aktorem. Zagrał m.in. "Doręczycielu" i "Młodym Piłsudskim" (rola Walerego Sławka).\nRodzina Wojciecha Młynarskiego\nNa Starych Powązkach w Warszawie nie tylko pochowany jest Wojciech Młynarski (1941 -2017). Obok w Alei Zasłużonych pochowana jest także Aniela Rubinstein (1908-2001), córka Emila Młynarskiego (1870-1935), stryjecznego dziadka Wojciecha. Była ona żoną słynnego pianisty Artura Rubinsteina (1887-1982). Mieli oni córkę Evę (ur.1933), znaną artystkę fotografik. Urna z jego prochami pochowana jest niedaleko Jerozolimy na zboczu góry Orah. Rodzice piosenkarza i słynnego tekściarza Marian Młynarski (1907–1943) i Magdalena ze Zdziechowskich (1916–2004). Tu także spoczywają: Tadeusz (1883-1952) i Cecylia (1886-1975) Zdziechowscy (dziadkowie), Tadeusz (1853-1925) i Michalina Zdziechowscy (1856-1926) - pradziadkowie, ciotka Maria Bojanowska z Młynarskich (1897-1997), żona stryja - Zofia Młynarska z Damięckich (1905-1987). Kuzynami Młynarskiego byli: Roman Orłow (1922-2017) - kompozytor (pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi) i Andrzej Orłow (1919-1944) - powstaniec warszawski (Powązki Wojskowe). Pradziadek Wiktor Modzelewski (1857-1907) pochowany jest natomiast na cmentarzu parafialnmy w Pniewie.\nBarbara Rachwalska (1922-1993) - aktorka znana z roli Marii Talar w serialu "Dom" i Tekli Wagnerówny z "Alternatywy 4". Jej synami są Tadeusz Pawlicki, operator filmowy i Maciej Pawlicki (62 l.), producent filmowy. Ma także znanych wnuków. Jan Pawlicki (43 l.) był przez moment szefem TVP1 a Antek Pawlicki (38 l.) to jeden z najpopularniejszych obecnie aktorów. Razem z mężem Romanem Pawlickim pochowana jest na Cmentarzu Wolskim w Warszawie.\nTeresa Szmigielówna (1929-2013) - aktorka, była żona szermierza i agenta CIA Jerzego Pawłowskiego (1932-2005). Jej wnukami są znani aktorzy Józef (31 l.) i Stefan (35 l.) Pawłowscy. Zmarła w Domu Aktora Weterana w Skolimowie i została pochowana na Cmentarzu Wawrzyszewskim w Warszawie.\nGroby mistrzów walki. Stryj gwiazdora "M jak miłość", dziadek znanych aktorów (Nie)zapomniani WIDEO\nJan Kobuszewski (1934-2019) - aktor i kabareciarz. Z żoną Hanną Zembrzuską (87 l.), aktorką miał córkę Marynę. Wuj Wiktora Zborowskiego (70 l.). Jego siostrami były Hanna Zborowska (1921-2012) - malarka i autorka książki "Humor w genach" oraz Maria Kobuszewska-Faryna (1920-2009), profesor medycyny, którego mężem był lekarz Tadeusz Faryna (1923-1973). W czasie wojny walczyli oni w Powstaniu Warszawskim. Pochowani są na Starych Powązkach w Warszawie.\nJan Kobuszewski. Ciężkie choroby i kłopoty finansowe\nKrzysztof Kieślowski (1941-1996) - jeden z najsłynniejszych polskich reżyserów znanych na świecie. Jego trylogia "Trzy kolory" - Niebieski, Biały i Czerwony oraz "Podwójne życie Weroniki" to jedne z najbardziej znanych polskich filmów w Europie. Kieślowski uzależniony był od palenia papierosów. Zmarł na zawał serca. Pochowany na Starych Powązkach. Rzeźbę nagrobną, która przedstawia kadrujące dłonie reżysera, zaprojektował Krzysztof M. Bednarski. Jego córka Marta Hryniak, która jest historykiem sztuki robi szmaciane lalki, które są sobowwtórami znanych osób. jest żoną reżysera Jana Hryniaka (52 l.), autora filmu "Zenek".\nKazimierz Dejmek (1924-2002) i jego syn Piotr (1953-2010). Kazimierz był znanym reżyserem teatralnym, twórcą słynnych Dziadów w Teatrze Narodowym, które zostały zdjęte z afisza w styczniu 1968 roku. Spowodowało to falę antykomunistycznych protestów. Dejmek został zwolniony z teatru, gdzie pełnił fukcję dyrektora i usunięty z PZPR. W latach 1993-1996 był ministrem kultury. Dostał się także do Sejmu z listy PSL. Został pochowany na cmentarzu Doły w Łodzi. Jego syn Piotr była ktorem i producentem filmowym. Dejmek miał syna z drugą żoną, aktorką Danutą Mniewską (96 l.). Córką Piotra Dejmka i jego żony, aktorki Ewy Taraszkiewicz (64 l.) jest Maria Dejmek (33 l.), aktorka znana z "Barw szczęścia". Piotr Dejmek zmarł na raka i został pochowany w kolumbarium na Starych Powązkach w Warszawie.\nMikołaj Radwan (37 l.) - były dziecięcy aktor ("Tata a Marcin powiedział", "Komedia małżeńska"). Jest on wnukiem aktorki Anna Jaraczówny (1916-1979) i prawnukiem aktora Stanisława Jaracza (1883-1945), którzy pochowani są na Starrych Powązkach. Nieopodal pochowani są Dobiesław (1899-1951) i Irena (1910-2008) Damięccy, rodzice Damiana (80 l.) i Macieja (77 l.) Damięckich, dziadkowie Grzegorza (54 l.), Mateusza (40 l.) i Matyldy (36 l.).\nByła córką Dymszy i żona Macieja Damięckiego. Oddała ojca do przytułku. Spotkały ją potem same nieszczęścia\nZnanego dziadka miała także Agata Nizińska (36 l.) - aktorka i piosenkarka. Wojciech Pokora (1934-2018) pochowany jest na Cmentarzu Bohaterów Bitwy Warszawskiej 1920 r. w Radzyminie.\nWojciech Pokora. Tajemnice "Poszukiwany, poszukiwana" i choroba żony\nGroby rodzin gwiazd. Machalica, Holland, Młynarski, Szczuka, Damięcki. Niezapomniani\nTo z NIM księżna Diana rozmawiała tuż po wypadku? Strażak opisuje, jak udzielał jej pomocy\nAndrzej Piaseczny ćwiczy z gejowskim aktorem porno. Co za spotkanie. Mamy zdjęcie\nMaryla Rodowicz pociesza się koniem. Mówi, że to jej synek. Mamy zdjęcie\nPromocje, że nie będziecie mieć pytań. Sukienka z Lidla to totalny bestseller. Cud...\nKrzysztof Bosak zabrał żonę na randkę! Nie uwierzysz, jakie miejsce wybrali! Wyjąt...\nSzokujące wyznanie Leszka Millera! "Nakryłem siostrę z księdzem na kanapie"\nDoskonałe promocje w Biedronce. Kiełbasa na grillaza 80 gr, Pepsi za 2,30 zł, lody...\nJak być eko? Oto 5 prostych kroków, które nic nas nie kosztują


Nocne pobudki. Co zrobić gdy Twoje dziecko budzi się w nocy?\nNocne pobudki rozpoczynają codzienny harmonogram dnia świeżo upieczonych matek. Cienie pod oczami i nieprzespane noce to wynik nawyków snu dziecka, które ostatecznie wpływają na całą rodzinę. Nowy członek wnosi nie tylko duże zmiany ale także stanowi ogromne wyzwanie dla rodziców.\nOczywiście, wszystkie noworodki jak i małe dzieci budzą się z pewną częstotliwością aby zaspokoić swoje potrzeby w nocy. Należy pamiętać, że jest to naturalny proces rozwoju małych dzieci. Niestety jego głównym problemem jest to, że nocne pobudki maluszka w konsekwencji wymagają dużo pracy, aby mógł on ponownie wrócić do snu.\nZa każdym razem gdy dziecko się budzi, zmienia się cykl jego snu. Dzieje się to około 5-7 razy każdej nocy. Malec ten ma jednak problem, aby ponownie zasnąć i odnaleźć się w normalnym rytmie dnia i nocy.\nJakie działania powinnaś podjąć jeśli Twoje dziecko budzi się w nocy? W tym artykule znajdziesz rozwiązanie tego problemu. Przekonasz się, że jest to znacznie łatwiejsze niż może się to wydawać.\nCi którzy używają stwierdzenia “śpi jak dziecko”… prawdopodobnie nie mają żadnego niemowlaka w domu.\nPorady na nocne pobudki maluszka\nGdy Twoje dziecko budzi się w nocy natychmiast sprawdzasz jego pieluszkę, temperaturę ciała, karmisz go piersią, śpiewasz a także robisz wszystko co w Twojej mocy, aby maluch znów usnął. Nie zawsze jednak przychodzi to z łatwością. Jesteś zmęczona i przybita a także nie rozumiesz co robisz nieprawidłowo. Zdarza się, że możesz nawet pomyśleć, że jesteś złą matką.\nPamiętaj że Twoje myślenie jest błędne, ponieważ powód dla którego maluszek nie może zasnąć spowodowany jest tym, że niemowlę nie znalazło tego samego obrazu podczas pobudki jak wtedy, gdy zasypiał. Okoliczności zmieniły się dla niego w mgnieniu oka.\nNa przykład jeśli dziecko zasnęło podczas karmienia piersią, będzie czuło potrzebę ponownego karmienia po przebudzeniu. Jeśli natomiast światło obecne przy zasypianiu nie będzie dalej oświetlać pokoju przy pobudce sprawi, że maluszek może się przestraszyć. Mimo iż są to małe szczegóły, niewątpliwie robią dużą różnicę dla tego małego człowieka.\nIstnieje wiele sztuczek, aby sprawić żeby przebudzone dziecko ponownie zasnęło. Należy pamiętać że jedynym sposobem na ponowne zaśnięcie maluszka jest poczucie bezpieczeństwa.\nW związku z tym bardzo ważna jest troska gdy płacze, pokazywanie mu miłości, rozpieszczanie, przytulanie, pieszczoty i całowanie go bez końca w ciągu dnia. Podobnie śpiewanie, opowiadanie historii a nawet nawiązanie kontaktu wzrokowego ma ogromne znaczenie przy rozwijaniu nawyków związanych ze snem.\nRutyna snu. Jak ją wprowadzić?\nCzy Twoje dziecko budzi się w nocy i nie ma ustalonej rutyny snu? Jeśli wcześniej tego nie stosowałeś, jest to idealny moment na wdrożenie stałego rytmu. Pierwszym krokiem jest użycie przedmiotu dla uzyskania lepszych rezultatów: maskotki lub kocyka. To sprawi, że maluszek znajdzie pocieszenie i bezpieczeństwo, gdy nie będzie Cię w pobliżu.\nDruga wskazówka dotyczy zarówno dzieci jak i rodziców. Sypialnię należy skojarzyć ze snem a nie z karą. Zatem, aby to osiągnąć konieczne jest stosowanie elementów, które dziecko kojarzy z odpoczynkiem.\nPoćwicz więc prawdziwy rytuał przed pójściem spać. Najbardziej powszechne i skuteczne to: kąpiel, bajka, łóżeczko. Jakkolwiek mogłoby się wydawać to niemądre, zapewnia bezpieczeństwo maluszkowi. Jest to najważniejsza rzecz jeśli chodzi o zasypianie. Ponadto wzmacnia więź pomiędzy rodzicami a dziećmi.\nW przypadku kiedy maluch opóźnia zasypianie, bądź blisko niego i mów łagodnym, spokojnym tonem. Wtedy to dziecko będzie mogło się uspokoić. Ważne, abyś nie wyjmowała go wtedy z łóżeczka. Maluszek otrzyma wiadomość “Mogę liczyć na mamusię, ale muszę spać sam”.\nNigdy nie zapominaj, że płacz nie zawsze ma związek z emocjonalnymi potrzebami. Czasami dzieci płaczą, ponieważ coś dzieje się z ich ciałem. Kolka jest także bardzo powszechną przyczyną, która może sprawić, że maleństwo jest markotne. Podążaj za swoim przeczuciem i całkowicie ufaj macierzyńskiemu instynktowi.\nPrzespać całą noc – naucz tego dziecko\nIstnieje wiele sposobów, by nauczyć dziecko jak przespać całą noc. Będziesz potrzebowała wiele cierpliwości, by pomóc mu wypracować dobre nawyki. Rodzice będą musieli wykazać się determinacją, bo to trudne zadanie. Nie ma dwóch takich samych dzieci, więc każda rodzina musi znaleźć metody dostosowane do potrzeb malucha. Przeczytaj więcej »


PressReader - Angora: 2019-01-13 - Ojciec miał nadzieję, że to, co złe, musi zniknąć (Głos Wielkopolski)\nOjciec miał nadzieję, że to, co złe, musi zniknąć (Głos Wielkopolski)\nWojciech Mann opowiada o swojej nowej książce.\nAngora - 2019-01-13 - Kto Czyta, Nie Błądzi - Rozmowa z WOJCIECHEM MANNEM\n– „Artysta. Opowieść o moim ojcu”. Piękna, wzruszająca i mądra książka.\n– Przede wszystkim obrazki są bardzo piękne.\n– Obrazki, grafiki, plakaty, pocztówki, szkice, mozaiki. Pański ojciec, Kazimierz Mann, był artystą wszechstronnym, o niezwykłej wyobraźni. Wstyd się przyznać, że wcześniej go nie znałam. Ma pan poczucie, że tą książką naprawił przynajmniej jedną niesprawiedliwość świata?\n– Taka była intencja. Żeby przynajmniej tę jedną niesprawiedliwość złagodzić. Zawsze uważałem, że ojciec zasługiwał na większe uznanie, niż go spotkało.\n– Czym właściwie jest ta książka? Na pierwszy rzut oka – albumem. Ale przecież nie tylko, bo również skrzącą humorem opowieścią o nietuzinkowym człowieku, o jego pracach i talencie.\n– Na początku był taki pomysł, żeby pokazać szerszej publiczności, nie tylko najbliższym, co ojciec potrafił zrobić. Potem, w rozmowach i dyskusjach z wydawnictwem, ze znajomymi, doszliśmy do wniosku, że pokażemy jego obrazy czy grafiki, ale niech ten, kto będzie to oglądał, dowie się więcej o autorze tych prac. I tak zacząłem pisać różne kawałki. Składałem, zamieniałem, poprawiałem, przerabiałem, aż wyszło to, co wyszło.\n– W książce znalazły się prace Kazimierza Manna, o których on sam, jak pan pisze, wiele nie mówił. Kiedy docenił pan jego dorobek artystyczny?\n– Oczywiście po czasie. Cóż, ja z tym rosłem. Wobec tego nie było to dla mnie, wówczas chłopca, potem nastolatka, w końcu dorastającego młodzieńca, niczym nadzwyczajnym. To, co ojciec robił, było jego pracą. Często tak jest, że traci się perspektywę, dystans, ocenę, bo to, co robił, było czymś normalnym – ojciec po to malował, tworzył, żeby utrzymać rodzinę i to akurat potrafił. Doceniłem to dopiero później. Tym bardziej że nie miałem nigdy odziedziczonych po nim talentów rysunkowych czy malarskich, więc zajmowałem się swoją muzyką. Ale, w którymś momencie, powoli, zacząłem nabierać nie tylko szacunku, ale i świadomości, jaka skala talentu była prezentowana przez ojca.\n– Ta książka jest też swoistym opisem śledztwa, czy też poszukiwań jego prac, bo okazało się, że niewiele ich zostało w rodzinie. I cała rodzina się w to śledztwo zaangażowała.\n– Tak było, choć wielokrotnie to śledztwo kończyło się w ślepej uliczce. Niestety, ojciec, przy wszystkich swoich zaletach, nie miał cech chomika ani nawyków osoby, która segreguje, układa i zostawia sobie. On albo rozdawał te rzeczy, albo one gdzieś ginęły, albo przepadały u klienta i nawet nie próbował tego odzyskać. Część zniknęła na zawsze.\n– Jest też taka wspaniała historia, kiedy w tym dochodzeniu i poszuki- waniu prac ojca musiał się pan określić, czy jest człowiekiem honoru.\n–W książce dokładnie to opisałem. To była jedna z tych zaskakujących sytuacji, której nie byłbym w stanie sam wymyślić. Zadzwonił do mnie pan Edward Dziewoński, słynny artysta, reżyser i aktor, i rozmowę zaczął trochę prowokacyjnie, pytając, czy jestem człowiekiem honoru. Odpowiedziałem, że bardzo się staram. Wyłuszczył więc sprawę, mówiąc, że ma świadomość, że w którymś momencie odejdzie z tego świata, a ma obraz mojego ojca. Usłyszałem: „Nie dam go panu, ale mam taką propozycję: zgłosi się pan do wdowy po mnie i odkupi ten obraz za godziwą sumę. To będzie z mojej strony dowód zadbania o jej dobrobyt”. Zgodzi się pani, że to było z jednej strony urocze, niecodzienne, zaskakujące, a z drugiej – wiążące ręce. No bo kiedy już pan Edward umarł, a stało się to dwa albo trzy lata po tej rozmowie, nie dawałem sobie prawa, żeby nagle pojawić się na progu jego domu i powiedzieć, że przyszedłem załatwić sprawę z obrazem. To mi się wydawało niewyobrażalne. – Odczekał pan chyba pół roku. – Odczekałem, odczekałem. Więcej niż pół roku. Ogródkami, przez znajomych, dotarłem do wdowy po panu Edwardzie i zostałem bardzo miło przyjęty. Być może ona już wcześniej się zorientowała, a być może wiedziała. Nie wiem, nie wypytywałem. Zobaczyłem obraz, wiedziałem, że to ojca, bo rozpoznaję natychmiast jego obrazy, i byłem bardzo szczęśliwy, kiedy udało się zrealizować ten pomysł. I chyba nawet nie straciłem przy tym honoru.\n– Dla mnie ta historia ma taką oto pointę, że jak się jest człowiekiem honoru, to spotyka się szczodrych ludzi. Ale trzeba też przyznać, że nie zawsze ludzie, którzy mają prace pana ojca, okazywali się szczodrzy.\n– Różnie było. Byli tacy, którzy po prostu nie zareagowali na moje pytanie i to było głupie, bo człowiek pozostaje w zawieszeniu. Gdyby napisali: „To pomyłka, nic takiego nie mam”, to sprawa byłaby zamknięta. Albo: „Mam, ale nie mam ochoty tego pokazywać” – też byłoby to pewnego rodzaju zamknięcie. A kiedy brak jakiejkolwiek odpowiedzi, no to ciągle z moim synem Marcinem zastanawiamy się, czy ten gość, do którego pisaliśmy, ma te obrazy, o których słyszałem, czy ich nie ma.\n– Brak odpowiedzi też jest jakąś odpowiedzią.\n– Czasem jest odpowiedzią o treści: „Lekceważę pana, panie Mann”. A to niewiele rozwiązuje.\n– Racja. Ma pan ulubiony obraz swojego ojca?\n– Jednego takiego nie mam. Wie pani, to jest jak z muzyką u mnie. Są dni, kiedy bardzo lubię jedną płytę, a innym razem inną. Ale jeśli już musiałbym odpowiedzieć na pani pytanie, to chyba – może dlatego, że są rzadsze – lubię jego malarskie prace, nie graficzne. A z drugiej strony byłoby to niesprawiedliwe, bo ja bardzo lubię jego grafikę. Tylko że te malarskie są specjalnym działem. To bardzo nieliczne obrazki.\n– Kiedy człowiek uświadomi sobie, że powstawały one w strasznych, szaroburych czasach komuny, to pierwsze, co rzuca się w oczy, to ich zachwycające kolory.\n– Pamiętam to jeszcze z młodości – nie tylko koledzy artyści, ale i wszyscy ci, którzy stykali się z tym, co ojciec robił, nawet jeśli niespecjalnie oceniali motyw grafiki czy obrazu, od razu podkreślali tę śmiałość kolorów. Dzisiaj to chyba inaczej się odbiera, ale wtedy, kiedy było tyle brudnej szmaty dookoła, to ten rozkwit kolorów był tym bardziej wyrazisty. To na każdym robiło wrażenie.\n– To, co też uderza w tych obrazach, to wizerunki pięknych kobiet. Zastanawiałam się, czy to były kobiety, które znał? On tylko raz powiedział coś na ten temat: „Kobiety kłamią”.\n– Nigdy nie wiedziałem, czy powiedział to w odniesieniu do kobiet w ogóle, czy do tych, które były na obrazkach. Myślę, że odpowiedzi nigdy już nie poznamy. Jest pewne ponad wszelką wątpliwość, że kobiety go fascynowały jako zjawisko i w sensie artystycznym, i prawdopodobnie emocjonalnym czy psychicznym, bo są one rzeczywiście dominującymi postaciami w jego różnych okresach twórczych. Nawet nie próbuję myśleć, czy niektóre z nich miały pierwowzór w jego życiu, czy to wszystko było w jego niesamowitej wyobraźni. Tyle jest przekształconych, przetworzonych prac, w których kobiety niby są, ale jedne są groźne, inne tajemnicze, jeszcze inne świadome swojej urody.\n– Jak kobieta z parasolką. Próbował się pan dowiedzieć, kim była ta pani?\n– Nigdy mi się to nie udało, z wyjątkiem tego, co jest pewne. Mam tu na myśli jeden portret – siostry mojej mamy; tu było wiadome, kto to jest. Cała reszta to jakieś tajemne źródła i nie wiem, czy istniały, czy to zbiór cech iluś pań, które ojciec poznał, czy w ogóle sobie wymyślił.\n– Na mnie wielkie wrażenie zrobił obraz Don Kichota w szarży na wiatraki. Nie powiem tu pewnie nic specjalnie odkrywczego, ale patrząc na świat, jaki kreował w swoich obrazach Kazimierz Mann, można\npomyśleć, że był on lustrem jego osobowości. Jak pana ojciec widział świat?\n– Niełatwo na to pytanie odpowiedzieć, dlatego że można by wyciągnąć mylny wniosek, że on nie akceptował tego, co było bure, szare i nieprzyjemne, i może był jakimś oszołomem, który się zamknął mentalnie i fizycznie w jakimś zakątku świata. Nie! On normalnie funkcjonował, on robił całą masę tych wszystkich rzeczy, jakie robił wtedy każdy ojciec. Chodził z siatką po zakupy do sklepu na rogu...\n– ...której to siatki szczerze nienawidził.\n– Oczywiście, oczywiście. Ale chodził. Wyprowadzał psa na spacer. Zabierał mnie na kukiełki do teatru.\n– Chodził z panem do cyrku, do zoo.\n– Tak, tak. On używał tego świata w tych, nazwijmy to sekcjach, które były mu albo potrzebne, albo je akceptował, a to, co było niechętnie przez niego akceptowane, to – tłumaczył mi – to jest dziadostwo, tym się nie zajmuj, to mi nie pasuje. Nie był więc zgorzkniałym introwertykiem. To jest ważne, że on nie miał w sobie rezygnacji i goryczy. Cały czas miał nadzieję, że to, co złe, musi zniknąć.\n– Przypomniał mi pan zdanie, jakie napisał w książce: „Słuchając mimochodem tego, co ojciec mówił o różnych wydarzeniach czy faktach artystycznych, zacząłem orientować się, jak ważne jest rozróżnianie tego, co brzydkie, a co ładne”.\n– On to robił mimochodem, ale jednak nie był w stanie się powstrzymać. Wystarczyło, że popatrzył na ulicę albo fragment programu telewizyjnego i to komentował. Niechcący to wszystko we mnie wsiąkało.\n– Czy ojciec nauczył pana, aby odróżniać to, co dobre, od tego, co złe, i mówił, jak żyć?\n– Myślę, że cały czas obcowania z nim i mamą to była dla mnie szkoła bez szkoły. Nikt mi nie dawał instruktażu. Oni po prostu oboje funkcjonowali w świecie własnej estetyki, własnego pojmowania tego świata. A ja w którymś momencie to po prostu przyjąłem. Mogę tylko powiedzieć, że miałem szczęście, że oboje działali w świecie zdecydowanie ładniejszym niż to, co w tamtych latach było dookoła.\n– Ale miał żelazne zasady. To się wiązało na przykład z tym, że nie lubił wyjeżdżać za granicę, nie chciał mieć wystaw, jeździć w zagraniczne delegacje. Dlaczego świadomie z tego rezygnował?\n– Przypuszczam, że dlatego, iż każdy taki wyjazd był na pograniczu dziadostwa. To były jakieś diety, z których można było sobie kupić śniadanie i to niepełne. To były te kombinacje wszystkich kolegów technicznych i artystów, którzy zabierali różne rzeczy na handel, zupy w proszku, słoiki, konserwy. On tego nienawidził. To było mu obce. Nie chciał jechać za granicę po to, żeby kombinować, handlować i kupić rajstopy żonie. Chciał pojechać po to, żeby popatrzeć, a jak coś go zaciekawi, to skorzystać. Miał zupełnie inne podejście. – I było jasne, po której był stronie. – Nie było wątpliwości. – Nie lubił sąsiada, który czytał „Trybunę Ludu”.\n– To go przekreśliło, nawet jeśli był sympatycznym gościem. Nie pamiętam, żeby ojciec się z nim kumplował.\n– Zachwyca w pana opowieści o ojcu jego styl, sposób życia, tak bardzo niekonwencjonalny. Nie wychowywał się pan w tradycyjnej rodzinie.\n– No tak. Ale dla mnie to była norma. Jestem szczęśliwy, że nie trafiłem do innego „zestawu rodziców”. To się przełożyło, myślę, na wszystko w moim życiu.\n– Na stosunek do pieniędzy również?\n– Tu musiałbym rozróżnić podejście i mamy, i ojca. Ojciec, jak pisałem, był faktycznie bardzo nonszalancki w tych sprawach. Mama miała jednak poczucie odpowiedzialności za rodzinę i nieobce jej były takie patenty, jak schowanie gdzieś w bieliźniarce zaskórniaków, żebyśmy, z przyjemnością akceptujący pomysły ojca, nie roztrwonili wszystkiego, bo trzeba było dociągnąć do następnej wypłaty.\n– Pana mama też ulegała pomysłom ojca, że przypomnę obiady czy kolacje w „Bristolu” albo w „Kameralnej” na Foksal.\n– Owszem, ale proszę wziąć pod uwagę to, że miała wpływ kontrolny na to, żeby to się nie odbywało co drugi dzień. Dawała się namówić, ale na horyzoncie widziała moment, kiedy trzeba będzie powiedzieć: „No, nie, panowie, tak nie będzie, a przynajmniej nie w tym tygodniu”.\n– Nawiasem mówiąc, „Bristol”, którego obraz pan maluje w książce, to było zupełnie nieprawdopodobne miejsce w komunistycznej Polsce.\n– On miał sznyt, bo tam pracowali jeszcze kelnerzy sprzed wojny. To był taki przyczółek, czy może resztka przemieszania rzeczywistości już nieistniejącej z tą, która była dookoła. To autentycznie było specjalne miejsce.\n– Miejsce, w którym mama jadła kotleta de volaille i psikała masłem, a pan – consomme z pomidorów.\n– Nauczyłem się tej nazwy i zacząłem to zamawiać.\n– Zupełnie innym miejscem była restauracja „Kameralna” na Foksal, gdzie można było i zjeść, i skorzystać z tego, co miał do zaoferowania handel obwoźny.\n– To były lata 50. i takie cuda się wtedy działy. Absolutną normą i w „Bristolu”, iw „Kameralnej”, i we wszystkich tych niby lepszych restauracjach było to, że w szatni można było kupić z tajemniczych źródeł amerykańskie papierosy, których normalnie w handlu nie było. Doskonale pamiętam, jak leżały tam te kolorowe paczki. Amerykańskie pal malle kosztowały chyba 30 złotych. To były namiastki luksusu.\n– Ten niebanalny styl życia pana ojca wiązał się też z niespodziankami, jakie sprawiał bliskim. I mam tu na myśli kilka takich przypadków. Pierwszy, który zrobił na mnie mocne wrażenie, to prezent dla pana siostry, jaki wysłał za ocean.\n– To rzeczywiście był niezły patent. Byłem pełen podziwu, że on się na coś takiego porwał. Mało, że wpadł na taki pomysł, ale że go zrealizował. Chciał jej wysłać coś takiego, żeby naprawdę zauważyła, że dostała coś od ojca. Myślałem: „Może to będzie jakiś obrazek albo coś takiego”. Nie. On sobie wymyślił, że jej umebluje pokój. Przypominam sobie oczy mamy, jak młyńskie koła, kiedy powiedział jej, co chce zrobić. To było tak niezwykłe, że nawet ci goście od cła i spedycji patrzyli z uznaniem i specjalnie nie utrudniali. Bo był to dziw nad dziwy.\n– Ale też podejrzewali, że może się za tym kryć jakaś kontrabanda.\n– A pewnie! Przetrzepali wszystko, czy nie ma jakichś mikrofilmów, bo może sfotografowaliśmy milicjanta.\n– Ciekawa jestem, jak zareagowała pana siostra, kiedy do Ameryki przypłynął kontener z umeblowanym dla niej pokojem.\n– Bardziej bym chciał zobaczyć minę jej męża, który nagle dostaje z tego dalekiego, biednego kraju kontener z meblami, a są one naprawdę przyzwoite, i to jest prezent. Dla praktycznego umysłu kogoś stamtąd musiało to być jeszcze większym szokiem niż dla siostry, która ojca znała.\n– Kolejna niespodzianka, zabawna, to ta, jaką sprawił panu, wtedy gdy kupił pierwszy samochód, skodę octavię.\n– Kupno samochodu wtedy dla kogoś, kto w tamtych latach nie żył, może wydawać się proste: trzeba mieć pieniądze. Ale to było dalekie od jakiejkolwiek prawdy. Można było mieć całą taczkę pieniędzy, a samochodu się nie kupiło. – Bo się nie miało talonu. – Nie miało się talonu, nie miało się zgody, nie miało się specjalnego zezwolenia, więc to wszystko było niezmiernie skomplikowane. Jasne, można było na prywatnym rynku kupić jakiegoś rzęcha i ryzykować, no ale mówimy o tym, co ojciec wreszcie zrobił. Nie mógł tego przedstawić normalnie, bo tak się cieszył, że ten cały ciąg wydarzeń sfinalizował się tym samochodem, że odegrał mi teatrzyk na dworcu. Wracałem z obozu harcerskiego, a ojciec razem z mamą odegrali scenę: „Ojej, nie ma ani jednej taksówki, a kolejka straszna. Jak my się do autobusu zabierzemy”. Ja, wymęczony po podróży, mając perspektywę pchania się z plecakiem, z bagażem w zatłoczone tramwaje czy autobusy, rzeczywiście osłabłem. A tu nagle ojciec mówi, że stoi jakiś samochód. Wołam, że przecież tam w środku nikogo nie ma, a ojciec równym krokiem podchodzi, chwyta za klamkę. Myślę, że zaraz zrobi się afera, zaraz nas zaaresztują! Tymczasem ojciec z miną króla całego świata wyciągnął kluczyk i powiedział: „Możemy jechać. Kupiłem samochód”, tak jakby to było kupienie kostki masła. Bardzo był szczęśliwy, że mu to wyszło.\n– Te niespodzianki uświadamiały panu, jak w efekcie niewiele pan o ojcu wiedział. Jak na przykład to, że potrafi grać, że jest też pianistą.\n– W ogólnym rozrachunku to było niezwykle pożyteczne. Ponieważ to nie miało nic wspólnego z taką oczywistą dydaktyką: „Chodź, synku, tatuś ci pokaże, jak gra na fortepianie”. Taka dydaktyka byłaby nudna. Okazywało się za to, że ten człowiek, którego widzę na co dzień, którego mam w domu, wyskakuje z czymś zaskakującym. Nie pamiętam, czy napisałem o tym, ale było raz tak, kiedy nagle usiadł i zaczął mi czytać książkę niemiecką, od razu tłumacząc na język polski. Wiedziałem, że zna niemiecki, ale co innego powiedzieć „Guten Morgen”, a co innego wziąć książkę, której się wcześniej nie widziało, i czytając, od razu tłumaczyć ją dzieciakowi. Potrafił różne takie sztuki i było to tym bardziej wartościowe, że zaskakiwało.\n– Zaskakiwał pana wielokrotnie. Na przykład tym, że w swojej pracowni, która pierwotnie miała być suszarnią, ma lepsze radio niż to, z którego pan korzystał, że nauczył pana, jak regulować brzmienie i że w ogóle słuchał muzyki.\n– Wiedziałem jedynie, że jeśli rysuje, to pewnie mu coś gra. Dopiero któregoś dnia zorientowałem się, że nie tylko mu coś gra, ale że świadomie wybiera stacje, że rozróżnia orkiestry. To był kolejny przyczynek do rozpoznawania tego, co siedzi u ojca w głowie.\n– Z pana książki wyłania się więc obraz człowieka, który co prawda żył w komunie, ale proza życia jakoś go szczególnie nie dotykała.\n– Jakimś cudem udało mu się nie dać zapakować do tego szarego pudła.\n– Kolorami przezwyciężał strach? Taki miał sposób na tamtą rzeczywistość?\n– Nie siedziałem nigdy w jego głowie, ale myślę, że z pewnością był to jego sposób. To tkwiło w nim, w środku, i udało mu się to zachować z czasów, kiedy cały świat w ogóle inaczej wyglądał. Przecież kataklizm wojny, szczególnie w tej części świata, wywracał życie do góry nogami. A on, jakimś szczęśliwym trafem, został z tą swoją wyobraźnią, jeśli nawet pokaleczoną, to na tyle funkcjonującą, że mógł tworzyć.\n– W czasach, w których tworzył, jego prace znajdowały się w wielu miejscach, oglądało je wielu ludzi, bo to były przecież i mozaiki, i wielu posiadało pocztówki, które projektował, czy plakaty. A jednak okazało się, że Chruszczow się na talencie pana ojca nie poznał.\n– Chruszczow przyjechał na dworzec Warszawa Gdańska, który był przez ojca ozdobiony malowidłami; nieświadomi być może gustu Chruszczowa towarzysze chcieli się pochwalić, że mają taki ładny, nowoczesny dworzec, a Chruszczow powiedział, że czerwone kotary i złocenia są ładne, a nie takie maziaje. Ale jaki ojciec był szczęśliwy, kiedy o tym opowiadał! (śmiech) Estetyka socjalistyczna była dokładnie tym, przed czym on uciekał i sprawdziło się, że miał rację. On nie tworzył dla tego rodzaju ludzi.\n– Jakie pierwsze wspomnienie o ojcu nosi pan w sobie?\n– Widzenie w więzieniu. Zamknęli go, gdy miałem trzy lata.\n– Za to, że jego rysunki wykorzystały niemieckie gadzinówki.\n– Prokurator żądał kary śmierci, ale dostał niższy wyrok, a potem była amnestia i zatarcie wyroku, więc w ostatecznym rozrachunku wszystko to zostało wyczyszczone, ale co dostał w prezencie od władzy ludowej, to dostał. – W więzieniu również był artystą. – Tak jest. To jest zadziwiające, że nawet tam próbował coś robić. Siedział z Alfredem Szklarskim. Szklarski, zdaje się, był za okupacji na etacie w jakiejś z tych polskojęzycznych gazet, więc dostał chyba cięższy zarzut, ale ich historie były podobne.\n– Czego podczas pracy nad tą książką dowiedział się pan o swoim ojcu, o czym wcześniej nie wiedział?\n– Pewnych rzeczy i tak nie miałem szans się dowiedzieć. Skąd brał pomysły na obrazy, skąd wzięła się u niego ta umiejętność przetrwania gorszych czasów – tego nie wiem. Może to było w nim głęboko zakopane, a nigdy mi o tym nie opowiadał. On bardzo oszczędnie mówił, jeśli w ogóle, o tym ciężkim okresie. Ale układając te wszystkie fragmenty wspomnień w coś, co przetworzyłem na tekst, odtworzyłem sobie jego postać i bardziej go sobie przypomniałem. Tak jakby jego śmierć była dużo bliżej. Nie tak dawno.\n– Pisząc i wydając tę książkę, uporał się pan z odejściem ojca?\n– Podejrzewam, że teraz jest jeszcze gorzej niż przedtem. Przedtem to wszystko było już trochę zamglone przez czas. A teraz, kiedy książka wyszła, wszystko wróciło. Szczególnie że dręczy mnie ciągle jedno pytanie, na które nigdy nie uzyskam odpowiedzi. Co on by powiedział, gdyby tę książkę przeczytał? No i się boję. – Byłby bardzo z pana dumny. – Może tak. Chciałbym, żeby tak było.\nANITA CZUPRYN WOJCIECH MANN „ARTYSTA. OPOWIEŚĆ O MOIM OJCU”. Wydawnictwo ZNAK, 2018 r.


Życzliwość kojarzy się najczęściej z byciem miłym. To drobne gesty, uprzejmość, serdeczność – okazywane spontanicznie i dobrowolnie. Często jednak życzliwość to coś więcej niż bycie miłym. To wewnętrzna postawa, filozofia życia. Cechuje ludzi, którym zależy na dobrostanie innych. Wyróżniają się oni dobrą wolą i gotowością niesienia pomocy. Z radością dbają o potrzeby innych ludzi. Uczymy nasze dzieci takiej postawy każdego dnia. Coraz więcej, coraz częściej obserwujemy Wasze starania, Dzieci, i jesteśmy dumni, że w Święto Życzliwości tak wiele osób zostało wybranych do grona najlepszych. Szczególnie gratulujemy Michalinie, która została najżyczliwszą wychowanką. Gratulujemy też pozostałym wybranym: Karolinie, Nike, Patrycji, Natalii i Sarze, Bartkowi, Radkowi, Łukaszowi, Adrianowi, Pawłowi, Kubie i kolejnemu Bartkowi. Brawa gorące, Dzieci! Zgodnie z naszą tradycją były bajki o Życzliwku, wymyślone przez dziewczyny, piękne plakaty zdobiły już placówkę od kilku dni. Jeszcze tylko upletliśmy łańcuch życzliwości, by przekazać każdemu iskierkę serdeczności. Pamiętajmy, że dzień życzliwości możemy, a nawet powinniśmy obchodzić codziennie:) Tego życzmy sobie najgoręcej.\n11 listopada – Święto Ni…11 listopada &…Tydzień ekologicznyTydzień ekolog…


Kod produktu: ML100112\n-wzmacnia łamliwe i rozdwajające się paznokcie i stymuluje wzrost silnych paznokci,\n-odżywia i wygładza płytkę paznokcia,\n-usuwa objawy i podrażnienia związane z grzybiczymi infekcjami stóp i paznokci.\nSposób użycia: Oczyścić i osuszyć zainfekowaną powierzchnię. Za pomocą pędzelka nakładać żel na osuszone paznokcie lub chore miejsca skóry trzy razy dziennie. Po nałożeniu pozwolić na wyschnięcie przed nałożeniem opatrunku. Używać czystych bawełnianych skarpet i otwartego obuwia. Po ustąpieniu objawów ten sposób postępowania kontynuować jeszcze przez 2-3 tygodni.


Poznań - Jazda Ferrari\nNawet w ponad półmilionowym mieście, takim jak Poznań, modele Ferrari przyciągną zazdrosne spojrzenia pieszych i zmotoryzowanych. Pozwól sobie na niesamowitą dawkę emocji i zarezerwuj jazdę po mieście wybranym przez Ciebie samochodem.\nWłoska marka swoją drapieżnością i niesłychaną elegancją zabierze Cię w podróż, którą zapamiętasz do końca życia. Wsiądź za kierownicę wybranego modelu i daj się ponieść emocjom. Przekonaj się, jak to jest usiąść za sterami sportowego modelu Ferrari.\nJeśli nie posiadasz prawa jazdy, przestań się martwić – w niesamowitą podróż zabierze Cię wykwalifikowany kierowca rajdowy. Jeśli zaś chcesz zrobić komuś prezent – nic prostszego. Możesz zarezerwować jazdę po mieście wybranym modelem Ferrari dla kogoś innego. Nie tylko fan motoryzacji będzie zachwycony, ale i nawet największy laik, który z przyjemnością złapie za kierownicę.\nCzas na spełnianie marzeń jest tu i teraz – zrób to i zarezerwuj jazdę po mieście Ferrari – najlepszym samochodem włoskiej marki. Ferrari czeka właśnie na Ciebie.\nParametry Lokalizacji - Poznań\nPoznań, ul. Wyścigowa\nDojazd do miasta Poznań\n- odległość 65 km od Gniezno\n- odległość 46 km od Środa Wielkopolska\n- odległość 29 km od Szamotuły\n- odległość 55 km od Grodzisk Wielkopolski\n- odległość 150 km od Bydgoszcz\n- odległość 100 km od Piła\n- odległość 103 km od Nowy Tomyśl\nWYBIERZ FERRARI NA JAZDĘ PO MIEŚCIE\nZOBACZ DOSTĘPNE MIASTA


No i gdzie te podwyżki? | gazeo.pl\nPod koniec września ogólnopolskie media odpaliły kolejną bombę: Rosja podnosi cło eksportowe na LPG, czyli autogaz niechybnie podrożeje, a cała branża rychło i z hukiem upadnie. Zaczął się październik, a podwyżek jak nie było, tak nie ma. Nie, żebyśmy na nie czekali, ale wygląda na to, że ktoś kolejny raz zrobił aferę z niczego.\nfot. gazeo.plJedna cena z końca września, jedna z połowy października. Widać różnicę świadczącą o rychłym załamaniu rynku autogazu? Nie? No właśnie...\nFakty są takie: we wrześniu 2012 r. cło eksportowe na propan-butan z Rosji wynosiło 76,2 dolara za tonę, na październik podwyższono je o ok. 130%, do kwoty 172,5 $/t. To nie znaczy, że tak już zostanie, a tym bardziej, że przełoży się to na jakiekolwiek podwyżki na polskich stacjach tankowania autogazu. Sensacja jest wyłącznie pozorna, ponieważ cło naliczane jest od nowa co miesiąc, a jego wysokość waha się w bardzo szerokim zakresie. Mimo to cena litra LPG nie tylko od dłuższego czasu pozostaje stała, ale wręcz minimalnie, choć systematycznie spada.\nCzas na fikcję: z dnia na dzień autogaz miał (za sprawą wyraźnie wyższego cła) z początkiem października podrożeć o 40 gr/l. Tak się jednak nie stało, co specjalnie nas nie dziwi, bowiem w czerwcu cło eksportowe wynosiło 237,1 dolara za tonę i też nie było drożej niż dzisiaj. Mało tego, gdyby sam surowiec podrożał do 490 dolarów za tonę, podatek – w celu zapobieżenia problemów ze zbytem – zostałby wręcz zawieszony. Wysoka podwyżka w październiku względem września znaczy więc tyle, że... właściwie nic nie znaczy, bo w listopadzie kwota obciążenia fiskalnego może wrócić do poprzedniego poziomu. Problem w tym, że wtedy w Polsce nikt o tym nie napisze.\nTrudno pozbyć się wrażenia, że dla części „dziennikarzy” najważniejsza w wiadomości jest sensacja i możliwość zdobycia czytelnika. Niechęć do pogłębienia wiedzy i przedstawienia tematu w rzetelny sposób jest tym bardziej przykra, że nie wymagałaby od piszącego wielkiego wysiłku – wystarczyłoby zapytać kilku importerów o to, jakie mogą być realne efekty podwyżki. Pierwszy października minął dwa tygodnie temu, a media, które już zawczasu odtrąbiły rzekomo nadchodzący koniec opłacalności montażu instalacji LPG, siedzą teraz cicho. Nie ma podwyżek na stacjach LPG, nie ma zapaści branży autogazu, nie ma także informacji o realnych następstwach zapowiadanej podwyżki (bo z punktu widzenia końcowego użytkownika nie ma następstw!). A kierowcy jeżdżący na LPG nieustannie, od 20 lat, płacą za autogaz 50% ceny benzyny.\nGood 100% (26) Bad 0% (0)


„Eurowizja Junior 2020” w kanałach TVP - SATKurier.pl\n„Eurowizja Junior 2020” w kanałach TVP\ndodano: 2020-11-27 06:16\nW niedzielę, 29 listopada br. o godz. 17:00 w kanałach TVP1, TVP Polonia, TVP Wilno i TVP ABC transmitowany będzie 18. „Konkurs Piosenki Eurowizji Junior”, który odbędzie się w Warszawie. Polskę w tym wydarzeniu reprezentować będzie Alicja Tracz. Tymczasem w poniedziałek, 23 listopada br. odbyła się ceremonia otwarcia konkursu.\n- Zapraszam wszystkich na ten specjalny konkurs, w specjalnej edycji\n- mówił Jacek Kurski, prezes Telewizji Polskiej.\nPodczas ceremonii otwarcia widzowie mogli poznać wszystkich dwunastu uczestników konkursu. Oprócz Alicji Tracz są to: Arina Peszterewa z Białorusi, Valentina z Francji, Sandra Gadelia z Gruzji, Soleá z Hiszpanii, girlsband Unity z Holandii, Karakat Baszanowa z Kazachstanu, Chanel Monseigneur z Malty, Susan z Niemiec, Sofia Feskowa z Rosji, Petar Aničić z Serbii oraz Ołeksandr Bałabanow z Ukrainy.\n- Drugi rok z rzędu Telewizja Polska ma zaszczyt zaprezentować finałowy koncert, w ślad za ubiegłorocznym wielkim sukcesem, który to koncert zgromadził wtedy miliony widzów z całego świata, którzy połączyli się w ten wieczór radosnej muzyki\n- podkreślił Jacek Kurski.\nPrezes TVP dodał też, że z uwagi na pandemię koronawirusa tegoroczny koncert będzie zrealizowany zupełnie inaczej, niż ten zeszłoroczny i podziękował za wsparcie w tej niezwykłej sytuacji Europejskiej Unii Nadawców (European Broadcasting Union/EBU) oraz wszystkim nadawcom publicznym.\nPrezes Jacek Kurski wyraził też przekonanie, że dzięki najnowocześniejszym technologiom, użytym przy realizacji koncertu, wszyscy widzowie przeżyją niezapomniany wieczór.\nGłos zabrał też przedstawiciel Europejskiej Unii Nadawców Gert Kark.\n- Cieszę się, że ponownie podczas koncertu zjednoczymy młodych wykonawców, choć w innym formacie, niż dotychczas. Wszyscy musimy zaadoptować się do nowej rzeczywistości - mówił. - Bez ogromnej kreatywności i energii Telewizji Polskiej - gospodarza tegorocznego konkursu - to wszystko by się nie udało - dodał.\nPodczas ceremonii otwarcia odbyły się też trzy losowania. Ubiegłoroczna triumfatorka Wiktoria Gabor, pod czujnym okiem gospodarza gali Mateusza Szymkowiaka, wylosowała najpierw, jako która w konkursie zaśpiewa Alicja Tracz. Okazało się, że będzie to szósty występ niedzielnego koncertu. Jako pierwsza wystąpi Susan z Niemiec, a konkurs zamknie Valentina z Francji.\nNa koniec Wiktoria Gabor zaprezentowała tegoroczny hymn „Eurowizji Junior” - „Move The World”, którego twórcą jest Andrzej Gromala „Gromee”. Ten drugi raz odpowiada za muzyczną oprawę konkursu (więcej tutaj).\nAlicja Tracz w programie „Szansa na sukces. Eurowizja Junior 2020”, foto: TVP\nAlicja Tracz jest reprezentantką Polski w „Konkursie Piosenki Eurowizji Junior 2020”, foto: Waldemar Kompała/TVP\n18. „Konkurs Piosenki Eurowizji Junior” - transmisja w niedzielę, 29 listopada 2019 roku o godz. 17:00 w TVP1, TVP Polonia, TVP Wilno i TVP ABC.


Toksyczny wspólnik blokuje firmę? Rozwiąż ten problem.\nCzy relacje między wspólnikami hamują rozwój Twojego biznesu? Czy czujesz dyskomfort na myśl o rozmowie ze swoim wspólnikiem?\nA może to Ty nim jesteś – toksycznym wspólnikiem, który wpływa niekorzystnie na własną firmę. Sprawdź, w jaki sposób uzdrowić biznes i zachować dobre relacje.\nW ramach Google Founders Lab i konsultacji dla właścicieli firm kilka razy w tygodniu pomagam zapobiegać i rozwiązywać nieporozumienia między wspólnikami. Do tych historii dokładają się moje doświadczenia jako wspólnika w kilkunastu firmach.\nToksyczny to mocno słowo w kontekście niektórych sytuacji, ale używam go celowo. Nieleczona sytuacja może doprowadzić do naprawdę toksycznych efektów i trwałych szkód. Ograniczyć wyniki firmy i sprawić, że praca w niej będzie wyniszczająca dla zespołu.\nPosłuchaj podcastu: Toksyczny wspólnik blokuje firmę? Rozwiąż ten problem.


Engineering | Randstad Poland\ni znajdź z nami pracowników z obszaru engineeringu.\nznajdziemy pracowników, których szukasz, już w 5 dni.\nPoznaj korzyści współpracy z nami.\n9/10 kandydatów ceni sobie spotkania z nami.\nkandydatów docenia zainteresowanie rekruterów ich sytuacją oraz naszą dociekliwość podczas rozmów rekrutacyjnych, a 97% z nich ocenia spotkania z nami jako wartościowe i zdecydowanie wartościowe.\nnaszych klientów docenia komfort rozmowy z nami oraz zwraca uwagę na nasze aktywne słuchanie.\nosób, które znalazło dzieki nam pracę jest zadowolonych ze współpracy z nami.\nnaszych klientów zauważa, że pracownicy rekrutowani przez Randstad dobrze czują się w ich organizacjach.\nkandydatów uważa, że nasi konsultanci wykazują się dużą empatią.\nkandydatów uważa naszych konsultantów za ekspertów i docenia to.\nzaufali nam. zobacz jakie firmy doceniły współpracę z nami.\nDominika Kwaśniewska Senior Consultant - Construction & Property\nW Randstad koncentruję się na realizacji rekrutacji na stanowiska specjalistyczne oraz wyższego szczebla w branży construction oraz inżynieringu. Zapraszam do kontaktu.\nAgata Rokosz Engineering Consultant\nNa co dzień zajmuję się głównie poszukiwaniem specjalistów z zakresu inżynierii produkcji. Więcej o mnie na moim profilu na Linkedin.\nWeronika Wylenżek Engineering & Logistic Consultant\nProwadzę projekty rekrutacyjne, gdzie głównymi obszarami działań są stanowiska związane z branżą logistyczną i engineeringiem. W Randstad odpowiadam za obsługę województwa śląskiego, realizuje projekty dla polskich i międzynarodowych organizacji z różnych sektorów.\nMarta Kaczmarczyk Branch Manager\nW Randstad pracuję od ponad 12 lat. Zarządzam 9 - osobowym zespołem. Wspieram Klientów i Kandydatów na śląskim rynku w rozwoju ich prawdziwego potencjału. Współpracuję polskimi i międzynarodowymi firmami produkcyjnymi.\nAleksandra Stryczek Engineering Consultant\nPosiadam 8-letnie doświadczenie zawodowe związane z prowadzeniem projektów rekrutacyjnych na stanowiska specjalistyczne, średniego oraz wyższego szczebla. W Randstad odpowiadam za realizację procesów rekrutacyjnych w zakresie engineering oraz IT na terenie woj. śląskiego.\nAdministratorem podanych przez Ciebie danych osobowych jest Randstad Polska Sp. z o.o., z siedzibą w Warszawie (02-305) przy Al. Jerozolimskich 134, zwana dalej „Administratorem” lub „Spółką”. Twoje dane osobowe zbierane są w celach przesyłania informacji handlowych, w tym do zachęcenia Cię do skorzystania z naszych produktów lub usług oraz przeprowadzenia badań satysfakcji klienta. Masz prawo żądania dostępu do danych, sprostowania, usunięcia, wniesienia sprzeciwu, przenoszenia lub ograniczenia ich przetwarzania. W celu realizacji jednego ze swoich praw, wyślij e-mail na adres: dpo@randstad.pl Podanie danych jest dobrowolne, a ich niepodanie skutkować będzie brakiem otrzymywania treści handlowych. Więcej informacji: polityka prywatnosci\nprzetwarzanie moich danych osobowych w celu marketingu produktów i usług własnych Randstad, w tym na kontaktowanie się ze mną w formie email/sms/mms.*\nwyrażam zgodę na: opcjonalnie\nprzetwarzanie moich danych osobowych w celu marketingu produktów i usług podmiotów powiązanych z Randstad, w tym na kontaktowanie się ze mną w formie email/sms/mms.\nprzetwarzanie moich danych osobowych w celu marketingu produktów i usług podmiotów powiązanych z Randstad, w tym na kontaktowanie się ze mną w formie połączenia telefonicznego.


Zte MF283+ - ograniczenie przepustowości do 1Mbit/s lub 0Mbit/s – Strona 3 - Nasz Orange\nZte MF283+ - ograniczenie przepustowości do 1Mbit/s lub 0Mbit/s\nDobry jesteś, masz trafne spostrzeżenia !\nTeraz właśnie sprawdzam czy mi się po prostu pakiet danych nie skończył, istnieje taka możliwość.\nNie jestem osobą, którą ściąga nie wiadomo ile, właściwie to niewiele ściągam, a tym bardziej p2p. Także nie wydaje mi się by mi zakładano jakiś tam lejek.\nRóżnica jest Bardzo Duża. Na karcie sim z z abonamentem mam prędkość na speedteście 0.3mb/s a na nowym simie, który kupiłem dzisiaj dla sprawdzenia właśnie, wyszło 20mb/s.\nA dzięki Tobie przypomniała mi się właśnie sytuacja kilkukrotnego wyłączenia prądu bez ostrzeżenie, przepięcia, bo akurat przebywam teraz na budowie i takie rzeczy się zdarzają i faktycznie od tego momentu jest gorzej i to może być to ! W samym kompie spalił się mi port SATA ale to już inna historia. Kupię jutro.pojutrze nową simkę i dam znać czy to faktycznie ona stanowi problem.\nRobisz dobrą robotę, Bóg Z Tobą ! 😄\nNie wiem czy dla internetu mobilnego można już wymienić kartę sim smsem https://www.orange.pl/omnibook/samodzielna-wymiana-karty-sim (może ktoś z Orange potwierdzi czy zaprzeczy). Bo jak nie to trzeba wymienić w salonie (ale będzie za darmo).\nteż mam tą usługę z modemem huawei B593s na początku umowy było świetnie 40mb/s internet śmigał aż miło po roku internet zaczął spadać nawet do 0,5 mb/s praktycznie nie da się z tego korzystać podejrzewam celowe ograniczenia po stronie operatora\nPrzez ostatnie dwa miesiące było idealnie. Nie miałem z routerem, żadnych problemów. VOD działał jak należy nawet w FullHD, 4K niestety nie próbowałem. Od kilku dni problem wrócił:(\nWciąż nie działa sprawdzanie aktualzacji w routerze. Czy wiecie może o nowszej aktualizacji do routera niż poniższa i ewentualnie gdzie można ją pobrać?\nWersja oprogramowania: CR_ORAMF283+V1.0.0B06\nWersja firmware: BD_ZM8630V1.0.0B12\nWersja sprzętowa: PCBMF283+V1.0.0