Gustav Mahler i Pieśń o ziemi – część piąta – Klasyczna Płytoteka\nGustav Mahler i Pieśń o ziemi – część piąta\nEugen Jochum sięgał po utwory Mahlera sporadycznie. Jego nagranie Das Lied von der Erde z orkiestrą Concertbegouw jest jego jedyną zachowaną rejestracją utworu tego kompozytora. Zespół jest w szczytowej formie, brzmi pięknie, intensywnie i bogato. Toast o ziemskiej biesiadzie rozpoczyna się mocnym i pewnym inicjalnym gestem, a równie pewne jest wejście Ernsta Haefligera. Pierwsza część jest zróżnicowana pod względem tempa – dyrygent zwalnia w środkowym odcinku, nadając muzyce melancholijnego odcienia. Haefliger jest w świetnej formie – rewelacyjnie kontroluje swój głos, ma też pomysł na interpretację i z emfazą podkreśla kluczowe słowa poematu. Posłuchajcie końcówki, ostatniej powtórki słów Ciemne jest życie, ciemna jest śmierć:\nNiestety Nan Merriman nie reprezentuje już tak wysokiego poziomu. Nie podobała mi się barwa jej głosu i vibrato, którym szafuje na prawo i lewo. Całe szczęście dyrygent stoi na wysokości zadania i to właśnie ze względu na bogatą i ekspresyjną grę orkiestry Samotnego jesienią słucha się z prawdziwą przyjemnością. Solówki drewna są naprawdę przepiękne. Posłuchajmy kulminacji:\nW O młodości Jochum i Haefliger bawią się muzyką, a w rezultacie powstała interpretacja przepiękna, lekka, wdzięczna i naturalna. Posłuchajmy zakończenia:\nCzwarta część zaskakuje szybkim tempem, nawet w początkowym, lirycznym odcinku. Jochum piękne i konsekwentnie buduje formę – dzięki temu bowiem przejście do szybkiego epizodu jest naturalne. Niestety, solistka wyraźnie sobie w tej szybkiej sekcji nie radzi. Litościwie pomińmy ten fragment i posłuchajmy odcinka z początku utworu:\nInterpretacja Pijanego wiosną jest przepiękna i bardzo zróżnicowana pod względem tempa. Posłuchamy jak Jochum i Haefliger przechodzą od epizodu pełnego ciepła i zadumy do szybszej sekcji. Nastrój jest szampański i euforyczny:\nPożegnanie również zagrane jest przepięknie, pozostawia jednak niedosyt. Skąd ten pośpiech? Czyżby Jochumowi nie pracowało się dobrze z Merriman i chciał jak najszybciej skończyć? Czy jego również irytowała ostra barwa jej głosu? Być może tak, nie znajduję bowiem innego wytłumaczenia dla troski, jaką przejawia w stosunku do nieparzystych pieśni w porównaniu do pośpiechu, z jakim traktuje te z udziałem solistki. Posłuchajmy fragmentu:\nWarto poznać tę wersję ze względu na świetną grę orkiestry, naturalną i ekspresyjną interpretację Jochuma i, last but not least, ze względu na Haefligera.\nEugen Jochum, Nan Merriman, Erns Haefliger, Concertgebouw Orchestra, 1963, I – 8:51, II – 8:50, III – 3:11, IV – 6:29, V – 4:29, VI – 26:54 [58:54], Deutsche Grammophon\nPoczątek nagrania pod batutą Giuseppe Sinopoliego nie jest zbyt obiecujący. Nie mogę powiedzieć, żeby dyrygentowi udało się zainspirować Staatskapelle Dresden do przedstawienia pierwszej części w dramatyczny sposób. Panuje tu nastrój raczej liryczny, żeby nie powiedzieć – rozluźniony, a kulminacje sprawiają przedziwne wrażenie przeforsowania i powstrzymywania przepływu muzyki. Keith Lewis nie zachwyca. Jego głos ma irytującą barwę, a i sam głos wydaje się nie mieć mocy i charyzmy odpowiedniej do tego dzieła. Kulminacje w pierwszej części rozczarowują, chociaż Sinopoliemu zdarza się odnajdować w orkiestrze intrygujące barwy. Dużo lepiej rozpoczyna się część druga. Meandrujący akompaniament altówek i melodia oboju przekonująco stwarzają pełną smutku i rezygnacji atmosferę. Iris Vermillion radzi sobie w swojej partii bardzo dobrze, a jej głos jest miękki, ciemny i ekspresyjny. Nie mogę powiedzieć, aby duet Sinopoli/Lewis stworzył w części trzeciej porywającą kreację. Jest ona poprawna i utrzymana na przyzwoitym poziomie, ale to tyle. W środkowym odcinku czwartej części Sinopoli bardzo zwalnia, przez co solistka nie jest wyraźnie słyszalna. Mam tylko poważne wątpliwości, czy pani Vermillion odnalazła się w tym fragmencie. W Pijanym wiosną panom udało się to, co nie udało się do tej pory nikomu innemu: udało im się mnie znudzić. Osiągnęli to przede wszystkim za pomocą ślamazarnego tempa. Owszem, Klemperer też był powolny, ale umiał spiąć tę część w logiczną całość. Sinopoliemu się to nie udało. Pożegnania budzi mieszane uczucia. Z jednej strony podoba mi się wyczucie kolorystyki Sinopoliego i głos Vermillion. Dyrygent pięknie wydobywa dźwięki mandoliny, przez co pięknie buduje orientalny klimat. Z drugiej strony, zdarzają się tu spadki napięcia i koncentracji, przez co pięknie budowane napięcie gdzieś ulatuje.\nBardzo nierówne nagranie. Z jednej strony piękna barwa brzmienia orkiestry i godna uwagi Vermillion, z drugiej strony – niezbyt udana partia Lewisa i dziwne momenty dekoncentracji ze strony zespołu.\nGiuseppe Sinopoli, Iris Vermillion, Keith Lewis, Staatskapelle Dresden, 1996, I – 8:43, II – 9:48, III – 3:17, IV – 6:53, V – 4:45, VI – 30:26 [63:52], Deutsche Grammophon\nAmerykański maestro Michael Tilson Thomas zdecydował się na zarejestrowanie koncertowego wykonania Pieśni o ziemi w wersji na dwa głosy męskie. Tenor Stuarta Skeltona w pierwszej pieśni części brzmi dość matowo, a śpiewak wydaje się brać najwyższe dźwięki z pewnym wysiłkiem. Jednak nadrabia te niedostatki inteligentnym, pełnym wyczucia traktowaniem tekstu i odpowiednim akcentowaniem śpiewanych słów. Dyrygent prowadzi orkiestrę w dobrym tempie, dynamicznie, przejrzyście i naturalnie. Jednak dźwięk nie jest tak dobry jak mógłby być, a solówki drewna i blachy w interludium mogłyby być lepiej wydobyte z tła. Skelton śpiewa tutaj pięknie, delikatnie, z wyczuciem i zrozumieniem. W kulminacji do jego interpretacji wkrada się desperacja, które bardzo pasuje do tej muzyki. Tilson Thomas interpretuje ten odcinek dość ostrożnie i zachowawczo.\nNa samym początku Samotnego jesienią usłyszymy nie tylko ładne solo oboju, ale także… pikanie zegarka, którego najwyraźniej ktoś ze słuchaczy zapomniał wyłączyć. Thomas Hampson brzmi znakomicie, ma ekspresyjny, ciepły głos, z którego robi znakomity użytek. Śpiewa delikatnie i z wyczuciem, a liryzm tej części dobrze pasuje też dyrygentowi. Znakomita, bardzo naturalna i nieprzerysowana jest kulminacja. San Francisco Symphony Orchestra gra dźwiękiem ciepłym, kremowym i delikatnym.\nSkelton dobrze bawi się słowami w trzeciej części, dobrze podkreślając żartobliwy, lekki i radosny charakter muzyki. Tempo środowego odcinka jest znacznie wolniejsze od zasadniczego materiału, co sprawia, że oba elementy mocno ze sobą kontrastują. MTT prowadzi tę część ujmująco delikatnie, pastelowo i lirycznie.\nPrzepiękny jest początek czwartej części w wykonaniu Hampsona – delikatny, niespieszny, trochę zmysłowy a trochę rozmarzony. Dynamiczny środkowy odcinek nie kontrastuje zbyt mocno z zasadniczym materiałem – nie jest zbyt szybki i zbyt głośny, przez co śpiewak nie musi forsować głosu aby być słyszalnym. Przepiękne w swojej delikatności i liryzmie jest zakończenie tej części.\nTak samo urzekająca jest piąta część, w której znajdziemy wszystko co potrzebne. Jest tu i zadziorność, i lekkie rozmarzenie, nie do końca poważny nastrój i dużo wirtuozerii w dobrym stylu.\nNie rozczarowuje także Pożegnanie, prowadzone przez dyrygenta powoli, delikatnie, z uczuciem. Pięknie brzmią solówki dętych drewnianych (świetne są zwłaszcza klarnety), a także wiolonczeli. Pięknie śpiewa tę część Hampson. Jest w tym wykonaniu dogłębne zrozumienie istoty rzeczy, jest wyczucie i sprawne, pozbawione wszelkiej ostentacji przekazywanie znaczenia ukrytego pomiędzy nutami. Pełen melancholii i rezygnacji jest marsz, zagrany niespiesznie i z uczuciem, choć może momentami odrobinę zbyt delikatnie. Brakuje tu też mocniejszego podkreślenia brzmienia tam-tamu. Zaskakuje dość głośne i egzaltowane przejście do końcowego odcinka, ale szczęśliwie wykonawcy wiedzą, że tę przepiękną muzykę trzeba na zakończenie odpowiednio wyciszyć i sprawić, aby powoli rozpłynęła się w ciszy.\nTo zdecydowanie bardziej liryczna niż dramatyczna Pieśń o ziemi. Wiele tu pięknych miejsc, które można smakować, delektując się wyczuciem i zrozumieniem dzieła przez wykonawców. Nie ma tu ostentacji, jest piękno i głębia.\nMichael Tilson Thomas, Thomas Hampson, Stuart Skelton, San Francisco Symphony Orchestra, 2007, I – 8:27, II – 9:31, III – 3:16, IV – 6:57, V – 4:25, VI – 30:39 [63:20], SFS Media\nVladimir Jurowski, syn dyrygenta Michaiła Jurowskiego, to dyrygent znany ze świetnych wykonań utworów Mahlera, o czym mogłem przekonać się na własne uszy podczas jego wykonania II Symfonii z London Philharmonic Orchestra (TUTAJ dla przypomnienia link do tej relacji). Z tego też powodu jego nowe koncertowe nagranie Pieśni o ziemi budzi zrozumiałe zainteresowanie, chociaż niestety dyrygent nie prowadzi w nim własnego zespołu (czyli LPO), a Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, czyli orkiestrę co prawda bardzo solidną, ale z pewnością pozostającą poza ścisłą czołówką. Znać jednak, że dyrygent przygotował muzyków do tych koncertów solidnie.\nŚwiadczy o tym świetna artykulacja smyczków na początku pierwszej części i znakomicie słyszalne frullato fletów. Także interpretacja Roberta Deana Smitha robi dobre (choć nie rewelacyjne) wrażenie. Jednak czegoś tu brak. W brzmieniu orkiestry brak mięsistości i barwności, jest ono dość płaskie i jednowymiarowe, a wspomniane już detale wyskakują czasem z faktury niby diabeł z pudełka. Jakoś ta orkiestra nie brzmi tak jak powinna, choć na pozór wszystko jest w porządku. Jurowski dyryguje z wyczuciem, ładnie kontrastuje też środkowy epizod z początkowym pod względem tempa i ekspresji. Ale owa cienkość brzmienia sprawia, że kulminacja brzmi sztucznie i nienaturalnie.\nPoczątek Samotnego jesienią nie jest obiecujący, ale na szczęście sytuacja zmienia się z chwilą wejścia Sarah Connolly, która ma ciemny i jędrny głos dobrze pasujący do tej muzyki. Śpiewa naturalnie i bez afektacji, ale starannie i z uczuciem. Sposób budowania napięcia przez Jurowskiego znamionuje duże wyczucie stylu tej muzyki.\nO młodości brzmi dobrze, ale nie mogę też powiedzieć, aby Smithowi i Jurowskiemu udało się w tej interpretacji wyrazić coś ponad to, co można usłyszeć w wielu innych nagraniach.\nCzwarta część grana jest lekko i z wdziękiem, a Jurowski dobrze wydobywa zmysłowe glissanda z partii smyczków. Niestety – stanowczo zbyt lekki jest także początek szybkiego epizodu, choć balans pomiędzy głosem śpiewaczki a orkiestrą jest wzorcowy. Końcowy odcinek śpiewany jest przez Connolly naturalnie i z wyczuciem.\nW części piątej usłyszymy znakomitą, zadziorną i lekko zmysłową (glissanda!) solówkę skrzypiec. Jurowski ładnie kontrastuje ze sobą poszczególne odcinki, orkiestra brzmi przejrzyście, a Smith solidnie.\nPoczątek Pożegnania brzmi znakomicie – słychać tu wyraźnie zarówno głuche uderzenia tam-tamu jak i niskie dźwięki harfy. Muzyka nareszcie wydaje się mieć właściwy ciężar. Tempo jest świetnie dobrane, a Jurowski znakomicie buduje tutaj skupiony nastrój. Muzyka jest jednocześnie refleksyjna i pełna napięcia. Także Connolly dobrze się tu odnajduje, śpiewa z wyczuciem i zrozumieniem, choć głosem może chwilami zanadto rozwibrowanym. Świetna jest gra drewna (flet, klarnety, fagot) i smyczków (solo wiolonczeli!). Świetny, intensywny jest marsz. Wejście Connolly po zakończeniu tego odcinka jest hipnotyzujące i do głębi przejmujące. Jurowski nigdzie się nie spieszy, przeciąga niektóre frazy, co dodaje muzyce melancholijnego uroku. Także samo zakończenie jest wyśmienite – powolne, delikatne, wyciszone i intymne.\nTo nierówne nagranie. W pierwszych pięciu częściach trafiają się dobre momenty, ratuje je świetne Pożegnanie. Szkoda że wykonanie nie zostało lepiej zrealizowane od strony technicznej, bo to ona najbardziej tu kuleje i rozczarowuje.\nVladimir Jurowski, Sarah Connolly, Robert Dean Smith, Rundfunk-Sinfonieorchester Berlin, 2018, I – 8:49, II – 9:39, III – 3:33, IV – 7:20, V – 4:51, VI – 28:31 [62:43], Pentatone\nPieśń o ziemi nagrał także niedawno wybitny węgierski dyrygent Iván Fischer, któremu do skompletowania cyklu brakuje już tylko Ósmej, za którą się jednak jakoś do tej pory nie zabrał. Artysta prowadzi tu oczywiście swój własny znakomity zespół, czyli Budapest Festival Orchestra, tenorową partię solową wykonuje tu ponownie Robert Dean Smith, zaś altową – Gerhild Romberger.\nToast o ziemskiej biesiadzie rozpoczyna się dynamicznie, ostro, drapieżnie. Dźwięk węgierskiej orkiestry jest gęsty, ciemny, nasycony i pełen głębi, której tak bardzo brakowało mi w nagraniu Jurowskiego. Fischer to wulkan energii, ale energii starannie kontrolowanej. Nic tu nie dzieje się przypadkiem, a zespół jest w znakomitej formie. Gra precyzyjnie, z wielką dyscypliną, ale jednocześnie kulturą dźwięku. Kiedy trzeba urzeka delikatnością, wyczuciem i inteligentną grą odcieniami barw. Smith także brzmi tu zdecydowanie lepiej niż u Jurowskiego, więc nagranie musiało odbywać się w zdecydowanie bardziej korzystnych akustycznie warunkach, a i inżynierowie dźwięku znacznie bardziej się tu postarali. Zachwycają detale – solo trąbki, rożka angielskiego i klarnetu, ciche, ale wyraźnie słyszalne frullata fletów, a także umiejętnie dawkowane napięcie, które sprawia że muzyka wciąga i angażuje słuchającego. Kulminacja jest porywająca – jednocześnie przejrzysta i masywna.\nPoczątek Samotnego jesienią jest zaskakująco szybki, ale jednocześnie grany cicho, prawie nieśmiało. Solówka oboju jest piękna, przejmująca i melancholijna. Pierwsze wejście Romberger także jest ciche i nieśmiałe, ale nie znaczy to, że śpiewaczka ma mały głos – po prostu umiejętnie nim dysponuje. Wejście wiolonczel przynosi ocieplenie brzmienia, a śpiewaczka także pokazuje nieco więcej swoich możliwości głosowych. Tempo nieznacznie tu zwalnia, co jest trafną decyzją. Wykonawcy świetnie oddają nastrój melancholii i osamotnienia, a duża w tym zasługa pięknej gry dętych drewnianych. Kulminacja wykonywana jest w zbyt spokojny sposób. Brak w niej napięcia, przez co znakomicie zagrany końcowy odcinek wiele traci.\nCzęść trzecia jest lekka i wdzięczna, ale Smith śpiewa ją nieco zbyt poważnie, nie bawiąc się słowami. Błyszczy za to prowadzona z wyczuciem i ożywieniem orkiestra.\nElement zabawy słowami pojawia się za to w śpiewie Romberger na początku czwartej części, co nadaje jej dowcipnego, lekkiego i zwiewnego charakteru, a o to przecież w tej muzyce chodzi! Przejście do szybkiego środkowego odcinka zrobiona jest plastycznie i z wyczuciem, a rewelacyjna jakość dźwięku pomaga rozkoszować się świetną grą orkiestry. Błyszczy zwłaszcza ostra i chropowata blacha, śpiewaczce zaś wyraźnie pomaga tu mikrofon, przez co jej głos jest zawsze nad orkiestrą. Końcowy odcinek mocno skontrastowany – powolny, kremowy i delikatny.\nZnakomity jest Pijany wiosną – dynamiczny, zadziorny, buńczuczny. Zawadiacko brzmi solówka skrzypiec, a Fischer i Smith bardzo umiejętnie kreują nastrój, grają tempami i nastrojami. Z brzmienia orkiestry bardzo wyraźnie wyłaniają się efektowne glissanda harf.\nNa początku Pożegnania wyraźnie słyszymy głuche uderzenia tam-tamu i niskie tony harfy. Solo oboju jest nieśmiałe, delikatne. Pierwsze wejście Romberger jest znakomite, a duża w tym zasługa wyraźnie brzmiących w tle kontrabasów (które jednak nie są tak dźwięczne jak te u Klemperera). Narracja prowadzona jest przez Fischera z wyczuciem, skupieniem i stoickim spokojem, przez co niektóre wejścia smyczków są zbyt łagodne i za mało ostre. Także śpiewaczka wykonuje swoją partię spokojnie i bez nadużywania ekspresji. Cieszy ucho bogactwo detali w scenie z ptakami, a także jędrny i mięsisty rejestr basowy. Początek marsza jest niestety rozczarowująco spokojny i pozbawiony napięcia, chociaż podobać się może przeciągnięte nieco solo wiolonczeli czy brak pośpiechu w prowadzeniu narracji. Fischer jednak bardzo umiejętnie prowadzi narrację, a zakończenie tego odcinka brzmi potężnie i masywnie. Świetna blacha, kapitalne, ostre wejście kontrabasów! Koncentracja na melancholii sprawdza się za to znakomicie w końcowym odcinku, w którym czaruje zwłaszcza brzmienie fletu i klarnetu. Wspaniałe jest eteryczne zakończenie z powoli, cichutko szeptanym przez śpiewaczkę ewig.\nAle… za mało tu konfliktów. Za dużo elementów mahlerowskiej układanki zostało uznanych za oczywiste, a do rozwiązania akcji nie dochodzi po długiej, ciernistej wędrówce. Są tu momenty naprawdę wspaniałe, rzeczy zaśpiewane i zagrane rewelacyjnie, ale też czegoś jednak brak. Za dużo tu spokoju, za dużo pewności co do pocieszenia, które przychodzi przecież dopiero na sam koniec.\nIván Fischer, Gerhild Romberger, Robert Dean Smith, Budapest Festival Orchestra, 2017, I – 7:53, II – 9:12, III – 3:10, IV – 7:09, V – 4:25, VI – 29:36 [61:24], Channel Classics\nTrzeba też w tym miejscu wspomnieć o nagraniu, któremu poświęciłem swego czasu osobny tekst (dostępny zresztą TUTAJ). W niniejszej rejestracji Jonas Kaufmann próbował dowieść, że wykonanie całej Pieśni o ziemi przez tenora ma sens. Moim zdaniem nie ma. Orkiestrę prowadzi tu Jonathan Nott. Trudno mi nazwać jego wykonanie interpretacją. Wiedeńczycy grają jak na autopilocie.\nJonathan Nott, Jonas Kaufmann, Wiener Philharmoniker, 2016, I – 8:06, II – 9:57, III – 3:08, IV – 6:56, V – 4:26, VI – 28:33 [61:04], Sony\nNa tym nie kończą się jednak możliwości jeśli chodzi o różne możliwości aranżowania Pieśni o ziemi. Sam Mahler przygotował również wersję na fortepian i to właśnie ten wariant tego dzieła nagrał Cyprien Katsaris razem z Brigitte Fassbaender i Thomasem Moserem. Ten ostatni radzi sobie w pierwszej pieśni bardzo dobrze. Nie musi walczyć z napierających ze wszelkich stron orkiestrą, jednak fortepianowa wersja Toastu wypada słabo. Jest blada i nawet artyzm Katsarisa i gęsta faktura nie są w stanie zmienić wrażenia, że bardzo brak tu barw brzmienia orkiestry. Posłuchajcie kulminacji w pierwszej części:\nPoczątek drugiej części jest przedziwnie, z pełną premedytacją rozmyty przez Katsarisa. Fassbaender dysponuje silnym głosem, przenikliwym w wysokim rejestrze, mięsistym w niskim. Przyjemnie się tego słucha. Przede wszystkim niedobór barw nie przeszkadza tak jak w pierwszej części. Przeciwnie, Samotny jesienią zyskuje tu na intymnym i skupionym wyrazie. Posłuchajcie fragmentu:\nW O młodości Katsaris intrygująco wyciąga z partytury Mahlera rytmy ukryte zazwyczaj w subtelnie brzmiących smyczkach. Brzmienie nabiera przez to szczebiotliwego, koronkowego charakteru. Zakończenie jest urocze, a i wykonania Mosera miło się słucha:\nRównież następna część brzmi dobrze, a Katsaris świetnie odnajduje się w odnajdowaniu planów narracyjnych w szczególnie gęstym środkowym epizodzie:\nPijany wiosną nie wypada w moim odczuciu zbyt dobrze. Nie wina to ani Katsarisa ani Mosera, a samej pozbawionej barwności aranżacji. Oceńcie sami:\nPoczątek Pożegnania jest zjawiskowy. Nie czuć tu wcale zubożenia brzmienia, a jeśli jakieś straty są – to wynagradza je artyzm Katsarisa. Zostaje tu sam szkielet idei, który pozbawiony zmysłowego uroku barwy poszczególnych instrumentów broni się w absolutnie zjawiskowy sposób:\nMiałem momentami wrażenie, że głos śpiewaczki jest stanowczo zbyt silny w stosunku do swego partnera. Nie miałaby raczej problemów, aby przebić się przez orkiestrę. Jedyny mój poważniejszy zarzut tyczy się zakończenia, utrzymanego w szybkim tempie i zagranego oraz zaśpiewanego zbyt głośno. Gdzieś się tu gubi ta magiczna atmosfera budowana z pietyzmem przez poprzednie 25 minut.\nBez wątpienia interesująca, acz kontrowersyjna rzecz. Najlepiej wypada część druga, trzecia i szósta, w pozostałych trzech nadmiar wątków sprawia momentami wrażenie chaosu, a i brak tych charakterystycznych dla Mahlera barw. Czy słuchać? Czemu nie!\nCyprien Katsaris, Brigitte Fassbaender, Thomas Moser, 1989, I – 7:50, II – 10:01, III – 3:01, IV – 6:49, V – 4:33, VI – 28:24 [60:20], Teldec\nW latach 1918 – 1921 kompozytorzy drugiej szkoły wiedeńskiej, a więc Arnold Schönberg, Alban Berg i Anton Webern, prowadzili Związek prywatnych wykonań muzycznych (Verein für musikalische Privataufführungen). Organizacja miała na celu promowanie muzyki współczesnej, a jako że środki finansowe, jakimi dysponowała, były dość ograniczone, wykonywano zazwyczaj aranżacje kameralne. W roku 1921 Schönberg zainteresował się możliwością stworzenia aranżacji Pieśni o ziemi. Niestety, organizacja wkrótce dokonała żywota, a aranżację dzieła Mahlera dokończył niemiecki kompozytor i dyrygent Rainer Riehn w roku 1980. Bardzo sobie cenię tę wersję. Dzieło zyskuje tu na intymnym charakterze, a osłabienie brzmienia praktycznie w ogóle nie przeszkadza. Jedynym mankamentem, który ujmuje tej wersji w stosunku do oryginału jest nieobecność harfy, którą zastępuje fortepian. Aranżacja Schönberga i Riehna zyskała sobie pewną popularność, co przełożyło się oczywiście na nagrania. Philippe Herreweghe to spec od muzyki dawnej, dlatego fakt, że również on jest odpowiedzialny za jedno z takich nagrań wzbudził moją ciekawość. Do współpracy przy nagraniu zaproszono Birgit Remmert i Hansa Petera Blochwitza. Ten ostatni interpretuje pierwszą część w udany i ekspresyjny sposób. Orkiestra pod batutą belgijskiego dyrygenta brzmi przejrzyście i ostro. Herreweghe prowadzi Toast impulsywnie, szybko, nie zwalniając nawet w środkowej sekcji. Bardzo mnie takie podejście zaskoczyło i zastanawiałem się nawet, czy nie jest nazbyt agresywne. Posłuchajcie fragmentu:\nPrzejrzyście i chłodno brzmi również Samotny jesienią. Początkowe figuracje altówek płyną wartko, ale paradoksalnie ta płynność sprawiła na mnie wrażenie wypranej z emocji. Wszystko tu jest zaprezentowane w chłodny i pozbawiony napięcia sposób. Ostrzejsze fragmenty zdały mi się nazbyt wygładzone i potraktowane obojętnie. Szkoda, bo Remmert dysponuje ładnym, ciemnym głosem, który bardzo do Mahlera pasuje:\nDla kontrastu część trzecia poprowadzona jest bardzo powoli. Herreweghe jest tu nawet bardziej powolny od Klemperera. Rezultat nie jest dobry, O młodości brzmi ospale i anemicznie. Posłuchajcie:\nRemmer w czwartej części śpiewa przepięknie, ale nie mogę powiedzieć, żeby Herreweghe wykazał się wybitnym zrozumieniem dynamiki tej części. Niektóre fragmenty brzmią zaskakująco ostro i agresywnie, inne z kolei są zamazane i niewyraźne. Dziwna rzecz:\nPozytywnie zaskoczył mnie Pijany wiosną, tutaj bowiem zarówno Blochwitz, jak i Herreweghe wczuli się w swoje role i stworzyli ciekawe, zróżnicowane pod względem tempa i ekspresji kreacje:\nPożegnanie jest osobliwe i nierówne. Bardzo dobre wrażenie robi Remmert, ale Herreweghe wydaje się mieć mało zrozumienia i sympatii do muzyki Mahlera. Bardzo rzadko zdarza mi się mówić, że jakieś wykonanie jest „niestylowe”, ba, unikam w ogóle tej kategorii, ale w przypadku tej rejestracji wysuszona, zimna i pozbawiona wszelkiego ciepła i uczucia interpretacja nie daje mi innego wyjścia. Zakończenie marsza jest wręcz groteskowe:\nNie mogę tego nagrania rekomendować i na pewno nie przekona ono nikogo, że przygotowywanie takiej aranżacji miało sens. Herreweghe robi świetne rzeczy dyrygując muzyką dawną, ale do tego repertuaru najwyraźniej nie powinien sięgać.\nPhilippe Herreweghe, Birgit Remmert, Hans Peter Blochwitz, Ensemble Musique Oblique, 1993, I – 8:13, II – 9:35, III – 3:51, IV – 7:31, V – 4:47, VI – 28:56 [62:43], Harmonia Mundi\nCałe szczęście jest jeszcze inne nagranie tej wersji Pieśni o ziemi, tym razem w zestawie na dwa głowy męskie. Odpowiada za nie Kenneth Slowik, który prowadzi Smithsonian Chamber Players & Santa Fe Pro Musica. Solistami są John Elwes (tenor) i Russel Braun (baryton). Jest coś absolutnie zaskakującego w sposobie, w jaki rozpoczyna się Toast o ziemskiej biesiadzie. Pomimo małego składu nie czuć tutaj, jak u Herreweghe, zubożenia, odarcia muzyki z czegoś istotnego. Dźwięk jest pełny, ciepły i nasycony, tempo – raczej powolne. Kolejną rzeczą, która mnie zaskoczyła, były epickie proporcje tej części. Świetny dowód na to, że w muzyce Mahlera nie trzeba dużego składu, żeby oddać jej sedno. Wystarczą ci odpowiedni. Fascynuje dźwięk skrzypiec, altówki i wiolonczeli. Nic dziwnego, bo instrumenty użyte w tym nagraniu to pochodzące z drugiej połowy XVII wieku egzemplarze z pracowni Nicolo Amatiego, na dodatek wyposażone w jelitowe struny, co dodatkowo dodaje brzmieniu ciepła i głębi. Sposób, w jaki Slowik modyfikuje tempo i ekspresję tej części jest wzorcowy i głęboko poruszający. Instrumentalne interludium jest absolutnie przepiękne – uczuciowe, głębokie, paląco intensywne… Również Elwes stoi na wysokości zadania. Posłuchajcie tego samego fragmentu, który wcześniej umieściłem przy omawianiu interpretacji Herreweghe’a:\nAbsolutnie przepięknie rozpoczyna się Samotny jesienią. Już meandrujące figuracje altówki na początku wprowadzają właściwy klimat, a przepiękne solo oboju tylko go pogłębia. Braun rozumie i czuje każde słowo tej części, nic przy tym nie przesadza ani nie przerysowuje. W grze orkiestry nie ma absolutnie żadnego słabego punktu. Zachwyca drewno, zachwyca kwintet, zachwyca blacha…\nW trzeciej części Slowik, podobnie jak Hereweghe, trzyma wolne tempo, ale efekt jest kompletnie odmienny. Mamy tu lekkość, elegancję, odrobinę zadumy. Przede wszystkim mamy zaś zrozumienie stylu kompozycji, wczucie się w każdy takt i w każdy element. Kiedy Elwes śpiewa, że „wszystko w pawilonie z porcelany stoi na głowie”, w orkiestrze melodię prowadzi fagot, a skrzypce akompaniują. Tylko Slowik wyciągnął tak umiejętnie ten dialog instrumentów:\nCzwarta część buduje się powoli, a przepiękny i ciepły dźwięk kwintetu kapitalnie współgra z równie ciepłym i głębokim dźwiękiem głosu Brauna. W momencie, w którym powraca główny materiał tej części jest coś nieznośnie melancholijnego:\nZakończenie jest jedwabiste i kremowe:\nPosłuchajcie, jak zadziornie i energicznie rozpoczyna się Pijany wiosną, zwróćcie uwagę na szybkie, ćwierkające i migotliwe glissanda skrzypiec. Coś cudownego:\nO maestrii, z jaką wykonane jest Pożegnanie można napisać cały poemat. Jest tu ten szczególny rodzaj intensywnej refleksyjności, tej palącej głębi, która jest w dziełach Mahlera czymś najtrudniejszym do uzyskania, a najbardziej wartościowym, stanowiącym rdzeń tej muzyki. Jest w tej interpretacji ciepło, jest trudna do zniesienia melancholia i rezygnacja; jest wreszcie w zakończeniu poczucie, że zatrzymał się czas, że dotarliśmy do kresu długiej wędrówki, a rozpływające się w ciszy i skupieniu końcowe ewig dobiega już gdzieś z oddali, z miejsca w którym wszystko co wydarzyło się wcześniej przestaje się już liczyć. Wykonawcy wyłapali każdą, najlżejszą zmianę nastroju, każde, nawet najbardziej subtelne zawahanie tempa, każdy odcień i każdą barwę. Słuchanie tak niezwykłe wyczutej interpretacji to doświadczenie jedyne w swoim rodzaju. Tak palące i intensywne, że nie powinno być powtarzane zbyt często. Nie umiem wybrać dla Was fragmentu tego Pożegnania. Posłuchajcie całości.\nTa Pieśń o ziemi to taka wisienka na szczycie tortu. Interpretacja tak świetnie zagrana, tak świetnie nagrana, tak wyczuta i spójna, że jest pozycją absolutnie obowiązkową dla każdego, kto ceni tę kompozycję.\nKenneth Slowik, Russel Braun, John Elwes, Smithsonian Chamber Players & Santa Fe Pro Musica, 2003, I – 9:05, II – 11:05, III – 3:45, IV – 7:16, V – 4:36, VI – 32:14 [68:06], Dorian\nPolecenie najlepszych nagrań Pieśni o ziemi jest o tyle trudne, że trzeba tu wziąć pod uwagę aż cztery zmienne – dyrygenta orkiestrę i dwoje solistów. Zdarzają się też przecież wersje, w których jeden ze śpiewaków jest o wiele lepszy niż drugi! Zdecydowałem się takie nagrania umieścić w opcjach dla koneserów. A jakie są moje pewniaki, wersje doskonale zagrane, nagrane, zadyrygowane i zaśpiewane?\nJeśli chodzi o wersje na głosy męskie, to zdecydowanie najlepsze na pierwszy raz będą dwie interpretacje:\nWersje dla koneserów? Warte uwagi, ale nie najlepsze na pierwszy raz – nagrane live, ekscentryczne albo takie, w których jeden z solistów jest zdecydowanie lepszy?\nIV Symfonia Gustava Mahler - część czwarta\nI Symfonia Gustava Mahlera - część piąta\nII Symfonia Gustava Mahlera - część piąta\nIV Symfonia Gustava Mahlera - część piąta\nGustav Holst - The Cloud Messenger & The Hymn of Jesus\nI Symfonia Witolda Lutosławskiego - część pierwsza\nTagged Birgit Remmert, Brigitte Fassbaender, Concertgebouw Orchestra, Cyprien Katsaris, Das Lied von der Erde, Erns Haefliger, Eugen Jochum, Gerhild Romberger, Giuseppe Sinopoli, Gustav Mahler, Hans Peter Blochwitz, Iris Vermillion, Iván Fischer, John Elwes, Jonas Kaufmann, Jonathan Nott, Keith Lewis, Kenneth Slowik, Michael Tilson Thomas, Nan Merriman, Philippe Herreweghe, Pieśń o ziemi, Robert Dean Smith, Russel Braun, Santa Fe Pro Musica, Sarah Connolly, Smithsonian Chamber Players, Staatskapelle Dresden, Stuart Skelton, Thomas Hampson, Thomas Moser, Vladimir Jurowski, Wiener Philharmoniker\nSemyon Bychkov, Czech Philharmonic Orchestra & IV Symfonia Mahlera\nFaust Havergala Briana\nWitold Maliszewski – dzieła symfoniczne\nMichael Tilson Thomas & Czech Philharmonic Orchestra grają Coplanda i Schuberta\nSir Simona Rattle & Chamber Orchestra of Europe w Musikverein\nJacek - Witold Maliszewski – dzieła symfoniczne\nnumizmatyki.pl - Bergen Philharmonic Orchestra & Edward Gardner w Katowicach


BARBIE Wakacyjna Barbie Grace - - Zadowolenie.pl\nBARBIE Wakacyjna Barbie Grace\nNr katalogowy: WLMAAC0DE015750\nKod producenta: LB-CJP97\nW asortymencie znajduje się lalka Grace w stroju kąpielowym z dodatkowymi wakacyjnymi kreacjami! Lalka ma torebkę i okulary przeciwsłoneczne, a także inne zachwycające akcesoria. Jaskrawe kolory i nowoczesne wzory są doskonałe na słoneczny dzień. W zestawie lalka w ubrankach wraz z dodatkami. Lalka nie...\nW asortymencie znajduje się lalka Grace w stroju kąpielowym z dodatkowymi wakacyjnymi kreacjami! Lalka ma torebkę i okulary przeciwsłoneczne, a także inne zachwycające akcesoria. Jaskrawe kolory i nowoczesne wzory są doskonałe na słoneczny dzień. W zestawie lalka w ubrankach wraz z dodatkami. Lalka nie stoi samodzielnie. Wiek: od 5 lat.\nWymiary opakowania: 17,5 x 32,5 x 6 cm.\nop. 17,5x32,5x6 cm\nZapytaj o produkt: BARBIE Wakacyjna Barbie Grace


"MOJE ŻYCIE JEST MOJE" – PRAWDZIWA RECENZJA - Swing With Me\nOstatnio zrobiło się głośno o książce „Moje życie jest moje. Opowieści o wolności i pożądaniu”. Wirtualne media utonęły w zachwytach, iż w końcu pojawiła się publikacja opisujący prawdziwy świat seksu i erotycznych fantazji. Ja zaś po jej przeczytaniu miałam ochotę rzucić książką o ścianę, bo już dawno nie spotkałam się z tak jednostronnym spojrzeniem na tak złożone kwestie seksualności. Zwłaszcza tych mi najbliższych, czyli dotyczących swingowania.\nZresztą swing jest głównym wątkiem całego „reportażu”. Został mu poświęcony pierwszy i najbardziej obszerny rozdział. I czegoż z niego się dowiemy? Otóż w przeważającej części, świat swingu jest opisany jako świat osób niespełnionych, skrzywdzonych życiowo, pokręconych emocjonalnie. Poznajemy małżeństwo Emmy i Karola, w którym to Emma jako nienasycona kobieta uwielbia gangbangi, a Karol jako pokorny mąż zgadza się na wszystkie jej zachcianki, chociaż nie do końca mu pasują wyuzdane pragnienia żony.\n„Karol to trzeci mąż Emmy. Pierwszym był mężczyzna dominujący, agresywny. Lubił się napić, lubił narkotyki, imprezy. Byli młodzi, bawili się w kilkudniowych ciągach. Szły tam heroina, kokaina, alko. Bawili się, a potem tłukli. Na końcu był ostry seks, w którym wyładowali emocje. Emma zaszła w ciążę.”\nKsiążka z założenia przedstawia również niektóre polskie kluby, choć prawdę mówiąc, wspominane miejsca stwarzają wrażenia bycia opisywanymi na podstawie zdjęć zamieszczonych na stronie lokali. Brakuje w nich autentyczności, pewnego rodzaju namacalności. Za to nie brakuje historii, które już znamy z jakże oklepanych artykułów na temat swingu, czyli: tajemniczy klub, panie wystawiające swoje cipki na lewo i prawo oraz całe stado podnieconych samców liczących na szybki numerek:\n„Kobiety położyły się na materacu. Wokół nich zebrało się kilkunastu facetów, onanizowali się, patrząc jak one pieszczą się wzajemnie. Robiły to na zachętę, ale żaden z nich się nie dołączył. W swingu jest też tak, że czasem mimo możliwości nic się nie wydarza. Orgia nie gwarantuje seksu i czasem nawet najpiękniejsze laski i najbardziej napaleni faceci wracają do domów niespełnieni.”\nTo nie jest zdrada kontrolowana!\n„O swingu mówi się, że jest kontrolowaną zdradą.” – po raz kolejny swing został również podpięty pod termin zdrada kontrolowana, chociaż to są dwa całkowicie różne sposoby na szukanie spełnienia. Więcej o zdradzie kontrolowanej pisaliśmy przy okazji recenzji książki „Hotka Story” oraz w osobnym wpisie „Swingowanie to nie zdrada”, ale warto ponownie przytoczyć czym jest zdrada kontrolowana, inaczej cuckoldem zwana:\n„Według fachowych definicji – to czerpanie satysfakcji z poczucia bycia zdradzonym. Najczęściej inicjowana jest przez mężczyznę (rogacza), który udostępnia swoją żonę innym partnerom (bykom). Rogacz często sam też bierze udział w wyborze seksualnych adoratorów. Cuckold może przybierać różne formy, zaczynając od podglądania partnerki w seksualnej akcji z innymi, po pozwolenie jej na wychodzenie na pikantne randki i późniejsze czerpanie satysfakcji z opowiadanych wydarzeń. Zdarza się też, że po akcie seksualnym ukochanej kobiety z kimś obcym, rogacz na koniec penetruje partnerkę, pragnąc udowodnić jej i/lub sobie, kto tak naprawdę jest na pierwszym miejscu. Zresztą, fetyszem może również stać się samo obserwowanie kobiety, jak uprawia wirtualny seks bądź koresponduje z kimś nieznanym. Chodzi o sam fakt, że dana czynność seksualna dzieje się bez aktywnego udziału, ale za wiedzą zdradzanego partnera.”\nOwszem, zdarzają się pary swingerskie, które pozwalają sobie na osobne spotkania, ale to i tak z cuckoldem oraz cuckqueaningiem (żeńska wersja cuckoldu) ma niewiele wspólnego, bowiem są to kompletnie odmienne psychologiczne oraz emocjonalne czynniki behawioralne. Łączenie swingu ze zdradą kontrolowaną to pójście na łatwiznę oraz bardzo stereotypowy skrót myślowy. Zresztą sam cuckold został zaprezentowany w rzekomym reportażu bardzo obcesowo i wulgarnie:\n„- Czy on jeszcze cię jebie? Ja nigdy tak długo nie jebałem. Nie zmrużyłem oka całą noc, napisz, czy wszystko jest okej, czy jesteś już po. Pół godziny później przychodzi wiadomość: – Wracam już do domku. Jebałam się długo. Kocham cię bardzo.”\nLiczy się zaliczanie\nByć może koncepcja pana Ryzińskiego pierwotnie miała na celu ukazanie seksualnej różnorodności. I to by było naprawdę coś wyjątkowego, ale stało się zgoła inaczej. Powstał obraz przedstawiający swingersów, jako ludzi pragnących jedynie fizycznego, wręcz zwierzęcego zaspokojenia, co potwierdza przykład opisywanej pary Olgi i Pawła:\n„Zawsze mówię, że kobieta ma trzy dziurki, dwie rączki, to pięciu naraz obsłuży. Miałam taką imprezę, gdzie było ich kilkunastu i tak się sprawdzili, że po wszystkim musieli mnie znosić na rękach na dół, bo nie mogłam chodzić.” (Olga)\n„Liczy, że skoro chodzi do klubów swingersów i na domówki od dziewięciu lat, z czego od jakichś czterech regularnie, i potrafi być trzy razy w tygodniu na imprezie, gdzie zapoznaje intymnie od jednej do pięciu kobiet, to jakkolwiek liczyć, wychodzi, że było ich już kilka tysięcy.” (Paweł)\nAutor opisuje również prywatne imprezy realizowane przez jednego z wiodących organizatorów swingerskich wydarzeń w Polsce oraz za granicą. Do opisu jednej sceny używa słowa, które chyba sam stworzył sobie w głowie, a mianowicie ruchodrom (chociaż miejsce przeznaczone do cielesnych zabaw określa się mianem playroom, ewentualnie w klubie Prive można zobaczyć wielkie łoże, żartobliwie zwane kopulodromem), co tylko potwierdza jego niewiedzę w tym zakresie. Zresztą miałam przyjemność przeprowadzenia telefonicznej rozmowy ze wspominanym organizatorem, który również powiedział, że w jego nomenklaturze, słowo ruchodrom nigdy się nie pojawiło.\n„Seks ma tutaj bardzo schematyczny przebieg: zaczyna się od ssania penisa, które trwa kilka minut. Potem jest lizanie cipki, też kilka minut. Następuje penetracja, najczęściej waginalna, ona na dole, on na górze. Następnie on kładzie się na materacu, a ona znów ssie, liże mu jądra, masturbuje lub pozwala jemu się masturbować. Kiedy on kończy, zazwyczaj kończy się seks.”\nDoprawdy – z większą bzdurą się nie spotkałam. Czyżby autor był aż tak zaślepiony swoją wizją swingu, że nie zauważył, jak wiele tajemnic się za nim kryje? Że nie wystarczy pójść na jedną imprezę, aby już uważać się za swingersa, albo osobę, która może o swingu wydawać publikację?\nKażde wydarzenie w lokalu jest inne, bo są inni goście, inna tematyka, inna atmosfera. Czasami, będąc w klubie wypije się drinka, porozmawia i na tym koniec. Następnym razem – zabawa może trwać do białego rana, bo pojawiła się niesamowita chemia między ludźmi.\nNie zliczę ile razy byliśmy w klubie, apartamentowce czy udało nam się poznać ludzi, ot tak, przy zupełnie niewinnej sytuacji, która dzięki temu niesamowitemu „coś” przerodziła się w upojną noc, na której wspomnienie do tej pory przechodzą nas dreszcze podniecenia. Ile spotkań – tyle odmiennych doświadczeń. Ich nie da się sprowadzić do jednego wspólnego mianownika. Po prostu się nie da.\nSwingowanie to jest mieszanka emocji: począwszy od niepewności, ekscytacji poprzez stan uniesienia będący nie do opisania, kończąc na nieprawdopodobnym poczuciu spełnienia. Ale to także głowa pełna pytań, wątpliwości czy uczucia przemieniające się niekiedy w złość, rozżalenie, a nawet – obojętność.\nPonadto, swing to nie tylko łóżko (PRZECZYTAJ). To rozmowy, bliskość, intymność, przyjaźń, również w dojrzałych relacjach – dzielenie codzienności. I gdzie to wszystko zostało opisane? Dzięki takim książkom jak „Moje życie jest moje”, swing cały czas będzie postrzegany w kategoriach: ruchanie, pierdolenie, zezwierzęcenie. Nieważne z kim, nieważne jak – ważne by było i żeby można było wpisać kolejne osoby jako zaliczone.\nW całym rozdziale dotyczącym swingu jest wyłącznie jedno, jedyne stwierdzenie, z którym się zgadzam:\n„A jednak swing to nie tylko seks. Lifestyle swingersów obejmuje też dbanie o podróże, dbanie o siebie, otwartość mentalną. Wspaniałe jest poznawanie ludzi, zabawa, poczucie wspólnoty i odkrywanie nowego siebie (…) Bo swing powinien być dla osób w stu procentach szczęśliwych i świadomych siebie.”\nNasi czytelnicy doskonale wiedzą, że swing to nie jest recepta na kryzys w związku. Para decydująca się na swingowanie, to para budująca swój związek na szczerości i zaufaniu. Nie bojąca się otwarcie rozmawiać o swoich erotycznych fantazjach, także tych najbardziej ukrytych. To para, która wspólnie decyduje tak jesteśmy gotowi, zróbmy to! W swingu nie ma miejsca na tajemnice i niedopowiedzenia, bowiem w swingu oddajesz się siebie i to w każdym aspekcie.\nŻeby była jasność – ja nie idealizuję świata swingersów. Jak w każdej grupie, także i w tej znajdą się osoby cechujące się chamstwem i prostactwem, nadużywające różnorodnych używek, uważające że swingująca kobieta powinna być dostępna dla każdego czy lansujące się na swingersów, chociaż o swingu nie mają żadnego pojęcia. To teraz jest takie modne – przyjść na imprezę swingerską, popatrzeć co się na niej dzieje, dodać coś od siebie i stworzyć nieprawdopodobną historię o tym, co się na niej widziało. Ba! O tym co się na niej robiło. Ale mimo wszystko, dzięki swingowaniu poznaliśmy wiele wspaniałych osób, z którym przeżyliśmy jeszcze wspanialsze chwile pełne uniesień i celebracji dzielenia się nie samą cielesnością, ale i duchowością. Trzeba wiedzieć, jak i gdzie szukać spełnienia, a to przychodzi wraz z przeżytymi doświadczeniami.\nNie tylko swing\nAle nie samym swingiem człowiek żyje, dlatego pan Ryziński wziął się również za inne środowiska. Opisał historię striptizerki Paris, doświadczenia crossdressera, który przebierając się za kobietę ma ochotę „zruchać” się z heterykiem oraz wspominał warszawskie kino dla mężczyzn Bizzariusz, gdzie:\n„Jedyna kobieta w tej sali obsługuje każdego, kto do nie podchodzi. Nie połyka ani nie pozwala się na siebie spuszczać, więc podłoga wokół niej jest mokra od spermy. Spędza tam pół godziny raz na kilka tygodni.”\nŚwiat gejowski został przedstawiony z perspektywy osoby uprawiającej chemseks, czyli pozwalającej sobie na niekontrolowane stosunki seksualne pod wpływem różnorodnych środków odurzających:\n„Kiedy zaczyna się seks, przestaje myśleć racjonalnie. Nie zabezpiecza się, nie kontroluje liczby partnerów, nie dba o to kim są. Chce więcej.”\nOberwało się też naturystom, którzy ponoć na plażach robią takie rzeczy, o jakich inni nie śnili. I tak się zastanawiam – czy to ze mną jest coś nie tak, czy to autor założył nieodpowiednie okulary przeciwsłoneczne? Bo ile razy byłam na polskiej plaży naturystycznej, to albo byłam zbyt skupiona na delektowaniu się nagością własną albo po prostu wzrok mi szwankował i nie zauważałam podglądaczy, masturbujących się mężczyzn czy chędożących się par. Raz zdarzyło nam się ponieść szaleństwu na naturystycznej plaży, ale to było na Ibizie i ów plaża rządziła się własnymi, hedonistycznymi prawami.\nPan Remigiusz Ryziński w słowie końcowym napisał:\n„Wiele razy byłem świadkiem opisywanych scen. Jeśli nie było to możliwe, to przytaczane historie były przeze mnie weryfikowane między innymi za pomocą zdjęć, filmów, korespondencji czy rozmów z osobami, których dotyczyły.”\nZ ciekawości weszłam na jego profil na Facebooku. Znalazłam tam jedno zdjęcie – selfie z opisem „przed imprezą swingerską”. Zaintrygowana zostawiłam pod zdjęciem grzeczne pytanie „jeżeli można wiedzieć, to w ilu imprezach swingerskich Pan uczestniczył?” Nie doczekałam się odpowiedzi, a zdjęcie jeszcze tego samego dnia zostało skasowane. Jak to interpretować? Pozostawiam to Wam, ale dla mnie to był wymowny sygnał, że pan Remigiusz raczej nie jest otwarty na jakąkolwiek formę komunikacji.\nByć może „Moje życie jest moje” przypadnie do gustu osobom dopiero odkrywającym swoje pragnienia. Będzie to dla nich pewnego rodzaju nowość, wręcz sensacja. Ale wystarczy zgłębić się w poszczególne dziedziny seksualności, by od razu się zorientować, jak wiele nieprawdziwych i niespójnych informacji jest zawartych w książce. Jak bardzo odbiega ona od rzeczywistości i jak płytko porusza konkretne zagadnienia. To nie jest reportaż, lecz jednostronna perspektywa napisana taboidowym językiem. Miała być książka o wolności, a wyszła książka o smutku, samotności oraz frustracji.\nUważam, że pan Remigiusz Ryziński wyrządził dużą szkodę i to wielu środowiskom. Łatwo goni się za sensacją, ale zdecydowanie trudniej ponosi się odpowiedzialność za zostawione na papierze słowa. Chwilowa sława przeminie, ale owe słowa pozostaną, stanowiąc pisarską wizytówkę.\nCiężko jest mi zachować obiektywizm w tejże recenzji, dlatego poprosiłam o odniesienie się do przeczytanej treści kilku osób. Chociażby w temacie BDSM uważam się za osobę niekompetentną do zawierania szerszego zdania, gdyż nie jest to klimat, w którym sama do końca się odnajduję, a z pewnością nie dysponuję o nim odpowiednią wiedzą. O to, co pisze o BDSM-owym rozdziale znawca tego świata – Karol z Leather Seduction, wiodącej polskiej firmy produkującej klimatyczne akcesoria:\n„To, co Pan Remigiusz opisuje w jednym z rozdziałów jako “świat skrępowanych, seksualnych doznań” to zgroza. BDSM to w jego mniemaniu pospolity obraz praktyk BDSM wzięty żywcem z internetowych portali dla dorosłych. Okraszony fantazją na poziomie nastolatka trzymającego własnego penisa, jednocześnie marzącego o tym “co ja jej zrobię, jak dorosnę”. O ile opis relacji realnej, klimatycznej pary jakoś się broni, to kiedy autor puszcza wodze własnej fantazji, zaczyna się prawdziwy dramat.\n“Do kucającej Julity podchodzi Markiz. Wyjmuje penisa i kieruje strumień moczu na jej piersi. Ona przeciera dłońmi twarz, wodzi nimi po swoim ciele, wciska mokre palce do cipki. Przeżywa orgazm z samego tego doświadczenia. Pół godziny po spotkaniu na dworcu dochodzi po raz pierwszy – bez penetracji, bez masturbacji. Wystarczy jej jego władza. Wystarczy jej ta miłość.\n“Markiz zdecydował, że nie będą palić ani pić, a Julita będzie na diecie: woda, wafle ryżowe, marchew i gotowane buraki. Od tego po pewnym czasie przestała się regularnie wypróżniać. Chudnie w oczach.\n– To jest dla ciebie dobre – tłumaczy jej Markiz.\nI to jest dla niej dobre.”\nZero wiedzy, brak jakiegokolwiek zgłębienia tematu, żenujące opisy “zbliżeń”. I co najistotniejsze – krzywdzący i groźny obraz BDSM, bez konsensualności, pełen uprzedmiotowienia i pogardy dla osób uległych. Czas się zatrzymał, wrócił VHS w wyobrażeniach Pana Remigiusza, który w formie “retrospekcji” chce wywołać kontrowersję. Omijać tę pozycję z daleka, chyba, że chcecie zobaczyć jak NIE WYGLĄDA klimatyczna relacja.”\nO wypowiedź poprosiłam również jednego z managerów Secretface – grupy, w skład której wchodzą wspominane w książce kluby Lava, Euphoria oraz Prive:\n„Po przeczytaniu książki mam bardzo mieszane uczucia, połączenie reportażu, powieści, pamiętników, fantazji a może pracy naukowej. Książkę czyta się ciężko, a wrażenie jakie mam to, że autor nigdy nie był w swingers klubie. Oparł swoją wiedzę na opowieściach i stereotypach, które są bardzo krzywdzące dla świata swingu. Swing to emocje, ekscytacja, namiętność, erotyzm, ale też niezwykłe kontakty międzyludzkie, których w tej książce zabrakło. Nasi goście są różnorodni, mają różne doświadczenia, upodobania i oczekiwania, a książka spłyca wszystko do jednej niszowej kategorii. Należy również wspomnieć, że wiele informacji o klubach i tym co się w nich dzieje jest nieprawdziwych.”\nZaś na sam koniec zostawiam Wam opinię Hanki V. Mody – autorki książki „Chciałbym, żebyś mnie napisała”, będącej mistrzynią w opisywaniu emocji i wyłuskiwaniu niewypowiedzianego sensu:\nPrzez chwilę zastanawiałam się o czym i po co jest ta książka. W jakim celu została napisana? Korowód postaci przewija się jak w kalejdoskopie, obrazy się zmieniają, zmienia sceneria i intensywność. Zostaje namiętność i ludzie uwikłani w szalonym tańcu pożądania, festiwal osobliwości. Czego chcą? Powiedzieć, że seksu, to jak nic nie powiedzieć. Bo oni chcą czuć. Tak jakby musieli doświadczać siebie przez kontakt z innymi. Przez tarcie skóry o skórę i przez emocje, których mało i mało. Seks jest ratunkiem, uzależnieniem, krzykiem. Ale najważniejsze czego chcą, to móc być sobą. Bo przecież „Moje życie jest moje” i nikomu nic do tego. I można się oburzać, że Ryziński nie bierze ze środka tylko szuka skrajności i wyciąga je na światło dzienne, pokazuje, stawia przed czytelnikiem i mówi: „jeśli wydaje Ci się, że „normalność” ma granice, to przesuń je dalej, i dalej, i dalej”. I to też jest ok. Najpierw wydawało mi się, że autor chce szokować, że postacie które wybiera są zbyt jaskrawe, ale zrozumiałam, że chce uczyć tolerancji. Pokazywać ludzi z ich namiętnościami i mówić, że każdy ma prawo do tego czego szuka i potrzebuje. I nie jest ważne czy to się mieści w wyobrażeniu innych o tym jak powinno wyglądać życie. Trzeba przy tym pamiętać o jednym – to nie jest książka przedstawiająca pewne, konkretne środowiska, nie można sobie wyrabiać na jej podstawie zdania o nich. To są historie pojedynczych ludzi i tak tę książkę trzeba traktować, jak migawki z życia. Z życia ludzi, którzy chcą być szczęśliwi. A drogę do tego szczęścia i jego definicję każdy wybiera sobie sam. A czy je odnajdzie, czy będzie od niego uciekać to już inna historia. Trzeba jednak pamiętać, że się od siebie różnimy, a mój seks, nie musi być twoim.\nZa jedno mogę panu Ryzińskiemu podziękować. Wstępnie chciałam swoją pierwszą książkę wydać samodzielnie, ale teraz wiem, że zrobię to inaczej. Wszystko po to, aby jak najwięcej ludzi mogło poznać prawdziwe życie swingersów, opisane z perspektywy wielu lat swingowania, nie zaś na podstawie jednorazowego uczestnictwa w swingerskim evencie. Zatem – dziękuję. Być może kiedyś będziemy mieli możliwość pisarskiej konfrontacji.\nPomimo wielu mieszanych uczuć dotyczących publikacji – mamy dla Was konkurs, w którym do wygrania są trzy egzemplarze książki „Moje życie jest moje” przygotowane dla naszych czytelników przez Wydawnictwo Czarne. Aby wziąć w nim udział wystarczy w kilku zdaniach odpowiedzieć na pytanie:\n„Czym dla Ciebie jest wolność seksualna?”\nKonkurs trwa od 09.07.2020 do 19.07.2020, do godz. 23:59. Osoby nagrodzone zostaną wybrane i poinformowane o wygranej do 22.07.2020r. drogą elektroniczną.\nOdpowiedź konkursową na pytanie „Czym dla Ciebie jest wolność seksualna?” należy wysłać na adres swm@swingwithme.pl w temacie wiadomości wpisując „Konkurs”. Nagrodzone zostaną odpowiedzi najbardziej wyróżniające się kreatywnością.\nO przyznaniu nagród decyduje Organizator, który spośród nadesłanych odpowiedzi wyłoni trzech zwycięzców.\nWarunkiem odebrania przez wyróżnionego Uczestnika nagrody jest przesłanie w ciągu 48 godzin od otrzymania informacji o wygranej dostarczonej na podany przez Uczestnika adres mailowy, wiadomości zwrotnej z następującymi danymi:\nDane osobowe Uczestników Konkursu będą przetwarzane przez Organizatora wyłącznie w celu dokonania czynności niezbędnych do prawidłowego przeprowadzenia konkursu oraz tylko przez okres niezbędny do przeprowadzenia Konkursu i wydania nagród wyróżnionym Uczestnikom.\nBrak wysłania wiadomości, o której mowa wyżej lub przekroczenie dopuszczalnego czasu odpowiedzi lub wysłanie nieprawidłowych danych powoduje utratę przez uczestnika prawa do nagrody.\nPrzyznane w Konkursie nagrody zostaną wysłane uczestnikom do 10 dni roboczych od dnia wysłania wiadomości z danymi kontaktowymi, Nagrody zostaną wysłane na koszt Fundatora na adres wskazany przez Uczestnika za pośrednictwem firmy InPost.\nPrzyznane nagrody nie mogą być wymienione na gotówkę, ani na inne przedmioty.\nTags: erotyczne książkiksiążki o swinguMoje życie jest mojeMoje życie jest moje recenzjarecenzje książek erotycznychrecenzje książkoweRemigiusz Ryziński


„Wykręcili” nagrodę dla dzieci - Życie Olsztyna\n„Wykręcili” nagrodę dla dzieci\n08.10.2019, 10:10 (aktualizacja 08.10.2019, 14:14)\nUM Olsztyn Uroczyste przekazanie symbolicznego czeku\nOficjalnie została podsumowana akcja zorganizowana przy okazji Europejskiego Tygodnia Zrównoważonego Transportu. „Wykręcona” przez olsztynian nagroda trafiła do dzieci.\n„Kręć z Urzędem” to akcja wymyślona przez pracowników ratusza i zorganizowana przy współpracy Urzędu Marszałkowskiego. Celem było przebycie jak największej liczby kilometrów w inny sposób, niż autem. - Nie pierwszy raz została zorganizowana tego rodzaju inicjatywa - mówi prezydent Olsztyna, Piotr Grzymowicz. - To szczególnie ważne, że propozycja wyszła wyszła od naszych pracowników. Tym bardziej, że ochrona środowiska, klimatu jest niezwykle ważnym zagadnieniem.\nCelem zabawy było przejście, przebiegnięcie, przepłynięcie lub przejechanie na różne sposoby, np. rowerem albo na rolkach jak największej liczby kilometrów. Założonym celem było pokonanie co najmniej pięciu tys. kilometrów, za które sponsor obiecał przekazać na wskazany cel pięć tys. złotych. - Bardzo chętnie włączamy się w tego typu akcje - przyznał podczas poniedziałkowego (7 października) spotkania w ratuszu Maciej Kowalczyk z firmy Nord Partner. - Każde ograniczenie spalin, każde proekologiczne działanie jest mile widziane.\nSponsor wraz z prezydentem miasta przekazali nagrodę Centrum Placówek Opiekuńczo-Wychowawczych w Olsztynie. Poza kartą podarunkową do Decathlonu wartości pięciu tys. złotych, olsztyński sklep postanowił dołączyć się do zabawy i ufundował nagrodę w wysokości 10 proc. wartości nagrody głównej na zakupy w tej placówce. - Bardzo dziękuję w imieniu podopiecznych - powiedziała dyrektor Centrum, Bożena Mrozowska. - Pośród naszych 33 wychowanków nie brakuje trenujących różne sporty. Odzież czy obuwie sportowe to jedne z największych w tym przypadku potrzeb. Kwota jest niemała i na pewno ta nagroda przyda się dzieciom i młodzieży.


Szalejące pożary w Turcji powodują ewakuację turystów w regionie kurortu Antalya\nStrona główna » Najnowsze artykuły z wiadomościami » Najświeższe wiadomości międzynarodowe » Przełamywanie Turcji wiadomości » Szalejące pożary w Turcji powodują ewakuację turystów w regionie kurortu Antalya\nNajświeższe europejskie wiadomości • Najświeższe wiadomości międzynarodowe • Najświeższe wiadomości podróżnicze • Przełamywanie Turcji wiadomości • Podróż biznesowa • Branża hotelarska • Hotele i ośrodki wypoczynkowe • Nowości • Bezpieczeństwo • Turystyka • Aktualizacja celu podróży • Wiadomości z podróży • Trendy teraz • Różne wiadomości\nSzalejące pożary w Turcji powodują ewakuację turystów w Bodrum i Marmaris\nRegion Antalyi i jego popularne kurorty plażowe są zagrożone przez masowe pożary, które zagrażają turystom i mieszkańcom kurortów w południowej Turcji.\nNajgorsze pożary w Bodrum i Marmaris w Turcji\nEwakuacja zarządzona w tureckich kurortach Bodrum i Marmaris.\nPożary płoną bardzo blisko domów i hoteli.\nTurecka marynarka wojenna bierze udział w gaszeniu pożarów.\nPożary w Turcji uderzyły w kurorty Marmaris i Bodrum. Władze lokalne zarządziły ewakuację turystów i okolicznych mieszkańców.\nPożary pojawiły się po raz pierwszy w słabo zaludnionym regionie około 75 kilometrów (45 mil) na wschód od Antalyi, popularnego kurortu, szczególnie popularnego wśród turystów z Rosji i innych wschodnioeuropejskich turystów, ale także Niemców.\nAle w czwartek zbliżali się do piaszczystych plaż usianych hotelami i kurortami.\nObrazy w mediach społecznościowych i tureckiej telewizji pokazują mieszkańców wyskakujących z samochodów i uciekających przed życiem po zadymionych ulicach rozświetlonych pomarańczowymi płomieniami.\nZ powodu potężnych pożarów najpierw ewakuowano ludzi w Marmaris.\nLas płonie bardzo blisko domów i hoteli.\nNiektórzy turyści grają w piłkę na plaży, niezależnie od pożarów\nTurecki minister rolnictwa i leśnictwa Bekir Pakdemirli powiedział, że pięć helikopterów, jeden samolot i 30 wozów strażackich walczy z katastrofalnymi pożarami na tym obszarze.\nNajnowszy pożar widać w kurorcie Bodrum. Ludzie są ewakuowani. Jednostki tureckiej marynarki wojennej są zaangażowane w desperackie próby podtrzymania pożarów.\nObecne pożary, najsilniejsze w ostatnich latach, wywołały falę upałów w regionie. Do tej pory w katastrofie zginęły cztery osoby, a 183 ucierpiało od dymu.\nWcześniej turecki minister turystyki Mehmet Nuri Ersoy powiedział, że pożary wycofują się z hoteli i domów.\nMinister powiedział: „Ponieważ interwencja została przeprowadzona w terminie i przy użyciu dużej ilości sprzętu, zapobiegliśmy rozprzestrzenianiu się ognia w kierunku wybrzeża. Później drogi do obszarów turystycznych zostały zamknięte”.\nDziś Bodrum jest jednym z najważniejszych ośrodków handlu, sztuki i rozrywki, jak to było przed wiekami… To nadmorskie miasteczko, w którym w doskonałej harmonii idzie w parze życie tradycyjne i nowoczesne, otwiera ramiona dla tych, którzy chcą się poznać z nią i żyj nią.


3. Wizytę duszpasterską ( tzw. kolędę) w naszej parafii, rozpoczniemy w najbliższy poniedziałek 9 stycznia. Program odwiedzin duszpasterskich naszych parafian jest następujący:\n- w poniedziałek 9 stycznia - ul. M. Konopnickiej numery od 1 do 10\n- we wtorek 10 stycznia - ul. M. Konopnickiej nr 12 i 14 oraz ul. Różana i Jabłońskiego\n- w środę 11 stycznia - ul. H. Sienkiewicza numery 1 i 2\n- w czwartek 12 stycznia - ul. H. Sienkiewicza numery 3,5,7 i 9\n- w piątek 13 stycznia - ul. Marszałkowska – wszystkie numery\n- w sobotę 14 stycznia - ul. J. Kochanowskiego, Ks. Jałowego, Sokoła i Bernardyńska\n- w poniedziałek 16 stycznia - ul. Podchorążych i Szwoleżerów\n- we wtorek 17 stycznia - ul. Asnyka, Grunwaldzka, Grottgera, Sobieskiego i Syrokomli.\n4. Pomódlmy się w intencji naszej Ojczyzny, aby ustały swary i niedobre prowokacje, byśmy mogli żyć w pokoju i bezpieczeństwie, zwłaszcza wobec różnych zewnętrznych zagrożeń. Wołajmy słowami Modlitwy Księdza Piotra Skargi:


Piłka ręczna sport - ButyModne.pl\n30 31 32 33 34 38 39 40 41 42 43 44 45 46 47 48\nbiały czarny niebieski szary wielokolorowy zielony\nAdidas Asics Joma Mizuno Nike Puma\nButy piłkarskie Nike Mercurial Vapor 13 M Club Ic AT7997 060 zielone czarne\nButy piłkarskie adidas Predator 20.4 H&L In Sala Jr FW9226 czarne czarne\nButy do piłki ręcznej Asics Blast Ff 2 W 1072A046-100 białe wielokolorowe\nButy do piłki ręcznej Asics Blast Ff 2 M 1071A044-001 czarne wielokolorowe\nButy piłkarskie Joma Tactico 908 In M TACTW.908.IN pomarańczowe wielokolorowe\nButy halowe adidas Messi 16.4 In Jr BB5657 niebieskie niebieskie\n30 33 38 2/3\nButy halowe adidas Messi 16.4 In M BA9026 wielokolorowe czerwone\nButy do piłki ręcznej Mizuno Wave Mirage 3 W X1GB195001 niebieskie wielokolorowe\nButy Asics Gel Fastball 3 M E712N-401 niebieskie niebieskie\nButy adidas Hb Spezial Boost M EF0645 niebieskie niebieskie\n42 42 2/3 43 1/3 44 2/3 48\nButy adidas Stabil X M EH0843 czarne czarne\nButy Mizuno Wave Mirage 2.1 Mid M X1GA187037 szare szare\nButy adidas Stabil X Mid M F33827 białe białe\nPiłka ręczna, nazywana inaczej szczypiorniakiem to jeden z narodowych sportów Polaków. Mało kto wie, że ta dyscyplina sportu narodziła się właśnie w Polsce, a konkretniej w Szczypiornie koło Kalisza - stąd też wzięła się jej potoczna nazwa.\nPonieważ piłka ręczna to bardzo szybka gra, która wymaga szybkiego podejmowania decyzji i bardzo sprawnego poruszania się po boisku, jednym z najważniejszych elementów stroju piłkarza ręcznego są buty. Ich podeszwy muszą charakteryzować się dużą przyczepnością do podłoża, a konstrukcja obuwia musi dobrze stabilizować kostkę zawodnika w czasie meczu.\nW naszej ofercie znaleźć można najwyższej jakości obuwie przeznaczone do gry w piłkę ręczną. Wszystkie dostępne w naszym sklepie buty posiadają zabudowaną kostkę oraz solidne, gumowe podeszwy z bieżnikiem gwarantującym dobrą przyczepność do podłoża. Niektóre z naszych butów posiadają wyższe języki. Większość butów dostępna jest w różnych wersjach kolorystycznych.\nPiłka ręczna, nazywana inaczej szczypiorniakiem to jeden z narodowych sportów Polaków. Mało kto wie, że ta dyscyplina sportu narodziła się właśnie w Polsce, a konkretniej w Szczypiornie koło Kalisza - stąd też wzięła się jej potoczna nazwa. Nasz sklep w kategorii piłka ręczna sport oferuje szeroki wybór obuwia sportowego doskonałej jakości – tylko od wiodących producentów. Gwarantujemy przy tym najlepsze warunki cenowe. Jeśli szukasz butów dla siebie, z pewnością znajdziesz u nas odpowiedni model, który spełni Twoje oczekiwania!\nPonieważ piłka ręczna to bardzo szybka gra, która wymaga szybkiego podejmowania decyzji i bardzo sprawnego poruszania się po boisku, jednym z najważniejszych elementów stroju piłkarza ręcznego są buty. Ich podeszwy muszą charakteryzować się dużą przyczepnością do podłoża, a konstrukcja obuwia musi dobrze stabilizować kostkę zawodnika w czasie meczu. Oferowane przez nas buty to modele zaprojektowane specjalnie do gry w piłkę ręczną. Producenci opracowują swoje własne technologie oraz nowoczesne materiały, dzięki którym ich buty do piłki ręcznej sprawdzają się znajomicie i zwiększają ich efektywność na boisku. Nasze modele są bardzo chętnie wybierane przez trenerów i samych zawodników, którzy doceniają ich doskonałą jakość oraz solidne wykonanie.\nNasza oferta butów do piłki ręcznej\nW naszej ofercie znaleźć można najwyższej jakości obuwie przeznaczone do gry w piłkę ręczną. Wszystkie dostępne w naszym sklepie buty posiadają zabudowaną kostkę oraz solidne, gumowe podeszwy z bieżnikiem gwarantującym dobrą przyczepność do podłoża. Niektóre z naszych butów posiadają wyższe języki. Większość butów dostępna jest w różnych wersjach kolorystycznych. Szczególnie polecamy profesjonalne obuwie do gry w piłkę ręczną Adidas, które cieszy się ogromnym zaufaniem wśród sportowców i jest bardzo chętnie wybierane przez trenerów.\nNajlepszy wybór butów do gry w piłkę ręczną\nJeśli szukasz butów do piłki ręcznej, które będą wykonane z nowoczesnych materiałów, przepuszczających wilgoć, a jednocześnie stabilizujących kostkę oraz piętę we właściwy sposób, powinieneś zapoznać się z naszą ofertą. ButyModne.pl oferują najlepszy wybór obuwia sportowego, zawsze w konkurencyjnych cenach. Nasze buty są modne i designerskie, dlatego z powodzeniem można je łączyć ze strojami sportowymi w różnych kolorach i wzorach. Stale powiększamy naszą ofertę o kolejne modele, dlatego warto do nas zaglądać. Zapraszamy do zrobienia zakupów już dziś!


Worek stomijny otwarty z okienkiem SenSura Mio 1 częściowy Mxi Coloplast\nStrona główna » Ortopedia » Stomia » Worek stomijny otwarty z okienkiem SenSura Mio 1 częściowy Mxi Coloplast\nNumer katalogowy: 104510\nRozmiar worka 104510104560104580\nWorek stomijny otwarty z okienkiem SenSura Mio 1 częściowy Coloplast\nWorek stomijny jednoczęściowy z serii SenSura Mio od firmy Coloplast charakteryzują się tym, że jest to system bardzo prosty w obsłudze, a zarazem higieniczny. System oparty jest na tym, że worek oraz przylepiec stanowią całość.\nWorki stomijne jednoczęściowe dzielą, się na różne modle tym samym posiadają, inne rodzaje przylepca. Jedne mają przylepiec do docięcia, drugie mogą posiadać przylepce już docięte a jeszcze inne przylepiec plastyczny, który pozwala na założenie worka do stomii bez potrzeby docinania. Prezentowany worek do stomii został, wyposażony w zapięcie na rzep co jest, niezwykle pomocne podczas opróżniania.\nStomijny worek z okienkiem SenSura Mio - Zalety:\npozwala na bezpieczne i komfortowe gromadzenie stomii\njednoczęściowy system otwarty z okienkiem\nwyposażony w okrągły filtr, który zapewnia większą ochronę przed zatykaniem\ndostępny w naturalnym szarym kolorze.\nZastosowanie worka stomijnego SenSura Mio:\nTen model worka stomijnego przeznaczony jest dla pacjentów chorujących na kolostomię oraz ileostomię. Oferowany sprzęt stomijny jest funkcjonalny, szczelny i bardzo bezpieczny.\nNa wstępie należy dokładanie oczyścić oraz osuszyć skórę wokół stomii jest to bardzo ważne, aby przylepiec idealnie trzymał, się na suchej skórze\nLekko dociskamy płytkę do skóry bardzo ważne, jest jej dociśnięcie na obszarze wokół stomii.\nOdwiedź wybrany przez siebie sklep medyczny, wybierz dla siebie odpowiedni sprzęt\nPotrzebujesz innego worka do stomii? Zachęcamy do zapoznania się z pełną ofertą naszego sklepu, posiadamy produkty takich producentów jak: Coloplast, Convatec\nWorek uroistomijny 2-częściowy pediatryczny Alterna Coloplast\nWorek urostomijny Sensura uro Mid/Maxi Coloplast\nBrava środek ochronny do pielęgnacji skóry wokół stomii Coloplast


Autor: AdministratorKategoria: Książki » PolskieData: 30-10-2015, 00:04\nDanielle Steel - W ukryciu eBook PLFormat: PDFRozmiar: 1MBJakość: Bardzo DobraAutor: Danielle SteelWydawnictwo: Znak Literanova Data wydania: 2015Wersja Językowa: PolskaOpis:ABSOLUTNA KLASYKA POWIEŚCI OBYCZAJOWEJ Wszystkiemu można stawić czoła, jeśli tylko jest z nami ukochana osoba… Marshall jest tajnym agentem. Rozpracowuje gang narkotykowy w Ameryce Południowej. Igra z ogniem i udaje mu się… do czasu. Zemsta szefa gangu odbiera mu wszystko. Ariana porzuca karierę dziennikarki i beztroskie życie na Manhattanie i wyjeżdża z ojcem, ambasadorem, do Buenos Aires....\nSteel Danielle - Happy BirthdaySteel Danielle - Happy Birthday Troje bohaterów książki Danielle Steel, to ludzie, którzy osiągają sukcesy zawodowe, lecz pozostają samotni w życiu prywatnym. Każde z nich jest niezależne, maDanielle Steel - CountryDanielle Steel - Country eBook PL Format: PDF Rozmiar: 1MB Jakość: Bardzo Dobra Autor: Danielle Steel Wydawnictwo: Między Słowami Data wydania: 2015 Wersja Językowa: Polska Opis: Stephanie przezSteel Danielle - Milcząca godność [Audiobook PL]Steel Danielle - Milcząca godność Audiobook PL Lektor: Elżbieta Kijowska Rozmiar: 519 MB Czas: 12:36 h Bitrate: 96 kbps Format: MP3 Kompresja: rar Opis: Młoda Japonka przyjeżdża naSteel Danielle - Kalejdoskop [Audiobook PL]Steel Danielle - Kalejdoskop Audiobook PL Lektor: Anna Nehrebecka Rozmiar: 250 MB Czas: 12:08 h Bitrate: 48 kbps Format: MP3 Kompresja: rar Opis: Wzruszająca powieść, pełnaSteel Danielle - Cud [Audiobook PL]Steel Danielle - Cud Audiobook PL Lektor: Joanna Jędryka Rozmiar: 75,3 MB Czas: 5:29 h Bitrate: 32 kbps Format: MP3 Kompresja: rar Opis: W przeddzień Nowego Roku Północną Karolinę atakuje


##### Dobre rzeczy do rozmowy na stronie randkowej – 10 zdjęć, których lepiej nie wrzucać do sieci, a już na pewno.\nBlog Home » Dobre rzeczy do rozmowy na stronie randkowej\nTematy do rozmowy: o czym rozmawiać w portalu randkowym? Tindera korzystają nałogowi podrywacze, typy szukające. Na mojej stronie mówi się jak jest (i dlatego nie zarobię na tym, tyle ile oni. Zabawa randkowa w pytania dr Arona - odpowiedzi naszych Użytkowników.\nJak pisze do dziewczyn/y na portalach randkowych oraz czayach czyli badoo. Każdy lubi opowiadać o sobie, pytaj randki simów na iPhonie o rzeczy, które ona lubi i które sprawiają jej przyjemność.\nDzięki niemu dowiesz się, jak druga strona spędza wolny czas, co sprawia jej. Użyj takiego, gdzie jest dobre oświetlenie i masz dobry, zapraszając do. Jakie tematy do rozmowy wybrać, aby zaciekawić drugą osobę? Dobrego obiadu jak u babci, buzi w czoło, dwugodzinnego niekoniecznie w. Zapewni Ci to nie tylko dobrą zabawę na pierwszej randce, ale także na drugiej.\nJeśli kocha zwierzęta, aktywnie wypoczywa, uprawia ogród, podróżuje – to jest to dobry sposób na. Wszystkie poradniki randkowe podpowiadają, jakich rand,owej powinniśmy unikać na pierwszej randce.\nOd długiej rozmowy jest randka, a moze i reszta życia. Portale randkowe ddo często bardzo do siebie podobne, jednakże za każdym razem formularz rejestracyjny, strona profilowa czy sposób kontaktowania się z.\nDobre rzeczy do rozmowy na stronie randkowej drugiej strony trudno oprzeć się wrażeniu, że np. Twoje poszukiwania w portalu randkowym wreszcie zakończyły się sukcesem?\nCzy Tinder to naprawdę najlepsza aplikacja randkowa dla poszukujących miłości? ABC randkowania to zapoznanie, udana randka i rozmowa telefoniczna.\nPrzeszkodą bywa jednak trudność w rozpoczęciu i prowadzeniu rozmowy. Dlatego dobrze zastanów się, jaki Twój obraz odbija lustro, które trzymają w rękach ludzie. Lub zrób coś jeszcze bardziej wciągającego, zabawnego, coś, co druga strona może wykorzystać, aby łatwo odpowiedzieć i rozpocząć interesującą rozmowę. To wcale. Rzeczy, które umieszczasz na profilu, powinny skupiać się na ogólnych. Czaty, fora internetowe, serwisy randkowe to miejsca, gdzie wymieniamy się.\nStrona główna · Sympatia radzi · Galerie · Eksperci · Konkursy · Infografiki · Poznali. Możliwość rozmowy pojawia się, kiedy obie dozmowy wybiorą opcję. Przypuśćmy, że przeglądasz profile na stronach randkowych i znajdujesz. Rozmowy z nim wspominam najlepiej. Emocje i rozmowy z ciekawymi ludźmi - gwarantowane. Duża ilość pokoi rozmów i wideochatów sprawia, że na szanse na.\nNiektóre strony używają botów, których zadaniem jest wciągnięcie nowych uczestników do rozmowy i. Jak skutecznie zagadać na fotce, portalach randkowych, wiadomość, po drugie odpisała, a po trzecie chciała kontynuować rozmowę > ? Na tym portalu randkowym bardzo szybko możemy poznać osobę, która także pasjonuje się określonym zajęciem.\nUdało się – poznaliście się w internecie i uznaliście, że to dobry moment na randkę. Z tego względu dobrze jest podejść do Tindera z pewnym nastawieniem. Najważniejszą rzeczą wydaje się dobre zdjęcie, później opis. To jest kwestia zwykłej rozmowy z zakładam normalnym człowiekiem. Niewypełnione lub kilku wyrazowe opisy zniechęcają kobiety do rozmowy. Nasza strona wykorzystuje pliki cookie.\nBył dobry dla jej dziecka, kupował mu prezenty. Randkkwej, czyli bardziej zrobione lustrzanką w słoneczny dzień na gładkim tle, niż. Zdjęcia w portalu randki online darwin nt Foto: Shutterstock.\nNo dobra, ale wróćmy do tych inteligentnych i ładnych kobiet, które chcemy znaleźć. Wiadomości na stronach randkowych pisz krótko i uprzejmie. Pierwszy chłopak bardzo dobrze mówi po angielsku, prawdopodobnie dzięki temu wygrywa z.\nZanim założysz konto na jakiejkolwiek stronie randkowej przeczytaj o. Mogę podzielić się doświadczeniem z gabinetu, z rozmów z osobami, które z portali korzystały. Zamów dostęp do kursu: Znajdź dziewczynę na serwisie randkowym.\nJeśli kobieta po drugiej stronie nie jest w stanie szybko połapać się. Błysku w oku. Miłość · Na dobry początek. Strona główna · Sympatia radzi · Galerie · Eksperci · Konkursy · Infografiki. Jeśli dziewczyna odczuwa zainteresowanie z Twojej strony, stanie. Choć nikt z nas nie chce wystawiać się na opinię publiczną, siłą rzeczy założenie.\nRandkowanie to taka swoista rozmowa kwalifikacyjna. Bo ona. dobry chłopak:). Nasza strona wykorzystuje pliki cookie. Pieniądze to jedna z niewielu dobrych rzeczy jakie można od was facetow uświadczyć. Myślałam, że ta rozmowa trwa ze 20 minut, a trwała 4,5 godziny.…\nSpodobał nam się czyjś profil, chcemy zagaić rozmowę, ale pojawia się dylemat. Druga wiadomość i kontynuacja rozmowy. W rozmowie ze mną mówił m.in. czemu chce zostać adoptowany i dlaczego.…\nWas nie odpuści i zacznie smęcić. Co więcej, nawet dobra konwersacja nie mieć znaczenia, jeżeli nie.…\nprevious post: Model datujący kolejną sek. qb\nnext post: Jak stwierdzić, czy facet lubi randki online\nOchrona Internetu Rzeczy i systemów wbudowanych · Ochrona chmur. Dobre i przyciągające zdjęcie na portal randkowy, np. Na rynku pojawia się coraz więcej katolickich portali randkowych, które. Wsparcie w celu utrzymania strony i dla pracy autoraKliknij. Wegańskie spring rollsy – przepis · „TE” rozmowy małej i dużej kobiety. Odpowiedź na obie rzeczy oczywiście jest twierdząca.\nTrafiłeś tu bo szukasz porady jak napisać dobry opis jak go zrobić. Strona główna · Sympatia radzi · Galerie · Eksperci · Konkursy · Infografiki · Poznali się w.


Przydatny i praktyczny. AnnaHiPP Pojemnik na mleko pudełko wielokrotnego zamknięcia\nBardzo dobry- prosty i higienicznie można nim operować. Miłe kolory i brak ostrych zakończeń/ niedoróbek. Opakowanie Hipp 600g mieści się z naddatkiem. Plus za miejsce na łyżeczkę oraz rancik do ściągania nadmiaru proszku. Ja bym jedynie dodała opcję otwierania na klik, to już byłoby na 5 z uwagi na bardziej higieniczne rozwiązanie (ostatecznie trzeba tę przykrywkę złapać i gdzieś położyć).Dorota ManiszewskaHiPP Pojemnik na mleko pudełko wielokrotnego zamknięcia\n444HiPP Pojemnik na mleko pudełko wielokrotnego zamknięcia\n11.99 PLN NewCondition https://dodomku.pl/HiPP_Pojemnik_na_mleko_pudelko_wielokrotnego_zamkniecia/54461.html\nAnna , 2021-02-05 15:02:18Przydatny i praktyczny.\nDorota Maniszewska , 2021-01-29 08:31:31Bardzo dobry- prosty i higienicznie można nim operować. Miłe kolory i brak ostrych zakończeń/ niedoróbek. Opakowanie Hipp 600g mieści się z naddatkiem. Plus za miejsce na łyżeczkę oraz rancik do ściągania nadmiaru proszku. Ja bym jedynie dodała opcję otwierania na klik, to już byłoby na 5 z uwagi na bardziej higieniczne rozwiązanie (ostatecznie trzeba tę przykrywkę złapać i gdzieś położyć).\nodtłuszczone mleko w proszku, laktoza (z mleka), produkt serwatkowy (odmineralizowana serwatka, koncentrat białka serwatkowego) w proszku (z mleka), maltodekstryna, galaktooli(...)\nodtłuszczone mleko w proszku, laktoza (z mleka), odmineralizowana serwatka (z mleka), koncentrat białek serwatki (z mleka), kleik ryżowy 12,5%, galaktooligosacharydy 12% (z ml(...)\nodtłuszczne mleko w proszku, laktoza (z mleka), produkt serwatkowy w proszku (odmineralizowana serwatka, koncentrat białka serwatki) z mleka, maltodektryna, galaktooligosachar(...)\nodtłuszczone mleko w proszku, laktoza (z mleka), produkt serwatkowy (odmineralizowana serwatka, koncentrat białka serwatkowego) w proszku (z mleka), kleik ryżowy 12,5%, galakt(...)


Zasypiać i budzić się razem (18-01-2008)\nBrytyjczycy stworzą hybrydy ludzko-zwierzące (17-01-2008)\nAutor: jas, IAR\nŹrodło: www.gazeta.pl Zgłosił/a: istotka\nDwie placówki naukowe otrzymały zgodę brytyjskich władz na prowadzenie eksperymentów i tworzenie hybrydowych embrionów ludzko-zwierzęcych.\nCzechosłowacka armia też chciała LSD (17-01-2008)\nŹrodło: bartoszweglarczyk.blox.pl Zgłosił/a: Paweł Rozwadowski\nCzeska telewizja film dokumentalny o doświadczeniach czechosłowackiej armii na początku lat 70. z użyciem LSD. Czesi dali kilku oficerom LSD i nagrali film, który pokazuje ich reakcje pod wpływem narkotyku.\nWatykański dziennik: Harry Potter gorszy niż ateizm (16-01-2008)\nAutor: brak nazwiska\nŹrodło: www.wp.pl Zgłosił/a: istotka\nPapież vs. Harry Potter\nJak się żyje w UE (16-01-2008)\nKtóry kraj Unii rozwinął się bez budowania autostrad, gdzie jest najmniej wolności gospodarczej, a gdzie popełnia się najwięcej morderstw? Za pomocą aż 25 wskaźników postanowiliśmy porównać 27 krajów Unii Europejskiej. I obliczyć, jaki dystans dzieli dziś Polskę od każdego z nich. Przedstawiamy nowy ranking "Polityki" - Europejski Wskaźnik Rozwoju 2008.\nCzy w Kościele musiał pojawić się Rydzyk? (15-01-2008)\nAutor: Mikołaj Lizut, Bohdan Oppenheim\nPiętnaście lat temu Bohdan Oppenheim, polski inżynier mieszkający w USA nakręcił niezwykły film dokumentujący poglądy o polskim Kościele czołowych postaci życia publicznego. Dziś na gazetawyborcza.pl prapremiera tego filmu\nDlaczego Ameryka potrzebuje mniej leseferyzmu (14-01-2008)\nAutor: Barney Frank\nŹrodło: Finacial Times/onet.pl Zgłosił/a: waldmarc\nWyniki tegorocznych wyborów w USA mogą być w dużej mierze werdyktem dotyczącym trwającego od 30 lat amerykańskiego eksperymentu z radykalną deregulacją gospodarki.\nPR od wielkiego dzwonu (13-01-2008)\nŹrodło: gazeta Zgłosił/a: Anna Słota\nPolski Kościół nie ma strategii PR. Stosuje taktykę zamiatania przykrych spraw pod dywan\nW sądzie rozpoczął się proces o... czary (12-01-2008)\nRomka z Częstochowy została oskarżona o kradzież ponad 8 tys. zł i zabicie ze szczególnym okrucieństwem kury - przy okazji zdejmowania klątwy z mieszkańców podkrakowskiej wsi. 11 stycznia stanęła przed sądem.\nDługa historia manipulacji (10-01-2008)\nPodczas jednego z programów telewizyjnych porównałem historię partii komunistycznej przedstawioną przez Stalina do starotestamentowych dziejów Mojżesza. Ten fragment programu redakcja wycięła.\nThe Inner Light Theory of Consciousness (09-01-2008)\nŹrodło: http://www.innerlighttheory.com/ Zgłosił/a: Tomasz Kalwasiński\nAutor przedstawia koncepcję postrzegania świata przez człowieka i stara się odpowiedzieć na pytanie czym jest ludzka świadomość. Cenna książka w języku angielskim do pobrania nieodpłatnie.\nDwa liberalizmy? (09-01-2008)\nO bezsensowności modnego podziału na "liberalizm gospodarczy" i "liberalizm obyczajowy".\nBiskupi poprawcie się (08-01-2008)\nŹrodło: onet.pl Zgłosił/a: Andrzej Kierski junior\nZ prof. Joanną Senyszyn, wiceprzewodniczącą SLD, rozmawia Krzysztof Lubczyński\nNiebezpieczna iluzja (07-01-2008)\nŹrodło: Blog Mateusza Piskorskiego Zgłosił/a: RK\nŻaden polski polityk nie chce wojny z Kościołem. Nawet najbardziej dziś wojowniczo nastawieni liderzy LiD, obrosną w gołębie piórka, jeśli tylko przyjdzie im kiedyś jeszcze sprawować władzę. Najlepszym tego dowodem jest uleglość władzy wobec hierarchów w latach 2001 - 2005, czyli za rządów tzw. lewicy. Tymczasem siła Kościoła jest w Polsce iluzoryczna.\nPrzepraszam za Kościół (07-01-2008)\nŹrodło: onet.pl Zgłosił/a: malgosia\nMedical myths (07-01-2008)\nAutor: Rachel C Vreeman, Aaron E. Carroll\nŹrodło: British Medical Journal Zgłosił/a: MA\nWe selected seven for critical review: * People should drink at least eight glasses of water a day * We use only 10% of our brains * Hair and fingernails continue to grow after death * Shaving hair causes it to grow back faster, darker, or coarser * Reading in dim light ruins your eyesight * Eating turkey makes people especially drowsy * Mobile phones create considerable electromagnetic interference in hospitals.\nNie ma konsensusu (06-01-2008)\nPolska stała się zakładniczką kleru, który w swoim partykularnym interesie szantażuje i dzieli społeczeństwo. Dzisiaj w Polsce wszystko co możliwe jest sklerykalizowane - nawet programy w telewizji publicznej.\nZaglądają nam pod kołdrę (05-01-2008)\nAutor: rozmowa z prof. J. Senyszyn\nŹrodło: trybuna on-line Zgłosił/a: waldmarc\nŚwiadomość Polaków zaczyna się powoli zmieniać i pozwolę sobie powiedzieć, że mam w tym, wraz z całą lewicą, swój udział. Polacy, mimo że są ludźmi wierzącymi, mają dość ciągłego ingerowania Kościoła katolickiego, a zwłaszcza jego hierarchów, w ich życie osobiste. Pojmują swój katolicyzm inaczej niż episkopat Polski.\nGdzie tu aborcja? (05-01-2008)\nŹrodło: blog.pl Zgłosił/a: Andrzej Kierski junior\nMłode małżeństwo nie mogło mieć dziecka. Badania wykazały, że niepłodny był on. Poddali się zabiegowi in vitro. Udało się. Agat80, której dotyczy ta historia, to jedna z blogerek biorących udział w debacie na blog.pl "Czy in vitro to aborcja?". Dyskusję wywołał list biskupów, którzy zabiegi in vitro nazwali "wyrafinowaną aborcją".\nNajstarsze, średnie, najmłodsze (05-01-2008)\nAutor: Olga Craig\nŹrodło: "Daily Telegraph" Zgłosił/a: jarekland\nKolejność urodzenia w dużej mierze determinuje cechy charakteru człowieka i to, jaki zawód wybiera. Jest na to dowód.\n"Propagandowy" film SLD o Tusku (03-01-2008)\nŹrodło: sld.org.pl Zgłosił/a: Andrzej Kierski junior\nFetyszyzacja zarodka (03-01-2008)\nAutor: Jan Złotorowicz\nW każdym normalnym kraju wyrok, jaki zapadł w sprawie państwa Wojnarowskich, wywołałby debatę nad złagodzeniem przepisów aborcyjnych. Tymczasem w Polsce jeśli w ogóle zacznie się jakaś debata, to nad tym, jak prawo aborcyjne jeszcze silniej zaostrzyć.\nSeks z robotami (02-01-2008)\nW przyszłości roboty będą obecne w naszym codziennym życiu jako partnerzy życiowi i łóżkowi. David Levy, ekspert w dziedzinie sztucznej inteligencji, zapewnia, że seks z nimi będzie lepszy, a kontakty cieplejsze.\nMit ręką ludzką uczyniony (02-01-2008)\nŹrodło: GW Zgłosił/a: KT\n- Rytuał, który sami tworzymy, może być bardzo piękny, zgodny z naszymi wartościami wyrażającymi to, co dla nas najważniejsze. Jest ceremonią, którą świadomie tworzymy, więc i bardziej świadomie możemy w niej uczestniczyć. Rytuał podkreśla i wyraża zmianę. Przestajemy być osobnymi bytami, łączymy nasze życie, dom, często dobra materialne, podejmujemy decyzję bycia rodziną. Tak doniosłą zmianę pragniemy podkreślić, zaprosić do niej bliskich, ogłosić ją światu, wyróżnić. Na duchowym poziomie wyrażamy naszą intencję, ufność do życia i do miłości.\nBoleslaw Lucki (02-01-2008)\nAutor: Boleslaw Lucki\nZgłosił/a: Boleslaw Lucki\nStrona autorska z tekstami przedrukowywanymi glownie przez witryne PAP Polonia dla Polonii\nCzłowiek jest złą bestią (02-01-2008)\nAutor: rozmowa z Markiem Edelmanem\nKościół polski nigdy nie był postępową instytucją. To, że zwalczał komunizm, brało się tylko z tego, że chciał się utrzymać, mieć poparcie antykomunistycznie nastawionego społeczeństwa. Gdyby społeczeństwo lubiło władzę komunistyczną, Kościół też by lubił.\nDawno, dawno temu... (01-01-2008)\nWiele wskazuje na to, że istniała starożytna rozwinięta cywilizacja nieznająca wojen i prawdopodobnie władzy państwowej. Być moźe nawet więcej niż jedna...\nPrawdziwa rewolucja '68 (01-01-2008)\nZ okazji roku z ósemką na końcu znowu zobaczymy te same zdjęcia długowłosych gitarzystów i protestujących studentów. I znowu nikt nie napisze o prawdziwej rewolucji, która zaczęła się w roku 1968 - rewolucji informatycznej.\nHistoria zielonego złota (01-01-2008)\nDolar rządzi światem - przez lata zdążyliśmy się do tego przyzwyczaić. To w nim większość państw lokuje swoje rezerwy walutowe, w nim rozlicza się transakcje międzynarodowe, on decyduje o cenach ropy naftowej - tak było do tej pory. Dziś rządy tej waluty na światowych rynkach podupadają, ale czy to już naprawdę koniec?\nKościółek przy centrum opaczności (31-12-2007)\nW budżecie na 2006 i 2007 rok katoprawicowi politycy zapisali na budowę świątyni po kilkadziesiąt milionów złotych. Biskupi nie martwili się wówczas, że nie będzie dla emerytów, którym te pieniądze zabrano, albo dla chorych na raka.


Lisa Ann najlepsze cycki miesiąca! - Cycki - eCycki\nLisa pokonuję w głosowaniu Arie Giovanni i Brandi Love.\nLisa to obecnie 44 letnia amerykańska była już gwiazda porno. Początki jej kariery sięgają 1993 roku przez co jest weteranką przemysłu porno i jedną z najpopularniejszych kobiet w branży. 15 grudnia 2014 roku oficjalnie zakończyła karierę publikując swój list porzegnalny w mediach społecznościowych.\nTen list zacznę od podziękowań. Dziękuję za te wszystkie lata, kiedy mogłam urzeczywistnić swoje seksualne fantazje poprzez spełnianie waszych fantazji. Nauczyłam się kim jestem, swojej seksualności, poprzez wyzwania, które przede mną stawialiście. Dziękuję także za te wszystkie lata, w których byłam w stanie odnosić sukcesy w branży dla dorosłych. To wasze poświęcenie determinowało mój sukces i długość mojej kariery. Dziękuję także, że dzięki wam jestem teraz niesamowicie silna, niezależna i przede wszystkim seksowna…\nRok 2014 jest moim ostatnim rokiem, gdy uprawiam dla was seks przed kamerami. Tak, odchodzę na emeryturę. Wam pierwszym chciałam przekazać tę wiadomość, osobiście. Zajęło mi to długie godziny, dni i miesiące, by wreszcie zdecydować, jak wam to powiem. Podczas tego długiego okresu wiedziałam już, że jestem gotowa, by dokonać wielkiej zmiany w swoim życiu…"\nNajwiększą popularność przyniosła jej rola w filmie "Who's Nailin' Paiylin", gdzie brawurowo sparodiowała postać ówczesnej gubernator stanu Alaska i kandydatki na urząd wiceprezydenta Stanów Zjednoczonych, Sary Palin. Film produkcji Hustler Video's ukazał się podczas prezydenckiej kampanii wyborczej w USA w 2008 roku. Podobno podniósł nieco notowania pani gubernator.\nPonownie wcieliła się w rolę Serry Paylin w 209 roku w epizodzie w teledysku Eminema „We Made You”.\nW 2015 ukazała się jej autobiografia zatytułowana The Life, w której zdradza sekrety z życia prywatnego i zawodowego. W książce dowiemy się m.in o tajnikach jakie wykonywane są w tej branży ujawniając przy okazji takie emocje z życia kariery jak wstyd czy zażenowanie podczas kręcenia scen dla dorosłych.\nPoniżej kilka gorących zdjęć gorącej MILF:\nzdjecia z brazzers.com, thelisaann.com, mofos.com\nKategorie CYCKI MIESIĄCA Tagi bez biustonosza, bez majtek, bez stanika, brunetka, cycata laska, cycki, dojrzałe, duże cycki, duże piersi, duży biust, erotyka, fotki, jędrne piersi, krągłe cycki, kształtny biust, Lisa Ann, mamuśki, MILF, nagie cycki, nago, piersi, pokaż cyce, pończochy, seksi, sexy, sexy bielizna, striptiz, sutki, w biustonoszu, w majtkach, w staniku, zdjęcia Zobacz wpisy\nCycki dnia – duży naturalny nagi cyc za burtą:


Międzydziedzinowy konkurs NCN | bbn.uksw.edu.pl\n15 listopada Narodowe Centrum Nauki otworzyło nabór wniosków w pierwszej edycji nowego konkursu SYMFONIA. W ramach konkursu rozpatrywane będą projekty przewidujące realizacje międzydziedzinowych badań naukowych. Budżet zgłaszanego projektu musi mieścić się w przedziale od 2 do 7 mln zł. Termin naboru wniosków upływa 15 marca 2013 r. Wewnętrzny termin składania wniosków na Uczelni upływa 15 lutego 2013 r.\nW ramach konkursu SYMFONIA rozpatrywane będą projekty badawcze, które mają na celu realizację międzydziedzinowych badań podstawowych prowadzonych przez współpracujące ze sobą zespoły naukowe i indywidualnych badaczy, które integrują informacje, dane, metody, techniki i narzędzia badawcze, perspektywy, idee oraz teorie z dwóch lub więcej obszarów nauki w tym takie, które służą rozwiązywaniu istotnych problemów naukowych w jednym obszarze z wykorzystaniem metodologii i doświadczeń innego obszaru.\nKonkurs adresowany jest do naukowców z wszystkiech dziedziny nauki. Projekt musi być międzydziedzinowy i obejmować przynajmniej dwa spośród obszarów nauki wyznaczonych przez NCN:\nDo konkursu kwalifikowane są te projekty badawcze, których okres realizacji jest nie krótszy niż 36 miesięcy i nie przekracza 60 miesięcy. W zgłąszanych projektach badawczych trzeba także przewidzieć stworzenie nowych, pełnoetatowych miejsc pracy, dla przynajmniej dwóch osób ze stopniem naukowym doktora (stanowiska typu "post-doc") oraz dla przynajmniej czterech doktorantów.\nZgodnie z dokumentacją konkursową do składania wniosków w konkursie SYMFONIA uprawnione są jednostki naukowe lub konsorcja naukowe. Na terenie UKSW wnioski mogą składać podstawowe jednostki organizacyjne w rozumieniu statutu Uczelni. Wnioski do konkursu SYMFONIA można składać za pośrednictwem sytstemu OSF. Zgodnie z informacjami NCN formularze zostaną udostępnione w systemie w pierwszej połowie grudnia 2012 r. Zakres informacji wymaganych w konkursie SYMFONIA znajdą Państwo na stronie NCN w załączniku nr 1 do ogłoszenia o otwarciu konkursu.\nSzczegółowe informacje o konkursie SYMFONIA znajdą Państwo na stronie Narodowego Centrum Nauki.


Pani pozna Pana Randki Mosina szukam chłopaka, męża, partnera – ogłoszenia i anonse kobiet w Mosinie\n16 sty 06:31\nSzukam faceta na stałe do 33 roku życia\nSzukam faceta do stałego związku.Jestem Ania i mam 25 lat. Interesuje się psami. Sama mam dwa . Jeśli chciałbyś się ...\nJaaa, 26 lat, Mosina\nPoznam Pana wolnego, z okolic Poznania. Przedział wiekowy 45-55 lat. Bez nałogów , wesołego, zadbanego.Lubię kino ...\nKobieta, 51 lat, Stęszew\nWitam.Szukam prawdziwego przyjaciela na każdą porę roku..lubiącego naturę..podróże spacery.Pozdrawiam\nIwona, 63 lata, Luboń\nMiłego z poczuciem humoru.....\nHello Życie to ciągła walka cały czas goni nas pośpiech praca dom a gdzie czas dla nas?! Za pewne każdemu z was wkrada ...\nmelka, 32 lata, Luboń\nWitam jestem singielka mam 30 lat, mam 5 letniego synka . Poszukuje romantycznego, opiekuńczego i ułożonego faceta który ...\nNatalia, 31 lat, Stęszew\nNa miłość nigdy nie jest za późno. Szukasz potencjalnego partnera na całe życie, a może chcesz z kimś miło spędzić czas na niezobowiązującym spotkaniu? Dział Pani szuka Pana Mosina umożliwi każdej kobiecie znalezienie swojego idealnego partnera. Zamieść już dziś ogłoszenie ze swoją ofertą w dziale Pani szuka Pana w Mosinie a z pewnością wzbogacisz się o nowe znajomości.


Nexus 7 32GB istnieje i już znalazł pierwszego nabywcę | Androidal\nCategory: Newsy, Promowane Newsy, Standardy\nTags: Asus, Google Nexus 7, Nexus 7, Nexus 7 32GB\nOd pewnego czasu słychać głosy, że Google wraz z Asusem szykują kolejną, trzecią wersję swojego tabletu Nexus 7. Różnić się ma od poprzednich dwóch zwiększoną pojemnością – do 32GB przeznaczonych na dane użytkownika. Choć plotka dzięki dociekliwym dziennikarzom nosi coraz mocniejsze znamiona prawdopodobieństwa, wciąż czekamy na oficjalne potwierdzenie istnienia urządzenia od Google lub Asusa.\nJak się jednak okazuje, przy odrobinie szczęścia można trafić na nową wersję Neksusa nawet bez tego potwierdzenia. Jeden z klientów w Japonii, który zamówił i zapłacił za wersję o pojemności 16GB po odpakowaniu tabletu zauważył, że jego Nexus ma 32GB wbudowanej pamięci. A konkretnie 27.5GB wolnego miejsca. To się nazywa mieć fart :)\n32GB Nexus 7 to przede wszystkim odpowiedź na nowe tablety od Amazona z linii Kindle Fire HD. Jeff Bezos podczas prezentacji wyśmiał Google i ich 8GB w najtańszym Neksusie, oferując Kindle z 16GB i 32GB pamięci. Skoro nie ma oficjalnego potwierdzenia istnienia nowego Neksusa, próżno także szukać jego ceny, ale spodziewamy się, że będzie to 299 dolarów za sztukę.


Prezydent o ścieżce rowerowej na koronie wałów zbiornika - Strona Urzędu Miasta w Raciborzu\nPrezydent o ścieżce rowerowej na koronie wałów zbiornika\nDzisiaj rano Prezydent Mirosław Lenk był gościem „Monitora Samorządowego”. W czasie rozmowy z redaktor Justyną Marszałek – Świtlik prezydent pytany o przyszłość inwestycji „zbiornik Racibórz Dolny” stwierdził, że przy tym stopniu zaawansowania prac oraz zapewnieniu finansowania inwestycji przez Bank Światowy nie ma obaw, że inwestycja nie zostanie dokończona. Prezydent zaznaczył także, że Racibórz zabiega o to by uzyskać pewnego rodzaju rekompensatę środowiskową polegającą na wybudowaniu ponad 20 kilometrów ścieżki rowerowej biegnącej po koronie wałów zbiornika oraz połączenia trasy dla rowerów ze ścieżkami na terenie miasta. Prezydent powiedział także na antenie, że inwestycja nie może doprowadzić do tego, by miejska Odra była niedostatecznie zasilona w wodę, co np. mogłoby uniemożliwiać organizację spływów kajakarskich. Mirosław Lenk podkreślił również, że takie zapewnienia otrzymał już w trakcie misji przedstawicieli Banku Światowego z ust pracowników tej organizacji międzynarodowej. Rozmowy na ten temat toczą się również z nowo wyłonionym wykonawcą – firmą Budimex.


Projekt domu Stockholm - Novio.pl\nStrona główna>Projekty domów z poddaszem użytkowym>Stockholm\nProjekt domu Stockholm\nPowierzchnia zabudowy: 132.95 m²\nKubatura: 843.80 m³\nNr katalogowy: NV-PR-004962\nNowoczesny dom jednorodzinny z poddaszem użytkowym przeznaczony dla nawet 6 osobowej rodziny. Zaprojektowany na nietypową działkę z wjazdem od strony południowej. Na parterze przewidziano przestronny salon połączony z jadalnią otwierający się na ogród poprzez duże narożnikowe przeszklenia doskonale doświetlające wnętrze. Część dzienną uzupełniają kuchnia, gabinet, łazienka z prysznicem oraz jednostanowiskowy garaż i kotłownia. Na poddaszu znajdują się 4 sypialnie o powierzchniach od 10m2 do 13 m2, łazienka oraz garderoba.\nProjekt domu Stockholm to koncepcja średniej wielkości budynku mieszkalnego przeznaczonego dla kilkuosobowej rodziny, przykrytego dwuspadowym dachem o średnim kącie nachylenia. Do dyspozycji mieszkańców oddano część parterową oraz górną, mieszczącą się na poddaszu użytkowym. Przestrzeń mieszkalną uzupełnia praktyczna część garażowa, mieszcząca się obok strefy wejściowej. Taras frontowy ukształtowany w oparciu o wspólną konstrukcję zewnętrzną z przestrzenią garażu, zyskał dodatkowe zadaszenie. Do drzwi wejściowych prowadzą nieduże, trzystopniowe schody.\nCharakterystyczny układ przestrzeni sprawił, że taras wypoczynkowy zlokalizowano od frontu oraz przy bocznej ścianie domu. W części poddaszowej przewidziano również estetyczną loggię, dostępną z dwóch oddzielnych pomieszczeń górnej kondygnacji domu. Tuż za wejściem znajduje się wiatrołap z miejscem ma garderobę wierzchnią. Zasadniczy ciąg komunikacyjny w postaci holu prowadzi w kierunku strefy dziennej, zlokalizowanej na lewo od wejścia głównego oraz do pozostałych części parteru.\nStrefę dzienną tworzy przestronny salon wypoczynkowy wraz z jadalnią i domykającą tę część przestrzeni kuchnią. Naprzeciwko wiatrołapu zlokalizowano praktyczny, zamykany drzwiami schowek a obok niego schody prowadzące na poddasze. Na prawo od schodów mieści się pokój dwufunkcyjny. Na końcu holu widoczne są drzwi do pomieszczenia gospodarczego, którym przechodzimy dalej w kierunku garażu, który w ten sposób uzyskał bezpośrednie połączenie z pozostałą częścią domu. Z poziomu garażu można dostać się do pomieszczenia kotłowni.\nNa górnej kondygnacji zaprojektowano przestrzeń nocną. Schody wychodzą wprost na korytarz, który prowadzi do kolejnych izb. Wśród nich znalazło się miejsce dla przestronnej dwuosobowej sypialni, trzech odrębnych pokojów jednoosobowych, niedużej łazienki oraz zlokalizowanej naprzeciwko schodów praktycznej garderoby, dostępnej dla wszystkich użytkowników poddasza.\nElewacja pokryta tynkiem cienkowarstwowym, miejscami okładziny z płytki klinkierowej\nTytuł: Od południa\nProjekt podpasował nam w pierwszej kolejność samy układem salonu od strony południowej bo od niej mamy wjad na działkę, a zleży nam na dobry doświetleniu strefy dziennej budynku ze względu na energoszczędność. Dolna kondygnacja zaprojektowana idealnie. Nawet znalazł sie schowek pod schodami, czyli każdy m2 został wykorzystany w 100 %. Na górze z kolei pomieszczenie o pow. 4,18 wykorzystamy na garderobę dla sypialni w związku z tym zmienimy usytuowanie drzwi wejściowych do niej.\nPotrzebujesz więcej informacji? Masz pytanie, bądź chcesz zakupić projekt domu Stockholm ?. Napisz do nas. Nasi architekci odpowiedzą na wszystkie Państwa pytania.\nImię i nazwisko E-mail Telefon Województwo wybierzdolnośląskiekujawsko-pomorskielubelskielubuskiełódzkiemałopolskiemazowieckieopolskiepodkarpackiepodlaskiepomorskieśląskieświętokrzyskiewarmińsko-mazurskiewielkopolskiezachodniopomorskie Treść pytania do projektu Stockholm\nPrzeglądasz projekt domu Stockholm, z kategorii Projekty domów z poddaszem użytkowym.\nZapytaj o dane szczegółowe do projektu domu Stockholm\nProjekt domu LK&577\nProjekt domu LK&577 o powierzchni użytkowej 163.53 m2.\nProjekt domu LK&669\nProjekt domu LK&669 o powierzchni użytkowej 269.69 m2.\nProjekt domu LK&442\nProjekt domu LK&442 o powierzchni użytkowej 136.78 m2.


1a i 1b w Muzeum Drukarstwa 27.10.2017 r.\nDrewniane, ołowiane- literki zaczarowane, czyli z wizytą w Muzeum Drukarstwa.\nKlasy pierwsze postanowiły się dowiedzieć, jak powstają książki.\nW tym celu wyruszyły do Muzeum Drukarstwa. Na miejscu przywitał nas pan prowadzący warsztaty, który wiedział wszystko o literach. Dowiedzieliśmy się, że Jan Gutenberg wynalazł druk oraz jak wyglądają dawne maszyny do drukowania. Wiemy już, na czym polega praca zecera.\nWróciliśmy z własnoręcznie wytłoczonym drukiem okolicznościowym na zabytkowej prasie korektorskiej.


Świeże powietrze w kuchni, jak gotować bez zapachów?\nHome PoradyŚwieże powietrze w kuchni, jak gotować bez zapachów?\nKuchnia oraz gotowanie nieodłącznie kojarzy się z zapachami. O ile zapach pieczonego ciasta może przywołać miłe skojarzenia o tyle nieudana potrawa może zepsuć atmosferę w całym domu. Nieudane eksperymenty kulinarne potrafią pozostawić po sobie nieprzyjemne zapachy. Wietrzenie pomieszczeń może znacznie je ochłodzić oraz powodować stratę energii cieplnej. Aby zmniejszyć stratę ciepła, na 5-10 minut przed wietrzeniem należy zamknąć zawory termostatyczne przy grzejnikach. Podczas wietrzenia okna powinno otworzyć się na oścież a drzwi do pomieszczenia zamknąć. Ten sposób wietrzenia zapewni pełną wymianę powietrza przy czym nie spowoduje utraty ciepła zmagazynowanego w meblach oraz ścianach pomieszczenia.\nOkap Caso – Ciarko Design\nZwłaszcza gdy temperatura na zewnątrz spada poniżej zera okna są otwierane rzadziej. Wtedy też jakość powietrza, którym oddychamy znacznie się pogarsza. Ze względu na złą cyrkulację gromadzą się w nim niebezpieczne dla zdrowia zanieczyszczenia takie jak kurz, dwutlenek węgla albo zarodniki pleśni. Gotując zwiększamy w mieszkaniu wilgoć, która sprzyja rozwojowi bakterii i grzybów. Senność, bóle głowy, osłabienie czy podrażnienie oczu i dróg oddechowych to niektóre z objawów zbyt długiego przebywania w miejscach, które nie są dostatecznie wietrzone.\nIstnieje jednak na to sposób. Z pomocą przychodzą nam rozwiązania proponowane przez producentów sprzętu AGD, zwłaszcza okapów kuchennych. Mimo, iż w hierarchii popularności sprzętów kuchennych nie cieszą się one dużą popularnością, odgrywają ważną rolę. Wyłapują bowiem one z powietrza parę wodną i drobiny tłuszczu, które osadziłyby się na ścianach czy meblach w przypadku braku tego sprzętu.\nOkapy pracujące w trybie pochłaniacza zasysają powietrze, które przepuszczane jest przez filtry z aktywnym węglem poczym oczyszczone powietrze wydostaje się z powrotem do kuchni. Z kolei okapy kominowe podłączone są do kanału wentylacyjnego umożliwiającego wydostanie się zanieczyszczonego powierza na zewnątrz budynku. Ekspert firmy Ciarko zaleca włączenie okapu na 15 minut przed rozpoczęciem gotowania by dodatkowo zwiększyć jego wydajność.\nPrzypomina również o systematycznej wymianie lub czyszczeniu filtrów.\nW roli odświeżaczy powietrza świetnie sprawdzą się zioła uprawiane w doniczkach: szałwia, tymianek czy lawenda. Są one alternatywą dla syntetycznych odświeżaczy powietrza, w których skład wchodzić mogą substancje szkodliwe dla zdrowia takie jak np. freon.\nPrevious Previous post: Urządzamy małą garderobę\nNext Next post: Biała kuchnia w nowoczesnym stylu otwarta na salon


Podsumowanie wakacji 2015 w Tatrach\nStart AKTUALNOŚCI Podsumowanie wakacji 2015 w Tatrach\nśroda, 02 wrzesień 2015 14:01\nZa nami dwa wakacyjne miesiące. Dzieci i młodzież wracają do szkoły, a w Tatrach czas na podsumowanie tego okresu. Wydaje się, że zapamiętamy szczególnie dwa fakty: bardzo duża liczba słonecznych dni i stosunkowo mała ilość wypadków. Przyjrzyjmy się wakacjom 2015 nieco bliżej.\nW tym roku mieliśmy wyjątkowo ciepłe i pogodne wakacje. Dzięki temu tatrzańskie szlaki i ogólnie region odwiedziła większa liczba turystów. Słowacy naliczyli w miejscowości Wysokie Tatry aż 800 tysięcy gości. To znacznie więcej niż rok wcześniej. Także po polskiej stronie gór właściciele pensjonatów i punktów usługowych nie mają na co narzekać. Wakacje zdecydowanie były udane.\nNiemiłosierne upały spowodowały, że większa niż zwykle była liczba interwencji TOPR w związku z przypadkami odwodnienia i skrajnego wyczerpania. Ratownicy policzyli, że w stosunku do poprzedniego roku dobre warunki i wzrost liczby turystów spowodowały, że interwencji było aż o 50% więcej. Przy tym wszystkim cieszy fakt, że tym razem nie mieliśmy w polskich Tatrach ani jednego wypadku śmiertelnego. Być może miał na to wpływ brak warunków utrudniających poruszanie się, takich jak opady deszczu. Dwie osoby co prawda zmarły w te wakacje na terenie naszych Tatr, jednakże w obydwu przypadkach był to efekt zachorowania. Statystyka byłaby inna, gdyby wakacje trwały dzień dłużej. 1 września w Żlebie Honoratka zginął turysta. Łącznie przez wakacje toprowcy przeprowadzili 233 akcje ratownicze.\nNa tle braku wypadków śmiertelnych w Polsce bardzo niekorzystnie wypada Słowacja. W czasie lipca i sierpnia po południowej stronie zginęło aż pięć osób. Najpierw upadków nie przeżyli turyści na Wysokiej i Kołowym Szczycie, a następnie młoda dziewczyna na zboczach Szatana. W sierpniu na Słowacji zginęły dwie Polki – najpierw 43-latka straciła życie na Banówce, a ostatnio po dwóch dniach poszukiwań na Małej Kończystej znaleziono zwłoki 31-letniej taterniczki. Uwagę zwraca fakt, że aż cztery z pięciu wypadków śmiertelnych na Słowacji miały miejsce poza znakowanym szlakiem. Każe to jeszcze raz zaapelować do turystów o przestrzeganie słowackich przepisów, które zabraniają chodzenia poza szlakiem bez przewodnika po drogach o trudności 0+ czy I w skali taternickiej.\nNajintensywniejszy okres w Tatrach już za nami. Niemniej jednak przez wrzesień i październik ruch w Tatrach nadal powinien być spory. Miejmy nadzieję, że dopiszą warunki, a informacji o wypadkach będziemy mieli do przekazania jak najmniej.