B.R.O.N.X by swaggiebiebsie - tłumaczenie.: 57. Bad day\n57. Bad day\nUsiadłem na trawie przed nagrobkiem. Cmentarz był pusty, z wyjątkiem konserwatora, którego widziałem przycinającego żywopłot. Nic nie powiedział o brązowej papierowej torbie, którą przyniosłem ze sobą. Myślę, że miał usprawiedliwienie dla niepodpisanych papierowych toreb, zawierających nie bardzo przeciwbólowe specyfiki. Odkręciłem zakrętkę i pociągnąłem łyk. Jack Daniels wydawał się zbyt dramatyczny i banalny, a moje życie nie potrzebuje już więcej dramatyzmu. Było już pieprzoną operą mydlaną. Jeśli mam być zupełnie szczery, to naprawdę nie wiem, co tu robię, na tym cmentarzu w sobotni poranek. Było dla mnie zbyt wcześnie na pobudkę, ale skoro nie spałem praktycznie całą noc, pomyślałem, że równie dobrze mogę zrobić coś pół na pół pożytecznego. Poza tym, w ten sposób nie będę musiał zmierzyć się ze spojrzeniami pełnymi dezaprobaty, wykładami mojej mamy i Jazzy, choć wiedziałem, że prędzej czy później będę musiał ich wysłuchać.\nNagrobek mojego taty wyglądał tak samo, jak ponad miesiąc temu, kiedy go pochowaliśmy. Chyba spodziewałem się robaków wychodzących z ziemi i wyblaknięcia wygrawerowanych na kamieniu liter. Oczywiście jedynymi różnicami była ścieżka na wcześniej nietkniętej trawie i trochę brudu na kamieniu nagrobnym.\nObiecałem sobie, że nie będę mówić do grobu mojego taty, jak ludzie w kiepskich filmach, z kilku powodów. Jednym z nich był fakt, że wolałbym nie wyglądać na osobę psychiczną. Chciałbym zachować to, co zostało z mojego rozsądku. Innym powodem było to, że mój ojciec nie żyje, a tym samym nie może mnie usłyszeć. Jakkolwiek oczywisty i logiczny był ten pomysł w mojej głowie, podczas godzinnej jazdy samochodem tutaj, zacząłem wątpić w swój sceptycyzm. Może faktycznie mógłby mnie usłyszeć? Gdziekolwiek do cholery był. Cóż, miałem nadzieję, że nie był w piekle. Zastanawiałem się, czy połowa ludzi, który wierzyli w niebo, wierzyli także w jego odpowiednik po drugiej stronie. Jeśli obydwa istniały, wiedziałem, dokąd ja pójdę.\nNiezależnie od powodu, i tak przywitałem się z tatą, jakbym spodziewał się, że mi odpowie. Gdyby mógł do mnie przemówić, prawdopodobnie nie chciałbym tego słuchać. Może właśnie dlatego wylądowałem tutaj, ponieważ jakaś pokręcona część mojego mózgu potrzebowała wyrzucić z siebie to wszystko, a nie było możliwości, by tu mnie ktoś skarcił. Mój tata nie wróci z martwych, by trzepnąć mnie w tył głowy, chociaż całkowicie na to zasłużyłem.\n- Spieprzyłem wszystko, tym razem naprawdę wszystko - zaskoczyłem samego siebie, mówiąc to na głos. Powiodłem wzrokiem po cmentarzu, szukając kogokolwiek, kto mógłby mnie usłyszeć. Było pusto, zniknął nawet konserwator. Nie wiem, co mnie tchnęło, ale kontynuowałem.\n- Wszystko jest teraz zepsute i nie da się naprawić. I to moja wina, od początku wiedziałem, że tak będzie. Nie wiem, co próbowałem zrobić - przyznałem. Mówienie na głos sprawiało, że wszystko wydawało się bardziej realne, przez co poczułem się bardziej zdołowany. Wziąłem kolejny łyk. - Zasługuję na wszystko, w co się wpakowałem, prawda?\nMój tata nie odpowiedział, ale niemal mogłem sobie wyobrazić, jak przekrzywia głowę na bok, rozczarowany. Przełknąłem gorycz alkoholu.\n- Sam to na siebie ściągnąłem, wiem o tym. Żałuję tylko, że pociągnąłem Brooklyn razem ze sobą na dno. To znaczy zawsze wiedziałem, że w końcu zrobię coś, co to spowoduje, chyba nie powinienem być zaskoczony. Po prostu... To trwało tak długo... - Spojrzałem na nagrobek przed sobą, czekając na odpowiedź. Oczywiście, nie otrzymałem jej. - Nie sądzę, że wydostanę się z tego. Wcześniej za każdym razem Brooklyn mi wybaczała, ale teraz myślę, że nawet na to nie zasługuję. Zasługuję na to, co mam teraz. By cierpieć, być wrakiem, być samemu. Tak jest lepiej. Tak powinno być zawsze - trzasnąłem butelką o ziemię, trochę zbyt mocno, przez co na butelce powstało małe pęknięcie. Na szczęście, alkohol się nie wylał.\nSchowałem twarz w kolanach, jęcząc do siebie. Nie byłem osobą, która pozwalała sobie na użalanie się, - nienawiść do samego siebie to inna sprawa - ale przeznaczyłem minutę na narzekanie, jak bardzo moje życie jest do bani. Brooklyn była jedyną dobrą rzeczą, która mi została, a teraz ją odepchnąłem. Na myśl o niej zapiekły mnie oczy. Nigdy nie lubiłem płakać. I prawie nigdy nie czułem potrzeby, ale kiedy już miałem ochotę, starałem się tłumić to tak mocno, jak tylko możliwe. Tym razem zacisnąłem powieki tak bardzo, że mogłem urwać jakiś nerw, żyłkę, czy cokolwiek. Ale obraz jej zapłakanej twarzy, kiedy wypowiedziałem te wszystkie bolesne słowa wdzierał się w moje serce, dopóki nie poczułem się tak, jakby zostało ono wyrwane z mojej piersi bez żadnego znieczulenia.\nMimo, że czułem się jak największy dupek w Nowym Jorku i prawdopodobnie w całych Stanach, wiedziałem, że musiałem to zrobić. Nie mogłem utrzymywać sztucznej iluzji normalnego związku, co robiłem przez ostatnie kilka tygodni. Zbyt wiele rzeczy przed nią ukrywałem i narażałem ją na zbyt duże niebezpieczeństwo. W końcu nie mogłem tego znieść i pomyślałem, że najlepiej będzie z nią zerwać i oszczędzić jej niektórych sytuacji. Tylko, że bzdury o prostym zerwaniu to tylko wielkie, pieprzone bzdury. Nie ma nic prostego w złamaniu komuś serca i patrzeniu, jak każda kolejna komórka organizmu idzie za przykładem serca z twojego powodu. Pomijając to, że czułem ten okropny ciężar złamania jej serca, to jeszcze złamałem swoje w międzyczasie. Jeśli było jeszcze coś, o co można było walczyć, to teraz zniknęło na dobre.\n- Wiem, że ona mnie teraz nienawidzi. A jeśli nie, to powinna - powiedziałem do swojego taty.\nW miarę upływu czasu, zacząłem wierzyć, że może jest jakaś bardzo odległa, abstrakcyjna możliwość, ze on mnie słyszy. Chciałbym, żeby zesłał mi jakiś podmuch wiatru, czy grzmot jako znak, że jeszcze nie oszalałem. Dosłownie.\n- Miałem najlepszą dziewczynę na świecie i pozwoliłem jej odejść. Odepchnąłem ją. Tyson będzie wkurzony. A Jazmyn pewnie dostanie świra, kiedy się dowie. Mama będzie kręcić głową, zastanawiając się, co zrobiła źle. Myślę, że ona obwinia się za to, kim się stałem. Szkoda, że cię tu nie ma, abyś mógł ją przekonać, że to nie jej wina. - mój głos załamał się i musiałem odchrząknąć.\nNie mogłem odezwać się przez chwilę, bo byłem zbyt zajęty powstrzymywaniem łez. Spojrzałem w górę na szare niebo i zamrugałem, marząc, by zaczęło padać. Może deszcz zabrałby ode mnie uczucie niesmaku, który otaczał teraz każdą moją myśl. Nade mną wisiała chmura, ciężka, zwiastująca deszcz i burzę. Czułem rosnące ciśnienie, przez co trudniej było mi oddychać. Ale burza się nie rozpętała, bo nie zasługiwałem na to, by poczuć się lepiej. Zasługiwałem na ból i cierpienie po tym co zrobiłem.\nZanim się obejrzałem, butelka w moich dłoniach była pusta i obwiniałem to swoimi gównianymi, filozoficznymi myślami po alkoholu. Wstałem w trawy, otrzepując spodnie z zielonych listków i błota. Ostatni raz spojrzałem na nagrobek swojego taty.\n- Przepraszam, że cię zawiodłem, tato. Chciałbym być takim synem, na którego sobie zasłużyłeś.\nRozpadały się. Mam na myśli kawałki. Nie tylko raz, czy dwa, ale wiele bolesnych razy. Wiesz jak to jest mieć w klatce piersiowej Edwarda Nożycorękiego, uciskającego na płuca, żebra, rozdzierającego i tnącego resztki twojego serca? Jeśli nie, poczekaj aż ktoś ci je złamie.\nKelsey odwiozła mnie do domu i nalegała, by zostać ze mną na noc. Powiedziała, że potrzebuję wsparcia moralnego i, że nie może zostawić mnie samej, bym przypadkiem nie zrobiła czegoś szalonego, jak podpalenie włosów, czy wyskoczenie przez okno. Prawie wybuchnęłam śmiechem, słysząc jej słowa. Prawie.\nNie wiem, kiedy zasnęłam lub co Kelsey powiedziała moim rodzicom, po tym, jak widzieli, moje zapłakane oczy, jak wróciłam później, niż powinnam. Wydawało się, że przymknęli na to oko, więc pewnie musiała wspomnieć, że najważniejsza osoba w moim życiu właśnie całkiem je podeptała.\n- Wiem, że pewnie nie chcesz o tym rozmawiać, ale jak coś, to jestem tutaj, okej? - Powiedziała Kelsey, kładąc się na łóżku obok mnie. Było na tyle duże, by wygodnie zmieścić nas obie, ale najwyraźniej pragnęłam, by to ciało Justina leżało przyciśnięte do mojego. Zadrżałam.\nTo była pierwsza rzecz, którą powiedziałam do niej, odkąd rzuciłam się w stronę jej samochodu i odjechałyśmy, pozostawiając ryk silników i głośną muzykę za sobą. Nie byłam w stanie wypowiedzieć ani słowa, bez zatonięcia w morzu łez. Poważnie, zawsze byłam taką trochę beksą, ale to przekraczało nawet moje możliwości. Powinnam już przestać, ale gardło wciąż mnie piekło, a łzy wypływały z moich oczu. To jest do bani.\n- Teraz wszystko wygląda szaro i ponuro, ale po każdej burzy wychodzi słońce - powiedziała Kelsey z sympatycznym uśmiechem.\nPociągnęłam nosem. To było całkiem w jej stylu, mówić rzeczy, które powiedziałaby matka do swojej nastoletniej córki.\n- Nie sądzę, by po tym wyszło jakieś słońce - przestałam patrzyć na nią, gapiąc się w sufit. Nie chciało mi się nawet przebrać w piżamę i było mi zimno. Otuliłam się szczelniej kołdrą.\n- Być może tak właśnie miało być, zrządzenie losu, wiesz? Może to utoruje drogę czemuś lepszemu.\nDoceniam jej zmartwienie i pomoc, ale chciałam by Kelsey się zamknęła i przestała mówić głupie rzeczy, które nie sprawią, że poczuję się lepiej. Jeśli los naprawdę istniał, to mnie nienawidził. Chciałam zasnąć i nigdy się nie obudzić. Ostatecznie zamknęłam powieki, czekając na sen.\n- Co ty tutaj robisz? - Zapytałam zdezorientowana, dlaczego Tyson stał w moich drzwiach rano, dnia następnego.\nZamachał w powietrzu kluczykami, próbując utrzymać uśmiech na swojej twarzy. To musi być trudne, gdy osoba, z którą właśnie rozmawiasz jest uosobieniem depresji.\n- Och - powiedziałam, nagle przypominając sobie, gdzie zostawiłam samochód poprzedniej nocy. Fala mdłości sprawiła, że musiałam zacisnąć dłonie na framudze drzwi. Wstałam dziś w nocy, obudzona przez niekontrolowaną chęć zwymiotowania. Kelsey przytrzymała mi włosy, gdy zwróciłam zawartość swojego żołądka do toalety, mówiąc, że to pewnie przez ściśnięte mięśnie mojego brzucha. Wciąż nie czuję się lepiej.\n- Z samochodem wszystko okej - zapewnił mnie Tyson, jakby to było moim głównym zmartwieniem, kiedy zaparkowałam go tam, by spotkać się z Tylerem. Na nowo poczułam obrzydzenie i zapiekły mnie oczy. Zaufałam lwu, nie wiedząc, że sama byłam ofiarą. Muszę przestać być taka naiwna.\n- Rozmawiałeś... - Przełknęłam głośno ślinę. - Rozmawiałeś z nim?\nTyson włożył dłonie w kieszenie, unikając mojego spojrzenia.\n- Wyszedł zaraz po tobie, grożąc, że mnie zabiję, gdybym próbował go powstrzymywać - skrzywił się. - Nie będzie chciał ze mną rozmawiać tak długo, jak długo będzie mógł tego uniknąć, wierz mi, bo wie, jakim był palantem.\nTak, powiedziałabym, że "palant" określa go prawidłowo.\n- Nie chcę za niego przepraszać, ale wiesz, że ma dużo na swoich barkach. Ciężko mu pogodzić się z tym wszystkim, zwłaszcza ze śmiercią jego ojca... - Urwał, w końcu na mnie spoglądając.\nPowstrzymałam ripostę, cisnącą mi się na usta, która zabrzmiałaby zbyt niegrzecznie. To nie wina Tysona, że Justin zachowywał się jak totalny dupek, nie pozwalając mi sobie pomóc. Po chwili pełnej napięcia ciszy, Kelsey pojawiła się za mną, w pełni ubrana i ze swoim typowym wesołym uśmiechem.\n- Hej, kochanie - jak tylko to powiedziała, spojrzała na mnie przepraszająco, jakby nie mogła być szczęśliwa ze swoim chłopakiem, bo ja wyraźnie nie byłam szczęśliwa.\nTyson posłał jej spięty uśmiech, czując się nieswojo.\n- Jesteś pewna, że dobrze się czujesz, B? - Zapytała Kelsey, przygryzając wargi od wewnątrz.\n- Yhm - mruknęłam, skinąwszy głową.\nBawiłam się swoimi kluczami od samochodu, a oni stali tam, jak zmartwieni rodzice.\n- Zajrzę do ciebie później, dobrze? - Pocałowała mnie w policzek. - Ale zjedz coś, okej? Jesteś blada, jak duch.\nPo ich wyjściu, poczułam pewnego rodzaju ulgę. Nie wiem, czy nie brzmię przypadkiem jak niewdzięczna suka - pewnie tak właśnie się zachowywałam - ale potrzebowałam pobyć sam na sam ze swoimi beznadziejnymi uczuciami. Oczywiście los - który jak ustaliliśmy nie za bardzo mnie kochał - miał dla mnie inne plany.\n- Kochanie! - Zawołała moja mama. - To był chłopak Kelsey?\n- Tak, Tyson - powiedziałam, powiódłszy swoje stopy z powrotem do kuchni, gdzie spróbowałam posłuchać rady Kelsey i coś zjeść.\nMama skinęła głową, po czym przyniosła mi kubek kawy z mlekiem. Myślę, że to będzie wszystko, co jestem w stanie teraz przyswoić.\n- Kłopoty z chłopakami? - Spytała niepewnie, siadając na stołku obok mnie. Już wiedziała, że to to, ale chciała jakoś zacząć rozmowę.\n- Bardziej, jak kłopoty z Justinem.\nW tym momencie wszedł Blake, pocierając zaspane oczy. Był w piżamie ze Spidermanem, która przy każdej innej okazji by mnie rozśmieszyła.\n- Dzień dobry - ziewnął, podchodząc do lodówki.\nMama i ja wymamrotałyśmy coś w odpowiedzi, zanim rodzicielka skupiła się z powrotem na mnie.\n- Wiesz, że zawsze możesz ze mną o tym porozmawiać, prawda? - Położyła dłoń na moim ramieniu, kiedy patrzyłam na kubek w swoich dłoniach.\nSkinęłam głową. Chyba mogłam. Już się nie bałam, że będzie mnie oceniać, ale nie chciałam wciąż o nim rozmawiać.\n- To coś poważnego? - Spytała, gdy nie odpowiedziałam.\nMoja głowa odwróciła się w jej stronę i nowe łzy napłynęły mi do oczu, bo to był pierwszy raz, kiedy powiem to na głos. To będzie wtedy takie realne. Kelsey właśnie zakładała, że nie przyznam tego na głos.\n- Zerwał ze mną - mój głos załamał się w połowie zdania i przeklinałam siebie za to. Miałam dość płaczu, a to dopiero był pierwszy dzień. Miałam bardzo szczęśliwą przyszłość przed sobą. Zastanawiałam się, czy to przestanie mnie tak bardzo boleć, a jeśli przestanie, to kiedy.\n- Och, kochanie - moja mama przygarnęła mnie do swojej piersi, obejmując mnie, gdy płakałam w jej szlafrok. Blake stanął po mojej drugiej stronie i też mnie przytulił.\n- Przykro mi, B - powiedział szczerze. Wiedziałam, że jeśli ktoś w mojej rodzinie miał to na myśli, to był to Blake.\nPo tym, jak skończyliśmy nasze śniadanie, Blake wyszedł, by przygotować się do wyjścia. Myślę, że miał spotkać się z Kevinem, choć nie sprecyzował z kim. Moi rodzice nadal nie wiedzieli. Mama zadbała, abyśmy były same, gdy wróciła do tematu.\n- Chcesz mi powiedzieć co się stało? Może to pomoże.\nWątpiłam w to, a nawet jeśli, to niewiele mogłam jej powiedzieć, bo jakiejś głupiej części mnie wciąż zależało na Justinie i nie chciałam go wydać. Ten pomysł przyszedł mi do głowy, gdy nie mogłam spać w nocy, ale odrzuciłam go od razu. Może w pewnym sensie nienawidziłam go, ale nie chciałabym odwiedzać go w więzieniu\n- Ostatnio było... Ciężko między nami - powiedziałam zwięźle.\n- On cię zranił?\nNa więcej sposobów, niż mogłabyś sobie wyobrazić. Prawdopodobnie więcej, niż zamierzał.\n- Myślę, że prawie rozerwał moje serce i zatańczył na nim - byłam zaskoczona, że potrafiłam drwić sobie z tej sytuacji.\nmama patrzyła na mnie ostrożnie, jakby wiedziała, że celowo jestem mało precyzyjna.\n- Muszę przyznać, że nigdy nie pomyślałabym, że to się źle skończy - powiedziała. - Przynajmniej nie odkąd go poznałam.\nŚwietnie, teraz go broń.\n- To znaczy, zauważyłam, że byłaś smutna ostatnimi dniami, ale myślałam, że to normalne u nastolatków. Prawie zapomniałam jak to było... - Czułam jej gorycz, kiedy wypowiedziała ostatnie słowa. Myślała o Rayu.\nNajlepsze było to, że Justin nie był już nastolatkiem. Miał być tym dojrzałym, a zamiast tego zachowywał się, jak niezdecydowany rozkapryszony dzieciak.\n- Myślisz, że on mnie już nie kocha? Że nigdy nie kochał? - Zapytałam, nagle zaniepokojona tą myślą. Nie przyszło mi do głowy, że może byłam jedyną zakochaną osobą w tym związku. Ta myśl była miażdżąca.\n- Nie - powtórzyła kilka razy. - Nie, kochanie, on cię kochał. Mogę ci to zagwarantować. Widziałam to w jego oczach za każdym razem, gdy na ciebie patrzył. Nie mógł przestać cię kochać. Miłość jest jedną z tych rzeczy, której potrzeba dużo czasu, by odeszła. Nie sądzę, że kiedykolwiek odchodzi, szczerze mówiąc.\nJęknęłam. Więc nigdy nie przestanę czuć się, jak gówno. Ekstra.\n- Nie sądzisz, że to może mieć coś wspólnego z jego ojcem? To nie może być łatwe. Musi bardzo cierpieć i sama powiedziałaś, że nie był najlepszy w mówieniu o uczuciach - powiedziała mama, nie zdając sobie sprawy, że powtórzyła to samo, co Tyson.\n- Wiem, że cierpi, ale nie musi się ode mnie odsuwać - powiedziałam ze złością. Przez chwilę miałam nadzieję, że cierpiał przynajmniej w połowie tak bardzo, jak ja. Następnie moje głupie uczucia znowu wzięły górę. Jakkolwiek bardzo go nienawidziłam, wcale nie czułam się lepiej, wiedząc, że on cierpiał tak samo.\n- Nie o to mi chodziło, Brooke. Byłaś bardzo dojrzała w całej tej sytuacji. Chciałam ci powiedzieć, że jestem z ciebie dumna - wzięła mnie za rękę, gdy ja patrzyłam się w blat stołu. Nie mogłam oprzeć się myśli, że coś zrobiłam źle, lub było coś, co mogłam zrobić lepiej.\n- Myślę, że tak naprawdę źli chłopcy nigdy się nie zmieniają, prawda? - Zapytałam bez humoru.\nMoja mama wstała i pocałowała mnie w czoło, głaszcząc moje włosy.\n- On nie jest Rayem, pamiętaj o tym.\nKelsey i moja mama pozwoliły mi dąsać się przez kolejne kilka dni, ale w końcu znudziły się moją samo-dołującą się osobą i kazały mi robić różne rzeczy.\nJeśli chodzi o Justina... Nie słyszałam nic o nim. To znaczy, nie spodziewałam się telefonu od niego lub wiadomości, ale przypuszczałam, że Kelsey mi coś powie. Ku mojemu zdziwieniu, bardzo uważała, by nie wspominać o nim przy mnie. Chyba powinnam poczuć ulgę, ale bałam się, co on może sobie teraz zrobić, kiedy schrzanił swoje życie. Bałam się, że zrobi coś niebezpiecznego - bardziej niebezpiecznego, niż to, co zwykle robił - teraz, kiedy Tyson nie mógł go powstrzymać.\n- To jest to! Idziemy na zakupy. I tak musimy kupić ci sukienkę na bal maturalny. Ja też potrzebuję. Nie wierzę, że zwlekałam tak długo. Co jeśli wszystkie śliczne suknie są już wyprzedane? - Podniosła się z łóżka i zaczęła wkładać płaszcz.\nJęknęłam. Nie chciałam iść teraz na zakupy. Wolałam nadal jeść czekoladowe lody Ben&Jerry i oglądać telewizję w swoim pokoju. Tak mijały mi popołudnia, każdego dnia. Przyzwyczaiłam się do leniuchowania na kanapie i to było lepsze, niż wyjście na zewnątrz i udawanie, że wszystko było okej, gdy najwyraźniej nie było.\n- Już nawet nie wybieram się na ten bal, Kelsey - powiedziałam, zanurzając łyżkę w lekko roztopionych lodach. Zabawne, bal maturalny był ostatnim z moich zmartwień.\nPosłała mi oszołomione spojrzenie.\n- Oczywiście, że się wybierasz! Halo, to nasz bal maturalny!\nNie chciałam się ruszyć.\n- Dziś jest zły dzień - wzruszyłam ramionami.\n- Powtarzasz to od czterech dni - skarżyła się Kelsey. Nie miałam pojęcia, jak ona może mnie tolerować.\nPrzestałam płakać w drugi dzień - nadal roniłam kilka łez, gdy byłam sama - ale miałam huśtawki nastroju, byłam denerwująca i śmiertelnie nudna. Nawet Nate nie próbował ze mną porozmawiać. Myślę, że tu pomogły moje zabójcze spojrzenia. Zaczęłam myśleć, że może Justina bardziej wkurzył ten niewielki pocałunek, niż sobie na to pozwalał. Modliłam się, że nie rzucił z powodu mojego byłego. Myślę, że można dodać to do stosu rzeczy, które winię za nieudany eksperyment, jakim była nasza historia. Połącz grzeczną dziewczynę z niegrzecznym chłopakiem i zobaczymy, jak długo wytrwają razem. To brzmiało jak żart.\nOstatecznie Kelsey wyciągnęła mnie z domu, za co moja mama była ogromnie wdzięczna. Obiecała, że skoro nie mam już osoby towarzyszącej na bal, to pójdziemy z naszymi przyjaciółmi, którzy również byli wolni. Jeśli to miało mnie pocieszyć, to próba się nie powiodła. Czułam się beznadziejnie. Nie chciałam już nawet iść na ten bal, ale czułam się źle z tym, jak traktowałam Kelsey i chciałam jej to jakoś wynagrodzić.\nTrzy sklepy i pół godziny później, Kelsey wykrzyknęła.\n- Aha! To jest to - uniosła turkusową suknię bez ramiączek z małymi kryształkami wzdłuż pasa. Była piękna i pasowała do jej oczu. Uśmiechnęłam się z aprobatą. Był to mój pierwszy prawdziwy uśmiech od kilku dni.\nPrzymierzyła ją, a po zapytaniu wszystkich w sklepie, co o niej sądzą, w końcu ją kupiła.\nNie znalazłyśmy sukienki dla mnie, dopóki nie weszłyśmy do kolejnych dwóch sklepów. Już zamierzałam jej powiedzieć, że poproszę mamę, by dała mi jedną ze swoich sukienek, tylko, by wrócić już do domu, kiedy Kelsey pojawiła się z jedną. Była tak podekscytowana, że ją znalazła, że musiałam ją przymierzyć. Tylko, że moja reakcja nie była tym, czego oczekiwała.\nKiedy spojrzałam na swoje odbicie w lustrze, szloch wydostał się z mojej piersi. To było tak nagłe i bolesne, że musiałam usiąść na krześle obok. Nie chodziło o sukienkę. Podobała mi się. Była piękna i zdecydowanie byłaby moją wymarzoną sukienką kilka miesięcy temu. Ale nie to było teraz problemem. Wyglądałam jak księżniczka, ale nie miałam księcia.\nMinął tydzień. Prawdopodobnie najgorszy tydzień w moim życiu. Cóż, miałem dużo takich przedtem, ale przynajmniej miałem kogoś, kto pomógłby mi przez to przejść. Przynajmniej wtedy nie gardziłem sobą tak bardzo, jak teraz.\nOd poprzedniego piątku znęcałem się nad sobą fizycznie i psychicznie. Tak, wdałem się w kolejną bójkę z Tylerem, tylko tym razem jego kumple mu pomagali, więc wyszedłem z tego z kilkoma drobnymi urazami, jak siniak na moim policzku, rozcięcie na łokciu, gdzie zrobił się strup, więc przynajmniej nie krwawił jak cholera. Powinienem był pójść do lekarza, by sprawdzić, czy nie straciłem zbyt wiele krwi, ale to wymagałoby wyjaśnienia, co się stało, a nie miałem na to czasu. Na dodatek, brałem tyle robót u Anthony'ego, ile było możliwe. Wszystko, aby nie siedzieć w domu lub przebywać ze znajomymi. Ciężko mi było również zapanować nad swoimi emocjami i kilkakrotnie uderzyłem w ścianę. Miałem niemal przemieszczony lewy nadgarstek. Nie mogłem odeprzeć myśli, że wszystko było o wiele łatwiejsze, kiedy byłem zimnokrwistym dupek, któremu nie zależało na ludziach, ani na ich uczuciach, ani na innych gównach, przez które cierpiałem. Chciałbym móc powiedzieć, że żałowałem poznania Brooklyn, ale część mnie, która najwyraźniej była masochistyczna nie chciała przestać o niej myśleć. Zdałem sobie sprawę, że oglądam nasze wspólne zdjęcia, czytam esemesy, które wymieniliśmy, a przede wszystkim jestem pieprzonym cwelem.\nTyson postanowił wkurzać mnie, jak tylko miał okazję, przez co byłem dla niego totalnym chujem. To jednak nie sprawiło, ze dał sobie spokój. Szkoda, że nie mogłem powiedzieć, że tego właśnie chciałem.\n- Ścigasz się? - Alejandra zbliżyła się do mnie, dziwnie kręcąc biodrami, gdy szła. Kiedyś chyba uważałem, że to seksowne.\n- Tak - skinąłem głową. - Potrzebuję pieniędzy.\nAlejandra wydawała się wahać, jakby podejmowała decyzję, czy coś powiedzieć.\n- Wyrzuć to z siebie - nakazałem. Nie miałem czasu na gierki. Chciałem wyjść z tego kawałka nieużytku i obrzydliwych wspomnień tak szybko, jak to możliwe.\n- Wszystko... w porządku? - Wyglądała na zakłopotaną, gdy o to zapytała.\nŁatwiej było skłamać.\n- Kłamiesz. Mówisz "no", kiedy kłamiesz - oznajmiła.\n- Imponujące - powiedziałem z udawanym zaskoczeniem. - Jakieś inne szczegóły o mnie, którymi chcesz się podzielić? - Spytałem chłodno.\nTak, byłem ewidentnym dupkiem. Byłem w tym dobry.\n- Możesz być chamski dla mnie, jak długo chcesz. Nie rusza mnie to - uśmiechnęła się, a ja zachichotałem. Czy to źle, jak powiem, że podobała mi się nowa Alejandra? To znaczy, nie jako dziewczyna, lecz jako osoba.\n- W takim razie, zjeżdżaj. Chcę być sam.\nUśmieszek nie opuścił jej twarzy.\n- Justin, no. Przez wzgląd na dawne czasy, powiedz mi, jak naprawdę się czujesz - nalegała. - Tłuczenie ludzi i ścian do niczego cię nie zaprowadzi. Prędzej, czy później będziesz musiał poradzić sobie ze swoimi uczuciami.\nPoczułem ukłucie w sercu, bo to było coś, co powiedziałaby Brooklyn.\n- Złamałem jej serce - przyznałem. Mój żołądek ścisnął się w supeł, ale to było dokładnie to, co zrobiłem.\n- To było oczywiste, kiedy pobiegła do samochodu przyjaciółki, próbując powstrzymać łzy - jej spojrzenie było jak nagana i zrozumienie, co było dziwne. - Nie mogę uwierzyć, że wybrałeś opcję utraty jej.\n- Nie jestem znany z podejmowania najlepszych decyzji - mruknąłem, chowając dłonie w kieszeniach dżinsów, kiedy odrzuciłem głowę do tyłu. Niebo było ciemne, jak moje myśli, ale powietrze było zaskakująco ciepłe, jak na początek kwietnia.\n- Jesteś idiotą - powiedziała bezczelnie.\n- Dziękuję - spojrzałem na nią krótko, by dostrzec, jak kręci głową.\n- Twój przyjaciel tu idzie. Teraz chyba muszę zjeżdżać - zaśmiała się, a ja zobaczyłem Tysona idącego w naszą stronę, z grymasem. Nie, nie sądzę, by ta dwójka kiedykolwiek się polubiła. Jakkolwiek, Alejandra się zmieniła. Robiła się naprawdę znośną osobą.\n- Nie możesz się ścigać dziś wieczorem - powiedział Tyson, jak tylko znalazł się w zasięgu mojego słuchu. - Mam złe przeczucia - na jego twarzy gościł niepokój.\n- A ty co, jakiś jasnowidz?\nNie zaśmiał się, więc domyślam się, że mówił poważnie.\n- Wróćmy do domu i pomyślmy nad sposobami na odzyskanie twojej dziewczyny. Mam kilka pomysłów...\n- Tyson, ja nie chcę jej odzyskać.\n- Oczywiście, że chcesz, stary. Znowu jesteś kurwa nieszczęśliwy - wydawał się wkurzony, do czego miał prawo.\n- Och, lubię być nieszczęśliwy - odpowiedziałem sarkastycznie, wstając z maski samochodu i idąc w stronę miejsca kierowcy.\nZostałem zatrzymany przez dłoń na swoim ramieniu i szczere spojrzenie.\n- Mówię poważnie, Justin. Nie konkuruj z Tylerem. Totalnie się wkurzył i myślę, że coś knuje.\n- Nie bądź śmieszny. On jest tchórzem, kiedy nie ma w pobliżu jego sługusów - powiedziałem, otwierając drzwi. - Poza tym chciałbym dać mu nauczkę raz jeszcze - uśmiechnąłem się. Byłem zadowolony, że przynajmniej poczucie humoru we mnie nie zanikło.\nTyson przesunął dłońmi po twarzy, wzdychając, jakby był sfrustrowany.\n- Nie możesz pojechać potem, w drugim wyścigu? Możemy ten obejrzeć.\nBył zbyt natarczywy i to zaczynało być straszne, bo zaczynałem wierzyć w jego umiejętności jasnowidzenia. Tyson nigdy nie był taki i prawie przystałem na jego propozycję powrotu do domu. Ale naprawdę chciałem się ścigać, nie tylko dla pieniędzy, ale dlatego, że potrzebowałem odrętwienia powodowanego ściganiem się prawie tak, jak uzależniony od heroiny potrzebuje swojego narkotyku.\n- To mnie trochę przeraża - przyznałem.\nTyson wydał z siebie taki odgłos, jakby powinno. W chwili mojej słabości, zamknął drzwi samochodu i wziął kluczyki z mojej dłoni, zamykając go. Spojrzałem na niego, ale nie zabrałem ich z powrotem. Zrobiłbym cokolwiek, aby się zamknął i zostawił mnie w spokoju.\n- Masz jakieś wieści od niej? - Zapytałem przez zęby, kiedy przygryzłem paznokieć swojego kciuka i spojrzałem w ziemię.\n- Nie chcę, byś poczuł się gorzej, niż teraz - powiedział.\nWypuściłem powietrze z płuc, które uformowało się w kłębek pary.\n- Tak, pewnie nie chcę wiedzieć.\nZaczęliśmy kierować się w stronę linii startu, gdzie kilka samochodów było już gotowych do wyścigu. Ludzie tłoczyli się z boku, obstawiając zakłady. Wyścigi nie były tak popularne, gdy miałem siedemnaście lat, ale teraz setki ludzi zbierało się tu w każdy piątek, co cieszyło Anthony'ego.\n- Gdzie jest twój samochód?\nOdwróciłem się, by ujrzeć samego diabła, spoglądającego na mnie wyczekująco. Wskazałem za siebie, gzie go zostawiłem. Był w zdecydowanie gorszym stanie, niż wtedy, gdy go dostałem. teraz zdobiły go wgniecenia, zdrapana farba i pękniecie na tylnej szybie. Chciałem to naprawić, jak uzbieram na tyle pieniędzy, ale na razie taki musiał mi wystarczyć. Najwyraźniej Anthony'emu nie spodobał się fakt, że mój samochód i ja nie byliśmy w tym samym miejscu w tym samym czasie, bo uniósł pytająco swoje krzaczaste brwi.\n- Pojadę w drugim wyścigu - wyjaśniłem, patrząc na Tysona, który poszedł pogadać z innymi chłopakami.\n- Oczekuję, że mnie nie zawiedziesz, dzieciaku - poklepał mnie po plecach przed odejściem. To było ostrzeżenie.\nUśmiechnąłem się drwiąco. Znowu nazwał mnie dzieciakiem. Miałem ochotę użyć swoich pieści, ale wiedziałem, że nie miałbym szans z Anthonym. Byłbym martwy w sekundę, którą zajmuję pociągnięcie spustu pistoletu.\nTo wszystko stało się tak szybko, że ledwo to zarejestrowałem. Mówią, że w sytuacji życia i śmierci wszystko dzieje się w zwolnionym tempie, a ja nie miałem czasu by nawet mrugnąć. W jednej sekundzie rozbrzmiał w powietrzu strzał z pistoletu sygnalizujący rozpoczęcie wyścigu, a w następnej jeden z samochodów odbiegł od zwykłej ścieżki i kierował się do miejsca, w którym zaparkowany był mój, obok kilku innych. Dziewczęcy krzyk przeciął powietrze i rozpoznałem ten głos, bo niestety słyszałem ten krzyk wcześniej. Moje oczy śledziły trajektorię samochodu i wiedziałem, że dziewczyna nie zdoła usunąć się z drogi, a Tyler nie zahamuje, by uniknąć wpadnięcia w nią.\nNie wiedząc, dlaczego i jak, zacząłem biec w stronę dziewczyny, która wyglądała na bardziej przerażoną, niż kiedykolwiek. Wyobraziłem sobie, że całe życie przeleciało jej przed oczami. Moje uszy były głuche na dźwięki dookoła, słyszałem tylko szum. Moje oczy i ręce skupiły się na dziewczynie, skupiając się, gdzie chciałem ją odepchnąć, aby usunąć ją wystarczająco szybko z drogi samochodu.\nPotem wszystko działo się jeszcze szybciej. Alejandra upadła z głośnym hukiem na tyle daleko, by samochód Tylera, pędzący z nadmierną prędkością nie mógł jej nawet drasnąć. Tak się skupiłem na tym, by upewnić się, że była bezpieczna, że ledwo poczułem mocne uderzenie w brzuch, które niemal pozbawiło mnie tchu. Przód samochodu nawiązał kontakt ze środkową częścią mojego ciała, ale kiedy rozprzestrzenił się ból, czułem go wszędzie; od palców stóp, aż po końcówki włosów.\nNie wiem, czy wrzasnąłem, jęknąłem, czy chrząknąłem, czy w ogóle wydałem z siebie jakikolwiek dźwięk. Wiedziałem tylko, że leżałem na plecach i wszystko mnie bolało. Co ciekawe, czułem, jak nierówny grunt wbija mi się w plecy i wiedziałem, że gdzieś leje mi się krew, bo nagle zrobiło mi się w tym miejscu ciepło. Moje powieki mrugały tak szybko, że ledwo byłem w stanie dostrzec cokolwiek, gdy były otwarte. Widziałem błyski światła, potem ciemność, potem dłonie, które mną potrząsały, tak myślę. Nie mogłem być pewny. Nie byłem nawet przekonany, czy to przypadkiem nie był sen. Czułem dziwny spokój, pomimo bólu, jak gdyby kołysał mnie jakiś kojący głos. Nie wiem, jak to wytłumaczyć. Po chwili ujrzałem jednak kogoś, chyba Tysona, a Alejandra stała za nim, płacząc histerycznie. Prawdopodobnie wokół mnie zebrał się krąg ludzi, ale nie byłem w stanie spojrzeć tak daleko. Następnie ból zaczął przybierać na sile, tworząc uczucie pieczenia. Próbowałem otworzyć usta, by poprosić kogoś, by coś zrobił, aby to powstrzymać, ale czułem, że powoli tracę świadomość.\nNie wiem, jak długo to trwało. To mogły być lata, bo tak było bolesne. W końcu usłyszałem dźwięk syren. Policja, pogotowie ratunkowe. Nie byłem pewien. Nie byłem nawet pewien, czy to prawdziwe syreny. Może miałem halucynacje. Lub tracę zmysły.\nNagle jeden głos podniósł się spośród innych. Mógłbym powiedzieć, że to nie było zależne od innych głosów, ale nie mogłem zrozumieć, co mówi. Brzmiało dziwnie i martwiłem się, że to moja wina, że to ja sprawiłem, że taki piękny głos był tak udręczony.\nKiedy coś chłodnego zetknęło się z moją twarzą, spanikowałem. Czułem gorączkę, więc nie wiem, dlaczego nagle mój policzek zrobił się zimny. Potem znowu zamrugałem i zobaczyłem blond włosy i załzawione, czekoladowo brązowe oczy patrzące na mnie tak, że poczułem uścisk w sercu. Poczułem jej dłoń, głaszczącą jedną stronę mojej twarzy i dostrzegłem jej usta, mokre od łez, w ruchu, ale nie mogłem usłyszeć, ani rozszyfrować jej słów. Pomyślałem, że chyba śnię, bo wtedy nic nie czułem i widziałem przez swoją rozmytą wizję, jak ktoś odciąga ją ode mnie. Może wyobraziłem sobie to wszystko. Może byłem martwy i widziałem anioła. I twarz anioła była ostatnią rzeczą, jaką zobaczyłem, zanim wszystko zasłała ciemność.\n- Pomyślałem, że moglibyśmy pojechać i odwiedzić Ryana w ten weekend - powiedział tata, zanim wziął do ust kęs kurczaka.\nBył piątkowy wieczór, a moimi planami była kolacja z rodziną, a następnie zamknięcie się w moim pokoju z pudełkiem lodów i jakąś komedią romantyczną, która rozśmieszy mnie, czy wzruszy, czy cokolwiek innego. To znaczy i tak będę płakać, nie ważne, czy film będzie zabawny, czy nie. Na swoją obronę powiem, że miałam plany, ale nie zrealizowałam ich. Kelsey i ja zostałyśmy zaproszone na imprezę do Natashy - nawet nie rozumiem, dlaczego - ale nie miałam ochoty na imprezę, ku rozczarowaniu Kelsey. Myślę, że i tak pójdzie z innymi ludźmi ze szkoły i sądzę, że zrobi coś złośliwego, jak wylanie wybielacza na włosy Natashy lub zamieni cukier w cukierniczce na sól.\n- Nie sądzę, by się ucieszył, gdyby nas zobaczył - powiedział Blake. - Będzie zawstydzony. On jest tam fajnym kolesiem, pamiętasz?\nTommy i ja stłumiliśmy śmiech. Nie mogłam się z tym nie zgodzić. Ryan byłby przerażony widząc nas tam, jego małą szczęśliwą rodzinkę, która zamierza spędzić weekend z najstarszym synem. To prawie brzmiało zabawnie.\n- Dlaczego miałby się wstydzić ? Moglibyśmy wynająć domek na wsi i spędzić trochę czasu całą rodziną.\nMój ojciec myślący o czasie z rodziną to coś nowego. Ledwo go widziałam, nawet w weekendy, a teraz chciał spędzić całe dwa dni z nami?\n- Myślę, że to dobry pomysł. Chociaż musielibyśmy wrócić w niedzielę po południu, bo muszę skończyć projekt na poniedziałek rano - powiedziała mama, wycierając usta serwetką. Smuga czerwonej szminki pozostała na tkaninie w kolorze gości słoniowej.\n- Brzmi okej - zgodził się tata, posyłając jej uśmiech.\nWydawał się zbyt podekscytowany i zastanawiałam, czy to nie był pomysł mamy. Może ona go przekonała, że muszą wyciągnąć mnie z domu.\n- Zdajecie sobie sprawę, ze to ponad sto pięćdziesiąt kilometrów, prawda? - Zapytałam, przesuwając widelcem w powietrzu. Mój talerz opustoszał w rekordowym czasie, bo ostatnio jadłam tak, jakby od tego zależało moje życie.\n- To będzie jednorazowy wypad, niespodzianka. Nie widzieliśmy go od przerwy świątecznej - wątpiłam, by Ryan przejmował się tym, że w ogóle mu nas brakuje. College był dla niego rajem. - Poza tym moglibyśmy spędzić trochę czasu poza domem - myślę, że miał na myśli mnie.\nNie, żeby to mogło coś zmienić w perspektywie mojego życia, ale doceniałam gest.\nWszyscy rozmawialiśmy o szczegółach podróży, aż pager mojego taty zaświecił się i zaczął wydawać dźwięk. Wyglądał, jak jedna z tych krótkofalówek, których ja i Ryan używaliśmy przed snem, gdy byliśmy mali. Powinien mieć to wyłączone podczas kolacji, choć to nie miało sensu, bo przestępstwa zdarzają się cały czas, nie czekają, aż zechcesz zakończyć pogaduszki z rodziną.\nTata posłał mamie przepraszające spojrzenie, które odwzajemniła lodowatym wyrazem twarzy.\nNienawidziła faktu, że był takim pracoholikiem. Chyba jak my wszyscy.\nSygnał musiał być okropny, bo głos po drugiej stronie linii w ogóle nie był wyraźny. Urządzenie nie było wysokiej jakości, a ja wielokrotnie zastanawiałam się, dlaczego nie używają telefonów komórkowych zamiast tego. Tata powiedział, że to jest bardziej efektywne i może być podłączone do samochodów patrolowych. Jednak zazwyczaj ma wiadomości, ukazujące się na małym ekranie, a nie połączenia, więc to musiało być coś ważnego.\n- 11-80... Na zewnątrz... Bronx... Mężczyzna - to były jedyne słowa, które mój mózg mógł zarejestrować, ale wystarczyły, by na mnie wpłynąć. Moje dłonie zaczęły się pocić, mój oddech przyspieszył, a jedzenie, które które połknęłam zagroziło zwróceniem. Musiałam złapać się za brzuch, czekając aż mój tata zakończy rozmowę z tym mężczyzną.\nW momencie, gdy wstał od stołu z poważnym wyrazem twarzy i założył swój mundur, wiedziałam, że mogę panikować.\n- Co się dzieje, tato? - Zapytała, wiedząc, że mój głos zabrzmiał nienaturalnie.\n- Zdarzył się wypadek. Muszę iść. To pilne - pocałował mamę w czoło, a ona spojrzała na niego z wielkimi oczami. Teraz też się martwiła.\n- Co oznacza 11-80? - Zapytałam ponownie, szurając krzesłem, gdy wstałam od stołu.\nWpatrywał się we mnie, kiedy załadował swój pistolet.\n- Tato! - Pisnęłam, czując, że zaraz wybuchnę, jeśli szybko czegoś nie powie.\nWymienił porozumiewawcze spojrzenie z mamą.\n- Oznacza to wypadek i poważne obrażenia ciała.\nMoje serce zamarło. To nie mógł być Justin. Miliony ludzi żyło na Bronxie, miliony ludzi, który mogli mieć wypadek w piątek wieczorem. Nawet, jeśli się ścigał, nie musiał być zaangażowany w wypadek.\n- Jadę z tobą - powiedziałam stanowczo, zakładając buty i płaszcz. Na szczęście nie byłam w piżamie, choć wyszłabym i tak.\n- Brooklyn, nie możesz... - Zaczął tata, ale mu przerwałam.\n- Nie, jadę. Muszę jechać. Muszę się upewnić, że jemu nic się nie stało - zwróciłam się do mamy, błagając o pomoc. - Proszę.\n- Dobrze - zgodził się niechętnie. - Ale musimy się spieszyć. Oficer Williams przyjedzie, by nas odebrać - powiedział tata.\nPodróż samochodem nigdy nie wydawała się tak długa. Nie miałam już długich paznokci, które mogłabym teraz obgryzać i bałam się, że wyrwę sobie włosy, gdy będę tak za nie szarpać.\n- Musi panienka się uspokoić - powiedział oficer, który z nami jechał, spoglądając w lusterko wsteczne. Zapomniałam jego nazwiska, ale chyba go przerażałam.\nPomimo prędkości, z jaką jechaliśmy - inne samochody usuwały nam się z drogi, gdy słyszały syreny - nie było to wystarczająco szybko, jak na mój gust, więc nie, nie uspokoję się.\n- Brooklyn, niepotrzebnie panikujesz. Jestem pewien, że Justin jest bezpieczny - dodał mój tata, obracając się w fotelu i głaszcząc moje kolano.\n- Podaj mi szczegóły - powiedziałam do rudowłosego oficera, który czuł się zakłopotany. To było prawdopodobnie niezgodne z prawem, ale ponieważ mój ojciec był jego przełożonym, nie mógł narzekać. - Co wiesz o tym poszkodowanym człowieku?\nPo tym, jak tata westchnął z rezygnacją, oficer powiedział.\n- Mężczyzna, lat około osiemnaście, dziewiętnaście, jasnobrązowe włosy i około metr siedemdziesiąt siedem wzrostu.\nJęknęłam głośno. Justin mógł pasować do tego opisu, z wyjątkiem wieku, ale on przecież wyglądał młodziej, niż było w rzeczywistości, więc to było możliwe. Kiedy zbliżaliśmy się do obrzeży miasta i droga była mi bardziej znana, zaczęłam się bardziej trząść. To było w końcu to miejsce. Tata to zauważył i ostrzegł mnie, że powinnam zostać w samochodzie, dopóki oni tego nie sprawdzą.\n- Nie jestem pewien w jakim stanie będzie poszkodowany, więc wolałbym, byś tego nie widziała.\n- Nie ma mowy. Idę z tobą. Muszę zobaczyć go na własne oczy i... jeśli to... on, to chcę... - jąkałam się, a mój głos się załamał, ale nadal nie płakałam.\n- Twój ojciec ma rację, panienko. To nie będzie widok dla kogoś takiego jak ty - powiedział oficer, mrużąc oczy w lusterku.\nJa również zmrużyłam swoje.\n- A ty jesteś pewien, że będziesz w stanie to znieść?\nNie wiem, skąd się wzięła moja nieuprzejmość i byłam pewna, że zapłacę za to później, ale ten facet mnie denerwował.\nKiedy w końcu zaparkowaliśmy, wybiegłam z samochodu, zanim którykolwiek z policjantów mógłby mnie powstrzymać. Pobiegłam w kierunku masy ludzi stłoczonych w pobliżu dwóch rozbitych samochodów. Jeden z nich był Justina. Myślałam, że zemdleję, ale biegłam dalej. To jeszcze nie dowód, że to on. Wszędzie byli policjanci i pogotowie ratunkowe, a ludzie byli odpychani przez kordony policji. Przedarłam się przez stłoczony tłum, ale nie widziałam nikogo znajomego. W pewnym momencie ujrzałam jasnobrązowe włosy w tłumie i odetchnęłam z ulgą, ale chłopak się odwrócił i zauważyłam, że to nie był Justin. Próbowałam się przepchnąć na początek, gdzie ujrzałam Tysona rozmawiającego przez telefon. Spojrzał na mnie z mieszaniną przykrości, smutki, gniewu i czystej troski. Mój żołądek ścisnął się aż do bólu. Nie chciałam patrzeć na ziemię, ale wiedziałam, że w końcu będę musiała. To co zobaczyłam złamało resztę tego, co pozostało po moim sercu. Pobiegłam w stronę ciała, które leżało na ziemi we krwi i tak blade, że przez chwilę pomyślałam, że nie żyje.\n- Justin - zawołałam i po raz pierwszy zaczęłam płakać. Niezbyt cicho, mogę dodać.\nTo się nie dzieje naprawdę. Uszczypnęłam się w ramię, ale to nie był koszmar. Przysunęłam się bliżej niego, uderzając dłonie, które próbowały mnie odsunąć, kiedy sanitariusze umieścili Justina na noszach.\n- Justin, proszę, spójrz na mnie - płakałam. Mrugał powiekami i był strasznie gorący, ale wyglądał na bardzo słabego. Miał zadrapania i rozcięcia od ostrych kamieni na ziemi, a z jego ust wychodziła krew. Musiał bardzo cierpieć.\n- Jestem tu. Przepraszam. Przepraszam, Justin, proszę. Przepraszam. Proszę, nie zostawiaj mnie. Proszę - powtarzałam w kółko, czując wielkie słone krople płynące po moich policzkach. Ciągle szlochałam i głaskałam jego twarz, aż w oczach Justina błysnęło coś, tak jakby mnie rozpoznał. To jednak nie trwało długo. Przez chwilę jego usta próbowały się poruszyć i miałam silne przeczucie, że zamierza się poddać, że odejdzie. Myślał, że nie byłam prawdziwa. Założę się, że tak myślał.\n- Nie! - Krzyknęłam głośniej, gdy czyjeś ramiona oplotły mnie od tyłu, powstrzymując moje. Kopałam i wykręcałam się, krzycząc wciąż jego imię i płakałam, gdy byłam odciągana do tyłu.\nWłożyli Justina do ambulansu, wykrzykując polecenia, wstrzykując coś z probówek i robiąc mu masaż serca.\n- Brooklyn! Brooklyn, przestań! - to był głos mojego taty.\nTyson był teraz przy mnie mimo, że nie widziałam, jak przyszedł. Nie mogłam oderwać oczu od karetki. Kierowca zawrócił i był w drodze do szpitala, włączając syreny alarmowe.\nMiałam problemy z oddychaniem, tonąc we własnych łzach. Jestem pewna, że wyglądałam tragicznie, bo Tyson zmarszczył czoło jeszcze bardziej.\n- Jak mogłeś do tego dopuścić? - Krzyczałam, dławiąc się łzami. - Miałeś się nim zaopiekować! - Gdyby tata mnie nie trzymał, uderzyłabym Tysona, nawet jeśli to było niesprawiedliwe, by winić go o to. W tej chwili nie byłam w stanie myśleć. - Jak mogłeś? - Krzyczałam ciągle.\n- Powiedziałem mu dzisiaj, że mam złe przeczucia. Powiedziałem mu, by wrócił do domu! - Tyson powiedział równie głośno. Jego własne oczy walczyły ze łzami i zrobiło mi się głupio, że na niego nawrzeszczałam.\nSekundy mijały, a ja zdałam sobie sprawę, że nie wdychałam powietrza, tylko wydychałam, a moje płuca były na wyczerpaniu. Nie wiedziałam, jak wciągnąć powietrze.\n- Musimy... - Nie mogłam dokończyć zdania, bo brakło mi tchu. Byłam przerażona i sparaliżowana. Justin może teraz umierać i to z myślą, że go nienawidzę. Umrze myśląc, że był najgorszym człowiekiem na świecie, a ja nie miałam mu jak powiedzieć, że nie był. Że byłam zła, przestraszona i zraniona, ale że tak bardzo go kochałam i nie mogłam bez niego żyć. Że nie może mnie zostawić, że potrzebuję go, przynajmniej żywego, nawet jeśli on już nie chce ze mną być, i nawet jeśli miałabym nigdy go nie zobaczyć. Potrzebowałam wiedzieć, że jego serce wciąż bije.\nMoje myśli wirowały i zamazywały się, dopóki nie uświadomiłam sobie, że zupełnie przestałam oddychać, a moje płuca niemal paliły. Ciemne punkty wypełniły moją wizję. Ktoś mną potrząsnął, ale nie mogłam się ruszyć. A potem moje nogi ugięły się i ogarnęła mnie ciemność.\nJUSTIN & BROOKLYN - WRECKING BALL\nAnonimowy 31 grudnia 2013 00:30\nOmomom 1 <3\nKiniusiaa Horan 31 grudnia 2013 00:32\nAwwww 2 <3\nKiniusiaa Horan 31 grudnia 2013 00:51\nO jprd. KURWA PŁACZĘ TO NIE MOŻE SIĘ TAK SKOŃCZYĆ ! KURWA MAĆ >> Nietylko nie Justin ! Kurwa nie nie nnie nie nie..........\nZostały jeszcze ok 2 rozdzialy omgg\nten rozdzial to wyciszkacz lez\nJdbmydope 1 stycznia 2014 14:44\nJak to dwa rozdzualy? Ale autorka pisze dalej ciagle prawda?omg placze, masakra :(\nCzekam na nn ;__;\nAnonimowy 31 grudnia 2013 00:37\nOmom jestem 3 ♥♥♥ TAK PO ZA TYM ROZDZIAŁ ffjCjutthn83FHtgj *-* przetłumaczony jak i napisany <3\nAnonimowy 31 grudnia 2013 00:44\nPierwsza :-D On musi życ ! Kicham to tlumaczenie *.*\nAnonimowy 31 grudnia 2013 02:32\nKicham hehe ;D dobre\nOmg Justin musi przeżyć a brooklyn pewnie jest w ciąży przynajmniej tak myśle i mam nadzieje ze wszystko będzie dobrze :)\nJdbmydope 1 stycznia 2014 14:45\nOMg tez sadze ze ona jest w ciazy... bo wiecej je i wgl takie OMG :OOOO\nO JA PIER!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! SDFBGF VHDFSDF VHJSDFZCV HJB VAHSDCV HSDVB DCVHSDVHDDVHDBSHJKV ! Szczęśliwego Nowego Roku ! ;*\nAnonimowy 31 grudnia 2013 00:55\nawww 3 poryczalam sie\nClaudia Sway 31 grudnia 2013 00:58\nPrzez cały rozdział płakałam jak idiotka, musiałam sobie robić przerwy w czytaniu, bo łzy zamazywały mi wizję. Jejku, ten rozdział złamał mi serce. Niby wiem, że Justin jakoś da radę to i tak jest mi strasznie smutno. Dziękuję Ci za to tłumaczenie .\nAnonimowy 31 grudnia 2013 00:59\nO jezu snnddnndns poplakalam sie :< JESTES CUDOWNA!!!Szczesliwego Nowego roku <3\nCudown, jejku dalej płacze. Mam nadzieję że przeżyje. Dziękuję za tłumaczenie. Kocham Cie <3 @BelieberBfAda\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:00\nosnalznwozbsoajzo 2 *-* rozdzial.po prostu siedzoe i placze :'( blagam powiedzi ze wszystko bedzie dobrze :(((\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:01\nMam nadzieję, że przezyje.\nSzczerze mówiąc, to.wydawało mi się, przez chwilę, ze B jest w ciąży. ...\nOby jak najszybciej nowy! :*\nKarolina P 31 grudnia 2013 01:02\nŚWIETNY !!! Dziękuję, dziękuję i jeszcze raz dziękuję Ci, że tłumaczysz...Z niecierpliwością czekam na następny <333 Szczęśliwego Nowego Roku i Spełnienia Marzeń ♥\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:02\nO kurcze ... Ja nie moge, płacze :(\nczekam na nn, Justin nie może umrzeć...\nDzieki ze to tlumaczysz :)\nBylam zmeczona i poszlam spac o 22 ale nastawilam sb budzik w telefonie na 00:30 zeby wstac i przeczytac rozdział ... nie żałuję kocham to opowiadanie <3 LOVE JB AND BR\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:06\nJejku, strasznie smutny rozdział :(\nDusia . Belieber 31 grudnia 2013 01:07\nPŁACZĘ CAŁA SIĘ TRZĘSE I WGL ;/\nOn musi żyć, mają wrócić do siebie natychmiast ;c bożeee :c czekam na nn ;c\n+ miłej zabawy na Sylwestrze :3\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:08\nSiedze zasmarkana, zaryczana i nie wiem co powiedzieć. WYPADEK?! Justin nie umrze. ON MUSI ŻYĆ, MUSI PRZECIEŻ WSZYSTKO BĘDZIE DOBRZE, WRÓCĄ DO SIEBIE, POGODZĄ SIĘ I WSZYSTKO BĘDZIE JAK DAWNIEJ. Chociaż kogo ja próbuję oszukać. Nic nie będzie jak dawniej. Biedny Justin, biedna Brooke, wszyscy biedni.\nDZIĘKUJEMY ZA TŁUMACZENIE <3 Szczęśliwego nowego roku <3 @HungryJustin\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:09\nPopłakałam się, na prawdę pierwszy raz popłakałam się czytając opowiadanie w internecie, wielbie Twoje opowiadanie, wszystko jest estetyczne, dokładnie przetłumaczone, nic dodać, nic ująć, arcydzieło, mogłabyś stworzyć z tego książkę. Zazdroszczę talentu i życzę powodzenia, bo może kiedyś uda Ci się zyskać większą publiczność dla Twojej twórczości.\nJelena Forever 31 grudnia 2013 01:09\nmoje emocje -----> kurwa nie, nie o boże kurwa nie, tak nie może się skończyć sbedumjbwnshmjuvgwirdg5vwv kurwa, kurwa, kurwa nie, nie, nie, nie pierdylion razy NIE!\numarłam *______________* /Kasia\nDetka_BieberPl 31 grudnia 2013 01:18\nbłagam niech ktośmi pwie że on nie umrze, nie może,, płczeee\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:18\nco tu się dzieje ! on nie może umrzeć !\nNatalia C. 31 grudnia 2013 01:18\nJejku miałam łzy w oczach... Rozdział poruszający , ale niesamowity. Mam nadzieję, że autorka nie uśmierci Justina. I coś czuje , że Brooklyn jest w CIĄŻY!!! No ta jej ciągła zmiana humorów i obżeranie się jedzeniem coś mi tu śmierdzi. Oczywiście w przenośni :) Czekam na następny z niecierpliwością <3 Dziękuję , że tłumaczysz ;)\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:19\nO M G !!!! Nie wierzę we to się dzieje ;O\nJezu Justin musi żyć! On nie może umrzeć! A ja wyczówam że Brook jest w ciążył! Jestem bardzo bardzo ciekawa dalszych rozdziałów! Dziekuję za tłumaczenie! Kocham Cie <3\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:21\nomb :'( nie wierze w to co przeczytałam :c Justin...\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:22\nBoże, nie mogę opanować emocji. To najbardziej ekscytujący rozdział i tym samym najbardziej dramatyczny jaki w ogóle kiedykolwiek czytałam, nie tylko w tym opowiadaniu. Nie mogę się doczekać następnego. OMG.\nMam te cholerne lzy w oczach chociaz czytam to juz drugi raz ugh\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:24\npłacze płacze płacze i płacze ;ccc\nAnonimowy 31 grudnia 2013 01:30\nRycze jak popierdolona (przepraszam za słowo)\nNatalka sz 31 grudnia 2013 01:31\nPo prostu brak mi słów... Chryste panie.. Od połowy rozdziału zaczęłam płakać łzy leciały mi z oczu strumieniami, musiałam robić przerwy w czytaniu , bo miałam wszystko zamazane.. To jeszcze do mnie nie dociera. Jestem cała oszołomiona , gdy to pisze jeszcze mi lecą łzy z oczu.. To co napisałaś było takie prawdziwe, że myslałam,że to sie dzieje naprawde. Boże..on nie może umrzeć, nie teraz, nie zniosłabym tego..\nidealny rozdzial. mam nadzieje ze z justinem będzie wszystko dobrze.. :( szczesliwego nowego roku :)\nNeverSayNever. 31 grudnia 2013 01:44\nNie mogę doczekać sie nexta!*.*\nTo opowiadanie jest zajebiste!\nOby z Justinem było wszystko dobrze!<33\nloveyabieber_xo 31 grudnia 2013 01:52\nJestem jednak. Nie zasnelam i ciesze sie z tego powodu.\nCzemu to wszystko musi sie tak dziac? Czemu nie moze byc normalnie, tak jak na poczatku? Ale z drugiej strony, moze to jest ten moment, kiedy Jusin zrozumie ze to rodzina i Brooke sa dla niego najwazniejsi i definitywnie zakonczy swoje interesy. Kiedy kolo Justina pojawila sie Brooke to juz nie wytrzymalam i kilka lez mi pocieklo, mam nadzieje,ze to sie jednak dobrze zakonczy ze szczesliwym powrotem do zdrowia JB i by nie skonczyl jako kaleka....\nP.S. Tb tez zycze szczesliwego Nowego Roku i udanej imprezy sylwestrowej!. <3\nAgata Sobczak 31 grudnia 2013 02:04\nJezu płaczę jak głupia :(\nMiałam złe przeczucia i się sprawdziły jednak nie myślałam że będzie aż tak tragicznie :c\nUdanego sylwestra życzę kochana :) @agatorek29\nBez Imienna 31 grudnia 2013 02:07\nMam nadzieje, ze Justin sie obudzi I uswiadomi, ze bardzo kocha Brooke i bede znowu razem, bo jak sie bronx skonczy a oni nie bd razem to bedzie zleeeee xdd :'(\nAga Bieber 31 grudnia 2013 02:10\nJa tak samo jak Brooklyn, dławię się łzami i nie wiem jak oddychać..\nJeju, gdy wyobrażam sobie Justina.. takiego ten.. to serce mi się kraja..\nI ta świadomość że to się nie wydarzyło na prawdę, ale i tak to boli.. :'( <3\nCzekam na kolejny przetłumaczony rozdział, niecierpliwie ;p ;c\nAnonimowy 31 grudnia 2013 02:11\npłacze :( mam nadzieje że Justin się obudzi i będą razem z Brooklyn szczęśliwi\ndzięki za tłumaczenie czekam na następny :)\nAnonimowy 31 grudnia 2013 02:12\njeeeeejku, płacze jak głupia\nmam nadzieje że wszystko będzie dobrze, nie chce żeby bronx skończyło się bez ich powrotu do siebie:( czekam na następny!\nps. Szczęśliwego Nowego Roku!:* // Ola\nmyślałam, że Justin bedzie mieć wypadek jadąc w wyscigu,a tu taki szok :o\njeju, nie moze umrzec i oni muszą być razem...\nnie moge przestać płakac, omg pomocy\nojeju! kocham to<3\ndziękuje Ci, że poświęcasz swój czas i tłumaczysz rozdziały. Wspaniale tłumaczysz. <33333\npodziwiam cię za to. <3\nAnonimowy 31 grudnia 2013 02:25\nO mój Boże, nie wytrzymam, poryczałam się jak głupia, rozdział jezu Qgdhdsjtdmnrfn *-* NASTĘPNY MA BYĆ TERAZ <3 Justin musi żyć :'( <3\nEjj, nie mogę oddychać jak Brooke, OMG.\nAnonimowy 31 grudnia 2013 03:15\nJustin musi zyc!! czytać końcówkę rozdzIału czułam jak puls mi podskoczył i czułam jak moje serce przyspieszyło bicie jejku! to było dziwne hah czułam sie tak jakbym była tam na miejscu wypadku błagam przetłumacz szybko rozdział żebyśmy mogli sie szybko dowiedzieć co.z. justinem!!\nAleksandra Wiśniewska 31 grudnia 2013 03:30\nRyczę ; _ ;\nNie mogłam się powstrzymać, nie wiem, co mogę teraz napisać : C\nRYCZĘ I RYCZĘ ; c\nPattie 31 grudnia 2013 04:09\nJa pierdole. Nie wierzę. Ryczę. Ja piepsze\nJulia Szymichowska 31 grudnia 2013 04:20\nMoglas powiadomic na poczatku ze poczebne beda chusteczki.. rycze jak male dziecko jeju to sie nie moze tak skonczyc..NIE KURWA NIE :c\nJustin Bieber 31 grudnia 2013 07:27\nJa.chyba.nigdy.tak.bardzo.nie.prognelam.nowygo.rozdzialu.jak.teraz.!. Płacze rycze i nie moge przestac...\nAnonimowy 31 grudnia 2013 07:56\nRycze jak głupia :((\nAnonimowy 31 grudnia 2013 08:59\nAaa kocham cię straszny rozdział on musi wrócić do niej\nAnonimowy 31 grudnia 2013 09:42\nO boże nie spodziewałam się tego. Kiedy kolejny ? Wiem jestem już uzależniona haha\nNie spodziewałam się tego ;/ on musi żyć i wrócić do niej. Czekam na kolejny\nJeju Justin żyj! Ja nie dam rady chciałam czytaj oryginał ale nie ogarniam wgl tamtej strony ktoś by pomógł ?\nBoże... Normalnie się popłakałam .. Najpierw wtedy gdy Justin był na cmentarzu a potem jak miał wypadek .. :'( normalnie to opowiadanie wzbudza we mnie takie emocje że to masakra jakaś ... :*\njesteś niesamowita, prowadzisz i tłumaczysz najlepszy blog jaki widziałam/czytałam <3 kckckckckc xoxo\nAnonimowy 31 grudnia 2013 10:10\nPlacze :'( nie moge w to uwierzyc :'(\nOmg czytajac ten rozdzial musialam sie zamknac w lazience zeby nikt nie widzial jak rycze\nGabu33 31 grudnia 2013 10:49\njeju, ja chce wiecej, dzieki, ze tlumaczysz <3\nO matulu, płacze jak pojebana :c\nkolorowaa 31 grudnia 2013 11:01\nMatko jak ja sie ciesze że nikt nie widział jak płacze.\nTen rozdział mnie załamał ;-;\nCieszę się że tłumaczysz, ale też szkoda że BRONX dobiega do końca powoli, to też mnie załamuje ;-;\nAmi xx 31 grudnia 2013 11:01\nO nie ! Nie ! Nie ! Nie ! To jest nie fair !Justin ma żyć, a Brooklyn oddychać !\n( zabrzmiało to dziwnie, wiem, ale cały czas płacze i mój muzg funkcjonuje jeszcze gorzej niż zawsze ) Akurat dzisiaj cała moja rodzina do mnie przyjechała i każdy się mnie pyta czymu płakałam. ;c No nic pozostaje mi tylko czekać na nn.\nNatalia Diamonds 31 grudnia 2013 11:02\npopłakałam sie ; ( mam nadzieje. ze Justin przeżyje ; ( czekam na kolejny ; )\nJprdl!!!!!!!! Wiedziałam że mu się stanie coś na tych wyścigach! !!! Ughhh. Ile zostało jeszcze rozdziałow do końca??\nNie wierzę, że to się stało. Czytałam ok 1.5h bo obraz miałam zamazany przez łzy. Justin musi żyć i musi pogodzić się z Brooklyn. Nie potrafię opanować tych łez :'(\nSue Rudnicka 31 grudnia 2013 11:11\nrozdział 57 aka największy wyciskacz łez\nco tu się porobiło? ;c\nPlacze jak jakas glupia :((((( to nie moze sie tak skonczyc on musi zyc :((((\nBOZE, NIE WYOBRAŻASZ SOBIE JAK BARDZO TERAZ PŁACZĘ. PO PROSTU PŁACZĘ JAK IDIOTKA JEZU. HEJEUWJWIWJWJJW. ONI MUSZĄ ŻYĆ, PO PROSTU M U S Z Ą. USNWUSNWUJS ZA DUŻO EMOCJI, A JESZCZE NIE OBEJRZAŁAM TEGO FILMIKU OMG\nROWNIEZ SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO ROKU! POWODZENIA W TŁUMACZENIU. JESTEŚ CUDOWNA!\nMagda Bieber 31 grudnia 2013 12:02\ncały rozdział plakac mi sie chciało i sie popłakałam smutny rozdziała mam nadziejeze bedzie wszystko dobrez jak mozesz to amam prosbe czy mozesz mnie informoiwac o nowych rozdzziałąch i prosze o foow na twitterze @magdusia16 ocham to tlumaczenie<3 tobie tez wszystkiego najlepszego i abys dodawaął rozdziały tak czesto jak to mozliwe <3\nAnonimowy 31 grudnia 2013 12:17\nBoże, ten rozdział jest taki smutny ;c cały czas i mi płakać chciało... i nadal chce :'( Szkoda, że Justin miał ten wypadek :< ale z drugiej strony uratował Alejandre... i to jest słodkie, że tak się zachował :) Alejandra może i była głupią suką, ale teraz jej postać jest o wiele lepsza i nawet ją polubiłam :D ale Boże prosze! Prosze żeby Justinowi nic nie było i żeby się pogodzili z Brooklyn <3 oni są kochani i muszą być razem! ;**\nPs. Życzę Ci udanego sylwestra i szczęśliwego Nowego Roku!!! Kocham Cię i dziękuke za tułmaczenie tego bloga <3 Boże ja nadal płacze ;c yolo\nto opowiadanie jest tak doskonałe, że aż nie wiem co napisać ( a to bardzo rzadkie w moim przypadku). Mam nadzieję, że będzie happy end tej historii i z niecierpliwością czekam na następne rozdziały ;)\nAnonimowy 31 grudnia 2013 13:03\nkoncówka jest straszna ;/ on musi zyć. Proszę dodaj nowy rozdział szybko bo ja nie dam rady musze wiedzieć czy on będzie żył\nkinga kacz 31 grudnia 2013 13:18\nUmieram ;((( Wierzę że on będzie żyć ;)\nAnonimowy 31 grudnia 2013 13:30\nCóż myślę że BB będzie w ciąży ;* ale i tak ja chce jak najszybciej. Rozdział proszę proszę.\nSuper, super, super! Kocham *.* :'C płacze aż do teraz :'C :'C\nsuper prezent na sylwestra ;) choć straszna końcówka ;/ czekam na kolejny ;) może dodasz w weekend bo nie dam rady czekac. Proszę żeby on zył\nJezu jest cudowny !! tyle emocji :) Nie moge się pozbierać jeszcze:P\na i chciałam dodać że filmik jest GENIALNY ! Ryczę jak głupia :c\nAnonimowy 31 grudnia 2013 14:30\nPopłakałam się. Mam nadzieje, że nic mu nie bd, w sensie, że przeżyje i może bd się starać do sb wrócić. Tak strasznie mi go szkoda ;( Dzięki, że tłumaczysz. Kocham ;***\nDziękuję że ddodałaś ;) choć rozdział bardzo smutny i płakałam. Też życzę szczęśliwego nowego roku żeby był lepszy od tego i wytrwałości w tłumaczeniu opowiadania. Czekam na kolejny ;) pozdrawiam\nja pierdole! Nie wytrzywam.. Nie moze tak byc.. Caly czas rycze.. Brat sie na mnie patrzy jak na idiotke a ja nadal rycze.. boze oby bylo wszystko dobrze bo nie zniose tego..\nFioletovaa 31 grudnia 2013 15:00\nNie wierze. Dlaczego on nie poszedł do domu, nie posłuchał Tysona. Musi przeżyć, bo to chyba był koniec B.R.O.N.X. gdyby nie przeżył ? On musi przeżyć, zaraz chyba będę sobie sama tłumaczyć rozdział, żeby zobaczyć czy żyje xd. Więc dzięki że tłumaczysz nam rozdziały sama bo CBieber cię zostawiła. Czekam na kolejny i szczęśliwego nowego roku ! <3\nej mam prośbe bo ja nw jak tam się zarejestrować na tej stronie ;/ podasz swojego fb byś mi wytłumaczyła proszę ;)\nPłaczę :'( Przychodzi siostra, się pyta co się stało mówię jej o blogu a ona patrzy się na mnie jak na idiotkę i zaczyna się śmiać -,-\nZuzia ;D 31 grudnia 2013 17:12\npłaczę, płaczę, płaczę\nNie on musi żyć biedna Brooklyn\nJuKa TaRa 31 grudnia 2013 18:23\nBrooklyn jest w ciąży Hahaha\nSupra Bee 31 grudnia 2013 19:47\nJuż jestem wstawiona, ale dałam radę do końca! Super tłumaczysz i biedactwo, Jest w ciąży?Oo Fajnie by było^^ ale dzięki i udanego sylwka i szczęśliwego nowego roku\nAnonimowy 31 grudnia 2013 20:17\naaaa świetny rodział :)\nDodaj kolejny jak najszybciej będziesz mogła :)\nAnonimowy 31 grudnia 2013 20:54\nomg nie wierze... płaczę\nja tez ryczę ;c a tak wgl to na początku się śmiałam że jak brook w ciąży ..ale ona serio miała mdłości O.o ale oni uprawiali wgl seks?? a jak tak to chyba dawno więc sama nie wiem ? który to był rozdział ?\nTiny Drug 1 stycznia 2014 04:20\nMam łzy w oczach i zrobiło mi się niedobrze przez to wszystko! Nie mogę uwierzyć, że Justin jest w takim stanie :'( Biedna Brooklyn, biedny Tyson, ale najbardziej żal jest mi Justina! Chociaż zapewne Alejandrze nie będzie łatwo z tym, że on naraził swoje życie dla niej :( Nie mogę powstrzymać się od płaczu!\nKlaudia Śladowska 1 stycznia 2014 04:52\nPaulina Łaba 1 stycznia 2014 12:45\nŚwiętny. Ryczę ;'(\nAnonimowy 1 stycznia 2014 14:00\nJeju ;( kiedy kolejny ?\nSmoczyca Lea 1 stycznia 2014 14:28\nuhuhu jestem 100 ! <3\nnie wiem czemu ale mam przeczucia ,że nasza laska jest w ciąży. Występują takie objawy :\n- dużo jedzenia.\n- tracenie przytomności\n- częste zmiany humoru\ni to wszystko było podane.! jprdl! jak ona bd w ciąży to ja się zjaram! jaram się tym opowiadaniem i tym rozdziałem!\nświetnie tłumaczysz najlepiej jaki kiedy kol wiek czytałam.\nŻyczę wszystkiego dobrego w nowym roku i żeby był lepszy niż 2013 ! <3\nKOCHAM CIĘ I DZIĘKUJE ,ŻE TŁUMACZYSZ TO OPOWIADANIE DLA NAS!\nNie wiem już jak mam ci dziękować! ;*\nczekam na nowy rozdział i życzę powodzenia ;***\nO matko :ooooo <3333~! rozdział świetny czekam na nowy :) I powodzenia\nKlaudia Radgowska 1 stycznia 2014 18:34\nZaczelam czytac, ok. Zaczelam plakac, ok. Czytalam dalej, ok. I znowu placze ;((\nto sie na pewno tak nie skonczy, nie moze!!!\nwytrwała na zawsze 1 stycznia 2014 19:23\nRany poryczalam e, a mi to sie za czesto nie zdarza. T.T\nZapraszam do mnie, licze na ocene prologu: http://i-need-friend.blogspot.com\nBoże, popłakałam się, Jezu, musi być wszystko dobrze, musi... wydaje mi się, czy Brooke jest w ciąży? Je dużo, wymiotuje, jest jej słabo... Boże.\nryczę jak głupia\nRycze jak głupia... On musi żyć..!!!! Ona też... i muszą być razem...!!!!!!\nŚwietny rozdział.. <3\nAnonimowy 1 stycznia 2014 21:45\nwiedziałam że się coś stanie.. wiedziałam.. ryczę, błagam niech się mu nic nie stanie, on nie może umrzeć, on i Brooklyn muszą być razem to nie może się tak skończyć ;-;\nmiśka belieber 1 stycznia 2014 21:51\nBiedny Justin, Biedna Brook\njezuu ja cały czas rycze, jest mi tak przyrko i wgl. i nie wyobrazam sb tego gdybym ja miała przezyc cos takiego :( kkocham Bronx i mam nadzieje ze bedzie wiecej rozdziałow niz te 59 ktore sa tam zapisane :)\nAnonimowy 1 stycznia 2014 23:14\nja pierdole !!!! ;(((((( on nie umrze c'nie ! Strasznie sie boje ze umrze ;/// MODLE SIE ZEBY BYLO DOBRZE !!!! #rycze\nOksana Tajne 1 stycznia 2014 23:35\ntak rycze ciągle ..on nie może umrzeć .. ;\nAngel ♥ 2 stycznia 2014 00:30\nja nie placze... ale sie boje.\nprzez caly rozdzial jedyne na co czekalam to ze do siebie wroca.\nCzekalam na ten fragment...\na ta tragedia mnie na koniec bardzo zaskoczyla.\nZycze motywacji i czasu na nastepny rozdzial, ktorego ja juz nie moge sie doczekac ♡.♡\nBieburrx 2 stycznia 2014 01:13\nboże co ? 2 rozdziały ?? on nie umrze co nie ?? Nie może... jeśli tak będzie, to ją się załamie, i chyba nie tylko ja... w tym rozdziale widziałam wszystkie litery przez łzy. od początku do końca, wiedziałam, że coś mu się stanie... i jeszcze słucham "One Life " to mnie wogóle zabija bo słyszę jego głos i widzę jego smutną twarz, i to jest takie smutne i rozwalające serce... chcę żeby nic mu się nie stało... :'( :'( :'( kocham cię za to że tłumaczysz. dziękuję :* :* <3 :'( :'( :'( :'(\nja pierdole kurwa mac jetem cala mokra od lez.\nAnonimowy 2 stycznia 2014 01:58\nPoryczałam się.... Justin musi przeżyć. Czekam na niestety ostatnie 2 //@VeronikaMiriam\nten filmik boski. I serio myślicie ze ona jest w ciąży ? Proszę żeby tylko Justin zył. I oczywiście dziekuje za rozdział i czekam na kolejy\nDziekuje ze to tłumaczysz :) to następny w piatek? Nie mogę się doczekać\nEllie Bieber 2 stycznia 2014 14:13\nBoski filmik, a rozdział jeszcze lepszy. Dziękuję, ze tłumaczysz, co wychodzi ci świetnie.\nZapraszam również na mojego bloga. Dopiero zaczynam, więc mam nadzieję, że kogoś zaciekawi historia Justin i Kelly.\nAnonimowy 2 stycznia 2014 15:30\nBoskie :) nie mogę się doczekać następnego :D oby do siebie wrócili, przecież B jest w ciąży :)\nJak ona jest w ciąży to ciekawe co dalej będzie. Jutro kolejny weee :)\nDziękuje, Dziękuje Dziekuje Dziękuje ze tłumaczysz to opowiadanie (świetnie ci to idzie), rozdziały są często i ze jutro będzie kolejny ;)\nJustyna 2 stycznia 2014 23:21\nJezuu. dark, danger's back, after a teraz bronx. Wszystko takie smutne. Ciagle placze. Jejuu on muai zyc. Prosze. Musi. Niektorzy pisza ze jest jeat w ciazy. Ja nie myslalam nad tym ale jak tak piszecie to sie zastanawiam. Prosze zyj.\nAga Bieber 3 stycznia 2014 03:21\nEJ.. ALE ZDAJECIE SOBIE SPRAWĘ ŻE JA TU NIE CIERPLIWE CZEKAM NA NASTĘPNY ROZDZIAŁ, NIE? <3\nnot-good-enough 3 stycznia 2014 11:06\nSwietny jak zawsze ;** zapraszam do mnie : http://not-good-enough-zayn.blogspot.com/?m=1\nNatalia Grabowska 3 stycznia 2014 16:07\nawwwww <3 Wybacz, że tak dawno nic nie komentowałam, ale zawsze byłam na tel i tak jakoś wyszło. Chciałam w końcu Ci podziękować, bo tym opowiadaniem zmieniłaś wiele w moim życiu. Może się to wydawać śmieszne, ale nawet nie zdajesz sobie sprawy, na ile rzeczy miało to wpływ. :3 Kocham Cię za to, że to tłumaczysz.\nAnonimowy 3 stycznia 2014 16:30\nwspanialy rozdzial jqcfklaefvnswv\nKiedy następny ? :*******\nJa pierdole to jest najlepsze co czytałam ! Płacze jak głupia ! Niech im się ułoży ! <3\nOktawia Ocia JB 12 lutego 2014 20:47\nboże rycze on nie może umrzeć\nAgnieszka P 1 marca 2014 01:30\nRyczę jak głupia on nie może umrzeć to nie może się tak skonczyć\nPłacze zaraz ja sie będę krztusić łzami ;(\nMagdalena Malfoy 18 czerwca 2014 20:23\nVictoria Cicholska 1 lipca 2014 05:17\nOMG ! Płacz !\nCzemu akurat Justin ? I jeszcze do tego Brooklyn straciła przytomność ;/


"Mike i Molly": Melissa McCarthy schudła 20 kilogramów! - WP Teleshow\n"Mike i Molly": Melissa McCarthy schudła 20 kilogramów!\nAktorka słynie również z ogromnego poczucia humoru i dystansu do siebie. Choć nie może pochwalić się wymiarami idealnej modelki, nie czuje presji, aby upodobnić się do Anji Rubik. Jakie było więc zdziwienie, gdy gwiazda zaprezentowała szczuplejszą sylwetkę.\nŹródło: Zuma /newspix.pl\nMelissa McCarthy błyskawicznie zaskarbiła sobie sympatię widzów na całym świecie. Wesoła i wiecznie uśmiechnięta aktorka największą popularność zyskała wcielając się w postać Megan w filmie "Druhny" oraz Molly Flynn z serialu "Mike i Molly". Słynie również z ogromnego poczucia humoru i dystansu do siebie. Choć nie może pochwalić się wymiarami idealnej modelki, nie czuje presji, aby upodobnić się do Anji Rubik. - Kiedy miałam 20 lat płakałam z tego powodu, że nie mogę być chudsza albo ładniejsza. Ale muszę dodać, że płakałam też z innych powodów, np. chciałam, żeby moje włosy rosły szybciej, albo żebym miała inne buty. Byłam idiotką – śmiała się w wywiadzie dla magazynu "People". Aktorka wie, że rozmiar ubrań i figura są w jej życiu najważniejsze. Prawdziwą wartość stanowi dla niej rodzina: mąż Ben Falcone oraz dwójka dzieci: 7-letnia Vivian i 4-letnia Georgette. Jeszcze w czerwcu br. roku gwiazda zapewniała, że świetnie czuje się w swoim ciele i że nie zamierza się zmieniać. Jakie było więc zdziwienie\nfotoreporterów, gdy ujrzeli Melissę podczas imprezy PS Arts Express Yourself. Gwiazda zaprezentowała szczuplejszą sylwetkę i przyznała, że udało jej się zrzucić aż 20 kilogramów. - Jest na wysokobiałkowej i niskowęglowodanowej diecie. Melissa wie, że fani kochają ją taką, jaka jest - "dużą i piękną" - i nie ma obsesji odchudzania. Szuka złotego środka - podaje informator w lifeandstylemag.com. Skąd ta nagła zmiana decyzji? Powód jest banalnie prosty. Aktorka uświadomiła sobie, że znaczna nadwaga może odbić się na jej zdrowiu. Chce również dać dobry przykład swoim dzieciom, a w przyszłości bez obaw bawić się z gromadką wnuków. Wie jednak, że nigdy nie zaprezentuje światu idealnej figury w rozmiarze zero, ponieważ nie ukrywa, że ma skłonności do tycia. Mimo to podjęła się tej nierównej walki. Zobaczcie niezwykłą metamorfozę Melissy! AR/AOS


Peeling kawitacyjny – CLINIC SKIN CHOJNICE I OKOLICE\nTo nowoczesny zabieg kosmetyczny zwany również kawitacją, wykonywany wyłącznie w gabinetach kosmetycznych. Jest bezbolesny i delikatny. Polega na usuwaniu martwego naskórka i nadmiaru sebum przy pomocy ultradźwięków.\n– dla kobiet w każdym wieku\n– dla osób ze skórą normalną, tłustą, suchą, dojrzałą\n– dla osób chcących zadbać o swoją skórę na wiele sposobów, uzyskując efekt oczyszczenia, odżywienia, nawilżenia\n– dla kobiet z trądzikiem pospolitym, łojotokiem, rozszerzonymi porami, zaskórniakami, prosakami, wiotkością skóry, zrogowaciałym naskórkiem\nJak wygląda zabieg kawitacyjny?\nZabieg wykonuje się na oczyszczoną skórę. Następnie skóra zostaje nawilżona, to bardzo ważne, aby skóra była odpowiednio wilgotna, gdyż tylko wtedy działają ultradźwięki. Następnie rozprowadzane są specjalną do tego szpatułką. Bezpośrednio po wykonaniu zabiegu zaleca się wykonywać również inne zabiegi kosmetyczne, ponieważ peeling kawitacyjny doskonale przygotowuje skórę do zabiegów odżywczych i nawilżających, ponieważ przyspiesza wchłanianie substancji aktywnych.\nJakie są przeciwwskazania do wykonywania kawitacji?\nZ zabiegu nie powinny korzystać kobiety w ciąży, z zakażeniami skóry, osoby chorujące na nowotwory, padaczkę, osteoporozę. Jak również osoby z chorobami tarczycy, z niewydolnością krążenia, osoby posiadające metalowe implanty oraz rozrusznik serca.\n– skóra będzie rozjaśnia;\n– spłyca blizny;\n– regeneruje skórę oraz mięśnie mimiczne;\n– sterylizuje skórę i zwalcza bakterie, które są główną przyczyną powstawania wyprysków;\n– usuwa martwe komórki skóry;\n– przyspiesza mikrokrążenie;\n– pomaga w leczeniu trądziku;\n– usuwa substancje toksyczne oraz pozostałości po kosmetykach;\n– przyspiesza przenikanie i aktywację kosmetyków w głąb skóry;\n– przygotowuje skórę do dalszych zabiegów kosmetycznych;\n– ujędrnia skórę;\n– głęboko nawilża;\n– usuwa płytkie zaskórniki;\n– zmniejsza sińce i opuchnięcia wokół oczu;\n– wzmaga produkcję kolagenu i elastyny;\n– powoduje, że skóra wygląda młodo i świeżo;\nJak często można wykonywać zabieg\nDla odświeżenia skóry zabieg można wykonać jednorazowo. Jednak osoby, które borykają się z problemami skóry dla zwiększenia i utrwalenia efektu peelingu kawitacyjnego powinny wykonać 3 do 6 zabiegów, w odstępie tygodniowym, dwutygodniowym lub miesięcznym.


Staraczki z Francji - Starając się - ogólne - strona 73 - Forum OvuFriend\nWysłany: 4 stycznia 2019, 13:34\nEvli ten rogal z kuleczkami jest najlepszy!!! najbardziej plastyczny i super sie uklada do ciala. Czasami maskotki sa tez z takimi kuleczkami, albo poduszki...\nOlcia gondola w moim wozku jest super !! Szarlotka jezdzi w nim jak krolowa w karocy\nJa jestem bardzo zadowolona. Sama daje rade go zlozyc i rozlozyc. Polecam\nLink do nazego lezaczka, teraz widze w przecenie jest : https://www.rueducommerce.fr/produit/tiny-love-transat-rocker-napper-luxe-34816081/offre-82746335\nEvli ten rogal z kuleczkami jest najlepszy!!! najbardziej plastyczny i super sie uklada do ciala. Czasami maskotki sa tez z takimi kuleczkami, albo poduszki... Olcia gondola w moim wozku jest super !! Szarlotka jezdzi w nim jak krolowa w karocy :) Ja jestem bardzo zadowolona. Sama daje rade go zlozyc i rozlozyc. Polecam :) Link do nazego lezaczka, teraz widze w przecenie jest : https://www.rueducommerce.fr/produit/tiny-love-transat-rocker-napper-luxe-34816081/offre-82746335 :)\ni jeszcze co do rozka - to polecam !! u nas sie bardzo sprawdzil !! no i w szpitalu robil furore, bo tutaj "nie znaja" albo za drogo...\nja mam taki z minky cieplutki i przyjemny. Teraz Szarlotka na nim lezy jak na kocyku bo juz sie za duza zrobila\ni jeszcze co do rozka - to polecam !! u nas sie bardzo sprawdzil !! no i w szpitalu robil furore, bo tutaj "nie znaja" albo za drogo... ja mam taki z minky cieplutki i przyjemny. Teraz Szarlotka na nim lezy jak na kocyku bo juz sie za duza zrobila :D\nWysłany: 4 stycznia 2019, 20:52\nJa właśnie też czytałam że malucha nie przykrywa się kołdra i kładzie się na płasko bez poduszki. Rożki fajne, ale zastanawiam się czy mi się to sprawdzi w lipcu... zależy od pogody na pewno\nPoduchy dalej nie wybrałam, jest tego za dużo na amazonie i tak nie widząc na żywo nie mogę się zdecydować. Do tego większość jest napychana jak poduszki, tych kuleczek mało widzę\nJa właśnie też czytałam że malucha nie przykrywa się kołdra i kładzie się na płasko bez poduszki. Rożki fajne, ale zastanawiam się czy mi się to sprawdzi w lipcu... zależy od pogody na pewno ;) Poduchy dalej nie wybrałam, jest tego za dużo na amazonie i tak nie widząc na żywo nie mogę się zdecydować. Do tego większość jest napychana jak poduszki, tych kuleczek mało widzę ;)\nHej Dziewczyny, melduję się w Nowym Roku!\neM80 - przykro mi. nie to chciałam usłyszeć.\nJestem na końcówce cyklu 0 - biorę tabletki z estradiolem. Okres powinnam dostać w ciągu 3 dni i wtedy zaczynam stymulację. Lodówka jest pełna leków. Jak mi apteka wydała 2 wielkie torby leków, to myślałam, że zawału dostanę. Nie rozumiem dlaczego pharma pakuje swoje produkty w takie ogromne opakowania: karton, plastik... mogliby się trochę ograniczyć. No ale cóż.\nHej Dziewczyny, melduję się w Nowym Roku! eM80 - przykro mi. nie to chciałam usłyszeć. :( Jestem na końcówce cyklu 0 - biorę tabletki z estradiolem. Okres powinnam dostać w ciągu 3 dni i wtedy zaczynam stymulację. Lodówka jest pełna leków. Jak mi apteka wydała 2 wielkie torby leków, to myślałam, że zawału dostanę. Nie rozumiem dlaczego pharma pakuje swoje produkty w takie ogromne opakowania: karton, plastik... mogliby się trochę ograniczyć. No ale cóż. Życzę Wam wszystkiego najlepszego w Nowym Roku!\nWysłany: 5 stycznia 2019, 23:15\nEllaDe i to jest plan ! Zaczynam rozgrzewać kciuki\nDziewczyny czy Wy co miesiąc musieliście robić badanie moczu i badać krew na toxo?\nEllaDe i to jest plan ! Zaczynam rozgrzewać kciuki :) Dziewczyny czy Wy co miesiąc musieliście robić badanie moczu i badać krew na toxo?\nEllaDe powodzenia! Kciuki zacisniete.\nEvli tak ja co miesiac co wizyte dostaje mocz i inne badania( tarczyca i w kierunku anemi bo wczesniej mialam z tym problem i teraz kontroluje co miesiac).\nA ja dziewczynki musze sie pochwalic, kupilismy mebelki dla malego tatus dzisiaj sklada wszystko, czeka nas malowanie pokoju jeszcze i dokupienie roznych drobiazgow jaram sie tym wszystkim jak male dziecko i cieszy mnie to bardziej niz kupienie czegokolwiek sobie mysle ze jeszcze miesiac i bedziemy gotowi, takze zostanie mi siedzenie i czekanie na przyjscie Kordianka.\nJak tam u Was dziewczyny? Evli jak tam? Coraz blizej prenatalne, trzymam kciuki.\nAms jak tam malutka?\nEm80 strasznie mi przykro.. trzymaj sie.\nWiadomość wyedytowana przez autora: 6 stycznia 2019, 19:57\nEllaDe powodzenia! Kciuki zacisniete. Evli tak ja co miesiac co wizyte dostaje mocz i inne badania( tarczyca i w kierunku anemi bo wczesniej mialam z tym problem i teraz kontroluje co miesiac). A ja dziewczynki musze sie pochwalic, kupilismy mebelki dla malego :) tatus dzisiaj sklada wszystko, czeka nas malowanie pokoju jeszcze i dokupienie roznych drobiazgow :) jaram sie tym wszystkim jak male dziecko i cieszy mnie to bardziej niz kupienie czegokolwiek sobie :) mysle ze jeszcze miesiac i bedziemy gotowi, takze zostanie mi siedzenie i czekanie na przyjscie Kordianka. Jak tam u Was dziewczyny? Evli jak tam? Coraz blizej prenatalne, trzymam kciuki. Ams jak tam malutka? Em80 strasznie mi przykro.. trzymaj sie.\nWysłany: 6 stycznia 2019, 20:23\nAle fajnie Olcia z tymi mebelkami My dużego pola do popisu nie mamy, oprócz łóżeczka i jakieś szafy jednodrzwiowej nic się innego nie zmieści\nPrenatalne coraz bliżej i coraz więcej myśli, niech już będzie wtorek!\nAle fajnie Olcia z tymi mebelkami :) My dużego pola do popisu nie mamy, oprócz łóżeczka i jakieś szafy jednodrzwiowej nic się innego nie zmieści ;) Prenatalne coraz bliżej i coraz więcej myśli, niech już będzie wtorek! Buziaki :*\nEvli co do rozka to mozesz kupic taki cieniutki i wtedy Ci sie sprawdzi:) Ja moja mala kladalam w rozek przez pierwszy miesiac ale dokrywalam troskze kolderka w rozku czula sie bezpiecznie\nCo do badan to tak, mialam co miesiac siki i krew ale dopiero od chyba 4 czy 5 miesiaca\nJutro prenatalne !! juz sie nie moge doczekac Kochana!!! i mooooooocno trzymam kciuki !!!!\nEllaDe - kciuki dla Ciebie rowniez mocno zacisniete !!!\nOlcia - wiem co przezywasz to jest super czas jak szykujesz pokoik czy nawet kacik (jak to w moim przypadku bylo) dla Malucha\nPamietam, ze jak wrocilismy ze szpitala i polozylam po raz pierwszy Szarlotke do lozeczka to bylam tak rozczulona, ze beczalam jak dziecko, hehe\nEvli jak masz malo miejsca, to polecam przewijak na lozeczko plus z ikei zestaw do przewijania - w jednym pojemniczku mam waciki, w drugim wode pieluszki mam polozone "w glowie " na przewijaku i ten system sprawdza nam sie dobrze (link: https://www.ikea.com/fr/fr/catalog/products/30199283/ )\nco do mebelkow to polecam szuflady plus organizery- im wiecej przegrodek tym lepiej bedzie mozna wszystko ulozyc\nPozwolilam sobie na takie cwaniakowanie, bo mi sie to wszystko sprawdzilo i chce pomoc, bo wiem, ze przygotowanie miejsca dla dziecka jak sie nie ma duzo mozliwosci i kazdy cm sie liczy to niezle wyzwanie )\naaa i jeszcze wanienka z ikei za chyba 5 euro tez sie super sprawdza\nU nas zaczely sie chyba zeby !!!! juz :o\nMAlutka ma troche ponad 2miesiace i caly czas od kilku dni jezdzi po dziaslach i sie slini strasznie no i do tego ogromny szloch i glosny placz...\nA do lekarza idziemy za 10 dni - to juz bedzie z zebami hahaha (pewnie nie, no ale moze lekarz potwierdzi moja "diagnoze" i powie, ze zeby sie zblizaja)\nDzis w nocy po raz pierwszy odkad jestesmy w domu Charlotte plakala nie z glodu tylko z innego powodu... czyli pewnie zabki.\nNo to ja jak zawsze sie rozgadalam\nEvli, a Ty pracujesz czy masz zwolnienie?\nEvli co do rozka to mozesz kupic taki cieniutki i wtedy Ci sie sprawdzi:) Ja moja mala kladalam w rozek przez pierwszy miesiac ale dokrywalam troskze kolderka :) w rozku czula sie bezpiecznie :) Co do badan to tak, mialam co miesiac siki i krew :D ale dopiero od chyba 4 czy 5 miesiaca :) Jutro prenatalne !! juz sie nie moge doczekac Kochana!!! i mooooooocno trzymam kciuki !!!! EllaDe - kciuki dla Ciebie rowniez mocno zacisniete !!! Olcia - wiem co przezywasz :) to jest super czas jak szykujesz pokoik czy nawet kacik (jak to w moim przypadku bylo) dla Malucha :) Pamietam, ze jak wrocilismy ze szpitala i polozylam po raz pierwszy Szarlotke do lozeczka to bylam tak rozczulona, ze beczalam jak dziecko, hehe :) Evli jak masz malo miejsca, to polecam przewijak na lozeczko plus z ikei zestaw do przewijania - w jednym pojemniczku mam waciki, w drugim wode :) pieluszki mam polozone "w glowie " na przewijaku i ten system sprawdza nam sie dobrze :) (link: https://www.ikea.com/fr/fr/catalog/products/30199283/ ) co do mebelkow to polecam szuflady plus organizery- im wiecej przegrodek tym lepiej bedzie mozna wszystko ulozyc :) Pozwolilam sobie na takie cwaniakowanie, bo mi sie to wszystko sprawdzilo i chce pomoc, bo wiem, ze przygotowanie miejsca dla dziecka jak sie nie ma duzo mozliwosci i kazdy cm sie liczy to niezle wyzwanie :D) aaa i jeszcze wanienka z ikei za chyba 5 euro tez sie super sprawdza :D U nas zaczely sie chyba zeby !!!! juz :o MAlutka ma troche ponad 2miesiace i caly czas od kilku dni jezdzi po dziaslach i sie slini strasznie :) no i do tego ogromny szloch i glosny placz... A do lekarza idziemy za 10 dni - to juz bedzie z zebami hahaha (pewnie nie, no ale moze lekarz potwierdzi moja "diagnoze" i powie, ze zeby sie zblizaja) :D Dzis w nocy po raz pierwszy odkad jestesmy w domu Charlotte plakala nie z glodu tylko z innego powodu... czyli pewnie zabki. No to ja jak zawsze sie rozgadalam :) Milego dnia!! Evli, a Ty pracujesz czy masz zwolnienie?\nWysłany: 7 stycznia 2019, 13:38\nCo to przewijaka to będę właśnie musiała coś wymyśleć bo dodatkowy mebel odpada, nie ma miejsca. Ams Ty mówisz o takim co się kładzie na łóżeczko? Nie przeszkadza to ? Nie wiem dlaczego ale mam wrażenie że zajmuje to 3/4 łóżeczka, ale to raczej mi się tak tylko wydaje Muszę to zobaczyć „na żywo”\nTak jutro prenatalne, stresa mam że masakra. Już dziś mi się koszmary jakieś śniły że byłam na wizycie i zaczęłam krwawić... Może jakbym miała jakiekolwiek objawy to byłabym spokojniejsza, a ja niiic. Żałuje że jak byłam w Polce to niekupilam sobie detektora tętna..\nDobrze ze jutro wizyta z samego rana. Mąż idzie ze mną pierwszy raz\nCo do pracy to siedzę w domu, już prawie miesiąc. Jak wyszły mi krwiaki i to « złe zaczepienie” to bałam się ze się przedzwigne i wróciłam na bezrobocie Trochę żałuje bo dobrze się czuje i mi się nudzi no ale zdrowie fasolki najważniejsze\nCo to przewijaka to będę właśnie musiała coś wymyśleć bo dodatkowy mebel odpada, nie ma miejsca. Ams Ty mówisz o takim co się kładzie na łóżeczko? Nie przeszkadza to ? Nie wiem dlaczego ale mam wrażenie że zajmuje to 3/4 łóżeczka, ale to raczej mi się tak tylko wydaje ;) Muszę to zobaczyć „na żywo” :) Tak jutro prenatalne, stresa mam że masakra. Już dziś mi się koszmary jakieś śniły że byłam na wizycie i zaczęłam krwawić... Może jakbym miała jakiekolwiek objawy to byłabym spokojniejsza, a ja niiic. Żałuje że jak byłam w Polce to niekupilam sobie detektora tętna.. Dobrze ze jutro wizyta z samego rana. Mąż idzie ze mną pierwszy raz :) Co do pracy to siedzę w domu, już prawie miesiąc. Jak wyszły mi krwiaki i to « złe zaczepienie” to bałam się ze się przedzwigne i wróciłam na bezrobocie :) Trochę żałuje bo dobrze się czuje i mi się nudzi no ale zdrowie fasolki najważniejsze :)\nEvli dobrze, ze odpoczywasz i dbasz o siebie\ntak przewijak taki na lozeczku sprawdza sie jak chcesz to Ci podesle zdjecie\nAha i jak masz malo miejsca, to wybierzcie lozeczko z szufladami na dole zawsze to jakies dodatkowe schowki\nEvli dobrze, ze odpoczywasz i dbasz o siebie :) tak przewijak taki na lozeczku :) sprawdza sie :) jak chcesz to Ci podesle zdjecie :) Aha i jak masz malo miejsca, to wybierzcie lozeczko z szufladami na dole :) zawsze to jakies dodatkowe schowki :)\nWysłany: 7 stycznia 2019, 17:37\nNo u nas nasze łóżko zajmuje większość sypialni, także pola do popisów nie mamy. Te szuflady pod łóżeczkiem to napewno dobra sprawa. I miejsce włożenie czegoś i kurz się tak nie zbiera Z przyjemnością obejrzę zdjęcie\nNo u nas nasze łóżko zajmuje większość sypialni, także pola do popisów nie mamy. Te szuflady pod łóżeczkiem to napewno dobra sprawa. I miejsce włożenie czegoś i kurz się tak nie zbiera :) Z przyjemnością obejrzę zdjęcie ;D\nWysłany: 7 stycznia 2019, 20:07\nEvli powodzenia jutro!! Trzymam kciuki najmocniej jak sie da. Czekam na wiesci.\nOj tak Ams ja jeszcze nie urodzilam a juz chodze taka rozczulona na mysl ze niedlugo bedzie taki maluszek lezal w lozeczku.\nA wczoraj jak moj skladal to wszystko, jak sie cieszyl to tak samo lzy do oczu naplynely. Strasznie wrazliwa sie ostatnio zrobilam\nJak urodze i go zobacze to chyba nie bede umiala slowa wydusic przez pare dni tylko bede beczala ze szczescia\nNasz pokoik jest malutki, akurat szafa, przewijak i lozeczko wejdzie. Wiecej juz gracic nie bede. Pokoj jeszcze musimy odmalowac bo sciany sa tragiczne. Do tej pory robil za graciarnie\nEvli powodzenia jutro!! Trzymam kciuki najmocniej jak sie da. Czekam na wiesci. Oj tak Ams ja jeszcze nie urodzilam a juz chodze taka rozczulona na mysl ze niedlugo bedzie taki maluszek lezal w lozeczku. A wczoraj jak moj skladal to wszystko, jak sie cieszyl to tak samo lzy do oczu naplynely. Strasznie wrazliwa sie ostatnio zrobilam :) Jak urodze i go zobacze to chyba nie bede umiala slowa wydusic przez pare dni tylko bede beczala ze szczescia :) Nasz pokoik jest malutki, akurat szafa, przewijak i lozeczko wejdzie. Wiecej juz gracic nie bede. Pokoj jeszcze musimy odmalowac bo sciany sa tragiczne. Do tej pory robil za graciarnie :)\nWysłany: 8 stycznia 2019, 10:51\nUffff już po !!! Ale miałam stresa!\nZ usg wszystko ok ! No oprócz braku / lub jeszcze nieudowicznieniu jednej tętnicy w pępowinie (podobno może się to zdążyć). Mały wiercipięta nie chciał pokazać co ma miedzy nóżkami Aż ciężko mi sobie wyobrazić że ta mała istotka sobie siedzi w tym moim płaskawym brzuchu hehe\nWedług wymiarów cofnęła mi o pare dni ciąże. Teraz czekam na wyniki z krwi.\nUffff już po !!! Ale miałam stresa! Z usg wszystko ok ! No oprócz braku / lub jeszcze nieudowicznieniu jednej tętnicy w pępowinie (podobno może się to zdążyć). Mały wiercipięta nie chciał pokazać co ma miedzy nóżkami :D Aż ciężko mi sobie wyobrazić że ta mała istotka sobie siedzi w tym moim płaskawym brzuchu hehe :D Według wymiarów cofnęła mi o pare dni ciąże. Teraz czekam na wyniki z krwi. Buziaki :*\nEvli fantastyczna wiadomosc!!!!!\nBardzo sie ciesze i gratuluje !!!!!\nMasz jakas foteczke ?\nfotki naszego przewijaka i lozeczka. Akurat Szarlotka spi, sorki za balagan no ale jakos porzadki mnie teraz za bardzo nie interesuja\nEvli fantastyczna wiadomosc!!!!! Bardzo sie ciesze <3 i gratuluje !!!!! Masz jakas foteczke ? :) https://naforum.zapodaj.net/thumbs/0b06f9b9df28.jpg https://naforum.zapodaj.net/thumbs/4b401c792b30.jpg https://naforum.zapodaj.net/thumbs/11427f6678f2.jpg fotki naszego przewijaka i lozeczka. Akurat Szarlotka spi, sorki za balagan no ale jakos porzadki mnie teraz za bardzo nie interesuja :D\nRzeczywiście ten przewijak raczej nie przeszkadza\nA oto wiercipięta moja ❤\nKarolcia89, ams lubią tę wiadomość\nRzeczywiście ten przewijak raczej nie przeszkadza :) A oto wiercipięta moja ❤ https://naforum.zapodaj.net/thumbs/70e2e11484c7.jpg\nA tak w ogóle to nie wiem czy wiecie ale nasz wątek obchodzi dzisiaj rok\nWiadomość wyedytowana przez autora: 8 stycznia 2019, 12:38\nA tak w ogóle to nie wiem czy wiecie ale nasz wątek obchodzi dzisiaj rok :O :)\nWysłany: 8 stycznia 2019, 15:21\nEvli cudna ta Twoja dzidzia !! Bardzo, bardzo sie ciesze !!! pamietam jak sama mialam taka fotke - nie moglam sie napatrzec\nFaktycznie ! To juz rok naszej "znajomosci"\nPamietam jak zakladalam ten watek... Myslalam, ze bedzie mnie czekac dluuuuga walka, a tu miesiac pozniej dowiedzialam sie o Dzidzi : )\nEvli cudna ta Twoja dzidzia !! Bardzo, bardzo sie ciesze !!! <3 pamietam jak sama mialam taka fotke - nie moglam sie napatrzec :) Faktycznie ! To juz rok naszej "znajomosci" :) Pamietam jak zakladalam ten watek... Myslalam, ze bedzie mnie czekac dluuuuga walka, a tu miesiac pozniej dowiedzialam sie o Dzidzi : )\nI tak rok później już tą dzidzie masz ♥\nEvli super!!! Cudowne wiesci, ciesze sie ze wszystko jest wporzadku.\nPiekne zdjecie, niech dzidzia rosnie sobie zdrowo! ❤\nAms super kacik widze ze z musteli korzystasz. Polecasz? Bo ja zakupilam wlasnie szamponik, balsam do ciala i plyn do kapieli.\nEvli super!!! Cudowne wiesci, ciesze sie ze wszystko jest wporzadku. Piekne zdjecie, niech dzidzia rosnie sobie zdrowo! ❤ Ams super kacik :) widze ze z musteli korzystasz. Polecasz? Bo ja zakupilam wlasnie szamponik, balsam do ciala i plyn do kapieli.\nWysłany: 9 stycznia 2019, 12:20\ntak polecam !! pieknie pachnie i Mala nie ma zadnego uczulenia, no i kosmetyki te sa dostepne tez w Polsce\nJa na poczatku glowe mylam plynem do kapieli szampon mam od tygodnia\nUzywamy tez oliwke z mustelii i wode do mycia bez splukiwania - ta wode uzywamy za poleceniem pediatry do dupki najpierw myjemy ta woda, a na koniec i tak przemywamy zwykla czysta woda:) posladki jak marzenie\n[QUOTE=olcia77] Ams super kacik :) widze ze z musteli korzystasz. Polecasz? Bo ja zakupilam wlasnie szamponik, balsam do ciala i plyn do kapieli.[/QUOTE] tak polecam !! pieknie pachnie i Mala nie ma zadnego uczulenia, no i kosmetyki te sa dostepne tez w Polsce :) Ja na poczatku glowe mylam plynem do kapieli :) szampon mam od tygodnia :) Uzywamy tez oliwke z mustelii i wode do mycia bez splukiwania - ta wode uzywamy za poleceniem pediatry do dupki :D najpierw myjemy ta woda, a na koniec i tak przemywamy zwykla czysta woda:) posladki jak marzenie :D


Poprawnie zainstalowany Wordpress i nie działa - Webmastering - dobreprogramy - forum\nPoprawnie zainstalowany Wordpress i nie działa\nbambo-5 (bambo-5) Styczeń 26, 2017, 8:58rano #1\npoprawnie zainstalowałem wp na http://www.bambo.cba.pl moge się zalogować dodawać arty itp czyli fcała administracja lecz strona się nie wyświetla o co chodzi?gdzieś trzeba coś ustawić?\ncyceron (Przemek) Styczeń 27, 2017, 4:31rano #2\ntam nic nie ma;/\nbambo-5 (bambo-5) Styczeń 27, 2017, 4:31rano #3\na ty umiesz czytać ze zrozumieniem czy to że giertych był ministrem edukacji tak na iebie rzutuje. przecież napisałem że panel logowania wszystko jest moge pisac arty dodawać luecz chyba coś jest nie tak ustawione i nic się nie wyświetla na stronie głównej\ncyceron (Przemek) Styczeń 27, 2017, 4:31rano #4\nStary… tam masz stronę startowa cba.pl. Nie życzę sobie gówniarzu, byś mnie mnie obrażał. Naucz się pisać poprawnie w języku polskim bo jak widać Giertych nie pomógł Ci w edukacji. Pamiętaj też, że ie ma już amnestii maturalnej. A język polski i bezbłędne wysławianie się w naszym kraju jest jak najbardziej przydatne. Jak mam Ci pomóc skoro na serwerze nie ma skryptu bloga??\nMatko kochana, świat cofa się w rozwoju!\nbambo-5 (bambo-5) Styczeń 27, 2017, 4:32rano #5\nchłopie wpisz sobie bambo.cba.pl/wp-login.php czyli aby zalogować się do wp i tam wszystko jest zainstalowane skoro jest pole logowanie jak jesteś zainteresowany pomocą to podam ci hasło i możesz zobaczyć\n_Marcin2 (@Marcin) Styczeń 27, 2017, 4:32rano #6\nnadpisz jeszcze raz plik index.php / wp-index.php


Trzy miesiące aresztu dla 21-latki podejrzanej o znęcanie się nad dzieckiem - Polsat News\nTrzy miesiące aresztu dla 21-latki podejrzanej o znęcanie się nad dzieckiem\n17.06.2018, 06:25 Polska\n- Sąd Rejonowy w Brodnicy zastosował środek zapobiegawczy w postaci 3 miesięcy aresztu wobec 21-latki podejrzanej o znęcanie się ze szczególnym okrucieństwem nad siedmiomiesięcznym dzieckiem - poinformowała szefowa prokuratury rejonowej w tym mieście Alina Szram.\nWiozła wnuczki w klatkach dla psów. Została aresztowana\n- W środę wieczorem do szpitala zgłosiła się kobieta z dziewczynką, u której lekarz podejrzewał zespół dziecka maltretowanego. Siedmiomiesięczna dziewczynka miała ciało usiane siniakami i złamaną rękę. Mama twierdziła, że dziecko trzy dni wcześniej spadło z łóżka, gdy pozostawiła je pod opieką konkubenta. Na pytanie o siniaki na ciele odpowiedziała, że to od zabawek. Twierdziła, że dziecko ma tendencję do siniaków nawet po lekkim dotknięciu - podkreśliła w rozmowie Szram.\nDodała, że dziecku wykonano badanie dotyczące krzepliwości krwi, które wykluczyło od razu taką tezę.\n- Lekarzy naprowadziło na taki wniosek także to, że siniaki były w miejscach, gdzie grzechotka raczej nie dociera. Późnym wieczorem dziecko zostało przewieziono do szpitala dziecięcego w Toruniu. Badanie rentgenowskie wskazało na złamanie przedramienia, ale także obojczyka. Drugiego urazu dziecko doznało wcześniej niż matka sugerowała, że spadło z łóżka - wyjaśniła Szram.\nZ jej wiedzy wynika, że kobieta nie chciała iść z dzieckiem do lekarza, ale udało się ją do tego przekonać matce jej konkubenta oraz siostrze.\n- Wszczęliśmy bardzo szybko śledztwo. Powołany został biegły, który określił, że do złamania obojczyka doszło przynajmniej kilka tygodni wcześniej. Kobiecie przedstawiono zarzut znęcania się na dzieckiem ze szczególnym okrucieństwem. 21-letnia Martyna C., która mieszka we wsi niedaleko Brodnicy, nie przyznała się do winy - dodała Szram.\nSąd przychylił się do wniosku prokuratury o zastosowanie środka zapobiegawczego w postaci tymczasowego aresztu na okres trzech miesięcy.\nARESZTBRODNICADZIECKOKRAJMATKASĄD REJONOWYZNĘCANIE SIĘ\nCzytaj więcej: Biznesmen zatrzymany przez CBA usłyszał zarzut płatnej protekcji. Jest wniosek o areszt\nCzytaj więcej: 441 osób podejrzewanych o planowanie aktów terroru aresztowano w Wielkiej Brytanii w ciągu roku


Pozytywna Osoba niezwykle twórcza i faktycznie mająca 1000 pomysłów na minutę. I to pomysłów sensownych, co nieczęsto się zdarza! Polecam współpracę i śmiem wierzyć, że to nie była nasza ostatnia wspólna sesja:)\nPozytywna Mistrz fotografi, czarodziej wyobraźni...\nPozytywna co bym tu nie napisałą to prace i tak się same bronią ! Debesciarz i tyle ! od zawsze uwielbiam jego foty ;p współpraca na luzie ;p fajnie pokazuje pozy :) smiesznie jest ! Do nastepnego wariatunio ! :)\nPozytywna Jego prace mówią same za siebie:) Profesjonalista!! Dziękuję, ze tak wiele mogłam się od Ciebie nauczyć:) POLECAM!!\nPozytywna świetny fotograf jestem zadziwiona jego zdolnościami :) świetny kontakt ma wiele ciekawych pomysłów bardzo miły i sympatyczny człowiek :) to nasza już druga sesja mam nadzieje że będzie ich więcej :0 polecam w 100% NAPRAWDĘ WARTO\nPozytywna Profesjonalista w każdym calu.W zdjęcia wkłada serce i mistrzowski talent fotograficzny. Na sesję u niego mógłbym przyjechać z końca świata :)\nPozytywna Zdecydowanie wyższa półka wśród fotografów a do tego to prawdziwy czarodziej. Zdecydowanie polecam\nPozytywna Najlepszy... !!!


Pola_YourStyleYourWay: Różowo & Turkusowo\nAutor: Paulina Kwaśniewska o 05:23\nmiśka różanowska 8 września 2015 07:21\nŚwietny outfit, cudownie wyglądasz ;)\nPaulina Kwaśniewska 8 września 2015 07:46\nDziękuję ;) Pewnie ;)\nMagic World 8 września 2015 09:06\nŚwietna stylizacja, super bluzka:)\nPaulina Kwaśniewska 9 września 2015 08:35\nLap-stajla 9 września 2015 03:20\nhej, fajna letnia stylzacja, masz piekne włosy. www.lap-stajla.blogspot.com\nPaulina Kwaśniewska 9 września 2015 08:36\nOjj jak miło :))\nczarnulaxyz 9 września 2015 14:48\nPaulina Kwaśniewska 11 września 2015 07:05\nClaudia D 11 września 2015 11:53\nTa bluzeczka jest przepiękna!<3\nZuzanna G 11 września 2015 14:43\nŚwietna stylizacja :) Urzekły mnie spodnie, świetny kolor :)\nWiktoria Komenda 12 września 2015 02:40\nBardzo odważne połączenia :)\nPodoba mi się zestawienie tych dwóch kolorów :D\nKatarzyna Tomaszewska 12 września 2015 04:40\nenrica sciarretta 12 września 2015 05:00\nStegofashion 12 września 2015 23:59\nMaarzycieelka 13 września 2015 02:50\nMówiąc szczerze nie bardzo podoba MI się ta stylizacja. Według mnie to zbyt kontrowersyjne połączenie dwóch wyrazistych kolorów. Czarne buty są jak najbardziej okej, jednak torebka do niczego MI nie pasuje ;/\nPaulina Kwaśniewska 13 września 2015 08:02\nTutaj nie chodzi o to ,aby pisać to co ktoś chciałby przeczytać ;)\nJak najbardziej słowa krytyki są dopuszczalne ;)\nNatomiast jest to stylizacja dla odważnych kobiet i nie każdy dobrze czuje się w takich kolorach ;) Podoba ci się łączenie czerni z czernią bądź bieli z bielą,bo pasuje, bo kolorystyka ta sama, twój wybór ;) Ja nie należę do takich osób a moje stylizację odzwierciedlają mnie i mój sposób na siebie ;) Buziaki , pozdrawiam !\nAleksandra Zalewska 16 września 2015 00:07\nAaaa! Miałam dokładnie takie same spodnie, tylko różowe z h&m i niestety coś je zafarbowało w praniu, a są genialne!\nklaudiaa_6 Laszkiewicz 17 września 2015 03:58\nBardzo odważna stylizacja tzn. połączenie kolorów. Jak dla mnie efekt jest świetny. Bardzo pasuje Ci róż.\nZgodzę się, że ubiór jest odzwierciedleniem człowieka i wiążę się właśnie z jego humorem i samopoczuciem. Ogólnie masz świetnego bloga! Oby tak dalej ;)\nPTYSIA 21 września 2015 08:01\nJak kolorowo i pozytywnie! Podoba mi się :)\nclarkys 21 września 2015 11:21\nŚwietne dobrane kolory! Bluzeczka bardzo mi się podoba :))\nPaulina Kińska 23 września 2015 09:12\ntak myślałam, że spodnie z h&m, bo mam identyczne tylko czerwone i również bardzo je lubię :) świetny look, ożywione i pięknie połączone kolory :) pozdrawiam!\nOKEYWEAR 24 września 2015 11:34\nBardzo fajnie może zrobisz jakąś stylizacje z naszymi ubraniami :)\nPaulina Kwaśniewska 25 września 2015 03:12\nBardzo chętnie ! :))


Barbie w Iranie ma poważne kłopoty: policja zamyka sklepy z zabawkami - Dziennik.pl\nBarbie w Iranie ma poważne kłopoty: policja zamyka sklepy z zabawkami\n20 stycznia 2012, 16:57 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nLalki Barbie. / AP\nW Iranie policja zamknęła kilkadziesiąt sklepów z zabawkami za sprzedaż lalek Barbie - podała w piątek irańska agencja prasowa Mehr. Zakaz sprzedaży Barbie ubranej jak kobiety na Zachodzie obowiązuje w Iranie od połowy lat 90.\nMimo zakazu Barbie była do niedawna otwarcie sprzedawana w teherańskich sklepach. Od sprzedawców wymagano jedynie, by nie eksponowali plastikowej blond piękności, tylko ukrywali ją za innymi, bardziej odpowiednimi, zabawkami. Około miesiąca temu sklepy zaczęli odwiedzać funkcjonariusze, żądając usunięcia wszystkich lalek Barbie.\nInformując o zamknięciu sklepów z zabawkami, agencja Mehr powołała się w piątek na funkcjonariusza policji, który powiedział, że ze sklepów w Teheranie skonfiskowano Barbie w ramach nowego etapu zwalczania przejawów kultury zachodniej.\nW 1996 roku irańska rządowa agencja ds. dzieci nazwała Barbie koniem trojańskim zachodnich zwyczajów, obejmujących m.in. makijaż i skąpe stroje odsłaniające dużą część ciała.\nKampanię konfiskat Barbie w sklepach z zabawkami władze zapoczątkowały w 2002 roku, krytykując niemuzułmański charakter tej amerykańskiej lalki, ale ostatecznie ich rekwirowania zaprzestano.\nW tym samym roku Iran wprowadził na rynek lalczyne rodzeństwo, brata i siostrę Darę i Sarę - postacie z podręczników szkolnych, które pomagają sobie nawzajem rozwiązywać różne problemy. Zaprojektowane z myślą o promowaniu tradycyjnych i prorodzinnych wartości, lalki te nazywano nawet produktami strategicznymi dla ochrony narodowej tożsamości Irańczyków.\nW 2008 roku w Iran po raz kolejny ostrzegł przed destrukcyjnym dla kultury, i w konsekwencji społeczeństwa, wpływem importu Barbie i innych zachodnich zabawek.\nW 2010 roku na rynek trafiła Fatima - lalka o jeszcze bardziej muzułmańskim charakterze, która według producenta miała być odpowiedzią na kulturową inwazję z Zachodu. Ale i tak w Iranie pełno jest zabawek z Zachodu. Jedna trzecia 75 mln ludności kraju to dzieci do lat 15.\nemocje emocje kobiety Iran barbie\nBarbie nową Moną Lisą? Oto niezwykłe wcielenia słynnej lalki!\nPierwszy taki serwis: z niego dowiesz się, jakie błędy popełniasz na randce\nSklepy znalazły nowy sposób na łowienie klientów\nkeista nerodo nr\nMKOl zawarł umowę z firmą Pfizer na szczepionki dla olimpijczyków