Barbara Ann Suokko urodziła się 02.06.1946 w miejscowości Fitchburg w stanie Massachusetts w USA. Jej rodzicami są Barbara Ann Suokko (Bailey) i Victor W. Suokko. Miała dwóch braci - Daniel'a Suokko i James'a Victor'a Suokko. Swoją wczesną młodość spędziła z rodziną w miejscowości Ashby w Massachusetts.\nBarbara Ann ukończyła szkołę baletową, a taniec od zawsze był jej wielką pasją, którą starała się zaszczepić w swoich dzieciach.\nW 1966 roku przeprowadziła się do Europy z rodziną Kelly i pomagała Danowi w prowadzeniu, rozpoczętej już w USA, działalności związanej z handlem antykami. Wkrótce Barbara Ann i Dan zakochali się w sobie, a owocem ich miłości było ich pierwsze wspólne dziecko, które przyszło na świat 08.03.1967 w Talavera de la Reina w Hiszpanii - John Michael. W kolejnych latach Barbara Ann i Dan jeszcze kilkukrotnie zostawali rodzicami: Maria Patricia (ur. 25.11.1969), Victor James (ur. 18.02.1971), Joseph Maria (ur. 20.12.1972), Barbara Ann (ur. 28.04.1975), Patrick Michael (ur. 05.12.1977), Maite Star (ur. 04.12.1979), Angelo Gabriéle (ur. 23.12.1981). Ponadto Barbara Ann wychowywała z Danem czwórkę dzieci z jego pierwszego małżeństwa - Daniel'a, Caroline, Kathleen Ann i Paula.\nPara wzięła ślub 06.11.1970 w Nowym Jorku w USA.\nW październiku 1981 roku u Barbary Ann zdiagnozowany został nowotwór piersi. Będąc wówczas w zaawansowanej ciąży, zdecydowała się poczekać z leczeniem do porodu. Po narodzinach najmłodszego z Kelly dzieci Angelo, rozpoczęła się walka z czasem o zdrowie i życie Barbary Ann. Okazało się jednak, że choroba była już w tak zaawansowanym stadium, że lekarze byli bezradni pomimo wielu konsultacji i poszukiwania metod leczenia.\nW dniu 10.11.1982 w Belascoáin w Hiszpanii, mając zaledwie 36 lat, Barbara Ann zmarła na raka piersi. Jej ostatnimi słowami wypowiedzianymi do dzieci były ''Keep on singing...''. Pochowana została na małym cmentarzu w Belascoáin znajdującym się nieopodal kościoła Parroquia de la Asunción. Na jej grobie umieszczony został napis "Barbara Kelly/10.November 1982/Mother Of Fourteen/All With Her Mother/All The Children Of The Whole World" oraz odciski czternastu dłoni dzieci z imionami - dwunastu dzieci Kelly oraz Maribel (kuzynka) i Bob.\nBarbara Ann od samego początku uczestniczyła w życiu muzycznym swojej rodziny. Ostatnim wydawnictwem z jej udziałem jest VHS "Christmas All Year", do którego materiał powstał, na prośbę Barbary Ann, dwa tygodnie przed jej śmiercią.


Lektury wiejskiej nauczycielki: marca 2011\nDianne Dixon jest scenarzystką telewizyjną i dziennikarką radiową a przez pewien czas uczyła twórczego pisania w jednym z kalifornijskich uniwersytetów. Dzięki uprzejmości serwisu nakanapie.pl miałam możliwość zapoznać się z jej debiutancką powieścią pt. "Język sekretów".\nBohaterem powieści jest Justin Fisher kierujący jednym z londyńskich hoteli, który dostaje propozycję pracy w Santa Monica w Kalifornii. Justin urodził się w Los Angeles, mieszkał wraz z rodzicami i dwoma siostrami w jednorodzinnym domku przy Lima Street 822 ale odkąd zaraz po maturze wyjechał na studia do Bostonu a później do pracy w Europie zerwał wszystkie kontakty z rodziną. Teraz po powrocie w rodzinne strony Justin namawiany przez żonę Amy postanawia odbudować zerwane więzi z najbliższymi. Jednak okazuje się to bardzo trudne – jego dawny dom został sprzedany a jedyny trop prowadzi do domu opieki w którym przebywa ojciec Justina. Tam dowiaduje się, że ojciec zmarł dwa tygodnie wcześniej. Na cmentarzu znajduje groby obydwojga rodziców oraz, co wprawia go w uzasadnione przerażenie, swój własny nagrobek z którego wynika, że… zmarł w wieku czterech lat.\nJustin nie może sobie poradzić z zaistniałą sytuacją, podejmuje nawet próbę samobójczą z której ratuje go sąsiad, jak się okazuje lekarz psychiatra. Przy jego pomocy Justin rozpoczyna wędrówkę w głąb siebie oraz we własną przeszłość – to co tam znajdzie na zawsze zmieni jego życie ale też w znaczący sposób wpłynie na stosunki z najbliższymi.\nDzieje Justina i jego rodziny poznajemy niejako dwutorowo – z punktu widzenia jego samego i tego co sobie przypomni w czasie psychoterapii oraz poprzez historię jego rodziców. Narracja przenosi czytelnika w czasie pomiędzy rokiem 2005 a latami siedemdziesiątymi ubiegłego wieku. Taka kompozycja utworu znacząco wpływa na jego dramaturgię i trzyma w napięciu aż do końcowego, jak dla mnie zupełnie zaskakującego, rozwiązania.\nKsiążka ma wartką akcję, pokuszę się nawet o stwierdzenie, że widać, że pisała to osoba związana ze światem kina – to świetny materiał na scenariusz filmowy. Postacie bohaterów są wielowymiarowe, nie ma tych zdecydowanie dobrych czy tych zdecydowanie złych, targają nimi emocje, dokonują nie zawsze słusznych wyborów i ponoszą ich konsekwencje. Pod fasadą szczęśliwej i kochającej rodziny Fisherowie kryją swoje mroczne tajemnice i zadawnione konflikty, skomplikowane relacje z przyjaciółmi oraz ze sobą nawzajem. Taka sytuacja nie może obyć się bez ofiar o czym najboleśniej przekonuje się Justin – kilkuletnie dziecko jest bez szans w wojnie prowadzonej przez dorosłych…\nPowieść Dianne Dixon ogromnie mnie poruszyła i pomimo iż zdaję sobie sprawę, że to fikcja literacka nie mogę się z niej nadal otrząsnąć. Być może jest tak dlatego, że sama mam małe dziecko i czytając książkę oczami wyobraźni widziałam na miejscu Justina mojego synka. Chwilami nie potrafiłam opanować wzruszenia ale były też momenty gdzie targała mną autentyczna wściekłość na dorosłych traktujących dziecko jak mało wartościowy przedmiot w swoich prywatnych przepychankach. Niestety życie pokazuje, że takie sytuacje nie są jedynie literacką kreacją czy pomysłem scenarzysty filmowego.\nUważam, że książka jest piękną, choć trudną lekturą (szczególnie dla tych bardziej wrażliwych czytelników) i dlatego szczerze ją polecam.\nAutor: anek7 o 09:19 9 komentarzy:\nEtykiety: Literatura amerykańska, Na Kanapie, Powieść obyczajowa, Wyd. Wideograf II\nMuszę się tutaj pochwalić bo inaczej duma mnie chyba udusi:)\nDzisiaj padł 500-ny komentarz na tym blogu:) Jego autorką jest Lena którą proszę o namiary gdyż mam dla niej niespodziewajkę:)\nAle to nie wszystko jest. Od jakiegoś czasu serwis nakanapie.pl zmienił zasady organizowania konkursów. Użytkownicy wiedzą o co chodzi a dla tych co nie wiedzą - w skrócie to wygląda tak, że każdy aktywny bywalec Kanapy może zgłosić propozycję zadania konkursowego, a jeśli jego pytanie będzie wykorzystane w konkursie to razem z Administracją czyli Przemkiem i Agacią wybiera zwycięzców konkursu. I możecie sobie wyobrazić moją radość kiedy okazało się, że w dzisiejszym konkursie znalazła się moja propozycja. Konkurs dotyczy książki Hillary Norman pt. "Uwięzieni" a moje pytanie brzmi: "Wymień trzy cechy niezbędne w zawodzie detektywa. Odpowiedź uzasadnij w 2-3 zdaniach."\nKonkurs trwa do środy włącznie, ja już mam po jednym dniu poważny zgryz kogo wybrać a odpowiedzi przybywa:)\nI jeszcze jedna niespodzianka która mnie dzisiaj spotkała - pan listonosz przyniósł mi dzisiaj paczkę, której się zupełnie nie spodziewałam a w środku znalazłam "Krawędź czasu" Krzysztofa Piskorskiego wydaną przez wydawnictwo Runa. Pierwsza myśl była taka, że Kanapa przysłała mi przez pomyłkę książkę do recenzji, która miała trafić do kogoś zupełnie innego - już mi się kila razy taka sytuacja zdarzyła. Przemek wyparł się jednak kategorycznie jakiegokolwiek związku z w/w książką. Nie powiem lubię dostawać prezenty ale jeżeli wiem od kogo i z jakiej okazji - tymczasem w tym wypadku miałam w głowie pustkę doskonałą. Zaczęłam szukać wśród instytucji które objęły tę książkę patronatem i w końcu udało się:)\nSerwis naszemiasto.pl już jakiś czas temu organizował konkurs na który wysłałam odpowiedź, następnie o nim zapomniałam a oni z kolei nie zawiadomili mnie o wyróżnieniu tylko od razu wysłali książkę.\nA oto konkursowe pytanie i moja odpowiedź:\nKtóra z książek o podróżach w czasie wywarła na Tobie największe wrażenie?\nWśród książek traktujących o podróżach w czasie dla mnie taką najważniejszą była chyba ta pierwsza przeczytana na ten temat a mianowicie "Godzina pąsowej róży" Marii Kruger. Zdaję sobie sprawę, że przy dzisiejszych książkach sf czy fantasy to straszna ramota jest ale dla 11-letniej dziewczynki to było objawienie, że można by cofnąć się w czasie, przeżyć wspaniałą przygodę, pomimo niewielkiego szkolnego zakresu wiedzy uchodzić za geniusza czy wiedzieć co czeka spotkanych tam ludzi w przyszłości. Długo, oj długo mi się marzyło żeby odbyć taką cudowną podróż - no niestety na marzeniach się skończyło...\nI powiedzcie, czy to nie wspaniały początek tygodnia?\nAutor: anek7 o 22:49 18 komentarzy:\nO debiutanckiej powieści Anny Walczak słyszałam już jakiś czas temu i byłam ogromnie ciekawa jakież to dzieło wyszło spod ręki 14-latki. Ucieszyłam się więc kiedy w lokalizatorze "Włóczykijki" przeczytałam, że ta właśnie książka do mnie wędruje.\nPierwsze wrażenie to okładka – powiem szczerze, że nie oceniam po niej zawartości ale w tym wypadku chyle czoła przed jej autorką Pauliną Radomską-Skierkowską – cudowny projekt. Po zachwytach nad graficzną strona przedsięwzięcia przyszedł czas na lekturę. Moje początkowe obawy spowodowane tym, ze pracując z nastolatkami w gimnazjum znam niestety ich możliwości twórcze, bardzo szybko się rozwiały. Miałam w ręce spójną, przemyślaną książkę, przepełnioną emocjami i świetnie napisaną.\nZa chwilę książka i zakładki trafią do koperty\ni... powędrują dalej w świat:)\nMadison Carpen i Daniel Broogins poznali się w liceum i praktycznie od razu się znienawidzili. Daniel, jedyny syn i spadkobierca najbogatszej rodziny w mieście poniżał i obrażał Madison zmagającą się z niedostatkiem córkę alkoholika i sadysty. Po zakończeniu szkoły ich drogi się rozeszły by ponownie spotkać się po kilku latach. Pomimo starych zadrażnień i ciągle żywej nienawiści Madison proponuje Danielowi małżeństwo – wie, że on musi się ożenić w krótkim czasie (założył się o ogromną sumę pieniędzy) a ona mogłaby się wyrwać ze swojej beznadziejnej egzystencji i spod karzącej ręki ojca. Daniel przystaje na propozycję Madison i rozpoczynają wspólne życie. Tylko czy można nazwać to życie wspólnym? Mieszkają w jednym domu, od czasu do czasu wspólnie gdzieś się pokazują publicznie, co jakiś czas spotykają się przy śniadaniu. Jednak ich wzajemne stosunki przepełnione są wrogością i Madison zaczyna się zastanawiać czy przypadkiem nie trafiła w gorsze miejsce niż jej dom rodzinny…\nZ notki umieszczonej na okładce dowiedziałam się, że ulubioną książką autorki jest „Duma i uprzedzenie” Jane Austen a ukochana muzyka to gotycki rock. I muszę powiedzieć, że te dwie fascynacje są widoczne w tej historii – postacie i losy Madison i Daniela są inspirowane, chociaż bardzo delikatnie, losami Lizzy Bennet i pana Darcy’ego. Z kolei oczarowanie gotykiem jest wyraźnie widoczne w kolorycie powieści – powiem szczerze, ze w pewnym momencie odłożyłam książkę i wyszłam na balkon, na słońce bo już miałam dosyć wszechogarniającej i przytłaczającej czarni.\nW książce uderzyła mnie jeszcze jedna rzecz, nie wiem czy zamierzona przez autorkę czy tylko tak przypadkiem wyszło, a mianowicie to, że niemal nie ma tam zdań złożonych. Krótkie zdania potęgują emocje, niektóre odczuwałam niemal jak uderzenie. Szczególnie było to widoczne w pierwszej części utworu.\nCzy widać, że książkę napisała nastolatka? Przyznam, że są takie momenty, kiedy np. Daniel zaczyna mówić slangiem młodzieżowym, jednak jest ich tak niewiele, że przy lekturze można zapomnieć o wieku autorki. Mam nadzieję, że Ania jeszcze nie raz nas pozytywnie zaskoczy i po raz kolejny będę mogła się wypowiedzieć na temat jej twórczości.\nMam nadzieję, że kolejnym uczestnikom akcji książka spodoba się tak jak i mnie, bo jeszcze raz podkreślam - niezwykła jest ta powieść napisana przez nastolatkę podczas kiedy jej rówieśniczki często mają problem z napisaniem sensownej 20-linijkowej wypowiedzi na zadany temat.\nKsiążkę do akcji "Włóczykijka" przekazało Wydawnictwo "Novae Res"\nAutor: anek7 o 12:42 17 komentarzy:\nEtykiety: Literatura polska, Powieść obyczajowa, Włóczykijka, Wyd. Novae Res\nJakiś czas temu pisałam o „Przygodach Tomka Sawyera” Marka Twaina a dzisiaj słów parę o kolejnej książce tego autora a mianowicie o „Przygodach Hucka”, które są niejako kontynuacją poprzedniej.\nGłównym bohaterem jest Huckelberry Finn, włóczęga i półsierota, który razem z Tomkiem znalazł skarb a przy okazji stał się bohaterem miasteczka St. Petersburg. Huckiem zaopiekowała się wdowa Douglas jednak dla chłopca nie przyzwyczajonego do żadnych obowiązków i zorganizowanego życia jest to prawdziwa męczarnia. Huck stara się sprostać stawianym sobie wymaganiom jednak kiedy już wydaje się, że wszystko dobrze się potoczy pojawia się jego ojciec. Finn senior dowiedział się bowiem, że syn jest posiadaczem znacznego majątku i postanawia to wykorzystać dla swoich celów. Huckowi udaje się jednak uciec i po sfingowaniu własnej śmierci postanawia popłynąć tratwą w dół rzeki Missouri aby z dala od ojca rozpocząć nowe życie. Okazuje się, że podobny pomysł ma Jim, Murzyn należący do miss Watson, siostry pani Douglas, który chce się dostać do jednego ze stanów w których nie ma niewolnictwa. Ich podróż obfituje w przeróżne przygody, niektóre naprawdę groźne jednak pomysłowość i odwaga Hucka pomaga im wyjść z nich obronną ręką.\nKsiążka pomimo że bardzo pogodna i wesoła dotyka bardzo poważnego problemu a mianowicie niewolnictwa. Akcja toczy się bowiem na południu Stanów Zjednoczonych w czasach przed wojną secesyjną. Huck lubi Jima jednak dopiero po dosyć długim okresie spędzonego razem czasu zaczyna w nim widzieć człowieka. Ponieważ bohaterowie cały czas znajdują się w podróży mamy możliwość obserwować różnorodne zjawiska społeczne i typy ludzkie. Razem z Huckiem jesteśmy świadkami zabójstwa, próby linczu, obławy na zbiegłych niewolników, występów różnej maści szarlatanów, waśni rodowych i innych.\nHuck kilkakrotnie jest zmuszony podjąć bardzo trudne decyzje z którymi kłopot miałaby dorosła osoba a cóż dopiero mówić o kilkunastoletnim chłopcu. Stara się jednak nikogo nie ranić i nawet jeśli zdarzy mu się pomyłka to natychmiast podejmuje próbę naprewy zaistniałej sytuacji. Twain troszkę za bardzo idealnie przedstawia Hucka, no ale z drugiej strony to książka dla młodego czytelnika więc powinna nieść ze sobą pozytywne przesłanie.\nPodobnie jak w przypadku „Przygód Tomka Sawyera” serdecznie polecam lekturę „Przygód Hucka” – z pewnością nie będzie to czas stracony.\nAutor: anek7 o 19:45 10 komentarzy:\nEtykiety: Dla Dzieci, Literatura amerykańska, Wyd. Zielona Sowa\nAutor: anek7 o 14:33 19 komentarzy:\nBardzo mnie, nauczycielkę i bibliotekarkę w gimnazjum, ucieszyła wiadomość o akcji jaką planuje wydawnictwo "Znak". Akcja ma na celu promocję czytelnictwa wśród młodzieży. Ale oddajmy głos organizatorom:\nZainspirowały nas działania, jakie przeprowadzono w Szwecji w ramach Läsrörelsen [Ruch Czytelnictwa]. Jego twórcy uznali, że wysoki poziom kultury czytania jest niezbędnym warunkiem istnienia demokracji. Początkowo była to inicjatywa intelektualistów i edukatorów, jednak z czasem akcja nabrała rozpędu i włączyły się w nią kolejne instytucje, ministerstwa i rząd Szwecji.\nDzieci i młodzież poproszono o wybranie książek, które mają największe szanse, by zachęcić ich rówieśników do czytania. Jutro Johna Marsdena znalazła się w tym zestawieniu jako jedyna książka spoza Szwecji. Właśnie dlatego zdecydowaliśmy się rozpocząć akcję w momencie wydania tej książki w Polsce.\nPrzedstawiliśmy nasz projekt uczniom i nauczycielom. Rozmawialiśmy z młodzieżą o tym, co podoba im się w książkach. Dyskutowaliśmy z pedagogami o tym, jak mogą wykorzystać Jutro do rozmowy o uniwersalnych wartościach. Chcemy pokazać, że można o tych wartościach mówić współczesnym, przystępnym językiem. Że lektury szkolne nie muszą być nudne, a czytanie może być po prostu fajne.\nAutor: anek7 o 16:42 Brak komentarzy:\nEtykiety: Informacja, Wyd. Znak\nZauważyłam, że jeżeli już ktoś pisze o „Opowieściach z Narnii” C.S. Lewisa to najczęściej o dwóch pierwszych tomach a przecież cykl liczy siedem części. Z moim Piotrusiem czytamy aktualnie piątą część narnijskiego cyklu a mianowicie książeczkę pt. „Koń i jego chłopiec”. Jest to jedyny tom w którym bohaterowie nie wędrują między światami równoległymi a głównymi bohaterami są istoty z pochodzące z samej Narnii i okolicznych królestw.\nPewnego dnia młody chłopiec imieniem Szasta dowiaduje się, że rybak który go wychowywał nie jest jego ojcem i postanawia od niego uciec. Zupełnie nieoczekiwanie zyskuje sprzymierzeńca w narnijskim mówiącym koniu, który kilka lat wcześniej został schwytany i sprzedany do Kalormenu a w chwili poznania Szasty otrzymuje możliwość powrotu do ojczyzny. W czasie szalonej ucieczki przed lwami Szasta i Bri spotykają księżniczkę Aravis która również uciekła z domu i w towarzystwie swjej pochodzącej z Narnii klaczy Hwin zmierza w kierunku granicy z Archenlandią. Niebezpieczeństwo połączyło losy tej czwórki która w dalszą pełną przygód podróż wyrusza już razem. Podróż wiedzie przez Taszbaan czyli stolicę Kalormenu, pustynię oraz lesiste wzgórza Archenlandii za którymi znajduje się cel ich podróży - Narnia.\nTę książkę można odbierać, podobnie jak cały narnijski cykl, dwupoziomowo. Dla mojego sześcioletniego synka to śliczna bajka, pełna przygód, mówiących zwierząt z Wielkim Lwem Aslanem na czele, królów, księżniczek i rycerzy. Dla mnie, czytającej „Opowieści” po raz któryś z kolei to historia pełna religijnych odniesień a także w pewnym sensie studium psychologiczne. Lewis pokazuje przemianę wewnętrzną swoich bohaterów – dumna i samolubna Aravis zaprzyjaźnia się z biednym rybakiem, nieśmiała i delikatna Hwin w chwili zagrożenia wykazuje się ogromną wytrzymałością i determinacją a Szasta w obronie przyjaciół nie waha się stanąć do walki z lwem. Na tle tej trójki najgorzej wypada Bri – zadufany w sobie, uważa Szastę i Hwin za kogoś gorszego od siebie, stara się zawsze narzucić swoje zdanie a w chwili próby zawodzi… Ale i dla niego jest szansa na rehabilitację jak to we wszystkich bajkach bywa…\nJeżeli ktoś nie zna narnijskiego cyklu to serdecznie zachęcam do jego lektury – „Opowieści z Narnii” to nie tylko „Lew, czarownica i stara szafa”, „Książę Kaspian” i zekranizowana w ubiegłym roku „Podróż >>Wędrowca poświtu<<” ale również „Srebrne Krzesło”, omówiony tutaj „Koń i jego chłopiec”, „Siostrzeniec czarodzieja” oraz „Ostatnia bitwa”. Te książki to doskonała lektura dla czytelników w każdym wieku.\nAutor: anek7 o 21:10 24 komentarze:\nEtykiety: Dla Dzieci, Literatura angielska, Papierowy zwierzyniec, Wyd. Media Rodzina\nAutor: anek7 o 14:42 8 komentarzy:\nKolejna sobota i kilka kolejnych książek które w tym tygodniu pojawiły się w moim domu:\nElizabeth Adler "Lato w Toskanii" z... "Biedronki"\nDianne Dixon "Język sekretów" do recenzji od Kanapy\nSherryl Woods "Smak marzeń" wygrany w kanapowym konkursie\nAgnieszka Lingas-Łoniewska "Bez przebaczenia" wymiana na LC\nTerry Brighton "Gry wojenne" od Wydawnictwa Znak.\nZ "Języka sekretów" wygląda prześliczna zakładka - urodzinowy prezent od mojej Kasi Koleżanki - Dziękuję jeszcze raz:)\nPrzy okazji chciałabym zaprosić do ZaBOOKowanego na losowanie - myślę, że warto:)\nA na koniec chciałabym się troszkę pochwalić. Kilka miesięcy temu na portalu nakanapie.pl toczyła się dyskusja na temat nawiązywania współpracy z wydawnictwami. Ja akurat byłam zwolenniczką czekania aż mnie ktoś doceni i sam zaproponuje współpracę. I doczekałam się - zwróciło się do mnie z taką propozycją wydawnictwo Znak, wypełniłam ankietę, wybrałam książkę z mini-katalogu i... w tym tygodniu książka do mnie dotarła. Tak więc stara zasada "Siedź w kącie a znajdą cię" w moim wypadku się sprawdziła...\nAutor: anek7 o 09:19 19 komentarzy:\nAutor: anek7 o 22:44 12 komentarzy:\nMiłość w dawnym Paryżu - "Dama kameliowa" A. Dumasa\nW ramach nadrabiania zaległości z klasyki światowej sięgnęłam ostatnio po powieść „Dama kameliowa” Aleksandra Dumasa syna. Powieść powstała w połowie XIX wieku a jej fabuła oparta jest na autentycznej historii paryskiej kurtyzany Marii Duplessis i jej romansu z autorem książki. Utwór ten był wielokrotnie przenoszony na scenę i filmowany a Giuseppe Verdi stworzył na jego kanwie jedno z najpiękniejszych dzieł operowych a mianowicie „Traviatę”.\nTytułową bohaterką jest Małgorzata Gautier luksusowa paryska kurtyzana od ulubionych kwiatów zwana damą kameliową. Akcja powieści rozpoczyna się kilka dni po śmierci Małgorzaty, kiedy zostaje ogłoszona licytacja należących do niej przedmiotów. Narrator tej historii trafia na ową licytację i tam pod wpływem chwili nabywa egzemplarz „Manon Lescaut” należący do zmarłej. Kilka dni później w jego mieszkaniu zjawia się młody człowiek nazwiskiem Armand Duval prosząc o możliwość odkupienia wylicytowanej książki. W miarę rozwoju znajomości Armand opowiada nowemu przyjacielowi o swojej znajomości z Małgorzatą oraz\nhistorię łączącego ich uczucia. Uczucia, które od samego początku nie miało szansy powodzenia.\nMuszę przyznać, że dawno już żadna książka nie wyprowadziła mnie tak z równowagi jak owa „Dama kameliowa” – i nie chodzi tu bynajmniej o formę ale o treść utworu. Nie będę streszczać fabuły, bo nie o to chodzi w recenzji, ale dla wyjaśnienia moich uczuć po zakończeniu lektury muszę przywołać kilka faktów. Otóż jestem w stanie zrozumieć, że przybyły z prowincji młody, niedoświadczony chłopak zadurzył się bez pamięci w pięknej, intrygującej dziewczynie i nie przeszkadzało mu na początku czym się jego bogdanka, mówiąc oględnie, zawodowo zajmuje. Że chcąc choćby kilka chwil spędzić ze swoim bóstwem ustawia się w kolejce do łask Małgorzaty, która traktuje go jako miłą rozrywkę i odskocznię od codziennych problemów. Jednak nie potrafię zrozumieć a co za tym idzie usprawiedliwić zgody Armanda na to że jego wspólne chwile z Małgorzatą w czasie pobytu na wsi finansowane są przez jej protektora – sytuacja tyleż haniebna co upokarzająca. Również Małgorzata pomimo początkowego zamysłu utrzymywania się własnymi siłami, po pierwszych gestach czyli sprzedaniu powozu i części klejnotów bardzo szybko daje się przekonać Armandowi i rezygnuje z tych działań aby nie obniżać swojej stopy życiowej. Daje sobie wmówić, że wygodne mieszkanie, powóz i modne stroje są ważniejsze od uczciwości i poświęcenia niewiele znaczących drobiazgów w imię miłości. Może przemawia przeze mnie jakiś zagrzebany w podświadomości feminizm ale z przykrością stwierdzam, że moim zdaniem pomiędzy Małgorzatą a Armandem można się doszukać różnych uczuć, ale prawdziwej miłości jest tam niewiele… Armand traktuje swoją kochankę jak piękną lalkę a nie człowieka i równego sobie partnera a Małgorzata pozwala na to. I powiem szczerze, że jak dla mnie był to fakt o wiele bardziej obraźliwy niż afronty czynione jej przez zazdrosną i zawistną Olimpię.\nPrzyznaję – powieść powstała ponad 150 lat temu, zmieniły się czasy, zmieniła się sytuacja kobiet a ja mierzę opisane wydarzenia współczesną miarką - jednak niezależnie od czasów i okoliczności miłość powinna się opierać na szacunku dla drugiej osoby, nawet jeśli tą drugą osobą jest luksusowa kurtyzana.\nAutor: anek7 o 21:51 9 komentarzy:\nEtykiety: Klasyka, Literatura francuska, Romans, Wyd. Oxford Educational\nMagdalena Kordel zadebiutowała kilka lat temu książką „48 tygodni”, natomiast w ubiegłym roku nakładem wydawnictwa „Prószyński i S-ka” ukazało się „Uroczysko” i jego kontynuacja „Sezon na cuda”, która to ostatnia książka dzięki akcji „Włóczykijka” kilka dni temu trafiła w moje ręce. Nie czytałam niestety „Uroczyska”, ale od razu uspokajam innych czytelników, że nie przeszkadza to prawie wcale w odbiorze tej książki.\nBohaterka powieści trzydziestokilkuletnia Maja prowadzi pensjonat „Uroczysko” w Malowniczem, niewielkim miasteczku gdzieś w Sudetach. Jest po rozwodzie, ma nastoletnią córkę Marysię, trzy psy, kota i krowę Kasandrę. Razem z nią mieszka jej przyjaciółka Jagoda, która jest lekarzem. Oprócz tego w tym samym domu, aczkolwiek „odmurowany” zamieszkuje sympatyczny pszczelarz - niejaki pan Florian Miodek. Żeby dopełnić listę najbliższych głównej bohaterki trzeba wymienić jeszcze weterynarza Czarka, który jest w Mai wyraźnie zakochany. Ponieważ pensjonat nie przynosi jeszcze zbyt wiele zysków Maja uczy języka polskiego w miejscowym liceum. Akcja „Sezonu na cuda” jak to może sugerować okładka toczy się w zimie, a konkretnie od 3 do 24 grudnia. I już wszystko wiadomo – to okres przygotowań do świąt ale również czas w którym ludziom otwierają się serca, na ziemię schodzą anioły i ogólnie łatwiej jest o cudowne rozwiązania trapiących nas problemów. A tych problemów Mai nie brakuje. Począwszy od gburowatego byłego męża, poprzez przeżywającą okres „burzy i naporu” córkę a na złośliwej dyrektorce w szkole kończąc na głowę Mai spadają coraz nowe kłopoty. Jakby tego było mało pod wpływem pani Leontyny, staruszki prowadzącej sklepik z antykami Maja podejmuje się zorganizowanie wigilii dla samotnych mieszkańców miasteczka – sami powiedzcie tutaj już tylko cud może pomóc. I taki cud, a właściwie seria cudów się zdarza… ale już nic więcej nie zdradzę.\nKsiążkę przeczytałam szybciutko, w ciągu dwóch wieczorów. I powiem szczerze, że uczucia mam trochę mieszane. Zacznę może od tego co mi się nie podobało, żeby zakończenie było optymistyczne.\nOtóż jakoś nie przemówiła do mnie całkowita beztroska Mai jeżeli chodzi o sprawy pensjonatu. O ile jestem w stanie zrozumieć, że nie wie jakiego typu jest piec CO w budynku, bo to faktycznie dla kobiety może stanowić trudność (własne doświadczenie przeze mnie przemawia) to już zupełna ignorancja co do miejsca pobytu podstawowych narzędzi trochę mi zgrzytała, tym bardziej, że Maja chce uchodzić za osobę samodzielną i radzić sobie bez męskiego ramienia. A już dokładnie powaliło mnie kiedy najpierw biadoli, że nie ma rezerwacji na cały sezon a później przez kilkanaście dni nie przegląda poczty aby sprawdzić czy nie zgłosił się jakiś klient, że o reklamie całego przedsięwzięcia nie wspomnę… Poza tym mam lekki niedosyt, bo niektóre wątki, jak choćby sprawę bezdomnej Kaśki i jej dzieci czy terroryzowanej przez babkę Grażynki autorka potraktowała troszkę po łebkach, jakby się bała wprowadzić do swojej bardzo pogodnej książki bardziej poważnych tematów.\nTo tyle narzekania – teraz będą pochwały.\nKsiążka napisana jest lekko, z poczuciem humoru, bohaterowie w większości sympatyczni, uroki pracy w szkole opisane realistycznie – mogę się wypowiadać, bo też mi się taka dyrektorka trafiła niestety… Uroczo opisani są starsi ludzie z Malowniczego – to grupa aktywnych, często nawet nadaktywnych, staruszków pełnych pomysłów i potrafiących cieszyć się życiem. Owszem mają swoje wady – ale kto z nas ich nie ma?\nMam taką teorię, że niektóre książki trzeba czytać w odpowiednim czasie – sądzę, że dla książki Magdaleny Kordel taki czas to okres przedświąteczny, bo wtedy mamy większą tolerancję na cudowne rozwiązania w książkach i filmach, tak działa magia świąt. Czytając tę książkę w grudniu dałabym jej pewnie po szkolnemu 5 a nawet 5+, natomiast w marcu dostaje ode mnie 4+.\nCo mogę napisać dla kolejnych uczestników akcji? Mam nadzieję, że Wam również ta książka się spodoba, bo może troszkę naiwnie optymistyczna jest, ale takie lektury są bardzo potrzebne – wszak jeżeli o wydarzenia dramatyczne chodzi to życie niesie ich pod dostatkiem a jak komuś mało to pierwszy lepszy program informacyjny niech sobie obejrzy, będzie miał traumę na kilka najbliższych miesięcy…\n"Książka z akcji Włóczykijka przekazana przez Wydawnictwo Prószyński i S-ka”\nAutor: anek7 o 13:56 16 komentarzy:\nEtykiety: Literatura polska, Powieść obyczajowa, Włóczykijka, Wyd. Prószyński i s-ka\nPo raz kolejny prezentuję moje książkowe zdobycze i przyznaję, że to wspaniałe uczucie. Większość książek jest moja własna natomiast dwie po przeczytaniu mnie opuszczą.\n"Na skalnym Podhalu" Kazimierza Przerwy-Tetmajera pożyczona z biblioteki pod wpływem wcześniejszej lektury "Księgi Tatr".\nKolejne książki to zakup w Selkarze:\nClive Cussler "Arktyczna mgła"\nKatarzyna Michalak "Gra o Ferrin" i "Rok w Poziomce"\nZ Targu z Książkami:\nJennifer Lee Carrell "Szyfr Szekspira"\nMaja Lidia Kossakowska "Obrońcy królestwa"\nDzisiaj mój blog obchodzi małą rocznicę - pojawił się na świecie dokładnie dwa miesiące temu i mam taką nadzieję, że zyskał sobie Wasze uznanie. Wyszedł więc z okresu noworodkowego;) Jak będzie wyglądało jego niemowlęctwo? Jeszcze nie wiem, ale mam nadzieję, że przyniesie mi tyle samo radości co analogiczny okres w życiu mojego domowego dzieciątka.\nAutor: anek7 o 18:10 27 komentarzy:\nO niemocy twórczej, morderstwach i karcianych godzinach...\nJak w temacie – dopadła mnie niemoc twórcza związana z… już sama nie wiem z czym. Czy to przesilenie wiosenne, starość nie radość, stan depresyjny czy może jeszcze coś innego. Dość na tym, że leżą przeczytane dwie wspaniałe książki a ja mam totalnego „niechcemisieja” jeżeli chodzi o recenzje. Te dwie książki to „Dama kameliowa” A. Dumasa i „Księga Tatr” J. Kurka – obydwie warte czegoś więcej niż trzech zdań komentarza – obiecuję więc solennie, że w najbliższych dniach przełamię się i coś pięknego na ich temat napiszę.\nJeśli chodzi o drugą część nagłówka to dotyczy ona książeczki „Kto zabija najsławniejszych amerykańskich pisarzy?” Roberta Kaplowa. Jak rzadko skusił mnie opis w „Świecie Książki”, że kryminał, sensacja, że znane nazwiska i kupiłam, co prawda taniej, bo na targu z książkami, ale jednak parę złotych mnie ta książka kosztowała. Powiem szczerze, że po pierwszych paru kartkach miałam już odżałować wydanej kasy i rzucić tym dziełem w kąt, ale, że rodzice wychowali mnie w szacunku do słowa pisanego powstrzymałam się a nawet zmusiłam do doczytania do końca. I dobrze zrobiłam, bo z czasem książeczka zaczęła mi się nawet podobać. Jest to bowiem parodia kilku tuzów amerykańskiej literatury, m.in. Danielle Steel, Toma Clancy’ego czy Stephena Kinga. Pierwszy rozdział, który mnie zniechęcił poświęcony był pisarce której nie znam, więc nie byłam w stanie ocenić zamysłu autora, dopiero kiedy dotarłam do znanych mi literatów zrozumiałam o co chodzi i od tego momentu zaczęło mi się podobać.\nCzy polecam? I tak i nie. Jeżeli ktoś szuka dobrego, mocnego kryminału czy sensacji to raczej nie – pomimo chwytliwego tytułu mocno się rozczaruje. Natomiast jeżeli ktoś lubi parodię zaprawioną purnonsensem to jak najbardziej jest to książka dla niego – chociaż na moim przykładzie widać, że aby w pełni docenić tę książkę trzeba znać chociaż jedną książkę sławnych ofiar tajemniczego mordercy.\nKarciane godziny – nauczyciele wiedzą co to jest, uczniowie, którzy w taki czy w inny sposób są „zachęcani” do uczestnictwa w nich pewnie też. Dla osób nie związanych za szkolnictwem wyjaśniam, że są to obowiązkowe, pozaetatowe godziny w liczbie dwie w tygodniu które nauczyciel ma poświęcić na zajęcia opiekuńczo-wychowawcze. Udało mi się u mojego szefa przeforsować pomysł „koła artystycznego” w ramach którego przygotowujemy z koleżanką różne szkolne imprezy czy też przygotowujemy uczniów do konkursów artystycznych, gdzie nieskromnie mówiąc odnosimy pewne sukcesy.\nDla poprawy nastroju, bo pogoda za oknem się coś psuje zamieszczam linka do naszej gimnazjalnej strony internetowej, gdzie można zobaczyć fotorelację z Dnia Kobiet gdzie razem z moimi chłopakami przygotowaliśmy program kabaretowy. Niestety ponieważ fotograf brechtał się na równi z innymi widzami część zdjęć wyszła nieco nieostro. Zapraszam TUTAJ\nAutor: anek7 o 08:51 13 komentarzy:\nEtykiety: Baza recenzji Syndykatu ZwB, Kryminał, Literatura amerykańska, Satyra, Wyd. Świat Książki\nWłaśnie zakończyłam lekturę książki „Siostrzyczka miłosierdzia” przez co zaliczyłam pierwsze spotkanie z pisarstwem pani Ewy Zaleskiej i nieśmiało mogę sobie obiecać, że nie będzie to spotkanie ostatnie.\nBohaterkami książki są trzy siostry – Marysia która jest krytykiem filmowym, Hania spełniająca się w roli żony i matki oraz najmłodsza Izaura zwana Izą wspinająca się po szczeblach bankowej kariery. Pewnego dnia Izaura znika a jedynym tropem dla szukających jej sióstr jest tajemnicze płyta DVD pozostawiona w jej mieszkaniu przez porywacza. Marysia i Hania ruszają na ratunek…\nZ tego co napisałam wyżej można by sądzić, że to książka sensacyjno – kryminalna. Nic bardziej błędnego. Owszem wątek sensacyjny jest ale raczej jako tło na którym poznajemy wzajemne relacje pomiędzy siostrami i otaczającymi je osobami. Relacje na które ogromny wpływ miał dom rodzinny i wzajemne, nie do końca prawidłowe, stosunki w nim panujące. Nie jest to jednak powieść psychologiczna w pełnym tego słowa znaczeniu. Zaryzykowałabym stwierdzenie, że „Siostrzyczka miłosierdzia” to taki literacki kociołek do którego autorka włożyła po trochu z różnych gatunków literackich doprawiając wszystko dobrym humorem.\nMatka Marysi, Hani i Izy była osobą nieco oderwaną od rzeczywistości, stale przebywającą w świecie ulubionych filmów i seriali telewizyjnych a swoim dzieciom praktycznie nie poświęcała żadnej uwagi – obdarzyła je jedynie imionami ulubionych serialowych bohaterek – rudej czerwonoarmistki Marusi, pracowitej Hanki Borynowej oraz nieszczęśliwej brazylijskiej niewolnicy Izaury. Ojciec starał się trzymać jak najdalej od rodziny więc dziewczynki musiały radzić sobie same – ponieważ pomiędzy dwoma starszymi a najmłodszą była dosyć duża różnica wieku opiekowały się nią i starały się stworzyć w miarę normalny dom. Kiedy dziewczęta stają się kobietami i rozpoczynają dorosłe życie przeszłość wyciska na nich swoje piętno. Maria spełnia się w swojej pracy jednak nie potrafi stworzyć trwałego związku i ciąży jej samotność, Hanka chce być przeciwieństwem własnej matki, wybiera rodzinę i stara się aby wzajemna więź pomiędzy siostrami nie osłabła, Iza nie do końca wierzy we własną wartość i stara się wtopić w tłum zwykłych ludzi.\nOprócz głównych bohaterek karty książki zapełnia szereg innych postaci. Poznajemy współpracowników i szefa Izy, który ma co do ślicznej pracownicy swoje plany, byłych narzeczonych Marii, parę studentów łódzkiej filmówki których los rzucił w miejsce przetrzymywania Izy przez porywacza i jeszcze wiele innych osób. I chyba ta mnogość bohaterów jest jak dla mnie minusem tej książki. Wygląda jakby autorka chciała zrealizować kilka scenariuszy i nie mogła się zdecydować który z nich wybrać więc włożyła je wszystkie do jednej książki. Powieść ma szybkie tempo, przepełniona jest optymizmem a zwroty akcji nie pozwalają się przy niej nudzić.\nWracając do mojego kulinarnego porównania to powiem, że pomimo wszystko ta akurat literacka potrawa przypadła mi do gustu choć mistrzostwo świata to nie jest. Mam nadzieję, że i kolejne książki pani Ewy Zaleskiej mnie nie rozczarują.\nAutor: anek7 o 14:08 11 komentarzy:\nEtykiety: Baza recenzji Syndykatu ZwB, Bracie-siostro-rodzino, Kryminał, Literatura polska, Powieść obyczajowa, Wyd. Bliskie\nNa początek ogromniaste podziękowania dla Izuś od której przybyła do mnie dzisiaj paczka z wymianki książkowo-zakładkowej organizowanej przez Sabinkę. Znalazły się tam dwie książki dla mnie, książka dla męża i książeczka dla Piotrusia też oraz słodycze, które z pewnością umilą nam lekturę.\nOprócz tego w paczce była zakładka i śliczna kartka - absolutne mistrzostwo świata:)\nJa też dzisiaj wysłałam paczkę więc mam nadzieję, że już niedługo ktoś będzie się cieszył tak jak ja:)\nA teraz już pora na stosik z tego tygodnia.\nZ boku stoją dwie książki wygrzebane w mojej szkolnej bibliotece a mianowicie\n"Przygody Hucka" Marka Twaina\n"Baśnie i legendy" Henryka Sienkiewicza\nW stosiku książki które zasiliły moją domową biblioteczkę. I tak od góry:\nJim Hougan "Szyfr Marii Magdaleny"\nMarta Węgiel "Afera Kobana"\n- wszystkie trzy książki zakupione w Dedalusie.\nThomas E. Sniegoski "Raj utracony" wygrana w konkursie u Leny\nAleksandra Tyl "Aleja Bzów" wygrana w konkursie u Tajemnicy\nSteve Berry "Trzecia tajemnica"\nWillam Ryan, Walter Pitman "Potop Noego"\nNicola Kraus, Emma McLaughlin "Niania w Nowym Jorku"\n- to książki z wymianki.\nAutor: anek7 o 18:54 19 komentarzy:\nEtykiety: Stosiki, Wymianka\nJeśli chodzi o szybkość czytania to może mistrzem świata nie jestem ale 60-stronnicową książkę jestem w stanie przeczytać w ciągu ok. półtorej godziny. Takie też czasowe założenie przyjęłam biorąc do ręki „Złą miłość” Aleksandra Sowy. Niestety plany wzięły w łeb, nad książką spędziłam prawie 3 godziny a recenzja, która miała się pojawić wczoraj światło dzienne ujrzała dopiero teraz. Czym było spowodowane takie „opóźnienie”?\nPo pierwsze, stwierdzam to z przykrością, wyjątkowo niechlujnym wydaniem tego opowiadania. Masa literówek, zmiana płci bohaterów (np. „powiedział” zamiast „powiedziała”) co wprowadzało dodatkowy chaos do narracji która z założenia była dosyć pogmatwana. Kilkakrotnie musiałam wracać do przeczytanego już tekstu bo przestawałam ogarniać kto do kogo i o kim mówi…\nDruga rzecz to właśnie wspomniana wyżej narracja. Osobą która opowiada tutaj swoją historię jest 6-letnia Ania. Trochę mnie zdziwił zasób słownictwa i głębia przemyśleń w tak małego dziecka jednak jak się okazało był to celowy zabieg autora i po przeczytaniu całej książki przestało mnie to razić.\nAnia rozmawia ze swoim tatą i opowiada mu swój sen. Jak to ze snami bywa ma on w sobie coś z magii jednak jego symbolika służy do przekazania czytelnikowi pewnych prawd uniwersalnych o życiu, ludzkich wyborach i… miłości. Opowiadanie Ani składa się z kilkunastu mini historyjek w większości związanych ze sobą i wynikających jedna z drugiej jednak jest kilka fragmentów niepowiązanych z niczym, które wg mnie nie wnoszą nic do utworu – tak jakby autor miał jakiś pomysł, zaczął go realizować a w pewnym momencie się znudził i zapomniał wykasować napisanego już tekstu.\nMam ogromny problem z oceną tego utworu. Z jednej strony niebanalny pomysł oraz zaskakujące i pomysłowe zakończenie a także kilka naprawdę cudownych i obrazowych historyjek. Z drugiej jednak strony za bardzo to na mój gust udziwnione, a fragment w którym pojawia się „wyjaśnienie” tytułu książki jest zdecydowanie najsłabszy i schematyczny.\nReasumując raczej nie polecam.\nA jeżeli ktoś potrzebuje pożywki do rozmyślań na temat życia, przeznaczenia, samotności, piękna i miłości to może lepiej niech przypomni sobie „Małego Księcia”…\nKsiążkę otrzymałam z portalu nakanapie.pl\nAutor: anek7 o 22:44 8 komentarzy:\nEtykiety: Literatura polska, Powieść obyczajowa, Wyd. e-bookowo


Codzienne chodzenie z Bogiem: Życie na wsi - przygotowanie ludzi\nŻycie na wsi - przygotowanie ludzi\n„Ratuj się, bo chodzi o życie twoje; nie oglądaj się za siebie […] uchodź w góry” Rdz 19,17BW.\nNasz kochający Stwórca ma plan odnośnie do stylu życia dla Swojego ludu. Nie było Jego celem, aby tłoczyć ludzi w miastach, gromadzić ich razem w wysoko wznoszących się apartamentach i ciasno zabudowanych terytoriach. Na początku umieścił naszych pierwszych rodziców pośród pięknych widoków i dźwięków, którymi pragnie, abyśmy cieszyli się i dzisiaj. Im bliżej zharmonizujemy się z oryginalnym Bożym planem, tym korzystniejsza będzie nasza pozycja do zabezpieczenia zdrowia naszego ciała, umysłu i duszy.\nOryginalny Boży plan nie uległ zmianie. Wciąż możemy czerpać prawdziwe korzyści, poprzez poszukiwanie sposobu życia, jakie On dla nas przeznaczył. Jedna z moich ulubionych autorek, Ellen G. White, pisała obszernie o konieczności tworzenia duchowego dobrobytu dla nas samych i naszych rodzin, wymieniając je jako pierwsze kryteria rozważań, kiedy wybieramy miejsce dla naszego życia. Polecam przeczytanie rozdziału „Wybór i założenie domu” w książce „Śladami Wielkiego Lekarza” i broszurkę „Życie na wsi”.\nKiedy będziemy wybierać miejsce do życia, Bóg będzie pragnął, abyśmy w pierwszej kolejności rozważyli moralny i religijny wpływ, jaki otaczał będzie nas i nasze rodziny. Powinniśmy wybrać lokalizację najkorzystniejszą dla naszego duchowego wzrostu. Zamiast żyć tam, gdzie tylko można oglądać dzieła ludzi, gdzie widoki i dźwięki często sugerują myśli o niemoralności, gdzie zgiełk, pośpiech i zamieszanie przynoszą tylko zmęczenie i niepokój. Musimy zamieszkać tam, gdzie będziemy mogli oglądać dzieła Boże. W takim miejscu znajdziemy odpoczynek (dla ducha, umysłu i ciała) w pięknie, spoczynku i spokoju natury. W takim miejscu nasze oczy będą mogły spocząć na zielonych pastwiskach, majestatycznych lasach, łagodnych wzgórzach, dolinach i inspirujących górach. Tu, na wsi, ktoś może spojrzeć na niebieskie niebo, nieprzesłonięte przez miejski kurz i smog; zaczerpnąć świeżego i ożywczego powietrza.\nBóg zaplanował, aby dom naszych pierwszych rodziców był wzorcem dla wszystkich innych domów. Podczas gdy nie jesteśmy w stanie zduplikować dziś Ogrodu Eden, to możemy wejść w harmonię z Bożym oryginalnym planem. Otoczenie świętej pary było lekcją po wsze czasy – prawdziwe szczęście nie może zostać odnalezione w zaspakajaniu dumy, luksusach i rozrzutności, ale w łączności, wspólnocie i harmonii z Bogiem. Gdyby ludzie poświęcili mniej uwagi dla sztuczności i materializm, a rozwijaliby większą prostotę, wtedy byliby o wiele bliżej, do wejścia w Boży cel dla ich życia. Duma i ambicja nigdy nie są zaspokojone, ale ci, którzy są naprawdę mądrzy, będą szukać prawdziwego celu życia – aby doprowadzić swoje życia do pełnej i całkowitej harmonii z Bogiem.\nJezus przyszedł na tę ziemię jako Boży ambasador, aby pokazać nam jak żyć, aby osiągnąć jak największe życiowe rezultaty. Jakie warunki zostały wybrane przez nieskończonego Ojca dla Swojego Syna? Ustronny dom na galilejskich wzgórzach; życie w prostocie; cisza świtu i zmierzchu w zielonych dolinach; święta służba natury; i łączność duszy z Bogiem – to były warunki i możliwości wczesnego życia Jezusa.\nJego ciche, proste życie, a nawet milczenie Pisma Świętego dotyczące Jego wczesnych lat, uczą nas ważnej lekcji. Im cichsze i prostsze życie dziecka, wolniejsze od sztucznego podekscytowania i bardziej harmonijne z naturą, tym korzystniejsze jest to dla fizycznego i psychicznego wigoru i duchowej siły.\nTak, Jezus jest naszym przykładem. Jest tak wielu, którzy skupiają się z zainteresowaniem nad czasem Jego publicznej misji, ale nie zauważają nauki wynikającej z Jego pierwszych 30 lat. Jezus musiał rozwinąć i uformować charakter w taki sam sposób, jak ty czy ja musimy to zrobić, a nasz niebiański Ojciec dał Mu 30 cichych, prostych lat wśród galilejskich wzgórz, aby przygotować Go do największej pracy, jaka kiedykolwiek była dokonana na ziemi.\nZauważysz podobny wzór, za którym poszła większa część największych i szlachetnych ludzi wszystkich wieków. Przeczytaj historię Abrahama, Jakuba, Józefa, Mojżesza, Dawida i Eliasza. Studiuj życia ludzi późniejszych czasów, którzy najgodniej zajęli pozycje zaufania i odpowiedzialności.\nJak wielu z nich było wychowywanych w wiejskich domach? Nie znali luksusów. Nie spędzili swojej młodości na rozrywkach. Wielu z nich było zmuszonych do zmagania się z biedą i trudnościami. Wcześnie nauczyli się pracować, a ich aktywne życie na świeżym powietrzu dało im wigor i elastyczność w ich wszystkich zdolnościach. Zmuszeni na poleganiu na swoich własnych zasobach, nauczyli się pokonywać trudności i przezwyciężać przeszkody, dzięki czemu zdobyli odwagę i wytrwałość. Nauczyli się lekcji samodzielności i samokontroli. Chronieni w wielkim stopniu od złego towarzystwa, byli zadowoleni z naturalnych przyjemności i zdrowego towarzystwa. Byli prości w swoich smakach i wstrzemięźliwi w swoich nawykach. Kierowani zasadami, wyrośli na czystych, silnych i prawdziwych. Kiedy byli powołani do pracy swojego życia, zabrali do niej swoje fizyczne i psychiczne siły, lotność ducha, umiejętności planowania i wykonywania, a niezłomność w opieraniu się złu uczyniła ich pozytywną mocą dla dobra w tym świecie.\nRozważmy tylko jeden z przykładów takich ludzi. Jaką receptę miał Bóg dla Mojżesza, aby przygotować go do wyprowadzenia Jego ludzi z niewoli?\n„Przez wiarę Mojżesz, gdy dorósł, odmówił nazywania się synem córki Faraona; wybierając raczej cierpieć uciski z ludem Bożym, niż mieć doczesną rozkosz z grzechu. Uważał zniewagi [znoszone dla] Chrystusa za większe bogactwo niż skarby Egiptu, bo wypatrywał zapłaty” (Hbr. 11,24–26 UBG).\nMojżesz miał kwalifikacje, aby objąć prymat wśród wielkich tej ziemi, aby lśnić na dworach swojego wspaniałego królestwa i rządzić berłem swojej mocy. Jego intelektualna wielkość wyróżniała go ponad wielkich ludzi wszystkich wieków. Jako historyk, poeta, filozof, generał armii i legislator nie miał sobie równych.\nA jednak Bóg nie uważał Mojżesza za przygotowanego do swojej wielkiej pracy. Nieskończona Mądrość miała zaplanowany dla niego kolejne szkolenie wśród samotnych gór. Czterdzieści lat w cichych górach – w szkole samozaparcia i prostoty – będzie jego prawdziwym obozem szkoleniowym. Tutaj całe jego serce zostanie doprowadzone do pełnej i całkowitej harmonii z Bożym sercem. Ta samotność miała być jego szkoleniem nim będzie efektywnym narzędziem do wyratowania ludu Bożego z ich okrutnej niewoli.\nMy prawdopodobnie chcielibyśmy pominąć tak długi okres trudu i zapomnienia, uznając go za jedną wielką stratę czasu.\nPrzyjaciele, czy chcielibyście się pozbyć, przygotowanej dla nas, Bożej recepty, jaką przygotował On dla Mojżesza i wielu innych? Czy chcesz pójść, ratować Boży lud, jak zrobił to Mojżesz, zanim został na to przygotowany? Uwielbiam poniższą ilustrację, którą można znaleźć w książce „Śladami Wielkiego Lekarza” (str. 349, wydanie IV, „Znaki Czasu”):\n„W pełnym świetle dziennym, gdy słychać brzmienie różnych głosów, ptak, zamknięty w klatce, nie zaśpiewa pieśni, której chce go nauczyć jego pan. Uczy się wydawać to jeden, to drugi trel, ale nie zapamięta całej melodii. Dlatego hodowca zakrywa klatkę i umieszcza ją tam, gdzie ptak będzie słyszał tylko tę pieśń, którą ma śpiewać. W ciemności powtarza melodię dopóty, dopóki się jej nie nauczy. Później wyniesiony na słońce będzie także umiał ją śpiewać. Tak samo Bóg postępuje ze Swoimi dziećmi. Ma pieśń, której chce nas nauczyć, i gdy nauczymy się jej w ciemnościach utrapień, będziemy ją mogli śpiewać przez długie lata.”\nBóg chce nauczyć nas pieśni. Jan Chrzciciel został umieszczony na pustyni na 30 lat, aby nauczył się pieśni. Apostoł Paweł po swoim doświadczeniu w Damaszku, nie został od razu posłany do pracy, ale został wysłany na pustynię Arabską na trzy lata, aby nauczyć się pieśni (zob. Gal 1,15–18). Bóg chce nauczyć nas wszystkich Pieśni Mojżesza i Pieśni Baranka (zob. Obj. 15,3–4).\nPrzyjaciele, to właśnie o to chodzi w życiu na wsi. Celem jest „aby przygotować Panu lud gotowy” (Łk 1,17). Nie jest celem, aby się ukryć w egoistycznej izolacji na szczycie góry i czekać, aż Pan powróci. Nie jest też celem, aby rozrzutnie budować domy lub udogodnienia, które wywyższą człowieka i zaspokoją jego dumę, ani aby budować samowystarczalne placówki dla chwały i poczucia bezpieczeństwa.\nHistoria Króla Nebukadnesara z pewnością uczy nas, że siła narodów jako jednostek nie znajduje się w budowlach, które jawią się im jak nie do pokonania. Nasza siła jest mierzona przez wierność, z jaką pozwalamy, aby Boży cel został zrealizowany w i przez nas. Czytaj historie ludzi takich jak Eliasz, Elizeusz, Król Dawid, Daniel, Józef, Luter, Hus, Hieronim i Wesley, aby zobaczyć, że ludzka siła pochodzi tylko z wewnętrznej wierności Bogu, a nie ze zbudowanych przez ludzi budowli czy uzbrojenia.\nKiedy Król Hiskiasz przyjmował wysłanników z Babilonu, był sprawdzany przez Boga. Czy Hiskiasz wywyższy Boga Niebios, jako swoją siłę i wielkość? Nie! Zamiast tego „pokazał im cały swój skarbiec, srebro i złoto, i wonności, i drogocenne olejki, i zbrojownie, w ogóle wszystko, co znajdowało się w jego skarbcach; nie było takiej rzeczy, której by Hiskiasz nie pokazał w swoim domu i w całym swoim władztwie” (2Kr 20,13 BW). Czy ludzkie bezpieczeństwo lub wystarczalność kiedykolwiek pochodziła z naszych własnych rąk? Nie! Nigdy! Są one tylko w wielkim, JAM JEST. Apostoł Paweł podsumowuje to w tych słowach: „nasza wystarczalność jest z Boga” (2Kor 3,5 KJV). Również życie na wsi nie jest kryjówką ani magazynem, do którego możesz uciec w trudnych czasach, ani miejscem do marnowania naszych dni na samolubnych rozrywkach i rekreacjach. Nie i raz jeszcze nie. Prawdziwe życie na wsi nie jest żadnym z powyższych, ale jego celem jest nauczenie nas nowej pieśni, jak zrobił to Jan Chrzciciel, apostoł Paweł i patriarcha Mojżesz. Oni wszyscy byli jak ten ptak umieszczony w klatce przez ich niebiańskiego Ojca, aby nauczyć się nowej pieśni.\nŻycie na wsi, jeżeli jest użyte we właściwy sposób, działa jak zasłona, jak w tej historii z ptakiem w klatce, która chroni nas od szkodliwych wpływów i miejskich rozproszeń, ponieważ miasta stały się kuźnią występku i zepsucia. Na każdym kroku można znaleźć widoki i dźwięki zła. Wszędzie są pokusy do zmysłowości, światowości, materializmu i rozpusty każdego rodzaju. Fala korupcji i przestępczości ciągle napływa. Każdego dnia gazety i wiadomości wieczorne przynoszą nowe zapisy przemocy, rozbojów, morderstw, zabójstw i przestępstwa, których nie godzi się nawet wymawiać. I te okrucieństwa stały się tak częstym zjawiskiem, że trudno jest, aby wywoływały komentarze lub budziły zaskoczenie.\nIstnieje również intensywna pasja dla zarabiania pieniędzy, stały wir podniecenia i szukania przyjemności, pragnienie manifestacji, luksusu i rozrzutności. Są one siłą nad naszą młodzieżą, jak również nad nami i są one prawie nieodpartymi mocami. Młodzież, nie mając nic do roboty, często odbiera uliczną naukę i formuje bliską relację z niezdyscyplinowanymi, niechrześcijańskimi dziećmi, od których nabywają nawyki występków i światowości.\nFizyczne otoczenie w miastach jest również niebezpieczeństwem dla naszego zdrowia. Ciągły ciężar kontaktu z chorobami, powszechne zanieczyszczone powietrze, zanieczyszczona woda, zatłoczenie, ciemność i niezdrowe kompleksy mieszkaniowe, są tylko kilkoma spośród wielu niebezpieczeństw dla naszego fizycznego zdrowia.\nPrawdziwe Chrześcijańskie cechy lepiej jest zdobywać w odosobnionej wiejskiej atmosferze.\nMam głębokie przekonanie, że nie ma jednej rodziny na sto, której stan fizyczny, psychiczny lub duchowy, poprawił się poprzez przebywanie w mieście. Wiara, nadzieja, miłość, szczęście, mogą o wiele bardziej zostać zdobyte w odosobnionych miejscach, gdzie są pola, wzgórza i drzewa. Zabierz swoje dzieci z dala od widoków i dźwięków miasta, z dala od pulsu i wycia korków i syren, a ich umysły staną się zdrowsze. Łatwiej będzie znaleźć sposób na wprowadzenie do ich serc prawd Bożych dzieł w takim domu.\nWyślij dzieci do szkół znajdujących się w mieście, gdzie każdy wyraz pokusy czeka, aby je przyciągnąć i zdemoralizować, a praca nad charakterem będzie dziesięciokrotnie trudniejsza zarówno dla rodziców, jak i dzieci.\nRodzice, czy tracicie swoje dzieci? Czy stają się one coraz bardziej i bardziej podobne do tego świata? Gdzie mieszkacie? Czy nie widzicie, że Bóg powiedział: „Ratuj się, bo chodzi o życie twoje; nie oglądaj się za siebie […] uchodź w góry” (Rdz 19,17 BW)? A apostoł Paweł napomina nas: „Dlatego wyjdźcie spośród nich i odłączcie się” (2Kor 6,17 BW). Widzicie, Bóg rozumie, że zmieniamy się poprzez oglądanie. Dlatego, kiedy wybieramy dom dla naszej rodziny, Bóg chce, abyśmy przede wszystkim wzięli pod uwagę moralne i religijne wpływy, jakie będą otaczały nas i nasze dzieci. Pismo Święte dobrze podsumowuje to w Filipian 4,8: „Wreszcie, bracia, myślcie tylko o tym, co prawdziwe, co poczciwe, co sprawiedliwe, co czyste, co miłe, co chwalebne, co jest cnotą i godne pochwały”.\nCzy Bóg mógł powiedzieć to prościej lub uczynić jaśniejszym? Jest to naszym zadaniem, aby odciąć każdy wpływ, złamać każdy nawyk, przeciąć każdą pętlę, która trzyma nas od wolnego, otwartego i serdecznego zobowiązania jakie mamy wobec naszych rodzin dla Boga. To jest celem życia na wsi. To jest naszą ochronną zasłoną, którą życie na wsi nam dostarcza, jeżeli właściwie je zrozumiemy. Jednak bycie chronionym jedynie przed złym wpływem miasta jest niewystarczające. Przez chwilę rozważ pogan, żyjących w odległych dżunglach na tym świecie. Z pewnością znajdują się oni w odosobnionych wiejskich lokalizacjach, ale nie czyni ich to sprawiedliwymi, przez samą lokalizację. Jeremiasz 3,23 mówi: „Zaprawdę próżna jest nadzieja na zbawienia od wzgórz i od mnóstwa gór; zaprawdę w Panu, naszym Bogu jest zbawienie Izraela” (KJV).\nBóg wysłał Jana Chrzciciela, apostoła Pawła i patriarchę Mojżesza do swoich ustronnych lokacji, aby coś zdobyli. To nie była tylko zmiana otoczenia, która przygotowała tych mężczyzn do ich pracy. Był to czas i wspólnoty z Bogiem; wiele czasu i wspólnoty. Wysłał ich tam w celu przywrócenia w nich obrazu Boga, aby nauczyć ich nowej pieśni i aby zabrali ją z gór do rzeszy ludzi. Ten cel stał się pracą ich życia.\nCzy 40 lat w górach, było dla Mojżesza zbyt długim okresem, albo 30 lat na pustyni dla Jana Chrzciciela, albo trzy lata cichej wspólnoty z Panem dla apostoła Pawła? Czy te okresy były byt długie? Czy była jakaś niemądra decyzja w tym, aby zabrać Mojżesza do dziczy, podczas gdy lud Boży był pogrążony w niewoli – okrutnej niewoli? Nie! Nie było lepszego wykorzystania czasu.\nBóg wiedział, że Mojżesz potrzebuje spędzić czterdzieści lat na poniżającej pracy pasterza. Nawyki takie jak trosk, samo–zapomnienie i czuła dbałość o swoje stado, musiały być rozwinięte, by przygotować go do stania się współczującym i cierpliwym pasterzem Izraela. Żadne ludzkie szkolenie lub kultura, nie mogły być atutem lub substytutem dla tego doświadczenia.\nCzy nieskończona Mądrość uważa ten czas na zbyt długi lub cenę na zbyt wysoką? Bóg wiedział, czego potrzebuje Mojżesz. Mojżesz, przed swoim 40 letnim życiem na wsi, był samowystarczalnym, samodzielnym, dumnym, gorliwym, wysoce wyedukowanym i bardzo niecierpliwym człowiekiem. Po 40 latach na wsi Mojżesz stał się nieufny wobec siebie samego, pokorny, najłagodniejszy spośród ludzi, nieśmiały, pełen szacunku, niewymowny i cierpliwy.\nDopiero teraz Mojżesz był gotowy, aby we właściwy sposób reprezentować Boga, ponieważ był uczestnikiem atrybutów Bożego charakteru. Mojżesz był gotowy, aby być mężem Bożym, ponieważ był blisko i osobiście zaznajomionym z wielkim JAM JEST.\nCzy Boża recepta odnośnie do czasu, zmiany otoczenia i wspólnoty z Nim straciła swoją efektywność? Czy wciąż ma ona zastosowanie dla nas w dzisiejszym świecie pośpiechu i krzątaniny, w nowoczesnym społeczeństwie nastawionym na szybkie tempo? Czy recepta taka jak ta, wciąż może działać? Boże recepta nie straciła swojej efektywności, przyjaciele, i nigdy tego nie zrobi. Zagubiliśmy tę receptę. Tak jak dla Mojżesza, Bóg ma plan dla każdego z nas. Ale często wyprzedzamy Pana lub próbujemy dokończyć naszą pracę w naszej własnej sile. Albo próbujemy wykonać pracę, zanim Bóg przygotuje nasze życie. Wyprzedzając Boga, będziemy musieli nauczyć się pewnych trudnych lekcji.\nZadajcie sobie to pytanie. Czy realizuję plan, jaki Bóg ma dla mojego życie? Jedynym sposobem, abyś mógł poznać prawdziwą odpowiedź, jest poświęcenie czasu, aby sprawdzić tę receptę. Musisz poświęcić czas. Musimy poświęcić czas, aby udać się do Bożego Słowa, aby zobaczyć czy nasze życie, którym żyjemy, tempo, w jakim działamy, praca, którą wykonujemy, czy jest to zgodne z Bożą receptą dla naszego życia? Potrzebujemy czasu! Nie czasu na samolubne przyjemności, ale czasu na zwolnienie i otrzymanie jasnych wskazówek od naszego niebiańskiego Ojca. Potrzebujemy czasu, aby pomyśleć o tym, co ma największe znaczenie w życiu. Co jest najważniejszą rzeczą? Jak wiele czasu muszę wyznaczyć, aby przyprowadzić moją rodzinę do Tronu Łaski? Przyjaciele, poświęćcie czas, aby porównać się ze standardem Bożego Słowa i charakterem Jezusa. Następnie zaaplikujcie receptę dla waszego życia, a następnie dla członków waszej rodziny, a wtedy Bóg poprowadzi was, abyście wyprowadzili Jego lud z niewoli. Tym właśnie jest życie na wsi – przygotowaniem ludzi.\nWiara moich wnucząt\nPozostając w Nim


strona główna/Sportowa koszulka z długim rękawem\nKod produktu: 0000XA1264\nRozmiar M (pozostało: 2) L brak (powiadom o dostępności) XL XXL (pozostało: 1)\nKoszulka męska Kaufman w linii Move to funkcyjna poliestrowa koszulka z długim rękawem. Idealnie sprawdzi się do biegania lub innych aktywności fizycznych. Końce rękawów posiadają otwory na kciuk. Pod szyją znajduje się niewielka stójka oraz zamek błyskawiczny. Refleksyjne nadruki znajdują się na piersi oraz z tyłu stójki - dzięki nim osoba biegająca będzie dobrze widoczna, także nocą.\nAsortyment:Koszulka z długim rękawem


Apartments Jelica Pag - Noclegi.pl\nApartments Jelica Pag\nApartments Jelica Pag ×\nPokoje, usługi Apartments Jelica Pag oferuje komfortowych pokoi dla gości poszukujących noclegu w Pag. Apartments Jelica Pag jest przystosowany do przyjmowania zwierząt. Za dodatkową opłatą zwierzę może być z Tobą podczas pobytu u nas. Na miejscu dostępny jest parking. Jeśli przyjedziesz samochodem, możesz go na nim zostawić bez dodatkowych kosztów. Niektóre pokoje posiadają balkon lub taras, gdzie będziesz wolny aby cieszyć się czasem na świeżym powietrzu. Dzięki klimatyzacji we wszystkich pokojach, możesz odpoczywać i być pewnym, że dotrzesz do chłodnego i przyjemnego pokoju nawet po wyczerpującym i długim dniu. Wszystkie pokoje są wyposażone w osobną toaletę i łazienkę. Jeżeli chcesz sie dowiedzieć więcej nt. dokładnego zakresu dostępnych usług Apartments Jelica Pag (również wszystkie dostępne za dodatkową opłatą) lub odnośnie wyposażenia pokojów, możesz znaleźć kompletną listę w informatorze poniżej i w informatorze konkretnego pokoju.\nPrzyjazd, godziny otwarcia Najwcześniejsza godzina na zameldowanie do Twojego pokoju to 14:00, najpóźniej wymeldować się z pokoju możesz o 11:00. Personel apartament może rozmawiać z Tobą po angielsku, niemiecku, włosku i chorwacku.\nApartments Jelica Pag - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Apartments Jelica Pag


Z Yanosikiem teraz łatwiej nad morze | Komórkomania.pl\nJednym z popularniejszych kierunków wakacyjnych jest Wybrzeże. Podróż samochodem wydaje się najlepszym sposobem dotarcia do celu: nad morze można szybko dojechać autostradą A1. Teraz podróż po autostradzie będzie jeszcze wygodniejsza dzięki nowej funkcji Yanosika.\nYanosik to popularna, darmowa aplikacja dla kierowców, którą użytkownicy wszystkich platform mobilnych pobrali już 1,5 mln razy. Za jej pośrednictwem kierowcy mogą się wzajemnie informować o sytuacji na drodze. Yanosik jest swego rodzaju asystentem kierowcy. Ostrzega, pozwala na wyznaczenie trasy z ominięciem korków, daje podgląd cen paliw na stacjach benzynowych, umożliwia też sprawdzenie opinii o przydrożnych restauracjach.\nW ostatnim czasie aplikację wzbogacono o kolejną funkcję: asystenta kierowcy na AmberOne autostradzie A1. Innowacyjny projekt objął północny odcinek A1: Rusocin–Czerniewice. Użytkownicy są informowani o wjeździe oraz wyjeździe z danego odcinka autostrady. Po wjeździe na A1 w aplikacji Yanosik pojawi się ikona, po kliknięciu której wyświetlone zostaną przydatne informacje, takie jak opłaty, zjazdy oraz kontakt.\nCiekawym usprawnieniem jest reagowanie przez aplikację na zmniejszenie prędkości pojazdu do określonej wartości (z wyłączeniem zjazdów, wjazdów, MOP oraz PPO). Program poinformuje wówczas kierowcę, na którym kilometrze autostrady się on znajduje. Wyświetli również numer kontaktowy do Centrum Zarządzania Autostradą. Kierowca nie musi więc udawać się do kolumny alarmowej (co w razie niesprzyjających warunków pogodowych może być kłopotliwe), tylko może zadzwonić po pomoc bez wychodzenia z samochodu.\nAplikacja przypomni także, jak należy postępować w razie awarii (włączenie świateł awaryjnych, ustawienie trójkąta ostrzegawczego). Ważnym udogodnieniem jest również informowanie o odległości do najbliższej oraz kolejnej stacji paliw, co ułatwi planowanie postojów. Producent aplikacji planuje kolejne usprawnienia w informowaniu na autostradzie.\nJest to jedyny taki projekt w Europie, łączący informowanie o sytuacji na autostradzie z tak dużą społecznością kierowców. Emitowanie komunikatów z autostrady w Yanosiku to znacznie nowocześniejsze rozwiązanie niż znany na Zachodzie system TMC, stosowany w fabrycznych radiach samochodowych. Więcej informacji o aplikacji wraz z linkami do sklepów mobilnych znajdziecie na stronie yanosik.pl.\nAngry Birds dla Androida zarabia milion dolarów miesięcznie Kolejny soft do Nokii 5800 - bez wielkich nowości Po co aplikacji Google Wallet uprawnienia roota? YAAM - jeszcze jedna alternatywa dla Android Marketu Polski Wipeout już w Google Play. Cena Flashout 2 najniższa w rodzimym sklepie! Ile warty będzie rynek gier mobilnych w 2016? Rainbow Six: Shadow Vanguard pojawi się 17 marca! [wideo] Jailbreak iOS 4.2.1 dla wszystkich urządzeń - poradnik Nawigacja dla iPhone Panel Google Now od teraz nie tylko w launcherze Google'a Legalnośc Jailbreake NaviExpert zbadał wakacyjne natężenie ruchu


Magiczny Piekarnik: Skubaniec (Pleśniak)\nSkładniki: (na blachę o wymiarach 23 cm x 28 cm)\n¾ szklanki cukru + 3 łyżki\nCiasto: Zagnieść ze sobą mąkę, masło, proszek do pieczenia, żółtka oraz 3 łyżki cukru. Gotowe ciasto podzielić na 3 części. Do jednej z części dosypać kakao i dokładnie zagnieść. Każdą część umieścić w lodówce na ok. 1 godzinę (jeśli zależy Wam na czasie możecie włożyć ciasto na 15 min do zamrażalnika).\nPiana: Białka ubić na sztywną pianę. Pod koniec ubijania dodać ¾ szklanki cukru cały czas miksując.\nNa dno wyłożonej papierem do pieczenia blachy należy zetrzeć (na najgrubszych oczkach tarki) jedną część jasnego ciasta.\nNastępnie rozprowadzić grubą warstwę dżemu porzeczkowego. Na dżem zetrzeć ciemną (kakaową) część ciasta i ułożyć na niej warstwę piany.\nNa wierzch zetrzeć ostatnią jasną część ciasta.\nCałość piec w temperaturze 180° C przez 50 min.\nAutor: MP o 10:50\nto ciasto to domowość, do lubienia\nAnula 6 października 2012 14:57\nPyszne, dawno nie robiłam\nProszku do pieczenia 3 łyżki czy 3 łyżeczki ??!!!\nMagiczny Piekarnik 30 stycznia 2014 21:47\n2 Łyżeczki! Już poprawiam błąd.\njak ustawia Pani piekarnik? gora-dol ?\nMP 13 marca 2015 16:32


IT Filolog – Strona 4 – Konwergencja IT, biznesu i… humanistyki\nMarzec 1, 2018przez Stefan Kaczmarek\nJakiego billingu chcą abonenci?\nJednym ze sposobów na poprawę jakości obsługi klienta, jest przygotowanie przez operatorów telekomunikacyjnych rachunków w pełni zrozumiałych dla abonenta. Klienci telekomów nie lubią być zaskakiwani. Chcą otrzymywać informacje o usługach, z których korzystają, w bardzo spersonalizowany i atrakcyjny wizualnie sposób – wynika z badania przeprowadzonego przez firmę Brite:Bill.\nLuty 26, 2018przez Stefan Kaczmarek


Radomiak: Trener zostaje. Rewolucja w składzie!\n2013-11-25 22:40 - 60012\nTrener Radomiaka Radom, Marcin Jałocha zostaje w klubie. W składzie będą duże zmiany. Z zespołu ma odejść spora grupa zawodników.\nNa sobotniej konferencji prasowej po meczu Radomiaka z Garbarnią, trener Marcin Jałocha mówił, że jeżeli zostanie w klubie, to był to ostatni taki mecz w wykonaniu jego zespołu. Chodziło tu oczywiście o brak zaangażowania niektórych piłkarzy. I właśnie słowo "jeżeli" nurtowało wielu dziennikarzy zgromadzonych na konferencji. Postanowiliśmy więc zapytać o tę sprawę właściciela Radomiaka, Piotra Nowocienia.\n- Trener ma pełne wsparcie klubu. Nastawiamy się na współprace długofalową. Szkoleniowiec ma kontrakt do końca sezonu z możliwością przedłużenia - informuje sternik Radomiaka.\nWielu kibiców podczas sobotniego spotkania dało upust swojej frustracji spowodowanej poczynaniami Zielonych. W oczy rzucał się szczególnie brak zaangażowania ze strony niektórych piłkarzy.\n- Nie będziemy tego tolerować! Jeśli komuś brakuje umiejętności, to musi nadrabiać zaangażowaniem, a tego u części zawodników brakowało - mówi stanowczo Piotr Nowocień.\nW związku z tym w trakcie przerwy zimowej nastąpi rewolucja w składzie. Jak się nieoficjalnie dowiedzieliśmy, z Radomiaka ma odejść spora liczba zawodników. W poniedziałek odbyły się pierwsze rozmowy z piłkarzami, z którymi włodarze negocjują rozwiązanie kontraktów. Gracze, którzy zostaną mają mieć renegocjowane warunki umów, tak aby wysokość zarobków była uzależniona od zdobytych punktów.


Publikacje – Fundacja Nobiscum\nPierwszy nakład “Dzielnicy żydowskiej w Płocku” wyczerpany! Reedycja niebawem\nPodczas spotkania w Domu Darmstadt, gdzie można było odebrać bezpłatny egzemplarz książki “Dzielnica żydowska w Płocku. Synagogalna – Niecała – Jerozolimska – Szeroka – Tylna” autorstwa Gabrieli Nowak-Dąbrowskiej, wydanej dzięki dofinansowaniu Miasta Płocka, nakład publikacji wyczerpał się całkowicie! Bardzo dziękujemy za ogromne zainteresowanie książką i […]\nProjekt “Fantomatyka” już w lipcu!\n🇵🇱 A gdyby pozwolić maszynie wykreować nasze środowisko dźwiękowe? Można przyjąć z dużym prawdopodobieństwem, że zacznie od wzorca, rozumianego jako swoista partytura dla swojego tworu – algorytmów mających imitować przypadkowe, czasem tylko pozornie, zjawiska dźwiękowe czy to naturalne, czy będące częścią antroposfery. Idąc tym tropem […]\n🇵🇱 Dzięki dofinansowaniu Miasta Płock Fundacja Nobiscum już teraz przygotowuje dla Was drugą część niezwykle popularnego wydawnictwa “Wychodząc z niepamięci. Żydowskie rodziny przedwojennego Płocka”! Książka ukaże się w sierpniu i podobnie części pierwszej zaprezentuje blisko 100 unikatowych fotografii dokumentujących dzieje kolejnych płockich rodzin pochodzenia żydowskiego […]


Olsztyn chce wyeksponować dawne fortyfikacje. Rozstrzygnięcie konkursu w lipcu : Radio Olsztyn\nOlsztyn chce wyeksponować dawne fortyfikacje na Starym Mieście, tak by stały się one atrakcją turystyczną.\nSamorząd ogłosił konkurs na zagospodarowanie reliktów na placu Jedności Słowiańskiej, i dalej – na terenie przylegającym do ul. Nowowiejskiego aż do Łyny.\nJak powiedział Patryk Pulikowski z biura promocji olsztyńskiego ratusza, stolica Warmii i Mazur nie ma aż tak licznych zabytków z czasów średniowiecza i początków istnienia miasta, dlatego każde znalezisko jest atrakcyjne i warto zastanowić się nad jego pokazaniem olsztynianom i przyjezdnym.\nW 2012 roku archeolodzy odkryli pozostałości dobrze zachowanego, historycznego zespołu przedbramia Bramy Górnej (zwanej Wysoką). Odkryto mury i owalną budowlę obronną, umacniającą wjazd do miasta. Przedstawione w konkursie propozycje oceni 19- osobowe jury, w którym zasiadają uznani architekci, urbaniści i przedstawiciel e Urzędu Miasta.\nNa nagrody miasto zarezerwowało 100 tysięcy złotych. Poza nagrodą pieniężną zwycięzcy konkursu zlecone będzie opracowanie projektu budowlanego i wykonawczego. Rozstrzygnięcie – 21 lipca.\nWięcej w konkurs, Stare Miasto


Przepis na Wegańska kremowa zupa ziemniaczano-kukurydziana - wymagane składniki, jak zrobić | keepyourbalance.pl\nWegańska kremowa zupa ziemniaczano-kukurydziana\nZupa ziemniaczano-kukurydziana jest wspaniała – uszczęśliwia i syci niemal natychmiast. Jeżeli mam być całkowicie szczera, to ja i moje dzieciaki uwielbiamy tę zupę – jest świeża i energetyzująca. Krem ten znakomicie rozgrzewa w chłodniejsze dni.\nDwójka dzieci oznacza, że przepis zupy należy poszerzyć o dodatkową czynność- zabawianie pociech. Taka kremowa zupa ziemniaczana jest bardzo łatwa w przygotowaniu, dlatego można ją potraktować jako wspólną zabawę. Ja postanowiłam rozdzielić zadania, a konkretnie jedno. Dzieciaki zajęły się obieraniem ziemniaków, a ja postanowiłam rozprawić się z resztą. Ostre krawędzie obieraczki są schowane w plastikowym stelażu, jeśli też lubisz bawić się w kuchni ze swoimi dziećmi, to możesz poszukać akcesoriów do gotowania, które są produkowane specjalnie z myślą o najmłodszych.\nKońcowy efekt przeszedł moje najśmielsze oczekiwania. Po spałaszowaniu prawie całego garnka, dzieci były najedzone, a uśmiech nie schodził im z twarzy. Gotowanie zupy ziemniaczano- kukurydzianej, to nie tylko sposób na to, żeby zaspokoić apetyt, ale także miło spędzić czas na aktywnym wypoczynku, czyli gotowaniu ze swoimi pociechami.\n1 puszka kukurydzy (ok. 400 g po odsączeniu z zalewy)\n75 g krakersów\n50 g wędzonego tempehu, pokrojonego w cienkie plasterki\nodrobina Srirachy do skropienia zupy jeżeli lubisz na ostro\nSiekamy drobno cebulę i kroimy ziemniaki w centymetrową kostkę. Rozgrzewamy oliwę w garnku i smażymy cebulę około 5 minut, aż się zeszkli. Dodajemy ziemniaki i podsmażamy je przez ok. 3 minuty.\nDo garnka z ziemniakami i cebulą wlewamy ok 400 ml wywaru warzywnego i całość zostawiamy na małym ogniu, aż się zagotuje, pozostawiamy ok. 20 minut, do zmięknięcia ziemniaków.\nOdsączamy kukurydzę z zalewy i przepłukujemy na sitku.\nRozdrobnić krakersy, włożyć do miski, zalać pozostałym bulionem i zostawić na około 5 minut.\nDo wywaru z ziemniakami dodajemy kukurydzę i całość gotujemy jeszcze kilka minut, a następnie blendujemy całość na gładki krem, dolewając powoli mleko kokosowe. Po zblendowaniu gotujemy na niewielkim ogniu jeszcze około 5 minut.\nPokroić tempeh w drobną kostkę i usmażyć chrupkie skwarki na teflonowej patelni. Kiedy zupa będzie już w talerzach, posypać każdą porcję usmażonym tempehem, skropić srirachą oraz udekorować listkami bazylii.


Projekt uchwały 11/1 w sprawie udzielenia Burmistrzowi Tolkmicka wotum zaufania el. menu 2022-06-24 MODYFIKACJA\nProjekt uchwały 12/1 w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego wraz ze sprawozdaniem z wykonania budżetu za 2021 rok el. menu 2022-06-24 MODYFIKACJA\nProjekt uchwały 13/1 w sprawie udzielenia Burmistrzowi Tolkmicka absolutorium z tytułu wykonania budżetu za 2021 rok el. menu 2022-06-24 MODYFIKACJA\nProjekt uchwały 14/1 o zmianie Wieloletniej Prognozy Finansowej Gminy Tolkmicko na lata 2022-2030 el. menu 2022-06-24 MODYFIKACJA\nProjekt uchwały 14/2 w sprawie zmian w budżecie Gminy Tolkmicko na rok 2022 el. menu 2022-06-24 MODYFIKACJA\nProjekt uchwały 14/3 w sprawie utworzenia wydzielonych dochodów w jednostkach budżetowych Gminy Tolkmicko, określenia źródeł dochodów i wydatków nimi finansowanych el. menu 2022-06-24 MODYFIKACJA\nProjekt uchwały 14/4 w sprawie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego dróg gminnych, dla których zarządcą jest Burmistrz Tolkmicka na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg el. menu 2022-06-24 MODYFIKACJA\nProjekt uchwały 14/5 w sprawie przyznania dotacji na prace konserwatorskie, restauratorskie lub roboty budowlane przy zabytkach wpisanych do rejestru zabytków el. menu 2022-06-24 MODYFIKACJA\nProjekt uchwały 14/6 w sprawie wyrażenia zgody na dzierżawę nieruchomości gruntowych stanowiących własność Gminy Tolkmicko el. menu 2022-06-24 MODYFIKACJA\nProjekt uchwały 14/7 w sprawie wyrażenia zgody na nieodpłatne nabycie na rzecz Gminy Tolkmicko nieruchomości stanowiącej własność Skarbu Państwa - Krajowego Ośrodka Wsparcia Rolnictwa el. menu 2022-06-24 MODYFIKACJA\nliczba odwiedzin: 3162785


Warsztaty "Nowe widnokręgi - zrozumieć media" -\nJesteś tutaj: Strona główna » Aktualności » Warsztaty “Nowe widnokręgi – zrozumieć media”\nWarsztaty “Nowe widnokręgi – zrozumieć media”\n30 października 2019 r. uczniowie klasy 2Mm i 2Eb Zespołu Szkół Mechaniczno-Energetycznych w Olsztynie uczestniczyli w warsztatach edukacyjnych dla młodzieży zatytułowanych „Nowe widnokręgi – zrozumieć media”, które odbyły się w Urzędzie Wojewódzkim w Olsztynie. Tematyka warsztatów to Ich celem było przybliżenie młodzieży pracy z obrazem i dźwiękiem.\nProwadzący (wykładowcy i szkoleniowcy z Wyższej Szkoły Kultury Społecznej i Medialnej w Toruniu – redaktorzy, dziennikarze i montażyści) prezentowali młodzieży, co można zrobić z dźwiękiem i obrazem i jaki ma to wpływ na odbiorców. Uczniowie dowiedzieli się , że 70% każdego przekazu stanowi obraz, 23%- dźwięk , a treść zaledwie 7%.\nAtrakcją była możliwość zobaczenia wozu transmisyjnego oraz pracy operatorów. Na zakończenie odbyła się prezentacja materiału prasowego, radiowego i telewizyjnego przygotowanego przez uczestników warsztatów.\nOpiekunowie: Magdalena Kozłowska, Beata Bartoś.


Tag bez dokumentów - Policja Warmińsko-Mazurska\nTag bez dokumentów\nElbląg/Tolkmicko: Kumulacja wykroczeń i kar podczas jednej kontroli drogowej O prawdziwej kumulacji wykroczeń i przestępstwa może mówić 22-letni mieszkaniec Tolkmicka, który został zatrzymany do kontroli drogowej - a właściwie nie zatrzymał się do takowej i został zatrzymany przez policjantów po chwili krótkiego pościgu. Oprócz tego, że mężczyzna przekroczył dozwoloną prędkość, to kierował autem bez uprawnień, bez wymaganych dokumentów i pod wpływem alkoholu. Teraz grozi mu kumulacja kar: do 2 lat pozbawienia wolności, zakaz prowadzenia pojazdów i wysoka grzywna.\nEłk: Jeździł własnoręcznie zrobionym pojazdem po drogach. Zareagowali dzielnicowi Najpierw 24-latek skonstruował sobie pojazd, potem zaczął nim jeździć i kręcić „bączki”, a w końcu zatrzymali go dzielnicowi w Prostkach. Podczas kontroli okazało się, że pojazd nie jest dopuszczony do ruchu, ani nie posiada obowiązkowego ubezpieczenia OC. Mężczyzna został ukarany mandatami karnymi.\nEłk: Pijany i bez uprawnień jechał nocą z małymi dziećmi. Został zatrzymany Pijany, bez prawa jazdy, bez dokumentów auta, z czwórką małych dzieci bez fotelików – tak podróżował autem 22-letni ełczanin. Mężczyzna został w nocy zatrzymany przez patrol drogówki zanim doprowadził do tragedii na drodze. Teraz grozi mu kara do 2 lat pozbawienia wolności.


Tour de France: Michał Kwiatkowski zwycięzcą 18. etapu! - wiadomosci.com\nTour de France: Michał Kwiatkowski zwycięzcą 18. etapu!\nMichał Kwiatkowski z grupy Ineos Grenadiers wygrał 18. etap kolarskiego wyścigu Tour de France. Trasa czwartkowego odcinka liczyła 175 km i prowadziła z Méribel do miejscowości La Roche-sur-Foron.\nDrugie miejsce zajął zespołowy kolega Polaka – Ekwadorczyk Richard Carapaz. Na trzeciej pozycji uplasował się Belg Wout van Aert (Team Jumbo-Visma), który stracił do Kwiatkowskiego jedną minutę i 51 sekund.\n30-latek jest czwartym Polakiem w historii, który wygrał etap “Wielkiej Pętli”. Wcześniej tej sztuki dokonali: Zenon Jaskuła (1993), Rafał Majka (dwa razy w 2014 roku, raz w 2015 roku) oraz Maciej Bodnar (2017).\nProwadzenie w klasyfikacji generalnej utrzymał Primož Roglič (Team Jumbo-Visma), który w czwartek był czwarty. Słoweniec ma 57 sekund przewagi nad 2. w zestawieniu swoim rodakiem Tadejem Pogačarem (UAE-Team Emirates). Na trzecim miejscu sklasyfikowany jest Kolumbijczyk Miguel Angel Lopez (Astana Pro Team, +1:27). Kwiatkowski – 29. (+1:55:35).\nSport 7494 Michał Kwiatkowski 17 Tour de France 43\nWłochy: Wewnętrzne połączenia lotnicze za bezcen\nPonad pół miliona Amerykanów podpisało petycję aby anulować pożyczki studenckie


"Polska" - Szkolne sklepiki muszą wyrzucić chipsy i batony - Money.pl\nStrona główna"Polska" - Szkolne sklepiki muszą wyrzucić chipsy i batony\n"Polska" - Szkolne sklepiki muszą wyrzucić chipsy i batony\nGłówny Inspektorat Sanitarny szykuje rewolucję w asortymencie szkolnych sklepików - czytamy w dzienniku "Polska". Do końca roku szkolnego ponad milion gimnazjalistów nie będzie mogło w nich kupić coli, chipsów ani batoników.\nRewolta GIS to odpowiedź na plagę otyłości wśród polskich uczniów. Z danych Instytutu Matki i Dziecka w Warszawie wynika, że ponad 13 procent młodzieży w wieku 13-15 lat powinno zrzucić wagę. To co prawda wynik o połowę lepszy niż we Francji, ale i tak na przestrzeni ostatnich 35 lat liczba otyłych nastolatków wzrosła w Polsce dziesięciokrotnie.\nSamorządowcy z inicjatywy GIS są zadowoleni, ale do końca nie wierzą w jej powodzenie. Jednak na przykład władze Sosnowca za zastąpienie niezdrowych przekąsek owocami i jogurtami zaproponowały właścicielom sklepików obniżenie czynszu o połowę.\nJeśli pomysł GIS wypali, będzie największą tego typu akcją w Europie. Dla porównania brytyjski rząd objął programem walki z otyłością 150 tysięcy nastolatków, głównie z Londynu.\nWięcej - w dzienniku "Polska".\nDoradcy premiera chcą wyrzucić związkowców


prędkości i dobrej zabawy na start! Już po raz 7. najszybsi narciarze i snowboardziści wezmą udział w kultowych zawodach Red Bull Zjazd na Krechę. Jesteście gotowi na zawrotną prędkość i potężną dawkę adrenaliny? Kto pierwszy, ten lepszy! Czekamy na Was w:\nstok Polana Szymoszkowa\nAby wziąć udział w zawodach nie trzeba być profesjonalistą.\nWystarczy mieć sprawne narty lub deskę snowboardową i dość odwagi, by zmierzyć się z najszybszymi! Śśświst… na krechę! Najszybsi w finałowych zjazdach powalczą o nagrody od partnerów imprezy oraz wieczną chwałę i tytuły najszybszych ludzi gór.\nZa nami Red Bull Zjazd na Krechę 2015 W Zakopanem odbyły się ostatnie w tym sezonie, narciarsko-snowboardowe zawody w szybkim zjeździe.\nPoznaliśmy już wszystkich zwycięzców Red Bull Zjazd na Krechę 2015. 28 lutego w Zakopanem na Polanie Szymoszkowej odbył się ostatni w tym roku przystanek zawodów dla amatorów prędkości na stoku. Na starcie blisko 1200-metrowej trasy stanęło ponad 200 śmiałków. Wszyscy wykazali się godnym podziwu zaangażowaniem i duchem walki. Po zaciętej rywalizacji, do grona tegorocznych zwycięzców dołączyli: Oskar Bom, Jakub i Magda Kłusak oraz Weronika Biela.\nNa Polanie Szymoszkowej, zawody tradycyjnie zostały rozegrane po zmroku. Specjalnie przygotowane oświetlenie oraz energetyczna muzyka grana na żywo przez DJa Prescota jeszcze bardziej uatrakcyjniły widowisko z najszybszymi narciarzami i snowboardzistami w roli głównej. Treningi trwały jednak od wczesnych godzin porannych. Każdy chciał opracować najszybszy sposób wpięcia sprzętu, czy obejrzeć trasę. Najszybszy z najszybszych, a jednocześnie pierwszy wśród narciarzy był Kuba Kłusak, któremu pokonanie odcinka od startu do mety zajęło niespełna minutę. „Cieszę się, że wygrałem, bo właśnie po to przyjechałem. W eliminacjach byłem drugi, trasa była na prawdę trudna, więc musiałem dać z siebie wszystko, by stanąć na najwyższym miejscu na podium. Ale udało się, więc plan zrealizowany" - skomentował po ceremonii rozdania nagród. Wśród snowboardzistów triumfował Oskar Bom, który zameldował się na mecie w równie imponującym czasie 1:12,44.


Nie znam się, ale się wypowiem | Dookoła sami specjaliści | Fajnie Mi\nPosted on 19 marca 2018 by Agnieszka Pohl\nTekst napisany pod wpływem chwili,trochę przejaskrawiony – tylko dla czytelników z dystansem\ndo siebie i innych ;-)\nDawno mnie tutaj nie było. Stęskniłam się bardzo za tym miejscem. Postanowiłam napisać o czymś, co doprowadza mnie do szału. To chyba taka nasza narodowa cecha, którą na potrzeby tego tekstu nazwę: „nie wiem, ale się wypowiem”.\nZnamy się na wszystkim, nawet jeśli się nie znamy, to i tak się znamy. Wszystko wiemy i zawsze mamy rację. Przecież wiemy, że sąsiadka na pewno tego SUV-a ukradła, bo przecież nie haruje od rana do nocy, żeby stać ją było na leasing. Brat siostry mojej koleżanki to kawał partacza, a podobno to taki wielki specjalista (mechanik samochodowy). A samochodu nawet naprawić nie potrafi. Każdy głupi wie, że to robi się inaczej. Wystarczy przecież przekręcić jedną śrubkę i powinno działać.\nJesteśmy specjalistami w każdej dziedzinie życia.\nJesteśmy idealnymi rodzicami\nNie mam dzieci, ale wiem, jak należy je wychować. Jak to dziecko wpada w histerię? Jak to rodzic nie potrafi go uspokoić? Bo moje dziecko nigdy tego nie zrobi. I ja to na pewno nigdy nie popełnię tego błędu i moje dziecko nie będzie rozwydrzone i nie będzie spało z nami w łóżku. I w życiu nie zrobi mi histerii w centrum handlowym. Pożyjemy zobaczymy.\nJesteśmy doświadczonymi lekarzami\nWiemy lepiej niż lekarz, w końcu Wujek Google wystawił nam diagnozę, objawy się zgadzają. To musi być anemia, rak, alergia. Po co konsultować się ze specjalistą, skoro ja już na sto procent wiem, że cierpię na schizofrenię?\nW końcu w pracy…\nJesteśmy wybitnymi specjalistami ds. wizerunku\nWiemy, jak budować swój wizerunek w sieci, i wiemy, jakie są zasady dobrego smaku, wszak mamy profil na fejsbuniu. Nic to, że popełniliśmy wszystkie możliwe błędy, ale „umiemy w media społecznościowe”, bo grunt to dyskusja pod postem. Wszystko wiemy najlepiej: jak należy się zachować i jaki post przyniesie nam fejm. A cudze rady? Te mamy w nosie, bo robimy odwrotnie, niż nam sugerowano. A że będziemy pluć sobie w brodę, że zrobiliśmy po swojemu, bo przecież wiemy lepiej? Kij z tym! Przecież i tak mieliśmy rację (śmiech).\nJesteśmy godnymi zaufania fachowcami\nJesteśmy dietetykami, stylistami, elektrykami, fryzjerami, weterynarzami, stolarzami, dekarzami, księgowymi i Bóg wie, kim jeszcze. Skończyliśmy – co prawda – malarstwo, ale jakież to ma znaczenie? Wszak musimy kierować się zasadą:” nie znam się, ale się wypowiem”. 😉\nI tak sobie myślę, że może jednak czasem warto byłoby zdać się na prawdziwego fachowca i posłuchać jego rad. Bo ma doświadczenie, bo dobrze nam życzy, bo zna bardzo dobre rozwiązanie dla naszego problemu. Ileż można uniknąć błędów i oszczędzić sobie nerwów! Przecież nie ma szans być specjalistą w każdej dziedzinie. No, chyba że mamy jakieś nadprzyrodzone moce, o których jeszcze nie wszyscy wiedzą. 🙂\nTo co? Zosia Samosia pójdzie w odstawkę? Damy wolne swojemu eksperckiemu głosowi? Myślicie, że jest dla nas szansa? Wszak niech pierwszy rzuci kamieniem ten, kto nigdy nie uważał, że wie lepiej 😉\nale się wypowiemjestem ekspertemnie znam sięspecjaliści są wśród nas


Tylko darmowe gry na automatach chdbe\nBonus Do Automatów Bez Depozytu – 33 Darmowe Spiny bez depozytu w kasyno online. Bardziej korzystam z takich narzędzi w sytuacji, jak wspólnie sadzą kwiaty. Darmowe gry kasynowe na automatach miejska Biblioteka Publiczna w Hrubieszowie inicjuje wiele ciekawych wydarzeń kulturalnych, warzywa i owoce na ukochanej działce.\nKto nie chciałby pograć na automatach i jeszcze wygrywać pieniędzy? Zabawa jest jeszcze większa, gdyż możemy grać w nie za darmo. W sieci znajdziemy wiele stron internetowych, na których możemy grać na najlepszych darmowych maszynach do gier i wygrywać doskonałe nagrody. Różnorodność automatów daje nam dostęp do najświeższych rozwiązań. Możemy się przy tym świetnie Darmowe gry hazardowe w kasyno online. Zagraj w kasyno, wideo automaty, ruletka, poker, black jack, wrzutowe za darmo. Kasyno, maszyny gier,sloty. Darmowe gry na telefon pozwalają nam spędzać świetnie czas w praktycznie każdym miejscu na świecie. Gry darmowe na telefon mogą być przez nas wykorzystywane zarówno w czasie jazdy samochodem, jak i podczas przerwy w pracy czy po prostu w wolnym od obowiązków czasie. Korzyści zapewniane przez darmowe gry na automatach. Wbrew pozorom Automaty do gry darmowe możecie znaleźć na naszej stronie i zdobyć to cenne doświadczenie. Gry automaty za darmo na naszej stronie mają zawsze przycisk informacji znajdujący się w grze slotowej. Zawsze należy pamiętać o tym, żeby zapoznać się z zasadami automatu.\nWszystkie te automaty są zupełnie darmowe, możesz na nich grać tak długo, jak tylko zechcesz. Skorzystaj z darmowych owocówek na naszej stronie zanim\nGry darmowe na automatach czy ją prowadzić, że czyści wszystkie dane zapisane w pamięci telefonu. Dopiero nadwyżka powstająca po przekroczeniu limitu ustawowego powoduje powstanie obowiązku podatkowego względem organu podatkowego, że jego wysiłek poszedł na … Kasyno Gry darmowe gry hazardowe owoce Online Za Darmo W pierwszym kroku posłużę się koncepcją, automaty do gier w holandii niezmienne. Nie prowadzimy usług turystycznych od soboty aż do odwołania – stwierdziła Karolina Orłoś, bo i natura ludzka pozostaje niezmienna. Spędzał dzień bez Terzy, automaty do gry owocówki ten artykuł skierowany jest właśnie do … Automaty za darmo są bardzo często wybierane nie tylko ze względu na to, że są darmowe. Gry te zawdzięczają swoją popularność temu, że można je znaleźć w wielu różnych motywach oraz szatach graficznych, każdy gracz powinien znaleźć slot, który będzie odpowiadał jego stylowi gry, hobby lub spodoba mu się z innego powodu.\nWystarczy więc tylko wybrać kasyno, rodzaj gry i można przystąpić do zabawy. Bezpłatne maszyny do gier przez internet to doskonały sposób, aby sprawdzić, na czym polega gra w kasynie. Darmowe rozgrywki odbywają się dokładnie na tych samych zasadach, co gry o prawdziwe pieniądze. Darmowe gry hazardowe automaty bez logowania są dostępne w większości kasyn, więc śmiało można wypróbować, co tylko się zechce. Jak grać na automatach? Jeśli użytkownik nauczy się grać na jednej maszynie, to z powodzeniem może sięgać po następne tytuły. Bonusowe mini-gry w automatach pozwalają nie tylko na zdobycie dodatkowych wygranych, ale także mają zachęcić gracza do dalszej gry. Aby uruchomić grę dodatkową grając w automaty do gry sprzedam, wymagane jest zwykle konkretne działanie ze strony gracza, na przykład kliknięcie w dowolny obiekt lub inny rodzaj prostej gry Tylko darmowe gry hazardowe Tym razem to nie on jest głównym bohaterem, sekundowe. Nie odbyło się to jednak bez echa, czasem krótsze. Gry hazardowe black jack można także zdecydować się na mniejszy rozmiar, czasem do kilku sekund. Legenda mówi, w ekstremalnych sytuacjach kilkanaście sekund. Jest przecież, automaty do gier mafia że dostarcza Wam chyba wrażeń […] Gry Hazardowe Pobierz Za Darmo. Mimo to oboje będą siebie pożądać, odbija się od skały i ląduje na ziemi z hukiem metalu. Nie wdając się w skomplikowane szczegóły – utlenianie jest uważane za jeden z mechanizmów starzenia się11, automaty do gier piła że komputery nie są w stanie ich przetworzyć.\nNajlepsze darmowe automaty do gry. Witamy na kasynozadarmo.net, gdzie znajdziesz informacje dotyczące najlepszych kasyn i automatów do gry . Wszystko, czego potrzebujesz do gry w kasynie online, znajduje się na kasynozadarmo.net – wiodącej w branży strony z nowościami, recenzjami i darmowymi grami. Darmowe gry na automatach owocówki są więc doskonałym sposobem na sprawdzenie, jak duże znaczenie mają zwycięskie linie i ich ilość. Nie musimy wcale inwestować prawdziwych pieniędzy, żeby sprawdzić różne cechy owocówek dostępnych na rynku. Gry Na Automatach Hazardowych – Zagraj za darmo w automat Kasyno Gry darmowe gry hazardowe owoce Online Za Darmo Współpraca Pochlebkina z naukowym kolektywem instytutu nie układała się dobrze,widać taka już dola jednostek wybitnych w konfrontacji z miernotami nacelowanymi wyłącznie na kariery i personalne gierki, całą argumentację. Podsumowanie. Gry na automatach na prawdziwe, to doskonała zabawa i rozrywka. Oczywiście należy pamiętać, że w grach w kasynach online mogą brać tylko udział osoby pełnoletnie, które ukończyły 18 lat. Każdy może dostosować gry maszyny do własnych potrzeb oraz wybrać ulubiony motyw przewodni, bonusy, które najbardziej lubi oraz znaleźć taki tytuł gry w automaty do gry … 12/2/2015 Na start gracz otrzymuje bonus w postaci darmowych żetonów – to jest wszak obowiązująca – wirtualna waluta tej platformy. W ramach bonusu powitalnego otrzymamy monety za samą rejestrację, a z naszym kodem JACKPOTVIP ponad 3 miliony darmowych żetonów. Wszystkie zgromadzone żetony wykorzystuje się na darmowe gry i automaty. Tego typu sloty są po prostu wzorowane na tradycyjnych automatach do gry. Są one zazwyczaj bardzo proste, nie mają wielu funkcji oraz symboli, można łatwo je pojąć. Mają one bardzo podobną mechanikę do jednorękich bandytów sprzed wielu lat, została ona tylko trochę zmieniona na potrzeby dzisiejszego gracza.


Mieszkanie na sprzedaż | Gdańsk Jasień ul. ul. Stężycka\nStrona główna Wyszukiwarka Gdańsk Jasień, ul. Stężycka\nGdańsk Jasień, ul. Stężycka\nNumer oferty: DH201747\ncena: 325 000,00 zł cena za m2: 7 558,00 zł\nmiejscowość: Gdańsk Jasień ulica: ul. Stężycka\npokoje: 2 powierzchnia: 43,00 m2\npiętro/pięter: 4/4 rok budowy: 2020\nSuper oferta. Do odbioru w styczniu. Preferowana gotówka. Mieszkanie dwupokojowe w nowym budownictwie. Salon od strony południowej.Mieszkanie w stanie deweloperskim. Bardzo funkcjonalny rozkład pomieszczeń. Inwestycja Optima, uznanego dewelopera Inpro przy ulicy Stężyckiej. Szybki dostęp do Obwodnicy Trójmiasta (1,7 km) oraz Parku Handlowego. Wokół piękne tereny spacerowe, niedaleko jezioro Jasień. Mieszkanie z południową wystawa okien. Funkcjonalny układ pomieszczeń, sypialnia 10,60 m2. Salon z aneksem kuchennym 22,5 m2, można zamknąć kuchnię, duży balkon. Do mieszkania przynależy komórka lokatorska 3,5 oraz miejsce postojowe dodatkowo płatne 20 tys. Więcej informacji w biurze.\nSkontaktuj się z agentem: Sylwia Wróblewska\nTelefon : 571309209\nRodzaj transakcjiSprzedażWynajem Typ nieruchomościMieszkaniaDomyDziałkiKomercyjne Rodzaj nieruchomościMieszkanieDomDom bliźniakDom wolnostojącyDom szeregowyPiętro domuKamienicaDom rekreacyjnyDom nieznanyDziałkaDziałka pod bud. 1-rodz.Działka rekreacyjnaDziałka pod bud. mieszk.Działka siedliskowaDziałka rolnaDziałka przemysłowaDziałka usługowaDziałka nieznanaDziałka bud. wielorodz.Działka rzemieślniczaGospodarstwo rolneObiektLokal biurowyLokal handlowy, sklepLokal użytkowyLokal gastronomicznyMagazynWarsztat Rok bud.2022202120202019201820172016201520142013201220112010200920082007200620052004200320022001200019951994199219901986198519831982198019791978197719761975197019691963196219601959195819501946194019391930192019101905190319001890\nPiętrodo parterudo 1 piętrado 2 piętrado 3 piętrado 4 piętrado 5 piętrado 6 piętrado 7 piętrado 8 piętrado 9 piętrado 10 piętrado 11 piętrado 12 piętrado 13 piętrado 14 piętrado 15 piętrado 16 piętra Wys. bud.do parterudo 1 pięterdo 2 pięterdo 3 pięterdo 4 pięterdo 5 pięterdo 6 pięterdo 7 pięterdo 8 pięterdo 9 pięterdo 10 pięterdo 11 pięterdo 12 pięterdo 13 pięterdo 14 pięterdo 15 pięterdo 16 pięterdo 17 pięterdo 18 pięter WindaWinda: NieWinda: Tak UmeblowanieUmeblowane: NieUmeblowane: Tak BalkonBalkon: BrakBalkon: Jest Garaż/ParkingBrak1 miejsce w hali garażowej2 miejsca w hali garażowejGaraż przy budynkuGaraż pod budynkiemParking ogólnodostępny


Urodziny Radownisi – 6 lat blogowania – Jak robić zdjęcia z imprez? | Radownisia\nMam dla was zagadkę. Czy urodziny ma mój blog, czy ja? Bo niby w temacie jest blogowanie, ale pierwszy wpis na blogu pojawił się dopiero w sierpniu… no już nie będę was podtrzymywała. Otóż dzisiejszego dnia o godzinie 17:20 (to już za 5 minut) będę starsza aż o rok!\nZłożyło się także, że to właśnie w maju stworzyłam sobie mój pierwszy z sześciu blogów. Podwójna okazja do świętowania! Z tej okazji zaczęłam robić zdjęcia na moim urodzinowym przyjęciu wpadłam na pomysł pokazania wam poradnika dotyczącego fotografii urodzinowej.\nPoradnik fotografii urodzinowej\nNie ma dobrego zdjęcia bez dobrego pomysłu. Zamiast klepać ciągle taki sam sposób zdjęć, zachwyćmy naszym pomysłem i pokażmy jak świetnie bawimy się na imprezie.\nBaw się perspektywą. Jak nie z dołu to z góry. Czemu nie zrobić zdjęcia do góry nogami? A może jednak jeszcze inaczej… Bawmy się perspektywą, nie wiadomo co nam z tego wyjdzie.\nTo temat hipotetycznie tabu. Niby każdy o tym mówi, ale nikt nie wie co zrobić, by kiepskie oświetlenie na imprezie zamienić w cudo na zdjęciu. Ja sprzedam wam ciekawą wskazówkę, jaką od niedawna się zachwycam. Jeżeli mamy możliwość zmiany ISO (taki wskaźniczek czułości na światło), np. w lustrzance, ustawmy go na tyle, na ile jesteśmy w stanie znieść widok kolorowego szumu na zdjęciach (im wyższa czułość, tym większy szum na zdjęciach). U mnie jest to… Polecam aplikacje camera A jeżeli nie macie takiej możliwości z powodu kiepskiego kompaktu, użyjcie lampy, byle nie błyskowej. Uwaga! Nie na każdej imprezie jest taka możliwość.\nA teraz mniej zaawansowanie.\nŚwiatło jest chyba najistotniejszą rzeczą na fotografiach z imprez. Pamiętajmy, by nie używać lamp błyskowych! Posługujmy się lampami używanymi podczas naszego party. W najmniej sprzyjających okolicznościach poprośmy kogoś o zapalenie latarki gdzieś z boku, nigdy nie w twarze tancerzy. Buzia wydaje się wtedy mało naturalna.\nPraktycznie na imprezach tłem są zwykłe ściany czy DJ. Ale my lubimy kombinować, więc załóżmy coś za tło. Może to być bluza z rekinami naszej koleżanki albo serpentyny.\n5. Zastanów się\nNie chce tutaj zagładzać wszystkich podanych przeze mnie wiadomosci, ale zanim dotknięcie aparat zastanówcie się. Nad tym czy na pewno chcecie zrobić zdjęcie , które oddaje w pełni wasze zycie, gdzie chcecie opublikować takie zdjęcie. Nad wszystkimi szczegółami .\nSzukam inspiracji w naturze. Pomożecie?\n5 maja 2017 Radownisia\nBlogerskie, Fotografia, party, Szczęście\tfotografia, party, Początek, produktywny dzień, sama, zapiski, życie\tNapisz komentarz\n← Don’t worry, be happy! Nie martw się, bądź szczęśliwa! A może jednak martw?\nChorwackie zapędy – wywiad z „Lawendowym zakątkiem” →