Widzenie zdalne, intuicja i prekognicja w biznesie -\nStrona główna » Media o nas » Widzenie zdalne, intuicja i prekognicja w biznesie\nto umiejętności, które we współczesnym świecie nie są już wyjątkowym darem dla wybranych, ale koniecznością.\nW kręgu telepatii\nZ punktu widzenia nauki długo była zaliczana do tzw. zjawisk anomalnych. A jak wygląda to dziś?\nKonserwatywnie nastawione środowiska naukowe bardzo długo ignorowały istnienie fenomenów para-psychicznych, ponieważ nie mogły znaleźć dla nich odpowiedniego wytłumaczenia. Rzetelne badania w tej mierze zapoczątkowała dopiero parapsychologia, a uzyskane wyniki wykazały, że wspomniane zjawiska mają ścisły związek z naszą psychiką. Spowodowało to, że zaczęto je również nazywać zjawiskami psi (nazwa litery p w klasycznym alfabecie greckim, jako skrót od greckiego psyche – umysł, dusza). Tak więc w parapsychologii od lat 40. ubiegłego wieku psi funkcjonuje jako wspólne określenie wszystkich zjawisk anomalnych. Natomiast psychologia przez długi czas odcinała się od parapsychologii, a później także psychotroniki, traktując uparcie wspomnianą dziedzinę wiedzy jako pseudonaukę. Ośmieszanie prowadzonych w tej mierze wiedzy i atakowanie otrzymywanych wyników badań uważano powszechnie za oznakę odpowiedzialności naukowej. Takiej sytuacji położyło kres zaprezentowanie w 1976 r. przez amerykańskiego naukowca i statystyka, prof. dr. Gene’a V. Glassa z Uniwersytetu Stanowego w Arizonie metody metaanalizy danych statystycznych. Ten uznany badacz z zakresu psychologii nauczania i wychowania oraz psychoterapii wprowadził metaanalizę do praktyki współczesnej psychologii i medycyny.\nMetaanaliza okazała się statystyczną metodą badawczą o najwyższym poziomie dowodów naukowych, ponieważ w jej obrębie wnioski są wyciągane z różnych rodzajów źródeł pierwotnych i badań dostarczających tzw. mocnych dowodów. Dlatego też została ona natychmiast wykorzystana do krytycznej oceny wyników badań zjawisk anomalnych w słynnej debacie dwóch antagonistów: dr. Charlesa Honortona z Maimonides Medical Center i dr. Raya Hymana z Uniwersytetu Oregońskiego, prowadzonej na łamach Journal of Parapsycholo-gy. Stało się to punktem zwrotnym w historii parapsychologii. Wykazano bowiem jednoznacznie, że analiza statystyczna wyników badań wsparta metaanalizą porównawczą potwierdza zarówno prawdziwość uzyskiwanych efektów zjawisk anomalnych, jak i duże ich nasilenie. Osiągnięte rezultaty przekraczały znacznie wartości wyznaczane statystycznie dla zdarzeń przypadkowych.\nTym samym zjawiska anomalne zostały uznane przez naukę za realnie istniejący komponent otaczającej nas rzeczywistości.\nMetaanaliza rozstrzygnęła też przy okazji szereg innych problemów napotykanych przy badaniach zjawisk anomalnych. Rozwiązała w znacznym stopniu problem powtarzalności zjawisk psi, umożliwiała wykazanie skutków błędów zawartych w strukturze doświadczenia, a także pozwalała ująć liczbowo oddziaływania zmiennych moderacyjnych (różnego rodzaju wpływów) na przebieg tych fenomenów. Zlikwidowała również istotny problem towarzyszący każdemu badaniu naukowemu, który bywa chętnie przemilczany: tendencję do publikowania tylko tych wyników, w których badacze znajdują potwierdzenie swych hipotez. Metaanaliza pozwala bowiem z powodzeniem ustalić, jak duża liczba negatywnych wyników badań musiałaby zostać teoretycznie nieopublikowana (schowana do szuflady), by można było udowodnić postulowany efekt. W ten sposób ostatnie bariery stawiane na drodze uznania parapsychologii (psychotroniki) za dyscyplinę naukową zostały obalone. Przyznano oficjalnie, że należy ją zaliczyć do klasy nauk przyrodniczych, a współczesna nauka dojrzała już do podejmowania wyzwań związanych z wyjaśnianiem mechanizmów zjawisk anomalnych (niestety, oceny autorki w tej mierze, które – nie musimy\nCzy telepatie można udowodnić metodami naukowymi? Pocztówka okolicznościowa z XIX wieku\ndodawać — intencjonalnie są nam bardzo bliskie, wydają się zdecydowanie nazbyt optymistyczne, gdyż nauka w swoim podstawowym trzonie nadal odżegnuje się od wspomnianych problemów – przyp. red. NŚ). Telepatia stanowi sposób wymiany informacji między organizmami żywymi bez pośrednictwa zmysłów fizjologicznych. Wielu z nas osobiście doświadczyło tego rodzaju komunikacji, często nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Nierzadko zjawisko telepatii nie jest odbierane konkretnie, lecz jedynie w postaci przytłumionego niepokoju wewnętrznego. Jeśli niepokój ten z czasem okaże się usprawiedliwiony, można śmiało przyjąć, że jego źródłem był\nnieuświadomiony odbiór przekazu telepatycznego.\nZnane jest powiedzenie, że zaczerwienione uszy świadczą o tym, że ktoś o nas myśli, czy też mówi. Nie musi to wcale być stwierdzenie tak absurdalne, jakby się z pozoru mogło wydawać. W roku 1959 czechosłowacki neurofizjolog dr Stefan Figar zasygnalizował, że ukierunkowana wzmożona aktywność psychiczna jednej osoby powoduje u drugiej, nawet z pewnej odległości, niewielkie zmiany w ciśnieniu krwi. Spostrzeżenie to potwierdził amerykański naukowiec dr Eric Douglas Dean z Wyższej Szkoły Technicznej w Newark (New Jersey), który udowodnił za pomocą rejestracji instrumentalnej, że, niezależnie od odległości dzielącej dane osoby, w ciele człowieka, o którym ktoś myśli, zachodzą wymierne zmiany fizjologiczne. Np. nadawca, koncentrując się w procesie myślowym na osobie odbiorcy, zdołał wywołać u niego w trakcie przekazu istotne zmiany ciśnienia krwi, mimo że czas transmisji przekazu nie był odbiorcy znany. Zmiany ciśnienia mierzono pletyzmografem (rys. 1), wykazującym nawet jego najsubtelniejsze chwilowe spadki i wzrosty. Najsilniejsze skoki ciśnienia wywoływały przekazy o ładunku emocjonalnym.\nPrzytoczone wyniki badań sugerują, że przekaz pozazmysłowy można z powodzeniem stosować jako narzędzie do sterowania reakcjami fizjologicznymi żywych organizmów. W toku prowadzonych badań tego zjawiska okazało się, że był on skutecznie wykorzystywany przez organizmy biologiczne w toku ewolucji, musiał zatem funkcjonować już od początku istnienia świata istot żywych. Obecnie w dużym skrócie przedstawię drogę, która doprowadziła do tej konkluzji.\nBadania nad telepatią prowadzone w USA w słynnym centrum wdrażania nowoczesnych technologii SRI International (Instytut Badawczy Stanforda w Kalifornii) przez dr. Russella Targa i dr. Harolda Puthoffa miały na celu uzyskanie instrumentalnie zarejestrowanych dowodów występowania tego zjawiska. Wykazały one, że transmisje telepatyczne mają wyraźny związek z elektryczną aktywnością mózgu.\nSkuteczna realizacja przekazu wymagała wyciszenia umysłu i ograniczenia dopływających bodźców zewnętrznych. W celu uzyskania takich warunków nadawcę i odbiorcę umieszczono w oddzielnych zaciemnionych pomieszczeniach, a ich jedynym zadaniem było odprężenie się i wytworzenie możliwie jednorodnych fal mózgowych alfa, które rejestrowano na elektroencefalogramach. Osoby biorące udział w eksperymentach wcześniej uczono, w jaki sposób poprzez ćwiczenia koncentracyjne wytworzyć jednorodną elektryczną aktywność mózgową wskazującą na stan głębokiego odprężenia, podczas której obie półkule mózgu wykazują podobną charakterystykę fal mózgowych.\nW trakcie prowadzenia badań rejestrujących zjawisko anomalnego przekazu informacji nadawcę od czasu do czasu poddawano działaniu bodźców świetlnych. Chwilowe błyski światła powodowały zakłócenie rytmu fal alfa w części potylicznej mózgu nadawcy odpowiedzialnej za przetwarzanie wrażeń optycznych. Pojawiały się tam fale beta (związane ze stanem czuwania i uwagi) o większej częstotliwości, wskazując na uaktywnienie tej części mózgu. Późniejsze analizy EEG odbiorcy wykazały częściową blokadę fal alfa w okolicy potylicznej dokładnie w tym samym czasie, kiedy nadawca oglądał błyski świetlne. Zaobserwowano zatem pełną zgodność zapisów elektroencefalograficznych nadawcy i odbiorcy.\nTego rodzaju związek mógł wystąpić jedynie w efekcie anomalnej transmisji informacji. Były to więc kolejne dowody realności telepatycznego przekazu.\nPodobne badania transmisji telepatycznej prowadzono także w Związku Radzieckim. Neurofizjolog, dr W. P. Leutin z Instytutu Fizjologii Akademii Nauk Medycznych w Nowosybirsku rejestrował wzór EEG odbiorców anomalnego sygnału, podczas gdy nadawcy w oddalonym pomieszczeniu poddawani byli stymulacji elektrycznej na granicy bólu. Dr W. P. Leutin stwierdził występowanie znaczącej korelacji pomiędzy wstrząsem elektrycznym u nadawcy i wzorem EEG u odbiorcy. Trzeba przyznać, że w tym przypadku zastosowano dość brutalne bodźce fizjologiczne, a radzieccy eksperymentatorzy dążyli niewątpliwie do uzyskania możliwie silnych reakcji anomalnych.\nRealność przekazów telepatycznych potwierdziły również badania prof. dr. Wiktora Adamienki i dr. Wladimira Rajkowa z Instytutu Fizjologii Rosyjskiej Akademii Nauk Medycznych w Moskwie. Wykazały one, że natężenia pola bioplazmatycznego w punktach akupunkturowych zmieniają się równocześnie u nadawcy i odbiorcy sygnałów telepatycznych dokładnie w chwili realizacji przekazu. Eksperymenty te dowiodły również, że przekaz telepatyczny może byt odebrany nawet z odległości tysięcy kilometrów.\nProwadzone w różnych ośrodkach naukowych badania zjawiska telepatii wykazały, że tą drogą można wpływać nie tylko na organizm człowieka, ale też na reakcje fizjologiczne każdego żywego organizmu. Prawdziwą sensacją okazały się wyniki badani opublikowane w 1966 roku przez Cleve’a Backstera – byłego pracownika CIA, znanego specjalisty ds. przesłuchań i wykrywania kłamstw za pomocą specjalistycznej aparatury. Zainicjowane przez niego eksperymenty wykazały zdolność roślin do reagowania na przekaz nadany drogą anomalną. Backster zauważył, że rośliny podłączone do elektroencefalografii wytwarzają w określonych sytuacjach mierzalne reakcje. Odkrycie to poddano później testowi sprawdzającemu, eliminującemu ewentualne zakłócenia przekazu w postaci efektu eksperymentatora (badane zjawisko anomalne i świadomość eksperymentatora stanowią układ wzajemnie sprzężony co może spowodować zakłócenia w przebiegu zjawiska psi). Podczas gdy w jednym pomieszczeniu automat wrzucał krewetki do wrzącej wody, w innym notowano reakcje rośliny doniczkowej podłączonej do urządzenia rejestrującego. Okazało się, że sygnalizowała ona istotne zmiany przewodnictwa elektrycznego w tym samym momencie, gdy do wrzątku wpadał żywy skorupiak. Nie reagowała natomiast na wrzucanie do wody krewetek martwych.\nRezultaty doświadczeń Backstera bywają dziś negowane przez konserwatywnie nastawionych przedstawicieli nauki, mimo że zostały one już wielokrotnie zweryfikowane i potwierdzone przez wielu innych badaczy. Z ich ustaleń wynika, że uniwersalna sieć komunikacyjna między żywymi istotami w najbardziej dramatyczny sposób uwidacznia się w momentach kryzysowych. Także spontaniczne kontakty telepatyczne pomiędzy ludźmi zdarzają się najczęściej wtedy, gdy jedna z osób znajduje się w śmiertelnym niebezpieczeństwie. Sygnał śmierci może być najsilniejszym przekazem telepatycznym i prawdopodobnie właśnie dlatego jako pierwszy zwrócił na siebie uwagę.\nIstnieją jednak liczne dowody wskazujące na to, że kontakt telepatyczny między organizmami żywymi nie ogranicza się wyłącznie do impulsu alarmowego. Telepatyczną wymianę informacji między roślinami wykazały np. interesujące doświadczenia prowadzone przez zespół naukowców pod kierunkiem prof. dr. Davida R. Rhoadesa na Uniwersytecie Waszyngtońskim. Jeśli na jakimś drzewie umieszczano gąsienice żywiące się ich liśćmi, sąsiednie drzewa natychmiast zaczynały produkować chemiczne środki chroniące je przed atakiem gąsienic.\nPodobną komunikację telepatyczną można także zaobserwować między zwierzętami. Dr Siergiej Szperański, rosyjski toksykolog z Nowosybirska, przeprowadził wiele tego rodzaju prób. Podczas jednego z doświadczeń rozdzielono myszy trzymane wcześniej we wspólnej klatce. Jedną z grup odżywiano normalnie, podczas gdy drugą poddano głodówce. Nieoczekiwanie normalnie żywione myszy zaczęły jeść więcej niż poprzednio i znacznie przybrały na wadze. Szperański uznał, że test ten odzwierciedla naturalną sytuację, w której część populacji odbiera na drodze anomalnej informację, że druga połowa cierpi głód, co prowadzi do zachowania kompensacyjnego, przejawiającego się zwiększoną ilością zjadanego pożywienia. Była to istotna przesłanka wskazująca na to, że telepatia może pełnić rolę podstawowej funkcji biologicznej w zaspokajaniu pierwotnych potrzeb podtrzymujących funkcje życiowe.\nMarzec 1999 r. – konferencja w Alamogordo w Nowym Meksyku (USA), podczas której utworzono International Remote Viewing Association (IRVA).\nPierwszy z lewej (stoi) Harold Puthoff, siedzi Russell Targ\nPogląd ten zaczyna dziś zdobywać coraz więcej zwolenników. Podzielał go m.in. sir Alister C. Hardy, słynny biolog brytyjski z Uniwersytetu w Oksfordzie, który uważał, że telepatyczna komunikacja pomiędzy organizmami żywymi może mieć istotny wpływ na przebieg procesów ewolucji i adaptacji. Podobną opinię wyraża także znany brytyjski biofizyk dr Rupert Sheldrake, który postuluje wykorzystywanie w komunikacji telepatycznej fizycznych pól morficznych.\nPrzytoczone wcześniej wyniki badań Cleve’a Backstera wykazały, że komunikacja telepatyczna nie ogranicza się do przekazywania informacji między osobnikami tego samego gatunku. Potwierdziły to również inne eksperymenty. Wielokrotnie np. udowodniono, żeprzekaz telepatyczny wysłany przez człowieka może mieć istotny wpływ na przebieg procesu życiowego roślin.\nW 1967 roku amerykański inżynier chemik Robert Miller na podstawie rygorystycznie przeprowadzanych doświadczeń laboratoryjnych stwierdził, że intensywna, nacechowana intencją mentalna koncentracja na doniczce z życicą (rajgrasem) ośmiokrotnie przyspieszała tempo wzrostu tej trawy. Podobny efekt wykazały eksperymenty dr. Wiktora M. Iniuszina z Uniwersytetu im. Kirowa w Ałma-Acie (Kazachstan). Okazało się, że przekazane telepatycznie przez człowieka bodźce o silnym ładunku emocjonalnym zmieniają natychmiast na fotografii kirlianowskiej intensywność i kolor radiacji rośliny poddawanej doświadczeniu (rys. 3).\nKontakt telepatyczny między rośliną i człowiekiem zweryfikowany został również w Sekcji Bioinformacji Towarzystwa Radioelektroniki i Komunikacji w Moskwie, gdzie prof. Wieniamin N. Puszkin wraz ze współpracownikami W. M. Fietisowem i G. I. Anguszewem podjęli próbę przetestowania reakcji roślin na sygnały emocjonalne wysyłane przez ludzi.\nW przeprowadzonych testach do liści rośliny podłączano elektroencefalograf kliniczny. Stwierdzono, że sama roślina nie wywoływała odchyleń na wykresach EEG, jednak silne uczucie ludzkiego strachu, smutku, złości itp. generowało szereg charakterystycznych elektrycznych reakcji, całkowicie zsynchronizowanych ze stanem emocjonalnym człowieka. Eksperymenty te wykazały ponadto, że roślina zdolna jest do reagowania nawet na stany konfliktowe, których efektem były określone procesy mentalne zachodzące w ludzkiej świadomości. Dowiódł tego test, w którym jednego z uczestników poproszono o wybranie dowolnej liczby ze zbioru od 1 do 10 i zachowanie tego wyboru w tajemnicy. Prowadzący eksperyment wymieniał później kolejne liczby, pytając czy jest to liczba wybrana. Przy każdej z liczb padała zdecydowana odpowiedź przecząca. Roślina odebrała jednak anomalny sygnał i wykryła kłamstwo.\nZareagowała jedynie przy tej liczbie, która była zgodna z dokonanym wyborem.\nW roku 1993 rosyjska grupa badawcza akademika Jurija S. Dolina przedstawiła wyniki szeroko zakrojonego programu badań na 36. corocznym Zjeździe Towarzystwa Parapsychologicznego w Toronto (Kanada). Zespół dokonywał zapisów elektrofizjologicznych u 7-15-\ndniowych sadzonek ogórka, które poddawano bodźcom zewnętrznym w postaci zmian warunków oświetlenia. Przekaz telepatyczny wysyłany przez człowieka miał na celu nasilanie lub osłabianie fizjologicznej reakcji rośliny na bodziec zewnętrzny. Uzyskane rezultaty porównano z pomiarami kontrolnymi. Różnice okazały się duże, a osiągnięty tą drogą istotny statystycznie efekt jednoznacznie przemawiał za istnieniem mentalnego oddziaływania na elektrofizjologiczne reakcje roślin. Na tym jednak nie poprzestano. Gdy identycznemu oddziaływaniu poddano tylko jedną z dwóch rosnących w odległości 40 cm od siebie roślin, udało się udowodnić, że wpływ mentalny może zostać dokładnie ukierunkowany, wywołując odpowiedni efekt wyłącznie u rośliny docelowej.\nWybiórczą precyzję efektów oddziaływania mentalnego na układy biologiczne potwierdziły również eksperymenty z udziałem ekstrasensa Jewgienija Bondarenki prowadzone pod kierunkiem biologa dr. Jurija Tiagotina. W doświadczeniach, w których wykorzystano od 24 do 96 próbek hodowli komórek, Bondarence udawało się wpływać mentalnie na określone, losowo wybrane kultury. W hodowlach sąsiednich, znajdujących się w odległości zaledwie dwóch centymetrów od kultur docelowych, nie obserwowano zmian.\nWspomniany wcześniej dr Siergiej Szperański wraz z ekstrasensem Leonidem Porwinem zorganizował również eksperyment, podczas którego zamierzano mentalnie korygować zachowania pokarmowe myszy z odległości prawie 3000 km (między Moskwą a Nowosybirskiem). Porwin przekazywał sygnały telepatyczne dotyczące preferencji żywieniowych doświadczalnych myszy koncentrując się na zdjęciach poszczególnych zwierząt. Wyniki 70 pojedynczych prób wykazały statystycznie istotną zgodność z intencjami ekstrasensa.\nNiezwykle interesujące wyniki badań uzyskała dr Natalia Iwanowa na Wydziale Fizjologii Zwierząt i Człowieka Uniwersytetu w Symferopolu na Krymie. Badała ona wpływ przekazu telepatycznego na kompleksowe wzory oddziaływań socjalnych u szczurów. W normalnych warunkach jedno ze zwierząt w grupie przejmuje rolę dominanta, dwa lub trzy inne podporządkowują się, a reszta pozostaje bierna. Po przymusowej izolacji szczura dominanta, walczy on ponownie o swoje terytorium. Nieoczekiwanie badania wykazały, że pod wpływem nacechowanego pozytywnie telepatycznego oddziaływania obserwatora wystąpił zanik hierarchii w strukturze socjalnej. Nie dawało się rozróżnić zwierząt dominujących i podporządkowanych. Był to wpływ analogiczny do obserwowanego u ludzi regulacyjnego działania kory mózgowej, kiedy mimo podwyższonego poziomu noradrenaliny nie dochodzi jednak do jawnych zachowań agresywnych. Stanowiło to wyraźny dowód, iż wzorcami zachowań steruje przede wszystkim świadomość wykorzystująca mózg w charakterze biokomputera. Oznaczało również, że możliwe jest anomalne, czysto mentalne wywieranie regulującego i kontrolującego wpływu na zachowanie zarówno zwierząt, jak i ludzi.\nOstatnie spostrzeżenie należy do niezwykle istotnych, ponieważ wykazało ono, że telepatię można z powodzeniem stosować do wpływania na czyjeś umysły, a ponieważ oddziaływanie mentalne zawsze związane jest z jakąś intencją, niekoniecznie pozytywną, telepatyczny wpływ na umysły może być wykorzystywany także do różnego rodzaju psychomanipulacji. Prowadzone badania wykazały, że telepatię można stosować skutecznie w rozgrywkach taktycznych, a także do penetracji umysłów i wywierania na nie ściśle ukierunkowanego wpływu w postaci narzucanych schematów myślowych i wzorców zachowań. Wynika z tego, że przed psychomanipulacją, jeśli wywiera ona na nas i na bliskich nam ludzi szkodliwy wpływ, powinniśmy nauczyć się bronić, wykorzystując w tym celu taki sam mechanizm anomalny.\nW kręgu telepatii (2)\nW lutym 1971 roku amerykańscy naukowcy z NASA zaprosili Awtandiła Łomsadzego – znanego gruzińskiego extrasensa do wzięcia udziału w międzynarodowym eksperymencie Kosmos – Ziemia, który miał wykazać możliwości przekazywania drogą telepatyczną komunikatów na odległości kosmiczne. W doświadczeniu wzięło udział sześciu wybitnych telepatów znajdujących się w różnych miejscach na Ziemi oraz astronauta Edgar Dean Mitchell, przebywający na pokładzie statku kosmicznego Apollo 14. Okazało się, że dla telepatycznego przekazu informacji nawet największa odległość, podobnie jak czas, nie stanowią przeszkody\nW laboratorium Towarzystwa Radioelektroniki i Komunikacji im. A. S. Popowa w Moskwie przeprowadzono badania skuteczności psychomanipulacji na drodze telepatycznej. W trakcie eksperymentów, których przebiegiem kierował dr Anatolij Arlaszin, wyszkolone osoby o uzdolnieniach anomalnych miały wywołać zakłócenia procesów mentalnych u badanych osób. Zadaniem studentów, którzy zgłosili się na ochotnika, było rozwiązywanie problemów matematycznych w pamięci bez pomocy papieru i ołówka. Warto dodać, że extrasensów zapoznawano wcześniej z uczestnikami testów, by łatwiej im było nawiązać kontakt mentalny z badaną grupą.\nPodczas fazy eksperymentalnej osoby sensytywne próbowały przekazać studentom uczucia paniki, niepewności i braku wiary w siebie, przy czym zarówno oddziałujący, jak i poddawani doświadczeniu znajdowali się w różnych pomieszczeniach. W eksperymentach wykorzystywano zawsze grupę kontrolną, której nie poddawano zakłóceniom mentalnym. Okazało się, że studenci poddani psychomanipulacji potrzebowali znacznie dłuższego czasu do rozwiązywania zadań w pamięci. Ich rozwikłanie trwało o 42% dłużej niż w grupie kontrolnej. Dwie z osób oddziałujących były w stanie wywołać szczególnie silne efekty. Byli to Ludmiła Korabielnikowa oraz Karol Nikołajew. Pod ich mentalnym wpływem czas rozwiązywania zadań rachunkowych wydłużał się średnio o 71,6%. Podobno tego rodzaju techniki psychomanipulacji stosowane były podczas mistrzostw szachowych, w których brali udział rosyjscy zawodnicy.\nŚmiejemy się niejednokrotnie słysząc, iż ktoś na kogoś rzucił urok. Tymczasem nie jest bynajmniej niemożliwe, że za czyjąś chorobę czy złe samopoczucie ponosi odpowiedzialność jakaś konkretna nieżyczliwa osoba. Wskutek przekazywania negatywnych emocji naruszona zostaje równowaga energetyczna organizmu poddanego takiemu oddziaływaniu, znacząco zmniejsza się też liczba leukocytów. Osłabienie układu immunologicznego, a tym samym obniżenie skuteczności działania mechanizmów obronnych i samonaprawczych organizmu, powoduje spadek jego odporności, zatem zwiększa się podatność na wszelkiego rodzaju infekcje i choroby. Telepatyczne przekazywanie serii negatywnych emocji powoduje synchronizację fal mózgowych nadawcy i odbiorcy przekazu. Po krótkim pobudzeniu u odbiorcy występuje uczucie zmęczenia. Testowane w ten sposób osoby skarżyły się na brak koncentracji, rozdrażnienie, złe samopoczucie, przeżywały stany lękowe, a nawet wpadały w depresję. Natomiast przekaz emocji pozytywnych powodował, że aktywność mózgu zmieniała się ponownie, a wykres EEG powracał do normy.\nBadani nie odbierali konkretnych myśli telepaty. Nieświadomie natomiast rejestrowali emocje, które wpływały na ich stan psychofizyczny. Badania radzieckie wykazały przy tym, że emocje (zwłaszcza te negatywne) dają się łatwiej przekazywać na drodze telepatycznej, a ich rezultaty są bardziej dramatyczne. Z tego powodu jeden z eksperymentów prowadzonych przez zespół prof. Giennadija A. Siergiejewa z udziałem Karola Nikołajewa przerwano. Lekarze zaobserwowali bowiem tak drastyczne zmiany EEG u Nikołajewa, że obawiali się o jego zdrowie. Chodziło o to, że Jurij Kamieński wyobrażał sobie, iż dusi Nikołajewa, a ten nie może złapać tchu.\nProwadzone eksperymenty dowiodły, że tego rodzaju przekaz telepatyczny okazuje się skuteczny nawet z odległości ponad 600 kilometrów.\nTelepatię można wykorzystać także do przesłania konkretnej informacji. Tego rodzaju badania zapoczątkował w roku 1909 francuski chemik Renę Warcollier, późniejszy dyrektor Międzynarodowego Instytutu Metapsychicznego w Paryżu. Podczas testów pełnił on zazwyczaj funkcję nadawcy, koncentrując się na wybranym obrazie, który próbował telepatycznie przekazać jednemu lub kilku odbiorcom. Warcollier odkrył wówczas, że każda informacja napływa do odbiorcy etapami i we fragmentach, przy czym jako pierwsze pojawiają się elementy dynamiczne obrazu, a następnie statyczne. Wprawdzie początkowo informacja bywa zdeformowana, ale kilkakrotne ponawianie przekazu pozwala odbiorcy korygować jej treść aż do prawidłowego odbioru informacji.\nSugerowało to, że ten ostatni realizuje się za pomocą sygnałów podprogo-wych, a do świadomego odbioru informacji potrzebny jest dobry kontakt między podświadomością i aktywną świadomością.\nWarcollier doszedł też do przekonania, że sporządzanie rysunków przez odbiorcę jest znacznie bardziej pomocne niż opisy werbalne, ponieważ wrażenia pozazmysłowe są przetwarzane w innych częściach mózgu niż ośrodki mowy. Identyczne wnioski wyciągnięto podczas późniejszych eksperymentów prowadzonych w amerykańskim ośrodku badań zaawansowanych technologii SRI International nad zjawiskiem zdalnego postrzegania pozazmysłowego. Można stąd wysnuć wniosek, że zjawiska te wykorzystują podobne mechanizmy odbioru i przetwarzania informacji.\nKsiążka francuskiego chemika Rene Warcolliera, który eksperymentował z przekazami telepatycznymi na duże odległości\nPodobne badania pozazmysłowej komunikacji przeprowadzono także w laboratorium Sekcji Bioinformacji Towarzystwa Radioelektroniki i Komunikacji im. A. S. Popowa w Moskwie, gdzie w eksperymentach wykorzystano zespół nadawczo-odbiorczy Kamieński-Nikołajew.\nJurijowi Kamieńskiemu dostarczono skrzyneczki zawierające rozmaite drobne przedmioty. Były one przez kilka miesięcy zamknięte w kasie pancernej, aby ci, którzy je przygotowywali, przestali o nich myśleć. Informację dotyczącą zawartości kolejnych skrzynek Kamieński przekazywał Karolowi Nikołajewowi, znajdującemu się w miejscu znacznie oddalonym od nadawcy. Nikołajew prawidłowo identyfikował artefakty, przy czym niektóre z nich rozpoznawał z wyprzedzeniem czasowym. Było to jeszcze jedno potwierdzenie faktu, że telepatia i telegnozja (a więc i prekognicja) wykorzystują te same mechanizmy fizyczne. Szczególnie spektakularne osiągnięcia w odbiorze informacji przekazywanych na drodze telepatycznej uzyskiwał gruziński ekstrasens Awtandił Aleksiejewicz Łomsadze. Jego talent odkrył dziekan Wydziału Fizjologii Uniwersytetu Leningradzkiego, neurofizjolog prof. Leonid L. Wasiliew, uczeń znanego neurologa, neurofizjologa i psychiatry, prof. WładimiraM. Biechtieriewa. Badania, które przez wiele lat obaj prowadzili, zaowocowały przekonaniem, że zjawiska anomalne są najdoskonalszym narzędziem służącym poznawaniu otaczającego nas świata.\nMłody Gruzin stał się szybko niezwykle cennym obiektem badań Grupy Biotelekomunikacji, zorganizowanej przez prof. Wasiliewa na Uniwersytecie Leningradzkim. W końcowej fazie eksperymentów Łomsadzemu udawało się prawidłowo odbierać pozazmysłowo całe zdania składające się z wielu słów.\nIntensywność prowadzonych badań sprawiła jednak, że młody Gruzin zaczął odczuwać coraz większy dyskomfort psychofizyczny. Nie chcąc tracić tak wspaniałego obiektu badań Wasiliew wystarał się dla niego o roczne stypendium w jednej z indyjskich szkół Radża-Jogi, aby nauczył się tam kontrolować możliwości swojego umysłu, a także sprawnie i szybko regenerować siły witalne. Nieznającego miejscowego języka Łomsadzego przejął stamtąd stary doświadczony jogin, który poprowadził jego nauczanie metodą niewerbalną na drodze telepatycznej. Efekty tego szkolenia przeszły wszelkie oczekiwania. Eksperymenty wznowione po powrocie Łomsadzego do Leningradu wykazały całkowitą zgodność odbieranych przez Gruzina komunikatów z nadawanymi wiadomościami.\nMimo intensywnego programu badań nie odczuwał on też zmęczenia. Co więcej, Łomsadze z wielką dokładnością opisywał również wszelkie ruchy wykonywane przez nadawcę (jakby obserwował go za pomocą ukrytej kamery), ponieważ obok talentu telepatycznego ujawniły się u niego także inne zdolności anomalne.\nW lutym 1971 roku amerykańscy naukowcy z NASA zaprosili Awtandiła Łomsadzego do wzięcia udziału w międzynarodowym eksperymencie Kosmos-Ziemia, który miał wykazać możliwości przekazywania drogą telepatyczną komunikatów na odległości kosmiczne. W doświadczeniu uczestniczyło sześciu wybitnych telepatów znajdujących się w różnych miejscach na Ziemi oraz astronauta Edgar Dean Mitchell, przebywający na pokładzie statku kosmicznego Apollo 14. Mitchell uruchamiał aparat, który w przypadkowej kolejności wyświetlał dowolny rysunek spośród 200 możliwych, po czym koncentrował na nim swoje myśli. W tym samym czasie telepaci na Ziemi mieli odebrać przekaz i zaznaczyć go na posiadanej planszy. Przeprowadzono cztery telepatyczne seanse, podczas których urządzenie wyświetliło po 25 obrazów. Dwaj telepaci uzyskali zgodność odbioru na poziomie 20%, dwaj kolejni zidentyfikowali trafnie 40% obrazów, a jeden 67%. Natomiast Awtandił Łomsadze nie tylko uzyskał aż 84% dokładności odbioru przekazu, lecz jako jedyny odebrał obrazy we właściwej kolejności i zorientował się, że podczas czwartego seansu jeden z nich został wyświetlony przez maszynę dwukrotnie. W ten sposób wykazano, że dla telepatycznego transferu informacji żadna odległość nie stanowi przeszkody.\nnastępcą Wolfa Messinga\nCasus Łomsadzego związany z jego nauką w Indiach udowodnił również w sposób bezsporny, że dla przekazu telepatycznego nie istnieją żadne bariery językowe.\nTrafność tej tezy potwierdził m.in. na I Międzynarodowej Konferencji Psychotronicznej w Pradze młody Azer, telepata i jasnowidz Teofik Dadaszew. Nadawcą odbieranych przez niego informacji w telepatycznym przekazie mógł być praktycznie każdy. Obojętna też była znajomość języka, którym posługiwał się nadawca. Nie znający angielskiego ekstrasens wykonywał poprawnie myślowe polecenia anglojęzycznych nadawców, którzy z kolei nie znali rosyjskiego.\nDadaszew spełniał wszystko, czego od niego żądano.\nPrzekazu telepatycznego konkretnej informacji nie ograniczają wreszcie bariery między gatunkowe. Już przed I wojną światową sensacją prasową stał się artykuł prof. Choa Yong-ho na temat sześcioletniego Erwina Gowarda z amerykańskiej Alabamy, który telepatycznie porozumiewał się ze zwierzętami domowymi. Chłopiec był w stanie wyjaśnić dorosłym przyczyny ich niedomagań, które po sprawdzeniu okazywały się zgodne z prawdą.\nW tej sytuacji badaniom naukowym poddano również uzdolnienia telepatyczne zwierząt, a wyniki niektórych eksperymentów, m. in. przeprowadzanych w latach dwudziestych przez Wladimira M. Biechtieriewa (profesora psychiatrii na Uniwersytecie w Kazaniu oraz dyrektora Instytutu Psychoneurologicznego w Leningradzie), świadczą przekonująco o możliwości przekazywania zwierzętom informacji na drodze transferu myślowego.\nProf. Biechtieriew w swoich badaniach współpracował ze słynnym rosyjskim treserem zwierząt Władimirem Durowem. Zwierzęta Durowa wykonywały skomplikowane niejednokrotnie polecenia, wydawane im przez tresera bez słów. Podczas jednego z doświadczeń Biechtieriew wręczył Durowowi kartkę z instrukcją, którą miał on przekazać telepatycznie psu. Treser ujął głowę psa w dłonie i długo w milczeniu wpatrywał się w jego oczy. Gdy czworonóg uwolnił się z rąk swego pana, pobiegł do sąsiedniego małego pomieszczenia, gdzie znajdowały się trzy stoły pełne papierów i książek. Stając na tylnych łapach zrzucił z jednego z nich książkę telefoniczną, chwycił ją w zęby i przyniósł do laboratorium. W ten sposób wykonał dokładnie to, czego zażądał prof. Biechtieriew.\nWyniki wielu eksperymentów telepatycznych (w tym zwłaszcza tych dotyczących porozumienia telepatycznego ze zwierzętami) wyraźnie dowodzą, że mechanizm przekazywania myśli posługuje się techniką niewerbalną. Jest to język obrazów, symboli oraz skojarzeń. Nie może być to zatem umiejętność, którą człowiek nabył w wyniku ewolucji swego gatunku. Musiała pojawić się ona w procesie ewolucji dużo wcześniej. Rezultaty przeprowadzonych badań wyraźnie to potwierdzają.\nAktualnie wysuwa się koncepcję, że to sama świadomość, osadzona w kompleksie energetyczno-informacyjnym każdej żywej istoty, jest motorem ewolucji. Tym samym wymiana informacji na drodze telepatii staje się jedną z podstawowych funkcji życiowych organizmów biologicznych. Wykorzystywanie telepatii do wymiany informacji obserwuje się nawet w przypadku najprostszych form żywych organizmów. Dowodów na to dostarczyły liczne grupy badawcze, w tym zespół biologów C. M. Pleassa i N. Deana Deya, pracujących na Uniwersytecie w Delaware, a także grupa nowosybirskich naukowców z Instytutu Biofizyki Rosyjskiej Akademii Nauk Medycznych z doktorem nauk biologicznych Wlailem P. Kaznaczejewem na czele. Nie wolno tu pominąć także zasług pioniera badań telepatycznej komunikacji międzygatunkowej Cleve’a Backstera, który doświadczalnie potwierdził także komunikację na drodze telepatii między koloniami pleśni, drożdży i bakterii.\nTego rodzaju porozumiewanie się musi oczywiście wykorzystywać całkowicie realny fizyczny nośnik. Pierwotnie podejrzewano, że są nim fale elektromagnetyczne. Hipotezę tę obalił prof. dr Leonid L. Wasiliew wykazując jednoznacznie, że ekranowanie nie wywiera praktycznie żadnego wpływu na wynik eksperymentów telepatycznych.\nOdkrycie to zaowocowało rozwojem teorii procesów bioinformacyjnych. Zakładają one, że struktury naszej psychiki to specyficzny układ fal stojących, a Wszechświat w postaci hipersfery stanowi hologram o ogromnych rozmiarach, do którego nasza świadomość ma dostęp bez ograniczeń na drodze rezonansu pomiędzy układami falowymi. Warto podkreślić, że analogiczne zjawisko znamy już z mechaniki kwantowej. Wykazała ona, że między układami tworzącymi pewną całość (należącymi do tego samego systemu falowego) możliwy jest w czasoprzestrzennej rzeczywistości taki kontakt informacyjny, który nie opiera się na oddziaływaniu bodźca na określone narządy zmysłów, lecz wynika z natury wzajemnych oddziaływań falowych między układami.\nTego rodzaju zdalne i natychmiastowe oddziaływanie wzajemne zostało bez cienia wątpliwości udowodnione w warunkach eksperymentu fizycznego przez zespół prof. dr. Alaina Aspecta na Politechnice Paryskiej. Wyniki licznych doświadczeń wykazały, że we wspomnianej komunikacji uczestniczy nie tylko materia martwa, lecz i organizmy żywe. Stąd wniosek, że wszystkie obiekty\nUzdolnienia telepatyczne zwierząt badał w latach dwudziestych ub. wieku Władimir M. Biechtieriew, profesor psychiatrii na Uniwersytecie w Kazaniu Brytyjski biofizyk dr Rupert Sheldrake założył istnienie informacyjnych pól morficznych\negzystujące w naszej rzeczywistości, będące z jednej strony odrębnymi zróżnicowanymi jednostkami, równocześnie są połączone ze sobą w jeden globalny system, który w swoich oddziaływaniach wykorzystuje właściwości falowe materii, a dokładniej – falowe właściwości materialnych pól fizycznych.\nTaką właśnie hipotezę przedstawił brytyjski biofizyk dr Rupert Sheldrake, który zasugerował istnienie informacyjnych pól morficznych, w obrębie których między żywymi organizmami występują formy komunikacji w czasie i przestrzeni wykorzystujące zjawiska falowe. W myśl tej koncepcji pola morficzne są przekaźnikami wszelkich informacji niezbędnych do replikacji form materialnych w naszej czasoprzestrzennej rzeczywistości. Oddziaływaniom pól morficznych można przypisać także przyswajane ogólne wzorce zachowań, nabywane umiejętności, kształtowanie modeli społecznych, kulturowych itp. Pola te samoorganizują się, a także tworzą podległe im systemy. Działają na zasadach probabilistycznych, ograniczając lub kształtując naturalny indeterminizm układów znajdujących się pod ich wpływem. Konsekwencją istnienia pól morficznych byłaby zatem równoczesność występowania podobnych zdarzeń w różnych, nawet oddalonych od siebie miejscach, a także równoczesność powstawania tych samych idei czy też zachowań.\nRezultaty prowadzonych badań zdają się potwierdzać słuszność tej hipotezy. Np. prof. Ted Friend z Uniwersytetu Stanu Teksas sprawdził ją doświadczalnie na kilkuset sztukach bydła, stwierdzając, że taki sam procent zwierząt unikał malowanych atrap ogrodzenia, niezależnie od tego, czy kiedyś natknęły się one na prawdziwe stalowe płotki, czy też nigdy nie miały z nimi do czynienia. Podobnie reagowały owce i konie. Taka reakcja wskazywałaby rzeczywiście na istnienie rezonansu morficznego, za pomocą którego przekazana została informacja od innych grup zwierząt, które na własnej skórze uczyły się unikania bezpośrednich kontaktów z ogrodzeniem. Podobnych przykładów jest więcej. Wykazano doświadczalnie, że przekaz telepatyczny nie potrzebuje czasu na dotarcie do celu, nawet przy odległościach liczonych w tysiącach kilometrów. Jest on u celu natychmiast. Badania wykazały również, że przekazy telepatyczne mogą być realizowane z wyprzedzeniem czasowym. To jedna z wielu przesłanek sugerujących choćby częściowe wykorzystywanie w telepatii i telegnozji tych samych mechanizmów fizycznych. Biorąc pod uwagę bezczasowość wyższych wymiarów Wszechświata, nęcąca wydaje się hipoteza, że oba procesy wykorzystują nadprzestrzeń. Oznaczałoby to, że materialne pola fizyczne, będące nośnikiem informacji, przenikają cały otaczający nasz Wszechświat; także te wymiary, które są niedostępne ludzkiej percepcji. Hipotezę tę sformułowała w formie matematycznej m.in. amerykańska uczona, profesor fizyki teoretycznej dr Elizabeth A. Rauscher, a także znany kontrowersyjny fizyk rosyjski, prof. Giennadij Szypow. Jej rzecznikiem jest również brytyjski matematyk, fizyk i kosmolog, prof. Roger Penrose. Nie zamykają oni listy przedstawicieli nauki, którzy uznają globalną świadomość za realnie istniejący bank informacji i zarazem czynnik kreujący całą otaczającą nas rzeczywistość. Tak oto fenomeny psi i sama świadomość wkroczyły w fizyce w przestrzeń wielowymiarową.\nNa zakończenie warto podkreślić, że koncepcję pól morficznych wykorzystywanych w kontaktach telepatycznych można z powodzeniem uznać za punkt wyjścia do rozważań na temat inteligentnego planu organizacji naszego Wszechświata w całym jego bogactwie. W świetle tej teorii wszystkie rządzące naszą rzeczywistością prawa Natury można bowiem potraktować jako wyuczone wzorce zachowań. W konsekwencji oznaczałoby to, że pola morficzne mogą kształtować nie tylko materię żywą i martwą, lecz także rządzące nią prawa, które wciąż sukcesywnie poznajemy. Znakomity rosyjski geochemik, dr Wła-dimir Wiernadski (1863-1945), profesor uniwersytetu w Moskwie i członek Akademii Nauk, już kilkadziesiąt lat temu wyraził pogląd, że życie jest przejawem kosmicznym, a problem telekomunikacji informacyjnej bezpośrednio wiąże się z rozwojem życia w całym Kosmosie.\nTeoria ta okazuje się w pełni zgodna z postulowaną przez fizyków koncepcją kreowania rzeczywistości przez globalną świadomość na drodze stale postępującej ewolucji. Świadomość, która stwarza nasz czasoprzestrzenny świat dla siebie samej i dla swojego rozwoju, a w którym każde istnienie stanowi jej istotną cząstkę.


Chłodnie TETRAO - TOP inwestycja na długie lata. Cena w przeliczeniu na lata jest znikoma. | FOTOPULAPKA.pl\nFirma IBO PL ŁOWIEC oferuje najlepsze chłodnie, które są przeznaczone do przechowywania zwierzyny w punkcie sprzedaży i do prowadzenia sprzedaży bezpośredniej. Na obszarach leśnych i łowieckich, na których poluje się / przetwarza mięso, należy użyć chłodni, aby zachować świeżość i jakość tusz zwierzyny łownej.\nNiestety na rynku pojawiły się niskiej jakości i niecertyfikowane chłodnie, które nie spełniają wymagań higienicznych. Na szczęście Oferujemy wysokiej jakości chłodnie o trwałej konstrukcji na miarę z możliwością dostawy do określonych lokalizacji. Współpracujemy z organizacjami łowieckimi, stowarzyszeniami łowieckimi, okręgami i okręgowymi inspektorami weterynaryjnymi. Wszystkie elementy produkowanych elementów i urządzeń chłodniczych posiadają niezbędne certyfikaty i spełniają surowe wymagania higieniczne.\nKolejka do zawieszenia ma nośność 1000 kg. Zaokrąglona podłoga higieniczna zapewnia łatwe i wydajne mycie.\nObecnie na rynek wchodzi coraz więcej niskiej jakości chłodni produkowanych domowym sposobem, które nie mają higienicznej podłogi, certyfikowanych drzwi chłodniczych, ekonomicznego urządzenia chłodzącego ani najnowszej jakości chłodziwa. Kolejka, na której wisi zwierzyna na hakach, jest często przykręcany do sufitu, a przy takiej konstrukcji nie można mówić o nośności 1000 kg.\nTransport zwierzyny z samochodu do chłodni nigdy nie był łatwiejszy. Tych funkcji nikt nie zaoferuje w taniej chłodni od domowych majsterkowiczów.\nDomowe chłodnie, podróbki, mają prosty dach, cienkie drzwi, które nie izolują wystarczająco. Nie ma nawet tyczki, co jest nieocenioną pomocą w przenoszeniu zwierzyny bezpośrednio z samochodu do chłodni. Chłodnie tanich modeli konkurencyjnych nie posiadają również szyn do wózka widłowego, ułatwiających przenoszenie i manipulację chłodni.\nPodrobione modele są to bardzo proste chłodnie, które nie zapewniają wystarczającej izolacji i ostatecznie prowadzą do dużych uników, a tym samym do większego zużycia energii elektrycznej. Panele PUR nie pasują idealnie do siebie, tworząc szczeliny, które zapewniają idealne środowisko dla bakterii, wirusów i grzybów. Co jest oczywiście niepokojące z punktu widzenia higieny i nieustępliwego AMO. Dlatego też prosimy wszystkich o rozważenie zakupu takich niskiej jakości chłodni, które są niezadowalające z punktu widzenia higieny. W takich chłodniach nie ma podłogi higienicznej, która nie ma zaokrąglonych rogów, co utrudnia mycie, a bakterie i grzyby mogą się rozmnażać w takich warunkach. W niektórych chłodniach zainstalowane są zawory spustowe, które znajdują się w podłodze i nie są w żaden sposób uszczelnione przed środowiskiem. Wyciągarki często nie mają dostatecznej nośności charakteryzując się słabą jakość produkcji. W naszych chłodniach TETRAO znajdziesz tylko wysokiej jakości wyciągarki o nośności do 500 kg.\nWszystkie elementy chłodni TETRAO są dopracowane bezpośrednio w fabryce i konsultowane z ekspertami, którzy używają chłodni TETRAO od kilku lat.\nNasze chłodnie na dziczyznę TETRAO są produkowane przez renomowaną firmę z 30-letnim doświadczeniem w technologii chłodzenia i zamrażania w UE. Dopracowane w najmniejszych szczegółach w oparciu o użytkowników. Wykonane są z izolacyjnych paneli PUR. Technologia chłodni jest zaprojektowana w zależności od pojemności pomieszczenia, wymaganej temperatury wewnętrznej i sposobu użytkowania. Chłodnie są montowane z materiałów spełniających najwyższe wymagania dotyczące higieny i ekologii. Profilowane panele warstwowe wykonane są z ocynkowanej blachy stalowej. Idealne uszczelnienie poszczególnych paneli zapewnia system pióro-wpust z podwójnym kanałem do uszczelnienia silikonowego lub innego. Producent kładzie duży nacisk na jakość chłodzenia. Nowoczesne agregaty chłodnicze zastosowane w skrzyniach pomagają utrzymać idealne warunki do przechowywania zwierzyny (nawet w przypadku większych ilości).\nO właściwościach wysokiej jakości chłodni TETRAO można zapoznać się w następującym filmie:


Gospodarz z Ulhówka zasadził się na lisa, a zabił psa - Dziennik Wschodni\nGospodarz z Ulhówka zasadził się na lisa, a zabił psa\nLis podkradał się do kurnika, więc gospodarz postanowił wziąć sprawy w swoje ręce. Zastawił na podwórku wnyka i czekał na chytrusa. A że w zastawioną pułapkę złapał się pies, to jemu też nie zamierzał przepuścić.\n41-letnia mieszkanka tej samej wioski od piątku szukała swojego czteroletniego kundelka. Prawda okazała się bolesna: w poniedziałek w odległości około 200 metrów od swoich zabudowań odnalazła martwego psiaka.\nJuż na pierwszy rzut oka było widać, że kundel został zabity. Powiadomiono policję. Trop prowadził do 40-letniego gospodarza. Mężczyzna przyznał się do uśmiercenia zwierzęcia.\nWyjaśnił, że zastawił na podwórku sidła na polującego na jego kury lisa. Ale rudzielec łukiem omijał zasadzkę, przypadkowo złapał się za to pies. Gospodarz zaczął okładać zwierzę drewnianym kijem po całym ciele. – Bo na pewno wyjadał jajka w kurniku – powiedział mundurowym.\nKundel nie przeżył ataku, a jego oprawca na razie nie usłyszał zarzutu. – Wyjaśniamy, czy jego postępowanie wyczerpuje znamiona przestępstwa – powiedział nam Ireneusz Stromidło, rzecznik prasowy tomaszowskiej policji.\nUstawa o ochronie zwierząt przewiduje odpowiedzialność karną za znęcanie się nad zwierzętami. Za zabicie zwierzęcia bez przyczyny grozi kara do roku pozbawienia wolności, a w przypadku gdyby sprawca działał ze szczególnym okrucieństwem, kara może sięgać nawet do 2 lat.\nMożna zabić zwierzę z potrzeby gospodarczej, ze względów humanitarnych, z przyczyn sanitarnych, ze względu na potrzeby nauki, a także w razie jego agresywności.\nwitt / 20 października 2009 r. o 14:56\nmiał facet rację nie będzie jajkami swoich kur karmił cudzego psa, a pani jak posiada psa to niech się odpowiedzialnie nim zajmuje a nie pies chodzi samopas popieram rolnika robi porządek z włuczęgami.\nGość / 20 października 2009 r. o 14:02\nJakby mi cudzy pies robił szkody na podwórzu to też specjalnie bym się nie patyczkował.\n~gość~ / 21 października 2009 r. o 18:44\nNie twierdzę, że WSZYSCY mieszkający na wsiach są bez serca, ale większość niestety nie zna takich wartości , jak uczucie , współczucie, miłość, wrażliwość itd. Rzadko się zdarza, aby wieśniacy okazywali odrobinę uczuć zwierzętom. Są to istoty ( jak ktoś słusznie zauważył ) hodowane, a nie wychowywane . Tam nie ma kto i kiedy okazywać w/ w wartości , jakie powinien posiadać każdy normalny człowiek. Tam się ryje w ziemi, robi obrządki , plewi ogródki itd, a dzieci biegają samopas ( często się słyszy , jak wpadają pod maszyny rolnicze i albo przeżyją , albo zostają kalekami). Jak więc człowiek, który jest hodowany ( podobnie , jak zwierzęta), ma mieć do nich odrobinę serca. Na wsiach zwierzę , które przynosi jakiekolwiek korzyści, jest jako tako traktowane ( i to nie zawsze, bo ile jest przypadków zagłodzonych na śmierć zwierząt gospodarskich, albo przetrzymywanie ich w makabrycznych warunkach). Nie wiem i nigdy tego nie zrozumiem, jak można chodzić codziennie koło zwierzęcia (krowa, świnia, koń...) , a potem własnoręcznie je zabijać i to często w bardzo niehumanitarny sposób, gdzie zwierzę długo się męczy zanim skona. Dla mnie to nie są ludzie, ale bestie, dla których zabić , to żaden problem. Tutaj mamy najlepszy przykład- pies , który wpadł we wnyki, nie mający szansy na obronę ( ucieczkę) i dobity kawałkiem drąga. Pytanie za co ? Bo przez przypadek znalazł się koło zabudowań barbarzyńcy? Takich bydlaków powinno się surowo karać, bo inaczej będą robili to samo. Dowalić mu z 10 tys. złotych na Schroniska dla Zwierząt, żeby wiedział ,że takowe istnieją , bo cham jeden z drugim pozbywa się niechcianych zwierząt, wyrzucając je niejednokrotnie na ulicę, a potem takie wałęsające się , bezpańskie stworzenie ( jak przeżyje) ląduje w Schronisku. Po co takiego dziada trzymać w więzieniu i karmić z pieniędzy podatników? Owszem , jak nie zapłaci , wsadzić go do ciupy , ale niech sam na siebie zarobi....Jak takiego bydlaka nie męczy sumienie ? Chodzi to zapewne do kościoła,,, modli się" ( szczególnie ci , co do kościoła nie wchodzą, tylko stoją pod parkanem i całą mszę gadają), a póżniej zabijają z zimną krwią. Każde zwierzę ma takie samo prawo do życia , jak człowiek, ale TYLKO CZŁOWIEK, potrafi to zrozumieć. CHAM tego nie rozumie i pewnie nigdy nie zrozumie, bo cham pozostanie chamem na wieki wieków....... Pamiętać należy , że w miastach też mieszkają chamy ( ci , co posprzedawali majątki i pokupowali sobie sobie chałupy w miastach) i jest ich niestety więcej niż rodowitych miastowych. Cóż jednak z tego - nawet , jak uważają się za ,, miastowych, to w genach mają zakodowane ,, wartości" przekazywane z dziada - pradziada i tak już pozostanie..... To przez takich ,, miastowych ", znajdujemy psy przywiązywane do drzew w lasach, wyrzucane z pędzącego auta, ciągnięte za autem za tylną łapę, polewane substancja łatwopalną i żywcem podpalane, wyrzucane z okien wieżowców , jak już się znudzą swojemu ,,panu", przywiązywane do budy na krótkim łańcuchu i zabijane sztachetą dla butelki wina itd itd. NORMALNYM LUDZIOM to się w głowie nie mieści, a przecież TYLKO CZŁOWIEK wśród istot żywych jest ISTOTĄ ROZUMNĄ !!!!! W takim razie , gdzie u takich bydlaków znajduje się rozum ? NIGDZIE, BO JUŻ DAWNO SIĘ ZLASOWAŁ. Gdyby takie coś posiadało rozum , nigdy nie czyniłoby takiego zła. Osobiście brzydzę się tymi bestiami w ludzkiej skórze i mam nadzieję ,że kiedyś za te ciężkie grzechy zostaną odpowiednio rozliczone.\nCałkowicie się z Tobą zgadzam. rozwiń\nno name / 20 października 2009 r. o 16:09\nNiech sobie zabezpieczy kurnik.\nNie miał prawa zabić tego psa. I pamiętaj, zasadził się na lisa, lisa nie dorwał to zamordował to, co mu w ręce wpadło. Wpadł pies. Za to i za sidła, powinien iść do pudła.\nA z WŁÓCZĘGAMI robi porządek schronisko, a nie jakiś kmiot z drągiem (pamiętacie tego to zakatował psa za wino?), albo z budelką denaturatu (gnoje z Tomaszowic), czy z samochodem (typ, który wlókł psa za autem).\nA z WŁÓCZĘGAMI robi porządek schronisko, a nie jakiś kmiot z drągiem (pamiętacie tego to zakatował psa za wino?), albo z budelką denaturatu (gnoje z Tomaszowic), czy z samochodem (typ, który wlókł psa za autem). rozwiń\nno name / 20 października 2009 r. o 12:06\nNo to mamy dwie sprawy, lub nawet trzy: jedna to ZAKATOWANIE psa, a druga zastawianie sideł. A skoro dziadyga sidła ma, i wie jak zastawiać, to pewnie także kłusownictwo - to trzecia. Co zrobi policja i sąd?\narietta / 20 października 2009 r. o 20:33\nNie twierdzę, że WSZYSCY mieszkający na wsiach są bez serca, ale większość niestety nie zna takich wartości , jak uczucie , współczucie, miłość, wrażliwość itd. Rzadko się zdarza, aby wieśniacy okazywali odrobinę uczuć zwierzętom. Są to istoty ( jak ktoś słusznie zauważył ) hodowane, a nie wychowywane . Tam nie ma kto i kiedy okazywać w/ w wartości , jakie powinien posiadać każdy normalny człowiek. Tam się ryje w ziemi, robi obrządki , plewi ogródki itd, a dzieci biegają samopas ( często się słyszy , jak wpadają pod maszyny rolnicze i albo p... rozwiń\nSteve / 20 października 2009 r. o 18:30\nPOPIERAM !!!!. Burak nie miał najmniejszych podstaw, aby zabić psa. We wnyki powinien sam wpaść i to tak ,żeby został kaleką na całe życie. Jak można postępować w tak perfidny sposób? Psina dostała się we wnyki , jeszcze ją dobił sztachetą. Nigdzie nie jest napisane ,że złapał psa na gorącym uczynku tzn z jajami w zębach, a nawet jakby tak było , to szkoda chamowi jednego , czy dwóch jajek? Niech takich buraków szlag trafi jeszcze dzisiaj. Co za swołocz !!!! Takiemu dziadowi powinno się odebrać wszystkie zwierzęta, bo to bydle zostało WYHODOWANE i nie zna najmniejszych nawet uczuć do innych istot żywych. Dla takich buraków -zabić , to tyle , co splunąć , dlatego tak ich nienawidzę.\nWlasnie to mnie najbardziej w ludziach ze wsi denerwuje. Maja te psy czy koty, jakims cudem ta suka czy kotka ma male to co? do wora i wybic wszystkie male bo przeciez po co taki problem trzymac w domu. Ja bym przekopal wzdluz i wszerz wszystkie tereny wiejskie moze by sie znalazlo jakies dzieci LUDZI bo wiadomo jak sie zabija zwierzeta bo sa male to moze i jakis wariat i degenerat zabil tez dziecko swojej corki bo sie puscila z kims na tluce i teraz nie chce miec problemu.\nWlasnie to mnie najbardziej w ludziach ze wsi denerwuje. Maja te psy czy koty, jakims cudem ta suka czy kotka ma male to co? do wora i wybic wszystkie male bo przeciez po co taki problem trzymac w domu. Ja bym przekopal wzdluz i wszerz wszystkie tereny wiejskie moze by sie znalazlo jakies dzieci LUDZI bo wiadomo jak sie zabija zwierzeta bo sa male to moze i jakis wariat i degenerat zabil tez dziecko swojej corki bo sie puscila z kims na tluce i teraz nie chce miec problemu. rozwiń\nzuza / 20 października 2009 r. o 18:10\nPOPIERAM !!!!. Burak nie miał najmniejszych podstaw, aby zabić psa. We wnyki powinien sam wpaść i to tak ,żeby został kaleką na całe życie. Jak można postępować w tak perfidny sposób? Psina dostała się we wnyki , jeszcze ją dobił sztachetą. Nigdzie nie jest napisane ,że złapał psa na gorącym uczynku tzn z jajami w zębach, a nawet jakby tak było , to szkoda chamowi jednego , czy dwóch jajek? Niech takich buraków szlag trafi jeszcze dzisiaj. Co za swołocz !!!! Takiemu dziadowi powinno się ... rozwiń\nJan / 20 października 2009 r. o 11:20\nNie mam nic do ludzi mieszkajacych na wsi, ale dla nich zwierze ktore nie przynosi zysku czyli pies albo kot jest stworzeniem ktoregos tam z koleji gatunku co innego swinia albo krowa. Jedna sie na swieta zarznie niczym dziennikarza w Iraku a drugie bedzie dawac mleko chyba ze bedzie male to tez sie zrobi to samo co z dziennikarzami w Iraku.


Gerber deserek rumiane jabłuszka z bananami\nGerber deserek rumiane jabłuszka z bananami, po 4. miesiącu\n53Gerber deserek rumiane jabłuszka z bananami, po 4. miesiącu\n3.99 PLN NewCondition https://dodomku.pl/Gerber_deserek_rumiane_jabluszka_z_bananami/37933.html\nCzy warto kupić produkt Jabłuszka z bananami marki Gerber?\nDowiedz się z jakich składników powstał produkt Jabłuszka z bananami marki Gerber:\nProducent marki Gerber opisuje Jabłuszka z bananami tak:\nNazwa produktu uregulowana prawnie:Jabłuszka z bananami\nJak nasi klienci oceniają jakość wyrobu Jabłuszka z bananami firmy Gerber? Czy możesz polegać na tych opiniach? Gusta klientów są różne, ale co ważne - w sklepie dodomku.pl opinie o produktach wystawiać mogą tylko osoby, które dany produkt kupiły, co sprawia, że są to opinie wiarygodne.\nWyrób firmy Gerber o nazwie Jabłuszka z bananami został przypisany do kategorii desery. Sprawdź jakie inne produkty znalazły się w tym samym dziale.\nFirma Gerber prezentuje swoje wyroby w sklepie internetowym dodomku.pl od 6 kwietnia 2008 - aktualnie dostępnych jest 70 produktów marki Gerber.


Zagrożenia - Urząd Gminy Siedlce\n1. Podczas działań związanych z neutralizacją "bomby" zastosuj się do poleceń Policji.\n2. Ciekawość może być niebezpieczna - jak najszybciej oddal się z miejsca zagrożonego wybuchem. Po drodze informuj o zagrożeniu jak największe grono osób, będących w strefie zagrożonej lub kierujących się w jej stronę.\n3. Po ogłoszeniu alarmu i zarządzeniu ewakuacji w obiektach publicznych, np. supermarketach, halach widowiskowo-sportowych, kinach, niezwłocznie udaj się do wyjścia, zgodnie ze wskazaniami administratora budynku lub wskazaniami upoważnionych osób.\n4. W przypadku włączenia parkingu dla pojazdów w strefę zagrożenia, nie "ratuj" na siłę swojego samochodu - życie jest ważniejsze.\n5. Powyższe procedury obowiązują także w wszystkich rodzajach transportu publicznego.


Nagrody Prezydenta Miasta Płocka w dziedzinie kultury - Portal Integracyjny PŁOCK\nNagrody Prezydenta Miasta Płocka przyznawane są wybitnym działaczom i animatorom kultury, twórcom sztuki, autorom nowatorskich programów rozwoju kultury i animatorom edukacji artystycznej. Mogą je take otrzymać instytucje, placówki, stowarzyszenia propagujące i upowszechniające kulturę w Płocku oraz zespoły i grupy artystyczne.\nWnioski o przynznanie tych wyróżnień należy składać do 30 kwietnia każdego roku w Urzędzie Miasta Płocka.\nRegulamin przyznawania nagród określa Uchwała nr 374/XXI/2020 Rady Miasta Płocka z dnia 25 czerwca 2020 r. w sprawie zmiany uchwały nr 966/XLVII/01 Rady Miasta Płocka z dnia 18 grudnia 2001 r. w sprawie przyznawania nagród Prezydenta Miasta Płocka za osiągnięcia w dziedzinie twórczości i edukacji artystycznej, upowszechniania i ochrony kultury (...)


"Spider Man": nareszcie wiemy jak wygląda nowy strój!\n„Spider-Man”: nareszcie wiemy jak wygląda nowy strój!\n27.07.2017 Katarzyna Gnacikowska Aktualności z filmów i seriali, Wszystkie aktualności z fantastyki\nTagiAvengers, Infinity War, Iron Man, Marvel, Spider-Man, Superheroes\nKto czeka na zdjęcie nowego stroju Spider - Man'a? Już wiemy jak będzie wyglądał pajączek.\nStrój, który zaprojektował Stark na końcu filmu Spider-Man: Homecoming, nareszcie został pokazany w całej jego chwale. Kiedy Captain America: Civil War wkroczył na ekrany ujawniono informację, że Spider-Man może mieć swój własny, ekranowy debiut w serii filmów z tego uniwersum. Od tamtego czasu, najwięcej ciekawości wzbudzał nowy stój bohatera. Niestety w Captain America: Civil War nie widać za dużo Spidey’a, ale można zobaczyć jego strój domowej roboty. Wszyscy chcieli wiedzieć jak będzie wyglądał ten stworzony przez Stark’a. Ta wiadomość skupiła na sobie uwagę wielu fanów. Na szczęście, wyjście Spider-Man: Homecoming w zeszłym miesiącu dało możliwość przyjrzenia się obu strojom Peter’a. Jednak po raz kolejny zaskoczono fanów. Pod koniec filmu ujawniono trzeci kombinezon – tym razem oparty na kostiumie Iron Spider’a z komiksów.\nW komiksowej wersji Civil War, Peter dołączył do zespołu Tony’ego i dostał wyjątkowy kostium Iron Man’a w „pająkowej” wersji. Stworzony jest w odcieniach czerwieni i złota, wyposażony we wszystkie gadżety oraz trzy dodatki. Od lat mówiono, że kostium pojawi się w MCU, ale zwrot akcji pod koniec Homecoming, nareszcie dał możliwość zobaczenie ulubionego stroju w filmie. Od kiedy ujawniono, na D23, zapowiedź Avengers: Infinity War wiemy, że Spidey będzie walczył w nowym stroju z Thanos’em. Jednak dopiero teraz mamy możliwość przyjrzenia się bliżej kostiumowi.\nArt of VFX rozmawiało z Dominik’iem Zimmerle z Trixter odnośnie pracy jego firmy przy Spider Man: Homecoming. W wywiadzie poruszono wiele szczegółowych kwestii związanych z techniczną stroną filmu. Jeszcze bardziej ekscytujące jest to, że podczas wywiadu wspomniano o urządzeniu nowej generacji Iron Spider’a.\nZimmerle i Trixter pracowali zarówno przy poprzednich filmach Avengers’ach, jak Iron Man’ie 3 czy Ant-Man’ie, więc są dobrze zaznajomieni z produkcją filmów Marvel’a. Choć początkowy strój Iron Spider’a został wykonany przez Framestore, Trixter przejął go i skończył. Choć wciąż nie jest jasne, czy kostium jest wyposażony w pajęcze ramiona, to jest to mieszanka kostiumu Peter’a Mark’a oraz stroju Iron Spider’a z komiksów.\nDzięki zapowiedzi z Infinity War i plakatowi z San Diego Comic Con wiemy, że Peter nareszcie zmieni sposób noszenia stroju. Biorąc pod uwagę skalę bitwy w Infinity War, nic dziwnego, że Spidey pragnie uaktualnienia. Daje to oczywiście do myślenia, dlaczego Black Widow, Hawkeye i inni Stark’owi nie dali udoskonalić swoich strojów przed walką z Mad Titan i jego sługusami.\nDopóki nie zostanie wydana pełna zapowiedź, fani będą musieli poczekać, aby zobaczyć działanie kombinezonu Iron Spider’a w akcji. Jednak dzięki zdjęciu mamy teraz znacznie lepszy zamysł jak ulepszono strój Peter’a od czasu od Spider-Man: Homecoming.\nJak Wam się podoba nowy strój? Czekacie żeby zobaczyć go w akcji?\n„Darkest Dungeon: The Crimson Court” – recenzja Następny artykuł »\nWolfenstein II: The New Colossus -mamy informację co do planowanych DLC i przepustki sezonowej!


zastępczość: Poniżej dowód\nzima puszcza, powoli, ale jednak:)\nwidok z okna poddasza na kaszubskie pole\na to Michul i Saba, która po śmierci Kluski mu matkuje, Michul jak spi musi trzymac głowę na czymś, na kimś, mogą być pani nogi też, ale to bolesne jest:)\nAle słodkie to drugie foto. Mój futrzak też zawsze musiał trzymać pysk albo jakąkolwiek inną część cielska na nogach pańci :)))\n19 marca 2010 10:46\npsy lubią ciepłe podgłówki :)\n19 marca 2010 11:02\nU mnie po śniegu już ani śladu...\n19 marca 2010 11:30\nŚwietne zdjęcie tych piesków :) nieźle uchwyciłaś :)\n19 marca 2010 12:11\nnogi pańci są zawsze najwygodniejsze ;-)\n19 marca 2010 12:28\nWiosna, wiosną, ale jak widzę, opałowy sąg czeka w pogotowiu:-)\nBrawo dla Saby za matkowanie! Zuch dziewczynka:-)\n19 marca 2010 15:05\nu nas 17 stopni,śniegu już daaawno nie ma,jakieś resztki pod płotem leżą,no i naczelny dowód,że wiosna:dawcy na drogach!\na Saba..u sąsiadów mamy Sabę,bernardynkę,i jest też kundelek..śpią podobnie:),widać Saby tak mają.\nRozumiem, że Saba to jest to mniejsze uszate cudo?\n19 marca 2010 20:18\nOptymistyczny widok :D\n19 marca 2010 20:20\na Saba co ? Z puszki piwo popija ? :)))\n19 marca 2010 20:35\nsłodziaki zwierzaki, zima znika i gut, buziak wiosenny :)\n20 marca 2010 08:50\nPiękne są Twoje zwierzaczki.Rozczuliły mnie.\nDzisiaj jeździłem rowerkiem i dało się zauważyć śnieg tam i tutaj. Jednakże powietrze pachnie już inaczej !! ;)\n20 marca 2010 16:05\nGryźnij w uszyska od cjocji :-)\n21 marca 2010 09:08\nDawcy nerek od paru dni szorują na Półwysep i abarotno - musi wiosna i już!\n21 marca 2010 11:51\nale bydlaczek :)\nMoj w aucie zawsze tesz jakis kontakt potrzebowal. Jak sie zapomnial to morde na Galke od biegowej skrzyni polozyl i... beeee sliny\nniezle malenstwo :D chyba bym go nie dala rady na klanach utrzymac :)\n21 marca 2010 22:33\nwitaj ponownie Westfalit, juz nie znikaj:)\n22 marca 2010 20:35


Wróć do formy w 28 dni - przepisy na śniadania - w Women's Health\nDlaczego nowalijki należy porządnie wyszorować przed zjedzeniem?\nZakwas z buraków: 7 właściwości zdrowotnych i przepis\nMówi się, że śniadanie powinno się jeść jak król, obiad jak książę, a kolację jak żebrak. Dlatego przygotowałyśmy dla Ciebie 14-dniowy zestaw iście królewskich, porannych posiłków. Wszystkie pyszne i zdrowe.\nOwsianka z cynamonem i borówkami\n3 suszone daktyle, drobno pokrojone\nKilka posiekanych orzechów, np. włoskich\nPłatki, daktyle i mleko umieść w rondlu. Ustaw na niewielkim ogniu i gotuj stale mieszając. Gdy płatki zmiękną, a całość nieco zgęstnieje, dodaj cynamon i gałkę muszkatołową. W razie potrzeby możesz dodać trochę miodu.\nPrzełóż owsiankę do miski i posyp borówkami oraz posiekanymi orzechami.\nCebulę drobno posiekaj i wrzuć na patelnię z odrobiną oliwy. Podsmażaj aż cebula lekko zmięknie.\nNa patelnię dodaj pokrojoną w kostkę paprykę i pomidora i smaż jeszcze 2 minuty. Pod koniec dodaj szpinak i podgrzewaj do momentu, aż zwiędnie.\nW miseczce rozkłóć jajka, dopraw je solą oraz pieprzem i wlej je na patelnię z warzywami. Smaż stale mieszając. Pod koniec wsyp parmezan.\nGdy jajka będą ścięte, ale nadal nieco wilgotne, zdejmij patelnię z ognia. Jajecznicę przełóż na talerz.\nJajko wbij do filiżanki. W rondlu zagotuj osoloną wodę z 2 łyżkami octu. Gorącą wodę zamieszaj łyżką tak, by na środku powstał wir. W środek szybkim ruchem wlej jajko. Gotuj przez ok. 3 minuty - białko powinno być ścięte, a żółtko płynne.\nKromki zgrilluj w tosterze lub piekarniku.\nNa chlebie ułóż wędzonego łososia, po plasterku pomidora i po pół jajka (najlepiej przekroić je na jednej z kanapek, żeby nie stracić żółtka).\nGotowe kanapki posyp szczypiorkiem.\n1 płaska łyżka kakao w proszku\nDo rondla wsyp płatki i zalej je mlekiem. Gotuj na niewielkim ogniu, aż płatki będą miękkie.\nDo ugotowanych płatków wsyp kakao i podzielonego na mniejsze kawałki banana. Całość zblenduj na gładko. Owsianka konsystencją powinna przypominać budyń.\n1 miarka białka w proszku (np. waniliowego)\nPłatki owsiane zblenduj w mikserze o wysokiej mocy.\nWszystkie składniki (oprócz truskawek) wymieszaj w misce.\nPatelnię rozgrzej na średnim ogniu i uformuj na niej placuszki (po 2 łyżki na 1 sztukę). Smaż z obu stron do zezłocenia.\nGotowe placki udekoruj pokrojonymi truskawkami.\nPłatki na mleku z malinami\n50 g pełnoziarnistych płatków śniadaniowych\nMleko wlej do miseczki - możesz je podgrzać w mikrofalówce lub zjeść na zimno. Jeśli chcesz dodać miód, zrób to teraz.\nDo mleka wsyp płatki i maliny.\nWszystkie składniki zblenduj dokładnie w mikserze kielichowym.\nKokosowa owsianka nocna\n3 łyżki owoców leśnych\nWieczorem wymieszaj płatki owsiane z jogurtem i wstaw do lodówki na całą noc.\nRano polej owsiankę masłem orzechowym, posyp owocami leśnymi, pokrojonym w plasterki bananem i wiórkami kokosowymi.\nJajecznica na tostach z wędzonym łososiem\nJajka wbij do miski, rozkłóć i wymieszaj z solą oraz pieprzem. Wlej je na rozgrzaną patelnię z odrobiną oliwy i smaż do momentu, aż jajecznica będzie ścięta i nadal nieco wilgotna.\nKromki zgrilluj z tosterze lub piekarniku. Ułóż na nich jajecznicę, po łyżeczce kaparów, po plastrze wędzonego łososia i posyp koperkiem.\n30 g granoli z orzechami\nJogurt grecki wlej do miski i posyp granolą oraz malinami.\nTosty z masłem orzechowym i koktajl truskawkowy\nKromki zgrilluj w tosterze lub piekarniku, a następnie posmaruj masłem orzechowym.\nW blenderze kielichowym zmiksuj mleko migdałowe z truskawkami.\nGotową jajecznicę przełóż na talerz i posyp szczypiorkiem.\nOrkiszowa owsianka z bananem\nPłatki orkiszowe wsyp do rondla i zalej mlekiem. Gotuj na niewielkim ogniu aż płatki zmiękną, a całość nieco zgęstnieje.\nDo ugotowanej owsianki dodaj miód i siemię lniane. Wymieszaj.\nOwsiankę przełóż do miski. Na wierzchu ułóż banana pokrojonego w plasterki.\nKefir z granolą i owocami\n30 g niesłodzonej granoli\n1. Kefir wlej do miski. Wsyp granolę, owoce i pokrojonego banana.\nSPRAWDŹ TEŻ: Treningi wideo na 2 tygodnie oraz resztę przepisów - na lunche i kolacje.


Percepcja, czyli spostrzeganie > Jan Woleński\nWydaje się, że najważniejszym zmysłem jest wzrok, bo dostarcza najwięcej wrażeń. Jednak bez innego ze zmysłów nie moglibyśmy przetrwać.\nCo tak naprawdę postrzegamy? > Paweł Sikora\nPercepcję zmysłową otaczającego nas świata traktujemy zazwyczaj jako coś tak oczywistego i naturalnego, że skłonni jesteśmy twierdzić, iż nie ma nad czym deliberować. Z perspektywy potocznego nastawienia wszystko jest proste – postrzegamy zjawiska przyrodnicze, codzienne sytuacje naszego życia, ogromną różnorodność rzeczy wokół nas oraz ich własności (barwy, kształty, zapachy etc.). Jednak dla filozoficznego myślenia dopiero tutaj wyłaniają się poważne zagadnienia i ma miejsce swoisty start ku fascynującej, intelektualnej przygodzie.\nTajemnicze cechy percepcji > Jacek Jarocki\nPercepcja wydaje się aktywnością wręcz trywialną. Cóż tajemniczego może być w tym, że widzę czerwonego pomidora lub słyszę śpiew słowika? Pozornie nic. Jak zwykle jednak w sukurs przychodzi filozofia, która z oczywistych, zdawałoby się, zjawisk wydobywa problemy, którymi dziś intensywnie zajmuje się wielu uczonych.\nPercepcja jako kontrolowana halucynacja > Paweł Gładziejewski\nWedług znanej metafory percepcja to proces, w którym świat odciska swój ślad w umyśle niczym pieczęć w gorącym wosku. Jeśli jednak wierzyć wpływowej kognitywistycznej teorii percepcji – sięgającej korzeniami myśli Immanuela Kanta – postrzeganie nie jest pasywną akumulacją bodźców. To raczej forma kontrolowanej halucynacji, w której mózg wytwarza wirtualne sygnały zmysłowe, by uniknąć zaskoczenia przez pobudzenia dochodzące ze świata zewnętrznego. Koncepcja ta rozmywa granice między percepcją a wyobraźnią.\nCzas widzimy, słyszymy, czujemy – a może nawet wąchamy? > Michał Klincewicz\nPercepcja jest w podwójny sposób związana z czasem: dzieje się w czasie oraz reprezentuje rzeczy jako trwające w czasie. Te dwa parametry nie muszą być ze sobą zgodne: możemy doświadczać czegoś jako trwającego krócej lub dłużej, niż faktycznie było to postrzegane. Tego rodzaju obserwacja stanowi punkt wyjścia dla podejmowania interdyscyplinarnych projektów dotyczących percepcji czasu oraz do filozoficznych rozważań nad związkami między subiektywnym czasem a czasem jako obiektywnym składnikiem rzeczywistości.\nZagubiony w muzeum > Bence Nanay\nIdziesz do muzeum. Stoisz w kolejce pół godziny. Płacisz za bilet ciężki grosz. Jesteś tam, patrzysz na wystawione prace, ale nie czujesz, abyś coś z tego wynosił. Próbujesz dalej. Czytasz małe, irytujące etykiety umieszczone obok tych prac. Być może nawet korzystasz z audioprzewodnika. Nadal nic. Co robisz?\nJak to możliwe, że w ogóle postrzegamy cokolwiek? > Wywiad z Susanną Siegel, jedną z najbardziej wpływowych autorek we współczesnej dyskusji na temat percepcji\nWarsztat logiczny: #8. Logiczny sens spójnika „i” a jego sensy potoczne > Witold Marciszewski\nSztuka argumentacji: #10: Dlaczego nie wystarczy omijać lekarzy, aby długo żyć? > Krzysztof A. Wieczorek\nEksperyment myślowy: Mission impossible? > Artur Szutta\nPercepcja > Michał Bizoń\nInny świat a ślepota moralna > Natasza Szutta\nSpór o miedzę w Kalopei > Piotr Bartula\nSpór o kolory > Jacek Jaśtal\nŻółw Zenona > Jakub Jernajczyk\nWidziałeś na własne oczy? > Adam Grobler\nDodatek maturalny 2017\nPorozmawiajmy o zmysłach > Dorota Monkiewicz-Cybulska\nPercepcja bez granic > Dorota Monkiewicz-Cybulska\nIzydora Dąmbska > Paweł Rzewuski\nNapisz pierwszą opinię o „Filozofuj! 2017 nr 2 (14)” Anuluj pisanie odpowiedzi


Świerzno to dobra propozycja dla miłośników zwiedzania. Ryglowy kościół i dwór myśliwski przetrwały do naszych czasów i dzisiaj dumnie przypominają o szlacheckiej historii miejscowości.\nTo także dobra baza wypadowa na podróże po okolicy. Żeby znaleźć się na plaży w Pobierowie, wystarczy jechać 12 kilometrów na północ. Podobny dystans dzieli Świerzno od Kamienia Pomorskiego. Niewiele dalej (18 kilometrów) jest do Gryfic.\nPoczątki wsi datuje się na epokę średniowiecza. Już w XIV wieku majątek – podobnie jak wiele innych miejscowości okolicy – należał do rodu von Flemmingów. To właśnie za ich sprawą powstały tutaj budynki, które dzisiaj są znakiem rozpoznawczym Świerzna.\nRyglowa świątynia została wzniesiona w 1681 roku. Według źródeł, w przeszłości kościół był bardzo bogato wyposażony. Miały się tu znajdować m.in. srebrne kielichy z naniesionymi herbami Flemmingów oraz sosnowa chrzcielnica. Pod posadzką znajdują się kamienne sarkofagi dawnych właścicieli majątku. Nieopodal kościoła znajduje się mały cmentarz z nagrobkami z końca XIX wieku.\nXVIII-wieczny dwór magnacki został wzniesiony z inicjatywy Bogusława Bodo Flemminga. Całość założenia została rozmieszczona na trzech bokach prostokątnego dziedzińca. W południowym skrzydle znajduje się sala balowa. Malowidła na zwierciadlanym sklepieniu przedstawiały niebo ze słońcem, księżycem i gwiazdami. W honorowym miejscu (pod emporą muzyczną) umieszczono też tablicę z herbem rodu Flemmingów trzymanym przez herosów. Całość była też otoczona parkiem francuskim.\nCiećmierz. Ryglowy un... - 5.35 km\nCerkwica - tu, gdzie ... - 10.56 km\nŁukęcin - leśne uzdro... - 10.8 km\nPobierowo - atrakcji ... - 10.83 km\nWrzosowo - wczasy ide... - 11.46 km\nPustkowo - słońce i p... - 11.65 km\nW kręgu tajemnic. Ska... - 12.09 km\nWalki w rejonie Wrzos... - 12.16 km\nTrzęsacz - najsłynnie... - 12.46 km\nW kręgu tajemnic. Chr... - 12.54 km\nKamień Pomorski. Taje... - 12.7 km\nMuzeum Kamienia - 13.05 km\nDziwnówek - wioska pr... - 13.07 km\nDziwnów - od rybackie... - 14.93 km


Podkategoria: Apteki - strona 1 - SEO TIEN 24 - .:Grupa SEO 24:.\nDolegliwości skóry to schorzenia, które dokuczają nam od wieków. Współcześnie jest tak sporo alergenów, które powodują że z niektórymi chorobami już się rodzimy jak na przykład atopowe zapalenie skóry. Lekarz Jacek Zdybski to profesjonalist ...\nZapraszamy Państwa serdecznie do zapoznania się z ofertą firmy Apteka Rodzinna. Nasza siedziba mieści się w Gdańsku a działalność w branży farmaceutycznej prowadzimy już od 2006 roku. Jesteśmy profesjonalną firmą oferującą szeroki wachlarz ...\nProwadzona przez nas apteka Pod Wagą mieści się w Szczecinie, w województwie zachodniopomorskim. W branży farmaceutycznej z powodzeniem funkcjonujemy już od 1991 roku. Mamy wieloletnie doświadczenie oraz wykształcenie niezbędne do świadczen ...\nBrakuje Ci czasu na stanie w kolejce w aptece, unikasz miejsc, gdzie przebywają chorzy ludzie, zależy Ci na niskich cenach leków i suplementów sprawdzonych marek? Koniecznie odwiedź internetową Aptekę Pomocną 24. W niej zrobisz zakupy bez w ...\nDostęp do najlepszych suplementów odchudzających zyskasz odwiedzając naszą aptekę internetową. U nas tylko sprawdzone produkty najlepszych marek w cenach, które zwalą Cię z nóg. Z nami schudniesz, poprawisz sylwetkę i wydajność organizmu a ...\nAntybiotyki Gdańsk (1), Cosmopor (1), apteka rodzinna Gdańsk (1), e-apteka (1), kosmetyki dla dzieci Gdańsk (1), podkłady higieniczne (1), Biovax (1), Apteka Gdańsk (1), apteka homeopatyczna Szczecin (1), apteka (2), Emolium (1), atopowe zapalenie skóry (1), kielce (1), kamagra super (1), dermatolog (3), apteki Szczecin (1), sprzedaż leków homeopatycznych Szczecin (1), sprzęt rehabilitacyjny Wrocław (1), octenisept (1), leczenie znamion (1)


Kaplica św. Jerzego, zamek Windsor - St George's Chapel, Windsor Castle - xcv.wiki\nKaplica św. Jerzego, zamek Windsor - St George's Chapel, Windsor Castle\n„Kaplica św. Jerzego” przekierowuje tutaj. Dla innych zastosowań, zobacz Kaplica św Jerzego (ujednoznacznienie) .\nKościół w Windsor, Anglia\nWolna Kaplica Królowej Kolegium Św. Jerzego, Zamek Windsor\n51°29′01″N 00°36′25″W / 51,48361°N 0,60694°W / 51.48361; -0,60694 Współrzędne: 51°29′01″N 00°36′25″W / 51,48361°N 0,60694°W / 51.48361; -0,60694\nDziekan i Kanonicy Windsoru\nJurysdykcja: Royal Osobliwa\nMartin Poll (kapelan)\nHueston Finlay (wicedziekan)\nChór kaplicy św. Jerzego\nKaplica św. Jerzego w zamku Windsor w Anglii to kaplica zbudowana w stylu późnośredniowiecznego gotyku prostopadłego . Jest zarówno Królewskim Osobliwością (kościół pod bezpośrednią jurysdykcją monarchy), jak i Kaplicą Orderu Podwiązki . Znajduje się na Dolnym Oddziale zamku. Kaplica zamkowa św. Jerzego została pierwotnie ufundowana w XIV wieku przez króla Edwarda III i znacznie rozbudowana pod koniec XV wieku. Był miejscem wielu królewskich nabożeństw, ślubów, a zwłaszcza w XIX i XX wieku pochówków. Chociaż okazjonalni monarchowie i ich małżonkowie byli chowani na zamku od XV wieku, dopiero w XIX wieku kaplica św. Jerzego i pobliskie Ogrody Frogmore zastąpiły opactwo Westminster jako wybrane miejsce pochówku brytyjskiej rodziny królewskiej. Zamek Windsor jest główną rezydencją królowej Elżbiety II .\nBieg kaplicy jest w gestii dziekana i kanonów Windsor , którzy tworzą College of St. George . Asystuje im Urzędnik , Verger i inni pracownicy. Towarzystwo Przyjaciół Św. Jerzego i Potomków Rycerzy Podwiązki , zarejestrowana organizacja charytatywna, zostało założone w 1931 roku, aby pomagać kolegium w utrzymaniu kaplicy.\n1.1 Bestie królowej\n2 Dziekan i Kanonicy\n3 Order Podwiązki\n3.1 Usługa podwiązki\n4.1 Zakon Rutlandów\n6.3 Skarbiec Królewski\n6.4 W pobliżu zachodnich drzwi\n6.5 Kaplica pamięci króla Jerzego VI\n6.6 Kaplica pamięci Alberta\n6.7 Skarbiec Gloucesterster\n6.9 Dawne pochówki\nKaplica św. Jerzego (po lewej) w zamku Windsor w 1848 roku, pokazująca brak Bestii Królowej na szczytach (od czasu wymiany). Akwarela autorstwa Josepha Nasha .\nW 1348 r. król Edward III założył dwa kolegia religijne: St Stephen's w Westminster i St George's w Windsor. Nowe kolegium w Windsor zostało połączone z kaplicą św. Edwarda Wyznawcy, zbudowaną przez Henryka III na początku XIII wieku. Kaplica została wówczas ponownie poświęcona Najświętszej Maryi Pannie , Jerzemu Męczennikowi i Edwardowi Wyznawcy , ale wkrótce stała się znana dopiero dzięki jej dedykacji św. Edward III zbudowany również Aerary Ganek w 1353-54. Służył jako wejście do nowej uczelni.\nChór kaplicy św Jerzego, przez Karola Dziczy , z WH Pyne „s Royal Residences , 1818.\nKaplica św. Jerzego stała się kościołem Zakonu Podwiązki . Co roku w czerwcu w kaplicy nadal odbywa się specjalne nabożeństwo, w którym uczestniczą członkowie zakonu. Ich chorągwie heraldyczne wiszą nad górnymi stallami chóru , na których mają dożywotnią siedzibę.\nKrużganek podkowy, zbudowany w 1480 r. i przebudowany w XIX w.\nW latach 1475-1528 nastąpiła radykalna przebudowa kaplicy św. Jerzego zapoczątkowana przez Edwarda IV i kontynuowana przez Henryka VII pod nadzorem jego najbardziej szanowanego doradcy, Sir Reginalda Braya i Henryka VIII . Trzynastego wieku kaplica św Edward Wyznawca został powiększony do katedry-jak przestrzeń pod kierunkiem Richarda Beauchamp , biskupa Salisbury i master mason, Henry Janyns. Klasztor podkowy został zbudowany dla nowej wspólnoty liczącej 45 młodszych członków: 16 wikariuszy, diakona ewangelizatora, 13 świeckich urzędników, 2 kleryków epistolerów i 13 chórzystów. Chór kaplicy św Jerzego trwa do dziś i cyfr 20. chórzyści są snowboardzistów w St George School, Windsor Castle . W czasie roku szkolnego uczestniczą oni praktykę w kaplicy każdego ranka i śpiewać Matins i Eucharystii w niedziele i Evensong przez cały tydzień, z wyjątkiem środy.\nKaplica św. Jerzego była popularnym celem pielgrzymów w okresie późnego średniowiecza, ponieważ uważano, że znajduje się w niej kilka ważnych pochówków: ciała Jana Schorne'a i Henryka VI oraz fragment Prawdziwego Krzyża przechowywany w relikwiarzu zwanym Krzyżem Gnetha. Został odebrany Walijczykom przez Edwarda II po jego podboju wraz z innymi świętymi relikwiami. Wydaje się, że wszystkie te relikwie były wystawione na wschodnim krańcu południowego chóru.\nKaplica doznała wielu zniszczeń podczas angielskiej wojny domowej . Siły parlamentarne wdarły się i splądrowały kaplicę i skarbiec 23 października 1642 r. Kolejna grabież miała miejsce w 1643 r., kiedy to zniszczono XV-wieczny kapitularz , zdarto ołów z dachów kaplic i skradziono elementy niedokończonego pomnika pogrzebowego Henryka VIII. Po jego egzekucji w 1649 r. Karol I został pochowany w małym skarbcu pośrodku chóru kaplicy św. Jerzego, w którym znajdowały się również trumny Henryka VIII i królowej Jane Seymour . Po renowacji w kaplicy św. Jerzego podjęto program naprawy .\nPodczas swojego życia i panowania król Jerzy III był odpowiedzialny za ponowne rozpalenie królewskiego zainteresowania zamkiem Windsor, które zostało znacznie przeoczone po tym, jak dynastia hanowerska objęła tron Zjednoczonego Królestwa w 1714 roku. 12 sierpnia 1776 roku rodzina królewska po raz pierwszy wzięła udział w Niedzielne poranne nabożeństwo w kaplicy św. Jerzego – którą nazwali „katedrą”. Jerzy III został oddany do kaplicy św. zainspirował i w dużej części ufundował gruntowną renowację kaplicy w latach 1780-1790.\nZa panowania królowej Wiktorii dokonano dalszych zmian w konstrukcji kaplicy. Wschodni kraniec chóru został przerobiony na pamiątkę księcia Alberta . Lady Chapel , który został opuszczony przez Henryka VII, został zakończony. Pod kaplicą Matki Boskiej ukończono królewskie mauzoleum . Na zachodnim krańcu kaplicy zbudowano szereg stopni, tworząc ceremonialne wejście do budynku.\nNa początku XX wieku wygięte ściany, popękane sklepienia, zbutwiały kamień i pozbawiony ołowiu wymagały pilnej uwagi. W 1920 roku rozpoczął się bardzo potrzebny dziesięcioletni projekt renowacji kaplicy Jerzego, nadzorowany przez architekta-konsultanta Sir Harolda Brakspear .\nW XXI wieku St George's może pomieścić około 800 osób na usługi i imprezy.\nKaplica św. Jerzego w Dolnym Oddziale pośrodku po prawej, za drzewem\nThe Beasts królowej przedstawione na szczycie szczytów\nNa dachu kaplicy, stojącej na sterczynach, a także na sterczynach po bokach, znajduje się siedemdziesiąt sześć heraldycznych posągów przedstawiających Bestie Królowej , przedstawiające królewskich zwolenników Anglii . Stanowią one czternaście z heraldycznych zwierząt: na lwa z Anglii , ten czerwony smok z Walii , z panterą z Jane Seymour , w sokoła z Yorku , czarnego byka z Clarence , w Yale w Beaufort , białego lwa Mortimer , na charta z Richmond , biała hart od Ryszarda II , collared srebrny antylopa z Bohun , czarny smok z Ulster The white Swan z Hereford The Unicorn Edwarda III i złote łania z Kent .\nOryginalne bestie pochodziły z XVI wieku, ale zostały usunięte w 1682 roku za radą Sir Christophera Wrena . Wren skrytykował Kamień Reigate , wapienny piaskowiec, z którego zostały zbudowane. Obecne posągi pochodzą z 1925 roku, kiedy kaplica została odrestaurowana.\nDziekan i Kanonicy\nDalsze informacje: Dziekan i Kanonicy Windsor § Bieżący rozdział\nUsługa do pończoch\nDalsze informacje: Order Podwiązki\nGodło Orderu Podwiązki\nCzłonkowie Zakonu Podwiązki spotykają się co roku w czerwcu w zamku Windsor na corocznym Nabożeństwie Podwiązki. Po obiedzie w Apartamentach Reprezentacyjnych (Górny Oddział Zamku) przechodzą pieszo w szatach i insygniach do kaplicy św. Jerzego na nabożeństwo. Jeśli mają zostać przyjęci nowi członkowie, są instalowani w serwisie. Po nabożeństwie członkowie zakonu wracają do Oddziału Górnego bryczką lub samochodem.\nPubliczność przed kaplicą św. Jerzego w zamku Windsor, czekająca na procesję z podwiązkami\nZakon często uczęszczał na nabożeństwa w kaplicy w odległej przeszłości, jednak ich przerwanie nastąpiło w XVIII wieku i ostatecznie przerwano je w 1805 roku. Nabożeństwo Podwiązki zostało wznowione w 1948 roku przez króla Jerzego VI z okazji 600. rocznicy założenia Zakonu i od tego czasu stać się corocznym wydarzeniem.\nPo ich zainstalowaniu każdy z członków otrzymuje stoisko w chórze kaplicy, nad którym są wystawione jego urządzenia heraldyczne.\nMiecz członka umieszcza się pod hełmem ozdobionym płaszczem i zwieńczonym grzebieniem, koroną lub koroną. Powyżej wznosi się herbowy sztandar członka z jego ramionami . A podwiązkę Stall płyta , mała misternie emaliowana płyta z mosiądzu, jest przymocowana do tylnej części straganie wyświetlanie nazwy i ramiona jej państw z innymi napisami.\nW przypadku śmierci członka miecz, hełm, płaszcz, grzebień, korona lub korona i sztandar są usuwane. Nabożeństwo z okazji śmierci spóźnionego członka musi odbyć się, zanim stoisko będzie mogło zostać przydzielone komukolwiek innemu. Ceremonia odbywa się w kaplicy, podczas której Rycerze Wojskowi z Windsor niosą sztandar zmarłego członka i ofiarowują go Dziekanowi Windsoru , który umieszcza go na ołtarzu.\nPłyty straganowe nie są jednak usuwane. Pozostają na stałe przymocowane do stoiska, więc stalle kaplicy są ozdobione kolekcją tabliczek członków z całej historii.\nTierceron- Lierne sklepienie z Chórem i wentylator sklepienie z przekraczaniem Kaplicy Świętego Jerzego, z transparentami Garter po obu stronach poniżej.\nKaplica św. Jerzego jest jedną z najważniejszych średniowiecznych fundacji zakonnych, jakie przetrwały w Anglii. Kolegium samo w sobie było częścią średniowiecznego zakonu, a istnieje wiele innych elementów zakonu w postaci ołtarzy i małych kaplic ku pamięci różnych angielskich monarchów oraz wielu wybitnych dworzan, dziekanów i kanoników. Specjalne nabożeństwa i modlitwy byłyby również ofiarowane ku pamięci założyciela. Henryk VIII pierwotnie zamierzał założyć w kaplicy kolejną kaplicę, mimo że jego zmiany kościelne doprowadziły do reformacji w Anglii i ostatecznego zniesienia zakonów.\nWielce podziwiane żelazne bramy w sanktuarium kaplicy oraz zamki w drzwiach kaplicy są dziełem średniowiecznego kornwalijskiego kowala Johna Tresiliana . Status kolegium jako fundacji królewskiej uchronił je przed kasatą w okresie reformacji. Dzięki temu zachowało się wiele mniejszych kaplic w obrębie kaplicy. Są to jedyne zachowane w Anglii chantries, które nigdy nie zostały stłumione.\nMonumentalny mosiądz w St Leger Chantry Anne of York, księżnej Exeter (1439-1476) i jej drugiemu mężowi Thomasowi St Leger (ok. 1440-1483), fundatorowi kaplicy\nKaplica Rutland Chantry , tworząca północny transept kaplicy św. Jerzego, została założona w 1491 roku na cześć sir Thomasa St Legera (ok. 1440–1483) i Anny z Yorku, księżnej Exeter (1439–1476). Sir Thomas był drugim mężem Anny. Była najstarszą żyjącą córką Ryszarda Plantageneta, 3. księcia Yorku , a tym samym starszą siostrą królów Edwarda IV (1442–1483, panował 1461–1483) i Ryszarda III (1452–1485, panował 1483–1485). Na wschodniej ścianie Rutland Oratorium zachował się monumentalny mosiądz ku czci Anny York i Sir Thomasa, na którym napis mówi, że oratorium zostało założone „z dwoma księżmi śpiewającymi wiecznie”:\n„Wythin wasza Chappell lyethe beryed Anne Księżna Exetur powierzona szlachetnemu królowi Edwardowi Forte. A także ciało sir Thomas Sellynger ujarzmiło jej męża, który ufundował w waszym college'u Chauntre ze zbyt prestiżową sy'gyngą na cokolwiek więcej. której dusza Boże zmiłuj się.Wych Anne księżna farbowana w księdze naszego pana M Thowsande CCCClxxv"\nZakon otrzymał swoją obecną nazwę na cześć hrabiów Rutland , potomków Anny i Sir Thomasa, ich córki, również Anny, wyszła za mąż za George'a Mannersa, 11. barona de Ros i ich syna, Thomasa Mannersa, 1. hrabiego Rutland . Grób George'a i Anny Mannerów jest ważnym elementem zakonu. Ich wizerunki są wyrzeźbione w angielskim alabastrze.\nOratorium składa się z pięciu paneli, które przedstawiają Zwiastowanie , Nawiedzenie , Pokłon Trzech Króli , Kuszenie Chrystusa na pustyni i Cud w Kanie . Zostały one zlecone hafciarce Beryl Dean i trwały pięć lat. Tylko jeden panel jest zwykle wystawiony publicznie, ale pozostałe można zobaczyć na żądanie.\nŚlub księcia Walii i księżnej Aleksandry z Danii , 1863 r\nKaplica była miejscem wielu ślubów królewskich, zwłaszcza dzieci królowej Wiktorii . Obejmowały one:\nEdward, książę Walii i księżniczka Aleksandra z Danii w 1863 (późniejszy król Edward VII i królowa Aleksandra)\nKsiężniczka Helena i książę Christian Schleswig-Holstein-Sonderburg-Augustenburg w 1866 r.\nKsiężniczka Luiza i markiz Lorne (późniejszy książę Argyll) w 1871 r.\nKsiążę Artur, książę Connaught i Strathearn oraz księżniczka Ludwika Małgorzata Pruska w 1879 r.\nKsiężniczka Fryderyka Hanowerska i baron Alphons von Pawel-Rammingen w 1880 roku\nKsiążę Leopold, książę Albany i księżna Helena z Waldeck-Pyrmont w 1882 roku\nKsiężniczka Marie Louise ze Szlezwiku-Holsztynu i książę Aribert z Anhaltu w 1891 r.\nKsiężniczka Alice of Albany i książę Aleksander Teck (późniejszy hrabia Athlone) w 1904\nKsiężniczka Małgorzata z Connaught i książę Gustaw Adolf Szwecji (późniejszy król Szwecji) w 1905 r.\nLady Helena Cambridge i major John Gibbs, Straż Coldstream w 1919 r.\nAnne Abel Smith i David Liddell-Grainger w 1957 r.\nLady Helen Windsor i Timothy Taylor w 1992 roku\nKsiążę Edward, hrabia Wessex i Sophie Rhys-Jones w 1999 r.\nUnia od Karola, księcia Walii i Camilla Parker Bowles w 2005 roku otrzymał błogosławieństwo od arcybiskupa Canterbury\nPeter Phillips i Autumn Kelly w 2008 roku\nKsiążę Harry, książę Sussex i Meghan Markle w 2018 roku\nKsiężniczka Eugenie z Yorku i Jack Brooksbank w 2018 roku\nLady Gabriella Windsor i Thomas Kingston w 2019 roku\nKaplica była miejscem wielu królewskich pogrzebów i pochówków. Osoby pochowane w kaplicy to:\nGeorge Plantagenet, 1. książę Bedford , 22 marca 1479; syn Edwarda IV i Elizabeth Woodville\nMary z Yorku , w 1482; córka Edwarda IV i Elizabeth Woodville\nEdward IV , król Anglii (1461-1470; 1471-1483), w 1483\nHenryk VI , król Anglii (1422-1461; 1470-1471), ponownie pochowany z opactwa Chertsey w 1484\nTrumny dwojga niezidentyfikowanych dzieci sugerowanych jako Książęta z Wieży , synowie Edwarda IV i Elizabeth Woodville .\nElizabeth Woodville , żona Edwarda IV (1464–1483), w dniu 12 czerwca 1492 r\nKsiężniczka Luiza Sachsen-Weimar, siostrzenica królowej Adelajdy , w 1832 r.\nEdward VII , król Wielkiej Brytanii (1901-1910), w dniu 20 maja 1910\nAleksandra z Danii , królowa Wielkiej Brytanii, 28 listopada 1925 r\nJane Seymour , królowa Anglii, w 1537\nHenryk VIII , król Anglii i Irlandii, w 1547\nKarol I , król Anglii, Szkocji i Irlandii, w 1649 r\nMartwy syn królowej Anny (ostatniego monarchy rodu Stuartów), w 1698 roku.\nKsiężniczka Amelia z Wielkiej Brytanii w 1810 r.\nKsiężniczka Augusta, księżna Brunszwiku-Wolfenbüttel w 1813 r.\nKsiężniczka Charlotte Walii w 1817 roku\nUrodzony syn księżniczki Charlotte w 1817 r.\nCharlotte z Meklemburgii-Strelitz , królowa Wielkiej Brytanii, w 1818 r.\nMartwa córka Ernesta Augusta, króla Hanoweru w 1818 r.\nJerzy III , król Wielkiej Brytanii, w 1820 r.\nKsiążę Edward, książę Kentu i Strathearn w 1820 r\nKsiążę Alfred z Wielkiej Brytanii (ponowny pogrzeb) w 1820 r\nKsiążę Oktawiusz z Wielkiej Brytanii (ponowny pogrzeb) w 1820 r.\nKsiężniczka Elżbieta z Clarence w 1821 r.\nKsiążę Fryderyk, książę Yorku i Albany w 1827 roku\nJerzy IV , król Wielkiej Brytanii, w 1830 r.\nWilhelm IV , król Wielkiej Brytanii, w 1837 r.\nKsiężniczka Augusta Sophia z Wielkiej Brytanii w 1840 r.\nAdelajda Saxe-Meiningen , królowa Wielkiej Brytanii, w 1849 r.\nJerzy V , ostatni król Hanoweru , w 1878 r.\nKsiężniczka Mary Adelaide z Cambridge w 1897 r.\nFranciszek, książę Teck w 1900\nKsiężniczka Fryderyka Hanowerska w 1926 r.\nKsiążę Adolphus, książę Cambridge (ponowne pogrzebanie) w 1930 r.\nKsiężniczka Augusta Hesji-Kassel (ponowny pogrzeb) w 1930 r.\nKsiążę Filip, książę Edynburga , małżonka Elżbiety II , w 2021 r.\nW pobliżu zachodnich drzwi\nJerzy V , król Wielkiej Brytanii, w 1936 r.\nMary of Teck , królowa Wielkiej Brytanii, w 1953 r.\nKaplica pamięci króla Jerzego VI\nJerzy VI , król Wielkiej Brytanii, zmarł w 1952 roku. Pochowany 26 marca 1969 po jego budowie.\nKsiężniczka Margaret, hrabina Snowdon (prochy), 2002\nElżbieta Bowes-Lyon , królowa Wielkiej Brytanii, w 2002 r.\nKaplica Pamięci Alberta\nBaronowa Wiktoria von Pawel-Rammingen, córka księżnej Fryderyki z Hanoweru , w 1881 r.\nKsiążę Leopold, książę Albany , w 1884 r.\nKsiążę Albert Victor, książę Clarence i Avondale , w 1892 r.\nSkarbiec w Gloucester\nKsiążę William Henry, książę Gloucester i Edynburga , w 1805 r\nMaria, księżna Gloucester i Edynburga , w 1807 r.\nKsiążę William Frederick, książę Gloucester i Edynburga , w 1834 r.\nKsiężniczka Zofia z Gloucester , w 1844 r.\nKsiężniczka Mary, księżna Gloucester i Edynburga , w 1857 r.\nWilliam, 1. baron Hastings (1431-1483), szlachcic i bliski przyjaciel króla Edwarda IV; w północnej nawie kaplicy św. Jerzego, obok Edwarda IV.\nAnne St Leger, baronowa de Ros (1476 - 21 maja 1526) i jej mąż George Manners, 11. Baron de Ros (22 sierpnia 1465 - 23 października 1513) w prywatnej kaplicy Rutland\nCharles Brandon, 1. książę Suffolk , w 1545\nChristopher Villiers, 1. hrabia Anglesey , w 1631 r\nHenry Somerset, 1. książę Beaufort (1629–1700) i jego przodkowie w prywatnej kaplicy Beauforta; oryginalny pomnik autorstwa Grinling Gibbons został przeniesiony do kościoła św. Michała i Wszystkich Aniołów w Badminton w 1878 roku.\nBardzo Wielebny Dr Penyston Booth (1681-1765), Dziekan Windsoru\nDejazmatch Alemayehu Tewodros , syn cesarza Teodor II z Etiopii , w dniu 21 listopada 1879\nKsiężniczka Wiktoria Saxe-Coburg-Saalfeld , w 1861. Przeniesiona do Mauzoleum Księżnej Kentu w 1861.\nAlbert, Prince Consort , w 1861. Przeniesiony do Królewskiego Mauzoleum w Frogmore w 1862.\nKsiążę Harald ze Szlezwiku-Holsztynu, w 1876. Przeniesiony do Królewskiego Burial Ground, Frogmore w 1928.\nKsiążę Franciszek z Teck , w 1910. Przeniesiony do Królewskiego Burial Ground, Frogmore w 1928.\nAlexander Duff, 1. książę Fife , w 1912 r. Przeniesiony do kaplicy św. Ninia w Braemar w 1912 r.\nKsiężniczka Luiza Małgorzata Pruska , w 1917. Przeniesiona do Królewskiego Burial Ground, Frogmore w 1928.\nKsiążę Christian Schleswig-Holstein , w 1917. Przeniesiony do Royal Burial Ground, Frogmore w 1928.\nLord Leopold Mountbatten , w 1922. Przeniesiony do Royal Burial Ground, Frogmore w 1928.\nKsiężniczka Helena z Wielkiej Brytanii , w 1923. Przeniesiona do Royal Burial Ground, Frogmore w 1928.\nAdolphus Cambridge, 1. markiz Cambridge , w 1927. Przeniesiony do Royal Burial Ground, Frogmore w 1928.\nRupert Cambridge, wicehrabia Trematon , w 1928. Przeniesiony do Royal Burial Ground, Frogmore w 1928.\nLouise, Princess Royal , w 1931 r. W 1931 r. przeniesiona do kaplicy św. Ninian w Braemar.\nKsiężniczka Wiktoria z Wielkiej Brytanii , w 1935. Przeniesiona do Royal Burial Ground, Frogmore w 1936.\nKsiążę Artur z Connaught , w 1938. Przeniesiony do Royal Burial Ground, Frogmore w 1939.\nKsiężniczka Louise, księżna Argyll , w 1939 r. Przeniesiona do Royal Burial Ground w Frogmore w 1940 r.\nKsiążę Artur, książę Connaught i Strathearn , w 1942. Przeniesiony do Royal Burial Ground, Frogmore w 1942.\nPrince George, książę Kentu , w 1942. Przeniesiony do Royal Burial Ground, Frogmore w 1968.\nKsiężniczka Beatrice z Wielkiej Brytanii w 1944 r. Przeniesiona do kościoła St Mildred's w Whippingham w 1945 r.\nKsiężniczka Helena Wiktoria ze Szlezwiku-Holsztynu , w 1948. Przeniesiona do Królewskiego Burial Ground, Frogmore w 1948.\nKsiężniczka Marie Louise ze Szlezwiku-Holsztynu , w 1956. Przeniesiona do Królewskiego Burial Ground, Frogmore w 1957.\nAlexander Cambridge, 1. hrabia Athlone , w 1957. Przeniesiony do Royal Burial Ground, Frogmore w 1957.\nKsiężniczka Alicja Battenberg , w 1969 r. Przeniesiona do kościoła Marii Magdaleny w 1988 r.\nWacława Hollara . Widok i plan terenu kaplicy św. Jerzego, Windsor ca. 1671.\nJohn Henry Le Keux . Kaplica św. Jerzego, Windsor. Plan parteru 1810. Grawerowany według planu F. Mackenzie, opublikowanego w Britton's Architectural antyki Wielkiej Brytanii , 1807. Antyczny plan grawerowany miedzią.\nChór kaplicy św. Jerzego, zamek Windsor\nArtysta Francis Eginton namalował ramiona rycerzy Podwiązki na dwa gotyckie okna w stallach.\nLista Rycerzy i Dam Podwiązki\nLista Pań Podwiązki\nŚwięty Jerzy: Nabożeństwa, tradycje i modlitwy\nTowarzystwo Przyjaciół Św. Jerzego i Potomków Rycerzy Podwiązki\nMonografie historyczne dotyczące kaplicy św. Jerzego w zamku Windsor\nKaplica Królewska Wszystkich Świętych , kaplica w Windsor Great Park ściśle powiązana z kaplicą św\nPoczęty, Piotr J.; Szachir, Hubert ; Szachir, DHB; Jefferson, Lisa (1999). Najszlachetniejszy Order Podwiązki: 650 lat . Spinka. Numer ISBN 978-1-902040-20-2.\nChętny Laurence ; Szalik, Eileen, wyd. (2002). Windsor: średniowieczna archeologia, sztuka i architektura doliny Tamizy . Brytyjskie Stowarzyszenie Archeologiczne. Numer ISBN 978-1-902653-45-7.\nSaul, Nigel, wyd. (2005). Kaplica św. Jerzego w Windsorze z XIV wieku . Prasa Boydella. Numer ISBN 978-1-84383-117-4.\nRichmond, Colin; Szalik, Eileen, wyd. (2001). Kaplica św. Jerzego w Windsorze, w późnym średniowieczu . Windsor : Maney Publishing. Numer ISBN 978-0-9539676-1-2.\nWikimedia Commons zawiera multimedia związane z kaplicą św. Jerzego, zamkiem Windsor .\nArchiwa Kaplicy Św. Jerzego i Biblioteka Kapituły\nStrona Komisji Charytatywnej\nKościół w pobliżu / co się dzieje w kaplicy?\nHerby dla Rycerzy Podwiązki\nPrzewodnik po kaplicy\nRaport Grupy Rewizyjnej na temat Królewskich Osobliwości 2009\nRękopisy muzyczne zachowane w Bibliotece Kapitulnej\nTa strona była ostatnio edytowana 11 czerwca 2021 o 09:58 (UTC) .


Zamkną odcinki ulic Niedziałkowskiego i Żeromskiego • Radom Moto - Radomski Portal Motoryzacyjny\nJesteś tutaj: Strona główna » STRONA GŁÓWNA - newsy » Zamkną odcinki ulic Niedziałkowskiego i Żeromskiego\nZamkną odcinki ulic Niedziałkowskiego i Żeromskiego\nDziś o godz. 18.30 na placu Corazziego, na ul. Żeromskiego przed budynkiem Urzędu Miejskiego, rozpocznie się koncert poświęcony obchodom 42. Rocznicy Radomskiego Protestu Robotniczego Czerwiec76. Od godziny 16 do północy zamknięte zostaną dla ruchu fragmenty ulic Niedziałkowskiego i Żeromskiego. Podobne utrudnienia będą w niedzielę, w godz. 16-22.\nO godz. 18:30 na placu rozpocznie się widowisko muzyczne "Radomski czerwiec wolności". W programie zaplanowano m.in. koncerty zespołów IRA, Alicetea i rapera Kękę. Natomiast jutro, w niedzielę, od godz. 17:00 będą koncerty grup Carpe Diem i Azyl P.\nOd godz. 16, w oba dni, zamknięte zostaną dla ruchu fragmenty ulic Niedziałkowskiego i Żeromskiego. Ul. Niedziałkowskiego zostanie zamknięta dla ruchu na odcinku między ulicami Curie-Skłodowskiej a Żeromskiego, a ul. Żeromskiego - na odcinku między ulicami Niedziałkowskiego a Słowackiego.\nZalecane objazdy będą przebiegać ulicami 25 Czerwca i Kelles-Krauza (powrót przez Curie-Skłodowskiej). Zamknięte odcinki ulic będą przeznaczone dla uczestników koncertów na placu Corazziego.\nAutobusy komunikacji miejskiej linii 19 będą kursować dziś w godzinach ok. 16:00-23:00 i w niedzielę w godzinach ok. 16:00-22:00, objazdem (w obu kierunkach): Malczewskiego, Stańczyka, Kilińskiego, Niedziałkowskiego, Kelles-Krauza, 25 Czerwca, Sienkiewicza, Mickiewicza. Nieczynne będą wtedy następujące przystanki: Słowackiego / Żeromskiego 01 (w kierunku ulicy Żeromskiego) oraz Żeromskiego / Słowackiego 02 (w kierunku ulicy 25 Czerwca). Na trasie objazdu będą obowiązywały przystanki: Kelles-Krauza / 25 Czerwca 01 i 02 (w obu kierunkach), 25 Czerwca / Skłodowskiej-Curie 03 i 06 (w obu kierunkach) oraz 25 Czerwca / Kaufland 04 (w kierunku ulicy Żeromskiego).\nW celu zapewnienia rozwiezienia uczestników koncertu, w godzinach nocnych zostaną uruchomione dodatkowe kursy autobusów linii 1, 5, 7, 9, 13, 14 i 19 (na pełnych trasach).\nDodatkowe kursy poszczególnych linii z pętli końcowych zostaną wykonane o niżej wymienionych godzinach.\n- linia 1: o 23:06 z pętli Os. Gołębiów (o 23:15 na przystanku Sienkiewicza / Katedra 03);\n- linia 5: o 22:50 z pętli Sadków / Lotnisko (o 22:56 na przystanku Sienkiewicza / Katedra 03);\n- linia 7: o 22:21 z pętli Os. Południe (o 22:40 na przystanku Struga / pl. Jagielloński 02);\n- linia 9: o 21:55 i 22:32 z pętli Os. Prędocinek (o 22:11 i 22:48 na przystanku Struga / pl. Jagielloński 02),\no 22:07 i 22:32 z pętli Os. Gołębiów I (o 22:18 i 22:43 na przystanku Traugutta / Moniuszki);\n- linia 13: o 22:39 z pętli Wośniki / Szkoła (o 22:59 na przystanku 25 Czerwca / Skłodowskiej-Curie 06);\n- linia 14: o 22:11 z pętli Os. Południe (o 22:30 na przystanku Mickiewicza / Katedra 02);\n- linia 19: o 22:43 z pętli Obozisko (o 22:48 na przystanku Kilińskiego / Urząd Miejski 04).\nO tych godzinach (lub zbliżonych do nich) z wyżej wymienionych pętli nie zostaną natomiast wykonane rozkładowe kursy tych linii do zajezdni.\n/ Roman Furciński, źródło: MZDiK, grafika: MZDiK /\nUTRUDNIENIA RUCH KOŁOWY ULICA ZAKAZ OBJAZD AUTOBUS KIEROWCA KONCERT IRA AZYL P. PLAC CORAZZIEGO\nHonda Civic 1,4... 7500.00\n12 lipca 2020 13:02\nJana, Pameli, Weroniki\nStatystyki dnia 09.07.2020\nwypadki drogowe - 84\nzabici w wypadkach - 9\nranni w wypadkach - 92\nzatrzymani nietrzeźwi kierujący - 200\nwypadki drogowe - 9\nzabici w wypadkach - 1\nranni w wypadkach - 9\nzatrzymani nietrzeźwi kierujący - 11\nCopyright © by RadoMMoto.pl 2020 • Wykonanie: Mandala-Studio.pl • Czas generowania strony: 0.722s