News | Page 1298 | Popkiller\nNowy album NDK dopiero we wrześniu (za to mamy singiel)!\nkategorie: Audio, News, Reggae\ndodano: 2010-06-07 13:00 przez: Dawid Szynol (komentarze: 6)\nStało się coś, co można było łatwo przewidzieć.\nNajnowszy album wrocławskiej grupy Natural Dread Killaz zapowiadany na 29 maja ukaże się w sklepach dopiero we wrześniu.\nNa osłodę wytwórnia Pink Crow Records opublikowała pierwszy singiel zapowiadający materiał "Ile lat...". Utwór pt. "Pusta Kiermana" utrzymany w typowych, kubańskich rytmach zaskoczy niejednego fana grupy z wrocławskiego Biskupina...\nNews, Audio, Reggae, Ile lat...\nJ2K feat. Scorcher "Step aside" - video\ndodano: 2010-06-07 12:00 przez: Marcin Gontarz (komentarze: 0)\nJest taki trend w europejskim rapie, że jak chcąc zrobić banger, ładuje się do numeru zachodni patent. Tyczy się to głównie dinozaurów. Staruszki coraz większymi krokami odbijają od swoich korzeni. Roll Deep to właśnie takie wygi, ale ciężko zarzucić im odejście od swojego gatunku, bo już na pierwszy album nagrali parę wykrętów. J2K jest członkiem tej bandy, więc wie jak korzystać z dobrych inspiracji. Tym razem na warsztacie amerykański minimalizm.\nNews, Teledyski, Grime, Hip-Hop/Rap, Scorcher\nBonsoul (Bonus & SoulPete) "Lepiej Się Witać [EP]" - premiera\nkategorie: Audio, Hip-Hop/Rap, News, Nowe twarze, Premiery, Patronaty\ndodano: 2010-06-07 10:00 przez: Daniel Wardziński (komentarze: 17)\nDziś oficjalna premiera pierwszej produkcji zespołu ochrzczonego jako BonSoul. Bonus i SoulPete stworzyli razem sześciokawałkową epkę, którą my w ciemno objęliśmy patronatem. Po tym co słyszałem jestem pewien, że to była dobra decyzja.\nBonusa możecie kojarzyć chociażby z udanego i dobrze przyjętego materiału Matkiem ("Wspomnienia Z Domu Umarłych"), a SoulPete'a oczywiście z Rap Addix czy kooperacji z Solarem. Płytę możecie pobrać u nas!\nNews, Nowe twarze, Premiery, Patronaty, Audio, Hip-Hop/Rap, BonSoul, Bonus, SoulPete\nTiRon "MSTRD" - darmowy album!\ndodano: 2010-06-06 19:30 przez: Daniel Wardziński (komentarze: 3)\nTiRon to uzdolniony undergroundowiec mający na koncie kilka podziemnych produkcji, które odbiły się szerszym echem. W efekcie na "MSTRD" dostał bity od takich kotów jak MF Doom, Oddisee czy DJ Dahl, a gościnne zwroty dograli Asher Roth czy Blu.\nPłytę już dziś możecie u nas pobrać za darmo. Czemu warto?\nNews, Nowe twarze, Audio, Hip-Hop/Rap, TiRon, DJ Dahl\nStudio nagraniowe z bezcennymi klasykami spłonęło!\nkategorie: News, Reggae\ndodano: 2010-06-06 18:00 przez: Dawid Szynol (komentarze: 7)\nJedno z najnowocześniejszych studiów nagraniowych w Afryce należące do Rity Marley spłonęło!\nPożar, który pochłonął ogromną część oryginalnych wersji utworów Boba Marleya, prawdopodobnie został spowodowany przez zwarcie elektryczne.\nJest to jedno z najtragiczniejszych wydarzeń w świecie reggae, ponieważ multi-milionowe studio należące do żony Boba Marleya miało ogromne znaczenie dla Rastafarian.\nNews, Reggae, Rita Marley, Studio 1\nNowy album Capletona już 6 lipca\nkategorie: Audio, Dancehall, News, Reggae\ndodano: 2010-06-06 17:00 przez: Dawid Szynol (komentarze: 2)\nTwórczość Capletona to podwalina obecnego reggae na Jamajce. 43-letni wokalista ma na swoim koncie ponad 20 albumów, z czego parę z mianem klasyka.\nZarówno on, jak i Anthony B, Buju Banton czy Elephant Man są tym dla dancehallu, czym kiedyś dla reggae był Bob Marley, Peter Tosh czy Bunny Wailer.\nMimo tego, że sporo płyt Capletona (jak i jego kolegów po fachu) nie prezentuje się zbyt okazale, ponieważ muzycy zgodnie z modą wydają po 3-4 krążki w roku, to mamy powody aby oczekiwać, iż nowy album jamajskiego wokalisty pt. "I-Ternal Fire" będzie dobrą pozycją. Dlaczego?\nNews, Audio, Dancehall, Reggae, Capleton, I-Ternal Fire\nNews, Patronaty, Hip-Hop/Rap, Groovebusterz\nNe-Yo "Champagne Life" - drugi singiel\nkategorie: Audio, News\ndodano: 2010-06-06 15:00 przez: Mateusz Natali (komentarze: 0)\n"Beautiful Monster" bez wątpienia nie był tym, na co czekaliśmy. Przesycony plastikiem i klubową elektroniką numer przytłaczał to, co u Ne-Yo najlepsze i równał go z miałką popową papką.\nJednak może to tylko jednorazowy wypadek przy pracy? Mamy dla was drugi numer promujący nadchodzące "Libra Scale"\nNews, Audio, Ne-Yo, Libra Scale\nLegendarni Wailersi charytatywnie\nkategorie: News, Reggae, Teledyski\ndodano: 2010-06-06 13:00 przez: Dawid Szynol (komentarze: 1)\nPrawdopodobnie wszyscy czytelnicy popkillera słyszeli o grupie muzyków, która towarzyszyła Bobowi Marleyowi w czasie jego największych sukcesów.\nMimo, że obecny skład The Wailers został mocno okrojony (z oryginalnego składu żyje tylko Bunny Wailer i Beverley Kelso, który w 1966 opuścił grupę) to ich moc nadal nie słabnie.\nPanowi przypomnieli o sobie nagrywając utwór z myślą o programie "Walk The World", którego celem jest walka z głodem na całym świecie.\nNews, Teledyski, Reggae, The Wailers, Duane Stephenson, Solutions for Dreamers: Season 3\nWarto czekać #2: Jay Electronica - kolejne wieści o płycie!\nkategorie: Hip-Hop/Rap, News, Nowe twarze, Warto czekać\ndodano: 2010-06-05 19:00 przez: Daniel Wardziński (komentarze: 4)\nJednym z najbardziej oczekiwanych przeze mnie debiutów, z pewnością jest zapowiadana od dawna płyta Jay'a Electronic'i. Właśnie tak wchodzi się do gry. "Exhibit C", to ten typ singla, który sprawia, że stajemy się fanami wypuszczającego go artysty. Proste, ale mądre teksty, świetne, ale zupełnie nietypowe flow, specyficzny offbeat i doskonałe bity.\nA propos bitów... Mamy dla was informacje dotyczące muzycznej zawartości i dalszych losów albumu. "Nas hit me up by the phone said what you waiting on?/ Tip hit me up with the Twitt said what you waiting on?". No właśnie. Na co?\nNews, Nowe twarze, Warto czekać, Hip-Hop/Rap, Jay Electronica\nCrooked I "I'm Ready" - czyli jak dowieść, że jest się świetnym raperem\ndodano: 2010-06-05 17:00 przez: Daniel Wardziński (komentarze: 4)\nZazwyczaj z pewnym dystansem traktuję kawałki zza wielkie wody, na końcu których pojawia się określenie "Freestyle". Przeważnie są to numery zrobione na szybko i bez większej uwagi, często na bity, które już są zbyt dobrze osłuchane. Wyjątki potwierdzają regułę.\nNumer Crooked I'a "I'm Ready (Freestyle)" to właśnie taki wyjątek. Lubiłem tego kota, ale po tym numerze zaczynam się nim naprawdę mocno jarać.\nSlaughterhouse w Shady Records?\ndodano: 2010-06-05 16:00 przez: Daniel Wardziński (komentarze: 3)\nZapowiadało się na to od dawna, ale nikt nie mówił o tym wprost. Jeszcze po pojawieniu się Slaughterhouse w klipie do "Forever" Royce tłumaczył, że po prostu spotkali się z Emem i ten zaprosił ich do klipu, ale o żadnej współpracy na razie nie ma mowy.\nOkazuje się jednak, że sprawy mają się inaczej i już niebawem być może wysłuchamy albumu kwartetu wydanego w Shady Records.\nNews, Hip-Hop/Rap, Shady Records\nEminem "Not Afraid" - teledysk!\nkategorie: Hip-Hop/Rap, News, Pop, Teledyski\ndodano: 2010-06-05 15:15 przez: Daniel Wardziński (komentarze: 16)\n"Not Afraid" to naprawdę solidny singiel, który z pewnością zwróci uwagę mediów i słuchaczy na nadchodzące "Recovery" Eminema. Drugi album po powrocie, ma być zarazem pierwszym na którym Marshall w tak dużym stopniu otwiera się na innych producentów niż Dre. Jestem poważnie ciekaw co z tego może wyniknąć. Żeby echa singla były głośniejsze potrzebny jest jeszcze klip. Dziś prezentujemy wam oficjalne video do "Not Afraid".\nNews, Teledyski, Hip-Hop/Rap, Pop, Not Afraid\nMłody M, Ero i Pyskaty chcą wygrać - mamy klip!\ndodano: 2010-06-05 14:30 przez: Dawid Szynol (komentarze: 9)\nPrawie rok po premierze debiutanckiej płyty Młodego M doczekaliśmy się czwartego klipu promującego "Kronikę Remix". Gościnnie w teledysku wystąpił Pyskaty oraz Ero, czyli dwójka diabelnie uzdolnionych raperów.\nZa podkład w kawałku "Chcemy Wygrać" odpowiada $wir - producent, który ze względu na swoje umiejętności zasługuje na dużo większą uwagę.\nNews, Patronaty, Teledyski, Hip-Hop/Rap, $wir, Kronika Remix\nRPS Enterteyment i prace nad nowym Slums Attack ruszają!\ndodano: 2010-06-05 14:15 przez: Daniel Wardziński (komentarze: 9)\nTrochę męczące zaczyna dla mnie być to, że pisząc teraz o kimś, kto bierze udział w największym polskim beefie w historii, automatycznie muszę uważać na to czy dobrą opinią o nim nie urażę zwolenników drugiej strony. Głupie, nie? Jak napiszę, że Peja zrobił dobry kawałek, stado ziomów kibicujących Pariasowi czy Tedzikowi natychmiast powie, że trzymam jego stronę i odwrotnie. Trzeba z tym żyć. Pismaki wcale nie mają tak łatwo jak wam się wydaje hehe.\nTym razem nie zawaham się jednak przed pochwaleniem Peji, który, choć od lat mówi o tym, że wydawanie muzyki w tym kraju się nie opłaca, postanowił założyć label. Label na którym może nie zarobi hajsu, ale za to może pomóc wybić się postaciom, które w przyszłości będą nakręcać tę scenę. RPS Enterteyment ruszyło, a dla fanów Slums Attack też mamy dobrą wiadomość!\nNews, Nowe twarze, Hip-Hop/Rap


Rozumiem, ze ''Cisza'' to film na podstawie tragedii licealnego klubu ''Pion''? Czy mozna go w jakis sposob dostac na sieci?\nBartolini - nie wiem jak w filmie, ale ci licealisci w realu nie byli po raz pierwszy w Tatrach. Wchodzili po raz pierwszy zima na Rysy. Wszyscy mieli ukonczone 18 lat.\n@kivak http://www.osloskop.net/r/54179.html jak masz osiołka to tylko na link na dole klikasz\nEdytowany: 2011-01-08 21:31:24\nEdytowany: 2011-01-08 21:32:00\n''127 hours'' Film oparty na faktach o gościu który zaklinował się w kanionie w Utah. Naprawdę warto. 10/10\n127 hours.... fajny fajny nawet bardzo. nie do końca tego się spodziewałem bo w sumie film trochę hmmm.... psychologiczny? Nie wiem jak to nazwać.... w każdym razie polecam :-)\nWie ktoś jak nazywa się książka na podstawie której nakręcili film i czy jest dostępna w polskiej wersji językowej?\nWczoraj obejrzałem 127 hours i jestem więcej niż zadowolony. Świetny montaż i praca operatorów, piękne zdjęcia, no i niezła ścieżka dźwiękowa.\nsama historia..cóż, naprawdę gość musiał mieć pecha ogromnego żeby tak utknąć ale jednak. Moim zdaniem cały morał tej historii jest zawarty już na samym końcu filmu - może to oczywiste ale ZAWSZE TRZEBA ZOSTAWIAĆ INFORMACJĘ GDZIE SIĘ IDZIE, gdy uprawia się taki outdoor samotnie.\n''Between a Rock and a Hard Place'' nie wiem czy jest dostępna po polsku.\nJeszcze jeden morał jest gdzieś w środku: nie kupujcie noży(nic) ''made in china''\nNa ipla można zobaczyć serial ''w obliczu śmierci- gopr''.\nPoszukuje starego poleskiego Serialu ''Projekt - X''. Linda się tam produkował na speca z każdej dziedziny ;)\nNajbardziej interesował by mnie odcinek nr 10 - Jaskinia Czarna.\nWidział ktoś może w sieci ?\ntrochę info o serialu tutaj: http://www.filmpolski.pl/fp/index.php/4210308\nA gdzie mozna mozna te filmy kupic za 150 zl? Z wysylka zagraniczna znaczy sie.\nKolekcję ''Polskie Himalaje'' można kupić na stronie Activelifedvd:\nProszę nie zamieszczać linków do ściągnięcia pirackich kopii.\nPolecam wszystkie filmy z serii Polskie Himalaje . Dostępne są na youtube. np. Polskie Himalaje - Największe tragedie\nPolskie Himalaje - Lodowi Wojownicy\nPolskie Himalaje - Wielkie wspinaczki\nNaprawde bardzo dobre filmy o Polakach w himalajach . No i jeszcze jeszcze coś czego nie oglądałem ale mam zamiar zostawić to na jakiś wieczór\nPolska Wyprawa Zimowa Netia K2 - Na krawędzi\nWysokie Tatry. Kraina Zatrzymana w Czasie.\nJak dla mnie rewelacyjny dokument. TVRip dostępny w sieci.\nDla osób z UK, a dla reszty to szukajcie a znajdziecie :P\nBBC4: The Eiger: Wall of Death\nobejrzeliśmy wczoraj The Way Back/Niepokonani\nfilm nie jest stricte górski, ale szczerze go polecam wszystkim, którzy kochają przyrodę, widoki, sytuacje, po prostu niewiarygodne\nzapraszam na swjego chomika:\nduużo filmów górskich i wspinaczkowych\nPolecam film o zimowym wspinaczce w Szkocji 'The Pinnacle'\nFilm został zrealizowany dla upamiętnienia Jimmy Marshalla i Robina Smitha, którzy w 1960 roku dokonali kilku dziś klasycznych dróg na Ben Nevis w ciągu sześciu dni. Film zdobył nagrodę publiczności na festiwalu filmów górskich w Kendal.\nObejrzałem dzisiaj i jestem pod wrażeniem :) Polecam serdecznie\nJuż nie jestem sprzedawcą.\ni już coś więcej na ten temat wiadomo:\nJak słusznie zauważył Gumi - idą święta, idą święta... :)\nEdytowany: 2011-10-10 13:51:41\nAktualny czas: 07-07-2022, 01:41 Polskie tłumaczenie © 2007-2021 Polski Support MyBB MyBB, © 2002-2022 MyBB Group.


SPOTKANIE KLUBU MIŁOŚNIKÓW ZOO | Fundacja Panda\nPiękny wygląd, udane potomstwo, zdrowie, wzorowe zachowanie – to wszystko zawdzięczamy dobrze zbilansowanej diecie.\nKulisy pracy kucharzy przedstawił nam Łukasz Różański – szef działu żywienia zwierząt.\nLiczna gromada Klubowiczów miała okazję zwiedzić „zaplecze gastronomiczne” lokatorów naszego ZOO. Największe zainteresowanie, nie tylko wśród dzieci, wzbudziła hodowla karmowa. Z wielką ciekawością oglądano wylęgarnie świerszczy kubańskich i świerszczy bananowych, szarańczy pustynnej, karaczanów: wschodniego, madagaskarskiego i argentyńskiego, drewnojadów, pleśniakowców lśniących, czarnej muchy, barciaka większego.\nUch, tylko palce lizać… Obiad z karaczanów to posiłek bogaty w aminokwasy, tłuszcze, cukry, a także witaminy z grupy B i K. Szacuje się, że na świecie ponad dwa miliardy ludzi codziennie pałaszuje owady :). Ciekawe, kiedy przyjdzie ten zwyczaj do Polski…\nBartosz Nadolski – nowy szef hodowlany ZOO zaprosił Klubowiczów do Herpetarium, by pokazać wspaniałe okazy płazów i opowiedzieć, na czym polega praca opiekunów tak delikatnych istot.\nNo, jeśli chodzi o żabki, to trzeba być bardzo delikatnym, bo po pierwsze żaby stanowią ważne ogniwo w ekosystemie i nie może ich zabraknąć, a po drugie… kto wie, która żabka w naszym ZOO jest zaczarowanym księciem :)


Piaskowanie felg – Zobacz o czym piszemy\nKilkuletnia eksploatacja naszego samochodu zaczyna być widoczna w wielu różnych miejscach. Oprócz różnego rodzaju zarysowaniami na karoserii czy tez mniejszych lub większych usterkach silnika bardzo w wielu sytuacjach jest wykonywana też renowacja felg mazowieckie.\nFelgi samochodowe to jeden z tych elementów, które w szczególny sposób są narażone na działanie wielu przeróżnego rodzaju czynników atmosferycznych, które okazują się lub mogą okazać się wyjątkowo szkodliwe w wpływie na felgę. Dotyczyć to będzie w analogicznie sporej mierze felg aluminiowych jak również felg stalowych, które są wykorzystywane przez współczesnych kierowców. Decydując się na sprawną renowacje felg w naszym samochodzie w pierwszej kolejności musimy wykonać solidne piaskowanie mazowieckie. Tego rodzaju czynność umożliwi nam na właściwe przygotowanie felgi do malowania. Z uwagą wypiastowane felgi to podstawa udanie wykonanego lakierowania dziki, któremu felga w naszym samochodzie będzie w stanie odzyskać dawną świetność i bardzo dobry swój wygląd. Z dużą uwagą zrealizowana renowacja felg warszawa zapewni szybki i właściwy powrót felgi do wcześniejszego stanu, z którego na pewno będziemy w pełni zadowoleni Należy o tym pamiętać i mieć to na uwadze, jeżeli już chcemy cieszyć się i mieć satysfakcję z odpowiedniopoprawnie wykonanej pracy, jaka będzie lakierowanie felg mazowieckie. Warto zdawać sobie sprawę o tym w każdej chwili wtedy, gdy zdecydujemy się na odnowienie naszego pojazdu w celu polepszenia jego estetyki , a ponadto sprawności użytkowej. Chociaż ma możliwość wydawać się to dla niektórych dziwne to jednak felgi stanowią poważny szczegół wyposażenia samochodu.\nWarto sprawdzić: regeneracja felg mazowieckie.


Kurs Grupy Azoty stanął na rozdrożu - Puls Biznesu - pb.pl\nJedna transakcja i wycena nawozowego holdingu stała się dla niektórych analityków okazyjna. Dla innych wciąż jest drogo. A w tle jest jeszcze podaż dużej puli akcji\nPrawie 9 proc. potaniały w środę akcje Grupy Azoty. Tarnowska spółka kontroluje zakłady w Puławach i Policach, stanowiąc trzon polskiej branży nawozowej. Jest też jednym z większych producentów nawozów w Europie. Przecenę wywołała sprzedaż w procesie przyspieszonej budowy księgi popytu połowy akcji Grupy Azoty posiadanych dotychczas przez Europejski Bank Odbudowy i Rozwoju (EBOR). Przed transakcją zainicjowaną we wtorek po zamknięciu notowań miał on 5,7-procentowy udział w kapitale spółki.\n— Przecena jest całkowicie powiązana z transakcją sprzedaży przez EBOR. Jest to duży pakiet, jeśli zestawimy ze średnim obrotem. W ciągu ostatniego kwartału dzienny wolumen to tylko około 50 tys. akcji, więc uplasowanie w krótkim terminie pakietu prawie trzech milionów akcji wymaga znacznego dyskonta — komentuje Dominik Niszcz, analityk Raiffeisen Centrobanku.\n— Bank jako aktywny akcjonariusz mniejszościowy wspierał transformację Grupy Azoty w bardziej zintegrowanego, zorientowanego na rynek i skutecznego producenta chemikaliów. Bank nadal wspiera firmę finansowaniem dłużnym i liczy na dalszą współpracę. Wierzymy, że sprzedaż akcji prze EBOR powinna być korzystna dla lokalnego rynku kapitałowego poprzez zwiększenie liczby akcji Grupy Azoty w wolnym obrocie i jest dowodem na atrakcyjność Polski dla inwestorów instytucjonalnych — komentuje Grzegorz Zieliński, dyrektor regionalny EBOR na Polskę i kraje bałtyckie.\nEBOR został akcjonariuszem Grupy Azoty w 2013 r., płacąc 52 zł za akcję. Zakładając, że kurs ustabilizował się wczoraj na poziomie, po jakim sprzedawał akcje, na każdej zarobił około 12 zł. Do tego należy doliczyć 1,04 zł dywidend.\nOd 55 do 77 zł za akcję\nŚrednia tegorocznych wycen analityków dla Grupy Azoty to 66,79 zł za jedną akcję. Najwyżej ceni papiery spółki Dominik Niszcz z Raiffeisena, najniżej — Tomasz Kasowicz z PKO Banku Polskiego. Pierwszy zaleca akumulowanie papierów i przypisuje jednemu walorowi wartość 77 zł, drugi radzi sprzedawać z ceną docelową 55 zł.\n— Co prawda ten rok w nawozach ciągle jest trudny, ale wydaje się, że jesteśmy bliżej dołka w długoterminowym cyklu. Przyrost podaży mocy produkcyjnych wpływa negatywnie na marże. Jednak od przyszłego roku liczba nowych projektów w nawozach azotowych istotnie spadnie i lata 2018-20 mogą przynieść zwyżki marż, biorąc pod uwagę, że popyt globalny stabilnie rośnie — tłumaczy Dominik Niszcz. Specjalista zwraca uwagę, że ostatnio pozytywnie zaskoczył segment tworzyw sztucznych, w którym po latach strat spółka pokazała solidne zyski.\n— Oprócz poprawy sytuacji rynkowej do poprawy zysków w tym segmencie przyczyni się też instalacja poliamidu. To klasyczne wydłużenie łańcucha wartości dodanej. Pewne obawy ciągle budzi projekt zgazowania węgla, w sprawie którego nie znamy jeszcze szczegółów. Natomiast PDH w wersji rozszerzonej o instalację polipropylenu może budować istotną wartość dla akcjonariuszy w dłuższym terminie, mimo znaczących nakładów inwestycyjnych — wyjaśnia Dominik Niszcz.\nMimo wyraźnie niższej wyceny z pozytywnym obrazem segmentu tworzyw sztucznych zgadza się Tomasz Kasowicz. Zwraca uwagę, że globalna podaż kaprolaktamu jest ograniczona, a rynek oczekuje, że sytuacja ta utrzyma się przez pewien czas z uwagi na planowane i trwające przestoje w fabrykach Europy i Azji. Tego samego dopatruje się w przypadku poliamidu.\nAnalityk przypomina jednocześnie, że popyt na nawozy na rynku polskim jest niski ze względu na pogodę i stosunkowo niewielki udział gospodarstw rolnych o powierzchni przekraczającej 50 ha. W rentowność biznesu nawozowego uderzają zaś wyższe niż rok temu ceny gazu. Obawia się też nowych unijnych limitów zawartości kadmu, które zwiększa koszty produkcji nawozów fosforowych. Polska i kilka innych krajów sprzeciwia się nowej regulacji, a sama decyzja w tej sprawie zapadnie jesienią 2017 r.\n— Zatwierdzenie nowych limitów zawartości kadmu w nawozach fosforowych przez Unię Europejską może wesprzeć rosyjski sektor nawozowy, a potencjalnie zmusić Grupę Azoty do szukania nowych i droższych źródeł fosforytów poza Afryką. Afrykańskie złoża fosforytów cechują się znacznie wyższą zawartością kadmu niż rosyjskie. Nowe limity zawartości kadmu byłyby złą wiadomością dla Polic oraz Puław — tłumaczy Tomasz Kasowicz.\nSzachy z 20-procentowym pakietem\nInwestorzy indywidualni zainteresowani akcjami chemicznego holdingu muszą się liczyć z jeszcze jednym problemem o rosyjskim rodowodzie. Papiery, które rzucił na rynek EBOR, to część z 12,1 proc. akcji, które skarb państwa sprzedał po podporządkowaniu zakładu w Puławach fabryce w Tarnowie (obecnie Grupa Azoty).\nFuzja była odpowiedzią na przymiarki do przejęcia kontroli nad Tarnowem przez rosyjski koncern nawozowy Acron. Skarb państwa mógł sobie jednak pozwolić na sprzedaż akcji, bo korzystając z posiadanej przewagi, tak zmienił statut spółki, że żaden inny akcjonariusz nie może wykonywać więcej niż 20 proc. z ogólnej liczby głosów. Sprawa zakładów w Tarnowie wywołała zresztą serię podobnych zmian statutowych w innych spółkach z dużym udziałem państwa.\n— To była jedna z metod obrony przed wrogim przejęciem i przykład Grupy Azoty wskazuje, że okazała się skuteczna.Acron do dziś nie zdołał nawet wprowadzić swojego reprezentanta do rady nadzorczej — komentuje przedstawiciel jednej z instytucji finansowych. Acron wciąż ma jednak duży pakiet akcji Grupy Azoty.\nPo symbolicznym zmniejszeniu zaangażowania w maju 2016 r. zszedł poniżej 20 proc., ale wciąż kontroluje 19,5 proc. kapitału. W marcu 2017 r. Aleksander Popov, przewodniczący rady dyrektorów Acronu, w wywiadzie dla agencji Interfax powiedział, że Acron nie prowadzi rozmów na temat sprzedaży akcji Grupy Azoty, „chociaż teoretycznie trzymanie ich w portfelu na dłuższą metę nie ma sensu”.\nOtwarte pozostaje więc pytanie, co zrobi Acron i jak wpłynęłoby na kurs rzucenie na rynek tak dużego pakietu — nawet w procesie przyspieszonej budowy księgi popytu. Jednorazowa sprzedaż przez EBOR niespełna 3 proc. zmniejszyła przecież wartość spółki o prawie 9 proc. Acron ma zaś w zanadrzu o wiele większy pakiet.\n— Wiele też zależy od tego, czy akcje Acronu trafiłyby na rynek jednorazowo czy w kilku transzach. Istotny jest też kurs odniesienia. Jeśli kurs giełdowy wynosiłby 60 zł albo mniej, to potencjalni kupcy mogliby nie oczekiwać dużego dyskonta, bo wycena i tak byłaby relatywnie atrakcyjna. Gdyby kurs był wyższy niż 70 zł, to rynek oczekiwałby dużej bonifikaty — uważa Łukasz Prokopiuk, analityk DM Banku Ochrony Środowiska, który akcje Grupy Azoty wycenia na równe 70 zł.\nAlior dostarczycielem Zalando\nUniserv-Piecbud zawiesił IPO\nPuls Inwestora / Kurs Grupy Azoty stanął na rozdrożu


PROPOLIS & ROSE CALLUS MASK. PURE HEAL'S | follow creativity now\nPROPOLIS & ROSE CALLUS MASK. PURE HEAL'S\nDzisiaj czwartek, więc najwyższa już pora na recenzję niedzielnej maseczki. Hahaha... czas leci! Filozofia blogerki: lepiej późno niż wcale, a opis maseczki być musi! Ponieważ ta konkretnie, na to zdecydowanie zasługuje :D Uważam, że jestem już w dziale pielęgnacji -> MASECZKI NA PŁACIE <- prawdziwą ekspertką. Tyle tego typu maseczek już przetestowałam przez te parę lat, że ho ho i jeszcze trochę. Wychodzę z założenia, że nie ma sensu kupować kilku sztuk jednakowych, wolę różne rodzaje różnych firm, żeby odnaleźć tą JEDYNĄ:) Co możliwe, że już się stało.To prawda, o większości nawet nie wspominam, bo po co promować 'udawacze', które nic nie robią? Taka zmora, że teraz wystarczy wyglądać jak produkt koreański - wiecie, 'słitaśne' opakowanie - a konsument zawsze się znajdzie, nie spojrzy na skład, miejsce produkcji... kupi i kasa się zgadza. Ale nie ja! Nawet kosmetyki wychwalane, te znanych firm, często bywają rozczarowujące swoim działaniem. A portfel leży i kwiczy, że lekką ręką dałyśmy się nabrać na marketingowe sztuczki. Ale, ale ....\nPROPOLIS & ROSE CALLUS MASK\ncena: 25 zł za 1 szt. czyli 20 g\n... ta, to zupełnie inna historia.Tym razem produkt jednej z moich ulubionych koreańskich firm, czyli Pure Heal's w połączeniu z moim trzecim ulubionym składnikiem (zaraz po wyciągu z gniazd jaskółczych i śluzie ślimaka) PROPOLISEM. Czuję do niego wielki sentyment, ponieważ dzięki rewelacyjnemu działaniu kremu wodnego marki It's Skin, zaczęła się moja miłość do 'koreanów'. Nie przesadzając mogę powiedzieć, że moja skóra z dnia na dzień odżyła, zamieniając się w zdrowe, gładkie i młodo wyglądające lico w znacznej mierze właśnie dzięki propolisowi;P\nWłaśnie dlatego, pośród kilku rodzajów maseczek tej marki, wybrałam tą, która obiecuje nawilżenie, niezwykle istotne dla mojej suchej skóry oraz rozświetlenie, bo przecież tego nigdy za wiele:)\n* Propolis czyli kit pszczeli - przyspiesza proces regeneracji naskórka, gojenie ran, uszkodzeń skóry oraz błon śluzowych oraz zapobiega zakażeniom. Ma silne właściwości przeciwgrzybiczne i antybakteryjne. Skuteczny w leczeniu stanów zapalnych skóry.\n* Niacynamid czyli witamina B3 - uelastycznia oraz nawilża skórę. Pobudza produkcję ceramidów, czyli składników lipidowych skóry, stymuluje syntezę kolagenu, działa przeciwzmarszczkowo, reguluje nawilżenie i złuszczanie naskórka, rozjaśnia przebarwienia i ogranicza wydzielanie sebum.\n* Sfermentowane ekstrakty roślinne z/ze:\nkorzenia dzięgla dahuryjskiego,\nnasion lotosu orzechodajnego,\nnasion łzawnicy ogrodowej,\na mieszanka ta ma za zadanie poprawę ogólnej kondycji skóry, dogłębnie odżywienie oraz rozjaśnienie.\n* Bakterie kwasu mlekowego - odżywiają skórę, naprawiają drobne uszkodzenia i zabezpieczają przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi. Przywracają odpowiedni poziom pH skóry.\nCo jest równie ważne jak skład, że kosmetyki Pure Heal's NIE SĄ TESTOWANE NA ZWIERZĘTACH! Brawo!\n* NAWILŻENIE - świetne! Naskórek chłonął esencję, którą nasączony był płat, jak gąbka:D Pozostał naturalny efekt bardzo jędrnej, gładkiej skóry, jakby mega nasączonej wodą:P Rzadko która maseczka może się pochwalić podobnymi efektami. Co za tym idzie zmarszczki mimiczne stały się jakby nieco mnie widoczne, spłycone, a drobne, czerwone podrażnienia zostały załagodzone i rozjaśnione. Efekt utrzymał się 2 dni.\n* KONSYSTENCJA - rzadki, niemal wodnisty, transparentny żel w dużej ilości. Nie pozostawił na skórze ani tłustej, ani lepkiej warstwy. Co istotne, na wchłonięcie potrzebował ledwo godzinę, co jest wielkim plusem, jeśli chcemy taką maseczkę wykonać, aby poprawić wygląd skóry prze nałożeniem makijażu.\n* FORMA - bawełniany płat w standardowym rozmiarze, jednak inny niż wszystkie. Dlaczego? Otóż struktura tkaniny była ażurowa. Bawełna miała mikro dziurki, które miały za zadanie utrzymanie płata jak najlepiej przylegającego do skóry nawet podczas wysychania. Faktycznie w dotyku nie czułam różnicy, ale widziałam zabawny efekt, jakby oddychające pory, ciężko to opisać:P\n* ZAPACH - tu znowu zaskoczenie, bo z takim jeszcze nigdy się nie spotkałam:) Lekko apteczny, aczkolwiek przyjemny, nie nachalny, delikatny. Od razu po nałożeniu na skórę prawie nie wyczuwalny lub może tak mi się spodobał, że nie zwracałam na niego mojej krytycznej uwagi.\n* SKŁAD - tu nie można się przyczepić nadto, choć idealnie nie jest. Moc fermentowanych ekstrakótw, w połączeniu z 'bohaterem' maseczki, czyli propolisem, jest lekarstwem na podrażnienia i z pewnością uspokoi wrażliwą cerę, np. przed wielkim wyjściem (choć oczywiście najpierw zalecam wypróbowanie jej w razie niespodziewanych problemów).\n* DOSTĘPNOŚĆ - stacjonarnie w dobrze zaopatrzonych drogeriach lub w sklepach internetowych\n* CENA - wyższa niż większości standardowych produktów marek jak Holika Holika lub Mizon, ale niższa niż np. Whamisa ;D Ja swoją kupiłam z rabatem - 20%, więc zupełnie wydała mi się proporcjonalna do jakości.\nMOJA OCENA: ZASŁUŻONE 5/5\nPrzyznaję, ostatnio mam słabość do kosmetyków z formułami na bazie fermentacji. Temat mnie zafascynował. Jak widać po tej masce, to może być jakiś kosmetyczny przełom, co widać po efektach! Z pewnością będę szukać kosmetyków tego typu. Ciekawi mnie marka Swanicoco, ale niestety chwilowo jest niedostępna w sklepie, w którym ją wypatrzyłam, nie ma jej też w Jolse. Poczytam o nich jeszcze, ale z tego co patrzyłam, to skład jest imponujący.\nSTOSOWAŁYŚCIE KIEDYŚ KOSMETYKI NA BAZIE SUBSTANCJI FERMENTOWANYCH? POLECACIE? MYŚLICIE, ZE DZIAŁAJĄ URODOWE CUDA ;D ? MIAŁYŚCIE KOSMETYKI PURE HEAL'S LUB SWANICOCO? LUBICIE MASECZKI NA PŁACIE?\nRozwiązanie dla suchej, poszarzałej, pozbawionej życia skóry. Wysokie stężenia zawartych w esencji składników pomaga poprawić kondycję skóry. propolis wspomaga regenerację skóry oraz działa antybakteryjnie. Ekstrakty roślinne dogłębnie odżywiają i nawilżają skórę\nWater, Propolis Extract, Butylene Glycol, Glycerin, Dipropylene Glycol, Niacinamide, 1,2-Hexanediol, PEG-60 Hydrogenated Castor Oil, Lactobacillus/Evening Primrose Seed Ferment Filtrate, Lactobacillus Ferment Lysate, Lactobacillus/Lemon Peel Ferment Extract, Saccharomyces/Angelica Dahurica Root Ferment Extract, Bifida Ferment Filtrate, Lactobacillus/Punica Granatum Fruit Ferment Extract, Saccharomyces/Artemisia Princeps Leaf Ferment Filtrate, Lactobacillus/Nelumbo Nucifera Seed Ferment Filtrate, Saccharomyces/Coix Lacryma-Jobi Ma-yuen Seed Ferment Filtrate, Saccharomyces/Rehmannia Glutinosa Root Ferment Extract, Lactobacillus/Soybean Ferment Extract, Panthenol, Sodium Hyaluronate, Hydroxyethylcellulose, Propylene Glycol, Hydrogenated Lecithin, Alcohol, Ceramide NP, Hydrolyzed Collagen, Aloe Barbadensis Leaf Juice, Tocopheryl Acetate, Rosa Centifolia Callus Culture Extract, Butyrospermum Parkii (Shea) Butter, Olea Europaea (Olive) Fruit Oil, Citrus Limon (Lemon) Peel Oil, Citrus Aurantium Dulcis (Orange) Peel Oil, Rosa Canina Flower Oil, Geranium Maculatum Oil Melaleuca Alternifolia (Tea Tree) Leaf Oil, Lavandula Angustifolia (Lavender) Oil, Mentha Piperita (Peppermint) Oil, Adenosine, Disodium EDTA, Arginine, Carbomer, Phenoxyethanol\nEtykiety: K-BEAUTY koreańskie kosmetyki kosmetyki maseczka pielęgnacja PURE HEAL'S RECENZJE SHEETMASK URODA\npauciapoucia 28 września 2017 17:19\nNie jestem zwolenniczką maseczek w płatku, wolę jednak korzystać z płynnych maseczek i nie męczyć się z ciągle odklejającą się maseczką.\nAle podoba mi się Twój wpis, ciesze się, że umieściłaś tam składniki, na które zwracam zawsze uwagę.\nFollow creativity now 28 września 2017 17:24\nDobrej jakości maseczki na płacie są tak skonstruowane i nasączone esencją, że podczas 20 minut kiedy mamy ją na twarzy nie wyschnie do tego stopnia, aby odkleił się choć centymetr kwadratowy :) kwestia jakości\nKasia DirtyFashion 28 września 2017 18:09\nTo ja mam całkowicie odwrotnie. Uwielbiam maseczki na płacie, bo są mega wygodne :) dzięki za polecenie, bo tej nie znałam.\nAlmostParadise 28 września 2017 21:49\nPropolis zaraz po wodzie? Jakiż wspaniały skład! Poszukamy ich w koreańskich sklepach i damy znać, czy da się dostać taniej <3\nFollow creativity now 29 września 2017 12:57\nWiem, że jesteście w takich poszukiwaniach mega skuteczne, zatem z chęcią skorzystam z waszej wiedzy gdzie ten skarb upolować można taniej:)\nKami 29 września 2017 13:16\n25 zł za maseczkę? Nie za dużo? Wiem, że takie z lidla za 2 zł nie są szczytem pielęgnacji ale cena zabija...\nAnonimowy 29 września 2017 17:28\nJejku ale mnie zachęciłaś, po Twojej rzetelnej recenzji aż mam ochotę sama nałożyć ją na twarz!\nMaheen 28 marca 2020 18:24\nIt is extremely nice to see the greatest details presented in an easy and understanding manner. callus remover gel\nGDZIE ROZWAŻNY ŁASUCH CHADZAĆ POWINIEN. LEGEL CAKE...\nKOREAŃSKA MASECZKA SNAIL BEE HIGH CONTENT MASK PAC...


Transformacja marketingowa RTV EURO AGD\nFIRMY Transformacja marketingowa RTV EURO AGD\nDynamiczne zmiany na rynku sprzętu elektronicznego, silna konkurencja oraz globalne trendy konsumenckie stały się istotnym impulsem do zmian w obszarze marketingu RTV EURO AGD. Grzegorz Wachowicz, który w 2017 r. objął stanowisko Dyrektora Pionu Handlu i Marketingu, konsekwentnie przebudowuje struktury marketingowe i wprowadza spójną strategię marketingu 360 stopni.\n– Dynamiczna rzeczywistość rynkowa wymaga dużej szybkości i efektywności operacyjnej, a przede wszystkim innowacyjnego podejścia do komunikacji z konsumentami. Klient w ostatnim czasie bardzo się zmienił: jest świadomy, wyedukowany, korzysta z informacji, analiz produktowych i rekomendacji, dzięki internetowi ma dostęp do bardzo szerokiej wiedzy – powiedział Grzegorz Wachowicz, Dyrektor ds. Handlu i Marketingu w RTV EURO AGD. – Żeby docierać do takich klientów musimy tworzyć konsekwentny przekaz, który wyróżni się na rynku i pokaże nasze technologiczne atuty.\nZmiany w podejściu do komunikacji marketingowej są widoczne już od dłuższego czasu. RTV EURO AGD wprowadziło dużą dynamikę akcji promocyjnych, zarówno w sklepach stacjonarnych, jak i online, prowadząc intensywną komunikację za pośrednictwem różnych narzędzi i kanałów.\n– Konsumenci korzystają obecnie z mediów społecznościowych, szukają informacji w internecie, oglądają TV, słuchają radia, oglądają billboardy, zmienił się sposób absorbcji reklamy. Sami wybierają nośniki, przez które docierają do nich informacje marketingowe. Mając tę świadomość, konsekwentnie wprowadzaliśmy strategię marketingu 360 stopni i budowaliśmy w firmie strukturę, która zapewni skuteczną realizację tej strategii – dodał Grzegorz Wachowicz, Dyrektor ds. Handlu i Marketingu w RTV EURO AGD. – A to oznaczało nieuchronne zmiany, także personalne. Cieszę się, że obecnie mamy zespół, który doskonale rozumie nowy kierunek i jest w stanie z zaangażowaniem go realizować. Zależało mi, żeby w marketingu pracowali ludzie z pasją i entuzjazmem, bo tylko dzięki temu mogą powstać unikalne, nowatorskie pomysły.\nEfekty nowego podejścia do komunikacji i do obsługi klienta można już obserwować w sklepie EURO w warszawskiej Galerii Młociny. Zgodnie z najnowszymi trendami nie ma już wyraźnego podziału na online i offline, technologie i rozwiązania z obu kanałów przenikają się, żeby stworzyć przestrzeń maksymalnie przyjazną dla klienta. Z tego względu doradcy w sklepie EURO w Galerii Młociny są wyposażeni w tablety i łączność bezprzewodową, co pozwala jeszcze szybciej i sprawniej reagować na zapytania i potrzeby kupujących.\nDodatkowo w salonie na Młocinach wprowadzono ekrany digital signage, na których emitowane są dynamiczne materiały marketingowe, prezentujące ofertę produktową w lekkim, nowoczesnym ujęciu, aby klienci w sklepie mogli zapoznać się z nowościami produktowymi i zainspirować rozwiązaniami technologicznymi.\n– Dysponujemy jedną z największych sieci sklepowych ekranów reklamowych Digital Out Of Home (DOOH). Wprowadzanie nowoczesnego, lifestylowego sposobu komunikacji i interakcji z klientem jest odpowiedzią na światowe trendy i oczekiwania samych konsumentów – dodał Grzegorz Wachowicz, Dyrektor ds. Handlu i Marketingu w RTV EURO AGD. – Dzięki wprowadzeniu bardziej emocjonalnego przekazu jesteśmy w stanie efektywniej dotrzeć z informacjami, a także właściwie wykorzystać potencjał i możliwości nośników DOOH.\nGruntownie zmieniona została także stylistyka katalogów dostępnych w sklepach, a materiały na stronie www są systematycznie unowocześniane.\n– Cieszymy się, że modyfikacja naszego podejścia jest dostrzegana, także przez rynek, ale zależy nam przede wszystkim, aby była ona inspiracją dla klientów – stwierdził Grzegorz Wachowicz, Dyrektor ds. Handlu i Marketingu w RTV EURO AGD. – Wygoda jest jednym z kluczowych oczekiwań konsumenckich w ostatnich latach, więc nasze zmiany będą nieuchronnie zmierzały do zapewnienia kupującym jeszcze większego komfortu i online, i offline.\nPoprzedni artykułIle jest wart kilogram jabłek? Ile kosztuje produkcja i jakie są pozostałe koszty?\nNastępny artykułAutomatyzacja i cyfryzacja to przyszłość branży zarządzania wierzytelnościami?


Seo Perfect a podłączenie do Toyoty RAV4 - elektroda.pl\nRafels3 17 Mar 2007 00:15 2197 7\n#1 17 Mar 2007 00:15\nPrzyznam, że nie mam jeszcze doświadczeń z montażem alarmów do samochodów z układem fabrycznego pilota, więc zanim zacznę, proszę o poradę:\nSeo Perfect posiada dwa wejścia: "Włączenie" i "Wyłączenie", które zapewne podłącze do kabli sterujących (+) zamknięciem/otwarciem siłowników C/Z.\nWiem, że to nie wystarczy, bo próba otworzenia auta za pomoca kluczyka rozbroi mi alarm. Domyślam się, że powinienem gdzieś podłączyć wejścia "Blokowanie".\ndo którego punktu instalacji Toyoty RAV4 mam się wpiąć z tym kablem i dlaczego? (myślę, ze jest to sygnał (-) z centralki samochodu, który mówi "użyto pilota do otwarcia drzwi", ale nie jestem tego w 100% pewien).\n#2 17 Mar 2007 00:23\nA nie dali rozpiski??\nGdzieś mam do ravki , ale to dopiero jutro moge wysłać\n#3 17 Mar 2007 08:35\nPomocny post #3 17 Mar 2007 08:35\nNie ma rozpiski do Rav4.\nPrzewody "blokowanie" wpinasz do przewodów masowych sterowania zamka. Powinny być pod lewym słupkiem w kablach wychodzących z drzwi kierowcy. Jeden otwierający, drugi zamykający.\nZasada jest taka, że jak otwierasz lub zamykasz drzwi z przycisku, tego koło szyb elektrycznych, to alarm dostaje masę na przewody "blokowanie" i wie, że to zamknięcie należy zignorować. Jak zamykasz drzwi z pilota, to na tyh przewodach nie pojawi się masa i alarm się uzbroi.\nCałą Rawkę robisz programem uniwersalnym.\nAha, napisz jeszcze jaki rok tej RAV 4.\n#4 17 Mar 2007 11:30\nDziękuję za informacje. Mam tylko jeszcze jedną wątpliwość: czy zamykając samochód "z kluczyka" na przewodach "blokowanie" nie pojawi się też impuls ujemny, który zasugeruje "zignorowanie" załączenia alarmu...?\nJeśli tak, to domyślam się, że alarm będzie zazbrajany wyłącznie pilotem, natomiast próba otworzenia auta kluczykiem (gdy zapomnę, że zamykałem pilotem) lub wytrychem (złodziej) spowoduje zadziałanie alarmu...\n(Toyota RAV4 '01 2.0 D)\n#5 17 Mar 2007 14:59\nNo ale właśnie ma się pojawić impuls masowy, żeby alarm nie wyłączył się od wyłamania łamakiem.\n#6 04 Kwi 2007 23:40\nZainstalowałem już alarm w samochodzie, wszystkie funkcje wydają się programować poprawnie, alarm zazbraja się z pilota i nie uzbraja się po nacisnięciu przycisku w drzwiach (blokowanie).\nZamknięty z pilota samochód (z uzbrojonym alarmem) mogę jednak otworzyć kluczykiem, bez wywołania alarmu (po prostu się rozbraja). Myślę, że nie podłączyłem się poprawnie z blokowaniem (obydwa przewody "BLOKOWANIE" zwarłem i podłączyłem do przewodu, który dostaje "masę" po naciśnięciu przycisku "zamykanie" w drzwiach kierowcy).\nProszę o informację jak to poprawić. Zapewne muszę jednym z przewodów "Blokowanie" wpiąć się w przewód, na którym pojawia się masa przy otwieraniu drzwi kluczykiem. Dobrze rozumuję...?\nJeszcze szybkie pytanie:\n-dlaczego są DWA przewody "Blokowanie"? Czy jeden służy do wpięcia blokowania ZAŁĄCZENIA alarmu "od środka" po naciśnięciu przycisku "zamykanie" w drzwiach kierowcy a drugi do blokowania WYŁĄCZENIA alarmu podczas otwierania drzwi kluczykiem/łamakiem...?\nTo moja pierwsza "bezpilotówka", więc proszę o wyrozumiałość...\n#7 05 Kwi 2007 18:57\nW różnych autach jest inaczej.\nU ciebie akurat powinieneś podłączyć śie pod przewód na którym pojawia sie masa podczas otwierania auta. Wogóle z klucza nie powinien reagować , ani na zamknij , ani na otwórz\n#8 21 Kwi 2007 22:42\nWszystko już działa jak należy. Dziękuję za pomoc, była nieoceniona\nAlarm uzbraja się teraz po zamknięciu pilotem lub kluczykiem. Deaktywuje się tylko pilotem. Poza tym nie reaguje na otwieranie/zamykanie przyciskiem sterowania w drzwiach kierowcy.\nDołączyłem jeszcze układ domykania szyb, ale z tym sa pewne problemy, które opiszę w oddzielnym wątku...\nPodobne tematy Seo Perfect a podłączenie do Toyoty RAV4\nToyota RAV4 i Seo Perfect\nWitam to jest rok 2003 ma w kluczyku sterowanie centralnym zamkiem i czy można podłączyć do tego alarm seo perfect bezpilotowy :?:,Można.,można (2)\nPodłączenie Seo Perfect BMW E39 Touring(kombi) rok 2001\nWitam, czy dysponuje ktoś z kolegów schematem podłączenia alarmu jak w tytule?Alarm jest sterowany całkowice z fabrycznego pilota. Będę wdzięczny za ... (1)\nIbiza 6L - zmiana SEO Concerto na SEO Perfect CAN\nWitam, chciałbym zmienić alarm SEO Concerto na SEO Perfect CAN, żeby móc sterować alarmem fabrycznym pilotem samochodu zamiast używać dodatkowego pil... (3)\nWlałem bioester do Toyoty Rav4\nWitam. Przez przypadek wlałem pełny zbiornik bioestra do Toyoty Rav4 zamiast zwykłego ON. Mam opróżnić bak czy mogę zaryzykować jazdę na nim?,Stoisz ... (10)\nSeo Perfect -pytania\nAutoalarm SEO model:Perfect rok 04 mam problem do czego słuzy wyjście blokowanie (1&2/6) niemogę znależć opisu Dostałem syrenkę z własnym zasila... (11)


Archiwum Historii Mówionej - Eleonora Galica-Zaremba\nEleonora Galica-Zaremba „Maja”\nJestem byłym powstańcem Warszawy o pseudonimie „Maja”. Od początku do upadku Powstania byłam na Czerniakowie w zgrupowaniu „Kryski”, Batalion „Tum”, 4. kompania porucznika „Siekiery, IV pluton.\nProszę opowiedzieć, co pani robiła, zanim wybuchła wojna?\nZanim wybuchła wojna, byłam dzieckiem. Mój ojciec był oficerem, więc przenoszono nas z miejsca na miejsce – podobnie jak to się działo w rodzinach wojskowych. Do ostatniej chwili mieszkaliśmy w Różanie nad Narwią, gdzie był ośrodek szkolenia rezerw piechoty. Skończyłam tam szkołę podstawową. Ponieważ nie było tam gimnazjum – pojechałam do Pułtuska. Zdawałam tam egzamin, żeby dostać się do gimnazjum. Ponieważ wiadomo było, że będzie to teren walk, tuż przed wrześniem wyjechaliśmy do siostry mojej matki, [która] mieszkała w Warszawie na Wawrze. Jej mąż też był zawodowym oficerem.\nZamieszkaliśmy i wybuchła wojna. Ósmego dnia wojny wyruszyliśmy pociągiem ewakuacyjnym dla [rodzin] wojskowych, który jechał na wschód. Był bardzo śmieszny – w środku pociągu jechały rodziny, na wierzchu były trzy małe działka, co powodowało, że każdy przelatujący samolot nas ostrzeliwał. Wobec tego pociąg się zatrzymywał i wszyscy lecieli w pole.\nProszę opowiedzieć o wrześniu 1939 roku.\nMój wrzesień był bardzo dramatyczny. Jechaliśmy pociągiem, zatrzymując się w różnych miejscach, w kierunku Łunieńca. Zaczęły powstawać niepokoje nawet wśród ludzi, którzy podróżowali tym pociągiem. Jechał długo, zatrzymywał się – wysiadaliśmy, wsiadaliśmy. W czasie ostrzeliwań nikt nie odniósł większych ran. Nie dojechaliśmy do Łunieńca, tylko zatrzymaliśmy się w Karłowiczach. Ta miejscowość była zajęta przez wojskowych osadników. Ktoś miał tam kogoś znajomego… Była tam przemiła pani Dobrowolska – to byli ludzie przesiedleni kiedyś z Kijowa na Kresy Wschodnie.\n17 września pociąg został ostatecznie zatrzymany – wywiesił białą flagę, że się poddaje. Wszystkie nasze walizki zostały wyrzucone na dwór i Rosjanie kazali nam wynosić czamadany, wyrzucać – ryli w nich i zabierali, co mogli. W końcu wsiedliśmy z powrotem do pociągu i jechaliśmy dalej do Brześcia. Ostatecznie zamieszkałyśmy w Brześciu u rodziny kolejarskiej. Zamknięto granice. Okazało się, że rodziny wojskowe muszą się zapisywać na jakieś listy. Zasadniczo po to, żeby nastąpiła wymiana: będący po stronie rosyjskiej – żeby mogli wrócić do Warszawy, a ci, którzy byli tu – w drugą stronę.\nWtedy mój brat cioteczny (bo jechała moja matka ze mną i moja ciotka z synem) zachorował na szkarlatynę i został [ulokowany] w szpitalu w Brześciu. Wobec tego ciotka siedziała przy nim. Moja matka rano wstawała i o drugiej w nocy szła do kolejki po chleb – żeby móc uzyskać dla [ciotki]. Sprzedawało się, co się miało, ale było bardzo trudno – nie bardzo chciano kupować. Ostatecznie kiedy mój kuzyn wrócił ze szpitala – ja się nie zaraziłam – okazało się, że Rosjanie zaczynają wywozić na wschód – gdzieś na Syberię – rodziny zapisane na listach. Wobec tego szybko pakowaliśmy się, zostawiając walizki i robiąc dla każdego plecaki. [Chcieliśmy] się przedostać przez zieloną granicę na stronę zajętą wtedy przez Niemców.\nTo był już grudzień. Jechało się bardzo długo wozami, nocowało się po jakichś chatach. Przewoźnicy, którzy to organizowali, byli opłaceni. Ostatecznie nocą trzeba było przebić pas graniczny. Jako dzieci przechodziliśmy zieloną granicę. Miałam wtedy jedenaście lat i muszę powiedzieć, że nie byłam małym dzieckiem. Z plecakami przebiegaliśmy nocą odkryty pas. Niestety były już wtedy płachetki śniegu, które leżały tu i ówdzie, więc noc była dosyć jasna – strzelano do nas ze strony rosyjskiej. Ale wszyscy się rozbiegliśmy i udało się.\nIlu ludzi próbowało z wami przejść?\nNie wiem, ale myślę, że to było z trzydzieści osób. W każdym razie, kiedy dotarliśmy na stronę niemiecką, nie było wiadomo, jak to będzie. Tymczasem Niemcy z wielką radością przyjmowali wszystkich tych, którzy uciekli od strony Rosjan. Byli dumni, że tak powiem, że do nich uciekają. To był Wehrmacht, to nie było oczywiście gestapo. W każdym razie ludziom ze wsi nakazali, żeby przyjmowali wszystkich uciekinierów, bo było bardzo zimno. Dostawało się gorące mleko – oczywiście wszyscy za to płaciliśmy – każdy do rana przenocował w jakiejś chałupie. Rano chłopi nas wieźli na stację jakimiś podwodami… chyba do Małkini. Tam [wsiedliśmy] do pociągu i wracaliśmy do Warszawy. Wszystko się przedłużyło, bo – jak mówię – zrobił się z tego grudzień. Pojechaliśmy w dobrą stronę, to było najważniejsze.\nGdzie państwo zamieszkali w Warszawie?\nTak samo – u ciotki na Wawrze. Tam nas odnalazł mój ojciec, który szczęśliwie nie dostał się do niewoli. Nie chciał wyjechać za granicę. Doszedł do wniosku, że będzie potrzebne zorganizowanie oporu w Polsce. Rzeczywiście od razu zaczął w tym działać. Mieszkaliśmy [w Warszawie], potem pojechaliśmy do Krakowa – wszystko łączyło się z pracą mojego ojca, nie miało nic wspólnego ze mną.\nW konspiracji. [Armia Krajowa].\nCo było jego legalnym źródłem utrzymania?\nŹródła utrzymania były bardzo różne. Wozem zaprzężonym w konia przewoził ludzi z Krakowa do Warszawy. Czyli na początku zadziałał w charakterze woźnicy. Później, kiedy był w sztabie, to było już coś w rodzaju pracy zawodowej. Nie potrafię powiedzieć, ale w jakiś sposób było to finansowane.\nPamięta pani nazwiska oficerów, z którymi pani ojciec współpracował?\nNie, dlatego że nie mogłam ich znać – na tym polegała konspiracja. Całą konspirację mój ojciec uchodził za naszego wuja. Miał inne nazwisko i myśmy mieli inne nazwisko. Był bratem mojej matki. Przebywał u nas, bardzo często mieszkał oddzielnie. Myśmy mieszkali w różnych miejscach. Na przykład na Grochowie na Grochowskiej, potem na Żoliborzu znowuż pod innym nazwiskiem. Kiedy chodziłam na tajne komplety do liceum czy Gimnazjum imienia Zofii Wołoskiej na ulicy Piusa, czyli na obecnej Pięknej, byłam ciągle pod panieńskim nazwiskiem mojej matki – Witkowska. Wszystkie moje koleżanki, które mnie znały i pamiętały po wojnie, wiedziały, że jestem Ela Witkowska. Nie miały pojęcia, że nazywam się inaczej i jakie są moje losy. Na tym polegała konspiracja.\nOd którego roku zaczęła pani uczęszczać na tajne komplety?\nOd razu, w 1939 roku. Na Wawrze były siostry felicjanki, które prowadziły gimnazjum. Nie wiem, czy to było oficjalne, czy nie, ale do pierwszej klasy gimnazjalnej chodziłam do sióstr felicjanek, które były zresztą przeurocze. Od miejsca, gdzie mieszkała moja ciotka, do gimnazjum były dwa, a może nawet trzy kilometry.\nNatomiast później ze względu na pracę ojca przez rok byliśmy w Krakowie. Tam właśnie zaczęła się zmiana nazwiska. W Krakowie w konspiracji brał udział brat mojego ojca – starszy, ale niższy stopniem. W pewnym momencie organizacja otrzymała wiadomość, że jest wpadka i należy opuszczać mieszkanie. Tak jak staliśmy, opuściliśmy to mieszkanie na [ulicy] Grabowskiego przy Karmelickiej. To samo zrobił stryj i jego dzieci, a ciotka powiedziała, że jeszcze jedną noc zostanie, bo musi coś spakować. Tej nocy Niemcy przyszli do tych mieszkań. Wszędzie mieszkania plądrowali. W naszym na przykład zabrali zegarki. Ciotkę zamknęli – nazywała się Monika Galica – przebyła cały Oświęcim. Została aresztowana w Krakowie i osadzona w więzieniu na ulicy Montelupich. Stamtąd trafiła do Oświęcimia, gdzie była kilka lat. Jest opisana przez Sewerynę Szmaglewską w „Dymach nad Birkenau”, bo panie znały się bardzo dobrze [z obozu]. […]\nPo wyjeździe z Krakowa wróciła pani do Warszawy?\nTak, Kraków to był tylko epizod. Po wielkiej wpadce wróciłam do Warszawy. Zaczęłam chodzić do sióstr urszulanek, ale nie były takie miłe jak felicjanki. Zaczęły się tajne komplety warszawskie.\nOd razu zaczęła pani działać w konspiracji?\nNie, nie. To było dużo później. Na tajnych kompletach, ktoś robił nabór. Ludzie nie byli tacy ufni, każdy miał obowiązek utrzymywać konspirację. Nikt nie miał prawa chodzić i pytać, kto chce wstąpić. To było niemożliwe. Któraś z koleżanek zapytała, czy nie wstąpiłabym do harcerstwa. Powiedziałam to mojemu tacie, a on zapytał: „A kto? A jak? A co?”. Bo nie było wiadomo, był cały szereg organizacji, były też komunistyczne, narodowe. Ojciec powiedział: „Nigdzie się nie angażuj. Nie możesz się angażować nigdzie, bo po pierwsze – nie wiadomo, czy my gdzieś nie wyjedziemy… Ale ja ci obiecuję, że ja cię skontaktuję tam, gdzie trzeba”.\nZostałam skontaktowana z Armią Krajową, przeszłam szkolenie. Do Armii Krajowej należałam półtora roku przed Powstaniem. Oczywiście wszyscyśmy naciągali nasze lata, podawało się, że się ma więcej niż się miało. Była konieczna przysięga, a nie pamiętam teraz, od którego powinna być roku. W każdym razie składałam przysięgę, mając czternaście lat. Wtedy przechodziło się szkolenie.\nOczywiście [były szkolenia] sanitarne, [szkolenia] dla łączności – na przykład alfabet Morse’a. Przechodziło się musztrę. To jest bardzo ciekawe, bo mnie jako łączniczkę, skierowano na kurs samochodowy. Uważano, że Powstanie nie miało objąć samej Warszawy – miało objąć Polskę. W związku z tym potrzebni byli kierowcy. Chodziło o to, żeby chociaż nauczyli się teorii, przecież nikt nie miał w czasie okupacji samochodu. Posłano mnie na kursy Prylińskiego – słynne kursy w Alejach Jerozolimskich. To były kursy dla zawodowych kierowców, gdzie się na przykład poznawało budowę motoru. Wszystko bardzo ciekawe, budowę motoru pamiętam do tej pory. Zdawało się to w czterech częściach: jako motor, druga część – podwozie; elektryczność – to była trzecia część. To było bardzo zabawne, bo ci ludzie tak na mnie patrzyli, na tę małą dziewczynkę… Ostatecznie nie zdążyłam go skończyć. Zdałam trzy części za wyjątkiem elektryczności, bo przyszło Powstanie. Zresztą, jak widać, to się w ogóle do niczego nie przydało. Organizacja miała swoje drogi, bo przecież ja nie płaciłam, ja się nie zapisywałam – mnie skierowano. Wszystko było załatwione.\nKursy sanitarne odbywały się w mieszkaniach prywatnych?\nWszędzie. Wszystko się odbywało w mieszkaniach prywatnych. Za wyjątkiem takiego kursu, jak na przykład Prylińskiego. Była specyficzna historia. Pamiętam, że oddelegowano mnie, żeby odwiedzać chorego. To był chłopiec ranny w partyzantce. Leżał w szpitalu. Chodziło o to, żeby go odwiedzać, rozmawiać z nim, bo nie było nikogo z rodziny. Przez kilka tygodni jeździłam dwa razy w tygodniu, żeby z nim pogadać. On się nie pytał, dlaczego jestem, ja nie mówiłam dlaczego. Ale było mu, że tak powiem, milej, że ktoś [go odwiedzał]. Tak organizowano różne rzeczy. Przenosiło się różne ulotki – takie były zajęcia.\nPamięta pani jakąś przygodę związaną na przykład z przenoszeniem ulotek?\nNie miałam takiej przygody, muszę powiedzieć, żeby się komuś wysypało i tak dalej. Natomiast 1 sierpnia, kiedy miał być wybuch Powstania, to była taka sytuacja, że komuś z kieszeni wyleciały naboje. Wszyscy bardzo chcieliśmy, ogromnie czekaliśmy na wybuch Powstania. Ostatnie dni były tak napięte…\nByła bardzo śmieszna rzecz: tuż przed sierpniem spędzaliśmy z matką i z kilkoma kolegami i koleżankami (z tego samego budynku na Grochowskiej) wakacje w Radości na Zbójnej Górze. Sąsiedzi (rodzice kilku chłopców) mieli daczę, drewniany dom. Moja mama pojechała z grupką młodzieży. Sami tam gotowaliśmy i tak dalej. Jak zobaczyło się, że Powstanie jednak będzie, to trzeba było szybko pakować manatki i wracać. Spakowaliśmy się, ale dostać się do tej kolejki, tej ciuchci, która jeździła między Radością a Warszawą, było bardzo trudno. Mamę z częścią bagaży umieściliśmy wewnątrz, a sami jechaliśmy na dachu. Ale zdążyliśmy.\nJak pani zapamiętała pierwszy dzień Powstania, godzinę „W”?\nWybuch wojny był śmieszny. Z bratem ciotecznym byliśmy w ogródku na Wawrze. W pewnej chwili zaczęły się hałasy, dziwne huki. Wiem, że nasze matki wyszły i powiedziały: „Kto tak strasznie głośno trzepie dywany? Co to takiego?”. To były pierwsze bomby, które leciały gdzieś w pobliżu. Tak właśnie wyglądał początek wojny. Początek Powstania to zupełnie co innego. To był 1 sierpnia. Każdy miał swój przydział, wiedział gdzie. Był obowiązek, żeby być ubranym, mieć produkty, że tak powiem, na trzy dni, kanapki, coś do zjedzenia i tak dalej… Trzeba było mieć sweter, coś przeciwdeszczowego, wygodne buty – wszystko było spisane. Ponieważ nie dało się inaczej, zbiegałam od placu Trzech Krzyży w dół, ulicą Książęcą.\nGdzie było miejsce pani zbiórki?\nNa Czerniakowskiej, ale daleko. Nie dobiegłam zresztą do tego miejsca. Godzina „W” to była godzina piąta. Ale już o czwartej wszędzie był tłok, wszędzie było trudno dojechać, tu i ówdzie zaczęły się strzały. Jak biegłam ulicą Czerniakowską, w pewnej chwili okazało się, że tam są Niemcy. Myśmy wpadli do jakiejś bramy. Niemcy nas zatrzymywali: „Nie chodźcie, bo tam strzelają!”. Myśmy poczekali i znowu biegli. Niemcy nie wiedzieli, o co chodzi. Na szczęście byli kompletnie zdezorientowani. Myśmy biegli dalej i dalej, żeby dobiec do swoich [punktów]. Ostatecznie dotarłam do barykady, która się formowała. Było to gdzieś mniej więcej na poziomie Wilanowskiej – okręg Wilanowska to był nasz sztab. Ale teren walk był jeszcze dalej. To był główny rejon mojego plutonu.\nProszę powiedzieć, jakie miała pani wyposażenie?\nJeśli chodzi o broń, to było to, co się zdobyło. Miałam wielką torbę w kolorze khaki, która wyglądała jak torba wojskowa, wyposażoną w przeróżne materiały sanitarne. Były ampułki, strzykawka, przeróżne bandaże, temblak – wyposażenie sanitarne. Natomiast wyposażenie [w broń] dostaliśmy w czasie Powstania. Mieliśmy swoje kuchnie polowe, przecież ktoś się tym zajmował; mieliśmy swoje [szwalnie] – zdobyliśmy niemieckie magazyny, w których były materiały wojskowe. Jakieś panie, bo cudownie włączała się ludność cywilna, szyły nam spódnice. Myśmy wszystkie miały spódnice w szarym kolorze, bardzo grube, wygodne i praktyczne. Poza tym były kurtki, panterki – bardzo często były zdobyczne. Miałam plecak po Niemcu (nawet było napisane jego nazwisko) z futrem na wierzchu; bardzo dobrze trzymał się pleców, można było z nim świetnie biegać. Jeżeli były granaty, to myśmy mogli je dostać, a jeżeli nie – to nie. Przez pewien czas miałam bardzo nieduży pistolet, tak zwaną szóstkę. Ale szczerze mówiąc, chyba byłoby trudno kogoś zabić, bo to była bardzo maleńka broń. Każdy bardzo chciał mieć broń. Wszyscy byliśmy niedozbrojeni. Jeżeli na pluton było ich kilka, nie wszyscy mieli, o czym tu mówić. Zresztą łączniczka nie musiała mieć broni.\nJakie zadania wykonywała pani jako łączniczka?\nUtrzymywanie łączności między plutonem a dowództwem, kiedy pluton szedł między poszczególnymi miejscami, któreśmy zajmowali; pełnienie wart przy barykadach. Tak samo jak chłopcy. Było bardzo dużo obowiązków, właściwie cały dzień był zajęty.\nZ jakimi zagrożeniami wiązała się wyprawa łączniczki?\nTo jest niesłychanie trudne, to zależy od tego, gdzie się było i w jakim momencie walk. Pierwszy miesiąc na Czerniakowie był stosunkowo spokojny. Natomiast we wrześniu to już się rozpętywało… Nie powiem, że piekło, bo to wielkie słowo, ale w każdym razie było i tak. Myśmy mieli wykopane przejścia, podkopy między ulicami – można było wyskoczyć z bramy, schować się, przebiec ulicę i dalej wychodzić do drugiej bramy. Było coś w rodzaju rowów strzeleckich. Były barykady, które nas przysłaniały, więc się nimi przebiegało. Były otwory przebite w murze, którymi się przebiegało.\nByły momenty, kiedy człowiek słyszał ryk tak zwanej krowy, czyli wielkiego działa, które było jak gdyby nakręcane. Trzeba było liczyć do sześciu. Dopiero jak minęło, to wtedy można było przebiec. Trzeba było przysiąść, głowę położyć gdzieś zupełnie nisko. Myśmy się poruszali tą metodą, nikt tam nie chodził z dumnie podniesioną głową. W ogóle nikt nie chodził, tylko na ogół biegał, przykucał albo wręcz się czołgał, jak nie było wyjścia.\nCo dalej należało do obowiązków… Wszyscy ranni musieli być przetransportowani do punktów, które były najbliższe albo najbardziej im potrzebne. Szpital czerniakowski – tam nie było kiedyś szpitala, tam był budynek ZUS-u, który w czasie Powstania został przerobiony na szpital. Oprócz tego była jeszcze blaszanka i inne punkty.\nProszę powiedzieć, jak pani opatrywała rannych? Czy wiązały się z tym jakieś silne przeżycia emocjonalne?\nTo bardzo trudne… Ponieważ to wszystko byli koledzy, tu nie było tego momentu [wahania]. Powstanie nie było dla ludzi słabych, nie można było powiedzieć, że nie można na kogoś patrzeć. Jeśli nie możesz patrzeć, to się trzeba schować i przestać brać w tym udział. O tym w ogóle nie można było [myśleć] – to nie jest dobre pytanie. Naturalnie człowiek stawał się coraz bardziej twardy i coraz bardziej opanowany – musiał być twardy. Właściwie nie było tam chłopców i dziewczynek, tylko byli ludzie dużo bardziej dorośli, niżby na to wskazywał ich wiek. Wiedzieli, o co chodzi, wiedzieli, czego chcą, i wiedzieli, do czego dążą – wiedzieli, że trzeba ratować tych ludzi, którzy zostali ranni. To nie znaczy, że myśmy tego nie przeżywali. Bardzo przeżywaliśmy, zwłaszcza odnośnie tych, którzy ginęli. Było ich bardzo dużo.\nBył dramatyczny moment, który pamiętam. Pod koniec Powstania jeden z kolegów został ranny w brzuch. Przyszedł do piwnicy, w której myśmy mieszkali i raptem zaczął zdejmować pas. Wszyscy mówią: „Co ty robisz?”. On mówił: „Bo ja jestem ranny w brzuch. No tu mnie przed chwilą postrzelono”. Ale przyszedł na własnych nogach. Został zabrany na noszach i przeniesiony do blaszanki – szpitalika, który wtedy jeszcze istniał. Prowadziłam kolegów, którzy go nieśli, przenieśliśmy go na coś rodzaju łóżka – taki stół. Dotarłam do lekarza, którego pytam: „No, ale to znaczy, że będzie operowany?”. On mówi: „Proszę pani, nie będzie. Nie będzie, moje dziecko, dlatego że my nie mamy kropli wody”. Było wiadomo, że to jest nasze pożegnanie z tym kolegą, że będzie dostawał leki uśmierzające, ale że właściwie był skazany, dlatego że już nie było wody. Ginęli ludzie, którzy szli po wodę. Tak samo ginęli ludzie, którzy mieszkali gdzieś w Śródmieściu i szli po wodę, ustawiali się w kolejkach. U nas może bardziej, bo teren się zacieśniał – ludzie ginęli z tego powodu.\nZawsze była bardzo dobra. Były momenty śmieszne, zabawne. Był statek „Bajka”, który stał przy nabrzeżu, o czym już teraz nikt nie pamięta, chyba wycieczkowy. Było to o tyle zabawne, że nocą myśmy zajmowali ten statek, a w dzień zajmowali go Niemcy – nie lubili walczyć w nocy. Był to bardzo śmieszny statek, tylko że bardzo brzydko pachniało w nim chyba ropą. Bardzo nie lubiłam przychodzić na ten statek.\nProszę opowiedzieć o życiu codziennym – jak wyglądała sprawa z pożywieniem?\nW naszym plutonie wyglądała fantastycznie. Mieliśmy kolegę o pseudonimie „Wartan”, z pochodzenia był chyba Ormianinem. Czarny, nieduży – bardzo dzielny. Gotował nam, znakomicie znał się na gotowaniu. Jego żona przynosiła mu różne przyprawy, a on w cudowny sposób zdobywał jedzenie. Na przykład padł jakiś koń – zdobył to. Były zapasy makaronu, które zostały zdobyte między innymi w zakładach „Społem” (chyba na Wilanowskiej) oraz konserwy pomidorowe. Myśmy jedli albo zupę pomidorową z makaronem, albo makaron z sosem pomidorowym. I tak na okrągło. Jak się trafiło mięso końskie, to tak umiał przyrządzić, że myśmy nie mieli pojęcia, że jemy coś z koniny. Nawiasem mówiąc, od tamtej pory lubię koninę i nie mam nic przeciwko niej, podobnie jak nadal lubię makaron i sos pomidorowy – wcale mi to nie obrzydło. Ale jest to kwestia podejścia, bo pamiętam ludzi, którzy mówili: „Nie, już w życiu nie zjem makaronu i nie będę jeść pomidorowej”. Nie, mnie to zupełnie nie przeszkadzało. To robił „Wartan”. Był czarny, nieduży, bardzo wesoły. Wyszedł na stanowisko karabinu maszynowego, które było na czwartym piętrze i tam zginął.\nCzy przedstawiciel innej narodowości – poza „Wartanem” – był w państwa oddziale?\nW naszym plutonie był tylko „Wartan”. Był pluton Słowaków, który walczył w naszym pobliżu, był z nami związany. Był tam Irwing Stanko – dowódca plutonu, bardzo żeśmy się przyjaźnili z tą grupą. Byli to Słowacy, którzy byli w Polsce i utworzyli niezależny pluton, ale związany z Armią Krajową. Na naszym terenie walczyła również Armia Ludowa. Też ich widywaliśmy, nie byliśmy blisko. Myśmy nosili biało-czerwone opaski na prawym ręku, oni na lewym ręku. I tak już zostało. Jeżeli na jakiejś uroczystości się pomylę i założę na lewym ręku, to mnie natychmiast koledzy poprawiają: „Pamiętaj, że nosiliśmy na prawym ręku”. Ale na przykład w naszym plutonie był ktoś, kto właściwie nie należał do Armii Krajowej, tylko należał do NSZ. Nazywaliśmy go „Kawałek” – oni nie mieli pseudonimów, tylko numery. On był numer tysiąc i coś tam. Myśmy mówili „tysiąc i kawałek” i został nazwany „Kawałek”. On się bardzo konspirował.\nSpotkała pani po wojnie kogoś z Powstania?\nBardzo śmiesznie – w moim własnym mieszkaniu. Siedzieliśmy z mężem i porządkowaliśmy książki. Przyszedł mąż mojej kuzynki, nie pamiętam po co. Wszedł i ja mówię: „No to wobec tego wejdź, Zygmunt, siądź. Wypijesz jakiejś kawy, herbaty?”. – „A ja nie mogę, bo mój kuzyn czeka na dole”. – „To kuzyna weź i zaproś do góry”. Siedliśmy przy kawie, rozmawiamy – on się oczywiście przedstawił: „Prądzyński” , ale nic mi to nie powiedziało. W pewnej chwili mowa, że on jest Olgierd, jest powiedziane jego nazwisko. W tym momencie mówię, że znałam kogoś, kto mieszkał na ulicy Wilanowskiej, dlatego że on akurat tam mieszkał. W tym momencie jego oczy się otwierają i krzyczy: „Maja?!”. I myśmy się poznali, bo to jednak minęło parę lat, myśmy się zmienili. Nasze spotkania po wojnie były bardzo dziwne.\nNajbardziej z moją koleżanką, która naprawdę nazywała się Teresa Doboszyńska, a miała pseudonim „Hala”. […] Myśmy właściwie cały czas były razem, szkolenie przechodziłyśmy razem. Jej matka była podkomendną mojego ojca. Tą metodą zostałam wprowadzona do Armii Krajowej. Pani Doboszyńska – bardzo miła pani. Mieszkali w Radości. Całe Powstanie trzymałyśmy się razem z nią, rzeczywiście.\nCzy podczas Powstania miała pani kontakt z rodzicami?\nMój ojciec zginął w 1943 roku, już go nie było na świecie. Moja matka natomiast na samo Powstanie przeniosła się do zaprzyjaźnionych ludzi na ulicy Wilczej, chciała być po tej stronie Wisły, co ja. Oczywiście znałam ten adres. Wszyscy uważają, że tamta strona jest dużo bardziej niebezpieczna – tam była Praga, a Warszawa była tu. Wśród starych warszawiaków jest taka historia. Raz udało mi się pójść do mamy – zostałam wysłana do Śródmieścia z meldunkiem. Mogłam zajść na Wilczą, więc widziałam moją matkę. Była bardzo szczęśliwa, że mnie zobaczyła całą i zdrową.\nPotem jeden z kolegów też miał taką [trasę] i dotarł do mojej mamy z listem ode mnie. Oczywiście przyniósł mi też list od mamy. Tak że kontakt był. Aczkolwiek jak wracałam od mojej mamy, to bomby spadły na kościół na placu Trzech Krzyży – kościół Aleksandra. Pamiętam, że później bardzo trudno było przebiec i wpaść w ulicę Książęcą i dalej zbiegać, dlatego że był ostrzał z broni maszynowej. Książęcą, naprzeciwko głuchoniemych, był przekopany rów.\nProszę powiedzieć, w jakich okolicznościach pani oddział udał się na drugą stronę Wisły?\nTo już nie był oddział, to były pojedyncze osoby. Po pierwsze – oddział został bardzo przerzedzony, niektórzy zginęli, niektórzy zostali ranni. Myśmy zostali odcięci od Śródmieścia, ponieważ byliśmy oddelegowani do utrzymania przyczółka mostu Poniatowskiego, żeby był kontakt z wojskami Berlinga. Ciągle liczyło się, że przyjdą z większą siłą i uderzą. Rzeczywiście, przyszli. Część ich dotarła – u nas zginęło ich ponad tysiąc osób. Szli tyralierą tak jakby szli w polu – zupełnie nie byli przygotowani do walk w mieście. Kiedy walczyli, to padali jak muchy. Niemcy nas odcięli – zajmowaliśmy bardzo maleńki odcinek przy ulicy Solec. Było wiadomo, że nie ma dla nas żadnej szansy, bo u nas nie będzie kapitulacji. Byliśmy odcinkiem walczącym do końca. Berlingowcy przypływali łodziami pontonowymi, którymi zabierali najciężej rannych, potem reszta.\nPamiętam, że nie było ludzi, którzy by zupełnie nie byli ranni. Ja byłam ranna bardzo dziwnie – dostałam odłamkiem, który mi przeszedł nad okiem i rozerwał łuk brwiowy; miałam ten rodzaj objawów, co u bokserów. Pocisk mi to rozerwał, wyglądało bardzo paskudnie. Oczywiście nie było nikogo, kto by to zszył. Zrobiono mi opatrunek na pół oka. Fatalnie to wszystko [wyglądało] – krew się lała, więc ją uciśnięto. Sądziłam, że będę oszpecona do końca moich dni, a potem rana się przecudownie zrosła, bez żadnych śladów, historii – nic się nie działo i nawet prawie że nie widać.\nLeżeliśmy nad Wisłą, było jasno jak w dzień – Niemcy ostrzeliwali cały ten teren. Wisła była oświetlona rakietami i na to wszystko ostrzał z broni maszynowej, z granatników. Od czasu do czasu aż szły słupy wody.\nJak wyglądała przeprawa? W dzień czy w nocy?\nW nocy, wszystko odbywało się w nocy. Przyjeżdżał ponton, ładowali się ludzie, którzy byli w pobliżu i płynęli. Bardzo dużo się potopiło. [Ja płynęłam już nad ranem, ostatnią łodzią – było jasno jak w dzień od wystrzeliwanych przez Niemców rakiet].\nJak długo trwała przeprawa?\nWszystko zależy od łodzi. Nasza została podziurawiona, ale myśmy tą łodzią dopłynęli w pobliże Saskiej Kępy. Jak wyskoczyliśmy z wody, to sięgała nam mniej więcej po pachy. Czyli można było stać, można było iść, można było wybiec. Człowiek był w ciężkim płaszczu niemieckim – było zimno, noce końca września były bardzo zimne. Trzeba było [skoczyć] do wody, potem się wysupłać i biec dalej, bo pociski rozrywały się na terenie tej pseudoplaży. Pamiętam, że wyskoczył Rosjanin – miał skośne oczy, wyglądał po tatarsku, dosyć przerażająco, miał futrzaną czapę. Jak wyskoczył i zaczął machać rękami, to moim pierwszym odruchem było wyskoczyć i biec z powrotem do rzeki. On tylko dawał mi znać, żebym szybciej biegła, bo się te pociski rozrywają.\nPotem pozbieraliśmy się w grupce, która przepłynęła i powędrowaliśmy. Najpierw ulokowaliśmy się pod jakąś ciężarówką, żeby móc chwilę ochłonąć, żeby nas odłamki nie [dosięgły]. Potem trafiliśmy na polskie koszary, gdzie nas zaproszono, zaciągnięto, dano nam jeść i pić, przede wszystkim dano nam się umyć. Pamiętam, dali nam wspaniałą zupę. Wszyscy się bardzo najedli. Nie jedliśmy przez ostatnie pięć dni, nie mieliśmy już w ogóle jedzenia. Miałam cukierki – landrynki – muszę powiedzieć, że w ogóle nie byłam głodna. Wystarczało mi parę landrynek dziennie. Problemem było picie. Pamiętam, że wodę ludzie jakoś przynosili i można było [ugasić pragnienie].\nKto się przedostał z pani przyjaciół?\nKoledzy z mojego plutonu, ludzie, którzy się pozbierali. Ale nie tylko: był mój dowódca, był jego zastępca, był porucznik „Lis”, którego w ogóle nie znałam, z żoną. Nie wiem, czy myśmy jedną łodzią płynęli, czy dwoma, ale żeśmy się pozbierali i tak wędrowaliśmy.\nPo czym nas postawili w bardzo przykrej sytuacji. Berlingowcy poprosili, czy mogą nam zrobić zdjęcie, że chcą z nami mieć zdjęcie. Stanęliśmy, zrobili nam i powiedzieli, że teraz powinniśmy pójść do sztabu, który mieścił się na Pradze. Jak żeśmy tam doszli, okazało się, że zaczęła nas przepytywać Rosjanka w bardzo nieprzyjemny sposób. Tu się zorientowałam i podałam moje nieprawdziwe nazwisko, nie miałam żadnego dowodu. Zaczęła nas tak fatalnie pytać, była tak antypatyczna… Pytała po polsku, ale z akcentem takim, że nie było żadnej wątpliwości. Była ona i jeszcze dwóch innych facetów. Po tych wszystkich pytaniach o to, jak żeśmy się dostali do Powstania i tak dalej, pytali, czy teraz pójdziemy do wojska. Myśmy nie bardzo chcieli. Co innego dziewczynie, która ma szesnaście lat, iść do Powstania, a co innego było pójść do wojska, które było jeszcze polsko-rosyjskie.\nPonieważ nadchodziła noc, skierowali nas na nocleg. Mieliśmy pójść do kompanii żandarmerii. Prowadzono nas tak, że szliśmy dwójkami – na początku szedł jeden z bronią i na końcu jeden z bronią. Ludzie, którzy to na Pradze widzieli, powiedzieli: „Ojej, zobaczcie! Kogo to prowadzą?”. Ktoś inny: „Zobacz, prowadzą… Folksdojczów prowadzą czy co?”. Dopiero ktoś z naszych huknął, że to prowadzą powstańców. „Powstańców?! Pod bronią?!”. Bo prowadzili nas pod bronią. Sytuacja zrobiła się bardzo nieprzyjemna, bardzo napięta. Doszliśmy, a tam kapitan żandarmerii zobaczył nas i powiedział: „Co?! Tu są dziewczyny? Nie mam gdzie was nocować”. Na to pamiętam nagle taki błysk i powiedziałam: „Panie kapitanie, to my tu mamy takich znajomych obok zaprzyjaźnionych, to my pójdziemy tam spać, a tu rano do pana się zgłosimy”. Jak się okazuje, był to błysk geniuszu, o który bym się nigdy nie podejrzewała. Ale tak wyszło. On powiedział: „No to dobrze”. Myśmy na to wszystko zerwali się i już nigdy tam nie wrócili. Ktoś miał tam teściową i wszyscy się do niej władowaliśmy. Rozłożyła nam materace. Przebraliśmy się. Tam spędziliśmy noc i dalej każdy z nas wędrował już oddzielnie. Nas już nic nie łączyło, nic nie mogliśmy już razem zrobić.\nMoja przyjaciółka przepływała inną łodzią. Ale się później odnalazłyśmy i razem pojechałyśmy do Lublina. Tam zaczynałam studia.\nCzy odnalazła pani mamę?\nDopiero po kilku miesiącach. Moja mama w międzyczasie trafiła do Pruszkowa, z Pruszkowa szczęśliwie udało jej się wyjść, nie wywieziono jej do obozu. Zdaje się, że wyszła za wozem z rannymi i dotarła do Krakowa. Kiedy na tych terach skończyła się wojna… to znaczy nie był to koniec wojny, ale mogła już dojechać do Lublina. Pod Lublinem była moja ciotka, więc miałam oparcie w kimś z rodziny. Tą drogą [mama] mnie odnalazła.\nProszę opowiedzieć, w jakich okolicznościach gestapo aresztowało pani ojca i czy była pani tego świadkiem?\nMieszkaliśmy na Żoliborzu, mój ojciec był w sztabie Armii Krajowej. Po prostu była wpadka. Aresztowano ich w ramach spotkania w prywatnym mieszkaniu. Od razu był osadzony na Pawiaku, to było na początku czerwca. Były wymieniane grypsy. Pobyt mojego ojca w więzieniu trwał trzy miesiące. Po tych trzech miesiącach został stracony – właściwie zamordowany na Pawiaku. Organizacji w jakiś sposób udało się wydobyć ciało mojego ojca albo Niemcy zrobili to celowo, żeby ewentualnie kogoś przy okazji zaaresztować w czasie pogrzebu. Tak że pogrzeb odbywał się dramatycznie. Był na Powązkach, był kościół oświetlony, były dywany – bo wtedy tak się zamawiało – i był to pogrzeb, na którym nie było ani jednej osoby. Zabroniono nam pójść. Jeden z wujów był gdzieś daleko, plątał się po cmentarzu i widział, jak się pogrzeb odbywał. Za murem podobno podjechały wozy z gestapo. Jednak usiłowali zrobić z tego pułapkę. Dzięki temu do dziś mam grób ojca na cywilnych Powązkach. To był wrzesień 1943 roku. Powstanie było za parę miesięcy.\nCzy była pani świadkiem zbrodni niemieckich w Warszawie podczas okupacji i podczas Powstania?\nW fatalny sposób. Myśmy były na tajnych kompletach, czasami zdarzały się w pomieszczeniu dawnej szkoły, wysoko. Wtedy na [ulicy] Pięknej przywieziono grupę ludzi z zasłoniętymi oczami i robiono tam rozstrzelanie. Kazano nam odsunąć się od okien, żebyśmy tego nie widziały – niestety było i słychać, i było wiadomo, o co chodzi. To było wielkie przeżycie. Rozstrzelania były uliczne, stąd mamy kamienie, różne pamiątki na ulicach Warszawy. To się w ten sposób odbywało. Widziałam tyle rzeczy, że nie jestem w stanie opowiedzieć wszystkich. Zginął koło mnie mój kolega, razem przebiegaliśmy, może biegłam z półtora metra za nim. Nagle się zwyczajnie osunął – dostał w głowę maleńkim odłameczkiem. Oczywiście zaraz odtransportowaliśmy go [do szpitala], ale nie dało się go uratować.\nBardzo dużo osób zginęło tuż obok mnie – czy można przeżyć coś bardziej dramatycznego? Kiedy giną nasi koledzy, których znamy, przed chwilą żeśmy rozmawiali, a za chwilę już ich nie ma. Pamiętam, jak kolega trzymał się mnie kurczowo i mówił: „Słuchaj, ja będę tuż koło ciebie, bo ciebie się kule nie imają, to ja będę przy tobie stał”. Był jeszcze młodszy ode mnie, miał czternaście lat i miał pseudonim „Lwów”. Pamiętam taki moment. Nie wiem, czy on to pamięta – nawet nie wiem, czy jeszcze żyje, bo nie mamy kontaktu. Jeszcze się zbieramy, spotykamy… w budynku na [ulicy] Długiej mniej więcej raz w miesiącu na jakimś opłatku, na jakichś uroczystościach.\nJak zapamiętała pani prześladowania Żydów, jakich dokonywali Niemcy?\nTeż fatalnie. Mieszkałam wtedy na Żoliborzu. W czasie, kiedy odbywało się właściwie wykańczanie Żydów w getcie, zrobiono tam objazd. Z Żoliborza nie jechało się prosto ulicą Miodową, tylko inaczej. Były zorganizowane jakieś wozy. W każdym razie widziałam, [co tam się dzieje]. W czasie, kiedy wszystko płonęło, widziałam wyrzucane dziecko z wysokiego piętra – domyślałam się, że to matka. Mam fatalne wspomnienia. A to było jeszcze przed Powstaniem, czyli nie miałam szesnastu lat – to było rok wcześniej, bo oni mieli to wszystko rok wcześniej. Krzyki, które stamtąd dochodziły – to było po prostu okropne. Z mojego punktu widzenia to było okropne, bo tam nikt nie walczył, tam po prostu wykańczano ludzi. Na koniec zrobiono coś rodzaju powstania, ale to co innego. Ale przez tyle czasu nic się tam nie działo, nikt się nie bronił.\nMówią, że to myśmy byli bohaterami. Ale mnie się wydaje, że najbardziej bohaterska była ludność cywilna, która siedziała, cierpiała, potrafiła to wszystko jakoś znosić, siedzieć w piwnicach. Dla mnie siedzenie w piwnicy byłoby czymś tak przygnębiającym, tak trudnym… Tu przynajmniej był cel, człowiek wiedział, że może zginąć i że giną wszyscy. Ale zdawaliśmy sobie sprawę, że walczymy o coś. Nie siedzimy i przeczekujemy. Przeczekiwanie tej sytuacji byłoby – przynajmniej dla mnie – nie do zniesienia. Dla mnie największymi bohaterami byli ci zwyczajni ludzie, którzy gdzieś tam siedzieli, cierpieli, a jeszcze chcieli pomagać, działać – też ginęli właściwie masami. Ogromnie dużo ich zginęło.\nJak pani ocenia Powstanie po latach?\nByło koniecznością. Nie było możliwości, żeby się nie odbyło. Tyle lat przygotowań, walki podziemne, tyle lat martyrologii całego narodu, który przecież był uciskany. Mało tego – to, co powstało, to nie była organizacja Armii Krajowej, to było podziemne państwo. Cała podziemna edukacja, szpitale, wszystko działało… Wszystko zmierzało do tego, żeby jednak Niemców z Warszawy [przegonić]. Moim zdaniem, gdyby nie było Powstania, to Niemcy i tak by Warszawę kompletnie załatwili – tak jak załatwili getto. Byli w stanie.\nOceniam Postanie jako wspaniały zryw. Dla nas wszystkich to był cudowny okres, byliśmy niesłychanie radośni, dla nas to był pierwszy moment wolności po tylu latach. To było wspaniałe, to była nasza radość, ludności cywilnej – wszyscy byli sobie bliscy, wszyscy byli dla siebie serdeczni; nie było żadnych granic ani żadnych różnic społecznych. Nasi koledzy byli prości albo bardzo wykształceni. Wszystko razem tworzyło wielką rodzinę. Myślę, że to było jedną z najcudowniejszych spraw w czasie Powstania.\nCzy ma pani miłe wspomnienie z Powstania?\nBardzo dużo. Pierwszy raz w życiu napiłam się – nie wiedząc o tym – szampana. To było na początku. Miałam [odbyć] bardzo niedobrą wartę przy barykadzie w godzinach od dwunastej do czwartej. Mieszkałam w pokoiku razem z moją koleżanką – jeszcze w czasie, kiedy byłyśmy na Czerniakowskiej. Przyszli i powiedzieli: „A, mamy taką świetną lemoniadę”. Mówię: „Co to, już któryś tydzień Powstania, a wy z lemoniadą?”. – „A chcecie lemoniady?”. – „To chcemy, oczywiście”. Nalali lemoniady w filiżaneczkach wyciągniętych z [kredensów], bo to wszystko [było] w pozostawianych prywatnych mieszkaniach. Lemoniadę mieli z mieszkania, które wszyscy nazywaliśmy „kanadą”. Nie wiem, czy to było mieszkanie bogatej rodziny ukraińskiej czy niemieckiej, ale jej oczywiście nie było – były tam przeróżne dobrocie jedzeniowe. Nic innego człowieka nie obchodziło. Przyszli z lemoniadą i nalali nam. Lemoniadka była pyszna, to było świetne, musujące i takie właśnie słodkie. „A chcecie jeszcze?”. Mówię: „No dobrze, dlaczego nie?”. Wypiłam drugą filiżaneczkę – niedużą – i nie mogę wstać. Nogi mam zupełnie jak z waty. Jak się mówi: „Szampan nie idzie do głowy, tylko w nogi”. [Wtedy] się przyznali, że to szampan, a nikt nie widział tej butelki. W efekcie moja warta musiała zostać przeniesiona na godzinę czwartą, żebym poszła do łóżka, wyspała się i dopiero mogła pójść na wartę – nie mogłam pójść w tej postaci. Były więc śmieszne momenty.\nByły też bardzo piękne momenty. Mieliśmy kolegę, który śpiewał – jeszcze wtedy, kiedy mogliśmy chować naszych kolegów, była taka możliwość. Na wielkim podwórzu wszyscy ustawili się w piękny szpaler, a on śpiewał „Ave Maria”. To był zresztą późniejszy aktor – już nieżyjący – z innego plutonu, ale z naszej kompanii. Bardzo dużo było ciepłych momentów. Poza tym wszyscy i zawsze zachowaliśmy to, że bez względu na to, jakie zdobyliśmy wykształcenie, jakie mieliśmy zawody, jaki był nasz status życiowy, to jeżeli gdziekolwiek, komukolwiek było coś potrzeba, to dzwonił i mówił: „Wiesz, mnie by bardzo potrzeba było …”. Zawsze żeśmy sobie pomagali, zawsze. Taki układ został do chwili obecnej. Po prostu to jest tak, jakby to był bardzo bliski człowiek. Jak ktoś z rodziny, a nawet powiedziałabym, że czasami więcej.\nMiała pani w czasie Powstania ukochanego?\nNie, nie. Zupełnie nie miałam. Po prostu nie tak patrzyłam na chłopców. Wiem, że różne były [przypadki]. Były zawierane małżeństwa, mieliśmy taką parę. Ale oni byli parą przedtem, a w czasie Powstania wzięli ślub. To jest zupełnie co innego.\nByła pani na tym ślubie? Jak wyglądał?\nTak, byłam. Jak był ksiądz, to był ślub. Ktoś przyniósł kwiatki, panna młoda została uczesana, ufryzowana – nic więcej. Ślub był najskromniejszy, jaki mógł być, ale się pośpiewało, pobawiło. Zosia i Tadziu Mikke. Była taka para, nie żyją już oboje. Powstanie przeżyli i byli dobrą parą.\nWarszawa, 23 kwietnia 2008 roku\nEleonora Galica-Zaremba Pseudonim: „Maja” Stopień: łączniczka Formacja: Batalion „Tum”, 4. kompania „Siekiery”, IV pluton Dzielnica: Czerniaków, Powiśle Zobacz biogram\ngoniec Mieczysław Rybicki „Wacek” Data wywiadu: 2008-04-02 Formacja: Szare Szeregi Dzielnica: Żoliborz Mieczysław Rybicki. Urodziłem się w 1928 roku w Warszawie. Proszę opowiedzieć o swojej rodzinie. Ojciec był prokuratorem wojskowym w stopniu podpułkownika. Ostatnie dwa lata przed wy ...


DMPJ – II liga – runda podwójna mało szczęśliwa dla Polonistów – Klub Szachowy Polonia Wrocław\nDMPJ – II liga – runda podwójna mało szczęśliwa dla Polonistów\nBy Artur|2014-07-26T19:52:14+02:0026 lipca, 2014|Kategorie: BLOG, DMPJ - II Liga, Turnieje w Polsce|0 komentarzy\nDrugi dzień Drużynowych Mistrzostw Polski w Szczyrku to dzień podwójnej rundy. W porannej rundzie Poloniści zostają rzuceni na głęboką wodę. Przeciwko nam stanęła rozstawiona z drugim numerem startowym drużyna UKS Ognisko Rydułtowy, która aspiruje do awansu do I ligi. Jak do każdej rundy i do tej nasi młodzi gracze podeszli bardzo bojowo.\nPoczątek rundy na szachownicach zapowiadał się dla nas optymistycznie. Jedynym zaskoczeniem dla nas była zmiana składu w zespole przeciwnika, ale nie wpłynęło to na nas demobilizująco. Po około godzinie gry, na każdej szachownicy staliśmy przynajmniej równo. Jednak w ciągu następnych 30 minut na szachownicy Agaty i Kuby stanęliśmy dużo gorzej. Agata nie wykorzystała uwalniającego swoje figury ruchu e5, a Kuba nie mogąc znaleźć planu gry podstawił pionka a następnie jakość i przegrał partię. Także Patrycja ułatwiła życie swojej przeciwniczce pozbawiając jej słabości na c6. Dobrze spisał się Kamil Nowak, który pewnie wygrał swoją partię realizując przewagę jakości. Sytuacja w meczu w tym czasie była już nieciekawa. Przy stanie 1 – 1 , staliśmy gorzej na szachownicy Patrycji i Cypriana. Także w praktycznie przegranej pozycji była już Agata (z jakością i pionem mniej). Jedyna nasza przewaga była na pierwszej szachownicy gdzie Szymon grał już swoją pozycję z remisem for. Mecz ostatecznie przegraliśmy 2-4. Swoją partię zremisował jeszcze Szymon i Patrycja.\nW rundzie popołudniowej trafiliśmy na KKSz Urania MOSiR Krosno. Do meczu przystąpiliśmy bez zmian w składzie i bardzo zmotywowani po porannej porażce. Jako pierwszy wygrali Kuba i Szymon. Niestety, mimo korzystnych pozycji na innych szachownicach, okazało się, ze wygrali tylko oni. Patrycja zadowolić się musiała trzecim remisem. Niestety drugą porażkę zaliczyli Agata i Cyprian, który nieszczęśliwie w debiucie nie wziął przeciwnikowi hetmana. Jako ostatni grał Kamil, który nie sprostał problemom stwarzanym przez przeciwnika i ostatecznie swoją partię także przegrał. Jak widać podwójna runda nie była dla nas szczęśliwa dwie przegrane do 2 i 2,5 spychają nas do dolnej strefy tabeli.


pinior - Wyniki wyszukiwania - WPROST.pl\nJózef Pinior usłyszał trzeci zarzut. „Dla mnie ta sprawa ma charakter polityczny” 30 lis 2017, 20:53 — Józef Pinior, były działacz "Solidarności" i senator PO, usłyszał trzeci zarzut – poinformował jako pierwszy "Głos Wielkopolski". Doniesienia mediów w rozmowie z portalem Onet.pl potwierdził sam zainteresowany.\nPinior: Kompromitacja. Oczekuję od Tuska... 24 lip 2014, 14:18 — Senator Józef Pinior w rozmowie z Programem 1. Polskiego Radia odniósł się do wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu w sprawie domniemanych więzień CIA w Polsce.\nSą nagrania rozmów Piniora. „Jesteśmy silni, zwarci i gotowi w każdym ministerstwie” 12 sty 2017, 7:39 — „Jesteśmy silni, zwarci i gotowi. W każdym ministerstwie” – deklaracje tej treści składać miał w rozmowie z biznesmenami asystent Józefa Piniora, Tomasz G. „Magazyn śledczy Anity Gargas” ujawnił fragmenty stenogramów podsłuchanych przez CBA w 2015 roku rozmów dotyczące...\nJest decyzja sądu w sprawie Piniora. Były senator nie zostanie aresztowany 2 gru 2016, 6:20 — Poznański sąd zdecydował, że Józef Pinior, podejrzany o korupcję, nie zostanie aresztowany - informuje „Gazeta Wyborcza”.\nPinior: Użycie tej sprawy ma swój wydźwięk polityczny. Przypomnijmy sobie lincz na Wałęsie 2 gru 2016, 21:22 — – Te ostatnie dni, to było trochę, jak w świecie Józefa K. w "Procesie" Franza Kafki – tak w "Faktach po Faktach" Józef Pinior skomentował swoją sprawę. W czwartek późnym wieczorem poznański sąd zdecydował, że podejrzany o korupcję były senator PO nie zostanie aresztowany.\nZiobro o możliwości ujawnienia części dowodów ws. Piniora: Podsłuchiwali go koledzy 2 gru 2016, 22:23 — Prokurator Generalny Zbigniew Ziobro na antenie TVP Info komentował sprawę przedstawienia byłemu senatorowi PO Józefowi Piniorowi zarzutów korupcyjnych. Zapowiedział, że wobec "nagonki na prokuratorów" gotowy jest ujawnić część materiału dowodowego w tej sprawie.\nZatrzymanie Józefa Piniora. Działacze „Solidarności” stają w jego obronie, prokurator nie kryje emocji 1 gru 2016, 16:44 — W związku z zatrzymaniem Józefa Piniora do Sądu Rejonowego w Poznaniu przyjechał Karol Modzelewski, który chce złożyć za niego poręczenie osobiste. Na taki sam krok zdecydował się Janusz Pałubicki - donosi Radio ZET.\nPinior o więzieniach CIA: To nas stawia w fatalnym świetle 24 sty 2014, 11:14 — Według senatora Józefa Piniora, publikacja Washington Post jest „szokująca” i jest efektem przecieku z tajnego raportu, który przygotowuje komisja ds. służb specjalnych Senatu USA. „Sprawdza się ten najbardziej czarny scenariusz związany z funkcjonowaniem...\nKamiński: To Platforma zafundowała Piniorowi życie na podsłuchu 2 gru 2016, 10:06 — Mariusz Kamiński, minister koordynator ds. służb specjalnych, poinformował w Sejmie, że działania operacyjne CBA wobec Józefa Piniora były prowadzone za czasów Platformy Obywatelskiej. – Jeśli ktoś zafundował mu życie na podsłuchu, to był rząd PO – powiedział.\nPinior na manifestacji KOD do premiera, prezydenta i prezesa PiS: Nie złamiecie mnie 10 gru 2016, 20:47 — Podczas sobotniej manifestacji KOD we Wrocławiu, ze sceny przemawiał były działacz opozycyjny, walczący za czasów PRL z komunistycznym rządem Józef Pinior. Obecnie oskarżany jest przez prokuraturę o korupcję.\nProkuratura chce ujawnienia akt sprawy Piniora. Powołuje się na „ważny interes publiczny” 20 gru 2016, 20:36 — Dział Prasowy Prokuratury Krajowej wystosował specjalny komunikat, w którym przekonuje o potrzebie ujawnienia informacji z procesu m.in. Józefa Piniora, działacza opozycji w PRL.\nProkurator od sprawy Piniora nie krył emocji. Dziś przeprosił i oddał się do dyspozycji szefów 2 gru 2016, 15:58 — W czwartek Piotr Baczyński naczelnik wydziału poznańskiej delegatury Prokuratury Krajowej, która zajmuje się sprawą Józefa Piniora, przerwał wystąpienie w tej sprawie. Dziś określił to jako „niezbyt udane” i oddał się do dyspozycji szefów.\nPinior: opozycja w Polsce jest destruktywna 13 wrz 2013, 18:57 — Sejm w piątek zgodził się na nowelizację tegorocznego budżetu bez udziału posłów PiS, którzy zbojkotowali posiedzenie. Józef Pinior, senator Platformy Obywatelskiej, w radiowej Jedynce stwierdził, że w Polsce mamy "destruktywną opozycję".\nPinior o nagranych rozmowach: To manipulacja. Połączono dwie sprawy 12 sty 2017, 12:26 — – To manipulacja. Połączono moją trudną sytuację finansową i poszukiwania osób, które byłyby w stanie pożyczyć mi pieniądze, z aktywnością senatorską – tak Józef Pinior komentuje opublikowane wczoraj w TVP1 fragmenty podsłuchanych rozmów.\nPinior: Polski wywiad dostaje 15 milionów a Maroko 20 24 sty 2014, 12:31 — Senator Józef Pinior, były członek specjalnej komisji Parlamentu Europejskiego zajmującej się opracowaniem raportu dotyczącego tajnych więzień CIA w Polsce, wypowiedział się w rozmowie z TVN24 na temat najświeższych doniesień "Washington Post".\nPinior: Szejnfeld powinien przeprosić 21 mar 2014, 19:25 — -Jego zachowanie było idiotyczne i skandaliczne. Powinien przeprosić - powiedział senator Józef Pinior o komentując dyskusję posła PO Adama Szejnfelda z matkami niepełnosprawnych dzieci, które okupują sejm.\nPinior: CIA dostało zielone światło do prowadzenia degenerujących praktyk 10 gru 2014, 17:25 — - CIA dostało zielone światło do prowadzenia degenerujących praktyk - mówi senator Józef Pinior, komentując publikację miażdżącego dla CIA raportu amerykańskiego Senatu ws. tajnych więzień.\nPinior: Odpowiedzialność za tortury obejmuje władze państwa 11 gru 2014, 9:25 — Senator Józef Pinior powiedział na antenie Radia Zet, że polskie władze wiedziały o więzieniu w Kiejkutach. - Sądzę, że polscy politycy zdradzili polską demokrację - stwierdził.\nMiller: jeśli "GW" nie manipuluje, to Pinior jest pospolitym łajdakiem 31 maj 2011, 15:46 — Były premier Leszek Miller zarzuca kłamstwo Józefowi Piniorowi, który twierdzi, iż jest dokument z podpisem Millera sankcjonujący więzienie CIA w Polsce. Według Piniora Miller przemawia jak sekretarz KC PZPR, któremu pomyliły się epoki historyczne.\nPinior: tajne więzienia istniały. To czarna robota 6 lut 2013, 10:24 — - W Polsce istniały tajne więzienia. To jest oczywiste, dla wszystkich, którzy czytają gazety - stwierdził na antenie radiowej Jedynki senator PO Józef Pinior.\n"Z raportu jednoznacznie będzie wynikać, że więzienia CIA w Polsce były" 9 gru 2014, 13:19 — Senator PO Józef Pinior w rozmowie z TVN 24 BiŚ odniósł się do kwestii ujawnienia raportu dotyczącego tajnych więzień CIA.\nSenator z PO o Tusku: "Wodzowski model partii niebezpieczny", "Flirtuje z LPR" 29 kwi 2014, 10:33 — Józef Pinior, senator, który uzyskał mandat z list Platformy Obywatelskiej choć nie jest członkiem partii, w rozmowie z TOK FM odniósł się ostatnich zarzutów Pawła Piskorskiego wobec Donalda Tuska, a także skomentował pogłoski o powiązaniach PO z LPR.\n"Decyzja Baumana symboliczna. Wzbiera brunatna fala" 20 sie 2013, 10:20 — - Decyzja prof. Baumana pokazuje, w jakiej sytuacji znalazł się Wrocław. Był symbolem otwartości i tolerancji, a staje się miejscem, w którym jak nigdzie wzbiera brunatna fala - ocenia w rozmowie z "Gazetą Wyborczą" senator PO Józef Pinior.


Kantor Walutowy oferuje bezpłatnie m.in. prowadzenie rachunków i wymianę walut on - line. Zwolnione z opłat jest również korzystanie z karty płatniczej do rachunku w walucie obcej przy spełnieniu warunków określonych w regulaminie. Także wydanie karty jest bezpłatne, pod warunkiem, że w przeciągu pół roku od aktywowania karty Klient wykona nią przynajmniej jedną operację na dowolną kwotę.\nw bankomatach za granicą – druga i każda kolejna transakcja w miesiącu kalendarzowym (data księgowania transakcji)


Aleksandra Łapińska (aleksandra_1988), Oslo, Białystok (Galeria zdjęć)\nUsługi (85) Motoryzacja (17) Praca (96) Dom i mieszkanie (41) Giełda (24) Życie w Norwegii (68) Nauka Norweskiego (2) Transport, paczki, przeprowadzki (26) Bilety (2)\nDariusz Adam Bramki Oslo\nStolarz / ref.1801 - Drammen, Buskerud Stolarz / ref.1801 Miejsca pracy: Drammen/Buskerud Ilość etatów: 8 Wymagania: min. Mechanik pojazdów samochodowych Praca na stanowisku Mechanika Samochodowego. PROSIMY O POZOSTAWIENIE NUMERU KONTAKTOWEGO ! Zatrudnie doswiadczonych malarzy Firma Bygg og Malerservice AS zatrudni doswiadczonych malarzy. Poszukujemy glownie malarzy z doswiadczeniem na agregacie\nGaleria zdjęć użytkownika Aleksandra Łapińska


Specjalistyczny salon sukien ślubnych - miss media\nSpecjalistyczny salon sukien ślubnych\nHome » Wytwórczość » Inne Usługi » Specjalistyczny salon sukien ślubnych\n2016-09-05|Kategoria: Wytwórczość / Inne Usługi\nPrzygotowanie sukni ślubnej wymaga połączenia kunsztu krawieckiego z wyczuciem stylu oraz umiejętnym określeniu potrzeb klientki. Rozmowa projektantki z klientkom pozwala określić wstępne oczekiwania dotyczące mającej powstać kreacji. W zależności od oczekiwań możliwe jest skorzystanie z jednego z gotowych wzorów lub stworzenie nowego unikalnego wzoru. Szycie sukni ślubnej musi uwzględniać właściwości materiałów oraz zapewniać swobodę ruchów w czasie uroczystości ślubnych. W większości zleceń szycie sukni ślubnej wymaga kilku tygodni pracy. Pracę tą wykonują wykwalifikowane krawcowe mające wieloletnie doświadczenie w pracy z specyficznymi materiałami wykorzystywanymi do sukni ślubnych. Dokładny czas powstawania sukni uzależniony jest od skomplikowania wzoru oraz ilości i czasu nanoszonych poprawek. Jednak nawet w przypadku najprostszych wzorów konieczne jest kilka przymiarek pozwalających na odpowiednie dopasowanie sukni. Całość prac musi również uwzględniać dodatki zastosowane przez pannę młodą.\nNowoczesne systemy kontroli samochodów\nFirma INFO GPS posiada ofertę, skierowaną do właścicieli firm, wykorzystujących na co dzień floty samochodowe. Monitoring GPS samochodów pozwala im skutecznie zarządzać każdą flotą aut, zarówno tą liczącą kilka pojazdów, jak i taką, w której jest kilkaset pojazdów. Monitoring GPS samochodów pozwala...\nPrzedwzmacniacz do mikrofonu\nMusic Express to najlepszy sprzęt muzyczny oraz wyjątkowej klasy instrumenty, takie, jak gitary, perkusja czy instrumenty klawiszowe. Wśród urządzeń technicznych można znaleźć takie produkty jak przedwzmacniacz mikrofonowy, stojaki do głośników, głośniki czy okablowanie. W naszym sklepie każdy profesjona...\nWygodna firma która zainstaluje szybki internet.\nKażdy, kto poszukuje sprawdzonego łącza internetowego działającego przez cały czas powinien skontaktować się z naszą firmą. To właśnie my udostępniamy nowoczesny internet światłowodowy Lesznowola, który jest bardziej korzystną opcją niż standardowe radiowe czy telefoniczne łącze. Przede wszystkim t...\nWybierz najlepszy druk książek na rynku\nNasz świat jest organizowany w taki sposób, że duża część wiedzy oraz różnego rodzaju treści sformułowane są w postaci książek. W sytuacji, gdy przygotowujemy ostateczną wersję takiej pozycji, należy zdecydować się na w pełni profesjonalny druk książek. Warszawa to dogodna lokalizacja do skorzysta...\nLekkie ścianki reklamowe z aluminiową konstrukcją\nTani fotograf ślubny dla ciebie! Zapraszamy!\nPrawidłowy rozwój wzroku u dziecka\nSzyby z ramkami dystansowymi na zamówienie


Nieszczelna instalacja basenowa | Termeo Wyciek.pl\nNieszczelna instalacja basenowa\nOd pewnego czasu wrzucam na bloga tylko te ciekawsze tematy. Cieknące zgrzewy lub brak zacisku mogą znudzić i doprowadzić do ciężkiej depresji, szczególnie, że czytelnicy tego bloga mieli, mają będą właścicielami wycieku lub przecieku.\nNo i jest w sumie ciekawy temat, ze wczoraj czyli 25 czerwca.\nW przydomowym basenie opadł poziom wody. Jako, że to nie pierwsza moja wizyta u Państwa gospodarzy tego obiektu, zadzwonili do mnie w celu wykrycia przyczyny takiego stanu rzeczy. Wyciek wody z basenu to poważna sprawa.\nPrzygotowałem kamerę inspekcyjną i ruszyłem do działania. Jak się okazało, rura jednej z dysz zasilanych basen w wodę jest uszkodzona. Wygląda to jakby plastikowa rura została złamana zaraz po przejściu przez betonową ścianę basenu. Jest to moim zdaniem bardzo newralgiczne miejsce i jak wykazały inspekcje innych dysz, nie jedyne możliwe uszkodzenie instalacji w podobnym miejscu.\nPoniżej film nakręcony kamerą RIDGID Nano REEL do rur 32 – 50 mm.\nZapraszam na moją stronę WYCIEK.PL po więcej informacji o lokalizacjach wycieków wody\nZajmujemy się także osuszaniem budynków i mieszkań po zalaniach OSUSZ.TO\nBadanie szczelności instalacji w niecce basenowej\n26 czerwca, 2018 /Autor admin\nhttps://wyciek.pl/wp-content/uploads/2019/09/logo-1.png 0 0 admin https://wyciek.pl/wp-content/uploads/2019/09/logo-1.png admin2018-06-26 07:21:002018-06-26 07:21:00Nieszczelna instalacja basenowa\nPrecyzyjne wykrycie miejsca wycieku wody w łazience zrobionej w cenie małego... Barwnik UV do kanalizacji i nie tylko


KOCIE FAKTY W PIGUŁCE - Feromony | Mój szczęśliwy zwierzak\nTo naturalne substancje uwalniane przez organizm. Są specyficzne gatunkowo i u kotów większość z nich uwalniana jest podczas ocierania. Służą do komunikowania się z innymi osobnikami tego samego gatunku (informacje np. o terytorium, czy przynależności do grupy społecznej). Aktywują obszary w mózgu wpływając na emocje, nastrój i zachowanie.\nNa czym polega feromonoterapia?\nJest naturalną formą terapii wykorzystującą syntetyczne feromony, co pozwala nam na „komunikowanie się” z kotem. ZenSylk zawiera stężone, syntetyczne feromony policzkowe, które dostarczają sygnałów chemicznych o znanym i przyjaznym otoczeniu w celu utrzymania lub przywrócenie dobrego samopoczucia emocjonalnego.\nW jakich sytuacjach warto stosować ZenSylk?\nZastosowanie produktu ZenSylk może być szczególnie pomocne przy przyprowadzaniu kota do domu (adopcja kota młodego lub dorosłego) po raz pierwszy oraz w sytuacjach takich jak:\nGdy występują nasilone i niepożądane zachowanie jak znakowanie moczem i intensywne drapanie w niewłaściwych miejscach\nStres związany z podróżą i przebywaniu w nieznanym otoczeniu.\nDestabilizacja dotychczasowego środowiska: przeprowadzka/przemeblowanie/ nowy członek w rodzinie\nPoprawa samopoczucia => pobudzenie apetytu-eksploracji-zabawy\nZenSylk poprawi samopoczucie oraz złagodzi odczucie strachu i lęku u Twojego kota.\nZenSylk Dyfuzor i wkład uzupełniający do stosowania w otoczeniu\nDyfuzor powinien być włączony w każdym pomieszczeniu, w którym kot lubi spędzać czas. Jest skuteczny na powierzchni do 70 m2. Jeśli mieszkanie jest większe, można zastosować kilka dyfuzorów. Unikaj wkładania dyfuzora do gniazdek elektrycznych znajdujących się pod półkami, za drzwiami, za zasłonami lub za meblami, ponieważ nie będzie działać prawidłowo.\nDyfuzor powinien być w gniazdku elektrycznym bez przerwy.\nDziała do 30 dni i po tym czasie wkład należy wymienić na nowy. Na czas dyfuzora mogą mieć wpływ takie czynniki, jak: temperatura, wilgotność powietrza, wentylacja.\nZenSylk Spray do stosowania miejscowego\nZenSylk Spray jest łatwy i wygodny do przewożenia. Rozpyl produkt w transporterze kota lub na ulubiony kocyk przed podróżą np. do gabinetu weterynaryjnego lub przy wprowadzeniu kota pierwszy raz do domu. Stosowanie ZenSylk Spray może być pomocne w niektórych niechcianych zachowaniach, takich jak znakowanie moczem, drapanie, miauczenie/zawodzenie i pomagać radzić sobie kotu z ogólnym poczuciem niepokoju z dala od swojego znanego otoczenia.\nstosuj ± 8 rozpyleń w czasie jednego podaniu, NIE PRYSKAJ BEZPOŚRDENIO NA KOTA, czas działania wynosi ok. 5h\nspryskaj transporter kota min. 15 minut przed użyciem, spryskane powierzchnie musza nieco przeschnąć, NIE PRYSKAJ TRANSPORTERA, GDY KOT JEST W ŚRODKU\nnie pryskaj drapaków, ponieważ może to powstrzymywać kota przed korzystaniem z nich\nOba preparaty ZenSylk Dyfuzor i ZenSylk Spray::\nmogą być stosowane u kociąt i kotów dorosłych\nnie wpływają na inne gatunki zwierząt.\nRELACJE SPOŁECZNE KOTÓW\nIDEALNE KOCIE ŚRODOWISKO\nJAK CHRONIĆ KOTA PRZED PASOŻYTAMI ZEWNĘTRZNYMI?\npon., 11/23/2020 - 15:07


2. Zapraszamy na ostatnie Roraty w poniedziałek o 630 i we wtorek o godz. 1700, w sposób szczególny zapraszamy dzieci z lampionami.\n4. Jutro (poniedziałek) stawiamy w kościele naszą szopkę. Zapraszam do pomocy Panów na godz. 1600 oraz Panie do strojenia choinek na godz. 1800 do kościoła.\n5. We wtorek zapraszam do przedświątecznego sprzątania kościoła po Mszy św. wieczornej.\n6. 24 grudnia dzień imienin ks. Biskupa Seniora Adama Dyczkowskiego pamiętajmy o życzeniach i modlitwie.\n7. W czwartek Wigilia Narodzenia Pańskiego. Wieczerzy Wigilijnej towarzyszy wspólna modlitwa, zapalamy świecę, czytamy Ewangelię według św. Łukasza o narodzeniu Pana Jezusa (Łk 2, 1-14), dzielimy się opłatkiem, darujemy sobie winy i urazy, słuchamy i wspólnie śpiewamy kolędy. Tradycyjnie zachowujemy post od potraw mięsnych i nie pijemy alkoholu.\n8. Pasterki: o godz. 2000 w Turowie, o g. 2115 w Kwielicach o godz. 2230 w kościele filialnym w Obiszowie oraz o godz. 2400 w kościele parafialnym w Kwielicach.\n9. Przypominamy o obowiązujących limitach w trakcie nabożeństw 1os/15 m2 . W kościele może przebywać maksymalnie: w Kwielicach do 25 osób; w Obiszowie do 10 os.; w Turowie do 5 os. Proszę o przyjęcie ze zrozumieniem tego ograniczenia.\n10. Podczas Pasterki taca przeznaczona jest na fundusz Ochrony Dziecka i Matki im. Bpa Wilhelma Pluty.\n11. W piątek uroczystość Narodzenia Pańskiego; nie będzie Mszy św. o godz. 800, pozostałe Msze Św. według porządku niedzielnego.\n12. W sobotę, Święto Szczepana, drugi dzień w oktawie Narodzenia Pańskiego. Msze św. wg porządku niedzielnego. Taca przeznaczona na KUL i IFT w Zielonej Górze.\n13. Można nabywać poświęcone opłatki wigilijne. Ofiary składane z racji opłatków przeznaczone są dla Sióstr jako wyraz naszej wdzięczności za Ich posługę całoroczną w naszej parafii. Opłatki można nabywać u Sióstr w domu lub w zakrystii po Mszach św.\n14. Wyrażam wdzięczność za posprzątanie kościoła i ofiarę na kwiaty Paniom.\n15. Serdeczne Bóg zapłać za wszelkie ofiary złożone na rzecz parafii. Wraz z Siostrami zapewniamy o naszej codziennej modlitwie za Was. Życzymy Wam mocy Ducha Świętego na każdy dzień. W Bogu stanowimy jedność i tylko w Nim.