\tSzklana kula wisząca do Tillandsii -śr. 14 cm |Zielony-parapet\nStrona główna > Kwiaty domowe>Oplątwy -Tillandsia>Szklana kula wisząca do Tillandsii -śr. 14 cm 50.502.17\nSzklana kula wisząca do Tillandsii -śr. 14 cm 50.502.17\nKod produktu: D-PX-B-14-00822\nSzklane kule o przeźroczystych ściankach ze specjalnymi otworami są idealnym elementem do zawieszenia oplątw (Tillandsii) i tworzenia atrakcyjnych aranżacji. Oferowany model ma średnicę całkowitą 14 cm (otwór średnicy 8 cm). Kulę można wykorzystać jako element zarówno wiszący jak również stojący dzięki spłaszczonemu dno.


Porównanie wiatrówek - Porównywarka karabinków\nPorównanie wiatrówek. Porównywarka modeli - która wiatrówka jest lepsza?\nW tym dziale znajdziesz porównanie wiatrówek różnych najbardziej popularnych modeli tego samego typu. Porównywarka modeli pozwoli Tobie zdecydować, która wiatrówka jest lepsza na Twoje podtrzeby. Dzięki temu będziesz mógł zaoszczędzić sporo pieniędzy na zakupie, gdyż może sie okazać, że wybrana przez Ciebie wiatrówka nie tylko będzie tańsza od innych modeli, ale również w zupełności spełni Twoje oczekiwania i nie będziesz musiał więcej inwestować w lepszy model. Zapraszamy do lektury.\nPorównanie wiatrówek - Wiatrówki karabinki sprężynowe\nNa łamach serwisu proponujemy m.in. modele bardzo popularnych wiatrówek sprężynowych z niższego przedziału cenowego - wiatrówkę klasycznie łamaną, wiatrówkę z dolnym naciągiem oraz Crosman Copperhead.\nBezapelacyjnie najlepszą wiatrówką spośrów wymienionych jest wiatrówka Crosman Copperhead.\nWyraża się to bowiem w wyraźnie większej mocy z jaką wystrzeliwany jest śrut (prędkość początkowa wystrzeliwanego śrutu jest lepsza o ok. 70 m/s niż w obu pozostałych wymienionych modelach. Dzięki temu Copperhead ma lepszą celność (dobre skupienie nawet na dystansie 25-30 m od celu).\nWiatrówka ta jest także najbezpieczniejszą. Bezpieczeństwo wyraża się poprzez blokadę spustu, zapobiegająca oddaniu niekontrolowango strzału - czego brakuje w innych prezentowanych wiatrówkach sprężynowych.\nNie bez znaczenia jest również samo wykonanie wiatrówek. Crosman to uznana, amerykańska firma, która słynie z produkcji niezawodnego sprzętu strzeleckiego. Istotną zaletą wiatrówki Copperhead jest jej solidnie wykończenie i kolba wykonana z twardego, wytrzymałego amerykańskiego drewna. Komfort strzelania zapewnia gumowa i miękka stopka, czego brakuje w pozostałych wymienionych wiatrówkach. Podniesiona poduszka policzkowa typu ambi (symetryczna), pozwalająca cieszyć się strzelaniem osobom zarówno lewo, jak i praworęcznym. Osoby leworęczne mogą czuć spory dyskomfort strzelając z pozostałych wspomnianych wiatrówek.\nWarto zainwestować w wiatrówkę Crosman Copperhead ponieważ jest to sprzęt o znacznie większych możliwościach strzeleckich niż wiatrówka klasycznie łamana czy z dolnym naciągiem.\nWiatrówka klasycznie łamana jest najbardziej popularną z wiatrówek karabinków długich. Tak duże zainteresowaie zawdzięcza przede wszystkim bardzo atrakcyjnej cenie (obecnie poniżej 170zł). Jest to sprzęt bez wątpienia na każdą kieszeń i preferowany głównie dla początkujących strzelców. Trudno oczekiwać od tej wiatrówki rewelacyjnych osiągów i wyjątkowo dobrej jakości wykonania, ale do strzelania np. do puszek, czy butelek na na odlegość 15-20 metrów - w zupełności wystarczy i zapewni doskonałą zabawę.\nWiatrówka z dolnym naciągiem jest wiatrówką bardziej wytrzymałą niż klasycznie łamana i dłużej utrzyma dobre skupienie, a to dzięki dolnemu sposobowi naciągu sprężyny. Lufa tutaj jest stała, nie narażona na przeciążenia czy rozregulowanie wywołane częstym ładowaniem śrutu do lufy, co może wystąpić w wiatrówkach łamanych.\nWiatrówka z dolnym naciągiem jest lepszym wyborem niż klasyczna, zwłaszcza, że obecnie różnica w cenie między dwoma tymi wiatrówkami wynosi zaledwie 30 zł.\nPorównanie wiatrówek - wiatrówki karabinki na CO2\nW naszym serwisie proponujemy m.in. dwa modele wiatrówek napędzanych sprężonym powietrzem CO2. Chodzi o karabinki amerykańskiej firmy Crosman - 2250B oraz 1077.\nOba modele dzieli aktualnie 150zł ceny, zdecydowanie droższy jest model 2250. Jak zdecydować która z tych wiatrówek jest lepsza i czy warto zainwestować w droższy sprzęt? Na to pytanie odpowiadamy poniżej.\nCrosman 1077 ma mniejszy kaliber lufy (4,5 mm) niż 2250 (5,5 mm). Prędkość początkowa śrutu jest nieznacznie lepsza w modelu 1077 (20 m/s różnicy). 2250B strzela jednak większym, a zatem i cięższym śrutem, co w celności i powtarzalności strzałów, zwłaszcza na dłuższe dystanse, premiuje właśnie ten model. Jednak tańszy model ma zdecydowanie dłuższą lufę, czym teoretycznie nadrabia w stabilności lotu lżejszego śrutu. Jeżeli chodzi o celność obie wiatrówki mają zatem zbliżone możliwości, ale jednak z przewagą modelu 2250B. Pamiętajmy bowiem, że większy i cięższy śrut dosięgając celu robi większe "spustoszenie".\nCrosman 1077 posiada magazynek na 12 śruciń (2250 nie posiada magazynka) i umożliwia strzelanie ciągłe, po kolejnym naciskaniu spustu. W 2250B każdy strzał wymaga naciągnięcia rygla, podobnie jak w karabinkach KBKS. Wspomniane wyżej cechy, predysponują wiatrówkę 1077 do strzelania dynamicznego, gdzie szczególna celność oddawanych strzałów nie jest bardzo istotna. Dlatego też model ten nie został wyposażony w zestawie producenta w lunetę.\nCrosman 2250 przeznaczony jest do strzelania bardziej statycznego. Każdy strzał wymaga umieszczenia śruciny w lufie i przeładowania ruchem zamka. Ta właściwość nie dla każdego będzie wadą, bowiem ładowanie przypomina klasyczny mechanizm wykorzystany w karabinkach KBKS. Wielu woli tradycyjne rozwiązania niż nowinki techniczne.\nDużą zaletą 2250 jest budowa kolby, która niezwykle pomaga w użyciu i sprzyja precyzyjnemu strzelaniu. Precyzyjne oddawanie strzałów ułatwia także luneta jaką otrzymujemy w komplecie.\nCrosman 1077 raczej jest polecany strzelcom, którzy stawiają dopiero pierwsze kroki w strzelectwie i chcą cieszyć się dynamicznym ostrzałem. Wiatrówka 2250 natomiast sprosta oczekiwaniom osób, którzy od swoich strzałów wymagają większej precyzji, a zamiast dynamicznej akcji wybiorą spokojne, statyczne celowanie. Jeżeli pragniemy się rozwijać w strzelectwie - warto zainwestować 150zł więcej i sprawić sobie wiatrówkę o większych możliwościach, które zapewnia 2250B.\nJak widać w powyższym porównaniu - wybór po samym zestawieniu parametrów wiatrówek nie zawsze oznacza optymalną decyzję do naszych oczekiwań. Przed zakupem najlepiej określmy do jakich celów ma nam służyć wiatrówka, jak, gdzie i do czego będziemy strzelać oraz czy chcemy się rozwijać w tym zakresie.\nJuż niedługo - porównanie wiatrówek innych typów i modeli. Zapraszamy!\nWIĘCEJ WIATRÓWEK >>


Drugie Piętro Po Lewej: 2014\nCzy jest sens pisać o czym jest Saga o Wiedźminie? W zasadzie może i jest, bo przecież saga o wiedźminie nie jest sagą o wiedźminie, a raczej zwykła historią, która kołem się toczy, historią pełną przemocy, zła, walki o ziemie, morderstw na tle złota, ale i wielkiej przyjaźnie, miłości, poświęcenia i mitycznego podążania za przeznaczeniem.\nMoże jest wśród Was ktoś, kto książki nie czytał, może jest ktoś, kto nawet o niej nie słyszał, w końcu to tylko książka jedna z wielu. Ja sama co chwilę dowiaduję się o książkach, które istnieją już jakiś czas, a nigdy o nich nie słyszałam, a. z wielkim przekonaniem to powiem, wiem, że spodobałyby mi się.\nWięc może tylko króciutko o fabule dla tych, pewnie nielicznych, niewtajemniczonych.\nEtykiety: Andrzej Sapkowski, fantastyka, literatura polska, Saga o Wiedźminie\nKochani to już kolejne święta,\nktóre spędzam z blogiem i pośrednio z Wami\nponownie składam Wam życzenia.\ni z Wigilią tuż po zmroku.\nI może zabrzmi to interesownie, ale każdemu z Was życzę wielu prezentów pod drzewkiem\nszczególnie tych, o których będą mogła u Was czytać, tak więc dużo lektury\npod zielonymi gałeziami.\nPS. No a teraz do kuchni barszcz kończyć i ostatni sernik wstawiać. Pozdrawiam serdecznie :)\nJarle Klepp jest przeciętnym, nieprzeciętnym siedemnastolatkiem mieszkającym w niewielkim miasteczku w Norwegii. Jest przeciętnym nastolatkiem - zbuntowanym, odrzucającym zasady i gnuśną muzykę, zachwycającym się wolnością, mocniejszymi brzmieniami i seksem. Ale Jarle jest też w pełni nieprzeciętnym nastolatkiem, bo kto z nas był kiedykolwiek przeciętny? Wszyscy byliśmy sobą i w swoim mniemaniu wielkim indywidualnym istnieniem, które nie poddawało się konwenansom. Byliśmy po prostu SOBĄ. I tak jest, lub bardzo chce być Jarle Klepp.\nWbrew pozorom życie Jarlego nie stanowi łatwego, przyjemnego i buntowniczego ciągu ciekawych wydarzeń i historii. Jego życie to pasmo niebotycznych wzlotów i tym bardziej bolących upadków, bo i wysokość radości niebagatelna, a co innego spaść z parteru niż z potężnego wieżowca.\nNasz bohater zmaga się z codziennymi problemami własnego podwórka jak i z wielkimi problemami świata, polityki i zagrożeń naturalnych, a w tym wszystkim dochodzi uczucie. Miłość, która, jak zawsze, nic sobie nie robi z zasad, reguł, opinii, czy rządów. A Jarle musi podejmować decyzje, które, jak pewnie wiecie, nie będą naiwnie proste, a raczej skomplikują i utrudnią mu życie w najgorszy możliwy sposób.\nEtykiety: Człowiek, dramat, który pokochał Yngvego, literatura norweska, powieść obyczajowa, Tore Renberg\nMort zainteresował się kamieniem. Dostrzegł w nim skręcone muszle, relikty pierwszych dni świata, kiedy Stwórca - z nikomu nie znanych powodów - tworzył istoty ze skał. Morta interesowało wiele spraw. Na przykład dlaczego ludzkie zęby do siebie pasują. Często się nad tym zastanawiał. Albo czemu słońce wschodzi za dnia zamiast nocą, kiedy jego światło bardziej by się przydało. Znał standardowe wyjaśnienie, ale jakoś go nie przekonywało.\nW tej części poznajemy bliżej Śmierć i Morta. Może nie tyle poznajemy Śmierć, gdyż jest on obecny zawsze i wszędzie u Terry'ego Pratchetta, bo jak można by żyć bez Śmierci?\nW każdym bądź razie tutaj poznajemy go bliżej, znacznie bliżej niż może niektórzy by chcieli.\nŚmierć bierze sobie ucznia - Mortimera, chłopię jest koślawe, kościste i niezgrabne, ale w zupełności nie przeszkadza to Śmierci. Chłopak mu się podoba i ze swoich niepojętych dla ludzkości śmiertelnej zamierza go wykorzystać jako czeladnika i pomoc w codziennych obowiązkach.\nMort, z początku dość niemrawy i wycofany zaczyna od sprzątania stajni Pimpusi, co ma mu uświadomić głębię i prawdziwość swojej pracy.\nŚmierć, zachęcony postępami swojego czeladnika, zaczyna coraz częściej robić sobie wolne, składając poszczególne 'odejścia' na barki młodego pomocnika. On w tym czasie stara się usilnie znaleźć zwykłe ludzkie szczęście i zadowolenie z życia. Dużo pije, gra w karty, spotyka nowych ludzi, a nawet znajduje sobie inną pracę. W restauracji. Na kuchni.\nDo czego doprowadzi względne zaniedbanie obowiązków Śmierci, co stanie się z ocaloną od śmierci księżniczką, w której zadurzył się młody Mort, a co z osnową świata naruszoną i toczącą swoje ściany przez cały Dysk zmierzając do jednego, jedynego celu?\nEtykiety: fantastyka, literatura brytyjska, Mort, Świat Dysku, Terry Pratchett\nMałżeństwo we Troje to zbiór pięciu opowiadań: Dwóch Panów z Brukseli, Pies, tytułowe Małżeństwo we Troje, Serce w Popiele, oraz Dziecko Upiór.\nTo co kładzie te opowiadania pod wspólnym mianownikiem to zwykłe-niezwykłe ludzkie losy. Same losy w zasadzie świadczą o sile, bądź jej braku przeciętnego człowieka. Znajdziemy tutaj cierpienie, miłość, nienawiść, wolę przetrwania, zazdrość, która budzi się z najdziwniejszych pobudek.\nMnie osobiście najbardziej przypadły do gustu Dwóch Panów z Brukseli i Pies. Gdzie pierwsze opisuje miłość i przywiązanie dwóch mężczyzn na tle poruszającej historii młodej dziewczyny, którą po wzlotach pierwszej miłości, ślubu i pierwszego potomka, dopada zła passa wielu małżeństw, konflikty, brak zrozumienia, zdrady, po czym przychodzi czas na poświęcenie wszystkiego. I w imię czego? Zatrutej młodości, odebranej dojrzałości. Natomiast Pies jak się domyślacie przedstawia niezwykły związek pana ze swoim psem, ale głębsza historia, istota bytu, która za tym stoi jest zarówno przerażająca jak i pełna utajonych wzruszeń i nieodgadnionych zakrętów ludzkiej duszy.\nOpowiadanie tytułowe jest niezmiernie zaskakujące, przynajmniej dla mnie takie się objawiło. Dziecko Upiór - dość przewidywalne, a Serce w Popiele niezrozumiałe, ale nie ze względu na niemożność uchwycenia jego sensu, a raczej nie zrozumiałe przeze mnie na wzgląd opowiedzianej historii. Nie zrozumiałe tak po ludzku.\nEtykiety: Eric-Emmanuel Schmitt, literatura francuska, Małżeństwo we Troje\nGdzieś w tak zwanym międzyczasie skupiając się na recenzjach książek czytanych jako 'główne' lektury o mało zapomniałabym o powieści Agnieszki Lingas-Łoniewskiej - W szpilkach od Manolo. To książka, którą naprawdę czytałam w tym słynnym międzyczasie w wykradzionych chwilach w poczekalniach, w przerwach pomiędzy obowiązkami w pracy, a nigdy w domu, zawsze w biegu. Po pierwsze dlatego, że miałam ją zawsze przy sobie w formacie elektronicznym, po drugie dlatego, że nie jest to książka, nad którą musiałabym spędzić więcej czasu rozmyślając, czy choćby kontemplując jej zawartość, bo tu nie ma co kontemplować.\nGłówna bohaterka, około trzydziestoletnia, Liliana jest zwierzęciem korporacyjnym i na domiar złego singielką z odzysku. Oczywiście jest piękną młodą kobietą, choć po przejściach i pomimo trudnej pracy z korpoludkami jest doskonała specjalistką, która jeździ nową beemką, nosi tylko i wyłącznie zabójczej wysokości szpilki od najlepszych projektantów i uzurpuje prawo do pewnego miejsca na korporacyjnym parkingu, które w poniedziałkowy, czy inny ranek zostaje na jej czach zagarnięte przez wyślizganego przystojniaczka, który jak się okaże za parę chwil, będzie jej nowym szefem i który te parę minut wcześniej został przez nią niebagatelnie wyepitetowany.\nEtykiety: Agnieszka Lingas-Łoniewska, komedia, kryminał romantyczny, literatura polska, W Szpilkach od Manolo\nCassandra Clare - Dary Anioła: Miasto Popiołów, Miasto Szkła\nTrochę tu namieszam i na pewno będzie kilka spojlerów, ponieważ książki czytałam jakoś tak hurtem i tak się do nich odniosę, bo właściwie chyba nie ma większego sensu pisać każdej z nich z osobna. Choć najpierw odniosę się do drugiej i trzeciej części.\nClary doznaje szoku od informacji, że jej ukochany jest jej ... bratem. Oboje nie mogą się z tego otrząsnąć dodatkowo okazuje się, że jej najukochańszy, najwierniejszy przyjaciel i w dodatku wielbiciel został pogryziony przez wampiry w hotelu Dumort i teraz sam staje się jednym z nich. Jesteśmy świadkami narodzin wampira, co okazuje się tu bardzo jakieś takie pompatyczne. Do tego wszystkiego szykuje się ogromna wojna pomiędzy światem ludzkim, którego broni Nefilim i którzy na gwałt potrzebują sprzymierzeńców a armią ciemności pod władzą ... Valentine'a i jego syna.\nEtykiety: Cassandra Clare, Dary Anioła, fantastyka młodzieżowa, Miasto Popiołów, Miasto Szkła\nIllea - nowy młody kraj powstały na zgliszczach skompromitowanych Stanów Zjednoczonych Ameryki, podźwignięty z bycia Chińskim Stanem Ameryki, zbrojnie wyrwany z okupacji Chińskiej stanowi już odrębne państwo, którym rządzi król i królowa.\nNie jest łatwo żyć w tym kraju. Społeczeństwo podzielone na klasy, które ściśle trzymają się zasad i praw nowego kraju. I godzina policyjna.\nW tym wszystkim poznajemy Amy, Americkę Singer z klasy artystów, śpiewaczkę i instrumentalistkę, a przy tym lekko krnąbrną, upartą i radosną rudowłosą dziewczynę, która w tajemnicy przed wszystkimi spotyka się i jest jednocześnie zakochana w mężczyźnie z niższej klasy społecznej, Aspenie, z którym potajemnie po godzinie policyjnej spotyka się w ciemności w domku na drzewie za co grozi im przynajmniej kara więzienia.\nTymczasem nadchodzi termin wybrania żony dla księcia Maxona, w związku z tym wszystkie dziewczyny z całego kraju są proszone o wysłanie swoich zgłoszeń do wyborów, gdyż tradycyjnie następca tronu wybiera swoją małżonkę spośród ludu.\nAmerica, ze względu na naciskającą ją matkę i, o dziwo, Aspena, wysyła swoje zgłoszenie i, jak można się domyślić, zostaje wybrana do ścisłej 35 dziewczyn, które zamieszkają w pałacu i będą rywalizować o rękę księcia i koronę.\nEtykiety: baśń, Kiera Cass, literatura amerykańska, romans, Rywalki\nHoward Philips Lovecraft - Zgroza w Dunwich i inne przerażające opowieści\nNajwiększym dobrodziejstwem naszego świata wydaje mi się to, że człowiek nie potrafi objąć go rozumem. Żyjemy sobie na spokojnej wysepce niewiedzy śród czarnych mórz nieskończoności i nie powinniśmy wypuszczać się z niej za daleko. Nauki ciągną się w rozbieżne strony i na razie nie wyrządziły nam wielkiej krzywdy; wszelako przyjdzie dzień gdy scalimy naszą rozproszoną wiedzę, a wtedy zarówno rzeczywistość, jak i nasze w niej miejsce ukażą się z tak zatrważającej perspektywy, że przyjdzie nam albo oszaleć, alb uciec przed śmiercionośnym światłem tego objawienia w kojące i bezpieczne mroki nowego średniowiecza.\nZbiór piętnastu fantastycznych opowiadań Lovecrafta zawierających takie mini-dzieła jak: Dagon, Szczury w murach, czy chyba najbardziej znane i uznane oraz wielokrotnie przytaczane jako klasyka grozy - Zew Cthulhu.\nWszystkie wybrane do zbioru opowiadań utwory są ułożone w porządku chronologicznym. Taki zamysł pozwala nam zauważyć subtelne zmiany w rozwoju prozy autora, co jest bardzo fajnym doświadczeniem kiedy zauważamy jak z opowiadania na opowiadanie coraz większa groza siada nam na ramieniu, jak opis scenerii wnosi mrok i ciemność do każdego zakamarka duszy.\nEtykiety: horror, Howard Philips Lovecraft, literatura grozy, Zgroza w Dunwich i inne przerażające opowieści\nArena. Płatne walki - nielegalne Poza Strefami Czasu.\nTo właśnie tam Niszczyciel Światów odpoczywa biorąc udział w ciężkich karkołomnych wyczynach i dostając wycisk od silnych przeciwników. Dokładnie po zakończeniu jednej z takich trudnych walk Abaddona nawiedza Pan, ale to, co ma do przekazania nie podoba się ani bezpośredniemu odbiorcy, ani żadnemu z jego przyjaciół, którzy bez mrugnięcia okiem postanawiają utrzymać Niszczyciela w ryzach, zamrozić gdzieś w zamkniętym pomieszczeniu i leczyć, bo przecież rozkaz, który tamten pragnie wypełnić według nich pochodzi od Antykreatora, który musnął Abaddona swoim jestestwem i przypuszczalnie dla przyjaciół niebieskich Daimon nie potrafi już odróżnić dotyku Pana od dotyku samego zła, a przecież to, co ma uczynić stanowi zło samo w sobie, zło niewyobrażalne, destruktywne i ostateczne. Zrobią więc wszystko, że by go powstrzymać, powstrzymać rękę Pana.\nA co takiego nakazał Abaddonowi Pan, że wywróciło się na tę wieść parę żołądków niebieskich. No cóż, kazał po prostu swojemu Niszczycielowi Światów zrobić to, do czego został powołany - zniszczyć Świat. Nasz. Ziemię.\nEtykiety: fantastyka, literatura polska, Maja Lidia Kossakowska, Zbieracz Burz tom 1\nKiedy w różne, niezwiązane ze sobą miejsca na naszej planecie pewnego dnia spada 12 meteorytów, każdy myśli o sensacji, ale i strachu, który się budzi ze względu na nieprzewidywalność natury galaktyki. Kiedy wszystkie stacje na świecie trąbią w wiadomościach o kolejnych katastrofach i ofiarach, które pochłonął opad kosmicznych skał, a naukowcy prześcigają się w zapewnieniu ludzkości, że właściwie nic nam nie grozi, dwunastu młodych ludzi już wie, że właśnie nadszedł początek końca, kres istnienia świata i początek ich morderczej gry o przetrwanie rodu.\nMeteoryty, które spadły na ziemię, nie są przypadkowymi skałami 'z nieba', spadły na z góry określone miejsca, z których odbiorcy przenoszonych przez nich wiadomości mogli je odszukać, zrozumieć i rozpocząć śmiertelną rozgrywkę życie swoje i najbliższych.\nEndgame nie jest zabawą, jest prawdą i rzeczywistością, jest grą, której koniec oznacza zagładę dla większości z nas, a obrońcami naszej potencjalnie chybotliwej egzystencji jest tak naprawdę grupa dzieciaków rozrzuconych po całym świecie i tylko od ich zwycięstwa zależy kto i czy w ogóle przeżyje.\nTaką rzeczywistość stworzyli nam bogowie z kosmosu.\nEtykiety: Endgame, James Frey, Nils Johnson Shelton, przygoda, Wezwanie\nDaleka przyszłość - wiek XXVIII. Ludzkości osiadłej na wielu planetach grozi rychłe niebezpieczeństwo ze strony wrogich Intruzów. Galaktyką rządzi Hegemonia Człowieka, WszechJedność osadzona w Sieci transporterów - teleporterów, które są w stanie przenieść człowieka z jednej planety na inną w mgnieniu oka. Rzeczywistością stały się podróże statkami z napędem Hawkinga, wczasy w odległych gwiazdozbiorach i domy gdzie każde okno pokazuje inne niebo i inne słońce. To wszystko stało się możliwe dzięki udziałowi Sztucznej Inteligencji, która wkrótce po zagładzie Starej Ziemi odłączyła się od Ludzkości tworząc swoją dziedzinę władzy tak zwane TechnoCentrum i praktycznie każdą jednostką informacji jaka stale przepływa przez ich łącza.\nKolejną planetą, na której Ludzkość chce położyć swoje zachłanne łapy, jest Hyperion. Niestety okazuje się, że ta na pozór nieciekawa planeta przyciąga oczy nie tylko Ludzi, również i TechnoCentrum z jakiegoś powodu się nią interesuje, a i Intruzi zdaj się ze wszech miar nie dopuścić do dołączenia jej do Sieci.\nEtykiety: Dan Simmons, Hyperion, literatura amerykańska, science-fiction\nJonasz jest młodym chłopcem, przed którym nastał trudny czas, jako 12 latek zostanie mu w społeczności nadany zawód, do którego od teraz będzie się przygotowywał, żeby później pełnić swoją funkcję z zapałem i werwą dla dobra wszystkich. Niestety Jonasz sam nie wie gdzie chciałby się znaleźć ani tym bardziej jaki zawód wykonywać, natomiast wie, że jest z nim coś nie tak, że to, co widzi jest inne, nie takie jakie powinno być.\nSpołeczeństwo, w którym dojrzewa Jonasz, jest społeczeństwem idealnym, przynajmniej w oczach jego twórców. Nie ma konfliktów, brak chorób, głodu, zróżnicowania rasowego i kulturowego, nie ma agresji. Nie ma też wzruszeń, rozgorączkowanych policzków na wieść o niespodziance i tajemnicy, nie ma kolorów, nie ma muzyki, nie ma książek, właściwie nie ma nic, czym człowiek żyje wewnętrznie. To wszystko zostało odjęte od zwykłego 'starego' życia, żeby ujednolicenie zaprowadziło pokój i powstrzymało wszelką agresję i tym samym ból i cierpienie ludzkości.\nKomórki rodzinne są odpowiednio dopasowywane do swoich charakterów i pracy, a dzieci można otrzymać po wniesieniu odpowiednich wniosków do rady i też nie więcej niż dwoje.\nTaki świat otacza Jonasza i w takim świecie przyszło mu być tym innym.\nDługo mnie ostatnio nie było, ale niestety proza życia pracowniczego i od września żadnego wolnego weekendu, w dodatku nie zanosi się na niego jeszcze przez następne dwa ;/ przepraszam za chwilowy i czasowy niebyt, ale mam nadzieję, że z początkiem listopada jakoś powoli mi się unormuje.\nA tymczasem jak widzicie, kolejna dystopia na moim koncie i muszę przyznać, że chyba najbardziej udana. Dlaczego? Właśnie z powodu fabuły. Może na początek trochę tak nieskładnie powiem o tej książce wkładając moje przemyślenia na świeżo. Przede wszystkim książka jest napisana dość prostym, choć nie prymitywnym, językiem i może trochę z tego powodu odstręczać, bądź po prostu wzbudzać mieszane emocje za względu na światłość czytelników pragnących literatury na pewnym poziomie, a nie kolejnej książki dla młodzieży. Ale, paradoks tej książki polega na tym, a przynajmniej tak mi się wydaje, że wielu młodych ludzi złaknionych mocnych wrażeń i szybkiej, a nawet i dość dramatycznej akcji po wszelkich notabene dobrych lekturach jak "Igrzyska Śmierci", "Delirium", "Gone" i wielu innych, mogą po prostu nie docenić tego co kryje głębia wyrazu tej książki.\nMyślę, że nie pomylę się za bardzo porównując ją w zamyśle do Raya Bradbuy'ego i jego 451* Farenheita. Wszystko tylko podane w sposób dzisiejszy, w zasadzie lekko łatwiejszy niż wtedy i na kanwie języka dla młodzieży.\nCały aspekt wizji świata idealnego w swoim zamyśle, świata, w którym wyeliminowano wszelkie niedoskonałości po to, żeby niczego sobie nie zazdrościć, żeby nie wzbudzać żadnych emocji, a dzięki temu powstrzymać ludzi przed agresją prowadzącą do wojen i innych nieszczęść. W zasadzie nic w tym złego, a i wielu mogłoby powiedzieć, że nawet całkiem pozytywne te zmiany, tylko wiecie, nie wiem jak dla Was, ale akurat dla mnie w całym moim jestestwie jedną cech jakie najbardziej cenię to niezależność i możliwość wyboru. Nawet złego, ale nie potrafię znieść narzucenia mi czyjejś woli tylko dlatego, że ktoś uważa, że tak będzie dla mnie łatwiej i bezpieczniej. Aż chciałoby się powiedzieć: 'ale ja nie lubię łatwo i bezpiecznie' :) i nawet nie w tym rzecz, a raczej w istocie możliwości. Mogę chcieć łatwo i bezpiecznie pod warunkiem, że ja tak zdecyduję. Mam nadzieję, że mnie rozumiecie.\nNasz mały Jonasz w swoje 12 urodziny zostaje uhonorowany pozycją Biorcy Pamięci. W każdej z tych małych sztucznie stworzonych społeczności, na której przykładzie oparta jest cała książka posiada jednego, jedynego człowieka, którego zadaniem jest pamiętanie. Pamiętanie wszystkiego, każdej emocji, wojny, miłości, ciepła słońca, bólu choroby i tak dalej. Wszystko to, co każdy z nas czuje codziennie przemnożone przez wszystkich ludzi i włożone w jedną osobę dla ostrzeżenia społeczności gdyby starsi próbowali wprowadzić coś, co w przeszłości doprowadził do konfliktu.\nDawca Pamięci (jak brzmi tytuł ekranizacji) poza krótkimi wzmiankami na temat życia swojego osiedla jest właściwie książką piękną - to z powodu przekazywania wrażeń młodemu człowiekowi pozbawionego ich przez całe życie, i przerażającą - jak bardzo można się wyobcować, czy nawet upodobnić do maszyny kiedy ktoś tak zmanipuluje świat i nawet, co jeszcze gorsze, nie dostrzegać zwierzęcych czynów, które wydają się normalne, bo tak nakazuje jakieś chore prawo (nie chcę tu się wdawać w szczegóły, lepiej jak sami odkryjecie warstwę po warstwie w tej książce).\nTeraz może troszkę szczegółów. Lois Lowry stworzyła dystopijny świat, w którym rządzi paru mądrych ludzi i którzy, swoimi prawami, obowiązkami i zasadami regulują i kierują życiem małych społeczności zebranych w osiedla. Sama budowa tych społeczności nie odbiega znacznie od innych książek w tym gatunku, niemniej różni się ona od tych, które dotychczas czytałam, warstwą. W tej książce najważniejsze jest w istocie to, czego nie ma. Nie spodziewajcie się tutaj jakiś bardzo rozbudowanych postaci z głębokim życiem wewnętrznym. Poza zdawkowymi zdaniami na temat jakiejś strasznej przeszłości świata i ludzkości nie dowiadujemy się w zasadzie nic, ale, jak już wcześniej wspominałam kilka razy, wszystko odbywa się tak naprawdę wewnętrznie w nas samych. Dawca to książka, która potajemnie stawia nam pytania, czy pozbywając się cierpienia i strachu bylibyśmy skłonni poświęcić odczuwanie radości i bezpieczeństwa; czy w ramach pozbycia się nienawiści do drugiej osoby pozwolilibyście na obrabowanie się z miłości?\nJeśli chodzi o język i styl autorki, to, jak też już gdzieś nadmieniałam, książka jest pisana stylem bardzo prostym, a i słownictwo nie jest jakieś nad wyraz skomplikowane. W każdym bądź razie dzięki temu czyta się ją nadzwyczaj szybko, a jeżyk nie razi swoją prostotą. Jak widać, przynajmniej ze mną tak było, czasami w prostocie można podać tak głębokie treści, o które początkowo byśmy nie podejrzewali narracji.\nPodsumowując, jeszcze raz powiem, że na mnie książka zrobiła ogromne wrażenie, nie ze względu na jakość stylu, ale na kwestię, która jest mi jedną z najbliższych i zarazem najdroższych, czyli wolność wyboru.\nEtykiety: Dawca, dystopia, literatura amerykańska, Lois Lowry\nNora Grey jest zwykłą, zwariowaną nastolatką i posiada równie zwariowaną przyjaciółkę Vee. Obie, jak to w nastoletnim życiu bywa, mają śmiertelnego wroga w postaci pięknej blond-włosej cheerleaderki - Marcie. A do tego jeszcze na biologii porozsadzał ich trener chcąc zmusić do poznania innych osób w klasie i napisać o nich wypracowanie - niezmyślone.\nAle dlaczego akurat Nora musiała trafić na tego, hm, tego mrukliwego, typa, który już od 15 minut pisze w zeszycie coś na jej temat pozornie nie zwracając na nią uwagi i dlaczego ona jak zwykle nie wie jak się zachować?\nPatch jest w klasie nowy i nikt nie wie nic na jego temat poza tym, że jest mroczny i mrocznie pociągający.\nNa domiar złego z prywatnej szkoły Kinghorn przenosi się do nich dwóch nieprzyzwoicie przystojnych chłopaków, a Nora czuje, że coś, ktoś zaczyna ją śledzić i nie czuje się z tym dobrze.\nEtykiety: Becca Fitzpatrick, fantasyka, literatura amerykańska, paranormal romance, Szeptem\nGuy Montag, jak co dzień, po pracy wraca od razu do domu, do żony, lecz dziś przez całą drogę jest niespokojny, czuje się, jakby był obserwowany, jakby ktoś za nim szedł, śledził. Za rogiem natyka się na Klarysę McClellan, siedemnastolatkę mieszkającą po sąsiedzku. Wdając się z nim w krótką pogawędkę, całkiem nieprzypadkowo Klarysa potrąca jakąś strunę strunę w duszy Montaga, która już nigdy nie przestanie drżeć, a Guy już nigdy nie będzie taki sam.\nGuy jest sumiennym strażakiem i dlatego pachnie naftą. Przecież wszystkim wiadomo, że jedynym zadaniem strażaka jest palenie książek. I kiedy pewnego dnia podczas rutynowej służby, po rozmowie z młodą sąsiadką, w płomieniach ginie razem z książkami ich właścicielka, Guy doznaje tak potwornego wstrząsu, że już nigdy nie będzie taki sam.\nGdzie zawiodą go tajemnicze ścieżki ukrytej przed światem duszy, co się stanie z konsumpcyjnym społeczeństwem kierującym się tylko własnym dobrem i szczęściem pozornym i chwilowym?\nEtykiety: 451* Fahrenhieta, fantastyka, literatura amerykańska, Ray Bradbury\nRosja czasy zimnej wojny. Gregory Fisher, amerykański student wybiera się w nagrodę na wycieczkę po tajemniczej krainie rosyjskiej. Jedzie własnym samochodem z wieloma drobnymi podarunkami dla miejscowych i grzecznie wywiązuje się ze wszystkich nakazów, przestrzega biegu marszruty i nie zbacza z wskazanej przez władze drogi. Do czasu. Do czasu kiedy jadąc do Moskwy zahacza o Borodino - słynne z bitwy z Napoleonem, gdzie po protu gubi się zjeżdżając nie tą drogą co trzeba. Kiedy dojeżdża do ostrzegawczego znaku z zakazem dalszej jazdy wysiada z samochodu, żeby rozeznać się w okolicy i wtedy słyszy kroki. Na przeciw niego staje uzbrojony człowiek poraniony, we krwi i słychać w oddali ujadanie psów.\nJack Dodson, zaginiony w akcji podczas wojny w Wietnamie lotnik, po ucieczce ze Szkoły Wdzięku pani Iwanowej natyka się na amerykańskiego studenta. Ścigany, nie ma zbyt wiele czasu, więc zdając się na ślepy los zesłanego mu przez Boga człowieka, przekazuje mu więc ważne, niewiarygodnie wstrząsające informacje, które tamten ma natychmiast przekazać attache wojskowemu służb powietrznych przy ambasadzie amerykańskiej, informacje, które mogą wstrząsnąć całym dotychczasowym pokojem między dwoma mocarstwami zawartym na właściwie 'słowo honoru'.\nEtykiety: literatura rosyjska, Nelson DeMille, polityczno-spiskowa, Szkłoa Wdzięku, thriller\nFotoreporterka, Rosjanka, Masza jedzie z kolegą z pracy na targi literatury dziecięcej do Paryża. Niestety nie dane jest jej podziwianie wspaniałego miasta i bezcennych zabytków, ponieważ z dnia na dzień coraz bardziej rozbiera ją choroba. Na domiar złego jej klaustrofobiczny, mikroskopijny wręcz pokój w hotelu wcale nie poprawia jej samopoczucia, jak również nie czynią tego garści połkniętej aspiryny.\nZapada w niespokojny sen, a kiedy się budzi, rzeczywistość okazuje się koszmarnym majakiem, z którego poplątanych wydarzeń nie widać wyjścia.\nZ tych chorobowych majaków wyziera dość dramatyczna przeszłość Maszy. Jej zrujnowane przeszłe życie rodzinne. Koszmary dnia codziennego kiedy usilnie poczucie wyrzutów sumienia ukrywała pod pokładami przyszłego życia, pracy, rozwoju, budzą się w niej i pozornie wydostają na zewnątrz napierając swoją siłą, strasząc i żądając zadośćuczynienia.\nEtykiety: Anna Starobiniec, fantastyka, literatura rosyjska, Schron 7/7\nRok 1942. Chełmno. Saul Laski jest więźniem jednego z setek obozów zagłady rozsianych po Europie. Jego obecnym zadaniem jest praca w Dole, a codziennymi czynnościami - zakopywanie w nim często jeszcze na wpół żywych Żydów, jego rodaków. Saul młody nastoletni chłopak jest świadkiem wielu barbarzyńskich zachowań w codzienności obozowej. Jakich? Większość z nas jest w pełni świadoma, jaki los hitlerowcy przygotowali dla swoich jeńców, ale Saul Laski jest także świadkiem czegoś innego, czegoś iście demonicznego, czego nie potrafi nazwać.\nRok 1980. Charleston na południu Ameryki. Spokojnym miastem wstrząsa seria brutalnych, zgoła niepowiązanych ze sobą okrutnych morderstw. Bobby Joe Gentry, młody szeryf ze sporą nadwagą, nie jest takim zwykłym standardowym amerykańskim szeryfem, oprócz swojego przeciętnego wyglądu dysponuje błyskotliwym umysłem i uporem potrzebnym do odkrycia zawoalowanych półprawd. Wspólnie z Natalie Preston, córką jednego zamordowanych osób w charlestońskiej masakrze oraz wspierającym ich psychiatrą - Saulem Laskim postanawiają odkryć, co kryje się za tragicznymi wydarzeniami sprzed Bożego Narodzenia. Fakty, które odkrywają, stanowią niezaprzeczalny dowód na istnienie zjawisk, o jakich ludziom się nie śniło, pod warunkiem, że najpierw w nie uwierzą.\nEtykiety: Dan Simmons, fantastyka, literatura amerykańska, thriller, Trupia Otucha\nJaponia. Końcówka XIX wieku. Mała Otaka, córka gejszy i samuraja, wraz z ciotką, matką i starszą siostrą udają się do Czarnej Piwonii, restauracji, która serwuje nowe, modne, "cywilizowane" jedzenie ludzi zachodu - wołowinę.W trakcie ich posiłku do prywatnego pokoju restauracyjnego wpada ronin, zubożały samuraj bez pana, chcąc zemścić się na swoim wrogu, a kochanku Fujino i ojcu Taki, generale Kitaoka. Przerażone kobiety obawiają się najgorszego. Kiedy na buntownika rzuca się wbiegłszy prosto z dworu biedny, młody chłopak ratując im wszystkim życie, z wdzięczności przyjmują go do siebie na służbę.\nNobu, wybawiciel rodziny, jest szczęśliwy. Już od dawna chodził głodny, a ostatni pan odprawił go tylko dlatego, że nie miał wystarczając pieniędzy, żeby wyżywić nawet własną rodzinę. Na miejscu w posiadłości rodziców Taki, uświadamia sobie komu przyszło mu służyć. Generał Kitaoka, kartoflany samuraj, jak zwą klany północy, z których pochodzi Nobu, wywrotowców z południa, wydał rozkaz, za którego sprawą zginęli jego ludzie, rodzina, matka. Aizu, klan północnych samurajów, klan Nobu, poprzysiągł zemstę.\nPomimo wszystko głodny, pozbawiony domu, w którym został jego schorowany ojciec, postanawia zostać i służyć w domu Kitaoki, żeby wspomóc rodzinę. W przeciągu swojej służby zakochuje się swoją nastoletnią miłością w młodziutkiej Tace. Kiedy Eijiro, porywczy starszy brat Taki, odkrywa zadurzenie Nobu, ma wreszcie powód, który pozwala mu się pozbyć znienawidzonego przeciwnika z domu.\nJak ułożą się dzieje młodych zakochanych w ogarniętym wojną domową kraju? Z kim skrzyżują się ich drogi? Kto przeżyje, a czyja namiętność wygaśnie?\nEtykiety: Córka Samuraja, Lesley Downer, literatura brytyjska, romans historyczny\nHenrik Petterson, bezrobotny, leniwy choć inteligentny próżniak pewnego dnia po jakiejś bliżej nieokreślonej balandze wraca do domu, kiedy zauważa, że facet, który właśnie wysiadł zostawił na siedzeniu komórkę. Ładna, ciekawa, inna. Nagle ekran rozjaśnia się słowami zachęcającymi Henka do gry: 'To jak HP, wchodzisz w to?' W momencie kiedy z pomysłu opylenia gdzieś świeżo pozyskanego gadżetu, wpada na pomysł wciśnięcia 'TAK' jego życie zmienia się w buzujące czystą adrenaliną wątpliwego pochodzenia 'przygody'.\nJak daleko posunie się Henrik znudzony życiem, żeby osiągnąć szczyty popularności, a lista komentarzy jego fanów przekroczy liczbę dwucyfrową?\nKto i czym zapłaci za jego zabawę, a historie rodem wyjęte z kiepskiego kryminału spiskowego przez niego powtarzane potraktuje na tyle poważnie, żeby uratować jego leniwy tyłek z opresji?\nEtykiety: [geim], Anders de la Motte, kryminał, książka akcji, literatura szwedzka\nJeśli śmierć jest wiecznością, to chcę spędzić wieczność w czerwonych liściach.\nLeningrad, Sankt Petersburg, Petersburg, czy tak po ludzku, prawie pieszczotliwie - Piter, to kolejna arena opowieści o Metrze.\nIwan Mierkułow jest diggerem, człowiekiem, który związał swoje życie po ziemią z mroczną i kapryśną kochanką - powierzchnią, która podczas każdych odwiedzin straszy swojego oblubieńca, napuszcza na niego wściekłe stwory i razi promieniowaniem.\nTym razem Iwan poszedł po coś szczególnego, sam, bez drużyny i znalazł to szczególne coś, co może ofiarować tej, która zdecydowała się pójść z nim do ołtarza. Niestety zaledwie na kilka godzin przed ślubem okazuje się, że ktoś ukradł z ich stacji, Wasilieostrowksiej, agregat, który utrzymuje ich oraz plantacje przy życiu, bez niego, czekają ich ludzi choroby, szkorbut, a potem i śmierć. I co wybrać walkę, wojnę, czy szybki ślub? Co ważniejsze jest w metrze dla ludzi w nim żyjących?\nA wujek Jewpat dalej snuje swoje historie o LEA, która może im wszystkim dać prąd, ot tak po prostu, tylko trzeba tam iść i wcisnąć jeden guzik.\nEtykiety: literatura rosyjska, Metro Universum, Piter, post-apo, Szymun Wroczek\nCathy Glass pracuje jako rodzina zastępcza. W przeciągu wielu lat przez jej dom przewinęło się mnóstwo krzywd, które Cathy próbowała wyleczyć za pomocą miłości, cierpliwości, bezpieczeństwa i codziennej rutyny.\nPewnego dnia przyjaciółka Cathy - Jill, informuje ją telefonicznie, że jest taka jedna mała ośmiolatka, która zostaje odtrącona przez kolejną rodzinę zastępczą. Cathy, której serce nie posiada pojemności, pomimo posiadania dwóch własnych dzieci, oraz jednej przysposobionej dziewczynki postanawia przyjąć pod swój dach kolejną skrzywdzoną duszyczkę.\nJodi jest małą ośmiolatką odebraną rodzicom ze względu na podejrzenie złego traktowania, ale to, czego w trakcie opieki nad małą Jodi dowiaduje się Cathy jest całym ogromem zła jakie spadło na jedną małą dziewczynkę.\nCathy Glass nie spodziewała się takiego ogromu nieszczęścia kiedy mała, opóźniona w rozwoju ośmiolatka przekroczyła próg jej domu.\nEtykiety: Cathy Glass, literatura brytyjska, Skrzywdzona\nSara i Robert Williams wraz z grupką innych dzieci o supermocach, które otrzymały w wyniku uderzenia meteorytu z dziwnym kosmicznym wirusem, ukrywają się gdzieś w Melbourne. Wprawdzie nadal pomagają pułkownik Rachel Anderson i dostarczają jej próbki swojej krwi, żeby naukowcy mogli pracować nad szczepionką przeciw kosmicznej śpiączce, na którą, po uderzeniu w ziemię meteorytu, zapadają dorośli.\nNiestety na horyzoncie pojawia się zupełnie inne zagrożenie niż major Bright, który pragnie ich krwi, żeby stać się superczłowiekiem. Tym zagrożeniem jest na pierwszy rzut oka przyjacielski miliarder rosyjski, Nikolai Makarov.\nKiedy Makarov ratuje dzieciaki z kolejnego starcia z majorem, zabiera ich swoim odrzutowcem do swojego świata - iglicy, wieżowca, który stoi samotnie gdzieś na Syberii naszpikowany najnowszą technologią świata.\nMłodzi bohaterowie czują się jak w niebie i tylko jedna Sara nie ufa dziwnemu miliarderowi. Co odkryje grupa nastolatków i czy uda im się wyplątać z losu, który nieuchronnie niesie ze sobą zagładę ziemi? Czy ziemię zmiecie kolejny meteoryt zmierzający w jej kierunku? Czasu zostało niewiele.\nEtykiety: A.G.Taylor, Kosmiczna Burza, literatura australijska, science-fiction\nSara i Robert Williams po śmierci matki lecą do Australii pod opieką ojca, którego nie widzieli od 8 lat. Nie są dla niego mili, bo nadal pamiętają o tym, że to on opuścił matkę i ich, a teraz los skazał ich na jego towarzystwo.\nTuż nad Australią pod koniec lotu samolot wpada w turbulencje, a wiadomości lokalne donoszą o meteorycie, który uderzył w centralną część kraju. Jako następstwo w powietrze wzbiła się ogromna chmura pyłu z pustyni.\nKapitanowi udaje się posadzić maszynę awaryjnie na piachu. Daniel, ojciec Sary i Roberta na siłę wyciąga ich z samolotu pomimo szalejącej wokół burzy. Samolot wybucha.\nNastępnego dnia rano trójka rozbitków wraca na miejsce katastrofy i znajduje ludzi, którzy po prostu śpią, bez ruchu jakby byli martwi. Wirus śpiączki niezmiernie szybko przenosi się z człowieka na człowieka kładąc ich do snu za jednym dotknięciem.\nJedyną szansą na ratunek jest ucieczka z miejsca katastrofy, jak najszybsza ucieczka. Ale czy zdążą, czy wrogiem są obcy gdzieś z kosmosu, czy inni ludzie?\nEtykiety: A.G.Taylor, literatura australijska, Meteoryt, science-fiction\nRobert Stern jest szanowanym, zdolnym i skutecznym prawnikiem. Niestety, po nagłej śmierci swojego nowo narodzonego synka i rychłym z tego powodu rozwodzie, wiedzie samotnicze i smutne życie nie pozwalając nikomu na zbytnie zbliżenie do siebie, gdyż każdy bliższy związek, który odsuwa go od cierpienia po dziecku, traktuje jako osobistą zdradę nieżyjącego dziecka.\nJak zmieni się jego życie po spotkaniu małego chłopca, który jest jakby chodzącą reinkarnacją? Czy uwierzy w wędrówkę dusz, czy będzie w stanie uwierzyć, że gdzieś tam jego syn nadal żyje?\nChory 10 latek, Simon, pewnego dnia prosi swoją pielęgniarkę o adwokata, ponieważ podczas terapii reinkarnacyjnej - prezentu na 10 urodziny - przypomina sobie, że zabił człowieka. 15 lat wcześniej.\nW tak dziwny sposób, nasz prawnik Robert Stern zostaje wplątany w tak pokręconą i niesamowitą historie, że aż ciężko ją sobie wyobrazić.\nEtykiety: literatura niemiecka, Sebastian Fitzek, Śmierć ma 143 cm Wzrostu, thriller\nKiedy Wagabunda budzi się po zabiegu, nie do końca czuje się sobą, a co gorsze wciąż jakby słyszy w głowie głosy i to wcale nie tak rzadko jakby tego chciała. To dla niej dziwne. Jest doświadczoną duszą i była już na wielu planetach, a żywiciele nigdy nie byli tak oporni. Oczywiście wszystko mija w końcu z czasem, ale Melanie - jej ludzki żywiciel, nie planuje łatwo oddać się zapomnieniu. Gdzieś w jakimś zapomnianym przez wszystkich miejscu czeka na nią młodszy braciszek i ... Jared.\nWagabunda - Melanie, Melanie - Wagabunda, a może po prostu Wanda? Kiedy zagubiona dusza poddaje się emocjom swojej żywicielki postanawia przekonać się sama czym takim jest ten ludzki świat.\nCzy miłość żywiciela zniszczy zagnieżdżoną w nim duszę, czy altruizm duszy pozwoli na samobójczą śmierć w imię wyższego dobra?\nEtykiety: fantastyka, Intruz, literatura amerykańska, science-fiction, Stephanie Meyer\nWitam Was serdecznie :) wróciłam i mogę zaczynać marudzić.\nNa początek tytuł dość przewrotny, ponieważ to będą raptem dwa krótkie spostrzeżenia po wyjazdowe.\n15 lipca okazał się dniem nad wyraz bogatym w wydarzenia. W tym małym nadmorskim polskim miasteczku, w którym na co dzień liczba ludności nie przekracza nawet 500 osób w te piękne słoneczne dni jest tu tłoczno iście jak na Marszałkowskiej. I "w tych pięknych okolicznościach przyrody i niepowtarzalnej" przyszło mi spotkać się z Dziennikami Agnieszki Osieckiej odczytywanymi na głównym placu przez Panie Sławomirę Łozińską i Krystynę Czubównę. Wspaniała dykcja, miłe dla ucha głosy, piękne teksty i dorodne słońce pochylające się na horyzoncie. Czego chcieć więcej? Ale ludziom jednak nie dogodzisz.\nEtykiety: a może nawet Kształco, Podróże Kształcą\nMisiek, nasz rodzimy polski stalker, codziennie przemierza Zonę - czarnobylskie tereny skażone. Napotyka tam różne niebezpieczeństwa, ponieważ Zona rządzi się swoimi prawami. Zona ma własną fizykę, własną florę i faunę i tylko ten, który jest świadomy jak mało znaczy i jak mało wie, może przeżyć i odkryć skarby, które Zona przed ludzkim okiem ukrywa, a i tych lekko nie odda a za cenę życia i zdrowia.\nPo co w takim razie i Misiek, bohater Ołowianego Świtu i inni odwiedzają Zonę narażając się wiecznie na utratę czegoś tak bardzo większości ludziom drogiego - życia? Hm, a dlaczego czytamy książki, łowimy ryby, jeździmy szybko na motocyklu? Ponieważ pasja, adrenalina, niebezpieczeństwo, czy zwykła ciekawość wciąga, wchłania i nie pozwala nam odejść.\nEtykiety: gatunek popromienny, Michał Gołkowski, Ołowiany Świt, S.T.A.L.K.E.R.\nWolha Redna, W.Redna po skończonych egzaminach trafia na królewski dwór z protekcją własnego profesora.\nOczywiście nie byłaby sobą, gdyby tam została, w końcu w Dogewie czekają na nią przyjaciele - wampiry, a może i więcej niż przyjaciele?\nZ niecierpliwością godną profesjonalnej, wykształconej wiedźmy słusznie 'przekonuje' samego władcę, że nie warto zatrzymywać jej zbyt długo na dworze.\nUrywając się nanznaczonego zadania czym prędzej udaje się do doliny wampirzej. Oczywiście nie stroni po drodze od okazjonalnych zadań, bo jak to tak wrócić do Lena z pustą sakiewką.\nPo dotarciu do upragnionego celu okazuje się, że nie jest tak mile oczekiwana, jak mogłaby sądzić, a sam władca udał się w podróż do ... narzeczonej.\nEtykiety: fantastyka, literatura białoruska, Olga Gromyko, Wiedźma Opiekunka część I i II


Zapowiadany strajk w oświacie nie będzie pierwszym. Największy odbył się w 1993 roku - Dziennik.pl\n5 kwietnia 2019, 08:20 Ten tekst przeczytasz w 8 minut\nPierwsza duża fala protestów wśród nauczycieli miała miejsce na przełomie 1991 i 1992 r. za rządu Jana Olszewskiego. Kulminacją był ogólnopolski jednodniowy strajk ostrzegawczy w szkołach, zorganizowany przez Związek Nauczycielstwa Polskiego 28 lutego 1992 r. Poprzedziły go w grudniu, styczniu i połowie lutego jednodniowe strajki zorganizowane m.in. w ówczesnych województwach: łódzkim, wrocławskim, słupskim, olsztyńskim i szczecińskim.\nProtestujący domagali się początkowo waloryzacji płac, jednorazowego wypłacenia "trzynastek" oraz większych nakładów na edukację. Sejm wstrzymał jednak waloryzację w całej budżetówce i zgodził się na wpłacenie tylko jednej czwartej "trzynastki". W efekcie ZNP domagało się jedynie gwarancji zrównania od 1 września 1992 r. płac nauczycieli z wynagrodzeniem pracowników ze sfery gospodarczej. Według związkowców, w ogólnopolskim jednodniowym strajku brało udział 83 proc. szkół podstawowych i średnich, według MEN - 63 proc.\n22 kwietnia 1993 r. ogólnopolski strajk przeprowadziło znów ZNP (w większości protestujących szkół był to protest jednodniowy, w części dwugodzinny). Związkowcy domagali się wyższych podwyżek dla nauczycieli niż był skłonny dać rząd. Proponował on 390 tys. ówczesnych zł w kwietniu i 200 tys. zł od maja; ZNP chciało, by było to 600 tys. zł i 340 tys. zł (płaca nauczyciela rozpoczynającego pracę zaraz po studiach wynosiła wtedy 2 mln zł, a nauczyciela z 30-letnim stażem - 2,5 mln zł; gazeta codzienna kosztowała 3 tys. zł). Związkowcy żądali także wypłaty zaległej waloryzacji za 1991 r.\nKilkanaście dni później, 4 maja, rozpoczął się bezterminowy strajk zorganizowany przez "Solidarność". Obok postulatów identycznych jak miało ZNP, "S" domagała się realnego wzrostu płac, podniesienia nakładów na oświatę, odstąpienia od 5-proc. redukcji środków przeznaczonych w budżecie państwa na płace oraz przywrócenia dla nauczycieli zniżek na przejazdy PKP i PKS.\nStrajk nauczycieli skrytykował ówczesny prymas Józef Glemp. - Czy nauczyciele zamykający szkoły i opuszczający uczniów mogą nauczyć miłości ojczyzny? Czy nauczyciele mogą spokojnie uczyć historii Polski i przerabiać dzieła wieszczów, gdy jednocześnie podpisują się pod zdaniem: tylko teraz, przed maturami, możemy wymusić podwyżki płac? - pytał.\nOgólnopolski Komitet Strajkowy Pracowników Sfery Budżetowej "S" zaproponował wówczas przeprowadzenie matur pisemnych 19 i 20 maja. MEN tym razem się zgodziło. Wiele uczelni przedłużyło termin składania dokumentów, niektóre: Uniwersytet Gdański, Politechnika Gdańska i Politechnika Łódzka przyłączyły się do protestu.\n17 maja (w trzynastym dniu protestu) "S" zawiesiła czynną akcję strajkową w szkołach, a 24 maja w ogóle zawiesiła strajk - szkoły zaczęły pracować normalnie. Ogólnopolski Komitet Strajkowy zdecydował, że o dalszych działaniach zdecyduje Komisja Krajowa NSZZ "Solidarność". Pięć dni później - 29 maja - prezydent Lech Wałęsa podpisał zarządzenie o rozwiązaniu Sejmu i rozpisaniu przedterminowych wyborów parlamentarnych.\nPółtora roku później - w grudniu 1994 r. (za rządu Waldemara Pawlaka; wicepremierem i ministrem edukacji był wówczas Aleksander Łuczak) - nauczyciele z oświatowej "S" przyłączyli się do głodówki prowadzonej przez pracowników służby zdrowia. Żądali podwyższenia płac w budżetówce. Protest trwał 30 dni, zakończył się na początku stycznia 1995 r.\nKolejne strajki miały miejsce w 2007 r. za rządu Jarosława Kaczyńskiego, w 2008 r. za rządu Donalda Tuska i w 2017 r. za rządu Beaty Szydło.\nNa kilka dni przed tym protestem ZNP apelował do rodziców, by nie przyprowadzali w czasie strajku dzieci do szkół i przedszkoli. Różne też były formy protestu: część placówek była całkowicie zamknięta, w części prowadzono tylko zajęcia opiekuńcze, a nie lekcje. Były też takie placówki, gdzie nauczyciele swoje poparcie dla protestu wyrażali czarnym strojem.\nPostulat znaczących podwyżek dla nauczycieli został spełniony dopiero przez następny rząd Donalda Tuska (ministrem edukacji była wówczas Katarzyna Hall), po kolejnym strajku, który przeprowadzono 27 maja 2008 r. Był to wówczas strajk jednodniowy. Polegał na powstrzymaniu się przez nauczycieli od pracy od pracy - w szkołach od godziny 8, w przedszkolach rozpoczął się wcześniej. Według szacunków ZNP, organizatora protestu, uczestniczyło w nim 70 proc. placówek oświatowych, według MEN - około 50 proc. Część placówek była całkowicie zamknięta, w części nauczyciele zorganizowali zajęcia opiekuńcze dla najmłodszych dzieci.\nW 2008 r. płace nauczycieli wzrosły o 10 proc., w 2009 r. wzrastały dwukrotnie po 5 proc., w 2010 r. była jedna podwyżka o 7 proc., w 2011 r. również jedna - o 7 proc., a w 2012 r. o 3,8 proc. Następnie płace nauczycieli zostały zamrożone. Rząd tłumaczył to tym, że wprowadza podwyżki dla nauczycieli akademickich.\nDo kolejnego strajku doszło w 2017 r. Pod koniec marca ZNP przeprowadził jednodniowy strajk pracowników oświaty związany z wprowadzaniem reformy edukacji - zmianą struktury szkół w Polsce i zapowiedzianym stopniowym wygaszaniem gimnazjów. Związek domagał się deklaracji, że do 2022 r. w szkole nie będzie zwolnień ani nauczycieli, ani pozostałych pracowników, i że do tego czasu żadnemu z nich warunki pracy - również finansowe - nie zmienią się na gorsze. Związek żądał również podniesienia zasadniczego wynagrodzenia nauczycieli o 10 proc.\nWedług ZNP w tym strajku uczestniczyło ok. 40 proc. przedszkoli i szkół. MEN, powołując się na dane z kuratoriów, podało, że akcja protestacyjna odbyła się tylko w ok. 11 proc. placówek.\nZwiązkowcy trzykrotnie okupowali gmach resortu edukacji: ZNP przez tydzień w marcu 1999 r. (za ministra Mirosława Handkego) - żądało podwyżek płac; oświatowa "S" w przez dwa dni w czerwcu 1992 r. (za ministra Andrzeja Stelmachowskiego) i w przez kilka godzin w maju 2001 r., by skłonić kolejnego ministra edukacji w rządzie Buzka - Edmunda Wittbrodta do szybszego podpisania rozporządzenia w sprawie minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli.\nObecnie od 11 marca trwa okupacja Kuratorium Oświaty w Krakowie prowadzona przez nauczycieli z oświatowej "S". Do czwartku - przez 11 dni - w kuratorium prowadzony był też protest głodowy.\nWielokrotnie związkowcy organizowali też pikiety i marsze protestacyjne; w niektórych uczestniczyło po kilkanaście tysięcy osób lub więcej. Na przykład w demonstracji zorganizowanej w maju 2015 r. przez ZNP uczestniczyło ponad 20 tys. nauczycieli. Domagali się oni poszanowania zawodu nauczyciela, zwiększenia nakładów na edukację, w tym podwyżek wynagrodzeń nauczycieli oraz zahamowania likwidacji szkół przez samorządy. Uczestnicy demonstracji mieli z sobą charakterystyczne wielkie białe balony, na których można było przeczytać: "Joanna robi nas w balona" (chodziło o ówczesną minister edukacji Joannę Kluzik-Rostkowską).\n14 października 2015 r. - w Dniu Edukacji Narodowej - tuż przed wyborami parlamentarnymi, wspólnie przed Kancelarią Premiera manifestowali związkowcy z ZNP i oświatowej "S"; była to jedyna wspólna manifestacja dwóch największych central związkowych zrzeszających nauczycieli.\nZwiązek Nauczycielstwa Polskiego i Forum Związków Zawodowych w styczniu tego roku rozpoczęły procedury sporu zbiorowego rozpoczęły, w ich ramach przeprowadziły referenda strajkowe. W referendach zadały pytania: "Czy wobec niespełnienia żądania dotyczącego podwyższenia wynagrodzeń zasadniczych nauczycieli, wychowawców, innych pracowników pedagogicznych i pracowników niebędących nauczycielami o 1000 zł z wyrównaniem od 1 stycznia 2019 r., jesteś za przeprowadzeniem w szkole strajku, począwszy od 8 kwietnia br.?". Według ZNP, udział w strajku zamierza wziąć blisko 80 proc. ogółu szkół i przedszkoli w Polsce. Strajk ma być bezterminowy.\nZ kolei ZNP i FZZ wycofały się we wtorek z żądania podwyżki o 1000 zł od stycznia tego roku, na rzecz 30-procentowego wzrostu wynagrodzeń. Na spotkaniu w środę wieczorem ZNP i FZZ po raz kolejny zmodyfikowały swój postulat – zaproponowały by wzrost o 30 proc. rozłożyć na dwie raty: 15 proc. od 1 stycznia, 15 proc. od 1 września.\nW środę przed porannym spotkaniem ze związkowcami Szydło deklarowała, że "rozmowy będą trwały tak długo, aż zostanie podpisane porozumienie". Szydło powtórzyła wówczas po raz kolejny, że chce podpisać porozumienie ze wszystkimi centralami związkowymi, "bo to oznacza, że podpisuje porozumienie z reprezentacją, która reprezentuje całe środowisko nauczycielskie". "Natomiast musi być wola z obu stron, ja jestem gotowa podpisać je z wszystkimi" - zadeklarowała. Wicepremier po raz kolejny zaapelowała też do stron by zawiesiły protest na czas egzaminów.\nW ramach negocjacji płacowych, które rozpoczęły się w styczniu minister edukacji narodowej Anna Zalewska zaproponowała nauczycielom przyspieszenie trzeciej z zapowiedzianych pięcioprocentowych podwyżek. Chodzi o trzy podwyżki wynagrodzeń nauczycieli po 5 proc. zapowiedziane w 2017 r. przez ówczesną premier Beatę Szydło. Pierwszą podwyżkę nauczycielom przyznano od kwietnia 2018 r., drugą – od stycznia 2019 r. (Wprowadzenie tych podwyżek poprzedziła waloryzacja w 2017 r.).\nnauczyciel największe strajki strajk oświata podwyzki szkoła pieniądze historia edukacja\nprzywileje nauczycieli prócz wakacji urlopów na poratowanie zdrowia przyspieszonego awansu finansowego dodatek za wysługę lat dodatek wynikający z pełnienia funkcji kierowniczej dodatek funkcyjny dla opiekuna stażu dodatek funkcyjny dla wychowawcy klasy dodatek funkcyjny nauczyciela doradcy dodatek funkcyjny nauczyciela konsultanta dodatek za warunki pracy dodatek za uciążliwość pracy nagroda jubileuszowa nagroda ze specjalnego funduszu nagród dodatkowe wynagrodzenie za pracę w porze nocnej dodatek motywacyjny dodatkowe wynagrodzenie roczne odprawy emerytalno-rentowe oraz odprawy z tytułu rozwiązania stosunku pracy wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe i doraźnych zastępstw co mało tego a dodatki za prace na wsi zwroty za paliwo i jeszcze inne: a ja muszę pracować aż praktycznie do śmierci i zarabiać na to wszystko i jeszcze teraz płaczą że już im kiedyś zabrali dodatek na zagospodarowanie się co fajnie skromności to te nauczyciele i przedszkolanki nie maja precz z patologiczna karta nauczyciela


06/07/2017 | Przyroda, pogoda, klimat\nMięsożerne orki gonią i zabijają 12-metrowego wieloryba w dramatycznie rzadkim ujęciu z Rosji\nRosyjscy naukowcy zarejestrowali rzadkie zdjęcia grupy orek w trakcie polowania i zabicia 12-metrowego wieloryba niedaleko półwyspu Kamchatka. Na Dalekim Wschodzie Rosji znajduje się tylko 200 drapieżnych orek – informuje TASS, cytując biologa Tatianę Ivkovich, badacza z St. Petersburg State University. Więcej >\nPotężne trzęsienie ziemi na Filipinach. Ponad 100 rannych, dwie zginęły\nW czwartek w środkowe Filipiny uderzyło potężne trzęsienie ziemi o magnitudzie 6,5 stopnia w skali Richtera – informuje USGS. Więcej >\nPowodzie w Japonii, co najmniej dwoje zabitych\nWojsko pracowało w czwartek w pocie czoła, aby uratować rodziny uwięzione przez wielką powódź w południowej Japonii, wywołaną ulewnymi deszczami. Dwaj mężczyźni, jeden w wieku 93 lat, zostali znalezieni martwi, a setki tysięcy osób zostało ewakuowanych. Pod wodą znalazły się m.in. domy, drogi oraz pola ryżowe. Więcej >\nRzadka trąba lądowa widziana po raz pierwszy od 50 lat w Tybecie\nTybetańscy wieśniacy stanęli niczym słup soli, wpatrując się w niebo, gdy po raz pierwszy od 50 lat trąba lądowa zawisła nad ich głowami. Zjawisko pogodowe rzadko występują na tak dużych wysokościach, co czynią go jeszcze bardziej niezwykłym. Więcej >


Swanson Full Spectrum Turmeric, Boswellia & Tart Cherry 60 Kapsułek - niska cena, sprawdź opinie i dawkowanie\nStrona główna » Zdrowie » SWANSON Full Spectrum Turmeric, Boswellia & Tart Cherry 60 Kapsułek\nSkład Boswella serrata żywica (Ekstrakt)Kurkuma (ekstrakt z kłącza)Tarta Wiśniowa (Prunus cerasus) (owoc)\nSkuteczne wspólne wsparcie\nFormuła oparta na ajurwedyjskich tradycjach ziołowych\nZnakomite wsparcie dla komfortu i funkcji stawów\nAby zapewnić skuteczne wsparcie, nasza Swanson Premium Full Spectrum Turmeric, Boswellia & Tart Cherry to doskonała opcja. Boswellia i kurkuma od wieków były podstawowymi składnikami ajurwedyjskich zielarzy w promowaniu zdrowia stawów. Współczesna nauka ujawniła, że te uświęcone tradycją zioła zawierają przeciwutleniacze, w tym kwas bosweliowy i kurkuminoidy. Wiśnie w cieście są również pełne przeciwutleniaczy, które wydają się mieć określone korzyści dla zdrowia stawów. W połączeniu zapewniają doskonałe wsparcie dla wygodnego funkcjonowania stawów.\nJako suplement diety zażywaj jedną kapsułkę raz do dwóch razy dziennie z jedzeniem i wodą.\nTarta Wiśniowa (Prunus cerasus) (owoc)\nBoswellia serrata (żywica gumowa); Wiśnia cierpka (Prunus cerasus) (owoc); Kurkuma (Curcuma longa) (kłącze); Żelatyna, ekstrakt z ryżu, koncentrat ryżowy, krzemionka.


3way STX czy Mildton 110. - elektroda.pl\narti13 22 Cze 2010 06:18 1513 9\n#1 22 Cze 2010 06:18\nChciałbym sobie sprawić nowe kolumny, jednak nie wiem co wybrać, wiem że różnica w cenie trochę jest ale to akurat mi nie przeszkadza Więc Mildton 110 czy 3way Na Stxach?\n#2 22 Cze 2010 07:15\nAle żeś się wysilił, że hoho. Może napisz budżet, jaki pokój, jaka muzyka i jaki model stx!!!\n#3 22 Cze 2010 10:23\nzdecydowanie 3d stx. Mam je i świetnie graja:]\n#4 22 Cze 2010 17:09\nbasstec- nie rozumiem skąd te pretensje, autor napisał, że albo tonsile albo 3d na stx. Jak znasz inną konstrukcję niż 22-140-8scx+GDM14-150-8-SCX+GDWK10-200-PJ lub awx to podaj. Napisał też że różnica cen mu nie przeszkadza. Moim skromnym zdaniem 3D na stx będzie lepszym wyborem, ponieważ tonsile to już przestarzała konstrukcja(nie mylić z źle gra) a stx to coś świerzego. Pozrdawiam\n#5 22 Cze 2010 20:13\nA po co Ci znać mój budżet skoro napisałem że różnica w cenie mi nie sprawia problemu? Muzyka.. No cóż Wszystko Od HipHopu, po Michaela Jacksona na Celine Dion Kończąc To że stare to nie robi mi różnicy Ważne żeby grało, i na jakiś czas starczyło Sam bardziej byłem za Mildtonami, ze względu na ciut większą moc, i 30cm głośnik basowy, który chyba niżej zejdzie niż ten 22cm od STXa?\n#6 23 Cze 2010 09:27\nNiestety albo stety kolego arti13 ten 22cm z fx-200 zagra niżej i lepiej jakościowo jak 30cm tonsila, ogólnie fx-200 będzie lepszym wyborem, moc ma również większą.\n#7 23 Cze 2010 09:44\ntylko 3way STX.\nTonsile im nie dorównywają - nie ta klasa.\nKolega po raz kolejny wygłasza radykalne stwierdzenia, ale bez jakichkolwiek uzasadnień. Poza tym uważam, że generalizowanie - "ta firma jest OK, a ta BE", niczego do dyskusji nie wnosi. Każda firma może (i w tym wypadku bezsprzecznie ma) wyroby lepsze i gorsze. Generalizowanie bez jakichkolwiek potwierdzeń w postaci chociażby własnych doświadczeń, wygłaszanie tak stronniczych i radykalnych opinii bez jakichkolwiek uzasadnień - w tym Kolega, jak widzę, czuje się najlepiej. Ostrzegam więc po raz ostatni : jeszcze jeden post w takim stylu; bez uzasadnień, będę traktował jak "nabijanie postów" i nagradzał z całą surowością, jako posty niczego do tematu nie wnoszące.\n#8 23 Cze 2010 22:41\ndj-MatyAS niestety mnie uprzedził.\nJednak tylko wspomnę, że kiedy tonsil produkował zestawy, które dało się posłuchać, a głośniki kupowane były przez firmy "zachodnie" do produkcji zestawów głośnikowych, firma stx mogła tylko o takiej jakości pomarzyć.\nCo nie zmienia faktu, że aktualnie produkowane zestawy na głośnikach serii AWX uważam za świetne, biorąc pod uwagę relację cena/jakość. Niestety o serii "F" mam już zupełnie odmienne zdanie.\nPrzed poważniejszym odsłuchem fx300, uważałem, że w kwocie około 1500 zł absolutnym faworytem, jeśli chodzi o nowe, podłogowe, zestawy głośnikowe był tonsil siesta front. I nie jest powiedziane, że przy pewnej konfiguracji sprzętu "towarzyszącego" nie zagrają lepiej.\nA po co Ci znać mój budżet skoro napisałem że różnica w cenie mi nie sprawia problemu?\nO przepraszam, nie zbyt uważnie czytałem. To może kolega zastanowi się nad esa triton 3. W tych pieniążkach to jest mój absolutny faworyt.\n#9 24 Cze 2010 09:53\nJako że mogę kupić Mildtony za 150zł w dość dobrym stanie to tak właśnie uczynię, a 3D STXa będę sam składał "na raty" więc pewnie w październiku, listopadzie ukończę ich budowę\nPrzemoLukas może nie popadajmy w skrajności\n#10 24 Cze 2010 13:39\nWięc proponuję skopiować FX200.\nPodobne tematy 3way STX czy Mildton 110.\ncześć Wacham się pomiedzy zakupem tych kolumn,doradzcie coś :) Jakie są różnice,które nadają się bardziej do domu i prosze o jakiś schemacik.No i je... (7)\nCzy tonsil TON 200 oprócz mocy mają coś godnego uwagiTON200, to kolumny stworzone z myślą o niewielkich pubach. Muzyka ma się snuć po lokalu a w razie... (18)\nStx f-130 czy mildton 80?\nWitam mam do zakupienia wyżej wymienione kolumny i zastanawiam się które z nich wybrać zależy mi na dość ładnym dźwięku i jakimś basie słucham muzyki... (6)\nPo pierwsze witam serdecznie wszystkich forumowiczów ma taką sprawe mam do kupienia Kolumny mildton 110 w cenie 400 zł stan tych kolumn jest i... (7)\nMildton 110 ; AT9115. Czy słyszał ktoś jak grają?\nSłyszał ktoś jak grają Mildtony 110? Może ma ktoś odnieśienie np. do Altusów 140? Jaką moc RMS ma amplituner Unitra ZRK AT 9115?,te mildtony to n... (4)


Transformatory do LED - Elektronika do LED (s. 1) - LedCorn\n» Transformatory do LED\nW sieci elektrycznej płynie prąd przemienny o napięciu 230V, z którego energię czerpie wiele urządzeń, z jakich korzystamy w domu. Są jednak i takie akcesoria, które wymagają całkowicie innego napięcia. Należą do nich energooszczędne żarówki LED, wykorzystujące prąd stały o napięciu 12V. Aby móc z nich korzystać w domach, zakładach pracy i innych lokalizacjach, należy zastosować transformator do LED, który obniży napięcie i zmieni je ze zmiennego w stały.\nElektroniczne transformatory LED – zastosowanie\nTransformatory do LED są niezbędne, by móc korzystać z halogenów lub żarówek LED. Zmieniając źródło światła na ekonomiczne, musimy przystosować instalację właśnie za pomocą transformatorów LED. Jednocześnie należy pamiętać, by przy ich montażu zostawić odpowiedni odstęp od halogenów, które się nagrzewają. Na transformatory LED nie może działać żadne źródło ciepła. Elektroniczne transformatory LED stosuje się również w połączeniu z takimi akcesoriami jak ściemniacze.\nTransformator elektronicznydo do LED jest więc rozwiązaniem technicznym, które pozwala zasilać i ściemniać źródła światła LED o napięciu stałym 12V DC lub 24V DC, a także wykorzystać tradycyjny ściemniacz do regulacji jasności źródeł światła LED. Trzeba jednak pamiętać, że wówczas nie można wykorzystać pełnej mocy obciążenia zastosowanego ściemniacza. Dla uzyskania najlepszej kompatybilności powinno się używać inteligentnych ściemniaczy tranzystorowych z odcięciem fazy, które są sterowane zboczem opadającym. Są to tzw. ściemniacze typu trailing edge (zbocze opadające). Transformatory tego typu można również użyć do zasilania halogenów o napięciu zmiennym 12V AC.\nWybierając transformatory elektroniczne do LED, pamiętaj, by ich moc była większa niż wielkość obciążenia, jakie generuje oświetlenie LED. Zapraszamy do zapoznania się z naszą ofertą i życzymy udanych zakupów.\nTransformator do LED 230V/12V - 40W Dim\nTransformator do LED 230V/12V - 60W Dim\nTransformator do LED 230V/24V - 80W Dim


Tabletki na Odchudzanie i nie tylko – Strona 4 – Tabletki na Odchudzanie i nie tylko sprawdź\nNajlepsze preparaty na odchudzanie Nasz kraj w ostatnich czasach przeżywa swoistą modę na zdrowy tryb życia i zdrowe żywienie. W związku z tym powstaje wiele punktów oferujących produkty lub swoje usługi w szeroko pojętej branży powiązanej z tym zagadnieniem. Otwieranych zostaje coraz więcej klubów fitness, podsiadających ww swej ofercie …\nSuplementy wspomagające odchudzanie Po czasach błogiego bożonarodzeniowego odpoczynku, podczas którego zazwyczaj nie odchodzimy od stołu zajadając się przygotowanymi smakołykami w towarzystwie rodziny, przychodzi czas, w którym chcemy się pozbyć zgromadzonych wtedy kilogramów. Zwykle z postanowieniem zaczęcia jakiś bardziej drastycznych zmian czekamy do nowego roku, gdyż zbliżająca się impreza sylwestrowa …\nZioła na odchudzanie Wiosna zbliża się wielkimi krokami. Nadchodzi czas, gdy zdejmiemy grube, puchowe kurtki i wystawimy na widok większe części naszego ciała. Wielu z nas podczas mrozów zapuściło sporo zbędnego sadła i postanawia się teraz go pozbyć. Należy jednak pamiętać, że bez odpowiedniej diety oraz opracowanego planu treningowego …\nNajlepsze środki na odchudzanie W październiku poprzedniego roku ukazał się coroczny ranking suplementów diety sporządzony przez największe portale i czasopisma zajmujące się szeroko pojętą tematyką diety i zdrowego odżywiania. Czołowe lokaty niezmiennie od lat okupują Ci sami, znani i sprawdzeni, producenci, obecni na rynku od dekad i posiadający zadowolone …\nJakie suplementy na odchudzanie powinniśmy stosować? Wiele kobiet w każdym wieku pragnie tego, aby ich sylwetka budziła zachwyt płci przeciwnej. Nie jest to jednak łatwe zadanie, szczególnie w przypadku, gdy przez długi czas nie uprawiamy sportu. W takim wypadku należy stworzyć dokładną strategię zrzucenia nadprogramowych kilogramów oraz ułożyć sobie odpowiednią …\nW Internecie można znaleźć wiele sposobów na odchudzanie, ale nie zawsze są one skuteczne. Ciągłe przebywanie na diecie i wciąż wypróbowywanie kolejnych diet bardzo często powoduje efekt jojo. W związku z tym warto zdecydować się na więcej ruchu, zrezygnować ze słodyczy i zacząć stosować odpowiednie suplementy diety. Takie najskuteczniejsze tabletki …\nŚrodek na odchudzanie-czy warto go brać? Na rynku leków i suplementów możemy również dostać wiele rodzajów tabletek wspomagających odchudzanie. Jednak nie łudźmy się, samo branie tabletek nam nic nie pomoże. Jeśli chcemy,zrzucić parę kilogramów najważniejszy jest ruch. Gdy pracujemy za biurkiem, nie mamy zbytnio okazji, aby chociaż trochę się …


🎓 Etapy elekcji władców RP po wygaśnięciu dynastii Jagiellonów. - Odrabiamy.pl\nEtapy elekcji władców RP po wygaśnięciu dynastii Jagiellonów.\nW 1572 roku umiera Zygmunt II August. Niestety nie pozostawił męskiego potomstwa, które mogłoby po nim odziedziczyć tron. W czasie bezkrólewia szlachta stworzyła nowy system obierania władcy w postaci wolnej elekcji. Nazwa ta


Dysponujemy wysokiej jakości Analizatorem Jakości Zasilania, którym wykonamy na Państwa obiekcie, zakładzie niezbędnych pomiarów. Na podstawie odczytanych danych wykonamy układ baterii kondensatorów.\nAnalizator kontrolujący jakość energii elektrycznej, przeznaczony do pracy w sieciach jednofazowych, dwufazowych ze wspólnym N, trójfazowych gwiazdowych z i bez N lub trójfazowych o układzie trójkąta. Przyrząd może być zasilany z badanej sieci lub z dodatkowego źródła, dzięki czemu może być wykorzystany w sieci o dowolnym napięciu do 690V w sposób bezpośredni lub pośredni poprzez przekładniki, oraz w obwodach stałoprądowych.\nInterfejs RS-232 umożliwia sterowanie modemu GPRS (odbiór danych poprzez internet). Obudowa o IP67 umożliwiająca zainstalowanie w dowolnym miejscu (również na słupach) oraz pracę w dowolnych warunkach klimatycznych.\nANALIZATOR REJESTRUJE PARAMETRY SIECI ZGODNIE Z KLASĄ A NORMY EN 61000-4-30\nDo kompensacji mocy biernej w sieciach elektroenergetycznych niskiego napięcia wykorzystujemy baterie kondensatorów (dławikowe i bezdławikowe). Sterowane automatycznym, mikroprocesorowym regulatorem mocy biernej kondensatory są w pełni zautomatyzowane, samodzielne i zapewniają utrzymanie współczynnika mocy na żądanym poziomie. Wyposażone są w indywidualne bezpieczniki i styczniki.


Płytki, znacie jakiś sklep? - Oceń na łamach forum każdą firmę\nStrona główna > Dom > Ozdoby > Płytki, znacie jakiś sklep?\nPłytki, znacie jakiś sklep?\nSwoją drogą jest tu znaczny wybór, zatem należałoby zajrzeć. Towar pozyskałem niezmiernie prędko iw moim przypadku akurat za darmo.\nJak się dobrze przyłożysz i uprzednio dokładnie poczytasz o kładzeniu mozaiki to ją położysz wyśmienicie. Sam nie wiedziałem o tym nic, z musu postarałem się i teraz ściana w kuchni jest moją chlubą. Pomysłów jest nieskończenie sporo. Żeby go nie schrzanić, nie jest trudno, a w necie znajdziesz tego sporo.\nJa mam gres w sumie w całym domu na podłogach. W łazience pokusiliśmy się o matowy, nie jest taki śliski. Jestem z takiego materiału zadowolona, bo całkiem dobrze się go czyści. Najlepiej jak wiadomo wygląda. Trzeba jednak zadbać o niego dobrymi środkami. Ale podłogi gresowe jak najbardziej polecam.\nRemontowaliśmy dom w zeszłym roku i właśnie z płytkami mieliśmy największy kłopot. To oznacza nie wiedzieliśmy co wybrać. Wprawdzie budżetu nie mieliśmy jakoś ważnie ograniczonego, ale tyle tego jest, iż było ciężko.


Kolizyjny piątek na drogach powiatu wolsztyńskiego - Aktualności - KPP Wolsztyn\nKolizyjny piątek na drogach powiatu wolsztyńskiego\nPoczątek minionego weekendu na terenie powiatu wolsztyńskiego obfitował w kolizje drogowe. Najgroźniejszą – w której ucierpiał rowerzysta - odnotowano w piątkowe popołudnie. Pozostałe zdarzenia polegały na najechaniu na tył poprzedzającego pojazdu i nieostrożnym cofaniu.\n30.06.2017r. odnotowano dwie kolizje, do których doszło w wyniku niezachowania bezpiecznej odległości od poprzedzającego pojazdu. Pierwsze zdarzenie miało miejsce kilkanaście minut przed godziną siódmą rano w Obrze, drugie tuż po południu w Karpicku. W zdarzeniach brali udział kierowcy samochodów osobowych. Żaden z nich nie został poważnie ranny, żaden nie znajdował się również pod wpływem alkoholu. Wspólnym mianownikiem tych zdarzeń była zbyt mała odległość pomiędzy pojazdami i brak możliwości skutecznego hamowania w momencie, gdy okazało się to niezbędne dla uniknięcia kolizji. W efekcie spracy obu zdarzeń ukarani zostali mandatami w wysokości odpowiednio 400 i 300 złotych.\nTego samego dnia ok.godz. 16:30 na ul. Żeromskiego w Wolsztynie doszło do zdarzenia, w którym uczestniczyli kierujący samochodem osobowym i rowerzysta. Skierowani na miejsce policjanci Wydziału Ruchu Drogowego ustalili, że rowerzysta – 53-letni mieszkaniec Wolsztyna wjechał na oznakowane przejście dla pieszych wprost przed nadjeżdżające auto.\nW następstwie tego mężczyzna wywrócił się, doznając ogólnych potłuczeń i przetransportowany został do wolsztyńskiego szpitala, gdzie pozostał na obserwacji. Kierowca osobowego Suzuki – mieszkaniec Gorzowa Wielkopolskiego nie doznał obrażeń ciała. Jak wykazało badanie obaj mężczyźni byli trzeźwi.\nZa spowodowanie kolizji rowerzysta ukarany został mandatem w wysokości 220 złotych.\nDo ostatniej tego dnia kolizji doszło w Adamowie. W tym przypadku kierowca Kii nie zachował szczególnej ostrożności podczas cofania i uderzył w prawidłowo jadącego Hyundaia. Nieostrożność kosztowała mężczyznę 220 złotych i 6 punktów karnych.\nKażdego z powyższych zdarzeń, przy zachowaniu większej ostrożności przez kierowców z pewnością można było uniknąć. Szczególnie istotne w tego typu zdarzeniach jest utrzymywanie bezpiecznego odstępu od poprzedzającego pojazdu. Potwierdzają to policyjne statystyki, bowiem najechanie na tył pojazdu było w ubiegłym roku trzecią, najczęstszą przyczyną zdarzeń drogowych. Odrębną kwestią jest zachowanie rowerzysty, który wbrew obowiązującym przepisom wjechał jednośladem na oznakowane przejście dla pieszych.\nPolicjanci apelują do wszystkich uczestników ruchu drogowego o rozwagę i ostrożność.


- BEZPIECZNE FERIE W 3 KROKACH\nStart Kronika wydarzeń BEZPIECZNE FERIE W 3 KROKACH\nAutor: Akademia Bezpiecznego Puchatka\nJedną z ulubionych zimowych zabaw dziecięcych jest jazda na sankach. Ważne jednak, aby miejsca, w których dzieci się bawią były położone z dala od jezdni i innych ciągów komunikacyjnych, a zabawom powinien towarzyszyć opiekun. Istotne jest też przygotowanie sprzętu do jazdy. Warto upewnić się, że sanki, czy inny przedmiot, służący do zabawy nie mają połamanych szczebelków ani wystających śrubek lub gwoździ. Przed rozpoczęciem zabawy należy również obejrzeć trasę zjazdu i usunąć z niej niebezpieczne przedmioty, takie jak kamienie lub gałęzie. Dziecko musi również wiedzieć, że powinno dostosować jazdę do kierunku ruchu obowiązującego na trasie zjazdu, a także nie może przechodzić w poprzek toru. Nie należy także ślizgać się na chodnikach i przejściach dla pieszych. Częstym błędem jest także podczepianie sanek do samochodu lub motocyklu, co jest bardzo niebezpieczne. Ekspert radzi – Najczęstszą konsekwencją niekontrolowanych zabaw na ślizgawkach są złamania. Dzieci powinny wiedzieć, że jeśli dojdzie do groźnego upadku, to w pierwszej kolejności należy wezwać pomoc osób dorosłych lub zadzwonić pod numer alarmowy 112 lub 999. Warto pamiętać, że w przypadku złamań nie powinno się wykonywać żadnych zbędnych ruchów, a tym bardziej nie próbować nastawiać złamania. Należy zachować spokój i ograniczyć niepotrzebne ruchy, a dorosły powinien podjąć próbę unieruchomienia dwóch sąsiednich stawów, wykorzystując do tego np. kawałek drewna lub szalik – zaleca ratownik medyczny Grzegorz Olszewski.\nDzieci, które nie wybierają się na zorganizowane wyjazdy i będą chciały korzystać z miejscowych atrakcji, ważne, aby pamiętały, żeby do jazdy na łyżwach i sankach wybierały miejsca bezpieczne, najlepiej lokalne lodowiska, czy odpowiednio zlokalizowane górki i przebywały tam zawsze pod opieką osoby dorosłej. Bezwzględnie nie można traktować zamarzniętych jezior czy stawów jak lodowisk. Ekspert radzi – Zabawa w miejscach niestrzeżonych, szczególnie na zamarzniętych stawach czy jeziorach, może nieść duże zagrożenie dla dziecka i pod żadnym pozorem dzieci nie powinny bawić się w takich miejscach. Niestety często dziecięca ciekawość bywa silniejsza niż zakaz rodziców i co roku dochodzi do tego typu zdarzeń. Jeśli dziecko wpadnie do wody, zagrożenie stanowi jej niska temperatura, dodatkowo zimowy strój utrudnia wydostanie się na powierzchnię lodu. Pamiętajmy, że w niskiej temperaturze szybciej tracimy energię i próba wydostania się samodzielnie z wody może okazać się bardzo trudna, a wręcz wyczerpująca po kilku sekundach. Dlatego w takim przypadku należy podjąć próbę wołania o pomoc, rozłożyć szeroko ręce w kierunku lodu i próbować na niego wpełznąć. Należy poruszać się w kierunku brzegu leżąc na lodzie. Jeśli natomiast lód pęka, pozostajemy w miejscu bez ruchu. W przypadku gdy osoba, która znalazła się w wodzie, jest blisko brzegu – należy podać jej kij lub szalik i starać się szybko wyciągnąć ją na powierzchnię, oczywiście niezwłocznie należy wezwać pomoc – podkreśla ratownik medyczny.\nDzieci, które wychodzą bawić się na powietrzu, powinny być ubrane stosowanie do pogody. Podczas długich zimowych zabaw, należy pamiętać o takim ubiorze, aby nie doprowadzić do nadmiernego wychłodzenia organizmu. Idąc na górkę, czy lodowisko warto wyposażyć dziecko w termos z ciepłym napojem. Właściwy ubiór jest również elementem, który pomaga uchronić przed zachorowaniem na grypę i infekcje grypopodobne. Ekspert radzi – Zbyt długie przebywanie w niskiej temperaturze może doprowadzić do wychłodzenia ciała lub w skrajnych przypadkach do odmrożeń. W takiej sytuacji, w pierwszej kolejności ważne jest, aby jak najszybciej znaleźć się w ciepłym (ale nie gorącym) pomieszczeniu. Jeśli to możliwe próbujmy wykonywać proste ćwiczenia np. pajacyk czy przysiady, żeby się rozgrzać. Wychłodzone miejsca należy powoli ogrzać np. mocząc w letniej wodzie. Częstym błędem jest przykładanie rąk np. bezpośrednio do kaloryfera lub gorącego termoforu. Odmrożonych miejsc nie należy pocierać ani masować, domowym sposobem jest ich okrycie. Jeżeli w odmrożonym miejscu powstały pęcherze, nie należy ich przekłuwać. Należy pić ciepłe i słodkie napoje. Rodzice powinni także pamiętać, że każdy rodzaj odmrożenia wymaga konsultacji lekarskiej – podpowiada ratownik medyczny. Dziecięca fantazja często nie zna granic, a chwila beztroskiej zabawy może nieść negatywne skutki. Należy zatem wciąż edukować dzieci i przypominać im podstawowe zasady bezpieczeństwa, a także interesować się tym, w jaki sposób dzieci spędzają czas wolny. – Bezpieczeństwo dzieci jest bardzo ważne. Dlatego szkoły również angażują się w ich edukację na temat zasad bezpieczeństwa, szczególnie w okresie przed feriami. Nauczyciele organizują specjalnie dedykowane zajęcia, korzystając z materiałów opracowanych w ramach programów edukacyjnych poświęconych bezpieczeństwu dzieci, takich jak np. Akademia Bezpiecznego Puchatka. Dzięki temu, dzieci dowiadują się jak należy się zachowywać podczas zabaw na przykład na lodowisku oraz co zrobić gdy dojdzie do niebezpiecznej sytuacji aby zachować bezpieczeństwo – mówi Wioletta Krzyżanowska, dyrektorka Szkoły Podstawowej nr 323 w Warszawie.\nTekst jest przedrukiem ze strony Internetowej Akademii Bezpiecznego Puchatka


Krówka krówce nierówna, czyli jak to z sycowskimi mlecznymi pomadkami było | dolnośląskie Nasze Miasto\nBeata Hadas-Haustein 10 listopada 2020, 11:02\nKrówki z Inowrocławia do złudzenia przypominają sycowskie. W żółto-brązowym papierku, z wizerunkiem krówki i taką samą nazwą - krówka popularna - mogą rzeczywiście wprowadzić w błąd. Od pana Leszka dowiadujemy się, że w ostatnich latach szedł o to bój z inowrocławską krówką. Otóż niestety sycowska Spółdzielnia nie mogła wyegzekwować zmiany opakowania wprowadzającego w błąd, gdyż była na nim różnica - sycowskiej krowce na papierku towarzyszył cielaczek. Ten szczegół oraz fakt, że były one parę groszy tańsze, sprawił, iż mylono sycowską krówkę z inowrocławską.\nPytamy pana Leszka o licencję, czy spółdzielnia sprzedała ją Inpolowi. – Absolutnie nie – zaznacza prezes. – Nasz obiekt nadal wystawiony jest na sprzedaż razem z licencjami na produkcję zarówno krówek, jak i musztardy sycowskiej. W zasadzie trudno tu mówić o licencji, czy recepturze, bo właściwie produkcja wszystkich krówek opiera się na podobnych składnikach. Natomiast mam wiedzę, że do krówek z Inpolu dodawana jest sól, czego w naszych nie było.\nSycowska Wytwórnia produkowała też słynną musztardę sycowską. Jaki jest jej los? - pytamy przy okazji. – Jeśli sycowianie mają smaka na sycowską musztardę, to polecam produkt Poznańskiej Wytwórni Produktów Spożywczych „Pegaz" – mówi pan Leszek. – Kiedy zaczynałem produkcję musztardy w Sycowie w roku 1982, to właśnie od tej wytwórni uczyłem się, jak ją wytwarzać. W Sycowie widziałem ją na przykład w Chacie Polskiej. A sycowska krówka produkowana była u nas ręcznie od 1984 roku.\nPyszne mleczne krówki ciągutki po 35 latach przeszły niestety do historii, ponieważ sycowska Spółdzielnia Produkcyjno-Handlowa SCh ogłosiła w ubiegłym roku przetarg na sprzedaż Wytwórni Artykułów Spożywczych przy Kolejowej - producenta tych rozsławiających nasze miasto cukierków. Wytwórnię w ruchu produkcyjnym wraz z działkami i kotłownią wstępnie wyceniono na 3,5 mln zł.\nNOWE TOP 10 aptek w Olkuszu. Tam znajdziecie fachową obsługę i przystępne ceny [ZDJĘCIA]


Zaopatrzenie biurowe – Artykuły BHP | sklep internetowy\nOchrona ciała 1\nOchrona rąk 22\nOchrona wzroku 5\nPrzestrzeganie zasad bezpieczeństwa i higieny pracy jest niezwykle istotną kwestią, która podlega regulacjom prawnym. Zgodnie z przepisami zawartymi w Kodeksie pracy, pracownik powinien zostać odpowiednio przeszkolony w kwestii zasad BHP obowiązujących na jego stanowisku i wykonywać przydzielone zadania w sposób zgodny z ich zapisami. Pracodawca obowiązany jest z kolei nie tylko do przeprowadzenia wymaganych szkole, ale również zapewnienia pracownikom odpowiednich warunków pracy. Zapisy kodeksu nie dotyczą wyłącznie zawodów szczególnie narażonych na zagrożenia np. pracowników przemysłu, lecz również pracowników biurowych. Choć poziom ryzyka w tym drugim wypadku jest znacznie niższy, to prawdopodobieństwo wypadku wciąż jest realną opcją.\nW celu minimalizacji ewentualnych zagrożeń ustawodawca ściśle sprecyzował nie tylko wymagania odnośnie miejsca pracy, ale także akcesoriów BHP i urządzeń ppoż., które powinny znajdować się na terenie zakładu pracy.\nW naszej ofercie mamy artykuły BHP, które zagwarantują pracownikom odpowiednią ochronę w miejscu pracy. Nasz asortyment zawiera gaśnice, apteczki, materiały opatrunkowe, a także zestaw akcesoriów, które pozwalają chronić wzrok, głowę i słuch.\nZapewniamy klientom najwyżej jakości produkty, w tym także artykuły spożywcze do biur (https://www.solal.pl/kategoria/42/artykuly-spozywcze).


Wiara dziecka u dorosłych – Portal Tezeusz – Chrześcijanie w świecie\nWiara dziecka u dorosłych\nW ostatnią niedzielę coś mnie uderzyło. Zresztą nie pierwszy raz. A chodzi o tzw. mszę dla dzieci. O dziwo, oprócz małych dzieci z rodzicami jest na niej sporo ludzi w średnim i starszym wieku. Można by powiedzieć: to pewnie z powodu krótkiego kazania no i w ogóle wszystko jakoś szybciej “zlatuje”. I coś w tym jest.\nAle to ciekawe, że dla ludzi dorosłych atrakcyjna staje się msza dla dzieci, gdzie kapłan raczej stara się mówić językiem odpowiednim dla dzieci. Czy to znaczy, że wielu dorosłych wierzących czuje się w sercu dziećmi? Niektórzy być może. Z pewnością nie większość. Coś mi się wydaje, że nie chodzi o taki rodzaj bycia dzieckiem, jaki miał na myśli Jezus. Po prostu w wielu wypadkach jest to wiara zatrzymana na poziomie dziecka, wiara nie pogłębiona. I rzeczywiście takie kazania dla dzieci mogą trafiać i do dorosłych. Tyle że dorośli niewiele pożytku z tego wyniosą.\nŚledząc karty Ewangelii można zauważyć, że Jezus raczej rzadko zajmował się dziećmi, poza kilkoma scenami, które też miały być nauką dla pełnoletnich słuchaczy. Głównie więc zwracał się do dorosłych. Wcale nie mówił w łatwy sposób, aczkolwiek raczej prosty, bo odwoływał się często do obrazów i sytuacji z życia codziennego. Jezus, podobnie zresztą później św. Paweł inwestowali w dorosłych. I pewnie dopiero dorośli wychowywali i kształtowali swoje dzieci w wierze.\nDzisiaj w Kościele, zwłaszcza w Polsce zdaje się dziać na odwrót. To właśnie dzieci są jedną z największych trosk Kościoła: katechizacja, przygotowanie do komunii, do bierzmowania. Nie mówię, żeby tego nie robić, bo pewnie jest to konieczne. Tylko że niemal zupełnie zaniedbuje się katechezę i formację dorosłych. Twierdzi się, że tę rolę ma pełnić niedzielna homilia czy kazanie. To z pewnością za mało. W ten sposób rodzi się też przekonanie, że wychowanie religijne dziecka należy głównie do księży i sióstr zakonnych. I w pewnym sensie wyręcza się rodziców z ich obowiązku kształtowania dzieci. A skoro sami dorośli są nieformowani… I tak koło się zamyka.\nNaiwnością jest przekonanie, że wystarczy dziecku czy dorastającemu człowiekowi wpoić pewne prawdy i zasady życia religijnego i później jakoś to będzie. Właśnie, “jakoś”. A przecież życia religijnego nie można traktować jako jednego z przedmiotów w szkole, który trzeba zaliczyć. Jeśli wiara nie będzie głębiej zakorzeniona w rodzinie, w domu, to często pozostaje całe życie na etapie wiary dziecka. Przypomina to trochę nakręcanie samochodzika na napęd. Póki nakręcony to jakoś jedzie, zwalnia, coraz wolniej, wolniej, aż się w końcu zatrzymuje. Dlatego formacja dzieci i młodzieży musi być uzupełniana o ciągłą katechezę dorosłych, której nota bene nie ma. Jeśli jej nie będzie, to nadal msze dla dzieci będą oblegane przez dorosłych.\n26 września 2006 at 09:34 · Edit\nZgadzam się z tą opinią –\nZgadzam się z tą opinią – na dorosłych chyba brakuje “bata” w postaci nie dopuszczenia do bierzmowania, sakramentu małżeństwa itp. Nie mówię, że “bat” jest dobry, ale jest to jakaś motywacja, która często jest dobrze rozumiana i skuteczna. Potem nie ma motywacji – musi być samodyscyplina, albo jakieś wydarzenie, które nas pobudzi do takiego zainteresowania.\nJeśli chodzi o msze dla dzieci powiny chyba być nazwane mszami dla rodzin z małymi dziećmi, bo już w samej nazwie jest ograniczenie, że zajmujemy się tylko dziećmi. Mi, matce 3 małych dzieci te msze bardzo się podobają, bo wprowadzją dziecko w liturgię, natomiast brakuje mi na tej mszy jakiegoś słowa do rodziców, którzy na tę mszę przychodzą. Część z nich z przymusu, bo np. I komunia za pasem i trzeba “zebrać” obrazki. Jest to sznasa dotarcia do tych osób.\nInna sprawa to, jak zachęcić dorosłych do formacji. W mojej parafii jest grupa osób, która zgłębia wiedzę katechizmową, jednak trudno nam jest zachęcić innych. Zasłaniają się brakiem czasu, obowiązkami rodzinnymi itp.\nMoże macie jakieś pomysły ? Jak to działa w innych parafiach ?\n26 września 2006 at 17:13 · Edit\nMnie osobiscie wydaja sie\nMnie osobiscie wydaja sie bardzo pozyteczne msze rodzinne, gdy na czas homilii dzieci zabierane sa do osobnego pomieszczenia, np. zakrystii, gdzie maja zorganizowane specjalne zabawy, np. kolorowanie rysunkow, rozwiazywanie quizow, labiryntow i krzyzowek na temat ewangelii ze Mszy Sw. W tym czasie rodzice moga spokojnie wysluchac homilii dla doroslych. W ten sposob i dzieci, i rodzice korzystaja ze Mszy Sw. odpowiednio do swojego wieku. Wymaga to przygotowania programu dla dzieci, np. przez parafian czy diakonie.\nA co do spotkan dla doroslych i braku czasu na spotkania przy kosciele, to wydaje mi sie ze dobrym rozwiazaniem jest organizowanie spotkan w domach.\n26 września 2006 at 19:17 · Edit\nCiekawe spostrzezenie co do mszy dla dzieci. Byc moze jednym z powodow jest to, ze jest niewiele mszy swietych dla doroslych, podczas ktorych homilia jest tresciwa i zycia wzieta i w tym przypadku msza dla dzieci wydaje sie byc przyjemniejsza i atrakcyjniejsza. Jest to wyzwanie dla kaplanow, aby starali sie nauczac w lepszy sposob. Pamietam msze sw. prowadzone przez jednego z przeorow klasztoru Dominikanow. Te msze byly 35-minutowe (mysle ze ze wzgledu na pozna pore byly one krotsze), i odbywaly sie o godz. 21.30 wieczorem. Mimo poznej pory w kosciele zawsze byly tlumy ludzi, bo tego ojca chcialo sie sluchac i osobiscie do dzisiaj pamietam to i wcielam w zycie to, czego on nauczal.\n27 września 2006 at 15:10 · Edit\nMsze dla dzieci powoli\nMsze dla dzieci powoli odchodzą w moim życiu w przeszłość, ale zawsze było to dla mnie ciekawe i bardzo różnorodne doświadczenie;\nw mojej własnej praktyce było to w porze letniej stanie przed kościołem i próba ogarnięcia wzrokiem, tego co robią moje i inne dzieci, a robiły różne rzeczy 🙂\nto wspomienia dziecka, które zapamiętało, że kiedy zapomniało w porę przybiec “po pieniążek” a nadszedł ksiądz z tacą uśmiechnął się i powiedział: dobrze, że jesteście!\npóźniej to żywiołowe reakcje w kościelnej ławce, w reakcji na homilię w której była mowa o imienniczce mojej młodszej córki, która była niegrzeczna i do tego nie wyniosła śmieci… dziecko ściskało moją rękę i mówiło – skąd on o tym wie? i nic nie pomogły tłumaczenia, że to sytuacja z życia wielu dzieci; to o mnie! za dużo się zgadza!!\npóźniej to sytuacje kiedy dzieci zgromadzone przed ołtarzem brały udział w różnych ciekawych debatach, prowadzonych z nimi w ramach homilii; to np. nabożeństwa, gdzie dzieci wymieniały grzechy na kolejną… literę alfabetu (przyznam, że czekałam, kiedy ksiądz… doigra się za swoje… nowatorstwo – nie wiele brakowało, ale dzieciaki zachowały granicę przyzwoitości) – a potem deptały ten grzech i kościół drżał od tupotu dziesiątek nóg spagnionych dobra…\nale… znam i miej umiejętne podejścia do dzieci; homilia po czytaniu o przemienieniu Pana Jezusa; ksiądz zaczyna zadawać pytania: co się właściwie stało na tej górze, dlaczego tam byli właśnie ci trzej apostołowie… i to do tego tonem zdolnym wystraszyć 3/4 dorosłych obecnych… moja młodsza córka, wtedy przedszkolak, przybiegła do mnie, wzięła mnie za rękę ze słowami mamuś, postoję lepiej z tobą, i tak nie wiem o co mu chodzi…\ninny przykład, podtatrzański, czytanie o naprzykrzającej się wdowie; ksiądz tak “umiejętnie” chciał wykazać jak to bogaty pomaga dla świętego spokoju i ile lepszy jest Pan Bóg, że dopytuje dzieci: przychodzi, naprzykrza się, to co miał zrobić, żeby w końcu mieć spokój…? i wtedy donośny głos jednego z ministrantów – …zabić ją!\ni niech mi ktoś powie, że msze dla dzieci nie mogą dać wiele do myślenia wszystkim;\nto trochę tytułem wspomnień…\na co dla dorosłych? na pewno wrócę do tego tematu 🙂\n30 września 2006 at 16:00 · Edit\ncd do 4\njednak zatrzymać się muszę jeszcze na chwilę na temacie katechizacji dzieci; piszesz Darku, że Jezus formował dorosłych… tak, tylko, że teraz chrzcimy małe dzieci i ma to swoje konsekwencje;\nmyślę, że dzieciństwo to jednak ważny okres w życiu – interesująca debata o katechizacji i katechezie w szkole toczy się teraz np w Tygodniku Powszechnym czy forach katechetycznych; czy religia w szkole sprowadziła katechezę do poziomu przedmiotu i to o… obniżonym statusie?\nja… zazdroszczę w jakimś sensie kandydatom do bierzmowania (pewnie dlatego, że ja pamiętam tylko tyle, że w moim życiu “coś” takiego było…) myślę, że bierzmowanie to sakrament, któremu próbuje się nadać przynależny mu status; nie wiem czy to nie jedyny sakrament przy okazji którego stawia się wymagania…\n(trzeci rok jestem w swojej parafii świeckim liderem bierzmowania)\npóźniej… to w życiu świeckiego najczęściej małżeństwo; czy naprawdę zawierają go osoby dojrzałe? czytając Familiaris consortio nie mogłam się ustrzec refleksji, że to powinien być dokument obowiązkowy dla przyszłych małżonków…\nwłaściwie koniec… koniec szkoły, studiów (dla szczęśliwców w tym i mnie 🙂 to okres związku z duszpasterstwem akademickim)i to jest moim zdaniem czas najgorszy: wyrwanie z dotychczasowego środowiska, często zmiana miejsca zamieszkania, wejście w dorosłe życie – poszukiwanie pracy, mieszkania, zakładanie rodziny, dzieci – najgorszy – w rozumieniu takiego okresu, gdzie człowiek zdaje się być zdany tylko na siebie; gdzie, nie jednokrotnie po prostu sie gubi…\njak Kościół mógłby pomóc? to na pewno zależy od wielkości ośrodka… czasu młodzi mają nie za wiele ale myślę, że np msze dla młodych czy np dla rodzin, jakaś formacja na wzór np DA gdzie można byłoby się włączyć w dyskusję, wspólny wyjazd, gdzie można by po prostu przyjść (bez konieczności jakichś zobowiązań…\n1 października 2006 at 12:05 · Edit\nprzykład katechizacji skierowanej do wszystkich wiernych; diecezja płocka – od około dwóch lat, prawie każdą niedzielną mszę poprzedza katecheza,ostatnio czytana po “wypominkach”, zapowiedziach przedślubnych, jeszcze przez mszą; sam zamysł całkiem ciekawy ale chyba jakoś ginie, zbyt szybko odczytany, nieuzupełniony żadnym komentarzem…\n/dzisiejsza katecheza była 83 z kolei/\n12 września 2008 at 14:25 · Edit\nto nie tak, że jej nie ma\nto nie tak, że jej nie ma … ciągłe katechizowanie dorosłych odbywa się w neokatechumenacie na przykład… lub innych tego typu formacjach 🙂\n10 października 2008 at 17:05 · Edit\nmoże do ludzi dociera\nmoże do ludzi dociera homilia mówiona prostrzym językiem?


➤ OCZ VERTEX 2 (180GB) - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nOCZ VERTEX 2 (180GB)\nNiestety nie znamy dokładnej ceny OCZ VERTEX 2 (180GB), ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem dysków twardych 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o OCZ VERTEX 2 (180GB).\nMaksymalna szybkość odczytu z dysku OCZ VERTEX 2 wynosi 285 MB/s. Dysk charakteryzuje się maksymalną prędkością zapisu wynoszącą 270 MB/s. Format dysku 2,5. Pozostałe informacje o dysku Ramka montażowa 3.5" w komplecie. Dysk Wewnętrzny. Pojemność dysku twardego wynosi 180 GB.\nInstrukcja obsługi do OCZ VERTEX 2 (180GB)


02.01.2022 – II Niedziela po Narodzeniu Pańskim – Parafia św. Michała Archanioła w Warszawie\nTrwamy w radości z narodzin Chrystusa, obchodząc drugą niedzielę po Narodzeniu Pańskim, która jest też pierwszą niedzielą miesiąca, o godz. 17.15 odprawimy nabożeństwo do św. Michała Archanioła.\nW czwartek, 6 stycznia, przypada uroczystość Objawienia Pańskiego, popularnie zwana świętem Trzech Króli. Msze Święte z obrzędem błogosławieństwa kredy i kadzidła będą sprawowane według porządku niedzielnego. Jest to też Dzień Pomocy Misjom i Misyjny Dzień Dzieci. Ofiary składane na tacę zostaną przeznaczone na cele misyjne.\nCzwartek, 6 stycznia, to też pierwszy czwartek miesiąca. Pamiętajmy o modlitwie za kapłanów oraz o nowe powołania kapłańskie i zakonne, szczególnie do pracy w krajach misyjnych.\n7 stycznia przypada pierwszy piątek miesiąca. O 15.00 Koronka do Miłosierdzia Bożego i Adoracja Najświętszego Sakramentu oraz od godz. 17.00 możliwość spowiedzi, po Mszy św. Adoracja do 20.00.\nW najbliższą niedzielę, 9 stycznia, obchodzimy święto Chrztu Pańskiego, które kończy liturgiczny okres Narodzenia Pańskiego. O 16.00 zapraszamy na Mszę św. rodziny z dziećmi pierwszokomunijnymi z grupy pierwszej.\nPrzypominamy, że na najbliższy tydzień na „kolędową wizytę duszpasterską” mogą się zgłaszać mieszkańcy ulicy Skarbka z Gór według następujących adresów:\nponiedziałek (03.01) od 17.00 – 17A-17D;\nwtorek (04.01) od 17.00 – 19-19C;\nśroda (05.01) od 17.00 – 21-21E;\nCzwartek (06.01) – bez kolędy (Uroczystość Objawienia Pańskiego)\nPiątek (07.01) – bez kolędy (I piątek miesiąca)\nSobota (08.01) od 10.00 lub od 15.00 – 23-23C, 25-25C, 27-27B.\nW drugim tygodniu stycznia dalszy ciąg ulicy Skarbka z Gór: numery nieparzyste od 41 do 71 oraz parzyste od 118 do 122. Szczegółowy plan znajduje się w zakładce „kolęda„.\nW czasie „kolędy” kancelaria w godzinach wieczornych będzie nieczynna. W pilnych sprawach prosimy o indywidualne umawianie się na wizytę.\nMsze święte wieczorne w tygodniu będą odprawiane normalnie.\nPoprzedni Poprzedni wpis: 01.01.2022 – Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi – Nowy Rok\nDalej Następny wpis: 09.01.2022 – Niedziela Chrztu Pańskiego