Poezja: Bajka dla dorosłych - Tomasz Kuza - Artefakty.pl - forum literackie\nArtefakty\tPublikuj Poezja Bajka dla dorosłych\nRejestracja: 2 lip 2013, o 13:57\nPost#1 » 18 cze 2018, o 19:16\nPewnego razu, na sądowej sali,\nprawda i kłamstwo w szrankach się spotkali.\nWynik niby, był do przewidzenia,\nlecz za kłamstwem stała figura,\nza prawdą, pionek bez znaczenia.\nI jak to się stało, do tej pory nie wiem,\nlecz jeden plus jeden, okazało się siedem.\nPost#2 » 19 cze 2018, o 11:59\nDo treści się uśmiecham.\nW drugim wersie powinno być "spotkały" nie spotkali, ale rozumiem że to na potrzeby rymu:) aczkolwiek warto pomyśleć nad zmianą, pozdrawiam.\nPost#3 » 19 cze 2018, o 19:58\nTrąci nieco banałem. Ciekawsze byłoby spotkanie półprawdy i niedopowiedzenia... cholera, półprawda i niedopowiedzenie - też banalne. Podejrzewiam, że większość spraw sądowych tak właśnie wygląda.\nWychodzi na to, że nad banałem również się warto pochylić\nPost#4 » 22 cze 2018, o 20:33\nTequila pisze: W drugim wersie powinno być "spotkały" nie spotkali\nPiękna i monstrum się spotka..?\nW tym czasie matka i dziecko ogląda..? telewizję.\nSam jestem ciekawy. Może jakieś linki?\nPost#5 » 11 wrz 2018, o 08:28\nTomasz Kuza pisze:\nTequila ma rację. Prawda jest rodzaju żeńskiego, kłamstwo nijakiego, zatem skąd forma męskoosobowa czasownika?'\nCo do Twoich przykładów, to akurat i jeden i drugi jest błędnie sformułowany. Gdybyś napisał "piękna z monstrum" czy "matka z dzieckiem", to wtedy czasownik ma liczbę pojedynczą, odmienioną adekwatnie do pierwszego wymienionego rzeczownika - jak u Ciebie. Ale kiedy dajesz łącznik "i" nadajesz podmiotowi liczbę mnogą i czasownik też musi mieć liczbę mnogą - w formie pasującej do obydwu części podmiotu. Dodatkowo przykład z monstrum nie pasuje do uwagi Tequili, bo monstrum jest rodzaju męskiego. A z kolei czasownik z przykładu drugiego ("oglądać") akurat jest o tyle fajny, że w wersji męskoosobowej i żeńskoosobowej brzmi dokładnie tak samo - "oglądają". Jeśli chcesz wysuwać wnioski z analogicznych przykładów, to te przykłady muszą być analogicznie, czyli pasować do całości. Tak Ci nic nie wyjdzie.\nPost#6 » 11 wrz 2018, o 10:55\nSiedem było w zawiasach czy do bezwzględnej odsiadki?\nP.S.Jak napisać dobry wiersz? Najlepiej podoba mi się link do przemyconego "wiersza" z członkiem męskim na końcu. To słowo jakkolwiek wulgarne, jest w powszechnym użyciu nawet panienek z gimnazjum. A link to wspaniały sposób na zamieszczanie pozycji "bez jej zamieszczania" . Chytre i pomysłowe. Nie będę naśladował bo mnie by admin tego nie przepuścił.\nWracając do wiersza nazwałbym to poezją sali sądowej. Porusza istotny i znany problem ale ma związek raczej z dydaktyką i obnażaniem smutnej rzeczywistości niż z poezją sensu stricte. Ja mam w zanadrzu także trochę takich panegiryków, jednak czekam na utworzenie na portalu działu zabawy literackie.\nTurnau kiedyś napisał:\nZanim napiszesz wiersz\nczy naprawdę słuszny to krok\nmoże raczej siądź, może raczej leż...\nliteratura jest piękna i bez...\n(Turnau może sobie tak pisać nikt nie odważy się go skrytykować, wszak to poeta uznany, znany i z marką).\nPost#7 » 11 wrz 2018, o 11:48\nPost#8 » 11 wrz 2018, o 12:19\nMoże admin pogoni nas za komentarze odbiegające od treści utworu a skierowane w stronę pobocznych watków i odczuć. Link do bardzo starego utworu o ogromnej bezsprzecznie wartości poetyckiej. Wykonanie ( cover): głos odtwórczyni, emisja , słuch bez zarzutu. Dla znających oryginał - za dużo ozdobników ,ornamentów muzycznych, świecidełek, chrypek, transpozycji melodii, zmian tonacji, nawet zmian ( delikatnych - co prawda) - tekstu. Ale takie casy - taka interpretacja. I trudno płakać nad upływem czasu. Jakby nie było - oryginalna przeróbka i zaśpiewana z dużym "biglem". Piosenka to mały teatr. Tutaj bardzo widoczny i porywający.


Co czwarty Polak kupuje mieszkanie za gotówkę | Ubezpieczdom.pl\nHome » Ciekawostki » Co czwarty Polak kupuje mieszkanie za gotówkę\nTNS Polska na zlecenie serwisu Otodom.pl przeprowadziło badanie dotyczące decyzji zakupowych na polskim rynku nieruchomości. Jak wynika z badania aż 23% respondentów kupiło mieszkanie za gotówkę, a najważniejszym czynnikiem przy podejmowaniu decyzji zakupowej jest lokalizacja.\nRespondenci z pięciu największych miast odpowiadali na pytania, jak szukali, wybierali i płacili za mieszkania. Ponad połowa z badanych podstawowych informacji o nieruchomości szukała w internecie.\nWiększość klientów firm deweloperskich to młode małżeństwa, które planują założenie rodziny i pragną stabilizacji. Czynniki, które decydują o wyborze danej lokalizacji mieszkania, to dla nich przede wszystkim bliskość terenów rekreacyjnych, kameralny charakter umożliwiający budowanie relacji z sąsiadami oraz bliskość komunikacji miejskiej, infrastruktury przedszkoli oraz sklepów.\nJak natomiast wygląda proces poszukiwania i weryfikacji ofert? Okazuje się, że w pierwszej kolejności przeprowadzamy research w internecie.\n– Pierwsze miejsce, które odwiedzą w internecie, to strona dewelopera. Potem kolejne miejsca: strony biur nieruchomości, strony ogłoszeniowe, coraz rzadziej Polacy zaglądają do gazet i tradycyjnych biur nieruchomości. Kolejny etap poszukiwań to pierwsze parametry, które bierzemy pod uwagę. Tu na pierwszym miejscu jest cena i lokalizacja – wyjaśnia Aleksandra Kubicka z serwisu otoDom.pl.\nZ badania wynika, że 23% respondentów kupiło mieszkanie za gotówkę. Ci, którzy musieli posiłkować się kredytem, zazwyczaj zabezpieczeni byli także wkładem własnym. Przed kupnem mieszkania 75% badanych sprawdziło wiarygodność firmy deweloperskiej. Co czwarty o radę na temat zakupienia nieruchomości prosił rodzinę lub znajomych.


Baby, did You forget to take Your meds?: 2010\n95. Fairytale Gone Bad.\nDenerwuje mnie blogspot, bo automatycznie loguje się na inny adres. Także przenoszę się tam, a Wam zostawiam moje jakże wspaniałe posty.\nAutor: meds o 8/06/2010 Brak komentarzy:\n94. In The End\nDostałam kopa. Wielkiego, obrzydliwego kopa, który spieprzył mi cały dzień. Nie lubię zmian, szczególnie u innych, ale w nocy sama stwierdziłam - muszę się postarać bardziej. I tak będzie. Aczkolwiek wątpię, żeby stało się to tak z dnia na dzień, ale będę się starała. Wierzę w siebie i wierzę w swoje możliwości. Ale najpierw muszę się uzbroić w kilka paczek tabletek uspokajających i działać. Będzie fajnie.\nW poniedziałek koncert Spanishów! Juhuu! Słucham ich na okrągło, teksty już prawie opanowałam co ciężko mi wcześniej przychodziło. Ojoj. Od Juwenaliów ich nie widziałam. BAAAŻANT!\nNie wiedzieć czemu uwielbiam to zdjęcie :D\nWOHOOOO! Kaczy! :*\n'wtajemniczeni wiedzą ocb' ;p\nAutor: meds o 7/30/2010 Brak komentarzy:\nAutor: meds o 7/29/2010 Brak komentarzy:\n92. Will be loved.\nAutor: meds o 7/27/2010 Brak komentarzy:\nSzczęście- to nie czterolistna koniczynka, czy wypowiedziane marzenie podczas upadku gwiazdy. Na swoje szczęście każdy z Nas pracuje sam, każdy z Nas stara się znaleźć i dbać o to, co mu daje szczęście.\nDzisiaj leżąc w wannie, topiąc się w zapachu liczi i rambutanu stwierdziłam, że na dzień dzisiejszy osiągnęłam to, o czym zawsze marzyłam. Moje życie nabrało kolorów i biegnie zdrowym tempem. Jestem niesamowicie szczęśliwa, że TEN mężczyzna jest mój i moim pozostanie :) Coraz mniej nerwów, coraz więcej uśmiechu.\nDzisiaj pojechała Paulinka, Gośki nie ma, pojechała na wieś, tak więc mam nareszcie wieczór tylko na to co lubię. A teraz biorę się za oglądanie Czarodziejki z Księżyca, żeby szybciej na zegarku wybiła szczęśliwa godzina:)\nPozwól mi być morskim piachem u Twych stóp\nA gdy umrze ptak odwiedź ze mną jego grób\nZanim powiesz nie, błagam, zastanów się,\nBy zapach włosów Twych ozdabiał każdy mój świt\nZmieniony w pył ukrywam się\nUciekam gdzieś tak w noc jak i w dzień\nNie pozwól mi oddalić się, zapomnieć\nNa wiosnę spójrz, na wiosnę w sercu mym\nDosyć ciemnych chwil i dosyć długich zim\nZamień gruby płaszcz na ciepły słońca blask\nNie pozwól, by nasz ptak spał\nAutor: meds o 7/26/2010 1 komentarz:\nZebrało się we mnie tyle emocji, że nie wiem, co mam z nimi zrobić. Chce mi się płakać, co w towarzystwie Łukasza jest zakazane, więc jemu tylko zdaję relacje z tego co dzieje się we mnie złego. Potrzebuję się wygadać, ale nie w 5 minut, to nie wystarczy. Aktualnie żrą mnie nerwy, mam ochotę zabić każdego napotkanego człowieka, więc lepiej się ze mną nie zadawać.\nZ niektórymi ludźmi ciężko mi się rozmawia, nienawidzę, kiedy zamiast rozmawiać o teraźniejszości czy przyszłości, wraca się wstecz, rozpamiętuje tylko te ZŁE sytuacje i zmusza mnie to współczucia. Powtarzanie tego w kółko nic nie zmieni. Przeszłości także. Dlatego stałam się ślepa na przeszłość. Zawsze kiwam tylko głową i mówię 'tak, to było niemądre', ze swojej przeszłości tylko wyciągnęłam wnioski, zastosowałam odpowiednie środki w moim życiu, które nie pozwolą na powtórzenie złych ruchów, na ponowne zniszczenie tej budowanej warstwy.\nAktualnie wszystko kręci się wokół jednego- szczęścia. I staram się, na każdy sposób.\nA teraz czas dojrzeć.\nAutor: meds o 7/26/2010 Brak komentarzy:\n89. The Chosen Pessimist.\nPomiędzy miłością i nienawiścią.\nKtórą ścieżką podążyć?\nJak mogę utrzymać równowagę w tym wyścigu?\nPrzyjdź wiaro, umieram... Powoli.\nCzęsto jestem brzemiem, które dzieli nas od światła,\nCzęsto jesteś głosem, który utrzymuje mą duszę przy życiu.\nGraj dobrą lub złą część,\nZe mną wezwałaś mrocznego,\nWymaż wolną wolę,\n...Patrz, jak zdrowieję.\nRobione ponad miesiąc temu. Kolor zszedł, została tylko długość ;f\nNie wiem co mam napisać. Może... Nie jestem w ciąży? :P Okres mi się spóźniał i smutno mi było bez niego.\nWe środę najprawdopodobniej Kraków, stęskniłam się za Wisłą, za galeriami i za Anną moją kochaną <3 Będzie fajnie. Już zaplanowałam co muszę zakupić i dla kogo, tam z pewnością to znajdę.\nWybraliśmy się wczoraj na pizze, później konwersowaliśmy z ciemnoskórymi, śmiesznie było. Dzisiaj mam nadzieję, że też gdzieś pójdziemy, bo siedzenie w domu doprowadza mnie do nerwicy.\nJestem szczęśliwa. Naprawdę i bezgranicznie. I kocham mojego Chłopaka do granic możliwości :*\nAutor: meds o 7/25/2010 1 komentarz:\n88. Ticket to heaven\nNie umiem powiedzieć komuś, że mi zależy. Bo na nikim, prócz mojego mężczyzny mi nie zależy.\nZabić co złe, nie wracać do przeszłości, zacząć budować przyszłość.\nAll he gave me was this ticket to heaven...\nAutor: meds o 7/23/2010 Brak komentarzy:\n87. Knights of Cydonia.\nWyrusz ze mną w podróż\nPrzez rubieże historii.\nPokażę Ci jak Bóg\nZasnął nad robotą.\nI jak możemy wygrać\nKiedy głupcy mogą być królami?\nNie marnuj swego czasu,\nBo czas zmarnuje Ciebie.\nNikt nie weźmie mnie żywym\nCzas płynie, czyniąc rzeczy właściwymi\nTy i ja będziemy walczyć o nasze racje\nTy i ja będziemy walczyć, by przetrwać\nchcę, żeby było inaczej.\nchcę coś znaczyć.\nnaprawdę nie mam żadnej wartości?\ncały dzień przejebałam.\nAutor: meds o 7/22/2010 Brak komentarzy:\n86. Sunday morning.\nChyba zbiera się na burzę. Miała być pogoda, mieliśmy chyba gdzieś wyjść.\nPojechałam dzisiaj z Czuchajką do miasta, przeczłapałyśmy spory kawałek, wykupiłam kolejną porcję leków [teraz mogę zostać ćpunką], kupiłyśmy maskę w sinusie, wypiłyśmy po tymbarku w butelce zwrotnej za 1,40, poszłyśmy do ciuchOlandów- wszystkich jakie były w okolicy hetmana, kupiłam sobie koszulę i torebkę po złotówce, w pasmanterii kupiłam zamki do spodni, wróciłyśmy autobusem nr. 17 o godzinie 15:15. A! I kupiłam Zenusiowi poidełko za 9zł. stwierdziłam, że po raz kolejny nie kupię mu żadnego szitu, żeby po kilku wymianach wody znów się połamało. Chyba jest zadowolony, aczkolwiek przy wymienianiu poidła ukąsił mnie. Nie bolało, to lubię :P Co by tu jeszcze... Wyprostowałam grzywkę keratyną, mam teraz spokój na co najmniej 4 miesiące.\nBoli mnie brzuch. nie mam pomysłu na nic mądrego.\nTęsknię za wieczorami z Łukaszem. O!\nKocham Cię, i nie przestanę ;*\nAutor: meds o 7/21/2010 1 komentarz:\n85. Lips of an angel.\nGłupota ludzka nie zna granic- tak, piszę o sobie.\nJest mi źle z tym wszystkim, naprawdę.\nObiecuję, nigdy więcej.\nAutor: meds o 7/20/2010 Brak komentarzy:\n84. Dream of Californication...\nMoje drugie JA. Zepsuta, rozpuszczona, bez wiary, bez miłości do 'Boga', bez przyjętych norm, bez przyszłości. BO DLA MNIE Boga nie ma, odszedł razem z ojcem, razem z wujkiem, babcią, dziadkiem i z każdym innym. Z każdą kolejną osobą odchodziło go coraz więcej, aż do czasu mojego bierzmowania. Po nim całkowicie skończyłam z chodzeniem do kościoła na siłę, nie czuję potrzeby pokazywać się tam tylko po to, żeby sąsiedzi widzieli, żeby nie mieli o Nas jakże be opinii, żeby mamusia miała satysfakcję, że wychowała sobie anioła. Nie jestem aniołem, ona nawet nie wie, kim jestem! Nie zna mnie, nie wie jaka jestem, nie zna niektórych faktów, po których zapewne wyjebałaby mnie z domu. Bo WIARA! To przede wszystkim, przede wszystkim picie po 18nastce, sex po ślubie, wychodzenie na dłużej również po 18nastce, palenie tytoniu tak samo. Przeklinanie również. Mieć swojego zdania też nie mogę, bo jak ktoś, kto nie należy do chrześcijan to jak może mieć swoje zdanie!? Z takimi ludźmi się przecież nie dyskutuje. Aktualnie czuję się jak ta puszka. Zmiażdżona, pomiatana, przerzucana z kąta w kat. Nie odzywam się, nie patrzę nikomu w oczy, nie mam w nikim z domowników wsparcia. Dlaczego? Bo kościół to mój wróg i NIKT mnie tam nie zaciągnie. Jest jeszcze masa rzeczy, dzięki którym jest jak jest. Podziękować mogę chyba sobie, ale nie do końca. Jak wytłumaczyć człowiekowi, że jest ograniczony? On nigdy tego nie zrozumie. Rozmawiam z matką jak ze slupem, czuję się jakbym gadała z samą sobą, moje jakże przepełnione nienawiścią słowa odbijają się i wracają do mnie. Czasem ona rzuci kilka zdań- i nie wiedzieć czemu zawsze trafia w te najsłabsze punkty. Zawsze trafia we wspomnienia, zawsze w najgorsze chwile w moim życiu. Jestem sentymentalna i nawet glupie wyzwiska przewracają mój świat do góry nogami. To trudne do zrozumienia, trudne do ogarnięcia, możliwe... Ale ja szczerze i z ręką na sercu mówię 'źle! potrzebuję pomocy, potrzebuję się stąd wynieść!', nie piszę tego na pokaz, żeby wszyscy się nade mną litowali, żeby może się martwili, czy żeby mieli powód do śmiechu. Czuję jak z każdym dniem upływa ze mnie tej radości, którą ładują we mnie przyjaciele. Właśnie przez to miejsce, przez ten biały dom w którym dzieje się za wiele jak na moje małe serce.\nNa jedno nie pozwolę- nikt nie odbierze mi uczuć i nikt nie odbierze mi mojego szczęścia! Będę walczyła. Kocha się tylko raz.\nAutor: meds o 7/18/2010 Brak komentarzy:\n83. Sto tysięcy jednakowych miast.\nMimo wszystkich nieprzespanych nocy\nMimo prawdy porzuconej na rozstajach dróg\nPotrafimy w rzeczywisty sposób\nZnaleźć się już...\nIdealny człowiek? Nie ma problemów, nie ma wrogów, nie ma dni, kiedy chce umierać. Ma zaufanych przyjaciół i kochającą kobietę, potrafi dać Ci radę, stara się pomóc rozwiązać Twoje problemy, kiedy coś mu się nie podoba to powie Ci to bez zastanowienia. Ma swoje przyzwyczajenia i obowiązki, chce je wypełniać najdokładniej jak potrafi. Swoich ludzi nie traktuje przedmiotowo, są częścią jego świata, jest w stanie oddać im wszystko. Jak rodzeństwu, chociaż w dzisiejszych czasach nawet dla brata nie jesteśmy w stanie oddać swojego majątku, czy zdrowia.\nNie ma idealnych ludzi. Nikt nie jest 8 cudem świata, nikt Cię nie nauczy jak masz żyć. Nikt Ci nie pokaże ścieżki, którą masz podążać. NIKT nie jest w stanie zapewnić Ci wszystkiego. Bo na swoje życie pracujesz sam. Ale trzeba pamiętać, że kiedy pouczamy innych, to przydałoby się, żebyśmy sami się tych norm trzymali. Bo później wychodzą głupie niedomówienia, chore sytuacje. Wydaje nam się, że inni mają takie głupie problemy. Żeby to zrozumieć, trzeba najpierw to przeżyć. Dzisiaj nikt mi nie powie jak powinnam postępować, kiedy pokłócę się z Łukaszem, nikt mnie nie będzie mógł pouczyć. Bo żeby wiedzieć jak wybrnąć z Naszej sytuacji trzeba się najpierw w niej znaleźć.\nNie mówię, że mamy jakiś problem, to zwykły przykład.\nMarudzę. Idę się zbierać.\n'kim jesteśmy, skąd pochodzimy, dokąd zmierzamy?'\n82. Tell me baby\nPowiedz mi kochanie twoją historię\ni gdzie zamierzasz się udać w tym czasie\npowiedz mi kochanko czy jesteś samotna\nrzeczy jakich potrzebujemy\ntrudno je odnaleźć\nrezygnując z niewinności i zostawiając ją w tyle...\nNie wiem co jest podniecającego w 'piwie' o smaku tequilli ? Jest OBRZYDLIWE. Pozdro. Co do dzisiaj, spędziłam trochę czasu z Sylwią. Jak zawsze stwierdzam, że cholernie mi tego brakowało. Z Nią to o wszystkim i o niczym, aczkolwiek zawsze rozmawiamy o poważnych rzeczach. Dobrze jest wiedzieć, że można komuś zaufać i powiedzieć mu o swoich problemach, czy pochwalić się czymś nowym. Dziękuję :* Mam nadzieję, że niedługo znów będziemy miały czas dla siebie. I oczywiście muszę się pochwalić, że wzbogaciłam się o damską koszulkę Slipknotów <3 jestem happy. [ i oczywiście sprzedałam wszystkie męskie ;) ]. Rzecz jasna odrobinę zmienił się mój styl ubioru, nie jest taki... na siłę i na pokaz. Wręcz przeciwnie, teraz mogę powiedzieć, że czuję się dobrze ze swoim JA. Od kilku dni nie mam kompletnie weny na coś ciekawego.\nA. Wiem. Czasem ciężko jest komuś powiedzieć w oczy co się czuje, albo czego się oczekuje. Smutne. Nienawidzę tego.\nDo kiedyś, dobranoc.\nAutor: meds o 7/18/2010 1 komentarz:\n81. I love liitle girls they make me feel so good.\nTrochę mnie zjaboliło, ale powiem krótko - nie jest źle. A wręcz przeciwnie, czuje pozytywną energię, która z pewnością mi się przyda do dzisiejszego sprzątania. Dużo się dzieje, oj. Narzekać nie mogę, tu coś tam coś. Ostatnio wzbogaciłam się o następną dziurkę w uchu, jeszcze ze dwie na chrząstce i będę zadowolona. Kupiłam sobie trampki i spódnicę i nawet nie wstydzę się w niej wyjść, brawa dla mnie. Kolejna zmiana :) Czekam tylko na pieniążki i inwestuję w następną.\nZamiast wczoraj bawić się pod sceną, bawiliśmy się w domu. Nie żałuje :P Biorę się za porządki, w poniedziałek Paulinka przyjeżdża na caaaaaaaały tydzień.\nLimity ;F a ja chcę Czarodziejkę....;/\nAutor: meds o 7/17/2010 1 komentarz:\nTyle bym chciała napisać, tyle z siebie wyrzucić, ale zwyczajnie nie mam na to siły.\nCiągle słyszę 'Take me away...'\nKiedyś napiszę coś złożonego.\nAutor: meds o 7/15/2010 Brak komentarzy:\n79. Running to the edge...\nWszystko jest teraz takie nowe. I mam ochotę ciągle się śmiać. Dorośliśmy i cieszę się z tego niezmiernie.\nNadal żyję w patologicznej rodzinie, ale staram się od niej izolować. Więc albo przesiaduję na dworze i strzelam głupie zdjęcia, albo spaceruję z chłopakami po osiedlu. Teraz mieszka u Gohy Sylwia, więc mam jeszcze bardziej przejebane. :F Wróciłam późno, w sumie miałam iść wcześniej, ale taka 'głupawka' mnie złapałam, że zapomniałam. Aż płakałam ze śmiechu, a oni śmiali się z mojej czkawki. No więc... Wróciłam i oczywiście mama musiała powiedzieć mi co nieco, między innymi co jej się nie podoba w tym co robię. Wyszło na to, że stałam się wulgarna, wychodzę i wracam kiedy chcę, nic nie robię i ciągle odwarkuję zamiast grzecznie odpowiedzieć. Szczerze mówiąc aktualnie nie mam obowiązku się starać o dobre relacje w rodzinie. Zwyczajnie nie są mi one potrzebne, zresztą to nie ja je zjebałam, tylko to co ona mi robiła/robi, że nie umie wychować sobie syna itd. sprawiło, że zwyczajnie nie mam ochoty rozmawiać z nią. A rozmawiamy ostatnio bardzo mało... Bo albo ona w pracy, albo ja poza domem, wracam późno i idę spać, a kiedy idę spać, to się ze mną nie rozmawia, bo się wtedy wkurwiam. Tak więc kontakt mamy ograniczony. Czuję się obco, wzrok 'rodziny' jest srogi, wiem, że nie mogę teraz na nic liczyć, siedzę w domu i po prostu milczę. Niedługo nawet nie będą zwracać na mnie uwagi.\nCo do planów... Miałam jechać do Wrocławia, ale zrezygnuję z tego. Wolę spędzić czas z Paulinką. W tym samym czasie popracuję, pomogę wujkowi i odłożę na Kraków, który obiecałam. Zresztą chcę się zobaczyć z Anką, więc na kilka dni pojadę do Niej. Osobiście mam ochotę jeszcze odwiedzić Siedliska i 'poszlajać' się z kolegami po Karolówce. Tyle na dzisiaj. Do naklepania.\nAutor: meds o 7/13/2010 Brak komentarzy:\n78. Kocham Cię.\nMiałam pisać wcześniej, ale Maciek z Kaczym przyjechali na ploty i gitarę :P\nNa zdjęciu z Emilą, której szczerze mówiąc do wczoraj nie znałam i miałam ją za dziwadło i takie różne schizy wymyślałam, ale poznałyśmy się i jest 'SPOKO'- jak widać.\nByliśmy na urodzinach Sylwii, było świetnie, MADOFF rządzi, gorąca noc też, cholera, czemu tak parzy. I Roksia, która przychodzi o 7, bo chce spać na siedząco też rządzi :P Będzie co wspominać, krejziii zdjęć też jest masa, więc luz.\nŻyję w patologicznej rodzinie. Dosłownie. Chyba tylko mi i Kaśce życie układa się normalnie, ja się uczę, mam chłopaka, jesteśmy szczęśliwi, jakoś sobie radzę. W sumie i tak niewiele wymagam, bo ostatnio rzeczy materialne nie sprawiają mi wielkiej przyjemności, tak więc cieszę się tym co jest. A Kaśka? Kaśka ma prace, dobrą, taką jaką by chciała, ustatkowała się we Wrocławiu, jest z Radkiem i z tego co wiem, to jej się tu nie tęskni. A reszta? Brakuje mi słów, żeby to ogarnąć. TUTAJ brakuje dyscypliny, brakuje ojcowskiej ręki, brakuje respektu. Chyba tylko ja, wiecznie poszkodowana i przestraszona, mam jakiś lęk przed decyzjami matki. Zawsze wszystko przeżywam, zawsze to odczuwam na własnej skórze, a raczej wewnątrz siebie. Rodziny się podobno nie wybiera, ale ja swojej nie potrafię zaakceptować. Nie potrafię i nie chcę, bo takich rzeczy się nie akceptuje. I wiem, że rozmowa tutaj nic nie da, zostanę znienawidzona do końca życia. Ale chyba nie będę żałowała tego, że stracę siostrę. Bo takiej siostry nie chcę. I mam ochotę płakać, bo kiedyś była KIMŚ. Była...\nAle nie jestem sama. Dziękuję :*\nAutor: meds o 7/11/2010 Brak komentarzy:\n77. Spóźnione uczucia.\nCo do tytułu- to nie chodzi o Nas. A wręcz przeciwnie. Mamy się bardzo dobrze, jutro wybywamy na noc do Sylwii na urodziny i uogólniając stwierdzam, że jest przecudownie.\nNie wiem od czego zacząć. Napisałam dłuuugi wywód, ale skończyło się na 'zaznacz-usuń', być może dlatego, że wolałabym tego nie pisać, a powiedzieć. Szkoda, że świadomość o uczuciach przychodzi tak późno. Czasem niesłusznie niektórych oceniamy, co spowalnia podjęcie decyzji. Czasem te decyzje są spóźnione, a po tych spóźnionych decyzjach przychodzi czas, kiedy żal nam takiego, a nie innego wyboru. A mogło być tak pięknie. Znowu mam problemy ze składnią, więc wybaczcie, że tak niesmacznie czyta się ten wpis. Jestem tylko roztrzęsiona, a to źle na mnie wpływa i źle wpływa na jakość notki, dlatego może zakończę o tym.\nCo do wczorajszego wieczoru- było świetnie, no może nie dla wszystkich [a szkoda], ale będzie co wspominać.\nWyobraźcie sobie, że jesteście dostawcami pizzy, a przychodzi ktoś tak ubrany i mówi, że to on zamawiał. Tak... Ja miałam jeszcze różową bluzę, a Maciek miał załączone KungFu Fighting [?] i machał kroczem przed dostawcą, myślałam, że się przewrócę ze śmiechu. Później poszły w ruch GoHy ciuchy i zrobiłyśmy z Dajaną fajne dupcie :D Fajnie jest być babą? Mogę stwierdzić, że w małym stopniu poczułam coś z wakacji 2007, naszych pierwszych wspólnych wakacji.\nAle obydwie tak pomyślałyśmy, że nie da rady ich powtórzyć, bo wtedy każdy z nas był singlem i wszystko wyglądało inaczej, a teraz jest jak jest. Mam nadzieję, że nie raz to powtórzymy, ale wtedy wszyscy będziemy robić z siebie idiotów. Uciekam spać, mam nadzieję, że Godzilla mnie nie obudzi.\nAutor: meds o 7/10/2010 1 komentarz:\n76. Brak tytułu.\n:ssh: pojeździłam po pustakach z fotki, trzy strony 'najprzystojniejszych' oceniałam po swojemu;) komentarze też się posypały, ale na większość odpowiedzi nie dostałam, a szkoda. Jednak chłopcy nie są tak konfliktowi i zaślepieni na swoim punkcie jak kobiety. SZKODA.\nCo do dzisiaj... Istne wariatkowo. Nie mogę się skupić na niczym konkretnym, najchętniej wyszłabym z domu i nie wracała w huj długo. Jutro zapewne niewiele spędzę w domu, bo szykuje się spotkanie z Dajaną, a później mam nadzieję, że z resztą. Y. Przyjechała do mojej siortry 'przyjaciółka'? Za cholerę nie mogę jej tu zaakceptować, wtargnęła na moje terytorium i stara się tu ustatkować na tych kilka dni. Szybciej dom rozniosę i wszystkich zabiję swoją gburowatością, niż zacznę się do niej uśmiechać. Jednak obcy w domu to...\nZafundowałam sobie po raz kolejny długi seans w wannie z pianą o zapachu kokosowym. Po godzinie stwierdziłam, że 'strzelająca' piana doprowadza mnie do spazmów, a po kolejnych 30 minutach powiedziałam 'kurwa! nie wysiedzę tu ani minuty dłużej' po czym spłukałam włosy i pianę i wyszłam się suszyć. Denerwujące trzaskanie zniechęciło mnie do wykonywania reszty obowiązków, ciągle obijało mi się to w uszach sprawiając, że ciągle chodziłam zdenerwowana. Źle. Henna mi się zmyła już chyba całkowicie nad czym ubolewam, bo znów jestem zwyczajnie brązowowłosa, a tamta czekolada bardzo mi się podobała [w przeciwieństwie do innych], ale odpuszczę malowanie, bo jak na 2 miesiące to moje włosy już za dużo przeszły :(\nMiałam pisać coś sensownego, ale jak zawsze wszystko uciekło mi z głowy. Kolejne bzdety... Kurwa. Kiedy ja się obudzę? Byle do soboty ;)\nJak można być tak naiwnym i wierzyć, ze uczucia się ulatniają. To WY puści ludzie brniecie, lgniecie do drugiego człowieka jak ćmy do światła mimo tego, że poprzednie uczucia jeszcze nie wygasły. To WASZA wina, że cierpicie. Każdy z osobna sobie tworzy chore związki. IDEALNE!? I wiecie co? Możecie sobie w dupe wsadzić wasz pesymizm, wasze udawanie na siłę, jakimi silnymi ludźmi jesteście, że nie chcecie związków, szczęścia. Pieprzone hieny! tutaj 'oh nienawidzę mężczyzn, tyle złego robią, są w moim życiu...ależ co ja mówię nie ma ich, bo to dupki!', a zaraz 'ojej zakochałam się! blaaaaaa blaaaaaaa' w chłopaku, który jest zajęty np. FAIL. Pustaki. albo w chłopaku, który się Tobą pobawi i sobie pójdzie. I TU jest punkt kulminacyjny, fala ogromnego smutkuu i żaluuu! 'Mogłam to przewidzieć, byłoby inaczej, zmieniłabym coś' taaaaaaaaaaaaaaaaaaaa! "PRZEZNACZENIA" się nie da oszukać, to nie Ty powinnaś zmienić, a on. Bo to on zawalił, a nie Ty. Nawet gdybyś postąpiła inaczej, to on i tak by zrobił swoje. Czasem myślcie jasno, bo od tej waszej paplaniny aż głowa boli. Pustaki po raz wtóry. Ile jeszcze mam słuchać o nieszczęśliwych miłościach... znajdźcie sobie kogoś wolnego, błagam, i skończcie zawracać tyłek.\npisałam w oparciu o pewne osoby, ale z pewnością nie są Wam znane, więc nie płaczcie, że to o Was. Nie dam Wam powodu do dumy.\nZrobiłam porządki i powywalałam 'znajomych' tu i tam. a fap fap.\nidę spać, bo mnie kurwica już bierze.\nMANSON! mmmmmmmmm..... słucham i podniecam się na okrągło. Napawam się optymizmem :)\nAutor: meds o 7/09/2010 Brak komentarzy:\n75. Załoga G.\nBywa że nie jestem szczery\nCzasem zwyczajnie kłamię\nJestem próżny pazerny\nDbam tylko o swoje cztery litery\nCyniczny i bezduszny\nOsądzam bez litości\nBez serca i miłości\nMcGywer i Pipi\nMiewam nieczyste intencje\nŁamię własne zasady\nDrażliwy i nieznośny\nNie potrafię słuchać\nA sam bez przerwy gadam\nJak bym isniał tylko ja\nA światem rządził szatan\nSame powiązania między mną, a tekstem widzę.\nAutor: meds o 7/08/2010 1 komentarz:\nBut I'm busy mending broken\nMogłabyś być mi nieprzeznaczona\nByć wyborem w moim krótkim życiu\nMogłabyś być tą, którą zawsze bym kochał\nMogłabyś być tą, która by słuchała\nMoich najgłębszych ciekawostek\nBędę tam najszybciej jak mogę,\nAle jestem zajęty zbieraniem złamanych\nKawałków życia, które miałem wcześniej\nNa początku był ktoś, kto próbował\nWszystkich moich marzeń i wszystkich pieniędzy\nOna nigdy nie była tak dobra jak ty\nAutor: meds o 7/07/2010 Brak komentarzy:\nOna wydaje się ubrana we mnie, rozciągnięta przez mój wstyd\nWszystkie męczarnie i cierpienia\nPrzeciekły przeze mnie i pokryły mnie\nZrobiłbym wszystko żeby mieć ją dla siebie\nŻeby mieć ją tylko dla siebie\nTeraz nie wiem co zrobić, nie wiem co zrobić kiedy mnie zasmuca\nOna jest wszystkim dla mnie\nPiosenką którą nikt nie śpiewa\nNieosiągalna, jest mitem w który muszę wierzyć\nJedyne co potrzebuję by to urzeczywistnić to jeszcze jeden powód\nNie wiem co zrobić, nie wiem co zrobić kiedy mnie zasmuca...\nshe' s a myth that I have to believe in\nI won't - No\nBut I won't let this build up inside of me (I won't let this build up inside of me)\nI won't let this build up inside of me (I won't let this build up inside of me)\n(But I won't let this build up inside of me)\n(I won't let this build up inside of me)\nShe isn't real(I won't let this build up inside of me)\nI can't make her real(I won't let this build up inside of me)\nChyba powracam do trybu 'napiszę cokolwiek, tylko po to, żeby napisać'.\nCzy Ty też nie możesz spać, bo trzymasz kredens? A może Twój kot wychowuje żbika? :P\nAutor: meds o 7/06/2010 Brak komentarzy:\n72. Are You Ready To Live?\nJesteś gotowy, by żyć? Jeżeli w porę się nie ogarniesz i nie zaczniesz w pełni z Niego korzystać, to nigdy nie poczujesz ile ma Ci do zaoferowania. Bo pewnego dnia, może po prostu Ciebie zabraknąć. Ciebie, albo kogoś bliskiego.\nRozpoczęłam misję, staram się odzyskać ludzi, wobec których narobiłam wiele złego, z dwoma osobami już się udało. Jestem z siebie dumna. Ale nie wszystkich chcę odzyskać, bo nie wszyscy byli ok wobec mnie. Więc niech pozostanie jak jest. Ja pierwsza z inicjatywą wybiegać nie będę.\nOdszedł. A mnie kopnęło jak trzeciego lutego dwa tysiące trzeciego roku. Poczułam się jakbym traciła. Znów to odczułam. Tato...\nNiektórzy nie dostrzegają istoty ojca, jego wielkości, jego znaczenia w naszym życiu. Czasem go oczerniamy, mamy wobec niego żal, ale to ON nas spłodził i JEGO geny mamy w sobie. Gdyby nie ojciec, nie byłoby nas. Więc z łaski swojej przemyślcie czasem co mówicie na jego temat. Nawet, jeżeli nie zasługuje na szacunek...\nWspółczuję Ci Mała, teraz bym Cię mocno przytuliła i powiedziała, że kiedyś będzie dobrze. Bo kiedyś na pewno będzie.\nEdyta Bartosiewicz- Przemoknięte Serca Miast.\nKoRn- Are You Ready To Live?\nAutor: meds o 7/06/2010 1 komentarz:\n71. Forever Yours\nShame on you baby, Forever yours\nWczoraj nerwowo przeszukując te nędzne stacje, natrafiłam na ten kawałek. Kult? Od razu wspomnieniami wróciłam do grudnia 2008, pokoju pełnego świec, do sytuacji, które ta piosenka zachowała w sobie. Jest tego tak wiele, że nie potrafię wszystkiego opisać. Ale szczerze mówiąc nie o tym miałam pisac.\nOglądałyśmy w nocy z GoHą film, oczywiście znaleziony na starej płycie, którą dostałam zapewne od którejś z moich koleżanek z gimnazjum. Jego tytuł to 'Czego pragnie dziewczyna', myślałyśmy, że film będzie tylko o jednym, jak nazwa wskazywała, a okazało się, że jest o dziewczynie, która po siedemnastu latach jedzie do Anglii, żeby poznac swojego ojca. Wspaniały zawrót akcji, jak to w filmach dla nastolatek żyjących w swoim wspaniałym, wymyślonym świecie, ojciec wraca do matki, zrywa zaręczyny z aktualną partnerką i wszyscy żyją długo i szczęśliwie. Niby NIC, a jednak, kiedy nadszedł moment kulminacyjny czułam, że mam świeczki w oczach. Akurat w momencie, kiedy ojciec mówi do córki, że ją bardzo kocha. Nienawidzę takich filmów, aczkolwiek śmiesznie jest przez chwilę poczuc się jak jedna z tych prostych dziewczynek. Nie sądziłam, że taka błahostka potrafi tak bardzo poruszyc mój mały świat. Poczułam tą tęsknotę za ojcem, tą, którą zawsze czułam przy oglądaniu Króla Lwa. Banał, prawda? 'tato, tato obudź się!'\nAle ostatnimi czasy stwierdzam, że z jednej strony to dobrze, że odszedł tak wcześnie. Fakt, jest ciężko, nawet bardzo, do tego dochodzą problemy psychiczne wywołane tym nagłym odejściem, wyrwaniem mi kawałka życia w tak młodym wieku. Ale gdyby odszedł teraz, byłoby o wiele gorzej. Teraz z pewnością popadłabym w nieogarnięty dół wypełniony pustką, krąg rozpaczy i ten wzrok innych, zapłakana mama jeszcze bardziej zapadłaby mi w pamięci. Czasem myślę, że nie dam rady przeżyc odejścia mamy. Wybiegam bardzo daleko w przyszłosc, ale ja od zawsze mam tendencje do zbyt szybkiego myślenia o sytuacjach z przyszłości, o tym jak będzie. Zawsze wtedy jestem przytłoczona pustką. Kurwa. O czym ja piszę...\nZanim zapadłam w senny trans nuciłam sobie 'Never Gonna be alone' Nickelblack'ów, wspominałam wszystkie te wydarzenia, które nas zmieniły, które się pomiędzy nami ziściły, które dały Nam tyle szczęścia i radości. Wiem, że ten stan, w jakim teraz żyjemy da się utrzymac, wiem, że możemy byc razem, że możemy zawalczyc o przyszłośc, razem stawiac mury i burzyc nierówne grunty. Że mogę się zmienic, że możemy się zmienic i wszystko układac po naszemu, nie patrząc w przeszłośc, na te głupie nieprzemyślane sytuacje, na tych ludzi, którzy są hienami i patrzą tylko na siebie. Pieprzyc ich. Teraz do kręgu zaufanych ludzi ja sama zaliczam 5 osób. 5 osób, za które oddałabym życie. Reszta jest nie potrzebna, reszta niech zajmie się sobą. Mam nadzieję, że wszystko o czym wczoraj myślałam uda mi się spełnic, że uda mi się zwyciężyc z moją bezsensowną głupią psychiką, z moimi paranojami. Bo wiem, że jestem kochana i wiem, że mam dla Kogo to wszystko robic.\nI chcę już tego dłuuuuuuugiego wieczoru. Wariuję :)\nEDIT: i co TRÓ fani KoRn'a? myślałam, że ktoś przede mną to napisze, ale widzę, że tró fani są pseudo fanami. Nowy ALBUM! YEAH! tak więc zamykam się w Remember Who You Are.\nAutor: meds o 7/02/2010 1 komentarz:\nMożesz mówić co chcesz\nJa i tak swoje wiem\nWyzwij znowu od szmat\nUderz mnie prosto w twarz.\nJa i tak w głuchą noc\nPójdę z nim tam gdzie chcę.\nSkona we mnie a Ty czekaj tu\nDręcz się męcz !\nNaszło mnie na naklepanie kilku jakże zapewne mądrych słów. Dzisiaj idąc z Kaczym i Łukaszem na stare poruszyliśmy bardzo ciekawy temat, a mianowicie 'czymże jest przeznaczenie?'. Właśnie. Czym jest dzisiaj przeznaczenie, czy warto w nie wierzyć, czy w ogóle istnieje. Zacznę od tego, że nie wierzę w nie, może dlatego, że jest to nasz wymysł, takie pierdolenie, że ludzie są sobie przeznaczeni, spotkali się gdzieś, przypadkiem wysłali do nieznanego numeru wiadomość, spotkali się i oh przeznaczenie! Mój jedyny <3 KCKC itd. itp. dziecinada do potęgi. Gdyby ludzie byli sobie przeznaczeni, to nie byłoby tyle rozwodów, nie byłoby tyle porzuconych matek, a nawet tych głupich nastolatek, które wierzą w księcia na białym koniu który zostanie z nimi forever and ever. Gdyby istniało przeznaczenie, tyle związków by się nie rozpadało, bo ludzie sobie przeznaczeni są wobec siebie po prostu idealni. To nie istnieje. Każdy z Nas może spotkać kogoś i być z nim szczęśliwym, ale to nie przeznaczenie. Na dobry związek każdy z nas sam pracuje, składa się na to wiele czynników- przede wszystkim zaufanie, oddanie, szczerość, uczucie i zabijanie problemów na starcie, zanim wkradną się w związek głębiej. Cieszę się, że mój związek już się ustabilizował na tyle, że potrafimy o wszystkim rozmawiać. Jest jak kiedyś, a nawet lepiej, 'już za nami to co złe...'.\nA wracając do tematu. Dlaczego ludzie sobie przeznaczeni podobno tak się ranią? Dlaczego kłamią? Robią nadzieję, a później odchodzą? Pozwalają na nasze cierpienie? Dlaczego tak jest? TO jest przeznaczenie? To komedia! Wyobraźcie sobie związek romantyczki ze zwykłym chłopakiem, który kompletnie nie ma pojęcia o tym co powinien dawać kobiecie, co powinien jej zapewnić, który nawet nie wie, co to znaczy być w związku. I jak to wygląda? Śmiesznie. Ona zakochana w nim po uszy, pisze mu wierszyki, wyznaje miłość 24/7, marzy o romantycznych kolacjach i gwiazdach, a on? Patrzy na to wszystko i myśli 'CO TO KURWA JEST? Jestem z wariatką!' A później ją zostawia, bo nie potrafi być z kimś, kto żyje w świecie nierealnym. I tu jest pies pochowany! Zaczyna się okres wielkiego płaczu, part za partem. Melancholia bla bla, cierpienie, wspomnienia na na na. A on nic z tego sobie nie robi, bo na szczęście nie wierzy w taką ściemę, jaką jest przeznaczenie. Głupota. Otrząśnijcie się księżniczki.\nNiedawno dzwonił wujek i dostałam dobrą [?] wiadomość, a mianowicie, że jutro dostanę własnego, podobno dobrego kompa. Nie wiem jak to skomentować, bo jeżeli bierze leki to ok, a jeżeli znowu przerwał leczenie i miał jakieś wizje, to mogę mieć później problem. Szkoda, że nie jest zdrowy, współczuję mu tego co przeżywa. Ale myślę, że bardziej może zaufać mi, niż mojemu pojebanemu bratu.\nOstatnimi czasy dużo się dzieje, 'melanże', wesele, spotkania, randki [jak to dziecinnie brzmi] itd. Nie będę o tym pisała, bo nie powinno Was to obchodzić. Amen.\nAutor: meds o 6/28/2010 Brak komentarzy:\nWe're running to the\nRunning, running away.\nDziękuję, Ty dobrze wiesz za co.\nAutor: meds o 6/27/2010 1 komentarz:\n68. I promise.\n'Trzeba będzie na własność\nOdbudować nam kosmos.\nNie mniej dobrze mi wiedzieć\nŻe rozumiesz, że jesteś...'\nKocham Cię, tak jak wczoraj, jak dzisiaj i jak rok temu, a nawet mocniej.\nrobię sobie wolne, od klepania tutaj.\nAutor: meds o 6/22/2010 Brak komentarzy:\n67. Here without You.\nWyglądam dziwnie, aczkolwiek widac włosy w kolorze tak jak trzeba. Lubię dzisiejszy dzień TYLKO ze względu na towarzystwo. Wstałam najpierw o 9, poszłam zjesc, następnie położyłam się z moimi zajebistymi słuchawkami i discmanem i zasnęłam. Obudziłam się o 13:30, umyłam włosy i pomaszerowałam do Kaczego, bo beznadziejnie się czułam w domu, co tu się dziwic, zawsze tak jest, szczególnie, kiedy po wyrzuceniu z siebie wszystkiego słyszysz tylko 'buntuj się dalej i daj mi się uczyc' o kuurwaa tak nie będzie. Ale wracając do tematu: poszłam do Kaczego, oczywiście zaraz do pokoju wpadła mamusia, musieliśmy się trochę z nią pokłócic o kaznodzieja :P śmiesznie było, zaraz jadło i piwko, naprawdę lubię swoją sąsiadkę ;p Później zamknęliśmy się w pokoju jak emo haha i oglądaliśmy głupie filmiki, słuchaliśmy muzyki, oglądaliśmy słit foteczki [prawie jak na nk ;f], pogadaliśmy szczerze jak to na nas przystało i było miło. Oderwałam się od tej nieprzyjemnej aury mimo tego, że byłam tak blisko domu. Czasem żałuję, że nie mam się gdzie podziac, bo już dawno bym poszła w pizdu, nie słuchała mieszania z niczym [czyt. zniżania mnie do poziomu młodego], nie starała się o nic, i nie byłabym tylko do pomocy. Ja rozumiem, że sama jest bez ojca jest ciężko itd. sama to do cholery odczuwam, ale czasem myślę, że moje uczucia tutaj gówno znaczą, że nie jestem tutaj po to, żeby się ze mną zgadzac, czy konwersowac i słuchac moich żali. Ja naprawdę ostatnio zauważam o wiele więcej, niż wszystkim się wydaje. Świat wcale nie jest taki kolorowy, w domach już nie ma tak dużo miłości jak kiedyś, nie ma życia jak w filmach, ten stereotypowy kanon już dawno został obalony, a jeżeli WY uważacie, że macie kochające rodziny i wspaniałe rodzeństwo, to albo coś z Wami nie tak, albo jeszcze tego nie zauważyliście. Stanęłam dzisiaj w kuchni, usłyszałam pytanie ' a co Ty taka?' i co powiedziałam? "Bo wy wszyscy jesteście ślepi do cholery i macie nasrane w głowie!". Ale mój starszy brat Łukasz oczywiście zrozumiał i zauważył w końcu to co ja i kurwa nareszcie! ktoś przyznał mi rację. Brawa! A już myślałam, że nerwica będzie mnie prześladowała cały wieczór.\nmiałam napisac coś jeszcze, ale to już chyba nieistotne.\ni nie popadam w depresję czy coś, to chwilowe, także do lekarza się wybierac nie muszę.\nEDIT: dla zranionych nastek polecam KISS- Because I am a girl, trafiła do mnie ;)\nAutor: meds o 6/20/2010 1 komentarz:\n66. po prostu sześcdziesiąt sześc.\nWróciłam niedawno do domu, najpierw sam Maciej przyjechał do mnie na herbatkę, później stwierdził, że idziemy na rowery. Więc pojechaliśmy sobie najpierw po karo, później zapuściliśmy się w dalsze tereny. Było miło i śmiesznie, jak zawsze zresztą, z Nim można sobie i poironizowac i pofilozofowac. Ogólnie luz. Spotkaliśmy się z Koperkiem, pogadaliśmy, pojechaliśmy na stare i zaraz wracaliśmy po Kaczego. Wróciliśmy na kwadrat, nie mieliśmy żadnych planów. Ale Maciej jak to Maciej nie odpuścił sobie i zadzwonił do Gośki blablabla. Pojechaliśmy do niej i dalej nie chce mi się o tym pisac. Komentowac tego też nie będę, bo nie mam siły. Pozdro.\nJedyne co mam ochotę teraz poruszyc to TO co zauważyłeś. Racja, kiedyś ignorowałam znajomych, zamykałam się z Łukaszem w swoim świecie i nic oprócz nas się nie liczyło. Po prostu szkoda było mi czasu dla innych, byli dla mnie obcy, nie rozumieli mnie, chyba nawet nie chcieli zrozumiec. Zresztą, jebie mnie to szczerze mówiąc. Ale taka prawda. Żyliśmy tylko dla siebie, odizolowaliśmy się od społeczeństwa, byliśmy takimi wyrzutkami, 'emo', kto obcy to po prostu nie był przyjmowany, zresztą... co ja piszę. Nikogo nie było, tylko MY. Dla mnie osobiście tylko ON istniał, w szkole owszem utrzymywałam kontakty z ludźmi, ale nie były one tak zażyłe, można powiedziec, że ich odrzucałam. Nie potrzebowałam nikogo obcego, nie potrafiłam szczerze porozmawiac z dziewczyną, która uważała się za kogoś ważnego dla mnie, bałam się szczerości. Za dużo było pomiędzy Nami i wolałam, żeby właśnie tak zostało, wolałam nie narażac się na odtrącenie z powodu mojej dojrzałości. Bo zawsze tak było, niedośc, że wyższa, to tematy o szminkach i promocjach w Trollu jakoś mnie nie bawiły. W ogóle często przysłuchiwałam się dziewczynom jak gadały o chłopakach, zawsze wtedy myślałam 'ja pierdole'. W tym wyrażeniu mieści się wszystko. "widziałam go, minął mnie i się nie przyznał" "naprawdę?" "no serio Ci mówię, a mi od razu świeczki w oczach..." i jak tu z takimi rozmawiac. Związek żadnej z nich nie trwał zapewne dłużej niż 3 miesiące, a i tak z tego co wiem, to była tylko zabawa. Niektórzy w ogóle chyba nie zdają sobie sprawy z potęgi słowa "miłosc" i "kocham". Bo dzisiaj słowo kocham jest poniewierane na prawo i lewo, ludzie niepewni swoich uczuc, albo nieswiadomi ich po prostu mówią KOCHAM, a w rzeczywistości za tym słowem nie kryję się nic, oprócz nieogarniętej pustki. Zabawa słowem, uczuciami itd. itp. a później płacz. Nie warto.\nAle wracając do tematu, to zawsze było tak. Fakt, jak to powiedziała Pani psycholog ;] mhmmm. doświadczenia z dzieciństwa + aktualne wydarzenia sprawiają, że nauka w klasie fryzjerskiej, gdzie 70% głupich blondynek została przyłapana przez rodziców z chłopakiem w łóżku [tak dla przykładu, ale to prawda], sprawia, że czuję się niekomfortowo i obco. Taka prawda. Tym bardziej, że moje wyniki w nauce nie są złe, poprawiłam się bardzo, co też dawało powody blondynkom do wyzywania i obrażania oraz pokazywania prostackich znaków, typu krzyż ze środkowych palców. :) Niespecjalnie robi to na mnie wrażenie, to tylko oznaka głupoty i prostoty, co daje powód tylko do uśmiechu. Tak samo jak wyzywanie publiczne czy coś. Pewnośc siebie przede wszystkim.\nZnów odbiegłam od tematu... Tak więc izolowaliśmy się, zaniedbywaliśmy znajomych, ja byłam uzależniona od kontaktu z Nim, mogłam zawsze o każdej porze wyjśc do Niego, czasem nawet biegłam, bo tak bardzo pragnęłam Go przytulic itp. Wiem, że On też uwielbiał ze mną spędzac czas, byliśmy nierozłączalni ;P\nAle teraz widzę, że są inni, którym warto poświęcac swoja uwagę i uwierzcie mi, że trudno czasem zostac z samą sobą, albo umówic się z Kimś, kiedy wiem, że On jest sam i czeka. Naprawdę serce mi się ściska i chciałabym byc blisko Niego, ale rozkładam swój czas na innych, albo na wszystkich razem zebranych. Kolejna zmiana. Jestem silna, naprawdę. 'Daje radę' ;p\nMamy już niedzielę :O Czas isc spac, bo szykuje się kolejny zajebisty dzień. Dobranoc. "suchej" nocy haha ;d\nAutor: meds o 6/20/2010 Brak komentarzy:\n65. Everyday Normal Guy.\nBył jeszcze Maciej, ale On klikał tą słit focię.\nDużo się wczoraj działo, może trochę streszczę, zawsze to jakaś ciekawa notka. Rano wstałam, powiedziałam, że mam na później i oczywiście wyszłam po 10, poszliśmy się opalac na łąki. Było świetnie, pogoda w sam raz, niedośc, że gorąco to jeszcze ten wiatr taki chłodny. I szum trawy i jeszcze te chmury, takie pięęękne. Nie mogłam się na nie napatrzec. Spaliłam sobie plecy, nie wspomnę o moim towarzyszu ;P Ale jego teoria, że nie może się opalic została obalona, opalił się na czerwono haha. Ale w poniedziałek poprawimy może w większym gronie to złapie się lepiej słoneczko. Wróciliśmy do mnie, pogadaliśmy o tym i owym później Łukasz poszedł, a ja położyłam się na balkonie i zasnęłam. Sny miałam fenomenalne, obudziłam się i wbiłam wzrok w chmury, uwielbiam ten widok. Ubrałam się w byle co, bo zrobiło mi się zimno, poszłam oglądac z bracmi Taxi po raz 1243545. Za chwilę przyszli chłopcy, zaczęli się bawic moimi ubraniami, pogadaliśmy, pośmialiśmy się, tak to lubię. Uwielbiam ich można powiedziec :P I poszliśmy zaraz na soczki. Najpierw na standardowe miejsce, ale PAN stał i chyba miał ochotę dzwonic po policję, więc poszliśmy gdzieś indziej :p I zaraz zaczęła się poważna rozmowa kogoś z kimś, haha, zaczynam jak emo diancia <3 gdzieś z kimś coś itede. haha już cicho. Pijemy sobie spokojnie i nagle coś kropnęło mi na nos, to my w nogi i do Macieja, złapał nas najgorszy deszcz. Oczywiście objedliśmy Macieja, chłopcy sobie pograli na gitarze, ja popstrykałam słit foteczki, posiedzieliśmy do 22:30 i wsio do domu.\nWracałam do domu z Kaczym, jak zawsze, rozmowa się rozwinęła oczywiście, nie wiem co mam o niektórych sprawach myślec. Ludzie są głupi, naprawdę, nie sądziłam, że Ci, o których miałam w miarę OK zdanie tak spieprzą te relacje. W sumie on nawet nie jest tego świadomy, że robi źle. On nie wie na czym polega bycie czyimś przyjacielem. Skoro tak woli to ok, jego sprawa. Tylko niektórzy mają tego po prostu dosc, ale on i tak tego nie zrozumie. Nie warto.\nTak się zaczęłam zastanawiac, jak to się stało, że jestem TAKA, a nie inna. Zaczęło się na początku wakacji w 2007, kiedy to przewijało się przez MP3 enter shikari, deftones, bulleci, 30stm, silverstein, o.n.a, a nawet stara Avril. A później ten pamiętny sylwester 2007/2008, a raczej dzień 1.01.2008, kiedy poszłam do Kaczego i zauważyłam na playliście Slipknot-Wait&Bleed, słuchałam tego w kółko. Później doszło całe Vol.3, następnie reszta dyskografii. I Kiss- KoRna, od którego byłam uzależniona... Disturbed... bla bla bla. Nigdy nie myślałam, żeby się z tym za bardzo utożsamic, słuchałam, bo to mi się podobało, gimnazjum było pełne technojebów, pamiętam jak siedziałam na korytarzu, Łukasz na przeciwko, patrzył na mnie, a ja włączałam Kiss i patrzyłam w Niego jak w obrazek. Byliśmy normalni ;p ale udało mi się go zarazic tą muzyką, nie wspomnę czego fanem był wcześniej. Zawsze, kiedy wysyłałam mu linki, to pisał - nie słuchaj tych szatanów- aż śmiac mi się chce :p ale przyszedł czas, kiedy sam włączył This Moment i zaczęła się era mocnych brzmień. Zespoły zachwycały, mnie jeden po drugim, ciągle coś odkrywałam, albo wracałam do zespołów z dzieciństwa [manson, rammstein, o.n.a]. Nigdy, dosłownie nigdy nie myślałam, żeby się zrobic na pr0 mega mroczną 'metalóffkęę', jakoś nie miałam do tego głowy, zresztą w naszej szkole był zakaz chodzenia w glanach, komedia, farbowania włosów, malowania paznokci, malowania na czarno oczu. Na szczęście nie dostałam tych -40 za włosy w kolorze 'granatowa czerń' ;F dawno i prawda. Dopiero w 2009, kiedy namiętnie zastanawiałam się nad prezentem dla Łukasza zaczęłam szukac koszulek dla siebie. Najpierw AHIG, później Issues. Na nikim się nie wzorowałam, nie potrzebuję ikony, na której miałabym się opierac, nie patrzę na innych, bo jest mi to kompletnie niepotrzebne, po co mam 'zgapiac', 'ściągac' czy coś innego robic, skoro sama wiem, kim chcę byc i jak chcę wyglądac. TAK uważajcie, bo jesteście moimi wyglądowymi mentorami i tylko was podglądam i robię to samo, żeby poczuc się fajna. Niektórzy chyba mają o sobie zbyt wysokie mniemanie i uważają się za huj wie kogo, skoro myślą, że przez nich zaczęłam się ubierac tak jak się ubieram. Ludzie się zmieniają, zresztą środowisko się zmieniło, nowa szkoła, nowi ludzie, mogłam pokazac się W KOŃCU z tej prawdziwej strony i nikt mi nie wmawiał, że słucham Britney.\nNie robiłam tego również dla kogoś, żeby się przypodobac, bo to bez sensu. Lepiej byc sobą niż na siłę zmieniac styl, muzykę, ubiór, tok myślenia itd. pierdolenie o naturalności :)\nTo chyba tyle, trochę mnie poniosło.\nfilozofero: kochamy iluzję cz. II + coś o wyborach.\nEveryday Normal Guy 2 <3\nidę sprzątac, a później może coś porobimy ;)\nAutor: meds o 6/19/2010 1 komentarz:\nPo prostu tyle się dzisiaj dowiedziałam, że mózg mi jeszcze bardziej urósł. Na zdjęciu z Maciejem z którym się dzisiaj nieźle uśmiałam. Ogólnie rzecz biorąc to...\nDziękuję Kaczemu, że ze mną rozmawia. Jestem dumna z tego, że mam TAKIEGO sąsiada.\njutro coś mądrzejszego napiszę, bo aktualnie czuję, że już śpię.\nAutor: meds o 6/18/2010 Brak komentarzy:\n63. The Chosen Pessimist.\n[Amused by the trials and tribulations]\n[If I survive I'll fly from here]\nHow can I keep balance in this race?\n[But as the chosen pessimist]\nCome faith I'm dying..\nNic ciekawego dzisiaj nie napiszę, nie mam weny, ani pomysłu na coś sensownego.\nCo do dzisiaj- rano siedzenie na plantach, słuchanie w kółko Duality, które ostatnio ciężko mi przechodziło po obejrzeniu TEGO filmiku, i oczywiście wsłuchaniu się w bas. Za każdym razem tak wyraźnie słyszałam ten dźwięk, że nie mogłam tego słuchac. A dzisiaj siedząc na moście włączyłam najgłośniej jak się dało i śpiewałam sobie, miny ludzi dosłownie bezcenne. Od dzisiaj nie wątpię w siłę Nokii.\nSiedziałam tam do 9.40, później wybrałam się pod Nomi po Kaczego, siedziałam godzinę, Piotruś zadzwonił, powiedział, że do nas dojdzie. Poszłam więc do Paulinki i Diany, tzn Dayumi, one nakupowały ciuchów, a ja postałam do towarzystwa. Później kebab itd, itp. śmiechy, komentarze, wygłupy. Ale bez słit foteczek na nk.\nWróciłam do domu po 14, zjadłam, umyłam się, przebrałam i pojechałam z Sylwią na rowery. Odwiedziłyśmy Domi, której jeszcze nie znałam, okazała się bardzo fajną dziewczyną. Siedziałyśmy, gadałyśmy i obserwowałyśmy przechodniów. Później stwierdziłyśmy, że idziemy na tory robic słit foteczki. W tym samym czasie zadzwonił Maciek Maciąg portki naciąg i wprosił się do towarzystwa. Ale nie sam, przyjechał i Kaczyyy <3 ;p Było bardzo śmiesznie, Maciek ma takie pomysły, że szok ;p\npiszę kompletnie bez sensu.\nMoże naklepię coś ciekawego.\nDzwoniła Kaśka, jedziemy do Krakowa na festival filmowy czy coś. Niby dwa dni, a mnie już ogarnął lęk. Nienawidzę wyjeżdżac, wtedy tak bardzo tęsknię... Ale wiem, że potrzebujemy odrobinę luzu, żeby nie wiało później nudą i żebyśmy bardziej siebie... pragnęli. O! Fajne słowo.\nZresztą jesteśmy nastawieni na 'system codzienny' jak to wczoraj nazwał, widywanie się codziennie przyzwyczaja, zawsze możemy się spotkac i pogadac, wytłumaczyc sobie to co Nam nie pasuję. Współczuję ludziom związków na odległosc. Wytrzymam dwa dni i przy okazji spotkam się z moją Piękną Anną, której obiecuję odwiedziny nie wiadomo ile... przepraszam. odpracujemy to ;) :*\nW końcu mieliśmy wieczór tylko i wyłącznie dla siebie. To lubię. :) ;*\nAutor: meds o 6/17/2010 Brak komentarzy:\n62. Come to me.\nprzepraszam, że akurat to, ale przypasowało mi do sytuacji. :*\nWzięło mnie na refleksje.\nDzisiejszy dzień spędziliśmy w większości razem, dużo rozmawialiśmy chyba, w sumie to ciągle o czymś rozmawiamy, ja potrzebuję tego kontaktu bardziej niż kiedykolwiek. Poruszyliśmy wiele różnych tematów, tego mi trzeba było. I poczułam się beznadziejna, mimo tego, że Go mam, to poczułam się kompletną ruiną człowieka. Zrobiłam w NASZYM życiu tyle złego, tyle razy Go okłamałam, tyle razy Go raniłam, tyle razy... to wszystko mogło potoczyć się inaczej, wszystko mogło być dobrze, pewnych ludzi by nie było w naszym życiu, pewnych złych i brudnych wspomnień również. Byłoby lepiej... moglibyśmy wtedy zająć się sobą i cieszyć z każdej chwili spędzonej razem. Moglibyśmy, ale nie ma tego. Jest coś zupełnie innego, to już inna woda, uczucia te same, ale cała istota związku wygląda inaczej. W sumie teraz o wszystko muszę się starać, podoba mi się to, bo muszę walczyć ze swoimi paranojami i słabościami i starać się stawiać temu czoło. Wcześniej było trudno to pokonać, nie było tego kopa, On się o wszystko starał, dawał i pielęgnował, a ja brałam. I mówiłam nie raz, że chcę dać coś z siebie, a On odpowiadał, że wystarczy, że jestem... Byłam. Byłam i zrobiłam świństwo, którego sobie do końca życia nie wybaczę. Traktował mnie jak najważniejszego człowieka w swoim życiu, a wyszło tak, że wykorzystałam i zostawiłam, złamałam serce, pogrzebałam wszystkie obietnice. Nienawidzę się za to, chcę tego żałować, bo głupota nie pozwoliła mi na zauważenie, kim ON dla mnie jest, kim jest na co dzień, jak wspaniałym i czułym człowiekiem jest. Zawsze o mnie dbał, nawet kiedy nie byliśmy razem... już wtedy chciał żebym czuła się dobrze. Te wszystkie spacery, te rozmowy, cmentarz, murek, czekolada i lizaki. Te pamiętne lizaki, które dostawałam. Uwielbiałam je. A później przyszedł moment, chwila, kiedy dowiedziałam się co czuje. Myśli nie dawały mi spokoju, nie wiedziałam wtedy, kim dla mnie jest. Nie wiedziałam jak się zachowywać względem Niego, jak z Nim rozmawiać, jak patrzeć Mu w oczy. Pierwszy raz nie wiedziałam jak się zachować. Był taki inny...\nPamiętam te wieczory, kiedy siedziałam i pisałam w pamiętniku, kiedy myślałam o tym co zrobić. Sytuacja nieznana, taka pierwsza... nowa. Bałam się tego, bałam się być z Kimś, bałam się ofiarowania siebie na własność. Bałam się, że zostanę kiedyś sama, że zaufam... i to ja zepsułam, nie odwrotnie. Ja raniłam. Suka.\nI przyszedł wieczór, wybraliśmy się na spacer. Już chciałam mu powiedzieć, tam na końcu śląskiej przy skrzyżowaniu. Chciałam, ale w tym samym czasie rozbolał mnie brzuch z nerwów, chyba nie byłam do końca pewna. A następnie ten pamiętny 27.12.2007, kiedy wygłupialiśmy się na NASZYM murku i kiedy przytaknął mi. A ja powiedziałam swoje pierwsze 'kocham Cię'. Pierwszy raz wypowiedziałam tą magiczną formułę i chodź wtedy nie do końca wiedziałam, co to właściwie jest miłość, to śmiałam się jak dziecko i cieszyłam, że mogę kogoś kochać. I Jego uśmiech, te oczy... usta takie rozwarte od ucha do ucha.\nDługo kryliśmy się ze swoim związkiem, nie wiem... Wstydziłam się, to było coś nowego, coś czego do tej pory nie doświadczałam, ciężko było mi wyjść z Nim za rękę do ludzi, ciągle wydawało mi się, że będą na mnie patrzeć i śmiać się ze mnie, jak zawsze... nienawidziłam tego. Ale przełamałam się, to było coś niesamowitego. Szliśmy razem i wszyscy patrzyli-owszem- ale uśmiechali się przyjaźnie. To było bardzo miłe.\nMiesiące mijały Nam szybko, były pełne uczucia, wszystko załatwialiśmy rozmową i pocałunkiem, to były takie przeprosiny. Ah! na początku Łukasz za wszystko przepraszał.. nie wiem dlaczego, ale to było śmieszne. Zakochałam się w Nim, tak bardzo... zasypiałam z myślą o Nim i budziłam się również z Nim w oczach. Pamiętam 27.02.2008, kiedy siedzieliśmy na przystanku, mocno przytuliłam się do Niego, czułam i słyszałam bicie serca, wtedy przypomniał mi się ojciec, Jego śmierć i tą pustkę po Nim. Rozpłakałam się chyba po raz pierwszy i powiedziałam 'nie chcę, żebyś umierał'. Już wtedy był dla mnie wszystkim. . .\nCieszę się, że mimo wszystko mi zaufał, że dał mi szansę. Zmieniłam się, wiele osób mi to powiedziało, jestem poważniejsza, na niektóre sprawy patrzę inaczej, do większości inaczej podchodzę, ludzie, którzy zasługują na szacunek ode mnie, to go otrzymują. Reszta jest mi obojętna, uciekam od zagrożeń albo staram się z nimi walczyć. Niedługo minie drugi miesiąc odkąd jesteśmy znów razem, a ja nadal cząstką siebie zabijam to co złe. Udaje mi się, chyba. Po weselu wiele zauważyłam, zobaczyłam znów problemy, których trzeba się pozbyć, niedoskonałości, które niszczą. Zabić i zapomnieć.\nI wierzę w siebie, wierzę, że mam w sobie odpowiednią ilość siły i że ciągle mi jej przybywa, że ładuję się od Niego, że ładuję się szczęściem, siłą i miłością właśnie od Łukasza.\nI wiem, że to moja ostatnia szansa, ostatnia szansa na zbudowanie tego, czego zawsze chcieliśmy. Wiem, że nie mogę jej zmarnować, bo TERAZ wiem, jak czuje się człowiek opuszczony, wiem jak czuje się człowiek, kiedy kocha kogoś, kto kiedyś odwzajemniał te uczucia, a później mówi Ci, że już nie kocha. Najgorsze jest tłumienie w sobie uczuć i myślenie, że pseudo miłość zapełni tą pustkę, Gówno prawda.\nPrawdziwe uczucie nie gaśnie, każde inne się wypali, albo nie ma w ogóle uczucia. To prawdziwe trwa ciągle.\nCieszę się, że to Ty mnie znalazłeś i cieszę się, że stanąłeś na mojej drodze. Cieszę się, że żyjesz i że wiele razem przeszliśmy. I że wiele razem przeżyjemy.\nMamy trzymać się razem, Ty mnie, a ja Ciebie. Razem wszystko przetrwamy i zbudujemy.\nI wanna go with You.\nI wanna to die with You.\nAutor: meds o 6/16/2010 Brak komentarzy:\nMamy dzisiaj środę, jakby nie patrzec to te dwa dni uciekły mi bardzo szybko. Dużo się działo, nie mówię, że nie, bardzo dużo się działo. W poniedziałek standardowo zrobiłam sobie wolne po weselu, przesiedziałam 70% dnia przy komputerze, później zabrałam się za porządkowanie mojego syfu w szafie. Oczywiście większosc poszła do kosza, bo albo za mała, albo za kolorowa, kosz kosz kosz. I na samym dnie oczywiście ukryte koszulki Łukasza... Jedna jego i jedna którą dostałam, oczywiście już za mała, ale nie miałam serca jej wyrzucic. Za dużo znaczy.\nI takim sposobem szafa której dno się odginało i nie chciała się domknąc, zostało dosłownie kilka ciuchów. Tyle dobrego, już nie ma ogromnego syfu. Wieczór minął mi na pisaniu pracy z religii pt. kim jest dla mnie Bóg?, napisałam dwa kancelaryjne, mocno mnie nosiło, tak więc łatwo się obrzucało tą istotę słowami. Oddałam, nie wiem co dostałam, ale mam na koniec 4 [czyli poprawiłam ;F].\nWczoraj poszłam do szkoły, dostałam 5- za sprawdzian z ruskiego i takim sposobem mam 4 na koniec. A kurde literki do tej pory mi się mylą :P lekcje szybko minęły, na Higienie oglądaliśmy swoje rozdwojone końcówki pod mikroskopem, kiedyś wrzucę zdjęcie, bo to zajebiście wygląda. Wróciłam do domu, siedziałam na balkonie i wpatrywałam się w chmury, 'ruszały się' kocham to zjawisko. Po prostu przemijanie... :) I tak mi zeszło do wieczora, w międzyczasie zjadłam bułeczkę ze świeżym dżemikiem truskawkowym mniam mniam :) wieczorem oczywiście humor mi się zmienił, ale nie na długo. Poszłam do mojego najkochańszego sąsiada <3 się okazało, że idzie na spacer z moim dalszym sąsiadem ;p i poszłam sobie z Nim. Pogadaliśmy, pospacerowaliśmy, nogi mnie bolały trochę, ale było miło. Później dołączył Łukasz, sąsiedzi poszli, a my na spacer. W 'nasze' miejsce ;P <3 Wróciłam po 23, mama trochę się burzyła, ale jak powiedziałam, że z Łukaszem byłam to już się głupio cieszyła. Bo ona lubi swojego 'synusia' haha.\nWygarnięto mi za mój ubiór, że po co utożsamiam się z muzyką, po co chwalic się tym, co się lubi itd. itp. nie ukrywam, do tej pory często chodziłam w swoich kartoflanych koszulkach, wyglądałam trochę może jak pozer, bo za dużo tego było. Za dużo kartoflanych dni, ale tak to jest, jak się nie ma co innego 'normalnego' na siebie założyc. Ostatnio moja szafa przybrała w kilka nowych ciuchów, więc jest w czym wybierac, staram się ubierac neutralnie, ale zawsze jakiś akcent mam. Nie wyróżniam się jak inni 'metalowi', bo z góry założyłam, że tak bardzo tego nie chcę. Widzą kilka szczegółów - to wystarczy. Nie będę na siłę słuchała, ubierała się i upodabniała do mrocznych przyjaciół, bo to bez sensu. W sumie mamy wolny kraj, mamy subkultury, do których należą grupy młodzieży, czy starszych ludzi. Po to one istnieją i mają swoje zasady i reguły, żeby się ich trzymac. Nie możemy ograniczac się do jednego wyznaczonego kanonu. Dla kogoś takie ubieranie jest normalne, dla kogoś innego zupełnie inne. Zauważmy chociaż te puste emo, zawsze coś we wzory, kokardy we włosach, mocny tapir czy czarno-czerwone elementy garderoby. Dziwnie wyglądają, ale tak właśnie wygląda ich świat. Pozerstwo nie polega na tym, że pokazujemy to, co kochamy, to raczej robienie tego na siłe, czy dla innych jest pozerstwem. Skakanie z laleczki na 'mhrookaa'. To tak samo jak słuchanie całe życie lejdi sragi, a nagle w dzień ... nie wiem, jakiegoś death metalowego zespołu i mówienie 'o! podoba mi się.'\nMam w planach sprzedanie moich mrocznych skarbów [tylko nie wiem, czy KoRn'a warto ;f] i zakup damskich. Znalazłam takie zajebiste... ktoś zainteresowany?\nTak więc nie ograniczajmy się do akceptowania jednego kręgu, bo jest ich na świecie masa.\nmiałam isc po spodnie, ale kurwa... czemu mam na koncie tylko 25 zł. ;/\nAutor: meds o 6/15/2010 Brak komentarzy:\n60. 'cholera- fajne wesele'\npoprawiny! Olaboga, wytańczyliśmy się, oczywiście nie tak jak inni, bardziej porywiście od czego cholernie bolą mnie stopy, ale i tak było cudnie.\nZacznę może od wczoraj. Wstałam i niekoniecznie chciało mi się zbierac, mimo tego, że miałam mało czasu ;F a trzeba było jeszcze dom ogarnąc. Posiedziałam przy kompie, uspokoilam się, nałożyłam na włosy szamponetkę i sprzątałam. Oczywiście zapomniałam na czas spłukac i trochę pojechałam sobie włosy, ale nie narzekam [najgorsze jest to, że poprawiłam je później prostownicą;/ biedne.] Skończyłam sprzątac, poszłam do sklepu, później poplotkowałam z ciotką i Agą no iii... poszłam pod prysznic. Wyszłam i było już grubo po 15, a na 16 miałam byc już u Łukasza. Mama mnie zawiozła, w samochodzie siedziałam jak na szpilkach, trochę mnie nerwy jadły. Elegancko pojechaliśmy do Werbkowic, pomodliliśmy się za Młodych i później wsioo do Tyszowiec. Wesele- cholera, piliśmy dużo, tzn tak mi się wydaje. Siedzenie z Pankiem wcale nie jest takie fajne, nadgania strasznie:P i tylko 'no Łukasz czyń swą powinnosc' i kolejny kieliszek. haha:) Muszę wspomniec o najważniejszym dla mnie- UŚMIECHNĘŁA SIĘ! normalnie przeżywałam to strasznie. Będziedobrze, rozumiecie? ale idziemy dalej....\nOczywiście kicaliśmy po parkiecie, ja się darłam do każdej znanej piosenki, później do stołu i tak w kółko. Woohoo... oczepiny nie były takie fajne jak w tamtym roku, ale też mi się podobały, szczególnie 'Kto będzie dominował w łóżku?' :P tej gorszej części wesela szczerze mówiąc nie pamiętam, wiem tylko, że mocno zmarzłam. Ale Mój Kaloryfer się odpłacił w drodze powrotnej :*\nWróciłam do domu po piątej, od razu padłam do łóżka i zasnęłam natychmiast.\nObudziła mnie mamusia! WRRRR. o 9. ale zasnęłam i spałam do 11. Później komp, prysznic, pomalowałam się, ogarnęłam i wioo na poprawiny. W busie pospaliśmy trochę, a później znowu impreza. dzisiaj to po prostu przechodzi ludzkie pojęcie. Pewnie znowu schudnę, a cholera xxs chyba nie ma :F Nogi mi odpadają, bolą mnie pięty, nie czuję palców. Łukasz tak mnie wymęczył, że to szok. Mój Tancerz ;> odwalaliśmy z Sylwią, Pipenem, Roksią i Zbysiem, dużo śmiechu i 'słit foteczek na nk' hahaha :) Wracaliśmy samochodem co wcale nie było dobrym pomysłem bo się tam miażdżyłam, a Łukasz się na mnie rozłożył i nie mogłam się ruszac. Przyjechaliśmy do Zamościa i grzecznie podsumowaliśmy te dwa dni razem. Spacerek :)\nyuoouyuoyouoyooouoooo miałam napisac to wszystko inaczej, ale odpuszczę.\nA! wiem! na końcu kapela grała Rubika i ludzie klaskali- mój komentarz- 'Patrz! klaszczą u rubika'. Komedia.\nByle do następnego wesela ;>\nKocham Cię Łukaszu ;> ;*\nAutor: meds o 6/14/2010 Brak komentarzy:\n58. Far away.\nten czas, to miejsce,\nZa długo, za późo.\nKim jestem, że kazałem Ci czekać?\nTylko jedna szansa,\ntylko jeden oddech,\nakurat w sytuacji, gdzie pozostało tylko jedno.\nNo Ty wiesz,\nTy wiesz, Ty wiesz\nkochałem Cię przez cały ten czas.\nI tęsknie za Tobą,\nbyłem daleko stąd o wiele za długo\nCały czas marzę,że będziesz ze mną\ni nigdy nie odejdziesz.\njeśli już nigdy Cię nie zobaczę.\nPominę to co powinnam. I przepraszam, bo wiem, że popełniałam błędy, które później wpływały na cały Twój... mój humor. Ale... było świetnie, mimo wszystko. I dziękuję, że mogłam byc z Tobą.\nMogłabym pisac i pisac, ale może zrobię to w nocy, albo jak się napiję, bo w sumie to trochę mi się ulotniło, kompletnie nie wiem dlaczego.\nNajlepiej pamiętam drogę powrotną do domu, haha. Kurde. nie wiem co mam pisac. Za dużo wrażeń.\na teraz POPRAWINY! juuhuuu...\nto zrobię edita wieczorem.\nAniu, wiem, masz rację, ja też tak uważam ;* dzięki, że mi to napisałaś, poczułam, że jesteśMY kimś :)\nAutor: meds o 6/13/2010 Brak komentarzy:\nBecause I'm not the only one.\nDzisiejsza noc- po prostu porażka. Jestem niewyspana, zdenerwowana, wkurwiona, wyglądam beznadziejnie i tak samo się czuję. Niby mam tyle do roboty, ale szczerze mówiąc to nie chce mi się ruszyc dupy. Nic mi się nie chce, poszłabym spac, ale nie wytrzymam kolejnej dawki pojebanych snów. Nienawidzę tego. Obudziłam się i stwierdziłam, że mało co mnie obchodzi los ludzki, śmieję się z problemów obcych, są dla mnie banalne i niepotrzebne, nie zawracam sobie nimi głowy. Naprawdę musi mi ostro zależec, żebym siedziała z nerwicą i ściśniętym żołądkiem, kiedy o kogoś się martwię, o to jak się wszystko potoczy, co się stanie. Przeżywam razem z tą właśnie osobą. Wczoraj czytając jakze przejmujący problem nastolatki zalewałam się łzami ze śmiechu, mój brat zaczął coś krzyczec, bo też miał jakich głupi problem, to mu powiedziałam 'Ludzie! jakie wy kurwa macie durne problemy!?" i jakby to Paulinka powiedziała 'weście się!'. Naprawdę wszyscy są pokrzywdzeni przez los, samotni, nikogo nie mają, użalają się, a kurwa nie wezmą pod uwagę tych, których dobrze znają i są z nimi zawsze. Bo są tacy ludzie, no ale jak są, to po co o nich wspominac- są i już. Żałosne i smutne, bo niektórych pomijamy.\nIdźcie. W pizdu z Waszym nędznym życiem.\nNo to do jutra. Idziemy się bawic ;*\nAutor: meds o 6/12/2010 1 komentarz:\n56. Back to the primitive\nWrócić do początków\nJebać całą twoją bzdurę\nWracamy aby to uwolnić\nStając twarzą w twarz z przeczeniem\nJebać wszystkich kiepskich naśladowców\nNie masz myśli gówna do mnie\nNiech to krwawi...\nWzbogaciłam się o całe dwie koszulki za co jestem cholernie wdzięczna kasie z mojego konta. Oczywiście spodni nie upolowałam, ale myślę, że w poniedziałek odwiedzę Croppa i coś kupię. Dzień zajebiście ciężki, niedośc, że duszno, to jeszcze prawie same przedmioty na których mogliby mnie jeszcze dopytac. Ale mogę byc z siebie dumna, złapałam dzisiaj kolejne dobre oceny. I dziwię się czemu z WF'u chce mi wystawic 3, a nie dwa, przecież jestem takim leniem. Nigdy nie cwicze;) Jakby nie patrzec to nowy wuefista jest bardzo fajnym kolesiem, pierwsze wrażenie, kiedy dowiedziałam się, że kiedyś był metalem było nie do opisania, nikt by nie powiedział, gdyby go teraz zobaczył. Ale niestety wyżywa się na mnie za nazwisko- 'to za moją wychowawczynię!' i 30 brzuszków. Pozdrawiam uczniów 2LO, których uczy ciocia Asia :F\nNie wiedziec czemu dzisiaj znowu naruszyłam to, co sobie ułożyłam i schowałam w środku, żeby tak bardzo nie bolało. Kurde. Śmierc ojca, nieprzyjemna sprawa. Dzisiaj zauważyłam, że nic z tamtych dni po pogrzebie nie pamiętam. NIC. totalna pustka, to jakby wyrwane z mojego życia. Jedyny motyw, który głęboko zapadł mi się w pamięci to poniedziałkowy telefon od ciotki ze szpitala i mama na podłodze, klęcząca zapłakana, histeryzująca. I moja reakcja- totalne osłupienie, zero łez, zero jakiegokolwiek zainteresowania. Wiem tylko, że chodziłam z pokoju do pokoju bez celu, atmosfera w domu chyba nie była ciekawa- nie pamiętam. I jeszcze pamiętam ten nieszczęsny 5 lutego, moje 10 urodziny, Katedra, masa ludzi... pielgrzymka dosłownie, trumna na środku i uspokajajace pastylki od babci, których połknęłam ze 30 na mszy. Wtedy wszystko do mnie dotarło - nie ma go! nie ma już w nim życia, zostało tylko ciało dzięki któremu się poczęłam. Nie ma nic, nie ma taty, nie ma go, wieczorem, nie wraca z pracy, nie bawi się z psem, nie ogląda wieczornych wiadomości, nie ma spacerowania z nim w słoneczne niedziele, nie ma śmiechu, nie ma wspólnych rozmów, nie ma chodzenia na zakupy, nie ma się do kogo przytulic, nie ma kogo podziwiac, nie ma komu pomagac przy naprawie sprzętów, nie ma z kim pośpiewac, nie ma jego oczu, nie ma jego spokoju, nie ma jego radości na widok mamy, nie ma miłości, która pomiędzy nimi była. Zabrał to ze sobą. Pamiętam. Ta pieprzona nieszczęsna środa i wtorek i poniedziałek, kiedy umarł, kiedy jego ciało było w domu, kiedy był pogrzeb, te pieprzone dni zabrały mi całą radosc z życia. Moja nerwica nie dawała mi spokoju, nie mogłam oddychac, dusiłam się, telepały się moje ręce, moje płuca, serce o mało nie wyskoczyło mi z piersi, chciałam umrzec, uciekałam z domu, ze szkoły po lekcjach nie chciałam tam wracac, wszystko kojarzyło mi się z ogromnym bólem i cierpieniem. Nienawidzę tamtego okresu, nienawidzę tego, że Cię nie MA, że odszedłeś ze wszystkim. Że nas zostawiłeś. Miałeś szansę... wolałeś cierpiec, wolałeś odejsc, wybrałeś niebo. Po śmierci ojca nie mogłam przełknąc piosenki O.N.A- kwaśna przygoda, którą często z Gośką męczyłyśmy. Nie mogłam jej słuchac, nie mogłam wydobyc z siebie słowa, żeby ją zaśpiewac. Zawsze przewijałam kasetę do 'Niekochanej'. Tyle pamiętam... Reszta się gdzieś zapisała, ale nie potrafię tego odtworzyc.\nNotkę zaczęłam pisac o 19:30, ale cholera... Przyszła Oliwia i jakoś nie miałam weny przy niej pisac. Ale cieszę się, że przyszła, nigdy bym się po niej nie spodziewała, że słucha Huntera. No cholera. Normalnie aż zaklęłam. Dziewczyna ma gust, brawa dla niej. Najlepsze jest to, że ma dopiero 15 lat? Młodo zacznie to dobrze skończy. Umówiłam się z Nią na jabola, stwierdziła, że chce poczuc jak to jest, kiedy 'odpływasz'. Już ja jej to zapewnię.\nWieczór spędziłam na pogawędkach na muzyce i przygotowaniach do wesela. Będzie zajebiście.\nA! Sowa dzisiaj podstawiła nogę Krecikowi, prawie się wyjebał. Ze śmiechu nie mogłam wrócic do sali jednocześnie go mijając. Kurwa... leżałam przy sklepiku i zalewałam się łzami ze śmiechu. Sowa ;* [na foto]\nAutor: meds o 6/11/2010 Brak komentarzy:\n55. Closer to death\nChciałabym wiedziec czy Twe oczy\nbeda wciaz szukac mnie\nRazem czy osobno w naszym zyciu\nNasza przyszłość jest wspaniałą tajemnica\nJestem przerażona, boje się\nbo nie chce byc samotna\nUfam potedze naszej miłości\nJak w nic innego...\nSpodobało mi się. Właśnie zdałam sobie sprawę, że mamy już 10 czerwca, czas mi ucieka tak szybko, te dni są takie cudowne, że dopiero co się zacznie to już się kończy. Najlepsze są wieczory, o tak. A później zmęczona padam na łóżko i zasypiam w swoich myślach i marzeniach. Marzenia- w sumie niewiele ich teraz mam, większośc spełniła się w kwietniu i nadal się spełnia. To jest dla mnie teraz takie oczywiste- jesteśmy. A kiedy nas nie było to wszystko wyglądało jak poprzewracana bajka. Zupełnie jak 'Raki' raz czytasz tak, a od końca wychodzi Ci zupełnie inny sens. Przyszłośc bez sensu. przyszłośc bez drugiej osoby to żadna przyszłośc, tylko trzeba znaleźc tego odpowiedniego osobnika płci przeciwnej, którego pokochamy całym sercem.\nPoczułam to na własnej skórze, tą pustkę, ten smutek, żal, zapłakane dni, niekończące się piosenki, które doprowadzają Cię do łez, do masy wspomnień, w każdym mijanym miejscu widzisz sytuacje, które tam się wydarzały. Ja sama często wracałam do początku, na cmentarz, na sam koniec cmentarza. Nienawidziłam tego miejsca! Tak bardzo... Zawsze szłam tam i dołowałam się Disturbedem i Mansonem, którego przez cały okres dwóch miesięcy nie mogłam łyknąc... Remember... Zaczynała się piosenka to wpadałam w ostrą histerię. Straszne, ale prawdziwe.\nI wieczory... przy Running to the edge[...] ze zdjęciami w dłoni, na podłodze w byle jakich ciuchach, zapłakana.\nPo co ja to piszę?\nKiedy o tym wszystkim myślę-zaraz ogarnia mnie ta fala co wtedy, kiedy to czułam.\nNajlepsze jest to, że z zamyślenia wyrywa mnie niespodziewany sms i od razu uciekam myślami do moich Zielonych Oczu.\nCo do dzisiaj- WOK 4, Technologia fryzjerka 4, materiały fryzjerskie 3, higiena 4. Radośc x3333333 oczywiście nie obyło się bez bólu głowy- cholerna pogoda przegrzewa mi mózg nie mogę się na niczym skupic. Ale przetrwałam, jutro tylko PO i biologia, a później zakupy! Lubię mojego towarzysza zakupów, a może odwrotnie...? Kto tu komu towarzyszy? :P\nI jeszcze jedno- odblokowałam konto internetowe! Brawa dla mnie. Chodzenie na zakupy z kartą bez świadomości ile ma się na koncie nie jest wcale przyjemne. Ale teraz wiem, ile nie przekroczyc.\nAve dwukropek de\nAutor: meds o 6/10/2010 Brak komentarzy:\n81. I love liitle girls they make me feel so good....


IT Professional / Archiwum / LENOVO THINKCENTRE M75Q 2\nStrona główna Archiwum Październik 2021 Stacje robocze LENOVO THINKCENTRE M75Q 2\nData publikacji: 23-09-2021 Autor: Grzegorz Wieczorek\nDziś wiemy już, że powtarzane od lat zapewnienia o nastaniu ery post-PC możemy – przynajmniej na razie – włożyć między bajki. Owszem, smartfony są coraz potężniejsze, jednak sieciowe narzędzia analityczne wykazują coraz mniejszą popularność tabletów, zaś wszelkiej maści próby łączenia smartfonów z komputerami, jak np. Microsoft Continuum, Samsung DeX czy Ubuntu Convergence, nie wyrosły na nic ponad ciekawostkę. Po migracji Maców na architekturę ARM na dobrej drodze do zapewnienia kompletnej konwergencji i zatarcia granic pomiędzy klasami urządzeń zdaje się być Apple, lecz zapewne jeszcze wiele wody upłynie, zanim granice te faktycznie przestaniemy dostrzegać.\nOgromny wpływ na rynek PC miała rzecz jasna także pandemia – z miesiąca na miesiąc sprzedaż pecetów szybowała w górę i dotyczy to nie tylko komputerów mobilnych, ale także solidnych, stacjonarnych stacji roboczych. Przy czym ich stacjonarność nie stoi już dziś w sprzeczności z kompaktowymi wymiarami – gdy najlżejsze 14-calowe ultrabooki ważą dziś ok. 900 gramów, Lenovo ThinkCentre M75q ma masę wynoszącą ledwie 1,32 kg. A pamiętać należy przecież, że przy wyborze tej klasy sprzętu zyskujemy niedostępne dla szeroko pojętych komputerów mobilnych zalety: wydajność wysokonapięciowych procesorów oraz możliwość wygodnej rozbudowy zarówno pamięci operacyjnej, jak i masowej.\n> Pierwsze skrzypce\nTrzeba przyznać, że w ostatnim czasie na półce kompaktowych stacjonarnych komputerów osobistych kierowanych do klienta biznesowego i specjalistów IT wyróżniły się produkty Lenovo, czego przykładem może być stacja Lenovo ThinkCentre M75q. Wyróżniły i to pod kilkoma względami. Zanim jednak przejdziemy do ich omawiania, dokonajmy autopsji, czyli przyjrzyjmy się specyfikacji sprzętowej. W najbardziej zaawansowanym wariancie pierwsze skrzypce gra procesor AMD Ryzen 7 PRO 4750GE – montowana na sockecie AM4/1331 8-rdzeniowa i 16-wątkowa jednostka taktowana do 3,1 GHz w standardowym trybie pracy oraz do 4,3 GHz w trybie turbo, przy czym zachowano 35-watowe TDP. Procesor wyposażony jest w 512 kB cache L1, 4 MB L2 oraz 8 MB M3. Całość została wykonana w siedmionanometrowym procesie technologicznym (według nomenklatury stosowanej przez TSMC) i z użyciem tranzystorów FinFET.\nWzmianka o zastosowanym sockecie nie jest przypadkowa – na forach trwają żywe dyskusje nad terminem, w którym bieżący standard zostanie zastąpiony przez AM5, jednak oficjalnych potwierdzeń ze strony AMD jak dotąd brakuje. W dokumentacji znaleźć możemy szczątkowe informacje, że AM5 może pojawić się na rynku już w bieżącym roku, a naiwnie byłoby mieć nadzieję, że przy okazji kolejnych procesorów AMD pojawią się także modele kompatybilne ze starszymi gniazdami. Sytuacja jest jednak i tak po stokroć bardziej komfortowa niż w przypadku procesorów konkurencji – ta zmienia sockety niemalże z generacji na generację procesorów, de facto wymuszając na klientach częstą i kosztowną wymianę płyt głównych. Nie sposób także pominąć faktu, że inwestycje w płyty główne z socketami, które dopiero co pojawiły się na rynku, mogą narażać użytkowników na kontakt z chorobami wieku dziecięcego nowej platformy.


San Juan odnaleziony\nWielozadaniowy statek badawczy Seabed Constructor. Wyslane z jego pokladu roboty odnalazly wrak San Juana. Fot. Swire Seabed\n17 listopada we wczesnych godzinach porannych, specjaliści z firmy Ocean Infinity, zaokrętowani na pokładzie jednostki badawczej Seabed Constructor, zidentyfikowali obiekt o długości około 60 m, który – jak się wkrótce okazało – jest wrakiem zaginionego 15 listopada ub.r., argentyńskiego okrętu podwodnego San Juan.\nTragiczny rejs San Juana (S 42, typu TR-1700) rozpoczął się 25 października 2017 r., kiedy to okręt opuścił swoją bazę macierzystą w Mar del Plata, udając się w kierunku archipelagu Ziemi Ognistej, gdzie w dniach 6 – 9 listopada, wziął udział w ćwiczeniach Armada de la República Argentina (ARA) pod kryptonimem „Etapa de Mar III”. Głównym punktem szkolenia San Juan było unikanie wykrycia przez siły ZOP oraz ataki na cele nawodne. Ćwiczenia te były odpowiedzią Argentyny na zintensyfikowanie przez Wielką Brytanię operacji o charakterze militarnym w pobliżu Archipelagu Falklandów. Po ich zakończeniu San Juan wszedł do bazy morskiej w Ushuaia (La Base Naval Integrada Almirante Berisso – BNUS), gdzie odtworzono jego gotowość bojową, a także udostępniono okręt do zwiedzania dla mieszkańców. Główki wyjściowe minął 11 listopada o 03:00, a po raz ostatni łączność z dowództwem nawiązał cztery dni później, o 08:36. San Juan znajdował się wówczas na wodach Zatoki San Jorge w odległości około 432 km od wybrzeża, na wysokości miejscowości Puerto Madryn.\nMiędzynarodowa operacja poszukiwawczo-ratownicza od samego początku realizowana była pod auspicjami agencji ISMERLO, która o fakcie zaginięcia okrętu poinformowana została dopiero 17 listopada. Zainicjowana w tym samym dniu, zakrojona na szeroką skalę akcja poszukiwawczo-ratownicza nastawiona na uratowanie załogi, trwała nieco ponad dwa tygodnie i zakończyła się 30 listopada. Wówczas rozpoczęto drugą fazę, czyli operację poszukiwania, której celem było w ogóle odnalezienie zaginionego okrętu. W obu powyższych fazach udział wzięło aż 18 państw, które na jej potrzeby wydelegowały okręty, samoloty, systemy ratownicze, a czasem także niezbędne wyposażenie, specjalistów i doradców. 17 listopada swój wkład w poszukiwanie San Juana dołożyła argentyńska agencja kosmiczna CONAE (Comisión Nacional de Actividades Espaciales), która aktywowała program International Charter ‚Space and Major Disasters’. Jest to międzynarodowa inicjatywa na rzecz pomocy humanitarnej i charytatywnej. Państwami zaangażowanymi są m.in. USA, Rosja, Japonia i Indie. Zgodnie z przyjętymi procedurami, po zainicjowaniu programu przez któreś z państw-sygnatariuszy, wszystkie satelity zostają przydzielone do realizowania konkretnego zadania. Na podstawie uzyskanych od dowództwa ARA informacji, w tym tych o kursie jednostki i jej prędkości, jako rejon poszukiwań ustalono obszar o powierzchni 482 507 km² (dla porównania Polska ma 312 679 km²). Zadania siłom poszukującym nie ułatwiała jesienna aura i panujące w rejonie południowego Atlantyku trudne warunki hydrometeorologiczne – silny wiatr wiejący z prędkością ok. 70 w. oraz wysokie, sięgające 5 – 6 m, fale.\nWraz z intensyfikowaniem operacji, wzrastała liczba wydzielonych sił i środków. W szczytowym momencie (pod koniec listopada) w poszukiwaniach zaginionej jednostki zaangażowanych było już 27 okrętów i statków (także badawczych i hydrograficznych) oraz 9 samolotów patrolowych i ZOP (m.in. najnowsze amerykańskie P‑8A Poseidon). Tę zakrojoną na szeroką skalę operację wspierało 5 ciężkich i 10 średnich samolotów transportowych oraz latające laboratorium NASA P‑3B Orion. Do Argentyny dostarczono także dwa najnowocześniejsze systemy ratowania załóg okrętów podwodnych, czyli amerykański system SRDRS (Submarine Rescue Diving Recompression System) z głębokowodnym pojazdem ratowniczym Falcon, autonomiczny pojazd podwodny (AUV) typu Bluefin-12D oraz zdalnie sterowanym Sibitzky (typu CURV-21), jak też NATO-wski system NSRS z głębokowodnym pojazdem ratowniczym SRV. Tym samym bezpośrednio w poszukiwaniach udział brało ponad 4000 żołnierzy i marynarzy z 8 państw, podczas gdy kolejne 10 przesłało do Ministerstwa Obrony Argentyny deklaracje o gotowości do wydzielenia sił i środków, wraz z wybranym wyposażeniem. Były to: Niemcy, Australia, Kanada, Kolumbia, Hiszpania, Francja, Japonia, Peru, Ekwador oraz Urugwaj.\n23 listopada rzecznik prasowy ARA ujawnił istnienie, wówczas jeszcze nieznanej, zarejestrowanej 15 listopada o godz. 10:58 czasu lokalnego, anomalii akustycznej, której miejsce wystąpienia określono jako zbliżone do spodziewanej ostatniej pozycji San Juan (φ=45°10,0’S; λ=059°42,0’W, w odległości około 326 Mm na wschód od miasta Comodoro Rivadavia). Anomalię tę wychwyciły dwie stacje nasłuchowe należące do międzynarodowej agencji ds. kontroli wybuchów jądrowych CTBTO (Comprehensive Nuclear-Test-Ban Treaty Organization) zlokalizowane na Wyspie Wniebowstąpienia oraz Archipelagu Wysp Crozeta. Jak sprecyzowano w przekazanym władzom Argentyny dokumencie, anomalia ta była intensywna, aczkolwiek krótka i nie była zjawiskiem naturalnym, ani wynikiem eksplozji jądrowej. Znacznie szerszą analizę uzyskano po przekazaniu zebranych danych wydziałowi akustyki wywiadu US Navy. Określili oni, że zarejestrowany dźwięk był wynikiem implozji kadłuba okrętu podwodnego znajdującego się na głębokości około 390 m (jak się później okazało ten parametr nie został poprawnie określony), a moc implozji odpowiadała sile 5675 kg TNT. W wyniku uszkodzenia kadłuba woda wdarła się do niego z prędkością 3333 km/h (!), powodując zniszczenie okrętu w zaledwie 1⁄25 sekundy.\nZastanawiająca może być postawa zainteresowanej strony. Dowództwo ARA wielokrotnie odmawiało udzielania precyzyjnych informacji dotyczących utraconego okrętu. Początkowo twierdzono bowiem, że San Juan w dniu zaginięcia kontaktował się sporadycznie, tymczasem obsługująca połączenia satelitarne firma Tesacom ujawniła biling rozmów wykonanych 15 listopada. Wynika z nich, że w tym dniu, pomiędzy godzinami 01:00 a 08:36, załoga San Juan nawiązywała kontakt z dowództwem w Mar del Plata aż ośmiokrotnie. Spośród nich siedmiokrotnie dokonywano transmisji danych (sumarycznie sesje trwały ponad 50 minut). Jeden z przesłanych wówczas meldunków, ujawniony notabene dopiero 27 listopada, zawierał informację o pożarze w dziobowej jamie bateryjnej (nr 3), spowodowanym zapłonem wodoru wydostającego się z zalanych, przez dostającą się do wnętrza kadłuba wodę z nieszczelnego systemu chrapów. Dalej dowódca informuje o ugaszeniu pożaru oraz o wyłączeniu dziobowych baterii i przejściu na zasilanie z rufowych. Jedyne połączenie głosowe nawiązano o godz. 06:19 i trwało ono około 5 min. Do tego faktu strona argentyńska przyznała się z kolei dopiero 5 grudnia.\nStatek pasażerski m/s Halka


1000zł premi za otworzenia konta - www.pozyczka.fora.pl\n1000zł premi za otworzenia konta\nWysłany: Wto 16:23, 28 Paź 2014 Temat postu: 1000zł premi za otworzenia konta\nAtrakcyjny rachunek bankowy Credit Agricole umożliwia otrzymanie nawet do 1000 zł premii (jednorazowo 100 zł z tytułu pierwszego wpływu na Konto, do 300 zł z tytułu płatności za media oraz do 600 zł za korzystanie z usługi CAsaver).\nJa tam zamiast kombinowania, wolałbym zwykłe i sprawdzone konto. Nie chcę premii do 1000 zł, chcę stabilne i w miarę proste konto, które nie kosi mi pieniędzy na każdym kroku. Teraz mam zamiar testować [link widoczny dla zalogowanych]: Czy może ktoś go ma?\nOstatnio zmieniony przez mclain dnia Śro 20:52, 07 Paź 2015, w całości zmieniany 1 raz


Wojciech Zając 23.07.2021 15:50\n23 lipca mija dziesięć lat od śmierci Amy Winehouse. Z tej okazji i ku pamięci zmarłej wokalistki, program BBC Two wyemituje dokument "Reclaiming Amy", który po raz kolejny opowie o jej burzliwym życiu i karierze muzycznej. Tym razem jednak historia będzie opowiedziana słowami jej matki - Janis Winehouse. Kobieta cierpi na stwardnienie rozsiane i z obawy o całkowitą utratę pamięci zdecydowała się opowiedzieć swoją perspektywę historii córki. Z okazji premiery dokumentu do sieci przedostają się wcześniej nieopublikowane wywiady z Winehouse. O jednym z nich napisał "The Sun" - materiał ma pochodzić z 2003 roku, a piosenkarka przyznaje się w nim do zażywania alkoholu już w bardzo wczesnym wieku.\nNieznany wywiad z Amy Winehouse\nWinehouse, w wywiadzie ujawnionym przez "The Sun", opowiada o swoim uwielbieniu do whisky. 20-letnia wówczas gwiazda przyznała, że pije trunek "jakoś od ośmiu lat", co oznaczałoby, że zaczęła spożywać alkohol w wieku 12 lat.\nUwielbiam Jacka Danielsa. Po prostu go uwielbiam. Kocham. Jest świetny. Piję każdego dnia, ale nie zawsze Jacka. Jacka Danielsa pije jakoś od ośmiu lat. Kiedy jesteś młodszy i chcesz się upić bardziej niż każdy inny, wybierasz whisky.\nJak wykazała sekcja zwłok, artystka zmarła od zatrucia alkoholowego. W chwili odejścia miała w organizmie ponad cztery promile. Niedawno mama Amy Winehouse, Janis, wspominała ostatnie słowa, które zamieniła z córką. Nowy dokument o Amy Winehouse będzie można obejrzeć 23 lipca.


Ben Venue i ten doskonały widok ze szczytu! - Blogowisko.net\nBen Venue i ten doskonały widok ze szczytu!\nOpublikowany dnia 26 czerwca 2020 26 czerwca 2020\nBen Venue to jeden ze szczytów górskich w Szkocji, który chcieliśmy zdobyć już od dawna. Okolice The Trossachs odwiedzamy bardzo często. Przeważnie spacerujemy wokół licznych jezior, których tutaj nie brakuje. Ale jak wiadomo zawsze ciągnie nas w góry! Nasi znajomi podesłali nam niedawno zdjęcia, dzięki którym błyskawicznie podjęliśmy decyzję o podróży.\nNa początek chcielibyśmy pokazać Wam krótki film z wyjazdu!\nGdzie zostawić samochód?\nDla zwiedzających dostępny jest płatny parking tuż na początku trasy.\nturystyka Atrakcje nad Loch Lomond, Co warto zobaczyć w Szkocji, co warto zwiedzić w szkocji, Góry w Szkocji, Szkocja, szkocja co warto zobaczyć, Szkocja co zobaczyć, szkocja góry, szkockie góry, Wiecznie Wolni - podróże po świecie\nPoprzedni Poprzedni post: Winylowy Przegląd #5 (26.06.2020)\nNastępny Następny post: Recenzja – Teufel Stereo M


Znajdź najlepszy projekt dla przyszłego domu - Informacje na każdy temat\nZnajdź najlepszy projekt dla przyszłego domu\nObecnie większość ludzi marzy o tym, aby zamieszkać we własnym, wolno stojącym domu. Dzięki ogromnemu rozwojowi ekonomicznemu, który mogliśmy zaobserwować na przestrzeni ubiegłych, dziesięciu lat, coraz więcej obywateli stać na tego typu rozwiązanie.\nNiezwykle ważne jest w takiej sytuacji, żeby konstrukcja budynku, w którym chcemy mieszkać, jak najmocniej odpowiadała naszym zapatrywaniom.\nW takiej sytuacji mamy dwie opcje do dyspozycji. Droższe będą projekty domów piętrowych tworzone prze wykonawcę od początku, według naszego własnego pomysłu. W takiej chwili powinniśmy odszukać jak najlepszego eksperta, który sprosta danym oczekiwaniom. W internecie odszukamy sporo propozycji biur projektowych, przed wyborem konkretnego, należy poznać opinie dawnych klientów.\nPodobają Ci się notki opublikowane w naszym tekście? W takim razie czytaj wpis, który jest na kolejnej witrynie. W nim wyczytasz sporo detali.\nProjekty domów piętrowych potrzebują dużo czasu, także w rozróżnienia od cennika wybranego specjalisty, możemy spodziewać się dość wysokiego rachunku. Lecz dom budujemy raz w życiu, także warto zrealizować go zgodnie z naszym gustem.\nMimo to więcej osób decyduje się na gotowe projekty domów bez garażu. W takim przypadku musimy wybrać się do biura architektonicznego, wytypowanego w sposób przedstawiony powyżej. Tam przedstawiony nam zostanie kompletny katalog domów, które mogą być zrealizowane przez firmę. Wybór takiego projektu będzie kilkukrotnie tańszy niż alternatywa pierwsza, bowiem potrzebuje od architekta o wiele mniej nakładu pracy. Oczywiście, takie projekty domów bez garażu możemy delikatnie zmodyfikować, zmieniając obszar występowania okien lub drzwi.\nGdy zamierzamy postawienie domu, niezwykle istotne jest odpowiednie jego zaprojektowanie.\nMusimy zadbać o to, żeby bryła spełniała każde oczekiwania, gdyż będziemy tam mieszkać pewnie przez wiele lat. Biura architektoniczne proponują nam zestawy gotowych projektów, lub autorskie konstrukcje, sporządzone w zgodzie z naszymi sugestiami.


You are here: Home / Dom i Ogród / Posadzka epoksydowa / Separator z osadnikiem / Budowa domów z projektów gotowych\nZamawiasz projekt czy kupujesz gotowy?\nJednym z ważniejszych wydarzeń w życiu wielu ludzi jest budowa domu. Dróg, które pomogą nam zrealizować cel jest kilka. Niektórzy wolą zatrudnić projektanta, który pomoże im przy tworzeniu odpowiedniego projektu, na podstawie którego zostanie wykonany dom. Jest też alternatywna droga – budowa domów z projektów gotowych. Taki projekt łatwo znaleźć nawet w Internecie.\nWybór nie jest prosty, musimy doskonale wiedzieć co nam się podoba i jakie funkcje dom ma spełniać. Liczy się nie tylko ilość pokoi, ale również ich usytuowanie i wielkość. Budowa domów z projektów gotowych wydaje się być łatwiejsza, ale często klienci potrafią odrzucić setki takich projektów ponieważ nie do końca spełniają one ich oczekiwania. Plusem takiego rozwiązania jest na pewno cena. Gotowy projekt jest dużo tańszy niż taki zamówiony u architekta. Jeśli chodzi o czas, to też korzystniej jest kupić projekt już wykonany niż zamawiać, ponieważ czas oczekiwania jest znacznie krótszy.Jeśli jesteśmy elastyczni łatwiej będzie wybrać nam coś gotowego. Ludzie, którzy mają już jakąś konkretną wizję, mogą mieć pewne trudności z takim rozwiązaniem jak budowa domów z projektów gotowych, ponieważ odnalezienie konkretnego projektu, który już powstał w ich głowie może okazać się wręcz niemożliwe. Dużo zależy od naszego nastawienia i od środków jakimi dysponujemy. Niektóre popularne projekty są po prostu sprawdzone i modne więc idealnie wpasowują się w nowoczesne osiedla. Wtedy nie warto kombinować, być może lepiej postawić na klasykę.\nFrazy kluczowe: Gniewiński portal, docieplenie granulatem Radom, tanie taxi legnica, kubota l3200 cena, mezoterapia vivaderm, kostka fakturowana producent, plisy Oświęcim, kompleksowe usługi ślusarskie kraków, Fotoprzekaźnik Sick, Szybkoschnący Impregnat dekoracyjny zastosowanie, Szamba Betonowe Lesko\nUmywalka Simas Flow 88x50cm FL23, Umywalka Simas Frozen 91x50,5cm U90, taśmy transportujące Primacon, Całoroczne noclegi okolice Lidzbarka Warmińskiego, Miska wisząca WC Catalano Zero 55 1VS55N00, laweta Golub-Dobrzyń, Dochodzenie odszkodowań górniczych Konin, taśmy transportowe Primacon, Miska wisząca Catalano Zero 45 1VSV45N00, Umywalka Simas Flow 115x50cm FL03


Czterech kierowców straciło prawo jazdy w Ostrowsku - podhale24.pl\n26.10.2021, 17:03 | czytano: 8155\nMinionej nocy policjanci ruchu drogowego zatrzymali czterech kierowców, którzy przekroczyli dozwoloną prędkość o ponad 50 km/h ma terenie obszaru zabudowanego. Wszystkie wykroczenia miały miejsce w Ostrowsku na drodze wojewódzkiej 969.\nPolicjanci Wydziału Ruchu Drogowego nowotarskiej komendy sprawdzali stosowanie się kierowców do ograniczeń prędkości w obszarze zabudowany. Tylko do północy funkcjonariusze ujawnili czterech kierowców, którzy przekroczyli dozwoloną prędkość o ponad 50 km/h. Wszyscy kierowcy za popełnione wykroczenie stracili prawo jazdy na najbliższe 3 miesiące i zostali ukarani mandatami oraz 10 punktami karnymi.\n- Przypominamy, że zgodnie z taryfikatorem za przekroczenie dozwolonej prędkości powyżej 50 km/h grozi mandat karny od 400 do 500 złotych i 10 punktów karnych. Dodatkowo jeżeli przekroczenie prędkości ma miejsce na terenie obszaru zabudowanego kierowca traci prawo jazdy na najbliższe 3 miesiące - informuje asp. Dorota Garbacz z Komendy Powiatowej Policji w Nowym Targu.\nnieważny12:04, 27 października 2021\nPowinni jeszcze sprawdzić ok godz 6 rano i zobaczyć kierowców, którzy jadą ze żwirowni swoimi ciężarówkami. Ci to dopiero mają tor wyścigowy.\nSmok19:58, 26 października 2021\nNo widzisz tofik, ale potencjalny morderca to tylko potencjalny, a ty się nauczysz parkować :-)\nTofik18:37, 26 października 2021\nBrawo...chociaż i tak mało interwencji na drogach policjo. Jeździcie do byle jakich zgłoszeń od zazdrosnego sąsiada typu - auto zaparkowane od pasów 8,5 m zamiast 10. W tym czasie uziemilibyście kilku potencjalnych, drogowych morderców.\nDef17:39, 26 października 2021\nZapraszamy policję do Łopusznej. Na głównej drodze to samo.\ngaz17:31, 26 października 2021\nBezduszni nawet w nocy polują.\nWujek17:26, 26 października 2021\nZa co 400 a za co 500?\nWedług uznania? Powinno byc 500 w tak naprawde to 1500 .\nPrzy 100km na godzinę co Ci pseudo kierowcy widzieli w swoich światłach? Szczególnie gdy lampy uliczne świecą jak latarka z PRLu.\nPozorna oszczędnosc na bezpieczeństwie.


Jak dobierać akcesoria rowerowe? - internetowy sklep rowerowy Olympicsport.pl\nWiele modeli rowerów sprzedawanych jest razem z określonymi akcesoriami – rzadko zdarza się jednak, że kupiony bicykl od razu posiada wszystkie dodatki, których potrzebuje ich właściciel. Dobór poszczególnych akcesoriów – podobnie jak i samego roweru – powinien być przemyślany i pokierowany przede wszystkim naszymi potrzebami oraz tym sposobem używania roweru.\nPrzydatnym gadżetem okaże się na pewno również licznik, dzięki któremu dowiemy się, jak szybko jedziemy, ile kilometrów przejechaliśmy danego dnia i wiele więcej – wszystko zależy od tego, na jaki model licznika się zdecydujemy.\nStarsze liczniki rowerowe komunikowały się z czujnikiem mocowanym przy kole za pomocą kabelka, jednak dziś standardem – nawet w najtańszych modelach jest komunikacja bezprzewodowa.\nKiedy mowa jest o narzędziach, nie sposób zapomnieć również o pompce i zestawie do łatania dętek, które zawsze powinniśmy zabierać ze sobą na dłuższe wypady.\nRzecz jasna, jeśli sami potrafimy całkowicie zadbać o swój rower, zestaw naszych narzędzi będzie jeszcze większy – w takich przypadkach jednak sami najlepiej będziemy wiedzieć, jakich narzędzi potrzebujemy.


Wigilia na Rynku Nowomiejskim - Pomia.pl - Portal Pozytywnych Treści\nRegiony:Kujawsko-Pomorskie:Aktualności Bydgoszcz:Wigilia na Rynku Nowomiejskim\nWigilia na Rynku Nowomiejskim\nNadrzędna kategoria: Bydgoszcz\tKategoria: Aktualności Bydgoszcz Opublikowano: środa, 19 grudzień 2012 10:07\nWigilia na Rynku Nowomiejskim w Toruniu\nWspólne kolędowanie, spotkanie ze świętym Mikołajem i jego reniferami, życzenia, barszcz oraz pierogi z kapustą i grzybami – tak zapowiada się miejska, plenerowa wigilia. Opłatkowe spotkanie torunian odbędzie się 22 grudnia 2012 r. na Rynku Nowomiejskim.\nMiejska wigilia dla potrzebujących odbędzie się już po raz czwarty. Co roku cieszy się dużą frekwencją. Przychodzą na nią nie tylko ludzie ubodzy, ale także samotni oraz ci, którzy po prostu chcą w świątecznej atmosferze złożyć życzenia innym mieszkańcom Torunia. W tym roku spotkanie odbędzie się 22 grudnia w godz. 16.00 – 19.00. Tradycyjnie już świętować będziemy przy Szopce Bożonarodzeniowej. To jedna z największych plenerowych szopek w Polsce - ma powierzchnię 180 metrów kwadratowych. Ozdabia ją zakupionych dwa lata temu 25 polichromowanych figur naturalnej wielkości.\n- Tegorocznemu wigilijnemu spotkaniu prezydenta Torunia z mieszkańcami towarzyszyła będzie wyjątkowa oprawa artystyczna i wiele atrakcji dla dzieci. W magiczną atmosferę Świąt Bożego narodzenia wprowadzi torunian barwna świta Świętego Mikołaja: baśniowe elfy i dwa oswojone renifery z Laponii. Będą także konkursy z nagrodami oraz wypiek świątecznych pierników – mówi dyrektor Toruńskiej Agendy Kulturalnej Krystian Kubjaczyk. – Mamy też dobrą wiadomość dla zapracowanych osób, które nie zdążyły rzucić się jeszcze w wir przedświątecznych przygotowań. Podczas konkursów, oprócz zabawek dla dzieci, będzie także można wygrać piękne choinki ufundowane przez Lasy Państwowe.\nO godz. 16.00 prezydent Torunia oraz ks. bp. Andrzej Suski złożą mieszkańcom świąteczne życzenia, podzielą się opłatkiem oraz zasiądą wraz z nimi do wigilijnego stołu. Znajdą się na nim tradycyjne pierogi z kapustą i grzybami, kapusta z grzybami, ciasta oraz barszcz.\n- Wigilijny stół stanie w wielkim namiocie. Jednorazowo do posiłku zasiąść będzie mogło ok. 150 osób, ale całe spotkanie przygotowane zostanie na ok. 1,5 tysiąca osób – mówi dyrektor Biura Toruńskiego Centrum Miasta Andrzej Szmak. – Jak co roku plenerową wigilię na Rynku Nowomiejskim zorganizowano przy wydatnej pomocy kilkunastu toruńskich sponsorów. Finansowo wsparły przedsięwzięcie „Geofizyka Toruń” sp. z o.o., „MARBUD” Grupa Budowlana S.A., , EDF Toruń S.A., „Budlex” S.A., Hipermarkety REAL Toruń, MAKRO Cash&Carry Polska S.A., Carrefour Toruń, Przedsiębiorstwo Inwestycyjne Bud-Tech Sp. z .o.o., „Brun-Pol” Kujawy Pomorze Sp. z o.o., FHU „LUX” i Konsul Honorowy Peru dr Stanisław Rakowicz. Pomoc rzeczową natomiast przekazały firmy: „Bresse-Pol” Sp. z o.o. – operator sklepów sieci handlowej POLO Market, „Nova Trading”, Fundacja „Bank Żywności” w Toruniu, Toruńskie Zakłady Materiałów Opatrunkowych S.A., a także Hotel „Filmar”, który serować będzie gorące paszteciki z barszczem oraz Hotel „Heban”, który przygotuje zimne wigilijne zakąski.\nOczywiście nie zabraknie także kolęd w wykonaniu w wykonaniu „Con Anima” - Chóru Nauczycielskiego z Torunia i „Promyków Maryi” – scholi z parafii Św. Józefa w Toruniu. Z koncertem „Kolęda dookoła świata” wystąpi także grupa Polski Cukier Band.\nOrganizatorami wydarzenia są Biuro Toruńskiego Centrum Miasta i Toruńska Agenda Kulturalna. Zaangażowane są także inne jednostki Urzędu Miasta, m.in. Miejski Zarząd Dróg, Targi Toruńskie sp. z o.o., Miejskie Przedsiębiorstwo Oczyszczania sp. z o.o., Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie, Straż Miejska, Wydział Gospodarki Komunalnej.\n- Porządku podczas spotkania pilnować będą zwiększone partole Straży Miejskiej oraz policji. Organizacja ruchu wokół Rynku Nowomiejskiego na czas Wigilii zostanie zmieniona. W godz. 7.00 – 20.00 zamknięta będzie dla ruchu pierzeja zachodnia Rynku będąca przedłużeniem ulicy Prostej w związku z montażem namiotu, pod którym stanie wigilijny stół – dodaje Agnieszka Wiśniewska z Biura Toruńskiego Centrum Miasta. - Na północnej pierzei Rynku Nowomiejskiego otwarte będą stoiska Jarmarku Bożonarodzeniowego.\nPrzy szopce kolędować będziemy nie tylko w czasie miejskiej wigilii. 23, 27, 28, 29 i 30 grudnia, a także 2, 3, 4 i 5 stycznia odbędzie się tam cykl koncertów kolędowych. Jego zwieńczeniem będzie Parada Trzech Króli, czyli barwny pochód z Rynku Staromiejskiego na Nowomiejski, gdzie w repertuarze własnym i – oczywiście – kolędowym wystąpi zespół Brathanki. Początek parady o godz. 15.00.