Powiat wadowicki. Sadyści faszerują kiełbasy gwoździami. Właściciele psów boją się o życie pupili | Gazeta Krakowska\nBogumił Storch 08.08.2020\nWłaściciele czworonogów z okolic Wadowic i Spytkowic ostrzegają się wzajemnie w internecie przed podrzucanymi przez sadystów parówkami i kiełbasami, nafaszerowanymi gwoździami i innymi ostrymi przedmiotami. Nie wiadomo, kto za tym stoi.\nWeterynarze ostrzegają, że taki kawałek pożywienia dla psa lub kota jest śmiertelnie groźny.\nPani Patrycja z okolic Ryczowa (gm. Spytkowice, pow. wadowicki) znalazła w swoim ogródku kawałki kiełbasy z dużym gwoździem w środku. Zdjęcia zamieściła w internecie, by ostrzec swoich sąsiadów przed kimś, kto najwyraźniej chce skrzywdzić domowe zwierzęta. O sprawie zrobiło się głośno a jej post miał blisko 200 udostępnień. Wszystkich poruszyło okrucieństwo sprawcy.\nTo podobno nie pierwszy taki przypadek w tej miejscowości:\n- Kilka miesięcy temu nasz pies w taki sam sposób otrzymał kurę nafaszerowaną trutką - dodaje pani Katarzyna.\nPorozkładane na chodnikach i trawnikach kawałki kiełbasy z igłami i gwoździami w poniedziałek oraz w środę zauważyli też mieszkańcy Wadowic w kilku różnych lokalizacjach.\nPoinformowali nas o tym Czytelnicy.\n- Jest tego coraz więcej. Apeluję by nie spuszczać psów ze smyczy i nie wypuszczać zwierząt samych z domu. Ja swojemu owczarkowi wyrwałem to z pyska w okolicach stadionu Skawy - opowiada Paweł z Wadowic.\nZjedzenie przez psa czy kota takiej kiełbasy może zakończyć się dla zwierzaka tragicznie: śmiercią w ogromnych męczarniach.\n- Jeśli gwoździe dostaną się do przełyku, mogą przebić jelita i doprowadzić do zapalenia otrzewnej. Jeśli nawet zabieg się uda, to zwierzę może i tak już nigdy nie wrócić do pełnego zdrowia - wyjaśnia Maria Zalewska, lekarz weterynarii.\nDodaje, że uszkodzenie nerek czy wątroby często leczy się do końca życia, a zwierzę musi być na specjalnych karmach i lekach.\n- Jeśli zobaczymy, że nasz pupil zjadł coś podejrzanego, trzeba od razu udać się do weterynarza i zrobić prześwietlenie. Pies niestety nie wyczuje metalu czy szkła w nadziewanej kiełbasie. Objawów może być bardzo wiele, ale nie muszą pojawiać się od razu - zaznacza.\nPolicjanci przypominają natomiast, by w takich sytuacjach nie tylko informować znajomych przez internet, ale przede wszystkim zgłosić sprawę policji, bo w końcu chodzi o przestępstwo polegające na znęcaniu się nad zwierzętami.\nZa taki czyn sprawcy może grozić do dwóch lat pozbawienia wolności a jego tożsamość może pomóc ustalić np. miejski monitoring. Jeśli ktoś dodatkowo taką "trutkę" podrzuca na cudzą posesję może też zostać oskarżony o włamanie na prywatny teren.\nJeżeli więc jesteśmy na spacerze z psem i widzimy kiełbasę z igłami, czy gwoździami, to zadzwońmy na 997 lub 112, warto też powiadomić straż miejską.


Każda z zakładek na stronie internetowej powinna mieć unikatowy tag <title>, który opisuje to co znajduje się w danej zakładce na stronie internetowej. Należy zwrócić uwagę na to, że tag ten wyświetlany jest w wynikach wyszukiwania czy w postach udostępnianych na portalach społecznościowych.\nKiedy ustalasz tagi <title> w swojej witrynie upewnij się, że:\n– Tagi są unikalne dla każdej podstrony,\n– Zawierają słowo kluczowe,\n– Ich długość nie przekracza 60 znaków ze spacjami.\nMeta tag description to podsumowanie treści, znajdującej się na Twojej stronie www. Opis ten również pojawia się w wynikach wyszukiwania. Chociaż nie pomoże w zdobyciu wyższych pozycji w wynikach wyszukiwania, poprawnie uzupełniony description może mieć duży wpływ na to, czy użytkownicy, którzy szukają w internecie produktu lub usługi zdecydują się wejść na Twoją stronę internetową.\nPodczas uzupełniania description, upewnij się, że:\n– Ich długość to: 100 – 150 znaków, włącznie ze spacjami,\n– Zawierają wezwanie do działania, które zachęci potencjalnych klientów do wejścia na stronę www\nPrzykład poprawnie uzupełnionego tagu title: O Nas | SIPLEX Studio – Tworzenie stron www – Kielce\nPrzykład poprawnie uzupełnionego tagu description: O nas. SIPLEX Studio – Tworzenie stron www. Projektowanie sklepów internetowych. Kielce ul. Mielczarskiego 47. Zadzwoń 691 498 206!\nRoboty wyszukiwarek „nie widzą obrazów”, więc trzeba im pomóc poprzez dodanie atrybutu alt do każdego obrazu na stronie www. Atrybut alt to krótki opis obrazu i może być również doskonałym miejscem do umieszczenia słów kluczowych. Należy jednak pamiętać o tym aby zawartość atrybutu alt była rzeczywiście powiązana z tym co widzimy na obrazku. Na przykład, kiedy na obrazku mamy plażę nie możemy w alt użyć frazy „tworzenie stron www”. Taki zabieg nie miałby najmniejszego sensu.\nZ punktu widzenia użytkownika znaczniki nagłówków służą do wizualnego podziału zawartości na sekcje. W HTML tagi nagłówków tworzą pewnego rodzaju hierarchię (od H1 do H6). To pozwala robotom wyszukiwarek zorientować się w zawartości strony (dzięki nagłówkom roboty „wiedzą” co jest bardziej a co mniej ważne na stronie internetowej ). Tworząc nagłówki na konkretnych podstronach pamiętajmy o tym że:\n– Na jednej podstronie może się znajdować tylko jeden nagłówek H1\n– Nagłówki powinny zawierać słowa kluczowe.\nMówiąc ogólnie, linkowanie wewnętrzne powiązania między wieloma podstronami na jednej stronie internetowej. Kliknięcie linka wewnętrznego na jednej z podstron prowadzi natychmiast do innego obszaru strony internetowej w ramach tej samej domeny. Linkowanie wewnętrzne jest ważne ponieważ:\n– Ułatwia użytkownikom poruszanie się po stronie internetowej (użytkownicy mogą szybciej znaleźć odnośniki do innych treści, które mogą ich zainteresować).\n– Pomaga robotom wyszukiwarek lepiej zrozumieć znaczenia treści na tej stronie.\n– Obniża współczynnik odrzuceń. Jeśli użytkownik wejdzie na stronę i szybko znajdzie odnośnik do czegoś czy będzie zainteresowany, są szanse, że przejdzie do kolejnej zakładki zamiast opuścić witrynę.\nPozycjonowanie i optymalizacja stron www to szereg długofalowych działań, które wymagają dużo czasu i cierpliwości. Nie ma tutaj drogi na skróty (jeśli będziesz próbował drogi na skróty możesz być pewien, że wcześniej czy później skończy się to karą od Google). Jeśli jakieś istotne aspekty optymalizacji zostały pominięte zachęcam do pisania o tym w komentarzach. Jeśli zbierze się jakaś dłuższa lista pomysłów zrobimy update artykułu.\nKamil Niewczas 13.09.2016


Internetowy Poradnik Komiksowy: Narzędzia\nCiekawą akcję przeprowadza magazyn internetowy Motyw Drogi, który publikuje zdjęcia i autorskie opisy miejsc pracy twórców komiksów:\nW poniższych tekstach nie podaję konkretnych marek. Po pierwsze, byłaby to forma reklamy, a po drugie poradnik powinien mieć formę ogólną. Każdy komiksiarz korzysta z innej kompilacji przyborów i przedstawianie mojej, jako jedynej właściwej, byłoby cokolwiek bezsensowne.\nIm więcej eksperymentów i niekonwencjonalnych rozwiązań, tym lepiej dla komiksu. Opiszę tu najbardziej podstawowe narzędzia, które na co dzień służą rysownikom do pracy. To, które z nich wykorzystacie i jakie jeszcze przybory wykorzystacie do rysowania, zależy tylko od Waszej inwencji.\nPapier - warto zainwestować w blok techniczny (około 2,5 zł za 10 kartek), który zapewni nam dobre wchłanianie tuszu, brak kleksów po drugiej stronie kartki lub na stole oraz trwałość przy gumkowaniu szkicu. Przy kolorowaniu farbami lub lawowaniu warto pokusić się o zakup bloku z odpowiednią fakturą. Wytrzymałe, gładkie bloki techniczne, które są stosunkowo tanie, posiadają gramaturę 180 - jest to wystarczająca grubość kartki, by uniknąć technicznych problemów podczas rysowania podstawowymi narzędziami. Myślę, że rysowanie komiksów warto zacząć od formatu A4 - pozwala on lepiej "ogarnąć" całą planszę i praca nad jedną stroną trwa dużo krócej, niż w przypadku A3 (czyli mniejsza szansa, że rzucimy to wszystko w cholerę:).\nOłówek - etap gumkowania komiksu można pominąć, kiedy stosuje się ołówki z kolorowym rysikiem. Można je dostać jedynie w specjalistycznych sklepach plastycznych. Czy warto w nie inwestować? Sprawa jest dyskusyjna. Kolorowe rysiki łamią się o wiele częściej, niż zwykłe. Czy lepsze są ołówki tradycyjne, czy automatyczne? Polecam automatyczne, ponieważ dzięki nim możemy zapomnieć o żmudnym temperowaniu. Ponadto, pozwalają one zachować jedną grubość kreski podczas całego procesu szkicowania. Jest to niezwykle ważne przy komiksach z bardzo szczegółową grafiką. Osobiście rysuję ołówkiem HB. Ołówki H często zostawiają ostre rowki w papierze, a ołówki B szybko się tępią.\nCienkopis - cienkopisy z czarnym wkładem to podstawowe narzędzie do inkowania zarówno dla początkujących, jak i zaawansowanych technicznie rysowników. Różnią się one grubościami końcówek (najczęściej występują przedziały od 0,05 do 0,8). Polecam cienkopisy bez płynnego tuszu w środku, ponieważ nie wylewają przy dłuższej styczności z papierem. Cienkopisy zapewniają spokojną linię, świetnie nadają się do inkowania m.in. stripów komiksowych.\nPędzelek - w odróżnieniu od cienkopisu, nadaje rysunkom dynamizm. Do rysowania na kartkach A4 oraz A3 polecam pędzelki rozmiarów 0,5, 1 lub 2 z włosiem naturalnym. Cena niezłego pędzelka, który nie rozkraczy się po pierwszym tuszowaniu, to około 8-10 złotych.\nTusz - przy doborze tuszu należy zwrócić uwagę na takie cechy jak: wodoodporność, natężenie czerni, gęstość i, oczywiście, ...cenę. Osobiście używam tuszu, który praktycznie nie blaknie i ma dosyć niską gęstość. Każdy jednak powinien samemu wypróbować tusze z kilku firm, by wybrać ten, który odpowiada mu najbardziej. Za tusz nie płacę więcej, niż 8 złotych. Przy intensywnym rysowaniu buteleczka starcza nawet na miesiąc.\nSkaner - pozwala nam przenieść rysunek zrobiony "na żywo" na komputer. Więcej o poprawnym skanowaniu można poczytać w dziale Tutoriale. O ile skaner nie posiada własnego panelu pozwalającego na ustawianie rozdzielczości i innych wartości skanowania, można skorzystać z darmowego programu IrfanView.\nProgramy graficzne - darmowym programem o wystarczającej liczbie narzędzi jest GIMP. Najpowszechniejszym jednak, mimo że dość drogim, programem jest Adobe Photoshop. Pozwala on m.in. pokolorować komiks, stworzyć lineart przy pomocy tabletu, wstawić tekst (choć akurat do tej czynności zalecane są inne programy). W Internecie krąży wiele tutoriali, jak korzystać z tych programów.\nTablet - dobrą alternatywą dla ręcznego rysowania jest posługiwanie się tabletem. Narzędzie jest dość drogie, a tańsze modele lubią się psuć, jednak bardzo ułatwia pracę nad komiksem i zapewniam, że taka inwestycja szybko się zwróci. Tablety mają różne rozmiary, jednak nawet mniejsze modele zaspokajają graficzne potrzeby naprawdę uznanych rysowników. Przy wyborze tabletu warto zwrócić uwagę, czy dany model posiada przyciski boczne, pod które można podstawić wiele pomocnych skrótów znanych z klawiatury. Filmiki prezentujące pracę tabletu można zobaczyć w dziale Video.\nWitam na stronie. Blog ma służyć jako punkt zaczepienia dla początkujących twórców komiksów. Poszczególne działy to próba stworzenia minikompendium podstawowej wiedzy o wymyślaniu i rysowaniu historii obrazkowych.\nArchiwum 12/12/10 (1)\n© by Poradnik Komiksowy. Obsługiwane przez usługę Blogger.


Internetowy portal brytyjskiego dziennika Times opublikował właśnie coś, co powinni przeczytać wszystcy podróżnicy i turyści mający wymagania większe niż kolejna Turcja, czy Egipt z Itaką. Jest to lista 100. serwisów internetowych, które – zdaniem Times Online – mogą najbardziej się przydać w planowaniu wyjazdów. Od stron na których możemy kupić bilety lotnicze, przez podróżnicze blogi i turystyczne społeczności, po wyszukiwarki hoteli, przecenionych wycieczek, ubezpieczenia podróżne, czy nawet sklepy z gadżetami dla globtroterów.\nCzęść polecanych serwisów jest bardzo znanych, bo przecież Kayak’a, czy SeatGuru nie trzeba już chyba nikomu reklamować; ale każdy na pewno znajdzie dla siebie w tej setce coś nowego i ciekawego. Zwłaszcza, że w proponowanej setce znalazły się tak wyspecjalizowane strony jak te, które adresowane są np. do rodziców podróżujących z małymi dziećmi, dla turystów w podeszłym wieku, czy dla tych którzy nie zatrzymują się w hotelach o standardzie niższym niż 5 gwiazdek.\nWarto także zajrzeć to kometarzy, bo wypowiadający się tam czytelnicy dzielą się chętnie swoimi propozycjami i podają adresy serwisów niesłusznie – ich zdaniem – pominiętych przez Times.\nWszystko oczywiście jest po angielsku i mocno british-centred, ale i tak – wydaje mi się – warte uwagi.\nDla tych, którzy wolą biletów szukać w Polsce – małe przypomnienie: mój subiektywny mini-poradnik napisany już ponad rok temu. Chyba wciąż aktualny.\nTak jak wówczas zachęcam Was do dzielenia się Waszymi adresami i sposobami na jak najtańsze podróże. Tutaj, albo w komentarzach sprzed zalinkowaną powyżej notką sprzed roku.\n>Technorati tags: turystyka, internet, Times, ranking\n03:58, tierralatina , Świat\nNeuroblastoma, czyli inaczej mówiąc nerwiak płodowy, to jeden z najczęściej dotykających małe dzieci nowotworów złośliwych. Diagnozuje się go zazwyczaj między pierwszym miesiącem, a drugim rokiem życia malucha. I niestety medycyna wciąż najczęściej jest bezradna. Mniej niż 40. proc. dzieci dotkniętych tym typem raka udaje się przeżyć.\nDlaczego o tym piszę? Bo jednym z instytutów prowadzących obecnie najbardziej obiecujące prace badawcze nad tym właśnie typem nowotwora jest Akademia Medyczna przy japońskim Uniwersytecie Chiba. I która mimo dysponowania potężnymi środkami zwróciła się o pomoc do propagowanego tu już przeze mnie World Community Grid.\nGdyby japoński uniwersytet miał się opierać tylko i wyłącznie na mocy obliczeniowej własnych komputerów, to szukanie lekarstwa mogącego zablokować działanie proteiny podejrzewanej o aktywny udział w mnożeniu się komórek rakowych neuroblastomy trwać mogłoby nawet 100 lat. Tymczasem japońscy naukowcy szacuja, że dzięki przetwarzaniu rozproszonemu, czas ten można skrócić do zaledwie dwóch lat...\nMożecie pomóc. Lub nie. Wybór należy do Was.\nThe cause of neuroblastoma is unknown, but most physicians believe that it is an accidental cell growth that occurs during normal development of the sympathetic ganglia and adrenal glands. It occurs most often during the first two years of a child's life, and has a high risk for disease relapse with survival rates of less than 40 percent.\nThe rapid advancement of genetic research at Chiba Cancer Center Research Institute holds great promise for treating neuroblastoma. The new Help Fight Childhood Cancer project will use the idle computational power from your computer to identify which of the three million potential drug candidates can inhibit growth of three particular proteins believed to prevent successful treatment via conventional approaches, such as chemotherapy.\n"Our promising research will be further advanced by the free computing power we will use from World Community Grid," said Dr. Akira Nakagawara, the principal investigator at the Chiba Cancer Center Research Institute. "It would take us about 100 years using our own computing resources to make progress, but with access to one of the world's largest virtual supercomputers, we estimate to complete this project in two years, and begin laboratory trials."\nDr. Nakagawara recently earned the Princess Takamatsu Cancer Research Fund Prize 2008 for his neuroblastoma research. In his work, he discovered that one protein, TrkB, is expressed at high levels in aggressive neuroblastomas and enhances the tumor cell's growth. World Community Grid will conduct complex chemistry simulations to determine which drug candidates bond to TrkB, as well as the proteins ALK and SCxx, so that those can be tested further in the laboratory. All results will be made available to the general scientific community to advance the field of cancer biology and drug discovery.\nFor more information about the Help Fight Childhood Cancer Project and other projects running on World Community Grid, please click here.\nWe sincerely appreciate your wonderful support\n>Technorati tags: przetwarzanie rozproszone, network computing, BOINC, World Community Grid, neuroblastoma, nauka, badania\n21:43, tierralatina , Osobiste\nSikorski pełen seksu\nNo nie ma najmniejszych wątpliwości. Czytelniczki (czytelnicy też?) bloga Tierralatina za najseksowniejszego polskiego polityka uznali aktualnego szefa dyplomacji, Radka Sikorskiego.\nPamiętacie? Tą minisondę ogłosiłem przy okazji dość zaskakujących wyników plebiscytu na najseksowniejszych polityków w oczach włoskich biznesmenek. Okazało się wówczas, że menadżerki z Italii najchętniej wzdychają do Silvio Berlusconiego. Czyli, mówiąc to delikatnie, lubią mocno dojrzałych mężczyzn, bo włoski premier – warto to sprecyzować – ma już ponad 72 lata.\nA jak jest w Polsce? Wśród moich czytelniczek (czytelników też?) wiek najwyraźniej nie jest tym co najbardziej kręci. Bo za najbardziej seksownego nie został uznany ani najstarszy, ani najmłodszy z kandydatów - Radek Sikorski ma niespełna 46 lat. Tymczasem szef dyplomacji zdeklasował swych konkurentów. W atrakcyjności nikt mu nawet do pięt nie dorasta. Tierralatinowy Mister Polskiej Polityki otrzymał aż 53 proc. wszystkich głosów.\nWyniki oznaczają, że czytelniczki (czytelników też?) sprawowana władza aż tak bardzo nie kręci, nie podnieca. Bo szef Sikorskiego, czyli premier Donald Tusk, choć został wybrany na Wicemistera, to jednak z wynikiem znacznie bledszym – otrzymał zaledwie 17 proc. głosów.\nDalej w rankingu jest już bardzo ciasno. I – szczerze mówiąc – kryteria Waszego wyboru stają się dla mnie wyjątkowo niejasne. Bo np. nie rozumiem dlaczego Prezydent Lech Kaczyński podoba się niemal dwukrotnie większej ilości czytelniczek (czytelników też?), niż jego – identyczny przecież – brat Jarosław. No chyba, że odegrały tu pewną rolę wątpliwości, o których niedawno pisał na blogu Janusz Palikot...\nInną zagadką jest dla mnie absolutna przegrana Aleksandra Kwaśniewskiego, od którego podoba się bardziej – i to jest dla mnie już zupełne zaskoczenie – nawet Karol „Melex” Karski.\nA może poprostu uznaliście, że zarówno Aleksander Kwaśniewski jak i Jarosław Kaczyński są już politycznymi „has-beenami”. Czyżby bycie passé było w polityce aż tak bardzo nieseksowne?\n>Technorati tags: polityka, seksowność, Radek Sikorski.\n23:11, tierralatina , Polska\nOddaj nauce kawałek komputera\nWiecie co oznacza „przetwarzanie rozproszone”? Też nie wiedziałem, aż do momentu gdy – myśląc o tej notce – zacząłem szukać polskiego tłumaczenia angielskojęzycznego zwrotu „network computing”. No i dowiedziałem się, że to właśnie owo „przetwarzanie rozproszone”.\nPod tą dość enigmatyczną nazwą kryje się bardzo sympatyczna technologia pozwalająca na wykonywanie skomplikowanych obliczeń, nie za pomocą drogich superkomputerów, ale zwykłych domowych, czy biurowych maszyn, połączonych w sieć. Może to być sieć komputerów jakiegoś laboratorium, albo też setki, czy tysiące komputerów rozproszonych po całym świecie, komunikujących się za pomocą internetu z serwerem przydzielającym im zadania do wykonania.\nLaptop na którym piszę w tej chwili tą jest właśnie częścią takiej sieci. Podczas gdy ja wystukuje ten tekst na klawiaturze, czyli na dobrą sprawę w żaden sposób nie wykorzystuje mocy obliczeniowej mojego komputera, jego procesor jednak nie leniuchuje, nie marnuje swych możliwości. Dzięki programowi BOINC wykonuje kalkulacje, które pomogą m.in. amerykańskim naukowcom szukającym leków na dengę – niebezpieczną tropikalną chorobę, kanadyjskim badaczom protein podejrzewanych o powodowanie raka, czy też instytutowi studiującemu wirusa HIV.\nOczywiście mam pełną kontrolę nad tym dla kogo, jak i kiedy pracuje mój komputer. Moge wybrać konkretne programy naukowe, mogę określić jaką część twardego dysku przeznaczam na te kalkulacje, oraz jaki procent możliwości mojego procesora BOINC może wykorzystać. Mogę nawet zastrzec, aby mój komputer pracował dla nauki tylko i wyłącznie wtedy gdy jest włączony, lecz nikt go nie używa.\nPewnie się domyślacie do czego zmierzam. Oczywiście chciałbym abyście też oddali „kawałek” swojego komputera nauce. Zwłaszcza jeśli Wasz komputer służy tylko do odbierania poczty i surfowania po internecie. Względnie do obsługi biurowych aplikacji. Pomyślcie jak bardzo jego marnują się jego możliwości. I energia elektryczna. Zwłaszcza, jeśli – sam tak mam – komputera nie wyłączacie prawie nigdy.\nMotywacji może być wiele. World Community Grid przygotował niedawno wideoklip, w którym niektóre z prawie pół miliona osób, które - tak jak ja – użyczyły mu swych komputerów, tłumaczą dlaczego się przyłączyły do projektu:\nW tej chwili dla World Community Grid pracuje na świecie ponad milion komputerów. Razem wykonały one obliczenia, które - jeśli miałby wykonać je jeden z nich - trwałyby... 202 tysiące lat. Potencjał „przetwarzania rozproszonego” jest więc, jak widać, ogromny.\nA jaką będziemy mieli satysfakcję, jeśli któregoś dnia np. ekipa naukowców z kanadyjskiego Ontario oświadczy, że dokonała odkrycia pozwalającego skuteczniej walczyć z niektórymi rodzajami raka. Dzięki naszej pomocy! Nie ma oczywiście gwarancji, że tak się stanie, ale na pewno warto próbować. Tym bardziej, że nic to nas nie kosztuje i nie wymaga większego zachodu niż instalacja gadu-gadu na komputerze.\nWystarczy tylko się zarejestrować i pobrać niewielki programik. A tutaj są moje wyniki. Komputery na jakie zaprzęgłem do tej pracy, pomagały nauce już przez ponad rok czasu:\nUdało mi się już zachęcić kilku znajomych. Pracujemy razem w drużynie tierralatina.pl. To oczywiście nie ma żadnego praktycznego znaczenia – to tylko zabawa w porównywanie wyników. Jeśli macie ochotę, przyłączcie się, będzie mi bardzo miło. Drużyna jest tutaj. Każdy może też utworzyć własną. Indywidualiści mogą pozostać sami. Ważne jest samo uczestnictwo w programie. Może to zabrzmi trywialnie, ale razem naprawdę można zdziałać wiele.\nNiezbędne oprogramowanie jest dostępne dla Windows, Maca i Linuxa.\n>Technorati tags: przetwarzanie rozproszone, network computing, BOINC, World Community Grid.\n07:04, tierralatina , Świat\nLink Komentarze (3) » Lista TrackBacków (4) »\nMam wielką prośbę. Może są wśród Was znawcy motoryzacji. A zwłaszcza specjaliści od amerykańskich samochodów. Ale nie tych współczesnych, lecz tych ze złotego okresu ichniej produkcji. Z czasów np. Bullitta, czyli przełomu lat 60-tych i 70-tych.\nSporo takich samochodów jeździ jeszcze w Ameryce Łacińskiej. Czasem tak przerdzewiałe i poobijane, że naprawdę ach nie chce się wierzyć, że takie coś może jeszcze się poruszać. Często jednak w całkiem niezłej formie. Jak chociażby ten samochód sfotografowany przeze mnie kilka dni temu w Caracas:\nNo właśnie... oto moja prośba – czy ktoś może wie co to takiego? Nie chodzi mi o model, a jedynie o markę. Oldsmobile, Pontiac? Chyba jednak żaden z nich. Dla ułatwienia zrobiłem powiększenie znaczka górującego nad maską. Może to komuś pomoże?\nWygląda na to, że znajdują się na nim trzy litery: LTD, ale głowy nie dam. Jakieś propozycje?\n>Technorati tags: fotografia, motoryzacja, Caracas.\n01:16, tierralatina , Osobiste


Wypożyczalnia mebli eventowych - http://o-slubach.ania.klodzko.pl/\nWypożyczalnia mebli eventowych czyli wypożyczalnia mebli na event gości. Bardzo często jednak, pomysł ten nie był realizowany, ze względu na pojawiający się problem skąd wziąć meble na evet. Wyposażenie domów większości ludzi, stanowi bowiem komplet stołu z czterema\nDodane: 06-03-2020 01:53\nJakie meble na eventCzy Wiesz Jak wypożyczyć krzesła na imprezę W 8 Dni?Czy w 2020 warto poświęcić czas aby pożyczć mebleCzy masz możliwość wynająć namiot eventowy?Jakie meble na eventJak zorganizować pokaz tańca z przyjemnością?Wynajem mebli eventowychWypożyczalnia halWypożyczalnia mebli eventowychZobaczyć pokaz tańca Warszawa? Tak!Meble na imprezęMeble eventoweMeble eventowe w praktyce. Kilka faktów i informacjiJakie meble na eventDekoracje na ślubWynajem mebli eventowychGdzie wynająć halę?Wynajem mebli eventowychJak wypożyczyć meble?Meble na targiMeble na imprezęJak wynająć hale?O meblach na imprezeWypożyczalnia mebli eventowychWynajem mebli eventowychMeble na imprezęGdzie wypożyczyć meble?Wypożyczalnia mebli eventowychWartość tego jak wynająć krzesła w 2020Jak wynająć krzesła?


Biblia Gdańska - Jana - Rozdział: 2\n„Taka zaś jest ufność, jaką mamy do niego, iż jeżeli prosimy o coś według jego woli, wysłuchuje nas.”\nBiblia Warszawska: 1 List św. Jana 5,14\nKsięga: Jana 2:20\nA dnia trzeciego było wesele w Kanie Galilejskiej, i była tam matka Jezusowa.\nWezwany też był i Jezus i uczniowie jego na ono wesele.\nA gdy nie stało wina, rzekła matka Jezusowa do niego: Wina nie mają.\nRzekł jej Jezus: Co ja mam z tobą, niewiasto? jeszczeć nie przyszła godzina moja.\nRzekła matka jego sługom: Cokolwiek wam rzecze, uczyńcie.\nI było tam sześć stągwi kamiennych, postawionych według oczyszczenia żydowskiego, biorących w się każda dwie albo trzy wiadra.\nRzekł im Jezus: Napełnijcie te stągwie wodą; i napełnili je aż do wierzchu.\nTedy im rzekł: Czerpajcież teraz, a donieście przełożonemu wesela. I donieśli.\nA gdy skosztował przełożony wesela onej wody, która się stała winem, (a nie wiedział, skąd by było; lecz słudzy wiedzieli, którzy wodę czerpali), zawołał on przełożony oblubieńca;\nI rzekł mu: Każdy człowiek pierwej daje wino dobre, a gdy sobie podpiją, tedy podlejsze; a tyś dobre wino zachował aż do tego czasu.\nTenci początek cudów uczynił Jezus w Kanie Galilejskiej, a objawił chwałę swoję; i uwierzyli weń uczniowie jego.\nPotem zstąpił do Kapernaum, on i matka jego i bracia jego i uczniowie jego, i zamieszkali tam niewiele dni;\nAlbowiem była blisko wielkanoc żydowska; i wstąpił Jezus do Jeruzalemu.\nI znalazł w kościele siedzące te, co sprzedawali woły i owce i gołębie, i te, co pieniędzmi handlowali.\nA uczyniwszy bicz z powrozków, wszystkie wygnał z kościoła, i owce i woły: a tych, co pieniędzmi handlowali, pieniądze rozsypał i stoły poprzewracał;\nA tym, co gołębie sprzedawali, rzekł: Wynieście to stąd, a nie czyńcie domu Ojca mego domem kupieckim.\nI wspomnieli sobie uczniowie jego, iż napisano: Gorliwość domu twego zżarła mię.\nTedy odpowiedzieli Żydowie i rzekli mu: Cóż nam za znak pokażesz, iż to czynisz?\nOdpowiedział Jezus i rzekł im: Rozwalcie ten kościół, a we trzech dniach wystawię go.\nRzekli tedy Żydowie: Czterdzieści i sześć lat budowano ten kościół, a ty go we trzech dniach wystawisz?\nAle on mówił o kościele ciała swego.\nPrzetoż, gdy zmartwychwstał, wspomnieli uczniowie jego, iż im to był powiedział; i uwierzyli Pismu i słowu, które wyrzekł Jezus.\nA gdy był w Jeruzalemie na wielkanoc w święto, wiele ich uwierzyło w imię jego, widząc cuda jego, które czynił.\nAle Jezus nie zwierzał im samego siebie, przeto iż on znał wszystkie,\nA iż nie potrzebował, aby mu kto świadectwo wydawał o człowieku; albowiem on wiedział, co było w człowieku.\nJak więc przyjęliście Chrystusa Jezusa, Pana, tak w Nim chodźcie ...\nSłowo "Chrześcijanin" jest użyte 3 razy w Biblii (Dz 11:26, Dz 26:28, I Piotr 4:16).


Mieszkanie na sprzedaż - Gdynia, Działki Leśne - 3pokoje\nPowierzchnia: 101.8 m²\nID Oferty: 42224\n290 zł latem, 500 zł zimą\nLas, Inne budynki wielorodzinne, Ruchliwa ulica\nTelewizor, Lodówka, Pralka, Meble łazienkowe, Zabudowa kuchenna, Zostaje część umeblowania, Kuchenka, Piekarnik\nZapraszam do zapoznania się z ofertą naszego mieszkania w centrum Gdyni.\nMieszkanie to jest absolutnie wyjątkową perełką - 3 pokoje na powierzchni użytkowej nie licząc piwnic 101,8 m2\n- szeroki hol wejściowy\n- duży salon z oknami od strony zachodniej\nWszystkie pokoje są bardzo przestronne i pozwalają na aranżację.\nW ostatnich latach mieszkanie przeszło kapitalny remont z wymianą wszystkich instalacji włącznie.\nPodane koszty użytkowania są częściowo prognozowane, natomiast realne są jeszcze niższe. Mieszkanie jest bezczynszowe - natomiast jest zbierany fundusz remontowy (ujęte już w kosztach).\nDział III oraz IV księgi wieczystej jest wolny od wpisów.\nZachęcam do zapoznania się ze szczegółowym opisem pomieszczeń, następnie do umówienia się na prezentację.\nŚcisłe centrum Gdyni, idealnie skomunikowane z resztą miasta. Trzeba jednak zauważyć, że na tyłach kamienicy są tereny zielone które dostępne są dla mieszkańców.\nZainteresowała mnie oferta numer 42224. Proszę o kontakt w celu umówienia spotkania i przedstawienia szczegółów oferty.


Wyzwania czytelnicze - Pchli targ\n11:21, katja126 , Wyzwania czytelnicze\nNo cóż, skończył się kolejny, nieplanowany przeze mnie etap mojej podróży w czasie. Ale jak to w prawdziwej podróży bywa - niby jedziemy zgodnie z planem, a po drodze wstępujemy do miejsc, o których usłyszeliśmy, że są warte obejrzenia. Tak było i ze mną tym razem. Jako że niedawno zachwyciła mnie "Księga Małgorzaty" Judith Merkle Riley, sięgnęłam kilka dni temu po drugą jej część "W poszukiwaniu Szmaragdowego Lwa". Przyznam szczerze, że miałam pewne obawy, bo z mojego doświadczenia wynika, że rzadko podobają mi się tzw. "drugie części" - nie przepadam za kontynuacjami książek czy filmów z wielu powodów - najczęściej odnoszę w takich przypadkach nieodparte wrażenie, że ta druga właśnie część została zrobiona w celach czysto komercyjnych, dla chęci powtórzenia sukcesu tej pierwszej. I tym razem spotkała mnie miła niespodzianka - "W poszukiwaniu Szmaragdowego Lwa" spodobała mi się, i to bardzo.\nKilka słów o treści - Akcja toczy się w burzliwych czasach wojny stuletniej, w roku 1358. Małgorzata po śmierci swego pierwszego męża zostaje porwana wraz z córkami Alicją i Cecylią przez hrabiego de Vilers i poślubia jego syna Gilberta (znanego nam z pierwszej części jako brat Grzegorz - ubogi mnich spisujący wspomnienia Małgorzaty). W zamku Brokesford Małgorzata dowiaduje się, że towarzyszy jej Chłód - duch zmarłego męża, pana Kendala, a po jakimś czasie poznaje też Płaczącą Damę - która jest duchem jej teściowej i zamieszkuje zamkową kaplicę. Czas upływa i Małgorzata próbuje przyzwyczaić się nie tylko do swego nowego domu, ale i męża. Udaje jej się odkryć w swoim sercu ciepłe uczucia dla Gilberta, a niebawem zakochuje się w nim, ale ich szczęście nie trwa długo. Mąż wraz z ojcem i bratem wyruszają na wojnę do Francji - Gilbert jedzie jako kronikarz księcia Lancaster. Niedługo potem zostaje pojmany i uwięziony przez hrabiego de Saint Medard. Małgorzata jest w rozpaczy, a na domiar wszystkiego okazuje się, że jest w ciąży - traci przez to swoją moc. Z wojny wracają jej teść oraz szwagier i Małgorzata obawiając się o życie swoje i swoich dzieci, wykorzystuje wizytę pewnej markizy na zamku Brokesford i ratuje się ucieczką pod jej eskortą. Dociera do Londynu, odnajduje swoich przyjaciół - Hildę i Malachiasza, a ci zgadzają się towarzyszyć jej w podróży do Francji i pomóc w odzyskaniu Gilberta (jej córki pozostają w tym czasie pod opieką przyjaciela jej zmarłego męża). Malachiasz chce przy okazji wizyty we Francji odnaleźć tłumacza dla swojej drogocennej księgi, zawierającej według jego mniemania wskazówki dotyczące sposobu otrzymania złota (nie rozumie z tej księgi ani słowa, a swoje domysły opiera jedynie na oglądanych ilustracjach).\nTytułowe "poszukiwanie szmaragdowego lwa" to cel życia Malachiasza, fałszywego mnicha, handlarza odpustami lub kupca bławatnego - w zależności od nastroju oraz wymogów systuacji, w której się akurat znalazł. Ale nade wszystko jest Malachiasz praktykującym miłośnikiem alchemii i za wszelką cenę (ale oczywiście w granicach rozsądku) chce uzyskać złoto. Dzięki swoim sztuczkom, znajomości procesów chemicznych oraz wrodzonym bystrości i sprytowi, a ponadto dzięki sprzyjającemu mu szczęściu, udaje mu się osiągnąć cel i "produkuje" kilka sztuk złota. Fakt ten, jak również szczęśliwy splot wydarzeń oraz zatruty pierścień otrzymany przez Małgorzatę od czarnej markizy podczas ucieczki z zamku Brokesford, pomagają uwolnić wycieńczonego długim więzieniem Gilberta i wszyscy wyruszają w drogę powrotną. Po drodze udają się jeszcze do miejsca, gdzie Malachiasz mógłby odnaleźć swojego tłumacza. Brzemienna Małgorzata rodzi syna, Gilbert wraca do sił i .... Tyle w ogromnym (naprawdę OGROMNYM) skrócie. Nie da się w kilku zdaniach opisać wszystkich przygód, jakie przeżyła Małgorzata i jej przyjaciele. Książka obfituje w niezliczoną ich ilość i charakteryzują ją tak niespodziewane zwroty akcji, że trzyma w napięciu od początku aż do ostatniej strony. Czytelnik odnajdzie w niej to wszystko, co prawdziwa powieść historzyczna zawierać powinna - a więc np. wątek miłosny, motyw porwania oraz zdrady, pozna interesujących bohaterów pozytywnych i negatywnych - wszystko to opisane językiem niezwykle barwnym acz nieskomplikowanym, przedstawione na tle średniowiecznej Francji i Anglii.\nTak, jak w przypadku pierwszej części, tak i teraz, gdy skończyłam czytać "W poszukiwaniu Szmaragdowego Lwa" odczułam żal i niedosyt, że to już koniec. Koniec mojego czytania tej książki i przeżywania przygód rozgrywających się na jej kartach, i koniec mojego wyobrażania sobie tego, co opisała autorka. Ale już ją zamówiłam on-line i za kilka dni ją dostanę. Lubię mieć książki, które lubię (trochę masło maślane, ale co tam). Mój K. znów daleko, więc sama sobie zrobię prezent na dziesiejsze urodziny - oczywiście 25-te urodziny:-)))\nWydawnictwo: Książnica 2008, Stron 464\n16:47, katja126 , Wyzwania czytelnicze\nW wypożyczalni wehikułów o wdzięcznej nazwie "Podróż w czasie" wsiadłam do pierwszego - aby przemieścić się od dwudziestolecia miedzywojennego wstecz, aż do starożytności. Na początek podjechałam do Warszawy i zaprosiłam na przejażdżkę prezesa Nikodema Dyzmę - niedouczonego ignoranta, kreaturę o plebejskich wręcz manierach, pierwszego cwaniaka nad cwaniakami w całej Rzeczpospolitej.\nKtóż z nas, "czytatych", nie zna Tadeusza Dołęgi - Mostowicza i jego bodaj najpopularnierszego bohatera, Nikodema Dyzmy? Muszę przyznać, że ja sama takiej osoby nie znam, która by o jednym, albo drugim nie słyszała (wykluczam oczywiście najmłodsze pokolenie - tutaj bałabym się pytanie takowe postawić, aby nie znaleźć się w sytuacji podobnej do tej, w której be.el zapytała swoich uczniów, kto to Agatha Christie - i nie otrzymała odpowiedzi). Dołęga - Mostowicz to autor wspomnianej już "Kariery Nikodema Dyzmy", "Znachora", "Profesora Wilczura" i kilku innych powieści (przy czym dla mnie najważniejsze są te trzy przeze mnie wymienione), którego twórczość przypada na lata dwudzieste i trzydzieste ubiegłego stulecia. To właśnie on jest autorem tego aforyzmu: "Są trzy rzeczy wieczne: wieczne pióro, wieczna miłość i wieczna ondulacja. Najtrwalsze z tego wszystkiego jest wieczne pióro."\nGłówny bohater, a rzeczony już na początku Nikodem Dyzma, to na początku bezrobotny nieudacznik, szukający w stolicy pracy jako fordanser (zredukowany wcześniej pracownik urzędu pocztowegow Łyskowie). I wydawać by się mogło, że szczęście mu nie dopisuje, aż tu pewnego razu podnosi na ulicy kopertę, której zawartość całkowicie odmieni jego życie (kopertę tę nawet próbuje oddać adresatowi, ale nie zastaje go i wtedy zagląda do środka). Daje to początek lawinie wydarzeń, które nawet jego samego wprawiają w ogromne osłupienie - podczas rządowego rautu, na który udaje się, aby napełnić swój pusty od kilku dni żołądek, wpada na niego imć Terkowski, który okazuje się być dyrektorem w kancelarii premiera. Terkowski wybija Dyzmie z ręki talerzyk z przygotowaną porcją sałaty, a wtedy nasz bohater "objeżdża" go bardzo głośno, wykrzykując przy tym "...do jasnej cholery..." i zyskuje sobie przychylność przeciwników ministra, a u pozostałej większości miano silnego człowieka i byczego faceta. Zastanawiające dla mnie jest tutaj, jak niewiele potrzeba było warszawskiej śmietance towarzyskiej i arystokracji, aby kogoś polubiła i przyjęła "jak swego" (w dalszej części książki czytamy w opisie bytności Dyzmy na fajfie u księstwa Roztockich): (...) W gruncie rzeczy nie nabrał wygórowanego zdania o arystokracji. - Głupki - myślał - dość im byle co powiedzieć, a już się zachwycają, jakby człowiek Amerykę odkrył. (...)\nNa raucie Dyzma poznaje starego Kunickiego (vel Kunika), przedsiębiorcę z Koborowa (a w rzeczywiestości hochsztaplera), który proponuje mu posadę administratora w swoim majątku. Dla Kunickiego jest Dyzma uosobieniem tego, czego jemu samemu brak - odwagi, zdecydowania i bardzo szerokich koneksji w świecie polityki i gospodarki.\nOj, długo by opowiadać o przygodach Nikodema - musiałabym streszczenie całej książki napisać. Niesposób wymienić tu wszystko, co się działo po kolei - powiem tylko tyle, że :\n- z administratora dóbr koborowskich awansował mój bohater na stanowisko prezesa Narodowego Banku Zbożowego w Warszawie (dzięki opiniom zasłyszanym od Kunickiego, a w Warszawie, przed ministrami, wygłoszonym jako swoje własne)\n- odbił Kunickiemu piękną żonę - hrabiankę Ninę Ponimirską (...)- Wpadłem jej w oko... Cóż, młoda jeszcze, a mąż stary.(...) Wstał i w skarpetkach podszedł do lustra, zapalił wszystkie lampy i wziął się w boki, a głowę podniósł ku górze. Przyglądał się sobie długo, aż doszedł do przekonania, że dotychczas sam nie doceniał swojej urody. - Ot, człowiek od dziecka patrzy, to i przyzwyczaił się, a jak do czego przyzwyczaisz się, zaraz ci się zdaje, że to nic nadzwyczajnego... (...)\n- a dzięki podstępowi przygotowanemu z osobistym sekretarzem Krzepickim, pozbawił Kunickiego majątku w Koborowie (i tak nieprawnie zagarniętego za długi hrabiego Ponimirskiego) i wyprawił go z wilczym biletem za granicę. (...) - "To znany spryciarz" - zauważył Krzepicki. - "Ho, ho i jaki" - potwierdził Nikodem - "takiego niełatwo wykiwać." Długa twarz Krzepickiego rozszerzyła się w lekceważącym uśmiechu. -" Moim zdaniem, panie prezesie, nie ma takiego wielkiego spryciarza, który by nie znalazł większego, co go nabije w butelkę". (...)\nNikodemowi Dyzmie nie jest, niestety, po drodze z prawem - na jego polecenie zostaje zamordowany jego dawny zwierzchnik, a znajoma sprzed kilku miesięcy bardzo dotkliwie pobita . Niewygodne znajomości, mogące go zdemaskować i pokazać prawdziwe oblicze, więc trzeba zatrzeć ślady niechlubnej przeszłości)\nCzytałam "Karierę..." po raz drugi, po ponad dwudziestu latach od pierwszego cztania. Byłam ciekawa, jakie emocje wzbudzi we mnie, jako dojrzałej nie tyle kobiecie, co dojrzałej czytelniczce - i nie zawiodłam się - emocje były, i to jakie. Przede wszystkim - świetna zabawa - doskonały humor sytuacyjny i głupio-mądre wypowiedzi głównego bohatera, brane przez jemu ówczesnych za specyficzne poczucie humoru. Ale też i pewnego rodzaju złość, że ludzie rzekomo światli, z kręgów polityki, gospodarki, arystokracji i kultury tak się za nos wodzić dali, że taki niedouczony Dyzma rodem z Łyskowa, przyjmowany jest na salonach, gdzie bryluje dzięki swemu skandalicznemu zachowaniu, określany jest mianem męża stanu, a na sam koniec prezydent chce mu powierzyć misję stworzenia rządu - wszyscy są zachwyceni, a ja zła. Ale i uradowana - że Dyzma to tylko wymyślona postać literacka, że nie istnieje naprawdę, że dzisiaj nikt by się tak nabić w butelkę ani omamić nie dał. Nie mylę się, prawda? Poznalibyśmy się na takim Dyzmie? Niech mnie ktoś zapewni, że tak! Zresztą, czego ja się obawiam? Skoro już kiedyś ktoś się doszukał, że ktoś inny nie jest magistrem, a wszem i wobec podawał, że jest - to chyba jeszcze nie tak źle z nami, panie i panowie.\n(...) Hrabina Przełęska witając i prezentując gości zaczęła uskarżać się na niepunktualność naszych panów. Staruszek, którego tutułowano panem profesorem, był głuchawy i to mocno. Toteż pani domu musiała mu powtarzać bardzo głośno swoje spostrzeżenie o wadzie niepunktualności coś ze czteryrazy. Za każdym razem profesor powtarzał: -"Przepraszam, że co?"- Była już w rozpaczy, gdy przyszedł jej na pomoc Krzepicki. Stanął przed profesorem i rzekł z układnym uśmiechem: -"Tara-tara-bum-cyk-cyk, stara fujaro!"- Strauszek kiwnął głową i powiedział z przekonaniem: -"A tak, tak, wieczory są już zimne."- Dyzma wybuchnął śmiechem. Szalenie podobał mu się dowcip Krzepickiego, a że pani Przełęska wyszła witać nowych gości, rzekł: - "Czekaj pan, i ja mu coś powiem."- "Byle nie za głośno!"- ostrzegł Krzepicki. Nikodem zwrócił się do profesora - "Pies ci gębę lizał, łysa pało!" - "Przepraszam, że co?" - "Że lizał!" - "Przepraszam, bo nie dosłyszę, że co?" Dyzma zanosił się od śmiechu (...)\nWiem, wiem - "Kariera Nikodema Dyzmy" jest satyrą na snobizm i spleen warszawskich "elit", tęskniących za tzw. mocnym człowiekiem. Zawiera też jawną krytykę skorumpowanych i cynicznych władz. Ale mimo wszystko podczas lektury (bardzo miłej i inetresującej skądinąd) zła byłam, że nikt się nie poznał, jakiego to pokroju człowiek. Klapki na oczach! Tylko czy ja bym się poznała?\nPodjeżdżam pod pałac w Koborowie i czekam, aż mój pasażer wysiądzie i wpadnie w objęcia na śmierć zakochanej w nim Niny. Miłość naprawdę jest ślepa!!! No bo jakże inaczej wytłumaczyć sobie tę fenomenalną i zawrotną karierę, jaką zrobił Nikodem? Chociaż to nie dzięki miłości ta kariera, a odwrotnie - Ninuś zakochała się właśnie dzięki temu, jaki był Nikuś.\nZostawiam ich bez żalu i jadę dalej, ale nie za szybko - trochę tu zabawię, bo teraz mam jeszcze zamiar zobaczyć, co porabia największa gorszycielka tamtych czasów, odwiedzę pewną trędowatą jejmość i może podleczę trochę moje dolegliwości u pewnego znachora. Byle nie przepisał mi snopka siana!\nJestem naprawdę ogromnie ciekawa, co będzie dalej w tej podróży:-)))\n23:52, katja126 , Wyzwania czytelnicze\nOj,zazdrościłam dziewczynom biorącym udział w poprzednich wyzwaniach. "Miejskie czytanie" znalazłam zbyt późno, żeby się zgłosić, ale poczytałam sobie na blogach wszelakich, wiele recenzji śledziłam na bieżąco, dlatego też teraz koniec z zazdraszczaniem (jak zwykła mawiać moja przyjaciółka Dolores) - zgłosiłam swój udział w PODRÓŻACH W CZASIE . Zachęciłą mnie be.el, którą często odwiedzam na jej blogach.\nTemat jest mi bardzo bliski, bo ogromnie lubię książki historyczne. Ostatnio połknęłam "Księgę Małgorzaty" J. M. Riley i "Noc świętego Bartłomieja" Lorenzo de Medici. A Podróże w czasie będą dla mnie miłą kontynuacją - nie lubię rozstawać się z książkami lub tematami, które mnie fascynują. Tak więc najbliższe tygodnie upłyną mi pod znakiem historii. Świetnie, bardzo się cieszę.\nListę lektur PODRÓŻY W CZASIE przejrzałam i wybrałam następujące:\nStarożytność: 1. H. Sienkiewicz "Quo vadis"\nŚredniowiecze: 2. Umberto Eco "Imię róży"\nWiek XVII: 3. Tracy Chevalieu "Dziewczyna z Perłą"\n4. J. M. Riley "Czara wyroczni" i\n5. "Ogród węża" (autorka j.w.)\nWiek XIX: 6. M. Faber "Szkarłatny płatek i biały" (czeka od poprzedniej gwiazdki, prezent od męża - wreszcie jest powód, by jej już więcej nie odkładać\nWiek XX: 7. T. Dołęga-Mostowicz "Znachor"\n8. T. Dołęga -Mostowicz "Kariera Nikodema Dyzmy"\n9. H. Mniszkówna "Trędowata"\n10. Irena Krzywicka "Wyznania gorszycielki"\nMoże i mój wybór nie jet imponujący - ale ja i tak będę szczęśliwa, jak podołam temu wyzwaniu. Zaczynam już dziś wieczorem - oczywiście moim ukochanym 20-leciem międzywojennym, a jutro przed południem pędzę do biblioteki. Te książki już dawno chciałam odkurzyć, zwłaszcza, że czytałam je wieki temu. Myślałam nawet, że może udałoby mi się je podrzucić mojej Najstarszej - pochłania przecież straszne ilości książek. Teraz nadarza się ku temu wspaniała sposobność. A jeśli czasu trochę zostanie, to chciałabym też coś nowego z obszernej listy Wyzwania, może Pamuka, może coś o Aleksandrze Wielkim, może, może.... Morze jest szerokie i głębokie! Zobaczymy, jak to będzie.\nI trzymam kciuki, przede wszystkim za siebie samą:-)))\nZasady są jak zwykle proste (I żywcem je ściągnęłam z Podróży w czasie) i opracowane przez Padmę\n1. Wyzwanie może podjąć każdy, kto lubi czytać. Aby zostać uczestnikiem, należy zgłosić swój udział w komentarzach na tej stronie lub na blogu http://miastoksiazek.blox.pl. Żeby zamieszczać recenzje na blogu Podróże w czasie, konieczne jest posiadanie konta pocztowego na gazeta.pl. Nie trzeba prowadzić własnego bloga!\n3. W tym czasie należy przeczytać przynajmniej 4 książki, każda z innej epoki. Można czytać książki z proponowanych list lub inne. Może to być beletrystyka, która opowiadaja o danej epoce, książki napisane w danej epoce, biografie, książki naukowe i popularnonaukowe. Książki napisane w danej epoce powinny być osadzone w kontekście historycznym, słowem, nie czytamy np. alegorycznych, ponadczasowych powieści, które nic nie mówią o swojej epoce.\n5. Na tym samym blogu umieszczamy recenzje przeczytanych książek, lub odnośniki do recenzji na swoim blogu.\nZapraszam do udziału! Temat jest bardzo szeroki, mam nadzieję, że każdy znajdzie w nim coś dla siebie. Nie chcę rozszerzać nadmiernie list, więc oprócz moich wstępnych propozycji wybrałam część Waszych, któe zgłaszaliście na moim blogu. Jeśli pominęłam jakąś fantastyczną książkę, dajcie mi znać, lub sami uzupełnijcie listę, gdy już dostaniecie dostęp do bloga. Można wybierać też lektury spoza list, więc jeśli czegoś na nich nie ma, to nie szkodzi:)\nBardzo się cieszę na kolejne wspólne czytanie!\n16:09, katja126 , Wyzwania czytelnicze


Elektryczna hulajnoga w kosztach podatkowych firmy - interpretacja - Podatek dochodowy - rp.pl\nAktualizacja: 22.08.2019, 06:20\nElektryczna hulajnoga w kosztach podatkowych firmy - interpretacja\nDobra wiadomość dla miłośników coraz popularniejszych elektrycznych hulajnóg. Fiskus potwierdza, że można je rozliczać w podatkowych kosztach firmy. To pierwsza interpretacja w tej sprawie.\nWystąpił o nią agent ubezpieczeniowy. Ma już w firmie samochód, ale często musi spotykać się z klientami w centrum miasta, gdzie niełatwo dojechać i znaleźć miejsce do parkowania (na dodatek trzeba za nie zapłacić). Dlatego kupił elektryczną hulajnogę, która jest praktyczniejszym środkiem transportu. Zapłacił za nią 2 tys. zł i chce rozliczyć wydatek w podatkowych kosztach.\nSzybki i tańszy dojazd\nCzy może to zrobić? Przedsiębiorca twierdzi, że tak. Argumentuje, że hulajnoga zapewni sprawniejszą obsługę klientów, co jest najważniejsze w jego zawodzie. Dzięki możliwości szybkiego dojazdu nie musi odsyłać ich do innego agenta.\nWydatek na zakup hulajnogi, która będzie używana tylko w działalności gospodarczej, można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów – odpowiedział fiskus. Potwierdził, że nie trzeba jej amortyzować, czyli rozliczać przez kilka lat. Wydatek wrzucamy w koszty jednorazowo (interpretacja nr 0112-KDIL3-3.4011.242.2019. 2.TW).\n– Hulajnoga może być dla przedsiębiorcy normalnym środkiem transportu, często nawet wygodniejszym niż samochód. Nie powinien mieć problemów z rozliczeniem kosztów, jeśli faktycznie wykorzystuje ją na potrzeby działalności, np. jeździ na niej do klientów czy załatwiać urzędowe sprawy – mówi Konrad Piłat, doradca podatkowy w kancelarii KNDP. – Oczywiście fiskus może zapytać podczas kontroli, do czego nam była potrzebna, i warto mieć na to pytanie odpowiedź.\nCzy w firmie można też rozliczyć wydatki na wypożyczenie hulajnogi (dla właściciela albo jego pracowników)?\n– Tak, jeśli jest wykorzystywana na potrzeby działalności – mówi Konrad Piłat. Przypomina o właściwym udokumentowaniu wydatku. Nie wystarczy potwierdzenie zapłaty, np. dowód obciążenia karty kredytowej. Potrzebna jest faktura. Dostawca usługi ma obowiązek ją wystawić – podkreśla ekspert.\nJak wystąpić o taką fakturę? Sprawdziliśmy w niektórych firmach zajmujących się wypożyczaniem elektrycznych hulajnóg. W Lime poinformowano, że dane do faktury trzeba wysłać mailem. Może być wystawiona zarówno za każde wypożyczenie, jak i za cały miesiąc. Podobnie jest w CityBee. Dane do faktury można podać już przy rejestracji albo później przesłać mailem wniosek o jej wystawienie.\nRower, skuter i łyżworolki\nCzym jeszcze może poruszać się przedsiębiorca? Rowerem. Nawet za 16 tys. zł. Fiskus nie widzi w tym niczego podejrzanego. Pozytywną interpretację dostał informatyk wykonujący usługi w siedzibie kontrahenta, która znajduje się w innym mieście. Zainwestował w rower, chcąc ograniczyć koszty związane z przejazdem autem. Wydatek można rozliczyć w podatkowych kosztach (interpretacja nr 0114-KDIP3-1.4011. 320.2018. 2.KS1).\nPrzedsiębiorca może też odliczyć wydatek na zakup łyżworolek. O nie także zapytał prowadzący działalność informatyk. Chce zabierać je do samochodu i po zostawieniu auta na parkingu wykorzystywać do poruszania się w centrum miasta. Dzięki temu zaoszczędzi na paliwie i opłatach za parkowanie. Wydatek na nabycie łyżworolek można zaliczyć do podatkowych kosztów (interpretacja nr 061-IPTPB4.4511. 258.2016. 1.MH).\nSkarbówka zgodziła się też na rozliczenie w działalności skutera. Zainwestował w niego przedsiębiorca zajmujący się szkoleniami, kursami oraz przygotowywaniem wniosków o przyznanie dotacji z Unii Europejskiej. Większość jego klientów mieszka na wsiach oraz w małych miejscowościach i dotarcie do nich autem jest często uciążliwe, a czasami nawet niemożliwe. Dlatego chce kupić skuter, który umożliwi mu dojechanie w niedostępne dla samochodu tereny. Fiskusa przekonał ten argument (interpretacja nr0115-KDIT3.4011.214.2018.2.DB).\nDorota Dąbrowska doradca podatkowy, menedżer w ATA Finance\nHulajnoga powinna być traktowana tak jak inne firmowe środki transportu. Przedsiębiorca ma przecież prawo dojeżdżać do klientów tym, czym mu wygodniej. Przy rozliczaniu wydatków na jej wypożyczenie może się jedynie pojawić problem z ich udokumentowaniem. Urzędnicy są formalistami, co pokazują choćby interpretacje o kosztach reklamy na Facebooku czy zakupach w internecie. Fiskus je kwestionował, ponieważ posiadane przez firmę dokumenty nie odpowiadały dowodom księgowym z przepisów. Dlatego przedsiębiorca wypożyczający hulajnogę powinien zadać sobie trochę trudu (kontakt z dostawcami tej usługi nie zawsze jest bowiem łatwy) i zadbać o fakturę potwierdzającą wydatek. Warto też zapisać na jej odwrocie, do czego hulajnoga służyła. Może się to przydać podczas kontroli.


01.08.07 Drogowy recydywista - Warszawa - NaszeMiasto.pl\n01.08.07 Drogowy recydywista\nWypił dwa litry piwa, po czym usiadł za kierownicą swojego Forda. Zatrzymany przez wolskich wywiadowców 44-letni Wiesław W. kolejny już raz odpowie przed sądem za prowadzenie pojazdu po alkoholu.\nWypił dwa litry piwa, po czym usiadł za kierownicą swojego Forda. Zatrzymany przez wolskich wywiadowców 44-letni Wiesław W. kolejny już raz odpowie przed sądem za prowadzenie pojazdu po alkoholu. Wczoraj około godz. 16:30 wolscy wywiadowcy podczas patrolowania ulicy Okopowej zauważyli jadącego w kierunku Al. Solidarności Forda Fiestę. Nie byłoby w tym nic dziwnego, gdyby nie podejrzane zachowanie kierującego. Mężczyzna zmieniał co chwilę pas ruchu, bez wcześniejszego zasygnalizowania manewru.\nFunkcjonariusze natychmiast zatrzymali samochód do kontroli. Podczas sprawdzenia okazało się, że kierowca ma prawie 2 promile alkoholu we krwi. 44-letni Wiesław W. sam przyznał się, że wcześniej wypił 2 litry piwa. Dzisiaj jego sprawa trafi do sądu. To nie pierwszy raz, kiedy został złapany na prowadzeniu pojazdu w stanie nietrzeźwości. quiz:\n14.07.09 Dla nich 13-sty okazał się pechowy\n12.10.09 Pijany kierowca uderzył w radiowóz\n16.04.08 Wypatrzeni przez kamery\n24.06.07 Nieodpowiedzialni kierowcy zatrzymani


Małe, czarne kociątko...\nNasza wolontariuszka wracała do domu i pojechała - po raz pierwszy - skrótem. Przy szosie stało kilka opuszczonych budynków. Jednym z nich był sklep, teraz zabity deskami. Na jego podmurówce siedział maleńki kociak. Wolontariuszka nie wierzyła własnym oczom. Wysiadła i przeszukała teren, ale nie więcej »\n191 zł (19.1%)\nPotrzebne jeszcze: 809,0 zł\nAmorek, którego gałka oczna wypływa...\n14 luty - Walentynki! Dostajemy zgłoszenie o błąkającym się od dłuższego czasu psie z uszkodzonym okiem. Amor, ponieważ tak dostał na imię, został zabrany przez naszą inspektorkę i przewieziony do przychodni weterynaryjnej w Krasnymstawie. Okazało się, że psiak ma poważnie uszkodzone oko - pękł wrzód więcej »\n79 zł (8.78%)\nPotrzebne jeszcze: 821,0 zł\nMisia – bez naszej pomocy będzie żyła w bólu...\nMisia to starsza sunia, która całe życie mieszkała w melinie wraz ze swoją właścicielką. Nieraz Misia nocowała na wycieraczce lub na dworze, często jej brzuszek był pusty, a łapki zmarznięte... Od człowieka nie zaznała ciepła ani miłości… Aż w końcu uśmiechnęło się do niej więcej »\n56 zł (9.33%)\nPotrzebne jeszcze: 544,0 zł\nPodaruj jej życie bez bólu. Zdrowa łapka dla Kopciuszka!\nKotka Kopciuszek żyła na wolności, miała swoją opiekunkę, która dbała, by kicia miała bezpiecznie schronienie i zawsze pełną miseczkę. Niestety, w ostatnich tygodniach koteczka niespodziewanie zaczęła mieć problemy z poruszaniem się. Opiekunka kotki skontaktowała się z naszą fundacją. Zawieźliśmy Kopciuszka do lekarza, po prześwietleniu więcej »\n25 zł (3.13%)\nPotrzebne jeszcze: 775,0 zł\nNazwali mnie Franciszek i mówią, że miałem dużo szczęścia… Chyba coś w tym jest, bo choć ja tego nie rozumiem tak jak ludzie, to czuję i wiem, że mogłem już nie żyć... Franuś to kocurek w wieku ok. 2 lat, znaleziony w rowie więcej »\n57 zł (2.11%)\nPotrzebne jeszcze: 2 643,0 zł\nStaś i Nel – kociaki, które wygrały walkę o życie\nNie będzie to opowieść o pustyni ani o puszczy. Co najwyżej o pustce i opuszczeniu. Kiedyś było ich troje. Dziś zostali tylko we dwoje - Staś i Nel. Urodziły się na działkach. Tam dorastały i walczyły z przeciwnościami losu o przetrwanie. Niestety, mroźna zima, niedożywienie, więcej »\n50 zł (3.14%)\nPotrzebne jeszcze: 1 540,0 zł\nMurzyn – szczęściarz pomimo życiowych burz\nMurzynek urodził się w biednej szopie na wsi. Jego rodzeństwo znalazło opiekunów, a on został razem z mamą. Opiekunka stwierdziła, że go nie odda. Gdy miał cztery miesiące nagle zaniemógł. Miał bardzo silną biegunkę i wymioty, nie jadł, przestał się ruszać, zaczął mieć drgawki. więcej »\n50 zł (8.33%)\nPotrzebne jeszcze: 550,0 zł\nSzczęśliwe kocie życie dla kotków spod chmurki!\nMiejska rzeczywistość: podwórko jakich tysiące; zamieszkujące je kociaki. Trzy lata temu był tylko jeden, a teraz jest już ich trzynaście i strach pomyśleć, co będzie dalej... Zostaliśmy poproszeni przez karmicielkę o pomoc, ta sytuacja ją przerosła, do tego nie stać jej na to, żeby wykastrować chociaż więcej »\n30 zł (4.0%)\nPotrzebne jeszcze: 720,0 zł\nKaszel, śmietnik i kartony – tak dotychczas żyła Lisica\nWyjątkowo przenikliwie mroźny zimowy dzień, za oknem -8 stopni, ale przez wilgotny, porywisty wiatr odczuwalna temperatura jest przynajmniej o 10 stopni niższa, mróz aż szczypie i wgryza się w ciało. Dzwoni kobieta i prosi o pomoc dla samotnej i zabłąkanej psinki. W pierwszej chwili więcej »\n331 zł (27.58%)\nPotrzebne jeszcze: 869,0 zł\nDebi walczy i się nie poddaje\nDebi jest bardzo chora - takie były pierwsze słowa, gdy piękna, czarna, podpalana sunia trafiła pod nasze skrzydła. Wszystkim rozdawała buziaki i mlaskała jęzorkiem na lewo i prawo, ale jej stan zdrowia sprawiał, że gdy odwracała pyszczek, w naszych oczach pojawiały się łzy. Nikt więcej »\n50 zł (10.0%)\n553,23 zł (36.88%)\nPotrzebne jeszcze: 946,77 zł\n133 zł (53.2%)\nPotrzebne jeszcze: 117,0 zł\n42 zł (2.33%)\nPotrzebne jeszcze: 1 758,0 zł\n40 zł (6.15%)\nPotrzebne jeszcze: 610,0 zł\n278 zł (13.9%)\nPotrzebne jeszcze: 1 722,0 zł\n113 zł (37.67%)\nPotrzebne jeszcze: 187,0 zł\n262 zł (65.5%)\nPotrzebne jeszcze: 138,0 zł\n973 zł (64.87%)\nPotrzebne jeszcze: 527,0 zł\n187 zł (12.47%)\nPotrzebne jeszcze: 1 313,0 zł\n129 zł (21.5%)\nPotrzebne jeszcze: 471,0 zł\n32 zł (6.4%)\nPotrzebne jeszcze: 468,0 zł\n982 zł (65.47%)\nPotrzebne jeszcze: 518,0 zł


Pierwszy lipca był przez wielu z nas długo oczekiwany. Jedni wyjeżdżali na wcześniej zaplanowane wyprawy gdzieś daleko w Polskę, inni – „walczyli” na swoich domowych wodach. Mój wybór i kompanów był jednogłośny - jedziemy nad Odrę! Wyjazd jak zwykle był dość spontaniczny. Na ostatnią chwilę udało się załatwić żywce, jednostkę do wywózki zestawów oraz dograć wszystkie szczegóły wyprawy, włącznie z urlopami w pracy. Po dotarciu na wcześniej wybrany odrzański zakręt, nie byliśmy optymistycznie nastawieni i nie tak wyobrażaliśmy sobie rozpoczęcie naszego sezonu. Wiał silny i zimny wiatr, a do tego zanosiło się na deszcz. Nad wodą umówiliśmy się dosyć późno, więc czas również nie był naszym sprzymierzeńcem. Trzeba było rozłożyć obozowisko, wywieźć zestawy, ale najpierw dopłynąć na miejsce docelowe! Około godziny 20:00 zestawy były rozwiezione. Wiatr przycichł. Niestety, temperatura powietrza - jak na lipiec - nie była oszałamiająca. Do tego nadciągał deszcz...\npoznacie historię wypraw sumowych, na których udało się złowić trzy sumy\npoznacie prawdę o przetrzymywaniu sumów na lince\njak poprawnie zastosować linkę do przetrzymywania sumów


Jak sprowadzić niebo na ziemię? Wywiad z Sabiną Mańką, projektantką marki Dalia - Stanikomania\nStrona główna » Wywiady » Jak sprowadzić niebo na ziemię? Wywiad z Sabiną Mańką, projektantką marki Dalia\nNa początek świetna wiadomość: kolekcja Dalii jest i będzie kolorowa! 🙂 Jako poważnie uzależniona od barw oglądam teraz większość sezonówek z euforią i nacieszam zmysły odcieniami i zestawieniami, odreagowując pandemiczne stonowanie oraz pragmatyczne skupienie na bazówce… Cieszy mnie każda rozmowa z osobą, w której drzemie kolorowe szaleństwo, nawet jeśli nie zawsze może dać mu pełen upust. Przynajmniej wiem, że stoimy po tej samej stronie: chcemy przekonać świat do noszenia barw! Zapraszam na wywiad z Sabiną Mańką – projektantką, której zawdzięczamy aktualne Daliowskie odcienie i desenie.\n[Fotki ubarwiające naszą rozmowę pochodzą z moich dwóch spotkań z Dalią: zeszłorocznej wizyty w fabryce w Makowie Podhalańskim oraz przymiarek w firmowym salonie sprzed kilku dni (polecam salon w warszawskim Wola Park! Daje radę :-)].\nMagazyn i katalog sezonu wiosna-lato 2022 zobaczycie tutaj.\nEster – model „okładkowy” katalogu wiosna-lato 2022. Kolekcja ma tytuł Blue Sky i jest inspirowana kolorami nieba!\nRozmowa z Sabiną Mańką\nStanikomania: Jak się zostaje projektantką bielizny? Co sprawiło, że wybrałaś taką drogę?\nSabina Mańka: Kiedy zaczęłam pracować dla naszej marki, moim zadaniem było tworzenie plakatów, ekspozycji witryn salonów oraz innych materiałów promocyjnych. Teraz zajmuję się głównie projektowaniem, ale część projektów marketingowych wciąż leży po mojej stronie. Jak to się wszystko zaczęło? W zasadzie zawsze miałam duszę artystki. Uwielbiałam rysować, malować, ale jeszcze bardziej szyć. Babcia od najmłodszych lat zaszczepiała we mnie konstruktywne myślenie krawieckie, dzięki czemu potrafiłam zrealizować moje pomysły na autorskie ubrania. W liceum mój warsztat był już tak dobry, że uszyłam sobie sukienkę na studniówkę. Kariera projektantki wydawała się perspektywiczna, a sukces w miarę łatwy do osiągnięcia – przecież miałam masę pomysłów! Międzynarodowa Szkoła Kostiumografii i Projektowania Ubioru (MSKPU) – czyli uczelnia, gdzie zapisałam się na studia – pokazała mi, że jest nieco inaczej. Nie wystarczył wypracowany warsztat rysunku i podstawy obsługi domowej maszyny do szycia. Zderzyłam się z rzeczywistością i dotarło do mnie, że projektowanie stało się „modne” i jest mnóstwo takich ludzi, jak ja…\nSzczerze mówiąc, początkowo nic nie wskazywało na to, że będę kiedykolwiek projektować akurat bieliznę. Pierwsze praktyki zawodowe ukończyłam w zakładzie szewskim, ponieważ do swojej kolekcji dyplomowej, oprócz ubrań, zaprojektowałam również serię butów i dodatków. Chyba przypadek chciał, że ta właśnie kolekcja zrobiła wrażenie na odpowiedniej osobie z branży bieliźniarskiej, która dała mi szansę dalszego rozwoju na stanowisku projektanta bielizny. Teraz nie wyobrażam już sobie tworzenia czegoś innego.\nInspiracje do najnowszej kolekcji – dzieła Sabiny Mańki (Magazyn ShapeMeUp)\n– Co i kto cię inspiruje w twojej twórczej pracy? Czy masz swoje ulubione marki, projektantów, których szczególnie podziwiasz?\nS.M.: – Lubię tworzyć bardzo różnorodne stylistycznie modele. Cieszy mnie, kiedy wiem, że naszym klientkom podobają się zarówno kolorowe i wzorzyste stroje kąpielowe, jak i minimalistyczne modele bielizny bazowej. To napędza mnie do działania i wymyślania kolejnych odsłon „K” w kolekcjach sezonowych. Mogę więc stwierdzić, że feedback ze strony Klientek jest moją największą inspiracją, to na tej podstawie wyciągam wnioski na przyszłość. Oczywiście mam swoje ulubione marki, ale staram się nie przenosić ich pomysłów na swoje projekty. Po prostu, najbardziej podziwiam nasze Dalibabki, czyli kobiety odwiedzające salony stacjonarne Dalii, kupujące online, oznaczające nas pod swoimi zdjęciami na Instagramie itd.\nSofty z nowej kolekcji czekają na moje przymiarki!\nJestem Dalibabką! Na biuście: Pearl K37\nNa biuście: Bisquit K-26. W ręku: Jade.\nPearl. W hafcie jest seledynowa metaliczna nitka!\n– Na ile kolekcje Dalii podążają za modą? Czym się kierujesz, wybierając materiały?\nS.M.: – W Dalii od zawsze dużą uwagę przykładamy do jakości materiałów, które wykorzystujemy w pracy. Dotyczy to zarówno polskich jak i zagranicznych producentów (z Włoch, Francji, Szwajcarii, Austrii). Sama uwielbiam oglądać nowinki technologiczne jeśli chodzi o surowce. Różne faktury, wzory, nowe rodzaje i techniki druków. Czasem nie chodzi nawet o sam motyw haftu (z koronkami pracujemy sporadycznie), ale o to, jak wygląda on w gotowym projekcie. Istotne też, jak jest wykonany, ponieważ to daje wyraz całokształtowi danej kolekcji – nawet jeśli to model monochromatyczny – potrafi być wyjątkowy.\nJeśli chodzi o same kolekcje sezonowe, uważam, że każda z nich ma w sobie coś z panujących w danym okresie trendów, ale nie bierzemy ich nigdy do zbyt dosłownie. Linia basic za to, jest totalnie ponadczasowa i uniwersalna – niezależnie od wszystkiego.\nEster. Tak, dobrze widzicie metaliczny szafir!\nHaft w Bisquicie też ma metaliczne akcenty, które dodają mu trójwymiarowości. To nie jest nudziarz!\nPearl w seledynowy „szron”\nJade! Klejnoty czy cukiereczki?\nEster - trudno oderwać wzrok...\n– Jak przebiega tworzenie kolekcji? Czy można podzielić tę pracę na jakieś etapy? Kiedy zaczniesz myśleć o kolekcji na, powiedzmy, przyszłą wiosnę? (a może już jest gotowa?)\nS.M.: – Tworzenie kolekcji odbywa się zawsze z bardzo dużym wyprzedzeniem. Obecnie zaczynam pracę nad kolekcją jesienną 2023. Następne lato już jest zrobione i poszło do tak zwanej „oceny przez rynek” – czyli konsultacji z naszymi kontrahentami.\nGeneralnie pierwszy etap produkcji to zawsze spotkania z handlowcami i przedstawicielami producentów z niemalże całego świata. Dział projektowy ogląda trendy i ich przełożenia na różne surowce. Mamy oczywiście swoje ulubione artykuły i producentów, ale nie zamykamy się na nowe inspiracje. Nasza praca to często wieloletnia współpraca z ludźmi. Często bowiem firmy robią coś specjalnie dla marki Dalia. Wtedy stosunkowo łatwo jest zrobić coś naprawdę supernowego. W naszej pracowni chyba najbardziej lubimy stabilne hafty – na tym urosła nasza marka i dzięki temu właśnie stała się rozpoznawalna. Przy dużych biustach w większości sytuacji tylko taki materiał „daje radę”.\nPracuję w tym fachu już pewien czas, widziałam więc wiele i potrafię określić, co będzie się po prostu dobrze sprzedawać. Mimo wszystko naprawdę staram się nie zamykać na nowości. Mimo że ciężko jest je przeforsować, bo są to często małe ilości produkcyjne, a wymagają ogromu czasu i pracy – to właśnie takie modele cieszą najbardziej. Uważam, że dzięki nim jesteśmy w stanie pozyskać nowe klientki i otworzyć się na nowe grupy docelowe. To mnie rozwija oraz daje możliwość przemycania do bielizny trendów, które są nierzadko trudne sprzedażowo. Są kolory i rozwiązania, które przyjmują się w dosłownie każdym sezonie. A są kolory, które potrzebują więcej czasu, aby „zaskoczyć”.\nBuszuję po kwaterze głównej Dalii!\nPróbki materiałów i dodatków (widzicie gumki? 🙂 )\nDzianiny i tkaniny - nie mniej barwne niż hafty\n– Czy jest coś, czego jest według Ciebie jeszcze zbyt mało na rynku – a co może zaoferować Dalia?\nS.M.: – Moim zdaniem w bieliźnianym świecie wciąż brakuje konstrukcji dostosowanych do mam karmiących. Oczywiście kwestie dużych rozmiarów wciąż są nieco problematyczne, ale coraz więcej marek decyduje się na produkcję dostosowanych do tego konstrukcji. W Dalii wciąż mamy za to wiele zapytań o „karmniki” i trudno się dziwić. Sama niedawno zostałam mamą i potrafię zrozumieć, dlaczego Panie nie chcą przez kilka – kilkanaście miesięcy chodzić wciąż w topach sportowych lub totalnie basicowych biustonoszach typu gładka czerń. Mam jednak dobrą nowinę! Już w tym sezonie poszerzamy naszą ofertę dla mam!\nWażny news z Dalioświata: karmnik!\nNowy model biustonosza do karmienia oparty na usztywnianej konstrukcji K27 o miseczkach podszytych bawełną to propozycja sezonowa. Jest on częścią linii Romance, utrzymanej w subtelnej kolorystyce, z motywem kwiatów w klimacie boho. W linii wykorzystaliśmy delikatną mikrofibrę z printem i hiszpański haft na beżowym podkładzie.\nDalia – stanik do karmienia z linii Romance, konstrukcja K-27, rozmiary: 65 E-K, 70 D-LL, 75 C-L, 80 C-K, 85 C-J, 90 G-H\n– Co najchętniej kupują klientki Dalii w ostatnim czasie? Czy kolorowa bielizna cieszy się powodzeniem, czy też wciąż króluje „bazówka”?\nS.M.: – Bazówka jak to bazówka, jest na tyle uniwersalna i ponadczasowa, że faktycznie sprzedaje się nam zawsze. Mimo wszystko odwaga kobiet z roku na rok wzrasta – klientki coraz chętniej wybierają kolorowe, a nawet bardzo kolorowe modele. Nie ukrywam, że to miód na serce projektanta!\n– Z czego w aktualnej ofercie Dalii jesteś najbardziej zadowolona i dumna?\nS.M.: – Najbardziej dumna jestem z modelu K37. To coś co pierwszy raz konkuruje z naszym najbardziej znanym i lubianym K24 – jeśli chodzi o konstrukcje na duże biusty.\nKonstrukcja K37 w wydaniu bazowym – model Emilia\n– Już go poznałam i całkiem polubiłam [tu recenzja modelu Emilia w konstrukcji K37]! A Twoja największa trudność przy projektowaniu kolekcji?\nS.M.: – Szczerze? Chyba dział handlowy. To on sprowadza fantazje projektanta na ziemię. Cieszę się jednak, że u nas w firmie mam możliwość konsultowania swoich pomysłów z doświadczonym zespołem – każdy może dodać coś od siebie, dzięki temu wciąż się czegoś uczymy.\n– Na zakończenie wróćmy do fantazji! 😉 Jakie są motywy przewodnie kolekcji na wiosnę i lato 2022?\nS.M.: – Naszą kolekcję bielizny o nazwie Blue Sky inspirowała ulotna magia kolorów nieba: od różowego, bladego wschodu, przez energetyzujące błękity słonecznych dni i szarość tych zamglonych – po intensywne, pomarańczowe odcienie zachodów. Chcieliśmy dać upust pragnieniu, by zatrzymać najpiękniejsze momenty wiosny i lata przez cały rok… Zachęcamy do podróży w tę bajkową krainę – nie bójmy się eksperymentować i wyrażać kolorami naszą osobowość!\nKojąca zieleń, ciepły wiatr, złote promienie słońca i orzeźwiająca woda – to bodźce, które zainspirowały stworzenie kolekcji strojów kąpielowych Summer Land. Jej czyste, wyraziste barwy kojarzą się z ruchem, zmiennością i energią przyrody, zapraszają do przygód i wakacyjnych szaleństw. Znajdziemy w niej dobrze wyprofilowane, kobiece stroje jednoczęściowe oraz odważne bikini, które podkreśla wszystkie kształty.\nLinia Dina: kostiumy i narzutka\nDina: balkonetka - paseczkowiec!\nStrojom kąpielowym towarzyszy kolekcja Welldress, która pomoże w kompletowaniu wielozadaniowej wiosenno-letniej garderoby. Składa się z uniwersalnych narzutek, które wystylizujesz zarówno na co dzień, jak i w typowo plażowych outfitach. Wzorzyste lub gładkie, możesz je wiązać w pasie i podkreślać talię, albo puścić wolno i cieszyć się niczym nieskrępowaną swobodą.\n– Czuję, że czeka nas ciekawe lato… Dziękuję za rozmowę!\nDalia tam i tu, czyli po nitce do stanika! 🙂\nLast but absolutely not least – ktoś to wszystko musi uszyć! Dalia zatrudnia osoby z dużym doświadczeniem w szyciu.\nNa pierwszym planie – praca nad modelem Emerald z kolekcji jesiennej 2021. Mam go w swojej szafie!\nPrzed szyciem oczywiście odbywa się krojenie – współpraca ludzi i maszyn. Gładkie materiały, jak pianka gorseciarska, mogą być cięte w pełni automatycznie, hafty i koronki wymagają bardziej manualnej pracy.\nKater – automat do krojenia – jest sterowany komputerowo. Można dokładnie rozplanować na materiale poszczególne części, tak by powstało jak najmniej ścinków. Mniejsze straty, mniej śmieci!\nStosiki wykrojonych części czekają na zmontowanie w biustonosze 🙂\nSerce sklepu online. Do pokazania, jak pakuje się zamówienia, namówiłam samą Projektantkę 🙂\nDalia unika plastiku – wszystko w papierze! Pudełka na pizzę? Nie, na bieliznę! 🙂\nJeśli mieszkasz w pobliżu Makowa – można umówić się na bra-konsultację. W tym eleganckim wnętrzu są też przymierzalnie. Dobierałam tam sobie komplet Stacy.\nPrzenosimy się znów do Warszawy… Salon firmowy w Wola Park. Moja dzielnia! 🙂 Głównym bohaterem witryny jest komplet Jade. Byłam bardzo zadowolona z obsługi w tym salonie.\nEstetyczne smaczki z wnętrza. Widać rękę i oko Projektantki!\nBiustonosze Dalia: gdzie kupić?\nWszystkie recenzje bielizny Dalia znajdziecie tutaj. Jeśli macie chęć na zakupy, to właśnie doświadczyłam nabiustnie, że poza sklepem online może być warto obczaić salony firmowe, jeśli macie takowy w okolicy. Tutaj jest mapka zawierająca zarówno firmówki, jak i inne bra-sklepy prowadzące Dalię.\nMamy tu fanki Dalii? Jakie są Wasze ulubione konstrukcje? A kolory? 🙂 A może jest coś, o co same chętnie zapytałybyście projektantkę?\nBiustinuum, czyli czemu potrzebujemy ...\nKiedy mozna spodziewac sie miseczki K?\n11 czerwca 2022 at 21:04 Reply\nA w którym obwodzie, i czy chodzi o europejskie (Daliowe) K? Bo już jest. Na przykład rozmiarówka wspomnianego w tekście karmnika na K27: 65 E-K, 70 D-LL, 75 C-L, 80 C-K, 85 C-J, 90 G-H (nie wiem, czym jest LL, przypuszczam, że to inna nazwa na M 😉 ). A Jade K26, który mam zamiar recenzować, ma rozmiary: 65 F–J, 70 D–K, 75 C–K, 80 C–J, 85 C–I, 90 C–H, 95 C–H, 100 E–H. Półusztywniany K24 ma K do obwodu 80.\n11 czerwca 2022 at 21:43 Reply\n[…] prawda też kryją w sobie więcej tajemnic, niż widać na pierwszy rzut oka (zobacz ilustracje do wywiadu z ich projektantką!), ale dokładnie tak samo jest z Jade. Wystarczy zresztą dobrze się przyjrzeć – nawet na […]\n24 czerwca 2022 at 19:26 Reply


Fabryka Endorfiny - Spływ pontonowy - Muszyna - Atrakcje.pl\nwcześniejszej rezerwacji telefonicznej!\nSpływy pontonowe to ciekawa sportowo-rekreacyjna forma spędzania aktywnie czasu na łonie natury. Relaksuje, zapewnia wspaniałą przygodę i jednocześnie daje poczucie wolności.\nFabryka endorfiny oferuje spływu Popradem, rzeką wijącą się w malowniczych dolinach Muszyny i Żegiestowa. To okazja do poznania nowych miejsc z zupełnie innej i jakże ciekawej perspektywy.\nRzeka Poprad posiada swoje specyficzne odcinki, począwszy od tych spokojnych, idealnych dla rodzin z dziećmi, kończąc na tych, gdzie występuje rwący nurt, z którego z pewnością będą zadowoleni miłośnicy mocniejszych wrażeń.\nNa spływy pontonowe obowiązuje wcześniejsza rezerwacja telefoniczna.\nPonton - GRATIS!\nKamizelki - GRATIS!\nKaski - GRATIS!\nTransport na trasie spływu - GRATIS!\nSzkolenie - GRATIS!\nRabaty na pozostałe atrakcje Fabryki Endorfiny - GRATIS!\nUśmiechniętą obsługę :) - GRATIS!\nPo prawej stronie, za jedynym mostem w Muszynie.\nod 10:00 do 13:00, od 15:00 do 18:00\nData ostatniej aktualizacji: 13.12.2019, 08:51\nAtrakcję obejrzało już 2015 osób


BUSKOWIANIN ROKU 2018 | Towarzystwo Miłośników Buska-Zdroju\nDodane przez Tadeusz Ura, 24 marzec 2019\nUroczystego rozpoczęcia gali w sali widowiskowej Buskiego Samorządowego Centrum Kultury dokonał burmistrz Waldemar Sikora.\nBurmistrz miasta mówił o tym, że tytuł Buskowianina Roku stanowi wyraz najwyższego uznania dla osób działających na rzecz mieszkańców miasta i gminy Busko-Zdrój.\nSobotnią imprezę prowadził wspaniały duet Katarzyna Legawiec i Robert Dąbal z Buskiego Samorządowego Centrum Kultury.\nPo raz pierwszy w ciągu 11-lat finał plebiscytu nominowane zostały wyłącznie panie.\nNominowane osoby prezentował nowy przewodniczący buskiej Rady Miejskiej Robert Burchan.\nPrzez poprzednie lata funkcje tą pełniła przewodnicząca Rady Miejskiej Justyna Nurek.\nPomaganie innym stanowi sens jej życia.\nJej kandydaturę zgłosiło Towarzystwo Miłośników Buska-Zdroju.\nDrugą nominowaną została: Teresa Stępniewska.\nPedagog, społecznik, kierująca pracami buskiego oddziału Towarzystwa Przyjaciół Dzieci.\nDziała aktywnie na rzecz pomocy dla dzieci, młodzieży i osób niepełnosprawnych, także tych biorących udział w zajęciach w Warsztatach Terapii Zajęciowej.\nŚpiewa w zespole Belferek.\nJej kandydaturę zgłosiła grupa mieszkańców.\nTytuł Buskowianina Roku 2018 oraz odlaną z brązu statuetkę Siewcy, "tego, który sieje dobro", otrzymała Tamara Maj.\nOd kilkudziesięciu lat pracuje w buskiej Galerii Sztuki Zielona, jest malarką, tworzy też w wiklinie, tkaninie artystycznej, fotografuje.\nPatriotka lokalna, kobieta z pasją, która kocha to, co robi.\nTamara Maj otrzymała także swój portret dużych rozmiarów namalowany osobiście przez Michała Imosę.\nW czasie swojej przemowy dziękowała najbliższej rodzinie, a szczególnie nieżyjącej od lat mamie.\nDziękowała przyjaciołom i znajomym oraz ludziom z branży artystycznej.\nTamara Maj, nie kryła swoich wzruszeń.\nDla nominowanych pań piosenki śpiewała Marta Korepta-Kostek, z towarzyszeniem Buskiej Orkiestry Zdrojowej.\nJako pierwszy gratulacje złożył poseł Krystian Jarubas, wspominając z rozrzewnieniem czasy, kiedy był uczniem Teresy Stępniewskiej.\nNastępne gratulacje złożył starosta buski Jerzy Kolarz.\nNa finał wykonano pamiątkowa fotografie w której uczestniczyli: Tamara Maj, Jadwiga Karczewska i Teresa Stępniewska w towarzystwie członków kapituły plebiscytu Buskowianin Roku 2018.\nPo części oficjalnej odbył się koncert Buskiej Orkiestry Zdrojowej pod batutą pianisty Pawła Korepty.\nGościnnie wystąpiła śpiewaczka Karolina Wieczorek, solistka Opery Krakowskiej (sopran koloraturowy).\nNa zakończenie uroczystości zaproszeni goście byli poczęstowani okolicznościowym tortem na którym był napis " BUSKOWIANIN ROKU 2018".


El. LM: Wygrana Steauy, żółta kartka Szukały – Reprezentacja Polski i Polscy piłkarze za granicą\nEl. LM: Wygrana Steauy, żółta kartka Szukały\nSteaua Bukareszt, z Łukaszem Szukałą w składzie, pokonała na wyjeździe Dinamo Tbilisi 2:0 (0:0) w pierwszym meczu III rundy eliminacji do Ligi Mistrzów. Polski obrońca rozegrał całe spotkanie, a w 64. minucie został ukarany żółtą kartką.\nFaworyzowani goście nie mieli problemów z odniesieniem zwycięstwa. Od początku meczu dominowali i tylko dzięki dobrej grze bramkarza Dinama utrzymywał się wynik bezbramkowy. Bohaterem rumuńskiego zespołu był wprowadzony po przerwie Gabriel Iancu, który strzelił oba gole. 19-latek trafiał do siatki w 64. i w 80. minucie.\nSpotkanie mogło mieć zupełnie inny przebieg, gdyby w 61. minucie gospodarze wykorzystali rzut karny. Do piłki podeszła największa gwiazda drużyny, znany z występów w Primera Division Xisco, jednak jego intencje wyczuł Ciprian Tătăruşanu.\nSwoje okazje do zdobycia bramki miał również Szukała. Polski obrońca próbował trzykrotnie: w 39., 69. oraz 72. minucie, za każdym razem uderzał jednak niecelnie. W 31. minucie był za to faulowany przez próbującego odebrać mu futbolówkę Xisco.\nLiga Europy – III runda eliminacji (1. mecz)\nDinamo Tbilisi – Steaua Bukareszt 0:2 (0:0)\nIancu 64, 80\nŻółte kartki: Khmaladze, Grigalashvili – Szukała, Pintilii, Stanciu, Gardoş


Sprzedam działkę : Malinówka , 38900 m2, 75000 PLN - Domiporta.pl\nDziałka leśna na sprzedaż Malinówka - 38900,0m2\n75 000 zł 1,93 zł/m2\nDziałka 38900,0m2, Malinówka\nNOWA NIŻSZA CENA! Piękny teren leśny o imponującej powierzchni 3,89 hektara. Całość porośnięta kilkudziesięcioletnim lasem. Drzewostan położony częściowo na terenie Rezerwatu Przyrody. Są tam buki, cisy, dęby, sosny, świerki. Teren zróżnicowany, pochyły, specyficzny dla górzystych terenów. Miejsce spokojne, z dala od zabudowań. Nr oferty w biurze: 256G Więcej aktualnych ofert dostępne na stronie www.domkrosno.pl Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. BIURO KROŚNIEŃSKIE NIERUCHOMOŚCI KROSNO, UL. PAWŁA Z KROSNA 8 KROSNO, UL. STASZICA 19/4 KOM. 605pokaż telefon, 530pokaż telefon TEL. 13 4pokaż telefon, 13 4pokaż telefon e-mail: krosnobskontaktuj się\nJestem zainteresowany szczegółami oferty opublikowanej na domiporta.pl. Działka podkarpackie, Malinówka Powierzchnia: 38900,0 m2 Cena: 75 000 PLN Proszę o kontakt\nWitam, poproszę o więcej zdjęć oraz rzut nieruchomości opublikowanej na domiporta.pl. Działka podkarpackie, Malinówka Powierzchnia: 38900,0 m2 Cena: 75 000 PLN Proszę o kontakt


Galeria Wielkopolska * Trzemeszno * Kościół w Trzemesznie *\nNiewielkie miasto położone w województwie wielkopolskim, powiat gnieźnieński. Liczy około 8000 mieszkańców. Jest oddalone o około 17 km. na wschód od Gniezna. Pierwsza wzmianka o osadzie i klasztorze pochodzi z 1145 roku\nKościół klasztorny kanoników regularnych\nPoczątki pierwotnego kościoła romańskiego wzniesionej w Trzemesznie sięgają XII wieku. Powstał on dzięki kanonikom regularnym. Wraz ze świątynią wznieśli oni także drewniane zabudowania klasztorne i gospodarcze. Miejsce to było prawdopodobnie wotum pokutnym króla Bolesława Krzywoustego za oślepienie swego brata Zbigniewa. Ogromne romańskie założenie powiększono jeszcze na przełomie XII i XIII wieku dobudowując transept i wydłużając prezbiterium. W poł. XIII wieku powstały też pierwsze murowane budynki klasztorne. W 1441 roku ranga klasztoru i kościoła wzrosła dzięki utworzeniu opactwa. W drugiej połowie XVIII wieku dokonano gruntownej przebudowy świątyni, inspirowanej przez opata Michała Kosmowskiego, w wyniku której powstała imponująca barokowa budowla. Do dzisiaj jednak doskonale widać fragmenty romańskiego muru z ciosów granitowych sprzed kilkuset lat. Sam klasztor niestety rozebrano w 1836 roku przez władze pruskie.\nTrzemeszno okiem XIX-wiecznego badacza\nKościół trzemeszeński datuje dzieje siwoje razem z zaprowadzeniem wiary chrześcijańskiej w Polsce. Znamy z cytatu przywileje wydane dla tej świątyni już w 966 i 1145 roku - wspomina je Paprocki (w Herbarzu) i inni. W tej świątyni złożył Bolesław pierwotnie zwłoki św. Wojciecha, wtedy gdy je od Prusaków kupił. Po przeniesieniu owych relikwij do Gniezna, arcybiskup Radzyn zostawił trzemeszeńskiemu kościołowi znakomite patrykuły świętego ciała. Pierwotna ta świątynia była widać wzniesiona w stylu romańskim, na sposób katedry Akwizgrańskiej. Takiego kształtu domyślać się jeszcze dziś można w szkielecie jej budowy. Augustyanie, kanonikami latereńskimi lub regularnymi zwani, mie li przy trzemeszeńskim kościele opactwo swoje. W przebiegu wieków zniszczał tak dawny budynek, że już Paprocki wspomina, jako za czasów Zygmunta Augusta świecki opat zakonników Aleksander Mieleński mury porządnie opatrzył, klasztorowi gmachów przyczynił, a bibliotekę zakupnem książek wzbogacił. Dzisiejsza postać kościoła datuje się z wieku XVIII, z czasów stylu barroko. Opat Michał Kosmowski zasłużony założeniem a uposażeniem szkół w Trzemesznie, świątynią, o której mówimy, prawie z gruntu wzniósł, w środka zeszłego stólecia. Skarbiec tutejszy przechowuje zabytki dla nas nieocenione, a nawet tak ze względu naukowego ważne, że mało im podobnych naliczyć można w Europie - zwróciły też na siebie uwagę zagranicznych uczonych, a świeżo Lotz zamieścił je już w poczcie pierwszorzędnych starożytności(...).\nGniezno i Trzemeszno.\nWiadomości zebrane przez Józefa Łepkowskiego, 1863.\nTagi:Wielkopolska, Galeria, Fotografie, zdjęcia, stocks photo, noclegi, nocleg, turystyka, Czerniejewo, pałac, powiat gnieźnieński, hotel.


Opolskiefirmy to profesjonalny moderowany katalog, codziennie aktualizowany. Nasz katalog powstał na bazie skryptu SEOKatalog, dzięki czemu dodawanie wpisów jest szybkie łatwe i przyjemne. Specjalnie wyselekcjonowana grupa szesnastu kategorii pozwoli Ci umiejscowić stronę swojej opolskiej firmy. Zajrzyj też koniecznie do działu z pytaniami i odpowiedziami, może ktoś potrzebuje Twojej pomocy. Przed dodaniem firmy zapoznaj się dokładnie z regulaminem katalogu.\nSzczegóły strony www.opolskiefirmy.pl:\nTytuł: Firmy w Opolu – przyjazny katalog Opolskie FIRMY\nSłowa kluczowe: katalog firm opole, firmy opole, firmy w opolu


Sprzedaż basenów z metalowymi stelażami w dobrych cenach - Stamar Karpacz\nWłaściwość i rodzaje: Ideal Lux lampy\nStart » Biznes » Handel » Sprzedaż basenów z metalowymi stelażami w dobrych cenach\nDodano: 2019-07-22Kategoria: Biznes / Handel\nBasen w domowym ogrodzie to źródło rozrywki i komfortu dla całej rodziny, szczególnie potrzebny w upalne, wakacyjne dni, na rynku pojawia się coraz większa liczba modeli i konstrukcji, o takim przeznaczeniu, w niewygórowanych przedziałach cenowych. Wybór wielu klientów w tym obszarze pada na basen ze stelażem, o solidnej konstrukcji, wytrzymującej duże obciążenia i niekorzystne warunki atmosferyczne. BasenyOgrodowe to jeden ze sklepów online, gdzie natrafimy na konstrukcje, o takiej specyfice od renomowanych producentów.\nBaseny okrągłe i prostokątne w wersjach stelażowych dla całej rodziny\n. Zamówiony u rzeczonego dystrybutora basen ze stelażem dostarczany jest do zleceniodawców w zdumiewająco krótkim czasie, a to wszystko dzięki doskonałej organizacji pracy i bogatym stanom magazynowym. Katalog online obejmuje dodatkowo ekonomiczne baseny rozporowe, akcesoria basenowe, włącznie z pompami i generatorami chloru czy jakościową chemię basenową, wszelkie zapytania ofertowe zadamy zdalnie.\nStudio ID - producent plastikowych kart\nPrawie każdy z Nas posiada w swoim portfelu karty plastikowe. Karty lojalnościowe, identyfikatory czy legitymacje w takiej formie są funkcjonalnym, ale przede wszystkim bezpiecznym rozwiązaniem. Zawarta na nich informacja, dzięki zabezpieczeniom w postaci hologramów czy p...\nTekstylia to nieodłączny towarzysz naszej codzienności, wierny przyjaciel ułatwiający każdą czynność. Hoteltex jest wzorowym przykładem dostawcy produktów najwyższej jakości, spełniających wymagania każdego klienta. Tekstylia, dystrybucja i sprzedaż to podstawowa...


JABRA ZESTAW SAMOCHODOWY BLUETOOTH FREEWAY PL - Akcesoria GSM zestawy głośnomówiące - i-sklep.com.pl\nNajbardziej zaawansowany zestaw głośnomówiący zapewniający wyraźne rozmowy bez szumów oraz wysokiej jakości muzykę dzięki 3 głośnikom z funkcją wirtualnego dźwięku przestrzennego\nJabra Freeway informuje o kolejnych krokach procesu podłączania, o tym, kto dzwoni oraz o stanie baterii. Możesz odbierać lub odrzucać połączenia za pomocą polecenia głosowego. Automatycznie wyłącza i włącza się dzięki wbudowanemu czujnikowi ruchu. Wystarczy uruchomić samochód, a zestaw Jabra Freeway będzie gotowy do pracy. Po opuszczeniu samochodu zestaw wyłączy się, aby oszczędzać baterię. Zestaw Jabra Freeway zapewniający do 14 godzin czasu rozmowy i 40 dni czasu oczekiwania jest gotowy na długie podróże samochodem.


ZOBACZ WIĘCEJ Kontrowersyjna decyzja w Irlandii. Księżom oskarżonym o pedofilię odmówi się publicznego pogrzebu Pod pomnikiem ks. Jankowskiego pojawił się napis "pedofil". Uderzający reportaż wywołuje błyskawiczną reakcję "Dla ofiary molestowania mówienie o tym, jest jak wchodzenie na Mount Everest tyłem i w sandałach" Kard. Müller o tym, jak katolicy powinni mówić o homoseksualizmie Terlikowski o sprawie ks. Jankowskiego: gdyby nie chroniono przestępcy seksualnego, to by nie było broni przeciwko Kościołowi Watykan wzywa szefów episkopatów, by spotkali się z ofiarami pedofilii. To konkretny sposób "uznania grozy tego, co się stało"