Przewodniczący: SSA Małgorzata Kaźmierczak (spr.)\nProtokolant: insp.ds.biurowości Katarzyna Kaczmarek\npo rozpoznaniu w dniu 01 października 2015 r. w Poznaniu\nz dnia 13 stycznia 2015 r. sygn. akt I C 374/11\n1. zmienia zaskarżony wyrok w punkcie II jedynie o tyle, że zasądzoną kwotę 184.000 zł (sto osiemdziesiąt cztery tysiące złotych) obniża do kwoty 160.000 zł (sto sześćdziesiąt tysięcy złotych), a w pozostałej części powództwo oddala oraz w punkcie IX w ten sposób, że podlegającą ściągnięciu od pozwanego na rzecz Skarbu Państwa opłatę w wysokości 11.276 zł obniża do 10.075 zł,\n2. w pozostałym zakresie oddala apelację pozwanego,\n3. oddala apelację powódki,\n4. zasądza od powódki na rzecz pozwanego 2.784 zł tytułem zwrotu kosztów procesu w postępowaniu apelacyjnym\nPozwem złożonym w dniu 26 września 2011 r. przeciwko (...) S.A. w W., A. M. wniosła o zasądzenie na jej rzecz:\n1) kwoty 588 394,29 zł wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od dnia 17 kwietnia 2011 r. do dnia zapłaty;\n2) comiesięcznej renty w wysokości 1 200 zł na zwiększone potrzeby, płatnej do 10 dnia każdego miesiąca z góry, poczynając od dnia 1 października 2011 r., podlegającej corocznej waloryzacji, wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności;\n3) comiesięcznej renty w wysokości 1 388,03 zł w związku z utratą zdolności do pracy zarobkowej, płatnej do 10 dnia każdego miesiąca z góry, poczynając od 1 października 2011 r., podlegającej corocznej waloryzacji, wraz z ustawowymi odsetkami w razie opóźnienia w płatności;\n4) kosztów postępowania, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych.\nW odpowiedzi na pozew pozwana wniosła o oddalenie powództwa w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.\nW toku procesu powódka ograniczyła żądanie pozwu co do zadośćuczynienia o kwotę 14 000 zł wypłaconą przez ubezpieczyciela. W pozostałym zakresie żądania pozwu podtrzymała.\nWyrokiem z dnia 13 stycznia 2015 r. Sąd Okręgowy w Zielonej Górze:\n1) umorzył postępowanie co do kwoty 14.000 zł;\n2) zasądził od pozwanej (...) S.A. w W. na rzecz powódki A. M. kwotę 184 000 zł tytułem zadośćuczynienia wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 22 listopada 2011 r. do dnia zapłaty;\n3) zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 13 029,18 zł tytułem skapitalizowanej renty w związku z utratą zdolności do pracy zarobkowej, za okres od 1 stycznia 2009 r. do października 2011 r., wraz z odsetkami ustawowymi liczonymi od dnia 22 listopada 2011 r. do dnia zapłaty;\n4) zasądził od pozwanej na rzecz powódki rentę miesięczną w związku z utratą zdolności do pracy zarobkowej w kwocie:\npo 412,94 zł miesięcznie, poczynając od października 2011 r., płatną do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,\npo 444,75 zł miesięcznie, poczynając od stycznia 2012 r., płatną do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,\npo 472,56 zł miesięcznie, poczynając od stycznia 2013 r., płatną do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,\npo 494,88 zł miesięcznie, poczynając od stycznia 2014 r., płatną do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,\npo 514,47 zł miesięcznie, poczynając od stycznia 2015 r., płatną do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,\n5) zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 17 760 zł tytułem skapitalizowanej renty na zwiększone potrzeby, za okres od września 2009 r. do października 2011 r., wraz z odsetkami ustawowymi od dnia 22 listopada 2011 r. do dnia zapłaty;\n6) zasądził od pozwanej na rzecz powódki rentę miesięczną na zwiększone potrzeby w kwocie po 480 zł miesięcznie, poczynając od października 2011 r., płatną do 10 dnia każdego miesiąca, wraz z odsetkami ustawowymi w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,\n7) w pozostałej części oddalił powództwo;\n8) zniósł wzajemnie koszty procesu;\n9) nakazał ściągnąć od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa– Sądu Okręgowego w Zielonej Górze kwotę 11 276 zł tytułem brakującej opłaty, od której powódka była zwolniona oraz kwotę 2 079 ,44 zł tytułem brakującej zaliczki.\nPodstawę przedmiotowego wyroku stanowiło ustalenie przez Sąd I instancji, że w dniu 14 lipca 2002 r. w miejscowości G. woj. (...), kierujący samochodem osobowym marki F. (...) o nr rej. (...), znajdując się w stanie nietrzeźwości nie zachował należytej ostrożności i nie dostosowując prędkości do warunków panujących na drodze stracił panowanie nad kierowanym pojazdem, zjechał na pobocze i uderzył w drzewo. W chwili wypadku sprawca był ubezpieczony od odpowiedzialności OC posiadaczy pojazdów mechanicznych u pozwanego. Pasażerka pojazdu, A. M., podróżująca na tylnym siedzeniu za kierowcą doznała według wstępnego rozpoznania ciężkiego urazu czaszkowo-mózgowego z licznymi wieloodłamowymi złamaniami kości czołowej i przedniego dołu czaszki, z wgłobieniem fragmentu kości czołowej, rozległego obrzęku mózgu, uszkodzenia obu płatów czołowych oraz zerwania obustronnego nerwów węchowych. W chwili wypadku powódka miała 19 lat.\nW dniu wypadku powódka spędzała ze znajomymi czas nad jeziorem. Powrót zaplanowany był na noc. W zabawie brało udział około 20 osób. Powódka wiedziała, że większość osób spożywała alkohol. Przed zdarzeniem rozmawiała z M. M. (2), poinformowała ją że niedługo będzie wracała do domu. Powódka widziała, jak J. S., który zawiózł ją na spotkanie spożywał alkohol. Siostra powódki, która brała udział w zabawie wiedziała, że Ł., który spowodował następnie wypadek, jest nietrzeźwy. Około godz. 00:00 powódka wsiadła do samochodu. Po jakimś czasie do samochodu wsiedli inni uczestnicy zabawy, którzy zamierzali wrócić do domu. Łącznie w aucie było sześć osób. Kierujący samochodem był pod wpływem alkoholu. Powódka zajęła miejsce na tylnym lewym fotelu, nie miała zapiętych pasów bezpieczeństwa. Niezapięcie przez powódkę pasa bezpieczeństwa skutkowało znacznym zwiększeniem szkody, wywołując dodatkowy uraz głowy. Zapięty pas bezpieczeństwa prawdopodobnie ochroniłby powódkę przed takim urazem.\nPodczas leczenia powódki na (...), w dniu 15 lipca 2002 r. wykonano zabieg odgłobienia kości czołowej i plastyki przedniego dołu czaszki. Powódka opuściła szpital dnia 31 lipca 2002 r. z zaleceniem kontroli w Poradni Neurochirurgicznej po upływie 2 tygodni, a także poddania się plastyce ubytku kości czołowej za 6 miesięcy.\nDnia 18 sierpnia 2002 r. powódka została przyjęta na Oddziała Neurochirurgii Szpitala Wojewódzkiego w Z. celem operacyjnego leczenia. Po wykonaniu badania TK stwierdzono odmę w obrębie przedniego dołu czaszki oraz w obrębie płatów czołowych widoczne jamy pourazowe oraz uogólniony obrzęk mózgu. Dnia 21 sierpnia 2002 r. wykonano zabieg plastyki przedniego dołu czaszki oraz plastykę ubytku łuski kości czołowej. Powódka opuściła szpital z zaleceniem kontroli w Poradni Neurochirurgicznej po upływie 2 tygodni.\nDnia 25 lutego 2003 r., w związku z zaburzeniami świadomości, powódka została przyjęta na Oddział Neurologiczny „Szpitala na W.” w Ż., gdzie przebywała do dnia 3 marca 2003 r. Po wykonaniu wstępnych badań u powódki rozpoznano padaczkę pourazową.\nU powódki występują hypodensyjne zmiany pourazowe płatów czołowych, głównie po stronie lewej w postaci płynnych mas, płynu i blizn glejowych, które rozpościerają się od podstawy płatów czołowych do szczytów głównie po stronie lewej półkoli. Proces ten sięga głęboko w kierunku mózgowia środkowego obejmując rogi czołowe komór bocznych i stoku. Powódka kontynuowała leczenie m.in. w poradni neurologicznej Wojewódzkiego Szpitala (...) dla Nerwowo i Psychicznie (...) w C. oraz w Ośrodku dla Osób Uzależnionych SPZOZ (...).\nA. M. leczy się psychiatrycznie, regularnie przebywa w szpitalach psychiatrycznych, nawet 2 – 3 razy do roku. Powódka miała próby samookaleczenia. Zdarzyło się, że powódka uciekła z zakładu psychiatrycznego za namową innego pacjenta. Powódka zaniedbuje przyjmowanie leków. Przed wypadkiem powódka nie leczyła się psychiatrycznie, nie miała również problemów zdrowotnych. Powódka ma stwierdzony znaczny stopień niepełnosprawności.\nW sprawie przedmiotowego wypadku prowadzone było postępowanie karne zakończone prawomocnym wyrokiem Sądu Rejonowego w Żarach z dnia 14 kwietnia 2003 r. sygn. akt II K 1687/02. Sprawca został uznany za winnego jego spowodowania i skazany na 2 lata pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na 5 lat, dozór kuratora, 3 lata zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych oraz nawiązkę na cel społeczny.\nPismem z dnia 25 maja 2011 r. pozwana poinformowała o przyjęciu na siebie odpowiedzialności za skutki przedmiotowego zdarzenia wypłacając na rzecz powódki kwotę 5 000 zł tytułem bezspornej kwoty zadośćuczynienia. Pismem z dnia 24 sierpnia 2011 r. pozwana poinformowała o przyznaniu na rzecz powódki kwoty 21 000 zł tytułem dopłaty do już wypłaconego zadośćuczynienia. Strona pozwana przyjęła 60% przyczynienie się poszkodowanej do tak powstałej szkody.\nW trakcie procesu sądowego w listopadzie 2011 r. strona pozwana wypłaciła powódce dalsze 14 000 zł tytułem zadośćuczynienia.\nPowódka jest całkowicie ubezwłasnowolniona. Jej opiekunem prawnym jest M. M. (3). Ojciec powódki nie interesuje się jej osobą, ma problemy z alkoholem. Powódka po wypadku prostytuowała się przez 3 – 4 lata w P., Niemczech oraz Kosowie. Zarabiane pieniądze przeznaczała na narkotyki. W styczniu 2011 r. przez trzy miesiące przebywała na leczeniu odwykowym, jednak przerwała je. W czasach szkolnych sporadycznie brała narkotyki, w tym amfetaminę. Po przedmiotowym zdarzeniu przyjmowała wiele rodzajów substancji psychoaktywnych, również te stosowane dożylnie. Nadużywała alkoholu. Powódka jest uzależniona od kokainy. Bardzo często zawiera przygodne znajomości o charakterze seksualnym, utrzymuje kontakty z wieloma mężczyznami w jednym okresie czasu. Cierpi na bóle głowy, zawroty. Powódka ma zniesienie węchu, objawy prymitywne oraz zaburzenia równowagi. Cierpi na osłabienie zapamiętywania. Podejmuje ryzykowne zachowania, przejawia wrogość, podejrzliwość oraz nieufność wobec innych. Powódka zaciągnęła lekkomyślnie pożyczkę, wpuszczała do domu obcych mężczyzn, jeden z nich dopuścił się kradzieży. Przeżywa uczucia dezorientacji, pesymizmu, niepokoju. Ma problemy z kontrolowaniem swoich reakcji i koncentracją, często jest agresywna, zdarza się że używa przemocy fizycznej. Nie liczy się z uczuciami innych osób. Cierpi na zaburzenia poznawcze, emocjonalne i osobowości na tle organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Na skutek wypadku powódka nie ma możliwości rozwoju, osiągnięcia sukcesu zawodowego, społecznego i osobistego. Wymaga pomocy osób drugich w codziennym funkcjonowaniu, nie ma możliwości zaspokajania swoich potrzeb życiowych. Nie jest zdolna do funkcjonowania w rolach społecznych, zawodowych. Nie może mieszkać i pracować samodzielnie. Powódka jest narażona na uczestniczenie w środowiskach patologicznych. Łączny trwały uszczerbek na zdrowiu powódki wynosi 100%.\nA. M. ma wykształcenie średnie. Ukończyła liceum zawodowe, ma tytuł pracownika administracyjno– biurowego. Egzamin maturalny zdała na oceny dostateczne i dopuszczające. Nigdy nie pracowała w zawodzie. Po ukończeniu liceum planowała pójść na medycynę bądź do studium medycznego. Po wypadku przez ok. pół roku powódka pracowała jako sprzedawca w sklepie. Została zwolniona, ponieważ zataiła że ma padaczkę i jest w ciąży, ponadto nie radziła sobie z obowiązkami.\nPowódka ma nieślubne dziecko, nie jest w związku z ojcem dziecka, który posiada pełnię władzy rodzicielskiej i sprawuje nad nim opiekę. Powódka posiada ograniczoną władzę rodzicielską. Powódka sporadycznie odwiedza dziecko. A. M. utrzymuje matka, siostra M. oraz znajomy pracujący w Norwegii. Obecnie powódka mieszka w domu jego matki w I.. Powódka nie ma żadnych dochodów, nie otrzymuje żadnych świadczeń.\nMając na uwadze powyższe ustalenia faktyczne Sąd Okręgowy przyjął, że powództwo zasługiwało na uwzględnienie w znacznej części. Strona pozwana nie kwestionowała swej odpowiedzialności co do zasady, ani przebiegu wypadku z dnia 20 listopada 2012 r. Poza sporem pozostawała również kwestia winy sprawcy oraz istnienie związku przyczynowego pomiędzy jego działaniem a wypadkiem. Jedyną kwestią sporną odnośnie stanu faktycznego było, czy powódka swym zachowaniem przyczyniła się do powstania i zwiększenia szkody poprzez niezapięcie pasów bezpieczeństwa oraz świadomą decyzję o podróży z nietrzeźwym kierowcą.\nPozwana w toku procesu podniosła, że powódka swoim zachowaniem – niezapięciem pasów i świadomym podjęciem jazdy z nietrzeźwym kierowcą powódka przyczyniła się do powstania i zwiększenia szkody w łącznym wymiarze 60 %. Powódka zaprzeczała ww. twierdzeniom. Wskazała, że wsiadła do samochodu, aby w nim odpocząć, po czym zasnęła. Nie miała wiedzy ani świadomości, że kierujący samochodem jest pod wpływem alkoholu, w ogóle nie wiedziała, że samochód ruszył. Stąd też nie miała zapiętych pasów bezpieczeństwa. Twierdzenia powódki, zdaniem Sądu I instancji, nie znajdowały oparcia w zebranym w sprawie materiale dowodowym. Przesłuchiwana informacyjnie na rozprawie 16 marca 2012 r. powódka zeznała: „nie wykluczam, że jak te dwie osoby z tyłu wchodziły, to się przebudziłam. Musiałam się przebudzić żeby usiąść (…)” Dalej powódka zeznała, że od razu potem zasnęła. Zgodnie z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, do samochodu marki F. (...) na tylne siedzenie, gdzie przebywała powódka, wsiadły jeszcze dwie osoby. W samochodzie łącznie było sześć osób. By się zmieścić, siostra powódki siedziała jednemu z pasażerów siedzącemu obok kierowcy na kolanach. W takich okolicznościach niemożliwe jest, aby powódka nie obudziła się, a obudziwszy się nie miała świadomości, że osoby, które wsiadły do samochodu zamierzają rozpocząć podróż. Sąd przyjął więc, że powódka po przebudzeniu nie zasnęła ponownie, lecz była świadoma - przynajmniej przez początek trwania podróży. Ponadto Sąd nie dał wiary zeznaniom powódki, jakoby nie wiedziała ona, że będzie wracała jeszcze tej samej nocy. Świadek M. M. (2), matka powódki zeznała: „mieli wrócić w nocy. Nie mieli tam nocować, ja całą noc się denerwowałam, wydzwaniałam na telefon córki (…). Córka przed północą odebrała telefon. Nie pamiętam co wtedy mówiła. Zrozumiałam, że niedługo wrócą”. Potwierdzają to również zeznania świadka M. M. (3): „miałyśmy tam trochę pobyć, pobawić się i w nocy mieliśmy wracać do domu”. Z powyższego wynika, że powódka, wbrew swoim zeznaniom, wiedziała, że na koniec zabawy, tej samej nocy będzie wracać do domu. Zdaniem Sądu, biorąc pod uwagę wcześniejsze zważania, powódka wiedziała również, kto będzie prowadził samochód i że ta osoba jest pod wpływem alkoholu. Na rozprawie dnia 3 kwietnia 2014 r. powódka zeznała: „oni wszyscy siedzieli na dworze i spożywali alkohol. Wszyscy którzy tam byli to spożywali alkohol, były osoby, które piły, ale też, które nie piły, większość piła. J. S. pił, siostra wypiła jedno piwo, te pozostałe osoby, z którymi przyjechałam, chyba też piły”. Powódka na zabawie nad jeziorem przebywała w gronie znajomych sobie osób. Zdaniem Sądu powódka posiadała wiedzę, które osoby spożywały alkohol, szczególnie, że potrafiła wskazać, iż podróżujące z nią osoby go spożywały. Powódka po przebudzeniu z pewnością rozpoznała kierowcę pojazdu i była w stanie skojarzyć, że spożywał on alkohol. Tym samym powódka świadome i dobrowolne podejmując decyzję o jeździe z nietrzeźwym kierowcą, a następnie nie zapinając pasów bezpieczeństwa przyczyniła się do zdarzenia. Miała świadomość, że kierowca jest pod wpływem alkoholu. Wysokość tego przyczynienia się Sąd ustalił łącznie w 60%, tak jak postulowała pozwana.\nW przedmiotowej sprawie powódka dochodziła 500 000 zł tytułem zadośćuczynienia za doznane krzywdy i cierpienia. W rozpatrywanej sprawie bezsporne było, że powódka w związku z wypadkiem z 14 lipca 2002 r. doznała krzywdy w postaci cierpień fizycznych, psychicznych oraz ogólnego pogorszenia zdrowia uniemożliwiającego powódce normalne funkcjonowanie.\nW związku z przedmiotowym wypadkiem powódka doznała bardzo obszernych obrażeń m.in. rozległego obrzęku mózgu, ciężkiego urazu czaszkowo-mózgowego z licznymi wieloodłamowymi złamaniami kości czołowej i przedniego dołu czaszki, uszkodzenia obu płatów czołowych. Cierpiała na bóle głowy, zawroty. Ponadto powódka ma zniesienie węchu, objawy prymitywne oraz zaburzenia równowagi. Była hospitalizowana, miała dwukrotnie robioną trepanację czaszki. Po zabiegach pozostały szpecące blizny na głowie i twarzy. Powódka nadal odczuwała silne dolegliwości. Po wypadku nie mogła chodzić, cierpiała na ostry ból głowy. Powódka przyjmuje silne leki przeciwbólowe. Cierpi również na padaczkę pourazową. Obecnie ataki nie występują, powódka brała silne tabletki, po których bardzo przytyła. Powódka ma orzeczony znaczny stopień niepełnosprawności. Dodatkowo powódka doznała również bardzo poważnych szkód natury psychicznej. W wyniku uszkodzenia płatów czołowych zmianie uległa jej osobowość. Powódka stała się osobą agresywną, nie potrafi kontrolować swoich reakcji, zdarza się że używa przemocy fizycznej. Powódka musi brać leki uspokajające. Ma problemy z koncentracją, szybko się nudzi i potrzebuje nowych wrażeń. Powódka stała się osobą niedostosowaną społecznie. Nie liczy się z uczuciami innych osób. Cierpi na zaburzenia poznawcze, emocjonalne i osobowości na tle organicznego uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego. Powódka przejawia również patologiczne zachowania na tle seksualnym. Utrzymuje wiele płytkich relacji o charakterze erotycznym z różnymi, również dużo starszymi mężczyznami. Posiada nieślubne dziecko, ma ograniczoną władzę rodzicielską. Jest osobą bardzo uległą wpływom, często wyjeżdżała z domu z przygodnie spotkanymi mężczyznami na długie okresy czasu. Powódka przez okres 3 – 4 lat prostytuowała się. Przebywała w tym celu w Niemczech, P.. Trafiła również do Kosowa jako ofiara handlu ludźmi. Zarobione pieniądze powódka wydawała na narkotyki. Przyjmowała ciężkie substancje psychoaktywne. Co prawda jeszcze przed wypadkiem zażywała narkotyki, jednak dopiero w wyniku zmian osobowościowych przybrało to postać głębokiego uzależnienia. A. M. była również uzależniona od alkoholu i seksu. Powódka brała udział w terapii odwykowej, jednak opuściła ją na własne żądanie. Jest uzależniona od kokainy. Od 9 listopada 2012 r. powódka jest ubezwłasnowolniona, jej opiekunem prawnym jest jej siostra M. M. (3). A. M. przeżywa uczucia dezorientacji, pesymizmu, niepokoju. Cierpi na zaburzenia poznawcze i emocjonalne. Powódka jest leczona psychiatrycznie, przebywała również w szpitalach psychiatrycznych, podczas jednego z pobytów za namową innego pacjenta zdarzyło się jej uciec. Powódka doświadczała napadów autoagresji. W okresie przed wypadkiem powódka nie miała żadnych problemów zdrowotnych. Co istotne, biegli stwierdzili że ww. zaburzenia mają podłoże w organicznym uszkodzeniu ośrodkowego układu nerwowego, co zostało spowodowane przedmiotowym wypadkiem. Biegli wskazali, że to właśnie na skutek uszkodzenia mózgu zmianie uległ wzorzec zachowań seksualnych powódki. W ocenie biegłych zaburzenia te mają charakter trwały. Uwzględniając wysokość należnego świadczenia Sąd miał na uwadze, że powódka w chwili wypadku miała 19 lat, stała u progu dorosłego życia. Obecnie jest osobą niezdolną do samodzielnej egzystencji, całkowicie ubezwłasnowolnioną. W wyniku obrażeń spowodowanych wypadkiem doznała krzywdy nie tylko fizycznej, lecz przede wszystkim na tle psychiki i osobowości. Jak wynika z opinii biegłych, powódka na skutek wypadku nie ma możliwości rozwoju, zarówno osobistego, społecznego jak i zawodowego. Łączny trwały uszczerbek na zdrowiu powódki wynosi 100%. Z uwagi na powyższe, w ocenie Sądu I instancji, rekompensacie krzywdy powódki odpowiada kwota 500 000 zł. W toku postępowania likwidacyjnego wypłacono powódce łącznie kwotę 40 000 zł, tak więc w przedmiotowym postępowaniu należna była powódce kwota 460 000 zł (500 000 zł – 40 000 zł = 460 000 zł) Przy czym wskazaną kwotę należało pomniejszyć o stopień przyczynienia się powódki, tj. 60%, co ostatecznie dało kwotę 184 000 zł (460 000 zł x 60% = 276 000 zł; 460 000 – 276 000 zł = 184.000 zł).\nO odsetkach od ww. kwoty Sąd orzekł na podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 455 k.c. oraz art. 817 k.c. Stanął przy tym na stanowisku, że zarówno odszkodowanie, jak i zadośćuczynienie za krzywdę stają się wymagalne po wezwaniu ubezpieczyciela przez poszkodowanego (pokrzywdzonego) do spełnienia świadczenia odszkodowawczego (art. 455 § 1 k.c.). Od tej zatem chwili biegnie termin do odsetek za opóźnienie (art. 481 § 1 k.c.). Ponieważ żądana przez powódkę kwota zadośćuczynienia została zgłoszona dopiero w pozwie, termin do spełnienia tego świadczenia zaczął biec od chwili doręczenia pozwanemu odpisu pozwu, co nastąpiło w dniu 21 listopada 2011 r.\nPowódka dochodziła również kwoty 45 194 zł tytułem skapitalizowanej renty w związku z utratą zdolności do pracy zarobkowej oraz comiesięcznej renty w wysokości 1 388,03 zł w związku z utratą zdolności do pracy zarobkowej. Zgodnie z materiałem dowodowym zebranym w sprawie, konsekwencją przedmiotowego wypadku jest całkowita niezdolność do pracy powódki co potwierdziła opinia biegłych z 8 maja 2013 r. Biegli stwierdzili w niej, że powódka jest niezdolna do samodzielnej egzystencji i jest niezdolna do wykonywania jakiejkolwiek pracy zarobkowej, a zdarzenie z 14 lipca 2002 r. przesądziło o braku widoków powodzenia na przyszłość a w konsekwencji o całkowitym ubezwłasnowolnieniu powódki. Powódka ma wykształcenie średnie. Ukończyła liceum zawodowe, ma tytuł pracownika administracyjno– biurowego. Nigdy nie pracowała w zawodzie. Po wypadku powódka pracowała przez pół roku na stanowisku sprzedawcy, jednak nie potrafiła radzić sobie z obowiązkami. Pomimo tego, że powódka fizycznie jest zdolna do pracy, jej zmiany osobowościowe i charakterologiczne nie pozwalają jej na podjęcie zatrudnienia. Jest ona osobą agresywną, reagującą kompulsywnie i lekkomyślnie, ma złe relacje z otoczeniem. Zachowuje się prowokacyjnie, jest bardzo konfliktowa. Ma problemy z koncentracją. Ponadto powódka cierpi na padaczkę, ma zaburzone rozumowanie abstrakcyjne, wykazuje niską możliwość tworzenia pojęć i kategorii oraz dużą sztywność myślenia. Uczenie się sprawia powódce bardzo duże trudności. Pomimo że zaniedbuje leczenie, w ocenie biegłych powódka wciąż wymaga przyjmowania leków przeciwpadaczkowych i psychotropowych. Posiada poważne zaburzenia pamięci. A. M. zdała maturę, miała plany związane z przyszłą edukacją, rozważała naukę w studium medycznym. Doznane obrażenia jednoznacznie przekreśliły szansę powódki na kształcenie, podjęcie jakiejkolwiek pracy a w konsekwencji niezależność finansową. Podjęcie przez powódkę pracy zarobkowej jest również niemożliwe z tego powodu, że powódka jest ubezwłasnowolniona całkowicie. Z opinii biegłych wynika również, że brak jest perspektyw na polepszenie się sytuacji powódki. Możliwe jest natomiast pogłębianie się negatywnych skutków wypadku. Nie budziło więc wątpliwości Sąd, że żądanie przez powódkę renty z tytułu utraty zdolności do pracy zarobkowej pozostawało co do zasady uzasadnione. Brak było jedynie podstaw do uwzględnienia tego roszczenia w wysokości żądanej w pozwie. Powódka bowiem w żaden sposób nie wykazała w niniejszym procesie, że byłaby w stanie uzyskiwać wskazane tam wynagrodzenie w wysokości średniej krajowej. Rozważania poczynione w uzasadnieniu pozwu mają charakter czysto hipotetyczny i nie są w żaden sposób nie tyle nawet wykazane, co choćby uprawdopodobnione. Przy ocenie wysokości świadczenia Sąd miał na uwadze sytuację gospodarczą, rynkową, na rynku pracy, gdy nie rzadko jest tak, że nawet osoby z wyższym wykształceniem mają problem nie tylko ze znalezieniem pracy ale także uzyskaniem wynagrodzenia w wysokości wskazanej w pozwie. Dlatego też jako bardziej adekwatne, bo bardziej możliwe do uzyskania, Sąd przyjął minimalne wynagrodzenie netto za poszczególne lata, uwzględniając stopień przyczynienia się powódki do powstania szkody. Osiągnięcie przez powódkę takiego wynagrodzenia było bowiem możliwe i najbardziej prawdopodobne. I tak, w 2011 r. minimalne miesięczne wynagrodzenie wyniosło 1 386 zł brutto – 1 032,34 zł netto (Dz. U. z 2010 r. nr 194, poz. 1288). Uwzględniając 60% przyczynienie się powódki do szkody, Sąd I instancji przyznał jej 412,94 zł miesięcznie tytułem renty, poczynając od października 2011 r., t.j. od daty wskazanej w pozwie i uwzględniając datę jego wniesienia. W 2012 r. minimalne miesięczne wynagrodzenie wyniosło 1 500 zł brutto – 1 111,86 zł netto (Dz. U. z 2011 r. nr 192, poz. 1141). Uwzględniając 60% przyczynienie się powódki do szkody, Sąd i instancji przyznał jej 444,75 zł miesięcznie tytułem renty, poczynając od stycznia 2012 r. W 2013 r. minimalne miesięczne wynagrodzenie wyniosło 1 600 zł – 1 181,38 zł netto (Dz. U. z 2012 r. poz. 1026). Uwzględniając 60% przyczynienie się powódki do szkody, SądI instancji przyznał jej 472,56 zł miesięcznie tytułem renty, poczynając od stycznia 2013 r. W 2014 r. minimalne miesięczne wynagrodzenie wyniosło 1 680 zł brutto – 1 237,20 zł netto (Dz.U. 2013 poz. 1074) Uwzględniając 60% przyczynienie się powódki do szkody, Sąd i instancji przyznał jej 494,88 zł miesięcznie tytułem renty, poczynając od stycznia 2014 r. W 2015 r. minimalne miesięczne wynagrodzenie wyniosło 1 750 zł brutto – 1 286,17 zł netto (Dz.U. 2014 poz. 1220). Uwzględniając 60% przyczynienie się powódki do szkody, SądI instancji przyznał jej 514,47 zł miesięcznie tytułem renty, poczynając od stycznia 2015 r. Żądanie powódki ponad przyznane kwoty Sąd okręgowy uznał za nieuzasadnione.\nDokonując wyliczenia należnej powódce skapitalizowanej renty w związku z utratą zdolności do pracy zarobkowej Sąd i instancji wziął pod uwagę akty prawne dotyczące minimalnego miesięcznego wynagrodzenia za pracę w latach 2009 – 2011 r. Sąd ten również uwzględnił przy tym stopień przyczynienia się powódki do szkody w 60%. Obliczenia zostały ustalone o kwotę netto, określoną z uwzględnieniem standardowych kosztów uzyskania przychodu. W 2009 r. minimalne miesięczne wynagrodzenie wyniosło 1 276 zł brutto – 955,96 zł netto (MP z 2008 r. nr 55, poz. 499). W związku z tym za 2009 r. powódce należy się 4 588, 68 zł (955,96 zł x 60% = 573,57 zł; 955,96 zł – 573,57 zł = 382,39 zł; 382,39 zł x 12 = 4 588,68 zł) W 2010 r. minimalne miesięczne wynagrodzenie wyniosło 1 317 zł brutto – 984,16 zł netto (MP z 2009 r. nr 48, poz. 709) Za 2010 r. powódce należy się 4 724,04 zł. W 2011 r. minimalne miesięczne wynagrodzenie wyniosło 1 386 zł brutto – 1 032,34 zł netto (Dz. U. z 2010 r. nr 194, poz. 1288). Za rok ten powódce należy się 3 716,46 zł, gdyż w obliczeniach Sąd uwzględnił 9 miesięcy. Łącznie skapitalizowana renta za okres od 1 stycznia 2009 r. do października 2011 r. wyniosła 13 029,18 zł (4 588,68 zł + 4 724,04 zł + 3 716,46 zł = 13 029,18 zł). Za początkową datę obliczeń Sąd przyjął zgodnie z pozwem (k.18) dzień 1 stycznia 2009 r. Ustalając punkt końcowy, Sąd miał na uwadze datę wniesienia pozwu – 21 września 2011 r oraz żądanie pozwu. W ocenie Sądu Okręgowego, roszczenie powódki poza przyznane nie znajduje uzasadnienia w stanie faktycznym sprawy. Odebrane przez powódkę wykształcenie oraz oceny z egzaminu maturalnego nie wskazują na to, by powódka posiadała zdolność zarobkową czy też potencjalne możliwości do osiągania dochodów wyższych niż wskazano. Ponadto powódka nie uwzględniła przy wskazaniu kwoty 45 194,29 zł swojego przyczynienia się do powstania i zwiększenia szkody. Jako ważny powód uzasadniający skapitalizowanie renty Sąd uznał trudną sytuację materialną rodziny oraz konieczność zapewnienia niezbędnego utrzymania.\nZ uwagi na powyższe, w pkt 3 wyroku Sąd zasądził od pozwanej na rzecz powódki 13 029,18 zł z odsetkami ustawowymi od dnia 22 listopada 2011 r., t.j. od dnia doręczenia pozwu do dnia zapłaty. O odsetkach Sąd orzekł podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 455 k.c. oraz art. 817 k.c.\nPowódka domagała się również zasądzenia od pozwanego (...) S.A. na rzecz powódki renty skapitalizowanej na zwiększone potrzeby w kwocie 43 200 zł oraz comiesięcznej renty w wysokości 1 200 zł na zwiększone potrzeby. Okoliczność zwiększenia potrzeb życiowych powódki A. M. została udowodniona. Biegli w opinii z 8 maja 2013 r. wskazali, że w związku z opisywanymi już zaburzeniami powódka wymaga pomocy osób drugich w codziennym funkcjonowaniu i nie ma możliwości samodzielnego zaspokajania potrzeb życiowych. A. M. nie ma możliwości prawidłowego funkcjonowania w rolach społecznych, nie będzie mogła mieszkać samodzielnie. Biegli byli zdania, że z uwagi na uszkodzenia mózgu i związane z tym zaburzenia psychiczne jest narażona na uczestniczenie w środowiskach patologii społecznej. Powódka została prawomocnym postanowieniem z 09 listopada 2012 r. całkowicie ubezwłasnowolniona. Sąd I instancji podniósł również, że powódka w przeszłości prostytuowała się, była również wysłana przez sutenera do Kosowa. Posiada nieślubne dziecko, które porzuciła. Powódka bezspornie wymaga dziennej opieki przynajmniej przez 8 godzin. W ocenie Sądu Okręgowego okoliczność obecnego zamieszkiwania przez powódkę w domu matki przyjaciela w I. nie ma dla przedmiotowej sprawy znaczenia. Podobne sytuacje - wielotygodniowe absencje w rodzinnym domu, związane z patologiczną seksualnością powódki miały już wcześniej miejsce. Powódka w każdym przypadku ostatecznie wracała do rodziny, gdzie ze względu na swoje dobro powinna przebywać. Nadto ojciec powódki jest osobą uzależnioną od alkoholu, nie utrzymuje kontaktu z rodziną. Powódka nie może liczyć na jego pomoc. Sąd zgodnie z żądaniem zawartym w pozwie uznał, że w świetle zebranego materiału dowodowego kwota 1 200 zł odpowiada usprawiedliwionym potrzebom powódki. Podziela w tym względzie zdanie wyrażone w orzecznictwie, że koszty sprawowania opieki nad poszkodowanym należy oceniać w odniesieniu do wysokości minimalnego wynagrodzenia. W ocenie Sądu przyjęcie stawki w wysokości 6,50 zł, w wysokości wskazanej w pozwie, za godzinną opiekę nad dorosłą ubezwłasnowolnioną osobą jest jak najbardziej zasadne. Powódka wymaga codziennej opieki. Sąd Okręgowy wskazał, że miesięczny koszt wynajęcia odpowiedniej osoby byłby zatem większy niż 1 200 zł (8 x 6,5 zł x 30 = 1 560 zł). Sąd nie wychodził poza żądanie pozwu. Kwota 1 200 zł uległa pomniejszeniu o przyczynienie się powódki do szkody w zakresie 60%, co dało kwotę 480 zł zasądzoną powódce z tytułu zwiększenia jej potrzeb życiowych. Jednocześnie zgodnie z art. 118 kc. w zw. z art. 819 kc w zw. z 123 kc powódka mogła się domagać renty skapitalizowanej za okres od września 2009 r. do października 2009 r., co daje łącznie 37 miesięcy. W związku z powyższym, Sąd przyznał powódce 17 760 zł tytułem skapitalizowanej renty na zwiększone potrzeby (37 x 480 zł = 17 760 zł). Powództwo ponad wskazaną kwotę było w ocenie Sądu Okręgowego nieuzasadnione. O odsetkach od ww. świadczenia Sąd orzekł podstawie art. 481 k.c. w zw. z art. 455 k.c. oraz art. 817 k.c., od daty doręczenia pozwanemu odpisu pozwu.\nWobec ograniczenia żądania co do zadośćuczynienia o kwotę 14 000 zł wypłaconą przez ubezpieczyciela nieodzowne stało się wydanie rozstrzygnięcia o umorzeniu postępowanie co do powyższej kwoty.\nO kosztach procesu Sąd I instancji orzekł w oparciu o art. 100 k.p.c., zgodnie z którym w razie częściowego tylko uwzględnienia żądań koszty będą wzajemnie zniesione lub stosunkowo rozdzielone. Jako że powódka wygrała sprawę blisko w połowie, Sąd uznał za zasadne znieść wzajemnie koszty procesu.\nO nieuiszczonych kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 113 ust.1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (Dz.U. z 2010 r. Nr 90, poz. 594, ze zm.). W niniejszej sprawie koszty te należało ściągnąć od pozwanej. Odpowiadały one kwocie 11 276 zł tytułem brakującej opłaty, od której powódka była zwolniona oraz kwocie 2 079,44 tytułem brakującej zaliczki. Brakująca opłata wynika z obowiązku ponoszenia stosunkowej opłaty od pozwu w wymiarze 5%.\nApelację od powyższego wyroku wywiodły zarówno powódka, jak i pozwana.\nPowódka zaskarżyła wyrok w części oddalającej powództwo oraz w zakresie orzeczenia o kosztach procesu, tj. w zakresie rozstrzygnięć z pkt VII i VIII. Rozstrzygnięciu zarzuciła:\n- naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 233 § 1 k.p.c., poprzez:\nnierozważenie przez Sąd I instancji w sposób wszechstronny zebranego w sprawie materiału oraz dowolną ocenę dowodów w odniesieniu do podniesionego zarzutu przyczynienia się powódki do zaistniałego z jej udziałem wypadku, a w konsekwencji błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że powódka wiedziała i godziła się, by sprawca wypadku rozpoczął jazdę i kierował samochodem w stanie nietrzeźwości, podczas gdy stopień upojenia alkoholowego sprawcy był powódce nieznany, a stan pozostawania we śnie uniemożliwiał jej identyfikację osoby wsiadającej do pojazdu, stanu jej trzeźwości i objęcie swoją świadomością faktu rozpoczęcia podróży oraz jej celu;\nsprzeczność istotnych ustaleń Sądu z treścią zebranego w sprawie materiału wskutek nieuzasadnionego przyjęcia miary doznanego przez powódkę trwałego uszczerbku na zdrowiu na poziomie 100%, który to stopień uszczerbku był jedną z głównych podstaw do ustalenia wysokości należnego powódce zadośćuczynienia, w sytuacji gdy z dowodu z opinii biegłych Katedry i Zakładu Medycyny Sądowej w K. wynika wprost, iż łączny uszczerbek na zdrowiu powódki wynosi co najmniej 180%;\n- naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 362 k.c. poprzez jego błędną wykładnię, a w konsekwencji ustalenie przyczynienia się powódki do powstania szkody w 60% podczas gdy zebrany w sprawie materiał dowodowy nie pozwala na przyjęcie takich ustaleń.\nPodnosząc ww. zarzuty powódka wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku poprzez :\n1. zmianę punktu VII wyroku w drodze zasądzenia od pozwanej na rzecz powódki A. M. kwoty:\n1. 276.000,00 zł tytułem dalszej kwoty dochodzonej pozwem wraz z ustawowymi odsetkami od dnia 22 listopada 2011 roku do dnia zapłaty;\n2. 19 543,77 zł tytułem dalszej kwoty skapitalizowanej renty w związku z utratą zdolności do pracy zarobkowej, za okres od dnia 1 stycznia 2009 roku do października 2011 roku z ustawowymi odsetkami od dnia 22 listopada 2011 roku do dnia zapłaty;\n3. dalszych świadczeń tytułem miesięcznej renty w związku z utratą zdolności do pracy zarobkowej w kwocie:\n1. po 617,06 zł miesięcznie, poczynając od października 2011 roku, płatnej do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,\n2. po 667,12 zł miesięcznie, poczynając od stycznia 2012 roku, płatnej do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,\n3. po 708,84 zł miesięcznie, poczynając od stycznia 2013 roku, płatnej do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,\n4. po 742,32 zł miesięcznie, poczynając od stycznia 2014 roku, płatnej do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat,\n5. po 771,70 zł miesięcznie, poczynając od stycznia 2015 roku, płatnej do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat;\n6. 26 640,00 zł tytułem dalszej kwoty skapitalizowanej renty na zwiększone potrzeby, za okres od września 2009 roku do października 2011 roku z ustawowymi odsetkami od dnia 22 listopada 2011 roku do dnia zapłaty;\n7. dalszych świadczeń tytułem miesięcznej renty w związku z utratą zdolności do pracy zarobkowej w kwocie 720,00 zł miesięcznie, poczynając od października 2011 roku, płatnej do 10 dnia każdego miesiąca, z odsetkami w razie opóźnienia w płatności którejkolwiek z rat;\n4. zasądzenie od pozwanej na rzecz powódki kosztów procesu za obie instancje, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.\nPozwana w wywiedzionej apelacji zaskarżyła wyrok w części, tj. co do rozstrzygnięcia z jego pkt II – w zakresie zasądzonego roszczenia ponad kwotę 100 000 zł wraz z ustawowymi odsetkami od całej zasądzonej kwoty, a także co do rozstrzygnięcia z pkt VIII i IX. Rozstrzygnięciu zarzuciła:\n1. naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 445 § 1 k.c. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie przez Sąd I instancji, że powódce należy się zadośćuczynienie za doznaną krzywdę w wysokości 224 000 zł (40 000 zł wypłacone przez pozwanego w postępowaniu likwidacyjnym + 184 000 zł zasądzone w wyroku), pomimo że ustalony stan faktyczny pozwala na stwierdzenie, że przy przyjęciu 60% przyczynienia się powódki do doznanej szkody, kwota ta jest rażąco wygórowana i nie powinna być wyższa niż 100 000 zł (ponad wypłacone przez pozwanego w postępowaniu likwidacyjnym 40 000 zł); przepisu art. 481 § 1 i 2 k.c. poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że odsetki ustawowe są należne powódce od dnia 22 listopada 2011 r,, pomimo, że orzeczenie co do wysokości zasądzonego roszczenia ma charakter kształtujący i jego wymagalność przypada na dzień prawomocności wyroku, w którym Sąd przyznaje stronie zadośćuczynienie w określonej wysokości,\n2. naruszenie prawa procesowego, tj. art. 233 k.p.c. poprzez przekroczenie swobodnej oceny dowodów i przyjęcie, że kwota 224 000 zł (w tym 40 000 zł wypłacone w postępowaniu likwidacyjnym) stanowi odzwierciedlenie szkody poniesionej przez powódkę, błędne wyliczenie wysokości szkody poprzez odjęcie od ustalonej kwoty 500 000. zł kwoty dotychczas wypłaconej przez pozwanego i pomniejszenie jej o 60% przyczynienie powódki, podczas, gdy w pierwszej kolejności należało od kwoty 500 000 zł odjąć przyczynienie, a następnie odjąć kwotę wypłaconą przez pozwanego,\n3. art. 100 k.p.c. poprzez wzajemne zniesienie kosztów procesu w sytuacji, gdyż powództwo uwzględniono tylko w 36%, a nie jak wskazał Sąd Okręgowy prawie w połowie.\nPodnosząc ww. zarzuty pozwana wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w części zasądzającej roszczenie ponad kwotę 100 000 zł wraz z ustawowymi odsetkami i oddalenie powództwa w tym zakresie oraz o zmianę zasądzonych kosztów procesu stosownie do rozstrzygnięcia, a także o zasądzenie od powódki na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego według norm przepisanych, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, przy uwzględnieniu kosztów postępowania apelacyjnego jako kosztów procesu.\nJednocześnie pozwana w odpowiedzi na apelację powódki wniosła o jej oddalenie, podobnie jak powódka w odpowiedzi na apelację pozwanej wniosła o jej oddalenie w całości.\nApelacja powódki okazała się bezzasadna, natomiast apelacja pozwanej zasługiwała na częściowe uwzględnienie.\nW pierwszej kolejności odnieść należy się do tych zarzutów apelacji powódki, które zamierzały do wykazania nieprawidłowości w poczynionych przez Sąd I instancji ustaleniach faktycznych, w dalszej zaś kolejności do zarzutów, których przedmiotem jest naruszenie prawa materialnego.\nPoczynione w sprawie przez Sąd Okręgowy ustalenia faktyczne Sąd II instancji podzielił, na tyle, że przyjął je za własne. Kontrola instancyjna orzeczenia wykazała, że Sąd Okręgowy słusznie przyjął, iż powódka miała świadomość nie tylko co do samego rozpoczęcia podróży, ale również co do stanu nietrzeźwości w jakim znajdował się kierowca pojazdu F. (...). Sąd Okręgowy zasadnie krytycznie odniósł się do zeznań samej powódki, jak też jej siostry M. M. (3). Przedmiotowe zeznania pozostawały w rozbieżności z zeznaniami, jakie ww. złożyły w toku postępowania karnego, sygn. II K 1687/02, zarówno na etapie postępowania przygotowawczego, jak na etapie postępowania przed sądem, a ponadto nie korespondowały one z treścią przesłuchania informacyjnego powódki (k. 94- 95v). Powódka utrzymywała, iż tuż przed odjazdem udała się do samochodu, w którym zajęła miejsce na tylnej kanapie, po czym zasnęła. Tym samym miała nie słyszeć osób wsiadających do samochodu, a w konsekwencji tego nie mieć świadomości, że kierujący pojazdem rozpoczął jazdę. W innym miejscu swoich zeznań powódka wskazała jednak: „nie wykluczam, że jak te dwie osoby z tyłu wchodziły to się przebudziłam. Musiałam się przebudzić, żeby usiąść” (k. 95). Następnie zaś powódka zeznała już, że przebudziła się dopiero wówczas, kiedy samochód już jechał (k. 205). Uzupełniająco dodać należy, że składając zeznania w sprawie karnej powódka w ogóle nie wspomniała o tym, aby przed odjazdem udała się do samochodu. Osobą, która miała tak uczynić był inny z pasażerów, tj. J. S. (k. 155 akt II K 1687/02), przy czym nie wskazywał on, aby w pojeździe znajdowała się już powódka, a ta z kolei w swoich zeznaniach nie wspomniała o tym, że oprócz niej przed odjazdem w samochodzie znajdował się J. S.. Ponadto ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, a na co nie zwrócił uwagi Sąd I instancji, że zarówno powódka, jak i M. M. (3) konsekwentnie podawały nieprawdę również co do stanu trzeźwości powódki w dniu zdarzenia. Z przeprowadzonych tuż po wypadku badań wynika bowiem, że A. M. znajdowała się w stanie nietrzeźwości, miała bowiem 0,25‰ alkoholu we krwi (k. 72 akt sprawy II K 1687/02). Ponadto wskazać należy, że powódka początkowo twierdziła, iż w ogóle nie miała zamiaru wracać samochodem do domu – „mieliśmy spać tej nocy w domku, który wynajęliśmy nad jeziorem” (k. 95), później natomiast podawała, że „myślałam, że tam będziemy 2 godziny, góra 3. Nic nie było ustalone, o której wracamy” (k. 205). Jednocześnie, jak wynika z zeznań świadka M. M. (2) powódka telefonując do niej w nocy wskazała, że niedługo zamierza wracać do domu (k. 96). W świetle powyższych okoliczności nie sposób było przyjąć wersji wydarzeń podawanej przez powódkę za wiarygodną. Co znamienne jednak, nawet nie kwestionując wiarygodności zeznań złożonych przez powódkę, jak też zeznań jej siostry M. M. (3), zakładając, że powódka rzeczywiście przed odjazdem odpoczywała w samochodzie, to oceniając jej zeznania zgodnie ze wskazaniami wiedzy i doświadczenia życiowego nie sposób było przyjąć, jakoby poszkodowana nie przebudziła się przed rozpoczęciem jazdy (podczas wsiadania do samochodu pięciorga innych osób), a w konsekwencji tego miała nie wiedzieć, że kierujący za chwilę rozpocznie jazdę. Zwrócić należy uwagę, że samochód jakim powódka jechała wraz ze znajomymi (F. (...)) jest autem segmentu B, a więc niewielkim. Usadowienie się w nim sześciu osób wyklucza komfortowe podróżowanie i wiąże się ze znacznym ściskiem, ten zaś z pewnością obudziłby pasażera.\nWiedząc, że osoby przebywające na imprezie spożywały alkohol - powódka musiała zdawać sobie sprawę z tego kierujący jest nietrzeźwy. „Oni wszyscy siedzieli na dworze i spożywali alkohol.(…). Wszyscy, którzy byli tam, to spożywali alkohol, były osoby, które piły, ale też, które nie piły, większość piła. J. S. pił, siostra wypiła jedno piwo, te pozostałe osoby, z którymi przyjechałam chyba też piły” (k. 205). W takim stanie rzeczy, wbrew stanowisku skarżącej nie można przyjąć, aby powódka nie była w stanie ustalić, że osoba kierująca samochodem znajdowała się w stanie nietrzeźwości. Kwestia oceny stopnia upojenia alkoholowego kierowcy, na co wskazuje powódka w apelacji, nie może w żadnej mierze wpływać na zasadność poczynionych ustaleń faktycznych. Powódka rozpoczynając jazdę z osobą spożywającą alkohol, mając świadomość tego, że kierujący pił, musiała mieć również świadomość tego, że naraża się na niebezpieczeństwo i to niezależnie od ilości wypitego przez kierowcę alkoholu.\nChybiony okazał się zarzut , w którym skarżąca wskazała na nieprawidłowe ustalenie przez Sąd Okręgowy wysokości uszczerbku na zdrowiu doznanego przez powódkę. Wyliczenie łącznego uszczerbku na zdrowiu w świetle obowiązujących norm prawnych, jak i zasad logiki nie może przekraczać 100% - jako uszczerbku całkowitego. Wartość 180% uszczerbku podana przez biegłych stanowi jedynie wyraz prostego działania matematycznego sumującego poszczególne dolegliwości stwierdzone u powódki, przy czym działanie to z uwagi na stwierdzenie trwałego uszczerbku w wymiarze 100% na skutek urazu czaszkowo- mózgowego pozostawało nie tylko zbędne, lecz również sprzeczne z regulacją co do sposób ustalania wartości uszczerbku, tj. § 9 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 grudnia 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad orzekania o stałym lub długotrwałym uszczerbku na zdrowiu, trybu postępowania przy ustalaniu tego uszczerbku oraz postępowania o wypłatę jednorazowego odszkodowania (Dz.U. z 2013 r., poz. 954): jeżeli wypadek spowodował uszkodzenie kilku kończyn, narządów lub układów, ogólny stopień stałego lub długotrwałego uszczerbku na zdrowiu równa się on sumie procentów uszczerbku ustalonych za poszczególne uszkodzenie, w sposób określony w ocenie procentowej, z ograniczeniem jednak do 100%. Skoro więc na skutek urazu czaszkowo- mózgowego powódka doznała już całkowitego uszczerbku na zdrowiu, to taki uszczerbek powinien zostać przyjęty przez sąd przy określaniu stopnia krzywdy. Marginalnie dodać należy, że wobec stwierdzenia 100% uszczerbku na zdrowiu Sąd I instancji stwierdził zasadności żądania powódki w zakresie całości zgłoszonego przez nią powództwa, w którym domagała się ona zadośćuczynienia w kwocie 500 000 zł. Tym samym nawet uznanie uszczerbku w wysokości 180% i tak nie mogłoby warunkować przyjęcia w niniejszej sprawie wyższej kwoty świadczenia z tytułu zadośćuczynienia( art. 321k.p.c.).\nZ przedstawionych względów zawarty w apelacji powódki zarzut naruszenia art. 233§1k.p.c. okazał się pozbawiony uzasadnionych podstaw.\nOkolicznością, która mogła mieć wpływ na wysokość ostatecznie zasądzonego przez Sąd I instancji świadczenia pozostawała natomiast wysokość przyjętego przyczynienia się powódki do powstania szkody.\nZgodnie z treścią art. 362 k.c. jeżeli poszkodowany przyczynił się do powstania lub zwiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiedniemu zmniejszeniu stosownie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron. Przyczynienie się występuje wówczas, gdy występujące w konkretnej sprawie określone okoliczności faktyczne wskazują, że bez udziału poszkodowanego szkoda hipotetycznie nie powstałaby, lub nie przybrałaby rozmiarów, które ostatecznie w rzeczywistości osiągnęła. Do samych zaś okoliczności stanowiących o przyczynieniu się w orzecznictwie zalicza się przede wszystkim winę lub nieprawidłowość zachowania poszkodowanego, porównanie stopnia winy obu stron, rozmiar doznanej krzywdy i ewentualne szczególne okoliczności danego przypadku, a więc zarówno czynniki subiektywne, jak i obiektywne. Przepis art. 362 k.c. nakazuje uwzględnić okoliczności, a zwłaszcza stopień winy obu stron (podobnie: wyrok Sądu Apelacyjnego w Łodzi z dnia 14 kwietnia 2015 r., sygn. I ACa 1504/14, LEX 1712684). Niewątpliwie samo przyczynienie ma charakter obiektywny, a elementy subiektywne mają znaczenie na etapie miarkowania odszkodowania.\nJazda z osobą kierującą pojazdem w stanie nietrzeźwości, co w orzecznictwie nie budzi wątpliwości, jest uznawana za znaczne przyczynieniem się do szkody (oscylujące w granicach 50%), podobnie jak jazda przez poszkodowanego bez zapiętych pasów bezpieczeństwa. W niniejszej sprawie zachodziły obydwie powyżej opisane okoliczności determinujące konieczność przyjęcia przyczynienia się powódki do powstania szkody. A. M. bowiem nie tylko wiedziała i godziła się na jazdę samochodem z nietrzeźwym kierowcą, lecz również zaniechała zapięcia pasów bezpieczeństwa, co w swojej apelacji pomija. Jak wynika ze sporządzonej w sprawie opinii biegłego dr. inż. K. D., niezapięcie pasów doprowadziło do zwiększenia zakresu doznanych przez nią obrażeń ciała. Z opinii biegłego wynika, że użycie pasów bezpieczeństwa pozwoliłoby uniknąć powódce obrażeń głowy (k. 231- 240), a podkreślić należy, że to właśnie obrażenia głowy okazały się mieć największy wpływ na zakres cierpień fizycznych i psychicznych jakie powstały u powódki, a następnie warunkowały rozmiar ogółu doznanej przez nią krzywdy, tym samym wpływając na wysokość należnego jej zadośćuczynienia. W takim stanie rzeczy, mając na względzie, że powódka rozpoczęła podróż z osobą nietrzeźwą, jak też nie zapięła pasów bezpieczeństwa, Sąd Okręgowy zasadnie ustalił wysokość jej przyczynienia się w wysokości 60%. Taki stopień przyczynienia choć relatywnie wysoki, jest w pełni adekwatny do zachowania powódki, co czyni zarzut naruszenia art. 362k.c. zawarty w apelacji powódki bezzasadnym.\nJednocześnie wskazać należy, że sama wysokość zadośćuczynienia przyjęta przez Sąd Okręgowy w kwocie 500 000 zł, również w ocenie Sądu Apelacyjnego, pozostawała adekwatna względem stopnia krzywdy doznanej przez powódkę. Dodać należy, na co zwraca się uwagę w orzecznictwie, że samo ustalanie wysokości zadośćuczynienia nie odpowiada ściśle matematycznemu dostosowaniu kwoty odszkodowania do wielkości uszczerbku w prawnie chronionych dobrach i interesach poszkodowanego. W przypadku zadośćuczynienia kwestia ma charakter ocenny, a do sądu orzekającego należy rozważenie znaczenia czynników, które pozostają doniosłe dla ustalenia zakresu obowiązku zapłaty zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Zmiana wysokości zasądzonego zadośćuczynienia przez sąd pierwszej instancji, wchodziłaby więc w rachubę jedynie w razie rażąco błędnego określenia wysokości należnych kwot, tzn. ich istotnego zawyżenia albo zaniżenia (podobnie: Sąd Apelacyjny w Warszawie z dnia 17 września 2014 r., sygn. VI ACa 1750/13, LEX 1587382). Tymczasem w niniejszej sprawie Sąd Odwoławczy nie dostrzegł przesłanek do przyjęcia, aby przyznane zadośćuczynienie było rażąco wysokie. Co istotne również pozwana w wywiedzionej apelacji nie podniosła żadnych okoliczności, które pozwoliłyby na przyjęcie takie stanowiska. Tym samym Sąd II instancji podzielił rozważania Sądu Okręgowego, które legły u podstaw wydanego rozstrzygnięcia, przyjmując je za własne i uznając zawarty w apelacji pozwanego zarzut naruszenia art.445§1k.c. pozbawionym uzasadnionych podstaw.\nIngerencji w ramach kontroli instancyjnej wymagało jedynie wyliczenie wysokości zadośćuczynienia. Pozwana zasadnie bowiem zakwestionowała wyliczenia Sądu, w oparciu o które została ona określona. Ustalając kwotę należnego powódce zadośćuczynienia, przy uwzględnieniu 60% przyczynienia się powódki do powstałej szkody, Sąd I instancji w pierwszej kolejności powinien od wysokości przyjętego zadośćuczynienia, tj. kwoty\n500. 000 zł odjąć procent przyczynienia się powódki do szkody (500 000 zł – (500 000 zł x 60%)), a dopiero w dalszej kolejności odjąć kwotę już przez pozwaną wypłaconą, tj. 40 000 zł (200 000 zł – 40 000 zł). Tym samym do zasądzenia pozostawała kwota 160 000 zł, nie zaś kwota 184 000 zł przyjęta przez Sąd Okręgowy, co skutkowało zmianą zaskarżonego wyroku w punkcie II( art. 386§1k.p.c. w zw. z art. 445§1k.c. i art. 362k.c.). Zatem w tym zakresie zarzut naruszenia art.233k.p.c. zawarty w apelacji pozwanej okazał się uzasadniony.\nSąd Apelacyjny w pełni podzielił rozważania oraz rozstrzygnięcie Sądu I instancji dotyczące świadczeń tytułem skapitalizowanej renty oraz samej renty w związku z utratą zdolności do pracy zarobkowej. Względem przedmiotowych rozstrzygnięć żadna ze stron nie zgłosiła stosownych zarzutów.\nBezzasadny w okolicznościach rozpoznawanej sprawy okazał się zawarty w apelacji pozwanej zarzut naruszenia art. 481§1i 2 k.c. Nie ulega bowiem wątpliwości, że rozmiar krzywdy doznanej przez powódkę był znany pozwanej w chwili zgłoszenia żądania na etapie postępowania likwidacyjnego, a z pewnością w chwili doręczenia odpisu pozwu zawierającego pełną dokumentację medyczną, zaś opinia biegłych potwierdziła okoliczności dotyczące rozmiaru krzywdy powódki. W tych warunkach odsetki za opóźnienie w wypłacie zadośćuczynienia przysługują powódce z od daty wezwania do zapłaty tj. od doręczenia odpisu pozwu zawierającego sprecyzowane żądania.( art. 455§1k.c.). Pozwana otrzymując odpis pozwu miała możliwość spełnienia dochodzonego nim świadczenia, nie czyniąc tego, jak słusznie wskazał Sąd I instancji, pozostawała w opóźnieniu względem wierzyciela, a to z kolei, zgodnie z treścią art. 481 § 1 k.c. warunkowało zasądzenie odsetek.\nKonsekwencją zmiany wysokości zasądzonej na rzecz powódki kwoty zadośćuczynienia było ponowne określenie sumy podlegającej ściągnięciu od pozwanej na rzecz Skarbu Państwa tytułem zwrotu nieuiszczonych kosztów sądowych obliczonej jako 5% od ostatecznie zasądzonej łącznie kwoty 201.504, 28zł, o czym orzeczono w pkt. 1 wyroku.( art. 113 ust.1 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych). Sąd Apelacyjny nie znalazł natomiast podstaw do zmiany rozstrzygnięcia o kosztach procesu zawartego w pkt.VIII zaskarżonego wyroku, uznając ,że w okolicznościach rozpoznawanej sprawy, przy ocennym charakterze stopnia przyczynienia się powódki do powstania szkody, słusznym było zastosowanie art.100k.p.c. w zakresie wzajemnego zniesienia kosztów procesu w toku postępowania przed sądem pierwszej instancji.\nMając na uwadze powyższe, na podstawie art. 386 § 1 k.p.c. Sąd Apelacyjny, uwzględniając część zarzutów apelacji pozwanej, zmienił zaskarżony wyrok, jednocześnie na podstawie art. 385 k.p.c. oddalił apelację powódki w całości oraz, w nieuwzględnionym zakresie, apelację pozwanej.\nO kosztach postępowania apelacyjnego Sąd II instancji orzekł w oparciu o treść art. 100 zd. 2 k.p.c., tj. dokonał ich stosunkowego rozdzielenia. Powódka przegrała własną apelację, zaś na koszty postępowania apelacyjnego z apelacji pozwanej złożyły się następujące kwoty: wynagrodzenie pełnomocnika pozwanej=5.400zł; obliczone stosownie do §6ust.7 w zw. z §12ust.1 pkt2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002rw sprawie opłat za czynności radców prawnych…. (jt. Dz.U. 2013r, 490) , opłata od apelacji pozwanej=4200zł tj. łącznie 9600zł. Powódka przegrała w postępowaniu apelacyjnym z apelacji pozwanej w 29%, a zatem obciążała ją kwota 2784zł( 29% z 9600zł), która została zasądzona na rzecz pozwanej w pkt. 4 wyroku.


Kasza manna – Fit Medica Dietetyka\n← Kasza z jęczmienia\nKasza bulgur →\n„Kasza manna, znana również jako grysik, to drobnoziarnista kaszka, bielmo mączne, otrzymywane z pszenicy. Jest nie tylko smaczna ale i bardzo zdrowa. Potrawy z kaszki są polecane dla każdego, a w szczególności lubią je dzieci, którym odpowiada łagodny i delikatny smak kaszki. Poza tym, posiada ona wiele walorów wartości odżywczych i właściwości zdrowotnych.\nKasza manna – skąd się bierze?\nKasza manna to inaczej bielmo mączne, czyli produkt, pozyskiwany w procesie przerobu pszenicy, a dokładniej jej najmniejszych ziarenek. Kaszka jest odpowiednio czyszczona, dzięki czemu otrzymujemy drobnoziarnisty miał, doskonały do dalszej obróbki i spożycia. Wyróżniamy dwa rodzaje kaszy manny, a mianowicie kaszę manną oraz kaszę manną preparowaną, czyli błyskawiczną. Ta ostatnia pozwala na szybkie, wręcz błyskawiczne jej przygotowanie. Jest tak, ponieważ ten typ kaszki już w procesie produkcji ulega wstępnej obróbce, dzięki czemu później gotuje się o wiele szybciej. Dobra kaszka jest lekko żółtawa z widocznymi ziarenkami bielma bez śladu otrębów. Możemy ją przechowywać 5-6 miesięcy od daty wyprodukowania.\nKaszka manna, poza tym, że jest smaczna, jest również bardzo zdrowa. Zawiera witaminy z grupy B, w tym witaminę B1, B2, B6 ale i witaminę PP oraz mikro- i makroelementy, takie jak: potas, żelazo, magnez oraz – jako jedna z niewielu kasz – także jod. Ponadto, jest produktem lekkostrawnym, doskonałym zarówno w diecie małych dzieci, jak również osób, borykających się z problemami ze strony układu pokarmowego. Reguluje jego pracę, działa stymulująco na układ trawienny oraz osłania żołądek. Poza tym jest bardzo smaczna i daje ogromne możliwości, jeśli chodzi o jej wykorzystywanie podczas codziennego gotowania.\nJak przygotować kaszę mannę?\nKaszę manną, jaką kupujemy w sklepie, gotujemy według przepisu na opakowaniu. Możemy jeść ją z mlekiem lub z dodatkiem ulubionych owoców. Kasza może być także gotowana w wodzie, jeśli wykorzystujemy ją do dań słonych. Na rynku dostaniemy także błyskawiczną kaszkę manną w proszku w postaci wygodnych dań, które wsypujemy do kubka i zalewamy wrzątkiem. Po kilku minutach otrzymujemy smaczne i sycące danie, które jest doskonałym rozwiązaniem za szybkie śniadanie w pracy czy na uczelni, w przerwie między wykładami. Kaszka manna pojawia się w sklepach także w postaci mlecznego deseru. Szukajmy jej w lodówkach z jogurtami, dostępna jest w wielu wersjach smakowych.\nKasza manna ma szerokie zastosowanie w kuchni i to nie tylko w przypadku deserów, choć to potrawy słodkie są jej domeną. Kasza doskonale smakuje z przeróżnymi owocami, w tym z truskawkami, jagodami, brzoskwiniami i innymi. Ciekawie komponują się zarówno z owocami świeżymi, jak i z kompotu. Świetnie smakuje także z czekoladą czy cynamonem. Jest składnikiem smacznej, gęstej zupy mlecznej, którą ze smakiem zajadają się dzieci. Ponadto, kasza doskonale nadaje się do dań na słono. Z jej użyciem można także zagęszczać zupy i sosy. Smaczna jest również zupa grysikowa, która będzie doskonałym rozwiązaniem w przypadku braku czasu na gotowanie. Grysik jest świetnym pomysłem na zrobienie szybkich i sycących kluseczek. można je podawać z delikatnym gulaszem lub na słodko: z twarogiem i owocami. Kaszka sprawdza się jako alternatywa dla ryżu w gołąbkach. Można z niej przygotować też zdrową leguminę. Świetnie nadaje się do ciast, w tym smacznej szarlotki, ciast drożdżowych czy typowego ciasta grysikowego. Można dodawać do niego różne owoce, doskonale smakuje ze śliwkami i w wersji warzywnej z… marchewką. Z kolei wegetarianie doceniają zalety kaszy podczas przygotowywania jarskich kotlecików czy pasztetów. Są lekkie, delikatne w smaku ale jednocześnie bardzo sycące.\nPrzepisy na dania z kaszą manną\nPrzepisów na dania z grysikiem jest całe mnóstwo ale z pewnością na uwagę zasługuje pięć. Pierwszy z nich to przepis na ciasto grysikowe, w przypadku którego zamiast mąki dodajemy kaszkę manną. Ciasto możemy wzbogacić odrobina kakao oraz ulubionymi owocami. Doskonale smakuje na ciepło, prosto z piekarnika oraz na zimno, z odrobiną bitej śmietany. Doskonałym pomysłem na szybki obiad jest zupa grysikowa, czyli delikatna zupa na bulionie z dodatkiem świeżych warzyw, koperku oraz zagęszczona kaszką manną. Warto przyrządzić też smaczne kluseczki z kaszką manną, które przygotujemy z twarogu, jajek i kaszy manny. Dodajemy do ciasta cukier, budyń waniliowy i formujemy z niego małe kluseczki, które wrzucamy do lekko osolonego wrzątku. Doskonale smakują z roztopioną czekoladą lub polane masłem i posypane odrobiną cynamonu.\nKolejny przepis to szybki deser z kaszy manny, który można dowolnie modyfikować, wraz z własnymi upodobaniami. Kaszkę manną gotujemy na mleku, przelewamy do pucharków i dodajemy warstwami ulubione owoce, np. kaszka, truskawki, kaszka, truskawki i na górę trochę potartej czekolady. Propozycja idealna na szybki deser lub smaczne śniadanie. Warto też przygotować smaczny krem z kaszy manny, doskonały zarówno do suchych wafli, przekładania tortów lub jako odrębny deser, na przykład po schłodzeniu. Składnikami kremu są mleko, cukier, kasza manna i utarte masło. Smacznego!”


Zawód elektryka widziany od środka - Artykuły Łazienkowe\nZawód elektryka widziany od środka\nGdy przed laty zastanawiałem się nad wyborem zawodu, rozpatrywałem różne warianty. Jako, że bardzo ciągnie mnie tematyka prądu wybrałem zawód elektryka. Dobrze jest robić to w czym można odnaleźć chociaż trochę pasji niż pracować wiele lat na siłę w zawodzie, który nas ani trochę nie ciekawi. Zawód wydawał się w pierwszym momencie czymś dość łatwym i nie wymagającym wysiłku. Praktyka pokazała, że jest zupełnie inaczej niż sobie to z początku wyobrażałem.\nCała prawda o elektrykach\nPrzede wszystkim trzeba podkreślić, że cała praca związana z prądem jest jak praca sapera, który rozbraja miny. Każdy elektryk wie, że pomyłki mogą drogo kosztować, nawet życie. Dobre przeszkolenie przy tym to nie wszystko. Oczywiście jest ono konieczne, ale trzeba jeszcze ściśle stosować je w praktyce. Tutaj nie wystarczy luźna interpretacja i żywioł w wykonywaniu niektórych zadań. Wszystko co robi elektryk powinno być przemyślane i sprawdzone dwa razy zanim podepnie się pod układ prąd. Pewna brawura, która wkradła się co do niektórych wykonawców tego zawodu może być niebezpieczna. Niektórzy moi koledzy dość luźno podchodzą do przepisów, często nie sprawdzając czy w konserwowanej instalacji płynie prąd, albo wykonując tymczasowe prowizoryczne połączenia. Dla mnie takie podejście jest niedopuszczalne, gdyż nawet pomyłka kogoś innego, może spowodować, że konsekwencje odczujemy my sami. Całość wykonywanej pracy elektryka zależy od tego gdzie się jest zatrudnionym i na jakim stanowisku. Konserwatorzy obsługują i naprawiają sieci elektryczne a elektrycy pracujący w firmach wykonawczych zwykle je budują od podstaw. Najtrudniej jest pracować z dużymi napięciami, gdyż zasięg iskry prądowej może sięgać nawet kilku metrów, a to oznacza, że może nas porazić prąd nawet przechodząc obok instalacji. Oczywiście takie zdarzenie wystąpi tylko w przypadku nieprzestrzegania przepisów lub poważnej awarii sieci energetycznej, dlatego tak ważne jest podkreślane przeze mnie bezpieczeństwo i przestrzeganie przepisów i wytycznych.\nPomimo wielu zagrożeń na tym stanowisku nie zamieniłbym tego zawodu na żaden inny. Praca jest ciekawa, a sam fakt uczestniczenia w procesie przesyłu prądu sprawia mi radość. Zarobki elektryka wystarczają w obecnych czasach na naprawdę godne życie, dlatego nie odmawiam sobie wielu przyjemności. Trzeba pamiętać, że będąc elektrykiem trzeba mocno postawić na samokontrolę, gdyż tylko ona zapewni nam bezpieczeństwo podczas pracy z prądem i uchroni przed porażeniem, które może zakończyć się najgorszym scenariuszem.\nDetektyw na pomoc w sytuacjach kryzysowych\nRozkręcanie biznesu cateringowego


Rozdzielacz tece cena – Farba do posadzek betonowych\nRozdzielacz tece cena\nUrządzenie to przeznaczone jest do domów. UWAGA: Poza dostępnymi układami można zamawiać jeszcze . Usuń z obserwowanych Obserwuj wyszukiwanie. TECEflloor jest kompetnym systemem i składa się z rur grzewczych, akcesoriów do instalacji, rozdzielaczy i technologii sterującej.\nDla podłączenia rur grzewczych obiegów stosować złącza alternatywne fi 1 1 mm.\nNajwiększy wybór z oferty Tece , najniższe ceny w sklepach internetowych. Wodne ogrzewanie podłogowe coraz częściej wykorzystywane jest w budownictwie mieszkaniowym. Dwuparametrowy rozdzielacz do grzejników oraz podłogówki.\nDodaj do koszyka Więcej. Cieszę się, że trafiłem na ten właśnie sklep. Dzięki ich pomocy, kupiłem rozdzielacz dobrej klasy w konkurencyjnej cenie. Dostępność: Na zamówienie.\nSzeroki asortyment na rozdzielacze do ogrzewania podłogowego, podłogówki. Dla podłšczenia rur grzewczych obiegów stosować złšcza alternatywne fi 1 1. OZ – Opakowanie zbiorcze. Każdy rozdzielacz jest poddawany próbie szczelności bar. Wszystkie ceny podano w wartościach netto (bez podatku VAT).\nTECE zastrzega sobie prawo do. Taka jest cena za metr rury do ogrzewania podłogowego Tece SLQ PE-RT 16x? To za zwój 300m sporo poniżej tysiąca wyjdzie? Będę musiał sprawdzić dokładnie, bo coś mi się nie chce wierzyć.\nMoże jakaś promocyjna oferta to jest? Jak coś, to wybiorę rozdzielacz 7 . Sprawdź – najczęściej to właśnie Budujesz. Rozdzielacz 2wskłada się z nast.\nB – bardzo oszczędna w działaniu – oraz z bypassem, pompa posiada w pełni ceramiczne łożyska ○ zabezpieczenia przed przegrzaniem wody ogrzewania podłogowego . Całość jest kompletnie zmontowana i gotowa do użycia. W skład rozdzielacza wchodzą następujące elementy: rozdzielacz ogrzewania podłogowego z mosiądzu z zaworami obiegów wbudowanymi w belki, pompa mieszająca, dwa zawory termostatyczne na dojściu do belek, jedna.\nOferta skierowana jest do inwestorów i wykonawców, którzy w okresie trwania akacji zamówią jeden z wybranych modeli rozdzielaczy ogrzewania podłogowego TECEfloor wraz z modułem głównym.\nRozdzielacz tece 2w1\nRozdzielacz ogrzewania podłogowego schemat\nMata styropianowa pod podłogówkę cena\nStyropian do podłogówki z folią\nStyropian podłogowy z folią aluminiową\nIzolacja termiczna rurociągów cena\nPrevious postOsłona do karnisza sufitowego\nNext postSilikaty klucze kontakt


Kabel rca audio i jego funkcja w systemie Car Audio | Serwis Auto\n29 grudnia, 2021\tWyłącz\tprzez D B\nW przestrzeni samochodowej, niezależnie od modelu pojazdu służbowego czy tez prywatnego znajdziemy szereg rozwiązań i produktów, których przeznaczenia możemy nie być pewni. Na przykład takich jak kabel rca audio. Czym jest wspomniany kabel?\nSprzęt car audio w samochodzie – do czego jest przeznaczony?\nW nowych modelach samochodów ciężarowych oraz osobowych, od lat montowany jest system audio. Car audio to nic innego, jak zestaw nagłośnienia danego samochodu. Z pewnością zauważyłeś, że w autach są fabrycznie zamontowane są głośniki oraz radio. Służą w dużej mierze do umilania czasu podczas podróży pojazdem. Dzięki Car Audio możemy słuchać muzyki z radia lub odtworzyć muzykę czy audiobooka z płyt CDa także podłączyć samochód do smartphona czy pendriva. Co ważne, nie zawsze fabrycznie wbuddowane głośniki sa dobrej jakości, często nie jesteśmy zadowoleni z szumów w tle, niezbyt mocnego basu, dlatego też istnieje możliwość rozbudowania standardowej instalacji o poszczególne jej elementy.\nKabel rca audio – co to?\nJednym z takowych elementów jest kabel rca audio. Czym jest i do czego służy? Przewód sygnałowy, czyli kabel RCA to podstawowy element każdego, prawidłowo skonfigurowanego systemu car audio. Do czego służy ten konkretny kabel? Jest potrzebny, aby połączyć przetwornik wraz z końcówką wzmacniacza. Dodatkow przy jego pomocy możliwe jest wpięcie się do kostki, która znajduje się przy odtwarzaczach.


W Urzędowie odbyły się uroczystości upamiętniające Tadeusza Kościuszkę\nPoprzedni artykuł Kraśnik. Statuetki i medale konkursu "Dobre bo kraśnickie" rozdane\nNastępny artykuł NIE dla dużych samochodów ciężarowych na kraśnickim Rynku\nW 200. rocznicę śmierci Tadeusza Kościuszki oraz w 100. rocznicę „Obchodu Kościuszkowskiego” w Urzędowie w minioną niedzielę zorganizowano uroczystości ku czci Tadeusza Kościuszki. Miały one miejsce w ramach trwającego Roku Kościuszkowskiego.\nOrganizatorami wspomnianych uroczystości była Parafia Rzymskokatolicka pw. Św. Mikołaja w Urzędowie oraz Ośrodek Kultury w Urzędowie. Rozpoczęły się one przemarszem spod tutejszego Ośrodka Kultury do urzędowskiego kościoła, gdzie w intencji Tadeusza Kościuszki oraz ojczyzny odprawiona została msza święta. Tutaj miało też miejsce krótkie wystąpienie burmistrza Urzędowa, Jana Woźniaka, który przybliżył postać samego Tadeusza Kościuszki, jak również okoliczności zorganizowanego 100 lat temu w Urzędowie "I Obchodu kościuszkowskiego".\nPo uroczystej mszy świętej odtworzony został przebieg i atmosfera uroczystości z 1917 roku, jakie miały miejsce w Urzędowie. Uformowana pod kościołem procesja, przy udziale pocztów sztandarowych, młodzieży szkolnej, orkiestry strażackiej, kosynierów, feretronów, Legionu Maryi, Akcji Katolickiej, przedstawicieli samorządu, banderii SMK „Podkowa”, przeszła pod pomnik Tadeusza Kościuszki, gdzie złożono kwiaty.\nUroczysty dzień zakończył koncert chóru „Cantus” z Zakrzówka oraz zespołu „Vox Celestis”.


Wielki sukces KGW Przymuszewo – Tucholska Oficyna Kulturalna i Społeczna TOKiS – PRESS TV\nIII miejsce wśród wieńców dożynkowych z całego województwa to doskonała promocja rolnictwa i rolników z terenu Powiatu Tucholskiego. Gratulujemy i dziękujemy ekipie wieńcowej z Przymuszewa i Wójtowi Gminy Kęsowo za godne reprezentowanie naszego powiatu!\nPanie z KGW Przymuszewo wspierane osobiście przez Wójta Radosława Januszewskiego przemaszerowały z wieńcem przez centrum Torunia, zbierając oklaski licznie zgromadzonej publiczności. Kunszt przygotowania wieńca doceniła także doświadczona komisja konkursowa, która przyznała wieńcowi III miejsce w kategorii wieńców tradycyjnych. Jest to wspaniałe osiągnięcie, świadczące o tym, że zeszłoroczna wygrana w konkursie nie była dziełem przypadku. Tym razem wygrał wieniec z terenu powiatu toruńskiego, będzie on reprezentował nasze województwo na Dożynkach Prezydenckich w Częstochowie.\nOprócz wieńca Panie z KGW Przymuszewo przygotowały także wystrój stoiska powiatowego, na którym oprócz tegorocznych plonów i produktów zachęcających mieszkańców Torunia i innych gości do przyjazdu w nasze okolice można było otrzymać materiały promocyjne przygotowane przez Powiat Tucholski oraz Gminę Tuchola i Gminę Lubiewo. Liczni odwiedzający zapowiadali swój przyjazd – częściowo jeszcze w tym roku, a częściowo w kolejnym sezonie. Potwierdziło się, że Bory Tucholskie są bardzo dobrze odbierane przez odwiedzających.


SONICARE Philips Szczoteczka RÓŻOWA HEALTHY WHITE PINK HX6762 /43 PROZAKUPY Sklep stomatologiczny Sklep z artykułami dla dzieci\n» SONICARE Philips Szczoteczka RÓŻOWA HEALTHY WHITE PINK HX6762 /43\nBRAUN ORAL-B CROSS ACTION 2 KOŃCÓWKI DO SZCZOTECZKI ELEKTRYCZNEJ\n43,90 zł 33,99 zł\nMIRADENT PLAQUE CHECK LUSTERKO + 3 TABLETKI WYBARWIAJĄCE PŁYTKĘ NAZĘBNĄ\nCena: 337,23 zł 337.23\nSONICARE Philips Szczoteczka HEALTHY WHITE PINK HX6762/43\nKażdy z nas uwielbia jasny, biały uśmiech. Spraw, aby naturalna biel Twoich zębów lśniła pełnym blaskiem. Dowiedziono, że dzięki trybowi Clean & White elektryczna szczoteczka Sonicare Healthy White usuwa codzienne przebarwienia w ciągu zaledwie dwóch tygodni.\nzastosowanie nowoczesnej technologii dźwiękowej powoduje powstanie dynamicznego przepływu cieczy DFA (Dynamic Fluid Action ) w przestrzeniach międzyzębowych powodującego efekt kawitacji, który skutkuje rozrywaniem bakterii. Zniszczone bakterie usuwane są przez dynamiczny przepływ cieczy pozostawiając czystą przestrzeń międzyzębową. Z powodzeniem zastępuje irygator lub nić dentystyczną.\nfale dźwiękowe emitowane przez szczoteczkę redukują całkowicie bakterie Streptococcus Mutant odpowiedzialne za próchnice nawet w odległości 4mm od końca włosia szczoteczki.\ndzięki Quadpacerowi®, emitującemu co 30 sekund sygnał dźwiękowy, pamiętamy żeby zmienić czyszczenie kwadrantu uzębienia. A dzięki wbudowanemu Smartimerowi® szczoteczka automatycznie się zatrzymuje po upływie 2 minut.\nelektroniczny system Easystart® zwiększający stopniowo siłę pracy szczoteczki, pozwala łatwiej przyzwyczaić się do używania sonicznej szczoteczki do zębów.\nszczoteczka ma wmontowane na stałe akumulatory, ładowane za pomocą indukcji elektromagnetycznej, tak wiec może nam służyć przez wiele lat. Po naładowaniu jej zapewnia prace SONICARE nawet przez dwa tygodnie używając 2 razy dziennie po 2 min.\nmożliwość wyboru w zależności od potrzeby jednego z dwóchprogramów: 1. clean 2. clean&white\nposiada końcówki, które się wymienia jednym ruchem. Dzięki czemu może ze szczoteczki korzystać cała rodzina. Końcówki należy wymieniać na nowe co 3 miesiące.\nwersja na rynek europejski 230 V.\n- Szczoteczka (rękojeść) - 1 szt.\n- Końcówka wymienna ProResults "Standard" - 1szt.\n- Końcówka wymienna Diamond "Standard" - 1szt.\n- Ładowarka z miejscem na 2 końcówki - 1szt.\n- Wymienne kolorowe pierścienie do rozróżniania końcówek - 1szt.\n- Nakładka ochronna na główkę szczoteczki - 2szt.\nCREST PASTA GUM DETOXIFY -Deep Clean 116g NOWOŚĆ\nPHILIPS SONICARE KOŃCÓWKI DO SZCZOTECZKI PREMIUM GUM CARE G3 (4 SZT. )BIAŁE HX9054/17


Dodane: 13-07-2020 13:39\nKobiety w ciąży- akcesoria dla przyszłej mamyO wynajmie zwyżek do prac na wysokościachPorady na temat pompWartość tego jak kupić klimatyzacjęDentysta ZabrzeStomatologia zabrzeKonsekwencje ubytków w szkliwieOgólnie o dzieciach i wyprawkach dla niemowlątCo i jak z sprawami sądowymiZdrowe zęby. Kilka poradWarto wiedzieć - o marketingu internetowym słów kilkaJak w 2020 skuteczniej zainwestować w fotowoltaikę?Prawnik w akcji. Czyli krótki wpis o prawieKawa dla profesjonalistówJak dbać o skórę w orientalny sposóbDobre pozycjonowanie nie musi być drogie. Sprawdź co jest ważne w ofertach.Hiszpania dla turystyCzy można drukować w Jastrzębiu w nocy?Dentysta ZabrzeO tym, jak ważna jest woda, o ekologii, oszczędzaniu i oczyszczaniuTanie pozycjonowanieSekrety Aby zrobić implantyCzy można Zamontować fotowoltaikę w sobotę?Slip rings - what they are?Kilka ważnych dla Ciebie usług geodezyjnychDobry i zły Dj. Krótko o DJ'ach i oprawie muzycznej imprezTanie pozycjonowanieWykorzystaj Google w swoim w swoim biznesieTopowe fakty o transformatorzeJak pozycjonować?


W poniedziałek początek śledztwa ws. samobójstwa Andrzeja Leppera - RMF 24\nW poniedziałek początek śledztwa ws. samobójstwa Andrzeja Leppera\nNiedziela, 7 sierpnia 2011 (16:19)\nW poniedziałek ruszy śledztwo ws. samobójstwa Andrzeja Leppera. Lider Samoobrony został znaleziony martwy w piątek w warszawskiej siedzibie partii. Śledczy przesłuchali już kilkanaście osób. Sam do prokuratury zgłosił się redaktor naczelny "Gazety Polskiej". Tomasz Sakiewicz twierdzi, że przekazał istotne dowody. Mają one wskazywać na to, że Lepper chciał potwierdzić zeznania lidera PiS w sprawie afery gruntowej i że obawiał się o swoje życie.\nPrzesłuchano także członków rodziny i najbliższych współpracowników, ale to dopiero początek długiej listy. Wśród przesłuchiwanych w niedzielę nie było osób, które kontaktowały się z Andrzejem Lepperem telefonicznie, bo na razie nie wykonano oględzin telefonu. Prokuratura przewiduje, że stanie się to w najbliższych dniach.\nNie ma też decyzji o tym, czy w śledztwie potrzebne będą bilingi. Sprawa jest do rozstrzygnięcia - wyjaśnił rzecznik Prokuratury Okręgowej w Warszawie Dariusz Ślepokura.\nW poniedziałek zapadnie decyzja, jaką kwalifikację prawną przyjąć przy okazji tej sprawy, czyli który z dwóch możliwych przy samobójstwie paragrafów wybrać. Prokuratura trzyma się tych wstępnych ustaleń, które mówią, iż Andrzej Lepper targnął się na swoje życie najprawdopodobniej z powodów finansowych. Od razu jednak dodaje, że ostateczne potwierdzenie przyniesie sekcja zwłok i całe śledztwo.\nPortal niezalezna.pl podał, że Sakiewicz ma nagraną rozmowę z Lepperem sprzed kilku miesięcy. Szef Samoobrony miał ujawnić źródło przecieku w "aferze gruntowej" oraz chęć podzielenia się tą wiedzą z prokuraturą. Redaktor naczelny "Gazety Polskiej" miał przekazać prokuraturze te dowody, które jego zdaniem wskazują, że Lepper miał zamiar potwierdzić zeznania Jarosława Kaczyńskiego w sprawie "afery gruntowej" i obawiał się o życie.\nPoseł PiS Arkadiusz Mularczyk zwrócił się do Prokuratora Generalnego Andrzeja Seremeta z prośbą o objęcie osobistym nadzorem śledztwa. Poseł zaznacza, że Lepper jako były wicepremier miał dostęp do wielu niejawnych informacji, był też ważnym świadkiem w sprawach prokuratorskich i sądowych.\nDlatego w opinii publicznej budzą zdziwienie jednoznaczne wypowiedzi przedstawicieli organów ścigania, z których wynika, że przyczyną śmierci było samobójstwo z przyczyn finansowych. Dotychczas nie przeprowadzono jeszcze istotnych czynności dowodowych, przede wszystkim sekcji zwłok oraz innych niezbędnych czynności kryminalistycznych - podkreśla Mularczyk.\nSzef Samoobrony, b. wicepremier rządu PiS-LPR-Samoobrona Andrzej Lepper, został znaleziony martwy w piątek w warszawskiej siedzibie partii. Jak ujawnił Ślepokura, Leppera powieszonego w łazience na sznurze przymocowanym do worka bokserskiego, znalazł ok. godz. 16.20 jego zięć. Oględziny nie wykazały na ciele żadnych obrażeń, poza bruzdą wisielczą. Zdaniem prokuratora wskazuje to na fakt, że do śmierci nie przyczyniły się osoby trzecie, choć ostateczne ustalenia zależą od sekcji zwłok. Na miejscu nie znaleziono listu pożegnalnego. Przesłuchano pracowników biura Leppera i inne osoby, które się z nim stykały. Zabezpieczono m.in. telefon komórkowy zmarłego oraz dokumentację z biura.\nNiektórzy byli współpracownicy Leppera nie wierzą w samobójstwo. Z kolei według szefa Krajowego Związku Rolników, Kółek i Organizacji Rolniczych Władysława Serafina, w ostatnim czasie w życiu Leppera nastąpił "ogromny natłok negatywnych zdarzeń", m.in. choroba syna, trudności w gospodarstwie czy groźba więzienia.\nTagi:Andrzej Lepper, Samoobrona, prokuratura\nNewsSakiewicz złożył zeznania w sprawie A. Leppera


16 | Marzec | 2014 | Ostrzeżenie\nRaj, jaki Mój Ojciec stworzył dla Swoich dzieci, wreszcie zostanie im zwrócony w całej swej pierwotnej Świetności\nMoja wielce umiłowana córko, kiedy — za sprawą Moich Narodzin — Słowo stało się Ciałem, oznaczało to, że Święte Słowo Boże się zmaterializowało, tak jak było to przepowiedziane w Księdze Mojego Ojca.\nSłowo Boże jest bardzo jasne i nie ulega zmianie. Będzie trwać Ono na wieki. Każdy, kto rozdziera Słowo Boże na strzępy i Je zmienia, tak żeby jemu samemu lub innym Ono odpowiadało, winny jest herezji. W czasie, gdy przychodziłem na świat, Boże dzieci — a w szczególności wykształcone sługi Boga w Jego Świątyniach na Ziemi — znali proroctwa zawarte w Księdze Mojego Ojca. Nie było żadnym sekretem, że Mój Ojciec wysyła Swojego Mesjasza, aby odkupić ludzkość, i o tym fakcie nauczano w Świątyniach, jak i przypominano o nim przy okazji każdego czytania Pisma Świętego. Wszystko, co pochodzi od Mojego Ojca, jest Prawdą. On nie kłamie. Słowo Boże jest niezniszczalne. To, co Mój Ojciec powiedział na samym początku, to się wydarzy. To, co obiecał, zostanie spełnione, niezależnie od tego, czy ludzkość ten fakt akceptuje, czy też nie.\nMój Ojciec dał światu Swoje Słowo, a następnie — poprzez Moje Narodziny — Swoje Ciało, Swojego jedynego Syna, Jezusa Chrystusa — i potem obiecał człowiekowi Wieczne Zbawienie. Każde Słowo zawarte w Piśmie Świętym, takie, jakim zostało Ono przekazane w swoim oryginalnym kształcie, włącznie z Księgą Apokalipsy, jest Prawdą. Dlatego też Obietnicy Mojego Ojca dla świata, że wyśle On ponownie Swojego Syna — tylko że tym razem, aby sądził żywych i umarłych — nigdy nie wolno odrzucać. Okres poprzedzający ów Wielki Dzień będzie burzliwy, a szczegóły dotyczące tego czasu, wiodącego do Mojego Drugiego Przyjścia, zawarte są w Księdze Apokalipsy, tak jak zostały podyktowane Janowi przez Anioła Pańskiego.\nMówić, że akceptujecie jakąś jedną część Księgi Mojego Ojca, ale jakiejś innej już nie, jest zaprzeczaniem Słowu Bożemu. Nie możecie przyjąć jakiejś jednej części Prawdy i głosić, że pozostałe Słowo Boże jest kłamstwem. Księga Prawdy została przepowiedziana Danielowi, a następnie jej część przekazana Janowi Ewangeliście. Wiele z tego, co jest zawarte w Księdze Apokalipsy, ma dopiero nadejść. Ponieważ zaś tej zawartości obawia się wielu ludzi, będą usiłowali jej zaprzeczyć, Prawda bowiem to gorzka pigułka. A jednak Prawda, jeżeli się Ją zaakceptuje, staje się czymś łatwiejszym do pojęcia, gdyż wraz z tą akceptacją przychodzi klarowność. Klarowność ta oznacza, że możecie się o wiele łatwiej przygotować, i to zachowując pokój w swojej duszy i radość w sercu, ponieważ wiecie, że Ja przychodzę, aby odnowić świat. Będziecie wiedzieć, że Raj, jaki Mój Ojciec stworzył dla Swoich dzieci, wreszcie zostanie im zwrócony w całej swej pierwotnej Świetności.\nNikt nie potrafi właściwie zrozumieć Księgi Apokalipsy, bo nie tylko, że nie wszystkie wydarzenia są tam odnotowane w szczegółach czy też wedle kolejności następowania — ale też wcale nie miały być. Wiedzcie jednak o tym: Możecie być pewni, że jest to ten okres, kiedy władza szatana umiera; a skoro nadchodzi jego koniec, zada on Mi każdą możliwą udrękę. Uczyni to, przenikając do Mojego Kościoła na Ziemi od wewnątrz. Będzie on kradł Mi dusze i bezcześcił Moje Ciało — Najświętszą Eucharystię. Jednak to Ja Jestem Kościołem i Ja poprowadzę Mój lud. Szatan nie może Mnie zniszczyć, gdyż jest to niemożliwe. Może on jednak zniszczyć wiele dusz, tak je oszukując, aby uwierzyły, że on jest Mną.\nTak jak świat został przygotowany na Moje Pierwsze Przyjście, tak i jest teraz przygotowywany na Moje Drugie. Niech ci, którzy sprzeciwiają się Mi w Moich Wysiłkach dla ocalenia dusz i którzy obejmują Moich wrogów, wiedzą o tym: Nigdy nie pokonacie Mocy Boga. Nigdy nie zniszczycie świata. Nigdy nie zbezcześcicie Mojego Ciała i nie pozwoli się wam ustać na nogach.\nKiedy proroctwa zawarte w Księdze Apokalipsy się urzeczywistnią, nigdy nie wolno wam popadać w rozpacz, możecie bowiem być pewni, że Miłość Boga do Jego Dzieci oznacza, że surowo On się rozprawi ze Swoimi wrogami i będzie walczył, aby sprowadzić wszystkie Jego dzieci, które Mnie uznają za Jego jedynego Syna, do Pokoju Jego Boskiego Nieba.\nWy, którzy jesteście pobłogosławieni Darem widzenia, nie obawiajcie się Moich wrogów, ale Gniewu Bożego, kiedy spada On na tych, którzy próbują kraść te dusze, które nie są w stanie pojąć, co się dzieje.\nMiłość Boga jest Wszechmogąca, a Jego Oddanie, umożliwiające każdemu przetrwanie — jest nieograniczone. Ale Kara, oczekująca na Jego wrogów, jest nie do pohamowania i jest ostateczna.


Forum biblijne :: Zobacz temat - Z kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nForum biblijne Strona Główna » Biblia, księgi, przeklady... - zagadnienia doktrynalne » Dyskusje teologiczne » Z kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nZ kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nWysłany: 2020-02-28, 09:51 Z kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nWszyscy jesteśmy przekonani, że Mojżesz otrzymał tablice, oraz cały Zakon od Boga.\nPrzy czym mówiąc od "Boga" mamy tu oczywiście na myśli Przedwiecznego, Tego bez początku.\nOd Tego, którego nikt z ludzi nie może ujrzeć i pozostać żywym, ani przebywać w Jego obecności.\nA teraz kilka wersetów:\nKs. wyjścia 3:2 bw"Wtem ukazał mu się anioł Pański w płomieniu ognia ze środka krzewu; i spojrzał, a oto krzew płonął ogniem, jednakże krzew nie spłonął."\nUkazał się oczywiście Mojżeszowi!\nPośrednikiem tym był Mojżesz.\nUkazał się oczywiście Mojżeszowi.\n]Dz 7:38 br "On to przebywając z ludem na pustyni był pośrednikiem między aniołem, który przemawiał do niego na górze Synaj, a naszymi ojcami. On również otrzymał słowa nauki zapewniającej życie, po to, aby wam je przekazać."\nTakże Mowa o Mojżeszu.\nDz 7:53 br "wy, którzy za pośrednictwem aniołów otrzymaliście Prawo, ale wcale nie przestrzegaliście go."\nHbr 2:2 bw "Bo jeśli słowo wypowiedziane przez aniołów było nienaruszalne, a wszelkie przestępstwo i nieposłuszeństwo spotkało się ze słuszną odpłatą,"\nTym razem mowa jest o Zakonie, gdzie ani kreska, ani Jota nie miała zginąć, aż wszystko wypełni się.\nPrawda, że poprzednio nie zauważaliśmy ich?\nCo dziwniejsze- i tak zaraz o nich zapomnimy!\nWysłany: 2020-02-28, 22:25 Re: Z kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nNo, ja nie zauważyłem, przyznaję. A sprawdzałeś może w grece?\nWysłany: 2020-02-28, 23:06 Re: Z kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nSprawdzałem i ja, i dawno przede mną inni.\nJest tak samo. Zawsze pośredniczył anioł, przekazując ludziom słowa, czy choćby wolę samego Stwórcy.\nCyprianie, dobrym programem do sprawdzania w grece jest:\nWysłany: 2020-02-29, 11:11 Re: Z kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nAla jaki anioł? , bo diabeł też ma swoje anioły.\nWysłany: 2020-02-29, 16:02 Re: Z kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nZawsze pośredniczył anioł, przekazując ludziom słowa, czy choćby wolę samego Stwórcy.\nBo aniołowie to Panowie przez duże "P", mają "P" jak pierwszeństwo.\nWysłany: 2020-02-29, 22:09 Re: Z kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nTwierdzisz, że Zakon przekazał Mojżeszowi sam Szatan?\nZnając Ciebie- tak właśnie chcesz nam przekazać!\nWysłany: 2020-02-29, 22:47 Re: Z kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nWybrana przekazywała już na forum podobnej treści myśli.\nWysłany: 2020-02-29, 23:14 Re: Z kim rozmawiał i przebywał Mojżesz na górze Synaj?\nSkoro prawda jest przekazana przez Jezusa, to prędzej kto kłamał? Kto kazał, by kobiety nałożyły na siebie kosztowności i zlupily Egipcjanki? Kto zamienił laskę Mojżesza w węża? Kto kazał podbijać i łupić sąsiednie plemiona i zabijać jeńców, w tym kobiety i dzieci? Kto kazał brać w posiadanie dziewice? Kto kazał składać ofiary ze zwierząt? Czyżbyś uważał, że Jezus kłamał ukazując nam prawdę o Bogu-Ojcu, który jest w niebie?\nWysłany: 2020-03-01, 02:58\nCo zatem z kolejnymi wersetami tego rozdzialu Ksiegi Wyjscia?Bo one juz wyraznie mowia o Bogu.\nCo do tego,czy Boga ktos widzial,czy nie,to jest sporo wersetow mowiacych o tym,ze jednak tak.\nWysłany: 2020-03-01, 08:32\nTrzy, lub więcej wieków temu nikt nie zadawał by takich pytań!\nTakie rzeczy były oczywiste.\nCesarz, król, jakikolwiek władca, gdy miał orędzie do ludności, nie jeździł po królestwie lub cesarstwie osobiście i na rynkach grodów nie zdzierał gardła, obwieszczając cokolwiek.\nMiał od tego swoich posłańców.\nTaki Herold odczytywał słowa: „Ja, z woli Boga król i Pan Cebulandii, ogłaszam co następuje...”\nWysłany: 2020-03-01, 09:21\nBardzo dobrze to ująłeś. Powoływano się na wolę Boga mimo, że to było kłamstwo. Nawet największy złoczyńca to czynił, bo w ten sposób usprawiedliwiał siebie. Mordując przez 600 lat inkwizycji też powoływane się na wolę Bożą. Powoływano się na wolę Bożą, a to było zwykle szatańskie oszustwo. Przez taki fałsz szatan przejął we władanie dusze ludzkie. To on dla wielu stał się bożkiem i wielu go słucha myśląc, że służą Bogu.\nMasz racje.Trzy lub wiecej wiekow temu,dla chrzescijan bylo oczywiste,ze Mojzesz rozmawial z Bogiem-taka byla owczesnie nauka kosciola i taka chyba pozostala do dzis.\nTez sie zgadza,Mojzesz byl wlasnie takim heroldem.\nTylko co to ma wspolnego z pytaniem ktore Ci zadalem?\nWysłany: 2020-03-01, 17:14\nRównież oczywiste było, że uświęcenie czyni ziemski ogień, a Jezusa przyjmują ludzie przez upieczenie i zjadanie ziemskiego chleba z mąki. Cała masa herezji, którą jeden myśliciel wymyślił, a niewolnicy dalej powielają.\nNie znasz treści Biblii i dlatego zgadza się Tobie.\nAnioł, czyli "herold" mówił do Izraela. A skoro oni bali się jego, więc wysłali Mojżesza, aby ten przekazywał im słowa Boga.\nNo właśnie? Jakie pytanie?\nWybrana- bądź miła nie pisać już nic.\nLepiej nic nie mówić i uchodzić za mądrego, niż otworzyć usta...\nWysłany: 2020-03-02, 11:22\nCzyli Mojzesz byl heroldem herolda,tak?\nDo plonacego krzewu nikt raczej Mojzesza nie wysylal,ale ja przeciez nie znam Biblii.Pewnie,jak piszesz,ci co sie bali go wyslali.\nNo wlasnie.To na ktore najpierw odpowiedziales,ze trzysta lat temu nikt by go nie zadal,a teraz sciemniasz,ze niby nie wiesz o co chodzi. Spoko,rozumiem.


Komorowski: Dialog opozycji z władzą jest nie tylko możliwy, ale konieczny - Wiadomości Znad Wilii Komorowski: Dialog opozycji z władzą jest nie tylko możliwy, ale konieczny - Wiadomości Znad Wilii\n23 stycznia, 2014 8:27\nKomorowski: Dialog opozycji z władzą jest nie tylko możliwy, ale konieczny\nPolscy politycy wyrazili w środę zaniepokojenie eskalacją konfliktu w Kijowie. O propozycjach rozwiązań dla Ukrainy debatowała RBN. Prezydent Bronisław Komorowski apelował w rozmowie z prezydentem Ukrainy o powstrzymanie przelewu krwi. Sejm ma przyjąć w piątek uchwałę.\nPrezydent Komorowski powiedział po posiedzeniu Rady Bezpieczeństwa Narodowego, że wszyscy z ogromnym niepokojem przyjmują to, że w stolicy Ukrainy polała się krew. Prokuratura Generalna Ukrainy potwierdziła w środę śmierć trzech osób w Kijowie, w rejonie dzielnicy rządowej, gdzie trwają starcia ukraińskiej milicji i antyrządowych demonstrantów. To pierwsze ofiary śmiertelne od wybuchu antyrządowych protestów w listopadzie, wywołanych wstrzymaniem współpracy Ukrainy z UE.\n„Może to oznaczać dalszą eskalację konfliktu, wzrost nastrojów agresywnych, może oznaczać wzrost zagrożenia trwałym, głębokim konfliktem, który niewątpliwie nie będzie służył ani Ukrainie, ani narodowi ukraińskiemu, a tym bardziej jego prozachodnim aspiracjom” – powiedział prezydent.\nKomorowski ocenił, że dialog opozycji z władzą na Ukrainie, mający na celu powstrzymanie eskalacji konfliktu jest nie tylko możliwy, ale konieczny. Z kolei Unia Europejska – jak stwierdził prezydent – „powinna podtrzymać jako aktualną ofertę stowarzyszeniową dla Ukrainy”.\nW godzinach popołudniowych Komorowski rozmawiał telefonicznie z prezydentem Ukrainy Wiktorem Janukowyczem. Jak poinformował PAP prezydencki minister Jaromir Sokołowski, prezydent wyraził w rozmowie z Janukowyczem głębokie zaniepokojenie zaostrzeniem konfliktu na Ukrainie i śmiertelnymi ofiarami zamieszek w Kijowie. Komorowski zaapelował też o powstrzymanie przelewu krwi.\nZaniepokojenie rozwojem wypadków w Kijowie wyrazili także premier Donald Tusk i szef MSZ Radosław Sikorski.\nTusk rozmawiał o sytuacji na Ukrainie z szefem Komisji Europejskiej Jose Barroso i szefem Rady Europejskiej Hermanem Van Rompuyem. „Nasz niepokój budzi przede wszystkim spirala przemocy (…). Po śmierci demonstrantów zdarzenia mogą rzeczywiście przybrać obrót jeszcze bardziej radykalny niż do tej pory” – mówił szef rządu.\nJak dodał, trzeba przestrzegać polityków zarówno w Polsce, jak i w Europie „przed zbyt szybką radykalną licytacją sankcji”, ponieważ – jak podkreślił – sankcje w relacji z Ukrainą będą „narzędziem ostatecznym”.\nZ kolei według szefa MSZ na Ukrainie „została przekroczona kolejna bariera”. „Zginął człowiek, polała się krew. Wzywamy obie strony do umiaru, ale praprzyczyną tego, co się dzieje dzisiaj, jest zejście z kursu europejskiego, reform i przyjęcie represyjnych ustaw” – powiedział Sikorski. Minister spraw zagranicznych rozmawiał przez telefon z szefem MSZ Ukrainy.\nPodczas rozmowy z ukraińskim odpowiednikiem szef polskiej dyplomacji wyraził głębokie zaniepokojenie brutalnym rozwojem wypadków na Ukrainie i wezwał do szczerego dialogu między władzą a opozycją. Ukraiński minister miał – według komunikatu MSZ – wyrazić gotowość do dialogu i do podjęcia „działań na rzecz opanowania sytuacji i zmniejszenia napięcia”.\nPonadto MSZ wezwało ambasadora Ukrainy w Polsce. Podczas rozmowy z Markijanem Malskim wiceszefowa MSZ Katarzyna Pełczyńska-Nałęcz wyraziła zaniepokojenie w związku z przyjętymi niedawno w Kijowie ustawami ograniczającymi prawa obywatelskie oraz nadzieję, że Ukraina wstrzyma się od dalszych działań oddalających ten kraj od UE. MSZ zaapelowało także do wyjeżdżających na Ukrainę o zachowanie szczególnej ostrożności.\nW ocenie b. prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego, który wraz z b.szefem PE Patem Coksem był specjalnym wysłannikiem Parlamentu Europejskiego na Ukrainę najważniejszą kwestią jest obecnie zatrzymanie przemocy na Ukrainie. Jak dodał, władze Ukrainy powinny wiedzieć, jakimi instrumentami formalnymi, typu sankcje indywidualne, dysponuje Unia Europejska.\nTakże politycy opozycyjnych klubów parlamentarnych wyrazili zaniepokojenie sytuacją na Ukrainie. W opinii szefa SLD Leszka Millera środa to przełomowy dzień dla Ukrainy, bo albo Ukraińcy pójdą w kierunku eskalacji konfliktu do niewyobrażalnych zdarzeń, albo zapanuje klimat sprzyjający dyskusji i porozumieniu. Z kolei lider TR Janusz Palikot uważa, że pierwszym zadaniem dla dyplomacji polskiej i europejskiej jest uspokojenie emocji i skłonienie władz ukraińskich do zaprzestania przemocy.\nTakże szef SP Zbigniew Ziobro mówił, że wszystko, co polscy i unijni politycy mogą dziś zrobić dla Ukraińców to „w miarę możliwości uspokajać nastroje” i skłaniać władze ukraińskie do zaprzestania przemocy wobec demonstrantów. Z kolei PiS – którego prezes Jarosław Kaczyński nie uczestniczy w posiedzeniach RBN – wezwało polityków polskich i europejskich do potępienia wszelkiego użycia siły wobec ukraińskich demonstrantów. PiS chce też sankcji wobec osób odpowiedzialnych za krwawą konfrontację oraz „dużego programu pomocowego” dla Ukraińców.\nUchwałę w sprawie sytuacji na Ukrainie zamierza przyjąć Sejm. Marszałek Ewa Kopacz poinformowała, że zespół złożony z przedstawicieli wszystkich klubów, pod przewodnictwem Krzysztofa Szczerskiego (PiS), przygotuje tekst uchwały. Zespół zbierze się w czwartek rano; po południu projektem uchwały zajmie się prezydium Sejmu.\n„Zajmujemy stanowisko ponadpolitycznie, swoją wolę wyrazimy w treści uchwały, którą będziemy przyjmować w piątek” – powiedziała Kopacz po spotkaniu Konwentu Seniorów z przedstawicielami MSZ oraz Ośrodka Studiów Wschodnich. „Wszyscy jednomyślnie potępiliśmy przemoc, po drugie postawiliśmy na dialog, a nie na konfrontacje, jak również na wsparcie działań, które dążą do budowania społeczeństwa obywatelskiego” – mówiła marszałek Sejmu. Wyraziła nadzieję, że uchwałę uda się przyjąć w piątek przez aklamację.\nZ kolei Szczerski podkreślił, że ważną sprawą jest, że podstawą uchwały w sprawie Ukrainy będzie projekt uchwały autorstwa PiS. „Jest zgoda co do czterech elementów tej uchwały – wyrażamy solidarność z represjonowanymi, potępiamy użycie siły, pojawia się pojęcie sankcji oraz potrzeby dużej pomocy międzynarodowej dla Ukrainy” – podkreślił.


krainaupominkow.pl dzień kobiet 8 marca - Finansowy katalog stron\nMężczyźni potrafią mieć ogromny kłopot, gdy zmuszeni są wybrać właściwy prezent, jaki zostanie wręczony z okazji Dnia Kobiet. W takich okolicznościach w rachubę wchodzi kupowanie w obrębie sklepu stacjonarnego bądź internetowego. W sklepach stacjonarnych prezenty dostępne są “od ręki”, jednakże niepotrzebnie wyróżniają się satysfakcjonująco niską ceną. Na zdecydowanie szerszy wybór produktów i korzystniejsze ceny mogą liczyć klienci, którzy na dzień kobiet prezent zamówią w Internecie. Kluczowe znaczenie ma to, aby kupowanie sfinalizować za pośrednictwem renomowanego sklepu internetowego, dzięki czemu klient zdobędzie wysokiej jakości prezent w stosownie krótkim okresie. Na dzień kobiet 8 marca upominek może kosztować od kilkudziesięciu złotych w górę, albowiem niewątpliwie klienci mogą przeznaczyć na ten cel nawet kilkukrotnie wyższą kwotę. Dużą popularnością wśród potencjalnych nabywców cieszą się statuetki, które posiadają właściwy grawerunek.