Średniowieczne wieżowce – Bolonia i San Gimignano - Urbnews.pl\nŚredniowieczne wieżowce – Bolonia i San Gimignano\nOpublikowane dnia 26 maja 2022 przez Damian Bafeltowski w kategorii Ciekawostki, Urbanistyka // 0 Komentarzy\nW północnych i centralnych Włoszech można jeszcze dziś znaleźć budowle powstałe w XII i XIII w., które swoimi rozmiarami zawstydzają nawet dzisiejsze wysokościowce.\nJeśli myślimy o wieżowcach, zazwyczaj mamy przed oczami Nowy Jork, Szanghaj czy wiele innych światowych metropolii, których status nierozłącznie powiązany jest z tymi cudami współczesnej inżynierii budowlanej. Jeśli natomiast chcemy połączyć duże wysokości i średniowiecze, to zwykle wskazujemy na monumentalne, gotyckie katedry z ojczyzny D’Artagnana. Okazuje się jednak, że z tymi drugimi konkurować mogły nie tak popularne włoskie wieże. Część z nich zachowała się do dziś, a najpopularniejszymi miejscami, w których można je znaleźć są San Gimignano i Bolonia.\nWidok z wieży Asinelli, Bolonia | CC BY-SA 4.0\nSan Gimignano to włoskie miasto znajdujące się w Toskanii. Historia osadnictwa na tych terenach sięga jeszcze czasów sprzed Imperium Rzymskiego, jednak czasy świetności ośrodek nazwany na cześć biskupa Geminiana przeżywał w średniowieczu. Dzięki wytwarzanemu tutaj szafranowi, uprawie winorośli oraz położeniu na szlaku handlowym Via Francigena do miasta spływały ogromne fundusze.\nDzięki prężnej gospodarce i świetnemu położeniu, w lokalnej społeczności wykształciły się majętne i rywalizujące ze sobą rody handlowe. Sytuację komplikował również konflikt gibelinów i gwelfów (zwalczające się stronnictwa polityczne we Włoszech XIII–XVII w). Sposobem na ukazanie swojej dominacji nad rywalem było budowanie okazałych wież, będących przede wszystkim emanacją statusu ekonomicznego.\nWieże w San Gimignano, pośrodku najwyższa wieża przy Palazzo Comunale | CC BY-SA 4.0 LigaDue\nTen wysokościowy wyścig został zakończony w XIII wieku przez radę miasta. Wydała wtedy dekret zakazujący budować wyżej niż wieża przylegająca do lokalnego ratusza (Palazzo Comunale). Do końca średniowiecza, na obszarze San Gimignano powstały 72 wieże, sięgające aż 70 metrów. Aż 14 z nich przetrwało aż do dzisiaj.\nBolonia, la Turrita\nW podobnym czasie, tj. XII i XIII wieku, w Bolonii panował istny boom na wieże. Starsze źródła podają, że na obszarze stolicy regionu Emilia-Romania istniało nawet 180 wież. Najwyższa osiągała prawie 100 metrów wysokości. Obecnie uważa się, że ich ilość wahała się od 80 do 100, z czego nie wszystkie istniały w tym samym czasie.\nŚredniowieczna Bolonia, wizja artystyczna | CC BY-SA 3.0 Toni Pecoraro\nPowody stojące za budową bolońskich wysokościowców nie są jasne. Uważa się jednak, że podobnie jak w przypadku San Gimignano, był to element rywalizacji między najbogatszymi rodami miasta – im wyższa konstrukcja, tym większy prestiż dla danej rodziny. Inna hipoteza mówi, że były to swego rodzaju skarbce oraz budowle obronne. Mniejsze z nich natomiast mogły służyć celom mieszkalnym.\nWieża Asinelli na tle miasta | bolognawelcome.com\nBudowa bolońskiej wieży trwała od 3 do 10 lat i nie należała do najłatwiejszych zadań. Tworzono je na planie kwadratu, z fundamentami osadzonych na solidnych drewnianych palach wbitych w ziemię na głębokość do 10 metrów. Aby utrzymać ciężar wieży, mury u podstawy musiały być odpowiednio grube. Dla przykładu: mury jednej z najsłynniejszych wież Bolonii, torre degli Asinelli (97 m wysokości), mierzą u podstawy aż 4,1 m.\nWnętrze wieży Asinelli | CC BY-SA 4.0\nDo dziś z początkowej puli 80-100 wież zachowało się jedynie 22. Po XIII wieku część z nich została celowo zburzona, a część po prostu się zawaliła. Przez wieki służyły jako więzienia, sklepy lub budowle mieszkalne – w ostatnim przypadku były to zwykle budowle niższe. Najpopularniejsze z nich, Dwie Wieże (le due torri) są obecnie atrakcjami turystycznymi.


Kiedy pacjent potrzebuje leku, który nie jest dopuszczony do obrotu w Polsce\nBywa, że podczas wizyty pacjenta w gabinecie, zapada decyzja o zaordynowaniu leku, który nie jest dopuszczony w Polsce, ale w innych krajach może być stosowany zgodnie z prawem tamtejszego państwa. O czym trzeba pamiętać?\nPrzepisy ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty stanowią, że lekarz, lekarz dentysta może przepisywać leki bądź środki żywieniowe specjalnego przeznaczenia, które są dopuszczone do obrotu w naszym kraju – ma czynić to na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Ponadto w ustawie tej istnieje przyzwolenie na stosowanie – ale w uzasadnionych przypadkach – leków, które są dopuszczone do obrotu w innych państwach, przy czym obowiązkowo trzeba fakt zastosowania takiego preparatu uzasadnić w dokumentacji medycznej.\nEksperci prawa wskazują, że o zastosowaniu u pacjenta leku, który nie został dopuszczony do obrotu w Polsce, należy również poinformować samego pacjenta.\nW szczegółowym uzasadnieniu w dokumentacji medycznej powinny znaleźć się następujące informacje: nazwa zastosowanego preparatu i nazwa kraju, w którym został on dopuszczony do obrotu, wskazanie przyczyn medycznych, dla których lek ów został wykorzystany, a także uargumentowanie, dlaczego uznaje się, że jest on lepszy niż leki, które są stosowane w Polsce. Należy również odnotować informację o tym, że pacjent został poinformowany o fakcie zastosowania określonego leku.


Interpelacja radnego -stacja naprawy rowerów - Tomasz Załecki\n21 lutego, 2021 24 lutego, 2021\n15.02.2021 roku złożyłem interpelację, dotyczącą samoobsługowej stacji naprawy rowerów w Myszkowie. Uznałem, że punkt taki jest bardzo potrzebny w naszym mieście ( przynajmniej jeden ). Jesteśmy gminą i miastem położonym w centrum Jury Krakowsko – Częstochowskiej, i wszelkie inwestycje poprawiające atrakcyjność turystyczną Myszkowa powinny być naszym priorytetem. Po drugie – coraz więcej osób decyduje się na komunikację rowerową i taki samoobsługowy punkt naprawczy jednośladów bardzo się przyda.\nPoniżej moja interpelacja i odpowiedź władz miasta Myszkowa na nią\nCieszyć może fakt, że miasto Myszków dostrzega potrzebę inwestowania w infrastrukturę rowerową w naszym mieście. Mam tylko nadzieję, że rozeznania cenowe szybko zostaną zakończone i samoobsługowa stacja naprawy rowerów będzie mogła służyć myszkowianom i turystom. Wszak pogoda coraz lepsza i rowerów na drogach będzie przybywać.\nInterpelacja radnego – myszkowska sieć wodociągowa


Aktualizacja zdjęć z Ushuaia\nJako że stoimy tu już tydzień szykując się na Horn, to przy okazji zrobiliśmy kilka kolejnych zdjęć. Część na tutejszych Krupówkach, a dziewczyny na wycieczce na łono natury.\nJutro opuszczamy Ushuaia i jak pozytywnie przejdziemy szereg odpraw ruszamy na Horn. Ale to będzie już inna fotorelacja.\nKilka fotek z Ushuaia\nJuż w wyjących pięćdziesiątkach\nDo Ushuaia pozostało 197 Mm\nTemperatura w nawigacyjnej: +19 stopni (bo uruchomiliśmy ogrzewanie)\nWychodząc z Puerto Deseado prognoza pogody nie była idealna, ale w tej części Świata trudno liczyć na pięć dni sprzyjających wiatrów. Najważniejsze, żeby dopłynąć w miarę bezpiecznie do Estrecho de Le Maire, dwudziesto milowej cieśniny pomiędzy południowo-wschodnim krańcem Ziemi Ognistej a Wyspą Stanów. Później pozostanie już tylko sto dwadzieścia mil do Ushuaia przez bardzo trudny pogodowo obszar - z częstymi silnymi przeciwnymi wiatrami, falami i prądami. Dlatego całe nasze planowanie wyjścia z Puerto Deseado opierało się o znalezienie dobrego okna pogodowego właśnie w tym regionie.\nCzytaj więcej: Już w wyjących pięćdziesiątkach\nDzikie wody atlantyckiej Patagonii\nDo Ushuaia pozostało: 585Mm\nPrędkość przeciwnego prądu: 2.0 kn\nDawno się nie odzywaliśmy, ale jak wielokrotnie pisałem, postój w portach nie sprzyja siedzeniu przed komputerem, wybieram wtedy życie portowe, choć z nim też bywa różnie.\nCzytaj więcej: Dzikie wody atlantyckiej Patagonii\nZdjęcia z Puerto Deseado i wycieczki przyrodniczej\nW końcu nie stoimy w wielkim miesicie i bardzo dobrze. Niewielkie miasteczko Puerto Deseado umiejscowione jest w środku niczego, co ma swoje oczywiste walory. Brak zepsucia turystami, surowa okolica, niewielkie domki, kilka małych knajpek gdzie bez światła i z gitarą można się całkiem fajnie bawić, ale przede wszystkim zaskoczyła nas otaczająca nas przyroda.\nLiczne rzadkie gatunki ptaków, lwy morskie i pingwiny - to nas najbardziej urzekło podczas kilkudniowego wymuszonego trudną pogoda na morzu pobytu. Wrzucamy kilka fotek abyście się mogli rozmarzyć.\nCiągle w drodze na południe.\nDo Puerto Deseado pozostało 238 Mm\nLiczba osób obchodzących dziś urodziny: 1\nŻegluga z Mar del Plata do Puerto Madryn była spokojna i odbywała się z wiatrem. Powoli odczuwamy zmianę pogody na nieco zimniejszą, ale bez przesady, póki co na koszulkę zakładam polar i jest ok., a w Polsce dopiero co przeszła fala mrozów. Musieliśmy pilnować prędkości, aby zdążyć się schować przed zapowiadanym południowym wiatrem o sile pięciu stopni Beauforta. Wassyl takie warunki bez problemu przetrwa, ale nie posunie się za bardzo do przodu. Lepiej przeczekać je gdzieś na spokojnej wodzie.\nCzytaj więcej: Ciągle w drodze na południe.\nZaraz będzie zimno\nDo Puerto Madryn pozostało 351Mm\nIlość zjedzonej fasolki na obiad: wystarczająca\nZ ostatnimi promykami słońca wchodzimy do portu Mar del Plata, to potężny port, główne rybacki, ale także z wydzieloną częścią gdzie znajduje się marina. Wejścia do niej strzeże niewielki obrotowy most dla pieszych. W środku znajduje się kilka pomostów i aż pięć klubów żeglarskich. Podpływa do nas ponton jednego z nich i informuje, że musimy stanąć na boi przed mariną, bo nie ma miejsca wewnątrz. Niechętnie, ale to robimy. I tak lepsza boja niż kotwica, a ponieważ wiatr ucichł odwołuję wachty kotwiczne, ustawiając na wszelki wypadek stosowne alarmy. Gdyby jeszcze tylko ktoś podrzucił pizzę.\nCzytaj więcej: Zaraz będzie zimno\nGaleria zdjęć z Mar del Plata\nMar del Plata jest dla Argentyny tym czym dla nas są Międzyzdroje czy Sopot, tylko że dziesięć razy większe. Latem przyjeżdża tu półtora miliona turystów, którzy leżą na plażach, wcinają wołowinę, kupują popcorn, odwiedzają sklepiki z pamiątkami i kupują muszelki w małej butelce.\nNasz postój, bardziej jako konieczność schronienia przed przeciwnym wiatrem był krótki - 2 doby, więc fotek niewiele, bo i co tu fotografować... kilka zdjęć z plaży, z portu rybackiego, pierwsze lwy morskie i wizyta w cyrku który rozłożył się tu ż przy marinie - miłego oglądania.\nW drodze do Mare de Plata\nDo Mare de Plata pozostało 175MM\nIlość talerzy lądujących na podłodze podczas przechyłu: 15\nBoskie Buenos za nami. Staliśmy prawie 8 dni, najdłuższy postój podczas wyprawy (so far). Wiele się działo. Jacht został zaatakowany przez wielkie połacie zielska i traw pływających po zatoce i wpływających także do portu. A w tym zielsku mnóstwo pająków, żmij, ptaków a la czapla. Ponoć czasami bywają nawet małpy, ale takowej nie zauważyliśmy. Cały port wyglądał czasami jak boisko piłkarskie (dawno nie koszone) a w nim powtykane jachciki. Zjawisko to zdarza się tutaj raz na dziesięć lat, więc nieźle się wstrzeliliśmy.\nCzytaj więcej: W drodze do Mare de Plata\nFotki z Buenos Aires\nPonoć Buenos Aires jest boskie... szukaliśmy tej boskości, ale od tej strony dominuje jednak papież Franciszek, choć się nie narzuca. Microcentro to monumentalne kamienice przypominające Paryż, La Boca to wielki stadion i dzielnica emigrantów, San Telmo zdominowały kawiarenki, tango i stoiska ze starociami. Do punktów „must see” dołączamy historyczny cmentarz i nowoczesną dzielnicę Puerto Madero, gdzie zresztą stoimy.\nTydzień w Buenos zaowocował dziesiątkami zdjęć.\nWassyl na wodach zatoki La Plata\nDo Buenos Aires pozostało 43Mm\nLiczba miniętych dziś pływających zielsk: 1540\nWypływając z Rio nie byliśmy pewni czy zachodzić do Montevideo, czy też zaoszczędzić kilka dni i pójść od razu do Buenos. Zwyciężyła ciekawość - zawsze to jedno znane miasto i kolejny kraj więcej w kolekcji tych odwiedzonych. A o Urugwaju wiedzieliśmy niewiele, podejrzewając, że jest tam bieda i brud.\nCzytaj więcej: Wassyl na wodach zatoki La Plata