WooCommerce Marketplace - zewnętrzni sprzedawcy - Sklep WordPress\nPierwsze kroki z zewnętrznymi sprzedawcami produktów\nDostawcy produktów w WooCommerce zamieniają Twój sklep w marketplace dla wielu sprzedawców. Możesz przypisać istniejące produkty do dostawców lub mogą oni dodawać i edytować własne.\nKażdy sprzedawca ma dedykowaną stronę, na której wystawia produkty, które mogą być wyświetlane razem z Twoimi w stronach sklepu. Masz pełną kontrolę nad wysokością prowizji wypłacanej każdemu sprzedawcy, z możliwością ręcznego dodawania nowych prowizji lub edycji istniejących.\nWłaściciel sklepu – administrator WordPress i WooCommerce. Właściciel sklepu WordPress, w którym rejestrują się sprzedawcy.\nAdministrator sprzedawcy – ma dostęp do wszystkich ustawień.\nMenedżer sprzedawcy – ma ograniczony dostęp do pulpitu sprzedawcy.\nSprzedawca oczekujący – użytkownik, który zarejestrował się jako sprzedawca, ale nie został jeszcze zatwierdzony ani nie przypisano mu roli administratora sprzedawcy lub menedżera sprzedawcy.\nSprzedawca – „Konto” dodawane do produktów, do których mają dostęp administratorzy i menedżerowie sprzedawców.\nMenedżer sklepu – rola WooCommerce, która może zarządzać dostawcami – jest to rola przyznawana właścicielom sklepów.\nPojedynczy użytkownik z jednym kontem użytkownika może w razie potrzeby zarządzać wieloma sprzedawcami, przełączając się między tymi, do których mają dostęp.\nIdź do: WooCommerce> Ustawienia> Produkty> Dostawcy.\nHarmonogram wypłat: Częstotliwość wypłat prowizji.\nRęcznie: Jeśli ta opcja jest ustawiona, żadna niezapłacona prowizja nie zostanie wypłacona automatycznie. Nie ma to wpływu na natychmiastowe płatności dla każdego dostawcy opisanego w dalszej części tej dokumentacji.\nCo tydzień, co dwa tygodnie, co miesiąc: Po wybraniu częstotliwości następuje natychmiastowa wypłata niezapłaconych prowizji, a okres rozpoczyna się od momentu ustawienia / zapisania ustawienia. Upewnij się, że do ustawień dodano identyfikator klienta PayPal i klucz tajny klienta oraz że masz wystarczającą ilość środków na koncie. Sprzedawcy muszą również mieć skonfigurowany adres e-mail konta PayPal w swoich ustawieniach, aby otrzymywać prowizję.\nŚrodowisko płatności PayPal:\nSandbox – PayPal Payouts – Tryb piaskownicy może być używany do testowania wypłat. Potrzebujesz danych logowania API.\nIdentyfikator klienta PayPal Payouts Payments API: Sandbox lub Live, w zależności od tego, który wybrałeś w poprzednim kroku.\nSekret klienta PayPal Payouts Payments API: Sandbox lub Live, w zależności od tego, który wybrałeś w powyższym kroku.\nProwizja domyślna: Kwota prowizji wypłacana dostawcom, jeśli prowizja na poziomie dostawcy lub produktu nie została wprowadzona.\nRodzaj prowizji: Ustaw, jeśli domyślna prowizja to stała kwota lub procent kosztu produktu.\nPokaż [Sprzedawane przez]: Włącz, aby wyświetlić [Sprzedane przez nazwę sprzedawcy] dla każdego produktu.\nPokaż ocenę sprzedawcy: Włącz, aby wyświetlić ogólną ocenę recenzji na stronie sprzedawcy.\nWyświetl logo sprzedawcy: Włącz, aby wyświetlać logo na stronie sprzedawcy.\nPokaż profil sprzedawcy: Włącz, aby wyświetlić profil na stronie sprzedawcy.\nDodawanie / rejestracja sprzedawcy\nSprzedawcę można utworzyć na dwa sposoby:\nRęczne dodawanie przez właściciela sklepu\nZalogowani administratorzy nie zobaczą formularza. Musisz być wylogowany.\nAby umożliwić sprzedawcom dodawanie i sprzedawanie produktów w Twojej witrynie:\nUtwórz stronę w zakładce Strony > Dodaj nowy.\nWprowadź shortcode [wcpv_registration] na stronie.\nFormularz wygląda następująco:\nNazwa sprzedawcy musi być unikalna i określa nazwę sprzedawcy w sklepie, np. jeśli wprowadzi on „Nike”, jest to nazwa używana w całym sklepie.\nPo przesłaniu formularza przez sprzedawcę, właściciel sklepu otrzyma powiadomienie e-mail o złożeniu wniosku i zostanie utworzone konto użytkownika dla tego sprzedawcy. Jako właściciel sklepu możesz zatwierdzić sprzedawcę, zmieniając rolę użytkownika na administratora lub menedżera sprzedawca.\nWłaściciele sklepów mogą ręcznie dodawać i tworzyć sprzedawców.\nIdź do: Produkty > Sprzedawcy.\nPrzypisz administratora lub menedżera sprzedawcy do użytkownika sprzedawcy, umożliwiając istniejącemu użytkownikowi zarządzanie tym sprzedawcą.\nPrzyznaj użytkownikowi sprzedawcy dostęp jako administrator lub menedżer sprzedawcy. Przejdź do Użytkownicy, znajdź użytkownika, kliknij, aby edytować, zmień rolę na Administrator sprzedawcy lub Menedżer sprzedawcy.\nPrzewiń w dół do sekcji Zarządzanie sprzedawcy. Tutaj możesz zezwolić użytkownikowi na:\nPublikuj produkty: to ustawienie określa, czy ten użytkownik sprzedawcy może publikować produkty na żywo za zgodą czy bez.\nZarządzaj klientami: to ustawienie określa, czy ten użytkownik sprzedawcy może zarządzać klientami, w tym jego własnymi istniejącymi klientami, i tworzyć nowych klientów.\nUwaga: sprzedawcy, którzy mogą zarządzać klientami, nie będą mogli edytować ani wyszukiwać użytkowników będących administratorami ze względów bezpieczeństwa. Jeśli administrator chciałby dokonać zakupu w sklepie od jednego ze sprzedawców, zaleca się skorzystanie z innego konta.\nPo zarejestrowaniu się sprzedawcy za pośrednictwem formularza lub dodaniu go ręcznie, jego rolą będzie początkowo Oczekujący sprzedawca.\nGdy zmienisz rolę na administratora lub menedżera sprzedawcy, zostanie wysłana wiadomość e-mail z informacją, że ich aplikacja została zatwierdzona i mogą teraz rozpocząć konfigurowanie sklepu i zarządzanie nim.\nUstawienia są specyficzne dla sprzedawcy.\nPrzejdź do: Produkty > Sprzedawcy, kliknij sprzedawcę, aby go edytować.\nNazwa: Nazwa sprzedawcy wyświetlana publicznie.\nSlug: Wewnętrzna nazwa sprzedawcy, która ma również wpływ na adres URL. Domyślnie przypisywane automatycznie. Zalecamy pozostawienie tego pola bez zmian.\nNotatki: Właściciel sklepu może wprowadzić dowolne uwagi dotyczące tego sprzedawcy. Widoczne tylko dla właściciela sklepu.\nLogo sprzedawcy: Obraz, który może być wyświetlany na stronie internetowej. Zwykle dodawane przez administratora sprzedawcy, ale może je dodać właściciel sklepu lub administrator.\nOpis sprzedawcy: Zwykle dodawany przez administratora sprzedawcy, ale może go dodać właściciel sklepu lub administrator.\nAdres e-mail sprzedawcy: Lista adresów e-mail oddzielonych przecinkami, na które są przesyłane powiadomienia dotyczące sklepu. Zwykle dodaje je administrator sprzedawcy, ale może je dodać właściciel sklepu lub administrator.\nAdministratorzy sprzedawcy: Lista użytkowników, którzy mają dostęp do zarządzania tym sprzedawcą. Dodane tylko przez właściciela sklepu.\nProwizja: Stawka prowizji dostawcy dodana przez właściciela sklepu. Zastępuje to domyślne ustawienie prowizji, ale prowizja na poziomie produktu może zastąpić stawkę na poziomie dostawcy.\nRodzaj prowizji: Ustaw, jeśli powyższa prowizja jest stałą kwotą lub procentem kosztu produktu.\nPrzekaż wysyłkę: Pole wyboru, aby przekazać koszty wysyłki sprzedawcy.\nObsługa podatków: Zdecyduj, w jaki sposób chcesz obsługiwać podatki\nNatychmiastowa wypłata: Włączenie oznacza, że sprzedawcy otrzymują zapłatę natychmiast po złożeniu zamówienia i otrzymaniu płatności. Aby ta opcja działała, zarówno właściciel sklepu, jak i sprzedawcy muszą mieć konta PayPal.\nAdres e-mail PayPal: Adres e-mail, który sprzedawca umieścił na swoim głównym koncie PayPal w celu pobierania prowizji za pośrednictwem wypłat PayPal. Bez niej prowizja nie może zostać zapłacona automatycznie.\nPokaż reguły wysyłki dla poszczególnych produktów: Włączenie umożliwia dostawcom dodawanie własnych reguł wysyłki dla poszczególnych produktów. W przypadku wyłączenia decyduje właściciel Sklepu.\nDodawanie produktów sprzedawców jest podobne do dodawania produktów w WooCommerce, z dodatkami lub różnicami opisanymi poniżej.\nNależy zauważyć, że jeśli więcej niż jeden użytkownik dodał produkty w WooCommerce (np. Kierownicy sklepów i sprzedawcy produktów), na stronie listy produktów na górze pojawi się filtr „Moje”. Ma to na celu rozróżnienie między produktami dodanymi przez administratorów i kierowników sklepów, a produktami dodanymi przez sprzedawców.\nJeśli nie wiesz, jak dodawać produkty, zobacz nasz wpis: Dodawanie produktów.\nEdytowanie produktów przez właściciela sklepu\nOprócz normalnych ustawień produktu Właściciel Sklepu może skonfigurować:\nProwizja: Prowizja na poziomie produktu dodawana tylko przez Właściciela Sklepu. Zastępuje to prowizję na poziomie sprzedawcy i domyślną prowizję ogólną.\nPrzekaż wysyłkę: Włączenie spowoduje przeniesienie kosztów wysyłki na sprzedawcę. Koszty wysyłki i koszty wysyłki zostaną przekazane tylko wtedy, gdy używana jest opcja Wysyłka na produkt dostarczana przez sprzedawców produktów.\nZatrzymaj podatki: Właściciel sklepu zatrzymuje wszystkie podatki. Prowizja naliczana jest wyłącznie na podstawie ceny produktu.\nPodatki zaliczkowe: wszystkie podatki naliczane klientowi są uwzględnione w prowizji sprzedawcy.\nPodzielone podatki: do obliczenia prowizji sprzedawcy zostanie użyta pełna cena produktu, w tym podatki.\nLista rozwijana widżetu dostawców produktów: wskazuje dostawcę skojarzonego z tym produktem. Jest przypisywany automatycznie, gdy dostawcy tworzą swoje produkty.\nEdycja produktów przez sprzedawców\nUżytkownicy, którzy mają dostęp menedżera do sprzedawców, mogą dodawać / edytować produkty.\nSprzedawca tworzy produkt, który oczekuje na przegląd po przesłaniu do właściciela sklepu.\nDo Właściciela Sklepu wysyłana jest wiadomość e-mail z powiadomieniem, że sprzedawca przesłał produkt.\nJeśli chcesz, aby dostawca mógł publikować produkty bez zgody, możesz zmienić ustawienie dostawcy, wykonując następujące kroki:\nIdź do: Użytkownicy > Dostawca\nZmień wartość w menu rozwijanym z Wymaga zatwierdzenia na Zezwalaj na publikowanie produktów\nZakładka Prowizje wyświetla prowizję dla każdego produktu według zamówienia. Uwzględniane są również inne informacje, takie jak stan prowizji / wysyłki / realizacji.\nNa tej samej stronie możesz wyeksportować prowizję na dwa różne sposoby za pomocą dwóch różnych przycisków.\nPierwszym z nich jest przycisk „Eksportuj prowizje”, który pozwala wyeksportować plik CSV z zapłaconymi lub niezapłaconymi prowizjami w bieżącym widoku. Jeśli używasz funkcji filtru, eksport zawiera dane dla przefiltrowanego widoku.\nDrugi przycisk eksportu to „Eksportuj wszystkie niezapłacone prowizje”. Spowoduje to wyeksportowanie pliku CSV z całą niezapłaconą prowizją, niezależnie od widoku. Jest to przydatne, gdy chcesz ręcznie przetwarzać swoje masowe wypłaty za pośrednictwem PayPal Payouts.\nProwizje mogą być obliczane w celu uwzględnienia lub wykluczenia podatków w cenie produktu.\nZaplanowana wypłata prowizji\nZamiast płatności natychmiastowych możesz zaplanować wypłaty prowizji dla dostawców co tydzień, co dwa tygodnie lub co miesiąc.\nW zależności od sklepu i warunków możesz zapłacić prowizję w późniejszym terminie, aby móc utworzyć bufor na zwroty klientów lub inne przetwarzania, które możesz potrzebować.\nZwróć uwagę, że po wybraniu opcji tygodniowej, dwutygodniowej lub miesięcznej i zapisaniu interwał rozpocznie się w momencie kliknięcia Zapisz. Na przykład, jeśli wybiorę opcję „co dwa tygodnie” i kliknę „zapisz teraz”, oznacza to, że od teraz i dwa tygodnie później uruchamiam wypłatę.\nDomyślnym ustawieniem jest Ręczne, co oznacza, że prowizja nie jest wypłacana, jeśli nie jest włączona funkcja Instant Pay.\nW każdym produkcie ustalana jest osobna wysyłka. Jest to jedyna metoda wysyłki, która może przekazać pobraną kwotę wysyłki do dostawców (dodawana do prowizji), ale ten koszt wysyłki należy ustawić na każdym produkcie w zakładce Wysyłka. Wszystkie inne ogólne metody wysyłki w sklepie WooCommerce będą obciążać klienta kosztami wysyłki, ale nie przekażą zebranej kwoty dostawcom.\nJeśli wysyłka według produktu jest włączona dla dostawcy, będzie on miał możliwość dodania własnych kosztów wysyłki dla każdego produktu. W przypadku wyłączenia dla dostawcy właściciel sklepu może dodać dla niego koszty wysyłki dla poszczególnych produktów. Można to ustawić w Dane produktu w obszarze Wysyłka > Metody wysyłki.


Strona główna / / Aktualności / Okaleczył małego kotka - pomóż znaleźć sprawcę!\nFundacja Animals Przystań Świnoujście szuka osoby, która w okrutny sposób obcięła kotu uszy. Zwierzę jest obecnie leczone.\nKilka dni temu Animalsi ze Świnoujścia dostali zgłoszenie o okaleczonym kocie, który błąka się w rejonie stacji benzynowej w Wolinie. Zwierzak był wystraszony, bał się ludzi i nie dawał się złapać. Pomogła dopiero klatka łapka i w ten sposób kot trafił pod opiekę świnoujskiej Fundacji Animals.\nMaks-bo tak zostało nazwane zwierzę-to około półtoraroczny, rasowy kot rosyjski niebieski. Weterynarz, który się nim zajął, potwierdził, że ktoś celowo i w bestialski sposób obciął mu uszy. Maks dostał zastrzyki, leki i maść do smarowania uszek, został też odrobaczony. Jest już bezpieczny i powoli dochodzi do siebie.\nŚwinoujscy Animalsi zapowiadają, że nie odpuszczą sadyście, który okaleczył zwierzę. Apelują o pomoc w jego odnalezieniu i mają nadzieję, że zostanie ukarany. Zamierzają też złożyć doniesienie o możliwości popełnienia przestępstwa. Każdy, kto posiada jakiekolwiek informacje o sprawie, proszony jest o kontakt z Fundacją Animals Przystań Świnoujście.\ndata publikacji artykułu: 2019-02-26\nZebra robi miny\nPsy zdewastowały auto


Seks jest polsce tematem tabu, edukacja seksualna praktycznie nie istnieje, nadal nie potrafimy rozmawiać o seksie w domach czy w szkołach. Duży wpływ na naszą swiadomość, a raczej jej brak, mają pornografia czy Kościół. Coraz więcej za to mówi się o potencjalnej seksualizacji dzieci, a prawdą jest , że seksualizacja rzeczywiście ma miejsce, tyle, że głównie za sprawą mediów, a jej ofiarą jesteśmy my i nasza relacja z naszymi ciałami.\nNa szczęście są wśród nas edukatorzy i aktywiści, tacy jak moja dzisiejsza gościni, czyli Paulina Klepacz, feministka i pisarka. Jest redaktorką naczelną feministyczno-erotycznego magazynu G’rls ROOM oraz współautorką książek: „#girlstalk. Dziewczyny, rozmowy, życie” , „CIPKOnotesu” i “Sexy zaczyna się w głowie”.\nPorozmawiamy o tym czym różni się edukacja seksualna od seksualizacji, poruszymy temat samomiłości, czyli akceptacji naszego ciała i naszej seksualności. Dowiemy się jak rozmawiać z naszymi dziećmi o seksie, skąd czerpać wiedzę, czym jest seks konsensualny i dlaczego komunikacja, w tym ta se sobą samą, to podstawa. Zapraszam do wysłuchania!\nKarolina: Cześć Paula.\nPaulina: Cześć Karolina.\nKarolina: Jest mi bardzo miło gościć Cię w podcaście.Dziękuję, że przyjęłaś moje zaproszenie. Nasz dzisiejszy temat jest bardzo ważny i aktualny, szczególnie w naszym kraju (choć nie chcę wchodzić za bardzo w tematy polityczne). Czy uważasz, że seks w Polsce jest tematem tabu?\nPaulina: Zaczęło się to trochę zmieniać. Mówię to jednak z perspektywy mojej, warszawskiej bańki i bańki dziewczyn(seksuolożek i aktywistek), które o seksie gadają dużo. Tu zauważam wzmożenie. Do osób, które wymieniłam przychodzi dużo młodych dziewczyn, które potrzebują wiedzy, a nie otrzymują jej ani w szkole, ani w domu. Niemogą też porozmawiać o tym z koleżankami, bo wstydzą się i nie mają wiedzy. Istnieje jednak potrzeba, żeby się dowiedzieć, wymienić doświadczeniami i dopytać – czy to, co dzieje się w mojej sferze łóżkowej jest normalne. Super więc, że pytają i szukają wiedzy u specjalistów. Generalnie w Polscewciąż z seksem nie jest dobrze. Edukacji seksualnej nie ma i jest to ogromny problem, ponieważ dzieciaki są zdane same na siebie. Pierwsze co robią to zaglądają do sieci, a tamnajłatwiej znaleźć jest produkcję porno. Uważam, że w samym porno nie ma niczego złego. Z drugiej strony, jeśli jest to Twoje pierwsze źródło wiedzy o seksualności – kiedy nie masz bladego pojęcia jak to wygląda w rzeczywistości to kreujesz sobie w głowie nieprawdziwy obraz. Widzisz, że narządy płciowe wyglądają idealnie, są poprawione specjalnymi operacjami lub retuszowane, żeby w filmach wyglądały spektakularnie. Są tam również spektakularnewytryski, a w prawdziwym życiu tak to nie wygląda. Często, przedstawione są tam stosunki, które dla osób początkującychi dopiero zaczynających swoją przygodę seksualną będą nie do zrealizowania. Osoby, które po obejrzeniu takiej produkcji będą chciały uprawiać seks, nie będą wiedziały, jak zrobić to bezpiecznie lub jak zapytać drugą osobę o zgodę. Będą natomiast próbowały sprostać wyzwaniu i zrobić to, co widziały na ekranie. Możliwa jest wtedy frustracja ipojawienie się negatywnego nastawienia do seksu. Takie osoby mogą również wymuszać na sobie i innych,zachowania, które wcale nie będą sprawiać przyjemności i będą niechciane. Uważam, że o seksie można mówić już od najmłodszych lat, bo jesteśmy osobami seksualnymi. Jak mówią standardy WHO – do każdego wieku można dostosować odpowiedni przekaz. Byłoby świetnie, gdyby rodzice w Polskich domach potrafili rozmawiać z dziećmi na ten temat. Wiemy, że ciągnie się to z pokolenia na pokolenie. Jeśli rodzice naszych rodziców nie mówili im, że seks jest w porządku, tylko straszyli: „nie przyjdź z brzuchem” lub „nie zrób komuś dziecka”, to te młody osoby były zdane same na siebie i seks w ich głowach będzie czymś, o czym raczej się nie rozmawia. Uważam, że rola (seks)komunikacji jest ogromna, a rozmawianie o seksie jest bardzo ważną częścią życia seksualnego. To właśnie tej rozmowy, powinny uczyć zajęcia edukacji seksualnej. Zamiast tego, mamy ewentualnienieobowiązkowe wychowanie do życia w rodzinie. Samanazwa tych zajęć pokazuje, że mówimy tylko o ściśle określonej rodzinie. O kobiecie oraz mężczyźnie, czyliosobach, które są po ślubie i uprawiają seks po to, aby mieć dziecko. Jest to przesycone katolickim spojrzeniem, a jak wiemy każda osoba ma na swoje życie inną wizję. Nie każdemu pasuje jeden, sztywny schemat. Oczywiście, czasem realizując go żyje się łatwiej, ale to nie jest dla wszystkich.Sama jestem singielką z wyboru i uważam, że to jest okej. Wiem jednak, że moje koleżanki, które z różnych powodów żyją w pojedynkę, nie radzą sobie z tym, jak społeczeństwo odbiera ich styl życia. Dawanie dobrych rad, użalanie się nad nimi, pytania rodziny – „dlaczego jeszcze nikogo nie masz?”.Jest duża presja na bycie w związku i wzięcie ślubu (najlepiejkościelnego).\nKarolina: Poruszyłaś bardzo wiele ważnych kwestii. Chciałabym po kolei zacząć je zgłębiać. W jaki sposób twoim zdaniem wiara ukształtowała naszą relację z seksualnością i samo podejście do seksu?\nPaulina: Myślę, że żyjemy w kraju (ale też kulturze zachodniej) gdzie idee chrześcijańskie czy też katolickie są mocno zakorzenione. Mówi się, że grzechem jest uprawianie seksu przed ślubem lub z kimś innym niż mąż czy żona. Istnieje też coś takiego jak podwójny standard. Na kobiecą seksualność jest kładziony nacisk, aby kobiety pozostawały czyste, nienadgryzione…\nKarolina: Właśnie. Nic się nie mówi o czystości mężczyzn.\nPaulina: Dokładnie. Nawet w kulturze katolickiej uważa się, że mężczyźni powinni spróbować i zdobyć doświadczenie zanim zwiążą się z kobietą, bo to właśnie oni mają wprowadzać kobiety w arkany życia miłosnego.\nKarolina: Tak, przecież to mężczyzna pokazuje kobiecie jak wygląda świat. [śmiech]\nPaulina: Tak, mężczyźni tłumaczą nam świat J Powinni mieć też władzę nad naszą seksualnością. W takim paradygmacie uprawianie seksu to obowiązek żony – nie ma znaczenia czy ona tego chce, czy nie. Niezależnie w jakiej jesteśmy relacji, każda ze stron powinna dobrowolnie, jawnie i świadomie wyrazić zgodę na to, czy chce uprawiać seks lub podjąć inną czynność seksualną. Przez to, że kobieca seksualność była uznawana za grzeczną, mężczyźni musieli nad nimi panować. Uważano, że były rozwiązłe, słabsze na ciele i umyśle, przez co łatwiej było przekonać je do złego. Tak jest od wieków. Od procesów o czary, gdzie to właśnie kobiety były oskarżane i posądzane o stosunki z diabłem. Uważano, że im były starsze tym bardziej lubieżne, nienasycone i skore do występków. Właśnie przez to, płonęły na stosach. Było to regularne ludobójstwo. Nikt za to nie odpowiedział. Kolejna rzecz towycinanie nam łechtaczek…\nKarolina: Co dalej się dzieje.\nPaulina: Działo się też w oświeconej Europie np. na dworach królewskich. Ówcześni lekarze uważali, że kiedy kobiety się masturbują i dotykają swoich łechtaczek – robią to ze szkodą dla mężczyzn. Sądzono, że prawidłowy stosunek seksualny to stosunek penetracyjny, kobiety i mężczyzny. W związku z tym kobieta z łechtaczką, która sama może sprawić sobieprzyjemność to coś nieprawidłowego. Religia próbuje narzucić nam spojrzenie, że seks jest dobry tylko wtedy, jeśli chcemy go uprawiać, żeby mieć potomstwo. A przecież wiele par nie może mieć dzieci. Nie tylko to jest fajne w seksie. On po prostu jest przyjemny (jeśli wszystko jest za zgodą i realizujemy swoje potrzeby). Jeśli będziemy uprawiać seks tylko w wyznaczone momenty np. w dni płodne, to będzie to trochę odarcie nas z tego, co mogą nam zapewnić nasze ciała, odarcie z rozkoszy. Najgorsze, że często mówią nam to księża, którzy teoretycznie nie prowadzą życia seksualnego.\nKarolina: Mówiłam Ci to już przed nagraniem, ale chętniepodzielę się tym również ze słuchaczami. Moja pierwsza styczność z edukacją seksualną miała miejsce podczas lekcji religii, kiedy siostra zakonna tłumaczyła nam przykazania. Gdy musiała wytłumaczyć przykazanie „Nie cudzołóż”, narysowała na tablicy dwa łóżka i powiedziała, że jedno jest Pani, a drugie Pana i jeżeli Pan pójdzie do tego drugiego łóżka to jest grzech. Nie zapamiętałam wiele lekcji ze swojego życia, ale tę tak. Zupełnie nie wiedziałam o co tej Pani chodziło. Zaczęłam też podważać swoje codzienne wybory, bo przecież jeżeli szłam na sleepover do koleżanki to spałam w nie swoim łóżku. Nie rozumiałam tego, bo była to moja pierwsza styczność z jakąkolwiek edukacją związaną z seksem. Dziś przeraża mnie, że była to lekcja religii. Co więcej, na religii w liceum (choć ja na nią nie chodziłam) mieliśmy zajęcia z kalendarzyka małżeńskiego. Dlaczego to stało się miejscem rozmowy o naszej cielesności? Chociaż tam nie ma nawet dyskusji – tylko przedstawienie, że tak się robi i już. Z jednej strony nie ma zajęć z antykoncepcji, bo z założenia jest ona zła. Z drugiej, kalendarzyk małżeński jest formą antykoncepcji, więc zaprzecza trochę wartościom religijnym.\nPaulina: Metody naturalne są tak mało skuteczne, że nie można ich nazwać metodami antykoncepcji. Może bardziej próbą antykoncepcji. W wydaniu katolickim jest to z kolei nauka – jak znaleźć dni płodne, aby począć dziecko. Tam nie mówimy o seksie na co dzień. Nie dajemy czystej wiedzy na temat tego jak funkcjonuje nasze ciało. Nie mówimy, że nie chodzi o samo ciało, ale też emocje. Nie zachęcamy do odkrywania naszych ciało, a przecież odkrywanie sfer seksualnych to nie jest tylko uprawianie seksu, ale też zdrowotna czujność. Sprawdzamy wtedy czy z naszymi narządami płciowymi wszystko jest w porządku, czy nie mamy jakichś infekcji, chorób. W katolickiej wizji – nie oglądajmy się, nie masturbujmy się, bo to grzech. Stosunek tylko z mężem. Powiedziałaś o siostrze zakonnej, która nie miała języka…\nKarolina: I była bardzo zestresowana.\nPaulina: Pewnie była też bez doświadczenia. Nie miała języka, żeby mówić o seksualności i mogła przez to wpędzić te młode osób w jakieś kompleksy. Według mnie jest to kuriozalne i nie powinno to tak wyglądać. Dlatego uważam, że fajną robotę robią wszystkie aktywistki i aktywiści, którzy starają się mówić o seksualności. Często widzimy też zakusy rządu, który wpuszcza pod obrady projekty różnych organizacji pozarządowych, dla których przekazywanie zobiektywizowanej wiedzy czy edukacji seksualnej zgodnej ze standardami WHO jest seksualizacją i ideologizacją. Mimo tomłode osoby chcą uprawiać seks i będą go uprawiały. Tylko będą robić to w nieprzyjaznych i niekorzystnych warunkach – nie wiedząc jak się zabezpieczać i jak to zrobić, żeby było jak najprzyjemniej. Zakazywanie i brak dostępu do wiedzy wcale nie powstrzyma młodych osób. Jeśli już, może to zrobić nauka tego, że mogą powiedzieć „nie”, że presja na uprawianie seksu jest niepotrzebna i każdy ma czas, żeby zacząć. Inicjacja seksualna może odbyć się, kiedy jesteśmy nastolatkami, ale też, kiedy mamy 20–30 parę lat i później. To są indywidulane różnice, na które składa się wiele czynników. Do wszystkiego potrzebna jest dobrze przekazana, obiektywna wiedza.\nKarolina: Kończąc temat religii chciałabym zaznaczyć, że taka postawa może często wyrządzać dzieciom dużą krzywdę. Kiedy się masturbują i uprawiają seks, żyją w ciągłym poczuciu grzechu i winy, że robią coś nie tak. I tak będą to robić, więc edukowanie zdjęłoby z ich barków duży ciężartego, że robią coś zakazanego. Jest to bowiem normalna,fizjologiczna czynność, która stała się wielkim tematem tabu i zakazanym owocem. Na szczęście to się powoli zmienia. Moim zdaniem aktywiści robią tutaj świetną robotę, a ich działania są bardzo świeże. Kiedy ja byłam nastolatką i zaczęłam interesować się tematem (załóżmy 10 lat temu) to nie było w ogóle takich źródeł. Choć pamiętam, że parę razy miałam warsztaty dla dziewczyn o kobiecych sprawach. Powiedzmy więc, że temat seksualności był tam w minimalnym stopniu poruszany. Mam nadzieję, że takie programy dalej istnieją i mają dostęp do polskich szkół. Jak wygląda rozmowa o seksie w polskich domach? Czy jest to indywidualna kwestia każdej rodziny? Czy zaczyna się cośzmieniać i rodzice stają się bardziej otwarci? W jaki sposób uświadamiają swoje dzieci? Czy wciąż jest coś takiego jak „uświadamianie” czy może zanim rodzic do tego dojdzie to dziecko i tak obejrzało już pornografię? Uśmiecham się, ale pornografia stała się tak ważnym elementem popkultury. Być może to ja żyłam w zupełnie innym świecie, ale wydaje mi się, że gdy byłam mała, to nie mówiło się o pornografii. Pierwszy raz usłyszałam o niej może w gimnazjum. Myślę, że obecnie, dzieciaki mają z nią styczność wcześniej.\nPaulina: Pornografia jest łatwo dostępna w sieci. Kiedy wpiszesz w wyszukiwarkę coś o seksie, to bardzo możliwe, że wyskoczy Ci jakiś film związany z tym hasłem. Klikasz w to, bo forma wideo jest dziś najlepiej przyswajana przez młodzież. Wolą coś obejrzeć niż przeczytać. Uważam, że z dziećmi powinno rozmawiać się na ten temat od najmłodszych lat. Oczywiście w formie dostosowanej do wieku. Kiedy kilkuletnie dziecko pyta Cię w sklepie, wskazując na prezerwatywy, co to jest, to wytłumacz w jakiś przyjazny, przystępny i przystosowany do wieku dziecka sposób. Tak samo, kiedy pyta skąd się biorą dzieci. Nie trzeba szczegółów, nie trzeba otwierać atlasu czy encyklopedii o seksie i tłumaczyć. Takie małe dziecko zadowoli się nawet kilkoma słowami. Pójdzie dalej poznawać świat, inne obiekty oraz tematy. Rodzice bardzo często reagują paniką. Wydaje mi się, że to powoli się zmienia, ale być może to tylko perspektywa mojej bańki. Młode mamy mają już książki takie jak np.Wielka księga cipek. Wiedzą, że są narzędzia i treści, które pomagają rodzicom uporządkować swoją wiedzę i dają możliwość obejrzenia lub przeczytania czegoś z dzieciakami. Jest świetna książka Agnieszki Stein – Nowe wychowanie seksualne. Jest to książka, którą czytałam z wielkim zaangażowaniem, ponieważ pozwoliła mi samej (pomimo, że dużo czytam i interesuję się seksualnością) uporządkować różne kwestie z tego obszaru. Uważam, że Agnieszka odwaliłakawał świetnej roboty, ponieważ tłumaczy rodzicom, jak ich podejście do seksualności wpływa na to co mówią i w jaki sposób kształtują swoje dzieciaki. Autorka podpowiada, jak rozmawiać z dziećmi, jak oswajać je z ich cielesnością i seksualnością. Polecam tę książkę wszystkim rodzicom, którzy chcą jako pierwsi porozmawiać ze swoimi dziećmi.Kiedy rodzice rozpoczną tę rozmowę to dzieci będą wiedziały, że nie ma u nich w domu tematów tabu. Będą wiedziały, żemożna przyjść, zapytać z każdym problemem i pytaniem. Natomiast widząc, że rodzic się czerwieni i reaguje w dziwny, negatywny sposób na około seksualne sprawy, dziecko samo zaczyna uważać temat seksu za tabu i nie będzie już przychodziło do rodziców. Pamiętam to z mojego domu. Miałam może trochę dziwnych rodziców jak na standardy polskie, ale oni mieli przekonanie, że seks jest czymś dobrym, naturalnym i tak też mnie wychowywali. Miałam encyklopedie o seksie dla dzieci. Była cała półka z książkami o seksualności i aktami. Jako kilkulatka mogłam wszystko z niej ściągać, wertować i oglądać.\nKarolina: Czy Twoi rodzice byli związani z tym tematem zawodowo? Czy były to bardziej ich hobbystyczne materiały domowe?\nPaulina: Nie, absolutnie. To były hobbystyczne materiały domowe. Być może to po dziadku, mój tato miał takie podejście, że warto się kształcić i zdobywać wiedzę na różne tematy. Kiedy jakiś czas temu próbowałam rozmawiać z rodzicami, skąd w nich taka seks pozytywna postawa to okazało się, że po prostu uznali, że seks jest fajny, dobry, sprawia przyjemność – chcieli więc wychować mnie w takim duchu. Chcieli mi pokazać, że nagość jest naturalna, seks nie jest tematem tabu i możemy o nim rozmawiać, jeśli tylko mamy taką potrzebę. Zabierali mnie również na nagie plaże. Sądzili, że dobrze, jeśli od dziecka będę miała dostęp doźródeł dostosowanych do wieku w tym obszarze. Ja myślałam, że tak jest w każdym domu. Aż w końcu, na początku podstawówki zaprosiłam koleżanki które, gdy zobaczyły tę półkę (na górze Pan Tadeusz, Ogniem i Mieczem, a pod spodem półka z różnymi erotycznymi pozycjami) – były w ciężkim szoku. Wtedy zrozumiałam, że to u mnie w domu jest coś nie tak, że w innych domach tak nie jest. W szkole też nie było edukacji seksualnej. Było za to Bravo, które czytało sięna ławce pod blokiem.\nKarolina: To też ciekawy temat. Rozmawiając z Tobą przypominam sobie moje pierwsze zainteresowanie tematem, które było takie po kryjomu. Tak jak Ty poczułaś się dziwnie, bo normą było niemówienie o tym, tak ja pamiętam kupowanie Bravo Girl i zastanawianie się co będzie w dziale, którego nie powiem nikomu, że przeczytałam. Byłam strasznie podekscytowana, że mogę w Niemczech kupić sobieich Bravo i zobaczyć co w nim jest. Czułam jednak, że robię coś złego.\nPaulina: W społeczeństwie i większości polskich domów była taka aura, że o seksie się nie rozmawia. Ewentualnie rozmowata pojawiała się w momencie, kiedy trzeba było uświadomić dziecko – zwykle, kiedy nastolatek czy nastolatka wychodziławieczorami na randki. Sprowadzało się to do mówienia(zazwyczaj do dziewczyny) – „Nie wróć z brzuchem”. Myślę, że w niektórych domach wciąż się tak mówi. Oczywiście zazwyczaj to wina dziewczyny i nieważne, że to dwie osoby uprawiają seks.\nKarolina: Z drugiej strony myślę, że współcześni rodzice mają do zrobienia podwójną robotę. Mają przed sobą bycie opiekunami i uświadamiaczami. Sami jednak nie dostali tej wiedzy, więc najpierw muszą się nauczyć, a potem przekazaćto dzieciom. Uważam, że już sam fakt, że próbują i sięgają do tych narzędzi jest super. To, że czegoś nie wiemy jako rodzice też jest okej.\nPaulina: Tak. To nie jest wina naszych rodziców, że nie było edukacji seksualnej. Nie przekazali nam tego, bo sami tej wiedzy nie mieli. Ciągnie się to z pokolenia na pokolenie, choć na szczęście obecnie się powoli zmienia. Dzisiaj mamy różnego rodzaju źródła. Jeśli nie potrafimy wytłumaczyć czegoś dziecku, możemy pójść z nim do seksuologa lub ginekologa. Jeśli dziecko zaczyna pytać to niech specjalista czy specjalistka mu wytłumaczy. Przy okazji powie samym rodzicom jak podejmować ten temat.\nKarolina: Użyłaś takiego stwierdzenia, że to nie jest seksualizacja. Ciekawi mnie więc czym różni się edukacja seksualna od seksualizacji? Dlaczego te terminy są często mylone i dlaczego edukacja seksualna traktowana jest jako coś złego?\nPaulina: Ostatnio w naszym kraju zaczęło się mówić, że edukacja seksualna to seksualizacja. Uważa się, że jeśli będziemy mówić dzieciom o seksie to one zaczną gouprawiać, a my przyspieszymy ten proces. Natomiast badania i praktyka pokazują, że jest na odwrót. Im więcej wiedzy przekazujemy dzieciom, tym są one bardziej świadome i wcale się do tego nie spieszą.\nKarolina: To taki zakazany owoc jak np. przy legalizacji marihuany. Najpierw jest boom i wszyscy palą. Potem ludzie przestają się tym ekscytować, bo jest to już coś legalnego i nikogo tak to nie interesuje.\nPaulina: Myślę, że można to porównać. Seksualizacja to coś całkiem innego. O seksualizacji możemy mówić, kiedy traktujemy przedmiotowo zwłaszcza kobiece ciało. Dobrym przykładem będzie to, że rozebrana kobieta reklamuje blachodachówkę. To, że sprowadza się ją do roli obiektu i ubiera się ją tak jak mainstreamowo uważa się za seksowne. Czasem można też ubierać tak małe dzieci i mówić o małych dziewczynkach, że są lolitkami. Edukacji seksualna, aseksualizacja to dwie różne sprawy. Nawet jeśli byłoby to namawianie do seksu to i tak nie będzie to seksualizacja.Seksualizacja to przedstawianie kogoś jako obiektu seksualnego.\nKarolina: Paradoks jest taki, że nie mamy edukacji seksualnej, ale za to zdecydowanie mamy seksualizację.\nPaulina: Mamy i rozlewa się ona po ludziach. Śmieszne jest to, że bardzo trudno rozmawia się nam o seksie (nawet jeśli jesteśmy w relacji). Nawet kiedy nie mówimy o własnych doświadczeniach, tylko rozmawiamy z koleżanką czy kolegą o seksie ot tak – po prostu. Jest to spowodowane tym, że nie wiemy czy możemy, czy wypada, a to przecież jest to naturalna sprawa. Natomiast seks z popkultury, bilbordów,gdzie ciała naprawdę są w różnych seksualnych pozach – jest dla nas akceptowany. W ten sposób reklamowana jest blachodachówka, ale też perfumy i inne produkty luksusowe. Obecnie nawet nie wyobrażamy sobie, że mogłoby towyglądać inaczej. Jesteśmy przyzwyczajeni do osób w pozach, które uznajemy za seksowane i zmysłowe. Więc z jednej strony żyjemy w świecie zalanym mocno „rozseksualizowanymi” obrazami, a z drugiej przez usta nie przechodzą nam takie słowa jak np. cipka. Niektórzy trigująteż słowo seks. Bywa różnie, różne są doświadczenia. Na poziomie obiektywnym problem jest duży.\nKarolina: Widzę to nawet po sobie. Jako dorosła kobieta zaczęłam się ośmielać, jeśli chodzi o terminologię. Nie używałam tych słów wcześniej, pomimo że uważam się za osobę przykładającą uwagę do tego, aby się rozwijać i rozmawiać na ważne tematy. Było to coś, co musiałam wypracować i z czym musiałam się oswoić. A proposseksualizacji to jest ona często wykorzystywana do celów marketingowych – to jej rola. Skutkiem jednak nie jest tylko to, że chcemy kupić jakiś produkt. Ma to też straszne konsekwencje na nasze relacje z innymi i samym sobą. Wierzę, że ma to wpływ zarówno na mężczyzn jak i na kobiety. Jesteśmy ofiarami tej samej machiny. Skupiając się na nas – babkach, do czego prowadzi seksualizacja? Z jednej strony jesteśmy pruderyjnymi, grzecznymi dziewczynkami, które muszą zastanawiać się nad swoim zachowaniem i tym, żeby zbytnio nie afiszować się swoim wyglądem. Z drugiej strony słyszymy o tym, że kobiece ciało to obiekt seksualny. Jak się w tym odnaleźć i co się wówczas dzieje z nasza głową?\nPaulina: Wydaje mi się, że od najmłodszych lat jako dziewczynki, a potem kobiety dorastamy w poczuciu, że powinnyśmy być seksowane. Nasza uroda to nasza karta przetargowa. To działo się od wieków, kiedy nie miałyśmy prawa do majątków, głosowania, a władza mężczyzn była nad nami realna w wielu aspektach życia. Kobiety się wtedy poświęcały. Wycinały sobie żebra, malowały się toksycznymi maziami. Kanony urody się zmieniały, ale zawsze warto było się w nie wpisywać. Dzisiaj w XXI wieku, kiedy jako kobiety mamy niby więcej wolności, obsesja piękna zbiera jeszcze większe żniwo. Wiąże się ona z mitem urody o którym pisała Naomi Wolf oraz z tym, że trendy kreuje machina modowa i beauty. Powinnyśmy mieć jak najszczuplejsze uda – bez cellulitu i bez rozstępów. Wmawia się nam, że mamy niedoskonałości, żebyśmy chciały kupić sobie świetny specyfik, który pomoże nam je zlikwidować (a zanim zlikwiduje to taki który je zatuszuje). Nasiąkamy tym od najmłodszych lat, bo słyszymy jak nasze mamy mówią o swoim ciele, o swoim wyglądzie i o tym czy siebie akceptują. Nawet jeśli mówią nam, że wyglądamy super i że jesteśmy wartościowymi, wspaniałymi osobami to my je obserwujemy i bierzemy z nich przykład. Jeśli ciągle się odchudzają inarzekają na swój wygląd to zaczynamy się doszukiwać tych wad także u siebie. Potem konsumujemy coraz więcej kultury popularnej. W reklamach oraz filmach widzimy, że to właśnie pięknym i młodym osobom wszystko się udaje. To one zdobywają wymarzonych mężczyzn i pracę. Widzimy, że za wszystkim stoi konkretna uroda. Żeby być pożądaną trzeba mieć określony rozmiar biustu, wąską talię i długie nogi. Jest to ogromna pułapka. Zamiast od małego uczyć się samoakceptacji i samomiłości, to my uczymy się tego jak nie lubić swojego ciało, jak doszukiwać się w nim wad, jak z nim walczyć, jak je ulepszać i udoskonalać. Pamiętajmy, że zawsze możemy coś ulepszyć i zawsze możemy znaleźć jakąśwadę. Wszystko to rodzi ogromne problemy. Kobiety świetnie sobie radzące i wykształcone, zamiast myśleć o tym co mająpowiedzieć na jakimś ważnym wystąpieniu, myślą o tym czy nie zostaną ocenione przez pryzmat wyglądu. Inna sprawa, żejako kobiety i mężczyźni bardzo oceniamy inne osoby przez pryzmat wyglądu. Można to zauważać w komentarzach w mediach społecznościowych. Na przykład pisze się o jakieśważnej sprawie i dodatkowo zamieszcza zdjęcie polityczki. Ludzie w ogóle nie odnoszą się do tej sprawy tylko komentują to, jak ta osoba wyglądała. Czy dobrze się ubrała, czy była ubrano wyzywająco czy może za skromnie, czy wygląda jak mężczyzna, a może jest zbyt kobieca? Kobiecego wyglądu można się zawsze czepić. Zawsze może być coś nie tak. Za młoda, za stara, za seksowna, zbyt mało seksowna.\nKarolina: Fenomenem jest to, że nie komentujemy w ten sposób wyglądu mężczyzn i nie mamy wobec nich zbyt dużych wymagań. Chcemy, żeby był w miarę szczupły, wysoki, czysty i jest okej. Nie umniejszam jednak temu, że na pewno wielu mężczyzn ma również mnóstwo kompleksów.Mówi się o nich jeszcze rzadziej niż o kompleksach kobiet. Męska słabość to też temat tabu i jest to osobny temat. Powiedziałaś, że uczymy się nie lubić swojego ciała. To straszne i przykre. Dopiero teraz zdałam sobie sprawę jaki prezent dostałam od mojej mamy. Zastanawiałam się z czego wynika moja duża samoakceptacja, a raczej nieprzywiązywanie zbyt dużej uwagi wyglądu. Na początku myślałam, że to dlatego, że rodzice mnie komplementowali i opisywali różnymi epitetami (co oczywiście też jest bardzo ważne). Teraz wiem, że najcenniejsze jest to, jak oni traktują siebie samych. Ostatnio czytałam o tym w jakiejś książce.Jeśli chcesz zbudować swojemu dziecku fundament poczucia własnej wartości, to zastanów się nad tym jak traktujesz samą siebie i jak do siebie mówisz. Dzisiaj, kiedy rozmawiałyśmy przypomniałam sobie, że moja mama w ogóle nie mówiła o swoim wyglądzie. Była z nim totalnie pogodzona. Nie zaniedbywała się, ale też nie spędzała godzin na pielęgnowaniu swojego wyglądu. To był dla mnie największy prezent. Dzięki temu wiedziałam, że mój wygląd jest mój i jest jakiś. Czasem coś podobało mi się bardziej, a czasem mniej. Wiedziałam jednak, że nie jest to moja największa wartość. Edukując się w tym temacie widzę, że dla ogromnej części społeczeństwa, to jak oceniamy siebie przez pryzmat wyglądu, jest wręcz blokadą do rozwoju. Tak jak powiedziałaś, nie myślimy o merytorycznej wartości naszego wystąpienia, tylko o tym jak inni odbiorą nas przez to, co na siebie nałożyliśmy. Czy to jest w naszych głowach czy działa tak już całe społeczeństwo?\nPaulina: Myślę, że jest to zarówno w naszym głowach jak i w społeczeństwie, bo nasiąkamy tymi społecznymi schematami. Często mamy w głowie autocenzurę i zanim wyjdziemy z domu to krytycznie się oglądamy, oceniamy. Autocenzuradziała też wtedy, gdy mamy ochotę się masturbować. Nikogo nie ma w domu, ale zastanawiamy się czy pozwolenie sobie na taką przyjemność nie jest grzechem, czy jest prawidłowe i właściwe. Wracając do wyglądu problem jest duży. Jakospołeczeństwo przywiązujemy do niego ogromną wagę. Trzeba pamiętać, że wygląd jest ważny, ale nie najważniejszy. Nie może być główną składową naszego poczucia własnej wartości. Kolejny paradoks to fakt, że to zwłaszcza kobietom społeczeństwo mówi, że nasz wygląd jest bardzo ważny, że musimy dbać o siebie pod różnymi względami np. golić nogi. Dzisiaj powinnyśmy mieć i mamy w zasadzie wolny wybór co do tego jak mamy wyglądać i co robić ze swoim ciałem. Wydaje się nam jednak, że tego wyboru nie mamy. Czujemywewnętrzną presję wykonywania konkretnych zabiegów.Presję tego, że nie możemy wyjść bez makijażu. Oceniamy się przed lustrem i myślimy co mogą pomyśleć o nas inne osoby.Co ciekawe, zwykle osoby te, nie przywiązują aż tak dużejwagi do naszego wyglądu jak nam się wydaje. Bywa jednak czasem tak, że wyjdziemy bez makijażu, a ktoś się pyta czy coś jest nie tak, czy jesteś chora…\nKarolina: To jest klasyk mojej babci. Teraz rzadko chodzę w makijażu więc wszyscy się już przyzwyczaili do tego jak wyglądam.\nPaulina: Jest to kwestia przyzwyczajenia i pewnej zmiany. Najpierw mówi się nam, kobietom, że wygląd jest ważny. Potem jednak, kiedy narzekamy na niego bardziej publicznie to słyszymy, że jesteśmy próżne, bo przecież wygląd nie jest najważniejszy. Paradoks. W obsesji piękna najgorsze jestdrenowanie naszych kieszeni z pieniędzy. Wydajemy na różnekosmetyki i stroje, a nie zawsze jest nam to potrzebne. Zajmuje to naszą głowę, czas, pochłania energię. Można by tę energię przeznaczyć na zupełnie inne rzeczy. Miałyśmy być wolne, a w zasadzie pojawił się u nas syndrom sztokholmski. Wciąż się pilnujemy. To pewien rodzaj władzy nad kobietami. Posiadają ją wielkie koncerny kreujące nasze konsumenckie potrzeby. Bardzo ciężko się z tego wyzwolić. Sama coraz rzadziej golę nogi i się maluję, ale wciąż często zastanawiam się czy mogę tak wyjść. Ale mogę, jeśli tylko chcę! Raz, drugi, trzeci i jest okej. Fajne jest to, że golę nogi od wielkiego dzwonu, bo wtedy mam tę przyjemność. Jednak, kiedy miałabym robić to codziennie to zajmowałoby mi to zbyt dużo czasu, miałabym wrastające włoski itd. Trzeba zrobić sobie drzewko decyzyjne i postawić na szali zyski i straty. Warto podchodzić krytycznie do rzeczy, które wydaje się nam, że są od nas wymagane. Myślę, że z części można zrezygnować i zająć się bardziej przyjemnymi sprawami.\nKarolina: Uważam, że sprowadza się to do tego, dlaczego to robimy. Jeśli mamy super humor z ogolonymi, gładkimi nogami to możemy je golić codziennie i to jest świetne.Problem pojawia się, kiedy myślimy, że golenie nóg jest ważne, bo nas definiuje.\nPaulina: Tak. Świat się nie zawali, jeśli nie ogolimy tych nóg.\nKarolina: Jestem osobą, która publikuje swój wizerunek przed dużym gronem odbiorców. Robiąc takie rzeczy muszę liczyć się z komentarzami. Jest to kwestia uodpornienia. Kiedy ugruntujemy w sobie pewne rzeczy i będziemy robić je z przekonaniem, to komentarze w internecie czy wśród naszych bliskich zaczną po nas spływać.\nPaulina: Od tego zaczyna się zmiana. Kiedy robimy zmiany jednostkowo, po czasie jednostek jest coraz więcej i wpływa to na zmianę społeczną.\nKarolina: Twoja działalność jest oparta o edukacje, rozmawianie o niechęci do siebie i zwiększanie świadomościtego, jak często nasze myśli i poglądy tak naprawdę nie są nasze. W jaki sposób można wypracować nowy obraz siebie i polubić swoje ciało?\nPaulina: Jest to na pewno długa droga i praca na całe życie. Nasze ciało się zmienia, my się zmieniamy. Fajne jest już to,kiedy dojdziemy do tego, że chcemy zejść z wojennej ścieżkiz naszym ciałem. Przy okazji nie możemy się za to winić i wpaść w myślenie: „Straciłam tyle lat, ciągle tylko się krytykowałam, a mogłam cieszyć się życiem”. Nie. To jest coś, co przychodzi do nas z zewnątrz. To nie nasza wina, żeurodziliśmy się w takim, a nie innym społeczeństwie. Społeczeństwie, gdzie warunki były niesprzyjające i sprawiły, że teraz musimy się odgruzowywać z negatywnych przekonań. Najlepsza jest metoda małych kroków. W jedendzień nie zmienimy siebie i świata. Dla mnie dużą wartościąbyło zdanie sobie sprawy, że nasze ciało jest genialnym mechanizmem. Często mamy problem z tym, że ciało wydaje dźwięki, zapachy. Zabijamy to makijażem, perfumami – próbujemy zatuszować naszą fizjologię. Jest mnóstwociekawych książek o jelitach, oddychaniu, trawieniu, pracy układu hormonalnego. Poczytanie ich może nam uświadomić,że nasz organizm i ciało, od którego wciąż wymagamy, robi kawał dobrej roboty. Każdego dnia pozwala nam wyjść z domu i robić rzeczy. Kiedy uprawiamy jakiś sport to zwykle z poczuciem, żeby ciało było lepsze, wyglądało w konkretny sposób i miało określoną sprawność. Zaczęłam uprawiaćsport, żeby mojemu ciału było dobrze – żeby ciało i głowa zaczęły współpracować, żeby się zregenerować. Nie dążę do konkretnych efektów tylko do tego, żeby było mi przyjemnie i dobrze, żeby ciało nie bolało. Wybieram takie formy ruchu,które będą formą wdzięczności dla mojego ciała, będą je rozluźniały. Spoglądam nie na to jak ciało wygląda, ale na to co może. Nie traktujmy go mechanicznie jako narzędzia, tylko uzmysłówmy sobie, że bez niego by nas nie było. Nie moglibyśmy dotknąć drugiej osoby, zjeść pysznego ciastka i odczuwać wszystkich innych zmysłowych doznań przez nasze kubki smakowe. Randki z samym sobą są fajne. Mogą być traktowane z intencją erotyczną, ale niekoniecznie. Możemy zacząć od długiej kąpieli lub ciepłego prysznica. Zacznijmy dotykać ciało. Zobaczmy, jak się czuje, jakie są w nim spięcia, jak reaguje na nasz dotyk. Czy woli dotyk zdecydowany czy bardziej głaskanie. Można wyszczotkować ciało na sucho, wybalsamować, ubrać w przyjemne rzeczy albo po prostu chodzić nago po domu i oswoić się z tym, że nagie ciało to naturalny stan. Patrzeć na nie bez emocji i codziennejnienawiści. Spojrzeć i powiedzieć: „Okej to jest moje ciało” i iść dalej. Zjeść coś dobrego w skupieniu. Z każdym kęsemjedzenia zwracać uwagę na jego temperaturę, fakturę w naszych ustach, jaki wydaje dźwięk, czy chrupie, a może wydaje jakieś inne odgłosy. Można włączyć sobie ulubiony serial, muzykę, potańczyć i wprawić ciało w jakiś przyjemny ruch. Najpierw można zacząć dotykać ciało w oddaleniu od genitaliów i zobaczyć, jak reaguje, gdzie i kiedy się budzi w nas pożądanie. Podczas takiej sesji (randki) można obejrzeć swoje genitalia, zobaczyć, jak one wyglądają, jaki mają kolor, czy wszystko jest z nimi w porządku. Oglądanie ich raz na jakiś czas sprawia, że wiemy, jak wyglądają i dzięki temu możemy wyłapać choroby. To ważny aspekt, o którym wciąż się nie mówi, dlatego go podkreślam. Są jeszcze inne ważne rzeczy, które możemy robić. Możemy wypisać sobie kartkę za co jesteśmy ciału wdzięczne, co nam ono daje. Niech będą to pozytywne strony ciała, ale nie związane z wyglądem, tylko bardziej ze sprawczością. Jeśli jest nam trudno, bo wciąż jesteśmy w złych stosunkach z samym sobą, to możemy poprosić o te bliskie nam osoby. Niech napiszą lub powiedzą o naszym ciele, ale też o nas samych coś dobrego. Możemy sobie to zgromadzić, czytać i analizować.\nKarolina: Opowiedziałaś o tym wszystkim w tak piękny i zmysłowy sposób, że nie wiem kto nie pójdzie na taką randkę ze sobą. Pokusiłabym się o stwierdzenie, że to jakrzeczywiście wyglądamy, ma niewiele wspólnego z tym, jakczujemy się w swoim ciele. Oglądałam taki film (bardzo komercyjna produkcja) nazywa się Jestem taka piękna! To film z Amy Schumer, która sporo mówi o kwestiach akceptacji swojego wyglądu i bycia nie do końca w kanonie piękna (a jednak w Hollywood, co też jest ciekawą kwestią). W dużym skrócie jest to film o dziewczynie, którą gra AmySchumer. Możemy sobie wyguglować to jak wygląda, każdy będzie miał inną ocenę. Powiedzmy, że nie jest to modelka z wybiegu. Owa dziewczyna nie lubi siebie i swojego ciała – jest zakompleksiona. Ulega jednak wypadkowi i po tym zdarzeniu wydaje się jej, że jest najpiękniejszą osobą na świecie. Ma błędne pojęcie o swoim wyglądzie, przez co całkowicie zmienia się sposób w jaki się zachowuje, jak traktuje innych, jaka jest przy mężczyznach czy też w pracy. Finalnie zakochuje się w niej bardzo fajny gość, przy którym jest pewną siebie kobietą na szczycie. Kiedy dowiaduje się, że zmiana zaszła tylko w jej głowie, nie może w to uwierzyć. Jej ciało się zupełnie nie zmieniło, a uważała, że była najatrakcyjniejszą dziewczyną na świecie. Wydawało się jej, że szczęście wynika z innego wyglądu. Mam wrażenie, że to jest nasze błędne przekonanie. Wydaje się nam, że nasza relacja z ciałem się poprawi, jeśli osiągniemy dany cel wyglądu.\nPaulina: Często nasze ciało tyje i wygląda źle, bo z naszą psychiką jest coś nie tak. Ono próbuje w ten sposób dać nam znać, że nasz lifestyle jest nieprawidłowy i że sami sobie szkodzimy. To jest to hasło, które promuje Karolina Cwalinaczyli „Sexy zaczyna się w głowie”. Nasze nastawienie bardzo wpływa na to, jaką emanujemy energią, jak się zachowujemy i jaka jest nasza pewność siebie. Niekoniecznie musimy zmieniać ciało, a bardziej nastawienie do niego. Istotną kwestią związaną z seksualnością jest też to, że wydaje się nam, że kiedy nasze ciało będzie bliskie ideałom piękna (które są promowane w popkulturze) to inne osoby będą chciały iść z nami do łóżka i będą nas pożądały. Pytanie brzmi, czy chcemy iść do łóżka z osobami, którym zależy tylko na naszym wyglądzie? Nieważne jak wygląda nasze ciało – zawsze jest wystarczająco dobre. Każde ciało jest ciałem seksualnym.Dzięki niemu możemy spotkać się z drugim człowiekiem włóżku. Możemy dać mu przyjemność i zyskać ją też dla siebie. Byłoby więc dobrze, gdyby wygląd zszedł na boczny tor. Oczywiście może to nie być łatwe, bo często kompleksy cielesne hamują nas w sferze seksualnej. Warto wtedy zgasićświatło, zostać w ubraniu – zrobić coś, co sprawi, że będzie nam komfortowo i nie będziemy się martwić tym jak wyglądamy. Jest to długi proces i często potrzebne jest wsparcie terapeuty. Nierzadko sami nie poradzimy sobie z tą nieakceptacją.\nKarolina: Wydaje mi się, że jest to związek przyczynowo-skutkowy. Kiedy czujemy się ze sobą źle, ale dokonamy jakichś zmian w naszej percepcji to zaczynamy dostrzegać, żeto ciało jest jednak super. Może to też nas zmotywować do tego, aby o siebie zadbać. Szczęśliwe osoby, które dobrze się ze sobą czują chcą, żeby ich ciało było sprawne i zadbane.Wtedy automatycznie zaczynają wyglądać i czuć się tak,jakby chciały. Wygląd może być motorem do zmiany albo do tego, żeby stwierdzić ze nic nie trzeba zmieniać, bo już jest super. Kluczowe jest to, żeby skupić się na wdzięczności do ciała. Przypomnieć sobie, ile nam ono daje. Zawsze sobie mówiłam, że nie mam za bardzo wpływu na rzeczy, na które narzekam. Mam zatem dwie opcje – albo to zaakceptuję albo będę zatruwać sobie życie przez najbliższe kilkadziesiąt lat. W ten sposób wyleczyłam się ze swoich drobnych kompleksów związanych z wyglądem. Pogodziłam się z tym, że jest to np. kwestia genetyczna i nie obetnę sobie kości. Chociaż teraz kto wie, są różne szlifierki [śmiech]. Jak można wycinać sobieżebra, to można też zwęzić ramiona lub biodra. Niby się śmiejemy, ale dopiero się okaże co pokażą nam nowinki medycyny estetycznej. Przed nagraniem mówiłyśmy, że pojawiła się medycyna estetyczna narządów płciowych. Skąd się to wzięło i czy jest to powszechne też w Polsce?\nPaulina: Tak, jest powszechne w Polsce. Niedawno robiłam wywiad z lekarką, która specjalizuje się w estetycznej poprawie genitaliów.\nKarolina: Zakładam, że ma to miejsce głównie u kobiet?\nKarolina: Z medycyny estetycznej zazwyczaj korzystają Panie. Co sobie poprawiają i czemu?\nPaulina: Z jednej strony ten rodzaj medycyny estetycznejnaprawdę pomaga. Istnieje coś takiego jak przyrost warg sromowych – utrudnia to uprawianie sportów czy nawet codzienne siedzenie. Jest więc to zabieg leczniczy lub podnoszący komfort naszego życia. Z drugiej strony, mamy mainstremowe porno w którym cipki są równiutkie i różowiutkie. Kreuje to pewien trend na to, że wszystko powinno wyglądać jak z atlasu anatomicznego. Trzeba pamiętać, że każda cipka jest przynajmniej odrobinę inna i różni się np. kolorem. Zwykle wargi sromowe wewnętrzne i zewnętrzne są asymetryczne, jedna jest dłuższa, druga krótsza.Jesteśmy różne i ja uważam, że w tym tkwi piękno. Dzięki takiej cipce możemy być przez kochanka czy kochankę zapamiętane. Niestety kobiety mają kompleksy, także na punkcie swoich narządów intymnych. Nie dziwi mnie to biorąc pod uwagę jak ogromna jest presja na nasz wygląd ogólnie – musiało dotknąć to też sfery intymne. Pojawia się przekaz medialny, który mówi, że Twoje życie seksualne będzie lepsze, jeśli poprawisz wygląd swoich genitaliów. Wstrzykniesz sobie kwas hialuronowy i będziesz mieć pełniejsze i równe wargi sromowe.\nKarolina: Nasi słuchacze nie widzą mojej miny, ale o tym to jeszcze nie słyszałam J\nPaulina: Trzeba pamiętać, że wszystko jest dla ludzi. Jeśli jest to duży kompleks, to możemy to poprawiać. Z drugiej strony,trzeba sobie zawsze odpowiedzieć na pytanie, czy to tu tkwi sedno moich problemów. Czy jeśli zmienię swój wygląd (czy też wygląd miejsc intymnych lub jakiegokolwiek innego obszaru na moim ciele) to czy rozwiążą się moje problemy? A może te problemy mają inne podłoże. To, że w reklamach lub filmach piękni, młodzi i szczupli ludzie wiodą bajkowe życia to pewna iluzja, która jest nam sprzedawana. W prawdziwym życiu jest trochę inaczej.\nKarolina: Czy analizując to wszystko powstał CIPKOnotes?\nPaulina: CIPKOnotes powstał dlatego, że nie ma edukacji seksualnej i my, dziewczyny wstydzimy się naszych narządówpłciowych. Nie wiemy, jak wyglądają i nie będziemy sobie zaglądać w majtki, bo na pewno są brzydkie i źle pachną. Nie chcemy, żeby inne osoby oglądały nasze cipki i dawały nam przyjemność np. oralną. W G’rls ROOM bardzo chciałyśmy stworzyć notatnik, książkę, która byłaby mała, intymna i zapewniała pigułkę podstawowej wiedzy. Pokazywałaby, że nasza seksualność jest świetna i możemy sobie same, na własną rękę zapewnić orgazm. Dla mnie to było bardzo ciałopozytywne doświadczenie. Zadanie sobie pytania, jakmogę gniewać się na moje ciało, jeśli daje mi rozkosz?Chciałyśmy przekazać dziewczynom, że są dobre. Chciałyśmy, aby zobaczyły, że wagina oczyszcza się sama inie trzeba używać specjalnych specyfików, myć, szorować – wystarczy letnia woda. Pokazać, że wargi sromowe mogą być asymetryczne, że warto wziąć lusterko i się obejrzeć, a potem zacząć eksplorować erotycznie. Zobaczyć jakie doznanie może dać nam ciało. Dzięki wiedzy jakie są nasze potrzeby, co nasze ciało lubi, jaki dotyk mu odpowiada, możemy w spotkaniu z drugą osobą powiedzieć czego chcemy, co lubimy, możemy się skomunikować, bo mamy do tego podstawy i wiedzę. W CIPKOnotesie zawarłyśmy też pytania, które są podstawowe, ale których sobie nie zadajemy. Po pierwsze nie robimy tego przez codzienny pęd, a po drugie dlatego, że nie ma kultury rozmawiania o seksie i seksualności. Chodziło nam o to, żeby poznać jak najlepiej swoje potrzeby, zastanowić się w jakich warunkach jest nam najlepiej uprawiać seks, jak najłatwiej nam osiągnąć orgazm, jakie są nasze fantazje seksualne. Jest cała masa rzeczy, które możemy zrealizować, ale też wiele rzeczy możemy przeżyć tylko w naszej głowie i to też jest świetne. To pokazuje jak nasze ciało jest genialne – bez dotykania, samymi fantazjami możemy doprowadzić się na szczyt. Z mojej perspektywy to jest naprawdę coś. Pamiętałyśmy również o kwestii profilaktyki. Napisałyśmy na jakie choroby warto zwracać uwagę, jak się badać i gdzie badać. Ważne jest kontrolowanie stanu piersi co miesiąc na własną rękę, ale też chodzenie raz do roku na USG. Wydaje się nam, że dopiero po 50 roku życia powinnyśmyrobić mammografie, a wcale nie, bo rak piersi wcześnie wykryty jest przy dzisiejszym stanie medycyny wyleczalny. Pomimo to, zbiera swoje żniwo, bo niema profilaktyki i wczesnego wykrywania guzków. Kolejna sprawa to rak szyjki macicy. Świadomość na temat wirusa HPV, który wywołujewiększość chorób. Testowanie się pod kontem HIV czy HCV. To powinna być dobra praktyka, kiedy chcemy z kimśrozpocząć współżycie. Wziąć się za rękę, pójść i przebadać.\nKarolina: Dużą ignorancją jest zabranianie ludziom korzystania z antykoncepcji w przypadku, kiedy może tonarażać nas na choroby – często śmiertelne lub nieuleczalne. Nie zawsze chodzi tylko o kwestię prokreacji. Jest to teżbardzo związane z naszym zdrowiem, kwestią profilaktyki i samobadania. My przez to, że to nasze ciało jest takie grzeszne…\nPaulina: Z jednej strony grzeszne, a z drugiej nie lubimy swojego ciała więc nie chcemy być z nim w bliższym kontakcie i go oglądać.\nKarolina: To może prowadzić do okropnych konsekwencji.Myślę, że droga do otwierania się i rozmawiania o seksie iciele dla wielu osób jest wciąż długa. Dla mnie początkowo też było to tematem tabu i na pewno jako nastolatka czułam się mocno skrępowana. Czynnik zdrowotny może być dobrym impulsem do zgłębienia tematu, biorąc pod uwagę, że może być to dłuższy proces. Więc nawet jeśli czujesz, że nie dajesz sobie przyzwolenia, żeby zrobić dla przyjemności, to zrób to dla zdrowia. Powiedziałaś o tym, że sami nie znamy siebie więc mamy problem podczas kontaktu z drugą osobą. Przerażające jest to, że stali partnerzy seksualni w ogóle nie rozmawiają ze sobą o swoich preferencjach, obawach i o tym co im przeszkadza. Podstawą jest umowa czy to robimy czy nie. O co chodzi z tą zgodą i co to jest stosunek konsensualny?\nPaulina: Jest to stosunek, na który wszystkie zaangażowane strony dają jasną, świadomą i dobrowolną zgodę. To znaczy, że te osoby są w stanie świadomie myśleć i mówić (nawet jeśli są pod wpływem alkoholu). Jeśli osoba bełkocze, traci przytomność to nie jest w stanie wyrazić świadomej zgody.\nKarolina: Czyli tutaj powinniśmy od razu uznać, że nie.\nPaulina: Tak. Jeśli nie ma w jakiś sposób wyrażonego TAK (nie musi być to słowo, może być sposób pozawerbalny) to uznajemy, że zgody nie ma. Często jest w nas presja, że jeśli się nie zgodzę na stosunek to stracę ten związek albo pracę, bo proponuje mi to np. szef. Kiedy jest presja to ciężko wtedy mówić, że ta zgoda jest taka, jaka powinna być. Presja może też być taka, że ja mowie NIE, ale Ty uważasz, że moje nie to jakaś gra.\nKarolina: Często się o tym mówi. Mówię nie, ale tak naprawdę mam na myśli tak.\nPaulina: Kino mainstreamowe wtłoczyło nam do głowy taki schemat. Doskonale pamiętam z dzieciństwa powtarzające się sceny, że ona mówi NIE, on na nią napiera, w końcu ona już nic nie mówi i lądują w łóżku. Jeszcze jest orgazm równoczesny po dwóch ruchach J Kolejny mit z kina i popkultury, że następuje orgazm równoczesny podczas stosunku i seksu penetracyjnego.\nKarolina: Jeszcze za pierwszym razem jak widzisz tę osobę [śmiech].\nPaulina: Dokładnie. Nie znaczy nie i to trzeba przyjąć. Nie ma co naciskać, namawiać. Może być to nie, które mówi o uprawianiu seksu albo o tym, że ja proponuję jakąś nową aktywność seksualną, ale ta osoba nie ma na nią ochoty teraz. To nie znaczy, że kiedyś w przyszłości się nie zastanowi, nie dowie i nie zmieni zdania. Myślę, że nic nie musimy, a wszystko możemy. To ważny slogan. Nawet jeśli jesteśmy na randce z Tindera i ktoś nas zaprasza do domu – to wcale nie znaczy, że będziemy uprawiać seks. Podczas drogi do domu, albo samego spotkania mogą wydarzyć się rzeczy, które sprawią, że osoba, która przyszła na randkę nie ma ochoty uprawiać tego seksu. W trakcie samego seksu też może się wydarzyć coś i wtedy warto przestać. Znajomość swoich granic i dbanie o swoje granice jest ważne. Warto komunikować drugiej osobie, że coś jest nie tak w sposób empatyczny. Może to wynikać z różnych rzeczy. Na przykład coś nas trigeruje, bo przypomina się nam jakiś zły dotyk z przeszłości albo po prostu nie jest to ta technika. My często bierzemy do siebie, kiedy ktoś nam coś powie, ale to jest po prostu prawo tej osoby. Wtedy należy ten seks od razyprzerwać. Warto patrzeć na reakcje drugiej osoby. Może się towydawać dość dziwne, bo musze zapytać o zgodę.Wyciągnijmy najlepiej kartkę i spiszmy umowę. Nie. Może się nam to wydawać trudne, bo tego nie praktykujemy i nikt nas tego nie nauczył. Nie pokazują nam tego w filmach. Chociaż w drugim sezonie Sex Education się to już zaczęło i to jest fajny przykład, ale jeden z niewielu.\nKarolina: Kocham ten serial.\nPaulina: Pytanie o zgodę może być elementem seksualnej gryi flirtu. Pytanie czułym językiem czy chciałabyś spróbowaćtego czy tego, czy możemy zrobić to i to. Być może ktośodpowie Ci nie, ale jednocześnie wspomni, że chce zrobić coś innego. Pole do popisu jest szerokie. Wystarczy tylko uruchomić wyobraźnie. Na pewno lepiej jest uprawiać seks chciany i czerpać z tego przyjemność, a nie być z kimś kto boi się nam odmówić, bo nie wie jakie będą konsekwencje.\nKarolina: To bardzo ciekawe. Jeśli obawiamy się odmówić z obawy, że ta osoba źle zareaguje, to pytanie czy chcemy się w ogóle z nią umawiać. Zawsze warto spojrzeć na sytuację z boku. Albo zapytać siebie „co byś doradziła koleżance, która zrobiła coś wbrew sobie i przespała się z kimś dlatego, że była się, że gość będzie dla niej niemiły?”. Wydaje mi się, żeistotne jest to, by ludzie spotykający się na randki np. z Tindera ustalały od razu, kto ma jaki cel. Jedna osoba może mieć intencje czysto fizyczne, a druga szukać miłości. Taka sytuacja może prowadzić do nieporozumień. Znów wracamy do punkty wyjścia – komunikacja. Spotkałam się z sytuacją, że dziewczyna wróciła z gościem z Tindera do jego mieszkania i tam powiedziała mu, że ma okres. On z wściekłością wyprosił ją z domu, pytając po co tu w ogóleprzyszła i dlaczego nie powiedziała mu wcześniej. Przez toona, poczuła się jakby popełniła straszny grzech i zrobiła cośnie tak. Nie przyszło jej to do głowy, bo ją gość naprawdę zainteresował, a w jego przypadku to miało być czysto fizyczne. Obie strony tutaj cierpią, ale fakt, że ten gość potraktował ją w taki sposób jest zatrważające. Kwestia randkowania nie tylko przez aplikacje, ale w ogóle w XXIwieku, stwarza wiele nowych pól do nieporozumienia. Jeżeli nie będziemy się komunikować, to możemy sami sobie zrobić krzywdę.\nPaulina: Ciężko się obwiniać, że nie powiedziałyśmy, że coś nam nie pasuje, bo nie jesteśmy tego nauczone. Jesteśmy wychowane, że mamy zaciskać zęby, być grzeczne, uległe i miłe. Od dziecka jest tak, że to my jesteśmy winne, jeśli chłopcy np. strzelają nam ze staników czy chwytają nas za włosy.\nKarolina: I to my jesteśmy w ciąży. [śmiech]\nPaulina: Nam się tłumaczy, że ubrałyśmy się wyzywająco albo że są to końskie zaloty. Jeśli czujemy, że ktoś przekracza nasze granice mamy prawo tupnąć nogą i powiedzieć stop. Małe dziewczynki powinny być uczone, że mogą powiedzieć nie. Chłopcy z kolei, że nie mają prawa do ciał dziewczynek i nie mogą robić wszystkiego co chcą.\nKarolina: Nie chcę demonizować Polski, ale uważam, że jest dosyć mocno zacofana, jeżeli chodzi o otwartość w naszej cielesności i seksualności. Zmierzam do tego, że co, jeżeli ja mówię mojemu chłopakowi albo mężowi NIE? Czy w Polsce nadal jest coś takiego jak obowiązek żony?\nPaulina: Wydaje mi się, że może być. Zwłaszcza w starszych małżeństwach, w których seks odbywa się tylko po imieninach i alkoholu. Wierzę jednak w to, że dziewczyny z naszego pokolenia wiedzą już, że mają prawo powiedzieć nie. Niezależnie od tego, czy jest to seks na jedną noc, romans,małżeństwo, czy związek partnerski. Wierzę też, że faceci sącoraz bardziej świadomi i zaczynają rozumieć, że nie znaczy nie. Nie będę chcieli uprawiać seksu na siłę, bo czy to jest przyjemne? To pozostawia po sobie złe wspomnienia. Warto postawić się w pozycji drugiej osoby. Nie należy wywieraćpresji albo rządach jakiejś odpowiedzi. Możemy oczywiście powiedzieć o co chodzi, ale nie musimy tłumaczyć, dlaczego nie chcemy. To jest nasza sprawa. Seks powinien być konsensualny. Małżeństwo i bycie w związku nie sąodgórnym daniem zgody ani przyzwoleniem na to, żemożemy uprawiać seks. Obie strony powinny mieć ochotę. Podwójne standardy seksualne powinny odejść do lamusa – standardy, że to my, kobiety powinnyśmy podporządkowywaćsię męskiemu pożądaniu.\nKarolina: Mam wrażenie, że istnieje takie przeświadczenie, że jeśli obie strony się kochają to, każda strona powinna mieć ochotę na seks. Nadal sprowadzamy go do czystej cielesności. Zapominamy, że seks to coś więcej niż sama penetracja.\nPaulina: Droga do seksu jest bardzo ciekawa. Dużo rzeczy składa się na naszą ochotę na seks. Zależy to od tego, jaki mamy aktualnie stan zdrowia, u kobiet od dnia cyklu, co się działo w pracy, co dzieje się w związku na co dzień, czy jest czułość, czy się nie pokłóciliśmy przy obiedzie. Może być pożądanie spontaniczne, ale też to porządnie, które potrzebuje dłuższego rozbiegu. Nie idziemy do łóżka konkretnie po orgazm, ale po przyjemność i po to, żeby poczuć bliskość,więź. Jeśli w związku coś się nie układa i nie ma dobrej relacji na co dzień, to nie oczekujemy, że nie przełoży się to na seks.Przełoży się negatywnie.\nKarolina: Rozmawiajmy. Tylko żeby móc porozmawiać z partnerem, trzeba najpierw porozmawiać ze sobą. Powiedz,gdzie można Cię znaleźć i posłuchać? Odsyłam po bazęwiedzy do Ciebie.\nPaulina: Myślę, że warto zacząć od podcastu samoMIŁOŚĆ, w którym mówię o pozytywnym podejściu do swojego ciała i seksualności. Zwłaszcza w pierwszym sezonie znajduje się dużo informacji, jak zaprzyjaźnić się ze sobą i jak przeszkadza nam w tym nasza kultura. Jest w nim również dużo afirmacji ciała i seksualność. Piszę również dla glamour.pl i G’rlsROOM.\nKarolina: A gdzie można kupić CIPKOnotes?\nPaulina: CIPKOnotes można kupić w Empiku i na stronie sensus.pl.\nKarolina: Jest piękny. Cieszę się, że można znaleźć takie publikacje na polskich półkach. Dziękuje Ci z całego serca za tę rozmowę.\nPaulina: To ja dziękuję bardzo.\nKarolina: Niesamowite, że są takie osoby jak Ty. Kibicuję z całego serca i wierzę, że idziemy w dobra stronę edukacji i rozplątywania kobiecych zawisłości.\nPaulina: Przed nami dużo przyjemności i myślę, że dlatego warto eksplorować te tematy i zacząć o nich rozmawiać.Otworzy się wtedy przed nami wspaniały seksualny świat.\nKarolina: Super, że o tym powiedziałaś. Nie wchodzimy do piwnicy, żeby zobaczyć co się tam dzieje, tylko zaczynamy nowy etap. Dzięki temu nasze życie wskoczy na wyższy poziom. Dzięki wielkie i do usłyszenia!\nPaulina: Dziękuję bardzo.


Zagadki Logiczne - Rozmowa Kwalifikacyjna - LogiczneZagadki.pl\nby Robert Baczkowski 9 października, 2021\nZagadki logiczne są używane głównie podczas rozmów kwalifikacyjnych w celu sprawdzenia zdolności logicznego myślenia kandydata. Mają one na celu sprawdzenie, czy dana osoba jest dobra w rozwiązywaniu problemów i kreatywnym myśleniu.\nZagadki logiczne są zwykle przeznaczone do oceny następujących umiejętności:\nUmiejętność identyfikacji wzorców i skojarzeń\nUmiejętność generowania analogii przy niewielkiej ilości informacji\nUmiejętność rozumowania przez dedukcję\nZobacz kilka przykładowych zagadek logicznych na rozmowie kwalifikacyjnej poniżej:\nZagadka na rozmowie kwalifikacyjnej nr 1- Sześć dni tygodnia\nZagadka na rozmowie kwalifikacyjnej nr 2- Kłopoty z pocztą\nZagadka na rozmowie kwalifikacyjnej nr 3- Przygoda Arcymistrza\n– Sprawa nie jest prosta. Jeśli panowie wracacie w poniedziałek, to w poniedziałek nie będę mógł już chyba przyjść, bo pociąg się może spóźnić. We wtorek mam pogrzeb wujka, we środę są imieniny mojej żony, a w czwartek zawsze muszę siedzieć w warsztacie. W piątek zawsze chodzę do dyrekcji, mam więc niewiele czasu, a w sobotę dzień pracy jest i tak krótki. Potem zaś ja sam jadę na urlop, chyba więc odłożymy to do mojego powrotu.\n– A więc oczekujemy pana we wtorek! Hydraulik mrugnął okiem i odparł:\n– Widzę, młody człowieku, że nie jesteś żółtodziobem. A więc we wtorek!\nDlaczego młody Nowak był taki pewny tego wtorku?\nPonieważ jest rzeczą niemożliwą, aby ktokolwiel miesiąc naprzód ustalał datę pogrzebu.\nPan Kowalski wyjechał na urlop. Ponieważ jest człowiekiem prowadzącym ożywioną korespondencję, prosił żonę, która pozostała w mieście, aby posyłała mu co ważniejsze listy. Po tygodniu od żony nadszedł list: „Wszystko jest tutaj w porządku. Niestety, nie mogę ci posyłać poczty, bo zabrałeś ze sobą klucz od skrzynki pocztowej”.\nGdy w 1972 roku arcymistrz Aleksander Alechin pokonał w meczu o mistrzostwo świata w szachach genialnego Kubańczyka J. R. Capablancę (czyt.: kapa-blankę), stanął u szczytu sławy i artyzmu gry szachowej. Nie było wówczas arcymistrza, który mógłby mu zagrozić. Alechin przerastał nawet najwybitniejszych ówczesnych arcymistrzów nieprawdopodobnym talentem kombinacyjnym, zdumiewał precyzją matematycznego mydlenia, umiejętnością obliczania z żelazną logiką różnych wariantów sytuacji na szachownicy na wiele posunięć naprzód. Był – jakbyśmy to dziś powiedzieli – komputerem szachowym. Alechin był przy tym niedoścignionym mistrzem ataku, nie znosił bierności w grze, a jednocześnie umiał się znakomicie bronić. O jego niebywałej wyobraźni szachowej świadczy fakt, iż potrafił rozegrać „na ślepo”, to znaczy nie widząc szachownic, seans gry jednoczesnej na 32 szachownicach!\nOtóż dwaj młodzi ludzie zaproponowali Alechinowi rozegranie dwóch partii. Twierdzili przy tym, iż arcymistrz nie będzie mógł obu partii z nimi wygrać. Utrzymywali, że na pewno jedną z nich wygrają lub obie zremisują. Alechin miał zagrać po jednej partii z każdym z nich: na jednej szachownicy miał grać białymi, na drugiej – czarnymi, i wykonywać posunięcia na przemian.\nAlechin był wtedy w dobrym humorze (propozycję uczyniono podczas towarzyskiego przyjęcia) i niewiele myśląc wyraził na to zgodę. Jakież było jednak jego zdumienie, gdy już po kilku ruchach zorientował się, że na każdej szachownicy są powtarzane… jego własne posunięcia!\nCzy ktoś z Was się domyśla, w jaki soosób Alechin zdołał wygrać obie partie?\nAlechin po kilkunastu posunięciach świadomie doprowadził do dużej przewagi materialnej białych. Gdy łatwe już było wygranie białych, mistrz wykonał rażąco błędne posunięcie białym hetmanem (najsilniejszą i najcenniejszą figurą w szachach), podstawiając go pod bicie bez żadnej rekompensaty. Zmieniło to oczywiście dotychczas wygraną pozycję białych i postawiło je w sytuacji przegranej. Alechin liczył w tym momencie na… ambicję swych przeciwników i nie zawiódł się! Otóż jego przeciwnik grający białymi na drugiej szachownicy zorientował się, że zaistniała szansa wygrania z mistrzem obu partii. Postanowił więc nie powtórzyć rażąco błędnego posunięcia Alechina i wygrać partię białymi samodzielnie. Na obu bowiem szachownicach sytuacja mistrza przedstawiała się wręcz beznadziejnie.\nNajlepszym sposobem na przygotowanie się do rozmowy kwalifikacyjnej jest zbadanie firmy, przeprowadzenie próbnej rozmowy kwalifikacyjnej z przyjacielem lub znajomym i przejrzenie CV.\nRozmowa kwalifikacyjna jest dla wielu osób bardzo niewygodnym procesem. Łatwo jest czuć się onieśmielony i obawiać się, jakie pytania zostaną zadane. Najlepszym sposobem na przygotowanie się do rozmowy kwalifikacyjnej jest zbadanie firmy, przeprowadzenie próbnej rozmowy kwalifikacyjnej z przyjacielem lub znajomym i przejrzenie CV.\nAnkieterzy zwykle zadają osobie, z którą przeprowadza się wywiad, te same pytania w kółko. Są pytania, które są bardziej powszechne niż inne, ale są też takie, które mają na celu wytrącenie Cię z równowagi. Takie pytania są znane jako zagadki.\nWedług psychologów zagadki zwiększają przetwarzanie umysłowe, co w niektórych sytuacjach może być korzystne. Zagadki mają również element humorystyczny, dzięki czemu mogą być zabawą zarówno dla ankietera, jak i dla rozmówcy.\nZagadki Logiczne Dla Młodzieży\n10 grudnia, 2020 7 września, 2021\n2 grudnia, 2020 28 stycznia, 2021\nCiekawe Zagadki Logiczne i Odpowiedzi\n11 grudnia, 2020 7 września, 2021


Marcin Kaczmarek: Cieszy mnie reakcja zespołu po stracie bramki | Express Ilustrowany\n(bart) 8 marca 2020, 23:32\nMarcin Kaczmarek wie, że drużyna musi awansować do I ligi krzysztof szymczak\nMarcin Kaczmarek (trener Widzewa): - Wygraliśmy bardzo ważny mecz na szczycie. Co prawda zostało bardzo dużo grania, ale biorąc pod uwagę skalę trudności i nasz poprzedni remis z Elblągiem, to to spotkanie było bardzo istotne. Cieszy mnie reakcja zespołu po stracie bramki. W pierwszej połowie nasza gra wyglądała bardzo dobrze. Zdawaliśmy sobie sprawę, że po przerwie Górnik ruszy do ataków. My mieliśmy inny plan. Chcieliśmy nastawiać się na szybkie ataki i to się nie udało. Zespół pokazał dużo hartu ducha. Da nam to pozytywnego kopa.\nKamil Kiereś (trener Górnika): - Ten mecz miał wymiar starcia o fotel lidera. Po porażce z Elaną chcieliśmy przygotować się do trudnego spotkania. Moim zdaniem, drużyna odbudowała pewność siebie. Mieliśmy pewne cele i staraliśmy się je realizować. W pierwszych minutach mieliśmy więcej z gry i dlatego objęliśmy prowadzenie. Powinno nas to zmobilizować, ale tracimy łatwe bramki. Widzew potrafił wykorzystać nasze słabsze momenty. Chciałbym wyróżnić Wojtka Pawłowskiego, który wykazał się kunsztem bramkarskim.\nPiotrków Tryb. 10.03.2020 11:13:22\n9 marca, 11:32, Gość:\nstylu nie ma i nigdy nie było za to jest mentalna wieś\n9 marca, 12:19, Gość:\nZgadza się bo kałesiackie Chechło to wieś.\n9 marca, 15:20, Gość:\nNo pewnie, nie ma jak na wsi w byczynie rankiem, pachnie gó*wnem i rumiankiem. Prawda srałtełesiaku?\n9 marca, 20:52, Fornal:\nJak tam pejsy ? Nic tylko usiąść i płakać. Pięknie was podsumowała ta redaktorzyna. Skompromitowaliście miasto w tej cienkiej lidze i z hukiem z niej wypie...cie. I tam sobie posiedzicie teraz. Chechło coś tam wam nie pykło leszcze\n10 marca, 6:22, Łodzianin:\nChechło to cie ruski w Madrycie, a my na chwilkę wracamy do pierwszej ligi, o której wy tylko marzycie. Po skończeniu budowy naszego stadionu wracamy na salony extraklapy,a wy nadal marzycie o 1 lidze. Gub się ciulu byczyński na wasze orliki z tymi śmiesznymi byczyńskimi kserodzewskimi kopaczami laluniami.\nTy kur.. O spod wiaty żydowski pomiocie żebyś zdechł i cała twoja rodzina icków tego życzę Ci ją RTS\nFornal 10.03.2020 10:39:13\nLodzianin chyba prędzej ty marny limankowy ojszczpłocie jak tam wasze panny ? Nadal są wykorzystwane jako pojemniki na sperrrme lechitów ? Tobie to napluć w ryj A powiesz że deszcz pada. Wstyd przynosicie śmierdzące żule\nŁodzianin 10.03.2020 06:22:08\nFornal 09.03.2020 20:52:40\nGość 09.03.2020 12:19:05\nGość 09.03.2020 11:32:29\nGość 09.03.2020 09:39:05\nh.....ze stylem w II połowie trzeba było bronić żwycięstwa i się udało i mamy 5 pkt przewagi i o to jest najważniejsze


Tarcza Anykryzysowa: 29.03.2020. Pomoc dla firm potrzebna natychmiast. Ma nadejść gdy wiele przedsiębiorstw zbankrutuje, ludzie stracą pracę | Gazeta Lubuska\nTarcza Anykryzysowa: 29.03.2020. Pomoc dla firm potrzebna natychmiast. Ma nadejść gdy wiele przedsiębiorstw zbankrutuje, ludzie stracą pracę\nZbigniew Biskupski AIP 29 marca 2020, 6:57\nBrak w Tarczy Antykryzysowej instrumentów niezbędnych do zapewnienia płynności finansowej. Taka sytuacja oznacza potencjalny koniec działalności małych oraz większych zakładów usługowych i produkcyjnych, a dla pracowników do wizja bezrobocia. Przemysław Świderski / Polska Press\nPoza rządem niemal wszyscy - od mikroprzedsiębiorców poczynając, przez ekonomistów, na niezależnych analitykach gospodarki kończąc, odmieniają przez wszelkie przypadki pojęcie płynność finansowa, po angielsku – cash flow. I niemal wszyscy ze zdumieniem stwierdzają, że autorzy TA nie doceniają wagi znaczenia płynności finansowej w gospodarce.\nBez płynności firma upada\nDlaczego cash flow jest tak ważna, zwłaszcza dla firm małych i średnich. Jeśli jesteś niewypłacalny w tym momencie, każdy może wystąpić o twoją upadłość i jest po tobie, choćbyś miał nie wiem jaki majątek – w tym w niezapłaconych przez innych kontrahentów fakturach. Najnowsza historia zna wiele spektakularnych przykładów doskonale to ilustrujących, w tym spółek giełdowych. Ostatni to zakłady mięsne Kania.\nNajprościej ujęła to Czytelniczka w liście, który opublikowaliśmy 17 marca, jeszcze przed ogłoszeniem TA:\n"Otóż spójrzmy realnym okiem na to, co za chwilę się wydarzy. Prowadzę żłobki i przedszkole. W momencie, kiedy pracodawca nie zapłaci moim klientom 100 procent wynagrodzenia, oni nie zapłacą mi. Tym samym Ja nie będę w stanie zapłacić za wynajem, nie wiem czy będę wydolna zapłacić 100 procent wynagrodzenia moim pracownikom, którzy pozostają w gotowości do pracy, o ZUSie nie wspomnę, ponieważ odroczenie płatności nie jest dla nas ratunkiem. Idąc dalej nie będę mogła korzystać z usług, z których korzystaliśmy tj, zajęcia angielskiego, judo, zajęcia umuzykalniające, Logopeda, psycholog, firma cateringowa zapewniająca wyżywienie dla 150 dzieci. Żadna z powyższych firm nie będzie miała zleceń.\nZrezygnuje z księgowej. Każdy z powyższych przedsiębiorców prawdopodobnie w tym samym czasie co ja, czyli maksymalnie do końca maja optymistycznie myśląc, zamkną swoje działalności. Na rynku pracy pojawi się mnóstwo osób poszukujących możliwości przeżycia... Nie oszukujmy się. Rząd nie pokryje za nas opłat, kosztów najmu, ZUS-u, kosztów wynagrodzeń, opłat związanych z działalnością, czyli na to wszystko na co za chwilę nam zabraknie. Doprowadzi to do tego, że za chwilę nasi Rodzice, Dziadkowie nie otrzymają emerytur..."\nTymczasem pomoc, zwłaszcza dla małych i średnich firm – pilnie potrzebna już teraz – przez TA zapewniona zostanie za miesiące. Wtedy już większości potencjalnych jej beneficjentów od tygodni nie będzie na rynku.Są obszary, w których potrzebne są rozwiązania niecierpiące zwłoki. „Jednym z tych obszarów jest bez wątpienia kwestia zapewnienia płynności firm. Obecną sytuację można porównać do zatrzymania krążenia u pacjenta – ważne jest pompowanie krwi, czyli zapewnienie firmom płynności, aby nie nastąpiły trwałe zmiany w organizmie, np. niedotlenienie mózgu. W gospodarce takie ‘niedotlenienie’ to zatory płatnicze, a w ich konsekwencji – bankructwa. Liczymy na szybkie wprowadzenie i skonkretyzowanie instrumentów wsparcia płynności” – podkreśla dr Sławomir Dudek, Główny Ekonomista Pracodawców RP.\nMikropożyczka na stypę\nNajbardziej dosadnie skwitował to Władysław Frasyniuk – przedsiębiorca, nie polityk, właściciel firmy transportowej: 5 tys. mikropożyczki dla firmy zatrudniającej do 9 osób wystarczy na stypę.\nNo tak, nie trzeba być matematykiem by podzielić na 9 (bez właściciela) – wyjdzie po 550 zł. A sam ZUS miesięcznie to 1 300 zł…\nW TA to pierwszy filar określony jako Bezpieczeństwo pracowników. W punktach brzmi to efektownie „dofinansowanie do elastycznego zatrudnienia”, „współfinansowanie przez państwo postojowego” czy „finansowanie postojowego dla umów cywilnoprawnych i samozatrudnionych”. Gdy jednak wejdziemy w szczegóły, okaże się, że to żadne ekstra pieniądze z budżetu, ale środki z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych – a więc ze składek samych pracodawców(!) gromadzonych na ten cel.\nNa dodatek, raz po raz rządzący podejmowali próby wykorzystania tej rezerwy na czarną godzinę na zupełnie inne cele, a przedstawiciele organizacji pracodawców w Radzie Dialogu Społecznego a wcześniej Komisji Trójstronnej musieli toczyć boje w obronie tych pieniędzy, obalając demagogiczne argumenty, że nic się nie stanie, bo bezrobocie spada i bankrutujących firm nie ma…\n„Ochrona miejsc pracy, proponowana w pakiecie, wykorzystuje istniejące regulacje, i nie gwarantuje natychmiastowego uruchomienia. Brak dostatecznego uproszczenia skomplikowanych procedur oznacza, że pracodawcy i pracownicy na decyzje mogą czekać co najmniej do połowy kwietnia, nie mówiąc o pieniądzach, tak potrzebnych dla zbudowania bezpieczeństwa pracowników i ich rodzin”, wskazują organizacje pracodawców wchodzące w skład Rady Dialogu Społecznego.\nSkładki odroczone jak odroczony wyrok\nRównie efektownie brzmi odłożenie na trzy miesiące składek ZUS. Nie trzeba uruchamiać wielkiej wyobraźni. Każdy kto spłacał pożyczkę lub kredyt sam to pojmie, jeśli odłożył, doszło do kumulacji zobowiązania. Jeśli więc przetrwał trudny kwartał, dostał obuchem po okresie karencji. Mówiąc obrazowo, wyleczyć anginę, by zejść na zawał…\nPodatki w zawieszeniu\nNie inaczej jest z podatkami. Odroczenie to odroczony wyrok nawet dla tych. Którym dzięki nadzwyczajnej przedsiębiorczości i pomysłowości uda się firmę przeprowadzić przez trudne czasy. Jak podkreślają eksperci, proponowane w TK zmiany, choć niewątpliwie daleko idące, należy uznać w obecnej sytuacji za niezbędne.\nRozwiązania w postaci odroczenia płatności i rozłożenia zobowiązań publicznych (ZUS, podatku) na raty należy uznać za niewystarczające. Należy pamiętać, że są to rozwiązania, które obowiązują obecnie i są realizowane na wniosek zainteresowanego podmiotu.\nInne kraje europejskie poszły dalej, poza odroczeniem podatków gwarantują nawet zwrot już zapłaconych.\n- Również w krajach Europy Zachodniej wprowadzono m.in. regulacje mające na celu odroczenie płatności podatków. Przykładowo we Francji odsunięto na czerwiec termin płatności zaliczek na podatek dochodowy, a te które wpłacono mogą być zwrócone. Podobne czasowe zwroty podatków zapłaconych od stycznia 2020 będą możliwe w Szwecji. W Niemczech nie będą naliczane odsetki od zaległości podatkowych dla dotkniętych kryzysem firm. Z kolei rząd w Belgii będzie oferował firmom, którym spadły dochody ulgi podatkowe – wskazuje Jan Wacławek, partner zarządzający działem podatkowo-prawnym PwC Polska.\nBez konsultacji i dialogu\nByć może systemową wadą TK jest brak konsultacji specustawy choćby w trybie najkrótszym z możliwych, a więc na forum Rady Dialogu Społecznego.\nSami przedsiębiorcy reprezentujący stronę pracodawców w RDS namawiają na to rząd. „Pakiet pomocy dla firm to jeszcze zbyt mało odważne deklaracje, które nie pozwalają myśleć przedsiębiorcom o ratowaniu firm i zatrudnienia. Brak wśród nich szczegółowych mechanizmów odroczenia zobowiązań podatkowych, czy innych opłat i danin oraz instrumentów niezbędnych do zapewnienia płynności finansowej. Taka sytuacja oznacza potencjalny koniec działalności małych oraz większych zakładów usługowych i produkcyjnych, a dla pracowników do wizja bezrobocia".\n"Prowadzimy dziś wojnę z czasem o zdrowie, ale jednocześnie wojnę o przyszłość. Dlatego apelujemy do rządu, aby do zaproponowanych działań dodać postulaty i propozycje zgłaszane przez partnerów społecznych.\nOczekujemy, że premier w trybie nadzwyczajnym, pilnie prześle Pakiet do konsultacji w Radzie Dialogu Społecznego, aby partnerzy społeczni mogli odnieść się do tych propozycji wzbogacając je o wszystkie potrzebne rozwiązania" – napisali pracodawcy i związki zawodowe reprezentowane w Radzie Dialogu Społecznego.\nMateriał oryginalny: Tarcza Anykryzysowa: 29.03.2020. Pomoc dla firm potrzebna natychmiast. Ma nadejść gdy wiele przedsiębiorstw zbankrutuje, ludzie stracą pracę - Strefa Biznesu\nNatura 27.03.2020 06:38:00\nnormalne, najsłabsze elementy muszą paść\nJupi 25.03.2020 07:03:00\nJanusze pa pa\nawers 24.03.2020 10:01:03\nTarcza jest tylko dla bogatych przedsiębiorców nie dla Kowalskiego\nit 22.03.2020 20:02:45\nNie dadzą pomocy?? Zabije ich kocioł na pośredniakach. Tyle\nGość 22.03.2020 18:24:27\n20 marca, 23:47, Gość:\nDla informacji ludzi którzy piszą jak to firma może zbankrutować po tygodniu - zaskoczę Was - może. Spadek zamówień do zera, uprzednie zakupienie dużej ilości towaru (przed koronawirusem) = gotówki brak, leasingi, pracownicy, koszty wynajmu powierzchni i wiele innych kosztów. Po co są koszty i po co zakup towaru? Ano po to by mieć elementy do produkcji. Po co leasingi? By móc działać, mieć maszyny. Debilizm niektórych ludzi nie zna granic. Przewidzieliście koronawirus mądrale? To nie jest czynnik rynkowy i nie pieprzcie tu że przedsiębiorca zna ryzyko.\n21 marca, 9:54, Ja:\nRozliczam firmy, prawdopodobnie upadną także takie firmy, które działają w sektorze usług niematerialnych, nje będzie płynności finansowej.\nJa sama blado widzę własną działalność.\nZa chwilę nie będzie kogo rozliczać....\nA ktoś tu wyżej zarzuca mi, że jestem "cwaniakiem"?\nJa też pewnie dla inaczej myślących jestem tym cwaniakiem, od ponad 30 lat prowadzę małą firmę usługową, nie byłem obciążeniem dla państwa, nie wyciągałem łapy, nic nie dostałem za free, sam stworzyłem sobie miejsce pracy; dzisiaj mam zero klientów, zero obrotu i proponuje mi się odroczenie składek zus na trzy miesiące, może też 2 tysiaki jeśli udowodnię, że nie mam garba, gdyby to nie było takie tragiczne, to ogarnąłby mnie pusty śmiech. Ludzie, załóżcie własne firmy, po co męczycie się na etatach u tych krwiopijców, cwaniaczków...\nRobert 21.03.2020 19:36:27\n20 marca, 12:37, Bądźmy razem teraz:\nPierwszy polski rząd, który tak globalnie i tak szybko reaguje na to co spotkało naszą społeczność. Nasz rząd chce realnie pomóc tym wszystkim, którzy autentycznie nie ze swej winy znajdują się lub znajdą się wkrótce w trudnej sytuacji nie tylko zdrowotnej ale i materialnej. Ale jak zawsze znajdą się niezadowoleni a także cwaniacy, którzy z chciwości, albo chęci "dokopania" rządowi będą marudzić, że to jest za mało, albo po co to kontrolować, niech idzie na żywioł. Pamiętajmy o tym i nie dajmy się nabrać na przewrotne głosy tych co źle życzą temu rządowi, bo oznacza, że oni nam wszystkim źle życzą.\n20 marca, 13:44, janek:\nTy chyba upośledzony jakiś jesteś albo z pisu. Nie prowadzę działalności ale widzę co się dzieje wśród tych co działalności prowadzą i o ile mój szef robi co może aby sama sytuacja dotknęła nas jak najmniej to wiem że tez jedziemy na krawędzi mimo milionowych obrotów. Na samozatrudnieniu ludzie żyją raczej z dnia na dzień jak każdy inny pracownik bo dobre 70-80% firm w Polsce to są firmy powstałe po to aby świadczyć usługi na rzecz pracodawcy. Teraz jak nie ma obrotów to każdy się martwi o siebie - to raz.\nDruga sprawa każda firma która chce się rozwijać musi inwestować a co za tym idzie mało prawdopodobne aby miała odłożone pieniądze tak jak niektórym się wydaje. Wystarczy kilku kontrahentów którzy nie zapłacą w terminie i nawet duże rezerwy finansowe potrafią się skurczyć w moment. Ale komu to tłumaczyć jak zwolennicy pis to zwykli debile?\n20 marca, 14:03, Gość:\nJak można inwestować bez środków odłożonych na czarną godzinę? Najpierw człowiek się zabezpiecza, a później inwestuje. A jeśli ktoś robi odwrotnie, to teraz musi płacić za swoją bezmyślność.\nA Ty to chyba jesteś po[wulgaryzm] albo z kosmosu.\nNa całym świecie firmy działają tak samo. Inwestują w firmę aby wygenerować sobie nowe zyski. Wszędzie rządy pomagają przedsiębiorcą bo wiedzą, że jak jest a Ty wypadłeś w tym momencie z [wulgaryzm].\nNa siecie ilość firm, które mają zabezpieczone swoje plecy jest tyle że można je policzyć na palcach jednej ręki.\nNawet najbogatsi na świecie mają bube bo zatrudniają dziesiątki tysięcy ludzi, którym Trzeba zapłacić. Jeśli firma nie generuje dochodu to są setki milionów które trzeba zapłacić ludziom. [wulgaryzm] się w głowę i wracaj w te cześć kosmosu z której przyleciałeś.\nbobo 21.03.2020 15:14:07\n,ale to wlasnie chyba o to chodzilo, rzad zrobil tarcze, po to bysmy sie od niej odbili i czekają na efekty naszego odbicia, zanim pozmieniają, zanim wsztstkich wysluchają, minie kilka dni, moze tydzien, oni pobory wezmą za stolki, a wy ludzie moze jeszcze troche przelewow puscicie do zusu, zeby na marmury bylo i nasze pensje... taka mala psychologia\nGość 21.03.2020 14:51:09\n21 marca, 13:24, Artur:\nA wystarczyło by dać dobrowolny zus... Nawet bez zgłaszania, kto chce płaci, kto nie ten ma kilka składek mniej na "koncie w zusie", które nawiasem mówiąc i tak nie jest jego własnością....\n"... nie jest jego własnością" - bo "sprawiedliwość społeczna" musi być. Ci pracowici, którym przyszło żyć w "systemie sprawiedliwości społecznej - tym raju dla cwaniaków i piekle uczciwych", wypracowani i zużyci, uczciwie i szybko trafiają do piachu. Cwaniacy ideologicznie uświadomieni na zebraniach POP z propagandowym hasłem na ustach "praca najwyższym dobrem" i hasełkiem w rozumku "żadnej pracy się nie lękaj, mało rób, a dużo stękaj"dożywają późnej starości z np. 6 tys. zł emerytury i nadal stękają, że za takie pieniądze wyżyć się nie da - "jako rzecze idolek",\nArtur 21.03.2020 13:24:20\nGość 21.03.2020 13:06:36\nTransformacja ustrojowa "zdechłego polskiego komunizmu" w "czerwony eurolewacki kapitalizm" zaowocowała pokracznym ekonomicznym tworem "ni pies ni wydra, coś na kształt świdra". Ta wydra to wszyscy ci przyssani do budżetowego cycka z którego pod szumnymi propagandowymi hasłami tylko biorą, a nic nie wnoszą. A świderek to świeżo wykreowani czerwoni z oburzenia i lewackiej propagandy uwłaszczeni krwiopijcy-eurokapitaliści zainteresowani, by było jak dawniej, czyli "z łapy do papy". Urzekająca jest ta "troska pracodawców" o zginających grzbiety, by płynnie płynęła im forsa do kieszeni z budżetu bez dna. Nadeszła chwila brutalnej ekonomicznej prawdy, która ewidentnie pokazuje czym tak naprawdę jest komunistyczna idealistycznie-materialistyczna idea fix propagandowo wynoszona pod niebiosa hasłami z wstydliwie przemilczaną treścią "wolność - w łagrach, równość - w biedzie ,braterstwo - d.py z batem, sprawiedliwość społeczna - prawnie usankcjonowane wzajemne okradanie, konstytucja - gwarancja bezkarności dla wyślizgujących się spod prawa kast, itd". Jeszcze trochę tego euroleackiego komunizmu Gramsciego i Spinellego tych bez przesady lansowanych nowych idoli w miejsce Marksa, Engelsa, Lenina ,Stalina, itp.ideologów, satrapów i zbrodniarzy, a na Saharze piasku zabraknie. "Ekonomiczni geniusze wszystkich krajów łączcie się, bo "pieniądze nasze, a kłopoty wasze."\nGość 21.03.2020 11:32:57\n21 marca, 08:54, Gość:\nKto nie ryzykuje nie pije szampana.Pij wodę szampan się skończył.\nA ciebie jeszcze stać na wodę ?\nGość 21.03.2020 11:29:25\n20 marca, 16:36, Gość:\nJak mnie wkurza takie pesymistyczne podejście Polaków,no już zakładajmy że tarcza nic nie da... świetne założenie.Ja doceniam ten projekt i pracę jaką rząd włożył\n21 marca, 10:02, Gość:\nfajnie że doceniasz, tylko z 212 mld zł tylko ok. 30 mld zł to kasa z budżetu państwa, a reszta to gwarancje bankowe, (kasa banków) dopłaty do pensji z Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych (kasa przedsiębiorców) i tak dalej. Ten rząd nie ma po prostu kasy, żadnych rezerw budżetowych, bo wszystko poszło na 500 , albo dla Rydzyka, albo na PV PIS.\nA szmalu jak nie było tak i nie będzie. (Kto to powiedział ?)\nRobert 21.03.2020 10:49:50\n20 marca, 14:43, Gość:\nNie zgadzam się. Zastój jest od tygodnia. Nikt mi nie wmówi, że firmy nie mają środków na kilka tygodni działalności?! To jak z aktorami którzy już tydzień temu płakali, że nie mają za co żyć. Stawka za reklamę kilkadziesiąt tysięcy, za dzień na planie zdjęciowym od kilku tysięcy.... To oni wszystko przejadają, że po kilku dniach chcą w internecie robić zbiórki? To jest żenada.\n20 marca, 18:19, Gość:\nnie oni nie przejadają , oni wykupują dworki . podobnie jak wielu tych drobnych przedsiębiorców. jak jest dobrze to rżną państwo na podatkach kosztach a teraz wyciągają łapy po pomoc i żadnemu nie przyjdzie do głowy by sprzedać daczę , furę, mieszkanie na wynajem i tak dalej. Państwo ma utrzymywać ich , kapitalistów.\nBoże i Ty to widzisz i nie grzmisz. Widzę te komentarze i po prostu nóż mi się w kieszeni otwiera. Widać, że są to komentarze jak ktoś to wcześniej napisał nieużytków spełecznych, lemingów chodzących na 8 godzin "gdzieś" do pracy. Po pracy siedzą na kanapach przed telewizorem i oglądają programy typu Rolnik szuka żony, 18 , itp. Debile, lemingi i inne pasożyty społeczne załużcie w Polsce firmę i wtedy będziemy dyskutować to po pierwsze. Po drugie drogi Gościu piszesz o sprzedawaniu dacz, fur, mieszkań i tak dalej żeby mieć pieniądze. Po pierwsze kto to teraz kupi baranie jak ludzie zostali bez pracy i dochodu. Chyba, że Ty jesteś taki przedsiębiorczy i zaczniesz skupować tego typu dobytek. Po drugie jest to jeszcze jakieś źródło dochodu dla wielu przedsiębiorczych osób w przeciwieństwie do Ciebie. Pozdrawiam wszystkich lemingów i darmozjadów 500 to dzięki Wam mamy to co mamy w Polsce. Nie macie swojego zdania i to Wy liczycie na jałmużnę od Państwa już od kilku lat. My przedsiębiorcy chcemy pomocy w tej konkretnej chwili w tym momencie żebyście Wy mieli zvdzie wrócić do pracy i żebyście dzięki temu mieli z czego później żyć.\nRobert 21.03.2020 10:35:57\nŻadna pomoc nikomu, oprócz pracowników, nie jest potrzebna. Ważne, zy rząd miał pieniądze dla niewolników, którzy nagle zostają bez pracy i środków do życia (w Polsce nie sposób odłożyć nawet 50 zł miesięcznie z powodu niskiej płacy minimalnej) Po zakończeniu okresu zasiłku dla bezrobotnych należy pilnie wprowadzić zapomogę w wysokości minimum 1500 zł netto czyli na rękę po odciągnięciu podatków.\nGość 21.03.2020 10:22:15\nZachodnie państwa realnie pomagają przedsiębiorcą a PiS chce ich "ratować" ich własnymi pieniędzmi i "załatwiając" im kredyty w bankach. Żenada.\nA jak państwa zachodnie realnie pomagają???\nNOWE Zielona Góra. Jest szkoła imienia Zesłańców Sybiru. Pamięć o nas nie zaginie - mówią ci, którzy przeżyli Golgotę Wschodu


Chwila luzu czyli młody pojechał na ferie :) - Biżuteria artystyczna handmade\n05/03/2017 14/09/2018 JoannaKolczyki, Naszyjniki, STYLIZACJE\nTo naprawdę wspaniały czas. Coś trafia się nam niezmiernie rzadko czyli „wolna chata”. Jak byliśmy młodzi to wyczekiwaliśmy z utęsknieniem żeby „starzy” wyjechali gdzieś w cholerę a my mogliśmy wreszcie zaprosić koleżanki, chłopaków i zrobić imprezkę 🙂\nTeraz w sumie jest podobnie ! Z utęsknieniem czekamy aż nasza latorośl wybędzie na wakacje, ferie itp. Trochę luzu, brak konieczności robienia obiadów oraz wyjścia do knajpy. Wreszcie nie trzeba przypominać co 10 minut „zrób to” , „nie zapomnij czapki” , pościel łózko” itp…. Zresztą każdy kto ma dzieci będzie wiedział o co chodzi. A swoją drogą to idealna piosenka o takiej sytuacji :\nZnacie ? Na 100% znacie 😉\nSesja fotograficzna 😉\nNo więc młody wybył na ferie , my do knajpy a potem namówiłam męża na szybkie zdjęcia w naszym ekhmmm „domowym studio ” 😉\nNa pierwszy ogień poszła Frida Kahlo\nPostanowiłam polecieć w takie klimaty z jakimiś własnymi drobnymi zmianami. Postanowiliśmy że to będą zdjęcia czarno białe :\nOczywiście kolczyki to wełniaczki chwościki o których pisałam tutaj a jak je zrobić zobaczycie na moim filmiku na youtube.\nNaszyjnik zrobiony oczywiście z włóczki na „stelażu” z odzysku 🙂\nNo to po takim monidle przyszedł czas na coś weselszego :\nraz na jakiś czas udało mi sie wyzwolić spod mroźno-gradowo-okrutnego spojrzenia męża i zdołałam się jakoś naturalnie uśmiechnąć na zdjęciu.\nAle tak naprawdę to miałam ogromną ochotę zrobić zdjęcia z moimi wąsami które pokazywałam na wspomnianym wcześniej filmiku (ten o tym jak zrobić kolczyki wełniaczkowo chwościkowe) ( ok 11.27 można zobaczyć)\nW pierwszej wersji wyszło coś takiego :\nTen patyczek to pałeczka do sushi (dlaczego ? Nie mam pojęcia dlaczego wybrałam akurat ją ale myślę że chyba ze względu na to że nie było w pobliżu nic innego) Oczywiście nie udało mi się upilnować włosów, znaczy fryzury i kolejny raz mój „słodki” mąż opieprzył mnie ale po zdjęciach jak już na trzeźwo zobaczył jak moja fryzura wygląda 😉\nNo ale w tzw. miedzy czasie zrobiliśmy też wersję bez patyczka:\nTu fryzura nadal do kitu ale w końcu chodziło o wąsy a nie to co mam na głowie 😉\nA po tej potwornie profesjonalnej sesji foto 😉 zrobiliśmy impresje włosowe :\nMi podobają się niektóre zdjęcia 🙂\nNiestety nie potrafię pisać i uzupełniać często mojego bloga. Zbyt wiele zajęć domowych, praca zawodowa i oczywiście robienie nowej biżuterii.\nTeraz zorientowałam się ze zapomniałam o wielu zdjęciach, które publikowałam na moim profilu na FB a tutaj… ehhh\nMam nadzieję że teraz uda mi się to naprawić 🙂\nTagged B&W, biżuteria, Biżuteria artystyczna, ferie, Fotografia, Frida Kahlo, hand made, handmade, ILCE-5100, Impresja, kolczyki, Portret, prezent, recykling, ręcznie robiona, rodzice, SIGMA 60mm 2.8 DN, SONY a5100, styl, upcycling, upcykling, upominek, wełna, wełniaczki


Robert Lewandowski przerwał milczenie. Obecnie przebywa w izolacji, opowiedział o wszystkim | ZeStadionu\nRobert Lewandowski przerwał milczenie. Obecnie przebywa w izolacji, opowiedział o wszystkim\nRobert Lewandowski postanowił w końcu zabrać głos w sprawie tego, jak znosi izolację zarządzoną przez władze ligi. Doczekaliśmy się szczegółowego opisu z jego strony na temat tego, jak wygląda przestrzeganie najnowszych ustaleń i przepisów w ekipie mistrzów niemieckiej Bundesligi.\nRobert Lewandowski nie jest żadnym wyjątkiem, jeśli chodzi o przepisy pozwalające na powrót Bundesligi. Polak musi poddać się ponownej izolacji podobnie jak wszyscy inni zawodnicy. Bayern Monachium postanowił zabrać swoich piłkarzy na krótkie, tygodniowe zgrupowanie przed powrotem rozgrywek ligowych, w trakcie którego będzie można wykluczyć zachorowania u piłkarzy.\nKapitan reprezentacji Polski w końcu przerwał milczenie, wypowiadając się w wywiadzie na temat tego, jak wygląda izolacja w ekipie Bayernu Monachium. Dla wielu słowa Roberta Lewandowskiego w końcu pozwolą dowiedzieć się, jak piłkarze podchodzą do najnowszych ustaleń władz.\nRobert Lewandowski udzielił wywiadu serwisowi spox.com, w którym opowiedział o tym, jak wyglądać ma powrót Bundesligi do gry, a także o tym, jak wyglądały przygotowania piłkarzy Bayernu Monachium do powrotu. On sam jest jednym z największych wygranych dłuższej przerwy, bo dzięki temu zdołał w pełni wyleczyć kontuzję, której nabawił się w meczu Ligi Mistrzów.\n- Czuję się doskonale przygotowany. Plan przygotowań stworzony przez Bayern stał na najwyższym poziomie, co pozwoliło mi wrócić do najwyższej formy bardzo szybko. Obecna sytuacja jest dla nas nowa, ale będziemy musieli przyzwyczaić się do gry bez kibiców - powiedział Robert Lewandowski.\nRobert Lewandowski podzielił się swoim punktem widzenia\nNie zabrakło również słów na temat tego, co piłkarze Bayernu Monachium robią w okresie kwarantanny i izolacji od reszty społeczeństwa.\n- Na pewno się nie nudzimy. Czas wolny spędzamy w swoich pokojach, czasami odwiedzając kolegów, którzy mają konsole. Gramy razem w Call Of Duty, ale również w teqball czy bilard. Nuda na pewno nam nie doskwiera - powiedział Robert Lewandowski.


Cytaty o wierze :: teCytaty.pl\nZnalezionych cytatów o wierze: 130\nmiłość wiara nadzieja wiedza czas\nBoże broń wiary prostych ludzi [...] takiej która powtarza że jeden plus jeden to trzy bo jak dwoje to musi być i Pan Jezus.\nKatolik dzięki swojej wierze nigdy nie jest w Wigilię sam, bo zawsze spotyka w ten wieczór swojego Boga. Opuszczony w ten wieczór ateista czuje się jak zostawiony w kosmosie astronauta, któremu zerwała się lina łącząca go z sondą.\nKażdy wojownik światła bał się kiedyś podjąć walkę. Każdy wojownik światła zdradził i skłamał w przeszłości. Każdy wojownik światła utracił choć raz wiarę w przyszłość. Każdy wojownik światła cierpiał z powodu spraw, które nie były tego warte. Każdy wojownik światła wątpił w to, że jest wojownikiem światła. Każdy wojownik światła zaniedbywał swoje duchowe zobowiązania. Każdy wojownik światła mówił "tak", kiedy chciał powiedzieć "nie". Każdy wojownik światła zranił kogoś, kogo kochał. I dlatego jest wojownikiem światła. Bowiem doświadczył tego wszystkiego i nie utracił nadziei, że stanie się lepszym człowiekiem.\nmiłość doświadczenie wiara


Usługa grawerowania zegarków 25 zł - Sklep online z zegarkami - e-arttime.pl\nUsługa grawerowania zegarków 25 zł\nUsługa grawerowania zegarków\nPrzy zakupach poniżej 300zł kwota 25zł bez limitu od ilości znaków. Grawerujemy metodą laserową jak i tradycyjną. Zwrotowi nie podlegają zegarki z wykonaną usługą grawerowania. Przy wybraniu opcji grawer na zegarku usługa dostawy za pobraniem(płacę przy odbiorze )nie jest dostępna.\nUsługa Grawerownia :\nUsługa dostępna tylko i wyłącznie dla klientów którzy dokonali zakupy w naszym sklepie na kwotę poniżej 300zł brutto\nLeszek, Piotrków Trybunalski