Karta graficzna ASRock Phantom Gami [ PG D RADEON RX 580 8G OC ] - Netland24.pl\nStrona główna / PODZESPOŁY / Karty graficzne\nKarta graficzna ASRock Phantom Gaming D Radeon RX 580 8GB OC 8 GB GDDR5 3xDP HDMI DVI-D\nSKU: PG D RADEON RX 580 8G OC\nKarta graficzna ASRock dostępny jest na indywidualne zamówienie. Zapytaj o termin dostawy\nPrzygotuj się na doświadczenie imponującego świata wirtualnej rzeczywistosci. Na początek, upewnij się, że Twój sprzęt jest kompatybilny, wliczając w to podzespoły, oprogramowanie oraz sterowniki. Płyta główna jest kluczem do połączenia wszystkich komponentów. Produkty ASRock VR Ready są zdecydowanie tym, czego szukasz. Jakość klasy premium jest zapewniona przez rygorystyczne testy jakości. Niezawodne komponenty i stabilne jak skała osiągi pozwolą Ci całkowicie zanurzyć się w scenariuszu Wirtualnej Rzeczywistości. Użytkownicy mogą być pewni najlepszych doświadczeń VR, wolnych od jakichkolwiek problemów z kompatybilnością.\nUzbrój swoją maszyne wirtualnej rzeczywistosci\nDwa wentylatory zapewniają efektywne chłodzenie, dzięki czemu Twój gamingowy sprzęt zawsze pracuje w odpowiednio niskiej temperaturze. Stylowy i prostolinijny design jest zoptymalizowany dla zapewnienia doskonałych doświadczeń z gamingu.\nWentylatory z podwójnymi łożyskami kulkowymi\nZmniejszone tarcie zapewnia płynną pracę wentylatorów oraz długą żywotność, aż do 50 000 - 100 000 godzin pracy. W porównaniu do tradycyjnych rozwiązań, które często były dotknięte problememami z wyciekami oleju, nasz design oferuje o 30 ~ 40% dłuższą żywotność oraz znacząco wydajniejsze chłodzenie.\nKompozytowe wysoko wydajnościowe ciepłowody\nW połączeniu z spiekanymi miedzianym pyłem interfejsami, kompozytowe ciepłowody zapewniają efektywną wymianę cieplną pomiędzy dwoma interfejsami, co przekłada się na wzrost wydajności chłodzenia nawet do 30%.\nMetalowe spawy o wysokiej gęstości\nEfektywnie likwidują luki pomiędzy ciepłowodami, a żeberkami radiatorów, podnosząc efektywność wymiany cieplnej z otoczeniem.\nNazwa: ASROCK PG D RADEON RX 580 8G OC ASRock Phantom Gaming D Radeon RX 580 8G OC, 8 GB GDDR5, 3xDP, HDMI, DVI-D\nOpis: ASRock Phantom Gaming D Radeon RX580 8G OC - Karta graficzna - Radeon RX 580 - 8 GB GDDR5 - PCIe 3.0 x16 - DVI, HDMI, 3 x DisplayPort\nRodzaj urządzenia: Karta graficzna\nTyp magistrali: PCI Express 3.0 x16\nZegar rdzeniowy: 1370 MHz\nBoost Clock: 1424 MHz\nProcesor strumieniowy: 2304\nZgodność z technologią VR: Tak\nMaksymalna ilość obsługiwanych monitorów: 5\nObsługa API: DirectX 12, OpenGL 4.5\nCharakterystyka: Dual Fan Design, Dual ball Bearing Fan, Radeon Chill, Radeon ReLive, Radeon WattMan, Radeon Overlay, radiator ze stopu aluminium XXL i rurka cieplna, FreeSync Premium Pro Technology, HDCP\nRozmiar: 8 GB\nTechnologia: GDDR5 SDRAM\nSzerokość szyny: 256-bit\nDodatkowe wymagania: Złącze zasilania 6 pin PCI Express\nDołączone oprogramowanie: Phantom Gaming Tweak Utility\nZgodność z normami: DisplayPort 1.4\nSzerokość: 4.191 cm\nGłębokość: 23.62 cm\nWysokość: 12.75 cm


Salon kosmetyczny, depilacja laserowa i kosmetyczka - Psie Pole - Bionika Urody Wrocław\nKorzystaj wygodnie z rezerwacji online. W zakładce OFERTA znajdziesz opis zabiegów oraz cennik.\nKARNET depilacji laserowej Motus AX\nzamykanie NACZYNEK redukcja RUMIENIA\nZamów online voucher na prezent. Podaruj bliskim chwile zapomnienia od codziennego zgiełku\nSTORZ fala uderza w CELLULIT\nZabieg na cellulit STORZ to skuteczna metoda, która polega na rozbiciu twardego, zwłókniałego CELLULITU za pomocą FALI UDERZENIOWEJ. Nowość w Bionice Urody – szwajcarskie medyczne urządzenie STORZ D-ACTOR, pionier w wykorzystaniu fali akustycznej. ZABIEG USUWANIA CELLULITU STROZ dzieli się na dwa etapy: – fala uderzeniowa: rozbicie cellulitu – fala wibracyjna: drenaż, który uławia usuwanie toksyn,… Czytaj więcej→\nTrzeba odsłonić CIAŁO\nTo lato będzie wyjątkowe! To pierwsze lato, gdzie swobodnie podróżujemy po czasach pandemii. A, że nie wszystkim sprzyjała pandemia – część z Was przyjęła siedzący tryb życia, co mocno odbiło się na sylwetce – PRZYCHODZIMY Z POMOCĄ. Po pierwsze masujemy – ENDERMOLOGIA ALLIANCE od LPG jest niezastąpiona. To urządzenie, które naturalnie odmładza ciało, zabieg jest… Czytaj więcej→\nDERMAPEN 4 MG Collection RAS\nNowy protokół odmładzający Dermapen4 RAS (Reverse Ageing and Scars) już dostępny jest w Bionice Urody. Idealny zabieg na lato, bez kwasów, bez złuszczania. Formuła bogata w przeciwutleniacze, witaminy, peptydy i retinaldehyd, wykorzystująca ich działanie stymulujące i regeneracyjne. Kompleks HylaFuse – kwas hialuronowy o trzech wielkościach cząsteczek dla głębokiej penetracji do wszystkich warstw skóry. Składniki aktywne,… Czytaj więcej→\nBądź na bieżąco. Korzystaj z promocji\nBionika Urody - Salon kosmetyczny & SPA we Wrocławiu\nSalon kosmetyczny na północy Wrocławia – dzielnica Psie Pole, Sołtysowice\nZnajdziesz tutaj szeroką ofertę zabiegów pielęgnujących twarz i ciało oraz SPA. Profesjonalny zespół doświadczonych kosmetologów pomaga w walce z niedoskonałościami Twojej skóry jak PRZEBARWIENIA, TRĄDZIK, ZMARSZCZKI, RUMIEŃ, NADWRAŻLIWOŚĆ. Uzdrawiamy skórę dzięki zastosowaniu najnowszych osiągnięć kosmetyki i medycyny regeneracyjnej, jak skin resurfacing, mezoterapia igłowa frakcyjna Nanofrax oraz biała kosmetyka. U nas możesz liczyć na najlepsze rozwiązania, jakie proponuje nowoczesna medycyna estetyczna.\nSalon Bionika Urody wyróżnia się najnowocześniejszym laserem do depilacji na rynku – MOTUS AX firmy DEKA. Obecnie jesteśmy jedynym salonem we Wrocławiu i na Dolnym Śląsku, który posiada tak skuteczną depilację laserową, o 25% skuteczniejszą od popularnych laserów diodowych. Oferujemy naszym Klientom bezbolesną i skuteczną depilację laserową, nawet na jasnym i cienkim owłosieniu.\nJeśli potrzebna Ci kosmetyczka na Psim Polu, która wykona klasyczne zabiegi upiększające, zapraszamy do naszego salonu kosmetycznego. W Bionice Urody wykonasz także warsztat urody, jak henna, manicure i pedicure. Obecnie najpopularniejsze są wygodne i długotrwałe rozwiązania, które gwarantują brylantowy połysk, jak naturalny manicure japoński czy uwielbiany manicure hybrydowy. Tu zadbasz o siebie kompleksowo w miłej atmosferze, zrelaksujesz się w części SPA dzięki masażom i zadbasz o swoje zmęczone ciało.\nW naszym salonie kosmetycznym we Wrocławiu panuje atmosfera relaksu, co stanowi zasługę kameralnych i przytulnie urządzonych wnętrz oraz uśmiechniętych kosmetyczek, które służą pomocą i najnowszą wiedzą ze świata kosmetologii i medycyny estetycznej. Z pełną ofertą możesz zapoznać się zgłębiając informacje na naszej stronie lub odwiedzając nas osobiście. Umów się jeszcze dzisiaj na konsultację z naszą kosmetyczką. Już na Ciebie czekamy!


Opole 1964 - 2 Festiwal - Telewizja Polska SA\nOpole 1964 - 2 Festiwal\nOpole 1964 - 2 Festiwal Warszawska kawiarnia programu III Polskiego Radia, znana pod nazwą „U Ewy“, stała się Klubem Festiwalu Opolskiego. Tam łowiono talenty. Chętnych były setki, ale do Opola trafili tylko nieliczni.\nWarszawska kawiarnia programu III Polskiego Radia, znana pod nazwą „U Ewy“, stała się Klubem Festiwalu Opolskiego. Tam łowiono talenty. Chętnych były setki, ale do Opola trafili tylko nieliczni.\nKalina Jędrusik, fot. Z. Januszewski/TVP\nWyprawa po złote runo, czyli laboratorium polskiej piosenki\nFestiwal trwał od 24 do 28 czerwca. W 20 koncertach i imprezach towarzyszących wzięło udział 56 tys. osób. 407 artystów zaśpiewało 597 piosenek. Jurorów było 13. Nagrodzili i wyróżnili 15 piosenek.\nKoncert z deszczem\nW amfiteatrze nie było dachu, a deszcz polubił opolski festiwal. Podczas koncertów padało rzęsiście. Konferansjerzy mokli i z poświęceniem trzymali nad artystami parasole. Jacek Fedorowicz pytał publiczność „Czy u Państwa też pada?”. Robert Filiński grając na fortepianie rozbryzgiwał strugi wody. Jerzy Gruza, mimo oberwania chmury, nie przerwał transmisji telewizyjnej.\nNa pierwszym festiwalu wykonawcy dostawali honoraria od ręki. System zmieniono. Niezadowolenie rosło. Trzeciego dnia piosenkarze nie przyszli na koncert. Jacek Fedorowicz i Piotr Skrzynecki dokonywali cudów, by publiczność nie zorientowała się, że coś jest nie tak. Jerzy Grygolunas i Mateusz Święcicki zbierali buntowników z hoteli oraz restauracji i partiami dowozili do amfiteatru. Koncert się odbył. Czwartego dnia kasa zaczęła płacić.\nW opolskich restauracjach pojawiły się nowe dania, np. zrazy a la Łazuka.\nMłynarski na szczęście\nW kategorii piosenki rozrywkowo-tanecznej Kasia Sobczyk i Niebiesko-Czarni dostali pierwszą nagrodę za „O mnie się nie martw“ (muz. J. Slrzeczek, sł. K. Winkler) ex aequo z Kaliną Jędrusik. Zwycięstwo wyśpiewała słowami Wojciecha Młynarskiego w piosence „Z kim ci tak będzie źle jak ze mną“ (muz. R. Orłow). Jury wyróżniło Igę Cembrzyńską za „Intymny świat“ (muz. A. Bień, sł. R. Wojtyłło). Tekst Wojciecha Młynarskiego przyniósł szczęście także Krystynie Konarskiej. „Spalona ziemia“ została najlepszą piosenką aktorsko-literacką (muz. R. Orłow).\n„O mnie się nie martw” (muz. J. Krzeczek, sł. K. Winkler)\n„Z kim ci tak będzie źle jak ze mną” (muz. R. Orłow, sł. W. Młynarski)\n„Tańczące Eurydyki” (muz. Katarzyna Gaertner, sł. E. Rzemienicka)


Ekskluzywny premium dzetowa czaszka marynarka zakiet\nŻakiety marynarki ekskluzywny premium dzetowa czaszka\nczarny koronkowym czerwony ekskluzywny premium dzetowa czaszka elegancki zakard\nPrzedstawiamy nową kolekcję żakiety marynarki stylowe rozwiązanie łączące odrobinę codziennego szyku z ponadczasową klasyką. Dla Ciebie ekskluzywny premium dzetowa czaszka żakiety marynarki, wiele modeli w kolorach i fasonach. Każdy znajdzie tutaj coś dla siebie, prezentujemy ekskluzywny premium dzetowa czaszka, propozycje z różnych półek cenowych. Jesteśmy przekonani, że wśród naszych sugestii znajdziesz coś ciekawego. Polecamy najciekawsze oferty sprzedawców na sezon 2021. Szukamy dla Was ciekawych stylizacji, topowych modeli, najmodniejszych ubrań i dodatków w polskich sklepach.\nDzisiejsza moda jest odważna i wyraźna, kreują ją zdecydowane kolory, buty i mocne wzory. Jest bardziej kobieca i elegancka, stawia na niezależność. Każda z nas wie, że ubranie jest bardzo ważne, zawsze staramy się odpowiednio dobierać nasze ciuchy. Wiadomo, że czasem ubieramy na siebie to, co akurat jest czyste. Jednak pod wieczór myślimy o tym co założymy na siebie jutro. żakiety marynarki w naszej szafie nigdy nie jest ich za dużo by dobrać kolejne do naszej modnej kolekcji. Nasze użytkowniczki często pytają o żakiety marynarki ekskluzywny premium dzetowa czaszka, a oto kilka modeli które Wam przedstawiamy. Tak, więc drogie panie, jeśli chcecie modnie się nosić, to powinnyśmy wiedzieć, co jest odpowiednie dla was i co się teraz noś. Warto wspomnieć, że przy wyborze ubrań ważne jest by obiektywnie spojrzeć na swoją sylwetkę, nieodpowiedni rozmiar, zupełnie przekreśli oczekiwany efekt końcowy.\nmarni piękny pudełkowy nowy welurowa bomberka bomber welur bien fashion czerwona długa elegancki krótki zamkami\nCopyright © 2016 Wszelkie prawa zastrzeżone templates ver.0.0146new RSS - Blog Sponsor: Taksówka Orzegów


SV Wehen Wiesbaden - Magdeburg na żywo - transmisja live stream online - Meczyki 24\nSV Wehen Wiesbaden - Magdeburg 27.02.2021 14:00\nZobacz za darmo spotkanie SV Wehen Wiesbaden - Magdeburg, który rozpocznie się 27.02.2021 14:00. Ten mecz na żywo możesz legalnie zobaczyć na stronie bukmachera Fortuna i Forbet, które posiadają zezwolenie Ministerstwa Finansów. Transmisja live stream online. Darmowe mecze na żywo online SV Wehen Wiesbaden - Magdeburg z kategorii Niemcy 3 Liga.\nW dniu 27.02.2021 14:00 odbył się mecz między SV Wehen Wiesbaden i Magdeburg. Aby zobaczyć skrót z tego wydarzenia kliknij miniturkę poniżej.


Na Osiedlu Słowiki w Olkuszu znaleziono zwłoki kobiety i mężczyzny - Kurier Olkuski\nW piątek 5 czerwca około godziny 14:30 olkuscy policjanci zostali powiadomieni o nieprzyjemnym zapachu unoszącym się w jednym z mieszkań na Osiedlu Słowiki w Olkuszu. Jak się później okazało, znajdowały się tam zwłoki 48-letniej kobiety i 65-letniego mężczyzny.\nKiedy funkcjonariusze przyjechali pod wskazany adres, czyli pod jeden z bloków znajdujących się na ulicy Kolberga, to okazało się, że drzwi do mieszkania, w którym unosił się nieprzyjemny zapach, były zamknięte. Dopiero z pomocą strażaków mundurowym udało się wejść do środka. Tam dokonali oni wstrząsającego odkrycia: na wersalce znajdowały się, będące w daleko posuniętym rozkładzie, zwłoki 48-letniej kobiety i 65-letniego mężczyzny. Ciała zostały zabezpieczone do zakładu medycyny sądowej, a sekcja zwłok wskaże na przyczyny zgonu. Wstępnie wykluczono jednak udział osób trzecich w tym zdarzeniu. Śledztwo w tej sprawie prowadzi Prokuratura Rejonowa w Olkuszu.\n← 58-latka z powiatu olkuskiego przelała internetowemu oszustowi… 120 tysięcy złotych\nOlkuscy policjanci zatrzymali dilera narkotyków →


Codzienne trzy negatywy: 16 stycznia 2015\n1. Właściwie nie spałem, więc trudno powiedzieć, od którego momentu jest dzisiaj. Oglądałem sejm. Zasadniczo zmarnowany czas, bo nic z tej dyskusji nie wynikało i to jest zła informacja. Z drugiej to, że przemawiali prawie wyłącznie Ślązacy, że też mieli świadomość, że z dyskusji nic nie wyniknie, że jest środek nocy i prawie nikt obrad nie ogląda, było jakoś budujące.\nPrzez noc zmienił się wygląd gazeta.pl. Rano na Twitterze pojawiły recenzje niezbyt – powiedziałbym – korzystne. Cóż, po tym jak gazeta.pl zaczęła chcieć kasę za obcowanie z jej – excusez le mot – kontentem, przestałem tam wchodzić. Więc zupełnie mnie nie rusza nowy wygląd tej strony.\n2. Nagle się okazało, że frank zaczął kosztować 5 zł. Później spadł do 4,10. Potem znowu skoczył. Patrzyłem jak skacze rata kredytu. Ciekawe doświadczenie.\nPamiętam jak pan z banku namawiał nas na franki. Kulturalny, ubrany, inteligentny. Tłumaczył, że rząd Szwajcarii nigdy nie dopuści do zbytniego wzrostu wartości franka, bo Szwajcaria eksportuje i gdyby frank podrożał, eksportować by było trudno, więc eksporterzy by wymogli na rządzie interwencję. Sprawdzało się przez jakieś dwanaście lat.\nKilka lat później Bożena chciała zmienić bank. Na mBank. Prawie podpisała umowę. Pan zapomniał powiedzieć jej, że przy dwukrotnym przewalutowaniu straciłaby jakieś 40 tysięcy. Miał pełną tego świadomość. Liczył, że się tego nie sprawdzi. Mało brakowało.\nZ jednej strony trudno wymagać od Państwa, żeby pomagało grupie obywateli, która wzięła kredyty we frankach i teraz ma w związku z tym kłopoty. Choć z drugiej strony ktoś kiedyś zgodził się na to żeby matura z matematyki przestała być obowiązkowa. Ktoś przez lata nie dopilnował, żeby w szkołach uczono praktycznych podstaw ekonomii.\nJednocześnie ktoś doprowadził do tego, że banki w Polsce mają nieskończenie lepszą pozycję niż ich klienci. Banki przy kredytach hipotecznych ponoszą praktycznie minimalne ryzyko. Klient, który zaczyna mieć kłopoty jest załatwiony, bo to, że bank przejmie nieruchomość rozwiązuje problem tylko do wysokości kwoty, którą bank uzyska ze sprzedaży tej nieruchomości. Resztę też trzeba spłacić.\nWyobraźmy sobie sytuację: młode małżeństwo, dziecko w drodze. Wynajmują mieszkanie, zarabiają. Wychodzi im, że gdyby kupili na kredyt płaciliby podobne pieniądze. Do tego mieszkania drożeją. Więc trzeba się spieszyć. Idą do banku. Mają taką zdolność za słabą na złotówki, ale z kłopotami wystarczającą do kredytu we frankach. Nikt w banku ich nie przestrzega, że cokolwiek ryzykują. Wręcz przeciwnie. Biorą kredyt. Kupują. Przez jakiś czas jest ok. Potem frank rośnie. Na początku jakoś sobie dają radę, ale jest ciężko. Frank rośnie bardziej. Mieszkania przestają drożeć. Frank rośnie. Bank zaczyna mieć pretensje, bo mieszkanie jest mniej warte niż kredyt. Muszą płacić jakieś dodatkowe ubezpieczenie. Płacą, chociaż jest naprawdę ciężko. Mijają lata, oni wciąż więcej są winni niż pożyczyli. No i nagle frank przebija cztery złote, czyli kosztuje dwa razy więcej niż w momencie, kiedy brali kredyt. Bank w każdej chwili może od nich zażądać zwrotu kredytu – nieruchomość ma już wartość 40% kwoty.\nŻąda. Nie są w stanie spłacić. Bank sprzedaję mieszkanie za mniej niż jego rynkową wartość (kto mu zabroni). Oni zostają na lodzie mając do spłaty kwotę wyższą niż wzięli.\nIch wina mogli nie brać kredytu w walucie, w której nie zarabiają.\nPo ostatnich wyborach Prezes Trybunału Konstytucyjnego nazwał ludzi, którzy mieli problem z „listami zbroszurowanymi” – analfabetami. Chwilę później te słowa skomentował prof. Osiatyński – demokracja jest też dla analfabetów.\nPaństwo nie może zakazać ludziom ryzykownych działań (choć właściwie często to robi). Ale powinno pilnować, żeby obywatele zdawali sobie sprawę z ryzyka. I pilnować, żeby było sprawiedliwie, żeby w kontaktach z czymś tak mocnym jak bank człowiek miał jakiekolwiek szanse. Nie jest w tym skuteczne. I to jest zła informacja.\n3. Spotkałem się z Henrykiem Umawialiśmy się z rok. Więc do końca nie wierzyłem, że nam się uda spotkać. Henryk wrócił z Las Vegas. Był na CES. Targach użytkowej elektroniki. Rozmawialiśmy więc o telewizorach. Trzeba się nauczyć nowego skrótu: SUHD.\nTo Ultra HD (znane też jako 4K) tylko lepsze. Henryk próbował mi tłumaczyć jak to działa, ale chyba muszę zobaczyć. W każdym razie, jeśli ktoś rozważa kupno telewizora, to niech się wstrzyma. I na pewno nie kupuje Full HD. Teraz telewizor musi być krzywy, ale odwrotnie niż kiedyś – wklęsły. Nie – wypukły.\nNa CES wszyscy jeździli autonomicznym mercedesem. Ja w przyszłym tygodniu będę jeździł częściowo autonomiczną A7.\nDługo nie pogadaliśmy, bo Henryk musiał wracać do domu i pracować (zawsze to robi).\nWróciłem do domu i zacząłem oglądać sejmowe głosowania nad reformą górnictwa. Przykre doświadczenie. Właściwie można by zlikwidować Parlament. Posłowie głosują to, co im każe kierownictwo partii. Więc nie ma sensu ich tylu utrzymywać.\nPięć lat temu dostałem zdjęcie instrukcji głosowania dla posłów PO. „Podczas głosowań proszę patrzeć na rękę posła S. Karpiniuka”\nI to strasznie zła informacja. Uratować nas mogą chyba tylko okręgi jednomandatowe.\nPoseł Wipler nazwał panią Premier „Lawirantką” doprowadzając do furii posłów PO. I PSL. Jeden z posłów klubu PSL (zresztą do niedawna w Twoim Ruchu Palikota) chyba nie zrozumiał co to słowo znaczy i wykrzyczał, że poseł Wipler zachowuje się jak menel spod budki z piwem. Chciałbym wiedzieć, gdzie taka budka jest. I gdzie ci menele, którzy takich słów używają.\nKoalicja głosowanie wygrała. Naszła mnie myśl, ze teraz pan Prezydent ustawę zawetuje, żeby pokazać, że Konstytucja i los ludzki jest mu bliski.\nJakiś sens tej reformy górnictwa musi być. A jakoś nie chcę wierzyć, że chodzi tylko o to, żeby rozwalić je tak jak się to udało ze stoczniami.\nAutor: Marcin Kędryna o 18:31\nEtykiety: Bronisław Komorowski, CHF, Ewa Kopacz, gazeta.pl, Samsung, Sejm


Junior Falubazu: Widać, że wszystko zaczyna grać [WIDEO] | Gazeta Lubuska\nJunior Falubazu: Widać, że wszystko zaczyna grać [WIDEO]\njakub lesinski 19 lipca 2016, 15:10\nSebastian Niedźwiedź zdobył w meczu w Rybniku ważne trzy punkty i zasłynął efektownym wyprzedzeniem Troy'a Batchelora. Młodzieżowiec podzielił się swoimi spostrzeżeniami o zwycięstwie z ROW-em oraz obecnej sytuacji zielonogórskiej drużyny.\n- Przede mną jeszcze sporo pracy. Myślę, że będzie dobrze - zapowiedział Niedźwiedź, który był pytany o tajemnicę swojej prędkości na rybnickim torze. - Czułem ją już w biegu juniorskim, ale wkradły się błędy. W sumie to nic nie zmienialiśmy przy sprzęcie. Żałuję, bo na ostatni start można było dokonać jakiś roszad - tłumaczył 19-latek.


Office 2019 standard (dla użytkowników domowych i firm) / po polsku / klucz / szybka wysyłka / faktura vat! / promocja! - databits24.pl\nOffice 2019 Standard (dla użytkowników domowych i firm) / po polsku / klucz / szybka wysyłka / Faktura Vat! / Promocja!\n749,99zł 299,99 zł brutto\nPakiet Office 2019 Standard dedykowany jest dla użytku firm i korporacji. Office 2019 Standard pozwalają na szybkie przygotowanie dokumentów tekstowych, broszur, arkuszy kalkulacyjnych, prezentacji oraz wiadomości email.\nOffice 2019 Standard (dla uzytkowników domowych i firm)\nWord 2019 to tworzenie i udostępnianie profesjonalnie wyglądających dokumentów, dzięki nowoczesnym narzędziom do edycji, recenzji i udostępniania. Nowa karta Projektowanie umożliwia szybki dostęp do funkcji, a Inteligentne wyszukiwanie odnajduje w sieci informacje na podstawie kontekstu i przedstawia je bezpośrednio w programie Word.\nExcel 2019 to program do edycji i tworzenia arkuszy kalkulacyjnych, dzięki odświeżonemu interfejsowi użytkownika i ulubionym skrótom klawiaturowym posługiwanie się nim jest intuicyjne. Wersja programu Excel 2016 posiada odświeżony interfejs i funkcje takie jak: Analysis Toolpak, Fragmentator i Konstruktor formuł, aby zaoszczędzić czas i skoncentrować się na istotnych informacjach.\nPowerPoint 2019 to łatwe tworzenie prezentacji, dzięki nowym przejściom slajdów i ulepszonemu okienku konfiguracji animacji. Aplikacja posiada dużą liczbę usprawnień i przydatnych funkcji, by jeszcze łatwiej tworzyć prezentacje multimedialne. Dodatkowo został odświeżony wygląd.\nOneNote 2019 to przede wszystkim osobisty notatnik elektroniczny, w którym można przechowywać notatki, pomysły, strony WWW, zdjęcia, a nawet pliki dźwiękowe i wideo. Program zawiera również inne bardzo przydatne funkcje takie jak tworzenie listy zadań do wykonania, rysowanie czy odręczne pisanie notatek. Użytkownik w łatwy sposób oprócz notatek ma możliwość tworzenia złożonych dokumentów, które zawierają szkice, grafikę czy fragmenty stron internetowych.\nPublisher 2019 to program do tworzenia różnego rodzaju dokumentów takich jak wizytówki, broszury, zaproszenia czy dyplomy. Umożliwia zarówno tworzenie jak i udostępnianie publikacji w najwyższej jakości. Stworzone dokumenty można publikować on-line. Oprócz zwykłego edytora tekstu udostępnia szereg rozwiązań pomocnych podczas składania publikacji.\nOutlook 2019 to wygodnie zarządzanie pocztą elektroniczną, kalendarzem, kontaktami i zadaniami. Obsługa powiadomień typu „push email” zapewnia aktualizację skrzynki odbiorczej, tryb widoku konwersacji grupuje powiązane ze sobą wiadomości, a kalendarze, w celu planowania zadań, można przeglądać jednocześnie.\nWymagania systemowe: Microsoft Windows 10\nWymagania sprzetowe: PROCESOR: PROCESOR: 1 gigaherc (Ghz) lub szybszy x86- lub x64-bitowy z SSE2, PAMIEC: 2GB RAM lub wiecej


Pas wyszczuplający Hakemi - mmo.pl\nMasz pytania dotyczące Pas wyszczuplający Hakemi - mmo.pl ?\nJesteś tutaj: mmo.pl > Odzież odchudzająca > Odzież Wyszczuplająca > Odzież wyszczuplająca damska > Pasy modelujące talię > Pas wyszczuplający Hakemi\nhttp://mmo.pl/406-1363-large/pas-wyszczuplajacy-hakemi.jpg http://mmo.pl/406-1363-thickbox/pas-wyszczuplajacy-hakemi.jpg http://mmo.pl/406-1364-large/pas-wyszczuplajacy-hakemi.jpg http://mmo.pl/406-1364-thickbox/pas-wyszczuplajacy-hakemi.jpg http://mmo.pl/406-1027-large/pas-wyszczuplajacy-hakemi.jpg http://mmo.pl/406-1027-thickbox/pas-wyszczuplajacy-hakemi.jpg\nCena: 37,00 PLN brutto 24,99 PLN\nParametry produktu Pas wyszczuplający Hakemi :\nOpinie o Pas wyszczuplający Hakemi :\nkupiłam pas i jestem zadowolona i z pasa i szybkiej realizacji zamówienia.\nBardzo dobry pas - moja żona wygląda 6x lepiej. Na moje wałki niestety nie działa :P\npas wyszczuplający dobrze pokrywa niedoskonałości, lecz zmniejsza rozmiar góra o 1\nbardzo dobry materiał skóra może oddychać\njestem średnio zadowolona, ale jest w miarę dobrze\nGorset dobry ;) i tani. Moment i płaski brzuszek !;D\nUbrałam pas na wesele kuzynki i wyglądałam świetnie! Nic nie wystawało spod sukienki, brzuch był gładki i wciągnięty :) Teraz noszę pas co jakiś czas, na wieczór, raczej pod eleganckie bluzki czy sukienki.\nPas przeznaczony dla pań mających problem z wystającymi warstwami tłuszczyku. Produkt ten jest zresztą wart swojej niskiej ceny. Cóż, że uniwersalny materiał nie będzie przebijał pod jasnymi ubraniami, jeśli sam pas niemiłosiernie ściąga się i wałkuje. Szybka wysyłka!\nPas jest rewelacyjny gdy chce się ukryć zbędne wałeczki. Idealny jest dla osób na diecie chcących aby skora się wchłonęła jak i dla pań po porodzie dla zmniejszenia miednicy i brzuszka. Osobiście używam tego pasa i jestem zadowolona i z czystym sumieniem mogę go polecić.\nPas skrywa fałdki, poprawia wygląd sylwetki ale nie o 3 rozmiary. Ale na razie dobre i to.\nPas wyszczuplający Hakemi :\nNajłatwiejszy sposób na szczupłą sylwetkę!\nNie jesteś zadowolona ze swojego wyglądu? Szukasz sposobu na ukrycie kłopotliwych fałdek z okolic brzucha i bioder?\nPas wyszczuplający Hakemi jest więc idealnym rozwiązaniem dla Ciebie!\nOryginalny pas Hakemi wygładzi i ukryje wszystkie wybrzuszenia i fałdki z okolic brzucha i bioder. Podkreśli Twoją talię, która pod ubraniem będzie prezentować się wyśmienicie - kobieco i atrakcyjnie. Zapewni Ci szczuplejszy wygląd - nawet o 3 rozmiary!\nPas wyszczuplający Hakemi to idealne rozwiązanie dla każdej nowoczesnej i zadbanej kobiety. Zobacz co możesz jeszcze zyskać, nosząc pas:\n- wyrzeźbione, ujędrnione i wyszczuplone ciało, które pomoże Ci odzyskać atrakcyjność i pewność siebie,\n- podkreślona, seksowna talia, która przyciągnie wzrok każdego mężczyzny,\n- utrzymanie prostej linii ciała, wyprostowany kręgosłup sprawi, że Twoje ruchy nabiorą gracji i wdzięku,\n- znakomite wykończenie sprawi, że poczujesz się swobodnie i pewnie.\nPas rozciąga się i idealnie dopasowuje się do każdego typu sylwetki. Jest bardzo dyskretny i niewidoczny pod ubraniem. Zapewni Ci komfort i swobodę ruchów. W końcu poczujesz się atrakcyjnie i kobieco! Mikro-włókna pozwalają na swobodne oddychanie i są przyjemne w użytkowaniu. Bez obaw możesz nosić pas nawet przez cały dzień - dla Twojej skóry to sama przyjemność!\n- Rozmiar "S": przeznaczony dla osob o obwodzie w pasie/talii 78-88 cm,\n- Rozmiar "M": przeznaczony dla osob o obwodzie w pasie/talii 88-98 cm,\n- Rozmiar "L": przeznaczony dla osob o obwodzie w pasie/talii 98-108 cm.\nAtrakcyjna sylwetka w zasięgu Twojej ręki.\nJuż teraz zadbaj o swoją figurę!


Zepsuty rower - fip.org.pl\nStrona główna » Zepsuty rower\nSezon rowerowy trwa w Polsce praktycznie przez cały rok. Nawet w okresie zimowym z racji widocznego gołym okiem ocieplenia klimatu możemy jeździć praktycznie zawsze i cieszyć się dużą dawką wydzielanych przez organizm endorfin.\nNiestety w szybką jazdę na rowerze wliczone muszą być popełniane błędy. Dlatego też profesjonalni rowerzyści nie mogą zapomnieć o tym, aby zabrać ze sobą koniecznie kask, a także obowiązkowe podczas niechcianego upadku ochraniacze na kolana i łokcie. Często możemy zaobserwować, że osoby jeżdżące na rowerach w Polsce przestrzegają tych ważnych zasad i wypada się z tego mocno cieszyć. Oczywiście upadek na rowerze może się również wiązać z tym, że uszkodzimy nieco nasz sprzęt i będziemy musieli oddać go do specjalistycznego salonu, w którym to mechanicy zadbają by naprawić wszystkie usterki i przywrócić rower do sprawności.\nSerwis rowerowy Kraków to miejsce, w którym będziemy mogli naprawić zepsuty rower i oddać go w ręce profesjonalistów, którzy doskonale wiedzą jak zajmować się wszelkimi usterkami. W dobrych i nieco droższych rowerach bardzo rzadko psują się takie podzespoły jak choćby rama, która nierzadko jest obecnie wykonana z bardzo wytrzymałego tytanu. Najlepsi producenci dają nawet na ramę dożywotnią gwarancję, co jest niezłą kartą przetargową podczas kupowania takich rowerów. Oczywiście najczęściej wymienianymi częściami w rowerze są między innymi koła, które to łatwo podczas nieudanego skoku skrzywić.\nMnóstwo osób, które oddają swoje rowery do naprawy w ręce pracujących w serwisach specjalistów, jeździ nimi po górach i leśnych terenach. To właśnie tam czyha na rowerzystów wiele pułapek w postaci mało widocznych kamieni czy też korzeni drzew. Często tego typu pułapki mogą ukryć się pod liśćmi bądź być po prostu mało widoczne podczas szybkiej i agresywnej jazdy. Dlatego też najdroższe rowery, które kosztują nawet kilkadziesiąt tysięcy złotych posiadają naprawdę długą gwarancję i wykonane są z tak dobrych części, aby zagwarantować długą żywotność roweru.\nWydaje się, że najmniej narażone na wszelakie usterki mogą być rowery miejskie, które można często wynająć między innymi w Krakowie. Jeździmy nimi często po parku i z reguły po bardzo równych nawierzchniach, dlatego też ciężko jest taki rower zepsuć czy też nadwyrężyć jego mechanizmy. Jednakże długa eksploatacja jest w stanie dać w kość nawet takim modelem, które również muszą być oddawane raz na czas na przegląd.\nTagiserwis rowerowy Kraków sklep sportowy\nnowoczesne palenisko tarasowe pokrowiec ochronny na parasol tarasowy parasole tarasowe pokrowiec


Masło drożeje w zatrważającym tempie - Swidnica.dlawas.info - Największy portal informacyjno - rozrywkowy w regionie\n29.07.2017 20:08 | Źródło: foto pixabay\nMasło drożeje w zatrważającym tempie\nWielu zastanawia się, co dzieję się z masłem. Ceny robią się powoli "kosmiczne". Eksperci Agencji Rynku Rolnego niestety szacują, że w kolejnych tygodniach masło na rynku hurtowym będzie w dalszym ciągu drożeć... Wzrost cen hurtowych oczywiście przełoży się na coraz wyższe ceny w sklepach.\nW czerwcu 2016 roku tona masła kosztowała 3 tys. euro, w grudniu zaś 4,5. Kolejne wzrosty cen notuje się niestety w dalszym ciągu. W chociażby maju cena tony masła osiągnęła szczytowe 6,3 tys. euro. Będzie jednak jeszcze drożej!\nNotujemy znaczący wzrost cen rynkowych masła. Na tę sytuację wpływa wiele czynników. W poprzednim roku zostały wdrożone instrumenty ograniczające podaż mleka na rynek. Program przewidywał wsparcie finansowe dla producentów, którzy wstrzymają się z dostawami części swojej produkcji. Podaż mleka surowego w Unii Europejskiej i produkcja masła i mleka odtłuszczonego w proszku wykazywały spadek. Drugim powodem jest fakt, że w obecnym roku widoczny jest również niewielki spadek u głównych eksporterów, czyli Australii i Nowej Zelandii. Trzecim ważnym czynnikiem jest wzrost popytu w Chinach i Stanach Zjednoczonych.\nTyko w drugim tygodniu lipca 2017 roku ceny były wyższe o 89 proc. w porównaniu z lipcem ubiegłego roku... W najbliższym czasie może nas czekać dalszy wzrost cen - choć jego dynamika nie będzie już tak wysoka. Masło w hurcie może być droższe we wrześniu o jedną piątą, a nawet jedną czwartą w porównaniu z wrześniem ubiegłego roku (co daje 20-21 zł/kg) - przewidują eksperci Agencji Rozwoju Rolnictwa. Potem jednak ceny nie powinny już tak mocno rosnąć.


Dzisiaj będzie wpis łączony, omawiający dwie książki i dwóch pisarzy ale jasne jest dlaczego - dlatego, że mowa będzie o Terrym Pratchetcie i Neilu Gaimanie.\nZrobili razem wiele szalonych rzeczy (wbrew pozorom Dobry Omen powieść o inwazji antychrysta wcale nie bije tu rekordów szaloności)\nNo dobrze plasuje się w czołówce...\nwięc jest bardzo właściwe, aby pojawili się tu wspólnie.\nZwłaszcza jeśli się wie, że Kiksy klawiatury, ostatni zbiór tekstów publicystycznych Pratchetta zawiera przedmowę Neila i tekst o Neilu.\nW swojej przedmowie Neil przekonuje, że siłą napędową twórczości Pratchetta, tej jakże często zbywanej mianem fantastycznych bajek fantastycznie złożonej satyry społecznej był gniew. I był, niewątpliwie, gniew na życie jako takie stawiające nas wobec takich a nie innych wyborów, takich a nie innych konsekwencji cudzych wyborów i tak znikomego wpływu na wszystko wokół gdy w grę wchodzą sprawy ostateczne. W Kiksach bardzo wyraźnie widać, jak ten gniew przybiera na sile, krystalizuje się w biały płomień tak bezwzględnie oświetlający wszystko wokół, że nikt nie może już udawać, że nie widzi. Pratchett zawsze był kontrowersyjny, zawsze. Po prostu kiedyś umiał i chciał się maskować, pisząc dla niepoznaki i czystej radochy i na przekór krytykom o płaskim świecie na grzbiecie żółwia. Ale życie nie pozostawiło mu wyboru i musiał być kontrowersyjny całkowicie otwarcie. Jego głos w sprawie eutanazji, której był gorącym zwolennikiem nie może być zignorowany. Gniew mu w tym pomógł. Ale co jest najbardziej zdumiewające i co też w tych tekstach widać to fakt, że gniew w wykonaniu Terry'ego jest źródłem współczucia, a może - że bierze się ze współczucia. Że Terrym miota gniew właśnie dlatego, że jest po stronie ludzi a nie przeciwko nim. Widać więc, jak Terry w swoim gniewie potrafi się cieszyć z ludzkiego porozumienia, faktu, że ludzie zaczynają WYSŁUCHIWAĆ swoich racji nawet w bardzo kontrowersyjnych kwestiach.\nBo właśnie widać w Kiksach także inne rzeczy, jakie Terry wrzucał do kociołka, bulgoczącego w tym białym płomieniu. Co mnie uderzyło najbardziej to jego ogromna, wszechogarniająca ciekawość dosłownie wszystkiego i związana z tym umiejętność koncentracji (przy całkowitym roztargnieniu) i słuchania. Sam Terry zauważa je niejako marginalnie (cytuje swojego sekretarza, który stwierdza, że umie on wsysać opowieści ludzi jak odkurzacz). A przecież to są rzeczy niezwykle cenne. Ciekawość jest tak naprawdę towarem deficytowym i dopiero kiedy się człowiek natknie na taką stukaratową ciekawość w wersji pratchettowej to zupełnie inaczej patrzy się na świat. Mam wrażenie, że to jedyna porada dla ewentualnych przyszłych pisarzy jaką można stąd wyciągnąć, może dlatego, że nie jest podawana jako porada dla pisarzy, tylko receptura na życie, jeśli takowe istnieją. Bądźcie ciekawi. Wszystkiego. To właśnie ciekawość jest siłą wprawiającą świat w ruch. Ale musi być przyprawiona współ-czuciem. Wręcz czułością. I gniewem.\nTekst o Neilu jest tak pełen radości i ciepła i taki trafny, że nie wiem, czy powinnam cokolwiek dodawać, należałoby po prostu zacytować Terry'ego. No ale spróbuję.\nA na odwagę - jedna z ostatnich szalonych rzeczy jakie zrobili razem czyli Neil i Terry jako policjanci ścigający demona\nNeil Gaiman znany jest jako pisarz zadomowiony w strefie półmroku. W tym miejscu, gdzie jest już ciemność, ale jeszcze nas nie wciągnęła. I Gaiman umie nas przekonać, aby pozwolić się wciągnąć. To robi w swoich powieściach. Natomiast w najnowszym zbiorze opowiadań "Drażliwe tematy. Krótkie formy i punkty zapalne" widać najlepiej to, co tak świetnie ujął Terry - że Neil nie jest magiem. On jest iluzjonistą, jest sztukmistrzem. Punkty zapalne są bowiem zbiorem opowiadań, nie jednolitą powieścią, gdzie można dopieścić stworzenie świata tylko zbiorem światów, setkami królików w kapeluszu po drugiej stronie lustra. Już Marquez zauważył, że z tego właśnie względu opowiadania są trudniejsze niż powieści. Zawsze zawierasz umowę z czytelnikiem i ustalasz reguły gry. W powieści masz na to generalnie pierwszy rozdział. W opowiadaniu - pierwszy akapit. To szaleństwo pisać opowiadania. I Gaiman jest cudownie szalony bo wymyśla takie zestawy reguł, których nikt nie wymyślił wcześniej. Bo szanuje potrzebę reguł. Bez reguł nie ma prawdziwej zabawy, wiedzą o tym nawet dwulatki* Punkty zapalne są dobrym punktem startowym do zapoznania się z twórczością Gaimana bo uczą, że nigdy nie wiesz do końca, czego się spodziewać. Możesz stanąć na progu jaskini prawdy w towarzystwie jednego z najbardziej podejrzanych narratorów jacy istnieją. Możesz być świadkiem pojedynku Śnieżki ze Śpiącą Królewną (i doświadczyć prawdziwego dreszczu przerażenia). Możesz przeczytać wiersz o wiedźmie trzymającej serce w pudełku. Możesz z rosnącym przerażeniem odkrywać, że słuchasz psychopaty. Ale możesz też wyruszyć na skraj kosmosu w towarzystwie szaleńca z budką telefoniczną większą w środku i być świadkiem walki o świat, którą to walkę podejmuje się ze względu na małą dziewczynkę piszącą pamiętnik. Jak każdy prawdziwy iluzjonista Neil ma bezbłędnie opanowany warsztat i właśnie dlatego to wszystko sprawia wrażenie niesamowicie oczywistego i łatwego w wykonaniu. Takiej czystej, całkowitej, wszechogarniającej radości, że ludzie potrafią oswajać strach wymyślając historie. Na krótki moment nasz świat nabiera zupełnie innych kolorów, takich widocznych tylko w ultafiolecie białego płomienia. Punkty zapalne są książką w której można się zanurzyć i nie wiadomo, gdzie się wypłynie. Nigdy nie wiadomo czego się spodziewać i to dobrze, bo dlatego świat jest ciekawy.\nI jak to dobrze, że mamy i Terry'ego i Neila żeby nam o tym przypominali. A jaka to czysta radocha :)\n*Choć w przypadku dwulatków generalnie obowiązują dwie zasady tylko -1. robimy to co ja chcę i 2. Jeśli czegoś chcę to to jest moje. (I wszystko inne też jest moje).\nPosted by Hannah at 12:42 2 comments:\nJane szlochającą wśród łąk widzieć - powieść Austen czytać będziesz. albo: najbardziej Bronteański wątek w twórczości Austen\nPotężny spoiler alert: omawiam szczegółowo jeden z największych zwrotów akcji w Emmie. Czujcie się ostrzeżeni, którzy zaczynacie lekturę. I przed długością ostrzegam.\nEmma jest powieścią niemożliwą. Łączy w sobie lupę, lunetę i kalejdoskop. Mamy tu różne portrety rodzinne i indywidualne we wnętrzu jako i panoramę miasteczka z jego nieuchwytną ale doskonale znaną dynamiką społeczną. Wszystkie te porządki się przeplatają tworząc kalejdoskopowe układy. Oczywiście istnieją inne powieści tego rodzaju, ale na ogół są to powieści epickie, wielotomowe, łączące różne wojny i pokoje a przynajmniej przedstawiające owe portreciki jak to mówią krytycy na tle potężnych przemian społecznych. Emma natomiast jest jak Highbury - małe miasteczko o wielu uliczkach, którymi można błądzić i odkrywać. Oczywiście jest ulica główna, piękna, zachwycająca prawdziwie, ach ten sklep z rękawiczkami. Ale najciekawsze są uliczki. Ach, ten cudowny witrażyk, widzisz, drugie okno na lewo, ale trzeba spojrzeć pod tym kątem, żeby dostrzec, że tam jest koniczynka. Z każdym spacerem odkrywa się coś nowego a te dobrze znane zakamarki wywołują nostalgiczny uśmiech. Jane Austen umieściła tam wiele tego typu tropów, z prawdziwie szczodrą rozrzutnością, bo oczywiście wiedziała, że Bóg jest w szczegółach i kolor oczu Emmy Woodhouse jest bardzo ważny. Ach, ta scena, kiedy Emma usiłuje podnieść na duchu ojca, zniechęconego odejściem panny Taylor i mówi o małej Hannie, córce woźnicy, którą właśnie pan Woodhouse polecił jako pokojówkę do Randalls. W odpowiedzi na zachwyty Emmy pan Woodhouse odpowiada "jestem pewien, że będzie z niej znakomita służąca, to grzeczna dziewczyna, ładnie się wysławia (...) a kiedy brałaś ją czasem do szycia, zauważyłem, że zawsze obraca klamką we właściwą stronę". Widzę tę solenną, sumienną dziewczynkę (w tamtych czasach już dwunastolatki a niekiedy i młodsze dzieci oddawano na służbę) i pana Wodehouse, który oczywiście ocenia walory przyszłej służącej po sposobie zamykania drzwi. Lubię myśleć, że miała idealnie splecione warkoczyki, ta Hanna. A przecież ona nie jest nawet postacią drugo czy trzecioplanową, jest marginalna... Wszyscy (z wyjątkiem głupców i arogantów pozbawionych empatii) zasługują wg Austen na tę czułą ironię. Z drugiej strony właśnie ten małomiasteczkowy porządek i perspektywa tak wzburzyły Charlotte Bronte, autorkę o skrajnie odmiennym pisarskim temperamencie. Ale właśnie Emma mogłaby Charlotte zaciekawić, ponieważ jest to ta książka, w której Austen wprowadza wątek bardzo intensywnie, wręcz dziewiętnastowiecznie romantyczny, swoją własną Jane Eyre. Jest to intryga rozsadzająca ramy małego miasteczka; maleńka, boczna uliczka, niespodziewanie kończąca się na sztormowym nabrzeżu; Bronteanska w całkowicie Austenowskim duchu i warto przyjrzeć się bliżej jak to jest zrobione, bo wtedy dostrzega się porządek w szaleństwie i metodę w gromadzeniu perełek.\nMam ogromny problem z tym wątkiem we wszystkich adaptacjach jakie widziałam.\nŻycie toczy się w Highbury spokojnym rytmem, przerywanym rozkosznymi dystrakcjami w rodzaju ślubu pana Westona z panną Taylor. Oczywiście świat musi się toczyć należytą koleją, bo inaczej Ziemia się zachwieje w swojej osi, więc wszystkie herbatki i inne rewizyty odbywaja sie pod hasłem ewentualnej wizyty Franka, syna pana Westona w związku z tymże ślubem.\nAusten igra z naszą cierpliwością i każe długo czekać na wprowadzenie tej postaci bezpośrednio. Wiemy tyle, co Highbury - wiemy, że Frank pisze czarujące listy. Co ciekawe, nie mamy wglądu do tych listów. Wszyscy o nich słyszeli, ale nikt ich nie czytał. Poznajemy je - ehem, pośrednio. Pan Woodhouse streszcza nam list. Jedynie pan Knightley nie daje się zwieść i kiedy wizyta Franka zostaje odłożona (po raz kolejny) dowiadujemy się że te z pewnością wymyślne listy pełne zapewnień i fałszu przejmują Jerzego Knightleya obrzydzeniem. Emma broni Franka i - jak zwykle Emma - myli się. Jak się później okaże sam Frank przyzna, że dopiero przybycie Jane skłoniło go do przyjazdu, że odkładał wizytę z lenistwa. Mamy więc do czynienia z kimś kto żyje wygodnie i nie widzi powodu, aby żyć inaczej. Z dyskusji pana Knightleya z Emmą wyłania się obraz młodego człowieka, który jest czarujący i ma dobre maniery, ale są one czysto powierzchowne, nie mają oparcia w rzeczywistych poglądach a wynikają z chęci uniknięcia konfliktów a uzyskania korzyści.\nPóźniej poznajemy list Jane. Dość niespodziewany - zamiast przybyć z solenną regularnością we wtorek lub środę zakłóca rytm znacznie wcześniej. W życie Jane wkrada się bowiem chaos, jak wiemy. I znowu nie poznamy tego listu bezpośrednio. Pozwolę sobie jednak zauważyć, że streszczenie w wykonaniu panny Bates jest małym majstersztykiem. Już sam początek daje nam trochę do myślenia. "muszę oddać sprawiedliwość Jane, wytłumaczyć ją, że napisała tak krótki list, tylko dwie strony, widzi pani, nawet niecałe dwie, a zwykle zapisuje cały arkusik, a potem jeszcze połowę na krzyż." To bardzo ważna informacja, niejako przeciwstawiająca powierzchowność elegancji Franka postawie Jane. Jane jest szczodra i serdeczna, kieruje się autentyczną troską o samopoczucie innych. Instynktownie wie, jak ważne są te listy więc ich nie skąpi. Naprawdę kocha babkę i ciotkę, choć nie jest to parantela przynosząca jakiekolwiek korzyści czy zaszczyt.\nWarto tu jednak zwrócić uwagę, że list zapowiadający nadejście prawdziwie romantycznej burzy zostaje tu streszczony przez kochającą, ale głupiutką ciotkę, w powodzi trywialnych detali. Nie mamy listów pieczętowanych krwią czy pisanych szyfrem, tajemniczych memuarów, nie tutaj. (Jest to, dodajmy, i tak większy zaszczyt niż streszczenie listu Franka w wykonaniu pana Woodhouse).\nAktorzy są na ogół źle dobrani, albo indywidualnie albo razem.\nJane przybywa, zamieszkuje u ciotek, niczym księżniczka na wygnaniu, w dodatku księżniczka targana skrytą namiętnością do męża swej przyjaciółki, pojącą się skrycie słodką trucizną rozmów z nim... (tyle, że nie, oczywiście, to po prostu dość telenowelowa wyobraźnia Emmy wpisuje ją w taką rolę). Warto jednak zwrócić uwagę, z czym się to wiąże dla Jane. Oto osoba zdecydowanie introwertyczna, wręcz skryta zostaje skazana na całkowity brak samotności i ciszy. Na generalnie codzienne terkotanie ciotki - w dodatku o zgrozo, terkotanie na jej, Jane temat. Tylko introwertyk wie, jaka to tortura dla osoby o takim temperamencie. "Trzeba było - dowiadujemy się od Emmy - wysłuchać dokładnie, jak niewiele chleba z masłem [Jane] je na śniadanie i jak maleńki kawałek baraniny na obiad, trzeba było również obejrzeć czepeczki i worki do robót wykonane przez nią dla babki i ciotki." I tak 24 godziny na dobę, siedem dni w tygodniu. Jest to kolejny, na ogół niedoceniany element przyczyniający się jakże skutecznie do poczucia harmonii i pokoju ducha Jane.\nW tej chwili jednak Jane koncentruje się przede wszystkim na ukryciu swojej tajemnicy. Ta odrażająca zdaniem Emmy skrytość jeszcze wzrasta, kiedy wspomniany zostanie temat Weymouth i Dixonów. Zapytana o Franka Jane daje pokaz uniku konwersacyjnego pod hasłem "jak odpowiedzieć na pytanie, nie mówiąc nic". Czy jest przystojny? Zdaje się, że uchodzi za bardzo przystojnego młodzieńca. Czy jest miły? Wszyscy go za takiego uważają..."\nNaturalna powściągliwość Jane tutaj się jeszcze nasila, po prostu dlatego, że Jane tak bardzo się boi swojej reakcji, kiedy już raz zacznie mówić o Franku, że woli po prostu nie mówić nic. Z tym że oczywiście nikt nie podejrzewa miotających nią emocji.\nFrank przybywa i zamieszkuje u ojca. Przybywa wcześniej niż planowano, co oczywiście zostaje złożone na karb westonowego charakteru, szybkiego w działaniu gdy w grę wchodzi chęć przebywania z przyjaciółmi. Jego pierwsza rozmowa z Emmą w towarzystwie pana Westona daje obraz kogoś beztroskiego, pełnego poczucia humoru, spontanicznego, szczodrego, co ważniejsze - kogoś, kto ma naturalny dar zdobywania sympatii. Autorka sugeruje na razie, że jest to dar dla Franka wygodny, więc nasz młodzieniec z niego korzysta, bo dlaczego nie.\nRozpoczyna się wątek prawdziwie romantyczny. Najpierw więc spotkania przepojone skrywaną namiętnością i tęsknotą. Ze zrozumiałych względów tutaj inicjatywa spoczywa całkowicie w rękach Franka i jest to prawdziwy popis Austen w kwestii kreowania postaci ponieważ sztuczki i techniki jakie stosuje Frank są całkowicie spójne z jego charakterem i ogromnie zabawne. Na razie jest w tym nuta beztroski choć już zabarwiona intensywnością. Niekiedy Frank będzie wręcz igrał z ogniem, spójrzmy na przykład na pierwszą próbę pod hasłem "Jak sprawić by to inni namawiali mnie do zrobienia tego co ja chcę, abym nie musiał się zdradzić":\n"Jeśli ojciec ma jeszcze jakieś interesy do załatwienia, to skorzystam ze sposobności i złożę wizytę, która i tak czeka mnie w najbliższych dniach, lepiej więc odbyć ją od razu. Mam zaszczyt znać jedną z sąsiadek państwa (...) młodą damę przebywającą w Highbury czy w pobliżu, u państwa Fairfax. (...) nazwisko nie brzmi właściwie Fairfax, ale, zdaje się, Barnes czy Bates."\nWyprowadzony z błędu Frank kontynuuje:\n"Nie ma właściwie potrzeby składania jej wizyty już dziś (...) mógłbym to zrobić równie dobrze innego dnia..." i pozwala się sprowadzić z błędnej drogi, wysłuchując solennego napomnienia pana Westona jak konieczna jest wizyta natychmiastowa. Właśnie stopniowy zanik finezji tego typu wybiegów (co zobaczymy później) świadczy najlepiej o narastającej tęsknocie i frustracji Franka, który stopniowo traci cierpliwość do gier, który chciałby po prostu i jawnie wejść do domu Jane i spędzać tam tyle czasu ile tylko mu się spodoba (czyli najchętniej cały swój czas w Highbury).\nWybór socjotechnik jest zaiste bardzo szeroki, obejmuje więc także na przykład to, co informatyk nazwałby komplementem by proxy. (Kiedy otwarcie stwierdzamy że dana osoba nam się ZUPEŁNIE nie podoba powodując oczywiście falę zaprzeczeń i protestów dokładnie tak jak oczekiwaliśmy.)\nNa późniejszym etapie pojawią się też wyznania by proxy, kiedy bezwstydnie przyznajemy się do naszej miłości wiedząc, że inni odczytają to zupełnie inaczej.\nTudzież powtarzanie cudzych komplementów, co działa najlepiej gdy czynimy to z rzekomym wahaniem.\n"Zdawało mi się, że gra dobrze, to znaczy z wyjątkowym smakiem, ale ja się na tym wcale nie znam (...) pewien mój znajomy człowiek bardzo muzykalny , zakochany w innej kobiecie, a nawet z nią zaręczony (...) nigdy jednak nie poprosił narzeczonej do fortepianu, jeśli mogła to uczynić panna Fairfax".\nA wszystko w klasycznym loopingu z wariacjami czyli te same techniki zawsze zindywidualizowane.\nCzasem jednak trzeba improwizować, kiedy emocje nas zdradzą:\n"Dziękuję, że mnie pani obudziła - odrzekł - zdaje się, że byłem bardzo niegrzeczny, ale doprawdy, panna Fairfax uczesała się tak dziwnie, tak bardzo dziwnie, że oczu od niej oderwać nie mogę. (...) Muszę ją zapytać, czy to irlandzka moda. Czy mam to zrobić? Tak, zrobię to (...) zobaczymy czy się zaczerwieni." (Emma nie może jednak zobaczyć, jakie wrażenie wywarły słowa Franka gdyż ten "niebacznie stanął pomiędzy nimi, zasłaniając sobą Jane". Właśnie takie drobne, kradzione chwile intymności i pomysły Franka najbardziej mnie wzruszają. I niewątpliwie wzruszają też Jane, która, jak się dowiadujemy chyba nigdy nie wyglądała tak ładnie, choć zdawała się rozgorączkowana a więc - jak kontynuuje pani Weston - szczególnie podatna na zaziębienia, biedactwo). Nasza heroina nie dostanie romantycznego entourage'u, to byłoby zbyt nudne.\nDlatego zdecydowałam się zamieścić współczesne zdjęcia aktorów grających te role.\nPobyt w Highbury - i wpływ Jane - wydobywają z Franka to co najlepsze. Frank chce zobaczyć dom, w którym wychował się jego ojciec, chce odnaleźć nianię, która go wychowała - co pokazuje, że do tej pory dość powierzchowne cechy człowieka "sympatycznego" i "miłego" są zakorzenione głębiej niż się początkowo zdawało. Ale oczywiście nie oznacza to, że Frank przedzierzgnie się w kogoś Solennego i Poważnego. Jego naturalna skłonność do zabawy znów znajdzie pole do popisu i Frank zacznie planować bal. Okazuje się zapalonym tancerzem. Jego entuzjazm zdradza kompletny brak szacunku dla Konwenansu. "Dumy miał zaiste za mało" - dowiadujemy się - "jego obojętność na zakłócenie hierarchii towarzyskiej graniczyła z brakiem subtelności" [!!!!!] Właśnie tutaj Frank odsłania się jako ktoś w sumie najbardziej demokratyczny z całego grona, daje to poniekąd pojęcie dlaczego w ogóle potrafił wybrać Jane. Być może też - w odróżnieniu od Emmy - zdaje sobie sprawę jak bardzo jest uprzywilejowany i jak bardzo wynika to po prostu z wpływu czynników zewnętrznych, a nie zasługi własnej. Gdyby nie został adoptowany jako dziedzic tytułu jego sytuacja byłaby drastycznie inna.\nZdaje się to potwierdzać jego reakcja, gdy oglądają plebanię pana Eltona, domek, który sprawia, że pani Weston i Emma myślą o mieszkańcu ze współczuciem. Frank stwierdza, że człowiek, który chciałby więcej musiałby być głupcem, zdradzając tym samym rozbrajającą zdaniem Emmy nieświadomość, jak zgubny wpływ na harmonię domową wywiera brak pokoju dla kucharki. Ale jest to reakcja bardzo zrozumiała, jeśli uświadomimy sobie, że Frank złożywszy wizytę pani i pannie Bates i siostrzenicy - po raz pierwszy widzi Jane w jej niejako naturalnym otoczeniu. Z pewnością jest to dla niego coś w rodzaju szoku po Weymouth. Ale reakcją nie jest odrzucenie, przeciwnie, Frank zaczyna realnie rozważać czy byłby gotów ponieść wyrzeczenia, jeśli sytuacja się ujawni - i na razie jest do nich gotów. A wbrew pozorom jest to bardzo prawdopodobny rozwój sytuacji. Wspomnijmy rozmowę pani Weston i Emmy na temat potencjalnego związku panny Fairfax z panem Knightleyem. Nawet przy pewnej nieświadomości własnej motywacji Emma - z pełną zgodą pani Weston - wysuwa zastrzeżenia, że to małżeństwo byłoby wielką nierozwagą. Właśnie takie myśli muszą się snuć po głowie Jane niejednej nocy, wywierając jakże zbawienny wpływ na pokój i harmonię. Ale Frank, osoba która najwięcej zawdzięcza tym układom społecznym jest na nie najbardziej obojętny. Austen coraz bardziej nam uświadamia, że ten, kogo czytelnik postrzegał jako najbardziej powierzchownego i korzystającego z życia wśród całego grona jest w gruncie rzeczy najbardziej otwarty na zmiany, nawet jeśli wiążą się z rezygnacją z luksusu. Czytelnik, podobnie jak Emma został zwiedziony i jego opinia zaczyna się zmieniać.\nMożemy uznać, że jeśli nawet właśnie w związku Jane i Franka najwyraźniej widać ograniczenia konwenansu tej epoki...\nNo i właśnie kiedy zaczynamy zauważać te zmiany Austen kontrapunktuje i wysyła Franka do Londynu "do fryzjera". Jest to dalszy ciąg reakcji Franka na widok Jane w otoczeniu ciotki i babki - po całkowicie poważnym rozważeniu konsekwencji Frank rzuca się na pomoc - z cała swoją spontaniczną, beztroską szczodrością, która tak gorszy pana Knightleya. Jak się później dowiadujemy pan Knightley uznaje pomysł nabycia w Londynie pianina za wariacki. Twierdzi, że Jane zapobiegłaby temu, gdyby tylko mogła. I ma oczywiście rację i oczywiście się myli. Jane z pewnością zapobiegłaby temu, ale raczej ze względu na strach przed odkryciem tajemnicy niż z rzeczywistej potrzeby. Ujmuje mnie bardzo fakt, że takie właśnie działanie mówi bardzo wiele o Franku, ale zdradza też, jak głęboko Frank rozumie Jane. Jakakolwiek darowizna pieniężna (anonimowa oczywiście) choć niewątpliwie pomogłaby tym kobietom byłaby dla Jane upokarzająca. Taki podarunek natomiast świadczy po raz kolejny o tym, że Frank nie uprzedza się powierzchownie, że umie spojrzeć głębiej i dostrzega, że Jane potrzebuje jakiegoś okna, jakiejś przestrzeni wolności i samotności, jakiejś ucieczki - i muzyka jest dla niej czymś takim właśnie. Jest to też dowód na obojętność Franka na opinię ludzką. Z pewnością zdaje sobie sprawę, że zostanie po raz kolejny uznany za bawidamka, narazi się ojcu i macosze - ale gotów jest się na to narazić aby zrobić coś naprawdę słusznego. Nie zapominajmy też, że będzie to świetna rozrywka - wysłuchiwanie tych wszystkich teorii, uśmiechanie się i potakiwanie z całą tą sekretną wiedzą dzieloną tylko z Jane. ("Zrazu myślałem tak jak i pani, że ofiarodawcą jest pułkownik Campbell, widziałem w tym jedynie dowód ojcowskiej tkliwości (...) Teraz jednak widzę tę sprawę tylko w jednym świetle: upominek jest dziełem miłości"). To jest kolejna rzecz, którą lubię we Franku - jego dojrzewanie nie oznacza przejścia na stronę Solennej Powagi przez 99% czasu.\njest to związek najbardziej nowoczesny w charakterze...\nA teraz następuje Romantyczna Kulminacja i Tajemnicza Schadzka.\nW wykonaniu Austen oznacza to, że Frankowi udaje się wmówić macosze, iż obiecała wizytę paniom Bates, a widząc z okna Emmę pani Weston i panna Bates śpieszą aby zaprosić ją na oglądanie pianina. Frank i Jane zostają w domu z przygłuchą panią Bates, ponieważ "czy pani uwierzy, panno Emmo, pan Frank najuprzejmiej w świecie przykręca śrubkę przy okularach mojej matki". Oczywiście u Austen tajemnicza schadzka odbywa się w zagraconym salonie pod patronatem przygłuchej babki. Gadanina panny Bates w sklepie pochłania masę czasu i kiedy wszyscy wchodzą z powrotem do pokoju zastają panią Bates drzemiącą w fotelu, Franka, z niezwykłym a nagłym zapałem pochylonego nad śrubką i Jane - odwróconą plecami do gości i wpatrującą się w nowe pianino. Emma stwierdza, że dziewczyna nie jest jeszcz gotowa do tej próby, najwyraźniej widok pianina powoduje zbyt wielkie wzruszenie. No cóż, powiedzmy tutaj, niewątpliwie. Na widok stanu okularów pani Bates pani Weston natomiast wykrzykuje po prostu "Jeszcze nie skończyłeś?" I powiem tylko tyle - jeśli trzeba komuś uświadamiać więcej to powinien ten ktoś czytać innych autorów i tyle. Jane i Frank to jedna z nielicznych par u Jane Austen, gdzie niemal otwarcie sugeruje się ich wzajemną atrakcyjność fizyczną.\nA potem dostajemy Scenę Flirtu i Historię Romansu w jednym. To znaczy Frank snuje beztroskie przypuszczenia, jak bardzo przyjaciele w Irlandii muszą się cieszyć szczęściem Jane, jak dobór nut świadczy o wyjątkowej atencji i o tym, że dar pochodzi naprawdę z serca; droczy się z nią z całą radosną beztroską kogoś, kto wie, że sprawił radość. Udaje mu się też sprawić, że Jane, ta posągowa Jane okazuje swoje wzruszenie, przejęcie i szczęście, więcej nawet - nie zdoła ukryć rozbawienia. Nawet Emma, do tej pory boleśnie się myląca w swoich ocenach na temat natury ludzkiej tym razem nieomylnie zgaduje, że ta nieskalana Jane Fairfax żywi jakieś zdrożne uczucia! A potem - nie zmieniając pozornie tonu - Frank staje się prawdziwie romantyczny. W wersji Austen oczywiście. Prosi aby Jane zagrała walca, którego grano wczoraj. "Zdawała się pani zmęczona - mówi - a ja dałbym nie wiem co, wszystko co człowiek dać może, żeby potańczyć jeszcze pół godziny." Uświadamiamy sobie wtedy, że na wczorajszych tańcach Frank nie zdołał zatańczyć z Jane, gdyż cała impreza skończyła się zbyt szybko. Paradoksalnie czyni to całą scenę o wiele bardziej intensywną niż gdyby ze sobą naprawdę zdołali zatańczyć. Dowiadujemy się też, że właśnie podczas takiego tańca, lub tuż po nim Frank i Jane się zaręczyli. Potem natomiast zaplanowany zostaje następny bal i wszyscy zaczynają wyczekiwać.\nTutaj widać wpływ Franka na Jane. Wydaje się to początkowo trywialne, oto do tej pory powściągliwa, opanowana, skryta dziewczyna zaczyna się cieszyć zabawą, okazywać radość, pozwala sobie na wyczekiwanie na coś innego niż tylko Przyszłość w Roli Guwernantki. I trzeba sobie uświadomić, jak bardzo do tej pory jej życie było takiej radości pozbawione, aby to w pełni docenić.\nI oczywiście Austen kontrapunktuje i odbiera jej tę radość. Bal zostaje odwołany, co więcej Frank musi niespodziewanie opuścić Highbury znacznie wcześniej niż planował.\nTutaj właśnie następuje zmiana tonu. To, co do tej pory było dla Franka beztroską zabawą, grą bez możliwości przegranej - staje się ciężką próbą dla obojga.\nFrank przyjeżdża pożegnać się z Emmą. Jest podenerwowany, smutny, jak to mówi Austen zalterowany. Nasza znawczyni natury ludzkiej dochodzi do wniosku, że jest Frank bardziej zakochany niż przypuszczała - i oczywiście nie myli się :) Widać jednak właśnie zmianę tonu. Frank mówi z czułością o paniach Bates, jest wzburzony, przygnębiony, o krok od wyznania Emmie prawdy. Być może po raz pierwszy wbrew własnej woli zmuszony jest zrezygnować z tego, czego naprawdę pragnie i nie może nic zrobić aby temu zapobiec. Jane natomiast, jak się dowiadujemy od niezawodnej panny Bates, cierpi na tak ogromne bóle głowy, że gdyby nawet bal miał się odbyć nie mogłaby w nim uczestniczyć. Austen pokazuje cierpienia zakochanej introwertyczki, utratę apetytu, bezsenność, związane z tym rozdrażnienie bez romantycznego entourage'u a'la Bella Swan - a jednak kiedy to wszystko się skumuluje doprowadzi niemal do tragedii. W każdym razie cierpienie Jane zadowala nawet naszą znawczynię natury ludzkiej, dobrze że przynajmniej migrenę toto ma godną romantycznej heroiny, bo całe to opanowanie jest po prostu odrażające.\nOczywiście następuje teraz kolejny niezbędny element wątku romantycznego, czyli Korespondencja Tajemnicza. Dziś nie rozumiemy, jak bardzo Jane się naraża, zgadzając się na coś takiego. Gdyby wydało się że korespondowała z mężczyzną nie będącym oficjalnym narzeczonym lub członkiem rodziny nie tylko jej szanse na zamążpójście, ale także na pracę zawodową zostałyby pogrzebane raz na zawsze bez możliwości odkupienia. I ten wątek także daleki jest od romantyzmu. Naraża bohaterkę na niebezpieczeństwo, ponieważ pewna arogancka idiotka uzurpująca sobie miano przyjaciółki nie potrafi uszanować stanowczej prośby. Pani Elton jest zupełnie pozbawiona empatii i mogłoby to potencjalnie doprowadzić do tragedii. Konieczność zachowania absolutnej tajemnicy korespondencji a przy tym konieczność zachowania uprzejmości wobec kogoś tak grubiańskiego jest także jednym z czynników pogłębiających ciągłe napięcie w jakim żyje Jane. Doprowadza to w końcu do wybuchu, kiedy Jane mówi o biurach sprzedaży ludzkich intelektów a kiedy oburzona pani Elton odnosi to (całkiem słusznie) do handlu niewolnikami Jane zapewnia że miała na myśli jedynie handel guwernantkami. Tak wyraźna złośliwość, przy pełnej świadomości, że pani Elton tego nie zrozumie świadczy o tym, że Jane zaczynają puszczać nerwy. Jej żelazne opanowanie zaczyna się kruszyć, a przyczyną jest także po prostu ogromna tęsknota za Frankiem. Wystarczy bowiem list od niego aby policzki Jane zabarwić rumieńcem a oczom przydać blasku.\nFrank bowiem (oczywiście!) powraca, najszybciej jak może. Teraz sprawy przybierają na sile i przyśpieszają. Oboje są wyczerpani koniecznością ukrywania swojej sytuacji. Co ciekawe objawia się to ogromnymi zmianami w ich sposobie postępowania. Frank staje się zamknięty w sobie, milczący, jego nieustające, drobne zabiegi i wybiegi aby być blisko Jane tracą dla niego walor komiczny, są teraz desperacką tęsknotą a ich wyrafinowanie spada na łeb na szyję. Frank jest zawsze blisko aby podać parasol, ramię czy narzutkę, okryć płaszczem. Krąży tuż przy drzwiach w oczekiwaniu na nadejście pań Bates, stale pełen niepokoju, przeżywa szok widząc Jane w towarzystwie pani Elton. (Tak, Austen mówi o tym wprost - jak na nią. Widząc Jane w towarzystwie pastorowej i przysłuchując się ich dialogowi Frank sprawia wrażenie ZAMYŚLONEGO!! Imaginujcie sobie!) Potem Frank spróbuje jeszcze raz przywołać ten nastrój beztroski, radości i szczęścia jaki mu towarzyszył, prowokując ową zabawę literami i układanie słów. Będzie próbował - desperacko - sprawić aby Jane rozbawiła myśl o gafie, którą popełnił, omal nie zdradzając faktu ich korespondencji. Ciągłe napięcie sprawia jednak, że zabawa ta traci dla Jane urok i doprowadza do kolejnego starcia. Emocje Jane są coraz silniejsze i coraz trudniejsze do ukrycia. Na truskawkowym pikniku w Donwell dochodzi do pierwszej sprzeczki zakochanych.\nOczywiście jak to u Austen - nie poznamy samej sprzeczki. Ani jednego zdania o miotających namiętnościach. Dowiadujemy się jedynie, że Jane jest na tyle zdesperowana, że otwarcie przyznaje Emmie, iż jest na skraju wyczerpania. Otwarte wyznanie tego typu u osoby takiej jak Jane nie jest melodramatyzowaniem. Jej desperacka potrzeba absolutnej samotności zdaje się to potwierdzać. W kwadrans później pojawia się Frank Churchill a jego stan oddaje jedynie dosadne wyrażenie - NIE POSIADAŁ SIĘ ZE ZŁOŚCI! Ach ten kocioł emocji! Ach rozpacz i desperacja! Nie posiadał się ze złości w istocie.\nSprzeczka ma ciąg dalszy i eskalację doprowadzającą do prawdziwej Kłótni, Zerwania, Łez i Rozpaczy oraz Zazdrości i Skraju Śmierci. Tak, wszyscy wiemy, że chodzi o wycieczkę do Box Hill i jej konsekwencje. Kłótnię usłyszymy. Jest opakowana bardzo salonowo, wręcz zawinięta w bibułkę, więc Austen może nam ją dosłownie zacytować. Frank będzie prowokował los - i Jane - zachowując się w sposób zaiste okropny. Będzie sugerował, że powinien jednak wyjechać za granicę, tak jak pierwotnie planował (przedtem, z jakichś tajemniczych powodów podróże zagraniczne utraciły dla niego urok, ale teraz, czemu nie). Posunie się wręcz do stwierdzenia - jasnego i całkowicie czytelnego dla Jane - że być może popełnił błąd, zaręczając się tak szybko, po krótkim pobycie u wód. Oto może się znaleźć uziemiony i związany na zawsze wskutek młodzieńczego szaleństwa i głupoty. Jane oczywiście nie byłaby Jane gdyby nie skontrowała takiej wypowiedzi, dając mu - także całkowicie jasno i czytelnie - do zrozumienia, że wcale tak być nie musi. "Budzi się niekiedy nagłe i nierozważne uczucie, ale na ogół czas pozwala ie z niego otrząsnąć". Tylko osoby słabego charakteru pozwoliłyby narzucić sobie takie więzy. W połączeniu z faktem, że Jane napisała później w liście do Irlandii, jakoby pan Churchill i panna Woodhouse flirtowali na zabój sprawia to wrażenie, jakby sama Jane próbowała wybić sobie Franka z głowy, Zakwalifikować go jako poryw szaleństwa, gwałtownego i - o zgrozo - nierozważnego, ale na szczęście uleczalnego. Frank natomiast, zaślepiony własną złością będzie jeszcze bardziej prowokował. Wyznaczy Emmę, aby znalazła mu żonę. Dowiemy się, że żona ma mieć orzechowe oczy i być bardzo żywego temperamentu, innymi słowy ma być przeciwieństwem Jane, wcieleniem panny Woodhouse - i tego już doprawdy za wiele. Jane opuści towarzystwo, jak zawsze opanowana i spokojna.\nKiedy później Emma, gnana skruchą pojawi się aby przeprosić pannę Bates za własne okropne zachowanie na wycieczce dowie się, że wątek Romantyczny osiągnął Kulminację. To znaczy, zmuszona będzie wysłuchać tyrady panny Bates, streszczającej najbardziej być może dramatyczne wydarzenia w całej akcji Emmy wśród potoku trywializmów. To właśnie geniusz Austen - głupiutka, naiwna staruszka opowie nam prawdziwy dramat, nie wiedząc tak naprawdę, co opowiada. Jane jest ciężko chora, ma potężną migrenę, a mimo to nie może uleżeć, cały czas chodzi po pokoju. Cały ranek pisała listy choć oczy miała tak zalane łzami, że panna Bates bała się, że dziewczyna oślepnie. I co najważniejsze - przyjęła propozycję pracy guwernantki, choć początkowo się przed tym wzbraniała. Tak, tak, przed herbatą pojawił się dawny stajenny mojego ojca z prośbą o zasiłek z parafii, a potem powiedział że wysłano bryczkę do Randalls aby odwieźć pana Churchilla a po herbacie Jane rozmówiła się z panią Elton. Cóż innego jej pozostało. Z jej punktu widzenia Frank wyjechał w zasadzie bez wyjaśnienia po tego typu kłótni. Jane nie jest osobą, która będzie budowała zamki na piasku i przeczyła faktom.\nJane jest do tego stopnia miotana rozpaczą i zazdrością, że nie przyjmuje żadnej absolutnie pomocy od Emmy; będzie się miotała samotnie załamując ręce wśród łąk, rozchoruje się tak poważnie, że podjęcie pracy zawodowej będzie jak na razie wykluczone.\nZwiązek dwojga ludzi gotowych rozsadzić system od środka ;)\nI taką odnajdzie ją Frank, kiedy przyjedzie i zadeklaruje swoje uczucia otwarcie. Najpierw jednak będzie oczywiście List. Ten list, w odróżnienu od pozostałych zostanie zacytowany w całości. Jest to kolejny dowód mistrzostwa Austen. Poprzednie listy Franka, niewątpliwe arcydzieła sztuki epistolarnej nie doznały tego zaszczytu (chyba że uznamy za takowe streszczenie w wykonaniu pana Woodhouse...) ale tutaj po raz pierwszy Frank nie musi udawać, grać, planować i ukrywać. Jest wzruszające widzieć, jak przeszedł drogę od młodego chłopaka - szczerego, szczodrego, dobrego - do mężczyzny. W dodatku mężczyzny, który nie zapomni, jak to jest być chłopcem, czyli najcenniejszej kombinacji. Frank po raz pierwszy może mówić o swoich uczuciach całkowicie otwarcie - i mówi o nich. Nie mogę się oprzeć wrażeniu, że u Austen Prawdziwi Mężczyźni to tacy, którzy o uczuciach mówić nie potrafią. Chowają się za frazesami w rodzaju "Gdybym mniej panią kochał.." co samo w sobie jest znaczące. Dlatego wyczuwam u Austen pewną wyrozumiałość wobec Franka, ale też niechęć aby został zbyt lubianym bohaterem, aby odsunął w cień pana Knightleya. A jednak dla mnie tak się właśnie dzieje. Widzieć postać tak dynamiczną i zmienną, a równocześnie poprowadzoną tak konsekwentnie i spójnie to znacznie ciekawsze niż nieomylny pan Knightley i Emma, którzy zawsze postępowali nienagannie względem siebie. Uch. No i właśnie - dla mnie jest to najbardziej romantyczny związek u Austen. Nie zniosłabym go zapewne w wykonaniu nazbyt dziewiętnastowiecznie romantycznym ale w takiej wersji mnie wręcz zachwycił.\nBo oczywiście teraz przemówi także Jane. Poznamy jej emocje i uczucia, młyn emocjonalny jakiego doświadczała. Ani chwili spokoju. Ale równocześnie będzie mogła dopuścić do głosu tę część swojej osobowości, którą do tej pory tłumiła całkowicie. Jane jest bowiem bardzo serdeczna i przepełniona głęboką radością życia. Nie chcę tu mówić, że jej powściągliwość była jedynie maską. Nie, mamy tu oczywiście do czynienia z introwertyczką. W jej sytuacji jednak skrytość została wyolbrzymiona i użyta jako strategia obronna. Wobec całkowicie bezbronnej, wylewnej szczerości ciotki, przy całym szacunku jaki Jane dla ciotki żywi - pojawia się potrzeba samoobrony, zbudowania jakiejś strefy zamkniętej. Powaga i powściągliwość stają się taką tarczą obronną, a poczucie humoru i radość życia zostają ukryte. To właśnie potrafi wydobyć z niej Frank. Z powieści wynika jasno, że nie przestaje go to zdumiewać i zachwycać. Jane mówi o tym wprost - że właśnie jego poczucie humoru i skłonność do żartów oczarowały ją najpierw. Frank potrafił dotrzeć poza tę tarczę, potrafił rozbawić osobę tak skrytą i zdobyć jej zaufanie. Być może właśnie przy nim po raz pierwszy była w pełni sobą. Być może właśnie świadomość, jak wielkim zaszczytem jest takie zaufanie wydobyła we Franku to co najcenniejsze. A dla Jane, no cóż, im bardziej Zasadnicza jest młoda dama tym bardziej można ją rozbroić, jeśli wasze poczucie humoru jest naprawdę kompatybilne. Im potężniejsza tarcza, tym większa ulga, kiedy można ją odłożyć.\nZakończenie wątku to właśnie ukazanie obojga całkowicie otwarcie. Nie możemy wątpić - mówi pani Weston "że są do siebie bardzo przywiązani". Emma wyraża to o wiele bardziej otwarcie. Jej zdaniem miłość do Franka zaślepiła Jane i zwyciężyła rozsądek. Lubię to, wcale nie dlatego, że jestem niepoprawną romantyczką. Lubię to po prostu dlatego że jest to bodaj jedyny przypadek u Austen, który pokazuje, że miłość może przewrócić twoje życie do góry nogami, sprawić, że popełnisz szaleństwo, wbrew zasadom. U Austen wszyscy zakochują się poprawnie. Jest zdumiewająco mało tego, co nazywa się awansem społecznym. Im dalej w las tym bardziej ludzie zakochują się nie tylko w ramach swojej sfery, ale także w ramach swojej warstwy w tej sferze. Tutaj jednak widzimy coś innego. Najbogatszy w sumie, najbardziej uprzywilejowany człowiek zakochuje się kompletnie poza rozważaniem tego co przystoi jego stanowisku. I to ulga widzieć ich właśnie takich. Frank jest niepoprawnie zakochany, roześmiany, zasypuje Jane komplementami i droczy się z nią. Jane jest zasadnicza, niepoprawnie zakochana, roześmiana i uczestniczy w żartach. Emma stwierdza, że z pewnością uległaby pokusie wypytywania, na co Jane odpowiada, że istniałoby raczej niebezpieczeństwo, że ona sama powie zbyt dużo. Kiedy raz odważyła się zaufać komuś będzie jej łatwiej nawiązywać głębsze relacje i zabarwiać powściągliwość śmiechem i serdecznością.\nAusten często podkreśla, że żony potrafią mieć zbawienny lub zgubny wpływ na mężów, wydobywając ich wady lub zalety. Mówi się o tym także w kontekście wpływu Jane na Franka. Nikt nie zauważa, że ten wpływ jest wzajemny. I to bardzo dobrze wróży.\nPosted by Hannah at 03:01 20 comments:\nKoniec końców cicer cum caule\nCzyli moje wrażenia z wędrówki po moim księgozbiorze. Nie jest wcale tak imponujący jak bym chciała i z pewnością nie dorównuje rozmachem księgozbiorom prawdziwych moli książkowych w rodzaju nie wiem\nbiblioteki Neila Gaimana\nNie jest też tak uporządkowany jak bym chciała, a bynajmniej nie cechuje się artystowskim nieładem właściwym dla księgozbiorów prawdziwych ekscentryków w rodzaju nie wiem\nbiblioteki Nigelli Lawson\nJest to zwykła biblioteka bałaganiarska w klasyczny, pozbawiony wdzięku sposób, będący równocześnie źródłem frustracji. Powyżej pewnego poziomu stert i stosów osiąga się jedynie pełnię chaosu. No ale na ten temat można wszak snuć marzenia. Że kiedyś, w dalekiej przyszłości, kiedy już odziedziczę spadek po dalekim krewnym z Argentyny i dostanę dom z ogrodem i tajemniczym strychem; a potem ekspediuję z domu wszystkie misie, samochodziki i plastikowe syrenki - wtedy właśnie zdołam zaprowadzić Idealny Ład, wyższy porządek Zen i inne takie.\nPo raz pierwszy ujęłam jednak w słowa inną rzecz, która mnie w moim księgozbiorze niepokoiła. Chodzi właśnie o to, że on jest bałaganiarski na wielu poziomach, także wewnętrznym. I na to nie widzę rady, Jest kompletnie chaotyczny, pozbawiony jakiejkolwiek logiki. Jeżeli rację ma Padma, kiedy w Mieście książek pisze że każda biblioteka prywatna jest unikalnym odbiciem pasji właściciela to moja jest potężnym świadectwem chaosu jedynie. Tu już nawet marzenia nie pomogą (co najwyżej wspomogą chaos). Chaotyczność sprawia też, że jest to księgozbiór powierzchowny, Jeśli stanowi odbicie czegokolwiek to jest to raczej odbicie mojego zespołu pchły z ADHD, skakania z kwiatka na kwiatek jeśli o książki chodzi. I tu przestaję snuć myśli bo doprowadzają mnie jedynie do smętnych wniosków w rodzaju braku jakiejkolwiek pasji, którą bym pogłębiała z należytym zapałem. Dziewiętnastowieczne memuary Henrietty z Działyńskich obok książek kucharskich. Jak one tam trafiły? Henrietta nawet nie lubiła gotować. (Jeśli powyższe zdania sprawiają wrażenie - jak by to ujęła Musierowicz - "miłego" chaosu to chciałabym zapewnić, że miły to ostatnie słowo na jakie miałaby ochotę widząc moją bibliotekę. Z drugiej strony - może to i dobrze. Różne rzeczy można o mojej bibliotece powiedzieć. Miła nie jest).\nPróbowałam podążyć wzorem różnych takich uduchowionych, którzy twierdzą, że porządek na zewnątrz sprzyja porządkowi wewnątrz. Próbowałam zaprowadzić porządek w złudnej nadziei, że może odnajdę metodę w tym szaleństwie, jakiś ukryty ład i świadectwo, że mój mózg, dla mnie samej źródło zaskoczeń, podąża za jakimiś pasjami bez mojej wiedzy ;)\nJedyne co osiągnęłam to pewien rodzaj złośliwej satysfakcji, kiedy postawiłam Tuwimowskie Cicer Cum Caule na półce "Eseje, filozofia i inne takie humanistyczne, które nie pasują nigdzie indziej". Czasem mam wrażenie, że to najlepiej opisuje całą moją bibliotekę (z wyjątkiem tych kilku książek o fizyce i jeszcze kilku z biologii i jeszcze...). Są dni, kiedy nie mam nic przeciwko temu, Ale są też takie, kiedy mnie to smęci i smędzi. I dziś jest właśnie taki dzień, dzień książkowego marudy.\nChciałam wybrać książkę a skończyłam w odmętach egzystencjalnych. I koniec końców zdecydowałam się na następną książkę o Simonie Serrailler - na moim Kindlu.\nNa łez otarcie i pociechę - biblioteka bibliotek czyli\nbiblioteka profesora Richarda Mackseya\nMyślę, że nawet Jan Tomkowski, marzący o zamieszkaniu w niewidzialnej Bibliotece uznałby, że ta stanowi niezły wstęp i rozbiłby swój namiot.\nWg BookRiot Profesor Macksey jest autorem książek i bardzo popularnym wykładowcą na Uniwersytecie Johna Hopkinsa. Jest też (jak widać na załączonym obrazku) właścicielem jednej z największych prywatnych bibliotek w stanie Maryland - łącznie około 70000 książek, rękopisów i dzieł sztuki. Kurs Mackseya na temat Prousta cieszy się legendarną sławą wśród studentów, a seminaria magisterskie często odbywają się właśnie w tej bibliotece.\nNo i właśnie o to chodzi. W TYM szaleństwie jest metoda.\nPosted by Hannah at 06:58 5 comments:\nWiek niewinności albo horror dla hobbitów (i nie tylko)\nOstrzeżenie - to nie jest recenzja. Jest to luźny, krótki (u)twór prozatorski dygresyjny z elementami recenzji.\nW zamierzchłych czasach przedszkola przeczytałam książkę O księciu Gotfrydzie, rycerzu Gwiazdy Wigilijnej. Poza wszystkimi elementami eposu rycerskiego, stanowiącymi świetne wprowadzenie do opowieści o Arturze (jako to Dama w Opresji, Prostaczek na Księcia i inne tego typu tropy) było to również wprowadzenie do horroru, ponieważ zawierało w sobie Opowiadanie z Wilkołakiem.\nNie potrafię opisać, jakie to na mnie zrobiło wrażenie. Byłam małym dzieckiem, spędzającym więcej czasu w książkach niż gdziekolwiek indziej - po raz pierwszy zetknęłam się z elementem horroru i opowieści o shapeshifterach, ogólnie tak wyraźnie ujętym elementem mroku w naturze ludzkiej. Czarownice były w bajkach od zawsze i zawsze przegrywały sromotnie, a z wilkołakami mogło być różnie. Poza tym czarownice łatwo rozpoznać - myślałam - strzeż się brodawek na nosie i chatki z piernika i wszystko będzie dobrze. Każdy człowiek na ulicy mógłby natomiast być wilkołakiem - chyba to właśnie przerażało mnie najbardziej. Snułam potem opowieści o wilkołakach innym dzieciom w przedszkolu - najczęściej w szatni, podczas wymiany kapci i oczekiwania na rodziców, przyczyniając się być może do czyjejś traumy.\nWspomnienie to wróciło do mnie z całą plastycznością, kiedy zaczęłam czytać Ghost Stories of an Antiquary M.R. Jamesa. (Polski tytuł brzmi Opowieści starego antykwariusza). Mamy tu bowiem do czynienia z wiekiem niewinności opowieści gotyckiej/horroru. Wikipedia próbuje mnie przekonać, że - jako że nie są to stricte początki - James łamie wiele schematów powieści gotyckiej, ale nie widzę tego, przeciwnie wręcz. Owszem, porzuca się nutę histeryczną i kompletnie nierealistyczną (jako to Nawiedzone Zamki z Ich Tajnymi Przejściami i Więźniami) wprowadzając bardzo skutecznie elementy codzienności i zderzając je z elementem ponadnaturalnym co w pewnym sensie - w wieku niewinności - robi ogromne wrażenie.\nNie jestem pewna, czy dzisiejsi czytelnicy są do tego stopnia podatni na strach w tej akurat wersji. Przyjemność, jaką się czerpie z Jamesa wynika - przynajmniej częściowo - z poczucia "Znacie? Znamy. No to posłuchajcie." Jesli nie ma się cierpliwości do ekstremalnie racjonalnych uczonych odrzucających element paranormalny jako przesąd prostego ludu i potem zmuszonych do bolesnej konfrontacji nie należy nawet zaczynać lektury tych książek. Wszystko jest dokładnie tak jak powinno być. Rzeczony uczony/antykwariusz/badacz wyrusza aby zbadać manuskrypt/mezzotintę/znaleźć skarb itp, dostaje rozliczne ostrzeżenia, które odrzuca wynajdując kolejne racjonalne wyjaśnienia - i wszyscy wiemy do czego to w końcu prowadzi. Nawet sposób budowania napięcia przez opis jest taki sam. Sny, tajemnicze morskie wybrzeża, czarne sylwetki ścigające desperatów wzdłuż falochronów. Nie ma jednak nagromadzenia elementów drastycznych, wszystko czai się w cieniu. Jest to bardzo zręcznie przeprowadzone i widać, że James naprawdę sprawnie zderza Austen (w opisie codziennosci z elementem prawdziwie angielskiej satyry) z Bronte (w opisie tego, co czai się w mroku). Innym obowiązkowym elementem, który mnie wręcz rozczulił, jest obecność Irlandczyków, jako tego kompletnie nieobliczalnego elementu, wierzącego we Wzrok i w ogóle te wszystkie rzeczy, o których się filozofom nie śniło. Innymi przedstawicielami żywiołu nieracjonalności są czający się wszędzie zakamuflowani papiści (możliwe że wręcz jezuici, jak to ujmuje ze zgrozą jeden z nieuniknionych emerytowanych wojskowych pojawiających się na drodze naszego protagonisty). I to właśnie oni śmieją się ostatni (Irlandczycy i papiści znaczy, nie filozofowie). Dygresje o Irlandczykach mogłabym uprawiać długo i wytrwale, wiec na razie tylko jedna - C.S. Lewis, który przyjechał na wakacje do Irlandii w latach pięćdziesiątych ubiegłego stulecia mieszkał w pobliżu lasu, o którym miejscowi z całą powaga opowiadali, że jest miejscem nawiedzanym przez Sidhe, czyli stworzenia ze swiata pomiędzy, elfy, wróżki i inne takie. (Należy tu zaznaczyć, że elfy i wróżki w wersji irlandzkiej w niczym nie przypominają disneyowskich). Ludzie wciąż ogromnie boją się Sidhe - opowiadał Lewis. Boją się ich o wiele bardziej niż duchów i to już o czymś świadczy...\nAle wracajmy do naszych baranów, pardon, antykwariuszy w opałach. Desperacko walcząc o racjonalizm ulegają w końcu, pokonani siłą dowodów - i rozwiązania mogą być w pewnym sensie rozczarowujące ze względu na brak elementu horroru wlaśnie. Ale to jest generalnie częsty problem powieści gotyckiej jako takiej - bardzo rzadko rozwiązanie jest w stanie sprostać budowanemu napięciu. James jednakże pisał w wieku niewinności tejże opowieści i dostarczenie wyjaśnienia wydaje się tu oczywistą opcją. Wszystko jest generalnie stonowane, z pewnością bojaźń i drżenie występują w umiarkowanym natężeniu. Nie znaczy to oczywiście, że tego horroru zupełnie tam nie ma - są pojedyncze elementy, które mogą przerażać, opisy, które budzą autentyczny niepokój i pozostają na długo - co ciekawe najczęściej wiążą się raczej z zachowaniem ludzi, niż wszelkimi stworami w ciemności. Dobroduszny wujek, który w celu zdobycia nieśmiertelności musi zapewnić sobie serce innego śmiertelnika, więc (dla dobra nauki, a jakże) usuwa owo serce dziecku, o które nikt się nie upomni nadal ma moc przerażania. A wujek ten nie jest jedyną tego typu postacią.\nOgólnie jednak pozostają te opowiadania rozkosznym horrorem z gatunku dla hobbitów. Nawet czytając w pociągu ma się poczucie pobytu w wygodnym fotelu przy kominku. To taki horror sprzed wypraw Bilba i Froda, horror, który można opowiadać młodziutkim, siedemdziesięcioletnim hobbitom delektując się fajką i świadomoscią, że u nas w Shire takie rzeczy się nie zdarzają, więc cóż szkodzi posłuchać. Ale nie może być zbyt przerażająco, bo jeszcze zaszkodzi na trawienie i ta Przekąska Pokolacyjna nie będzie tak przyjemna jak powinna być.\nPosted by Hannah at 13:10 3 comments:\nBiały płomień, kociołek i sztuczki magiczne czyli ...


Rekolekcje dla małżeństw, kapłanów i osób życia konsekrowanego, metoda warsztatowa - Rekolekcje klasyczne - Wydarzenia rekolekcyjne\nRekolekcje dla małżeństw, kapłanów i osób życia konsekrowanego, metoda warsztatowa\nTermin : od 16.10.2020 do 18.10.2020\nGodz. rozpoczęcia: 17:30; zakończenia: 15\nProwadzący rekolekcje: Animatorzy Stowarzyszenia Spotkania Małżeńskie - małżeństwa i księża\nDla kogo?: Osoby konsekrowane, Małżeństwa, Małżeństwa bezdzietne, Małżeństwa w kryzysie\nTemat(y): Dialog małżeński, Psychologiczne, Weekendy rekolekcyjne, Z warsztatami\nDuchowość: , Dialog jako droga duchowa\nMiejsce rekolekcji: Zgromadzenie zakonne Sióstr Służebnic Ducha Świętego\nAdres: ul. Wspólna 45\nOrganizator rekolekcji i jego wszystkie wpisy: Stowarzyszenie Spotkania Małżeńskie, Ośrodek Warszawski\nData aktualizacji: 16-03-2020. Wizyt: 630\nSerdecznie zapraszamy na rekolekcje dla małżeństw i osób konsekrowanych, prowadzone przez Stowarzyszenie Spotkania Małżeńskie.\nSą to rekolekcje zamknięte, odbywające się w ośroku rekolekcyjnym, trwające od piątku po południu do niedzieli włącznie. Prowadzą je odpowiednio przygotowani animatorzy — małżeństwa oraz kapłan.\nDla małżonków: rekolekcje mają na celu pogłębianie więzi małżeńskiej, pomoc w lepszym i głębszym zrozumieniu się męża i żony oraz pełniejsze doświadczenie sakramentalnego wymiaru ich związku. Dokonuje się to poprzez proponowanie małżeństwom takiej formy dialogu, która z jednej strony pozwoli mężowi i żonie głębiej poznać się nawzajem, z drugiej zaś – w przypadku nieporozumień – pomoże rozwiązywać konflikty między małżonkami.\nDla kapłanów, osób życia konsekrowanego i alumnów: Wielu kapłanów, a także sióstr zakonnych, którzy uczestniczyli w rekolekcjach dla małżeństw, nazywa taki weekend rekolekcjami kapłańskimi lub zakonnymi. Księża i siostry zakonne mają możliwość doświadczyć dialogu jako drogi życia wewnętrznego, dialogu z samym sobą i z Panem Bogiem. Mają też możliwość poznać głębiej problemy małżeństw, co jest ważne dla ich pracy duszpasterskiej.\nAby w nich uczestniczyć trzeba się zapisać:\n- korzystając z formularza pod adresem: http://www.spotkaniamalzenskie.pl/pl/rekolekcje-dla-malzenstw/terminy\n- lub telefonicznie - 500 311 385 (tel.czynny w pon, śr, piątki godz.19-21)\n- lub przez e-mail: zgloszenia.warszawa@spotkaniamalzenskie.pl\nWięcej informacji na stronie: http://www.spotkaniamalzenskie.pl/pl/rekolekcje-dla-malzenstw/cel-i-program\nWpis Rekolekcje dla małżeństw, kapłanów i osób życia konsekrowanego, metoda warsztatowa nie ma jeszcze recenzji. Napisz pierwszą!


Firma RogalTrans | Technika : Technika\nUsługi transportowe niejednokrotnie są potrzebne, szczególnie jeśli chce się przewieźć różnorodnej wielkości obiekty. Nic w związku z tym wątpliwego, że na deficyt petentów nigdy nie narzeka jednostka o charakterze komunikacyjnym, jakiej specyfikację można znaleźć na stronce http://www.rogaltrans.pl/. To znana i renomowana jednostka, jaka na rynku jest już dłuższy czas. Jej strona jest pieczołowicie przygotowana, jest klarowna, wyrazista i można na niej łatwo odnaleźć wszelkie potrzebne informacje. Na stronce jest też mnóstwo zdjęć, które w zasadzie przedstawiają pojazdy komunikacyjne, które można pożyczyć np. do przeprowadzki. Bo ta firma zajmuje się nie tylko przewozem różnych surowców i materiałów, jednakże może również urządzić zbiorową przeprowadzkę dla interesanta. Usługi swe świadczy w podobny sposób petentom indywidualnym, jak i firmom oraz korporacjom. Wolno liczyć na to, że na czas wywiąże się ze swoich zobowiązań i zawaruje szybki a co najistotniejsze bezpieczny transport mienia petenta. Na stronie http://www.rogaltrans.pl/cennik/, wolno też odnaleźć szczegółowy cennik usług, który może być pomocny przy wyborze poszczególnych usług. Wszelkie pojazdy znajdujące się w zaopatrzeniu firmy, posiadają istniejące przeglądy. Dzięki temu ma się pewność, że są one poprawne i bezpiecznie przetransportują wszystkie rzeczy. Dodatkowo kierują nimi kierowcy o dużym doświadczeniu, którzy zachwycająco radzą sobie na drodze i bez kłopotu mogą się również zająć wnoszeniem i wynoszeniem rzeczy z samochodów. Oferta jest ciekawa i warto się nią bliżej zaciekawić, jeśli poszukuje się doświadczonych i kompetentnych usług firmy frachtowej.


Saszetka ZG57 West Pack | Zagatto\nNerka ZAGATTO ZG57 West Pack\nCena: 79.00 zł 34.90 zł brutto\nPraktyczna nerka Zagatto® z kolekcji z mocnego, wodoodpornego materiału idealnie nadaje się do zabrania w podróże, na co dzień oraz do pracy. Sprawdzi się na wycieczce jak i podczas biegania.\nDlaczego ta saszetka to świetny wybór?\nWykonana ze starannie wyselekcjonowanych materiałów - zewnętrzna warstwa jest z wodoodpornej codury, materiału bardzo estetycznego i wytrzymałego, odpornego na uszkodzenia i brud\nWyściełana warstwa wewnętrzna - w nerkach zwróć uwagę, czy mają podszewkę - jeżeli nie, produkt może łatwo się uszkodzić. Nasz model ma odporną wyściółkę z anty-zabrudzeniowego i anty-uszkodzeniowego poliestru, dzięki czemu dłużej z Tobą wytrzyma!\nŁatwa regulacja szerokości pasa\nHasło, które przyświecało nam przy tworzeniu całej kolekcji brzmi On The Move - w dzisiejszych czasach wszyscy jesteśmy w ciągłym biegu, dlatego wiemy jak ważne jest, by towarzyszyły nam przedmioty praktyczne i trwałe.\nModel: ZG57 West Pack\nMateriał: wysokogatunkowa codura, podszewka z odpornego na zabrudzenia i uszkodzenia poliestru\nWymiary: wysokość 13 cm, szerokość 37 cm, głębokość 9 cm\nDługość paska: 100 cm\nIlość kieszeni: 2 (1 na suwak na przedzie)\nRegulacja obwodu pasa: tak\nZapięcie: klamerka - zapięcie błyskawiczne\nDługość paska: 100 cm (bez szerokości nerki)\nNOWY WYMIAR WYGODY\nTen model nerki wydaje się niepozorny, ale jest niezwykle pojemny. Wnętrze pozwoli Ci zmieścić wszystkie potrzebne rzeczy!\nNA CO DZIEŃ, W TRAKCIE BIEGU, W PRACY - JEST WYGODNA\nDopracowane zapięcia i przemyślany układ komór - dokładamy starań, by wybierając nas, Klient otrzymywał produkt oryginalny, jedyny w swoim rodzaju.\nJej uniwersalny charakter pozwala na noszenie jej zarówno przez panie, jak i panów, którzy wybierają dodatki praktyczne i oryginalne.\nTen model nerki testowaliśmy własnoręcznie - żeby sprawdzić jak się zachowuje w trakcie deszczu - oblaliśmy ją wodą. Efekt testu na wodoodporność na zdjęciu - krople spływają po materiale. Masz pewność, że Twoje rzeczy są bezpieczne!\nKod producenta: ZG57 West Pack\nCena: 79.00 zł 34.90 zł\nNerka ZAGATTO ZG59 West Pack\nNerka ZAGATTO ZG60 West Pack\nNerka ZAGATTO ZG63 WEST PACK\nNerka ZAGATTO ZG64 WEST PACK\nCena: 89.00 zł 39.00 zł\nNerka ZAGATTO ZG65 WEST PACK\nNerka ZAGATTO ZG73 STOEVER\nNerka ZAGATTO ZG77 TOKIO


Zobacz temat - GOTO w astrofoto do 500mm • www.astromaniak.pl • Forum Astronomii Amatorskiej\nGOTO w astrofoto do 500mm\nTemat postu: GOTO w astrofoto do 500mm\nWysłany: Czw Sty 18, 2018 10:04 am\nzastanawiam się na ile niezbędne jest GOTO w astrofotografii ogniskowymi 200-500mm. Zamierzam zacząć przygodę z fotografią nocnego nieba, na początek klasyki jak M31, M33, M42 itp. Czy do udanego focenia tych obiektów przydatne jest GOTO? Pytam, bo jeśli nie to zacząłbym od montażu w rodzaju astrotrac. Wydaje mi się, że lepiej zacząć bez GOTO bo to zmusza do nauki topografii nieba. Jakie są Wasze doświadczenia?\nTemat postu: Re: GOTO w astrofoto do 500mm\nWysłany: Czw Sty 18, 2018 10:26 am\nGOTO Ci niepotrzebne. Wystarczy szukacz i napęd nawet na jedną oś. Znajdujesz obiekt, blokujesz hamulce, włączasz napęd.\nWysłany: Czw Sty 18, 2018 10:53 am\nTak, jak napisał Sebastian bez GoTo można się obejść.\nJeśli w przyszłości chciałbyś zautomatyzować sesję lub zbudować obserwatorium, to GoTo zdecydowanie się przyda\nWysłany: Czw Sty 18, 2018 4:48 pm\nCzym chcesz fotografować, jaki zestawik?\nJako początek wybrałeś jasne ale trudne obiekty. Wszyscy wiedzą jak one wyglądają i bardzo łatwo skopac swoją wersję.\nWysłany: Czw Sty 18, 2018 5:01 pm\nDo astrofotografii z użyciem ogniskowej 500mm GoTo będzie bardzo przydatne.\nPo pierwsze możliwość zdalnej kontroli nad montażem i dokładnego ustawiania kadru. Często w naszych warunkach pogodowych trzeba wracać do tego samego obiektu (kadru) aby uzyskać satysfakcjonujący czas naświetlania.\nPo drugie, jest wiele ciemniejszych DS-ów (wiem, że na razie chciałbyś się skupić na tych jaśniejszych), których nie zobaczysz w szukaczu aby ustawić prawidłowo kadr.\nAstrotrac'iem możesz fotografować z obiektywem 200mm, lub nawet o dłuższej ogniskowej, ale pamiętaj, że jego podstawową zaletą jest niesamowita mobilność (jest lekki i ma niewielkie rozmiary), jednak nie zapewni tego co dałby dobry montaż paralaktyczny, w szczególności z GoTo.\nWysłany: Pon Sty 22, 2018 9:51 am\nWidzę, że zdania są podzielone. Pytałem bo zastanawiałem się jaki lekki setup wziąć. Brałem pod uwagę rozwiązania typu Astrotrac lub montaż z GoTo iOptron SmartEQ. Ostatecznie zdecydowałem się na pierwszą wersję - dokładniej na Fornax Lightrack 2. Zacznę od krótkich ogniskowych. Zanim dojdę do 500mm minie pewnie sporo czasu i może już wtedy będę miał większy mont z GOTO. Poza tym chciałbym zbierać fotony przy każdej możliwej okazji więc mobilność to podstawa.\nWysłany: Pon Sty 22, 2018 9:53 am\nPorównywanie fornaxa z smarteq to profanacja\nWysłany: Pon Sty 22, 2018 10:41 am\nAleż ja nie porównuję


Stawki płatności bezpośrednich w 2015 roku oraz zaliczki na poczet tych płatności.\nOd 9 października 2015 rok znane są już stawki płatności bezpośrednich , ponieważ w tym dniu zostały podpisane przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi Rozporządzenia określające ich wysokość na 2015 rok. Stawki zostały obliczone wg kursu euro ogłoszonego przez Europejski Bank Centralny w dniu 30 września , wynosi on w Polsce 4,2448 złotych za 1 euro.\nKursy przeliczeniowe obowiązują we wszystkich państwach ,w których walutą nie jest euro.\nZgodnie z zapisami tych rozporządzeń stawki dopłat kształtują się następująco:\n- jednolita płatność obszarowa - 453,70 zł/ha,\n- płatność za zazielenienie – 304,31 zł/ha,\n- płatność dla młodego rolnika – 258,97 zł/ha,\n- płatność dodatkowa – 171,73 zł/ha,\n- płatność do bydła – 261,37 zł/szt ,\n- płatność do krów – 314,28 zł/szt,\n- płatność do owiec- 116,56 zł/szt,\n- płatność do kóz – 77,80 zł/szt,\n- płatność do roślin wysokobiałkowych – 422,00 zł/ha,\n- płatność do chmielu – 2 336,53 zł/ha,\n- płatność do ziemniaków skrobiowych – 1 387,12 zł/ha,\n- płatność do buraków cukrowych – 2 127 zł/ha ,\n- płatność do pomidorów – 4 298,89 zł/ha,\n- płatność do owoców miękkich – 919,05 zł/ha,\n- płatność do lnu – 414,09 zł/ha\n- płatność do konopi włóknistych – 572,49 zł/ha,\nTermin wejścia w życie rozporządzenia to 16 październik 2015 rok. Od tego dnia do końca listopada Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wypłacała zaliczki na poczet płatności bezpośrednich. Działania umożliwiające zaliczkowanie dopłat podjął Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w celu złagodzenia skutków suszy z 2015 roku. Zaliczki zostały skierowane na konta rolników, którzy nie mieli kontroli na miejscu i wobec których nie miały zastosowania zmniejszenia , wykluczenia i inne kary administracyjne oraz odliczenia,o których mowa w art.24, ust. 2 ustawy z dnia 5 lutego 2015 rok o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.\nZaliczki przyznawane były z urzędu/ / nie była wymagana dodatkowa dokumentacja. Również rolnicy nie otrzymywali w sprawie przyznania płatności zaliczkowych, informacja o zaliczkach podawana jest w tytule przelewu zaliczki na poczet płatności bezpośrednich.\nZaliczki nie dotyczyły wszystkich płatności. Zaliczkowane w wysokości 50% są następujące płatności:\n- jednolita płatność obszarowa w wysokości 226,85 zł/ha,\n- płatność dodatkowa w wysokości 85,87 zł/ha,\n- płatność do roślin wysokobiałkowych w wysokości 211zł/ha,\n- płatność do owoców miękkich w wysokości 459,52 zł/ha.\nPozostała część płatności będzie wypłacana podobnie jak co roku w terminie do końca czerwca 2016 rok.\nOprac. Na podst. Informacji z Departamentu Płatności Bezpośrednich ARiMR zamieszczonych na stronie WWW.arimer.gov.pl oraz informacji ze strony MRiRW.\nA kiedy wypłata właściwych dopłat ??\nOstateczny termin to 30 czerwiec 2016 rok.


Chloe CE2730 218, promocja 2022 - znajdz-taniej.pl\nChloe CE2730 218 promocja 2022\nO Chloé Chloé to marka, która reprezentuje kobiecość, nowoczesność, wdzięk i swobodę. Te podstawowe parametry definiują też kolekcję okularów. Proponuje szeroką gamę kształtów, które są delikatne, lekkie, świetliste i pełne wdzięku.\nMożesz odkryć jednocześnie subtelne i klasyczne projekty, jak i odważniejsze projekty z kultowymi zdobieniami Chloé. Z okularami Chloé za każdym razem będziesz wyglądać należycie! O tych okularachOkrągłe oprawki pasują doskonale do kwadratowych i prostokątnych kształtów twarzy.Te okulary są zaopatrzone w rozciągliwe zawiasy zauszników, co jest wspaniałym elementem dla tych, którzy często zdejmują okulary!Oprawki havana są niesamowicie postępowe i pasują do większości strojów, fryzur i kolorów oczu.Brązowe oprawki perfekcyjnie sprawdzą się w sytuacji ciemnych włosów.\nBrąz jest z reguły klasycznym wyborem na co dzień.Materiałem jest lekkie i wytrzymałe tworzywo nienaturalne.Oprawki mają eleganckie, połyskujące wykończenie. Chcesz sprawdzić, czy te okulary są dla Ciebie znakomite? Przyjrzyj się bliżej dzięki naszemu wirtualnemu narzędziu do przymierzania!


Beast in Black w Krakowie – Muzyka alternatywna: aktualności, wywiady, recenzje, koncerty\n14 grudnia / 18:30\n« ARCHGOAT, Whoredom Rife, Theotoxin w Krakowie\nSoen we Wrocławiu »\nFińska grupa wystąpi w Krakowie pod koniec przyszłego roku! Beast In Black wystąpią 14 grudnia 2021 roku w krakowskim klubie Studio. Ostatnim studyjnym wydawnictwem zespołu jest album „From Hell With Love”, który ukazał się 8 lutego 2019 roku za pośrednictwem wytwórni Nuclear Blast Records. Przedsprzedaż biletów na koncert rozpocznie się już w najbliższy poniedziałek (21 września) o godzinie 14:00! Bilety będą dostępne tutaj.\nW szczególnym dla świata 2020 roku fińskim wielbicielom klasycznego heavy i power metalu, grupie Beast In Black, stuknęło pięć lat istnienia. Założona przez grającego wcześniej w Battle Beast gitarzystę i wokalistę Antona Kabanena grupa zdołała zwiedzić w trakcie pięciolatki spory kawałek świata, wydać dwa studyjne albumy, a dzięki równie znakomitym, jak płyty występom na żywo, zyskała pokaźne grono fanów. Anton, Máté Molnár – gitara basowa, Kasperi Heikkinen – gitary (eks-U.D.O.); Yannis Papadopoulos – wokale oraz grający w Beast In Black od 2018 roku Atte Palokangas (m.in. Thunderstone, Waltari, Agonizer) nie tylko supportowali swoich wielkich rodaków z Nightwish, czy Włochów z Rhapsody oraz zdobyli kontrakt z renomowaną wytwórnią Nuclear Blast. Ich debiutancki album „Berserker” (2017) pokrył się złotem, co jest kolejnym dowodem na to, że na mocną, melodyjną muzykę, w której ścierają się wpływy Accept, Judas Priest, Blind Guardian, Powerwolf albo Sabaton, zawsze będzie zapotrzebowanie.\nOficjalna strona Beast In Black\nFacebook Beast In Black\nZagrają: BEAST IN BLACK (Finlandia) heavy metal, power metal\nbeast in black, heavy metal, power metal