Nieskończoność w papirusie. Fascynujące dzieje książki od czasów starożytnych Vallejo Irene - Tanie książki. Porównaj ceny książek i kupuj najtańsze książki!\nZobaczyć ptaka – to pozornie łatwe, bo spotykamy ptaki niemal codziennie na naszej drodze do pracy, szkoły, sklepu. Mieszkają po sąsiedzku, widujemy je przy okazji spaceru w parku albo na...\nCo czyni nas ludźmi? Na którym etapie ewolucji wyrwaliśmy się z królestwa zwierząt? I czy aby na pewno nam się to udało?...\nPoprzedni wpisPoprzedni Demencja – profesjonalny przewodnik dla opiekunów\tGail Weatherill\nNastępny wpisNastępne Depresja Poradnik dla przyjaciół i rodziny\tHuub Buijssen


IFA 2014: ASUS przedstawia urządzenie typu wearable – ASUS ZenWatch | Portal PR - 24PR\nIFA 2014: ASUS przedstawia urządzenie typu wearable – ASUS ZenWatch – Portal PR - 24PR\nIFA 2014: ASUS przedstawia urządzenie typu wearable – ASUS ZenWatch\n– 05.09.2014 Kategoria: Technologie. Autor: admin\nNa trwających w Berlinie targach IFA 2014 ASUS zaprezentował swoje pierwsze urządzenie typu wearable – ASUS ZenWatch. Wyposażone w system Android i powstałe we współpracy z Google urządzenie dostarcza użytkownikom ważnych i przydatnych informacji, oferując jednocześnie funkcję osobistego asystenta i doradcy w zakresie zdrowego trybu życia.\nSwoją stylową i precyzyjną konstrukcją stworzoną z dużą dbałością o detale i przy użyciu wysokiej jakości materiałów, ASUS ZenWatch nawiązuje do najlepszych tradycji zegarmistrzowskich. Zakrzywiona powierzchnia szklanej osłony komponująca się z linią nadgarstka oraz pasek z szytej skóry ze sprzączką, gwarantują wygodę i elegancję. ZenWatch jest dostępny wraz z szeroką gamą zmienianych grafik cyferblatu, dopasowanych do każdego stylu i nastroju.\nJako inteligentny towarzysz dla telefonów z systemem Android, ASUS ZenWatch zapewnia szybki dostęp do informacji i pozwala wykonywać zadania przy pomocy prostego dotknięcia lub komendy głosowej. Urządzenie łączy także piękno i łatwość użytkowania mobilnego interfejsu ASUS ZenUI z urządzeniem Android wearable. Użytkownicy smartfonów ASUS mogą teraz cieszyć się płynną integracją interfejsu ZenUI w ich telefonie oraz korzystać z ekskluzywnych aplikacji ZenUI takich jak What’s Next i Do It Later.\nDzięki połączeniu zaawansowanych czujników i wygody całodziennego użytku, ASUS ZenWatch może też służyć za osobistego menadżera zdrowego trybu życia, który monitoruje szereg ważnych parametrów takich jak puls, liczba wykonanych kroków i poziom stresu, pomagając użytkownikom prowadzić bardziej zrównoważony tryb życia i realizować założone cele w zakresie aktywności fizycznej.\nNajwyższej klasy rzemiosło\nDbałość o szczegóły i jakość rzemiosła twórców ASUS ZenWatch można porównać z kunsztem producentów luksusowych zegarków, niespotykanym wcześniej wśród produktów Android wearable. Trwała obudowa ze stali nierdzewnej prezentuje się doskonale, dzięki wyjątkowej konstrukcji, w której pierścień barwiony na złoto oddziela dwie warstwy stali. Obudowa jest zakrzywiona, aby podnieść komfort i nadać zegarkowi bardziej stylowy wygląd, podobnie jak gładka, szklana osłona, która ułatwia obsługę urządzenia przy pomocy gestów.\nPasek z miękkiej, szytej skóry zapewnia komfort przez cały dzień. Posiada też wyjątkowy zacisk, który ułatwia zakładanie i zdejmowanie urządzenia. ASUS ZenWatch ma uniwersalne wymiary, zapewniając wygodę bez względu na grubość i wielkość nadgarstka. Zalety konstrukcyjne ASUS ZenWatch dopełnia szeroka gama oprogramowania, pozwalającego na natychmiastową zmianę grafiki cyferblatu. Bogactwo oferty umożliwia użytkownikom dostosowanie wyglądu urządzenia, dopasowując je do osobistego stylu, nastroju, lub okazji – np. tradycyjna, elegancka tarcza zegarka na oficjalne spotkanie wieczorem, lub bardziej lekka i zabawna grafika na czas relaksu i wypoczynku.\nASUS ZenWatch jest kompatybilny ze wszystkimi smartfonami z systemem Android 4.3 lub nowszym, oferując wygodny wgląd w informacje o przychodzących połączeniach, odebranych wiadomościach, powiadomieniach i inne ważne dane, bez konieczności wyjmowania telefonu z kieszeni czy torby. W połączeniu z aplikacją dla smartfonów ASUS ZenWatch Manager, ZenWatch umożliwia jeszcze większą integrację urządzeń, pozwalając na skonfigurowanie każdej tarczy zegarka ASUS w smartfonie oraz obsługę zaawansowanych funkcji, takich jak integracja interfejsu ASUS ZenUI (na smartfonach ASUS) i funkcjonalności Watch Unlock, Tap Tap, Cover to Mute i Find My Phone. Dwie dodatkowe funkcje – Remote Camera i Presentation Control – stają się dostępne po połączeniu ZenWatch z aplikacjami ASUS Remote Camera i ASUS Remote Link.\nPonadto, ZenWatch umożliwia płynną integrację z interfejsem ZenUI na smartfonach ASUS, co pozwala na korzystanie z ekskluzywnych aplikacji takich jak What’s Next i Do It Later. ASUS ZenUI What’s Next to inteligentne narzędzie do zarządzania terminarzem, które wyświetla informacje o ważnych planach i wydarzeniach (np. spotkaniach) – także w przypadku zmiany godziny i miejsca, lub odwołania zaplanowanego wydarzenia – oraz aktualne raporty o pogodzie i zbliżających się urodzinach i rocznicach osób z listy ważnych kontaktów. Aplikacja ASUS ZenUI Do It Later zawsze na czas przypomina o pozycjach pozostałych na liście rzeczy do zrobienia. Aplikacja Do It Later jest w pełni zintegrowana z nowym systemem powiadomień o e-mailach, wiadomościach SMS i nieodebranych połączeniach, dzięki czemu użytkownicy mogą tworzyć przypomnienia o wiadomościach, na które powinni odpowiedzieć i telefonach, które należy wykonać z poziomu zegarka ZenWatch.\nFunkcja Watch Unlock zmienia ZenWatch w uniwersalny klucz, pozwalający użytkownikowi odblokować swój telefon lub tablet dotykając tarczy zegara. Watch Unlock zapewnia równowagę pomiędzy bezpieczeństwem i wygodą, pomagając chronić osobiste dane bez konieczności ciągłego wpisywania hasła lub PIN-u. Z kolei Tap Tap pozwala wybrać ulubioną funkcję ZenWatch, która będzie uruchamiana przy pomocy podwójnego stuknięcia w tarczę zegarka.\nAplikacja Remote Camera otwiera nowe możliwości fotograficzne, wyświetlając obraz z kamerki w smartfonie bezpośrednio na ekranie zegarka. Użytkownicy mogą dzięki temu wykonywać zdjęcia pod niekonwencjonalnym kątem, na przykład trzymając telefon nad głową podczas koncertu lub innych wydarzeń. Remote Camera przydaje się także podczas robienia zdjęć grupowych, pozwalając fotografowi wykadrować zdjęcie, odbezpieczyć migawkę i zobaczyć efekt końcowy zdjęcia, na którym sam się znajduje.\nFunkcja Cover to Mute służy do łatwego wyciszania przychodzących połączeń po prostu zakrywając tarczę ZenWatch ręką, co przydaje się w sytuacjach, w których dzwoniący telefon mógłby przeszkadzać innym osobom. Cover to Mute pozwala również na wyciszanie alarmów i powiadomień. Aplikacja Find My Phone pomaga odnaleźć zagubiony telefon zdalnie uruchamiając dzwonek. Z kolei aplikacja ASUS ZenWatch Manager na smartfony pozwala odnaleźć zagubiony ZenWatch, uruchamiając wibracje i mrugające światła.\nFunkcja Presentation Control umożliwia korzystania z ZenWatch jako pilota i asystenta pilnującego czasu podczas prezentacji biznesowych lub wykładów. Użytkownicy mogą zmieniać slajdy, sprawdzać co już omówili i ile czasu im pozostało, a w efekcie przedstawiać lepsze i bardziej dopracowane prezentacje.\nMenadżer zdrowego trybu życia\nASUS ZenWatch jest na tyle wygodny, że można go nosić w każdej sytuacji, a dzięki zaawansowanym czujnikom może stać się w pełni wyposażonym menadżerem pomagającym użytkownikom utrzymać zdrowy i zbalansowany tryb życia. Wbudowany bio-sensor mierzy poziom stresu i przedstawia go użytkownikowi w łatwej do zrozumienia formie punktów. Zależnie od wyniku ZenWatch dostarcza użytecznych wskazówek, dotyczących sposobów relaksu, ograniczenia stresu, a z czasem osiągnięcia lepszej równowagi.\nW trakcie codziennego użytku, aplikacja Wellness rejestruje różnorodne dane, takie jak liczba kroków, spalone kalorie, czas trwania aktywności, puls, intensywność ćwiczeń fizycznych i poziom stresu. Informacje są prezentowane na osi czasu i w tygodniowych podsumowaniach, co pozwala użytkownikom ocenić ich średni poziom aktywności.\nUżytkownicy mogą też definiować cele – np. liczbę kroków do wykonania każdego dnia – i sprawdzać postępy na zegarku ZenWatch oraz aplikacji Wellness. W podsumowaniach znajdują się również czytelne i zrozumiałe wykresy, które ułatwiają realizację przyszłych celów.\nProcesor Qualcomm Snapdragon 400 z 1.2GHz CPU\nPamięć 512MB RAM, 4GB EMMC\nWyświetlacz dotykowy AMOLED 1,63”, 320 x 320, 278 ppi\nOsłona obiektywu 2.5D Corning Gorilla Glass 3\nSensor 9-osiowy, Bio sensor\nBateria Litowo-polimerowa 1.4Wh\nDostępne kolory Silver i Golden Rouge z brązowym paskiem\nRozmiar 50,6 x 39,8 x 7,9-9,4 mm\nWaga ZenWatch: 50 g, pasek: 25 g\nSpecyfikacje, zawartość i dostępność mogą ulec zmianie bez wcześniejszego powiadomienia i różnić się w zależności od kraju. Rzeczywiste osiągi mogą różnić się od podanych zależnie od uruchomionych aplikacji, sposobu korzystania z urządzenia, warunków środowiskowych i innych czynników.\nLinksys® E-series, czyli szybkie routery z kontrolą rodzicielską\nNowy Adapter Car Fire GT – rozdzielenie mocy\n« Zamieszkaj w stylu eko. Łatwa zmiana aranżacji pomieszczenia z marką Dekoral Modele Hyundaia dostępne z kompleksowym ”Pakietem Korzyści GO!” »


Celuj powyżej oczekiwań. Wywiad z twórcą SUPERHOT | WE the CROWD\nMarzec 7, 2016, 6:56 pm\nW ciągu ostatniego roku wielu ogłaszało, że pobiło rekord polskiego crowdfundingu. Tymczasem, tego rodzaju rekord od czerwca 2014 roku należy do SUPERHOT. Udało im się pozyskać przeszło milion złotych dzięki swojej kampanii na Kickstarterze, a świeżo po premierze mogą odtrąbić prawdziwy sukces artystyczny i komercyjny. Rozmawiamy z jednym z twórców gry – Tomkiem Kaczmarczykiem – o tym, jaką rolę w sukcesie odegrała społeczność, właściwa strategia i wykorzystanie social mediów.\nWE the CROWD: Philippa Warr z Wired napisała, że grać w SUPERHOT to jak wejść do świata napisów początkowych z Mad Men nakręconych przez Quentina Tarantino. Moglibyśmy zacząć od wstępu, w którym równie barwnie opiszemy czym jest SUPERHOT, ale myślimy, że ty zrobisz to lepiej. Jak wy przedstawiacie swoją grę?\nTomasz Kaczmarczyk: Za każdym razem inaczej (śmiech). Tekst Philippy Warr powstał, kiedy gra była jeszcze na etapie wczesnej alphy i kiedy faktycznie tak wyglądała. Dzisiaj częściej spotykamy się z opinią, że w SUPERHOT gra się jak w symulator Johna Wicka. Coś w tym jest. Według mnie jest to jedyna gra, która pozwala poczuć graczowi, że jest bohaterem filmu akcji. Jest w stanie wykonać te wszystkie nieosiągalne dla normalnego człowieka wyczyny. I nie wynika to z tego, że ma supermoce, że jest w stanie przeżyć więcej pocisków w twarz niż jego przeciwnicy, ale z tego, że zwyczajnie ma szybsze reakcje. W ten sposób podbijamy jego umiejętności, jednocześnie nie obdarowując go żadnymi ponadnaturalnymi zdolnościami.\nWtC: Co ma dla was większą wartość: jedna pozytywna recenzja w poważanym branżowym medium czy sto pozytywnych komentarzy w mediach społecznościowych?\nTK: Jedna “duża”. Mówię tak i z biznesowego punktu widzenia, i z punktu widzenia świadomości jakości gry. Dla mnie większe znaczenie ma to, że ktoś, kto faktycznie zna się temacie, mówi, że gra jest świetna. Pozytywnych opinii od normalnych graczy zawsze będzie całkiem sporo przy odpowiedniej skali. I oczywiście jest to bardzo budujące. Ale rzeczywistym potwierdzeniem tego, że gra jest obiektywnie dobra, jest dla mnie opinia influencerów.\nczym na rynku gier komputerowych wyróżnia się SUPERHOT\njak twórcy zyskali przychylność zagranicznej publiczności\njakich technik użyli, by dotrzeć do rynku\ni czy marka polska pomogła im w osiągnięciu sukcesu\nWtC: W takim razie, kiedy wchodzisz na Metacritic i widzisz dwa wskaźniki, oceny krytyków i oceny użytkowników, gdzie najpierw ląduje twój wzrok?\nTK: Mamy to szczęście, że obydwa widzimy na raz, i obydwa są dla nas bardzo przychylne (śmiech).\nWtC: Nie chcemy, aby po tym wywiadzie pozostało wrażenie, że nie zależy Ci na wsparciu społeczności (śmiech). Na pewno były przejawy oddolnego wsparcia, które musiało mieć dla was zasadnicze znaczenie – choćby na etapie zbiórki crowdfundingowej?\nTK: Bez dwóch zdań. Na pewno nie umniejszam faktu, że ludzie kupują naszą grę i że pozytywnie się o niej wypowiadają. To jest dla nas bardzo ważne. Mnóstwo osób wychwalało grę w mediach społecznościowych, kiedy dysponowaliśmy ledwie wersję alfa. Czytanie wpisów na Twitterze czy Reddit sprawiało, że wiedzieliśmy, że to co robimy ma sens. Zwłaszcza, że fani naprawdę umieją czasem wykazać się kreatywnością. Widzimy to patrząc na fanowskie filmy, które pojawiają się w sieci. To autentyczna przyjemność kiedy gracze cieszą się akcjami w stylu Johna Wicka czy Jackiego Chana. Buduje nas to, jak ludzie wczuwają się w grę. To samo tyczy się artworków przygotowywanych zupełnie oddolnie przez fanów. Pierwsze z nich powstały jeszcze w trakcie kampanii crowdfundingowej.\nWtC: Spośród osób, które wsparły was na Kickstarterze, na blisko 12 000 wspierających – z Polski było tylko 309. Czym to wytłumaczyć?\nTK: Polska to mniejszy rynek. Nasza komunikacja też nigdy nie była skierowana szczególnie na Polskę. Myślę, że większość osób, które grały w SUPERHOT nawet nie wie, że jest to polska gra! Jak spojrzeć na statystyki sprzedaży na Steamie, to zdecydowana większość nabywców to Amerykanie, Brytyjczycy, ostatnio też Niemcy. Polacy to niewielki odsetek.\nWtC: Teraz, po premierze, to powinno się zmienić.\nTK: Do pewnego stopnia na pewno. Uruchomiliśmy budżet PR-owy, w którym przewidzieliśmy też wydatki na promocję w Polsce, co przekłada się na doniesienia medialne. Ale wiem też, że prasa jest dużo mniej wpływowa niż viral i media społecznościowe. A my nigdy nie tworzyliśmy komunikatów w języku polskim czy skierowanych stricte do Polaków.\nWtC: Aczkolwiek wy nigdy nie ukrywaliście, że jesteście z Polski. Czy waszym zdaniem ten “efekt kraju pochodzenia” przełożył się jakoś na wynik kampanii? Czy ludzie z USA mniej wam ufali, a wspierający z naszego regionu byli bardziej otwarci na projekt z “sąsiedztwa”?\nTK: Na pewno moglibyśmy zebrać więcej pieniędzy, gdybyśmy byli ze Stanów. Jest wśród ludzi – może niekoniecznie uświadomiony – odruch nakazujący wspierać “swoich”. Zawsze trzeba się z tym liczyć, kiedy stara się wprowadzić produkt na obcy rynek.\nWtC: Czyli to nie tyle negatywna marka Polski, ile pozytywna rodzimego projektodawcy?\nTK: Powiedziałbym nawet, że marka Polski akurat nam pomogła. Niedługo wcześniej wyszedł Wiedźmin, więc ludzie mieli świadomość tego, że w Polsce game-development stoi na wysokim poziomie. Poza tym, udostępniliśmy działający prototyp. Ludzie mogli zagrać w grę i zobaczyć, że produkt faktycznie się broni.\nWtC: Udało wam się to, na czym poległa zdecydowana większość zagranicznych projektodawców na Kickstarterze – zbudowaliście zaangażowaną społeczność po drugiej stronie oceanu. I to 7 tys. kilometrów stąd. W jaki sposób?\nTK: Przez internet (śmiech). W pewnym sensie, przeskoczyliśmy zupełnie etap świadomego budowania społeczności. Zaczęło się od tego, że mieliśmy prototyp, który stał się viralem. Ludzie sami zaczęli się nim dzielić – tylko dlatego, że nigdy wcześniej czegoś podobnego w grach komputerowych nie było.\nWtC: Przeprowadź nas przez ten proces. Macie prototyp. Wiecie, że musicie podbić nim Amerykę. Co robicie? Po kolei.\nTK: Nie sądzę, żeby to była tak świadoma i przemyślana decyzja. Po prostu któregoś dnia dowiedzieliśmy się, że 1000 osób gra w naszą grę. Na pewno było to amalgamatem wielu czynników i posunięć z naszej strony, ale koniec końców, nie umiem wskazać na konkretne elementy, które odpowiadały za budowę początkowego poparcia. Poza jednym: produkt był dobry. Gdybym miał doradzać, jak powtórzyć ten sukces, na pewno powiedziałbym, że tworząc coś nowego należy celować znacznie powyżej oczekiwań. Ludzie muszą być zaskoczeni jakością, jeszcze na etapie prototypu. Podobnie: staranność. Na nic byłaby nam dobra wersja demo, gdyby serwery padły, gdy gracze zaczęli się logować. Bardzo ważne było też to, że od początku zbieraliśmy maile od osób, które grały w SUPERHOT. To był zalążek naszej społeczności, który rozrósł się z czasem do kilkudziesięciu tysięcy ludzi. To do nich napisaliśmy w pierwszej kolejności, gdy ruszaliśmy z kampanią. To dzięki nim zebraliśmy ponad 100 tys. dolarów pierwszego dnia. To zwróciło na nas uwagę mediów, które z reguły unikają pisania o kampaniach jeszcze przed ich sukcesem.\nWtC: Uruchomiliście też własny kanał na Reddit.\nTK: Nasza społeczność redditowa, nigdy nie była szczególnie liczna. Z założenia zapraszaliśmy do niej tylko wspierających, spośród których zalogowało się kilka tysięcy. Co tydzień podsyłaliśmy im kolejny update, na który zawsze reagowali bardzo żywo. Przyjemnie obserwuje się zaangażownie ludzi w projekt i to jak utożsamiają się z nim. Niektórzy nawet dekompilowali kod, żeby na własną rękę szukać smaczków i sekretów (śmiech).\nWtC: Czy zasięgaliście opinii tej społeczności przy projektowaniu gry?\nTK: Nie, opieraliśmy się wyłącznie na twardych danych i obserwacji graczy. Ile poziomów ludzie przechodzą zanim się znudzą, w których fragmentach najczęściej opuszczają grę, itp. Jeśli robiliśmy ankiety, to raczej zawierające pytania w rodzaju: “co ci nie działało?”.\nWtC: Udało wam się osiągnąć pięć celów dodatkowych. Pod nimi widać znaki zapytania. Czy dzisiaj, rok po kampanii, możecie zdradzić, jakie były Wasze dalsze plany?\nTK: Mieliśmy masę pomysłów, większość z tych obracała się wokół większego zaangażowania społeczności i dania jej narzędzi poprzez które mogłaby jeszcze bardziej wyzwolić swoją kreatywność. Natomiast konkretyzowaliśmy cele dopiero, kiedy wartość wpłat zbliżała się do możliwości ich realizacji.\nWtC: Czy te cele dodatkowe nadal są w waszych planach?\nTK: Przyglądamy się temu (tajemniczy uśmiech).\nTagged with: crowdfunding, sztuka Marcin Giełzak\nOpublikowano w:Analizy Prehistoria crowdfundingu: Marillion


Aplikacje Blockchain: do czego służy Blockchain? - Inny\nTen samouczek wyjaśnia różne aplikacje Blockchain, przypadki użycia i przykłady. Obejmuje również kroki do integracji Blockchain w ustawieniach organizacyjnych:\nTo poprzednie wprowadzenie Samouczek dotyczący technologii Blockchain omówił podstawy technologii blockchain. Teraz wyjdziemy poza podstawy, przyglądając się, w jaki sposób technologia jest obecnie wykorzystywana w ustawieniach organizacyjnych i indywidualnych, w tym w opiece zdrowotnej, bankowości, kryptowalutach i zdecentralizowanych organizacjach autonomicznych.\nPrzyjrzymy się Ethereum i Bitcoinowi jako popularnym przykładom blockchain. Zobaczymy również, jak można wdrożyć tę technologię w organizacji i jakich ograniczeń takie organizacje oczekują w jej przyjmowaniu.\nUżyj przypadków technologii Blockchain\n1) Zmniejszenie kosztów naruszenia danych\n# 2) Obniżenie kosztów transakcji transgranicznych i przekazów pieniężnych\n# 3) Eliminacja nieefektywności łańcucha dostaw i obniżenie kosztów\n4) Blockchain w opiece zdrowotnej: śledzenie leków w łańcuchach dostaw i zabezpieczanie danych\n# 5) Rządy wykorzystujące Blockchain do zabezpieczania danych tożsamości narodowej\n6) Zastosowanie w ochronie praw autorskich\n# 7) Usługi notarialne\n# 8) Blockchain i głosowanie\nOgraniczenia technologii Blockchain\nDlaczego integrujesz Blockchain?\nJak należy się integrować?\nKroki do integracji Blockchain\nTechnologia Blockchain jest wykorzystywana w wielu różnych branżach. Roczne wydatki na blockchain będą osiągnąć 16 miliardów dolarów do 2023 roku według ostatnich badań CBInsights a tempo przyswajania technologii rośnie. Technologia faktycznie pomaga wielu użytkownikom wyprzedzać konkurencję. Oczywiste jest, że znacznie więcej firm przyjmie technologię ze względu na korzyści, jakie niesie ona dla działalności firm.\nOprócz umożliwienia natychmiastowych transakcji w sieci peer-to-peer i obniżenia kosztów pośredników, technologia wykorzystuje uwierzytelnianie do zabezpieczenia danych i utrudnia złamanie jej niż jakiekolwiek starsze systemy.\nJak dotąd największym przypadkiem zastosowania technologii blockchain są kryptowaluty. Jednak blockchain na tym się nie kończy - dla banków i instytucji finansowych blockchain jest pomocny, ponieważ pomaga im przetwarzać transakcje szybciej i mniejszym kosztem.\nRóżne rodzaje kryptowalut obejmują:\nKryptowaluty oparte na łańcuchu bloków mogą być wysyłane do i od dowolnego użytkownika w dowolnym kraju natychmiast w ciągu kilku sekund. Eliminuje to potrzebę pośrednictwa instytucji, a tym samym obniża koszty transakcji.\nKryptowaluty są również używane do płacenia za towary i usługi, takie jak starsze waluty. Mogą ostatecznie zastąpić USD, EURO i inne waluty fiducjarne. Crypto jest również wykorzystywane do handlu spekulacyjnego. Dzieje się tak na giełdach kryptowalut, które działają tak samo jak handel na rynku Forex, a ludzie mogą zarabiać na handlu nimi.\nOrganizacje używają teraz łańcucha bloków do zabezpieczania swoich danych, zmniejszania nieefektywności w łańcuchu dostaw i sieci logistycznej oraz w zarządzaniu własnością intelektualną. Blockchain jest również wykorzystywany w bezpieczeństwie żywności, zarządzaniu danymi dotyczącymi opieki zdrowotnej, pozyskiwaniu funduszy i inwestycjach z oferowaniem tokenów bezpieczeństwa oraz w notariacie .\nZobacz aplikacje blockchain wyjaśnione w poniższym filmie.\nBitcoin i Ethereum to popularne przykłady blockchainów. Każdy może połączyć się z blockchainem i dokonywać na nim transakcji.\nOto film w celach informacyjnych:\nKażdy może bezpłatnie pobrać kopię Bitcoin, Ethereum i innych łańcuchów bloków i uruchomić węzeł na swoim komputerze. W takim przypadku możesz uczestniczyć jako weryfikator blokowy - zwany także górnikiem - i zarabiać na weryfikowaniu transakcji przesyłanych w sieci przez innych użytkowników.\nBędziesz potrzebował tylko komputera, specjalnego oprogramowania wydobywczego, aby połączyć się z łańcuchem bloków, połączenia internetowego i połączenia z pulą wydobywczą, w której połączysz moc swojego komputera z innymi górnikami, aby zwiększyć szanse na zweryfikowanie bloku.\nKażdy z tych łańcuchów bloków ma przypisany zestaw czasu, w którym blok ma zostać dodany do łańcucha. Na przykład, łańcuch bloków Bitcoin zajmuje 10 minut, aby zweryfikować blok i połączyć go z poprzednio zweryfikowanymi blokami. Jest to równe czasowi opóźnienia transakcji. Ethereum i większość nowoczesnych łańcuchów bloków poprawiło to, dlatego weryfikacja bloku i transakcji w nim zajmuje tylko kilka sekund.\nCo więcej, każdy blockchain będzie miał wstępnie ustaloną liczbę kryptowalut nagradzanych weryfikatorami, która z czasem maleje.\nNa przykład Bitcoin wystartował w 2009 roku i nagradzał użytkowników 50 BTC za weryfikację pojedynczego bloku w 10 minut. Z biegiem lat zmniejszyło się to do obecnego 6,75 BTC. Redukcja wynika z faktu, że wiele osób dołącza do sieci i więcej kryptowalut jest w obiegu, aby zmniejszyć pierwotną podaż zestawu. Oznacza to, że uwolnienie pozostałych z mniejszej liczby kryptowalut zajmie więcej czasu.\nKażdy blockchain ma ograniczoną podaż lub liczbę monet, które ostatecznie zostaną upublicznione, ale to wydanie ma miejsce w określonym czasie w czasie.\nNa przykład podaż bitcoinów ma wynosić 21 milionów, a ponad 80% znajduje się teraz w obiegu. Więcej jest uwalnianych w procesie wydobywania. Kwota, która ma zostać uwolniona w dowolnym momencie, zależy od trudności produkcji, liczby osób przyłączających się do sieci oraz ustalonego z góry wieku połowu. Bitcoin zmniejsza się o połowę co 4 lata, kiedy nagroda dla weryfikatorów, zwanych także górnikami, jest zmniejszana o połowę.\nJak sama nazwa wskazuje, cyfrowe portfele blockchain są używane przez użytkownika blockchain do przechowywania swoich aktywów na danym blockchainie. Na przykład, jeśli wydobywasz Bitcoiny, twoje dochody są wysyłane do twoich portfeli - tego, który skonfigurowałeś do ich wysyłania.\nJeśli kupujesz Bitcoiny od partnera lub na giełdzie kryptowalut, wysyłasz je do portfela. Oprogramowanie można zainstalować na komputerach stacjonarnych, iPadach, telefonach komórkowych i innych urządzeniach.\nPortfele to oddzielne oprogramowanie zbudowane na blockchainie, które można pobrać niezależnie od łańcucha blokowego lub wykorzystać jako rozszerzenia przeglądarki, wtyczki lub sprzęt. Niektóre portfele pozwalają na przechowywanie różnych rodzajów kryptowalut, podczas gdy inne pozwalają na przechowywanie tylko aktywów dla określonego łańcucha bloków.\nPrzykłady portfeli obejmują Bitcoin.com dla Bitcoin, MyEtherWallet dla Ethereums. Wystarczy pobrać te portfele, a następnie zarejestrować się i uzyskać adres portfela, na który będziesz wysyłać i przechowywać swoje cyfrowe zasoby. Portfele sprzętowe, takie jak Ledger, umożliwiają podpisywanie transakcji w trybie offline.\nKryptowaluta to cyfrowy zasób i pieniądze zabezpieczone kryptografią, które pozwalają użytkownikom w sieci blockchain na bezpieczne posiadanie, przechowywanie, handel i wymianę wartości.\nW przeciwieństwie do dolarów drukowanych przez rząd, euro i juany, Bitcoin, Ethereum i ponad 5000 innych tokenów kryptograficznych i walut nie mogą być kontrolowane przez organ centralny.\nZdecentralizowana organizacja autonomiczna to najbardziej zaawansowana forma inteligentnego kontraktu. Jest to organizacja działająca w rozproszonej sieci blockchain, której zasady i zapisy transakcji są programowane komputerowo. Zasady, a na pewno organizacja, są kontrolowane przez akcjonariuszy i nie podlegają wpływowi rządu centralnego.\nCzłonkowie organizacji mogą łatwo i swobodnie wymieniać wartości oraz mogą tworzyć zasady i uzgadniać zasady. Włączenie urządzeń komunikujących się z ludźmi, ludzi komunikujących się z ludźmi i urządzeń komunikujących się z urządzeniami może być skomplikowane.\nBlockchain zabezpiecza informacje w zdecentralizowanych sieciach\nOrganizacje mogą obniżyć koszty naruszenia bezpieczeństwa danych, stosując blockchain. Mogą również uniknąć sporów sądowych, strat, naruszonych danych klientów oraz kosztów przerw lub przestojów związanych z naruszeniami.\nWeź pod uwagę, że bezpieczeństwo danych i informacji kosztuje organizacje ponad 20% ich budżetów IT. Część z nich to koszty złośliwego oprogramowania, które kształtują się średnio na poziomie 2,4 miliona dolarów rocznie. Ponadto naprawa systemów, których dotyczy luka, zajmuje miesiące. Roczny koszt naruszenia bezpieczeństwa danych wynosi obecnie 3,2 miliona dolarów, co oznacza wzrost o 12 procent w ciągu pięciu lat, jak wynika z niedawnego raportu IBM.\nBanki i inne organizacje doświadczają wysokich kosztów transakcji transgranicznych. Na przykład większość z tych transakcji wymaga modelu 3 dni lub dłużej. Organizacje takie jak Ripple - których sieć jest teraz dostępna w ponad 40 krajach i na sześciu kontynentach, używają teraz blockchain i kryptowalut, aby pokonać te bariery. Blockchain pomaga realizować niemal natychmiastowe transakcje transgraniczne za ułamek kosztów.\nJak blockchain zmieni zarządzanie łańcuchem dostaw\nW przypadku łańcucha dostaw i finansowania handlu weryfikacja dokumentów trwa kilka dni, zanim transakcje zostaną zakończone. Wynika to z ręcznej dokumentacji. Występują duże nieefektywności, oszustwa, a proces ten jest również oceniany jako wysoki.\nAby rozwiązać ten problem, stosuje się różne platformy blockchain. Obejmują one Batavia firmy IBM, Marco Polo R3, Digital Trade Chain obsługiwany przez różne banki oraz Hong Kong Trade Finance Platform. Na przykład umożliwiają realizację tych transakcji w kilka minut za ułamek kosztów.\nBlockchain jest stosowany do śledzenia i śledzenia leków na receptę w łańcuchach dostaw. Zostało to wykazane w amerykańskim programie pilotażowym dotyczącym interoperacyjności w ramach ustawy o bezpieczeństwie łańcucha dostaw leków. Za pomocą tego programu możliwe jest zapobieganie i kontrolowanie dystrybucji podrabianych leków oraz bardzo łatwe i szybkie wycofywanie nieskutecznych i szkodliwych leków.\nZabezpieczenie danych klientów jest najwyższym priorytetem w opiece zdrowotnej, podobnie jak udostępnianie i dystrybucja tych danych, co ułatwia lepsze świadczenie usług zdrowotnych w szpitalach, rządach i instytucjach badawczych. Dobre przykłady startupów wykorzystujących blockchain do bezpiecznego udostępniania danych w tym obszarze obejmują Amchart, ARNA Panacea, BlockRx i wiele innych.\nPonadto, blockchain jest używany przez rządy do zarządzania tożsamością cyfrową. Dobrym przykładem jest Estonia używanie technologii blockchain do cyfrowej tożsamości w celu digitalizacji krajowych rekordów tożsamości , zabezpieczanie danych obywateli, aby ograniczyć oszustwa związane z tożsamością i zmniejszyć nieefektywność starszych platform zarządzania identyfikatorami cyfrowymi, na przykład wysokie koszty.\nBlockchain może zabezpieczyć prawa autorskie\nNiezliczone startupy używają blockchain, aby umożliwić swoim klientom zabezpieczenie praw własności intelektualnej. Po zarejestrowaniu dzieła sztuki na platformie klienci mogą chronić swoje prace przed nielegalnym wykorzystaniem bez ich zgody. Właściciele mogą również dochodzić roszczeń prawnych w przypadku naruszeń, korzystając z certyfikatu udostępnionego na platformach.\nNa przykład Blockai i Copyrobo używają blockchain i sztucznej inteligencji, aby pomóc artystom chronić ich dzieła w Internecie w ciągu kilku sekund. Mogą utworzyć znacznik czasu lub odciski palców na łańcuchu bloków, a oni z kolei otrzymają certyfikat praw autorskich, aby udowodnić prawa autorskie. Platformy te zniechęcają do naruszania praw autorskich i zachęcają do udzielania licencji.\nBernstein Technologies GmbH i inne firmy również wykorzystują blockchain do wspierania firm w cyklu życia innowacji. Firmy mogą rejestrować wynalazki, projekty i dowody użytkowania na platformie. W ten sposób tworzy się ślad rekordów w łańcuchu bloków Bitcoin. W ten sposób firmy mogą zabezpieczyć swoje tajemnice handlowe i inne informacje poświadczone notarialnie za pomocą łańcucha bloków.\nBlockchain może ułatwić notarialne składanie wniosków i przetwarzanie\nDzięki usługom notarialnym online opartym na technologii blockchain użytkownicy mogą przesyłać swoje cyfrowe certyfikaty i dokumenty oraz poddawać je weryfikacji w ciągu kilku minut. Z usług tych mogą korzystać osoby posiadające licencję rządową w celu uwierzytelniania podpisów dokumentów, na przykład przy składaniu wniosków o wizy.\nNa przykład Proof of Existence to usługa wykorzystująca w ten sposób blockchain. Pozwala również na transfer wirtualnej waluty z komputera na komputer, a użytkownicy uzyskują prywatność i anonimowość, których potrzebują, bez pośrednictwa. Dokumenty są zabezpieczone i nie mogą być nielegalnie modyfikowane przez hakerów ani przedstawicieli rządu.\nBlockchain może zapewnić przejrzystość i bezpieczeństwo głosowania\nRzekoma ingerencja Rosji w wybory i proces głosowania w USA nie jest niczym nowym i wywołała wiele kontrowersji na całym świecie. Nadal pozostaje najważniejsza kwestia, w jaki sposób możemy zabezpieczyć głosowanie cyfrowe?\nBlockchain pojawił się jako ważny temat w dyskusjach o bezpiecznym głosowaniu. Chociaż głosowanie elektroniczne rozwiązuje większość problemów związanych z tradycyjnym głosowaniem ręcznym, brakiem prywatności wyborców, oszustwami wyborczymi, wysokimi kosztami starszych cyfrowych platform głosowania, brak przejrzystości nadal pozostaje głównym problemem.\nWykorzystując inteligentne kontrakty i szyfrowanie, łańcuch bloków może uczynić proces głosowania bezpieczniejszym przed oszustwami, bardziej przejrzystym i zapewnić prywatność wyborcom. W związku z tym GenVote wykorzystuje blockchain, aby to osiągnąć, a także umożliwia dostosowanie procesu głosowania przy użyciu różnych typów kart do głosowania i zezwala na głosowanie oparte na logice. Jest stosowany w wyborach na uniwersytet.\nOgraniczenia są następujące:\nNiemożliwe jest wprowadzenie korekt w razie potrzeby, na przykład w przypadku konieczności wprowadzenia poprawki w celu zmiany płatności.\nUtrata klucza prywatnego z powodu złego zarządzania, co oznacza utratę danych lub pieniędzy w przypadku kryptowalut.\nOpóźnienia w rozwoju, ostre różnice i komunikacja zwrotna, które są wymagane do osiągnięcia konsensusu, mogą zająć dużo czasu, co prowadzi do opóźnień w aktualizacjach i rozwoju.\nProblem podwójnych wydatków\nIntegracja blockchain oznacza oferowanie bieżących operacji w łańcuchu bloków lub przenoszenie ich do łańcucha bloków.\nTrzy rzeczy, o których będziesz musiał pomyśleć podczas wdrażania blockchain, to skalowalność - stopień, w jakim sieć blockchain może pomieścić jak najwięcej użytkowników i funkcji bez utraty szybkości i bezpieczeństwa; decentralizacja; szybkość transakcji; i bezpieczeństwo.\nW większości przypadków może zajść potrzeba zrównoważenia bezpieczeństwa, decentralizacji i skalowalności.\nNigdy nie zakładaj, że blockchain zrobi trochę magii. Uzyskanie wyników może zająć trochę czasu i być może poprawi to tylko niektóre aspekty, a nie wszystkie. Upewnij się, że używasz wypróbowanego i przetestowanego oprogramowania, nigdy nie spiesz się z pomysłem i zbadaj możliwość partnerstwa z dostawcami i innymi firmami we wdrażaniu blockchain.\nKorzyści kosztowe: W większości organizacji integracja łańcucha bloków obniży koszty operacyjne i transakcyjne o ponad połowę, chociaż należałoby zdigitalizować swoje operacje, ponieważ łańcuch bloków nie służy jedynie automatyzacji.\nZapewnienie przejrzystości operacji i identyfikowalności transakcji: Transakcje Blockchain są przejrzyste, a to pomaga zapobiegać oszustwom przeciwko Twojej organizacji z wewnątrz i z zewnątrz. Ponieważ transakcje są niezmienne i trwałe, uniemożliwia to gotowanie książek.\nPrzyjęcie tylko do automatyzacji: Jeśli automatyzacja jest jedynym motywem, blockchain z pewnością będzie droższy niż jakakolwiek inna technologia automatyzacji, a zatem niezbyt zalecany.\nInteligentne kontrakty: Ponadto możesz rozważyć inteligentne kontrakty lub dApps, aby zautomatyzować transakcje i upewnić się, że wszystkie strony przestrzegają umów w transakcjach.\nIntegracja może rozpocząć się od wymyślenia niestandardowego łańcucha bloków od zera. Inną opcją jest dostosowanie istniejącego łańcucha bloków, a trzecią opcją jest opracowanie niestandardowej aplikacji dApp. Inne firmy łączą platformy za pośrednictwem interfejsów API i innych aplikacji innych firm, takich jak portfele.\nPonieważ technologia blockchain nie jest obecnie w pełni wykorzystywana, możesz rozpocząć przenoszenie jednej aplikacji i usługi na raz, gdy masz pewność, że możesz uzyskać optymalne korzyści z przeniesienia usług do łańcucha bloków.\nBędziesz potrzebował planu i strategii, aby przyjąć lub zintegrować blockchain, ale najpierw musisz zrozumieć, dlaczego wdrażasz blockchain. Na przykład wybierz najlepszy przypadek użycia, rozważ koszty i korzyści oraz rozważ wyzwania związane z integracją i wdrożeniem.\nZbierz dużo informacji i rozważ studia przypadków. Przeprowadź badania i poproś ekspertów, aby doradzili i ustalili, jak integracja wyglądałaby w Twojej organizacji. Jeśli to możliwe, zdobądź wystarczającą ilość zasobów i zatrudnij lub zlecaj programistom zorganizowanie integracji i jej wdrożenie.\nDodatkowo, przeprowadź prognozy kosztów i budżety nagród. Miej długoterminowy plan i strategię, ponieważ integracja to długotrwały proces i cykl, który może nigdy się nie skończyć.\nMusisz także zdecydować lub opracować własne mechanizm konsensusu lub zasady dotyczące Twojego łańcucha bloków, w tym Proof of Work (PoW), Proof of Stake (PoS), Byzantine Fault Tolerant (BFT), prywatność danych dla użytkowników księgi oraz zestaw algorytmów, które możesz uruchomić.\nPodobnie jak w przypadku każdej fazy rozwoju produktu, będziesz miał mapę drogową, którą będziesz kierować się podczas opracowywania produktu: potrzebujesz produktu o minimalnej opłacalności (MVP). Następnie przekształć go w opis w pełni funkcjonalnego produktu (FFP). Będziesz musiał wybrać platformę blockchain, aby zrealizować swój projekt i zdecydować, czy jest on na prywatnym, publicznym czy hybrydowym łańcuchu bloków.\nBlockchain jest wdrażany w prawie każdym obszarze biznesowym, w tym w kryptowalutach, łańcuchu dostaw i logistyce, zarządzaniu własnością intelektualną, bezpieczeństwie żywności, zarządzaniu danymi medycznymi, pozyskiwaniu funduszy i inwestycjach z ofertą tokenów bezpieczeństwa oraz notariacie.\nFirmy mogą wykorzystywać inteligentne kontrakty do automatyzacji umów typu pay-for-performance. Cyfrowe księgi rachunkowe zwiększają przejrzystość transakcji, zapobiegają utracie dokumentacji, oszustwom i gotowaniu książek. Może zautomatyzować płatności, zmniejszając jednocześnie koszty transakcji transgranicznych.\nMoże obniżyć koszty operacyjne, na przykład zabezpieczając dane firmy i klientów, aby uniknąć kosztownych naruszeń danych i ułatwiając wymianę wartości i danych na zasadzie peer-to-peer bez pośredników.\nJednak firma musi odpowiedzieć na krytyczne pytania, jak pilne jest przyjęcie łańcucha bloków, jeśli jest to pomocne, i jak kosztowne jest jego wdrożenie. Pozostałe kroki są zgodne z normalnymi procedurami adopcyjnymi. Nie każdy przypadek adopcji będzie miał sens, a niektóre nawet nie będą opłacalne, dlatego musimy być ostrożni.\nFirma może zdecydować się na rozwój na publicznym, prywatnym lub hybrydowym łańcuchu bloków, a następnie może wymyślić od podstaw własny niestandardowy łańcuch bloków, dostosować istniejącą aplikację lub po prostu opracować dApp lub inteligentny kontrakt i rozpocząć przenoszenie swoich usług jeden po drugim na blockchainie.\nMoże rozpocząć się od minimalnego możliwego do zrealizowania produktu, a skończyć na ostatecznym zastosowaniu produktu końcowego i powtórzyć cykl w celu optymalizacji łańcucha bloków.\nWyjaśnienie Blockchain: Co to jest Blockchain i jak to działa?\nLista 10 najlepszych firm Blockchain w 2021 roku\nStruktura danych kolejek cyklicznych w C ++: wdrażanie i aplikacje\nCo to jest testowanie klient-serwer i testowanie internetowe oraz jak testować te aplikacje\nAutomatyzacja aplikacji opartych na technologii Flash przy użyciu narzędzia Sikuli\naplikacja do pobierania filmów z YouTube na PC\n10 najlepszych narzędzi do testowania wierszy tematów wiadomości e-mail, aby zwiększyć wskaźniki otwarć\nTop 10 NAJLEPSZYCH programów do zarządzania sprzedażą [Zaktualizowana lista w 2021 r.]\n10-etapowy proces testowania automatyzacji: Jak rozpocząć testy automatyczne w Twojej organizacji\nTop 5 popularnych narzędzi do otwierania pliku DWG


Chrystus i uczniowie w Emmaus – Rembrandt Harmens Van Rhine ❤\nGłówna ⇒ 🎨Rembrandt ⇒ Chrystus i uczniowie w Emmaus – Rembrandt Harmens Van Rhine\nChrystus i uczniowie w Emmaus – Rembrandt Harmens Van Rhine\nBiblijne obrazy ewangeliczne wczesnego Rembrandta są nasycone burzliwym ruchem, wypełnionym nadmiernym patosem. Zostały one stworzone przez mistrza pod wpływem sztuki baroku, która powstała na początku XX wieku we Włoszech i stała się powszechna w całej Europie Zachodniej.\nWśród najlepszych dzieł okresu Leiden jest obraz „Chrystus i uczniowie w Emmaus”, napisany przez Rembrandta około roku 1629, a teraz w prywatnej kolekcji w Paryżu. Został stworzony na podstawie słynnej legendy ewangelii, która opowiada o jednym z cudów zmartwychwstałego Chrystusa po jego śmierci. Na wiejskiej drodze nieznana osoba dołączyła do dwóch podróżujących uczniów Chrystusa.\nDocierając do miasta Emmaus, celu podróży, podróżnicy zasiedli do jedzenia. I w tym momencie, gdy nieznajomy o dziwnym geście złamał chleb, zdumieni uczniowie uznali go za nauczyciela. Majestatycznie pochylając się na krześle, Chrystus dumnie góruje nad wszystkimi wokół siebie. Z dużej, pewnie siedzącej postaci dmucha niewzruszona siła. Artysta interpretuje blask emanujący z niego jako światło niewidzialnego źródła, osłonięte przed widzem przez ciało Chrystusa.\nNa tle bezcielesnej ściany, która wydaje się rozpływać w jasnym świetle, szczególnie odczuwasz ekspresyjną moc swojej sylwetki. W przeciwieństwie do bohatera malarstwa Luwru na ten sam temat, stworzonego przez Rembrandta dziewiętnaście lat później, Chrystus nie wymaga współczucia, ale podziwu. Uczniowie są zdumieni i przytłoczeni jego mocą. Jeden, z trzaskiem opadającym na krzesło, w szaleństwie „pada na kolana na nogi, drugi wyrzuca w górę ręce, przestraszony i przykucnięty, odskakuje do tyłu, Ciemność rządzi, jakby ukrywając coś niezrozumiałego, niemal złowieszczego.\nEwangelista Mateusz i Anioł – Rembrandt Harmens Van Rhine Obraz holenderskiego malarza Rembrandta van Rijna „Ewangelista Mateusz i Anioł”. Rozmiar obrazu to 96 x 81 cm, olej na płótnie. Prosty, podobny do chłopa, szorstki człowiek, zagorzały orędownik wiary, w przeszłości – poborca podatków, tutaj – ewangelista Mateusz, zapisuje słowa swego pana. Przyzwyczajony do pracy fizycznej, Mateusz trzyma pióro w dłoni, a za nim anioł,......\nChrystus i uczniowie w Emmaus – Rembrandt Harmens Van Rhine.\n← Pożegnanie Hektora z Andromachą – Anton Losenko\nSpokojne morze – Iwan Ajwazowski →


koszalin.gosc.pl → Czyńcie tak, jak On\nNowych seminarzystów na drodze do kapłaństwa wspierają rodzina, przyjaciele i księża.\nRektor koszalińskiego seminarium ks. dr Wojciech Wójtowicz z zatroskaniem informuje, że grono 34 kleryków zasiliło w tym roku zaledwie czterech. – Jeśli jako rektor znoszę to wszystko spokojnie, to dzięki Matce Bożej – powiedział. Mszy św. inaugurującej rok akademicki w WSD przewodniczył bp Edward Dajczak, a koncelebrowali bp Krzysztof Zadarko, bp Krzysztof Włodarczyk, bp Paweł Cieślik i liczne grono kapłanów. Byli również obecni przedstawiciele władz samorządowych. W homilii bp Dajczak namawiał alumnów do uległości Duchowi Świętemu. – Ci, którzy mają być ludźmi Ducha, studiującymi teologię, muszą się tego nauczyć. Nie wystarczy studium, nie wystarczy katechizm, to za mało, trzeba zejść do serca – podpowiadał hierarcha, pokazując obraz Chrystusa jako uniżonego sługi Bożego, pochylonego do nóg człowieka i mówiącego „czyńcie tak jak Ja”.\n– Może dlatego tu jest mała trzódka, żeby zrozumieć, że tego nie pomnaża się ilością. Może trzeba pozwolić Bogu, żeby pisał, ale pisał niezwykle wyrazistymi postaciami – powiedział bp Dajczak. Jednym z czterech nowych alumnów jest Karol Adamuszek z parafii pw. św. Marcina w Kołobrzegu. – Życie jest pięknym darem, chcę je dobrze wykorzystać. Myślę, że najpiękniejszą drogą jest kapłaństwo: służba Bogu i ludziom – powiedział kołobrzeżanin. Alumni trafią na rok do Szczecinka, gdzie realizowany jest rok propedeutyczny. Jego moderator ks. dr Radosław Suchorab uważa, że ten czas może pomóc kandydatom do kapłaństwa w ocaleniu powołania. – Bo niektórzy przychodzą do nas po prostu bezbronni wobec świata, który chce wejść do ich serc. Trzeba im pomóc, dać narzędzia, również do obrony przed tym, co złe – powiedział. 5-letnie studia w Instytucie Teologicznym dla świeckich rozpoczęło 16 osób, zaś 20 osób studia podyplomowe, tzw. nauczycielskie dla katechetów.


Nawalny nie wystartuje w wyborach prezydenckich | Fronda.pl\n25.12.17, 17:51zdj. screen Youtube/Euro News\nNawalny nie wystartuje w wyborach prezydenckich\nRosyjski opozycjonista Aleksiej Nawalny nie będzie mógł wystartować w wyborach prezydenckich w Rosji zaplanowanych na przyszły rok. To decyzja Centralnej Komisji Wyborczej.\nKomisja motywuje swoją decyzję wyrokiem na Nawalnego. Główny przeciwnik Putina został bowiem skazany na 5 lat więzienia w zawieszeniu za defraudację państwowego wyroku. W ocenie Nawalnego, był on motywowany politycznie.\nWybory prezydenckie w Rosji odbędą się 18 marca przyszłego roku. Obecny prezydent Federacji Rosyjskiej, Władimir Putin potwierdził już, że zamierza w nich wystartować. Według sondaży, Putin ma wygraną w kieszeni, co oznacza, że rosyjski przywódca może pozostać przy władzy do 2024 roku.\n65-letni Putin, funkcjonariusz KGB (1975–1990), pracownik administracji Petersburga (1990–1996), urzędnik administracji prezydenta Rosji Borysa Jelcyna (1996–1998), szef FSB (1998–1999), premier Rosji od 8 sierpnia 1999 do 7 maja 2000 i pełniący obowiązki prezydenta Rosji po rezygnacji Jelcyna 31 grudnia 1999 po raz pierwszy został wybrany na prezydenta Rosji w roku 2000. Sprawował ten urząd także przez kolejne cztery lata. W 2008 nie kandydował, bo objął tekę premiera. Kolejny raz na prezydenta Federacji Rosyjskiej został wybrany w 2012 roku.\nAleksiej Nawalny zapowiedział odwołanie od tej decyzji rosyjskiej Centralnej Komisji Wyborczej. 41-letni polityk wezwał również do bojkotu wyborów prezydenckich. Opozycjonista uważa, że odmowa zarejestrowania go w charakterze kandydata na prezydenta Federacji Rosyjskiej jest niekonstytucyjna.


Romantyczne obrazy do sypialni, salonu - zmysłowe obrazy i nastrojowe\nStyl romantyczny jest dla osób, które we wnętrzu szukają spokoju, harmonii, subtelnego romantyzmu. Bez wątpienia jest bardzo kobiecy. Wnętrze jest pełne pastelowych kolorów. Mamy odcienie kości słoniowej, delikatnego błękitu, różu i fioletu. Aranżacja ma dać przytulność i utulić nas spokojem. Lubi zestawienia starego z nowym. Obok prostej skandynawskiej sofy w naturalnym kolorze drewna może stać delikatna komódka w stylu prowansalskim, rustykalna i postarzana. Styl romantyczny najwięcej czerpie ze stylu prowansalskiego i angielskiego. Od pierwszego jest bardziej przytulny i kolorowy a od drugiego mniej w nim przepychu. Jest mniej "słodki" niż styl shabby chic


Czego nie wiesz o 500 zł na dziecko? Ministerstwo wyjaśnia dla nas wszystkie sporne kwestie | Mamotoja.pl\nW 2014 roku byłam na urlopie macierzyńskim. Czy zasiłek macierzyński wlicza się do dochodu?\nDziecko urodziło się w styczniu 2016 roku. Jaki dochód mamy wziąć pod uwagę, jeśli w 2014 nie byliśmy razem?\nJeśli po 2014 r. nastąpiła zmiana sytuacji mająca wpływ na ustalenie aktualnej sytuacji dochodowej, to prawo do świadczenia wychowawczego na pierwsze dziecko ustala się z uwzględnieniem tych zmian.\nTo znaczy: bierze się pod uwagę bieżące dochody.\nW 2015 roku miałam urlop macierzyński (1070 zł), a mój parter pracował do października. Miał dochód 1600 zł, to czy dostaniemy 500 zł na dziecko?\nW tym przypadku liczy się obecna sytuacja, gdyż mogło dojść do utraty lub uzyskania dochodu.\nW celu uzyskania wiążących informacji dotyczących sposobu ustalania dochodu, w tym z uwzględnieniem przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu należy się zwrócić do urzędu gminy/miasta, ośrodka pomocy społecznej lub innej jednostki organizacyjnej gminy, która ustali w indywidualnej sprawie sytuację dochodową i rozstrzygnie, czy świadczenie wychowawcze przysługuje.\nSprawdź numery infolinii programu 500 zł na dziecko\nCzy od dochodu naszej rodziny można odliczyć alimenty, które mąż płaci na swoje pierwsze dziecko?\nMoje dziecko jest niepełnosprawne, ja nie pracuję, jestem w domu, dostaję na dziecko zasiłek pielęgnacyjny od tego roku 1300 zł. Czy wlicza się on do dochodu?\nŚwiadczenie pielęgnacyjne w wysokości 1300 zł miesięcznie nie wlicza się dochodu. Do dochodu nie wlicza się również zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 153 zł miesięcznie.\nMam dwoje dzieci - każde z innym ojcem. Na obydwoje dzieci mam alimenty – jedne z funduszu, inne od ojca. W sumie mam 1800 zł dochodu. Czy mogę składać wniosek na dwoje dzieci?\nŚwiadczenie wychowawcze przysługuje na drugie i kolejne dziecko niezależnie od dochodu. Alimenty otrzymane na rzecz dziecka oraz świadczenia z funduszu alimentacyjnego wliczane są do dochodu rodziny obliczanego w celu ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego.\nJestem na urlopie rodzicielskim. Dostaję 1080 zł. Z ojcem dziecka nie mamy ślubu. Czy do dochodu mam wliczać również wypłatę ojca dziecka?\nTak. Obliczając dochód rodziny sumuje się dochody wszystkich członków rodziny, w tym również rodziców nawet jeżeli rodzice nie są małżeństwem.\nMąż ma jedno dziecko z poprzedniego małżeństwa. Płaci alimenty (dosyć wysokie), nie ma ograniczonych praw rodzicielskich, dziecko bardzo często u niego przebywa. Mamy jedno wspólne dziecko (czyli męża to drugie). Czy mężowi należy się 500 zł na drugie dziecko? Była żona ma też drugie dziecko z nowego związku i będzie się starać o 500 zł na drugie dziecko. Co w takiej sytuacji? Czy jest ewentualna możliwość podzielenia tego 500 zł? Bo jeśli mąż nie mógłby otrzymywać, to byłby w tym momencie dyskryminowany?\nGdy dziecko z poprzedniego małżeństwa nie zamieszkuje z mężem, mąż nie może otrzymać świadczenia wychowawczego na to dziecko. W takiej sytuacji dziecko, które nie zamieszkuje z mężem nie wlicza się do aktualnego składu rodziny. Wyjątek od tej zasady stanowi orzeczona przez sąd opieka naprzemienna.\nSama wychowuję dziecko, ale nie mam przyznanych alimentów. Czy dochód ojca dziecka bierze się pod uwagę przy ustaleniu dochodów?\nWarunkiem otrzymywania świadczenia wychowawczego przez osobę samotnie wychowującą dziecko nie jest zasądzenie alimentów na rzecz dziecka od jego rodzica.\nW przypadku, gdy wniosek o świadczenie wychowawcze składa osoba samotnie wychowująca dziecko nie trzeba wliczać dochodów drugiego rodzica.\nW takim przypadku do dochodu liczy się tylko dochody matki i dziecka.\nOjciec dziecka płaci mi alimenty, ale nie są one udokumentowane. Czy w takiej sytuacji mogę starać się o 500 zł? Jaki dochód trzeba podać?\nMoże pani ubiegać się o świadczenie wychowawcze na dziecko. Przy ustalaniu dochodu uwzględnia się Pani dochody oraz dochody dziecka. Do dochodu wliczane są alimenty na rzecz dzieci ustalone lub zatwierdzone przez sąd.\nMam dwie córki starsza: jest niepełnosprawna, ma 15 lat. Przez 5 dni w tygodniu mieszka w ośrodku szkolno-wychowawczym dla dzieci słabowidzących. Zabieram ja do domu na każdy weekend. Czy dodatek 500+ należy mi się na obydwie córki, jeśli nie przekroczę dochodu?\nStraciłam prace w tym miesiącu. Czy to znaczy, że nie dostanę na pierwsze dziecko świadczenia nawet, jak nasze dochody teraz nie przekraczają 800 zł za osobę?\nZastosowanie ma tutaj mechanizm utraty dochodu. Utrata dochodu ma więc miejsce wtedy, gdy członek rodziny nie osiąga już dochodu, który utracił, np. w wyniku rozwiązania umowy o pracę.\nDzieci urodziły się w USA, mają polskie obywatelstwo, w USA nie dostają żadnych zasiłków. Czy matce należy się 500 zł na drugie dziecko?\nŚwiadczenie wychowawcze będzie przysługiwało obywatelom polskim, jeżeli będą zamieszkiwali na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej przez okres, w jakim mają otrzymywać świadczenie wychowawcze z członkami rodziny.\nSprawdź: Razem z mężem wychowujemy trójkę dzieci, ale pierwsza z córek nie jest biologiczną córką mojego męża. Kto powinien złożyć wniosek o 500 zł?\nMąż pracuje w Holandii, tam pobieramy zasiłek rodzinny. Ja pracuję w Polsce. Czy mogę starać się o dodatek 500 zł na drugie dziecko?\nJeśli osoba składająca wniosek lub członek wskazanej we wniosku rodziny przebywa poza granicami Polski - w państwie Unii Europejskiej lub Europejskiego Obszaru Gospodarczego, a wyjazd nie ma charakteru turystycznego, leczniczego lub nie jest związany z podjęciem przez dziecko kształcenia poza granicami Rzeczypospolitej Polskiej, to gmina przekaże wniosek wraz z dokumentami marszałkowi województwa w celu jego rozpatrzenia i ustalenia czy nie mają zastosowania unijne przepisy o koordynacji sytemu zabezpieczeń społecznych.\nMa to na celu uniknięcie niedopuszczalnej w przepisach unijnych sytuacji pobierania przez tą samą osobę podobnych świadczeń w dwóch państwach UE/EOG jednocześnie.\nPrzy ustalaniu dochodu nie wlicza się m.in. świadczeń rodzinnych (z wyjątkiem świadczenia rodzicielskiego) oraz świadczeń z pomocy społecznej, oraz wszelkich innych środków, których nie obejmuje definicja dochodu zawarta w ustawie o świadczeniach rodzinnych (dochodem w rozumieniu ustawy o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci jest dochód w rozumieniu przepisów o świadczeniach rodzinnych).\nCzytaj też: W urzędzie, przez bank, na poczcie - gdzie i jak złożyć wniosek o 500 zł na dziecko


forum.wiara.pl - Zobacz wątek - oficjalny program UE\nWątki bez odpowiedzi | Aktywne wątki Teraz jest Śr cze 03, 2020 11:46\nDołączył(a): Pn lip 22, 2019 18:54\nPn lip 22, 2019 18:57\nTo są Twoje refleksje na temat "Bialej księgi"? Na jaki temat ma być dyskusja? Proszę określić.\nPoza tym nie mam ani czasu, ani ochoty sprawdzać, czy poszczególne zdania wzięte w cudzysłów są cytatami z Białej księgi, dlatego proszę każde takie zdanie, jeśli jest cytatem, opatrzyć nr strony, na której znajduje się ów tekst.\nŚr lip 24, 2019 15:08\nZdania cytowane nie są z Białej Księgi ale z Manifestu z Vetrone. Wszystko, łącznie z autorem tekstu, jest, nazwijmy to delikatnie, nie do końca zgodne z prawdą. Autorów było dwóch plus jeszcze trzeci piszący przedmowę, przyporządkowanie jednego autora do komunizmu jest, powiedzmy, problematyczne, a rzekome cytaty nie zgadzają się z żadnym dostępnym tłumaczeniem w miarę oficjalnym (mój włoski nie wychodzi poza zamawianie pizzy "cztery stacje", ale można też odnaleźć teksty po polsku, angielsku i niemiecku). Są niby podobne, ale zawsze albo brakuje fragmentu, albo kolejność słów jest inna, albo użyty idiom odbiega od reszty.\nŚr lip 24, 2019 15:15\noglądając miałem obiekcje, ale by wiedzieć trzeba słuchać.\nWybrane fragmenty wykładu, który jest wart każdej minuty, który powinien usłyszeć każdy Polak żeby zrozumieć co tu sie odwala!\nhttps://www.facebook.com/64210637951501 ... 345701156/\nPn sie 05, 2019 17:11\ntu odniesienie do "Manifest z Ventotene" :\nHistoria marksizmu -\ndobry i bogaty język prelegenta,\nPn sie 05, 2019 17:25


Praca młodszy specjalista ds. relacji zewnętrznych, Polska – Pracuj.pl\nPraca młodszy specjalista ds. relacji zewnętrznych, Polska\nJesteśmy zgranym 13–osobowym zespołem składającym się ze Specjalistów ds. Rekrutacji oraz Specjalistów z obszaru Talent Acquisition. Żadne rekrutacyjne wyzwanie nie jest nam obce, z sukcesem wyławiamy z rynku najlepszych: ekspertów IT,...\nObsługa Klienta Volkswagen Leasing GmbH w zakresie ubezpieczenia leasingowanych pojazdów, a w tym: Telefoniczna i mailowa obsługa Klientów Rozpatrywanie wniosków dotyczących ubezpieczenia zewnętrznego Terminowe rozpatrywanie zgłoszonych...


Uniwersytet na umowach śmieciowych (z dygresją o edukacji) – Stare Profesorskie Gadanie\nUniwersytet na umowach śmieciowych (z dygresją o edukacji)\nStanislaw Czachorowski\tprzemyślenia\t 24 sierpnia 2015 3 Minutes\nTak zwane umowy śmieciowe (umowy o dzieło, umowy zlecenie itd.) to kwestia wyobraźni i czasu. Jest jak ziarno w na siew: zjeść teraz więcej a później zebrać mniejsze plony, czy głodować ale więcej wysiać i zebrać obfitsze plony. O ile oczywiście nie będzie suszy czy powodzi, co te plony zniszczy.\nWięcej znaczy mniej. Albo odwrotnie. Dużo się ostatnio mówi o umowach „śmieciowych”, Czasem wskazuje się, że śmieciowe nie są takie śmieciowe, bo zostaje więcej pieniędzy w kieszeni pracownika (mniejszy „haracz” dla państwa). Pracownicy uniwersyteccy, wykładowcy i naukowcy, od dawna pracują na umowach śmieciowych i to w ramach stabilnego etatu. Już od wielu lat pracujemy na umowach o dzieło i prawie autorskim, gdzie większość pensji (etatu) dotyczy prawa autorskiego. Są ku temu podstawy, bo przecież pracujemy twórczo i tworzymy dzieła autorskie. Dzięki zastosowaniu prawa autorskiego więcej pieniędzy trafia do kieszeni pracownika (pracodawca wydaje tyle samo, koszty pracy więc są takie same). Czysty indywidualny, pracowniczy zysk? Ale mniejsza jest składka odprowadzana do ZUS. Teraz jest więcej pieniędzy, ale potem będzie mniej (na emeryturze). Co widać, gdy otrzymujemy od ZUS informacje o odprowadzonych składach i prognozowanej wysokości emerytury.\nSami się na to, jako środowisko akademickie, zgodziliśmy i wybraliśmy. Być może nie wszyscy zdawali sobie sprawę z konsekwencji. Ja wybierałem i w gruncie rzeczy nie żałuję.\nUmowy autorskie (umowa o dzieło i prawa autorskie) to więcej pieniędzy teraz a mniej później. Ale to przede wszystkim tyle samo pieniędzy, tyle że więcej odpowiedzialności teraz i więcej swobody w inwestowaniu w swoją przyszłość. Bo można (a w zasadzie trzeba) samodzielnie zadbać o emeryturę. Jest drugi filar, jest i trzeci filar już dobrowolny. Czyli to samo co ZUS ale indywidulanie. Łatwiej w samodzielnym wybieraniu i łatwiej o lepszą decyzję…. jak i łatwiej o gorszą. Taj jak frankowicze, gdy okazuje się ich wybór kredytowy był korzystniejszy to są dumni… gdy jest strata, to lamenty i żądania rekompensat. Sam człeku wybierałeś. Bez ryzyka nie ma dużego zysku. Jest wiec większa odpowiedzialność.\nNieufność wobec ZUS wynika z nieufności wobec państwa. Sam zrobię lepiej. Czy na pewno? Sam zadbam, będę oszczędzał w banku lub sam się ubezpieczę. W obu przypadkach wysokość otrzymanego w przyszłości „zwrotu” uzależniona jest od współpracy społecznej. Bo w banku pieniądze mogą… stracić na wartości, gdy sprawy w państwie pójdę w złym kierunku. Populiści w sejmie mogę „ukraść”, zniweczyć pomysł na oszczędzania. Bo mogą zadłużyć państwo i doprowadzić do bankructwa, co obserwujemy teraz w Grecji. Inne towarzystwo ubezpieczeniowe? Ale żyjemy w gospodarce globalnej. Zarówno pieniądze w banku, w ZUS czy trzecim filarze, to pożyczanie pieniędzy innym ludziom. Bo to z ich przyszłej pracy będą się brały emerytury. To tylko różne sposoby zarządzania przyszłością i umowa społeczną.\nNic pewnego na tym świecie. Najmądrzejszą więc inwestycją jest… inwestycja w społeczeństwo i funkcjonowanie państwa. Egoizm jest iluzją, że zakopie swoje pieniądze i sam sobie ze wszystkim poradzę.\nUmowy śmieciowe to przede wszystkim dyskusja o odpowiedzialności indywidualne j i społecznej, o wyobraźni, o kompetencjach ekonomicznych i społecznych – a więc o stanie naszej edukacji. Czy wiem i rozumiem co oznacza więcej pieniędzy teraz? Może teraz mody człowiek potrzebuje więcej na inwestycje, mieszkanie itd., a potem mniej? Tak zwane umowy śmieciowe dotyczą nawet etatów i stabilnej pracy (jeśli coś w ogóle stabilnego w dzisiejszych czasach może być). Umowy śmieciowe ułatwiają nieodpowiedzialność. Są dla obywateli a nie dla „parobków”. Są dla ludzi wykształconych i rozumiejących rzeczywistość. A czy tacy jesteśmy? Umowy śmieciowe są więc w pewnym sensie ewaluacją stanu edukacji. Dyskusja o nich pokazuje, jacy jesteśmy i czy rozumiemy współczesny świat.\nZłe są nie dlatego, że są czasowe (na etacie też można pracować „śmieciowo”), mogą być szkodliwe gdy brakuje wiedzy i edukacji oraz poczucia odpowiedzialności za siebie i za innych. Czy sa dobre czy złe, to zależy od kontekstu, w tym przypadku kontekstu edukacyjnego.\nPrevious Post Jak nawiązać współpracę o której wszyscy marzą, czyli edukacja spotyka naukę i biznes\nNext Post O nauczeństwie co z Olsztyna zawędrowało do Centrum Nauki Kopernik


Co naprawdę warto obejrzeć na Mazurach? | Podróże online\nComments Off on Co naprawdę warto obejrzeć na Mazurach?\nMazury to teren, który ma do zaoferowania ludziom naprawdę dużo pięknych atrakcji. To w 100% pewne. Wielu ludzi – Polaków, ale także Francuzów bądź Azjatów sądzi nawet, iż Mazury to teraz jedno z tak naprawdę ostatnich dziewiczych miejsc. Można z tym się zgodzić, chociaż oczywiście ciężko powiedzieć, iż Mazury są nieodkryte, mało popularne. Generalnie turystyka masowa dotarła niemalże do każdego zakątku Mazur. To jednak w zupełności zrozumiałe. W końcu ludzie chcą odwiedzać takie miejsca, które są ładne i ciągle zaskakujące. Co w takim razie tak naprawdę warto obejrzeć będąc na Mazurach?\nNaturalnie warto pojechać do Mikołajek, bo to jedno z najpiękniejszych miejsc w Polsce – nie tylko na terenie Mazur. Szczególnie w okresie letnim Mikołajki tętnią życiem, chociaż dzięki temu, że w mieście działa duży hotel Gołębiewski, nie można jednoznacznie powiedzieć tego, iż w Mikołajkach jest życie tylko w lipcu i sierpniu. Jednakże Mazury to nie tylko Mikołajki albo Giżycko, lecz również wiele pięknych zabytków. Należy jasno napisać, że Mazury wcześniej to były tereny pruskie, a więc ciągle czuć owe klimaty. Na przykład ciekawym miejscem jest Kętrzyn, chociaż takowych miejsc jest dużo więcej. Można być pewnym jednego – warto udać się na Mazury. To pewne na 100%!


FUNNY DOG - Strona 2 z 2 - SZKOŁA DLA PSÓW\n10.09 RUSZA KURS POSŁUSZEŃSTWA\nZajęcia RALLY-O to świetna zabawa dla Przewodnika i dla psa. Jest to nic innego, jak posłuszeństwo na wesoło...\nZAJĘCIA PODSTAW POSŁUSZEŃSTWA\nW KAŻDĄ NIEDZIELĘ O GODZ. 11:00\nAGILITY OD PODSTAW\nPIERWSZE ZAJĘCIA JUŻ 21.05\nW pierwszą niedzielę kwietnia wspólnie z naszymi kursantami i przyjaciółmi wybraliśmy się na spacer do Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego w poszukiwaniu wiosny. Pogoda była fantastyczna – słońce i prawie 23` C. Nasz spacer zaczęliśmy przy Stadninie Koni na Owczarni, następnie żółtym szlakiem udaliśmy się w kierunku Matarnii. Przy restauracji „Rybakówka” rozpoczęliśmy […]\nFunnytrekking z psami 02.04\nWczoraj razem z Puszkiem w ramach treningu startowaliśmy w zawodach agility <3 Mieliśmy 3 przebiegi jumpingowe, była jedna klasa dla wszystkich i startowało 35 psów. Psiaki były zarówno duże i małe, szybkie i wolne, mądre i… mądrzejsze 😉 W pierwszym przebiegu razem z Puszkiem pobiegliśmy bezbłędnie, co skutkowało 6/35 miejscem!!! […]\nPuszek wraca na tor agility\nTak, tak – mamy wolne, aż 18 dni! Kto nasz zna, wie, że nie potrafimy siedzieć bezczynnie. Co tym razem mamy w planach: święta we Wrocławiu, Sylwester na Kaszubach, pasienie owiec koło Pilicy i agility na Mazurach.\nTrip nr.2 – znów w drodze\nNareszcie udało nam się zaktualizować naszą stronę. Po 3 latach czas najwyższy na zmiany w 2017!\nNowa strona – let`s go!\nFUNNY DOG to nie tylko szkoła dla psów - to miejsce gdzie aktywnie spędzisz czas ze swoim psem wśród zwariowanych ludzi. Prowdzimy psie przedszkole oraz grupę posłuszeństwa.\nZ naszą drużyną startujemy w zawodach AGILITY i RALLY-O, ale również FRISBEE. Przyjdź do Nas na pierwsze zajęć, poczuj funny atmosferę i zostań na dłużej.\nKONTAKT: 668 810 586\n· © 2017 FUNNY DOG · Designed by Press Customizr · Napędzany ·


Błękitna trawa | Wakat - Wakat Błękitna trawa | Wakat\nInauguracja służby innych narodów, w osobie Majki, dla narodu amerykańskiego, czyli „państwa” zaczęła się stwierdzeniem – Żona będzie nieco później. Ja się nie znam. – Pan domu pokazał nieskazitelne uzębienie, bąknął – Jackie jestem – i zaprowadził nową pomoc domową do swojego gabinetu. W poczuciu niezręczności, pośpiesznie dopadł drzwi, ale po chwili powrócił z bambetlem kolorowych pism pod pachą. Majka opuściła żagiel „New York Timesa”, znalezionego na stoliku przed kanapą, aby spojrzeć w poszerzone zdziwieniem szparki wąskich, normalnie chyba przypominających poziome dziurki na guziki, oczu. Gospodarz rzucił na stolik babskie czasopisma, odzyskał kontenans przez wzruszenie ramionami, wydobył z siebie dźwięk „hm” i wyszedł.\nDom podobny do wraka trwał pogrążony w głębinie ciszy. – Przedburzowy bezruch – pomyślała Majka – i proszę, żadnych myśli negatywnych, to zajęcie na chwilę, a potem już wolna przestrzeń i swobodne żeglowanie. Ciągle dolar jest królem walut, dwadzieścia tysięcy. Potrzebuję dwadzieścia tysięcy.\nRozległ się tupot, a z nim krzyk i pisk. Tupot wtargnął na piętro, tam uległ rozszczepieniu. Pisk przebiegł schodami koło gabinetu, krzyk zamotał się z piskiem. Majka usiadła w pozycji na baczność. – Godzina zero – pomyślała. Koła cyklonu przebiła i wpadła do gabinetu około trzydziestoparolatka o rozwianych, tlenionych na kilka kolorów włosach i porażającym bielą uśmiechu. Znały się z pierwszego spotkania i ekstrawertycznie nastawiona, blond gospodyni wyjęta niemal z okładki „Good Housekeeping” o imieniu Jodi trzasnęła drzwiami za sobą. Kordialnie powitała Majkę uściskiem typu „misiu-misiu”. – Na razie zajmiesz się tylko domem, po przeszkoleniu dostaniesz pod opiekę naszą maleńką Lolę, ale dopiero kiedy pielęgniarka odejdzie. Mój mąż bardzo ciebie polubił, uznał, że jesteś osobą godną zaufania.\n– Szybki – Majka pomyślała.\n– Na razie nie mamy dla ciebie pokoju – klepała Jodi – będziesz nocować w jego gabinecie. Te zazdrostki możesz zaciągnąć, dla prywatności. Chodź, poznaj chłopców.\nW salonie oprócz wykonanego na zamówienie ikonostasu telewizyjnego dominowały klocki lego. Chłopcy spojrzeli na Majkę niczym na mebel i powrócili do walki o elementy do swoich projektów. Na środku kanapy kubatury Arki Noego siedział, wcześniej poznany przez Majkę, Jackie i na rękach trzymał zawiniątko z małą śpiącą buzią. – Królewna – pomyślała Majka. Kurtuazyjnie nachyliła się i delikatnie pogłaskała wierzch rączki dziewczynki krzywiącej dzióbek w niby-uśmiechu.\n– Och, zobacz, nasza panna już lubi swoją nianię. – Jodi nie przerywała słowotoku. – Jest Jackie junior i senior; zbieżność jedynie, bo Junior i Brad są moimi synami, a Eric i Derren Seniora. Derren, nie Darren – tak chciała jego mama.\nUprzejmości zakłóciło dudniące „dobry wieczór” i wtoczyła się Murzynka przypominająca gabarytami polski stóg siana, co jeszcze podkreślał trawiastego koloru uniform. Roześmiana i zadowolona z siebie zaczęła, niepomna na śpiącą drobinkę, opowiadać.\n– Wesele było znakomite. W przyszłym tygodniu dostanę zdjęcia – bezceremonialnie zabrała małą i położyła w kołysce swojego szerokiego ramienia. Drugą ręką łapiąc za balustradę, podciągała jak dźwigiem całą resztę rozległej osoby. Dłoń, łokieć, sapnięcie i następny stopień. Wszystko bez zbędnych drgań, aby królewna gładko podróżowała na piętro.\nNagle Jodi pociągnęła Majkę do kuchni i zniżyła głos. – Od mojego męża masz 350, a ode mnie 50. On nie musi wiedzieć o wszystkim.\n– Czy mogę czasami użyć komputera?\n– Oczywiście, ale ja nie mam o tym pojęcia, pytaj męża.\nMajka czekała, że po wypiciu napoju o konsystencji i kolorze płynnego gipsu, czego ona sama nie miałaby odwagi spróbować, Lola dostanie skrętu kiszek, a przynajmniej biegunki, niestrawności, bolącego brzuszka ze wzdęciem. Pogotowie okazało się niepotrzebne. Mała rosła zdrowo i fikała ochoczo rzucona przez tatusia lub mamusię na łóżko rozmiarów lotniska.\nMurzyński Stóg Siana, będący dyplomowaną pielęgniarką, strzegł swojej wyłączności, aby fucha po 250 dolców za dobę z jedzeniem nie została skrócona z powodu bystrości jej następczyni. Do kompletu z uchodźstwa po połogu pani domu powrócił pies, duże wilczurowate bydlę. Majka nie znała ras, widziała jedynie świra w oczach czworonoga, długie uszy, z których jedno zwykle wywijało się środkiem do góry i przylegało do jego głowy, udając spłaszczony uliczną szarpaniną damski kapelusz. Ucho najczęściej ulegało deformacji, gdy wracał z peregrynacyj osiedlowych, najczęściej doprowadzony przez litościwego sąsiada, i otrzepywał wilgoć, brud, trawę, różane kolce, a nawet „dziady” wprost na biel mebli kuchennych.\nTydzień biegł i nadchodziło kilka godzin wytchnienia. Po drodze jednak należało przeżyć czwartek, który tak naprawdę zaczął się w chwili powrotu ze szkoły, albo inaczej, wtargnięcia komanda czterech, a raczej trzech, bo Derren, najmłodszy ze wszystkich – syn Jackiego Sr. – szedł spokojnie na końcu, nieobecny, zasłuchany w siebie, zapomniany przez resztę zwierzyńca. Huragan przeleciał tylnym przedpokojem, schodami i korytarzem na piętrze, aby rozlać się szeroko po wszystkich pomieszczeniach. Derren podniósł głowę i zawrócił z połowy schodów. Usiadł koło Majki siedzącej w salonie z ikonostasem telewizyjnym i niańczącej chwilowo Lolę, w czasie gdy Stóg Murzyński, dzisiaj w uniformie odblaskowo-różowym, podgrzewał kanapkę w opiekaczu.\n– Powinien umyć ręce – Majka pomyślała, ale nie zrobiła nic, aby zniechęcić półbraciszka do głaskania półsiostrzyczki. – Nie wolno, bo odtrącenie może zostać na całe życie – spojrzała na chłopca z sympatią.\nDzieci w tym domu lekcji nie odrabiały, nie istniał czas na rozkładanie zeszytów, cisza bez telewizji, kontrolowanie zeszytów, czy nękające rodzicielskie pytania o detale z życia szkolnego. Po siódmej wieczorem państwo „stroiło się” do wyjścia z wizytą lub do knajpy na obiad.\nTroskliwa rodzicielka zamawiała pizzę dla dzieci i posiłek nieco bardziej skomplikowany dla pielęgniarki i Majki. Po trzaśnięciu drzwi troglodyci dostawali małpiego rozumu. Jodi mogła nagle jednak powrócić i nie reagując na wybuch wulkanu temperamentów chłopięcych, podać wiadomość z ostatniej chwili, że ma być zmiana absolutnie wyjątkowa, bo przed dziesiątą mama czwartkowych ma ich zabrać do domu.\nNiezauważony Derren jednak, nie czekając, usnął. Nie całkiem niezauważony, Majka powiedziała mu dobranoc, wiedząc, że zakłóca międzydomowe zasady. Nikt nie miał pojęcia o konspiracji. Derren nie musiał późnym wieczorem w piżamie i z misiem, należącymi do gospodarstwa jego ojca, jechać samochodem o chłodnych skórzanych siedzeniach do domu mamy, gdzie jego zabawki rozrzucały dzieci jakiegoś obcego faceta.\nRano w piątek Jackie Sr. zabrał syna samochodem i zawiózł do szkoły. W ten sposób mały wygrał godzinę sam na sam z ojcem.\nWyjątkowy wieczór przyniósł jeszcze jedną niespodziankę. Około ósmej do troglodytów dołączyła dziewczynka o wzroku Gorgony i dredowatych lokach. Była to córka siostry Jackiego Sr. Miała osiem lat i trzech starszych braci między dziewięć i szesnaście. Prawdopodobnie wyrąbywała sobie wśród nich prawo do niezależnego istnienia. Wraz z plecaczkiem osobistych niezbędności doniosła do domu wujka Jacka i nowej cioci niesłychaną bojowość. Nie czekała na objawienie dążeń dowódczych najstarszego potomka w tym domu, Erica, ale wzięła politykę przemocy w swoje ręce. Dotkliwie pobiła Brada, który wcale nie wstydził się rozbeczeć i naskarżyć na obcą jemu dziewuchę, jakiekolwiek jej imię.\nW piątek rano, po wyjściu wszystkich, trwała pokomunijna cisza. Domownicy na serio i przybłędy rodzinne rozbiegli się do szkoły i do pracy, na siłownię i, nie wiedzieć dlaczego, do psychiatry jeszcze nie.\nSypialnie zamarły w pohuraganowym bezruchu zniszczeń, a ogrom demolki obezwładniał. Majka wsparła ramię o framugę drzwi do pokoju Stogu Murzyńskiego, który właśnie coś tam dłubał koło ciałka kwilącej Loli i zagaiła:\n– Hej, Donna – nie mogła mieć inaczej na imię wielka ciepła czarna „mama”.\n– Hej! – I właściwie konwersacja skończona, ale Majka udawała skrajne zainteresowanie sposobem zakładania kaftanika na maleńkie łapki.\n– Jodi miała komplikacje i zrobili jej cesarkę – nagle Donna przecięła ciszę. – Mała miała dużą niedowagę. Teraz już jest nie tak źle, ale ciągle jest malutka, choć ładnie je i lepiej już śpi i już tak nie płacze.\n– Ona nie płacze? – Majka zdziwiła się na dnie duszy. – To jak było, gdy płakała?\nMajka westchnęła i pomaszerowała do pokoju Erica i Jackiego Jr. Łóżka stały tam dwa piętrowe, na wypadek gości. Wszystkie obecnie skołtunione, upaprane piciem, jedzeniem, a Ericowe spermą. – Nie wezmę tego w gołe ręce. – W szafie w kuchni znalazła parę gospodarczych, jeszcze nierozpakowanych, bardzo dużych rękawiczek, lepsze takie niż żadne. Donna, opierając balonowe ramiona o biodra rozmiaru kadzi na deszczówkę obciągniętą ostrym pomarańczem spodni, stanęła na progu swojego królestwa, gdy Majka poprzedzona przybrudzoną chmurą prześcieradeł i poszewek wyszła z sypialni. – Te rękawiczki – wskazała na Majki ręce – są zbyt duże. Weź z mojego pokoju jednorazówki, jeśli potrzebujesz – uśmiechnęła się. – Też bym tego nie dotykała – wskazała znaczącą chłopięce dojrzewanie, żółtawą plamę na jasnym bawełnianym prześcieradle.\nPralka prała, a Majka taszczyła na piętro odkurzacz należący do parteru, bo piętrowemu zaszkodził bliższy kontakt z kimś niewprawnym. Trzeba mieć inwencję, aby taki „helikon” załatwić. Odkurzacz parterowy włączony przy drzwiach między łazienką i pokojem chłopaków od razu na wstępie niebezpiecznie wskoczył na górne „C”, wciągając końcówkę wykładziny, która wystawała spod listwy progowej. Zanim Majka wyłączyła wycie, część sprutego dywanu i obluzowane nici osnowy okręciły szczotkę. Szarpnięcie i na drewnianej sklejce (nie było gąbkowej podściółki – ci, co budowali, musieli niezwykle oszczędzać) zajaśniał róg kolorowej gazety. – No i proszę, hustlerek, dzieci widocznie zaliczyły „Playboy’a” w charakterze przedszkola, wcześniej. Co tu robić w długie wieczory, gdy odrabianie lekcji jest zajęciem nieznanym, a książek nie ma. Eric przechodzi mutację i ma zmazy nocne. Hormony mu buzują. Może jego? A co się objawi u „państwa”? Umieram z niecierpliwości.\nSypialnia Derrena – na prześcieradle jeszcze mokre plamy pachnące uryną.\nPokój Brada i nieokiełznane rumowisko zabawkowych resztek, nieoczekiwanych i kompletnie nie przydatnych. Czerwona rurka z piórkiem, zielone gumowe kółeczko, klocki drewniane, plastikowe, pociąg z szynami bez szyn, misiek bez oka, małpa bez głowy, cumelek, kubek na picie, pudełko z breloczkami, a wszystko w zawiesinie klocków lego zalegających podłogę od okna po drzwi, rozlezione jak mrówki faraona, w szafie, w łóżku i w szczelinie odtwarzacza video. Majka pojechała na szklanej kulce i omal nie usiadła w szpagacie. – Można życie stracić – mruknęła. Skarby Brada zawierały książeczki o dziwnym tytule Pokemon. Co za cholera? Po co tyle tego tutaj? Ile lat ma Brad? Dziesięć? I czyta kolorowe bajki dla przedszkolaków?\nGarderoba „pani” nie sprawiła niespodzianki, pozostawała również w stanie tuż po wichurze stulecia. Nie walały się tam książeczki z Pokemonami, ale biustonosze, między butami, majtki wystawały z kieszeni palt, nie wiadomo, które czyste, które używane. Podkoszulki powyciągane do połowy, bluzki z powrotem wciśnięte w postaci kłębka. Worki po zakupach w drogich sklepach, a na nich podpaska – chyba zużyta. Na samym dole kłębowisko potwornie drogich butów, w nim torba, podobna wybrzuszeniu na cielsku nażartego węża. A w niej ciuchy kupione w zeszłym roku, jeszcze z metką i z rachunkiem opiewającym na ponad tysiąc dolarów za sweterek z angory, dwie białe muślinowe bluzki i klasyczny „czerwone i czarne” peniuar. Ze środka koronki wyjrzał plastikowy woreczek, taki niewinny, na śniadanko dla chłopców, w którym wcale nie rezydowała stara zapomniana kanapka, ale suszone listeczki o ciemnobrązowym kolorze i obok misterna fajeczka. Z listeczków wychynęły dwa białe koraliki, które przy bliższym spojrzeniu okazały się łebkami kosmonautów lego. – Te klocki posiadają żywotność karaluchów – pomyślała Majka.\n– Jeśli ja natrafiłam za pierwszym razem – obracała woreczek w dłoniach – idę o zakład, że Brad już tu urzędował wielokrotnie. – Na dole trzasnęły drzwi. Majka dała susa do łazienki. Tam rzuciła się na mycie luster, kibla i wanny. Jackie Sr. wszedł do sypialni.\nMajka skorzystała z okazji, a może chciała odwrócić uwagę, wyszła na jego spotkanie i zaintonowała poddańczo – Jack, może nie wiesz, ale Derren dzisiaj posiusiał łóżko.\n– Tak, wiem, nieważne tak bardzo, wyrośnie. – Wzruszył ramionami zbyt szybko i niecierpliwie. Poszedł do następnego pokoju, zabrał czarną skórzaną grubą teczkę z papierami. Cicho trzasnęły drzwi wejściowe.\n– Po co ten strach? Przecież nie ja palę? A może oni tego w ogóle nie ukrywają przed dziećmi?\nTydzień drugi zaczął się cicho i przyjemnie, nikogo w poniedziałek. Rano znowu góra prania i co robić z myckami porzucanymi na podłogę, walającymi się również w kuchni i salonie. Zbierała je i wciskała do reklamówki zawieszonej na klamce. Jodi machnęła ręką w drodze do wyjścia na kolejną sesję odchudzającą. – Och, nigdy nie zrobią z tym porządku, a tak proszę, aby brali z domu. Zapominają i dostają nowe w hederze. Możesz je powyrzucać. Maja, dzisiaj zostajemy w domu – rzuciła zza wpół otwartych drzwi – przyrządzimy dobry obiad z lampką wina. Czy zechcesz mi pomóc?\n– Oczywiście – inna odpowiedź nie istniała. Została zawołana około czwartej i na komendę pani domu, wystrojonej w jedwabny szlafrok dzienny i noszącej Lolę, otworzyła dwie puszki zielonego groszku i jedną dużą marchewki. Zaproponowała połączenie składników sosem. Państwo się „zachwyciło”. Może by tak od czasu do czasu ugotować coś dla dzieci? Na szczęście, do domowych zup nie doszło, bo czwórka, ale nie do brydża, miała już ukształtowane kubki smakowe na hardkorowy fast food, z pewną modyfikacją w postaci kanapki z ciemnego, nie mniej miękkiego chleba dla Jackiego Jr. W tym domu nie tylko nie odrabiało się lekcji, nie czytało na ogół, ale również nie przyrządzało się posiłków, bo gorący obiad jest przesądem, a niemowlak może pić wodę z kranu. Należy oddać sprawiedliwość. W rejonie Detroit woda jest znakomita, czysta i zdatna do picia, nawet bez filtra, który ten dom miał zamontowany centralnie, tak że nawet klocka spłukiwano organicznie.\nPośredniczka, która załatwiała robotę Majce, dotrzymując obietnicy, pojawiła się po tygodniu, wpadając tuż przed zakończeniem grillowania przez Jackiego Sr. Nie interesował ją wspólny obiad i z niechęcią spojrzała na górę spalonych kurczakowych piersi wnoszonych z tarasu do kuchni przez pana domu. Gotówka pierwszej wypłaty przepłynęła jedynie przez Majkę od chlebodawczyni do Kazieńki, która przyjechała po równowartość pierwszej wypłaty.\nWieczorami najczęściej rodziców w domu nie było. W czasie, gdy konsumowali homary, kawior czy zwykłą pieczeń z dopłatą za jakość budynku i jego dekoracji, w domu na stół wjeżdżało pudło, a w nim dymiła pizza rozpiętości dętki od traktora „na płasko” otoczona zwykle bieluteńkim chlebkiem, nadziewanym roztopionym serem. Pielęgniarka niezmiennie zamawiała drobiowe elementy w bogatej panierce smażone na ociekająco, frytki i sałatkę z surowej kapusty słodkiej. Do Majki należało poukładanie papierowych talerzy i serwetek. Następnie plastikowych sztućców i nierozbijalnych szklanek.\nDzieci dopadały stołu, gramoliły się, popychały, wykładały nogi na szklany blat, mogły nawet przykleić gumę do żucia pod nim, aby wbijać nieruchomy wzrok w uwięzione bąbelki powietrza. Dobrze, jeśli nikomu nie wpadło do głowy, aby je uwalniać za pomocą, powiedzmy, wykałaczki znalezionej we wnętrzu szuflady ze zdemolowanymi szkolnymi przyborami. Dzieci brały trójkątne kawałki pizzy prosto z pudełka i jadły rękoma, głośno mlaskając. Frytki wkładały w otwory gębowe z góry jak rozciągniętą gumę do żucia. Murzyński stóg, zupełnie sympatyczny przy bliższym zapoznaniu, na osobności uświadomił Majkę – U mnie w domu nie jadamy na papierze i plastikiem, kropka. – Majka kroiła swoją porcję, będąc dorosłą, normalnym nożem na papierowym talerzu i nabijała na widelec. Brad-Pokemon obserwował ją uważnie i próbował naśladować. Nie szło dobrze i nie mogło, do tego należy dziecku podać prawdziwe ciężkie sztućce, a nie gnące się plastiki, które są podobno bezpieczne. – Nie słyszałam – pomyślała Majka – aby polski maluch, przyuczany do poprawnego zachowania w jadalni, zrobił sobie krzywdę prawdziwym widelcem.\nSobota popołudnie, państwo „wystrojone”, szczególnie Jodi, która już niemal doszła do wagi sprzed porodu, w zwiewnych jedwabiach z głębokim dekoltem. Na wysokich obcasach i w pierścionkach o diamentach rozmiaru dorodnego grochu poganiała Jackiego Sr., który nie był zdecydowany co do koszuli. W domu zostawała Majka, Murzyński Stóg, synowie Jodi i pies, koneser wolności. – Bułka z masłem – pomyślała Majka. Jedynie czekało ją przyuczenie do zawodu niani – po raz pierwszy miała dostąpić zaszczytu nałożenia kaftanika na Lolę. Wieczór trwał, do odesłania pawianów do łóżek zostało sporo czasu. Starszy syn Jodi, zwykle zajęty sobą, czyli niepodobnie niż reszta stadła, czytał, co Majce bardzo odpowiadało. Niemniej smarkacz w ogóle jej nie dostrzegał i nie odpowiadał na pytania, szczególnie z gatunku: „co czytasz?”. Tego wieczoru, leżąc na kanapie przed wyłączonym telewizorem, zagłębił się w lekturze. Lola płakała, ale niezbyt intensywnie. Skrzypiało łóżko pod Stogiem Murzyńskim. Brad poszedł do łazienki wziąć prysznic. W ręczniku niedbale zakręconym na biodrach, węsząc przygodę, zszedł następnie za starszym bratem na dół. I nagle Wezuwiusz dał głos bez uprzedzenia. – Oddaj mi książkę! – zabrzmiało dramatycznie. I rezolutna odpowiedź – Po co ci teraz?\n– Bo będę czytał. Oddawaj natychmiast!\n– Zostaw mnie, nie będziesz czytał ani teraz, ani nigdy, bo nienawidzisz czytania.\n– Będę czytał! – krzyczał Brad.\nJackie Jr. wbiegł na piętro i zapadł w sypialni rodziców. Lola włączyła syrenę, więc Stóg Siana zamknął drzwi, odcinając od siebie i dziecka cyrk przemieszczający się teraz po całym domu. Brad wył tak, że poczerwieniał, a oczy wyszły mu z orbit.\n– Oddaaaaawaaaaj! – bezsilnie błagał, a Jackie, nieco wyższy i silniejszy, z całym spokojem unosił książkę wysoko i potrząsał nią nad głową. Na podjeździe wył pies. Jackie Jr. zamknął się w łazience, znudzony występami młodszego brata, i wtedy nastąpiło apogeum. Porzucony nieszczęśnik zgubił ręcznik i z gwizdkiem, ale nieco ukrytym pod obwisłym, obtłuszczonym brzuchem biegał, wyzywając. Majka stała bezradna i zawstydzona, a w końcu wystraszona, bo jego nieumyślny striptiz mógł wynikać z jej zaniedbania. Pokemon-Brad trząsł się, podskakiwał, czerwieniał i pocił, a z nim dygotało sadło, również zapuszczone w postaci biustu. Ale jeśli niezmiennie wcina pizzę, chlebki z serem, hot dogi i „waciane” buły? Jackie Jr. natomiast był chudy, nie chciał jeść pizzy – dziwne dziecko. Co za Amerykanin z niego wyrośnie, skoro na obiad zamawiano dla niego kanapkę?\nJackie Jr. uchylił drzwi od łazienki i pokazał uśmiechniętą gębę. – Hej tam, Brad, idź do swoich Pokemonów, są w sam raz dla ciebie – i drzwi zatrzasnął. Goły furiat zaczął taszczyć fotel na kółkach, aby wspiąć się i z framugi zdjąć zapasowy drut-wytrych do zamka. Majka krzyknęła –Ubierz się!\n– Ty mi nie będziesz rozkazywać – Brad odpyskował i dalej popychał fotel\n– Więc trzymaj mnie. – Nagle stanął, zdjął Majce miarę na trumnę i rozkazał – Daj mi ten klucz, ty tam dostaniesz!\n– Najpierw się ubierzesz. – Zza drzwi znów doleciało – Pokemooon! Pokeeeemon! – Brad ponownie dostał furii, ale już nie tak okropnej, widać zmęczony. Pobiegł do sypialni, niczym ranna wiewiórka zaskrzeczał, bo chyba na coś nadepnął. Prawdopodobnie zakładał portki, bo waliły drzwi od szafy ściennej, a potem, sądząc po dźwiękach, wyleciała szuflada na podłogę. Jackie Jr. tymczasem zmienił miejsce przestępstwa i na palcach pobiegł do gabinetu, tego, w którym nocowała Majka. Skulony między tamtejszym ołtarzem telewizyjnym a kanapą, czekał. Pokemon vel Brad odnalazł go bez trudu. Kotłując się, rozwalili łóżko polowe, stratowali rzeczy osobiste niani – pomocy domowej i lejąc wzajem, popędzili do salonu. Niebezpiecznie otarli się o prostokąt telewizora i zagładzie uległa zapomniana, plastikowa szklanka z różowym piciem. Kremową kanapę pokrył wzór z najlepszego okresu Jacksona Pollocka, a kilka kropel kończących projekt opadło na również kremową, o ton jaśniejszą wykładzinę dywanową. Drzwi do pokoju Stogu Siana i księżniczki niezmiennie trwały zamknięte. Kiedy dźwięki konfliktu przycichły, Majka usłyszała nieśmiałe kwilenie i dudniące lalanie.\nBiła od nich sroga powaga, bo uciekł znowu pies i został złapany przez znajomych z sąsiedniego osiedla.\nW niedzielę rano Majka z koleżanką Heleną pojechała na wycieczkę do polskiego kościoła w Orchard Lake. Lepsza msza niż niedzielne pozostanie w zasięgu rażenia rodziny. Po nabożeństwie parafialny polski obiad, zawiesisty i tłusty, znajomy, czyżby nawet podtrzymujący na duchu? Majka opowiadała – Tam zbyt długo nie dam rady. To dom wariatów.\n– Mówiłam ci, nie idź do dzieci, bo się wplączesz w nieustającą robotę, posprzątasz z jednej strony, a one nasypią płatków z drugiej. Popodbijają sobie oczy, a ty będziesz winna. Mówiłam, ale jesteś uparta i masz. Weź pieniądze za tydzień i odejdź.\n– Helena, płacą w poniedziałek, a poza tym tak jakoś nieładnie.\n– Ładnie. Oni wiedzą i chcą urwać tygodniówkę, bogacze zasrane. Nie przejmuj się nimi i ich dziećmi. Martw się o siebie. Gówniarzom nic nie będzie. Mają taką forsę, że mogą być pomyleni. A niań do tej królewny, zanim dorośnie, zmienią piętnaście.\n– Ale Kazia więcej niczego nie załatwi\n– Załatwi. Idź do starych ludzi. Posprzątasz raz na dwa tygodnie, ugotujesz, pojedziesz na zakupy i będziesz sobie robić manicure albo czytać te twoje książki.\nWolne popołudnie. Państwo „zabrało” wszystkie dzieci i „pojechało” do rodziców Jodi. Raczej do jej matki i ojczyma, bo tutaj również nastąpił w zamierzchłych czasach rozwód i z następnego stadła przyszedł na świat najmłodszy pół-brat Jodi o jakimś imieniu. Stóg Siana wystrojony w żółć siedział bezczynny w salonie z ikonostasem. Majka cichutko, aby pielęgniarka nie usłyszała, pobiegła tylnymi schodami do pokoju Jackiego Jr. i Erica, gdzie znajdował się komputer, aby w końcu po dwóch tygodniach milczenia napisać do Andrzeja Bogumiła.\nWiem, że zwątpiłeś, ale pracuję na zarwanym lotnisku w Tel Awiwie. Tutaj nawet pies ma szmergla. To duże, rozpuszczone, znerwicowane bydlę, pewnie po rozwodzie jego starych, którzy podobnie jego państwu mieli szczęśliwe liczne rodziny przeplatające się według tygodniowego harmonogramu. W podwójnych czy nawet potrójnych zestawach wymiennych dowolnie i w dodatku z pasierbami i pasierbicami własnymi oraz sióstr i braci. Bono – bo tak dźwięcznie nazwano półdiablę, uwielbiające świeże powietrze i wolne przestrzenie, które odzyskuje, dłubiąc podkop pod ogrodzeniem osadzonym w betonowej podstawie. Albo on jest wyjątkowym desperatem, albo murarze spieprzyli. Jest jeszcze prawdopodobieństwo, że jest skoligacony z Meksykanami dłubiącymi podkopy w celu dostania się do USA. Pozdrawiam, Majka\nps. znów kiedyś napiszę.\nPonownie czwartek. „Pan” wcześniej zabrał kije golfowe i tyle go widziano, a „pani” jeszcze nie wróciła z zajęć fizycznych. W ciszę wpadli troglodyci. Dwóch od Jodi, dwóch od Jackiego Sr. i ich czterech kolegów. Górował bas Erica, który przeszedł w kogucie pianie. Rozpierzchli się po domu. Trzaskały drzwi od lodówki, jogurty rozpryskiwały się na podłodze, odpakowany lizak, nie o tym smaku, którego chciano, przylgnął do granitu wyspy kuchennej. Płatki kukurydziane rozsypane, podeptane na pył, dopełniały scenerii. Pudło lodów sięgnęło świeżo zmytej podłogi. Dwóch obcych walczyło na górze, Maja zaaresztowała ich w osobnych pokojach, ale kiedy na dole wybuchła awantura o miejsce na kanapie, ci z góry dokonali ponownego gladiatorskiego zwarcia.\nZa pobojowiskiem wyrósł nagle rozjuszony pan domu. – Co się tutaj dzieje?! – ryknął. Tak działa porażenie prądem. Rozdygotany materiał paraludzki zamarł w zastanych pozycjach. Nareszcie prawdziwy negocjator. Dzieci zostały rozwiezione do domów, okazało się, że Pokemon urządził absolutnie dziką wycieczkę. Namówił gówniarzy z klasy niżej, aby z nim wysiedli. Tam dołączyli bracia przyrodni. Trudno się dziwić, że gdy matki nie zobaczyły swoich pociech wysiadających na właściwym przystanku, dostały histerii ze strachu. Kierowca też oberwał, bo niczego nie dostrzegł.\nPokemon został ukarany. Żadnych wycieczek, wizyt i odwiedzin z nocowaniem przez dwa tygodnie ani oglądania telewizji. Majka zastanawiała się nad egzekucją tej ostatniej kary, skoro w tym domu było więcej telewizorów niż pomieszczeń. Nawet w łazienkach zainstalowano małe przenośne pudełka, aby nie było nudno przy myciu zębów czy robieniu kupki.\nBrad protestował. Repertuar miał bogaty i brzmiał następująco – Jackie, jesteś niesprawiedliwy – do ojczymów i macoch zwracano się po imieniu – ja nic złego nie zrobiłem, niczego nie zniszczyliśmy, ani nie robiliśmy hałasu – łgał. – W ogóle nie muszę mieszkać z wami, wiesz o tym, mogę w każdej chwili odejść. – Jackie Sr. milczał i Majka założyłaby się, że nie miałby nic przeciwko wyprowadzce pasierba. Przynajmniej do czasu wybudowania nowego domu o wymiarach jeśli nie Wawelu, to pałacu w Wilanowie.\nW końcu wkroczyła rodzicielka i Pokemon lał łzy. Nagle zmiana, ojczym w jednej chwili niewinny. – Ona – Brad wycelował palcem w Majkę – ona nie chciała mi otworzyć łazienki – przypomniał sobie sobotnią awanturę.\nJodi wieczorem zapukała do gabinetu, gnąc dłonie, kłaniając się niemal po chińsku i tonąc w eufemizmach, rozpoczęła reprymendę. – Nie rozmawiałyśmy o tym w sobotę, bo było późno, a rano wyszłaś przed naszym przebudzeniem – zabrzmiała delikatna wymówka. – Brad powiedział, że nie chciałaś wpuścić go do łazienki. – Majka spokojnie odparła – Brad chciał odebrać książkę Jackiemu. Chciał się wspinać na fotel na kółkach i ja nie pozwoliłam. – Jodi wciągnęła powietrze. Majka nie dodała, że łazienek w tym domu jest tylko o kilka mniej niż telewizorów. Błyskotliwość nie wchodziła jednak w zakres jej obowiązków.\nNastępnego dnia Majka została dopuszczona do Loli. Zmieniła jej pieluchę i podała butelkę z płynnym gipsem. Murzyński Stóg zaanonsował, że odchodzi do następnej pracy. Miało być gruntowne szkolenie obsługi pieluchy, papu i lulu, tymczasem zakończyło się niemal studiami eksternistycznymi z łagodnym egzaminem.\nRankiem panna Lola zwykle leżała w wibrującym foteliku na środku wyspy kuchennej i nic nie zwiastowało końca świata z powodu odejścia Donny, która na odchodne spowita była w bluzkę wielkości namiotu wysokogórskiego drukowanego dla uciechy świstaków w misie, żółwiki i baloniki. Mama panienki przygotowywała w tym czasie dla szympansów kanapki z masłem orzechowym i dżemem lub czymś podobnym do mortadeli. Potem Lola przechodziła pod jurysdykcję niani i miała być karmiona za każdym razem, gdy stęknie, oraz godzinami noszona, lulana i husiana – czas na potrzebę naturalną niani nie został uwzględniony. Jeśli odłożyłoby się królewnę na sekundę, rozpoczęłaby koncert dziecka nieskończenie pokrzywdzonego, któremu porzucenie na minutę zostawi traumę do końca życia. Na piętrze należało puścić wodę w łazienkowej umywalce i pod prysznicem, aby uśpić księżniczkę.\nDwa dni po odejściu pielęgniarki Majka chciała uciekać.\nDzień zaczął się normalnie. Tata Jackie Sr. kołysał Lolkę przed wyjściem do pracy, Jodi majstrowała kanapki, a Majka właśnie sypała suche żarcie do miski psa, gdy do kuchni spadł z piętra z wigorem oddziału Indian Pokemon, powiewając prześcieradłem niczym transparentem.\n– Derren się znowu zesikał, zesikał, zesikał! – wył potępieńczo. Okrążył stół w jadalni, pobiegł do gabinetu, ale wrócił rozczarowany, nie mogąc niczego kopnąć czy wywrócić. Majka już tam nie mieszkała, a on o tym zapomniał. Popędził z powrotem na piętro.\nJackie Sr. starannie odłożył swoją księżniczkę w fotelik i w kilku susach dopadł schodów. Dom ogarnęła cisza, jakby ktoś pilotem wyłączył głos. Jodi odłożyła nóż upaprany dżemem i udała się za mężem.\nO szyby uderzył rzęsisty majowy deszcz, michigańska ulewa, bez uprzednich symptomów, pozwalających przewidzieć jej nadejście. Ściana wody, istna myjnia samochodowa, gdzie nie widać nic i nie słychać niczego oprócz szumu. Byłoby cudownie wybiec na taras, rozłożyć dłonie i wchłaniać najcudowniej miękką wodę w ciało i włosy, ale to na wolności. Z szumiącej ciszy powrócili rodzice i spłakany, ubrany do wyjścia Derren. Zniecierpliwiony tato popychał syna, który znów wygrał z nim samochodowe sam na sam.\nPrzestało padać. Deszcz nagle wygasł, słońce zadygotało w kropelkach wody i w oparach wędrujących natychmiast do nieba. Tęcza zachybotała za nowobogackim osiedlem bez drzew. Proste i prostackie domiszcza, pomimo starań dywersyfikacji fasad, krzyczały jednakowością. Trzy piętra, poddasze, główne wejście, podjazd. Obowiązkowo co najmniej trzy samochody w garażu. Najlepiej dwa mercedesy i jeden największy Lincoln Navigator do wożenia dzieci. Niewielkie ogrody zawierały ozdobną, usychającą z braku dbałości trawę, kamienie malowane na mokro i zaniedbane róże. Duże domy ze zbyt małymi basenami, aby popływać, bez cienia wiekowych drzew, pozbawione patyny starych pieniędzy.\nLola spała, dopóki rodzice nie zamknęli drzwi za sobą, zaprogramowany czujnik ich nieobecności działał bezbłędnie. Ciche kliknięcie zamka i oczka w pełni odemknięte, brzuszek naprężony, płucka na wdechu, kilka ostrzegawczych stęknięć i syrena włączona niczym w przypadku wzdęcia rozsadzającego maliznę albo ból uszek lub główka bolała od kataru. Majka zatem Lolkę na ramię i na piętro do łazienki, aby poodkręcać wodę. Pomogło. Lola włożyła paluszek do buzi, obserwowała świat. Majka spięta i obolała z jednej strony od karku po krzyż z powodu unoszenia ramienia pod główką niemowlaka maszerowała teraz korytarzem do tylnych schodów i z powrotem. Kojący szum zapewnia ciszę, ale dom pełen niespodzianek jedynie drzemie. Dźwięk zasuwania drzwi, głuchy tupot i przed Majką pies neurotyk, raptownie zmieniający kierunek pod ścianę. – Rany boskie! – Majka jęknęła – zapomniałam o tym pomyleńcu. Zabiją mnie, jak zobaczą, ale kto go wpuścił? Nikogo nie ma! – Wystraszona, ale do końca odpowiedzialna, nie pobiegła na dół z dzieckiem. Lolkę zaniosła do sypialni rodziców, gdzie mała natychmiast zaczęła płakać. Pies obleciał dom w tym czasie, sądząc ze śladów pozostawionych na jasnej wykładzinie dywanowej, trzykrotnie i w ten sposób pozbył się całego błota ze swoich łap. Zawinięte ucho ociekało brudną wodą, a drugie w tym czasie obijało białą ścianę. Majka niepewnie zeszła na dół. Koło kuchennej wyspy stał Pokemon i z blatu wcinał rozsypane płatki śniadaniowe.\n– Jestem gotowa, aby odejść natychmiast – zadecydowała Majka. Pokemon chyba usłyszał jej myśli. – Teraz cię Senior zwolni – wycedził, przymrużając jaszczurcze ślepka i sypiąc płatki do jamy gębowej. Spojrzał na blat z ukosa i z zastanowieniem uniósł rękę, nagle zmiótł nią całą zmiażdżoną kukurydzianą resztę na podłogę w kierunku przysychającego do podłogi kuchennej błota. – A ja się tym sakramencko zmartwię – pomyślała Majka. Wzruszyła ramionami. – Czy mówili, że zostaje w domu? Czy coś przeoczyłam? – Majka zostawiła Brada i poszła na tylne schody, skąd było bliżej do sypialni, gdzie leżała i wyła Lolka. Zadzwonił telefon, odebrał Pokemon, po czym przyleciał na piętro do sypialni rodziców ze słuchawką. Wrzask niemowlaka brzmiał dźwięcznie, co znakomicie było słychać przez telefon. Dzwoniła Jodi. – Przepraszam, zapomniałam powiedzieć, że Brad zostaje w domu, bo się źle czuje. Gdybyś mogła dać mu rosołu, bo chyba ma trochę podwyższoną temperaturę.\n– Skąd mam wziąć rosół?\n– Z puszki, są w szafie.\n– Oczywiście – odparła i pomyślała – idiotyczne pytanie. Oni nie znają nic innego oprócz zupek à la Andy Warhol.\nMajka wzięła fotelik i posadziła w nim Lolkę na środku korytarza. Przytaszczyła wiadro z wodą, szczotkę, ręczniki papierowe i zabrała się do szorowania wykładziny. Nie dała rady. Lolę należało nakarmić, Brada obsłużyć, psa wypuszczać i wpuszczać do domu. Jackie Sr. zastał usmarowane schody tylne i połowę górnego korytarza. Nie wiedziała, że w czasie deszczu ten, kto wpuszcza psa, ma obowiązek mycia łap. Brad natychmiast musiał Majkę przeprosić, choć wił się z obrzydzenia. Została wezwana kompania do usunięcia szkód.\nCzy odsiadka została zaliczona w całości, Majka nie dowiedziała się. W sobotnią noc, a raczej nad ranem, zjawiło się państwo u zaspanej Majki.\n~kawka: dobrze, że jesteś\nAndrzej Bogumił: Myślałem, że cię bachory zadusiły.\n~kawka: prawie, wczoraj w nocy „pani” w stanie niebezpiecznie chwiejnym w stosunku do jej bardzo wysokich koturnowych obcasów i ze źrenicami wielkości bulajów na Tytaniku, radosna jak skurwionek, w lansadach i pełna uśmiechów oraz jej bardziej skupiony małżonek stanęli u mych drzwi. On wcisnął mi jego tygodniówkę, a pani udała, że nie pamięta, że ma mi zapłacić resztę. Pragnęli, abym niezwłocznie opuściła z ich dom. Była godzina druga w nocy, Detroit i ja bez samochodu.\nAndrzej Bogumił: Znaczy, nie nadajesz się do takiej poniewierki, wracaj.\n~kawka: super, wracam, a ty dajesz mi zatrudnienie, pełny etat, bezpiecznie, sympatycznie, wyrozumiały boss.\nAndrzej Bogumił: coś znajdę.\n~kawka: zatem szukaj. Powodzenia. Ty znajdziesz, ja skończę rozwód i wtedy zobaczę, zjadę na stałe do pierwszej ojczyzny, którą uwielbiam miłością nieodwzajemnioną.\nAndrzej Bogumił: Wracaj, stąd też możesz dokończyć rozwód.\n~kawka: Nie! W Polsce babę, czyli mnie, sąd na spółkę z mężem (ciągle bieżącym) obskubią na cacy, tutaj nie muszę nawet do sądu iść, samo się załatwi, a on musi dać rekompensatę za wymówienie mi posady żony, niech nie podskakuje, bo założę sprawę o alimenty.\nAndrzej Bogumił: Nie przesadzaj z tym brakiem kobiecych przywilejów w Polsce, właśnie zmienili prawo.\n~kawka: ale mentalności nie zmienili, a teraz coś ci poopowiadam.\nAndrzej Bogumił: Wal.\n~kawka: państwo „miało” marihuanę, co nie jest wykroczeniem moralnym zbyt wielkim, ale listeczki były wręcz przeznaczone do odnalezienia, a na półce nieco trudniejszej, bo ja miałam kłopot, aby dosięgnąć, w pudle spoczywały pornosy gazetowe i filmowe. Narzędzia tortur: pejcz, kajdanki, sznury i skórzane wdzianka fantazyjnie powycinane. Na dnie znalazłam fotki pani domu, całującej się z inną ślicznotą, tylko że brunetą. A nowe dziecko państwa ma na imię Lola.\nAndrzej Bogumił: Śliczne imię, a one na golasa?\n~kawka: dzidziuś tak, a tobie jedno w głowie.\nAndrzej Bogumił: Oczywiście, chłop jazdem 🙂\n~kawka: rodzice maleńtasa nie kojarzą chyba, nie znalazłam tam ani jednej książki, tylko horrory, harlekiny i magazyny takie do gotowania, wycinanek i dekoracji na Halloween, dlaczego nie szkoda lasu ciąć? Wystarczy zabawy w nianię. Na zakończenie obsmarowali mnie, że nienawidzę dzieci. Mogę powiedzieć, że tamtych, owszem, nie lubiłam, ale zaraz nienawidzić… o, jeszcze nałgali, że paliłam papierosy, porąbało ich, właśnie pół roku mija bez dyma. Jutro pogadamy?