Zestaw Randka w ciemno - Giantmicrobes - wielkie mikroby\nTu jesteś: Strona główna » » Zestaw Randka w ciemno\nCzy jesteś fanem tej nowoczesnej instytucji niedopasowania jaką jest randka w ciemno? Cóż, złagodź swój strach przed spotkaniem z nieprzyjemnym, prymitywnym dziwakiem dzięki tej zabawnej kolekcji mikrobów. Gdy boisz się złapać infekcję od nieznajomego po prostu wróć do GIANTmicrobes i zakochaj się w tych uroczych, przytulnych mikroorganizmach!\nPudełko prezentowe "Randka w Ciemno" zawiera minibakterie: mononukleozę, trądzik, ból gardła, biegunkę i nieświeży oddech.\nMononukleoza jest wywoływana przez wirusa Epsteina-Barra. Ponad 95% populacji jest zarażone! Na szczęście większość ludzi łapie wirusa w bardzo młodym wieku, kiedy to objawy są często zbyt łagodne, aby można je było zauważyć.\nWiększość ludzi zaraża się wirusem w ciągu kilku tygodni - choć pocałunek na pożegnanie może potrwać nawet rok!\nPodczas gdy dorośli czasami cierpią na trądzik, prawie 100% populacji cierpi z powodu wybuchów w pewnym momencie ich młodości. Podobnie jak jedzenie w szkolnej stołówce, jest to po prostu nieprzyjemna część dorastania!\nPropionibacterium acnes to bakterie skórne w znacznym stopniu odpowiedzialne za ten stan. Zwiększona produkcja testosteronu w okresie dojrzewania powoduje, że gruczoły łojowe zwiększają produkcję tłustego sebum. Ponieważ P. acnes uwielbia sebum, rozmnaża się szybko w porach skóry, powodując zaczerwienienie, obrzęk i wiele zmian.\nOpryszczka jest wywoływana przez niektóre szczepy wirusa opryszczki pospolitej (HSV). HSV-1 zwykle powoduje opryszczkę. HSV-2 jest głównie odpowiedzialny za opryszczkę narządów płciowych. Słowo „opryszczka” (po grecku „pełzanie”) zostało użyte przez Hipokratesa 2500 lat temu, aby opisać rany, które pełzły po skórze podczas rozprzestrzeniania się.\nPo zarażeniu HSV-1 większość ludzi nigdy nie rozwija żadnych objawów. Niektóre czynniki, które mogą wywoływać opryszczkę, to zmęczenie, stres, osłabiony układ odpornościowy, nadmierne nasłonecznienie i obrażenia warg. Powodzenia, unikając ich, zanim sprawy staną się przerażające i brzydkie.\nInfekcje bakteryjne są jedną z najczęstszych przyczyn biegunki, a Campylobacter jest jednym z najczęstszych winowajców.\nPodstawową trudnością medyczną związaną z biegunką - pomijając dyskomfort - jest znaczna utrata płynów, nie mówiąc już o utracie soli i minerałów, które są niezbędne do utrzymania normalnego zdrowia organizmu.\nWiele osób uważa, że nieświeży oddech lub cuchnący oddech są spowodowane przez gaz wydobywający się z żołądka - szczególnie po jedzeniu cebuli lub pikantnych potraw. W rzeczywistości większość przypadków jest spowodowana przez drobnoustroje, takie jak Porphyromonas gingivalis.\nOd trzystu do czterystu rodzajów drobnoustrojów zwykle znajduje się w ludzkich ustach. Większość jest nieszkodliwa. Ale kilka produkuje „lotne związki siarki”.\nCena: 98.00 PLN Zamawiana ilość Dodaj do koszyka >


Członkini Pussy Riot ogłasza strajk głodowy!\nWiadomości24 » Wydarzenia » Świat » Członkini Pussy Riot ogłasza strajk głodowy!\nData dodania: 2013-09-24 16:06\nNadieżda Tolokonnikowa głodując protestuje przeciw warunkom niewolniczej pracy w rosyjskim więzieniu. Twierdzi też, że za kratami doświadcza gróźb pozbawienia życia.\n23-letnia Tolokonnikowa w liście do mediów przedstawiła tragiczny obraz swojej sytuacji w kolonii karnej nr 14 w Mordowii. Według jej relacji warunki dorównują dawnym obozom pracy. Kobiety są zmuszane do pracy nawet 18 godzin na dobę, przy tylko 4 godzinach snu. Regularnie są też ofiarami poniżających praktyk i znęcania się. W jej liście do mediów można też przeczytać, że kobiety są bite za najmniejsze przewinienia, pozbawione jedzenia, wody i dostępu do toalety. Opisuje też upokarzające zdarzenie, gdy miały pracować cały dzień w szwalni nago. Ciężko uwierzyć, że to Europa w XXI wieku.\nJak poinformowała, część kobiet nie jest w stanie znieść tego poniżenia i dokonuje samookaleczeń. "Żądam, byśmy były traktowane jak ludzie, nie jak niewolnice" - napisała Tolokonnikowa w liście. Osadzone mają być izolowane od artystki i podburzane przeciw niej. Jedna kobieta miała zostać ukarana za picie z Tolokonnikową herbaty.\nNadieżda Tolokonnikowa trafiła do kolonii karnej za występ w moskiewskiej cerkwi w 2012 r. Przewinieniem, za które dostała karę 2 lat pozbawienia wolności, było zaśpiewanie z zespołem piosenki „Bogurodzico, przegoń Putina”. Odmówiła przyjmowania posiłków i wykonywania pracy, dopóki nie zostanie przeniesiona do innego więzienia. Chce zwrócić uwagę mediów na poniżanie kobiet i zerowy szacunek do człowieka w tym zakładzie karnym. Dodała też, że śmiercią groził jej strażnik więzienia w Mordowii, "podpułkownik Kuprianow".\nTolokonnikowa twierdzi, że poskarżyła się Kuprianowowi na warunki pracy. - Z pewnością nie będziesz się czuła więcej źle, ponieważ w zaświatach nigdy nie jest źle - miała usłyszeć w odpowiedzi. "Wiem, że podejmuję radykalny krok, ale jestem całkowicie pewna, że to jedyna droga do wydostania się z tej sytuacji" - napisała, uzasadniając decyzję o głodówce\nArtystka napisała też osobny list do prokuratury i władz więzienia, w którym złożyła wniosek o wszczęcie postępowania w związku z groźbami Kuprianowa.\nJak podkreśla agencja AP, do tej pory Tolokonnikowa podchodziła do uwięzienia "ze stoickim spokojem". W listach opisywała różnice zdań pomiędzy nią a władzami więzienia, jednak nigdy nie uderzała w tak alarmujący ton.\nWładze więzienia przyznały, że otrzymały informację o strajku głodowym. Zapewniły też, że osadzona pracuje na 8-godzinnych zmianach, i nie są na nią nakładane żadne dodatkowe obowiązki. Jej oskarżenia mają jednak zostać zbadane w wewnętrznym śledztwie.\nTagi: tolokonnikowa Nadieżda Tołokonnikowa


Anna - Samodzielny Publiczny Zakład Terapii Uzależnień i Współuzależnienia\nMoja spowiedź na koniec.\nPamiętam dzień, kiedy przyszłam tu po raz pierwszy.\nWeszłam do sekretariatu, płakałam tak bardzo, że nie mogłam z siebie wydobyć słowa. Łzy kapały mi na kontuar, ktoś do mnie podszedł, a ja tylko kiwałam głową: tak coś złego dzieje się w mojej rodzinie; tak pije; tak mogę się umówić na spotkanie, mam czas; tak niczego mi już nie trzeba.\nPierwsza wizyta u terapeutki to tłumaczenie, że pewnie wyolbrzymiam swoje problemy i picie partnera a pomoc pewnie przyda się komuś innemu bardziej niż mnie.\nTo poczucie, że jestem tu trochę nie na miejscu towarzyszyło mi bardzo długo, teraz wiem, że kurczowo trzymałam się świata iluzji, w którym żyłam i który stworzyłam z pijącym partnerem. Im bardziej ja kontrolowałam ile, kiedy i jak pije, chowałam alkohol, wymuszałam trzeźwość, tym bardziej on pił…\nBył bunt, kiedy „na grupie” oglądaliśmy filmy prof. Mellibrudy i dowiadywaliśmy się, jak to pijącemu bywa źle i jaka to straszna, przewlekła, czasem śmiertelna choroba ten alkoholizm. Im bardziej ja stawałam sie umęczona ofiarą, tym bardziej on stawał się agresorem, żeby nie użyć innego słowa.\nChory chocholi taniec-na sznureczkach wiszą sobie połączone ze sobą pajacyki, jeśli jeden drgnie, to reszta drga w tym samym rytmie całkiem bezwolnie; a jakby tak zakłócić rytm tego pierwszego i wyrwać się z tego chocholego tańca..?\nWtedy nadszedł przełom. Jak światło pada na hologram, który wydaje się być tylko srebrną nalepką, choć tak naprawdę rozbłyskuje tysiącem barw i ukazują się warstwy i kształty, których wcześniej nie widać a każdy ruch powoduje ukazywanie się kolejnych . Tak ja zrozumiałam sens mojej terapii. Zdałam sobie sprawę, że to ja jestem w stanie zakłócić ten chory układ i nawet mam do tego prawo. I mam prawo do mozolnej pracy nad sobą, do wychodzenia z roli ofiary i bolesnego uświadamiania sobie, że ta rola była… wygodna bo znana a nowa jest trudna bo inna i…obca.\nI było też przebaczenie. Sobie, jemu, matce i zmiana. Nie przeszłości, bo to nierealne, ale tego, na co mam wpływ teraz, na to, co czuję teraz ja -dorosły we mnie. Choć ten dorosły, jeszcze słabiutki, niepewny swego, ale obecny, odkryty na nowo-mój potencjał, moje Ja w oderwaniu od tego, czy ktoś ma zły humor czy dobry, wypił za dużo czy za mało, działam mu na nerwy czy nie.\nKiedy przyszłam tu po raz pierwszy chciałam zmiany życia na lepsze dla mojej córeni, dla tego małego człowieczka, któremu się czasem przyglądam, jak śpi i zastanawiam się :”skąd się to cudeńko wzięło?” Teraz wiem, że chciałam tej zmiany dla tego dziecka, dla którego jestem mamą, ale przede wszystkim dla dziecka, które jest we mnie. Po to, by je utulić, ukochać, pozwolić, żeby dorosło, zmężniało i stało się świadomym swej wartości człowiekiem. Po to, by móc bez wstydu patrząc sobie w oczy zapytać :”skąd się to cudeńko wzięło?”\nDużo pracy jeszcze przede mną. Odkrywania siebie, umacniania swojego Ja, nieodkładania życia na później, czekania czy ktoś będzie trzeźwy czy nie. To mnie właściwie już nie obchodzi. O dziwo, czyjeś picie było pretekstem do mojej zmiany i mogę mu tylko podziękować, bo nigdy nie zdecydowałabym się na terapię, gdybym żyła w normalnym związku.\nJestem dobrej myśli. Jestem na drodze, z której nikt już mnie nie zepchnie, nie zastraszy, ani nie wmówi mi, że mam wrócić do tego, co było.\nDziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do mojego zdrowienia : dziewczynom z grupy, terapeutkom a zwłaszcza Magdzie Gołackiej-Brzostowskiej za trzeźwe /nomen, omen/ prowadzenie przez meandry terapii, Ewie Woźnicy, Ewie „Kuczynie”. Dziękuję z całego serca.


Urząd Miasta i Gminy Chorzele Telefony alarmowe\nStrefa gospodarcza w Chorzelach najlepiej urządzonym terenem inwestycyjnym w Polsce.\nPodstrefa Przasnyskiej Strefy Gospodarczej w Chorzelach zwyciężyła w VII edycji Ogólnopolskiego Konkursu „Grunt na Medal 2016”. W latach ubiegłych finalistą tego konkursu była również Strefa w Sierakowie k/Przasnysza. Powiat Przasnyski jest pierwszym polskim powiatem w historii Konkursu, którego tereny inwestycyjne zostały uznane przez ekspertów za najlepsze w kraju. Finaliści mogą liczyć na szczególną promocję swoich terenów zarówno przez stronę rządową, jak również Polską Agencję Informacji i Inwestycji Zagranicznych i jej agendy.\nStatuetkę oraz dyplom podczas uroczystej gali poprowadzonej w dniu 20 października przez Tomasza Ziemca odebrał w Warszawie, w hotelu Polonia Palace, z rąk wiceministra rozwoju oraz prezesa PAIiIZ starosta przasnyski Zenon Szczepankowski.\nW latach ubiegłych finalistą tego konkursu była również Strefa w Sierakowie k/Przasnysza. Tym razem, to zbudowana w roku 2015 Strefa Chorzelska została uznana przez Polską Agencję Informacji i Inwestycji Zagranicznych przy honorowym patronacie Ministerstwa Rozwoju i Związku Województw RP za najlepiej przygotowany obszar dla inwestorów na Mazowszu, a w swojej kategorii również w kraju.\nObie strefy: przasnyska i chorzelska znajdują się w ścisłej czołówce polskich obszarów inwestycyjnych, przygotowanych przez samorządy dla inwestorów małych, średnich i dużych.\nTOP 16. Najlepsze grunty inwestycyjne w Polsce 2016.\n1. Przasnyska Strefa Gospodarcza w Chorzelach – pow. 93,77 ha – własność: powiat przasnyski woj. mazowieckie\n2. Teren Górzec – pow. 90,25 ha – własność: gmina Strzelin - woj. dolnośląskie\n3. Teren Płużnica – pow. 3,9 ha – własność: gmina Płużnica – woj. pomorskie\n4.Teren Zamość – pow. 4,20 ha – własność: miasto Zamość - woj. lubelskie\n5. Teren Witnica – pow. 2,31 ha –własność: gmina Witnica - woj. lubuskie\n6. Miejska Strefa Gospodarcza w Sieradzu – 5,4 ha – własność: miasto Sieradz – woj. łódzkie\n7. Boheńska Strefa Aktywności Gospodarczej – pow. 4,2 ha – własność: miasto Bochnia - woj. małopolskie\n8. Teren Krapkowice – pow. 6,57 ha – własność: gmina Krapkowice – woj. opolskie\n9. Teren Krosno-Lotnisko – pow. 2,15 ha – własność: miasto Krosno – woj. podkarpackie\n10. Tern Białystok – pow. 2,08 – własność: miasto Białystok – woj. podlaskie\n11. Teren PCL Gdańsk – pow. 4,5 ha – własność: miasto Gdańsk – woj. pomorskie\n12. Teren Zabrze – pow. 10,98 ha – własność: miasto Zabrze – woj. śląskie\n13. Teren Końskie – pow. 9,11 ha – własność: miasto i gmina Końskie – woj. dolnośląskie\n14. Teren Tomaszkowo – pow. 13,80 ha – własność: gmina Stawiguda - warmińsko – mazurskie\n15. Teren Barczygłów – pow. 3,07 ha – własność: gmina Stare Miasto – woj. wielkopolskie\n16. Teren Białogard – pow. 28,61 ha – własność: miasto Białogard – woj. zachodniopomorskie\nZespół Kalina i Maria Weronika Kmoch – to tegoroczni laureaci Kurpików z terenu powiatu przasnyskiego. Doceniono ich za pracę na rzecz promowania Kurpiowszczyzny.\nTancerze zespołu Kalina gdziekolwiek się pojawią budzą zachwyt. Są energiczni, radośni i uśmiechnięci. To mieszanka wybuchowa, której trudno się oprzeć. Kalina ma to coś! Co to takiego? Czy jest to może moment kiedy w tańcu chwytają się za ręce? Albo kiedy pokrzykują tupiąc o podłogę? Czy raczej chwila w której rzucają sobie w tańcu zalotne spojrzenia? Jedno jest pewne: między nimi aż iskrzy. Widać, że to miłość do tańca. Tę pasję doceniono po raz kolejny, tym razem podczas przyznawania Kurpików, czyli nagrody Mirosława Grzyba, prezesa Związku Kurpiów. Nagroda wręczana jest za ochronę dziedzictwa kulturowego, budzenie tożsamości i pracę na rzecz wszechstronnego rozwoju regionu kurpiowskiego.\nPodczas uroczystej gali zorganizowanej 4 kwietnia nagrodzono dwanaście osób i instytucji. Jedną z nagród za promowanie regionu otrzymała Maria Weronika Kmoch, stypendystka powiatu przasnyskiego. Laureatka jest studentką II roku studiów magisterskich w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Wychowała się w Jednorożcu. Hobbistycznie zajmuje się badaniem historii Kurpiów oraz powiatu przasnyskiego. Prowadzi blog „Kurpianka w wielkim świecie”. Jest laureatką programów stypendialnych, m.in. Fundacji Jolanty i Leszka Czarneckich. Otrzymała Medal im. Stanisława Ostoi-Kotkowskiego. Była prelegentką na wielu konferencjach. Jest entuzjastką i miłośniczką historii Kurpiów. Napisała książkę pt. „Kapliczki, figury i krzyże przydrożne w gminie Jednorożec”, która została wydana dzięki wsparciu Starostwa Powiatowego w Przasnyszu.\nSesja Rady Miejskiej\nJednym z gości podczas ostatniej sesji Rady Miejskiej w Chorzelach był Zenon Szczepankowski. Starosta opowiadał o planach dotyczących chorzelskiej strefy gospodarczej. Radni pytali między innymi o inwestorów oraz specyfikę firm, które niedługo powstaną w Chorzelach (więcej o tym na stronie 10).\nW czasie sesji głos zabrała także Beata Szczepankowska. Przedstawiła ona radnym sprawozdanie ze swojej działalności w ostatnim czasie. Radni otrzymali też do wglądu sprawozdanie z zadań wykonywanych przez chorzelski ZGKiM w 2015 roku. Jednym z gości była także Elżbieta Kobus (dyrektor Żłobka Miejskiego w Chorzelach), która zaprezentowała roczne sprawozdanie z działalności prowadzonej przez siebie placówki. Swoją pracę w minionym roku podsumowała także Grażyna Wałpuska (dyrektor Klubu Dziecięcego w Chorzelach). Radni mieli także okazję poznać szczegóły z realizacji programu profilaktyki i rozwiązywania problemów alkoholowych oraz programu przeciwdziałania narkomanii na terenie gminy w 2015 roku.\nPodjęto też kilka uchwał, między innymi w sprawie wieloletniej prognozy finansowej gminy Chorzele na lata 2016-2028, zmiany uchwały budżetowej na 2016 rok oraz przystąpienia do sporządzenia zmiany studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Chorzele. Radni zdecydowali także o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla części obrębu ewidencyjnego Rapaty Sulimy i Bogdany Wielkie. Rozpatrywano także skargę na działalność dyrektora Publicznej Szkoły Podstawowej w Krukowie.\nAnkiety dotyczące gazownictwa, szkody w uprawach rolnych i organizacja transportu publicznego – to tylko kilka tematów podejmowanych na spotkaniu sołtysów w Urzędzie Miasta i Gminy.\nW spotkaniu uczestniczyło 42 sołtysów. Mieli oni okazję porozmawiać z przedstawicielką Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa oraz poznać ofertę Banku Spółdzielczego w Przasnyszu. W spotkaniu uczestniczyła także Beata Szczepankowska, która przedstawiła zebranym informacje ze swojej pracy w ostatnim czasie. Każdy z sołtysów mógł także zadać dowolne pytanie, czy też dopytać o sprawy swojego sołectwa. Za pośrednictwem sołtysów zostały przekazane ankiety do poszczególnych wiosek. Dotyczą one gazownictwa na terenie gminy Chorzele. Pracownicy urzędu przypomnieli także o obowiązujących przepisach dotyczących utrzymania porządku i czystości na terenie gminy. Sołtysi mogli też dowiedzieć się na czym polegać będzie projekt budowy systemu wczesnego ostrzegania przed zjawiskami katastrofalnymi na terenie gminy Chorzele. W ramach systemu zbudowana będzie gminna sieć syren alarmowych wraz z wyposażeniem.\nW czasie spotkania sołtysi dowiedzieli się także, jakie szkody z powodu mrozów ponieśli w tym roku rolnicy z terenu gminy i w jaki sposób mogą ubiegać się oni o odszkodowanie. Głos zabrał także Rafał Gotowiec z Zakładu Gospodarki Komunalnej i Mieszkaniowej w Chorzelach. Odpowiadał on na pytania sołtysów i notował informacje na temat problemów w poszczególnych wioskach (np. wywóz śmieci, wyrównywanie dróg). Zebrani dowiedzieli się również na czym ma polegać organizacja gminnego transportu publicznego na terenie gminy. Przedstawione zostały także informacje na temat wznowień granic i rozgraniczeń nieruchomości.\nNowa inwestycja w gminie Chorzele\nMieszkańcy Miasta i Gminy Chorzele mogą korzystać z nowej drogi i chodnika w Krzynowłodze Wielkiej. Dzięki tej inwestycji znacznie poprawi się komfort i bezpieczeństwo na drodze wojewódzkiej nr 616.\nW sobotę 9 kwietnia odbyło się uroczyste oddanie inwestycji pod nazwą „Budowa chodnika i drogi w ciągu DW nr 616 Rembielin – Grudusk – Ciechanów w miejscowości Krzynowłoga Wielka”. Inwestycja została sfinansowana przez Adama Struzika, Marszałka Województwa Mazowieckiego. Realizacja inwestycji prowadzona była przez Mazowiecki Zarząd Dróg Wojewódzkich w Warszawie w porozumieniu z samorządem Miasta i Gminy Chorzele.\nProjekt budowlany został wykonany i sfinansowany przez gminę Chorzele. Na ten cel przeznaczono ponad 60 tys. zł. Nadzór i realizację projektu sprawował Rejon Drogowy Ciechanów Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich w Warszawie. Przeznaczono na ten cel 1.595.392,60 zł brutto. Prace terenowe prowadzone były od 13 sierpnia 2015 do 20 listopada 2015. Dzięki zrealizowanej inwestycji znacznie poprawi się komfort i bezpieczeństwo w ruchu drogowym i komunikacji pieszych na terenie gminy Chorzele.\nW sobotniej uroczystości wzięli udział: Adam Struzik (Marszałek Województwa Mazowieckiego), Zenon Szczepankowski (Starosta Powiatu Przasnyskiego), Beata Szczepankowska (Burmistrz Miasta i Gminy Chorzele), Renata Drążewska (Dyrektor Rejonu Drogowego Ciechanów Mazowieckiego Zarządu Dróg Wojewódzkich), Krzysztof Milewski (przewodniczący Rady Miejskiej), radni, sołtysi, pracownicy Urzędu Miasta i Gminy Chorzele oraz kierownicy jednostek samorządowych. Nie zabrakło także Anny Gumkowskiej i Jana Dulaka, którzy są właścicielami zabytkowego dworku w Krzynowłodze Wielkiej i zabiegają o jego powrót do świetności.\nW sobotni poranek goście zebrali się przed budynkiem Zespołu Szkół w Krzynowłodze Wielkiej. Następnie rozpoczął się przemarsz Miejskiej Młodzieżowej Orkiestry Dętej wraz z gośćmi i mieszkańcami Krzynowłogi Wielkiej na miejsce przecięcia wstęgi. Krótki opis inwestycji przedstawiła Beata Olber – Pawłowska z Urzędu Miasta i Gminy w Chorzelach. Po przecięciu wstęgi inwestycja została uroczyście poświęcona. O podniosły nastrój zadbała Miejska Młodzieżowa Orkiestra Dęta, za którą goście przemaszerowali do budynku Zespołu Szkół. Głos zabrała Beata Szczepankowska. Doceniła ona wkład Adama Struzika i złożyła mu podziękowania za sfinansowanie inwestycji oraz troskę, wrażliwość i zaangażowanie w realizację potrzeb mieszkańców Miasta i Gminy Chorzele. Podziękowania otrzymali także: Renata Drążewska, Zenon Szczepankowski, Sylwester Stolarczyk i Elżbieta Tomaszewska.\nGoście mieli okazję wysłuchać wystąpienia Adama Struzika, który podkreślił rolę samorządu powiatu w zdobywaniu środków unijnych i szeroko pojmowanym rozwoju północnego Mazowsza. Z kolei Zenon Szczepankowski docenił pracę marszałka, który zabiega o zrównoważony rozwój Mazowsza i owocną współpracę z powiatem przasnyskim oraz gminami z tego terenu.\nW czasie uroczystości wystąpił także Zenobiusz Jeliński (sołtys Krzynowłogi Wielkiej). Docenił on pracę Beaty Szczepankowskiej oraz władz samorządu województwa, powiatu oraz pracowników Urzędu Miasta i Gminy. Goście z ciekawością wysłuchali także prezentacji przygotowanej przez właścicieli zabytkowego dworku mieszczącego się w Krzynowłodze Wielkiej. Anna Gumkowska opowiedziała o planach dotyczących dworku i terenu dookoła niego. Będzie to miejsce, które z pewnością przyciągnie miłośników dawnej architektury i tych, którzy cenią sobie odpoczynek na łonie natury.\nZaplanowano także występ utalentowanych uczniów Zespołu Szkół w Krzynowłodze Wielkiej i niezawodnej jak zwykle Miejskiej Młodzieżowej Orkiestry Dętej pod batutą Sylwestra Stolarczyka. Po części oficjalnej goście zostali zaproszeni na herbatę.\nPowstanie świetlica w Zdziwóju Starym\nNiedługo mieszkańcy Zdziwója Starego będą mogli korzystać z nowoczesnego budynku świetlicy. To już kolejny tego typu obiekt, jaki zostanie wybudowany z inicjatywy Miasta i Gminy Chorzele. Założenie jest proste: każda wioska powinna mieć swoją przestrzeń do działania. Takim miejscem ma być właśnie świetlica.\n– Tego typu miejsca są potrzebne w każdej wiosce. Dzięki nim mieszkańcy mają swoje miejsce spotkań. To przestrzeń do wspólnych rozmów, spotykania się różnych grup społecznych i integracji całej wioski – stwierdziła Beata Szczepankowska.\nW czwartek, 10 marca w Urzędzie Miasta i Gminy w Chorzelach odbyło się spotkanie w sprawie podpisania umowy na wykonanie dokumentacji projektowo – kosztorysowej na budowę świetlicy w Zdziwóju Starym. W spotkaniu wzięli udział: Piotr Świrzyński (wykonawca z biura projektowego), Beata Szczepankowska (burmistrz Chorzel), Tomasz Kask (prezes OSP w Zdziwóju Starym) i Józef Sylwestrzak (naczelnik OSP w Zdziwóju Starym).\nTeraz wykonawca musi uzyskać wszystkie niezbędne uzgodnienia i zezwolenia, wymagane przez przepisy prawa budowlanego. Potrzebne będzie m.in. wykonanie badań geotechnicznych i opracowanie wszelkich projektów, jakie będą potrzebne aby uzyskać decyzję pozwolenia na budowę.\nPiotr Świrzyński w ramach umowy zobowiązał się do wykonania projektu architektoniczno – konstrukcyjnego oraz projektu wewnętrznych instalacji elektrycznych, sanitarnych, centralnego ogrzewania i wentylacyjnych. Ma też za zadanie przygotować projekt wewnętrznych instalacji monitoringu, komputerowych i alarmowych. Wymagana będzie także szczegółowa specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót, kosztorys inwestorski oraz szczegółowy przedmiar robót dla poszczególnych branż.\nChorzele XXI wieku\nNowoczesne, funkcjonalne i przyciągające uwagę – takie ma być centrum Chorzel za kilka lat. Mieszkańcy będą mogli korzystać z amfiteatru, pasaży z częścią usługowo –rekreacyjną, ale także tzw. „inkubatora przedsiębiorczości”. To tylko część planów dotyczących centrum Chorzel.\n– Chciałabym stworzyć centrum Chorzel z XXI wieku, które pewnymi elementami nawiązywałoby do kultury kurpiowskiej. Będzie to wizytówka naszego miasta wobec której nie da się przejść obojętnie. Nowy wizerunek Chorzel powinien przyciągać uwagę zarówno turystów, jak i mieszkańców – twierdzi Beata Szczepankowska, burmistrz Chorzel.\nSpotkanie w sprawie projektu miejscowego zagospodarowania centrum Chorzel odbyło się pierwszego marca w tutejszym Urzędzie Miasta i Gminy. Przy wspólnym stole zasiedli: Beata Szczepankowska (burmistrz Chorzel), Zenon Szczepankowski (starosta przasnyski), Łukasz Kowalski, Paweł Góra oraz Grzegorz Ziętek (zespół architektoniczno – urbanistyczny), Agnieszka Opalach i Radosław Szydlik (pracownicy Referatu Rozwoju Miasta i Gminy Chorzele).\nPodczas spotkania omówiono szczegóły dotyczące projektu. Dziś już wiadomo, że założenia planu są bardzo proste – centrum Chorzel ma być przyjazne i funkcjonalne dla mieszkańców. Planowane w centrum miasta budownictwo wielorodzinne zakłada możliwość zorganizowania różnych usług czy handlu. Chodzi o to aby mądrze połączyć część mieszkalną z usługową, z korzyścią dla wszystkich.\n– Zależy mi na tym aby Chorzele były coraz piękniejsze, a przy tym otwarte na potrzeby mieszkańców. Każda ze sfer życia jest ważna, zarówno jeśli chodzi o budownictwo wielorodzinne, jak i o sferę handlowo-usługową – stwierdził Zenon Szczepankowski.\nInkubator dla przedsiębiorców\nZ myślą o chorzelanach ma powstać tzw. inkubator przedsiębiorczości w centrum miasta. Ułatwi on pracę tym, którzy do tej pory sprzedawali swoje produkty na ulicy, w deszczu czy na mrozie. Inkubator przedsiębiorczości to po prostu organizacja, która wspiera osoby prowadzące małe i średnie przedsiębiorstwa. W ramach takiego inkubatora powstanie specjalny budynek przeznaczony dla osób zajmujących się handlem. Dodatkowo będą one mogły skorzystać z pomocy w zakresie doradztwa, księgowości i prawa. Tego typu inkubatory działają w kilkudziesięciu miastach Polski. Wspierają one małych i średnich przedsiębiorców, tworząc im warunki przyjazne dla handlu; a w przypadku osób planujących własną działalność – pomagają pozyskiwać pieniądze na rozwój swojej firmy. W ramach inkubatora można np. współpracować z organizacjami krajowymi i zagranicznymi o podobnym profilu działania.\nCo się zmieni w centrum?\nW planach Urzędu Miasta i Gminy jest budowa nowej siedziby Ośrodka Upowszechniania Kultury z krytym amfiteatrem. Ma to być miejsce sobotnich czy niedzielnych spotkań, w czasie których będzie można wysłuchać koncertu np. Miejskiej Młodzieżowej Orkiestry Dętej czy też występów lokalnych artystów. Zgodnie z koncepcją urbanistów, w pobliżu ma powstać park rekreacyjny z tzw. małą architekturą. W upalne dni mieszkańcy będą mieli okazję odpocząć w altance, na ławeczce albo ochłodzić się przy mini fontannie.\nProfesjonalny zespół pracuje nad planami nowoczesnego centrum na miarę XXI wieku. Architekci i urbaniści tworzący plan, chcą jednocześnie nawiązać pewnymi elementami zabudowy do kurpiowszczyzny (np. elementy drewniane). Ma to być „złoty środek” pomiędzy nowoczesnością a tradycją. Uroku z pewnością doda soczysta zieleń zręcznie wkomponowana w elementy nowoczesnej zabudowy. Z myślą o mieszkańcach planowany jest specjalny pasaż ze szklanym zadaszeniem (z częścią usługowo – rekreacyjną).\nUrbaniści zaproponowali utworzenie nowych dróg i rond. Dzięki temu poruszanie się po mieście będzie bezpieczniejsze i łatwiejsze. Miasto i Gmina Chorzele starać się będzie o zgodę i wsparcie przy utworzeniu dwóch nowych rond. Pierwsze z nich ma powstać na skrzyżowaniu ul. Grunwaldzkiej z ul. Zarębską, kolejne zaś dotyczy ul. Grunwaldzkiej i ul. Witosa. Tego typu rozwiązania sprawdzają się między innymi w Przasnyszu czy Ostrołęce. W przypadku Chorzel ronda pomogą spowolnić ruch w centrum miasta, a tym samym zwiększyć bezpieczeństwo. Projektowane są też nowe drogi, po to aby odciążyć istniejącą już sieć dróg miejskich i ułatwić poruszanie się kierowców.\nTrwają prace zespołu architektoniczno – urbanistycznego. Specjaliści przygotowują wizualizację, która będzie dostępna dla mieszkańców miasta i gminy Chorzele. Każdy będzie miał okazję zobaczyć z bliska plany miejscowego zagospodarowania dla terenu skoncentrowanego centrum miasta.\nW wyznaczonym przez urząd terminie zostanie zorganizowane spotkanie dla mieszkańców. Odbędzie się ono w formie publicznej dyskusji nad przyjętymi w planie rozwiązaniami. Głosy i opinie mieszkańców mają znaczenie i są brane pod uwagę podczas prac zespołu architektoniczno – urbanistycznego. Ostateczną decyzję podejmą radni podczas sesji na której uchwalany będzie miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego.\nWizytówka pełna wdzięku\nUrokliwi, stylowi, z błyskiem w oczach – tak prezentują się młodzi muzycy z Miejskiej Młodzieżowej Orkiestry Dętej w Chorzelach. Z początku mało znani, dziś rozpoznawalni w całym powiecie. Rozwijają się w błyskawicznym tempie. Takiej wizytówki Chorzel można tylko pozazdrościć.\nWchodzą na scenę. Widać ich z daleka. Lśniące instrumenty, perfekcyjnie skrojone stroje dopięte na ostatni guzik. Wszystkie oczy skierowane są na nich. Wzrok przyciąga mała klarnecistka Amelka Pietrzak. Ma dopiero osiem lat, ale gra jakby ćwiczyła drugie tyle. Nazywana jest w orkiestrze „naszą gwiazdeczką”. Niedaleko niej siedzą najstarsi członkowie: Andrzej Rzeżuchowski i Andrzej Nieliwodzki, którzy zaczynali swoją grę podobnie jak Amelka – przed laty w dawnej chorzelskiej orkiestrze. To właśnie oni zgłosili się na próbę kiedy usłyszeli jeden z pierwszych występów orkiestry pod batutą kapelmistrza Sylwestra Stolarczyka. Na chwilę przed występem wszyscy z uwagą i skupieniem patrzą na kapelmistrza. Ten podnosi buławę i delikatnie otwiera usta. Raz! Dwa! Trzy! I płynie już dźwięczna muzyka… Słuchacze są zachwyceni. Niektórzy robią zdjęcia, inni przytupują albo nucą pod nosem. Orkiestra gra z niezwykłą lekkością i finezją. Młodzi muzycy przypominają dźwięczne ptaki, która bawią się swoją grą. Taki efekt trzeba było jednak wypracować podczas wielogodzinnych prób w zaciszu Ośrodka Upowszechniania Kultury w Chorzelach.\nNa czele takiego sukcesu stoi młody, zdolny i ambitny mężczyzna – Sylwester Stolarczyk. To kapelmistrz jakich mało. Swoim zapałem zaraził kilkadziesiąt osób z miasta i gminy Chorzele. Dzięki niemu tutejsza orkiestra przyciąga osoby w różnym wieku. Wszystkich łączy miłość do muzyki.\n– Mam 26 lat i pochodzę z Rostkowa. Ukończyłem studia licencjackie i staram się zdobyć tytuł magistra. Uczęszczam także na podyplomowe studia z pedagogiki. Zamiłowanie do muzyki odziedziczyłem w genach, ponieważ mój śp. dziadziuś był długoletnim organistą. Następcą dziadka był mój śp. cioteczny brat Krzysztof. Teraz to właśnie ja pełnię funkcję organisty w parafii Krzynowłoga Mała. Jestem też kapelmistrzem orkiestry w Chorzelach – opowiada Sylwester.\nKapelmistrz wspomina początki działalności.\n– Prace nad stworzeniem orkiestry ruszyły z końcem października 2013 roku. W pierwszym składzie było jedenastu członków. Już po dwóch miesiącach zagraliśmy dwie kolędy na uroczystej sesji w Chorzelach. Wiedzieliśmy, że słuchacze pokładają w nas duże nadzieje. Rok później dołączyło do nas kilkanaście osób i dziś w składzie jest 28 grających – dodaje Sylwester.\nNajmłodsza w orkiestrze jest Amelka Pietrzak, nazywana przez wszystkich „naszą gwiazdeczką”. Najstarsi są dwaj Andrzeje: Rzeżuchowski i Nieliwodzki.\n– Pana Nieliwodzkiego zawsze stawiam dzieciakom i młodzieży jako wzór do naśladowania. Stawia się na próby niezawodnie przed czasem. Szanuje słowo kapelmistrza i dyscyplinę w orkiestrze, mimo że jest najstarszy i mógłby mieć najwięcej do powiedzenia. Jestem bardzo dumny z wszystkich członów orkiestry. To bardzo zdolni i ambitni ludzie, na których można polegać. Wiele im zawdzięczam. Tworzymy zgrany zespół i szybko się rozwijamy – dodaje kapelmistrz.\nSylwester wyjaśnia, że większość w orkiestrze stanowią dzieci i młodzież. Stąd też nazwa: Miejska Młodzieżowa Orkiestra Dęta w Chorzelach. W zeszłym roku udało się wprowadzić do orkiestry sekcję puzonu, zaś w tym roku kapelmistrz pracuje nad sekcją fletu poprzecznego.\n– Od nowego roku został zwiększony mój czas pracy. Dzięki temu mogę więcej czasu poświęcić muzykom orkiestry. Wprowadziłem także podział na sekcję, co zaowocowało w rozwoju i szybszym zwiększaniu repertuaru. W naszym repertuarze są zarówno utwory rozrywkowe, patriotyczne, kościelne jak i pogrzebowe. W tym roku stawiamy na rozwój w sferze rozrywkowo-koncertowej. Wprowadzamy również repertuar z wokalem, gdzie orkiestra pełni funkcję akompaniamentu – opowiada muzyk.\nSylwester kieruje też wiele ciepłych słów w kierunku władz miasta.\n– Dzięki Pani Beacie Szczepankowskiej i Radzie Miasta posiadamy duży budżet, dlatego zakupiliśmy znaczną ilość nowych instrumentów i przeprowadziliśmy naprawę nieco starszych. To oczywiście wpływa na brzmienie orkiestry oraz możliwości naboru nowych członków.\nW związku z tym korzystając z okazji ogłaszam nabór i zachęcam chętnych do zapisywania się do naszej orkiestry – dodaje.\nKapelmistrz zaznacza, że o prezencję orkiestry dba Beata Szczepankowska.\n– Wygląd i prezentację orkiestry zawdzięczamy Pani Beacie Szczepankowskiej. W minionym roku zostały zakupione mundury dla całej orkiestry. W tym roku w budżecie uwzględniono zakup butów dla dziewcząt. Jest to już w trakcie realizacji. Każda z naszych kobiet otrzyma piękne, białe, sznurowane kozaki na małym obcasie. Dzięki temu nasz wygląd zostanie dopięty na ostatni guzik – twierdzi Sylwester.\nPierwszy sukces orkiestra odniosła podczas przeglądu w Kurzętniku. Tam chorzelanie zachwycili widzów i innych muzyków biorących udział w spotkaniu. Słuchacze byli pod wrażeniem koncertowego brzmienia, ale także nienagannej prezencji pasjonatów z Chorzel. Także i w tym roku orkiestra ma przed sobą sporo pracy. Chorzelanie przygotowują się do festiwalu w Kurzętniku, Dzietrzkowicach oraz na Litwie. Czeka ich także oprawa różnych uroczystości miejsko-gminnych.\nBurmistrz Beata Szczepankowska mówi o kapelmistrzu „ to nasz dar z Nieba”.\n– Miałem propozycje prowadzenia innych orkiestr, ale odmawiałem. Orkiestra w Chorzelach\ndaje mi ogromną satysfakcję, ponieważ stworzyłem ją od podstaw. Klimat jaki tutaj panuje jest bardzo rodzinny. Jesteśmy zgraną grupą. Działamy zgodnie z zasadą „jeden za wszystkich, wszyscy za jednego”. Doświadczyłem tego w ostatnim czasie. Wiele zawdzięczam rodzicom i dorosłym członkom, którzy bardzo angażują się w życie orkiestry. Serdeczne podziękowania kieruję w stronę Pani Burmistrz. To ona dała nam wsparcie i dba o współpracę – wyznaje kapelmistrz.\nSylwester oddaje orkiestrze wiele serca. Z sentymentem wspomina swojego pierwszego nauczyciela. Był nim Kazimierz Makowski z Przasnysza.\n– Mając 14 lat podjąłem naukę w Państwowej Szkole Muzycznej I i II stopnia w Mławie, w klasie organów. Później ukończyłem studia organistowskie w Warszawie przy Uniwersytecie Kardynała Stefana Wyszyńskiego. Zdobyłem umiejętności prowadzenia chórów i zespołów oraz dyrygenturę. Uczęszczam na kursy kapelmistrzów i tamburmajorów w Nowym Sączu, gdzie zdobyłem umiejętność grania na każdym instrumencie dętym. Dzięki temu sam uczę gry na każdym instrumencie w orkiestrze. Umiejętność we władaniu buławą zdobyłem na kursie tamburmajorów w Dzietrzkowicach. Tam uczyłem się pod okiem mistrzowskim okiem Mirosława Chilmanowicza, byłego tamburmajora Orkiestry Reprezentacyjnej Wojska Polskiego im. Józefa Wybickiego w Warszawie – dodaje Sylwester.\nNagrodzeni za swoją wiedzę\nW czwartek 10 marca odbył się gminny finał ogólnopolskiego turnieju wiedzy pożarniczej pt. „Młodzież zapobiega pożarom”. Wzięli w nim udział uczniowie z różnych szkół gminy Chorzele.\nW komisji konkursowej zasiedli: Zbigniew Szewczak i Olga Król (KPSP w Przasnyszu), Janusz Nidzgorski i Wioleta Piórkowska. Konkurs składał się z części pisemnej i ustnej. Najlepszych zakwalifikowano do finału ogólnopolskiego. Pierwszą częścią konkursu był egzamin pisemny. Najlepszy wynik w kategorii szkół podstawowych osiągnęli: Jakub Danelski (Poścień Wieś), Alicja Antosiak (Duczymin) i Sebastian Panuś (Chorzele).W kategorii szkół gimnazjalnych najwięcej punktów zdobyli: Dominik Kulasik (Zaręby), Ewelina Domańska (Zaręby), Mateusz Deptuła (Zaręby), Sandra Siejka (Chorzele) i Martyna Kołakowska (Chorzele). Wśród uczniów szkół ponadgimnazjalnych najlepszy wynik osiągnęli: Mateusz Dzieżyk (Chorzele), Kacper Budkiewicz (Chorzele) i Adam Olender (Chorzele).\nW wyniku rozgrywek finałowych przyznano nagrody w trzech kategoriach wiekowych. Wśród uczniów szkół podstawowych nagrodzeni zostali: Alicja Antosiak (I miejsce), Jakub Danelski (II miejsce) i Sebastian Panuś (III miejsce). W kategorii szkół gimnazjalnych zwyciężyli: Sandra Siejka (I miejsce), Dominik Kulasik (II miejsce) i Ewelina Domańska (III miejsce). W grupie szkół ponadgimnazjalnych zwycięzcami zostali: Mateusz Dzieżyk (I miejsce), Kacper Budkiewicz (II miejsce) i Adam Olender (III miejsce). Nagrody i medale wręczała Beata Szczepankowska wraz z organizatorami konkursu.\nSpotkanie koła PZW nr 68\nW niedzielny poranek, 28 lutego odbyło się walne zgromadzenie członków Polskiego Związku Wędkarskiego nr 68 w Chorzelach. W zebraniu uczestniczyli: Ryszard Jastrzębski (prezes), Zdzisław Szacherski (reprezentant zarządu okręgu), Beata Szczepankowska (burmistrz Chorzel), Krzysztof Milewski (przewodniczący Rady Miejskiej), Dariusz Simiński (zastępca komendanta policji w Chorzelach), Janusz Nidzgorski (przewodniczący zebrania) oraz członkowie koła.\nDo koła należą obecnie 144 osoby, w tym 3 kobiety. W minionym roku członkowie zorganizowali zawody dla mieszkańców, między innymi podczas Dni Chorzel. Koło aktywnie działa także w kwestii zarybiania i ochrony wód. Zajmowała się tym Społeczna Straż Rybacka w Chorzelach. Pomocą służył także komendant Społecznej Straży Rybackiej w Przasnyszu. Prace prowadzili: Cezary Kuczyński, Jacek Tadra, Marcin Kąkiel, Andrzej Zając, Paweł Piórkowski i Przemysław Piórkowski.\nW minionym roku organizowane były także konkursy z myślą o młodzieży. W pierwszym z nich pt. „Wiosna nad wodami Miasta i Gminy Chorzele” wzięło udział 89 prac z pięciu placówek. Prace oceniano w dwóch kategoriach wiekowych (6-9 lat, 11-13 lat). Część prac została przesłana do Okręgu Mazowieckiego Polskiego Związku Wędkarskiego w Warszawie.\nNa drugi z konkursów pt. „Wędkarz w oczach dziecka” wpłynęło 108 prac z sześciu placówek. Prace oceniano w trzech kategoriach wiekowych. Przyznano nagrody za trzy najlepsze rysunki w każdej z kategorii. Fundatorami byli: UOK w Chorzelach oraz zarząd koła.\nW nadchodzącym roku planowane jest mi.in. przeprowadzenie zarybiania zbiornika w Chorzelach (karaś pospolity i karp kroczek). W planach jest także organizacja Tygodnia Czystości Wód, sprzątanie brzegów wód zbiorników przydzielonych dla koła i udział w zarybianiu z funduszy własnych koła. Dodatkowo organizowane będą zawody wędkarskie pomiędzy kołami, konkursy plastyczne o tematyce wędkarskiej, ochronie wód i środowiska naturalnego.\nW czasie spotkania wręczono podziękowania dla osób angażujących się w działalność koła. Otrzymała je m.in. Beata Szczepankowska, Zenon Szczepankowski oraz Krzysztof Milewski.


Koegzystencja kukurydzy - komentarze - Zboża\nlewak 2013-08-21 17:30:30\nTa firma kupi każdego(artykuł).A następnie to my rolnicy zapłacimy kosmiczną cenę za nasiona.I o to tylko chodzi.\nrolnik 2013-08-21 16:21:21\nAgronom a kto wylewa te hektolitry chemi? Jaki rolnik ma opryskiwacz z 2 m przeswitem?\nProsowianka to problem w monokulturach, przy prawidłowej agrotechnice i zmianowaniu nie stanowi zagrożenia.\nPoza tym kto zaska na wprowadzeniu do uprawy gmo? głównie firmy które sprzedaja material siewny, rolnik co zyska na ograniczeniu prosowianki to odda w wyższej cenie nasion i wyjdzie w najlepszym przypadku na zero.\nmarek rolnik 2013-05-19 22:28:56\nw dupe sobie wsadźta to gówno gmo\nAgronom 2013-05-16 10:00:18\nPowiem tak a lepiej jest wylewać hekto litry chemii? Myślicie że to mniej szkodzi?\nkmieć 2013-05-16 07:43:38\nSą niesamowicie cwani i wpływowi, rozkręcają szeroką kampanię medialną, we wtorek był ten artykuł: http://www.farmer.pl/fakty/unia-europejska/przemysl-temat-gmo,43837.html\nZa chwilę będę następne. Wkrótce nawet z lodówki usłyszysz, że GMO jest źródłem szczęśliwości bezbrzeżnej.\nrol-nick 2013-05-15 23:10:13\nfirma M....o nie ma problemu z przekonaniem każdego polityka do GMO. Wystarczy odpowiednio pokaźny plik banknotów\ncaza 2013-05-15 22:42:31\nNajpierw GMO niedobre, teraz zaczyna się chwalenie. Pewnie ktoś posmarował odpowiednio i eurooszołomy zmieniają zdanie


Moja pasja-manhi: lutego 2015\nWitam Was gorąco choć za oknem makabryczna pogoda. No tak przecież jestem w Bergen, a tu pogoda nie rozpieszcza. Ale przygotowałam słonecznika z koralików, którego mogę teraz sobie założyć na palec, bo jest to pierścionek. Może chociaż troszkę zrobi się słonecznie. Brrr....zimno chyba trzeba herbatkę z rumem sobie wypić.\nBardzo lubię słoneczniki i dlatego wyzwanie trafione w me gusta. Pozdrawiam wszystkie uczestniczki pierwszego wyzwania w Kreatywnym bazarku i zapraszam w swoje progi.\nAutor: Marzena Hinca o 23:05 13 komentarzy:\nSzalona jestem wręcz.W tym ferworze opatuliłam funta egipskiego w koraliki toho i dodałam fasolki moje ulubione w kolorze hematytu. Jest to zawieszka do naszyjnika. Krawatka w kolorze złota tak jak moneta w środku. Dzisiaj króciutko,ponieważ szykuję się do malutkiej podróży do mojej ulubionej Norwegii. Oczywiście najciekawsze zdjęcia zamieszczę na blogu, ponieważ jest co oglądać , a będę cykać ile pamięci w aparacie.\nAutor: Marzena Hinca o 14:18 4 komentarze:\nAleż mnie wzięło na te skarabeusze. Zrobiłam trzy z modeliny , każdy w innym kolorze. Trzeci będzie w póżniejszym czasie. Dzisiaj będzie drugi brązowy ze złotem. Naszyjnik matowo- lawendowy na którym zawieszony jest skarabeusz wraz z kaboszonem takiego samego koloru. Kaboszon również sama wykonałam , leciutko pomazałam złotem i polakierowałam.Do wykonania całego naszyjnika wykorzystałam oprócz koralików toho to kryształki bicone Swarovskiego 4mm jet,toho triangle w\nkolorze metalic iris brown(kocham ten kolor), O beads jet sunset( rewelacyjne dwustronne koraliki) i zjawiskowe FP w kolorze fioletu(cudownie mieni się w świetle dziennym) Mam nadzieję ,że mój skarabeusz przypadnie Wam do gustu.\nPozdrawiam moje kochane czytelniczki :*\nAutor: Marzena Hinca o 19:02 3 komentarze:\nKobieta piękna, inteligentna, wykształcona, podstępna, nieprzewidywalna. Ostatnia potomkini egipskiej dynastii Ptolemeuszów.\nJuż w dzieciństwie Kleopatra odznaczała się wielką elegancją, jak i mądrością. Uczyła się pięknie mówić, czytała dzieła filozoficzne, nie zaniedbywała historii ani anatomii.\nZapamiętała sobie słowa filozofa Demetriusza, które niejako stały się jej mottem życiowym: „Mądrość pochodzi od Greków, siła od Rzymian, bogactwa od poddanych. Ale jest coś silniejszego od mądrości i miecza. To mądrość pięknej kobiety”.\nKiedy miała trzynaście lat, jej ojciec król Ptolemeusz XII uciekł z kraju, a najstarsza córka Berenika ogłosiła się królową. Kleopatra uknuła intrygę, a kiedy ojciec wrócił – kazał ściąć Berenikę. Po śmierci ojca zasiadła na tron ze swoim bratem, a jednocześnie mężem Ptolemeuszem XIII. Po paru latach Ptolemeusz XIII próbował się jej pozbyć, więc zwróciła się z pomocą do Juliusza Cezara.\nTen wielki wódz wprost oszalał na punkcie Kleopatry. Oddał jej tron i zaniedbał sprawy Imperium, pozostając w Egipcie. Po jakimś czasie postanowił wrócić do Rzymu. Wkrótce przybyła tam i Kleopatra. Chciała zostać jego żoną i wspólnie rządzić imperium. W 44 roku p.n.e. Cezar został zamordowany, a w swoim testamencie nie ujął Cezariona- syna, którego zrodziła mu Kleopatra. Kleopatra jednak uwiodła Antoniusza, który nie odmawiał jej niczego. Owocem tego związku były bliźnięta: Aleksander i Kleopatra. Przy boku Kleopatry Antoniusz nie interesował się polityką, a jego wojska ponosiły klęski. Kiedy przegrał z Oktawianem – popełnił samobójstwo. Kleopatra wpadła w rozpacz, jednak chciała uratować siebie. Próby flirtu z Oktawianem okazały się bezskuteczne. Oktawian darował jej życie, ale chciał przykuć ją i dzieci do swojego wozu. Była to hańba dla Kleopatry. Odziała się w królewskie szaty, położyła na złotym łożu, gdzie przytuliła żywą kobrę, która symbolizowała nieśmiertelność i władzę królewską.\nA teraz pokażę Wam mój niedoskonały naszyjnik ze skarabeuszem.\nSkarabeusza i kaboszon turkusowy wykonałam sama z modeliny , pocieniowałam złotem i polakierowałam.\nAutor: Marzena Hinca o 15:59 10 komentarzy:\nBarwa pomarańczowa (pomarańcz, oranż) – kolor zaliczany do rodziny kolorów jaskrawych z palety barw podrzędnych. Powstaje po zmieszaniu dwóch podstawowych barw: czerwonej i żółtej. Nazwa koloru pomarańczowego wzięła się od nazwy owocu pomarańczy (franc. pomme orange – pomme – owoc, a orange – z arab. narandj).\nJa osobiście lubię kolor pomarańczowy, kojarzy się z ciepłem i latem.Niestety ubiań, ani biżuterii nie posiadałam.Stan taki trwał do dziś. Dzięki cyklicznym kolorkom u Danutki mam aż dwie pomarańczowe bransoletki.Właściwie jedna może być paskiem jest na tyle długa,że można ją użyć do ozdobienia letniej sukienki.\nZatem do rzeczy. Przedstawiam Wam pierwszą z bransoletkę z perełkami Swarovskiego w kolorze koralu i ceramicznych koralików , kosteczek w kolorze ciemno ceglany i pomarańczowy.\nDruga to wspomniany paseczek z akcentami miedzi i koralikami jaskrawo pomarańczowymi.\nAutor: Marzena Hinca o 20:42 108 komentarzy:\nW konkursie biorą osoby posiadające bloga.\nJeśli ktoś nie jest obserwatorem mojego bloga z chęcią go przywitam u siebie.\nW komentarzu pod zdjęciem odpowiadamy CO TO JEST określając dokładnie co widzicie na obrazku. Wygrywa osoba, która zgadnie pierwsza SŁOWO KLUCZ.\nJa ze swojej strony będę każdemu odpisywała TAK lub NIE nic więcej\nSłowo klucz pojawi się na ostatnim obrazku.\nPostanowiłam troszkę utrudnić zabawę i będę odsłaniała zdjęcie, obrazek jeśli nie będzie prawidłowej odpowiedzi.\nTAK GŁOWA STRUSIA!!\nAutor: Marzena Hinca o 09:42 4 komentarze:\nJak zwykle musiałam coś wymyślić i za eksperymentować.Z tych eksperymentów powstała bransoletka ,a pożniej kolczyki.Wykonałam ją już jakiś czas temu, ale nie miałam kiedy jej Wam pokazać i dzisiaj postanowiłam że wszyscy ją zobaczą.Koraliki zauroczyły mnie i są przepiękne. Zdjęcia nie oddają blasku jaki dają koraliki FP 4mm Dark Amethyst AB w bransoletce i kolczykach.Nic dodać , nic ująć zapraszam do oglądania.\nDziękuję, że jesteście i komentujecie\nAutor: Marzena Hinca o 18:29 8 komentarzy:\nW moim konkursie na szybko zgadła Anna Skonieczna. Bezbłędnie zgadła co jest na obrazku. A był to ogryzek jabłka. Tym razem nie było żadnej trudności, ale w przyszłości już myślę jak utrudnić zgadywanie.\nZatem wysłałam jej zestaw kreatywny:\nkwiatki różnego kształtu\nzeszyt papierów kolorowych, ale cieniowanych\nbransoletkę mojego wykonania\noraz pozdrowienia z Gdyni\nA tu cały zestawik. Mam nadzieję, że się podoba i będziesz wiedziała jak go wykorzystać.\nZapraszam do śledzenia, ponieważ szykuje się następny Konkurs na szybko.\nAutor: Marzena Hinca o 19:32 6 komentarzy:


Czy jest możliwość na kupno lub dzierżawę konia? Jak namówić rodziców? - Zapytaj.onet.pl -\nJak namówić rodziców na kupno konia ? 2011-02-04 12:17:14\nJak namówić rodziców na kupno konia? 2015-06-01 17:51:54\nJak namówić rodziców na kupno konia ? 2013-02-27 18:15:44\nJak namówić rodziców na dzierżawę konia? 2015-03-11 15:46:27\nJak namówić rodziców na kupno konia 2013-01-21 13:23:19\nJak namówić rodziców na kupno konia? 2013-12-16 17:44:49\n-Lesiowaa- zapytał(a) 22.03.2020 o 01:36\nCzy jest możliwość na kupno lub dzierżawę konia? Jak namówić rodziców?\nMam 11 lat, a jeżdżę 4. Końmi interesuję się od dziecka. Od zawsze marzyłam, aby mieć swojego własnego konia. Wiele moich znajomych mówi, że mają już swoje konie, a mają około 12/13 lat. Mieszkam na wsi, i teoretycznie mam miejsce na trzymanie konia na podwórku. Wokół nie ma żadnych dróg, jedynie dwójka sąsiadów i pola. Wiele razy od jakichś 3 lat omawiałam z rodzicami kupno konia, jednak zawsze było ''nie'' lub jakieś głupie żarty, typu ''No, konika morskiego ci kupię''. Rodzice twierdzą, że miałabym tego konia gdzieś, jednak to nie prawda. Mój tata bardzo dobrze zarabia, jedynie teraz mamy ciężką sytuację, jednak za może rok się to poprawi. Co zrobić, żeby rodzice się przekonali? Bo już zaczyna mi brakować sił... Śnię o swoim koniu każdej nocy. Wyobrażam sobie nasze jazdy w teren... Wiem, że utrzymanie i zajmowanie się koniem jest bardzo trudne, jednak wiem, że jestem na to gotowa. Proszę o porady.\nodpowiedział(a) 22.03.2020 o 07:55\nPo pierwsze jesteś dzieckiem, 16latki sobie z końmi nie radzą pod względem siły, a co dopiero ty. Jak cię koń zabije to co zrobią twoi rodzice? Koń to nie zwierzątko na podwórko, potrzebuje drugiego konia, bo zdechnie inaczej. Musisz mieć hektar na konia wybiegu, miejsce na stajnie, na obornik, na stodołe do trzymania siana i słomy. Twój tata dobrze zarabia, a wiesz ile kosztuje go utrzymanie rodziny na dobrym poziomie czy rachunki? Nie mów mi, że wiesz, bo nie masz o tym pojęcia. Utrzymanie jednego konia to majatek, a co dopiero dwóch. Wydzierżaw sobie konia w stajni w okolicy. Płacisz 500-600zł miesięcznie ( średnio połowa utrzymania) i możesz przyjeżdżać do konia, jeździć na nim, jest jak twój. Tylko nie musisz zapłacić od tak 10 tysięcy jak sobie coś zrobi, a konie często sobie coś robią. Koń jest jal dziecko, jesteś gotowa na wychowanie dziecka, utrzymanie go, wzięcia odpowiedzialności jak ci zrobi krzywde czy jak mu nie pomożesz, bo nie potrafisz zrobić głupiego zastrzyku? Zastanów się co piszesz.\nodpowiedział(a) 22.03.2020 o 15:09:\nNa siano wiata wystarczy.\nodpowiedział(a) 22.03.2020 o 12:13\nUtrzymanie konia to ogromny wydatek. Policz sobie ile to kosztuje. Samo utrzymanie konia bez kowala i weta to ok. 350 zł. Najpierw musisz wybudować stajnię ogrodzić padok, który musi mieć przynajmniej hektar. Musisz mieć coś w rodzaju karczmarni i obornik jak chcesz jeździć na tym koniu musisz mieć miejsce gdzie będziesz jeździć. Musisz kupić cały sprzęt. Nawet nie wiesz co z tym koniem chcesz robić. Nie masz doświadczenia. Koń co pół roku musi być odrobaczany, największe przekłamanie wrzechczasów końskie zdrowie. Koń może dostać kolki od zmiany pogody. Masz 11 lat zgnije twojemu koniu strzałka i nawet maści mu nie nałożysz bo wyrwie ci kopyto. Koń w wieku 12-13 lat to nieodpowiedzialność rodziców. Koń bryknie i polecisz. Złe prowadzenie treningu i kontuzja. Możesz wyrządzić koniu i sobie ogromną krzywdę. Nie mówiąc o tym, że musisz mieć przynajmniej dwa konie. I to nie są skrajne przypadki. Ja w ciągu 11 lat zostałam trzykrotnie przejechana przez konia, koń kopnął mnie 5 razy, upadków z konia nawet nie liczę. W szpitalu wylądowałam z powodu koni 5 razy. Miałam dużo szczęścia, że jeszcze żyję. To jest niebezpieczny sport. Nie zrozum mnie źle im więcej jeźdźców tym lepiej, bo to jest w polsce upadający sport. Masz jeszcze sporo czasu.\nodpowiedział(a) 23.03.2020 o 23:06\nJestes jeszcze młoda, na konia masz czas. To marzenie każdego jeźdźca ale i dorosłe osoby sobie z nimi nie radzą. Poza tym konia nie można trzymać samego, musi mieć końskie towarzystwo więc dochodzą większe wydatki niż ci się wydaje. Nie znam twojej sytuacji ale rodzice widzą że nie jesteś gotowa na konia i pewnie mają rację. Ja masz konta to płacisz za pensjonat, utrzymanie i w każdej chwili musisz mieć z 25000 conajmniej gdyby koniowi się coś sało. Poza tym najpierw polecam dzierżawę bo na wypadek gdybyś jednak postanowiła że nie dasz rady to jest lepiej jak koń nie jest twój. Moja koleżanka ma 14 lat i rodzice zgodzili się na kupno, ona jednak wolała zacząć dzierżawa i na tą chwilę zrezygnowała bo nie daje rady, powiedz mi co by było gdyby kupiła tego konia? No chyba nie kolorowo... Poza tym na razie masz 11 lat, a za chwilę będziesz miała 14/15, i przez szkołę będziesz wracała do domu nawet po 19, a co z koniem? Ja wiem że to twoje marzenie i nie mówię że się do tego nie nadajesz bo cię nie znam. Aleasz jeszcze dużo czasu, chyba nie chcesz by ten koń cierpiał gdyby coś? Jednak dzierżawę bardzo ci polecam, najlepiej na początek wspóldzierzawe. Naprawdę dużo to da. Przedstaw rodzica realne propozycje z jakiś stronek, może ktoś w twojej stajni daje konia pod dzierżawę? Powodzenia :)


Pogoda w Qaryat Mīrkah ⛅ (Nīnawá), Irak - Prognoza Meteo - pl.ViewWeather.com\n36.47°N / 43.43°E ~530m asl 19:36\nOstatnia aktualizacja prognozy meteo: Czw, Sie 13 14:14 GMT+3 (Asia/Baghdad)\t 0.147s\nTemperatura maxima va fi de 42 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 32 stopni Celsiusa. Wiatr wieje umiarkowany, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 999 mb. Wilgotność względna wyniesie niska.\nTemperatura maxima va fi de 42 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 24 stopni Celsiusa. Wiatr wieje umiarkowany, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 996 mb. Wilgotność względna wyniesie niska.\nTemperatura maxima va fi de 42 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 22 stopni Celsiusa. Wiatr wieje przelotny, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 999 mb. Wilgotność względna wyniesie niska.\nTemperatura maxima va fi de 42 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 23 stopni Celsiusa. Wiatr wieje przelotny, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 997 mb. Wilgotność względna wyniesie niska.\nTemperatura maxima va fi de 43 grade Celsius, iar temperatura najniższa temperatura wyniesie 23 stopni Celsiusa. Wiatr wieje przelotny, ciśnienie atmosferyczne wyniesie średnio 6978 mb. Wilgotność względna wyniesie bardzo wysoka.\nSzerokość: 36.47938 i Długość: 43.43878\nCzas lokalny (Asia/Baghdad | GMT +3): 19:36\nWykres Qaryat Mīrkah\nW pobliżu Qaryat Mīrkah\nPogoda w Dubardan - 0 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Dayr Marmati - 1 km - klasztor\nPogoda w Qaryat Dubardan as Saghirah - 4 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Kand al Asur - 5 km - ruiny (s )\nPogoda w Bir Banak - 5 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Aji Juq - 5 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Nichay - 5 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Jabran - 6 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Babaw - 6 km - zaludnione miejsce\nPogoda w Qaryat Kulija - 6 km - zaludnione miejsce


Jak dbać o skórzane buty? - Gentleman Store\n› Jak dbać o skórzane buty?\n27.6. 2019, Katarzyna Swiatek\nMoże pamiętacie jeszcze czasy, kiedy dzieci czyściły i polerowały buty za karę. Kto dziś poleruje buty? Prawie nikt.\nStaranne czyszczenie butów stało się hasłem wielu cudownych substytutów wypełnionych silikonami. Szkoda, bo polerowanie butów może być dla mężczyzn relaksujące - z dobrym cygarem, szklanką whisky i chwilą tylko dla siebie.\nPrzyznajemy, że każdy poleruje buty trochę po swojemu. Ma swoje sposoby, bo dobrze wie, co działa. W każdym razie podstawy, które opisujemy w artykule, powinny być zawsze takie same. Spójrzmy na nie.\nSkóra jak skóra\nSkóra obuwia jest taka sama jak nasza skóra. Jedyną różnicą jest to, że nie może już dłużej odżywiać się sama i nadal dobrze wyglądać. Z tego powodu musimy zaopatrzyć ją w składniki odżywcze, aby zapobiec wysychaniu, a następnie pękaniu górnej części skóry.\nIdealnym rozwiązaniem są odżywki do skóry. Czasami dostajesz je w połączeniu ze skutecznym środkiem czyszczącym, ale zazwyczaj są sprzedawane oddzielnie. Nałóż odżywkę raz, dwa razy w miesiącu, najlepiej przed polerowaniem. Zaletą jest to, że może również usuwać pozostałości kremu i wosku.\nOdżywkę możesz dostać w każdym zwykłym sklepie obuwniczym. Jeśli chcesz spróbować jak działa ta najlepsza, wybierz Saphira Renovateur.\nCzystość to połowa drogi do sukcesu\nWiele osób obawia się czyszczenia butów. Co jeśli nieodwracalnie uszkodzi się skórę? Czy czyszczenie ma sens?\nStrach jest niepotrzebny, buty potrafią wytrzymać naprawdę sporo. Każda szczotka do butów wystarczy do kurzu i zabrudzeń. Dzięki niej wyczyścisz buty dokładnie. Używaj szczotki przed każdym polerowaniem. Usuń cząsteczki kurzu z butów, aby były całkowicie czyste.\nW przypadku większych zabrudzeń, takich jak błoto i widoczny brud, delikatna szmatka i letnia woda spełnią swój cel. Po prostu zwilż szmatkę i ostrożnie wyczyść. W ten sposób usuniesz błoto i średnie plamy. Woda nie uszkadza butów, wystarczy tylko pozwolić im na wysychanie dostatecznie długo. Ale pamiętaj, nie zostawiaj ich na kaloryferze! Idealnie w cedrowych prawidłach w temperaturze pokojowej, być może przez noc.\nCo jeśli smugi są trwalsze? Jeśli woda nie wystarcza, wezwij do walki silniejszy kaliber. Albo zwykły środek czyszczący, taki jak wspomniany powyżej Saphir Renovateur, albo bardzo skuteczny Saphir Reno'Mat. Zalecamy, aby zawsze przetestować go w mało widocznym miejscu, aby wiedzieć, jak reaguje na twoje buty. Każdy producent farbuje buty po swojemu.\nPosiadanie czystych butów to podstawa, ale bez wystarczającego połysku zawsze będą za czymś tęsknić. Jak polerować buty? Istnieją dwa podstawowe sposoby: używanie pasty lub używanie wosku. Buty z pastą dają delikatny naturalny połysk, z woskiem Twoje buty będą świecić na wiele kilometrów.\nImpregnować, czy nie impregnować\nImpregnacja butów zamszowych jest pierwszą rzeczą, którą powinieneś zrobić po zakupie. Ale uważaj na skórę. Impregnacja tworzy trwałą warstwę na wierzchu skóry, która zapobiega przedostawaniu się składników odżywczych do właściwych miejsc podczas polerowania. Dlatego zalecamy, aby najpierw utworzyć warstwę ochronną przy pierwszym woskowaniu.\nPolerowanie butów przy pomocy pasty\nJeśli to twoje pierwsze polerowanie, wybierz pastę. Trudno żeby coś poszło nie tak. Jak to zrobić?\nUżyj szczotki, aby usunąć kurz i zabrudzenia z butów\nZa pomocą miękkiej szmatki nałóż niewielką warstwę pasty na przód butów\nRozprowadź czystą szmatką lub szczotką na całym bucie\nPolerowanie butów woskiem\nWosk polecamy bardziej doświadczonym, ponieważ wymaga to trochę praktyki. Jak to zrobić?\nDokładnie wyczyść buty szczotką\nNałóż warstwę wosku za pomocą szmatki i rozprowadź okrężnymi ruchami\nDodaj trochę wody do wieczka wosku. Następnie naprzemiennie nakładaj wosk i szybko namocz ściereczkę w wodzie\nPowtarzaj ten proces, aż będziesz zadowolony z połysku butów\nNie możesz osiągnąć pożądanego połysku? Powodów jest kilka: mało lub za dużo wody albo wosku. Po czasie znajdziesz odpowiednie proporcje. Jeśli wosk na twoich butach wysycha i wydaje się tępy, prawdopodobnie użyłeś małej ilości wody do polerowania. Jeśli natomiast buty są wyraźnie wilgotne, pozwól im wyschnąć w temperaturze pokojowej.\nNa koniec dobra rada\nNie wierz w nic, co obiecuje szybkie efekty. Mamy tu na myśli różne gąbki do natychmiastowego połysku, spraye silikonowe i tym podobne. Polerowanie starych butów ma swój urok i dobre rezultaty, a przede wszystkim - nic go nie zastąpi.


SPECJALISTA CHORÓB STÓP I STAWU SKOKOWEGO U DZIECI | PORADNIA CHORÓB STOPY\nSPECJALISTA CHORÓB STÓP I STAWU SKOKOWEGO U DZIECI\nSchorzenie dotyczy głowy II kości śródstopia, pojawia się w okresie dojrzewania i jest jedyną chorobą z grupy martwic jałowych z predylekcją do płci żeńskiej.\nObjawy to punktowa bolesność w obrębie głowy II kości śródstopia z obrzękiem i wzmożonym uciepleniem. Bóle nasilają się przy obciążaniu kończyny i przy uprawianiu sportu.\nRozpoznanie stawia się na podstawie obrazu radiologicznego, gdzie poza charakterystycznym objawem sklerotyzacji, pojawia się spłaszczenie głowy II kości śródstopia oraz linia złamania chrzęstno-kostnego zwana infrakcją Freiberga.\nDominuje leczenie nieoperacyjne - fizykoterapia, odciążanie, unikanie chodzenia w obuwiu na wysokim obcasie.\nPomimo dobrego rokowania, tak jak w innych martwicach jałowych, choroba Freiberga nie przebiega z całkowitą przebudową i może pozostawić po sobie spłaszczenie powierzchni stawowej II stawu śródstopno-palcowego oraz wolne ciało chrzęstno-kostne w tym stawie. W tych przypadkach, zwłaszcza gdy obecne są przewlekłe dolegliwości bólowe, należy rozważyć leczenie operacyjne z oczyszczeniem stawu i usunięciem ciała wolnego.\nTagi: choroba Freiberga\nMartwica jałowa apofizy kości piętowej (ch. Haglunda-Severa), występuje później niż choroba Kohlera, a szczyt zachorowań przypada na 11 rok życia. Jest 3-krotnie częstsza u chłopców i w 60% przypadków występuje obustronnie. Jest zdecydowanie częstsza u dzieci uprawiających sport, choć może wystąpić także u dzieci nie prowadzacych aktywnego trybu życia.\nTypowe objawy to bóle pięt, zwłaszcza po wysiłku, niekiedy połączone z obrzękiem, zaczerwienieniem i zwiększonym uciepleniem. Rozpoznanie stawia się przede wszystkim na podstawie wywiadu i badania klinicznego, ponieważ badania dodatkowe, takie jak ultrasonografia czy radiografia klasyczna mogą nie wykazać nieprawidłowości. Typowe objawy radiologiczne to sklerotyzacja i fragmentacja apofizy kości piętowej.\nSchorzenie jest samoograniczające i całkowicie przechodzi do okresu pokwitania. Nie wymaga leczenia operacyjnego. Leczenie nieoperacyjne jest leczeniem przede wszystkim objawowym, polega na stosowaniu wkładek odciążających piętę oraz na fizykoterapii przeciwbólowej i przeciwzapalnej.\nTagi: choroba Haglunda-Severa\nTypowe objawy radiologiczne to sklerotyzacja i fragmentacja apofizy kości piętowej.\nJest najczęściej występującą kością dodatkową w obrębie ludzkiej stopy. W zależności od autorów, występuje od 4% do nawet 14% dzieci. Niektórzy, jak kość łódkowatą dodatkową traktują także wszelkie przerosty w obrębie kości łódkowatej.\nW większości przypadków wada nie daje żadnych dolegliwości, a jej wykrycie jest przypadkowe w trakcie radiografii stępu z innych powodów. Jednakże u niektórych osób w okresie dojrzewania może pojawić się wyczuwalny po stronie przyśrodkowej stępu guz. Guz bywa bolesny i może powodować trudności w doborze obuwia. Rozpoznanie stawia się na podstawie badania radiologicznego.\nRozróżnia się trzy typy tej wady:\n> Typ I jest przeważnie asymptomatyczny. Jest to niewielka kostka dodatkowa położona ku tyłowi.\n> Typ II to wyraźna kostka dodatkowa w przedłużeniu kości łódkowatej.\n> Typ III to przerośnięta, kość łódkowata przyjmująca kształt rogu.\nPodstawą postępowania w przypadkach objawowej kości łódkowatej dodatkowej jest fizykoterapia, oraz stosowanie wkładek zabezpieczających kość przed nadmiernym uciskiem. Niektórzy autorzy zalecają także czasowe unieruchamianie kończyny w opatrunkach gipsowych, ponieważ dolegliwości bólowe wiążą się z istnieniem odczynów zapalnych powodowanych uciskiem kości.\nLeczenie operacyjne jest wskazane w przypadkach niepowodzenia fizykoterapii i metod nieoperacyjnych. Polega na usunięciu kości dodatkowej lub wycięciu nadmiaru kości łódkowatej w zależności od typu. W 90% przypadków leczenie przynosi ustąpienie dolegliwości bólowych. Ponieważ do kości łódkowatej przyczepia się ścięgno mięśnia piszczelowego tylnego istnieje ryzyko jego uszkodzenia w trakcie operacji (zwłaszcza w typie III), w tej sytuacji konieczne może być jednoczasowe wszycie ścięgna na kotwicy biowchłanialnej.\nTagi: dodatkowa kość łódkowata\nPodstawą postępowania w przypadkach objawowej kości łódkowatej dodatkowej jest fizykoterapia, oraz stosowanie wkładek zabezpieczających kość przed nadmiernym uciskiem.\nRozwój kończyny dolnej u dzieci od rozpoczęcia chodzenia do 5 roku życia przebiega z licznymi zmianami jej osi, bardzo często budzącymi znaczny niepokój u opiekunów, jak i lekarzy POZ.\nTypowe problemy zauważane w tym okresie opisywane są przez opiekunów jako "stawianie stóp do środka", "wykrzywianie nóżek", "koślawe kolanka" oraz "platfus".\nW tym czasie wskazane są kontrolne wizyty u ortopedy dziecięcego, zwykle odbywają się po rozpoczęciu chodzenia, po bilansie dwulatka i po bilansie czterolatka. Ortopeda ocenia ustawienie kończyn, zakresy ruchomości w stawach biodrowych i kolanowych oraz stopy.\nPierwszym niepokojącym rodziców objawem jest ustawianie stóp w rotacji wewnętrznej ("do środka") przez dzieci, które rozpoczęły chodzenie. Wynika to ze zwiększenia kąta przodostkręcenia szyjki kości udowej, które jest fizjologiczne u małych dzieci. Niepokój opiekunów budzą znaczne różnice w stopniu skręcania kończyny przez różne dzieci, a nawet w różnym stopniu u tego samego dziecka ("jedną nóżkę stawia bardziej do środka") Wraz ze wzrostem dziecka stopień przodoskręcenia zmniejsza się i ustawianie stóp w rotacji wewnętrznej zanika i nie wymaga leczenia ani rehabilitacji. Wizyta ortopedyczna jest jednak istotna, ponieważ zwiększenie kąta przodoskręcenia szyjki kości udowej oraz nieprawidłowe ustawienie rotacyjne kończyny może być także objawem chorobowym. Ortopeda w trakcie badania klinicznego i oceny dziecka może wykryć nieprawidłowości dotyczące stawów biodrowych (badanie usg w okresie niemowlęcym wyklucza jedynie dysplazję), czy obecność schorzeń nerwowo-mięśniowych.\nFizjologiczne osi stawu kolanowego u dzieci po rozpoczęciu chodzenia również budzą uzasadniony niepokój opiekunów. Kończyny przystosowujące się do chodzenia całkowicie zmieniają swoją oś, przechodząc od szpotawości ("kółko, zera, łukowate"), a następnie do nawet znacznej koślawości ("iksy"). Nasilenie pozornej deformacji jest większe u dzieci które wcześnie rozpoczynają chodzenie (ok. 10 m.ż) i może pomiędzy 2 a 4 rokiem życia przekroczyć nawet 10 stopni. Wizyta ortopedyczna po rozpoczęciu chodzenia i po bilansie 2-latka ma ocenić, czy zmiany osi mają zakres fizjologiczny, czy też patologiczny. Nieprawidłowości mogą być spowodowane chorobą Blounta czy obecnością dysplazji szkieletowych.\nNależy pamiętać, iż zaburzenia osi kończyn obecne po 8 roku życia w żadnym wypadku nie mogą być uznane za fizjologię i wymagają starannej diagnostyki.\nTagi: zmiany osi kończyny dolnej\nWizyta ortopedyczna po rozpoczęciu chodzenia i po bilansie 2-latka ma ocenić, czy zmiany osi mają zakres fizjologiczny, czy też patologiczny.\nMartwice jałowe w obrębie stopy u dzieci (Choroba Kohlera)\nMartwica jałowa kości łódkowatej (ch. Kohlera) występuje 4-krotnie częściej u chłopców niż u dziewczynek. Szczyt zachorowań przypada na wiek przedszkolny. Etiologia tego schorzenia pozostaje nieznana, ale rokowanie jest dobre i w prawie wszystkich przypadkach kość łódkowata przebudowuje się. Typowe objawy tej choroby to ból oraz obrzęk przyśrodkowej powierzchni stępu oraz chodzenie na zewnętrznej krawędzi stopy, połączone z niechęcią dziecka do zabaw ruchowych i ćwiczeń. Objawy mogą być znacznie nasilone, z zaczerwienieniem i zwiększonym uciepleniem stępu sugerującym zapalenie.\nRozpoznanie stawia się na podstawie badań dodatkowych, ultrasonografii oraz radiografii klasycznej. Na rentgenogramach stwierdza się sklerotyzację i fragmentację kości łódkowatej.\nSchorzenie jest samoograniczające i nie wymaga leczenia przyczynowego, a jedynie objawowego, opartego głównie na odciążaniu stopy oraz fizykoterapii. W bardziej nasilonych przypadkach wskazane jest stosowanie opatrunków gipsowych. Leczenie operacyjne nie odgrywa roli w chorobie Kohlera.\nTagi: choroba Kohlera\nEtiologia tego schorzenia pozostaje nieznana, ale rokowanie jest dobre i w prawie wszystkich przypadkach kość łódkowata przebudowuje się.\nPalec V zachodzący\nJest to stosunkowo rzadka wada, zwykle rozpoznawana po urodzeniu. Palec V jest ustawiony w przywiedzeniu, zgięciu grzbietowym i rotacji. Palec leży na powierzchni grzbietowej IV palca. Przyczyna powstawania wady jest nieznana. W około 30% przypadków wada występuje obustronnie. Nieleczona wada może sprawiać problemy z doborem obuwia.\nLeczenie nieoperacyjne zwykle nie przynosi oczekiwanych rezultatów, ale wielu pacjentów akceptuje wygląd stóp i nie decyduje się na leczenie operacyjne.\nWedług literatury leczenie operacyjne stosuje się w około połowie przypadków. Zabiegiem uważanym za najskuteczniejszy jest operacja Butlera, polegająca na wydłużeniu przykurczonego prostownika, uwolnieniu stawu i plastyce skóry. Wyniki są zadowalające, ale okalające palec blizny są nieestetyczne, dlatego wykonywanie tego zabiegu jest zalecane ze wskazań medycznych.\nTagi: palec V zachodzący\nTa deformacja ma szerokie spektrum obrazów klinicznych, obejmujących niewielkie, miękkie i łatwo korygujące się przywiedzenie aż do znacznego stopnia nasilenia wady ze sztywnością stopy.\nStopa końsko-szpotawa wrodzona jest złożoną wadą stopy obejmującą następujące składowe - szpotawe (przywiedzone) ustawienie przodostopia, ustawienie końskie (w zgięciu podeszwowym) kości piętowej z jej rotacją względem kości skokowej, kość łódkowata przemieszczona jest przyśrodkowo względem głowy kości skokowej, zauważa się zwiększone wydrążenie stopy.\nWrodzona stopa końsko-szpotawa jest wadą rozwojową. Przyczyna powstawania tej wady jest nieznana, choć istnieje szereg teorii starających się wyjaśnić przyczynę powstawania wady. Wg Ponsetiego, początkowo prawidłowo rozwijająca się stopa staje się stopą końsko-szpotawą po 16 tygodniu życia płodowego. Wykrycie tej wady jest możliwe w badaniu usg przeprowadzonym jeszcze w trakcie ciąży. W większości przypadków jest ono stawiane po urodzeniu.\nWedług Ponsetiego rocznie na świecie rodzi się ponad 100 tysięcy dzieci z tą wadą. Ryzyko urodzenia dziecka obciążonego stopą końsko-szpotawą, wg Ponsetiego wynosi 3-4% jeżeli jedno z rodziców było dotknięte tą wadą i około 30% w przypadku, jeżeli wada dotyczyła obojga rodziców. Stopa końsko-szpotawa może być jednym z elementów zespołów wad wrodzonych.\nPrzetrwała, nie leczona stopa końsko-szpotawa jest obciążeniem nie tylko funkcjonalnym, ale też i społecznym dla osoby dotkniętej tą wadą.\nLeczenie stopy końsko-szpotawej należy rozpocząć najwcześniej jak to jest tylko możliwe, najlepiej w pierwszych dniach życia dziecka. Rokowanie co do leczenia zależy przede wszystkim od czasu rozpoczęcia leczenia, w drugiej dopiero kolejności od stopnia ciężkości wady.\nStopień ciężkości wady ocenia się w czterostopniowej skali Dimeglio, opartej na sztywności stopy oraz możliwości korekcji jej ustawienia. Najlżejsze przypadki klasyfikuje się jako stopy miękkie, ułożeniowe, najcięższe są sztywne i nie dające się skorygować.\nLeczeniem z wyboru w przypadku stopy końsko-szpotawej wrodzonej jest aktualnie metoda zaproponowana w 1948 roku przez prof. Ignacio Ponsetiego. Metoda polega korekcji szpotawości i przywiedzenia poprzez wykonywanie redresji stopy i utrzymywanie jej w długich (stopowo-udowych) opatrunkach gipsowych. Opatrunki wymieniane są co tydzień. Korekcję tego elementu wady uzyskuje się zwykle po 5-6 wymianach. Kolejny etap obejmuje korekcję końskiego ustawienia stępu poprzez wykonanie tenotomii (przecięcia) ścięgna Achillesa. Kompletnie skorygowaną stopę utrzymuję się jeszcze w 2-3 opatrunkach gipsowych, a następnie dolecza się w szynie odwodzącej Denis-Browna aż do 3-4 roku życia. Stosowanie szyny jest bezwzględnie konieczne aby zapobiec nawrotom zniekształcenia. Leczenie metodą Ponsetiego daje dobry wynik funkcjonalny, ale stopa jest krótsza i szersza od zdrowej, łydka jest szczuplejsza. Autor metody ocenia jej skuteczność na 90%, inni autorzy podają odsetek dobrych wyników na poziomie 70-80%.\nLeczenie operacyjne tej wady jest wskazane w sytuacjach braku korekcji zniekształcenia, jego nawrotu lub późnego (po rozpoczęciu chodzenia) rozpoczęcia leczenia. Leczenie operacyjne obejmuje szereg interwencji, od operacji na tkankach miękkich (uwolnienia, tylne, częściowe, całkowite) poprzez operacje kostne (artrodezy, klinowe resekcje w stawie Choparta i osteotomie nadkostkowe). Wybór metody leczenia operacyjnego zależy od wieku pacjenta, stopnia nasilenia wady oraz dotychczasowej historii leczenia.\nTagi: stopa końsko-szpotawa wrodzona\nJest jednym z najczęstszych powodów zgłaszania się dzieci między 2 a 5 rokiem życia do badania przez ortopedę. Reimers ocenia, iż problem ten dotyczy około 42% dzieci między 3 a 5 rokiem życia. Jest uważana powszechnie za fizjologię u dzieci w wieku przedszkolnym.\nNieprawidłowe ustawienie stóp jest często stwierdzane przez pediatrów w trakcie bilansów 2-latka oraz 4-latka. Często rodzice sami niepokoją się wyglądem stopy i sposobem ustawiania jej przez dziecko w trakcie chodzenia. W badaniu klinicznym stwierdza się obniżenie łuku podłużnego stopy, która jest miękka, niebolesna, całkowicie korygująca się bez przykurczu ścięgna Achillesa.\nW wypadku dzieci przedszkolnych stopa płasko-koślawa nie wymaga leczenia. Staheli i inni autorzy zwracają uwagę, iż w większości przypadków objawy obniżenia łuku podłużnego stopy wycofują się bez interwencji. Nieprawidłowości utrzymują się u około 2,6% nastolatków.\nStopy płasko-koślawe utrzymujące się u młodzieży szkolnej wymagają interwencji leczniczej - ćwiczeń korekcyjnych i ewentualnego stosowania wkładek.\nLeczenie operacyjne jest wskazane jedynie w przypadkach gdy nie ma powodzenia po ćwiczeniach, stopa jest bolesna, pacjent chodzi na wewnętrznych krawędziach stóp lub w przypadku pojawienia się przykurczu ścięgna Achillesa.\nZabiegi operacyjne obejmują założenie implantu podskokowego w przypadkach lżejszych, aż po artrodezę z wydłużeniem ścięgna Achillesa w przypadkach cięższych.\nTagi: stopa płasko-koślawa\nDzieci rozpoczynające chodzenie, zwykle mają tendencję do chodzenia na palcach. Taka tendencja powinna fizjologicznie zaniknąć w okolicy 3-4 roku życia. Przedłużające się chodzenie na palcach może mieć charakter idiopatyczny, lub patologiczny.\nDzieci uporczywie chodzące na palcach powinny być oceniane zarówno przez ortopedę i neurologa dziecięcego z uwagi na konieczność wykluczenia schorzeń, które mogą towarzyszyć temu stanowi. W przypadku stwierdzenia przez lekarza przykurczu ścięgna Achillesa oraz zwiększonego wyrdrążenia stopy, konieczna jest diagnostyka w kierunku schorzeń nerwowo-mięśniowych, dystrofii mięśniowej (zwłaszcza u chłopców) oraz patologii w obrębie kanału kręgowego. Dopiero po diagnostyce neurologicznej dziecko wraca do ortopedy.\nLeczenie idiopatycznego, bez towarzyszących zaburzeń ze strony układy nerwowego, chodzenia na palcach jest w pierwszym okresie nieoperacyjne i wiąże się z intensywną rehabilitacją i ćwiczeniami stopy. W przypadku nieskuteczności leczenia rehabilitacyjnego ortopeda wykonuje operacyjne wydłużenie ścięgna Achillesa. Leczenie neuroortopedyczne w przypadku schorzeń nerwowo-mięśniowych jest złożone i zależy od współpracy między neurologiem a ortopedą specjalizującym się w tego typu schorzeniach.\nTagi: uporczywe chodzenie na palcach\nDzieci uporczywie chodzące na palcach powinny być oceniane zarówno przez ortopedę i neurologa dziecięcego z uwagi na konieczność wykluczenia schorzeń, które mogą towarzyszyć temu stanowi.


Day Trip z Londynu do Cardiff | GetYourGuide\nDay Trip z Londynu do Cardiff\nOd $309,71 za osobę\nZapraszamy na zwiedzanie miasta najnowocześniejszych Cardiff z Londynu i odwiedzić szereg atrakcji, w tym zamku w Cardiff oraz Cardiff Bay.\nCzas trwania 12.5 godz.\nZapraszamy na podróż pociągiem powrót z Londynu do Cardiff i doświadczyć Hop-on Hop-off Tour of Cardiff\nMarvel w zabytkowym zamku w Cardiff, zbudowany pierwotnie na terenie dawnego rzymskiego fortu i Norman Przechowywać\nOdwiedź Cardiff Bay i Narodowe Muzeum Walii\nPo przybyciu do Cardiff około 10:30 wskocz na Cardiff „Hop-on Hop-off Tour”, dostępny od kwietnia do października. Możesz odkryć stolicę Walii w wielkim stylu podczas tej otwartej wycieczki autobusem. Odwiedź Zamek w Cardiff, poznaj Muzeum Narodowe Walii, ciesz się atmosferą Zatoki Cardiff i nie tylko. Wycieczka po zamku w Cardiff prowadzi przez bogatą historię tego imponującego średniowiecznego zamku, pierwotnie zbudowanego na miejscu starożytnego rzymskiego fortu i twierdzy Norman. Od listopada do marca odbędzie się wizyta na stadionie Millennium, który gości ponad 1,3 miliona odwiedzających rocznie. Dzięki pierwszemu rozkładanemu dachowi w Wielkiej Brytanii stadion jest wielofunkcyjnym, wszechstronnym miejscem. Dzięki 5-gwiazdkowej klasyfikacji UEFA i dwóm pucharom świata w rugby, wielkiemu slamowi Walii, sześciu finałom Pucharu Anglii oraz licznym koncertom i sportom motorowym w CV, Millennium Stadium jest ustanowiony jako światowej klasy gra odwiedzić miejsce i przez ostatnie osiem lat grał w domu pięciu głównych organizacji sportowych. Przedstawiciel spotka się z tobą przy kasie na stacji Paddington. Twój pociąg odjedzie z Cardiff o 17:55 i przyjedzie do stacji London Paddington o 20:07.\nOpłata za wstęp do zamku w Cardiff\nBilety na pociąg powrotny do Cardiff\nPrzekąski, jeśli wybrano opcję pierwszej klasy\nPoza kasą Kolei Narodowej przed peronem 1 na stacji London Paddington, Praed Street, Paddington, Londyn W2.\nNależy pamiętać, że plan wycieczki i zamówienie mogą ulec zmianie\nWszystkie pojazdy są nowoczesne, wygodne i utrzymywane na najwyższym poziomie czystości, w tym każdego dnia na głębokim poziomie czystości\nARRANGEMENTS WERE REALLY GOOD.COULD EXPOLRE INDEPENDENTLY.IT COULD HAVE BEN A GUIDED TOUR TO KNOW MORE ABOUT CARDIFF.\nAutor: SUBRAMANIAN – Wielka Brytania\nAutor: jihyun – Wielka Brytania\nNo imaginé q apareciera 1 pers con unos papeles y tuviera q seguir sol\nAutor: Anonim – Argentyna\nNumer identyfikacyjny produktu: 16142


[io16] Daydream to VR na jakie czekaliśmy\nHome » News » [io16] Daydream to VR na jakie czekaliśmy\n19 maja 2016 Bartosz 0 News,\nCardboard okazał się wielkim sukcesem, ale Google nie zamierza na tym poprzestać. Daydream to platforma, która wiele obiecuje.\nDaydream będzie czymś więcej, niż tylko kolejnym urządzeniem, które ma za zadanie przenieść użytkownika w świat wirtualnej rzeczywistości. To platforma mająca za zadanie połączyć oprogramowanie z możliwościami sprzętowymi tak, by wszystko działało jak najlepiej. To współpraca między developerami, by to użytkownik był zadowolony, a nie firma.\nZanim ujawniono na Google I/O 2016 coś takiego jak Daydream, spekulowało się, że pojawi się platforma Android VR. Miejsce skupiające developerów, których zadaniem miałoby być dostarczenie aplikacji działających w wirtualnej rzeczywistości. I dostaliśmy coś dokładnie takiego, choć na premierę przyjdzie nam jeszcze poczekać. Prawdopodobnie dopiero jesienią pojawią się sprzęty, które będą w stanie poradzić sobie ze wszystkim, co Google zaplanował. Bo ideą Daydream ma być współpraca na trzech poziomach.\nPierwszym z nich będzie oczywiście smartfon, ale tutaj może czekać nas niemiła niespodzianka. Słuchawka będzie musiała być odpowiednio mocna, by udźwignąć wirtualną rzeczywistość. Nie powiedziano wprawdzie nic o specyfikacji, ale nie ma co liczyć na to, że telefony ze średniej półki pociągnął aplikacje do VR. Takie urządzenia rozpoznamy po tym, że będą „Daydream Ready”, a pierwsze produkty mają przygotować m.in. Samsung, HTC, LG czy Xioami. I choć Samsung ma przecież Gear VR to wygląda na to, że producent nie zamyka się tylko na swoje urządzenia i zdecydował się na wejście z Google we współpracę. Zanim ta jednak ruszy pełną parą minie jeszcze trochę czasu, bo do Daydream potrzebny będzie Android N.\nOprócz potężnego smartfona potrzebowali będziemy jeszcze gogli wraz z kontrolerem, których cena nie została jeszcze ujawniona. Ostatnim elementem składowym będzie Android N oraz jego tryb VR. Mając wszystko co potrzeba, będziemy mogli udać się do wirtualnego świata, który nie będzie ograniczał się do jednej aplikacji. Wyobraźcie sobie możliwość przełączania się między kartami, oglądanie Google Street View z zupełnie innej perspektywy, a YouTube zyska głębie o jakiej do tej pory marzyliśmy. Co czeka nas na start? Mają pojawić się aplikacje od HBO, Lionsgate czy Ubisoftu, a lista firm, które podjęły się współpracy ciągle się wydłuża. Zobaczymy jak wyjdzie to wszystko w praktyce, ale już nie możemy się doczekać.\nŹródło: konferencja Google I/O, TheVerge\nPrevious: Rewolucyjne słuchawki, które zastąpią tłumacza\nNext: [io16] Android N bez tajemnic – nie znamy tylko jego nazwy


Pablopavo – nie jestem poetą – Marihuana Rasta Blog, Newsy o Marihuanie, Aktualności, Muzyka\nStrona Główna » Aktualności » Pablopavo – nie jestem poetą\nPablopavo – wokalista Vavamuffin, Zjednoczenia, Ba-Lan… Na koncie kilka płyt długogrających i singli, niezliczone featuringi i ponad cztery tysiące postów na naszym forum dyskusyjnym. W związku z wydaniem solowej płyty, porozmawialiśmy o okolicznościach jej powstania oraz głównym elemencie jej scenografii, mieście stołecznym Warszawa.\nNie chcesz już zmieniać świata? We wcześniejszych tekstach dużo miejsca poświęcałeś walce – „Amazonian Recall”, „Poor People”, „Chwilunia”. Na „Telehonie” walczysz niemal tylko z głupimi wpisami na forum. Tyko to ci dziś przeszkadza?\nMoże nie tyle przeciwko głupim wpisom, bo mówisz pewnie o piosence „Ale ale”, raczej przeciwko takiej, to się ładnie nazywa, tabloidyzacji życia całego. To jest w gazetach, na portalach, kurde, zachłyśnięcie się paskudztwem. Najpopularniejsze teraz jest paskudztwo i świństwo. Żeby to było obrzydliwie i żeby najlepiej sprawić komuś jeszcze przykrość. Może nie jest to jakaś bardzo ważna sprawa, ale – jakby się zastanowić – dotyka nas to pewnie bardziej niż ten „Amazonian Recall” w sensie naszego codziennego życia. Więc to mnie na pewno wpienia, zasmuca.\nCo do zmieniania świata – trochę to było takie założenie, że ta płyta ma być inna. Po prostu. Więc siłą rzeczy część tematów, które w Vavie są naturalne, tutaj wydawały mi się niepotrzebne. Zaraz będzie nowa płyta Vavamuffin i będziemy walczyć ze złem Babilonu mówiąc slangiem. Tu była taka myśl przewodnia, że to ma być bardzo blisko codzienności, przyziemności, trochę takie historyjki. Dlatego taka jest, ale myślę, że można wychwycić takie pozytywne wątki. Dostałem w ogóle takiego maila od jednego kolegi, że ‚Pablo coś ty nagrał, to jest płyta propagująca negatywne myślenie i w ogóle satanizm’. Ja się z tym nie zgadzam, jest numer „Primo Rebel”, który dosyć wyraźnie pokazuje, co się wydarzyło i w jakim kierunku to powinno iść moim zdaniem. Natomiast jest też dużo takich warszawskich piosenek z gangsterką czy śmiercią w tle. Ale tak chciałem.\nSkąd w ogóle pomysł na solową płytę? Koledzy z zespołu raczej dają ci się wyżyć (śmiech).\nTo w ogóle nie było z takiego założenia, że ja się czuję stłamszony, niedoceniony i nagle tu wyfrunę jak ten orzeł biały nad poziomy. Wymyśliłem sobie tę solówkę, czy jakiś pomysł na nagrania, jak Vavamuffin zaczynało. Zawsze chciałem zrobić taką swoją płytę. Na początku myślałem, że to będzie taka płyta raggamuffin, którą jeszcze pewnie nagram, 100% raggamuffin, bez rootsu, bez dubu – tylko lata 90. i 80. Natomiast potem, w ostatnich trzech latach jak ta płyta zaczęła powstawać – nie mówię o „Zykamu” czy „Doli selektora”, które były takie raggamuffinowe, tylko o tym, co się już okazało na „Telehonie” – doszedłem do wniosku, że mam bardzo dużo pomysłów muzycznych, które wykraczają poza ramy reggae. Więc postanowiłem zrobić to na solowej płycie, bo nie zrobię nagle z Vavamuffin zespołu grającego muzykę akustyczną. Nikt by tego nie chciał, chłopaki tym bardziej. A ja mam ochotę nagrać numer akustyczny, to muszę zrobić płytę. To było z chęci poszperania po innych regionach muzycznych. Znamy się trochę to wiesz, że nie samym reggae człowiek żyje, po prostu. Przynajmniej człowiek Pablopavo.\nJak wyglądała praca nad płytą, dlaczego produkcja Zerówy i Emila?\nTo wyglądało tak, że był pomysł, żeby to nagrać z JuniorBwoyem, wiadomo, że to jest Kuba i to jest Olek z Vavamuffin. Ogromna większość projektów, które ja w życiu robię to z nimi. Natomiast to było też tak, że powstał ten singiel z dwoma piosenkami, a potem chłopaki nie mieli czasu. Wtedy powstawała płyta Juniora, powstawała płyta Bogusia – gdzie chłopcy nie są producentami całej płyty, ale też sprawowali pieczę, jeszcze Alicetea nagrywało. Krótko mówiąc nie chciałem też takiej sytuacji, że ja to będę nagrywał o drugiej w nocy jak Olek skończy coś tam i tak dalej. Pomyślałem więc, że trzeba szukać innego rozwiązania. A ponieważ z Zerówą znam się dobrze, a Emil zaczynał pracować wtedy z Zerówą w studiu, tośmy któregoś dnia usiedli, wypili piwo i doszli do wniosku, że może zróbmy to. Ja to miałem jeszcze taki pomysł, że może hip hopowa będzie ta płyta. Tak myślałem, że jak Zerówa, to ja zrobię hip hop, co – ja nie umiem? Ale potem się okazało, że Zerówa już tego hip hopu tak nie lubi i że ma o wiele szersze horyzonty i chłopcy zaczęli przygotowywać jakieś tam pomysły na numery, w sensie Emil z Zerówą. Podobno wybierałem te najdziwniejsze, które oni spodziewali się, że na pewno odrzucę. Trochę dawali je, żeby nie wyglądało, że nic nie robią i ja wybrałem najgłupsze. To już trochę wpłynęło na to jak ta płyta się rozwijała. Potem się okazało, że z płyty, która miała być elektroniczna i tania, wyszła superprodukcja za kupę pieniędzy z dęciakami, skrzypcami, akordeonem i pięciuset rodzajami klawiszy. Mój wydawca, Piotrek, nie był specjalnie zadowolony (śmiech), bo ciągle dochodziły jakieś koszty i tak dalej, i tak dalej. I tak prawie wszyscy, którzy pracowali na tej płycie, pracowali po stawkach – ‚dobra jesteśmy przyjaciółmi, trudno, zrobię to za pół darmo, dziewczyna mnie zabije’. Ale te koszty i tak były duże na samo studio i to wszystko. Więc się rozbuchało to do takiej rzeczy, która jest makabrycznie niekonsekwentna. Płyta jest bardzo, przynajmniej muzycznie, rozstrzelana, od Sasa do Lasa. Bardzo mnie to cieszy, chyba na starość lubię takie płyty, żeby mnie każdy numer przynajmniej trochę zaskakiwał muzycznie. Myślę sobie, że jak ktoś słucha pierwszy raz tej płyty to jest zdziwiony jak wchodzi „Jurek Mech” z gitarą akustyczną. A zaraz potem jakiś strzał. W ogóle nie mieliśmy jakiejś specjalnej refleksji, trzeba to powiedzieć ze zgrozą, przy tej płycie, jaka będzie i tak dalej. Robiliśmy kawałek po kawałku na podstawowej zasadzie muzycznej, czyli czy fajno jest – fajno, to git i lecimy dalej. W ogóle nie było założeń ‚a teraz to może zrobimy funka’. Tylko ‚ty, a ja to mam taką melodyjkę’ – ‚fajno, do tego pasuje taki funkowy rytm’. A jak funkowy rytm to może ja poskanduje tak troszkę hip hopowo, nawet old schoolowo. I tak to działało. Wymyśliłem tę melodyjkę do „Jurka Mecha”, która jest na gitarze (nucenie) – kupiłem sobie gitarę akustyczną i przynosiłem też jakieś pomysły. Chłopaki mówią, że to musi być właśnie gitara akustyczna i głos. A ja mówię, żeby zrobić z tego dubowe coś, a oni, że minimal. I zrobiliśmy minimal. To było tak bez wielkich planów, krok po kroku powstawały te numery dziwacznie.\nNiby na okładce nie ma dużego znaczka z listą featuringów, gdy jednak przyjrzeć się wkładce uważniej, zauważymy kilku gości. Bakhti i Marek Piotrowicz, Szwedzki, Kadubra czy tytułowy Primo Rebel.\nJak to zwykle u mnie bywa, dawno temu jak miałem pomysł na solówkę, napisałem do Marka Piotrowicza czy oni nie zrobiliby dla mnie riddimów. Bo gram z jedną z dwóch najlepszych sekcji rytmicznych w polskim reggae i chciałem też tę drugą (śmiech). Są oczywiście różne zdania, ale ja tak uważam, że Marek i Bakhti oraz Kuba i Emil to są najlepsze sekcje. To było śmiesznie, bo oni przysłali pięć różnych beatów, ale to były tylko takie beaty, że była nagrana perkusja tylko i bas. Nic więcej, żadnych gitar. Jeden z tego wybraliśmy, Emil obudował to, cały numer, muzyką. Wymyślił akordy, wymyślił melodię. Potem przyszedł Radzio i zagrał to na melodice ładnie, wyszedł najbardziej old schoolowo muzycznie reggae’owy numer. Bardzo go lubię, będzie teledysk zresztą do niego, można to już powiedzieć.\nKadubrze jak wszyscy wiedzą wiele zawdzięczam, przyjaźnimy się od lat wielu. Ale to, że ten numer znalazł się na płycie to też jest przypadek. „Primo Rebel”, oj nie wiem, czy to nie najstarszy numer na płycie, został nagrany ze trzy lata temu, na płytę Marcina, która się ciągle nie ukazała i nic nie zapowiada, żeby się ukazała szybko. Marcin ma robotę, dzieci i nie ma czasu. Zadzwoniłem do niego i powiedziałem, że jeśli on tego nie wydaje, to ja bym wziął na swoją płytę.\nZe Szwedzkim z kolei, czyli Piotrem było tak, że czytając jego wiersze – bo Piotr jest poetą znanym i wydawanym – dawno sobie obiecaliśmy, że ja jeden wiersz wezmę i zrobimy dub poetry. Wszyscy wiedzą, że jestem fanem Lintona Kwesi Johnsona, w tym kierunku to miało iść. Ponieważ ja nie jestem poetą, wziąłem wiersz od Szwedzkiego, zresztą nagrywając go nie do końca skumałem, o czym jest. To znaczy ja wiedziałem, o czym on jest, tak jak sobie myślę, bo wiadomo, że poezja jest drogą wolności i wolnej interpretacji. Więc miałem jakąś tam swoją interpretację, ale nie zwróciłem uwagi na taką, która jest podsunięta troszkę pod nos, taka powiedzmy komputerowa. Ale to fajnie, że tam jest parę płaszczyzn. W sumie fajnie ten dub też nam wyszedł taki specyficzny. To nie jest jakiś taki klasyczny dub, tylko takie elektroniczne trochę plumkanie, troszkę jest tam nierówno. Nie wiem czy to jest zauważalne, ale staraliśmy się na tej płycie, żeby dużo rzeczy było nierówno. Drobne takie rzeczy, większość perkusji elektronicznych, które są w niektórych numerach, jest wgrywane specjalnie z palca, niewyrównywane potem. W pewnym momencie mieliśmy jazdę taką, żeby to wszystko szumiało, żeby to było brudne wszystko i żeby to było nierówno, żeby to było ludzkie. Nieodhumanizowana muzyka, trochę jak miasto. Tu się tynk sypie, tu się ktoś potknął i mu się nierówno idzie. To na przykład w „Systemie” można posłuchać, tam bębny robią bardzo specyficzne rzeczy. To, jak wiesz, w starej muzyce jamajskiej też jest bardzo często, że chłopaki zaczynają w jakimś tempie, a kończą w innym i nikt się nie przejmuje, między sobą to współgra. Nie było wtedy kultury grania z metronomem na uszach, to nie Madonna.\nWidzisz jakieś pozytywne historie w dzisiejszej Warszawie?\nTak, jak najbardziej. Powiedziałbym, że ostatnie 1,5 roku przynosi dużo takich pozytywnych strzałów. Szczególnie podoba mi się nurt oddolnego budowania infrastruktury i kultury. Infrastruktury – mówię tu o knajpach, ale knajpach, w których nie tylko pije się browar, ale też gada, dyskutuje, ogląda filmy, są koncerty, teatry. Mieszkasz w Warszawie, zauważyłeś też, że pojawiło się dużo takich miejsc, w przeciągu niedługiego czasu – Chłodna 25, Powiększenie, te 1500 metrów do wynajęcia, w których jeszcze nie byłem, na Mariensztacie przed chwilą powstała jakaś kawiarnia. To mi się bardzo podoba, że ludzie nie czekają już na władze, jakiś bogatych biznesmenów, że oni ich zaproszę. Tylko nie – skrzyknijmy się, zróbmy kurde Bar Powiśle. Podoba mi się taka trochę energia, która była w Berlinie kilkanaście lat temu, która doprowadziła do rozkwitu kulturalnego tego miasta. Mam nadzieję, że u nas będzie też w tym kierunku. Bo czekać na tych naszych urzędników, to do końca życia można czekać. I tak dobrze, że ostatnio jest mniej kłód pod nogi ze strony tych urzędników. Chociaż informacja z ostatniej chwili jest taka, że Diuna podobno dostała wymówienie, jak wiemy Jadłodajnia się spaliła i trochę mi się to układa w niesympatyczną całość. Nie chciałbym tworzyć teorii spiskowej, więc jest różnie. Ten oddolny ruch bardzo mi się podoba. Co mi się jeszcze podoba? Podoba mi się parę inwestycji. Ruszyło się coś z Mostem Północnym, a to dla wszystkich mieszkańców Warszawy jest rzecz niezbędna po prostu, a tyle lat to czekało. Trzecia rzecz to – myślę może nawet mała w tym jest i nasza zasługa, ale hip hopu też oczywiście – że trochę zmieniły się stereotypy na temat warszawiaków. To znaczy znika ten – on oczywiście nigdy całkiem nie zniknie – stereotyp warszawiaka, krawaciarza, buca. Zespoły warszawskie, różne – rockowe, reggae’owe i tak dalej przestały się wstydzić tego, że są z Warszawy. Nie ukrywają tego, ale gdzieś tam podkreślają. To jest dla mnie naturalne, tak samo jak to, że zespoły z Poznania śpiewają o Poznaniu. Kiedyś to było modne, nawet jak byłeś warszawiakiem, żeby mówić ‚a, nienawidzę tego miasta, to jest taka wieś’ i tak dalej. Nienawidzisz, nie podoba ci się, to wyjeżdżaj albo nienawidzisz, nie podoba ci się, to zmieniaj. To idzie w tym kierunku, zmieniajmy. Mi też nie podoba się od cholery rzeczy, więc zmieniam, staram się zmieniać. Przynajmniej ja jako muzyk na tę moją drobinkę stereotyp warszawiaka buca staram się zmieniać. Staram się być miły dla ludzi, oczywiście jeśli się da (śmiech), pisać dobre piosenki i tak dalej, i tak dalej.\nDlaczego więc na płycie masz historie warszawskie, jak mówiłeś, satanistyczne? (śmiech) Skąd to zainteresowanie tym brudem?\nBo prawda jest też taka, że Warszawa taka jest. Warszawa z serialu TVN nie istnieje, nie ma takiego miasta. To jest wydmuszka celuloidowa, a nie, teraz już się nie robi na taśmie, to cyfrowa wydmuszka. To raz, ja taką Warszawę znam. Zdarza mi się jeździć taksówkami, ale jednak zazwyczaj jeżdżę autobusem zasyfionym czy tramwajem. Chodzę po ulicy, nie mam własnego auta, jak mnie dziewczyna nie podwiezie, to brnę przez tą breję brudną. Dwa – trochę przy tych warszawskich piosenkach miałem taką idee fixe, że to mają być piosenki w stylu starych warszawskich piosenek podwórzowych ludowych, miejskich.\nChciałeś zostać Grzesiukiem XXI wieku?\nNo właśnie nie lubię tego porównania, bo gdzie mi do geniusza. Nie oszukujmy się, pan Grzesiuk Stasio był geniuszem. Chodziło mi o to, żeby to było absolutnie nowoczesne w formie, absolutnie nowoczesne w okolicznościach, to znaczy nie udawać, że mamy początek wieku XX, tylko że jest wiek XXI. Ale żeby te historie opowiadały, żeby te tematy były takie jak wtedy. A co wtedy były za tematy? Miłość, najlepiej nieszczęśliwa, złodziejskie ballady, ciężkie życie proletariatu, żeby nie powiedzieć lumpenproletariatu. No więc u mnie już tego proletariatu nie ma, bo praktycznie nie ma już robotników w Warszawie. Ale jest ten Jurek Mech, hurtownik. To jest dla mnie typowa postać z przedmieść Warszawy, pan hurtownik z brzuchem. Jest ta dziewczyna gangstera, to jest taka historia jakby „Czarna Mańka”, w tym kierunku, tylko oczywiście wszystko współczesne. Taką miałem idee fixe, dlatego te historie tak się kończą. Moja dziewczyna nie mogła przeżyć na przykład, że w „Warszawie Wschodniej” wszystko ładnie się rozwija, romans, słodko, tego tego i nagle bach. Ona mówi ‚no po co? przecież mogli wziąć ślub i wyjechać do Radomia, cokolwiek’. A ona zginęła. Ale jak się śledzi te pieśni XIX-wieczne czy z początku XX wieku to one takie są. Hrabina zabija swojego kochanka parobka czy coś takiego.\nCzyli zabawa konwencją?\nTak, ale przy tym – bo to był karkołomny pomysł – żeby te piosenki wzruszały. Ta płyta jest aż niebezpiecznie, bałem się, że będzie odebrana jako przeliryczniona, płaczliwa. „Warszawa Wschodnia” ma wzruszyć. Taka zwykła, prosta historia o zwykłym chłopaku, nie żaden poeta, normalny koleś ma wzruszyć. I kogoś tam wzrusza, nie każdego pewnie. Nie chciałem robić pastiszu, w ogóle nie interesuje mnie kabareciarstwo w muzyce. Uśmiech tak, ale kabareciarstwo nie. Zwłaszcza, że w Polsce powstało już parę takich płyt i trudno już zrobić coś lepiej niż Kury. Mnie to trochę nie interesuje, w gruncie rzeczy, gdzieś w środku jestem poważnym facetem. Co nie znaczy, że bez poczucia humoru.\nPatrząc za okno, jaką widzisz przyszłość miasta?\nNie wiem… Z jednej strony jest to o czym mówiliśmy, że jest taka energia, że ludzie zaczęli się organizować w sensie kulturalnym i to jest super. Z drugiej strony jest ten opór materii, jakiegoś takiego bezmózgowia totalnego. Dzisiaj czytałem, że nad samym Jeziorkiem Czerniakowskim będą budować osiedle, zagradzając dostęp do niego. Czasami mam takie wrażenie, że szatan złośliwie się bawi tym miastem. Na różne sposoby – od tragicznych, historycznych po współczesne. A to, zburzmy Pałac Kultury – no zburzmy i co?\nNo właśnie – jak to się stało, że klątwa sekretarzy jest silniejsza od klątwy rabinów?\n(śmiech) Nie wiem, nie umiem odpowiedzieć na to pytanie. Lubisz Pałac? Ja lubię. Moje pytanie jest też takie, czy na przykład w okolicy Pałacu widzisz budynek, który byłby ładniejszy, z tych, które ostatnio powstały? Nie, ja nie widzę. Prawdę mówiąc on jest najładniejszy, a Złote Tarasy to w ogóle powinno się zrównać z ziemią, a tych, którzy to zaprojektowali przepędzić na trzydzieste piętro Pałacu w tą i z powrotem na piechotę.\nJak w „Misiu”…\nDokładnie. No i burzymy ten Pałac, co tam powstanie? Stary, zapewniam Cię, że powstanie coś w rodzaju Złotych Tarasów, gnojówka. Nie wierzę po prostu w to, że powstanie tam coś fajnego. Jedynym dla mnie wyjściem sensownym byłaby dla mnie rzecz niewykonalna, czyli odbudowa zabudowy przedwojennej tych terenów – Złotej, Wielkiej i tak dalej. Co jest nie do zrobienia jak wiesz, to nie są lata 50. Z różnych powodów jest to nie do zrobienia. Ja bym ten Pałac zostawił w spokoju i zajął się innymi rzeczami. Naprawdę jest tyle rzeczy do zrobienia, do zrekonstruowania, do uratowania jeszcze, a się sypie. I wiadomo, że jest to trzymane przez właścicieli, żeby się sypało, żeby przyszedł Nadzór Budowlany i powiedział ‚niby zabytek, ale już nic nie możemy z tym zrobić, równaj pan’. Ciekawi mnie bardzo co z Koszykami, mieli postawić z powrotem, a nie powstaje coś, nie wiem czemu.\nNo, a rozebrać było łatwo. I tak ta Warszawa wygląda. Z jednej strony walka czynszowa, że zamykamy knajpy, kina, fajne miejsca, a otwieramy banki. To jest złe. Z drugiej strony udało się teraz tej Krytyce Politycznej zająć ten Nowy Świat. Można lubić Krytykę Polityczną albo nie, wiadomo to jest trochę polityka, więc nie chcę w to wchodzić czy ja ich na przykład lubię czy nie – to nie ma znaczenia. Fajnie, że będzie miejsce na Nowym Świecie, które nie będzie bankiem, że coś będzie się tam działo. Więc jest światełko w tunelu, mimo wszystko, mam nadzieję.\nAutor: Krzysiek Wysocki\nNiezwykły wynalazek krakowskich lekarzy →


Auberge de Forgès - Noclegi.pl\nNoclegi Forges >\nHotel Forges >\n38, avenue Pasteur , 19380 Forges (Francja)\nAuberge de Forgès ×\nPokoje, usługi Podróżujesz i zatrzymasz się w/na Francjii i szukasz noclegu? Spójrz na ofertę tego hotelu. Hotel wita wszystkich gości w Forges w swoich 8 komfortowych pokojach w których mogą się oni zatrzymać. Hotel każdego dnia oferuje świeżo przygotowane lokalne posiłki w restauracji. Auberge de Forgès jest przyjazne dla zwierząt. Oznacza to, że Twój pupil jest mile widziany u nas. Bezprzewodowe połączenie z Internetem (WiFi) jest dostępne w hotelu, pozwalając przenośnym urządzeniom i smartfonom na pozostanie online. Dokładne wyposażenie pokoju i dokładna lista dostępnych usług Auberge de Forgès może być znaleziona w informatorze poniżej i w informatorze konkretnego pokoju.\nPrzyjazd, godziny otwarcia Najwcześniejsza pora przybycia to 14:00, najpóźniejszy czas na wyjazd to 12:00. Personel ze znajomością języków: Angielski jest do Twoich usług.\nAuberge de Forgès - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nAby uzyskać więcej informacji, należy skontaktować się z personelem obiektu. Dane kontaktowe znajdują się w potwierdzeniu rezerwacji. W sprawie przyjazdów poza podanymi godzinami zameldowania należy skontaktować się z hotelem, korzystając z informacji podanych w potwierdzeniu rezerwacji.\n« Więcej obiektu w Forges\nRezerwacja zostanie potwierdzona przez Auberge de Forgès


Puzzle obserwacyjne Bałtyk | legetoj\n84-elementowe puzzle i plakat edukacyjny\nUłóżcie puzzle i zobaczcie, jak wiele dzieje się w Morzu Bałtyckim. Kogo możecie spotkać w wodzie, powietrzu i na plaży? Co jeszcze kryje się morskiej toni? Bawcie się w wyszukiwanie detali na ilustracji. Opowiadajcie o przyrodzie i środowisku.Informacje z plakatu pozwolą wam odkryć niektóre tajemnice podmorskiego świata. Plakat może stać się oryginalną ozdobą pokoju.