Zawojowali Mechelen. Maciej Herbich z Arkadii mistrzem Belgii / Wydarzenia sportowe w Kaliszu i regionie / Kategorie tematyczne faktykaliskie.pl / Fakty Kaliskie\nZawojowali Mechelen. Maciej Herbich z Arkadii mistrzem Belgii\nMaciej Herbich z kaliskiej Arkadii został Międzynarodowym Mistrzem Belgii w muay thai. Z dobrej strony pokazał się także jego klubowy kolega, Adam Borowski. Dla młodych kaliszan był to kolejny udany występ w biało-czerwonych barwach.\nZmagania pod auspicjami największej światowej federacji muay thai IFMA odbyły się pod koniec kwietnia w Mechelen i uczestniczyło w nich ponad 300 zawodniczek i zawodników z Holandii, Francji, Hiszpanii, Włoch, Niemiec, Belgii i Polski. W siedmioosobowej biało-czerwonej kadrze prowadzonej przez Dawida Poloka i wspieranej m.in. przez Arkadiusza Wełnę znalazło się dwóch przedstawicieli kaliskiej Arkadii.\nRewelacyjny występ zanotował Maciej Herbich, który został Międzynarodowym Mistrzem Belgii w kategorii do 48 kg dzieci starszych. Utalentowany wojownik z Kalisza nie miał sobie równych, wygrywając wszystkie trzy pojedynki. Od zwycięstwa zawody w Mechelen rozpoczął Adam Borowski (kat. do 51 kg dzieci starszych), ale w swojej drugiej walce, której stawką był awans do półfinału, musiał niestety uznać wyższość reprezentanta gospodarzy. W sumie polska kadra wywalczyła pięć krążków, ale tylko Herbich sięgnął po medal z najcenniejszego kruszcu.\n– Chcemy pogratulować i podziękować rodzinom chłopaków i wszystkim pomagającym osobom za wieloletnie wsparcie naszych zawodniczek i zawodników oraz rozwój kaliskiego muay thai – mówi trener Arkadyjczyków, Aleksander Kruk.\nMłodzi kaliszanie wkrótce powalczą o kolejne tytuły. W czerwcu czeka ich rywalizacja w ramach mistrzostw Polski, natomiast w sierpniu zamierzają wystartować w mistrzostwach świata w muay thai.


Blogaski o graczach esportu? - Niezatapialna Armada Kolonasa Waazona\nBlogaski o graczach esportu?\nWysłany: Pią 0:08, 11 Mar 2016 Temat postu: Blogaski o graczach esportu?\n(Na wstępie - nie było mnie tysiąc lat, proszę mi wybaczyć i machnąć ręką, kłaniam się tym, którzy mnie pierwszy raz na oczy widzo. Bry!)\nZdarzyło mi się ostatnio wsiąknąć w świat esportu (nie oszukujmy się, LoLa) i wiecie co, kurczę, opka o esporcie to byłoby to, ja oczami duszy mej widzę esport nowymi opkami do TH!\nWydedukowałam, że albo esport jeszcze jest za mało mainstreamowy, albo te opka są i tylko ja nie wiem. No bo środowisko jest wyborne i pyszne! Pożywka jak dla grzybów, mokro i w ogóle, sprzyjające warunki, że lepiej być nie może.\nOto pięciu wspaniałych, o których nie trzeba wymyślać, że mieszkają razem, bo naprawdę to robią. Może nawet zagraliby w butelkę, bo mają często ledwie po 17 lat. Niektórzy przystojni, inni kawaii, wszyscy gfiazdy, kamery, scena, badass level pińcet. A jeszcze jak prosto można do nich dotrzeć (he, he), no przecież ja mam internet i oni też! Widzę już te romanse zaczęte od filuternych snapów, przezabawnych zaczepek na twitterze czy głębokiej nici porozumienia (tak, tak), kiedy ich oczy spotkały się po meczu... Wszystko na miejscu!\nKojarzycie? Wiecie? Ktokolwiek widział, ktokolwiek wie? No i - czy to nie pyszna możliwość?\nWysłany: Pią 2:15, 11 Mar 2016 Temat postu:\nW razie czego możesz zostać twórczynią gatunku, wystarczy napisać jedno dobre i rozpropagować w Internecie z hasłem "pierwsze fanowskie opowiadanie o e-sportowcach".\nWysłany: Pią 12:27, 11 Mar 2016 Temat postu:\nCzytałabym! Chociaż esport to nie do końca moja bajka, warunki opkotwócze jak się patrzy.\nWysłany: Pią 17:45, 11 Mar 2016 Temat postu:\nRomantyczne spotkanie Merysójki i Trulaffa na IEMie...\nCzytałabym, chociaż po to, żeby podrzucić znajomym, którzy trochę bardziej esporty ogarniają\nOch, to by mógł być taki piękny wątek: znany i uznany gracz jakieś gry powiedzmy LoL przyjeżdża do Spodka na zawody. Na terenie zawodów zderza się z cosplayerką przebraną za jakieś pluszano-metalowo-piersiaste niewiadomoco z japońskiej gry wideo i przypadkiem dostaje w głowę kijem od szczotki robiącym na różdżkę, co wkurza go więc klnie biedne dziewczę jak świat stoi, dorzucając szowinistyczny argument "bo baby się tylko do przebieranek nadają" toteż przebrane stworzę-niebożę popłakuje pośrodku sali aż mu się przykro robi, ale przecież nie będzie przepraszał.\nW trakcie zawodów bierze udział w skomplikowanej konkurencji turowej gdzie współzawodniczy z innymi graczami i właściwie nawet nie wie kto jest kim bo wszyscy są poukrywani pod nikami. No i w tej konkurencji pojawia się jakiś nieznany w środowisku świeżak, który nieoczekiwanie osiąga bardzo dobre rezultaty. Między turami są przeyrwy w czasie których bohater a to staje przy ściance żeby go fotografowali, a to podpisuje egzemplarze gry, a to siada na krzesełeczku na jakimś tle a fani ustawiają się w ogonek bo każdy chce zrobić sobie z nim selfie, i od czasu do czasu dostrzega w tłumie ową nieszczęsną cosplayerkę w tymże nieokreślonym przebraniu, zdążając zauważyć jedynie że ma ładne oczy.\nAle następuje wielki finał, i nasz bohater ściera się z owym niespotykanie dobrym świeżakiem, który okazuje się strasznie trudnym przeciwnikiem. Tak trudnym że ciekawi go z kim właściwie walczy, ale drugiego gracza nie widzi bo zażyczył sobie nie ujawniać się aż do końca, bo w tym roku wyjątkowo tak można, bo właśnie dziś wprowadzili specjalnie taki punkt do regulaminu... No i przegrywa, ma drugie miejsce w tej konkurencji, przed nim jeszcze następne.\nNo i w dniu rozdania nagród najpierw obserwuje jak tajemnicza cosplayerka wygrywa w jakiejś kategorii za najbardziej piersiasto-futrzasto-metalowe przebranie ever, potem widzi jak przed udzieleniem wypowiedzi zwyciężczyni zdejmuje część ubioru i stwierdza, że to w sumie na prawdę niezła laska. Zwyciężczyni dziękuje rodzinie i znajomym, cośtam opowiada o trudach wymodelowania najbardziej futrzasto-metalowej zbroi i na koniec daje przytyk do opinii niektórych mężczyzn, że to takie wybitnie kobiece ależ wcależ nie bo ona zajmuje się też wieloma innymi rzeczami.\nNo i następuje wielki finał, i rozdanie nagród w kategoriach gierowych, i wtedy pojawia się wielki zaskocz bo zwycięzcą w tej trudnej turowej kategorii w której nasz bohater był drugi okazuje się owa właśnie przezeń kiedyś opieprzona cosplayerka.\nWięc potem on zawstydzony idzie do jej pokoju, żeby przeprosić, że on tak na prawdę nie myślał ale wkurzył się i wszyscy wokół patrzali... A ona mu opowiada że nie ma mu za złe, że uwielbiała go od dawna, była skrytą fanką, że przystąpiła do konkursu bo sądziła się wtedy będą mogli się spotkać i to miłość ją tak dopingowała. Więc on do niej, że teraz chyba też coś do niej czuje a tak w ogóle jutro nie ma większych planów, więc jakby mogła z nich trochę pochodzić. Ona że owszem, z wdzięcznością. Tylko jak wyjdziemy na spacer to załóż na głowę taką okropnie kiczowatą czapkę Pikaczu, bo to będzie zemsta za tamto wtedy na zawodach.\nI tu następuje romantyczna scena spaceru, w promieniach zachodzącego słońca, ona w najbardziej piersiastej części ubrania on w futrzanej czapce Pikaczu, koniec....\nI na podstawie tego wątku można napisać całą masę opowiadań, zamieniając gry, płcie, szczegóły.\nnajbardziej piersiasto-futrzasto-metalowe przebranie ever\nTotalnie bym czytała, napisz ktoś.\nWysłany: Sob 22:45, 12 Mar 2016 Temat postu:\nW sumie to mnie ten koncept zassał, zaciekawiony, chyba masz jakieś predyspozycje do pisania fluffu .\nWysłany: Sob 10:26, 08 Kwi 2017 Temat postu:\nOdświeżę stary wątek, ja widziałam kiedyś blogaska właśnie o graczach e-sportu, Lola dokładniej i były tam paringi i wszystko, także potwierdzam, to istnieje. Spróbuję odnaleźć, ale nie wiem czy mi się uda bo to chyba z rok temu było.


Medalik Świętego Benedykta » Opactwo Benedyktynek w Żarnowcu\nMedalik ma dopomóc w kształtowaniu w duszy usposobienia podatnego na współpracę z łaską Jezusa Chrystusa, Zbawiciela Ukrzyżowanego i Zmartwychwstałego. Należy chronić się przed wszelkimi wyobrażeniami o magicznej sile medalika. Uleganie takim przesadom zagraża życiu duchowemu i jest sprzeczne ze znakiem Chrystusowego Krzyża i świadectwem życia św. Benedykta.\nWierni od wieków świadczą o tym, że pobożne używanie tego medalika wraz z wzywaniem pomocy św. Benedykta pozwoliło im doznawać nadzwyczajnych znaków łaski na ciele i duszy, zwłaszcza w walce z pokusami.\nDokładnie nie wiemy, gdzie zostały wybite pierwsze medaliki. Zachował się rysunek z 1415 r. wykonany w klasztorze w Metten (Austria), przedstawiający opata ( może św. Benedykta) z pastorałem zwieńczonym krzyżem. Na pastorale wypisane są te same słowa , które dziś widnieją na rewersie medalika. W dłoni opat trzyma zwój z resztą słów umieszczonych na medaliku.\nMedalik stał się bardzo popularny w wieku XVII. Święty Wincenty a Paulo, założyciel sióstr miłosierdzia, polecił, by zakonnice nosiły go przy swoich różańcach. Opat Legnickiego Pola, o. Benno Loebl, podjął starania o zatwierdzenie medalika przez papieża. Wysiłki śląskiego opata zostały uwieńczone powodzeniem w roku 1742. Wtedy też papież Benedykt XIV polecił, by na medaliku umieszczono wizerunek św. Benedykta. Świętego przedstawiono w kukulli, z krzyżem w ręku, błogosławiącego lub trzymającego wskazujący palec na wargach. Medal często miał kształt elipsy lub siedmiokąta. Na dzwonie z Brzeżnicy koło Sieciechowa, noszącym imię „Benedykt”, odlanym w 1723 r., ludwisarz umieścił płaskorzeźbę medalu. W XVIII wieku nad kaplicami św. Benedykta i św. Scholastyki w kościele opactwa tynieckiego została umieszczona drewniana podobizna medalu. Analogiczny wizerunek znajduje się nad wejściem do kościoła w Legnickim Polu oraz nad głównym wejściem do naszego opactwa benedyktynek w Przemyślu. Przez całe wieki wkładano medaliki do grobów. Wiąże się to z czcią, jaką otaczano św. Benedykta, modląc się do niego jako do patrona dobrej śmierci.\nWiek XIX, wraz z odrodzeniem życia benedyktyńskiego, przyniósł nowe zainteresowanie medalikiem. Odnowiciel benedyktynów we Francji, o. Prosper Gueranger, opat Solesmes, wydał w 1862 r. książeczkę, którą bardzo szybko przetłumaczono na język polski: „Znaczenie, pochodzenie i przywileje medala, czyli krzyża św. Benedykta” (Lwów 1884). W ciągu dziesięciu lat miała na terenie polskojęzycznym piętnaście wydań.\nW 1880 r. obchodzono jubileusz 1400 lat od narodzin św. Benedykta. Z tej okazji opat Monte Cassino polecił wybić medalik jubileuszowy. Po raz pierwszy na medalu zamiast monogramu IHS znalazło się słowo Pax. Dopiero na tym medaliku umieszczono prośbę do św. Benedykta o pomoc w chwili śmierci. Ostatnio na niektórych medalikach obok dewizy zakonu benedyktyńskiego – Pax – znów pojawił się monogram IHS. Ten typ medalika, zwany kasyneńskim, jest obecnie najpopularniejszy i jego opis znajduje się poniżej. Istnieją też inne rodzaje medalika, które jednak w Polsce są mniej znane – np. wybite przez mnichów z francuskiego opactwa w En Calcat lub przez czeskich benedyktynów z klasztoru w Nursji. Wspólny dla wszystkich medalików jest Krzyż św. Benedykta.\nMedalik łączy w sobie kult krzyża Zbawiciela i św. Benedykta. Może nieco dziwić nazwa: Krzyż świętego Ojca Benedykta. Pytanie o znaczenie tych słów jest pytaniem o chrześcijańskie rozumienie krzyża. Jesteśmy przyzwyczajeni do kojarzenia krzyża z cierpieniem. Tymczasem krzyż Chrystusowy jest przede wszystkim znakiem miłości, która zwycięża grzech i śmierć, czyli właśnie to, co nas na co dzień niszczy i boli. Święty Paweł mówi:\nCo do mnie, to nie daj Boże, bym miał się chlubić z czego innego, jak tylko z krzyża Pana naszego, Jezusa Chrystusa, dzięki któremu świat stał się ukrzyżowany dla mnie, a ja dla świata (Ga 6,14).\nKrzyż pokazuje prawdziwe oblicze świata po zmartwychwstaniu Chrystusa – to wszystko, co nas rani, może prowadzić do Boga, czyli ku prawdziwemu życiu.\nW ofiarę Chrystusa, której krzyż jest znakiem, jesteśmy włączeni przez chrzest. Do tego sakramentu odnoszą się słowa przylgnięcia do Chrystusa i wyrzeczenia się szatana umieszczone na krzyżu świętego Benedykta. Medalik pokazuje związek między chrztem i krzyżem. „ Czy nie wiadomo wam, że my wszyscy, którzy otrzymaliśmy chrzest zanurzający w Chrystusa Jezusa, zostaliśmy zanurzeni w Jego śmierć? Zatem przez chrzest zanurzający nas w śmierć zostaliśmy razem z Nim pogrzebani pot, abyśmy i my postępowali w nowym życiu – jak Chrystus powstał z martwych dzięki chwale Ojca” (Rz 6,3-4).\nCzasy św. Benedykta były okresem niepokoju. Państwo, które dawało ludziom poczucie bezpieczeństwa, leżało w gruzach. Przyszłość stała pod znakiem zapytania. Benedykt przypomniał swoim mnichom, kto jest Alfa i Omega, do kogo należy czas i wieczność i komu naprawdę zależy na każdym człowieku. Zapewne właśnie dlatego w Regule nazywa Chrystusa Ojcem. Jan Paweł II w swe pierwszej encyklice „Redemptor hominis” zauważył, że „człowiek coraz bardziej bytuje w lęku”, ale to właśnie ten „człowiek jest pierwszą i podstawową drogą Kościoła”. Właśnie do człowieka doby współczesnej skierowane jest słowo tak św. Benedyktowi drogie – „Pax” (pokój). Święty Paweł mówi, że to Chrystus jest naszym pokojem, bo zjednoczył podzieloną ludzkość i scalił w jedno rozbitego wewnętrznie człowieka (por. Ef 2, 14-16).\nZ jednej strony (awers) medalik przedstawia Benedykta trzymającego w prawej ręce mały krzyż, a w lewej księgę (świętą Regułę). Przy postaci świętego widnieje napis:\nPoniżej, po prawej ręce świętego, przedstawiony jest pęknięty kielich, z którego wypełza wąż. To nawiązanie do rozpoznania przez św. Benedykta trucizny podanej mu przez mnichów w Vicovaro.\nNa tej samej wysokości, po lewej ręce świętego, z rozpostartymi skrzydłami stoi kruk. To przypomnienie innego wydarzenia z życia św. Benedykta. Nakazał on krukowi ukrycie zatrutego chleba, którym zawistny kapłan Florencjusz.\nDruga strona medalu ma pośrodku znak krzyża. Nad nim znajduje się dewiza zakonu św. Benedykta: „Pax” – pokój. Na czterech polach wyznaczonych przez ramiona krzyża znajdują się litery C S P B. Ich znaczenie: CRUX SANTI PATRIS BENEDICTI (Krzyż Świętego Ojca Benedykta).\nNa belce pionowej krzyża, od góry do dołu C S S M L: CRUX SANTA SIT MIHI LUX ( Krzyż święty niech będzie mi światłem).\nNa belce poprzecznej krzyża – N D S M D: NE DRACO SIT MIHI DUX ( Diabeł – dosłownie: smok – niech nie będzie mi przewodnikiem).\nNa obrzeżu medalika znajduje się napis, który rozpoczyna się czytać od liter w prawo V R S N S M V – S M Q L I V B: VADE RETRO SATANA, NUMQUAM SUADE MIHI VANA – SUNT MALA QUAE LIBAS, IPSE VENENA BIBAS ( Idź precz szatanie, nie kuś mnie do próżności, złe jest to, co podsuwasz, sam pij swoją truciznę).\nZ medalikiem nie są związane w sposób ścisły specjalne modlitwy. Zaleca się odmawiać raz w tygodniu modlitwy do św. Benedykta, Patrona Europy albo modlitwę o dobrą śmierć.\n*Szymon Hiżycki OSB Medalik Świętego Benedykta, TYNIEC Wydawnictwo Benedyktynów, Kraków 2001.


Prezenty dla minimalistki: 10 pięknych i prostych upominków na Święta 2019 - ELLE.pl\nmat. prasowe / Roboty Ręczne, Le Petit Trou\nCo kupić minimalistce na Gwiazdkę? Dziewczyny, które mają właściwie wszystko i kochają proste formy, na pewno docenią ubrania i dodatki, które przetrwają lata, piękny design i kosmetyki, które pozwolą im poczuć się wyjątkowo. Oto gotowe pomysły na prezenty dla fanek minimalizmu.\nUniseksowa woda perfumowana Byredo Bibliothèque to klasyk. Zapach ma nuty kwiatowe, drzewne i piżmowe, a unikalne połączenie sprawia, że jest świetną alternatywą dla popularnych perfum sygnowanych przez domy mody. Zachwyca też design flakonu: maksymalnie oszczędny i bez zbędnych ozdobników.\nŚwieca Le Petit Trou\nElodie pachnie jak jaśmin, różowa lilia i fiołek. Co więcej, świeca zapachowa Le Petit Trou wykonana została z naturalnego wosku sojowego, który jest zdrowszy i lepszy dla środowiska. A poza tym, nie da się ukryć, będzie wyglądać pięknie w łazience lub na półce z książkami.\nDesignerski notatnik Lui\nBordowy notes w linię z błyszczącym napisem Lui (flagowy autorski projekt naszego ulubionego butiku Lui Store) może służyć do zapisywania snów, zbierania aktualnych przemyśleń lub jako pamiętnik. Notatnik zapakowany jest w ozdobne pudełko, dzięki czemu to gotowy właściwie prezent.\nJedwabna gumka do włosów Moye\nPost udostępniony przez MOYE ® (@moyestore) Gru 15, 2019 o 9:23 PST\nUwielbiamy piękne akcesoria do włosów, szczególnie jeśli chodzi o dziewczęce gumki scrunchie, które były popularne w latach 90. i na dobre wróciły do mody. Te od polskiej marki Moye wykonane są w stu procentach z jedwabiu i dostępne w neutralnych kolorach, takich jak beż czy bordo. Świetnie uzupełnią każdą stylizację i w nienachalny sposób ozdobią włosy.\nSkórzana torebka w wężową fakturę od Mako\nLuna Snake to, jak podkreślają założycielki marki Mako, przykładu designu w myśl "małe jest piękne". Niewielka torebka ma subtelny rockowy charakter, dzięki czemu jest uniwersalna i będzie pasować tak samo do białej koszuli, jak i czarnego zodiakalnego T-shirtu. Jest wykonana ze skóry, a w zestawie znajdziecie też pasek z regulacją długości.\nZłota bransoletka z gwiazdką Sotho\nZłota delikatna biżuteria się nie starzeje i będzie cieszyć tak samo za kolejne trzy sezony, więc jest to zawsze prezentowy pewnik. My wybrałyśmy bransoletkę Sotho z gwiazdką, która nie tylko zachwyci każdą minimalistkę, ale też świetnie wpasowuje się w klimat Świąt.\nWiązany sweter Roboty Ręczne\nOversize'owy delikatny sweter z wiązaniem w talii wykonany jest ręcznie z moheru z dodatkiem akrylu. Idealny, by otulać podczas długich zimowych wieczorów i tak miękki, że można w nim zasypiać. Nam marzy się przede wszystkim ten w kolorze świeżo upieczonych ciastek. Bardzo paryski!\nPeeling ryżowy do twarzy NIVEA\nW przypadku kosmetyków warto postawić na te o delikatnych formułach i naturalnych składnikach, jak peeling ryżowy NIVEA z BIOborówką. Kosmetyk delikatnie złuszcza martwy naskórek i świetnie nadaje się do każdego typu cery, a do tego zawiera ryż pochodzący z upraw organicznych. Niewielkie i wygodne opakowanie sprawia, że zawsze mieści się w kosmetyczce - nawet tej podróżnej.\nButy do polskiej marki Balagan Studio\nIdealne na dzień i na wieczór, o klasycznym kształcie i z elastyczną miękką podeszwą. Buty Laila od Balagan Studio nie tylko są maksymalnie uniwersalne, ale też wyglądają rzeźbiarsko i mają piękny kolor kawy z mlekiem. Niewielki obcas dodaje im elegancji bez odejmowania wygody.\nKubek do espresso ze złotym uchem od Karoliny Szeląg\nPolska ceramika lubuje się w minimalizmie, a ten kubeczek z kremowej porcelany ze złotym uchem i odciśniętą koronką to projekt utalentowanej artystki Karoliny Szeląg. Projektantka, która na co dzień zajmuje się tworzeniem naczyń użytkowych i rzeźb, z największą czułością traktuje porcelanę i ceramikę. Niewielki kubek ze złotymi zdobieniami, element serii Artespresso, przeznaczony jest do (bardzo) małej czarnej i to synonim estetycznej praktyczności.\nWięcej zdjęć i ceny prezentów gwiazdkowych dla minimalistek na znajdziecie w naszej galerii.\nPrezenty dla niego. Co kupić mężczyźnie na Święta?>>\nubrania kosmetyki sweter minimalizm prezenty prezenty na gwiazdkę polskie marki święta 2019


Pieniążek: „Oby nie wybuchła wojna!”. Ta, która toczy się od ponad dwóch lat?\nIm dalej od Ukrainy, tym większa obawa przed rosyjską interwencją.\nRosja oskarżała już ukraińskie władze o stosowanie terroru lub przyzwalanie na niego, ale jeszcze nie zarzucała, że Ukraina stosuje go wobec Rosji. To wydarzenie bezprecedensowe, ale reakcje na te zarzuty były zupełnie niewspółmierne. W mediach i na portalach społecznościowych dziennikarze, analitycy i politycy prześcigali się w czarnych scenariuszach (interwencja, nowa faza wojny), a nawet w symbolizmie tego wydarzenia. A sierpień w symbole obfituje. Najbardziej oczywiste to „kocioł Iłowajski”, do którego doszło dwa lata temu i który przesądził losy wojny na Donbasie na niekorzyść Ukrainy, a także wojna w Gruzji, której ósmą rocznicę obchodzono niedawno. Czy ktoś pamięta, że w jej trakcie też trwała olimpiada? W swoich porównaniach chyba najdalej zaszedł Wacław Radziwinowicz, który na łamach „Gazety Wyborczej” zestawił sierpniowe wydarzenia na Krymie z rozpoczęciem wojny zimowej w 1939 roku – Stalin oskarżył wówczas Finów o ostrzelanie pozycji wojsk radzieckich. Po latach okazało się, że czerwonoarmiści ostrzelali sami siebie.\nCo spowodowało te gwałtowną falę komentarzy? Prezydent Władimir Putin oskarżył Ukrainę o szykowanie zamachów na Krymie, który Rosja okupuje od 2014 roku. To słowa padły po doniesieniach Federalnej Służby Bezpieczeństwa, która stwierdziła, że z 6 na 7 sierpnia doszło do zbrojnego wtargnięcia na półwysep. Podczas próby powstrzymania napastników miał zginąć pracownik rosyjskich służb specjalnych. Przy okazji zlikwidowano tworzącą się siatkę szpiegowską i udaremniono przerzucenie na Krym grupy dywersyjnej. Za wszystkim tym rzekomo stoi ukraiński wywiad. Kijów od razu zdementował te zarzuty i określił je jako prowokację.\nWydarzenia poskutkowały zamknięciem posterunków między Krymem a obwodem chersońskim. W rezultacie utworzyły się ogromne kolejki, ale 10 sierpnia rano ukraińska straż graniczna poinformowała, że wszystkie posterunki działają, a kolejki stopniowo się rozładowują. Gdy sytuacja się już zupełnie uspokoiła, padły słowa Władimira Putina o szykowaniu zamachów. Dopiero wówczas zwrócono uwagę na zwiększony ruch sprzętu wojskowego na Krymie, który trwał od kilku dni. Chociaż z ukraińskiej strony częściej mówiono albo o rotacji, albo o ćwiczeniach rosyjskiej armii, to na zachód od Buga zaczęto wróżyć nadciągającą inwazję wojsk rosyjskich.\nNa Twitterze i Facebooku zbliżały się one nieuchronnie. Szerzyły się plotki i pogłoski albo po prostu źle przepisane informacje agencyjne, co z kolei rodziło kolejne zamieszanie.\n(Przy okazji w tym kontekście warto przeczytać tekst Jakuba Dymka, który pozdrawiał ze „świata post-prawdy).\nStraszenie wojną i ofensywą ze strony Rosji, separatystów czy ukraińskiej armii ma historię tak długą, jak ten konflikt, to znaczy trwającą od kwietnia 2014 roku. Każde nadchodzące święto (Wielkanoc i Boże Narodzenie) czy rocznica (na przykład dzień zwycięstwa i dzień niepodległości, który Ukraińcy obchodzą wkrótce – 24 sierpnia) jest sezonem straszenia wojną. Raz łapią się na niego media, czego jesteśmy świadkami; a czasem nawet mieszkańcy Donbasu. Pamiętam jak rok temu mieszkańcy leżącego w obwodzie donieckim miasta Komsomolskie, które jest kontrolowane przez separatystów, spodziewali się ukraińskiej ofensywy przed dniem niepodległości. W sklepach prosili o kartony, którymi wykładali piwnice i robili zapasy. Skąd wiedzieli, że ma dojść do ataku? Schemat zawsze ten sam: ktoś komuś o tym powiedział. Raz bojownik na posterunku poinformował zatrwożonego pasażera autobusu, że Ukraińcy się szykują, bo „lubią robić niespodzianki na święta”; a w innym przypadku znajomy znajomego w administracji dysponował tajną informacją. Od sierpnia 2015 roku w okolicach Komsomolskiego front ani drgnął. Ale każde nadchodzące święto wciąż jest uważane za zapowiedź nadchodzącej katastrofy. Chociaż jak pokazują ostatnie dwa lata, to proroctwo nigdy się nie sprawdziło. Ofensywy nie zważają na daty.\nTo znaczy, że zagrożenia ze strony Rosji nie ma? Oczywiście jest i będzie dopóki konflikt zbrojny nie dobiegnie końca.\nOstatnie dwa miesiące to okres zwiększenia liczby ostrzałów z dwóch stron i największa liczba ofiar od lata 2015 roku. Panikowanie jednak nie służy chłodnej ocenie wydarzeń, a bez niej nie uda się określić zagrożenia i znaleźć sposobu jego neutralizacji.


Ocalony - interpretacja - ELektury.org\nTadeusz Różewicz był poetą, który należał do pokolenia Kolumbów. Związany poniekąd z Awangardą Krakowską – w 1945 roku publikował w piśmie należącym do Juliana Przybosia. Jego utwory ukazują między innymi moralne rozterki człowieka uwikłanego w konflikt zbrojny wbrew swojej woli, osamotnionej jednostki, bohaterowie Różewicza uczą się na nowo żyć i określają ponownie swoje wartości i kodeks moralny. Pod koniec 1946 roku Różewicz stworzył wiersz „Ocalony”, będący lirycznym rozliczeniem z II wojną światową. Opublikowano go w zbiorze “Niepokój” rok później.\nOcalony – analiza utworu\nOcalony – interpretacja wiersza\nW wierszu Różewicza rozpoznać można lirykę bezpośrednią – podmiot liryczny mówi o sobie w pierwszej osobie liczby pojedynczej: “ocalałem”, “widziałem”, “mam” czy “szukam”. Jest to więc zapis osobistej refleksji człowieka, który widział okropieństwo wojny i musi na nowo nauczyć się żyć po tym, czego doświadczył. Za podmiotem lirycznym kryje się najprawdopodobniej sam Różewicz, który w trakcie pisania wiersza miał dwadzieścia cztery lata – a o takim wieku wspomina właśnie podmiot na początku i końcu utworu.\nBudowa wiersza jest charakterystyczna dla utworów Różewicza – nie został on oparty o konkretny system numeryczny, dlatego jest to wiersz wolny. Nie pojawiają się w nim także rymy, dlatego określić go można również jako wiersz biały. Zastosowana została klamra kompozycyjna – pierwsza i ostatnia część utworu brzmi: “Mam dwadzieścia cztery lata; Ocalałem; Prowadzony na rzeź”.\nRóżewicz bardzo oszczędnie operuje środkami stylistycznymi, na czytelniku robi wrażenie treść, a nie forma, język wiersza jest prosty, surowy, nie pozostawia miejsca na niedopowiedzenia. Pojawiają się jednak bardzo realistyczne epitety, takie jak “porąbani ludzie”, które mają poruszyć odbiorcę i uzmysłowić mu, jakie okropności działy się w trakcie wojny. Podobny cel mają porównania (“Człowieka tak się zabija jak zwierzę”). Dzięki wyliczeniom podmiot liryczny uzmysławia czytelnikowi, jak ogromna jest skala zniszczeń spowodowanych wojną i jak wielu zagadnień ona dotknęła (“człowiek i zwierzę; miłość i nienawiść; wróg i przyjaciel; ciemność i światło”). Za pomocą anafory podmiot liryczny wskazuje, jak wiele rzeczy zostało w jego życiu unicestwionych i jak wiele wymaga naprawy (“niech przywróci mi wzrok słuch i mowę; niech jeszcze raz nazwie rzeczy i pojęcia; niech oddzieli światło od ciemności”).\nWiersz pokazuje, jak bardzo wydarzenia II wojny światowej odbiły się na ludziach, którym udało się je przeżyć. Wpisuje się on w tworzoną wówczas literaturę, Różewicz staje więc w szeregu z takimi autorami jak Borowski czy Nałkowska. Podmiot sugeruje, że w wyniku tych traumatycznych wydarzeń całkowicie unicestwione zostały wartości i moralność, którą posługiwano się przed wojną. Widział bowiem (i zapewne robił), zbyt wiele przerażających, tragicznych rzeczy (“furgony porąbanych ludzi’), by móc wierzyć, że to, co wpajano mu wcześniej, jest wciąż aktualne. W utworze tym czuć atmosferę katastrofizmu i apokalipsy, która przetoczyła się przez kontynent.\nWiersz ten to poetyckie rozliczenie z II wojną światową, o której podmiot wprost mówi, że była to rzeź. Opowiada on o tym, jak druzgocący wpływ miała ona między innymi na pokolenie młodych ludzi, którzy dopiero co weszli w dorosłość i musieli sobie poradzić z dylematami, które zdecydowanie ich przerosły. Poskutkowało to zachwianiem fundamentów ich życia, gdy stracili oni wyznaczniki tego, jak powinno się w nim postępować. Zatracili one granice między dobrem a złem i wiedzą, że nie są w stanie tak dalej żyć.\nPodmiot liryczny szuka w swoim życiu nowego autorytetu, który ponownie nauczy go odróżniać dobro od zła – ich granica zatarła się w trakcie wojny – i wskaże mu drogę, którą powinien podążać w życiu. Dobre i złe czyny złączyły się bowiem w jedno i teraz trzeba na nowo je oddzielić.\nDla podmiotu ważne jest ponowne określenie moralności zniszczonej przez wojnę, odzyskanie autorytetów i drogowskazów moralnych. Samo fizyczne przetrwanie wojny nie gwarantuje spokojnego życia – podmiot został zniszczony moralnie, co przekłada się na jego poczucie zagubienia w życiu. Stąd bezsilny apel w poszukiwaniu nowego mistrza, nauczyciela, który wskaże mu właściwą drogę. On sam nie jest tego w stanie zrobić, jest zagubiony i osamotniony. Ciąży mu także bycie ocalałym z rzezi, podczas gdy tak wielu zginęło. Zwiększa to ciążącą na podmiocie odpowiedzialność, by właściwie wykorzystać swoje życie, które udało mu się ocalić w wojennej zawierusze.\nWiersz rozlicza się więc z tym, co II wojna światowa wyrządziła ludziom, którym udało się ją przeżyć, jakie straty moralne spowodowała w ich umysłach. Przedstawia on perspektywę podmiotu lirycznego – młodego chłopaka, który przeżył rzeź i tragedię, ale utracił za to wszelkie fundamenty i prawdy, którymi kierował się przed wojną w swoim życiu. Stał się on osamotniony i bezradny, dlatego teraz próbuje odnaleźć nauczyciela, który ponownie nazwie dla niego dobro i zło, stanie się autorytetem i powie, jak powinno się żyć, jeśli widziało się niewyobrażalne zło, które pozbawiło rzeczywistość wszelkich granic.\nPrzepaść - interpretacja\nKategorie interpretacje wierszy Tagi Tadeusz Różewicz Nawigacja wpisu


Kara za niesegregowanie śmieci. Mandat od straży miejskiej może wynieść 500 złotych - TVN24 Biznes\n4 września 2020, 12:23\nMandat za niesegregowanie śmieci. Nowe uprawnienia straży miejskiej\nKto nie segreguje, zapłaci więcej. Prezydent podpisał ustawęFakty TVN\nSortowanie wiedzy o odpadachtvn24\nOd dziś strażnik miejski może ukarać osobę, która nie płaci za śmieci albo nie segreguje odpadów - podaje "Rzeczpospolita". Za nieprzestrzeganie przepisów grozi mandat w wysokości do 500 złotych.\nJak podkreśla gazeta, od piątku straż miejska będzie posiadać nowe uprawnienia. "Wchodzi w życie nowelizacja rozporządzenia w sprawie wykroczeń, które uprawnia strażników straży gminnych do nakładania grzywien w drodze mandatu karnego. Nowe przepisy przewidują, że strażnik miejski (gminny) ma prawo nałożyć mandat do 500 zł na osobę, która nie złożyła deklaracji śmieciowej (na jej podstawie ustala się wysokość opłaty za wywóz śmieci)" - pisze "Rzeczpospolita".\n"Takiej samej kary może się spodziewać mieszkaniec gminy, który skłamał w deklaracji, by płacić mniej za wywóz odpadów, np. podał, że pod danym adresem mieszkają dwie osoby, a w rzeczywistości jest ich pięć. Mandat czeka także osobę, która zadeklarowała, że założy kompostownik, a tego nie zrobiła albo go posiada, ale z niego nie korzysta, a płaci mniej za odpady" - czytamy w dzienniku.\n"Grzywna jest zdecydowanie lepsza"\nWiceprezydent Warszawy Michał Olszewski w rozmowie z "Rz" powiedział, że o ten przepis "zabiegali od dawna". - Do tej pory straż miejska, jeżeli ustaliła, że dana osoba nie złożyła deklaracji i nie płaci za śmieci albo nie kompostuje, co najwyżej mogła dać jej pouczenie. Grzywna jest zdecydowanie lepsza. Nie bez znaczenia jest również nieuchronność kary - twierdzi na łamach dziennika Olszewski.\n"Rzeczpospolita" wskazuje, że są też samorządy, które są zawiedzione zmianą przepisów. "Na ich terenie nie działa straż, a też mają problemy z niesubordynowanymi mieszkańcami. Na przykład straży nie mają podwarszawskie Marki" - podaje.\n- Nowe przepisy nie pomogą nam. Nie mamy straży. Problem z niepłacącymi mamy za to duży. Szacujemy, że około 9-10 tysięcy osób nie płaci za odpady. Walka z nimi jest trudna. Nie mamy odpowiednich narzędzi prawnych - mówi w "Rz" burmistrz Marek Jacek Orych.\n- Takie mandaty mogą być jakąś dolegliwością dla właścicieli domów jednorodzinnych. Łatwo bowiem udowodnić, że nie segregują odpadów lub nie płacą za ich wywóz. W wypadku mieszkańców bloków jest to nierealne. W każdym budynku naszej spółdzielni mieszka od 500 do 1000 osób, jak więc udowodnić konkretnej osobie, że nie segreguje. Przecież nikt nie zatrudni babci śmietnikowej ani nie zamontuje całodobowego monitoringu przy śmietniku - ocenia z kolei Dariusz Śmierzyński, prezes Spółdzielni Mieszkaniowej Ruda w Warszawie.\nWspólny system segregacji odpadów Ministerstwo środowiska\nNowe opłaty za opakowania. Większe koszty dla producentów\nJest obowiązek, jest wiele pytań. "Największe problemy są z frakcją bio"


Homilia kard. Ratzingera ::: Jan Paweł II - człowiek Boga\nDzisiaj jest: Czwartek, 18 Lipca 2019 7:40:57 Imieniny obchodzą: Kamil, Karolina, Robert\n„Pójdź za mną”, mówi zmartwychwstały Pan do Piotra, jako ostatnie swoje słowo do tego ucznia wybranego, by pasł Jego owce. „Pójdź za mną” - to krótkie słowo Chrystusa może być uważane za klucz do zrozumienia przesłania płynącego z życia naszego nieodżałowanego, kochanego Papieża Jana Pawła II, którego ciało składamy do ziemi jako zasiew nieśmiertelności - serce pełne smutku, ale także radosnej nadziei i głębokiej wdzięczności.\nPójdź za mną - jako młody student Karol Wojtyła był entuzjastą literatury, teatru i poezji. Pracując w fabryce chemicznej, otoczony i zagrożony nazistowskim terrorem, usłyszał głos Pana: Pójdź za mną! W tym, tak specyficznym kontekście zaczął czytać książki filozoficzne i teologiczne, wstąpił później do tajnego seminarium, założonego przez kardynała Sapiehę, a po wojnie mógł ukończyć swoje studia na fakultecie teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie. Ileż razy w swoich listach do kapłanów i w swoich książkach autobiograficznych mówił nam o swoim kapłaństwie, które rozpoczęło się 1 listopada 1946. W tych pismach wyjaśnia swoje kapłaństwo wychodząc od trzech Jezusowych zdań. Przede wszystkim od tego: „Nie wyście mnie wybrali, ale ja was wybrałem i ustanowiłem was po to, abyście szli i owoc przynosili i aby owoc wasz trwał” (J 15,15). Drugie zdanie to: „Dobry pasterz daje swoje życie za owce” (J 10, 11). I wreszcie: „Jak Ojciec mnie umiłował, tak i ja was umiłowałem. Trwajcie w mojej miłości” (J 15,9). W tych trzech zdaniach dostrzegamy całą duszę naszego Ojca Św. On naprawdę szedł wszędzie i niestrudzenie, by przynosić owoc i to owoc trwały. „Wstańcie, chodźmy!” to tytuł jego przedostatniej książki. „Wstańcie, chodźmy!” - tymi słowy obudził nas z wiary zmęczonej, snu uczniów, tych z wczoraj i tych współczesnych. „Wstańcie, chodźmy!” mówi dziś także nam. Ojciec Święty był kapłanem aż do głębi, bowiem oddał życie Bogu za swoje owce, za owce całego świata, w codziennym darze służby Kościołowi, a zwłaszcza w trudnej próbie ostatnich miesięcy. Miesięcy ten sposób stał się jedno z Chrystusem, dobrym pasterzem, który miłuje swoje owce. I wreszcie „trwajcie w mojej miłości”: papież który wychodził na spotkanie wszystkich, który miał zdolność przebaczania i otwarcia serca dla wszystkich, mówi nam także dziś tymi słowami Pana: „Trwając w miłości Chrystusa uczymy się w jego szkole, sztuki prawdziwej miłości.”\nPójdź za mną! W lipcu 1958 roku otwiera się przed młodym kapłanem, Karolem Wojtyłą, nowy etap drogi podążania z Panem i za Panem. Karol udał się, jak zwykle, z grupą młodzieży na wspólny wakacyjny spływ kajakowy na Mazurach. Ale miał ze sobą list wzywający go kardynała Prymasa Wyszyńskiego. A mógł się domyślać celu tego spotkania, którym była nominacja na biskupa pomocniczego Krakowie. Pozostawienie pracy akademickiej, porzucenie dającej satysfakcję bliskości z młodzieżą, pozostawienie wielkiego zmagania intelektualnego, by poznać interpretującego wyjaśnić tajemnicę człowieka-stworzenia, by uobecnić we współczesnym świecie chrześcijańską interpretację naszego istnienia - wszystko to musiało mu się jawić jako stratą samego siebie, utratą tego właśnie, co stało się ludzką tożsamością tego młodego kapłana. Pójdź za mną - Karol Wojtyła przyjął, słysząc w wołaniu Kościoła głos Chrystusa. Zdał sobie potem sprawę jakże prawdziwe jest słowo Pana: „Kto chce zachować swoje życie, straci je, a kto straci, ten je zachowa” (Łk 17,33). Nasz papież - jak wszyscy wiemy - nigdy nie chciał zachować życia, zatrzymać go dla siebie; chciał dać siebie samego bez ograniczeń, aż do ostatniej chwili Chrystusowi, a w ten sposób także nam. Właśnie w ten sposób mógł doświadczyć jak wszystko co oddał w ręce Pana powróciło w nowy sposób: miłość słowa, poezji, literatury, była istotną częścią jego misji duszpasterskiej, a zyskała nową świeżość, aktualność, nową siłę przyciągania do głoszenia Ewangelii, także wtedy, gdy jest ono znakiem sprzeciwu.\nPójdź za mną! W październiku 1978 roku Kardynał Wojtyła słyszy na nowo głos Pana. Odnawia się dialog z Piotrem, który zabrzmiał w dzisiejszej Ewangelii: „Szymonie, synu Jana, czy miłujesz mnie? Paś owce moje!” Na pytanie Pana: „Karolu, czy mnie miłujesz?”, arcybiskup krakowski odpowiedział z głębi swego serca: „Panie ty wszystkio wiesz, Ty wiesz, że Cię kocham”. Miłość Chrystusa była główną siłą naszego, umiłowanego Ojca Świętego. Kto go widział modlącego się, kto go słyszał głoszącego, to wie. I tak dzięki temu głębokiemu zakorzenieniu w Chrystusie mógł nieść ten ciężar, który przekracza normalne siły ludzkie: być pasterzem trzody Chrystusa i Jego Kościoła powszechnego. Nie czas tu, by mówić o szczegółach tego pontyfikatu, tak bogatego w treści. Chciałbym jedynie odczytać dwa fragmenty z dzisiejszej liturgii, w których pojawiają się kluczowe elementy jego przesłania. W swoim pierwszym liście powiada św. Piotr - a za nim powtarza nam papież - „Przekonuję się, że Bóg naprawdę nie ma względu na osoby. Ale w każdym narodzie miły jest Mu ten, kto się Go boi i postępuje sprawiedliwie. Posłał swe słowo synom Izraela, zwiastując im pokój przez Jezusa Chrystusa. On to jest Panem wszystkich” (Dz 10, 34-36).\nA w drugim liście św. Paweł - i za świętym Pawłem nasz zmarły Papież - upomina nas głośno: „Przeto bracia moi umiłowani, za którymi tęsknię, radości i chwało moja, tak stójcie mocno w Panu umiłowani” (Flp 4,1).\nPójdź za mną! Wraz z posłaniem, by paść jego trzodę, Chrystus zapowiedział Piotrowi swoje męczeństwo. Tym ostatnim słowem podsumowującym dialog o miłości i o posłannictwie pasterza powszechnego, Pan przywołuje inny dialog, który miał miejsce w kontekście ostatniej wieczerzy. Wtedy Jezus powiedział: „Dokąd ja idę wy pójść nie możecie”. Rzekł do Niego Piotr: „Panie, dokąd idziesz?” Odpowiedział mu Jezus: „Dokąd Ja idę, ty teraz za Mną pójść nie możesz, ale później pójdziesz„ (J 13, 33.36). Jezus z wieczerzy idzie na krzyż, idzie ku zmartwychwstaniu - wchodzi w misterium paschalne; Piotr na razie nie może iść za nim. Teraz - po zmartwychwstaniu - nadszedł ten moment, owo „później”. Pasąc trzodę Chrystusa, Piotr wchodzi w misterium paschalne, idzie ku krzyżowi i ku zmartwychwstaniu. Pan mówi o tym następującymi słowami: „gdy byłeś młodszy... chodziłeś gdzie chciałeś, ale gdy się zestarzejesz, wyciągniesz swoje ręce, a inny Cię opasze i poprowadzi dokąd nie chcesz” (J 21, 18). W pierwszym okresie swego pontyfikatu Ojciec Swięty, jeszcze młody i pełen sił, pod kierunkiem Chrystusa udawał się aż po krańce ziemi. Ale potem coraz bardziej wchodził w zjednoczenie z cierpieniami Chrystusa, coraz bardziej rozumiał prawdę tych słów: „ktoś inny cię opasze&”... I właśnie w takim zjednoczeniu z cierpiącym Panem niestrudzenie i z nowym zapałem głosił Ewangelię, misterium miłości aż do końca (por. J 13, 1).\nPrzedstawił On nam tajemnicę paschalną jako tajemnicę Bożego miłosierdzia. W swojej ostatniej książce napisał: „granicą wyznaczoną złu ostatecznie jest miłosierdzie Boże” („Pamięć i tożsamość”, 70). A prowadzące refleksję na temat zamachu stwierdza: „Chrystus cierpiąc za nas wszystkich, nadał cierpieniu nowy sens, wprowadził je w nowy wymiar, nowy porządek, porządek miłości... jest to cierpienie, które pali i pochłania zło ogniem miłości i wyprowadza nawet z grzechu wielorakie owoce dobra.” (tamże str. 171-172). Ożywiany tą wizją Papież cierpiał i miłował w jedności z Chrystusem. Dlatego przesłanie Jego cierpienia i jego milczenia stało się tak wymowne i owocne.\nBoże Miłosierdzie: Ojciec Swięty odnalazł najczystsze odbicie Bożego miłosierdzia w Matce Boga. Straciwszy w młodym wieku swoją matkę, tym bardziej ukochał on Matkę Bożą. Słowa ukrzyżowanego Pana odczuwał on jako wypowiedziane do niego osobiście: „Oto Matka Twoja!” I uczynił tak, jak umiłowany uczeń Pana: (J 19, 27) - przyjął Ją w pełni swego wnętrza - Totus Tuus. Od matki nauczył się upodabniać się do Chrystusa.\nPogrzeb Jana Pawła II, Ostatnie pożegnanie Jana Pawła II, Pożegnanie z wiernymi, Żałoba w Polsce i na świecie, Papiestwo po odejściu Jana Pwała II, Zakończenie pontyfikatu Jana Pawła II, Święty natychmiast!, Santo Subito, kazanie na pogrzebie Jana Pawła II, Słowa pogrzebowe Ratzingera, Homilia kardynała Ratzingera, JP 2, Jan Paweł 2, Jan Paweł II


fotoreportaż – Zespół Szkół Specjalnych im. Jana Pawła II\nOpublikowano 18 grudnia 2019 1 lutego 2020 Kategorie fotoreportaż, harcerze, opieka i wychowanie, wolontariat, wycieczki, wypoczynekTagi Zlot Drużyn Harcerskich\nW ramach akcji „Żółty talerz” dzisiejsze drugie śniadanie było bardziej obfite i bardziej powszechne. Cała społeczność uczniowska ze Szkoły Podstawowej, Szkoły Przysposabiającej do Pracy i Branżowej I Stopnia zasiadła przy obficie zastawionych stołach.\nŻółty Talerz to program wsparcia systemu żywienia dzieci stworzony przez Kulczyk Foundation poprzez działanie tam, gdzie konkretne dziecko siada do posiłku: w stołówce, w świetlicy, czy też w domu rodzinnym. Program realizowany jest przy współudziale największych polskich organizacji pozarządowych: Caritas, Polskim Czerwonym Krzyżem,SOS Wioskami Dziecięcymi,Towarzystwem Przyjaciół Dzieci, a także placówkami szkolnymi i przedszkolnymi.\nOpublikowano 24 października 2019 1 lutego 2020 Kategorie akcje charytatywne, fotoreportaż, opieka i wychowanie, profilaktyka, wolontariatTagi akcja "żółty talerzyk"\nW piątek, 11 października 2019 r. w hali sportowej Zespołu Szkół Nr 1 im. K.K. Baczyńskiego uroczyście obchodziliśmy Dzień Edukacji Narodowej. W obecności zaproszonych gości, wspólnie z władzami samorządowymi, pracownikami jednostek podległych powiatowi sokołowskiemu, uczniami i wychowankami szkół byliśmy świadkami wręczenia nagród dla wyróżniających się nauczycieli i pracowników niepedagogicznych. Nagrody wręczała Pani Elżbieta Sadowska – Starosta Powiatu Sokołowskiego oraz Dyrektorzy Szkół. Uroczystość uświetnili swoimi występami uczniowie. Gratulujemy wyróżnionym pracownikom oświaty, Im, i Wszystkim Pozostałym składamy serdeczne życzenia. (Fotografie -Katarzyna Zalewska. )\nOpublikowano 15 października 2019 1 lutego 2020 Kategorie fotoreportaż, informacje, uroczystościTagi obchody dnia edukacji\nWe wtorek, 4 czerwca, uczestniczyliśmy jako zaproszeni goście w Dniu Otwartym Warsztatów Terapii Zajęciowej Caritas Diecezji Drohiczyńskiej w Sokołowie Podlaskim. Zwiedziliśmy pracownie, warsztaty artystyczne, spróbowaliśmy swoich sił w lepieniu z masy solnej, pisaniu ikon – na początek prostych aniołów, wykonywaliśmy ozdoby w technice decoupage. Wspólnie grilowaliśmy, słuchaliśmy muzyki, niektórzy tańczyli, było wiele atrakcji. Spędziliśmy mile czas w dobrym towarzystwie wspólnie z naszymi starymi znajomymi. Dobrze jest mieć Przyjaciół. Dziękujemy za zaproszenie! Fotorelację przygotowała Pani Joanna Kaniuk.\nOpublikowano 4 czerwca 2019 Kategorie fotoreportaż, opieka i wychowanie, rozrywka, wycieczkiTagi Warsztaty Terapii zajęciowej\nPrzegląd Małych Form Artystycznych Szkolnictwa Specjalnego – cykliczna impreza organizowana przez Zespół Szkół Specjalnych im. Jana Pawła II w Sokołowie Podlaskim obejmuje swoim zasięgiem placówki oświatowo-opiekuńcze z rejonu Sokołowa Podlaskiego, Siedlec, Garwolina, Węgrowa, Łosic, Stoku Lackiego, Ignacowa, Zuzeli…Przyjaciele i stali bywalcy festiwalu, w którym biorą udział nasi kochani artyści, śpiewacy, tancerze, aktorzy – nie zawiedli i tym razem. Poziom artystyczny występów był bardzo wysoki. Dziękujemy wychowawcom, opiekunom, którzy przygotowali uczniów do występu i wykonawcom – naszym artystom. Na przeglądzie obecni byli zaproszeni goście: Starosta Powiatu Sokołowskiego Pani Elżbieta Sadowska, Kierownik Wydziału Oświaty Starostwa Powiatowego Pani Joanna Urbankowska, Skarbnik Urzędu Miasta Sokołowa Podlaskiego Pani Grażyna Grądzka, Naczelnik Wydziału Oświaty Urzędu Miasta Sokołowa Podlaskiego Pan Mieczysław Sobieszczuk, Prezes Oddziału ZNP w Sokołowie Podlaskim Pani Danuta Zadrożna, Komendant ZHP w Sokołowie Podlaskim Pani Bożenna Hardej, Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Sokołowie Podlaskim Pani Elżbieta Błońska, Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w Sokołowie Podlaskim Pani Maria Lilia Kosel, Dyrektor Publicznej Poradni Psychologiczno-Pedagogicznej w Sokołowie Podlaskim Pani Beata Bocian, Dyrektor I Liceum Ogólnokształcącego im. Marii Skłodowskiej-Curie w Sokołowie Podlaskim Pani Teresa Oliwińska, Dyrektor Zespołu Szkół Nr 1 im. K.K.Baczyńskiego w Sokołowie Podlaskim Pani Małgorzata Baranowska. Przegląd odbył się, jak co roku, w Sokołowskim Ośrodku Kultury, za udostępnienie którego dziękujemy serdecznie Dyrektorowi SOK Panu Marcinowi Celińskiemu. Wszystkim gratulujemy występu i zapraszamy za rok !!! Fotorealcję przygtowała Pani Katarzyna Zalewska.\nOpublikowano 29 maja 2019 31 maja 2019 Kategorie fotoreportaż, przedstawienia artystyczne, rozrywkaTagi PMFA 2019\n22 maja to dla harcerzy bardzo ważna data. W 1911 właśnie 22 maja powstało polskie harcerstwo z inicjatywy Andrzeja Małkowskiego.\nNa pamiątkę tego faktu Komenda Sokołowskiego Hufca od wielu lat organizuje Festiwal Kultury Harcerskiej. Tegoroczny Festiwal przebiegał pod hasłem „Z pieśnią Harcerska przez 100-lecie”. Reprezentacje naszych szkolnych drużyn harcerskich pod opieką drużynowych: dh.Anety Nowotniak i dh.Grzegorza Nowotniaka, jak co roku, wzięli udział w tym ważnym wydarzeniu. Występ naszych uczniów wywołał wiele emocji wśród publiczności i jury, które oceniało festiwalowe prezentacje. Nie ulega wątpliwości, że nasi byli najlepsi gdyż zajęli pierwsze miejsce. Jesteśmy dumni z tego faktu i gratulujemy harcerzom i drużynowym. To kolejny dowód na to, że harcerska metoda wychowawcza niesie ze sobą nie tylko sukcesy ale kształtuje wartościowych młodych ludzi, którzy godnie reprezentują Zespół Szkół Specjalnych im. Jana Pawła II nie tylko w powiecie ale w całym kraju.\nOpublikowano 23 maja 2019 1 lutego 2020 Kategorie fotoreportaż, harcerze, informacjeTagi festiwal, festiwal kultury harcerskiej, harcerze\nXVIII Regionalny Przegląd Piosenki Łosice-2019\n20 marca w sali widowiskowej Łosickiego Domu Kultury odbył się XVIII Regionalny Przegląd Piosenki Dzieci i Młodzieży o specjalnych potrzebach edukacyjnych.\nW wydarzeniu wzięło udział ponad 100 podopiecznych ze specjalnych ośrodków szkolno-wychowawczych, przedszkoli integracyjnych oraz środowiskowych domów samopomocy.\nOrganizatorem festiwalu był Specjalny Ośrodek Szkolno-Wychowawczy w Łosicach oraz Łosicki Dom Kultury,\nNasza reprezentacja w składzie: Klaudia Ciosek, Angelika Salach, Ewa Szajko, Dominika Kutnik oraz Kuba Majchrzyk pod kierunkiem p.Doroty Prokopczuk i p.Grzegorza Nowotniaka wykonała dwie piosenki: „Moje serce śpi” z repertuaru zespołu „Arka Noego” oraz „Anioł Stróż” – Magdy Anioł. Występ naszych artystów wzbudził wielkie emocje wśród widowni i został nagrodzony owacjami. Szczególnie zachwycił publiczność pomysł pana Grzegorza, który zaproponował aby pokazać całemu światu, że nasze serca nigdy nie śpią i zawsze są otwarte na drugiego człowieka a na dowód tego poprosił aby wszyscy przytulili się do osoby siedzącej obok. Nie ominęło to także zaproszonych gości i łosickich władz. Po występach wszyscy udali się do internatu SOSW gdzie czekał gorący obiad i słodka niespodzianka- urodzinowy tort. Udział w tego typu przedsięwzięciach daje naszym uczniom możliwość prezentowania swoich umiejętności, rozwijania ich i doskonalenia. Pozwala na zawieranie nowych znajomości i uczy postaw społecznych. Wszystko to wpływa na podniesienie poczucia własnej wartości i wzrost samooceny co jest niezbędne w procesie edukacyjno-wychowawczym. I co ważne, młodzi artyści reprezentują naszą szkołę promując ją i przynosząc dobre imię. Z czego jesteśmy niezwykle dumni.\nOpublikowano 24 marca 2019 1 lutego 2020 Kategorie fotoreportaż, konkursy, rozrywkaTagi festiwal piosenki Łosice\nSpotkania z poezją „Skarabeusz”\nOd wielu lat uczniowie i nauczyciele naszej szkoły biorą udział w organizowanych przez Komendę Hufca ZHP im. Janusza Korczaka, Muzycznych Spotkaniach z Poezją SKARABEUSZ. Tegoroczne, dwudzieste piąte, odbyły się pod hasłem „Dla Niepodległej”, dla tego też, reprezentacja naszej szkoły składała się głównie z harcerzy należących do drużyn działających na terenie szkoły, tj. 92 Żeńskiej Sokołowskiej Drużyny Harcerskiej Nieprzetartego Szlaku „Duchy Lasu” im. Janusza Korczaka i 93 Męskiej Sokołowskiej Drużyny Harcerskiej NS „Duchy Lasu”.\n24 października na sali widowiskowej Sokołowskiego Ośrodka Kultury z patriotycznym repertuarem wystąpiła nasza nowa uczennica klasy VII Ewa Szajko pod kierunkiem drużynowego 93. dh. Grzegorza Nowotniaka, który akompaniował artystce na gitarze. Zaprezentowali oni dwa utwory: „Szara Piechota” i „Biały Krzyż” z repertuaru zespołu Czerwone Gitary. Wyjątkowości prezentacji dodała obecność na scenie pani Doroty Szajko, mamy Ewy, która wspierała swoją córkę drugim głosem. Występ nagrodzono wielkimi brawami i gratulacjami dla rodzinnego duetu . To nie pierwszy raz kiedy rodzice naszych uczniów aktywnie wspierają działania nauczycieli. Szczególnie cenną pomocą jest angażowanie się rodziców w artystyczne przedsięwzięcia promujące naszą palcówkę, za co składamy wielkie podziękowania.\nOpublikowano 29 października 2018 29 października 2018 Kategorie fotoreportaż, harcerze, opieka i wychowanie, przedstawienia artystyczneTagi Skarabeusz\nW poniedziałek, 15 października, w Pałacu Ossolińskich w Sterdyni, przeprowadzony został tradycyjnie „ Konkursu poetycki im. Franciszka Kobryńczuka”. Miejsce nie jest przypadkowe, ponieważ w Pałacu Ossolińskich mieściło się kiedyś Gimnazjum, w którym uczeń Franciszek Kobryńczuk rozpoczął edukację. W konkursie wzięli udział uczniowie z naszej szkoły pod opieką Pani Grażyny Kobylińskiej i Pani Magdaleny Sawickiej. Występy zakończyły się pełnym sukcesem: I miejsce w kategorii szkół średnich zajęła Anna Niemierka a Kuba Majchrzyk został wyróżniony w kategorii klas IV-VI. Radość z otrzymanych dyplomów i nagród była wielka. Satysfakcja z pobytu w Pałacu jeszcze większa a najbardziej dumne były Panie z występów swoich podopiecznych. Gratulujemy!\nOpublikowano 18 października 2018 21 listopada 2018 Kategorie fotoreportaż, konkursyTagi konkurs poetycki\nObchody 40 lecia wyboru na Papieża Polaka – kardynała Karola Wojtyły\nŚwięty Jan Paweł II, Papież, Polak, Patron Naszej Szkoły, został wybrany w 1978 roku na Papieża – dzisiaj, z okazji 40 lecia tego wydarzenia, cała społeczność szkolna uczestniczyła we Mszy Świętej. Dumni jesteśmy z faktu, że patronem naszej szkoły jest Jan Paweł II. Połączeni w modlitwie prosiliśmy o zdrowie dla nas wszystkich, szczególnie dla Damiana… Pod pomnikiem złożyliśmy kwiaty i zapaliliśmy symboliczną lampkę. Nasza „Barka” odpłynęła w promieniach pięknego, jesiennego słońca, wprost do Jana Pawła II.\nOpublikowano 16 października 2018 16 października 2018 Kategorie fotoreportaż, uroczystościTagi 40 lecie wyboru Polaka na Papieża


Torwar, Warszawa - znajdź bilety w AleBilet\nTorwar, Warszawa - bilety\nHala Torwar, własność Centralnego Ośrodku Sportu, mieści się przy ulicy Łazienkowskiej w Warszawie i jest znana niemal wszystkim mieszkańcom stolicy. Funkcjonuje już od lat 50. XX wieku – wówczas budynek działał jako kryte lodowisko. Świadczy o tym nazwa obiektu, która skrótowo łączy słowa „tor łyżwiarski” i „Warszawa”. Całość zaprojektowali architekci Julian Brzuchowski i Danuta Breda. Być może niektórzy pamiętają jeszcze mozaikę Hanny Żuławskiej - „Łyżwiarze” - umieszczoną na elewacji. Została ona usunięta w trakcie gruntownej renowacji w latach 90.\nPoczątkowo Torwar spełniał swoje pierwotne przeznaczenie – odbywały się tutaj głównie zawody i pokazy sportu na lodzie, a także jazda rekreacyjna. Wystarczy wspomnieć mecze ligowe nieistniejącego już Znicza Pruszków. Na trybunach mieściło się około 7,2 tysiąca osób. Po modernizacji jednak zamiast trybun pojawiło się blisko 5 tysięcy miejsc siedzących i wprowadzono innowacje, pozwalające na organizowanie wydarzeń innych niż te związane z lodowiskiem.\nDzisiaj na Torwarze rozgrywa się także mecze piłki koszykowej, siatkowej i ręcznej, zawody jeździeckie i turnieje sztuk walki. Poza sportem na hali można wziąć udział w różnych imprezach wystawienniczych, bankietach, festiwalach oraz koncertach. Na scenie występowali między innymi Gary Moore, Simply Red, Slipknot czy Lenny Kravitz – gwiazdy muzyki wszelkiego rodzaju. Chociaż pod względem warunków technicznych i przestrzennych Torwar ustępuje takim gigantom, jak Tauron Arena z Krakowa czy Atlas Arena w Łodzi, to ma bogatą historię i świetną lokalizację – centrum miasta stołecznego.


Zapłakana matka Doroty R. przerywa milczenie: Bardzo cierpię - Pomponik.pl\nŚroda, 6 grudnia 2017 (09:46)\nDorota R. (33 l.) nie ma obecnie najlepszego czasu. Ostatnie zatrzymanie przez prokuraturę w sprawie jej byłego narzeczonego Emila Haidara, sprawiło, że wokalistka nie czuje się już tak pewnie jak wcześniej. W dodatku nie tylko ona przeżywa całą sytuację, ale także jest to trudny okres dla jej rodziców.\nDorota R. z matką /Baranowski /AKPA\nWokalistka nigdy nie ukrywała, że ma bardzo silna więź ze swoimi rodzicami. O matce i ojcu zawsze w wywiadach wypowiadała się bardzo ciepło.\nNic więc dziwnego, że nawet teraz, kiedy ma problemy związane z prawem i została zatrzymana przez policję, rodzice stają za nią murem. Jednak to, co dzieje się obecnie w życiu gwiazdy, wywołuje także spore emocje u jej mamy.\nW ostatniej rozmowie z Małgorzatą Ohme w programie "Oczami matki" mama piosenkarki nie kryła łez, opowiadając o problemach, jakie ma obecnie jej ukochana córeczka.\n"Dorota ma pecha do mężczyzn. Ona oddaje całe serce, całą siebie, pomaga, tak jak było w przypadku Nergala, ale ona tego nie żałuje. Niestety, ostatni związek kosztuje ją bardzo dużo zdrowia. To, co wyprawia pan Emil Haidar, no to przekracza wszelkie możliwie granice" - mówiła drżącym głosem mama Doroty.\nOkazuje się, że skandalistka chciała zakończyć znajomość z Emilem już po pierwszych wspólnych wakacjach, podczas których ukochany miał nadużywać alkoholu.\nMatka Doroty R., pani Wanda w programie Małgorzaty Ohme "Oczami matki" /YouTube/ printscreen /\n"Córka wielokrotnie przez niego płakała, myśmy się też bardzo denerwowali. Córka jest dwa lata po rozstaniu z nim i przez te dwa lata on ją cały czas gnębi, męczy i ją, i nas. Ja bardzo cierpię z tego powodu. On jej zabiera to, co najcenniejsze, nie pozwala jej tworzyć, nie może się spokojnie skupić. A to, co zrobił ostatnio z tym zatrzymaniem, to już jest w ogóle karygodne" - mówiła pani Wanda, nie mogąc powstrzymać łez.\nNa to wszystko patrzyła zza kamery sama zainteresowana, również mając szklące oczy i smutną minę. Chyba sama nie wiedziała, jak ma skomentować słowa mamy, więc zdobyła się tylko na jedno słowo - "biedna".\nWidać, że płacz matki sprawił jej samej ogromną przykrość. Było jasne od początku, że matka będzie się wypowiadała o córce w samych superlatywach, ale tego też spodziewała się Dorota.\n"No, ale co ma mówić? Jaka matka powie źle publicznie na swoje dziecko, to jest chyba normalne. Na mnie czasem pokrzyczy przez telefon" - komentowała celebrytka.\nMimo niekorzystnego wizerunku Doroty R. w mediach, pani Wanda widzi nadal córkę jako empatyczną, wrażliwą i honorową osobę. Od głośnego zatrzymania gwiazdy 22 listopada minęło już trochę czasu, ale najwyraźniej emocje jeszcze nie opadły.\nDorocie postawiono zarzut związany z szantażem i wpływaniem groźbą na byłego partnera. Grozi za to do pięciu lat więzienia.\nDorota R. z rodzicami /Andras Szilagyi /MWMedia\nDorota R. /Paweł Wrzecion /MWMedia\nDorota R. z byłym narzeczonym Emilem Heidarem /ONS\nDowiedz się więcej na temat: Dorota R.


by Anna Swinburne on 01/11/17, 06:39 pm\nAnna Emily Swinburne z domu chamberlain\nWizerunek: Emilia Clarke\nData urodzenia (wiek): 17 kwietnia 1847 rok || 38 lat\nMedycyna tradycyjna (10 pkt)\nPosługiwanie się bronią palną: rewolwer (20 pkt) - przeciętny\nUrodziła się 17 kwietnia 1847 roku w Nottingham, w Anglii, w jednym z nielicznych rodów, który zajmował się zabijaniem wampirów. Była jedną z dwójki dzieci Briana i Nicole Chamberlain i jako ich córka musiała liczyć się z tym, że jej życie zostało zaplanowane już w momencie poczęcia - choć o tym dowiedziała się znacznie później.\nTradycją było, że wszystkie dzieci należące do rodziny (czy to z urodzenia, czy dlatego, że zostały zaadoptowane przez któregoś z jej członków), były uczone odpowiednio na łowców wampirów - chłopcy i na medyków - dziewczęta. Taki sam los czekał Ann, bowiem nie była wyjątkiem od tej reguły. Nie miała jednak z tym najmniejszego problemu. Była posłuszna rodzicom, a wiedzę przyjmowała ochoczo, z niemałą ekscytacją.\nPoczątkowo cała jej nauka opierała się na przyswajaniu sporej ilości wiedzy z książek i ćwiczeniu „na sucho” wszystkiego, co przyswoiła. Z czasem jednak musiała nauczyć się wykorzystywać tą wiedzę w praktyce. Nie została na to przygotowana. Po prostu - pewnego dnia przyprowadzono do niej jej brata, który został ranny podczas treningu. Nie było wtedy ważne nic - czy nie jest za młoda, czy aby na pewno jest gotowa. Miała mu pomóc najlepiej jak umiała. I to robiła. Początkowo dość nieporadnie, ale w końcu jej ręce stały się na tyle sprawne, że nawet z najpaskudniejszą z ran umiała radzić sobie całkiem dobrze.\nDużym wsparciem w tym wszystkim był dla niej Jared - jej brat, który nie należał do tych „złych”, co to lubili dokuczać młodszemu rodzeństwu. Tak, czasem i oni się kłócili, czy dokuczali sobie nawzajem (to prawo każdego rodzeństwa), ale nigdy między nimi nie było chorej rywalizacji o względy rodziców. Poza tym Jared imponował Ann od zawsze. Była dumna, że ma takiego odważnego brata, który zawsze był dla niej wyrozumiały i cierpliwie znosił nawet piąte z kolei bandażowanie przedramienia w jej wykonaniu.\nPoczątkowo myślała, że jego zachowanie - ale i jej, było powodowane tym, że byli po prostu rodziną, a w byciu rodziną ważne jest to, by się wspierać. Dopiero później zrozumiała, że to nie do końca prawda. W pierwszej kolejności odkryła, że brat darzy ją o wiele głębszym uczuciem, niż powinien. Drugim jej odkryciem było to, że i ona sama żywi do niego cieplejsze uczucia.\nNie umiała sobie z tym do końca poradzić. Wiedziała, że tak nie powinno być, ale choć nie raz próbowała to sobie jakoś tłumaczyć, to nic nie dawało. W końcu postanowiła, że zacznie unikać Jareda. I wtedy odkryła w sobie talent aktorski. Na jej korzyść działało również to, że z racji różnicy wieku jej brat w końcu zaczął brać udział w polowaniach na pijawki, jak ona zwykła to nazywać. Nie mogła jednak ciągle migać się od spotykania z nim zwłaszcza, że po kilku jego wyprawach na wampiry, musiała go składać do kupy.\nPo jednym z takich razów, Ann podjęła decyzję, że musi opuścić rodzinę, a tym samym zerwać z rodzinną tradycją. Postawiła tu na siebie i choć wiedziała, że nie spodoba się to jej rodzicom - a zwłaszcza ojcu, wyjechała do Londynu.\nPoczątkowo nie było jej łatwo samej w tak dużym mieście w czasach, gdzie kobieta nie miała żadnych praw. Ona jednak miała to szczęście, że w niedługim czasie od przyjazdu do Londynu, poznała niejakiego Oliviera Swinburne’a. Wtedy jeszcze jednak nie myślała, że będą wstanie nawzajem sobie pomóc.\nOliver początkowo miał Ann za karierowiczkę, że szuka jedynie bogatego męża. Mylił się bardzo co do niej, bowiem ona spławiała praktycznie każdego - nie zwracając najmniejszej uwagi na zasobność jego portfela. Uznał więc, że panna Chamberlain to rozwiązanie wszystkich jego problemów, dlatego zaproponował jej fikcyjne małżeństwo.\nPoczątkowo Ann miała go za wariata. Trudno było jej bowiem uwierzyć w szczerość jego intencji. Postanowiła jednak dać mu szansę i po pół roku znajomości uznała (może i naiwnie), że jest z nią szczery.\n21 lipca 1865 roku kobieta wyszła za mąż. Mimo początkowych obaw obojga, nie mieli większych problemów z odgrywaniem swoich ról - ona troskliwej żony, on kochającego męża.\nIch małżeństwo trwało dwadzieścia lat. Przez ten czas zdążyli się dobrze poznać i zaprzyjaźnić. Ann jednak nie była jak on - odczuwała pożądanie, czy namiętność, nie była skałą. Nie dziwne więc, że miała kochanka - przez cały ten czas tylko jednego. To z nim była dwa razy w ciąży. Niestety żadnej nie udało jej się donosić. Każde z dwóch poronień bardzo przeżyła, a kiedy dowiedziała się, że nigdy nie urodzi dziecka, załamała się - pierwszy i jedyny raz w życiu.\nMiała wtedy dwadzieścia pięć lat i by czymś wypełnić pustkę, jaką miała w sobie, zaczęła pisać. Początkowo pisała do szuflady, dla męża. W końcu jednak jej powieści mogło przeczytać większe grono odbiorców. Oliver w końcu był właścicielem wydawnictwa - czemu więc nie skorzystać? Nie wydawała jednak swoich książek, jako Anna Swinburne. Pisała pod pseudonimem, jako William Buxton.\nW styczniu 1885 roku u jej męża zdiagnozowano gruźlicę. Podejrzewano ją również u niej. Los okazał się jednak dla niej tym razem bardzo łaskawy, bowiem była zupełnie zdrowa. Kilka miesięcy po usłyszeniu diagnozy, Oliver Swinburne zmarł w wieku czterdziestu trzech lat, pozostawiając Ann w spadku cały swój majątek.\nAnn, jest kobietą samodzielnie myślącą, twardo stąpającą po ziemi, która zna swoją wartość i umie walczyć w obronie swych wartości i przekonań. To obraz kobiety, który nie pasuje do XIX-wiecznej Anglii. Mimo to ona świetnie się w niego wpasowała. Jak? Po prostu - nie jest typową buntowniczką, która otwarcie wszystkiemu się sprzeciwia i ze wszystkimi i wszystkim walczy. Jest typem intrygantki, która od otwartej wojny, sto razy bardziej woli subtelne intrygi, które nie są dla osób nieumiejących czekać. Ona umie - potrafi być naprawdę cierpliwa, jeśli to, co chce osiągnąć, jest warte czekania.\nJest osobą otwartą, o przyjaznym usposobieniu i sposobie bycia. Jest też dość empatyczna. Nie umie przejść obojętnie obok krzywdy drugiego człowieka. Uważa, że jest taka, ponieważ nauki, jakie pobierała w młodym wieku, wyczuliły jej zmysły na zło. Nie wie, czy to dobrze, czy źle, choć biorąc pod uwagę, że nie zawsze udaje jej się komuś pomóc, co później bardzo przeżywa, skłania się bardziej ku temu drugiemu stwierdzeniu - że to źle.\nKobietą z zasady jest opanowaną, ale i ona ma swoje granice. Są takie osoby i sytuacje w jej życiu, które nie raz wyprowadziły ją z równowagi i pewnie jeszcze nie raz to zrobią. Jest też osobą bardo upartą, co jest chyba cechą dziedziczoną w genach w jej rodzinie.\nRaczej nie ma problemu z nałogami, chyba że za nałóg uznamy jej palenie od czasu do czasu. Ona jednak tak nie uważa.\nMa sto siedemdziesiąt jeden centymetrów wzrostu, burzę ciemnych loków na głowie i niebieskie oczy.\nJest wdową z niemałym majątkiem. Po śmierci męża otrzymała w spadku wszystko, co miał, czyli pokaźną sumę pieniędzy na koncie w banku, wydawnictwo i dom w Londynie.\nJej małżeństwo było fikcją. To był czysty układ między dwojgiem dorosłych ludzi, dzięki któremu oboje mieli święty spokój. Ona nie była wytykana palcami (a tak by było, gdyby postanowiła zachować stan panieński), zaś On nie musiał się ciągle tłumaczyć, dlaczego się nie ożeni (jej mąż był aseksualny).\nJest bezdzietna. Była dwa razy w ciąży, ale za każdym razem kończyła się ona poronieniem, ponieważ jej narządy rodne są niewystarczająco rozwinięte. Każda kolejna ciąża miałaby taki sam finał, jak poprzednie.\nMa starszego o siedem lat brata, którego kocha nie tak, jak powinna kochać siostra brata.\nJest pisarką. Jej książki to głównie powieści fantasy (dla nieświadomych niczego ludzi), które w dużym stopniu zostały oparte na wiedzy, którą posiadła w wieku młodzieńczym. Główny bohater większości jej książek jest łudząco podobny do jej brata.\nSwoje powieści pisała pod pseudonimem, jako William Buxton.\nPosługuje się płynnie w mowie i piśmie językiem rosyjskim i polskim.\nWie, że nie powinna, ale zdarza się jej palić papierosy.\nUmie posługiwać się bronią palną, a dokładniej rzecz ujmując małym rewolwerem, który został wykonany na jej zamówienie. Lubi bowiem czuć się zawsze bezpieczna.\nZna pierwszą pomoc i podstawy medycyny, bowiem za młodu była szkolona na medyka.\nWie, że wampiry to nie fikcja literacka, z czym można spotkać się tylko w książkach (m.in. w jej książkach).\nJest skłócona z rodzicami. Ojciec nigdy nie wybaczył jej tego, że porzuciła rodzinną tradycję.\nNie lubi ciszy\nOstatnio zmieniony przez Ann dnia 02/11/17, 10:31 pm, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Anna Swinburne\nby Anna Swinburne on 02/11/17, 09:17 pm\nKarta do sprawdzenia. Mam nadzieję, że nie ma żadnych literówek i błędów.\nby Cromwell on 02/11/17, 09:46 pm\nUsuń z nazwy tematu "budowa"\nRozumiem że mimo zajścia w ciążę i poronieniu, doszło później do tego, że straciła płodność? Jeżeli kobieta jest bezpłodna, to niestety w ogóle w ciążę nie zajdzie. Może nie mieć w sobie macicy bądź jajników.\nJeżeli pozostajesz przy niedonoszonych ciążach i zaniku ponownego zajścia, to wtedy mówi się o niepłodności, która może być także przyczyną jakiejś choroby i jest możliwa do wyleczenia. Bezpłodności podobno nie da się wyleczyć.\nPodaj mi dane do zmiany nazwy konta.\nby Anna Swinburne on 02/11/17, 10:34 pm\nJestem tego świadoma. Po prostu z rozpędu zamiast NIEpłodna napisałam BEZpłodna. Poprawione.\nby Cromwell on 02/11/17, 10:36 pm


Aktualności: Rodzinny weekend na targach zakończony!\nRodzinny weekend na targach zakończony!\n15 814 dorosłych i dzieci uczestniczyło w rodzinnym weekendzie na targach w Poznaniu. Na ekspozycji targów Happy Baby, Aqua&Zoo i Hobby każdy – niezależnie od płci i wieku – mógł znaleźć dla siebie coś ciekawego. Była to wyjątkowa okazja, by w gronie rodzinnym rozwijać swoje pasje i zainteresowania.\nZwierzaki kochają wszyscy\nEkspozycja Aqua&ZOO, która w tym roku odbywała się pod hasłem „Oswojona dzikość”, przyciągała wszystkich, jednak to maluchy najtrudniej było potem namówić do wyjścia z pawilonu. Nic w tym dziwnego, gdyż podczas tych targów fascynujące życie zwierząt prezentowali publiczności hodowcy z całej Polski. Uczestnicy mogli zobaczyć m.in.: wystawę papug, kanarków, skalarów, lotopałanek, tenrek, jeży, tłustogonów, pytonów, ptaszników, skorpionów czy agam. Na miejscu można było zakupić niektóre zwierzęta, a także karmę, zabawki i gadżety dla swoich pupili. Dodatkową atrakcją były Polskie Mistrzostwa Żaglowców, których zwyciężczynią została Marta Urbaniak.\nZabawy dla maluchów, warsztaty dla rodziców\nTargi Happy Baby przyciągały głównie młodych rodziców z ich maluchami. Na najmłodszych czekały ciekawe zajęcia, dostosowanych do ich wieku, m.in. animacje dla najmłodszych, warsztaty z budowania konstrukcji z klocków LEGO, strefa gier planszowych, warsztaty kaligrafii, pokazy cukiernicze i taneczne czy zabawy muzyczne i przedstawienia. Rodzice mieli nawet możliwość pozostawienia dzieci pod opieką animatorów i skorzystania z bogatej oferty przygotowanej specjalnie dla nich. Na ekspozycji można było nabyć wszelkie niezbędne elementy wyprawki: kosmetyki, wózki, akcesoria, ubranka, mebelki itd. – zarówno nowe od producentów i dystrybutorów na stoiskach wystawców, jak i używane bezpośrednio od innych rodziców podczas Mamiego Babiego Targu. Sporym zainteresowaniem cieszyły się także wykłady dla rodziców prowadzone przez ratowników medycznych, prawników, trenerów chustonoszenia i psychologów. W związku z tematem przewodnim tegorocznej edycji, jakim jest ZDROWIE, specjaliści współpracujący z projektem Świadoma Mama opowiadali o prawidłowej diecie przed, w trakcie i po ciąży, pokazali skuteczne ćwiczenia, które warto wykonywać, aby zachować formę przed i po porodzie. Podczas spotkania motywacyjnego dla przyszłych mam coach opowiadał, jak aktywnie wykorzystać okres ciąży na rozwój osobisty, by późniejszy powrót do pracy nie stanowił problemu. Na miejscu można było także wykonać bezpłatne badania USG 3D. Zwiedzanie znacząco ułatwiały szerokie alejki umożliwiające spokojne zwiedzanie z wózkiem lub kilkuletnim maluchem, czy strefy karmienia i przewijania.\nGry i modele dla pasjonatów\nMiejscem spotkań młodszych i starszych ludzi z pasją były targi Hobby. Precyzyjnie budowane makiety linii kolejowych o łącznej powierzchni niemal dwóch tysięcy metrów kwadratowych i ręcznie wykonywane modele lokomotyw, wagonów czy samolotów wzbudzały powszechne zainteresowanie. Ale nie zabrakło też innych atrakcji – w ramach festiwalu GRAnat można było wypożyczyć i pograć w nowości ze świata gier oraz kultowe planszówki, w strefie Akademii Drona samodzielnie popilotować bezzałogowe i dopingować zmagania uczestników Mistrzostwach Samochodów Zdalnie Sterowanych, którzy zmierzyli się na specjalnie przygotowanym torze.\nDziękujemy! Cieszymy się, że byliście z nami! Do zobaczenia już za rok - 28 i 29 października!\n>>> ZOBACZ GALERIĘ ZDJĘĆ <<<


elbud 17 Sty 2011 04:06 2060 2\n#1 17 Sty 2011 04:06\nZlecę zaprojektowanie i wykonanie sterownika oświetlenia włączającego i wyłączającego 9 grup lamp (świetlówek). Ilość lamp w grupie różna, lecz można przyjąć że max. pobierany prąd to 6 do 9 A dla 1-nej grupy. Zabezpieczenie w rozdzielnicy każdego obwodu (grupy lamp) to B16A i jest kilka różnicówek, więc będzie kilka przewodów N.\nSterowanie z wyłączników (przyciski) i czujek ruchu. Jeden obwód dodatkowo z czujnika zmierzchowego. Jest 5 grup przycisków, po kilka przycisków w grupie połączonych równolegle i 12 grup czujek ruchu też w różnej ilości w grupie połączonych równolegle + 1wejscie rezerwowe, czyli w sumie 18 wejść.\nObwody sterujące od czujek i przycisków muszą być zrozumiałe i wykonalne przez przeciętnych elektryków więc wchodzi w grę jedynie napięcie zmienne z sieci 230V. Z tego powodu nie może być stałe czy też niskie np. DC24V. Poza tym musi to być w miarę możliwości jak najbliżej zgodne z projektem. Rzecz w tym że w projekcie jest podane jedynie prostokącik z napisem US1, więc można się domyślić że jest to pierwszy układ sterujący, i to wszystko.\nSterownik ten jest zasilany z osobnego zabezpieczenia B6A. Jak to ma ze sobą współpracować i działać to nikt nie wie. w części opisowej projektu jest podane jedynie że oświetlenie ma być włączane przez czujki ruchu i ręcznie przez wyłączniki.\nPotrzebne jest w tej chwili 1 szt tego sterownika a na wiosnę następna 1 szt nieco uproszczona bo bez czujki zmierzchowej. Ma on pracować samodzielnie bez żadnych nastaw i regulacji ze strony personelu. Nie ma więc żadnych wyświetlaczy i przycisków do regulacji czy też nastaw. W sposób niedostępny dla użytkownika może być przełącznik: praca automatyczna, stałe świecenie, stałe zgaszenie dla poszczególnych grup lamp, lecz ta funkcja dostępna jedynie dla serwisu lub mądrzejszego elektryka, więc chyba mikro przełączniki czy też zwory pod pokrywą.\nSterownik ma być zamontowany w rozdzielnicy elektrycznej. Mimo że szafa jest duża to jest w niej bardzo mało miejsca (źle zaprojektowana). Tak że sam sterownik musi zmieścić się w module x3 max. x4, wraz ze wskaźnikami stanu (diody) sygnalizującymi załączenie poszczególnych grup lamp oraz zadziałanie poszczególnych grup czujek i przycisków. Natomiast część zawierająca łączniki mocy i zasilacz może być w obudowie prostokątnej, mocowanej z boku wewnątrz rozdzielnicy o wymiarach max. 6x11cm i wysokości co najwyżej 20cm - wyprowadzenie przewodów na boku pionowym 6x20cm, ewentualnie jeszcze z góry na boku poziomym 6x11cm. Ponieważ podłączenie musi być wykonalne dla przeciętnego elektryka a w instalacji już istniejącej sa zastosowane przewody 1,5 mm2 to jako złącza praktycznie wchodzą kostki elektryczne - listwy x12, które jednak są dość duże.\nCzy coś takiego jest wykonalne? Ile by to kosztowało i jaki termin realizacji? Muszę te wartości tj. cenę i termin podać inwestorowi i uzyskać zgodę na realizację, bo inaczej zapłata by była niepewna - argumentacja: kupić gotowe, tylko że skąd?.\nPoza tym będzie jeszcze potrzebne 2 szt nieco innych sterowników bo włączających 2 silniki 3 fazowe 2kW i sygnalizatory dźwiękowe i świetlne, z czujek CO (wentylacja). Ale na razie to dalszy temat.\nWięcej szczegółów i ewentualnie rysunek instalacji tj. rozmieszenie lamp, czujek i przycisków jak również oferty z ceną i terminem na PW.\n#2 02 Lut 2011 18:41\njest to wykonalne ale raczej indiwidualne rozwiązania trzeba by było zaprojektowac płytke drukowana z cewkami lecz taki układ póżnej nie da sie modyfikowac wrazie czego prosze o kontak 694685026\nZdania rozpoczynamy wielką literą, a kończymy?\n#3 19 Lut 2011 19:39\nTemat ten wzbudził duże zainteresowanie Napłynęło kilkanaście ofert. Cenowo były w zasadzie na podobnym poziomie, również terminy wykonania były zbliżone.\nPo odrzuceniu propozycji które z założenia były dość duże gabarytowo, np. zastosowanie sterowników PLC, pozostało kilka do ewentualnej realizacji. Zwłaszcza jedna propozycja była ciekawa (być może będzie coś na przyszłość) - info poszło do autora na PW.\nDziękuje wszystkim. Sterownik został już wykonany, jednak spoza ofert z tego ogłoszenia.\nPodobne tematy Zlecę zaprojektowanie i wykonanie sterownika oświetlenia\njak w temacie moc 5 x 1W diody led czas 1 h Ukłąd zbudowany o jeden transformator w cz z trzema uzwojeniami działającymi w nastepujący sposób: 22... (1)\n[Zlecę] Zaprojektowanie i wykonanie sterownika falownika.\n1. Falownik w oparciu o IPM Mam moduł mocy, trzeba dorobić do niego sterownik PWM robiący 0-10V na 20-100% mocy na wyjściu. Potrzebne 6szt. 2. F... (2)\n[Zlecę] Zaprojektowanie i wykonanie sterownika BLDC\nPoszukuję sterownika BLDC, sterowanie silnikiem max 100W, 24V Układ kluczujący zbudowany na 6 tranzystorach mocy. Sygnał sterujący obrotami siln... (1)\n[Zlecę] Zaprojektowanie i wykonanie sterownika 2 silników krokowych\nZlecę wykonanie kontrolera 2 silników krokowych zbudowanego na mikro-kontrolerze Attiny2313, układach L298N i Rezonator kwarcowy. Nie koniecznie musi ... (2)\nUrządzenie ma być zasilane z sieci 230v lub z zasilacza 12v główna funkcja - uruchamianie w jednym z dwóch predefiniowanych ustawień sterowania ściem... (3)


Władimir Biezbokow – Wikipedia, wolna encyklopedia\nData i miejsce śmierci 3 sierpnia 2000\nLata służby 1940-1985\nStanowiska dowódca 30 Armii Powietrznej\nWładimir Michajłowicz Biezbokow (ros. Владимир Михайлович Безбоков, ur. 14 czerwca 1922 w Atkarsku w guberni saratowskiej, zm. 3 sierpnia 2000 w Irkucku) – radziecki generał pułkownik lotnictwa, Bohater Związku Radzieckiego (1945).\nDo 1939 skończył 10 klas szkoły i aeroklub w Saratowie, od kwietnia 1940 służył w Armii Czerwonej, w marcu 1941 ukończył saratowską wojskową lotniczą szkołę pilotów i został lotnikiem bombowca dalekiego zasięgu w Leningradzkim Okręgu Wojskowym. Od czerwca 1941 uczestniczył w wojnie z Niemcami jako lotnik 7 lotniczego pułku bombowców dalekiego zasięgu, później zastępca dowódcy eskadry lotniczego pułku dalekiego zasięgu, od grudnia 1944 do maja 1945 był zastępcą dowódcy eskadry 7 gwardyjskiego lotniczego pułku bombowców dalekiego zasięgu 18 Armii Powietrznej. Brał udział w obronie Moskwy i Leningradu, operacji wiaziemskiej i woroszyłowgradzkiej, bitwie pod Stalingradem, operacji krasnodarskiej, bitwie pod Kurskiem, operacji orłowskiej, sumsko-pryłuckiej, krasnosielsko-ropszyńskiej, bobrujskiej, jassko-kiszyniowskiej, wschodniokarpackiej, wschodniopruskiej i berlińskiej. Podczas słowackiego powstania narodowego we wrześniu-październiku 1944 wykonał wiele nocnych lotów bojowych, dostarczając sprzęt i ewakuując rannych.\nPodczas wojny wykonał 262 loty bojowe, prowadząc naloty na siłę żywą i technikę wroga. W sierpniu-wrześniu 1945 brał udział w wojnie z Japonią jako zastępca dowódcy eskadry 7 gwardyjskiego lotniczego pułku bombowego Frontu Zabajkalskiego; wykonał wówczas 28 lotów bojowych. Po wojnie służył w Zabajkalsko-Amurskim Okręgu Wojskowym jako zastępca dowódcy eskadry, 1946-1952 był zastępcą dowódcy i dowódcą eskadry bombowców w Boryspolu, 1952-1953 lotnikiem-inspektorem Zarządu Przygotowania Bojowego Lotnictwa Dalekiego Zasięgu, a od czerwca do sierpnia 1953 zastępcą dowódcy 37 gwardyjskiego lotniczego pułku bombowców w Szatałowie w obwodzie smoleńskim. W 1956 ukończył Akademię Wojskowo-Powietrzną w Monino, 1956-1958 dowodził pułkiem ciężkich bombowców w Uzynie/Semipałatyńsku, później był zastępcą dowódcy i od listopada 1959 do maja 1961 dowódcą 79 Lotniczej Dywizji Ciężkich Bombowców w Semipałatyńsku, a 1961-1963 I zastępcą dowódcy 8 Samodzielnego Lotniczego Korpusu Ciężkich Bombowców w Błagowieszczeńsku. W 1965 ukończył Wojskową Akademię Sztabu Generalnego i został zastępcą dowódcy, a w lutym 1969 dowódcą 6 Samodzielnego Lotniczego Korpusu Ciężkich Bombowców w Smoleńsku, od października 1972 do kwietnia 1980 był zastępcą dowódcy Lotnictwa Dalekiego Zasięgu ds. przygotowania bojowego, a od kwietnia 1980 do września 1985 dowódcą 30 Armii Powietrznej w Irkucku, następnie zakończył służbę wojskową. W latach 1971-1975 był deputowanym do Rady Najwyższej Białoruskiej SRR 8 kadencji. W 2013 pośmiertnie otrzymał honorowe obywatelstwo Irkucka. W Irkucku jego imieniem nazwano ulicę.\nsierżant (marzec 1941)\nmłodszy porucznik (25 grudnia 1941)\nporucznik (27 lipca 1942)\nstarszy porucznik (27 lipca 1943)\nkapitan (27 lipca 1944)\nmajor (29 stycznia 1949)\npodpułkownik (29 kwietnia 1952)\npułkownik (21 lutego 1957)\ngenerał major lotnictwa (9 maja 1961)\ngenerał porucznik lotnictwa (29 kwietnia 1970)\ngenerał pułkownik lotnictwa (3 lutego 1984)\nOrder Czerwonego Sztandaru (trzykrotnie - 31 grudnia 1942, 28 września 1943 i 22 lutego 1968)\nOrder Wojny Ojczyźnianej I klasy (dwukrotnie - 29 lutego 1944 i 11 marca 1985)\nOrder Czerwonej Gwiazdy (dwukrotnie - 26 października 1955 i 14 maja 1956)\nMedal „Za Odwagę” (ZSRR) (20 czerwca 1942)\nTę stronę ostatnio edytowano 14 gru 2019, 18:02.


Bezpłatne specjalistyczne zajęcia w Centrum Klub – Poznańskie Centrum Świadczeń On-line\nPoznańskie Centrum Świadczeń On-line > Centrum Inicjatyw Rodzinnych > Bezpłatne specjalistyczne zajęcia w Centrum Klub\nBezpłatne specjalistyczne zajęcia w Centrum Klub\nRuszyła rekrutacja na specjalistyczne, socjoterapeutyczne zajęcia w roku szkolnym 2021/2022! Kilka ważnych informacji o ofercie:\n– przeznaczona jest dla dzieci z Poznania w wieku szkolnym\n– prowadzone są przez psychologów i pedagogów\n– zajęcia są bezpłatne\nod 1988 pracuje na rzecz dzieci i młodzieży i ich rodzin wspierając je w przeżywaniu trudności, pracując nad ich rozwojem i przeciwdziałając wykluczeniem społecznym. Flagową działalnością Centrum Klub są bezpłatne zajęcia socjoterapeutyczne w małych grupach, skierowane do dzieci z trudnościami relacyjnymi, komunikacyjnymi czy emocjonalnymi.\nWykwalifikowana kadra psychologów, pedagogów i pracowników socjalnych pracuje na rzecz dzieci z wyzwaniami rozwojowymi, zaburzeniami, będących w kryzysie czy zagrożonych przemocą i uzależnieniami. Wspierają także rodziców w wypełnianiu funkcji opiekuńczo – wychowawczych oferując im indywidualne konsultacje i warsztaty. Współpracują także z Miejskim Ośrodkiem Pomocy Rodzinie, z kuratorami sądowymi, policją, placówkami oświatowymi, fundacjami i odpowiedzialnym społecznie biznesem.\nDziałania są prowadzone w dwóch placówkach Centrum przy ul. Sienkiewicza 11 na poznańskich Jeżycach oraz Filii na Osiedlu Zwycięstwa w mieszkaniu w bloku 21 L. Centrum posiada salę gimnastyczną, w której prowadzone są zajęcia ruchowe i aktywizujące, siłownię, salę plastyczną wyposażoną w materiały plastyczne, gry planszowe i narzędzia do pracy socjoterapeutycznej oraz kuchnię, gdzie wspólnie z dziećmi przygotowujemy ciepły posiłek dla każdego uczestnika. Przyjazna, domowa atmosfera sprzyja budowaniu poczucia bezpieczeństwa i zrozumienia, zaufania i otwartości, których nierzadko brakuje w domu rodzinnym dzieci.\nPolecamy obserwowanie strony facebookowej Centrum Wspierania Rozwoju Dzieci i Młodzieży „Klub”!


EnergyCasino: Owocowy turniej z darmowymi spinami na slot Fruit Shop (8-9.02) - Automaty.pl\nOd 8 do 9 lutego na 150 graczy turnieju EnergyCasino czekają darmowe spiny na slocie Fruit Shop\nDla wszystkich amatorów owocówek EnergyCasino przygotowało pięciodniowy turniej "Fruit Shop", w którym na 150 najlepszych uczestników czekają darmowe spiny na slot Fruit Shop.\nTurniej startuje w poniedziałek 8 lutego i potrwa do godziny 23:59 we wtorek 9 lutego 2016 roku. W turnieju biorą udział najlepsze automaty, uwielbiane przez wszystkich graczy. Wybierz swój ulubiony slot z listy 18 wytypowanych do turnieju, zdobywaj punkty i wygrywaj!\nZałóż konto w EnergyCasino i odbierz 20 PLN bez wpłaty\nW turnieju EnergyCasino obowiązują gry: Stickers, Go Bananas, Fruit Shop, Reel Rush, Fruit Case, Hot Chance, Sizzling Hot Deluxe, Mega Joker, Roaring Forties, Golden Sevens, Fruits`n Sevens, Jolly Fruits, Sizzling 6, Fruitilicious, Amazing Stars, Ultra Hot Deluxe, Fruits`n Royals, Happy Fruits, Sweet n Sour oraz Golden 7 Classi. Gracz, który uzbiera maksymalną ilość punktów w czasie trwania pięciodniowego turnieju wygrywa darmowe spiny na slot Fruit Shop.\nZapowiada się wspaniała i niezapomniana zabawa. Ilość przyznawanych punktów zależy od wielkości zakładu. Za zakład w przedziale od 0,01 do 1 euro otrzymasz 1 punkt, za stawkę zakładu w przedziale od 1,01 do 2 euro dostaniesz 2 punkty, stawiając od 2,01 do 3 euro zdobędziesz 3 punkty oraz zgarniesz 4 punkty jeśli postawisz więcej niż 3 euro za spin. W momencie kiedy dwóch lub więcej zawodników zdobędzie jednakową ilość punktów, wygrywa ten który uzyska wynik pierwszy.\nW owocowym turnieju EnergyCasino 150 najlepszych i najwytrwalszych graczy otrzymuje darmowe spiny do wykorzystania na slocie Fruit Shop. Energy dla najlepszych przygotowało free spiny: za 1 miejsce 150 darmowych spinów, za 2 miejsce 100 darmowych spinów, za 3 miejsce 80 free spinów, od 4 do 10 miejsca 40 dodatkowych spinów, od 11 do 20 miejsca - 30 free spinów, od 21 do 30 miejsca 20 free spinów, za pozycje od 31 do 50 - 15 free spinów, miejsce od 51 do 100 - 10 free spinów, od 101 do 150 miejsca - 5 free spinów. Wszystkie otrzymane darmowe spiny będą dostępne w grze Fruit Shop. Zostaną one dodane do kont zwycięzców dzień po zakończeniu turnieju (10.02) do godziny 17:00. Darmowe spiny należy wykorzystać w ciągu tygodnia. Przed wypłatą należy je obrócić 35x na dowolnych grach Netent w EnergyCasino w ciągu 3 dni.\nJeżeli jesteś tu pierwszy raz, wystarczy się zalogować i wpłacić depozyt w dowolnej kwocie. Za samą rejestrację otrzymasz 20 PLN na start, bez depozytu. Jeśli dokonasz pierwszego depozytu serwis doda Ci do konta bonus 100% do 1200 PLN oraz do 100 darmowych spinów na slot Starburst. Ilość gratisowych spinów zależy od sumy pierwszego depozytu.\nDołącz do owocowej promocji EnergyCasino w dniach od 8 do 9 lutego, w której czekają najlepsze owocowe sloty. Oprócz wysokich wygranych zgarnij darmowe spiny, które przydadzą się na dalszą rozrywkę w EnergyCasino. Przyłącz się do turnieju i zawalcz o 150 darmowych spinów na slot Fruit Shop!\nFruit Shop Zagraj


Ośrodek Wypoczynkowy Zorza to nowo otwarty, komfortowy i stylowy obiekt, usytuowany w uzdrowiskowej części Kołobrzegu. Do jego głównych atutów należy doskonała lokalizacja, w sąsiedztwie pięknej plaży oraz promenady, idealnych do relaksujących jesiennych spacerów.\nwejściówka obejmuje 1 godzinę pobytu w kompleksie + 15 minut na przebranie - dostęp do hotelowego pokoju zabaw dla dzieci - bezpłatny internet Wi-Fi Pobyt dodatkowych osób (płatne na miejscu): - do 4 r.ż.\n20 zł/doba) - od 4 do 10 r.ż.\n90 zł/doba (dostawka, ze świadczeniami) - powyżej 10 r.ż.\n110 zł/doba (dostawka, ze świadczeniami) - osoby dorosłe\n130 zł/doba (dostawka, ze świadczeniami) - na życzenie istnieje możliwość wstawienia do pokoju dwuosobowego lub dwuosobowego komfort dodatkowego rozkładanego łóżka turystycznego z kompletem pościeli dla dziecka do 12 r.ż.\n60 zł/doba (ze świadczeniami) UWAGA: dostawka jest możliwa tylko w pokoju komfort Doskonała lokalizacja: jedyne 100 metrów od piaszczystej plaży, w pobliżu Nadmorski Park im. Żeromskiego\n31 hektarów zieleni oraz leczniczego aerozolu morskiego. W okolicy: latarnia morska, Złota Uliczka, stadnina koni, Kolumna Adebara, promenada.


W którym miejscu warto kupić stylowe meble? | Blog\nChciałbyś zakupić jakieś stylowe meble? Cóż, to fantastycznie, że stawiasz wysoko poprzeczkę. Przecież fakty są takie, że zawsze czymś niesamowicie ważnym jest to by umieć zadbać o wnętrza zamieszkiwanego przez siebie domu… A trudno tak naprawdę sobie wyobrazić gustowne mieszkanie bez gustownych mebli. Należy wiedzieć, że jeśli wchodzą w grę meble stylowe, to generalnie czymś godnym naszego sporego zainteresowania są meble z Wielkiej Brytanii.\nA zwłaszcza, że w końcu dla chyba każdego Anglia bardzo mocno się kojarzy ze stylowymi meblami, które cechują się rewelacyjną jakością. Warto o tym pamiętać, bo przecież jeśli wchodzą w rachubę meble, to czymś ważnym jest to, aby w odpowiedni sposób o to wszystko zadbać. W końcu nie jest żadną tajemnicą, iż od mebli dużo zależy. A więc podsumowując – meble stylowe są prawdziwym strzałem w dziesiątkę, zwłaszcza dla osób, które cenią sobie niepowtarzalną elegancję.\nźródło: http://www.emerytura-skandia.pl/, publisher-innowacje.pl i www.angelwawel.com.pl i nieruchomosci-podlasie.pl\n20 września 2016Szukasz interesującego


Remigiusz Jankowski 10.02.2004 11:13 wersja do wydruku\nw dniu 29 kwietnia 2003r.\nPosiedzeniu Rady Gminy Dębowiec w dniu 29 kwietnia 2003 r. przewodniczył Adam Pastucha. Obecnych 12 radnych – lista obecności stanowi załącznik nr 1 do niniejszego protokołu\n3. Podjęcie uchwały w sprawie przyjęcia sprawozdania z wykonania budżetu gminy za 2002 rok.\n5. Podjęcie uchwały w sprawie wygaśnięcia mandatu radnej.\n6. Podjęcie uchwały w sprawie zasad zwrotu wydatków na dożywianie dzieci w szkołach podstawowych i gimnazjum w 2003 roku.\n7. Podjęcie uchwały w sprawie statutu Gminy Dębowiec.\n8. Podjęcie uchwały w sprawie określenia zasad na bywania, zbywania i obciążania nieruchomości gruntowych oraz ich wydzierżawiania lub najmu za okres dłuższy niż 3 lata.\n9. Podjęcie uchwały w sprawie uchwalenia taryf dla zbiorowego odprowadzania ścieków.\n10. Informacja o działalności Wójta.\n11. Przyjęcie protokołu z sesji Rady Gminy z dnia 11 marca 2003r.\nAd.2 Interpelacje radnych\nRadny M. Trombik – należy systematycznie oczyszczać przydrożne rowy.\nRadny J. Niemiec – samochody z budowy drogi Nr 1 jeżdżą drogą „Na Podłazie” i niszczą ją. Należy zwrócić uwagę, aby po skończonych pracach droga ta została wyremontowana.\nRadny Z. Sikora – ziemia z pól zanieczyszcza drogę w Łączce, należy dokonać odwodnienia.\nSołtys R. Woźniak – 1) poruszył temat zachwaszczonych działek w Ogrodzonej, z których chwasty rozsiewane są na sąsiednie pola\n2) drogi powiatowe na terenie gminy są źle remontowane.\nOmówienie sprawozdania z wykonania budżetu Gminy Dębowiec przez Skarbnika Gminy B. Lipońską.\nOmówienie przez Wójta Gminy A. Brudny budżetu objętego sprawozdaniem. Wójt podkreślił, że część budżetu realizował Zarząd Gminy. Przedstawił również największe inwestycje dokonane w Gminie w poprzednim roku są to m.in.:\n- budowa i remonty dróg na terenie gminy,\n- przebudowa dachu na budynku Urzędu Gminy,\n- budowa zaplecza pawilonu sportowego w Simoradzu,\n- remont stołówki w Ogrodzonej,\n- remont dachu na Szkole Podstawowej w Simoradzu,\n- budowa kanalizacji w Simoradzu\nPrzewodniczący Rady Gminy A. Pastucha odczytał uchwałę Nr 00570/VI/82/2003 VI Składu Orzekającego Regionalnej Izby Obrachunkowej w Katowicach w sprawie pozytywnej opinii o przedłożonym przez Wójta Gminy Dębowiec sprawozdaniu z wykonania budżetu za rok 2002 rok.\nUchwała nr 41/ V /03 w sprawie przyjęcia sprawozdania z wykonania budżetu gminy za 2002 rok została przyjęta jednogłośnie.\nZłożenie wniosku przez Przewodniczącego Komisji Rewizyjnej do Rady Gminy o udzielenie absolutorium Wójtowi Gminy.\nPrzewodniczący Rady Gminy A. Pastucha odczytał uchwałę Nr 00570/VI/90/2003 VI Składu Orzekającego Regionalnej Izby Obrachunkowej w Katowicach w sprawie pozytywnej opinii o wniosku Komisji Rewizyjnej Rady Gminy Dębowiec w sprawie udzielenia Wójtowi Gminy absolutorium za 2002r.\nUchwała nr 42/ V /03 w sprawie udzielenia absolutorium Wójtowi Gminy została przyjęta jednogłośnie.\nWyjaśnienie przez Przewodniczącego Rady Gminy przyczyn rezygnacji radnej z mandatu tj. na podstawie art. 24f ustawy z 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym, który mówi iż: „Radni nie mogą prowadzić działalności gospodarczej na własny rachunek lub wspólnie z innymi osobami z wykorzystaniem mienia komunalnego gminy, w której radny uzyskał mandat”.\nUchwała nr 43/ V /03 w sprawie wygaśnięcia mandatu radnej została przyjęta przy dwóch głosach wstrzymujących się.\nOmówienie uchwały przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Dębowcu S. Łabędzia. Podjęcie takiej uchwały wynika z ustawy oraz rozporządzeń i jest konieczne do dofinansowania żywienia dzieci w szkołach.\nRadny M. Trombik – które dzieci korzystają z dopłaty?\nKierownik GOPS S. Łabędź – z darmowych obiadów korzystają dzieci tych rodziców, którzy spełniają minimalne warunki kryterium dochodowego.\nUchwała nr 44/ V /03 w sprawie zasad zwrotu wydatków na dożywianie dzieci w szkołach podstawowych i gimnazjum w 2003 roku została przyjęta jednogłośnie.\nProjekt uchwały przedstawiła Sekretarz Gminy Krystyna Kubacka.\nPrzewodniczący Komisji Statutowej Z. Chwastek zapoznał radnych z pracami Komisji.\nW ramach dyskusji nad projektem statutu poruszono następujące sprawy:\nPrzewodniczący Rady A. Pastucha – postawił wniosek aby w § 9 pkt 3 dodać słowo „pracy”\nRadny K. Kozieł - postawił wniosek aby w §11 pkt 1 dodać sformułowanie „zamyka sesję”\noraz szczegółowo określić co się stanie gdy na sesji rady Gminy nie będzie quorum?\nRadny M. Trombik – wnioskuje aby zapisać w §19 pkt 7 konkretnie „Komisja Budżetu.”\nWójt A. Brudny – ideą większości zmian w statucie jest usunięcie z niego zapisów ustawowych.\nRadny Z. Chwastek – Przewodniczący Komisji Statutowej- wyjaśnił, jakimi kryteriami kierowała się komisja przy wprowadzaniu zmian do statutu.\nRadny M. Trombik – zgadza się ze zdaniem komisji Statutowej i wycofuje swój wniosek.\nWniosek Przewodniczącego Rady A. Pastucha poddano głosowaniu – został przyjęty jednogłośnie.\nWniosek Radnego K. Kozieł poddano głosowaniu – został przyjęty jednogłośnie.\nUchwała nr 45/ V /03 w sprawie statutu Gminy Dębowiec została przyjęta jednogłośnie.\nProjekt uchwały przedstawił Wójt Gminy A.Brudny.\nPotrzebne jest upoważnienie Wójta do zawierania umów użytkowania, służebności, zastawu i hipoteki.\nRadny M. Trombik – Przewodniczącu Komisji Budżetu i Rozwoju - wnioskuje o odrzucenie tej uchwały i podjęcie jej na następnej sesji Rady Gminy oraz przekazanie jej Radcy Prawnemu w celu wyrażenia opinii.\nWójt A. Brudny – wnioskuje o zarządzenie przerwy i przedyskutowanie zmian w tej uchwale.\nPrzewodniczący Rady Gminy ogłasza 10 minut przerwy.\nPo wznowieniu obrad Wójt proponuje wycofanie z uchwały §1 pkt1\nRadny Trombik nadal podtrzymuje swój wniosek o odrzucenie tej uchwały i nie rozpatrywanie jej na obecnej sesji.\nPrzewodniczący Rady zarządza głosowanie nad wnioskiem Radnego Trombika.\n3 radnych – za wnioskiem\n2 radnych – wstrzymało się od głosu\n7 radnych – przeciw wnioskowi\nRada Gminy wniosek o nie rozpatrywanie uchwały Nr 46/V/03 na tej sesji odrzuciła.\nGłosowanie nad przyjęciem uchwały Nr 46/V/03 w zmienionym kształcie.\nUchwała w sprawie określenia zasad nabywania, zbywania i obciążania nieruchomości gruntowych oraz ich wydzierżawiania lub najmu za okres dłuższy niż 3 lata została przyjęta przy jednym głosie sprzeciwu i dwóch głosach wstrzymujących się.\nProjekt uchwały przedstawił Wójt Gminy A.Brudny. Podjęcie tej uchwały jest konieczne do ustalenia stawek poboru opłat za ścieki. Na cenę taryfową składają się koszty faktyczne za zużycie + amortyzację. Nie różnicuje się stawek tzn. dla wszystkich odbiorców jest ona jednakowa.\nRadny M. Matejczuk – zaproponowana stawka wiąże się ze zbyt dużą podwyżką (ok. 40%), nie powinno się podnosić stawki aż o taką kwotę, gdyż zbytnio uderzy to w mieszkańców.\nWójt A. Brudny – od dwóch lat nie była podnoszona opłata za ścieki.\nRadny J. Niemiec – również uważa, że podwyżka jest zbyt wysoka\nRadny M. Matejczuk – wnosi, aby uchwałę skierować do Komisji Budżetu i przyjąć ją z opinią komisji na następnej sesji Rady Gminy.\nGłosowanie nad wnioskiem Radnego Matejczuka. Wniosek został przyjęty przy dwóch głosach wstrzymujących się.\nProjekt uchwały w sprawie uchwalenia taryf dla zbiorowego odprowadzania ścieków został skierowany do Komisji Budżetu.\nPrzedstawienie przez Wójta Gminy informacji o działalności w okresie od ostatniej sesji.\nW ostatnim okresie Wójt Gminy zajmował się m.in.:\n- zebrania wiejskie sprawozdawczo wyborcze we wszystkich sołectwach,\n- zebrania Kółek Rolniczych,\n- sprawy związane z budową drogi ekspresowej (problemy z robotami ziemnymi),\n- spotkanie w Urzędzie marszałkowskim,\n- uczestniczenie w spotkaniach ZKZC i OLZA,\n- spotkania z dyrektorami szkół,\n- przygotowanie wniosków o dofinansowanie z programu SAPARD,\n- remont stołówki w Szkole w Iskrzyczynie,\n- przygotowanie się do drugiej edycji SAPARD-u – ulica Słoneczna,\n- zlecenie przygotowania dokumentacji chodnika w Ogrodzone,\n- dalszy ciąg remontu budynku Urzędu Gminy,\nWójt poinformował również radnych, iż w związku z mniejszymi wpływami podatku od sieci gazowych nie zaplanowano w budżecie braku około sto tys. zł.\nOdpowiedzi na interpelacje radnych udzielał Wójt Gminy A.Brudny :\n- Komisja Budżetu zdecyduje o przeznaczeniu środków na oczyszczenie rowów,\n- nie do uniknięcia jest niszczenie dróg gminnych przez samochody pracujące przy budowie drogi ekspresowej, ale potrzebna jest współpraca z mieszkańcami którzy będą informować o przypadkach niszczenia tych dróg, samochody mają zakaz jazdy po niektórych drogach, chyba że otrzymają na to zgodę.\nProtokół z sesji w dniu 11 marca 2003 r. został przyjęty jednogłośnie.\nAd.13 Wolne wnioski\nPrzewodniczący RG A. Pastucha – pytanie do członka Zarządu Powiatu Cieszyńskiego S. Kubiciusa odnośnie złego stanu dróg powiatowych na terenie naszej gminy. Przewodniczący przekazał również wniosek od Szkoły Podstawowej w Dębowcu w sprawie zapewnienia bezpieczeństwa dzieciom poruszającym się po drogach w okolicy szkoły.\nRadny M. Matejczuk – pytanie do członka Zarządu Powiatu Cieszyńskiego S. Kubiciusa, czy droga z Ogrodzonej do Kostkowic jest brana pod uwagę przy wnioskowaniu o dofinansowanie z SAPARD-u.\nS. Kubicius – wniosek w tej sprawie jest przygotowywany.\nSołtys G. Bączek – od około 20 lat jest wodociąg w Łączce i nadal nie sprawne są hydranty. Prosi o zakończenie tej sprawy.\nSołtys J.Śniegoń – 1) należy oznakować drogę Tarnawa w Iskrzyczynie znakami informującymi, że prowadzona jest tam budowa drogi ekspresowej – samochody pracujące przy tej budowie są parkowane w niebezpiecznych miejscach, 2) oznakować drogę dojazdową do posesji państwa Przewłockich jako „ślepa ulica”, 3) zainstalować kierunkową tablicę informacyjną przy klubie sportowym w Iskrzyczynie.\nPrzewodniczący RG A. Pastucha:\n- przypomniał Radnym o konieczności złożenia oświadczeń majątkowych,\n- odczytał pismo Policji ze Strumienia z prośbą o dofinansowanie,\n- odczytał pismo CECH-u odnośnie rozpatrzenia możliwości obniżenia stawki podatku od nieruchomości dla zakładów rzemieślniczych działających na terenie gminy\n- poruszył sprawę przeniesienia z Cieszyna Izby Celnej i Urzędu Celnego, co niewątpliwie będzie się wiązało ze znacznym wzrostem bezrobocia na naszym terenie. Czy powiat cieszyński prowadzi jakieś działania aby zaniechać tych działań?\nS. Kubicius - decyzja o przeniesieniu tych zakładów nie leży w gestii powiatu. Działania, które może podjąć powiat są prowadzone.\nWójt A. Brudny – poinformował radnych, że w dniu dzisiejszym złożył rezygnację ze stanowiska Dyrektora Szkoły w Dębowcu pan Piotr Galusik.\nNa tym sesję Rady Gminy Dębowiec w dniu 29 kwietnia 2003 r. zakończono.\nProtokół nr V/2003 z sesji Rady Gminy Dębowiec w dniu 29 kwietnia 2003r.