Przejdź do wpisu „Czy zawsze należy wykonać polecenia policji?”\n12 grudnia wystartowała policyjna akcja "Dojrzały pieszy". Jak dowiadujemy się z tvnwarszawa: "Są to głównie spotkania organizowane np. w Uniwersytecie III Wieku albo w domach opieki społecznej - mówi Rafał Retmaniak z komendy stołecznej."\n"Na spotkaniach policjanci przypominają o tych prawidłowych zachowaniach i niebezpieczeństwach – podkreśla i dodaje, że te często biorą się z nieprawidłowego przechodzenia przez jezdnię. - Często w miejscach nieoznaczonych. Tam, gdzie kiedyś były przejścia, po zmianie infrastruktury zostały przeniesione, a ludzie nadal chodzą na pamięć - wyjaśnia Retmaniak."\nKiedy kolejny raz widzę, że polska drogówka skupia swoją uwagę na szkoleniu wyjątkowo ostrożnych polskich pieszych, zastanawiam się kiedy policja wreszcie poprowadzi pogadanki z kierowcami?\nCzy policja spędziła już tak dużo czasu szkoląc i kontrolując zachowania kierowców, że teraz mogą się zająć działaniami, które będą miały najmniejszy efekt? Czy dzięki tym spotkaniom seniorzy zaczną nagle mieć lepszy wzrok, lepszy refleks, będą lepiej oceniać prędkość zbliżającego się auta? Szybciej będą uciekać z przejścia dla pieszych?\nOdpowiedź na te pytanie brzmi: nie\nDrodzy policjanci! Seniorzy przetrwali w tej drogowej dżungli, nie wymagają edukacji, sami to zauważyliście. A ruch aut to nie żywioł, którego nie można opanować. To na kierowcach powinna spoczywać odpowiedzialność za bezpieczeństwo seniorów i to na policji spoczywa odpowiedzialność za kontrolę zachowań kierowców! Powinniście przede wszystkim wymagać jazdy z przepisową prędkością i ustępowania pierwszeństwa pieszym.\nSeniorzy mają prawo niedowidzieć i mieć trudności z koordynacją ruchów, zwłaszcza w sytuacji stresowej i mają też pełne prawo korzystać z przestrzeni publicznej! Miarą humanizmu państwa będzie to, czy stworzy do tego bezpieczne warunki. To nie seniorzy powinni umieć rozpoznać prędkość zbliżającego się auta, czy znać jego drogę hamowania. Na wszelki wypadek podpowiem tylko, że te parametry z całą pewnością powinien znać każdy kierowca pojazdu.\nW tym kontekście szczególnie niepokojącym jest jednak brak odniesienia się do artykułu 26, punkt 7 Prawa o Ruchu Drogowym: "W razie przechodzenia przez jezdnię osoby niepełnosprawnej, używającej specjalnego znaku, lub osoby o widocznej ograniczonej sprawności ruchowej, kierujący jest obowiązany zatrzymać pojazd w celu umożliwienia jej przejścia."\nW 2013 roku mogliśmy przeczytać, że "88-letnia staruszka o kulach wtargnęła na przejście dla pieszych." Jeśli nie chcemy już takich wiadomości, to systematyczne przypominanie o tym przepisie i jego egzekwowanie powinna być podstawowym działaniem policji.\n(4) Pokaż komentarze do wpisu „(Nie)bezpieczni seniorzy”\nwtorek, 20 grudnia 2016 21:30\nPrzejdź do wpisu „(Nie)bezpieczni seniorzy”\nDodaj komentarz do wpisu „(Nie)bezpieczni seniorzy” i/lub któregoś z (4) komentarzy\n(4) Pokaż komentarze do wpisu „Wizja zero w praktyce, czyli jak powinien wyglądać bezpieczny przystanek”\nPrzejdź do wpisu „Wizja zero w praktyce, czyli jak powinien wyglądać bezpieczny przystanek”\nPo drugie, warto zastanowić się nad - wydawałoby się - dość oczywistym faktem, że spożycie alkoholu samo w sobie nie powoduje wypadku. Jeśli dochodzi do wypadku to zawsze muszą pojawić się jakieś inne okoliczności – najczęściej jest to nadmierna prędkość lub nieustąpienie pierwszeństwa innemu uczestnikowi ruchu.\nZauważmy, że kampanie społeczne, apele w mediach czy akcje policji nie likwidują problemu - codziennie policja łapie setki kierowców prowadzących samochody po spożyciu alkoholu. Codziennie kilkunastu pijanych kierowców powoduje wypadek. Dlaczego w Europie zachodniej jest bezpieczniej, mimo że wcale nie pije się tam szczególnie mniej niż w Polsce?\nZastanówmy się jak wygląda typowy wypadek z udziałem pijanego kierowcy. Czy taki kierowca, będzie udawał się w długą podróż? Raczej nie. Udział kierowców zawodowych w grupie pijanych kierowców jest zdecydowanie niższy. Kierowcy, którzy okazjonalnie wybierają się w dłuższe trasy też raczej nie będą pić alkoholu przed podróżą.\nTypowy scenariusz to impreza u znajomych lub rodziny, ewentualnie w jakimś klubie lub barze. Na ogół są to krótsze dystanse.\nZauważmy, że do tego momentu sytuacja może wyglądać tak samo i w Polsce, i np. w Niemczech. Tylko co dzieje się dalej?\n(5) Pokaż komentarze do wpisu „O pijanych kierowcach z zupełnie innej beczki. Jeszcze raz.”\nsobota, 31 października 2015 17:04\nPrzejdź do wpisu „O pijanych kierowcach z zupełnie innej beczki. Jeszcze raz.”\nDodaj komentarz do wpisu „O pijanych kierowcach z zupełnie innej beczki. Jeszcze raz.” i/lub któregoś z (5) komentarzy\nW relacjach kierowców, którzy potrącili pieszego, bardzo często możemy spotkać się z prostym i – jakże denerwującym - usprawiedliwianiem „panie policjancie, ale ja go nie widziałem”. Wiele osób wtedy wzrusza ramionami, część osób się oburza. Warto jednak zastanowić się, czy te słowa kierowców są tylko wymówką, czy może jednak coś w tym jest? Zobaczcie krótką, jednominutową reklamę społeczną z brytyjskiej kampanii „Think”, która bardzo dobrze pokazuje mechanizmy związane z uwagą.\nDla nie znających języka angielskiego - podczas oglądania trzeba policzyć, ile podań piłki wykonał zespół w białych strojach. (I nie czytajcie dalszej części tekstu, dopóki nie obejrzycie filmu ;-)\nKto widział tańczącego misia? Część z Was być może zwróciła na niego uwagę. Jednak większość go nie zauważa, jest skupiona na zadaniu – liczy podania piłki. Łatwo nie zauważyć czegoś, czego nie szukamy, prawda?\nCo to ma wspólnego z ruchem drogowym? Podobnie jest z kierowcami – ich uwaga w większości skupiona jest na innych autach, na sygnalizacji, na tym, co może stwarzać dla nich zagrożenie. Tego są nauczeni. Zarówno przez instruktorów, jak i doświadczenie. Pieszy nie stwarza takiego zagrożenia jak inne auto, więc na niego uważa się mniej. W sytuacjach nieco bardziej skomplikowanych, jeszcze mniej. "A w ogóle, to pieszy sam powinien uważać i nie pchać się pod koła" - z takim myśleniem można się przecież spotkać często.\nCo można zrobić, aby poprawić bezpieczeństwo pieszych? Używając metafory filmu, trzeba sprawić, aby pieszy stał się dla kierowców takim zadaniem, jakim jest liczenie podań piłki. Nie może być już dłużej tańczącym misiem.\nPolskie przepisy dotyczące pierwszeństwa na przejściu są niejasne. A ich interpretacja w rzeczywistości wygląda tak, że nawet policji zdarza się twierdzić, że to przede wszystkim pieszy powinien uważać albo usprawiedliwiać kierowców, którym „pieszy wtargnął” na przejście. Trudno zatem spodziewać się, że kierowcy będą wysoce zmotywowani do uważania i ustępowania pierwszeństwa pieszym.\nKonieczna jest zatem zmiana podejścia.\nNależy zmienić przepisy tak, aby była całkowita jasność – pieszy zbliżający się do przejścia ma pierwszeństwo przed kierowcą. I nie ma mowy o żadnym wtargnięciu na przejście.\nPrzed wprowadzeniem tego przepisu warto przeprowadzić kampanię społeczną informującą o zmianie przepisów. Ale dobrze byłoby też pokazać, że kierowcy dojeżdżając do przejścia, będą musieli uważnie obserwować OKOLICE przejścia i poszukać wzrokiem pieszych. TO DLA WIELU BĘDZIE NOWE ZADANIE.\nTrzeba będzie zwrócić uwagę, że nie jest możliwe rozpędzanie się w mieście do prędkości 70-80 km/h i jednocześnie przestrzeganie tego przepisu. Przy takiej prędkości pole widzenia jest już bardzo wąskie i nie będzie możliwości bezpiecznego zatrzymania pojazdu w momencie dostrzeżenia pieszego zbliżającego się do przejścia. Tu przypomnę – pieszego, który będzie miał na tym przejściu bezwzględne pierwszeństwo.\nCzęsto słyszę, że ta zmiana się nie uda, bo „polscy kierowcy mają taką mentalność”.\nNie, polscy kierowcy nie są jakimiś potworami. Warto zauważyć, że bardzo podobna zmiana, dotycząca przejazdów rowerowych, zaszła w polskich przepisach w 2011 roku i od tego momentu jest coraz bezpieczniej – kierowcy coraz częściej ustępują pierwszeństwa rowerzystom na przejazdach, mimo skromnej kampanii społecznej i niewielkiego zaangażowania policji. Mamy też ogromną liczbę polskich kierowców, jeżdżacych po krajach UE, którzy bardzo szybko nauczyli się ustępować pierwszeństwa pieszym.\nNa koniec pokażę jeszcze jeden krótki film z brytyjskiej kampanii „Think”, tym razem dotyczący zachowań kierowców wobec motocyklistów:\nProponuję zrobić w Polsce analogiczny spot z hasłem:\nDojeżdżając do przejścia zwolnij, rozejrzyj się za pieszymi.\n(6) Pokaż komentarze do wpisu „Uwaga! Nowe zadanie!”\nczwartek, 12 marca 2015 15:33\nPrzejdź do wpisu „Uwaga! Nowe zadanie!”\nDodaj komentarz do wpisu „Uwaga! Nowe zadanie!” i/lub któregoś z (6) komentarzy\nNa warszawskim Żoliborzu postawiono ostatnio szkaradny labirynt barierek przed przedszkolem. Choć celem prawdopodobnie było zapewnienie bezpieczeństwa dzieciom, to efekt ten raczej nie będzie osiągnięty – przejście jest niewygodne, bardzo wąskie, przeciskając się w tłoku porannym łatwo będzie rozedrzeć ubranie o ostre końcówki barierek Dodatkowo, cześć dzieci i rodziców widząc tłok prawdopodobnie i tak będzie przechodzić jezdnią.\n(fot: Michał Kwiatkowski/Ben Hamilton-Bailie)\nJak inaczej (i być może wbrew intuicji) można taki problem rozwiązać, pokażę na przykładzie małej holenderskiej miejscowości Noordlaren leżącej w pobliżu Groningen. Tamtejsza szkoła podstawowa znajduje się przy dość ruchliwej ulicy. Jednak zamiast stawiania ogrodzenia czy murów, gmina zdecydowała się na integrację (!) szkoły i placu zbaw z drogą oraz minimalizację barier pomiędzy dziećmi a autami.\nW efekcie kierowcy mają poczucie, że jadą przez plac zabaw, więc jadą bardzo powoli i ostrożnie. Ponadto dzieci stają się bardziej świadome obecności aut w pobliżu i stają się ostrożniejsze.\nTo proste rozwiązanie miało też inne skutki - szkoła stała się bardziej otwarta i widoczna, ulica stała się bardziej częścią przestrzeni miejskiej, a mniej drogą. Ławki przyszkolne, na których oczekują rodzice zostały celowo ustawiono bardzo blisko poruszających się aut. Dzięki temu kierowcy dostają bezpośrednią informację o bliskości szkoły i wiedzą, że należy tu zachować szczególną ostrożność.\nCo istotne i charakterystyczne dla stref współdzielonych - na drodze praktycznie brak oznakowania pionowego i poziomego, aby nie szpecić przestrzeni.\nTo rozwiązanie powstawało przez dłuższy czas - kilka lat trwało budowanie poparcia od rodziców i nauczycieli. Przyjęło się jednak bardzo dobrze – dzięki niemu bezpieczeństwo poprawiło się na większym obszarze wokół szkoły.\nWięcej szczegółów na temat projektu znajdzieciu tu (po angielsku): http://knowledge.allianz.com/mobility/transportation_safety/?1841/risker-streets-reduce-accidents\nA tu widok na google streetview: https://www.google.pl/maps/@53.121513,6.663183,3a,75y,330.76h,84.94t/data=!3m4!1e1!3m2!1scYT61ej3As5WmMEti-4dzQ!2e0?hl=en\nśroda, 11 lutego 2015 16:40\nPrzejdź do wpisu „Segregacja czy integracja?”\nDodaj komentarz do wpisu „Segregacja czy integracja?”\nTraktowanie pieszych w Polsce pozostawia wiele do życzenia. Jednak dzisiejsze doniesienie z prasy - nagranie, w którym kierująca pojazdem z premedytacją zjeżdża ze swojego pasa ruchu, żeby przestraszyć/potrącić (!?) pieszą, która powoli schodziła z przejścia dla pieszych - szokuje. A szok jest tym większy, że kierującą była policjantka na służbie, w służbowym radiowozie.\nW komentarzach prasowych zabrakło mi zwrócenia uwagi na dwie istotne rzeczy.\nPolicjanta obowiązuje takie samo prawo, jak wszystkich. Ale jest też coś więcej. Policjant to zawód zaufania publicznego. Policjanta obowiązują szczególne zasady etyki zawodowej. Oto kilka wybranych punktów z tego dokumentu:\nPolicjant powinien dbać o społeczny wizerunek Policji jako formacji, w której służy i podejmować działania służące budowaniu zaufania do niej.\nZwróćcie uwagę na to, czego powinniśmy wymagać od policji. Policja powinna pamiętać po co istnieje i do czego się zobowiązuje. Także sama wobec siebie. Policjant powinien być traktowany surowiej, a nie pobłażliwiej. Od policjanta powinno się wymagać więcej, a nie mniej!\n#Wypadek? Nie sądzę.\nW ruchu drogowym przyjęto co do zasady, że wypadki są wynikiem nieuwagi, nieostrożności uczestników ruchu. Ale to nie jest ta sytuacja. Widocznego na nagraniu zachowania policjantki nie można kwalifikować jako drobne wykroczenia karane zwykłym mandatem. Tu widać, że kierująca z rozmysłem łamie przepisy - skręca z lewego pasa, przez środkowy, na prawy, żeby przejechać (naprawdę mam nadzieję, że tylko o to chodziło) blisko pieszej. To nie jest przypadek. To nie jest nieostrożność, nieuwaga, to było celowe działanie!\nCzy to było usiłowanie zabójstwa? Czy usiłowanie spowodowania ciężkiego uszkodzenia ciała? Nie wiem. Pomyślcie jednak, co byłoby, gdyby ta przechodząca pani nie była w stanie uciec.\nPolicja lubi apelować. Tym razem jednak ja stąd zaapeluję do policji. Obowiązuje was prawo i wasze własne standardy. Stosujcie się do nich! I traktujcie z szacunkiem pieszych. Oni powinni móc na was liczyć, a nie spodziewać się z waszej strony zagrożenia!\nponiedziałek, 29 grudnia 2014 21:03\nPrzejdź do wpisu „Kto ochroni pieszych przed policją?”\nDodaj komentarz do wpisu „Kto ochroni pieszych przed policją?”\nJuż my was ochronimy\nKrajowa Rada Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (KRBRD) stworzyła dokument, w którym przedstawia plany działania na rzecz poprawy bezpieczeństwa w ruchu drogowym na lata 2013-2020. Tym razem zamiast ogółów i deklaracji dobrych chęci, eksperci od bezpieczeństwa postanowili umieścić jakieś mierzalne cele. W związku z tym, wśród priorytetowych działań państwa na pierwszym miejscu umieszczono działanie: "Aktywizacja działań Policji w celu poprawy bezpieczeństwa niechronionych uczestników ruchu drogowego, zwłaszcza pieszych"\nZ tabelki wynika, że sukcesem policji będzie jeśli:\nzwiększy się liczba kontroli pieszych,\nzwiększy się liczba wybranych wykroczeń popełnionych przez pieszych (?)\ni w wyniku tych działań poprawi się bezpieczeństwo pieszych (tzn. wg podanych wyżej wskaźników liczba wypadków, rannych i zabitych zmniejszy się o co najmniej jeden)\noraz procentowy udział pieszych w wypadkach drogowych ma się nie zmienić. (??)\nJak można coś takiego zaprezentować jako część programu realizacyjnego poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego w Polsce? Jak to możliwe, że coś tak niepoważnego zostało przyjęte przez Krajową Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego?\nTeż nie wierzycie? Zobaczcie:\n"Narodowy Program Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego 2013-2020 nie jest planem działań, a jedynie programem wyznaczającym kierunek, w jakim należy podążać by osiągnąć zamierzone cele. Konkretne działania zostały zwarte w Programie Realizacyjnym na rok 2013, który 22 maja 2013 roku został przyjęty przez Krajową Radę Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego."\ncałość dostępna tu:\nTo co widzicie w tabelce, to właśnie te konkretne działania. Nie wiem nawet jak to potraktować - dotycząca pieszych część Programu Realizacyjnego zawiera błędy logiczne i jest oparta na błędnych założeniach. Zaproponuję więc, jak ta część według mnie powinna wyglądać.\nAby faktycznie poprawić bezpieczeństwo pieszych należy zamienić „wskaźnik produktu” z liczby kontroli pieszych, na liczbę kontroli zachowań kierowców wobec pieszych. Policja powinna skupić się na pilnowaniu, aby kierowcy nie wyprzedzali na przejściach dla pieszych, aby przepuszczali pieszych znajdujących się na przejściu (często nawet tego nie robią), aby zatrzymywali się na „zielonej strzałce”, aby zatrzymywali się przed pieszymi z widoczną niepełnosprawnością. Straż Miejska powinna pilnować, aby kierowcy nie parkowali w odległości mniejszej niż 10 metrów od przejścia dla pieszych lub skrzyżowania.\nDodatkowo, jeśli wprowadzone zostaną zmiany zapowiadane w dalszej części dokumentu (pierwszeństwo pieszych zbliżających się do przejścia oraz likwidacja zielonej strzałki), to działania policji powinny również uwzględniać kontrolę tych nowych przepisów.\n„Wskaźnik rezultatu” i „wskaźnik oddziaływania”\nZakładanie, że jakaś liczba osób złamie przepisy jest niebezpieczne, przekonaliśmy się o tym, gdy rząd założył, że uzyska ogromne wpływy z mandatów za przekraczanie prędkości. Okazało się, że kwota płaconych mandatów była wielokrotnie niższa. W związku z tym, zamiast zakładać, że zwiększy się liczba wykrytych przewinień, powinien pojawić się wskaźnik odnoszący się bezpośrednio do liczby wypadków, które zdarzają się w określonego typu miejscach. Na przykład - jeśli na przejściach dla pieszych zdarzyło się 3000 wypadków, to dzięki policyjnym kontrolom przeprowadzanym na przejściach, gdzie często dochodzi do wypadków, można byłoby wyznaczyć cel - zmniejszenie liczby wypadków o co najmniej 10%.\nProcentowy udział pieszych w wypadkach drogowych powinien w ogóle zniknąć z tej tabelki - ten wskaźnik jest w tym kontekście zupełnie bezsensowny.\nCel stawiany przed policją powinien być osiągalny, ale i ambitny, wymagający zaangażowania. Jeśli przyjmiemy, że wystarczy zmniejszyć liczbę wypadków o jeden, to nie dożyjemy bezpiecznych dróg w Polsce.\nDla dociekliwych linki do strony i programu. Znajdziecie tam jeszcze więcej „kwiatków”:\n(5) Pokaż komentarze do wpisu „Już my was ochronimy”\nsobota, 30 sierpnia 2014 00:16\nPrzejdź do wpisu „Już my was ochronimy”\nDodaj komentarz do wpisu „Już my was ochronimy” i/lub któregoś z (5) komentarzy\nOpinia dotycząca projektu zmian w PoRD\nW sejmie wciąż krąży "pieszy" projekt zmian w prawie o ruchu drogowym z 13 września 2013. Omawiałem go już wcześniej na łamach bloga. Oryginał wraz z uzasadnieniem znajduje się na stronie sejmu.\nPod koniec maja 2014 zostałem poproszony o zaopiniowanie tego projektu, więc upubliczniam opinię:\n"Sejmowa Komisja Infrastruktury, Podkomisja Nadzwyczajna do rozpatrzenia Poselskiego projektu ustawy o zmianie ustawy – Prawo o ruchu drogowym oraz ustawy o kierujących pojazdami (druk nr 1859)\nOpinia dotycząca projektu zmian w ustawie Prawo o ruchu drogowym\nProponowana zmiana ma na celu poprawienie bezpieczeństwa pieszych w obrębie przejść dla pieszych. Niestety nie czyni tego w sposób wystarczający.\nPierwsza uwaga dotyczy zmiany w zakresie informacji, która dotyczy pieszych. Wskazuje ona, że pieszy wchodzący na to przejście ma pierwszeństwo nad pojazdem.\n„1. Pieszy wchodzący na to przejście lub znajdujący się na nim ma pierwszeństwo przed pojazdem.”;\nNależy postawić tu pytanie. Jak będzie rozumiane słowo „wchodzący”. Najprawdopodobniej interpretacja będzie taka, że pieszy, który jedną nogą jest na chodniku a drugą za chwilę postawi na jezdni, jest pieszym, który „wchodzi na to przejście”. Jest więc to niewielka zmiana, można byłoby powiedzieć, że daje pieszym teoretycznie pół kroku więcej w zakresie pierwszeństwa.\nAnalogiczne przepisy, które obowiązują w krajach, gdzie bezpieczeństwo pieszych znajduje się na najwyższym poziomie (np. Holandii), mowa jest o pieszych zbliżających się do przejścia. W praktyce wygląda to tak, że pieszy, który kieruje się w stronę przejścia dla pieszych i znajduje się około 1-2 metrów od niego, jest już traktowany przez kierowców jako pieszy, któremu będą musieli udzielić pierwszeństwa – kierowcy wyraźnie zwalniają lub zatrzymują się tak, że pieszy nie musi zatrzymywać się, ani nawet zwalniać – idzie swoim tempem do przejścia i przez przejście dla pieszych.\nZmiana proponowana w tym projekcie nie zapewnia takiego bezpieczeństwa i komfortu pieszym.\nNajlepszy efekt uzyskamy zamieniając brzmienie tej części ustawy w ten sposób:\n„1. Pieszy zbliżający się do przejścia lub znajdujący się na nim ma pierwszeństwo przed pojazdem”\nTak sformułowany przepis zobowiąże kierowców do faktycznego zachowania szczególnej ostrożności w pobliżu przejścia dla pieszych. Aby ustąpić pierwszeństwa pieszemu, kierowca będzie musiał jechać w pobliżu przejścia z odpowiednio zmniejszoną prędkością. Tak, aby mógł obserwować chodnik w pobliżu przejścia.\nDruga uwaga jest związana z innym sposobem przedstawienia sytuacji z punktu widzenia kierowcy, gdzie nowość polega na dodaniu części związanej z udzieleniem pierwszeństwa pieszemu, który oczekuje bezpośrednio przed przejściem na możliwość bezpiecznego przekroczenia jezdni.\n„1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pieszemu, który oczekuje bezpośrednio przed przejściem na możliwość bezpiecznego przekroczenia jezdni lub znajduje się na przejściu.” ;\nProponowane rozwiązanie jest nieintuicyjne. Pierwszeństwo jest rozumiane powszechnie jako poruszanie się bez zakłóceń i tak właśnie to działa w każdym innym przypadku – jeśli kierowca pojazdu lub rowerzysta zbliża się do skrzyżowania drogą z pierwszeństwem, nie musi się zatrzymać, żeby sprawdzić czy inni użytkownicy ruchu go zauważą i czy zamierzają mu tego pierwszeństwa udzielić. Proszę spojrzeć na przepis z punktu widzenia pieszego - skoro ma pierwszeństwo i chce iść, to dlaczego ma się zatrzymywać? Jak długo ma „oczekiwać”?\nPo co stwarzać dodatkowe trudności interpretacyjne kierowcom? Kierowca widzi pieszego, który zbliża się do przejścia, ale pieszy zamiast przejść, zatrzymuje się? Jak długo oczekujący to już „oczekujący”, a nie ten co dopiero przed podszedł do przejścia?\nTo wszystko jest niepotrzebną komplikacją.\nOprócz nieintuicyjności, zwrócę uwagę na jeszcze jeden aspekt związany z psychofizjologią widzenia.\nUwaga kierowcy jest skupiona głównie na jezdni, ale dzięki widzeniu peryferycznemu możemy stosunkowo łatwo dostrzec ruch, który znajduje się poza centrum uwagi. Jeśli kierowca i pieszy zbliżają się do przejścia dla pieszych, to kierowca powinien być w stanie zauważyć zbliżającego się pieszego.\nJednak wg nowych przepisów, kierowca, który jedzie przepisowo i ma szansę zauważyć pieszego zbliżającego się do przejścia, nie będzie zobowiązany ustawą do tego, aby go przepuścić - za to będzie musiał to zrobić następny kierowca, dla którego pieszy jest tylko jednym z wielu nieruchomych elementów znajdujących się na ulicy, obok słupa ze znakiem, latarni, billboardu, kosza na śmieci itp.\nTemu drugiemu kierowcy będzie trudniej zauważyć stojącego pieszego niż pierwszemu, który miał szansę zauważyć ruch.\nNie utrudniajmy niepotrzebnie życia kierowcom i pieszym. Istnieją gotowe, sprawdzone rozwiązania z krajów o wysokim bezpieczeństwie, np.:\n„1. Kierujący pojazdem, zbliżając się do przejścia dla pieszych, jest obowiązany zachować szczególną ostrożność i ustąpić pierwszeństwa pieszemu, który zbliża się do przejścia dla pieszych lub znajduje się na nim.”\nTrzecia uwaga (niezależna od uwag 1 i 2) to zaskakująca niespójność między sformułowaniami dotyczącymi pieszych i kierowców:\nW proponowanych zapisach najpierw pierwszeństwo ma pieszy wchodzący na przejście, ale dalej: Kierowca ma ustąpić pierwszeństwa pieszemu oczekującemu na przejście.\nJeśli intencją ustawodawcy jest nadanie pierwszeństwo pieszemu, który wchodzi na przejście, niech będzie to podkreślone przez użycie jednolitego języka.\nJeśli pieszy ma oczekiwać na przejście – tak samo – niech te przepisy będą napisane tak, aby nie było potrzeby zastanawiania się nad interpretacją i intencją. To są różne słowa o różnym znaczeniu. Nie ma żadnego powodu, żeby takie różnicowanie wprowadzić.\nOstatnia uwaga dotyczy zapisu, który nie jest przedmiotem zmian, a jest bardzo istotnym elementem prawa o ruchu drogowym dotyczącym pieszych.\n„pieszym zabrania się wchodzenia na jezdnię bezpośrednio przed jadący pojazd, w tym również na przejściu dla pieszych”\nNieusunięcie z tego zapisu przynajmniej części „w tym również na przejściu dla pieszych” może spowodować, że proponowane zmiany w przepisach nie wpłyną znacząco na poprawę bezpieczeństwa w ich obrębie. Ten zapis w prosty sposób odbiera pieszym pierwszeństwo i jest powszechnie nadużywany w interpretacjach zachowań pieszych.\nNadajemy na mocy ustawy pierwszeństwo pieszemu i w tej samej ustawie na mocy innego przepisu ustalamy, że jeśli kierowca nie udzieli pierwszeństwa pieszemu, to pieszy nie ma prawa z tego pierwszeństwa skorzystać. Gdy dodamy do tego jeszcze ten zapis z Prawa o ruchu drogowym to widać wyraźnie, że ten zestaw przepisów nie jest logicznie spójny\nŻeby uzmysłowić wagę problemu podam przykład, w którym pokażę jak tę samą sytuację, na podstawie tego samego zestawu przepisów, można opisać:\nPieszy zbliża się do przejścia dla pieszych, widzi z daleka zbliżające się auto. Auto jedzie z przepisową prędkością, kierowca widzi zbliżającego się pieszego, pieszy wchodzi na przejście dla pieszych, kierowca nie zatrzymuje się, potrąca pieszego.\nKierowca nie ustąpił pierwszeństwa pieszemu wchodzącemu na przejście.\nPieszy wszedł na przejście wiedząc, że pieszy wchodzący na przejście ma pierwszeństwo\nKierowca zbliżył się do przejścia, nie było tam pieszego oczekującego na przejście, tylko pieszy, który się do niego dopiero zbliża, więc nie ustąpił mu pierwszeństwa,\nPieszy wszedł bezpośrednio pod nadjeżdżający pojazd.\nTa sama sytuacja, a jaka różnica w opisie.\nWyobraźmy sobie jak ten przepis by brzmiał, gdyby dotyczył ruchu pojazdów:\n„kierowcom zabrania się wjeżdżać drogą z pierwszeństwem na skrzyżowanie bezpośrednio przed jadący pojazd, w tym również gdy nadawany jest sygnał zielony”.\nProszę zauważyć jednak, że nawet w tak absurdalnej sytuacji kierowcy byliby na lepszej pozycji, bo obie strony korzystają z aut, dających ochronę fizyczną. W przypadku konfrontacji pieszy – kierowca, pieszy jest zawsze stroną dużo bardziej poszkodowaną i tę przewagę, przez brak przepisów odpowiednio chroniących pieszych, kierowcy bezwzględnie wykorzystują.\nUsunięcie przepisu, który zabroni pieszym wchodzić bezpośrednio przed nadjeżdżający pojazd nie powinna w żadne sposób pogorszyć bezpieczeństwa. Istnieje już przepis ogólny, który jest zupełnie wystarczający w tym względzie:\nI nie ma potrzeby stosowania specjalnego zapisu dla pieszych.\nProponowane zmiany mają w intencji zapewnić pieszym większą ochronę na przejściu dla pieszych. Niestety, ich wprowadzenie w tym kształcie, może spowodować duży chaos i dodatkowe problemy. Przepisy te powinny być spójne, powinien być użyty jasny, prosty język i jednolite nazewnictwo.\nZalecam wprowadzenie poprawek zgodnie z sugestiami podanymi w powyższej opinii"\n(5) Pokaż komentarze do wpisu „Opinia dotycząca projektu zmian w PoRD”\nśroda, 23 lipca 2014 12:11\nPrzejdź do wpisu „Opinia dotycząca projektu zmian w PoRD”\nDodaj komentarz do wpisu „Opinia dotycząca projektu zmian w PoRD” i/lub któregoś z (5) komentarzy\nDroga Gazeto.pl Warszawa, pytacie czytelników o to, gdzie są największe korki. Rozwiązania proponowane przez czytelników są przewidywalne - tu należy zrobić estakadę, tam należy zrobić dodatkowy pas ruchu, jeszcze gdzie indziej drugi pas do prawoskrętu. I zostawiacie to bez komentarza. W artykule obok piszecie za to o wypadku w alei KEN, gdzie zabito na pasach 2,5 latka. I piszecie, że czytelnicy zgłaszają, że ulica jest za szeroka, że miejscami ma autostradowe, długie pasy do skrętów i zachęca do szybkiej jazdy.\nZastanówcie się trochę nad tym co robicie. Wy też, po części, kreujecie to miasto. Swoimi akcjami, opiniami, wyborem tego o czym piszecie. Zróbcie akcję np. "Poruszam się w mieście - po ludzku". Zamiast pytać czytelników o korki, spytajcie, na których ulicach czują się niebezpiecznie, gdzie trudno przejść przez przejście dla pieszych? Gdzie na skrzyżowaniu nie ma osobnego zielonego światła do bezpiecznego lewoskrętu? Gdzie przy przejściu dla pieszych parkujące auta ograniczają widoczność? Gdzie kierowcy zachęcani są do szybszej jazdy?\nJeśli chcecie zmniejszyć korki, nie osiągnięcie tego przez promowanie budowy kolejnych dróg/pasów ruchu/estakad. Wtedy coraz więcej ludzi będzie przesiadać się do samochodu, bo dużo mniej przyjemne i bezpieczne będzie poruszanie się w inny sposób.\nPodkreślę jeszcze, bo można odnieść wrażenie, że ten problem przechodzi nie zauważony lub bagatelizowany. Koszty wygody i szybkości poruszania się autem w mieście, ponoszą piesi, rowerzyści i korzystający z komunikacji miejskiej. Kolejny pas ruchu, to dodatkowe metry przejścia przez jezdnię dla pieszych, to strach, czy na każdym z pasów kierowca się zatrzyma i przepuści. Podniesienie dozwolonej prędkości, to likwidacja przejścia dla pieszych i odzwyczajanie kierowców od obecności pieszych w mieście, zatoka autobusowa to zabranie pieszym chodnika w miejscu, gdzie jest ich więcej, tylko po to, aby kierowca nie musiał zatrzymać się za autobusem. Zielona strzałka to miejsce wypadków z pieszymi i rowerzystami, którym nie ustąpiono pierwszeństwa. Estakada to oszpecanie przestrzeni miejskiej. Nie sposób nie wspomnieć tu też o skutku ubocznym poszerzania dróg jakim są uliczne wyścigi, kiedy poza godzinami szczytu wielopasmowe jezdnie pustoszeją i domorośli "mistrzowie kierownicy" zagrażają wszystkim uczestnikom ruchu.\nGdy wiele celów, do których obecnie większość dojeżdża autem, będzie dostępnych bezpiecznie i wygodnie pieszo, rowerem lub komunikacją zbiorową, wtedy, po jakimś czasie, okaże się, że duża część ludzi zostawi auta na rzecz innych, mniej terenochłonnych, środków transportu.\nI korki "same" znikną.\n(1) Pokaż komentarze do wpisu „Poruszam się w mieście - po ludzku. Apel do gazety”\nwtorek, 10 czerwca 2014 12:46\nPrzejdź do wpisu „Poruszam się w mieście - po ludzku. Apel do gazety”\nDodaj komentarz do wpisu „Poruszam się w mieście - po ludzku. Apel do gazety” i/lub (1) komentarza


Wolne Forum Gdańsk :: Zobacz temat - Ciekawostki heraldyczne Kościerzyny i Skarszew\nWolne Forum Gdańsk Strona Główna » Historia dawniejsza i nowsza » Kościerzyna » Historia » Ciekawostki heraldyczne Kościerzyny i Skarszew Poprzedni temat «» Następny temat\nWysłany: 2008-10-09, 12:02 Ciekawostki heraldyczne Kościerzyny i Skarszew\nW latach 90. minionego wieku wielu mieszkańców Kościerzyny szczerze ubolewało nad niekończącymi się sporami o prawidłowy wzór herbu ich miasta. Uważali, że to wstyd prowadzić tak ostrą polemikę w Ratuszu i na łamach prasy, kłócąc się przez wiele lat o każdy detal herbu. Przypomniałem sobie tę sprawę, gdy w ubiegłym roku przedstawiałem społeczności Skarszew interesujące odkrycie dokonane przez gdańskich historyków: Beatę Możejko i Błażeja Śliwińskiego. Badaczom udało się odnaleźć czytelny odcisk najstarszej pieczęci miejskiej Skarszew, na którym „wyraźnie widać głowę św. Jana z dłuższą, lokowatą brodą, wyraźnie ułożoną na misie”. Tym samym trwające od II połowy XIX w. badania nad ustaleniem najstarszego wizerunku godła grodu nad Wietcisą zakończyły się sukcesem. Wbrew moim oczekiwaniom informacja ta pozostała bez jakiegokolwiek odzewu, choć współczesny herb Skarszew uchwalony przez Radę Miasta i Gminy w 1990 r. (nieco poprawiony w 1996 r.) w istotny sposób odbiega od pierwowzoru. Zupełnie zabrakło w tym mieście ludzi tak głęboko zainteresowanych herbem swojego grodu, jak miało to miejsce w Kościerzynie. W zestawieniu obu tych przypadków, te rzekomo gorszące spory miłośników Kościerzyny o wzór herbu, to pozytywny przykład działań, które w konsekwencji doprowadziły do niezwykle wnikliwego poznania dziejów herbu swojego miasta.\nNa temat herbów Kościerzyny i Skarszew najpełniejsze informacje znajdują się we wspaniałym dziele Beaty Możejko i Błażeja Śliwińskiego, Herby miast, gmin i powiatów województwa pomorskiego, Tom II, Malbork 2004. Do informacji podanych w tej pracy chciałbym dołączyć kilka ciekawostek heraldycznych, dotyczących wymienionych miast.\nNiedawno pod podłogą starej kamienicy w Skarszewach znaleziono dwa egzemplarze dziewiętnastowiecznych gazet: skarszewskiej „Schönecker Anzeiger” z 1900 roku i kościerskiej „Berenter Zeitung” z 1889 roku (fot.1). Oprócz wiadomości ogólnokrajowych i reklam publikowano w nich obwieszczenia władz miejskich. W przypadku „Berenter Zeitung” zastanawiające jest przedstawienie wizerunku niedźwiedzia (bez drzewa) na winiecie gazety, w miejscu gdzie zwyczajowo umieszczano herb lub godło miasta (fot. 2). Jest to interesujące dlatego, że w pracy B. Możejko i B. Śliwińskiego zaprezentowano 31 ilustracji, przedstawiających różne wersje godła lub herbu Kościerzyny, na których widnieje niedźwiedź - zawsze pod konarem lub drzewem. Autorzy tylko w przypisach wspomnieli o „sylwetce kroczącego niedźwiedzia”, ozdabiającego winietę „Berenter Zeitung”, nie umieszczając jednak jego wizerunku i nie wspominając o braku drzewa. Podali informację, że na winiecie tej gazety do 1908 r. kroczący niedźwiedź skierowany był w prawą stronę dla patrzącego, a po tym roku odwrócono go w przeciwną stronę. Grafika przedstawiająca niedźwiedzia na egzemplarzu gazety z 1889 r. jest dość prymitywnym drzeworytem. Być może w późniejszym okresie, gdy sztuka poligraficzna osiągnęła wyższy poziom, zmieniono dotychczasowy wizerunek godła na właściwy herb Kościerzyny, przedstawiający niedźwiedzia pod drzewem.\nOmawiany wizerunek nabiera większego znaczenia, gdy zestawimy go z inną wersją herbu Kościerzyny, znalezioną w skarszewskiej kamienicy. Chodzi o kilkustronicowy druk (prawdopodobnie nadbitka fragmentu jakiejś książki) z ilustracjami herbów miast Prus Zachodnich, opatrzony tytułem „Westpreussische Wappen”. Jako herb Kościerzyny widnieje tam kroczący niedźwiedź, także bez drzewa (fot.3). Są to być może jedyne przypadki pominięcia drzewa lub konaru w kościerskim godle.\nZ książki gdańskich historyków dowiadujemy się, że przy ustalaniu obowiązującego obecnie herbu Kościerzyny kontrowersje wzbudzała m.in. ozdoba heraldyczna „corona muralis”, umieszczana w pewnych okresach nad herbem miasta. W pracy B. Możejko i B. Śliwińskiego czytamy: „W wypadku herbów miejskich klejnot przybrał wygląd korony rangowej, przedstawianej jako ceglany (a więc czerwony bądź biały), z reguły blankowany mur z wieżami, często z bramą wjazdową w wieży środkowej. Korona podkreślała niegdyś zależność miasta tylko od króla, odwoływała się też do średniowiecznego symbolu miasta, czyli właśnie murów obronnych (nawet jeśli konkretne miasto nigdy ich nie posiadało)”. Pierwsza pieczęć z herbem Kościerzyny zwieńczonym „corona muralis” znajduje się na dokumencie z 21 listopada 1914 roku. Autorzy uważają, „że najpewniej decydujący wpływ na uformowanie się nowego wizerunku kościerskiego herbu (z „corona muralis” – E.Z.) miał wybuch I wojny światowej i związana z tym propaganda, nawet w kwestiach symboli starająca się jednoczyć naród niemiecki”.\nZdaje się to potwierdzać, odnaleziony razem ze wspomnianymi wyżej gazetami i drukami, nieznany badaczom wizerunek herbu Skarszew z czasów Królestwa Prus, ozdobiony „corona muralis”. Herb umieszczony został na znaczku o wymiarach 4 x 5,5 cm i podpisany: „Schöneck (Preuss. Reg. – Bez. Danzig)” – w tłumaczeniu: „Skarszewy (Pruski Okręg Regencyjny Gdańsk)”. Wcześniej nie było żadnego dowodu na występowanie „corona muralis” nad herbem Skarszew w czasach pruskich. Weterani pierwszej wojny światowej opowiadali ongiś, że symboliczną koronę otrzymały Kościerzyna i Skarszewy (wtedy w pow. kościerskim) z woli samego króla Prus i cesarza Niemiec Wilhelma II, po zwycięskiej bitwie pod Tannenbergiem na Mazurach w 1914 roku. Miało to być najwyższe wyróżnienie dla żołnierzy z obu tych miast za szczególne bohaterstwo na polu walki i udział w pokonaniu armii carskiej, która parła jak nawałnica w kierunku Pomorza, zostawiając za sobą jedynie zgliszcza i ruiny. Prawda to czy legenda - wyjaśnią, być może, dalsze badania.\nTekst i foto: Edward Zimmermann - Pomerania nr 5 (409), 2008, s. 38-39.\nW tekście wykorzystano informacje zawarte w książce: Możejko B., Śliwiński B., Herby miast, gmin i powiatów województwa pomorskiego, Tom II, Malbork 2004. Z pracy tej pochodzą cytowane w artykule fragmenty.\nBerenter Zeitung 1889 rok.jpg\nPlik ściągnięto 17110 raz(y) 23,5 KB\nPlik ściągnięto 17110 raz(y) 74,9 KB\nHerb Koscierzyny z druku Westpreussische Wapen.jpg\nPlik ściągnięto 17110 raz(y) 23,95 KB\nHerb Skarszew z corona muralis.jpg\nPlik ściągnięto 17110 raz(y) 23,11 KB\nWysłany: 2018-10-07, 16:55\nPIECZĘCIE MIASTA KOŚCIERZYNY W OKRESIE III RZESZY\nDziewięć lat temu na łamach „Pomeranii” (nr 5/2008) ukazał się mój artykuł pt. „Ciekawostki heraldyczne Skarszew i Kościerzyny”. Zaprezentowałem w nim przedstawienia graficzne herbów znalezione na strychu kamienicy ostatniego pruskiego burmistrza Skarszew. I choć w późniejszym czasie nie zgłębiałem wiedzy dotyczącej tego tematu, to przy okazji przeglądania starych dokumentów zawsze zwracałem szczególną uwagę na pieczęcie miejskie. Miałem przy tym nadzieję, że trafię na następne wzory herbów, które mogłyby stanowić uzupełnienie znakomitego dzieła, autorstwa Beaty Możejko i Błażeja Śliwińskiego, pt. „Herby miast, gmin i powiatów województwa pomorskiego”.\nNiedawno miałem możliwość obejrzenia zbioru znanego rumskiego kolekcjonera Waldemara Śliwińskiego, który mimo młodego wieku zgromadził imponującą ilość starych zdjęć, pocztówek i dokumentów z terenu Kaszub i Kociewia. Dla zapoznania się z takim zbiorem potrzeba sporo czasu, więc wygospodarowałem kilka godzin i wnikliwie go przejrzałem. Było warto, gdyż na dokumentach z okresu II wojny światowej znajdowały się dwie niepublikowane w literaturze tematu pieczęcie miejskie z godłem Kościerzyny. Po szczegółowe informacje sięgnąłem do wspomnianego dzieła Beaty Możejko i Błażeja Śliwińskiego, z którego dowiedziałem się, że 13 marca 1942 roku namiestnik III Rzeszy w Gdańsku „zatwierdził jako herb Kościerzyny w polu srebrnym niedźwiedzia czarnego w lewo, stojącego na murawie zielonej, tyłem do drzewa o konarze z pięcioma listkami, zginającym się ponad grzbietem zwierzęcia, bez corona muralis”. W cytowanym opracowaniu nie ma jednak żadnej ilustracji przedstawiającej wzór herbu Kościerzyny z okresu II wojny światowej.\nObie pieczęcie ze zbioru Waldemara Śliwińskiego pokazane są na dołączonym zdjęciu (fot.1). Większa z nich (średnica 36 mm) znajduje się na karcie podatku od wynagrodzeń („Lohnsteuerkarte 1942”) obok odręcznie napisanej daty 4 czerwca 1942 roku. Mniejsza pieczęć (średnica 20 mm) również znajduje się na takiej karcie, ale o dwa lata późniejszej. Jest to „Lohnsteuerkarte 1944/1946”, a na dokumencie nie wpisano żadnej daty. Na pieczęciach widnieje ten sam napis otokowy: „STADT BERENT-WESTPR” (Miasto Kościerzyna Prusy Zachodnie). Co ciekawe, na obu pieczęciach pod łapami niedźwiedzia nie zaznaczono gruntu. Uderzająco podobny wzór godła pokazany jest na przedstawieniu graficznym pieczęci burmistrza Kościerzyny w pracy B. Możejko i B. Śliwińskiego (fot. 2). Niestety, oprócz podpisu pod rysunkiem, autorzy nie podali żadnych informacji o tej pieczęci, zestawiając chronologicznie wraz z pieczęcią kościerskiego magistratu z 1914 roku (jako rysunki 9 i 9a). Tak duże podobieństwo omawianych pieczęci z wizerunkiem niedźwiedzia bez zaznaczonego podłoża pod łapami może prowadzić do ciekawych wniosków. Pozostawię to jednak fachowcom.\nKorzystając z okazji wspomnę jeszcze o pieczęci na dokumencie z innego prywatnego zbioru. Widnieje na nim podpis burmistrza Kościerzyny Karla Partikela (1843-1939) i data 16 września 1915 roku (fot. 3). Tymczasem B. Możejko i B. Śliwiński pod rysunkiem takiej pieczęci podają, że była ona używana w latach 1912-1914. W ich pracy czytamy: „Ostatni ślad użycia wspomnianej pieczęci znamy z początków października 1914, zaś już w końcu tego miesiąca pojawiła się nowa pieczęć, przynosząca zupełnie nowe przedstawienie miejskiego godła, oparte na niedawnej propozycji O. Huppa, z rozsuniętymi podstawowymi elementami niedźwiedzia i drzewa. (…) Nad tarczą herbową umieszczono corona muralis w postaci ceglanego muru o trzech wieżach z bramą”. Teraz już wiadomo, że władze miejskie Kościerzyny przynajmniej jeszcze w 1915 roku używały obu tych pieczęci.\nMam nadzieję, że przekazane informacje w jakimś stopniu wzbogacą wiedzę o dziejach godła Kościerzyny i okażą się przydatne w trakcie dalszych prac badawczych dotyczących tego tematu.\n„Pomerania” nr 9 (523), 2018, s. 35\nPieczęcie miasta Kościerzyny na dokumentach z okresu III Rzeszy. Ze zbioru Waldemara Śliwińskiego. Fot. Edward Zimmermann\nPlik ściągnięto 9258 raz(y) 115,24 KB\nPieczęć burmistrza Kościerzyny z czasów I wojny światowej. Beata Możejko i Błażej Śliwiński, Herby miast, gmin i powiatów województwa pomorskiego, Tom II, Malbork 2004, s. 82\nPlik ściągnięto 9258 raz(y) 118,96 KB\nPieczęć kościerskiego magistratu na dokumencie z 1915 r. W zbiorach prywatnych. Fot. Edward Zimmermann\nPlik ściągnięto 9258 raz(y) 110,29 KB\nWysłany: 2018-10-07, 23:25\nChciałem podziękować autorowi Panu Edwardowi Zimmermanowi, który rozjaśnił nieścisłości związane z historią herbu Kościerzyny. Poświecił swój czas i znalazł takie perełki u kolekcjonera. Dziękuję i proszę o więcej ciekawych artykułów .\nWolne Forum Gdańsk Strona Główna » Historia dawniejsza i nowsza » Kościerzyna » Historia » Ciekawostki heraldyczne Kościerzyny i Skarszew


Mercedes-AMG GT RennTech - NaMasce\nWojciech Krzemiński 18 lutego 2016, 14:20\nMercedes-AMG to jeden z najpiękniejszych samochodów, jakie testowaliśmy w tej dekadzie.\nNic więc dziwnego, że interesują się nim tunerzy. Jednym z nich jest RennTech, który na bazie topowej gwiazdy ze Stuttgartu stworzył egzemplarz przypominający torową wyścigówkę. Body kit robi świetne wrażenie, co jest zasługą nakładek na zderzaki i progi, czterech końcówek wydechu wkomponowanych w dyfuzor i tylnego spojlera, który z pewnością generuje dobry docisk. Zastosowano także bardziej wydajne zawieszenie – oczywiście firmy RennTech. Co więcej, podkręcono jednostkę do 716 KM, co oznacza, że GT jest jeszcze szybszym pociskiem niż dotychczas.\nSkoda Octavia RS REVO Technik


Zapotrzebowanie na protezę szczękową, pacjent 71-80 lat, Chorzów - Oferteo.pl\nZapotrzebowanie na protezę...\nZapytanie ofertowe nr 6331790\nZapotrzebowanie na protezę szczękową, pacjent 71-80 lat, Chorzów\nNr zapytania ofertowego: 6331790\nProtetyk, Stomatolog Chorzów, Firmy Chorzów, Zlecenia Chorzów, Stomatolog, Firmy, Zlecenia, Stomatolog Śląskie, Firmy Śląskie, Zlecenia Śląskie\nZlecenie na protezę szczękową, pacjent 61-70 lat, Słupsk\nPowód wizyty: dobranie odpowiedniej protezy Klient szuka: protezy szczękowej Rodzaj protezy szczękowej: Klient prosi o poradę Specjalisty Typ protezy szczękowej: całkowita Wiek pacjenta: 61-70 lat Termin wizyty: do uzgodnienia w rozmowie ...\nSzukam protetyka dla pacjenta w wieku 41-60 lat, Chojnice\nPowód wizyty: dobranie odpowiedniej protezy Klient szuka: protezy szczękowej Rodzaj protezy szczękowej: stała Typ protezy szczękowej: Nie znam się - most na 3 zęby od 5 do 7 Wiek pacjenta: 41-60 lat Termin wizyty: do uzgodnienia w rozmowie Dodatkowe informacje: Przyjechałabym specjalnie z niepełnosprawna córką, której nie mogę zostawić, zależy mi na czasie max 2 tygodnie....\nZlecenie na protezę szczękową, pacjent 61-70 lat, Wołów\nPowód wizyty: naprawa protezy Klient szuka: protezy szczękowej Rodzaj protezy szczękowej: ruchoma Typ protezy szczękowej: częściowa Wiek pacjenta: 61-70 lat Termin wizyty: możliwy od zaraz ...\nZlecenie na protezę szczękową, pacjent 61-70 lat, Jelenia Góra\nZapytanie dla protetyka, pacjent 61-70 lat, Pisz\nZapotrzebowanie na protetyka, pacjent 41-60 lat, Myszków\nPowód wizyty: Licowki Klient szuka: Klient prosi o poradę Specjalisty Rodzaj protezy szczękowej: Klient prosi o poradę Specjalisty Typ protezy szczękowej: Klient prosi o poradę Specjalisty Wiek pacjenta: 41-60...\nZapotrzebowanie na protetyka, pacjent 50 lat, Gliwice\nPowód wizyty: badanie i diagnoza Klient szuka: Klient prosi o poradę Specjalisty Rodzaj protezy szczękowej: Klient prosi o poradę Specjalisty Typ protezy szczękowej: Klient prosi o poradę Specjalisty Wiek pacjenta: 50 lat Termin wizyty: do uzgodnienia w rozmowie Dodatkowe...\nZlecenie na protezę szczękową, pacjent 61-70 lat, Radom\nPowód wizyty: dobranie odpowiedniej protezy Klient szuka: protezy szczękowej Rodzaj protezy szczękowej: Klient prosi o...\nZlecenie na protezę szczękową, pacjent ponad 80 lat, Kalisz\nPowód wizyty: naprawa protezy Klient szuka: protezy szczękowej Rodzaj protezy szczękowej: ruchoma Typ protezy szczękowej: częściowa Wiek pacjenta: ponad 80...\nZlecenie na protezę szczękową, pacjent 61-70 lat, Skierniewice\nZapotrzebowanie na protetyka, pacjent 44 lat, Iława\nPowód wizyty: dobranie odpowiedniej protezy Klient szuka: Klient prosi o poradę Specjalisty Rodzaj protezy szczękowej: Klient prosi o poradę Specjalisty Typ protezy szczękowej: Elastyczna Wiek pacjenta:...\nSzukam protetyka dla pacjenta w wieku 31-40 lat, Sanok\nPowód wizyty: dobranie odpowiedniej protezy Klient szuka: protezy szczękowej Rodzaj protezy szczękowej: ruchoma Typ protezy szczękowej: Górna proteza Wiek...\nZlecenie na protezę szczękową, pacjent 41-60 lat, Katowice\nZapytanie dla protetyka, pacjent 61-70 lat, Krotoszyn\nSzukam protetyka dla pacjenta w wieku 41-60 lat, Siemianice\nPowód wizyty: badanie i diagnoza Klient szuka: protezy szczękowej Rodzaj protezy szczękowej: Klient prosi o poradę Specjalisty Typ protezy szczękowej:...\nSzukam protetyka, pacjent 41-60 lat, Zamość\nPowód wizyty: badanie i diagnoza Klient szuka: Klient prosi o poradę Specjalisty Rodzaj protezy szczękowej: Klient prosi o poradę Specjalisty Typ protezy szczękowej: Klient prosi o poradę Specjalisty Wiek pacjenta:...\nCentrum Stomatologiczne pro.orto.dent na rynku usług medycznych działa już od 1999 roku. W głównej siedzibie przy pl. Serkowskiego 10 w Krakowie na pacjentów czeka pięć nowocześnie wyposażonych i pięknie zaaranżowanych gabinetów stomatologicznych, a w każdej z nich doświadczony dentysta. Znajduje się tu również pracownia protetyki dentystycznej,...\nCentrum Zdrowia ETER-MED? sp. z o.o. jest firmą ze 100% polskim kapitałem. Świadczy usługi z zakresu podstawowej i specjalistycznej opieki medycznej dla wszystkich osób ubezpieczonych w Narodowym Funduszu Zdrowia (NFZ), dla klientów MEDICOVER, Allianz,...\nZespół Specjalistycznych Gabinetów Stomatologicznych w Chorzowie został utworzony w 1998 roku na bazie działającego od 1985 roku gabinetu stomatologicznego. Zespół Gabinetów zlokalizowany jest w samodzielnym budynku w Chorzowie przy ul. Szczecińskiej 59 z wygodnym dostępem do publicznego parkingu....\nZapraszamy do skorzystania z usług, które na profesjonalnym poziomie świadczy nasz gabinet stomatologiczny w Konstantynowie Łódzkim. Jesteśmy absolutnie przekonani, że nasz profesjonalizm i nastawienie na zaspokojenie potrzeb pacjentów, będzie gwarantem pełnego zadowolenia z...\nOferujemy państwu wykonanie koron i mostów ceramicznych na podbudowie metalowej oraz cyrkonowej a także prace pełnoceramiczne -licówki. Specjalizujemy się również w freztechnice -prace kobinowane oraz implatoprotetyce . Chętnie wykonamy pracę...\nCudowny i zdrowy uśmiech zagwarantują ci specjaliści z kliniki Estetique – tu każdy pacjent znajdzie się pod fachową opieką i będzie mógł w bezstresowej atmosferze korzystać z różnych zabiegów skoncentrowanych na stomatologii....\nŚwiadczymy kompleksowe usługi w zakresie dietetyki (diety online) oraz skutecznego i bezpiecznego odchudzania. Oferujemy opiekę dietetyka, psychologa oraz instruktora fitness dlatego cechujemy się najwyższą SKUTECZNOŚCIĄ w odchudzaniu!Proponujemy...\n"32 Nowa Stomatologia"\nAby leczyć zgodnie z najnowszymi standardami, a jednocześnie oszczędzać i uprzyjemniać Ci czas spędzony w naszym gabinecie, wszystkie potrzebne technologie zgromadziliśmy w jednym miejscu. Technologie te pozwalają nam maksymalnie skrócić czas leczenia,...\nNaszą pasją jest pomoc w dbaniu o piękny uśmiech i zęby. Dzięki temu pacjent jest nie tylko klientem ale również partnerem. Pracujemy na najwyższym poziomie...\nNasza poradnia stomatologiczna świadczy kompleksowe usługi z dziedziny profilaktyki i leczenia stomatologicznego. Opieka medyczną obejmujemy zarówno dzieci jak i dorosłych. Gwarantujemy najwyższy poziom i...\nProteza Akrylowa Całkowita - od 1600 zł, Proteza Szkieletowa - 2400 zł, Licówka Ceramiczna - 1800 zł, Nakład Ceramiczny - 1200 zł, Korona Pełnoceramiczna Na Podbudowie Z Tlenku Cyrkonu Przykręcana Na Implancie -...\nKonsultacja psychologiczna – koszt 100zł, czas 60 min; Psychoterapia psychodynamiczna – koszt 90 zł, czas 45-50 min; Indywidualna terapia dzieci/młodzieży – koszt 90 zł, czas 45 min; Diagnoza psychologiczna – cena do ustalenia. ...\nPsychoterapia-120 zł Konsultacja psychologiczna -120 zł Konsultacja...\nW jakich sytuacjach skorzystać z terapii? – jeśli odczuwasz obawy i lęk bez wyraźnej przyczyny i utrudniają one codzienne funkcjonowanie, – cierpisz na stany depresyjne, poczucie bezradności i...\nCelem zajęć grupowych z Terapii Ręki jest rozwój motoryki dużej (ogólnej sprawności ruchowej dziecka), jak również motoryki małej (ruchów precyzyjnych dłonią, ręką i palcami). Zajęcia odbywają się w formie ciekawych aktywności i w atmosferze zabawy, a ich głównym celem jest profilaktyka. Zajęcia przeznaczone są dla dzieci w wieku 3 lat i powyżej, a...\nNie znam twoich problemów, ale wiem, że moją misją jest zabrać cię w podróż w głąb siebie. Chciałabym, abyś lepiej rozumiał własne problemy, cieszył się życiem i wyrzucił bagaż, który uniemożliwia dotarcie do...\nCzujesz, że partner oddala się od Ciebie? Masz problem z porozumiewaniem się z Twoją “drugą połową”? Wasze relacje są coraz chłodniejsze? A może pojawiła się agresja, żal, smutek, rozgoryczenie? Jeśli jest Ci trudno. Chcesz...\nćwiczenia trudnych połączeń międzywyrazowych, ćwiczenia zbitek spółgłoskowych, ćwiczenia rozziewów, ćwiczenia prawidłowej wymowy...\nW jakich problemach mogę Ci pomóc? Gdy uważasz, że Twoje dziecko stwarza trudności wychowawcze, zachowuje się agresywnie, jest nieposłuszne. Obserwujesz, iż ma trudności w kontaktach z rówieśnikami,...\nZlecenia dla stomatologów Chorzów\nZlecenia dla Ortodontów Chorzów


Ultra-skuteczny system oczyszczania powietrza w kabinie od Volvo | Centrum prasowe Volvo\nUltra-skuteczny system oczyszczania powietrza w kabinie od Volvo\nSamochody od lat obarczane są winą za powstawanie smogu. I są miasta, szczególnie w Azji, gdzie jest to prawda. Ale w Polsce sytuacja wygląda inaczej. Jeśli spojrzymy na listę miast o najgorszej jakości powietrza okaże się, że często nie są to aglomeracje spowite gęstą siecią zakorkowanych ulic. Wiele z nich to niewielkie miasteczka o takim ukształtowaniu terenu, że wyziewy domowych pieców pozostają z mieszkańcami na dłużej. O tym, że jesteśmy ekspertami w psuciu powietrza świadczy ranking zamieszczony na stronie: euro.who.int\nNa 50 miast, w których odnotowano najgorszą jakość powietrza, 36 leży w Polsce. Opoczno, Żywiec, Rybnik i Pszczyna okupują miejsca od trzeciego do szóstego. Są rozdzielone w tabeli jedną bułgarską miejscowością, od następnych polskich miast zajmujących lokaty od ósmej do szesnastej. To kolejno: Kraków, Nowa Ruda, Nowy Sącz, Proszowice, Godów, Wodzisław Śląski, Pleszew, Bielsko-Biała i Sucha Beskidzka. Na liście TOP50 znalazły się także: Sosnowiec, Zabrze, Gliwice, Dąbrowa Górnicza i Katowice. Nieco lepiej, choć wciąż słabo, wypada średnia dla całej Polski według iqair.com (2019). Uplasowaliśmy się na 10 na 37 miejsc. Większe zanieczyszczenie powietrza pyłami PM 2.5 odnotowano przede wszystkim w państwach mocniej wysuniętych na południe, o niskim PKB per capita: Bośni i Hercegowinie, Północnej Macedonii, Serbii, Kosowie, ale też w Grecji, Turcji na Cyprze i … Chorwacji. Pyły mogą także być emitowane przez przemysł, transport i rolnictwo, ale istnieją też pyły pochodzenia naturalnego: wulkaniczne, mineralne lub drobinki soli pochodzenia morskiego. W Polsce od lat na liście trucicieli przodują piece na paliwo stałe indywidualnych gospodarstw domowych. Szacuje się, że jedna piąta tych pieców ma ponad 20 lat i umożliwia palenie czym się da.\nCo z tego, że nie produkujesz smogu, jeśli nadal go wdychasz? Standardowe filtry kabinowe zatrzymują tylko część najdrobniejszych pyłów.\nJakieś dobre wiadomości muszą być. Przy niewielkich przekroczeniach stężeń pyłów PM 2.5 i PM 10 standardowe filtry kabinowe są w stanie oczyścić powietrze w kabinie w stopniu zadowalającym. W zależności od rodzaju samochodu i jakości samego filtra, zatrzymują one od 30 do niemal 70% zanieczyszczeń. Jeżeli stężenie pyłów rośnie znacznie powyżej normy, wtedy zwykłe filtry się poddadzą. Co gorsza pyły, które znajdą się w kabinie, będą się w niej utrzymywać jeszcze długo po tym, gdy auto opuści zanieczyszczony teren. Niektórzy producenci stosują jonizację powietrza w kabinach, ale tylko Volvo zastosowało ją w taki sposób, by oczyszczała powietrze trafiające do kabiny aż dwudziestokrotnie. Volvo Car Poland wypożyczyło profesjonalną aparaturę pomiarową, by zmierzyć zapylenie w kabinie i na zewnątrz auta. Poniższy artykuł powstał przy użyciu tej aparatury. Pomiary pokazały, że system poprawy jakości powietrza z jonizacją PM 2.5 utrzymuje czyste powietrze w kabinie nawet podczas poruszania się w chmurze czarnego dymu, gdy normy pyłów są przekroczone kilkanaście bądź kilkadziesiąt razy.\nW Volvo zastosowano element z czterema otworami umieszony na podszybiu. Każdy otwór wyposażony jest w metalowy pierścień, na środku, którego umieszczono igłę. Jonizacja powietrza następuje przy użyciu napięcia rzędu 7000 V. Zjonizowane drobiny trafiają to filtra kabinowego, o przeciwnym ładunku elektrostatycznym. Ten sposób oczyszczania powietrza jest skuteczniejszy od najlepszych na rynku filtrów węglowych. Naturalnie ich skuteczność trudno podważać, ponieważ są one świetnym rozwiązaniem do aut, które takiego oczyszczania nie mają. Jednak drobne otwory tych filtrów są wciąż większe niż średnica pyłów, zwłaszcza PM 2,5. Bez wykorzystania różnicy ładunków elektrostatycznych część z nich przedostanie się do kabiny, następnie do naszych płuc i do krwioobiegu. Nasz organizm także nie umie ich filtrować.\nGrafika informująca o jakości powietrza w kabinie ...\nObecność drobin PM 2,5 - widok na ekranie Volvo\nJakość powietrza w kabinie da się śledzić za pomoc...\nVolvo XC90 fot. Rafał Andrzejewski


Myeong-dong dzielnica koreańskich kosmetyków Cook and Travel\nOdwiedzając Seul, należy zwiedzić kilka turystycznych miejsc. Jednak do kompletnego poznania tego miasta i zapoznania się z, już nie tak nową, modą na koreańskie kosmetyki, trzeba udać się na jakąś popularną ulicę handlową. Idealnym miejscem jest Myeong-dong.\nBędąc w Seulu, nie ma najmniejszych szans na ominięcie lub nie zwrócenie uwagi na sklepy z koreańskimi kosmetykami. Wszędzie rzucają się w oczy takie marki jak Misha, Holika Holika, Nature Republic, Etude House, It’s skin. Znajdują się dosłownie wszędzie. Mają stanowiska w marketach, są w drogeriach, na stacjach metra czy w sklepach z pamiątkami. Nawet jeśli temat wydaje się komuś obcy, uwierzcie, warto wchodzić do tych przybytków i zobaczyć, na jaki poziom wyrosła ta swego czasu tylko moda.\nZaczęło się niewinnie, od masek w płachcie. Kilka firm wypuściło tylko kilka ich 'smaków’. Jednak w tym czasie Holika Holika zaatakowała świat absolutnym hitem – aloesowym żelem łagodzącym do wszystkiego. I się zaczęło.\nPojawia się też książka o koreańskiej pielęgnacji i tak szał wystartował. Dziś znalezienie w polskich drogeriach typu Rossmann, Hebe czy Superpharm koreańskich kosmetyków nie dziwi. Jednak popularność ich jest tak oszałamiająca, że pojawiają się w tak nienaturalnych miejscach jak Lidlu, Carrefour, Empiku czy nawet w… Komputroniku.\nWszystkie te produkty docierają do Europy z dość sporym opóźnieniem, więc warto, odwiedzając Seul, zajrzeć do tamtejszych drogerii, prawdziwych świątyń koreańskiej urody, aby lepiej dowiedzieć się, w jakim kierunku zmierza przemysł kosmetyczny.\nOdwiedzając stolicę Korei Południowej dwa razy w przeciągu 1 roku, zauważa się olbrzymią zmianę. Za pierwszym razem (XII 2016) wchodząc do drogerii witano nas darmowymi próbkami, wręcz przekupowano nimi na ulicy, aby tylko zachęcić do wejścia. Promocje były olbrzymie. Typu 1+1 gratis. Wydając 100000 wonów (około 350 złotych), otrzymywało się produkty warte 2 razy więcej, oraz monstrualną ilość próbek.\nMYEONG-DONG – ZMIANA MARKETINGU:\nJednak po roku coś się zmieniło. Próbki są rozdawane sporadycznie, już nie na zachętę do wejścia, tylko jako gratis do zakupów (i to zwykle tylko towarów nieprzecenionych), i dodatkowo najczęściej mało spektakularne. Np. do toniku Innisfree dostaliśmy suche płatki bawełniane. Wiem, trochę pachnie cebulą. 🙂\nInna sprawa, że przestano zupełnie zabiegać o turystów. Ewidentnie celuje się w odbiorców azjatyckich. Panie rozdające przechodniom próbki na ulicy, widząc 'białego’ turystę odwracają się plecami, albo w najlepszym razie stoją niewzruszone. Nawet gdy wchodzi się do ich sklepu, nie wrzucają darmowej maski do koszyka. Raz nawet, gdy wyszliśmy ze sklepu bez zakupów, darmowa maska została wyjęta z naszego koszyka. Abyśmy przypadkiem jej nie zabrali.\nMYEONG-DONG – ZMIANA PRODUKTÓW:\nKolejna zmiana to rodzaj kosmetyków. Era tanich kosmetyków również dobiega końca. Co prawda maski wciąż są najtańszym produktem sprzedawanym w tych drogeriach, jednak pojawiają się też niewiarygodnie drogie kremy i inne kosmetyki do twarzy.\nIngrediencje również uległy zmianie. Od klasycznych początkowych borówek, truskawek czy ogórka, dziś dochodzimy do jaskółczych gniazd, końskiego tłuszczu, dziwnych nikomu nie znanych łąkowych roślin, regionalnych alkoholi, ekstraktów z drogich metali, wód z arktycznych lodowców czy łożysk wszelakich zwierząt.\nProdukty te stają się tak drogie, że mogą z powodzeniem pod tym względem konkurować z najlepszymi markami spotykanymi w Douglas, Sephora czy w sklepach lotniskowych.\nMYEONG-DONG – GŁOS MA OBRONA:\nJednak niech ten ton, lekko bez aprobaty, was nie zniechęca. Te produkty maja delikatne, wspaniałe zapachy. Aż chce się je użyć. Owoce pachną owocami (bananową pomadkę TonyMoly aż chce się polizać), kwiaty pachną prawdziwymi kwiatami. Nie mam pojęcia, jak uzyskuje się te nuty zapachowe? I czy są rzeczywiście otrzymywane naturalnie, ale napewno zachodnie koncerny powinny się od Koreańczyków uczyć.\nGdy już zdecydujecie się udać na zakupy, pilnujcie wydatków! Można się zatracić. Sam znam człowieka, który zadłużał się u znajomych w Korei, tylko po to, aby móc kupować coraz to nowe kosmetyki dla wszystkich członkiń swojej rodziny. Sam miałem wielkie problemy z ograniczaniem się w tym zakupowym szaleństwie.\nMYEONG-DONG – DZIELNICA:\nPomaga niestety temu atmosfera w Myeong-dong. Barwne ulice. Witryny sklepowe to połączenie azjatyckiego natłoku i zachodniej estetyki, więc trudno nie chodzić miedzy nimi z uśmiechem. Pełno małych straganów z przepysznymi przekąskami, które nie pozwolą Ci na opadnięcie z sił. Uliczne performensy. Energiczna muzyka. A gdy jest już ciemno, feeria barwnych lamp, neonów, hologramów i wszystkiego co tylko sprawia, że łatwiej Ci wydać pieniądze.\nNiestety, albo i na szczęście. Wciąż opłaca się kupować maski w płachcie w ilości hurtowej. Gdy kupisz 100 masek, czasem kolejne 100 albo przynajmniej 50 dostajesz gratis. Więc jak tu nie korzystać? Wizyta na Myeong-dong to wspaniała przygoda. To już część kultury Korei Południowej. Nie mam pojęcia, czym handlowano tam przed erą kosmetyków, jednak maseczkowa moda wspaniale określiła tą dzielnicę. Jednakże mogę się przyznać, że o ile takie miejsca mnie z reguły nie porywają. To tu dałem się w pełni owładnąć magii perłowych masek, kremów z aloesu i koreańskiej pielęgnacji cery.\nPoprzedni wpisPeanut butter brownie – trzecia próba sfotografowania.Następny wpisBryndzowe Haluszki – Słowackie danie mojej prababki


Ona silna, on nie | Słaba płeć - Polityka.pl\nPrzed samymi świętami 38-letni Grzegorz K. oblał żrącym kwasem kobietę, która go porzuciła. Byli razem kilkanaście lat. Mają syna. Gdyby nie pomoc lekarzy, straciłaby wzrok. Smutne to zdarzenie, jednak archaiczne. W czasach nieodległych strzelano do siebie, gdy wybranka serca lub rodzice nie chcieli pretendenta za męża. Po ślubie strzelać nie było sensu. Żona nie mogła męża porzucić, bo czekała ją za to bieda i infamia.\nTeraz się rzuca. Najpierw nauczyli się tego mężczyźni. Od jakiegoś czasu familiolodzy i zawodowi obserwatorzy życia rodzinnego zauważają, że bardzo ruszyło się w drugą stronę – kobiety też masowo zaczęły rzucać. W 2000 r. pozwów o rozwód wniesionych przez żony było prawie 29 tys., a przez mężów nieco ponad 13 tys., w 2002 r. żony wystąpiły o rozwód w 31 tys. przypadków, a mężowie w 14 tys. A co mamy w 2006 r.? Żony – 50 562 na 67 578 rozwodów ogółem.\n– O rozwód – twierdzi prof. Maria Beisert z Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu – wnosi osoba bardziej zdeterminowana, która chce związek przeciąć raz na zawsze i nie robi sobie złudzeń, że może jakoś się ułoży, może terapia, może tamto, owamto. Ciach i koniec.\n– Kiedy się pyta alpinistów, dlaczego chodzą po górach – mówi Zofia Milska-Wrzosińska, terapeutka – oni odpowiadają: bo te góry są. Jeśli pyta mnie pani, dlaczego one rzucają, odpowiem: bo już mogą.\nMecenas Karolina Kultys związana ze Stowarzyszeniem Damy Radę, które pomaga kobietom rozwiedzionym i porzuconym, jest zdania, że w środowiskach gorzej wykształconych i sytuowanych rzuca się męża z powodów dramatycznych – bo pije, bije, zagraża jej dzieciom. Ale się rzuca coraz częściej. Kiedyś niosło się krzyż.\nKultys miała dwie klientki, które przez 20 lat pragnęły rozwieść się z pijącymi mężami. Nie miały śmiałości, bo „nie opuszczę cię aż do śmierci” i różne takie: więzienie małżeńskie. Lecz w końcu rzuciły, rozwiodły się. Coś pękło.\nInna klientka, młoda, nie czekała tak długo jak te dwie. Jej mąż dostał pracę w policji. Po dwóch latach policjantowania coś mu się przekręciło w mózgu. Zaczął pić i bić. Posłała go do jasnej cholery. Dla nikogo nie będzie workiem treningowym, dla ojca swego dziecka tym bardziej. A co?\nW środowisku ludzi z wyższej półki społecznej przyczyny – pije i bije – są oczywiście przy rzucaniu istotne, ale napierają inne, subtelniejsze.\nHanna Bakuła twierdzi, że serial „Seks w wielkim mieście” uratował setki kobiet. Nie najwyższych lotów, pokazywał jednak, że one dadzą radę. Że samotna też sobie poradzi, że zawsze gdzieś w szufladzie leży recepta na urządzenie sobie życia, trzeba tylko intensywnie poszukać kluczyka.\nPrzyjaciółka Hanny Bakuły rzuca właśnie potwornie bogatego człowieka. Cham i pije. Wszyscy znajomi się cieszą: nareszcie. Dlaczego rzuca? A co? – Jest jak tysiące kobiet – ładna, zadbana, wykształcona. Takie są nawet 40-letnie i w górę. A typowy czterdziestolatek? Łysy, brzuchaty wór, który musi brać viagrę – mówi Bakuła.\n50-letnia też tryska energią, ma tysiąc planów i wielki apetyt na życie. Wychowała już dzieci. I któregoś dnia dochodzi do wniosku, że siedzenie do końca życia z mało sprawnym i w istocie obojętnym jej dziadem wcale nie jest konieczne. I tak jest. Dużo rozwodów wnoszą kobiety 50-letnie.\nAnna Wyszkowska, psycholog i terapeutka z Ośki: – Jeśli się teraz pójdzie do jakiegokolwiek miejsca, w którym można nabyć nowych kompetencji, rozwinąć się, doszkolić, widzi się grupę kobiet i tylko paru facetów, jeśli w ogóle są.\nKobiety mają świadomość swych praw, rozwijają się emocjonalnie jak burza. Odchodzą, mówi Wyszkowska, bo związek nie spełnia ich oczekiwań. Nie muszą się godzić na zdrady, fochy, humory i złożyć dla niego ofiarę z życia tylko dlatego, że tak postępowały ich matki, pochodzące z rodzin, w których nigdy nie było rozwodów.\n– Rzucają za brak oferty z ich strony – kwituje Hanna Bakuła.\n– Mężczyźni – mówi Zuzanna Celmer, terapeutka – byli niegdyś rozliczani z dwóch funkcji: miał taki przynosić pieniądze i zachowywać się w sposób, który domownicy mogli znieść. Teraz rozliczani są z wiązki ról. Przynosi pieniądze, ale uwala się po pracy na kanapie z gazetą i milczy. Jest dobrym ojcem, ale kochankiem do niczego, bez krzty wyobraźni seksualnej. Umie to i owo naprawić w domu, ale, pomijając młotek i gwoździe, jest nudny, płaski i nieciekawy do obrzydzenia.\nFachowcy powiadają, że matka nie musi być nadzwyczajna, wspaniała, ofiarna, które to przymiotniki przez wieki wręcz ustawowo matkom przynależały. W familiologii karierę zrobiło określenie, że ma być wystarczająco dobra. To dziecku w zupełności wystarczy. Kobiety rzucają mężczyzn, bo oni nie są wystarczająco dobrzy.\nHanna Bakuła uważa, że odwaga do rzucania idzie z ekranu i mediów. W serialu „Klan” na początku kobiety były potulne i o kręgosłupach w pełni kanapowych, ale z latami – poszło. Ekrany zaludniły się prącymi do przodu kobietami, które absolutnie kanapowe nie są, nowa rasa.\nTa odwaga idzie też z emigracji oraz wszelkich wyjazdów. Żona jedzie do pracy albo na staż. Znajduje kogoś, kto jest wreszcie wystarczająco dobry albo tak się jej wydaje. Wysyła esemesa albo maila do swego, że koniec z nimi, będziemy się rozwodzić. Koleżanki na miejscu nie myślą – podła dziwka, rzuciła narzeczonego albo męża. Myślą, że każdy ma prawo, a nawet obowiązek być szczęśliwym. Odważna baba – myślą – i tę odwagę notują w pamięci. A im więcej drzew, tym większy las.\nBeata Mirska, szefowa Stowarzyszenia Damy Radę, rzeczniczka kobiet rozwiedzionych, powiada, że czasem bywa tak: kobieta w ogóle nie umie powiedzieć, dlaczego się rozwiodła. Albo powód rozstania jest po prostu śmieszny. Otóż: jeśli kobieta rzuca swego, bo spotkała kogoś, kto lubi jej kota, nie sapie, nie chrapie, nie jest maminsynkiem, to jest to przykład przemocy domowej, z którą Beata walczy. Przemocy ŕ rebours. Drugą stroną odwagi do rzucania może być bowiem krzywdzenie. – Kobiety w męskich rolach są o niebo skuteczniejsze od mężczyzn – mówi Magdalena Środa. Potrafią też skuteczniej krzywdzić.\nDusi w sobie\nDefinicja męskości zakłada dzielne znoszenie niepokoju i bólu. To kobiety wpadają w czarny dół, a mężczyźni co najwyżej mają problemy. Jeśli mężczyzna depresji ulega – otoczenie uważa to za porażkę. Amerykański psycholog Raymond Cochrane twierdzi, że mężczyźni szczególnie głęboko przeżywają poczucie opuszczenia i wykorzenienia, a w ich następstwie – apatii, depresji i lęku.\nI zdumienia. Jak to się stało, jak to w ogóle było możliwe, że mnie rzuciła? Daniel Goldman, specjalista od inteligencji emocjonalnej, jest zdania, że kobieta w napiętej sytuacji potrafi wyrzucić z siebie emocje, wypłakać, wykrzyczeć, wyzłościć, wygarnąć chłopu, co ma na wątrobie – i doznaje ulgi. Mężczyzna – przeciwnie. Dusi w sobie emocje, wycofuje się i izoluje.\nCzęsto nie rozumie, czego ona od niego chce. Mężczyzna, twierdzi prof. Piotr Oleś z Uniwersytetu w Poznaniu, widzi swój związek bardziej optymistycznie niż ona. Dla niego w małżeństwie wszystko jest w porządku. Z badań profesora wynika, że nawet w kryzysie połowy życia, który jest trudnym czasem dla mężczyzn, oceniają oni swój związek dobrze, podkreślając, że wiele zawdzięczają żonom, w dużym stopniu nawet swój status społeczny i zawodowy.\nWięc jakie zagrożenia, jakie braki, jakie frustracje? A jeśli nawet były drobne niesnaski, czy to jest powód do rozwodu? Ona oszalała.\n– Mężczyzna wpada wtedy w szok, nawet w sytuacjach, kiedy oboje od dwóch, trzech, a nawet pięciu lat nie dzielą się seksem – mówi Zuzanna Celmer. Są to zwykle pary zawiązane jeszcze w liceum, często doskonale się rozumiejące, zaprzyjaźnione. Mają za sobą duże kariery, dochowali się dzieci.\nAle białe. Wystygłe. On już lód. Albo ona. Albo oboje. Żyją sobie jednak niezgorzej, zabiegani w dniu codziennym. Nocą tylko śpią. I na przykład ona poznaje kogoś, w kim lodu nie ma, a otwiera się dla niej piec hutniczy. A on zostaje jak ktoś, po kim przejechał walec drogowy.\nMaria Beisert w znakomitej książce „Rozwód” kreśli typowy schemat postępowania kobiety porzuconej. Skupia się ona bez reszty na opiece nad dziećmi. Wpada w wąski kanał: wyłącznie kwoka. I w drugi: dokonuje regresu do małej dziewczynki. Tak jak w dzieciństwie – mają jej obowiązek pomagać rodzice. Koleżanki – pocieszać, dziadkowie, krewni – spieszyć na wezwanie. Czasem trwa to bezterminowo, uzależnia kobietę od wsparcia i utrudnia dojście do spokoju, odbudowy życia na nowo, rekonstrukcji, jak to określa Beisert. Męskie drogi ratunkowe są inne.\n– Najważniejsze, żeby nie czuć się porzuconym, bo taka tożsamość jest dla mężczyzny nie do przyjęcia – mówi Marek Kohan, autor książki „Plac zabaw”. Kobiety w takiej sytuacji budzą współczucie i gotowość do pomocy, co jest dla większości z nich plastrem na rany. Ale mężczyznę litowanie się upokarza i izoluje. Jak ma opowiedzieć siebie, kalekiego od porzucenia, innym?\nChcą więc natychmiast zatłuc w sobie, przekreślić, wykorzenić żałobę, gniew i pogodzenie się z faktami – stadia dopadające człowieka po traumie rozstania. Przejście ich to warunek rekonstrukcji.\n– Utrata związku wiąże się dla mężczyzny z tym większym ryzykiem destabilizacji – twierdzi prof. Beisert – im głębsze ma przekonanie, że powinien skutecznie i szybko przystosować się do nowej sytuacji. Toteż mężczyźni próbują ominąć etapy prowadzące do rekonstrukcji. Sięgają po alkohol, narkotyki, zatracają się w pracy, w firmie, serwują sobie seks na tony z kim się da. Często robią następne głupstwo, wpadają na łapu-capu w małżeństwo z kobietą kojącą: on jest w depresji, a ona umie być pocieszycielką.\nA po traumie rozstania, jak po każdej dotkliwej utracie, trzeba odczekać, aż przyschnie, rozliczyć się z minionym, dokonać bilansu zysków, strat, zaplanować życie na nowo. Trzeba przepracować traumę, jak to nazywają terapeuci. Zamiast tego oni uciekają. I już im raźniej, weselej, lepiej śpią, stracili wory pod oczyma.\nAle to mogą być zapowiedzi załamania się procesu adaptacji. Tłumione emocje zalewane erzacami dadzą znać o sobie. I tak po jakimś czasie ponownie wpadają w depresję, więc znów szukają błyskawicznego remedium. Tego co poprzednio, lecz w zwiększonych dawkach. Opuszczają się, osuwają. Zdrowie im wysiada.\nChoć wciąż mogą liczyć na pocieszycielki. – Porzucona kobieta myśli często o sobie: jestem gorsza. Mężczyznom – mówi Zofia Milska-Wrzosińska – wygłodniały rynek matrymonialny udowadnia, że tak nie jest. Ale mają za to inne obawy: że żadnej nie można zaufać, bo wszystkie są kłamliwe i wredne.\nOsiągnęli efekt paradoksalny – chcieli traumę skrócić, a ją rozbabrali na dłużej. Im starsi, z dłuższym stażem małżeńskim czy konkubenckim – tym to wygląda gorzej.\nZdarza się, że robią korektę małżowiny usznej, farbują włosy, świetnie podcierają pupy dzieciakom. OK. I zdarza się, że lądują w gabinetach terapeutów. Choć wciąż w większości są one zawalone porzuconymi kobietami.\nOto jeden z nich u Zuzanny Celmer. Znali się z żoną od liceum. Zawsze razem. Wzięli ślub z bajerami. Urodziło się dziecko. On wciąż wierny i oddany, robił, co chciała. Pomógł jej ukończyć studia, znaleźć pracę. Okazało się, że jest świetna. Zrobiła karierę większą niż on. Wdała się w romans z żonatym. Spakowała się, zabrała dziecko i odeszła do niego. Kompletnie załamany: jak mam teraz żyć? Płacze. A gdyby wróciła? Kocha ją nadal i przyjąłby z otwartymi rękami.\n– Częściej niż kiedyś przyznają, że potrzebują pomocy – mówi Milska-Wrzosińska – i częściej nie godzą się na odcięcie od dzieci: nie dość, że mnie zostawiła dla innego, to jeszcze chce mi zabrać syna? Po moim trupie.\nTerapeutka obserwuje, że ci, którzy nie uznali jeszcze małżeństwa za ostatecznie zerwane i chcą je utrzymać, walczą teraz w sposób charakterystyczny dla kobiet. Bądź dla niego miła, radzą matki córkom. Zaciśnij zęby, przeczekaj, to do ciebie wróci. Mężczyźni też starają się być mili, zacisnąć zęby, udawać, że sprawy nie ma, a nawet godzą się, że ona często wyjeżdża, bo przecież musi się rozwijać i czasami nie wracać do domu na noc.\nKiedyś kobieta spotykała się z rywalką, żeby wybić jej z głowy męża. Teraz oni proszą o spotkanie z rywalem. Albo idą do szefa firmy, w której pracuje żona, i mówią, że nie życzą sobie, żeby ona wdawała się tu w jakieś romanse. Ba, dzwonią do żon kochanków swoich żon, żeby poinformować, jak się sprawy mają.\nZuzanna Celmer jest zdania, że jesteśmy świadkami poszukiwania nowego modelu współżycia mężczyzny i kobiety. Wszystko się miesza i krzyżuje. Jedno wszakże pozostanie z pewnością bez zmian – pragnienie bliskości, ciepła, zaufania. I żeby rano nie obudzić się tylko obok kota, w pustej, zimnej pościeli.\nMężczyźni też bywają ofiarami damskiej przemocy]


5 POWODÓW, DLA KTÓRYCH WARTO ZAINSTALOWAĆ PROMIENNIKI PODCZERWIENI W SWOIM OGRÓDKU KAWIARNIANYM - Budowa, remont, aranżacje wnętrz - Ekspert-budowlany.pl\nLato bardzo szybko przemija, a popołudnia i wieczory stają się coraz bardziej chłodne. W tym czasie wiele kawiarni musi zrezygnować z serwowania zamówień na świeżym powietrzu, ponieważ bardzo szybko maleje liczba śmiałków, którzy zajmują miejsca na zewnątrz. Wykorzystaj promienniki i zatrzymaj lato na nieco dłużej!\nDLACZEGO WARTO SIĘGNĄĆ PO PROMIENNIKI?\nZadaszenie to nie wszystko, co może zrobić właściciel kawiarni, aby przyciągnąć klientów do swojego ogródka. Popularne do tej pory rozwiązanie, takie jak parasole grzewcze, nie do końca zdają egzamin. Są dość głośne, trzeba pamiętać o wymianie butli z gazem, a do tego nieprzyjemnie pachną. Promiennik podczerwieni wydaje się być zatem fantastyczną alternatywą!\nPo pierwsze, promienniki są bezwonne. W ogródku klienci będą czuć jedynie zapach kawy, ciepłego ciasta oraz jesiennego powietrza. To bardzo ważny aspekt, ponieważ to może zatrzymać u Ciebie gości na dłużej, dzięki czemu złożą dodatkowe zamówienie.\nPo drugie, promienniki podczerwieni to ogromna oszczędność zarówno czasu, jak i pieniędzy. Generowane przez nie ciepło, odczuwalne jest natychmiast w zasięgu pracy promiennika. Jeśli chodzi o finanse, to warto wspomnieć, że opłaty związane z godzinnym użytkowaniem urządzenia o mocy 2kW to zaledwie 90 gr.\nPo trzecie, goście będą czuć się komfortowo. Promienniki emitują przyjemne ciepło, które odczuwalne jest już w sekundę po uruchomieniu. Reflektory ciepła nie ogrzewają powietrza, a przedmioty i osoby, które znajdują się w ich zasięgu. Nie trzeba więc uruchamiać ich na długo przed otwarciem.\nPo czwarte, każdy promiennik podczerwieni jest bardzo wydajny. Oznacza to, że nie musisz kontrolować tego, czy ma wystarczającą ilość paliwa. Urządzenie korzysta z energii elektrycznej, więc wystarczy je jedynie podłączyć do sieci.\nPo piąte, urządzenia te są bezpieczne w użytkowaniu. Wykonane są z solidnych materiałów. Do tego są niewielkie i można umieścić je na ścianie budynku, w rogach konstrukcji ogródka lub na ramionach parasoli.\nJeśli chcesz zaopatrzyć się w promienniki, najlepszą ofertę znajdziesz u specjalistów. Zajrzyj na stronę irsystem.pl.


Chorwacja to nie tylko plaże i bajeczne widoki. Sprawdzamy, na czym polega fenomen ukochanego kierunku Polaków. - National Geographic\nChorwacja to nie tylko plaże i bajeczne widoki. Sprawdzamy, na czym polega fenomen ukochanego kierunku Polaków.\nSplit, Dubrownik i oczywiście Makarska – Chorwacja przyciąga malowniczymi widokami, choć do zaoferowania ma znacznie więcej. Od parków narodowych, przez zamki i twierdze po nietypowe miejsca noclegowe. Spaliście kiedyś w latarni morskiej?\nNajwyższy czas pomyśleć o tegorocznych wakacjach. Opracowanie i sprawna dystrybucja szczepionki przeciwko COVID-19 przyczyniło się do stopniowego odmrażania międzynarodowej turystyki. Kochamy Polskę, ale po wielu miesiącach ograniczania się do lokalnych wycieczek, chyba większość z nas jest stęskniona za wolnością jaką daje podróżowanie. Dlatego właśnie obieramy kierunek na południe Europy, a konkretnie do Chorwacji. Kraj ten nie bez powodu od lat cieszy się popularnością wśród Polaków, a co więcej, stale zaskakuje.\nPlanujemy wakacje w Chorwacji. O czym pamiętać?\nZacznijmy od początku, czyli od przygotowania od wyjazdu. O tym, kto i jak może cieszyć się chorwackimi wakacjami, rozmawialiśmy z Agnieszką Puszczewicz – dyrektor Przedstawicielstwa Chorwackiej Wspólnoty Turystycznej w Polsce.\nNG.pl: Międzynarodowe podróże znowu stają się możliwe, ale musimy pamiętać o pewnych zasadach. Jak to wygląda w przypadku Chorwacji?\nAgnieszka Puszczewicz: Chorwacja ma otwarte granice dla Gości przyjeżdżających w celach turystycznych. Aby przekroczyć granicę Chorwacji, należy okazać negatywny wyniku testu PCR lub szybkiego testu antygenowego na SARS-CoV-2, nie starszego niż 48 godzin (ważność testów liczy się od momentu pobrania materiału do badania). Testy te powinny znajdować się na publikowanej przez Komisję Europejską Wspólnej liście wzajemnie uznawanych przez kraje Unii Europejskiej szybkich testów antygenowych na COVID-19.\nCzy ozdrowieńcy i osoby zaszczepione również muszą okazać negatywny wynik testu na COVID?\nNie, osoby posiadające zaświadczenie o odbyciu pełnego cyklu szczepień (w przypadku szczepionki z dwoma dawkami powinno upłynąć 14 dni od zaszczepienia drugą dawką i 14 dni od zaszczepienia szczepionką jednodawkową) oraz osoby, które przeszły COVID i jako tzw. ozdrowieńcy zostały zaszczepione jedną dawką szczepionki (od przyjęcia szczepionki nie powinno minąć więcej niż 6 miesięcy) są zwolnione z obowiązku okazania na granicy negatywnego wyniku testu. Podobnie dzieci do lat siedmiu przekraczające granicę pod opieką rodziców lub opiekunów spełniających wymienione kryteria.\nCo z turystami, którzy nie są zaszczepieni i nie mają negatywnego wyniku testu?\nWtedy pozostaje poddanie się 10-dniowej kwarantannie z możliwością wykonania testu na miejscu w Chorwacji i pozostanie w izolacji do czasu otrzymania negatywnego wyniku testu.\nZa to kochamy Chorwację\nJesteśmy już na miejscu. Jak Chorwacja przygotowała się na powrót podróżnych? Czy jest coś, na co powinniśmy zwracać uwagę?\nBezpieczeństwo epidemiologiczne to nasz priorytet! Dlatego też, z troski o bezpieczeństwo naszych Gości Ministerstwo Turystyki i Sportu Republiki Chorwacji wprowadziło dla podmiotów z branży turystycznej certyfikat Safe Stay in Croatia. Ma on na celu informować Gości, że jego posiadacz przestrzega aktualnych zaleceń Światowej Rady ds. Podróży i Turystyki oraz Chorwackiego Instytutu Zdrowia Publicznego.\nNaklejka Safe Stay in Croatia umieszczona w widocznym miejscu ma sprawić, że Goście będą czuli się bezpiecznie. Ponadto na specjalnie dedykowanej platformie Goście znajdą wszelkie informacje dotyczące protokołów bezpieczeństwa, listę certyfikowanych obiektów oraz wiele innych cennych informacji. Platforma dostępna jest również w języku polskim.\nJak najlepiej podróżować po Chorwacji?\nI z biurem podróży, i na własną rękę. Każdy sposób jest dobry. Chorwacja to nieustające źródło inspiracji dla Gości. Bezpieczne państwo, w którym każdy region jest inny i obfituje w atrakcje. Również w kwestii noclegów panuje wielka różnorodność od kempingów, poprzez apartamenty do luksusowych hoteli. Dla amatorów wyjątkowych doznań mamy noclegi w latarniach morskich czy domkach na drzewie.\nPolacy szczególnie upodobali sobie Makarską. Na czym polega fenomen tego miejsca?\nMakarska jest regionem, gdzie góry schodzą do morza i to sprawia, że nikt nie może się jej oprzeć. Do tego oszałamiający zapach pinii i cykające cykady. A to tylko kawałek chorwackiego raju na ziemi! Każde miejsce w Chorwacji warto odwiedzić – to jest jej wielka zaleta. Nigdy się nie nudzi!\nDodajmy, że Chorwacja to przecież nie tylko plaże, prawda?\nDokładnie. Obserwujemy, że nasi Goście coraz bardziej doceniają również te obszary, które nie są bezpośrednio nad morzem. W drodze nad Adriatyk czekają na Was miejsca nie do końca odkryte, z bogatą historią i tradycją. Zwiedzajcie chorwackie zamki i pałace, ale zajrzyjcie też do starych twierdz. Odwiedźcie chorwackie parki narodowe i krajobrazowe i zapolujcie z aparatem na dzikie zwierzęta. Żeglujcie między 1244 chorwackimi wyspami i zaadoptujcie delfina.\nPolacy lubią wracać w znane i sprawdzone miejsca. W tym roku zapewne wielu z nas będzie wypoczywało właśnie w Chorwacji. A jak przekonać do wakacji nad Adriatykiem osoby, dla których będzie to pierwszy raz?\nPandemia postawiła nasze życie do góry nogami. Nieustający stres i strach nawet najsilniejsze charaktery może przyprawić o drżenie serca. Dla tego potrzebujemy na odpoczynek miejsca, w którym będziemy czuli się jak w domu – dobrze i bezpiecznie. Gdzie zjemy coś pysznego i spotkamy się z długo niewidzianymi przyjaciółmi. Gdzie wykąpiemy się krystalicznie czystym morzu i gdzie znajdziemy oazę zieleni tylko dla siebie. Chorwacja jest pod tym względem idealna, a Polacy już wielokrotnie udowodnili, że właśnie w Chorwacji czują się jak z wizytą u Przyjaciół!\n#VisitCroatia: zwiedzamy region Istria Poprzedni artykuł\n#VisitCroatia: zwiedzamy Zagrzeb Następny artykuł


adi - Forum PSX Extreme\nadi replied to krupek's topic in Koguty Domowe\nPotwierdzam-jak dla mnie jedyny minus bycia ojcem.\nJak najszybciej w miarę możliwości.Nasze dziecko śpi samo w pokoju po ukończeniu 3 miesięcy.Widzę jakie problemy z zasypianiem mają kilkuletnie dzieci znajomych, które cały czas były przy rodzicach.Siedmiolatek, który musi zasypiać codziennie w łóżku rodziców, albo cały czas przychodzi w nocy to słaba opcja.\nadi replied to Emet's topic in Kącik Wyścigowy\nLiczyłem na jakiś monstrualny grill\nadi replied to wirusek's topic in MANGA&ANIME\nTo jest ściśle powiązana całość, czy książki stanowią osobne epizody, bo na allegro widzę jedynie od cześci 4?\nPolecicie coś osobie wogóle nie orientującej się w temacie mangi? Szukam czegoś poważniejszego, jakiejś obyczajówki, dramatu o zwykłych ludziach, ewentualnie jakiś japoński odpowiednik "Kota Rabina".\nadi replied to Daffy's topic in Kącik RPG\nTo Ci od razu napiszę,że jak nie znajdziesz White Materia to Aeris zginie, ewentualnie musisz odpowiednio przeprowadzić walkę z Sephirothem.\nadi replied to a topic in Zimny łokieć\nDS-a Absolutnie poważnie.\nWiesz na forum Alfy jest takie powiedzenie ,że Alfa nie sprzedaje się dzięki dealerom, ale mimo nim Niestety są bodajże 2 salony, które traktują klienta tak jak powinny, a reszta to PRL w którym musisz udowodnić najpierw,że jesteś godny zaszczytu rozmowy ze sprzedawcą . Najlepiej wskoczyć na forum Alfoholików i zadać pytanie z kim konkretnie gadać w sprawie zakupu auta-wiem, to głupie w 2021 roku, ale można zaoszczędzić nawet kilkanaćie tysiaków i dostać to co się chce.\nPrzesiadka z Fifi czy Lexa na prawie cokolwiek z tego co wymieniałeś będzie taka trochę .....mech... Prawie, bo Stelvio jest cudowne.Miałem kontakt ze Stelvio i prawda można się czepiać,że gdzieś tam na dole plastik gorszej jakości, ale całościowo materiały są premium i nie ma dyskusji. A jeśli chodzi o to jak ten samochód jeżdzi to w porównaniu do Kia,Mazdy,Hujdaja czy Skody to jest to inny świat.\nadi replied to Labtec's topic in Switch\nChodzi Ci o te DWIE gry na New 3ds, które nie poszły na 3ds?\nadi replied to michal's topic in Koguty Domowe\nJa na Twoim miejscu mimo wszystko bym "brał" te 200 m od którego zaczęła się dyskusja. Przecież wykończenie tego bliżniaka, albo wolnostojącego "VIP" zbliży Cię do tego 200m-do tego nerwy,użeranie się z ekipą itp.Rok temu szukaliśmy mieszkania 90m (mamy jedno dziecko i nie planujemy już więcej) a stanęło na mieszkaniu 140 m.Ani razu nie myślałem,że w 90 m miałbym mniejszy czynsz ,czy tańsze ogrzewanie.Większy dom to zazwyczaj większy salon,łazienki i kuchnia a to są zalety nie do przecenienia.Większy metraż wbrew pozorom łatwiej utrzymać w czystości, gdyż nie masz co chwilę przenoszenia gratów z miejsca na miejsce,lepiej sobie można rozplanować przechowywanie ubrań itp. Nie wspomnę nawet o wartości takiej nieruchomości jako lokaty.\nFajna, taka w stylu Zagato .Troszkę przeszkadzają mi te duże wloty powietrza bardziej pasujące do Niemców niż do wysmakowanej Włoszki\nSzukając mieszkania często widziałem ogłoszenia w których metraż był liczony razem z balkonem, a czasem nawet z komórką, także ten....\nadi replied to Hubi.'s topic in Zimny łokieć\nMam EX 35,kumpel ma dobrze doposażonego Quashqaja - pisanie,że Fifi to Nissan w środku to trochę jak "Audi i Skoda to przecież to samo "\nadi replied to ASX's topic in Graczpospolita\nPierwszy xbox zakupiony od razu po premierze.Pamiętam jako wiernego fana Playstation jak zmiażdzyło mnie graficznie DoA3-w tytułach startowych grafika o jakiej PS2 mimo dłuższego stażu mogła pomarzyć.Magia Halo i pierwszego Project Gotham,soundtrack ze swoich nagrań mp3 z dysku twardego,pierwsze konsolowe granie online przez xbconnect(no dobra wcześniej grałem na Dreamcascie przez wtyczkę od telefonu, ale to raczej było kopanie się z koniem niż granie).Morrowind i Kotor-odmiana od jrpg.Możliwości zgrania gier na HDD i podmienienia plików z gier na PC,żeby pograć w polską wersję językową na konsoli,oglądanie Divixów....-ta konsola była po prostu genialna.Od tego czasu naprzemiennie PS i Xbox w każdej generacji(nie lubię mieć składowiska pod TV )W chwili obecnej Xbox one S pod TV kurzy się na rzecz Switcha.Pierwszym zakupionym nextgenem będzie pewnie PS5, ale raczej dla odmiany, niż z jakiś większych powodów.


Noc i wrzask | Jak Wytresować Smoka Wiki | Fandom\nGronkielowe żelazo Noc i wrzask Następny odcinek\nNiespodzianki spod spodu →\nNoc i wrzask (ang. The Night and the Fury) — trzeci odcinek sezonu Jeźdźcy smoków: Obrońcy Berk. Jego premiera w USA odbyła się 3 października 2013 roku, a w Polsce 17 lutego 2014 roku na kanale Cartoon Network.\nAby nauczyć się radzić sobie z dzikimi smokami, jeźdźcy udają się na Smoczą Wyspę. Jednak nie są tam sami...\nAstrid ma przedstawić członkom Akademii plan kolejnego treningu. Przyjaciele narzekają, twierdząc, że jej zadania są zawsze bardzo trudne, jednak dziewczyna zapewnia, że tym razem przygotowała coś łatwiejszego – przejście z jednego końca Smoczej Wyspy na drugi. Gdy jeźdźcy cieszą się z wizji prostego treningu, Astrid dodaje, że mają to zrobić w nocy i bez pomocy smoków, co ponownie spotyka się z dezaprobatą młodzieży. Sączysmark kwestionuje sens takiego ćwiczenia, jednak Czkawka i Astrid przypominają, że wszyscy muszą umieć się bronić i poskramiać dzikie smoki także bez swoich wierzchowców.\nNocą lądują na plaży po wschodniej stronie Smoczej Wyspy. Czkawka mówi, że ktoś musi zaprowadzić smoki do punktu docelowego i dopilnować, by na wszelki wypadek nie przybyły na pomoc jeźdźcom. Śledzik zaczyna formułować zdanie mające zaproponować jego kandydaturę, jednak uprzedza go Mieczyk i szef Akademii właśnie jemu przydziela to zadanie. Ingerman jest niepocieszony. Jeźdźcy i smoki żegnają się. Mieczyk zabiera wierzchowce do leżących na zachodnim brzegu jaskiń, natomiast młodzież rusza w swoją stronę. Czkawka życzy wszystkim powodzenia. Gdy Thorston i smoki docierają na miejsce, Szczerbatek próbuje wrócić do swojego jeźdźca, jednak bliźniak powstrzymuje zwierzę. Nocna Furia niechętnie wraca do jaskini.\nPodczas wędrówki Astrid natrafia na dzikiego Śmiertnika Zębacza. Bez trudu unika jego ataku, co zniechęca smoka do kolejnych prób i sprawia, że się wycofuje. Sączysmark odważnie przemierza wyspę, lecz po drodze przypadkiem wpada do rzeki. Gdy już udaje mu się z niej wydostać, atakuje go grupka Straszliwców, które ponownie wrzucają go do wody. Szpadka spotyka Koszmara Ponocnika. Na początku chce stawić mu czoło, jednak już po chwili zaczyna uciekać. Próbuje ominąć smoka, wierząc, że zostawi go w tyle na zakrętach, ale biega w kółko, przez co za każdym razem trafia z powrotem na stojącego w miejscu gada. Śledzik bez większych kłopotów przemierza wyspę do czasu, gdy przechodzi obok Tajfumeranga. Ten zaczyna ryczeć, a chłopak ucieka. Czkawka natomiast spotyka dwa Gronkle. Rzuca im kamienie i z łatwością je omija. W oddali dostrzega ognisko i zaczyna podejrzewać, że zrobił je Sączysmark. Postanawia to sprawdzić.\nNa zachodnim brzegu Mieczyk zajmuje smoki opowieścią o duchu. Gady wydają się znużone i niezbyt zainteresowane. Szczerbatek ponownie próbuje opuścić jaskinię, ale Thorston znów go zauważa i powstrzymuje przed wyjściem. Zaczyna mówić, że choć rozumie zmartwienie smoka, i tak go nie wypuści, jednak w połowie wywodu zauważa, że Nocna Furia śpi, podobnie jak reszta zwierząt. Widząc to stwierdza, że to całkiem niezły pomysł i sam zasypia.\nPodążywszy w stronę ogniska, Czkawka trafia do niewielkiego obozu pełnego broni. Nawołuje Jorgesona, przekonany, że ten znów go nie posłuchał, lecz nagle zostaje zaatakowany przez Dagura. Rudowłosy, początkowo zdumiony tożsamością niespodziewanego gościa, szybko podnosi go z ziemi i mocno ściska. Z ekscytacją i podziwem wyraża się o ich ostatnim spotkaniu, gdy Czkawka uratował mu życie podczas ataku skrzydlatych gadów na Berk. Po chwili reflektuje się i pyta, co Haddock robi na Smoczej Wyspie. Nie daje mu jednak dojść do głosu, przekonany, że chłopak przybył tam w tym samym celu, co on sam – by zapolować na smoki. Czkawka przytakuje, wdzięczny za zgrabną wymówkę, zaznaczając, że jest tu w pojedynkę. Dagur pyta o los Nocnej Furii, którą chłopak powstrzymał podczas ataku. Słysząc, że uszła z życiem, postanawia razem z Czkawką udać się na polowanie. Haddock nie jest szczęśliwy z tego powodu, ale by nie wzbudzać podejrzeń Berserka, zgadza się uczestniczyć w przedsięwzięciu.\nSiedząc w obozie, Dagur przyznaje, że od czasu ostatniej wizyty na Berk jego myśli często krążyły wokół wyczynu Czkawki. Zdradza, że to właśnie doskonała znajomość ruchów Nocnej Furii, jaką wykazał się wtedy szatyn, zainspirowała jego samego do zdobycia podobnych umiejętności i że to dlatego od tygodni samotnie przesiaduje na Smoczej Wyspie, ucząc się wzorców zachowań poszczególnych gatunków. Zaczyna opowiadać o smokach, które zabił, gdy nagle przerywa mu dość głośny ryk. Mężczyzna zrywa się z miejsca ze swoją kuszą, dziwiąc się przy tym, że Czkawka ma ze sobą tylko tarczę. Oznajmia, że sam nigdy nie odczuwał potrzeby ukrywania się za czymkolwiek, po czym wyje szaleńczo. Haddock radzi mu, by zrobił sobie przerwę, jednak Dagur chce najpierw dorwać Nocną Furię. Twierdzi, że ta na pewno jest na wyspie. Nazywa Czkawkę swoim "bratem" i razem z nim rusza na polowanie.\nPodczas skradania się natrafiają na agresywnego Koszmara Ponocnika. Dagur chce go zabić, lecz Czkawka powstrzymuje go i tłumaczy, że Nocna Furia może to wyczuć i uciec z wyspy. Wódz Berserków jest zachwycony tym, jak dobrany tworzą duet i ciągnie chłopaka dalej. Tymczasem dziki Ponocnik przelatuje obok jaskini, wyrywając ze snu Szczerbatka. Ten budzi także pozostałe gady i razem uciekają z groty, by pomóc swoim jeźdźcom. Chwilę później zostaje obudzony również Mieczyk, on z kolei przez trzask spadającego kamienia. Widząc, że smoki zniknęły, bliźniak postanawia ich poszukać.\nWędrując dalej, Czkawka i Dagur słyszą szelest i zauważają, że krzew naprzeciwko delikatnie się porusza. Berserk celuje w listowie, ale zamiast zwierzęcia wyłania się z niego Sączysmark. Kiedy Jorgenson skarży się na obecność dzikich smoków, Haddock sugestywnym ruchem głowy wskazuje mu Dagura. Jeździec Hakokła jest zdziwony obecnością Berserka, ten natomiast wypomina Czkawce jego słowa – chłopak mówił przecież wcześniej, że jest na wyspie sam. Na to szef Akademii udaje zdziwienie na widok Jorgensona i pyta, czemu ten nie został na Berk. Zdezorientowany Sączysmark nie wie, co odpowiedzieć. Kolega tłumaczy mu dalej, że przecież przybył tu "polować na smoki", a pozostali mieli mu w tym nie przeszkadzać. Gdy Dagur się oddala, Czkawka mówi przyjacielowi, by bardzo uważał – od tego zależy życie ich smoków.\nMieczyk, szukając zaginionych wierzchowców, natyka się na śpiącego Zębiroga. Sądzi, że są to Wym i Jot, więc budzi zwierzę i gani za ucieczkę. Okazuje się jednak, że jest to dziki smok. Gad zaczyna go gonić i strzelać do niego. Mieczyk wykorzystuje fakt, że smok posiada dwie głowy i blokuje zwierzę na drzewie. Smok wypuszcza jednak swój gaz, a chłopak musi uciekać dalej. W innym miejscu wyspy wierzchowce jeźdźców również kontynuują swoje poszukiwania.\nTymczasem Dagur z Czkawką i Sączysmarkiem spotykają Śledzika, któremu od razu tłumaczą, że są na polowaniu. Berserk na widok kolejnego Wandala zauważa, że gdy on twierdzi, że jest sam, ma najwyraźniej na myśli zupełnie coś innego niż Haddock. Gdy ruszają dalej, mówi Czkawce, że w zasadzie sporo ich łączy – są urodzonymi przywódcami, którzy przejmą władzę, eliminując własnych ojców i składa "bratu" zawoalowaną propozycję pozbycia się Stoicka. Czkawka jest wyraźnie zdegustowany.\nNagle krzew naprzeciwko nich zaczyna się poruszać. Dagur gestem nakazuje wszystkim przyklęknąć. Do stojącego z tyłu Sączysmarka podchodzi Astrid, ale gdy ten na jej widok głośno się odzywa, uderza go i ukrywa się w zaroślach. Dagur z westchnieniem pyta się Czkawki, który z jego kolegów tym razem wyjdzie zza krzewu, jednak w tym momencie tuż przed nim wybucha fioletowa plazma, a między liściami pokazuje się pysk Nocnej Furii. Berserk dziękuje Czkawce za doprowadzenie do gada, a treser szybko szuka sposobu na przeszkodzenie Dagurowi. Postanawia zabrać mu kuszę i tłumaczy to tym, że sam chce strzelić, lecz wódz Berserków odbiera ją i celuje do Szczerbatka. W ostatniej chwili Astrid wypłasza na Dagura Straszliwce, przez co tamten pudłuje, a bełt trafia w sosnę obok Nocnej Furii. Szef Akademii daje dyskretny sygnał swojemu wierzchowcowi i każe mu uciekać. Astrid wychodzi zza drzew i mówi, że niewiele brakowało, a udałoby się jej złapać małe smoki. Dagur tłumaczy, że polują na Nocną Furię, a nie Straszliwce, po czym odchodzi wyciągnąć bełt. Dziewczyna pyta Czkawkę o więcej szczegółów. Treser nakazuje przyjaciołom odnaleźć ich smoki i wrócić na Berk. Sam natomiast rusza z Dagurem na polowanie.\nSączysmark zastanawia się, w jaki sposób odnajdą swoje wierzchowce, ale Śledzik wskazuje coś za jego plecami. Okazuje się, że to smoki znalazły swoich jeźdźców. Tymczasem Czkawka wraz z Berserkiem dalej tropią Nocną Furię. Dagur zauważa, że smok nie odlatuje. Szef Akademii na poczekaniu wymyśla, że smok prowadzi ich w pułapkę i w związku z tym proponuje się wycofać, ale rudowłosy stwierdza tylko, że kto zastawia pułapki, może sam w nie wpaść.\nMieczyk trafia na kolejnego śpiącego Zębiroga. Tym razem próbuje podejść do niego ostrożnie, jednak jego starania niweczy kopniak od Szpadki. Zapytany, co robi w środku lasu, bliźniak udaje, że przyszedł ją ratować, bo był pewien, że siostra się zgubi. Szpadka zauważa, że stoją za nim Wym i Jot i od razu oskarża brata o to, że uciekły mu smoki, najpewniej nie chcąc słuchać jego historii o duchach. Chłopak przyznaje, że rzeczywiście trochę im opowiadał. Siostra ponagla go, chcąc ruszać na poszukiwanie pozostałych, ale w tym momencie podchodzi do nich Astrid i ich ucisza.\nW tym czasie Dagur w trakcie pogoni cały czas strzela za Nocną Furią, nie przykładając się w ogóle do celowania. Czkawka zauważa, że w ten sposób nigdy nie trafi smoka. Berserk oznajmia, że wcale nie zamierzał trafiać zwierzęcia, a jedynie zapędzić je w określonym kierunku. Wystrzeliwuje płonącą strzałę i przyznaje, że sam nie był do końca szczery i też nie jest tutaj sam. Z nieba spada deszcz płonących strzał, odpowiedź armady Berserków. Gdy Czkawka zauważa, że napuszczenie Nocnej Furii na całą armię jest mało szlachetne, Dagur stwierdza, że nie obchodzi sposób, w jaki zabije bestię – chce po prostu dostać ją martwą i zrobić sobie z jej czaszki hełm.\nSzczerbatek dociera do krawędzi klifu, gdzie musi się zatrzymać, uwięziony między celującym w niego Dagurem a dziesiątkami wrogich statków. Czkawka w końcu nie wytrzymuje i nie widząc innego wyjścia, woła smoka, naśladując jego ryk. Gdy zwierzę, ku zdumieniu rudowłosego, podlatuje do swojego jeźdźca, Berserk dostrzega, że smok jest osiodłany. Haddock przyznaje się, że na Berk smoki już nie są zabijane, lecz tresowane. Dagur zaczyna rozumieć, że w chwili podpisywania paktu z Wandalami został oszukany, co wprawia go we wściekłość. Oznajmia synowi Stoicka, że od teraz są już wrogami. Czkawka ostrzega go, że Berk użyje smoków, jeśli zostanie zaatakowane, po czym odlatuje.\nRozsierdzony Berserk ciska za gadem bolasami, które unieruchamiają go i strącają na ziemię, w wyniku czego Czkawka spada z siodła. Dagur kolejnym rzutem związuje pysk smoka i rusza na Furię z mieczem, ale w ostatniej chwili Haddock osłania wierzchowca swoją tarczą. Gdy Berserk zostaje odrzucony ogonem przez związanego Szczerbatka, ląduje tuż obok swojej kuszy. Szybko łapie ją i ostrzeliwuje wrogów. Czkawka w odpowiedzi uruchamia specjalne funkcje swojej tarczy, zamieniając ją kolejno w kuszę oraz wyrzutnię lin, i chwilowo unieruchamia Berserka, zrzucając na niego ogromny konar. Próbuje rozwiązać smoka, ale Dagur się uwalnia i atakuje go. Widząc to, Szczerbatek rozrywa więzy i odrzuca wroga strzałem plazmy. Czkawka od razu uwalnia Furię i razem ruszają w pogoń za wodzem Berserków. Ten biegnie do swoich ludzi i każe im się przygotować na atak smoków. W tym czasie jeźdźcy przylatują do Czkawki. Sączysmark chce załatwić Dagura, ale szef Akademii go powstrzymuje i mówi, że będą mieli jeszcze okazję.\nTymczasem Dagur, będąc już na swoim statku, obiecuje dopaść Nocną Furię i zemścić się na Czkawce.\nDagur Szalony powraca i dowiaduje się, że na Berk nie zabija się smoków.\nCzkawka toczy walkę z Dagurem.\nDagur kończy pokój z Wandalami i wypowiada im wojnę.\nWychodzi na jaw, że tarcza Czkawki potrafi przekształcić się w kuszę.\nDagur, zwróciwszy uwagę na to, jak mocno zdobiona jest tarcza Czkawki oznajmia, że jego siostra miała kiedyś podobną.\nDagur pierwszy raz nazywa Czkawkę "bratem".\nOkazuje się, że Astrid tworzy misje szkoleniowe.\nW tym odcinku Wichura śpi na stojąco.\nPo raz drugi Stoick i Pyskacz w ogóle nie pojawiają się w odcinku.\nMieczyk, mówiąc o Zębirogu Zamkogłowym, błędnie nazywa go Śmiertnikiem.\nGdy Dagur walczy z Czkawką i Szczerbatkiem, strzela z kuszy serią bełtów, tak jakby to była kusza automatyczna, podczas gdy w rzeczywistości jest jednostrzałowa.\nGdy Czkawka biegnie za Dagurem, przez krótką chwilę nie ma tarczy.\nGdy Czkawka siedzi na Szczerbatku, zamiast całej jego prawej nogi widać tylko but.\nGdy wszyscy odlatują ze Smoczej Wyspy, Czkawka nie ma swojej tarczy, którą tam ze sobą zabrał.


> Strony pod tagiem: narty\nJeżeli zastanawiacie się, gdzie wybrać się na narty Szklarska Poręba zaprasza. Pensjonat Pod Skałkami zapewnia ferie w górach. Każdego, komu marzy się wypoczynek Szklarska Poręba ugości. Wypoczynek w górach to aktywna oraz przyjemna forma spędzania czasu.\nAdres URL: http://przyskalkach-szklarska.pl\nKategorie: Agroturystyka Portale turystyczne


Prezydent z wotum zaufania! • Express Lubelski\nPrezydent z wotum zaufania!\nRada Miasta Lublin zajmowała się corocznym „Raportem o stanie miasta” za rok 2019 złożonym przez prezydenta Krzysztofa Żuka. Ostatecznie większością głosów zatwierdziła raport, udzielając tym samym prezydentowi wotum zaufania. Przeciwko temu, tak jak zwykle głosowali radni Prawa i Sprawiedliwości.\nZa udzieleniem Żukowi wotum zaufania głosowało 19 radnych, 12 było temu przeciwnych. Taki wynik głosowania był przewidywalny ze względu na rozkład sił w Radzie Miasta, gdzie prezydent ma poparcie 19 radnych, a opozycja liczy 12. Mimo to rozpatrzenie raportu zajęło radzie cały dzień. Jego prezentacja zaczęła się około godz. 10, a do głosowania doszło o godz. 21.23.\nCzytaj więcej: Ostatni sondaż wyborczy! Są niespodzianki\nZłożenie raportu to obowiązek prezydenta. Raport trafia do Rady Miasta pod dyskusję, do której trzeba dopuścić chętnych mieszkańców. Gwarantowane prawo głosu ma pierwszych 15 mieszkańców, zgłosiło się 23, radni pozwolili mówić każdemu, choć nie każdy był w sali, gdy nadeszła jego kolej.\nTags: PIS, po, Wotum Zaufania, Żuk\nDUDA WYGRYWA NA LUBELSZCZYŹNIE, TRZASKOWSKI W LUBLINIE