Promocje dnia: 24.02.2012 – Leci z nami pilot, Karuzela z Madonnami, PHP5, Pierwsza z rodu: Znajda | Świat Czytników\n← Darmocha z Kindle Store: 23.02.2012\nKindle Daily Deal: Steve Jobs według magazynu Fortune →\nPromocje dnia: 24.02.2012 – Leci z nami pilot, Karuzela z Madonnami, PHP5, Pierwsza z rodu: Znajda\n24 lutego 2012 Autor: Robert Drózd. Tematy: Promocje. Komentarze (18) »\nDzisiaj nam księgarnie zaszalały. 4 książki godne polecenia.\nNexto w Okazji dnia prezentuje nam dzisiaj za 9,85 zł „Leci z nami pilot. Kilka prawd o liniach lotniczych”. Autorem jest Sebastian Mikosz, były prezes LOT i choć widać delikatne wzmianki PR, to polecam ją zdecydowanie.\nKupiłem pół roku temu (wtedy jeszcze miała DRM, teraz jest już bez) i odtąd przeczytałem dwa razy. Leciałem w życiu samolotem zaledwie parę razy, ale książka odpowiada na wiele pytań, jakie mogłem mieć. To naprawdę fascynująca opowieść o tym, jak funkcjonuje biznes lotniczy, jak konstruowane są oferty i jak wyglądała w 2010 słynna sprawa wulkanu.\nDwa fragmenty – o ciekawych klientach:\nInna zabawna sytuacja zdarzyła się za sprawą pewnej pani – Polki, która wiele lat temu wyjechała do Australii. Przyleciała do Polski na początku lat dziewięćdziesiątych, na kilka tygodni, po trzydziestu latach nieobecności i wracała do Australii. Ktoś powiedział jej, że w Polsce mogą spotkać ją różne nietypowe przygody, że lotnisko jest dziwne i że musi być przygotowana na różne sytuacje. Pani zrobiła check in, dała paszport, mówiąc, że leci do Australii przez Londyn. Agentka handlingowa wzięła papiery, dała boarding i, pokazując głową taśmę, powiedziała „zapraszam”. Zaproszenie było zachętą do umieszczenia walizek w specjalnym pojemniku-kubełku. Na to pani rzekła „OK” i wskoczyła do kubełka. Wyprowadzona z błędu (i kubełka) tłumaczyła, że wydawało jej się, że zostanie w tym pojemniku zawieziona pod samolot. Wszak powiedziano jej, że w Polsce panują dziwne obyczaje…\nI o wulkanie:\nWtedy też wyszedł cały biurokratyzm europejskich struktur. Ponad 60% całej europejskiej floty było uziemione, codziennie anulowano prawie 20 tysięcy rejsów, a urzędnicy Eurocontrol pojechali sobie na weekend. Od piątku nic nie latało, a pierwszą konferencję telefoniczną z udziałem przedstawicieli rządów zorganizowano w poniedziałek 19 kwietnia o 15.00, podczas gdy zakaz lotów obowiązywał od 16 kwietnia!\nFormat: EPUB, bez DRM. Bez problemu się konwertuje w Calibre.\nKaruzela z Madonnami Tomasza Raczka (12,90 zł na Virtualo) to książka poświęcona pięćdziesięciu siedmiu sławnym kobietom, które świadomie i nieświadomie wpłynęły na jego życie.\nW ich portretach, jak w kawałkach lustra, można zobaczyć historię XX wieku. Czasem także przypadkowo odbite fragmenty własnych doświadczeń. Losy 57 bohaterek przecinają się, splatają, wpływają na siebie. Dlatego lektura „Karuzeli z madonnami” może chwilami przypominać rozwiązywanie pasjonującej krzyżówki: jedno odgadnięte hasło pozwala szybciej odgadnąć i lepiej zrozumieć to, które się z nim krzyżuje. Prawdziwa gra towarzyska w skojarzenia.\nFormaty: EPUB albo MOBI. Jest też PDF… z DRM.\nPHP5 – narzędzia dla ekspertów (44,03 zł) to książka wydawnictwa Packt, przetłumaczona i wydana w Polsce przez Helion. W programie debugowanie, testowanie, zarządzanie kodem, korzystanie z subversion i pakietu eclipse.\nW cenie oczywiście trzy formaty: PDF, EPUB, MOBI.\nPierwsza z rodu: Znajda (5,90 zł), to powieść fantastyczna Joanny Łukowskiej, którą w tym tygodniu przeceniono na RW2010.\nTo opowieść o skrzatach i ludziach, radzących sobie w świecie bez słońca. Estera pisze pamiętnik, licząc, że ktoś go przeczyta; o ile po latach mroku ktoś jeszcze będzie umiał czytać. Rosa, młody przywódca skrzatów z Boru, rozmyśla o nieciekawej sytuacji swych pobratymców. Wielebna Maura czyni wyrzuty pozbawionej uczuć Pustej z powodu zagubienia Obiektu. Jakim sposobem dzieciak wymknął się z sieci? A jakim cudem ociemniały świat wciąż trwa? Czyżby dało się oszukać los? Czy ziarnkiem piasku, zgrzytającym w żarnach przeznaczenia, może być dziwna dziewczynka, która trafiła do Siedliszcza leśnych skrzatów?\nTu też w cenie 3 formaty.\n18 odpowiedzi na „Promocje dnia: 24.02.2012 – Leci z nami pilot, Karuzela z Madonnami, PHP5, Pierwsza z rodu: Znajda”\n24 lutego 2012 o 00:49\nksiazki lekkie i przyjemne tanio\na IT drogo … w sumie to nawet nie wiem czy warto kupowac po polsku IT i to bez posiadania DX czy innego 10″\nprzydaloby sie porownanie epub i mobi … oraz czy konwersja wzajemna przebiega latwo i cos zmienia w formatowaniu … moze jednak zakup nook jest ciekawa opcja :)\n24 lutego 2012 o 00:56\nDrogo? Nie wiem, zależy z czym porównujemy.\nOryginał w Amazonie: 21$ za ebooka, 42$ za papier.\nOryginał u wydawcy: 25$ za ebooka, 44$ za papier…\nJak ktoś jest dobrym programistą, 40 złotych to nie jest duży wydatek, a przeczytanie jednego rozdziału może mu zaoszczędzić parę godzin pracy.\nPamiętam jak z 5 lat temu sam zajmowałem się jeszcze programowaniem, jedna książka „Essential PHP Tools”, z której przeczytałem chyba jeden rozdział o generowaniu formularzy dała mi parę dni oszczędności przy robieniu pewnej aplikacji. :)\n24 lutego 2012 o 09:51\nNo i warto wspomnieć, że książki z Helionu zazwyczaj są dobre :) więc jak dla mnie 40zł za książkę IT to naprawdę tanio, w papierze średnio za 80zł się dostaje. Szkoda tylko, że tematyka nie podpada pod me zainteresowania ;)\nw zasadzie nie ma innej ksiegarni wiec nie maja konkurencji … pozatym to jest promo na te za 80zl papierowe tez sa promocje\nale helion to glownie tlumaczy wiec sa zawsze 2 lata w plecy z wydaniem\n24 lutego 2012 o 11:16\nno tak o tym nie pomyslalem\nrzuciles programowanie … leo why\ntylko czy pro progrmisata php potrzebuje wiedzy jak robic formularz …. hmm to juz chyba ma opanowane\n24 lutego 2012 o 13:15\nZ całym szacunkiem, ale „jak ktoś jest dobrym programistą” to większość książek z zakresu IT jest zbędna. Za rok i tak będą nieaktualne. Wszystko jest w necie i w manualach.\n24 lutego 2012 o 04:50\nDzięki – poszłooooooo.. :)\n24 lutego 2012 o 09:55\nhehe, a ja w feralny 'wulkaniczny' piątek załapałem się na ostatni lot z Budapesztu (odleciały tylko dwa samoloty wcześnie rano) do Monachium, które jak się okazało było zatkane już od czwartku. Od razu poinformowano nas że nie ma żadnych połączeń, nie ma miejsc w żadnych hotelach, ani żadnych aut w wypożyczalniach (poza Mercem S klasą za … 1200EUR/doba :D, ale bez możliwości wypożyczenia do PL ;-).\nSzczęśliwie z Monachium jest dość regularny serwis autobusów do PL i w piątek rano były jeszcze ostatnie bilety, wiec z sobotę wczesnym popołudniem byłem już w domu (jeden z lepszych wyników wśród podróżujących tego dnia znajomych :). A moja walizka jakoś tydzień później, jak wreszcie zaczęli sortować bagaże w Monachium.\nZ hotelami w Monachium było zresztą dość śmiesznie, bo hotele były w pełni zabookowane, ale w praktyce puste (goście nie dolecieli). A hotelarze musieli odmawiać całemu stadu potencjalnych klientów, bo formalnie nie ma miejsc…\nCiekawe doświadczenie, od strony logistycznej i towarzyskiej (wesoły autobus :)\nOt, tak się rozgadałem. Może zacznę pisać bloga albo ebooka :-))\nJedna uwaga: nie żebym się czepiał, ale autorka „Znajdy” nazywa się Joanna Łukowska, nie Łukawska. A sama książka jest znakomita i wbrew temu, że opowiada o skrzatach, nie jest to pozycja z gatunku „literatura dziecięca i młodzieżowa”. Czytałem ją z pół roku temu, ale nadal siedzi z tyłu głowy. Doskonała konstrukcja, bohaterowie narysowani jakby byli tu gdzieś obok, a fabuła mięsista i namacalna do granic perfekcji. To jedna z tych książek, które się czyta jednym tchem nawet zaniedbując obowiązki, i co jakiś czas sprawdza się, czy nie pojawiła się kontynuacja. Przy tej obniżce – stosunek jakości do ceny więcej niż świetny.\n(Chciałbym zaznaczyć, że powyższy komentarz wypływa z potrzeby serca, nie z tytułu jakichkolwiek związków z wydawnictwem czy autorką, nad czym ubolewam)\nSuper, że przecenili „Leci z nami pilot”! Bardzo chciałam przeczytać tę książkę ale oryginalna cena była niestety zaporowa.\n24 lutego 2012 o 15:31\nMoże to dziwne pytanie…\nale jak kupić książkę na RW2010?\nbo mi jakoś umyka tam taka opcja :D\n24 lutego 2012 o 17:19\nNajpierw doładowujesz konto, a później wchodzisz w książkę i masz opcje ściagnięcia wybranego formatu :)\n5 marca 2012 o 18:23\na jak chcę się uprzednio zapoznać z darmową próbką?\nKupiłem Leci z nami pilot. Przekonwertowałem go na mobi przy użyciu calibre, abym mógł cieszyć się książką na KT. Niestety lewy margines jest 2,5 razy większy niż reszta. Próbowałem różnych ustawień. Mieliście taki sam problem?\nNajpierw przekonwertuj sobie epub do epub w calibre – zabieg konieczny, żeby był dostęp do calibre’owego stylesheet.css. Otwórz otrzymany epub w Sigil i edytuj stylesheet.css usuwając albo ustawiając wszystkie „margin-left” („padding-left” prawdopodobnie też) na 0, zapisz. Tak wyedytowany plik przemiel jeszcze raz w calibre na mobi ;)\n5 marca 2012 o 16:35\nChciałem poinformować zainteresowanych, iż ebook „Leci z nami pilot. Kilka prawd o liniach lotniczych” został zaktualizowany i można go pobrać z tego samego linku, który otrzymało się opłaceniu ebooka.\nWłaśnie dziś rozpocząłem czytanie książki (ściągniętej w dniu promocji) i przy 10% już miałem wynotowanych 6-7 pozycji do poprawy, więc z ciekawości zajrzałem do komentarzy pod tym wpisem. Ściągnąłem uaktualniony plik, ale niestety ciągle wyłapuję literówki albo jakieś dziwne powtórzenia wyrazów. Proszę o informację czy (i ewentualnie jak) jest możliwość przesłania listy z poprawkami ;)\nProszę o info na pomoc[małpa]nexto.pl. Plik uaktualniliśmy i powinien być bez błędów takich jak rozszczepienia itp., niemniej jednak jeśli są jeszcze gdzieś błędy, będziemy wdzięczni za informacje :)


Domowa kuchnia Aniki: Paszteciki do barszczu z grzybami i kapustą\nAutor: Anika o 14:12:00\nW kuchni Uli 19 grudnia 2012 17:09\npowiem krótko, są boskie! ten farsz mniam\nAnika 19 grudnia 2012 18:53\nAnonimowy 21 grudnia 2016 22:43\nAnonimowy 19 grudnia 2012 23:51\njakies trzy tygodnie temu weszłam na Pani blog i juz zostałam, czyli zagladam tu kazdego dnia i czekam na nowe przepisy, kilka z nich jest juz wypróbowanych i nie żałuję wręcz jestem zachwycona bo są proste i fajnie opisane więc nawet taki antytalent kulinarny może coś dobrego upichcić, co do tych pasztecików mam pytanie jaką mam dodac śmietanę, bo napewno będą one gościć na moim stole wigilijnym pozdrawiam Wiola\nAnika 20 grudnia 2012 16:47\nDzięki za miły wpis! Bardzo się cieszę, że blog się podoba:)i że korzystasz z moich przepisów. A co do pasztecików to dodaję śmietanę 18 - procentową, ok 0,5 szklanki. Pozdrawiam Ania\nRenula 21 grudnia 2012 21:11\nPaszteciki na bogato!;) Zjadłabym takiego, nawet swa!;)))Pozdrawiam!\nojejje jakie pysznosci-napewno je zrobie,wygladaja pzrepieknie!\nWitam,przepisy są superowe,proste i przepyszne.\nfotoblog 25 listopada 2013 18:45\nWyszły pyyyyycha :) super przepis :) wdrazam do swojej kuchni :)\nfotoblog 25 listopada 2013 18:46\nWyszly pyszne :) wdrazam ten przepis do swojej kuchni :)\nAnika 7 grudnia 2013 08:37\nDzięki Wszystkim za miłe wpisy:)\nJustyna Pastuszka 11 grudnia 2013 08:07\nWyglądają smakowicie, a ile sztuk wychodzi z tego przepisu?\nJustyna Pastuszka 11 grudnia 2013 08:08\nWyglądają smakowicie, jutro je zrobię. A ile sztuk wychodzi z tego przepisu?\nAnonimowy 11 grudnia 2013 12:31\nile tych pasztecikow wychodzi a tej porcji@\nAnika 11 grudnia 2013 16:48\nNie pamiętam, ile pasztecików wychodzi z takiej porcji, bo dawno ich nie robiłam. Ten przepis jest z tamtego roku. Na pewno wychodzi ich spora ilość.Zresztą nigdy nie wyjdzie ich tyle samo, bo wszystko zależy, na jakie kawałeczki je potniemy, jak cienko rozwałkujemy ciasto itd. Ale są pyszne i polecam Pozdrowienia. A\nAnonimowy 17 grudnia 2013 11:50\nczy to nie jest błąd ?10dkg drożdży na 50dkg mąki proszę o odpowiedż\nAnika 17 grudnia 2013 14:36\nJustyna Pastuszka 17 grudnia 2013 20:12\nZrobiłam w zeszły czwartek, mąż stwierdził, ze tak dobrych jeszcze nie jadł, wyszło mi około 40 pasztecików, ale na bogato z farszem. Są przepyszne, a ciasto rzeczywiście sie robi w mgnieniu oka. Na święta z tego przepisu zrobię też makowce.\nAnika 17 grudnia 2013 22:17\nCieszę się, że paszteciki się udały i smakowały:) i życzę udanych świątecznych wypieków!:)\nCzy probowala pani zamiast margaryny uzyc smalcu do samego ciasta? Spotkalam kiedys przepis wlasnie ze smalcem, dlatego zastanawiam sie czy jest jakas roznica w smaku czy tez konsystencji\nAnonimowy 22 grudnia 2013 11:30\nCzy można przygotować na dwa dni przed Świętami. Zrobiłabym dziś bo potem brak czasu, ale czy będą ok i jak je potem odgrzać?\nbasia1947 29 grudnia 2013 18:10\nBardzo dobre ja piekę co roku szybko znikają\nIza 7 grudnia 2014 19:15\nCzy można je zamrozić? i potem dopiero upiec czy nie zabardzo;-)\nAgnieszka 19 grudnia 2014 20:15\nfarsz świetny a ciasto kruchutkie, pyszności, będę robić częściej :)\nAnonimowy 6 grudnia 2015 17:28\nw tym roku ja też spróbuję bo wyglądaja bosko\nUnknown 21 grudnia 2015 17:48\nWygląda pysznie. Mam pytanie o zalewanie wodą. Ciasto w coś wkładam (np. w foliową torebkę), żeby się w tej wodzie nie... rozmoczyło?\nAnika 22 grudnia 2015 23:01\nCiasto wkładamy bezpośrednio do wody. Nic mu się nie stanie:-)\nAgnieszka Kuc 22 grudnia 2015 23:20\nSuper. To już wiem, co jutro robię w kuchni :D\nBardzo serdecznie dziękuję i życzę smacznych i po prostu dobrych, rodzinnych Świąt.\nDaga P 22 grudnia 2015 19:11\nWitam! Ile wychodzi pasztecików z tej porcji produktów i tak jak poprzednia osoba: o co chodzi z tym moczeniem ciasta? Czy ono się nie rozklei, rozbabra?\nAnika 22 grudnia 2015 23:04\nDokładnie nie pamiętam, ale na pewno cała blaszka pasztecików wyjdzie. Z ciastem zanurzonym w wodzie nic się nie stanie. Nie ma obaw!\nDaga P 22 grudnia 2015 19:13\nPs. Widzę,że króluje u Ciebie bolesławiecka ceramika :D Jestem z Bolesławca i cieszę się bardzo :)\nAnika 22 grudnia 2015 23:08\nCeramika z Bolesławca od dawna gości w mojej kuchni. Jestem z zupełnie innego końca Polski, ale ceramikę wypatrzyłam lata temu w jednym ze sklepów w moim miescie i jestem od tamtej pory stałą jego bywalczynia. Choć w któreś wakacje do źródeł tez dotarłam i po sklepie firmowym poszalałam:-)\nKrzych Pol 23 grudnia 2015 23:12\nMam pytanie czy można margarynę zastąpić masłem?? Nie lubię używać margaryn dlatego wybieram tylko przepisy z masłem, ale ten bardzo mnie zaintrygował i chciałabym go wypróbować, ale z masłem\nKolejny przepis,który wypróbowałam i w 100-u procentach się sprawdził,nigdy wcześniej moje drożdżowe ciasta nie pływały w wodzie:). Zrobiłam w wigilię, robiąc odpowiednio więcej farszu, żeby starczyło i na pierogi i na paszteciki. W drugi dzień świąt ugotowałam czerwony barszcz i obiad gotowy. Dzisiaj piekę z tego ciasta bułki nadziewane parówką i żółtym serem.\nIga z Dietmap 24 kwietnia 2016 17:09\nKolejny przepis z twojego bloga, który jest niezastąpiony. Super!\nDzień dobry! Czy margarynę można zastąpić masłem?\nAnonimowy 22 grudnia 2016 14:12\nwitam-masło czy margaryna? oczywiście mozna stosować zamiennie i jak sądzę takie pytania mogą stanowić dylemat u bardzo, bardzo początkujących.\nPozdrawiam. A swoją drogą paszteciki są świetne :)\nAnonimowy 13 stycznia 2017 19:05\nA ja nauczyłam się z tego blogu gotować. Zagladnelam tu przypadkiem 5 lat temu i tak do tej pory ciągle coś podpatruje :) właśnie robię paszteciki ... Ciasto odpoczywa w wodzie a ja szukam pomysłu na niedZielny obiad :) pozdrawiam. KUCHARECZKA


Winiecki: Polskie gónictwo może przestać istnieć - Money.pl\nStrona głównaGospodarkaWiadomościWiniecki: Polskie gónictwo może przestać istnieć\n| 29.09.2008 6:30\nWiniecki: Polskie gónictwo może przestać istnieć\nJeśli ktoś będzie tego żałować, że byliśmy potęgą węglową w Europie, to przypomnę, że za Piasta Kołodzieja byliśmy tysiąc lat temu potęgą w kołodziejstwie, czy też w bednarstwie. I też już nie jesteśmy.\n*Niezależnie od tego, czy stworzy się, wreszcie, technologie zgazowywania węgla bez szkodliwych konsekwencji dla środowiska, czy też nie, polskie górnictwo w tym przedsięwzięciu udziału raczej nie weźmie. A to z tego powodu, że za lat 5-10 może go po prostu już nie być. *\nPazerność górników i awanturnictwo paru dziesiątków górniczych związków zawodowych spowoduje bowiem ich niechybne bankructwo w perspektywie najbliższych 5-7 lat. Właśnie usłyszałem w radio, ze Jastrzębska Spółka Węglowa zgodziła się na kolejne podwyżki płac. Przedtem zrobiły to inne spółki.\nOtóż sytuacja państwowego górnictwa jest fatalna. Wydajność spada, podczas gdy płace rosną w astronomicznym tempie. To powoduje, że państwowe spółki na inwestycje nie mają pieniędzy, gdyż wszystko jest tam przejadane w postaci wyrywanych groźbą strajków podwyżek płac.\nW rezultacie, powstaje układ pasożytniczy, w którym pieniędzy na inwestycje w górnictwie wicepremier Pawlak szuka ... w budżecie państwa. Efekty wzrostu cen na węgiel - na który zresztą bynajmniej nie zapracowali górnicy, lecz nafciarze - są więc konsumowane przez górników, ale koszty inwestycji są przerzucane na nas - podatników.\nTaki układ nie będzie jednak trwać w nieskończoność. I bynajmniej nie dlatego, że górnicy opanują swoją pazerność, a ich związki wojowniczość. Układ ten załamie z prozaicznych ekonomicznych powodów.\nOtóż wysokie ceny ropy naftowej, ciągnące w górę ceny innych paliw kopalnych, nie potrwają wiecznie. Wedle moich ocen połowa przyszłej dekady, to będzie początek długotrwałego spadku cen - tak, jak po dekadzie wysokich cen 1972-81 przyszło ćwierć wieku niskich cen.\nWiniecki: (Nie) cała władza w ręce rad\nWiniecki: Górnicy zagrażają bezpieczeństwu energetycznemu\nGórnicy na razie nie dostaną podwyżek\nI co wtedy? Ano, płace wywindowane bez związku z wydajnością, ale z silnym związkiem z cenami ropy, spowodują iż koszty w sposób dramatyczny będą wyższe od wpływów ze sprzedaży węgla. Prawie wszystkie kopalnie i wszystkie spółki górnicze (z wyjątkiem być może JSW, która produkuje większość węgla koksującego) zostaną bankrutami.\nAni podatnicy, ani Unia nie zgodzą się na dziesiątki miliardów dotacji do pasożytniczego sektora, który zresztą sam siebie wyeliminował z rynku. Wcześniej czy później zakończy się to bankructwem. Niezależnie od strajków, głodówek, demonstracji i _ zadym _, organizowanych przez ludzi przyzwyczajonych przez ponad lat dwadzieścia do życia na nasz koszt.\nA jeśli ktoś podniesie larum, że zagrozi to polskiej gospodarce, to odpowiem: _ Nie ma obawy! _. Polska eksportuje dzisiaj za ok. 110 miliardów euro rocznie, a będzie eksportować coraz więcej. I tych dochodów z eksportu wystarczy także na zakup innych paliw, czy bezpośrednio energii elektrycznej.\nTak jak rola węgla skończyła się niemal w eksporcie, gdzie dominują nieporównanie bardziej uszlachetnione produkty sprzedawane w wielkich ilościach, tak w perspektywie dekady zakończy się zapewne i ważna rola węgla na rynku wewnętrznym.\nJeśli ktoś będzie tego żałować, że byliśmy _ potęgą węglową _ w Europie, to przypomnę, że za Piasta Kołodzieja byliśmy tysiąc lat temu potęgą w kołodziejstwie, czy też w bednarstwie. I też już nie jesteśmy. Bardziej mnie szkoda zniknięcia bednarzy, gdyż mogliby się jeszcze przydać, wstawiając temu czy owemu brakującą klepkę.


Blog – Łukasz Kaca\nin\tRelacje\ton\t 25 listopada 2019\t 15 listopada 2020\t 0\nOstatnio przeczytałem w jakimś artykule, a propos Tindera, poradę jak „wyrywać” płeć przeciwną.No więc dowiedziałem się, że generalnie to nie należy za bardzo być sobą… Dlaczego nie? Co jest złego w byciu sobą?Z tego co wiem, to o ile nie biegasz za ludźmi z siekierą i nie robiszrzeczy, które krzywdzą innych, to bycie sobą jest ok. Rozumiem oczywiście zasadę „zawsze bądź sobą, chyba, że możesz…\nin\tLife\ton\t 5 listopada 2019\t 14 października 2020\t 0\nPrzez większość czasu wychodziłem, z wydaje mi się błędnego założenia, że pewnie wszyscy, którzy czytają moje posty po prostu wiedzą kim jestem. Nie wiem skąd, nie pytajcie.Napisałem jakiś post jak ruszałem z tym blogiem ze 4 lata temu więc uznałem, że wszystko git i w ogóle #sztywniutko. Mało istotne, że wtedy miał ze 4 lajki, wszystkie od rodziny.Za stary widać jestem i zapominam jak działa social…\nin\tLife\ton\t 11 października 2019\t 28 listopada 2019\t 0\nGdyby ktoś nie wiedział (nie wiem z jakich powodów, ale może był na grzybach przez ostatnie dwa dni) to Pani Olga Tokarczuk dostała literacką nagrodę Nobla.Wielkie wyróżnienie i, przede wszystkim, w pełni zasłużone.Pięknie, że ta nagroda trafia właśnie w tym momencie do Europy Centralnej, do Polski. Pani Olga wczoraj w jednym z wywiadów powiedziała, że dedykuje tę nagrodę Polakom, wspomniała o wyborach i poprosiła o głosowanie. Cóż…\nFala internetowego hejtu\nin\tLife\ton\t 13 września 2019\t 28 listopada 2019\t 0\nPodobno starość zaczyna się wtedy jak modelki z Playboya zaczynają być młodsze od Ciebie.Idąc tym tropem już od dłuższego czasu jestem stary. Nie piszę o tym jednak żeby się żalić lub chwalić. Piszę o tym dlatego, że zastanawiam się coraz częściej gdzie to wszystko zmierza? Abelard Giza kiedyś powiedział(cytuję z głowy więc mogę trochę parafrazować): „Mamy internet, w którym mieści się ogromna wiedza całego świata,…\nin\tLife\ton\t 13 sierpnia 2019\t 28 listopada 2019\t 0\nBardzo popularne są dzisiaj filmy typu oczekiwania vs rzeczywistość.Mam wrażenie, że dzisiaj część z tych filmów nie powinna być podpisana jako żart, ale jako dokument. Oczekujemy genialnego związku…Oczekujemy super pracy…Oczekujemy, że nasze życie będzie magicznym przeżyciem. Cytując Taco: „Chłopiec znowu robi nosy nocą, choć jest ojcemPrzekonany, że powinien jeździć nowym RoycemNosić drogie Dolce, robić dobre dolceW jego głowie luksusowe domy żoliborskieDobrze rozumiemy, że te łzy…\nin\tLife\ton\t 10 lipca 2019\t 28 listopada 2019\t 0\nNasze wspomnienia i to co zostaje w naszych sercach na lata to są bardzo często momenty.Można powiedzieć, że żyjemy kolekcjonując chwile, które zaparły nam dech w piersiach, wywarły na nas ogromny wpływ.I chcemy szukać tych chwil i kreować je. W ten sposób bardzo często tworzymy sobie presję żeby ta konkretna chwila zaparła nam dech w piersiach.Właśnie dlatego jeździmy w te piękne miejsca, arcydzieła architektury i…\nin\tLife\ton\t 1 lipca 2019\t 28 listopada 2019\t 0\nObejrzałem wczoraj pierwsze dwa odcinki serialu #Euforia na HBO. Wiem, że pewnie ogrom osób już napisało jak świetny to serial (bo jest naprawdę świetny), ale ja nie o tym.Mam zupełnie poboczną refleksję. Serial dotyczy używek wśród młodzieży, wchodzenia w dorosłość i ogólnie (cieleśnie i mentalnie) relacji. Bez zdradzania fabuły, ale mamy tam obraz młodych ludzi, którzy własne wewnętrzne problemy, kompleksy i trudności z rozumieniem świata i dorosłości…\nin\tRelacje\ton\t 28 czerwca 2019\t 28 listopada 2019\t 0\nZ zamyślenia wyrwał mnie okrzyk. Ni to orgazmiczny, ni to histeryczny. Z całą pewnością damski.Najwyraźniej ktoś przy stoliku obok postanowił się oświadczyć.Po brawach zakładam, że skutecznie. – Ktoś dzisiaj ma szczęście. – Zagaiła Agnieszka przerywając opowieść o pracy.– Chyba tak… – bąknąłem bawiąc się rozgrzebanymi resztkami steka.Popatrzyłem na nią.Aga. Agnieszka. Trzydziestoczteroletnia blondynka. Błyskotliwa, inteligentna i szalenie piękna. Poza tym Pani Lekarz, pediatra. Szczupła i umięśniona.Uwielbiała…\nin\tLife\ton\t 4 czerwca 2019\t 28 listopada 2019\t 0\nWolność…To słowo, które w ostatnich latach, a dzisiaj w szczególności, odmieniamy przez wszystkie przypadki. Bez wątpienia mamy to szczęście, że żyjemy w czasach, w których możemy w ogóle mówić o Wolności i celebrować Ją.Przez 30 lat to właśnie Wolność pozwoliła nam dźwignąć ten Kraj i zdefiniować Go na nowo. Ja bez wątpienia czuję się również beneficjentem tej Wolności.Wychowałem się wierząc w Wolność i kultywując Ją,…\nin\tLife\ton\t 16 maja 2019\t 28 listopada 2019\t 0\nTydzień się zbierałem do tego wpisu… Największym złudzeniem i mirażem mojego dzieciństwa było to, że dorośli ogarniają, a świat jest jednak pełny ludzi dobrych.Wiadomo zdarzają się wyjątki, ale…no właśnie to są wyjątki. W sensie, że dojrzali ludzie wiedzą jak żyć, mają to wymyślone i ogólnie żyją życiem uporządkowanym. Chcą dobrze dla siebie, innych i, przede wszystkim, potrafią kontrolować siebie i swoje emocje.Coś co dla mnie,…


US Coast Guard ratuje turystę, który upadł z wysokości 100 stóp w pobliżu Hug Point State Park – safety.stoczniowy.pl\nUS Coast Guard ratuje turystę, który upadł z wysokości 100 stóp w pobliżu Hug Point State Park\nZałoga lotnicza Straży Przybrzeżnej przepłynęła po mężczyznę, który spadł ponad 100 stóp z urwiska w piątek po południu w pobliżu Parku Stanowego Hug Point na południe od Cannon Beach.\nStrażnicy w sektorze straży przybrzeżnej Columbia River otrzymali prośbę o pomoc od pogotowia ratunkowego Seaside o godzinie 16:27. Pierwsi ratownicy ze straży pożarnej Seaside byli na miejscu zdarzenia, ale nie byli w stanie bezpiecznie podjąć upadłego turystę.\nZałoga sektora Columbia River na pokładzie helikoptera MH-60 Jayhawk odpowiedziała i wciągnęła turystę o 17:15\nZałoga przetransportowała turystę do sektora Columbia River, gdzie był przytomny i reagował. Załoga Life Flight przetransportowała mężczyznę do Portland w celu uzyskania lepszej opieki medycznej.\n„Skuteczna koordynacja z naszymi agencjami partnerskimi zapewniła bezpieczny i skuteczny transfer ocalałego” – powiedział porucznik Derrick Rockey, pilot MH-60. „Wspólna praca nad przeniesieniem turysty do wyższej opieki medycznej była celem i udało nam się to osiągnąć”.\nStraż przybrzeżna zachęca osoby wyruszające na zewnątrz, aby zawsze uważali na otoczenie i niebezpieczny teren. Wędrowcy powinni mieć odpowiedni sprzęt i niezawodne środki komunikacji w razie niebezpieczeństwa.


PPO Strzelce Opolskie model 251W BHPsklep24.pl - Ubrania robocze, rękawice robocze, obuwie robocze, art.BHP\n» PPO Strzelce Opolskie model 251W\nCena netto: 107,69 zł\nPPO Strzelce Opolskie model 251W, S1, SRC / Sprawdź KLASY OBUWIA.\nSandały bezpieczne z dwuwarstwową podeszwą (PU/TPU): bieżnik wykonany z litego transparentnego poliuretanu termoplastycznego, międzypodeszwa wykonana ze spienionego poliuretanu komórkowego, odporna na oleje, benzynę i inne rozpuszczalniki organiczne.\nWierzch obuwia wykonany ze skór welurowych o bardzo wysokim współczynniku przepuszczalności pary wodnej, gwarantujących bardzo dobre właściwości higieniczne obuwia.\nBardzo dobra wentylacja i właściwości higieniczne obuwia.\nWzmocnione metalową ochroną zabezpieczającą przed urazami o energii uderzenia do 200J lub naciskiem o sile 15kN.\nWyposażone w higroskopijną profilowaną wyściółkę, posiadającą bardzo dobre właściwości higieniczne.\nZgodność z normami: PN-EN ISO 20345, S1.\nCena: 187,94 zł (netto: 152,80 zł )


Azerbejdżan zaostrza ograniczenia wraz ze wzrostem liczby przypadków koronawirusa - Kierunek Kaukaz\nOpublikowane w 11/12/2020 przez Kacper Ochman\nAzerbejdżan zaostrza ograniczenia wraz ze wzrostem liczby przypadków koronawirusa\nAzerbejdżan przedłużył kwarantannę narodową w związku z trwającą drugą falą pandemii koronawirusa i zaostrzył ograniczenia w ruchu w związku z rosnącą liczbą infekcji w kraju. Rządowa grupa zadaniowa ds. koronawirusa poinformowała 8. grudnia, że kwarantanna narodowa została przedłużona do 31 stycznia.\nW oświadczeniu stwierdzono również, że stolica Baku i kilka innych kluczowych miast i miasteczek zostanie całkowicie zablokowanych od 14. grudnia do 18. stycznia.\nTransport między miastami zostanie wstrzymany, a mieszkańcy będą mogli opuszczać swoje domy trzy razy dziennie po otrzymaniu zezwoleń SMS na niezbędne zakupy i sytuacje krytyczne.\nDodatkowo, wszystkie usługi dla klientów w regionach zostaną również zawieszone, co oznacza, że wszystkie sklepy i punkty gastronomiczne, w tym restauracje, kawiarnie i herbaciarnie, będą mogły oferować klientom tylko usługi na wynos lub online.\nUrzędnicy służby zdrowia poinformowali 9. grudnia, że dzienna liczba nowych przypadków koronawirusa wzrosła w ostatnich tygodniach. Całkowita zarejestrowana liczba przypadków koronawirusa w kraju Południowego Kaukazu wynosi 154152, w tym 1713 zgonów.\nPoprzedni wpisPoprzedni Uzbekistan: Ambitne plany inwestycji w energię ze słońca\nNastępny wpisNastępne Azerbejdżan i Turcja świętują zwycięstwo wielką paradą w Baku


Tuesday, 25 June 2019 Kobiety Odzież Koszule Jacqueline de Yong - Koszula - granatowy\n239.90 zł 349.90 zł Desigual - Koszula - granatowy Koszula z kolekcji Desigual. Model wykonany z wzorzystej tkaniny. Posiada klasyczny kołnierzyk. - Prosty fason. - Zapięcie na guziki. - Cienka, nieelastyczna tkanina. - Długość rękawa: 61 cm. - Długość: 66 cm. - Szerokość pod pachami: 45,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: wzorzyste Rodzaj: casual (na co dzień) Fason: regular Wzór: kwiaty Skład: 100 % Poliester, Wskazówki pielęgnacyjne: prać w pralce w temperaturze 30 stopni, nie suszyć w suszarce bębnowej, nie wybielać, prasować w niskiej temperaturze, można czyścić chemicznie, ID produktu: 4920-KDD033 Kod producenta: 18WWCW61\n79.90 zł 179.90 zł Answear - Koszula Femifesto - niebieski Koszula z kolekcji Answear. Model wykonany z wzorzystej tkaniny. - Prosty fason. - Zapięcie na guziki. - Kieszonki na piersi. - Obniżona linia ramion. - Przedłużony tył. - Cienka, elastyczna dzianina. - Długość rękawa(mierzona od kołnierzyka): 60 cm. - Długość z przodu: 58 cm. - Długość z tyłu: 66 cm. - Szerokość pod pachami: 54 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: wzorzyste Rodzaj: casual (na co dzień) Wzór: pasy Skład: 97 % Bawełna, 3 % Elastan, ID produktu: -80-KDD017 Kod producenta: WA18.KDD017\n319.90 zł 399.90 zł Calvin Klein Jeans - Koszula - niebieski Koszula z kolekcji Calvin Klein Jeans. Model wykonany z denimu. Posiada klasyczny kołnierzyk. - Prosty fason. - Kieszonki na piersi. - Zapięcie na zatrzaski. - Ozdobnie sprany denim. - Długość rękawa: 61 cm. - Długość: 68,5 cm. - Szerokość pod pachami: 47,5 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: gładkie Rodzaj: casual (na co dzień) Rodzaj: jeansowe Fason: regular Skład: 100 % Bawełna, ID produktu: 4911-KDD01T Kod producenta: J20J211120\n99.90 zł 169.90 zł Only - Koszula Izzy - granatowy Koszula z kolekcji Only. Model wykonany z tkaniny w kratę. Posiada klasyczny kołnierzyk. - Luźny model. - Model z ozdobnymi falbanami. - Zapięcie na guziki. - Cienka, nieelastyczna tkanina. - Długość rękawa: 61 cm. - Długość: 58,5 cm. - Szerokość pod pachami: 56 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: 36. Wzór: wzorzyste Rodzaj: casual (na co dzień) Rodzaj: oversize Wzór: krata Skład: 100 % Lyocell, ID produktu: 4920-KDD010 Kod producenta: 15158792\n99.90 zł 169.90 zł Noisy May - Koszula Chella - niebieski Koszula z kolekcji Noisy May. Model wykonany z gładkiej tkaniny. Posiada klasyczny kołnierzyk. - Luźny fason. - Zapięcie na guziki. - Cienka, nieelastyczna tkanina. - Długość rękawa: 61 cm. - Długość: 62 cm. - Szerokość pod pachami: 50 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: gładkie Rodzaj: casual (na co dzień) Skład: 100 % Poliester, ID produktu: 4920-KDD04L Kod producenta: 27005291\n69.90 zł 89.90 zł Jacqueline de Yong - Koszula - granatowy Koszula z kolekcji Jacqueline de Yong. Model wykonany z gładkiej tkaniny. - Prosty fason. - Zapięcie na guziki. - Rękawy z zapinanymi mankietami. - Gładka tkanina. - Cienka, nieelastyczna tkanina. - Dłuższy tył. - Szerokość pod pachami: 51 cm. - Długość rękawa: 58 cm. - Długość z przodu: 58 cm. - Długość z tyłu: 64 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: gładkie Skład: Materiał zasadniczy: 100 % Wiskoza, ID produktu: 4911-KDD02R Kod producenta: 15171190


Trance (Trans) - recenzja ~ KINOFILIA\nDanny Boyle się nie czai, od pierwszych minut udowadnia, że od strony technicznej należy do ścisłej czołówki współczesnych reżyserów. Jest nowocześnie, dynamicznie, ale czytelnie, z klasą, bez odpustowych elementów, głośniki tętnią tak lubianymi przez niego żywiołowymi elektronicznymi utworami, na kadry patrzy się sycząc oczy, całość zmieszana ze sobą z głową i z szacunkiem dla scenariusza.\nNo właśnie, scenariusz… Film nasycony jest mindfuckami, ale te przychodzą z czasem, od początku daje się wyczuć, że przed napisami końcowymi czeka nas niejeden twist, ale zanim zaczyna się mieszać z naszą percepcją wydarzeń, jest po bożemu, poznajemy bohaterów, ich motywacje i charaktery, uczymy się zasad rządzących tą historią, a później się okazuje, że nie wiemy niczego, nic nie jest proste i w zasadzie to niewiadomo komu w tej historii kibicować, bo wszyscy są w jakimś tam stopniu upośledzeni moralnie.\nJak to z historiami z twistem bywa, nie obeszło się bez zgrzytu. Przez cały film informacje dozowane są oszczędnie, reżyser dużo pozostawia spostrzegawczości widza, niewiele wyjaśnia, pozwala nam kombinować i to jest fajne. Szkoda, że w ostatnich kilkunastu minutach fabuła wrzuca wyższy bieg, zaczyna pędzić, wszystko wykładane jest głośno, wyraźnie, bez niedomówień i gdy już zaczynamy odczuwać pewne rozczarowanie, to okazuje się, że jednak nie wszystko jest takie jasne.\nMam mieszane odczucia względem takiego rozwiązania, drugi seans może zweryfikować nieco końcową ocenę, na razie stawiam jednak wysoką ocenę (8/10), bo to świetnie przyrządzona historia, wciągająca i angażująca szare komórki, do tego kapitalna technicznie i z utalentowaną obsadą (znakomity James McAvoy, którego nie stłamsił charyzmatyczny jak zwykle Vincentowi Cassel, a i Rosario Dawson nie ustępuje im kroku, magnetyzując do tego rozbieranymi scenami). Danny Boyle w najlepszym wydaniu.


Razer Deathadder 2013 za kasę z internetu, głównie z Astro :) - Za kasę z internetu - Make-cash.pl\nRazer Deathadder 2013 za kasę z internetu, głównie z Astro :)\nza kasę z neta\n1 137 wyświetleń\nWyświetl pozostałe grafiki Crelles\nMoże nie jest to coś bardzo drogiego, no ale na pewno nie mógłbym sobie na taką myszkę pozwolić gdyby nie Astrocash\nBtw. to jest świetna mysz do gier FPS, z czystym sumieniem, mogę polecić każdemu!\nPS. aktualnie zarobki mizerne, ale pracuję nad tym\nZdjęcie zrobione przy użyciu Sony Ericsson MT11i\nGraty sam w niedługim czasie sobie taką sprawuje.\nGratuluje! Moze kiedyś również zarobki na taką pozwolą\nHAHA ! mam taka sama ... szkoda ze nie za kase z neta- a za kase z portfela ojca\nno tak czy siak gratuluje ^^\nJak z FireAds to musi być czerwone!\nZa leady z FireAds lato będzie spędzane aktywnie!\nGdzie chcielibyście pojechać? Gdzie planujecie podróże?\nHej, jako, że aktualnie podróżuje po Azji i już planuje kolejne wycieczki, to z chęcią bym się dowiedział gdzie Wy chcielibyście się wybrać? Jakie macie plany?\nJa już planuje krótkie podróże po Polsce i krajach ościennych, a oprócz tego bardzo interesuje mnie Ameryka Południowa. Problem z podróżowaniem tam jest taki, ze ludzie nie mówią po angielsku, podobno dużo gorzej niż w Azji (a tutaj często w wioskach trzeba lecieć na migi i translatorem). Czekam mnie wiec nauka hiszpańskiego, żeby znać podstawowe zwroty i pytania, a dalej to już chyba jakoś pójdzie.\nTak wiec, gdzie Wy chcielibyście wyjechać? Jakie są Wasze marzenia?


Przegląd rynkowy 12.05.2016\n2016-05-12 10:38:09 lista wszystkich artykułów\nEUR/USD porusza się w wąskim korytarzu w pobliżu poziomu 1.14. USD/JPY porusza się w pozytywnym trendzie w pobliżu poziomu 109, istnieją perspektywy do dalszych wzrostów. Cena złota spada. Wartość aktywa notowana jest na poziomie 1270 i pozostają perspektywy do dalszych spadków.\nEUR/USD porusza się w wąskim korytarzu. Średnie kroczące są zorientowane poziomo, ale dalsze wzrosty są możliwe. Ważny poziom powstrzymujący wzrost znajduje się na poziomie 1.1447. Ważne poziomy ograniczające spadki znajdują się na poziomach 1.1419 i 1.1388. Od poziomu oporu można rozważyć otwarcie opcji binarnej na spadek (OPCJA W DÓŁ), a od poziomów wsparcia można rozważyć otwarcie opcji binarnej na wzrost (OPCJA W GÓRĘ).\nUSD/JPY porusza się w pozytywnym trendzie. Średnie kroczące są skierowane w górę, wskazując na dalsze wzrosty. Ważny poziom powstrzymujący wzrost znajduje się na poziomie 108.95. Ważny poziom ograniczający spadki znajduje się na poziomie 108.23. Od poziomu oporu można rozważyć otwarcie opcji binarnej na spadek (OPCJA W DÓŁ), a od poziomu wsparcia można rozważyć otwarcie opcji binarnej na wzrost (OPCJA W GÓRĘ).\nGOLD porusza się w negatywnym trendzie. Średnie kroczące są skierowane w dół, wskazując na dalsze spadki. Ważny poziom powstrzymujący wzrost znajduje się na poziomie 1278. Ważny poziom ograniczający spadki znajduje się na poziomie 1270. Od poziomu oporu można rozważyć otwarcie opcji binarnej na spadek (OPCJA W DÓŁ), a od poziomu wsparcia można rozważyć otwarcie opcji binarnej na wzrost (OPCJA W GÓRĘ).


Nowe przypadki zachorowań na koronawirusa - 29.03.2020 r. - 2 w zachodniopomorskim\nMinisterstwo Zdrowia - 29 marca 2020 r. godz. 9 - informuje, że mamy 79 nowych przypadków zakażenia koronawirusowych, potwierdzonych pozytywnym wynikiem testów laboratoryjnych.\n28 marca 2020, 20:09\nAKTUALIZACJA. Pierwszy przypadek koronawirusa w Świdniku! Pacjent jest w stanie średnim\nW czwartek rano Ministerstwo Zdrowia oficjalnie potwierdziło pierwszego pacjenta zarażonego koronawirusem w powiecie świdnickim. W piątek koło południa potwierdzono dwa kolejne przypadki.\n25 marca 2020, 9:11\nkoronawirus statystyki lubelskie\nWtorek 24 marca. Potwierdzono kolejnych kilkanaście zakażeń koronawirusem\nJak w związku z rozprzestrzenianiem się koronawirusa wygląda sytuacja w kraju we wtorek (24 marca) rano?\nPięć nowych przypadków zarażenia koronawirusem w Wielkopolsce [23 marca 2020]\nDo 43 wzrosła liczna zarażonych koronawirusem w Wielkopolsce. Wśród nich nadal nie ma mieszkańców powiatu gnieźnieńskiego a także sąsiedzkiego powiatu wrzesinskiego.\n22 marca 2020, 18:57\n98 nowych przypadków koronawirusa w Polsce. Jest już 634 chorych [22.03.2020]\nMinisterstwo Zdrowia poinformowało o kolejnych 7 przypadkach zakażenia koronawirusem. Łącznie w kraju odnotowano ich już 634. Poinformowano dziś o śmierci dwóch osób, które chorowały na COVID-19.\n12 nowych przypadków zakażenia koronawirusem w Polsce. W sumie to 367 osób\n- Mamy 12 nowych przypadków zakażenia koronawirusem w kraju, potwierdzonych pozytywnym wynikiem testów laboratoryjnych - poinformowało Ministerstwo Zdrowia w piątek rano.\n20 marca 2020, 8:54\nKoronawirus w Wielkopolsce: Ministerstwo Zdrowia potwierdziło trzy nowe przypadki - w Poznaniu i w Kaliszu\nW poniedziałek, 16 marca, Ministerstwo Zdrowia potwierdziło trzy kolejne przypadki zakażenia koronawirusem w Wielkopolsce. Wśród zdiagnozowanych osób są kobieta i mężczyzna z powiatu poznańskiego oraz mężczyzna z Kalisza. Stan pacjentów jest dobry.\nKoronawirus w Polsce. Kontrole sanitarne na granicach Polski\nOd godz. 15 w poniedziałek, 9 marca, zostaną wprowadzone kontrole sanitarne na przejściach granicznych z Niemcami i Czechami. Od 10 marca na wschodnich granicach Polski.\n9 marca 2020, 13:59\nkoronawisku w Polsce\nkoronawirus kontorle granicze\n7 marca 2020, 8:22\nPILNE Padł rekord zakażeń w województwie lubelskim! Sprawdź ile nowych przypadków zostało potwierdzonych i gdzie jest ich najwięcej!\nW ciągu minionej doby w województwie lubelskim odnotowano 658 przypadków nowych zakażeń koronawirusem. Najwięcej w Lublinie.


Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie - wody.gov.pl - Sprawozdanie z realizacji KPOŚK za 2017 r.\nSprawozdawczością za rok 2017 objęte są wszystkie aglomeracje ujęte w V AKPOŚK (AKPOŚK 2017). Aglomeracje powinny przedstawiać stan realizacji KPOŚK na dzień 31 grudnia 2017 r., uwzględniając obowiązującą uchwałę (rozporządzenie), nawet jeśli aglomeracje są w trakcie zmiany lub likwidacji. W przypadku aglomeracji uchylonych uchwałą sejmiku województwa należy podać informację dotyczącą daty i przyczyn ich usunięcia.\nAKPOŚK 2017 zatwierdzony przez Radę Ministrów 31 lipca 2017 r. oraz tabela sprawozdawcza wraz z instrukcją jej wypełnienia dostępne są na stronie internetowej KZGW pod adresami: http://www.kzgw.gov.pl/index.php/pl/materialy-informacyjne/programy/krajowy-program-oczyszczania-sciekow-komunalnych oraz http://www.wody.gov.pl/index.php/pl/materialy-informacyjne/programy/krajowy-program-oczyszczania-sciekow-komunalnych\nW przypadku pytań dotyczących sprawozdania proszę o kontakt z panem Grzegorzem Waligórą pod numerem telefonu: 22 37 51 303.\nUwaga: W związku z licznymi pytaniami dotyczącymi braku list rozwijalnych oraz formuł przeliczających i sprawdzających informujemy , że są one dostępne w wierszach 8-12


Wrocbal - Visionica - Zielone Anioły\nStart » Wiosna 2018 » WLB1 » Visionica - Zielone Anioły (1:3)\n18.06 godz. 20:40, Skwierzyńska, Sedzia: Kamil Struski\nSkład: Osowski, Uchański, Wardęga, Mikołajek, Wardęga, Mikołajek, Mikołajek, Fortuna, Misiewicz, Verbilo\nSkład: Ciepliński, Pełka, Śmiałkowski, Malec, Deńko, Mikusz, Ziemba, Dąbrowiak, Sauter\n8' Jan Mikołajek\n21' Paweł Misiewicz\n33' Oleksii Verbilo\n34' Tomasz Sauter\n36' Dawid Śmiałkowski\nZawodnik meczu: Jan Mikołajek (Janek był niezwykle aktywny przez całe spotkanie. W defensywie grał z ogromną ofiarnością, a w i linii ataku nie odpuszczał. To on otworzył wynik spotkania, a także zanotował asystę. Wyróżnienie dla Pawła Misiewicza. )\nZarówno Visionica, jak i Zielone Anioły mogą już spać spokojnie, bowiem utrzymanie mają zapewnione, a awans także im "nie grozi". Zespół Krzysztofa Pełki w najlepszym wypadku może zająć czwarte miejsce, ale musi ograć swojego najbliższego przeciwnika i liczyć na to, że Wolves nie wygra ostatniego spotkania z Żarem Tropików. Jaki jest najbardziej pozytywny scernariusz w przypadku "Green Angels"? Piąte miejsce, pod warunkiem pokonania Visionicy i porażek Żaru Tropików, a także Brata Alberta. Jest to realne? Może i tak, ale ich samych czeka niezwykle ciężkie zadanie. "Niebieskim" piłka przy nodze nie przeszkadza, a posiadają w swoich składzie, kilku wyróżniających się zawodników, takich jak; Adam Łapeta, Paweł Ciepliński czy Mateusz Dąbrowiak. Czy uda im się powstrzymać rzeczoną "trójkę" i wiosnę pożegnać kompletem punktów? Czy raczej Krzysiek Zieliński wraz z kolegami wygrają trzeci mecz z rzędu? A może podobnie jak jesienią zakończy się na podziale punktów? EDIT: Visionica zagra bez dwóch swoich liderów - Łapety i Zielińskiego.\n8' (0:1) - Po kilku minutach boiskowej nudy, gdzie kibice już pytali się o zwrot kosztów biletów, w końcu mamy coś godnego odnotowania, a mianowicie pierwszego gola! Paweł Misiewicz z lewej strony centruje piłkę w pole karne. Tam obrońcy urywa się Jan Mikołajek i strzałem z główki, pod poprzeczkę pakuje piłkę do siatki obok bezradnego Dawida Śmiałkowskiego!\n11' Misiewicz staje oko w oko ze Śmiałkowskim, podcina nad nim piłkę, ale ta przelatuje nieznacznie obok słupka.\n14' Paweł Ciepliński zabiera piłkę jednemu z rywali, wpada z nią w pole karne, ale jego strzał po ziemi, instynktownie broni Bohdan Fortuna.\n16' Cieplińskiego jeszcze jedno uderzenie i jeszcze jedna udana interwencja Fortuny, który tym razem nogami zatrzymuje strzał snajpera przeciwników.\n17' Ciepliński jest dzisiaj wieczorem niezwykle aktywny. Kolejny jego strzał i kolejny zatrzymany przez kipera Zielonych Aniołów.\n18' Ciepliński huknął z dystansu - obok bramki!\n21' (0:2) - "Green Angels" są dzisiaj praktycznie bezlitośni. Tym razem wykorzystują fatalny błąd obrońcy Visionicy, który traci piłkę na rzecz Oleksii'ego Verbilo. Zawodnik rodem z Ukrainy mając przed sobą bramkarza zagrywa do lepiej ustawionego w polu karnym Misiewicza, a ten z zimną krwią umieszcza futbolówkę w pustej bramce!\n22' Mocne uderzenie Mateusza Dąbrowiaka z prawej strony przelatuje tuż nad poprzeczką bramki strzeżonej przez Fortunę.\n26' Jan Mikołajek po centrze jednego z kolegów może skompletować dublet, ale z najbliższej odległości przenosu piłkę nad poprzeczką.\n30' Techniczny strzał Misiewicza sprzed pola karnego i świetnie do boku "balon" odbija Śmiałkowski!\n31' Tomasz Sauter z dystansu - Fortuna z trudem zbija piłkę przed siebie.\n33' (0:3) - Na wślizgu Jan Mikołajek zagrywa pod bramkę do zupełnie niepilnowanego Verbilo, który z bliska podwyższa prowadzenie swojej drużyny!\n34' (1:3) - Na odpowiedź Visionicy nie trzeba było czekać! Ciepliński w tempo zagrywa do Sautera, a ten precyzyjnym strzałem przy dalszym słupku pokonuje Fortunę!\n35' Misiewicz widząc wysuniętego na przedpolu Śmiałkowskiego stara się go przelobować, ale na jego nieszczęście bramkarz "niebieskich" udanie koryguje swoje ustawienie i na raty wyłapuje piłkę.\n36' Wyjście z bramki Śmiałkowskiego, który wślizgiem stara się zablokować jednego z rywali. Na jego nieszczęście dotyka piłkę ręką poza polem karnym i otrzymuje żółty kartonik od sędziego Kamila Struskiego!\n39' Bardzo dobra interwencja Fortuny po strzale Dąbrowiaka z prawego sektora boiska!\n40' Zielone Anioły mogą dobić swojego przeciwnika, ale po świetnym podaniu Jana Mikołajka, z najbliższej odległości futbolówkę nad poprzeczką przenosi Verbilo!\nBardzo wyrównany pojedynek w pierwszej lidze, w którym mogła zwyciężyć każda z ekip, ale po końcowym gwizdku sędziego Kamila Struskiego więcej powodów do radości mieli przedstawiciele Zielonych Aniołów. Ci wygrali 3:1 i w najlepszym wypadku zakończą sezon na piątym miejscu! Wyprzedzili tym samym Visionicę, która w przypadku najczarniejszego scenariusza może finiszować na ósmej lokacie. Dla obu ekip był to ostatni mecz w edycji wiosennej. Za wspólnie spędzone chwile dziękujemy i zachęcamy do udziału w kolejnych rozgrywkach organizowanych przez Wrocbal!\nJan Mikołajek (Zielone Anioły)


Jakie rośliny na trawnik typu łąkowego? - Poradnik ogrodniczy - E-ogródek\nJeśli nie chcemy mieć jednostajnie zielonego trawnika warto założyć trawnik typu łąkowego, który będzie kwitł od maja do września. Na tego typu „kwitnącą łąkę” nadają się świetnie rośliny polne takie jak polne kąkole, złocienie rumiany i maki oraz chabry. Rośliny te wymagają odkrytych i słonecznych stanowisk. Na wilgotnej glebie świetnie będą rosły jaskry, pierwiosnek, dzwonek okrągłolistny i cebulica syberyjska. Suche stanowiska preferują krwawniki, sasanka zwyczajna i driakiew. Jeśli łąka ma powstać w miejscu zacienionym dobrze jest wybrać pierwiosnki, szachownice lub dzikie storczyki. Aby trawnik kwitł wczesną wiosną należy posadzić pietruszkę zwyczajną, pierwiosnek lekarskiego, rzeżuchę łąkową oraz narcyzy trąbkowe lub gwiazdnice.\ntrawnik, trawniki, trawnik w ogrodzie, trawnik łąka, trawnik łąkowy, trawnik czy łąka, trawnik czy łąka kwietna\nJak pędzić rośliny cebulowe? Jak pielęgnować ogród zimowy?\nJak urządzić ogród na skarpie? Jakie rośliny nadają się do małych zbiorników wodnych?\nJak zapobiegać rozwojowi chwastów? Jak uprawiać i do czego stosować cząber?


Jan Paweł II w Nowym Targu | Witryna dokumentująca więź Nowego Targu z Ojcem Świętym Janem Pawłem II\nWitryna dokumentująca więź Nowego Targu z Ojcem Świętym Janem Pawłem II\nNasz Święty – tydzień pamięci o Janie Pawle II\nOpublikowane: 7 października 2016 przez admin\nMuzeum Podhalańskie im. Czesława Pajerskiego zaprasza w dniach 10 – 14 października (poniedziałek – piątek) na cykl pod hasłem „Nasz Święty – tydzień pamięci o Janie Pawle II”. W programie zwiedzanie wystawy „Święty Jan Paweł II – miasto Nowy Targ. Przeszłość i obecność” połączone z projekcją filmów „Liczę na Was” oraz „Dobry Święty” dla osób indywidualnych i grup szkolnych.\nOpublikowane: 20 maja 2014 przez admin\nNa nowotarskim Rynku do połowy czerwca można było podziwiać rzeźby obrazujące kolejne kroki na drodze do świętości Jana Pawła II. Via Sancta, bo taki tytuł nosi wystawa, została uroczyście otwarta 18 maja 2014 r. w obecności jej autora. Na wystawę, której autorem jest wybitny krakowski rzeźbiarz prof. ASP Czesław Dźwigaj, składały się rzeźby, znaczące kolejne etapy Świętej Drogi (Via Sancta), którą przebył Ojciec Święty Jan Paweł II przekraczając kolejne bramy: te realne, architektoniczne – od Katedry Wawelskiej w Krakowie, w cieniu której dojrzewało jego kapłaństwo, po bramę Bazyliki Świętego Piotra w Rzymie, i te symbolicznie – jak wykreślona przez sylwetę Matki Bożej z cudownego obrazu w sanktuarium w Częstochowie, z łukiem świętej aureoli Matki i Syna, po Bramę Niebios, kiedy przeszło mu pójść do Domu Ojca. Wystawa jest częścią obchodów 35. rocznicy wizyty Ojca Świętego Jana Pawła II Nowym Targu.\nOpublikowane: 14 marca 2014 przez admin\nTegoroczna kanonizacja bł. Jana Pawła II zbiega się z 35. rocznicą Jego wizyty i mszy św. na nowotarskim lotnisku. Jan Paweł II oprócz tego, że przed objęciem pontyfikatu był Metropolitą Krakowskim, a więc biskupem diecezji obejmującej swoim zasięgiem również Nowy Targ, został za życia Honorowym Obywatelem Miasta Nowego Targu i stosowny dokument potwierdzający decyzję Rady Miasta został mu wręczony podczas wizyty w Ludźmierzu.\nNie wszystkie elementy obchodów rocznicy są organizowane przez Urząd Miasta Nowego Targu, natomiast Burmistrz Marek Fryźlewicz podjął się zadania skoordynowania uroczystości przygotowywanych przez parafie i stowarzyszenia.\nArtykuły\tJan Paweł II, Kanonizacja, rocznica\nDEKLARACJA WSPÓŁDZIAŁANIA MIAST I GMIN PAPIESKICH\nOpublikowane: 4 kwietnia 2012 przez admin\nJan Paweł II wywarł wielki wpływ na dzieje współczesnego świata, tak w wymiarze powszechnym, jak i lokalnym oraz indywidualnym. W swoim nauczaniu wskazywał, jak żyć pełniej, bardziej po ludzku, jak w praktyce realizować przykazanie miłości. Podczas kanonizacji naszej Patronki – św. Kingi podkreślił, że dotyczy to także działalności publicznej, w tym życia społeczności lokalnych: Niech i tu nie braknie ducha służby, uczciwości, prawdy, troski o dobro wspólne nawet za cenę wielkodusznej rezygnacji ze swego (…). Niech i w tych dziedzinach nie zabraknie pragnienia świętości, którą zdobywa się przez kompetentne, służebne działanie w duchu miłości Boga i bliźniego.\nNiemal od początku pontyfikatu bardzo wielu ludzi, kierując się potrzebą serc, pragnęło wyrazić w różnorakich formach swoją wdzięczność Janowi Pawłowi II. Czyniły tak również liczne społeczności lokalne. Miasta, które odwiedził na swoich pielgrzymich szlakach (54), upamiętniały te odwiedziny w różnoraki sposób Blisko 300 miast i gmin nadało Ojcu Świętemu honorowe obywatelstwo. Ponad 400 szkół nosi Jego imię, podobnie\njak niezliczone ulice, place, instytucje. W Polsce stoi już blisko 150 pomników Jana Pawła II\nStała wystawa w Ratuszu: „Miasto Nowy Targ – Jan Paweł II; przeszłość i obecność”.


Trening z psem. Jak ćwiczyć z pupilem? – Hobbystyczne.pl\nJesteś tutaj: Home1 / Aktualności2 / Trening z psem. Jak ćwiczyć z pupilem?\nTrening z psem. Jak ćwiczyć z pupilem?\nDla właściciela czworonoga nie ma chyba nic przyjemniejszego niż spacer z psem. Wspólne chodzenie po parku, wyjazd nad jezioro z rodziną i pupilem to czysta radość, zarówno dla ludzi, jak i zwierząt. Podobnie rzecz się ma z treningiem. Tę czynność również można uprzyjemnić i sobie i dać możliwość wybiegania się zwierzakowi. Ważne jest jednak, by podczas treningu z psem zastosować się do kilku wskazówek. A zatem, jak trenować z pupilem?\nWybierz idealną dziedzinę sportu\nOczywistym jest, że pies nie będzie mógł towarzyszyć w każdej dziedzinie sportu. Nie każdy zwierzak lubi bowiem, np. kąpiel w jeziorze i nie będzie nam towarzyszył w pływaniu, gdy my akurat przygotowujemy się do triathlonu. Za to niemal każdy pupil kocha biegać. Dlatego idealnymi dziedzinami sportu jest jogging, nordic walking czy jazda na rowerze. Pies chętnie będzie towarzyszył nam i w marszu, aby mógł odpocząć i w szybszych podbiegach, gdzie będzie mógł zużyć nieco drzemiącej w nim energii.\nPies, podobnie jak człowiek, lubi być doceniany. Dlatego warto nagradzać pupila za to, że tak wspaniale sprawdza się jako nasz towarzysz w trakcie treningu. Co więcej, w czasie wieczornego biegania dzięki takiemu obrońcy, możemy czuć się zdecydowanie bardziej bezpieczni. Warto, by pies otrzymywał nie tylko pochwałę i przytulenie, którego zawsze potrzebuje, ale także jakiś drobny przysmak, który doda mu jeszcze energii w trakcie treningu. Wówczas trening będzie kojarzył mu się z jeszcze większą frajdą.\nJeżeli pies będzie czynnym uczestnikiem naszych treningów, to podobnie jak człowiek, potrzebuje odpowiednio zbilansowanej diety. Tylko wtedy będzie miał siłę i energię do wspólnego biegania. Warto postawić na dobre karmy, które zapewnią mu dostęp do wszystkich ważnych składników odżywczych. Idealnie zbilansowane, zdrowe posiłki oferuje 4dogs.waw.pl. Stworzone pod okiem specjalistów z dziedziny weterynarii karmy wyróżniają się nie tylko wybornym smakiem, ale także odpowiednio dobranymi składnikami i formułami, zapewniającymi zdrowie i siłę zwierzakom.\nJeżeli chcemy, by pies wiernie towarzyszył nam w trakcie treningu, to zadbajmy o niego, jak o siebie samego!\nJak się zdrowo odżywiać, aby czuć się dobrze?


FAQ | HELPA\nOd kiedy można podawać kaszki HELPA?\nCzy trzeba gotować kaszkę?\nMoje dziecko ma 5 miesięcy, czy mogę podać mu kaszki HELPA?\nJak przygotować kaszkę HELPA na mleku modyfikowanym?\nCzy mają Państwo w ofercie kaszki bezglutenowe?


Aleksandr Sieriebrow – Wikipedja, wolna encyklopedia\nData i miejsce urodzenia 15 lutego 1944\nŁączny czas misji kosmicznyh 372 dni 22 godziny 53 minuty i 50 sekund\nWyuczony zawud fizyk\nW 1958 ukończył 7 klas szkoły w Kirowie, a w 1961 (ze srebrnym medalem) szkołę średnią w Moskwie. W 1967 ukończył Moskiewski Instytut Fizyczno-Tehniczny (MIPT). Po ukończeniu instytutu pżez 9 lat prowadził działalność naukową na jednym z jego wydziałuw. W 1970 ukończył aspiranturę w MIPT w specjalności „fizyka cieczy, gazuw i plazmy”, a w 1974 ukończył studia na Uniwersytecie marksizmu-leninizmu KPZR miasta Mytiszczi.\nOd 1976 pracował w Stoważyszeniu Badań i Produkcji „Energia”, wziął udział w rozwoju i testowaniu statkuw kosmicznyh.\n1 grudnia 1978 wstąpił do oddziału kosmonautuw (cywilni specjaliści grupa 6.). Odbył pełne szkolenie ogulne kosmiczne i pżygotowania do lotu na statku kosmicznym, takim jak Sojuz-T i stacja orbitalna Salut.\nPierwszy lot w kosmos rozpoczął 19 sierpnia 1982, wraz z Leonidem Popowem i Swietłaną Sawicką, jako inżynier lotu statku kosmicznego Sojuz T-7. Pracował na pokładzie stacji orbitalnej Salut 7 wraz z Anatolijem Bieriezowojem i Walentinem Lebiediewem. Wrucił na Ziemię 27 sierpnia na pokładzie Sojuza T-5.\nDrugi lot kosmiczny wykonał od 20 do 22 kwietnia 1983, wraz z Władimirem Titowem i Giennadijem Striekałowem, jako kosmonauta badacz na Sojuzie T-8. Ze względu na nieprawidłowe działania systemu podejścia statku, nie dokonano dokowania do stacji Salut 7 i lot został pżedwcześnie zakończony.\nW lutym 1987, w czerwcu i listopadzie 1988 był dublerem członkuw załug podczas lotuw statku kosmicznego Sojuz TM-2, Sojuz TM-5 i Sojuz TM-7.\nTżeci lot kosmiczny odbył w dniah od 6 wżeśnia 1989 do 19 lutego 1990 roku wraz z Aleksandrem Wiktorienką jako inżynier pokładowy Sojuza TM-8. W ciągu 166 dni pracował na pokładzie stacji orbitalnej Mir.\nCzwarty lot kosmiczny rozpoczął 1 lipca 1993, wraz z Wasilijem Cyblijewem i francuskim astronautą Jeanem-Pierre’em Haigneré jako inżynier lotu statku kosmicznego Sojuz TM-17. Pracował na pokładzie stacji orbitalnej Mir. Wrucił na Ziemię wraz z Wasilijem Cyblijewem 14 stycznia 1994 roku na pokładzie statku kosmicznego Sojuz TM-17.\nPodczas swojej kariery kosmonauty odbył dziesięć spaceruw kosmicznyh. Łącznie spędził 31 godzin 50 minut i 30 sekund w otwartej pżestżeni kosmicznej.\n10 maja 1995 opuścił korpus kosmonautuw i pżeszedł na emeryturę.\nOrder Pżyjaźni Naroduw (1994)\nŻonaty, miał jedno dziecko. Od strony matki był polskiego pohodzenia, muwił płynnie po polsku.\nLoty kosmiczne, w kturyh uczestniczył Aleksandr Sieriebrow\n20 kwietnia 1983 [Sojuz T-8 22 kwietnia 1983 Sojuz T-8 inżynier pokładowy 2 dni 17 minut i 48 sekund\n5 wżeśnia 1989 Sojuz TM-8 19 lutego 1990 Sojuz TM-8 inżynier pokładowy Sojuza i stacji Mir 166 dni 6 godzin 58 minut i 16 sekund\nlista najdłuższyh łącznyh pobytuw w kosmosie\nAbsolwenci Moskiewskiego Instytutu Fizyczno-Tehnicznego


Wypadek na DK 10. Jedna osoba nie żyje | Poza Toruń\nWypadek na DK 10. Jedna osoba nie żyje\n112 Box1 Czernikowo Powiat toruński\n16 grudnia 2019 16 grudnia 2019 Łukasz Buczkowski1 komentarz do Wypadek na DK 10. Jedna osoba nie żyje\nW nocy z soboty na niedzielę w miejscowości Steklin doszło do wypadku. W jego wyniku jedna osoba poniosła śmierć. Jest to już drugi śmiertelny wypadek w tym miejscu w ciągu ostatnich dwóch tygodni.\n– Kierujący audi 21-latek jadąc od strony Torunia w kierunku Lipna zjechał na przeciwny pas ruchu. Tam uderzył w niego jadący z naprzeciwka peugeot. Kierujący audi poniósł w tym zdarzeniu śmierć. Kierujący peugeoutem trafił do szpitala. Policjanci ustalają pod nadzorem prokuratury wszystkie przyczyny, okoliczności i przebieg tego zdarzenia – mówi mł. asp. Wojciech Chrostowski z KMP w Toruniu.\nNa miejscu pracowały 3 zastępy straży pożarnej. Droga jest już przejezdna. To nie pierwsze takie zdarzenie w tym miejscu. Dwa tygodnie temu na DK 10 w Steklinie miał miejsce wypadek, w wyniku którego śmierć poniosły dwie osoby.\nWypadek drogowy w Steklinie. Dwie osoby nie żyją [ZDJĘCIA]\nTagged steklin wypadek\nW szkołach w Stolnie i Robakowie pojawią się panele słoneczne\nTragiczny wypadek w regionie. Nie żyje 70-latek\n18 kwietnia 2019 18 kwietnia 2019 Michał Ciechowski\nZespół Vox gwiazdą lubickiego Gminnego Święta Kobiet\n27 lutego 2019 27 lutego 2019 Michał Ciechowski\n19 września 2021 19 września 2021 Poza Toruń\n1 thought on “Wypadek na DK 10. Jedna osoba nie żyje”\nPolecam osobie poszkodowanej, która w wyniku wypadku doznała obrażeń ciała, skontaktować się z kancelarią odszkodowawczą automobile expert, w celu dochodzenia swoich praw z polisy OC sprawcy. Dla zainteresowanych podaję numer telefonu 533-200-004.


John Steinbeck, Na wschód od Edenu — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 4\nNa ranczo zaczęli dorastać mali Hamiltonowie, a co rok przybywał nowy. Jerzy był wysokim, przystojnym, pełnym łagodności i słodyczy chłopakiem, który od małego odznaczał się pewną ogładą. Już jako dziecko był grzeczny i, jak to się mówi, „łatwy”. Po ojcu odziedziczył schludność odzienia, ciała i włosów i nigdy nie wydawał się nieporządnie ubrany, nawet jeżeli tak było. Chłopiec bezgrzeszny, wyrósł na bezgrzesznego mężczyznę. Nigdy nie przypisano mu występku popełnionego z rozmysłem, a występki wynikające z zaniedbania były ledwie wykroczeniami. Kiedy osiągnął wiek średni, mniej więcej w czasie, gdy takie rzeczy stały się znane, wykryto, że ma złośliwą anemię. Możliwe, że jego cnotliwość żywiła się brakiem energii.\nNastępny był Will, przysadzisty i flegmatyczny. Miał mało wyobraźni, ale za to ogromną energię. Od dzieciństwa potrafił ciężko pracować, jeżeli ktoś mu powiedział, co ma robić, a kiedy mu już raz powiedziano, bywał niezmordowany. Był także konserwatystą, nie tylko w polityce, ale we wszystkim. Wszelkie nowinki uważał za rewolucyjne i unikał ich z podejrzliwością i niesmakiem. Lubił żyć tak, żeby nikt nie mógł mu nic zarzucić, aby zaś to osiągnąć, musiał żyć możliwie najpodobniej do innych ludzi.\nMożliwe, że ojciec Willa miał coś wspólnego z jego niechęcią do wszelkich zmian czy urozmaiceń. Kiedy Will zaczął dorastać, ojciec przebywał w dolinie Salinas od zbyt niedawna, aby go tam uznawano za „starego kumpla”. Był w istocie obcokrajowcem i Irlandczykiem. W owym czasie Irlandczyków bardzo nie lubiano w Ameryce. Odnoszono się do nich z pogardą, zwłaszcza na Wschodnim Wybrzeżu, ale coś z tego musiało przesiąknąć i na Zachód. A Samuel miał nie tylko skłonność do urozmaiceń, ale był człowiekiem nowych pomysłów oraz innowacji. W małych, odciętych od świata społecznościach zawsze traktują takiego podejrzliwie, dopóki nie dowiedzie, że nie jest niebezpieczny dla innych. Człowiek tak błyskotliwy jak Samuel mógł i może sprawiać kłopoty. Na przykład okazać się zbyt pociągający dla żon mężczyzn, którzy wiedzą, że sami są nieciekawi. Poza tym było jeszcze jego wykształcenie i oczytanie, książki, które kupował i wypożyczał, wiedza o rzeczach nieprzeznaczonych ani do jedzenia, ani do noszenia, ani do mieszkania, zainteresowanie poezją i szacunek dla dobrego pisarstwa. Gdyby Samuel był bogaty, tak jak Thorne'owie czy Delmarowie, którzy posiadali wielkie domy i rozległe grunty, miałby na pewno dużą bibliotekę.\nDelmarowie mieli bibliotekę, a w niej nic tylko książki – i całą wykładaną dębiną. Samuel, wypożyczając je, przeczytał więcej książek Delmarów niż oni sami. W owych czasach bogaty człowiek z wykształceniem był do przyjęcia. Mógł posyłać synów do college'u bez narażania się na czyjeś uwagi, mógł nosić kamizelkę, białą koszulę i krawat w dni powszednie, mógł chodzić w rękawiczkach i utrzymywać paznokcie w czystości. A jako że życie i praktyki ludzi bogatych były otoczone tajemnicą, więc któż wiedział, czego tacy mogli używać czy nie używać? Natomiast człowiek ubogi – po co mu poezja, malarstwo czy muzyka nie nadająca się do śpiewu lub tańca? Takie rzeczy nie pomagały mu przy zbieraniu plonów lub dbaniu o to, by dzieci miały co włożyć na grzbiet. A jeśli mimo to trwał przy swoim, bardzo możliwe, że miał jakieś powody, które nie ostałyby się w świetle dokładniejszych badań.\nSamuel sporządzał rysunki rzeczy, które zamierzał wykonać z żelaza czy drewna. To było słuszne i zrozumiałe, nawet godne pozazdroszczenia. Ale na marginesach tych planów rysował inne rzeczy: czasami drzewa, to znowu twarze albo zwierzęta bądź robaki, czasem po prostu różne figury, których ani rusz nie można było rozpoznać. Na ich widok ludzie śmiali się niepewnie, z zakłopotaniem. Poza tym nigdy nie wiedziało się z góry, co Samuel pomyśli, powie czy zrobi – można było spodziewać się wszystkiego.\nPrzez pierwsze kilka lat po przybyciu Samuela do doliny Salinas otaczała go nieuchwytna nieufność. I kto wie, czy Will, jako mały chłopiec, nie słyszał pewnych rozmów w składzie w San Lucas. Mali chłopcy nie chcą, by ich ojcowie różnili się od innych ludzi. Will mógł właśnie wtedy nabrać konserwatywnych poglądów. Później, kiedy przybywały i dorastały następne dzieci, Samuel należał już do doliny, która była z niego dumna, tak jak dumny jest człowiek posiadający pawia. Już go się nie obawiali, bo nie uwodził im żon ani ich nie wywabiał ze słodkiej przeciętności. Dolina Salinas przywiązała się do Samuela, lecz w tym czasie Will był już całkowicie uformowany.\nNiektóre jednostki, bynajmniej nie zawsze na to zasługując, są prawdziwymi ulubieńcami bogów. Wszystko im pcha się w ręce bez żadnych wysiłków czy planów z ich strony. Do takich należał Will Hamilton. A dary, jakie otrzymywał, były tymi właśnie, które potrafił ocenić. Już jako dorastający chłopiec miał szczęście. O ile jego ojciec nie potrafił robić pieniędzy, to Will musiał je robić, czy chciał, czy nie chciał. Kiedy hodował drób, a jego kury zaczęły się nieść, podniosła się cena jajek. Gdy był młodym człowiekiem, dwaj jego przyjaciele, prowadzący niewielki sklep, doszli do skraju sromotnego bankructwa, wobec czego poprosili Willa, żeby im pożyczył trochę pieniędzy na zapłacenie kwartalnych rachunków, i zaofiarowali mu na pociechę jedną trzecią udziałów. Nie okazał się sknerą. Dał im, o co prosili. Sklep stanął na nogi w ciągu roku, rozwinął się po dwóch latach, po trzech zaczął otwierać filie, obecnie zaś spadkobiercy tej firmy, tworząc ogromną sieć handlową, opanowali znaczną część tamtych obszarów.\nWill przejął także za długi warsztat naprawy rowerów. Potem kilku bogatych ludzi z doliny kupiło samochody i jego mechanik zaczął przy nich pracować. Willowi dodał bodźca pewien zdeterminowany poeta, którego marzenia wyrażały się w mosiądzu, żeliwie i gumie. Nazwisko tego człowieka brzmiało Henry Ford, a jego projekty były wręcz śmieszne, jeżeli nie karygodne. Will niechętnie uznał południową połowę doliny za jego wyłączny teren i w ciągu piętnastu lat dolina została zarzucona fordami, a Will stał się bogatym człowiekiem prowadzącym własnego marmona.\nTom, trzeci syn, był najbardziej podobny do ojca. Urodził się w pasji, a żył w błyskawicach. Tom rzucił się w życie, na łeb na szyję. Był gigantem radości i entuzjazmu. Nie odkrywał świata i ludzi; sam ich tworzył. Kiedy czytał książki ojca, zdawało mu się, że jest pierwszym, który je otwiera. Żył w świecie tak lśniącym świeżością i tak niezbadanym jak Eden dnia szóstego. Umysł jego hasał niby źrebak po radosnym pastwisku, a kiedy później świat zaczął wznosić dokoła bariery, on rzucił się na druty, gdy zaś otoczyła go zewsząd ostateczna palisada, przebił się przez nią na wylot. I podobnie jak był zdolny do gigantycznej radości, potrafił też ulegać najgłębszemu smutkowi, tak że gdy zdechł mu pies, świat cały się zawalił.\nTom był pomysłowy jak jego ojciec, ale śmielszy. Próbował różnych rzeczy, na które ojciec by się nie ważył. Prócz tego dawały mu ostrogę potężne żądze, których Samuel nie znał. Możliwe, że to właśnie ów natarczywy popęd płciowy zmusił go do pozostania kawalerem. Urodził się w wysoce moralnej rodzinie. Kto wie, czy jego marzenia i tęsknoty, a także – skoro już o tym mowa – i ujścia, jakie im dawał, nie budziły w nim poczucia, że jest niegodny, nie wypędzały czasem jęczącego w góry. Tom był zabawną mieszaniną dzikości i łagodności. Pracował nieludzko, byleby tylko przez wysiłek pozbyć się dręczących pożądań.\nIrlandczycy odznaczają się jakąś rozpaczliwą wesołością, ale krąży też pośród nich surowy i posępny duch, który im siada na ramionach i zagląda w myśli. Niech tylko zaśmieją się zbyt głośno, a już wtyka im długi palec w krtań. Potępiają sami siebie, zanim ich ktokolwiek oskarży, i to sprawia, że stale są w defensywie.\nKiedy Tom liczył sobie lat dziewięć, zamartwiał się, gdyż jego śliczna siostrzyczka Mollie miała wadę wymowy. Pewnego razu kazał jej szeroko otworzyć usta i wypatrzył, że przyczyną zła jest błona pod językiem. „Ja to załatwię” – powiedział. Zaprowadził siostrę do pewnej kryjówki daleko od domu, wyostrzył scyzoryk na kamieniu i przeciął to przykre kiełzno mowy. A potem odbiegł na stronę i zwymiotował.\nDom Hamiltonów rozrastał się w miarę rozrostu rodziny. Zaprojektowano go tak, żeby nigdy nie był wykończony, toteż można było dodawać przybudówki wedle potrzeby. Pierwotna izba z kuchnią wkrótce zniknęła w wikłaninie przybudówek.\nTymczasem Samuel bynajmniej się nie bogacił. Wyrobił się w nim przykry nawyk patentowania wynalazków – dolegliwość, na którą cierpi bardzo wielu. Wymyślił pewną część młockarni, lepszą, tańszą i sprawniejszą niż wszystkie dotychczas znane. Urząd patentowy zjadł jego skromny całoroczny zarobek. Samuel przesłał modele fabrykantowi, który czym prędzej odrzucił plany, natomiast posłużył się metodą. Nastąpiło kilka lat chudych na skutek wodzenia się po sądach, a ciągłe wydatki ustały dopiero wówczas, gdy Samuel przegrał sprawę. Było to dla niego pierwsze bolesne zetknięcie się z regułą, że bez pieniędzy nie można zwalczać pieniędzy. Jednakże dostał już gorączki patentowania i rok po roku pieniądze zarobione na młóceniu czy kowalstwie odpływały na patenty. Dzieci Hamiltonów chodziły boso, w połatanych drelichach, a jedzenia niekiedy brakowało – wszystko dlatego, że trzeba było płacić za wiotkie kalki kreślarskie z rysunkami spojeń, przekrojów płaskich i rzutów pionowych.\nSą ludzie, którzy myślą na wielką skalę, i tacy, co myślą na małą. Samuel i jego synowie Tom i Joe myśleli na wielką skalę, natomiast Jerzy i Will – na małą. Joe był to czwarty syn – coś w rodzaju marzyciela, chłopiec bardzo kochany i otaczany opieką przez całą rodzinę. Wcześnie odkrył, że uśmiechnięta bezradność jest dla niego najlepszą obroną przed pracą. Wszyscy jego bracia pracowali twardo i pilnie. Natomiast łatwiej było wykonać robotę za Joego, niż go do niej przymusić. Ojciec i matka uważali go za poetę, ponieważ nie nadawał się do niczego innego. I wmówili mu to tak skutecznie, że pisywał gładkie wierszyki, aby udowodnić, iż mają rację. Joe był fizycznie leniwy, a prawdopodobnie także leniwy umysłowo. Prześnił na jawie całe swoje życie, a matka kochała go bardziej niż innych swoich synów, gdyż uważała, że jest niezaradny. W gruncie rzeczy był najmniej niezaradny ze wszystkich, bo przy minimum wysiłku pieszczoszek rodziny osiągał to, o co mu chodziło.\nZa czasów feudalnych niezdatność do miecza i włóczni predestynowała młodzieńca do stanu duchownego; w rodzinie Hamiltonów niezdatność Joego do należytego pracowania na farmie i w kuźni predestynowała go do wyższej edukacji. Nie był chorowity ani słaby, ale nie miał tężyzny; kiepsko jeździł wierzchem i nie cierpiał koni. Cała rodzina śmiała się czule, kiedy wspominano, jak to Joe usiłował nauczyć się orać; jego pierwsza, kręta bruzda wiła się niczym strumyk na równinie, a druga zetknęła się z pierwszą raz tylko, aby ją przeciąć i odwędrować.\nStopniowo Joe wykręcił się od wszystkich gospodarskich obowiązków. Matka tłumaczyła, że buja myślami w obłokach, tak jakby to była jakaś szczególna zaleta.\nKiedy się okazało, że Joemu nic nie wychodzi, doprowadzony do depresji ojciec zapędził go do pasania sześćdziesięciu owiec. Wybrał mu pracę najłatwiejszą ze wszystkich i już klasycznie nie wymagającą żadnych umiejętności. Joe miał tylko jedno do roboty: być przy owcach. I Joe je pogubił – zgubił sześćdziesiąt owiec i nie mógł ich odnaleźć w cieniu wyschłego parowu, gdzie się stłoczyły. Według rodzinnych opowieści Samuel wezwał wtedy całą rodzinę, dziewczęta i chłopców, i kazał im przyrzec, że po jego śmierci zaopiekują się Joem, gdyż inaczej ten z całą pewnością zginie z głodu.\nNa przemian z chłopcami urodziło się Hamiltonom pięć dziewczynek: Una, najstarsza, myśląca, chętna do nauki, ciemnowłosa dziewczyna, następnie Lizzie – zdaje się, że to jednak Lizzie była najstarsza, bo dali jej imię po matce; zresztą niewiele wiem o Lizzie. Wcześnie zaczęła wstydzić się rodziny. Młodo wyszła za mąż, wyjechała, i odtąd widywano ją tylko na pogrzebach. Miała niebywałą w rodzinie Hamiltonów skłonność do nienawiści i zacietrzewienia. Urodziła syna, a kiedy dorósł i poślubił dziewczynę, która nie podobała się Lizzie, matka nie odzywała się do niego przez parę lat.\nPotem była Dessie, zawsze roześmiana, tak że każdy, kto z nią obcował, cieszył się z tego, bo milej spędzało się czas z Dessie niż z kimkolwiek innym.\nNastępna to Oliwia, moja matka. Po niej, ostatnia, Mollie, mała piękność o ślicznych blond włosach i fiołkowych oczach.\nTak przedstawiali się Hamiltonowie i było nieomal cudem, że Liza, ta chuda, drobna kurka, mogła rok w rok wydawać ich na świat, piec im chleb, szyć ubrania, a także uzbrajać w dobre maniery i żelazne zasady moralne.\nZdumiewająca rzecz, jak Liza kształtowała swoje dzieci. Nie miała najmniejszego doświadczenia życiowego, była nieoczytana i wyjąwszy jedyną, długą podróż z Irlandii, nieotrzaskana w świecie. Nie miała żadnych przeżyć z mężczyznami poza własnym mężem, co zresztą uważała za nużący, a czasem przykry obowiązek. Sporą część życia zajęły jej ciąże i wychowanie potomstwa. Jedyną jej pożywką intelektualną była Biblia, poza tym, co mówił Samuel i dzieci, których jednakże nie słuchała. W tej jednej księdze zawarła się dla niej cała historia, poezja, wiedza o ludziach i rzeczach, etyka, moralność i zbawienie. Nigdy nie studiowała ani nie analizowała Biblii; po prostu ją czytała. Liczne miejsca, w których ta najwyraźniej przeczy sama sobie, bynajmniej nie dezorientowały Lizy. I wreszcie doszła do tego, iż poznała Biblię tak dobrze, że dalej czytała ją, już nie słuchając.\nCieszyła się powszechnym szacunkiem, bo była zacną kobietą i wychowała zacne potomstwo. Każdemu mogła spojrzeć w oczy. Szanował ją mąż, szanowały dzieci i wnuki. Miała w sobie jakąś niespożytą siłę, brak wszelkiej kompromisowości i prawość w obliczu każdego napotkanego zła, wskutek czego ludzie czuli przed nią należny respekt, ale bez serdeczności.\nZ żelazną determinacją nienawidziła napojów alkoholowych. Picie alkoholu pod wszelką postacią uważała za zbrodnię przeciw jakiemuś znieważonemu bóstwu. Nie tylko sama nie tykała trunków, ale sprzeciwiała się używaniu ich przez każdego. Wynikiem było naturalnie to, że jej mąż, Samuel, i wszystkie dzieci miały serdeczny, tęgi pociąg do wypitki. Raz, gdy Samuel był ciężko chory, zapytał:\n– Lizo, nie dałabyś mi szklaneczki whiskey, żeby mi ulżyło? Wysunęła hardo drobną, mocno zarysowaną brodę.\n– Chciałbyś stanąć przed tronem bożym, ziejąc gorzałką? Na pewno nie!\nSamuel przewrócił się na drugi bok i dalej chorował, nie zaznawszy ulgi.\nKiedy Liza zbliżała się do siedemdziesiątki, zaczęła jej szwankować przemiana materii i doktor zalecił, by brała jako lekarstwo łyżkę stołową portwajnu. Pierwszą łyżkę wmusiła w siebie, krzywiąc się mocno, ale nie okazało się to takie złe. I od tej chwili oddech jej nie był już nigdy całkowicie wolny od alkoholu. Zawsze brała wino łyżką stołową, zawsze uważała, że to lekarstwo, ale po pewnym czasie doszła do ćwiartki dziennie i stała się o wiele spokojniejsza i bardziej zadowolona z życia.\nWszystkie dzieci Samuela i Lizy wychowały się i dobrze zbliżyły do dojrzałości przed schyłkiem dziewiętnastego stulecia. Na ranczo położonym na wschód od King City dorastało stadko Hamiltonów. A były to już amerykańskie dzieci, młodzieńcy i panny. Samuel nigdy nie wrócił do Irlandii i stopniowo zapomniał o niej całkowicie. Był bardzo zajęty. Nie miał czasu na nostalgię. Świat stanowiła dolina Salinas. Podróż do Salinas, położonego o sześćdziesiąt mil na północ, u wejścia do doliny, stanowiła wydarzenie, które wystarczało na cały rok, a nieustanna praca na ranczo, opieka nad liczną rodziną, jej wyżywienie i odzianie zajmowały mu większość czasu – ale nie wszystek. Samuel odznaczał się niespożytą energią.\nJego córka Una okazała się pilną uczennicą, pełną wewnętrznego napięcia i powagi. Dumny był z jej bystrego, badawczego umysłu. Oliwia po szkole średniej w Salinas przygotowywała się do egzaminów przed komisją okręgową. Miała zostać nauczycielką, co uważano za podobny zaszczyt jak w Irlandii posiadanie księdza w rodzinie. Joego zamierzano posłać do college'u – poza tym nie nadawał się absolutnie do niczego. Will znajdował się na prostej drodze do nieoczekiwanej fortuny. Tom sparzył się na życiu i teraz lizał rany. Dessie uczyła się kroju, a Mollie, śliczna Mollie, gotowała się do wyjścia za mąż za jakiegoś zamożnego człowieka.\nSprawa dziedziczenia nie istniała. Aczkolwiek ranczo na wzgórzu było spore, było także przepastnie ubogie. Samuel wiercił studnię za studnią, lecz ani rusz nie mógł znaleźć wody na swoim gruncie. To by wszystko odmieniło. Woda uczyniłaby go bogatym. Pojedyncza nędzna rura, którą pompowano wodę z głębi ziemi w pobliżu domu, była jedynym jej źródłem; niekiedy woda opadała niebezpiecznie, a dwa razy wyschła zupełnie. Bydło musiało przychodzić do pojenia z dalekiego skraju rancza, a potem znowu wracać na pastwisko.\nWszystko razem wziąwszy, była to dobra rodzina, zasiedziała, stabilna i pomyślnie wrośnięta w dolinę Salinas, ani uboższa, ani bogatsza od innych. Rodzina dobrze zrównoważona, obejmująca tak konserwatystów, jak radykałów, marzycieli, jak i realistów. Samuel był zadowolony z owoców swoich lędźwi.\nKiedy Adam wstąpił do wojska, a Cyrus przeniósł się do Waszyngtonu, Karol pozostał sam na farmie. Przechwalał się, że weźmie sobie żonę, ale nie zabrał się do tego zwykłą metodą poznawania dziewcząt, zapraszania ich na tańce, wypróbowywania ich zalet czy wprost przeciwnie, i wreszcie osuwania się siłą bezwładu w małżeństwo. Prawda wyglądała tak, że Karol był chorobliwie nieśmiały w kontaktach z dziewczynami. I podobnie jak większość nieśmiałych mężczyzn, zaspokajał swoje naturalne popędy w anonimowości prostytucji. Nieśmiały mężczyzna znajduje poczucie bezpieczeństwa w obcowaniu z kurwą. Ponieważ bierze ona zapłatę, i to z góry, więc staje się towarem, i człowiek nieśmiały może pozwolić sobie wobec niej na absolutną swobodę, a nawet brutalność. Poza tym nie czuje lęku przed ewentualną odmową, który skręca trzewia bojaźliwym.\nSprawa była prosta i utrzymywana w rozsądnej tajemnicy. Właściciel zajazdu miał na najwyższym piętrze trzy pokoje dla przejezdnych gości, które wynajmował dziewczynom na okresy dwutygodniowe. Po dwóch tygodniach przychodził na ich miejsce nowy zespół dziewczyn. Właściciel, pan Hallam, nie brał w tym żadnego udziału. Mógł powiedzieć nieomal zgodnie z prawdą, że nic mu na ten temat nie wiadomo. Po prostu pobierał za trzy pokoje czynsz pięciokrotnie wyższy od normalnego. Dziewczyny werbował, dostawiał, przewoził, utrzymywał w dyscyplinie i okradał pewien rajfur nazwiskiem Edwards, który mieszkał w Bostonie. Jego pupilki powoli objeżdżały małe miasteczka, nigdzie nie zatrzymując się dłużej niż dwa tygodnie. Był to niezmiernie praktyczny system. Żadna nie przebywała w danej miejscowości dość długo, żeby wywołać komentarze obywateli czy szeryfa. Dużo przesiadywały w pokojach i unikały miejsc publicznych. Pod karą chłosty nie wolno im było pić, robić zamieszania czy zakochać się w kimkolwiek. Posiłki podawano im w pokojach, a klientów przesiewano starannie. Nie dopuszczano na górę, do dziewczyn, nikogo pijanego. Co pół roku każda dostawała miesiąc urlopu, żeby się mogła spić i wyszaleć. Jeżeli któraś okazała podczas służby nieposłuszeństwo, pan Edwards osobiście zdzierał z niej suknię, kneblował i batożył tak, że ledwie dychała. Jeżeli zrobiła to powtórnie, trafiała do aresztu, oskarżona o włóczęgostwo i publiczne uprawianie nierządu.\nDwutygodniowe turnusy miały jeszcze dodatkową zaletę. Niejedna dziewczyna, zarażona, w ten sposób niemal zawsze znikała, nim jej podarek wylągł się w kliencie. Nie było na kogo się wściekać. Pan Hallam nic o tym nie wiedział, a pan Edwards nigdy nie pokazywał się publicznie w oficjalnym charakterze. System objazdowy jemu też się opłacał.\nWszystkie dziewczyny były dosyć podobne do siebie – tęgie, zdrowe, leniwe i tępe. Klient prawie nie zauważał zmiany. Karol Trask zwykle odwiedzał zajazd przynajmniej co dwa tygodnie, wdrapywał się na najwyższe piętro, szybko załatwiał swoją sprawę i wracał do baru, aby tam lekko się spić.\nW domu Trasków nigdy nie panowała wesołość, ale odkąd pozostał w nim tylko Karol, rodzinne gniazdo przybrało posępny wygląd ruiny. Koronkowe firanki zszarzały, podłogi, choć zamiatane, były lepkie i wilgotnawe. Całą kuchnię – ściany, okna i sufit – pokrywał niby lakierem tłuszcz ze smażenia. Dawniej ustawiczne szorowanie przez obie żony, które tutaj mieszkały, i przeprowadzane dwa razy do roku gruntowne porządki nie dopuszczały brudu. Karol natomiast rzadko robił cokolwiek poza zamiataniem. Zrezygnował z pościeli i sypiał pod kocem. Po co sprzątać dom, jeżeli nie ma kto go oglądać? Tylko w wieczory gdy szedł do zajazdu, mył się i wkładał czyste ubranie.\nZrodził się w nim jakiś niepokój, który wypędzał go na dwór o świcie. Karol pracował ciężko na farmie, ponieważ był samotny. Wróciwszy z pola, opychał się smażonym jedzeniem, kładł do łóżka i zasypiał, syty i ociężały.\nJego smagła twarz wyrażała powagę i apatyczność, co jest właściwe człowiekowi, który prawie stale jest sam. Brata brakowało mu bardziej niż matki i ojca. Czasy poprzedzające odjazd Adama wspominał niejasno jako szczęśliwy okres i pragnął, by powróciły.\nPrzez te lata ani razu nie chorował, oczywiście poza chroniczną niestrawnością, która była i jest powszechna wśród mężczyzn, którzy mieszkają w pojedynkę, sami sobie gotują i jedzą w samotności. Brał na to mocny środek przeczyszczający, który nosił nazwę Eliksir Życia Ojca Jerzego.\nRaz jeden, w trzecim roku swojego osamotnienia, miał wypadek. Wykopywał głazy i zwoził je pod kamienny mur. Jeden spory głaz nie dawał się poruszyć. Karol podważał go długim żelaznym łomem, ale kamień obsuwał się wciąż i staczał z powrotem na swoje miejsce. Nagle Karol stracił panowanie nad sobą. Na twarzy pojawił mu się ów charakterystyczny uśmieszek; zaczął walczyć z kamieniem jakby z człowiekiem, w milczącej furii. Wbił łom głęboko pod niego i nacisnął całym swoim ciężarem. Łom wyśliznął mu się i górnym końcem trzasnął go w czoło. Przez długą chwilę Karol leżał nieprzytomny na polu, po czym przekręcił się na brzuch i powlókł, na wpół oślepiony, do domu. Na czole miał długą, poszarpaną pręgę, która biegła od włosów aż między brwi. Przez kilka tygodni bandaże na głowie przykrywały ropną infekcję, ale tym stanem się nie przejmował. W owych czasach uważano ropę za coś dobroczynnego, za dowód, że rana goi się należycie. Kiedy się wreszcie zgoiła, została po niej długa, pomarszczona blizna, a chociaż na ogół tkanka blizn bywa jaśniejsza od otaczającej ją skóry, u Karola przybrała kolor ciemnobrązowy. Możliwe, że łom wbił pod skórę rdzę żelaza i pozostawił coś w rodzaju tatuażu.\nRaną Karol się nie martwił, natomiast blizną tak. Wyglądała jak podłużny ślad palca na czole. Często przyglądał jej się w małym lusterku wiszącym obok pieca. Zaczesywał włosy na czoło, aby ją w miarę możności ukryć. Wstydził się szramy, nienawidził jej. Kręcił się niespokojnie, kiedy ktoś na nią patrzał, a wzbierała w nim furia, jeżeli go na ten temat pytano. W liście do brata dał wyraz swoim uczuciom w tej mierze.\nWygląda to tak - pisał – jakby mnie ktoś naznaczył niczym krowę. To draństwo robi się coraz ciemniejsze. Pewnie całkiem sczernieje, zanim wrócisz do domu. Jeszcze mi tylko potrzeba drugiej na poprzek, a wyglądałbym jak papista w środę popielcową. Nie mam pojęcia, dlaczego ona mi tak przeszkadza. Mam mnóstwo innych blizn. Po prostu wygląda jakbym był naznaczony. A kiedy pojadę do miasta, na przykład do zajazdu, ludzie wciąż jej się przyglądają. Słyszę, jak o niej mówią, kiedy im się zdaje, że nie mogę usłyszeć. Nie wiem, dlaczego ich tak cholernie ciekawi. Dochodzi do tego, że w ogóle nie mam ochoty jeździć do miasta.\nAdam został zwolniony z wojska w tysiąc osiemset osiemdziesiątym piątym roku i ruszył w drogę do domu. Zewnętrznie niewiele się zmienił. Nie trzymał się po wojskowemu. Kawaleria nie oddziaływała w ten sposób; niektóre pułki szczyciły się nawet niedbałą postawą.\nChodził jak we śnie. Niełatwo jest porzucić gruntownie unormowane życie, nawet jeżeli się go nienawidzi. Rano budził się w ułamek sekundy i leżał, czekając na pobudkę. Łydkom brakowało ucisku cholew, a gardło czuło się nagie bez ciasno zapiętego kołnierza. Przyjechał do Chicago, tam nie wiadomo dlaczego wynajął na tydzień umeblowany pokój, przemieszkał w nim dwa dni, pojechał do Buffalo, rozmyślił się i przeniósł do Niagary. Nie chciał wracać do domu i odkładał to, jak mógł najdłużej. Dom nie był miłym miejscem w jego myślach. Uczucia, jakich tam zaznał, już obumarły i z niechęcią przywracałby je do życia. Godzinami przypatrywał się wodospadom. Huk wody otumaniał go i hipnotyzował.\nPewnego wieczoru poczuł paraliżującą tęsknotę za bliskością kolegów z koszar i spod namiotów. Odruchowo zapragnął wmieszać się w tłum, byle jaki tłum, żeby w nim znaleźć ciepło. Pierwszym tłocznym miejscem publicznym, jakie mu się nawinęło, był mały, zadymiony i przepełniony barek. Odetchnął z rozkoszą, nieomal wtulił się w masę ludzką, tak jak kot wtula się w stosik drew na podpałkę. Zamówił whiskey, wypił, zrobiło mu się ciepło i dobrze. Nie patrzył ani nie słuchał. Po prostu wchłaniał w siebie kontakt z ludźmi.\nKiedy już było późno i goście zaczęli odpływać, czuł lęk przed chwilą powrotu do siebie. Niebawem pozostał sam na sam z barmanem, który wycierał i wycierał mahoniowy blat, usiłując wzrokiem i sposobem bycia nakłonić Adama do wyjścia.\n– Poproszę jeszcze jednego – powiedział Adam.\nBarman wyjął butelkę. Adam przyjrzał mu się po raz pierwszy. Miał na czole czerwone znamię.\n– Jestem przejazdem w tych stronach – zagadnął Adam.\n– U nas przy wodospadach najczęściej trafiają się tacy – odparł barman.\n– Byłem w wojsku. W kawalerii.\n– Aha – mruknął barman.\nAdam poczuł nagle, że musi zaimponować temu człowiekowi, że musi się jakoś dobrać do niego.\n– Biłem się z Indianami. Czasem nieźle bywało.\n– Mój brat też ma znak na czole.\n– Mam to od urodzenia. – Barman dotknął palcami znamienia. – Z każdym rokiem robi się większe. Pański brat też ma takie?\n– Nie, jego jest po skaleczeniu. Pisał mi o tym.\n– Zauważył pan, że to moje wygląda jak kot?\n– Przezywają mnie Kot. Całe życie to miałem. Powiadają, że matka musiała się zlęknąć kota, kiedy mnie nosiła.\n– Ja teraz jestem w drodze do domu. Dawno tam nie byłem. Napije się pan?\n– Dziękuję. Gdzie pan się zatrzymał?\n– W pensjonacie pani May.\n– Znam ją. Mówią, że leje w człowieka zupę, żeby nie mógł zjeść za dużo mięsa.\n– Ano, w każdym zawodzie są sposoby.\n– Chyba to prawda. W moim na pewno jest sporo.\n– Z pewnością. – Adam pokiwał głową.\n– Ale tego jednego, którego mi trzeba, to nie znam. A chciałbym znać.\n– Co, do cholery, zrobić, żeby pan poszedł do domu i dał mi zamknąć lokal.\nAdam zaczął się w niego wpatrywać, nic nie mówiąc.\n– To żart – dodał niepewnie barman.\n– Zdaje się, że rano wrócę do domu – stwierdził Adam. – To znaczy do mojego prawdziwego domu.\n– Wszystkiego dobrego – powiedział barman.\nAdam szedł przez pogrążone w ciemnościach miasto, przyspieszając kroku, jak gdyby jego samotność sunęła, węsząc, trop w trop za nim. Zmurszałe schody frontowe pensjonatu zaskrzypiały ostrzegawczo, gdy na nie wchodził. W półmroku sieni widział punkcik żółtego światła lampki naftowej, przykręconej tak, że migotała, dogasając.\nGospodyni stała w otwartych drzwiach swojego pokoju, a cień nosa padał jej aż na brodę. Zimne oczy prowadziły Adama na podobieństwo oczu malowanego en face portretu, a nos starał się wytropić whiskey, którą Adam miał w sobie.\n– Dobranoc – rzekł Adam.\nNa pierwszym zakręcie schodów obejrzał się. Stała z zadartą głową i teraz broda rzucała cień na szyję, a oczy nie miały źrenic.\nPokój pachniał wielokrotnie zwilżanym i osuszanym kurzem. Adam wyjął zapałkę i potarł ją o bok pudełka. Zapalił ogarek świecy tkwiący w lakierowanym lichtarzu i popatrzył na łóżko obwisłe jak hamak, przykryte brudną kołdrą uszytą z kawałków materiału, z której bokami wyłaziła wata.\nSchodki od ganku znów jęknęły i Adam domyślił się, że kobieta i teraz stanie w progu, gotowa obryzgać nowego przybysza swą niegościnnością.\nUsiadł na krześle, łokcie oparł na kolanach, a brodę na dłoniach. Jakiś lokator w głębi korytarza zaniósł się pośród cichej nocy cierpliwym, niekończącym się kaszlem.\nI oto Adam wiedział już, że nie może jechać do domu. Słyszał od starych żołnierzy, że robili to, co on zamierzał zrobić teraz.\n„Po prostu nie mogłem tego wytrzymać. Nie miałem gdzie iść. Nikogo nie znałem. Wałęsałem się i bardzo prędko obleciał mnie strach jak smarkacza; ani się obejrzałem, jak prosiłem wachmistrza, żeby mnie wziął z powrotem – zupełnie jakby mi robił łaskę”.\nWróciwszy do Chicago, Adam zaciągnął się znowu i poprosił o przydzielenie do jego dawnego pułku. Kiedy jechał pociągiem na Zachód, żołnierze ze szwadronu wydali mu się kochani i mili.\nCzekając w Kansas City na przesiadkę, usłyszał, że ktoś wywołuje jego nazwisko, po czym wetknięto mu w rękę papier – rozkaz zameldowania się w Waszyngtonie w kancelarii Sekretarza Wojny. W ciągu pięciu lat służby Adam nie tyle nauczył się, ile przyswoił sobie zasadę niedziwienia się nigdy rozkazom. Dla prostego żołnierza wielcy, dalecy bogowie z Waszyngtonu byli kupą wariatów i jeśli chciał pozostać przy zdrowych zmysłach, jak najmniej myślał o generałach.\nWe właściwym momencie podał swoje nazwisko urzędnikowi i zasiadł w poczekalni. Tam odnalazł go ojciec. Minęła chwila, zanim Adam poznał Cyrusa, a jeszcze więcej czasu, nim do niego przywykł. Cyrus stał się wielkim panem. Ubrany był po wielkopańsku – w czarny sajetowy surdut i spodnie, czarny kapelusz z szerokim rondem i narzutkę z aksamitnym kołnierzem, a w ręku trzymał hebanową laskę, którą nosił jak pałasz. I zachowywał się jak wielki pan. Przemawiał powoli, miękko, miarowo i bez podniecenia, gestykulował szeroko, a nowo wstawione zęby nadawały mu jakiś wilczy uśmiech, nie pozostający w żadnej proporcji do odczuwanych wzruszeń.


Błaszczak wie dlaczego politycy opozycji "łapią" koronawirusa - KODUJ24.PL\nBłaszczak wie dlaczego politycy opozycji „łapią” koronawirusa\n/as/ 11 listopada 2020 5\nMinister obrony narodowej Marusz Błaszczak w rozmowie z Polsat News wypowiedział się na temat protestów, które przeszły i przechodzą ulicami naszych miast po tym jak Trybunał Konstytucyjny wydał wyrok w sprawie aborcji.\nSzef MON nazwał wspomniane marsze „ewidentnym złamaniem przepisów”, które prowadzą, jego zdaniem do „zagrożenia dla życia i zdrowia”. Polityk PiS przypomniał w tym kontekście, „że legalne zgromadzenia nie mogą liczyć więcej niż 5 osób” – czytamy na rmf24.pl.\nBłaszczak: Niektórzy politycy opozycji teraz narzekają, że zostali zarażeni. Obawiają się o swoje zdrowie i życie. Tymczasem w mediach społecznościowych można ich zobaczyć na manifestacjach#300POLITYKALIVE https://t.co/vA2TYQ3OAG pic.twitter.com/C4qGzBExCs\n— 300Polityka (@300polityka) November 11, 2020\n„Niektórzy politycy opozycji teraz narzekają, że zostali zarażeni, obawiają się o swoje zdrowie i życie, tymczasem w mediach społecznościowych można ich zobaczyć na manifestacjach”– stwierdził Błaszczak. Następnie dał do zrozumienia, że według jego wiedzy to udział w marszach, polityków opozycji, był przyczyną ich zakażeń koronawirusem: „Takie są niestety złe konsekwencje tego, co działo się na ulicach polskich miast w ciągu ostatnich kilkunastu dni”.\nPolityk nie podał żadnych danych na poparcie swojej tezy. Pozwolimy sobie przypomnieć, że wśród zakażonych koronawirusem znaleźli się także przedstawiciele ugrupowań politycznych, których obecności na marszach z całą pewnością trudno się doszukiwać.\n11 listopada 2020 12:54\nKaczor i chłopak z wólki legionowskiej (błaszczak) też gromadzili się powyżej 5 osób i co z tego wynikło? Byli na kwarantannie. Zapomniał generał błaszczak o spędach smoleńskich czy wizycie majora kaczora na cmentarzu? Wiem im wolno i są ponad prawem. Sądzę i mam nadzieję że to się niedługo skończy i słoneczka długo nie będą oglądać.\n11 listopada 2020 12:58\nTak tak a ameryce nie dość że biją murzynów to ostatnio „kradną „wybory . Płaszczak powinien sobie kupić menażkę i walnąć się czaszkę\n11 listopada 2020 13:42\nZgodnie z pisowską logiką tego przygłupa policjanci powinni padać jak muchy, bo to ich, poza demonstrantami, jest najwięcej na ulicach. Jakoś nie przejmuje się ryzykiem zakażenia ich podczas bezpośrednich interwencji wśród demonstrantów.\n11 listopada 2020 17:35\nPrzecież to przekaz dnia z Nowogrodzkiej. Nic od siebie nie potrafi powiedzieć.\n12 listopada 2020 16:13\nA on to nie miał ? Jedynie do czego się nadaje to do degustacji kociego żarcia\nPrevious Post: TVP udaje, że nie ma afery z Dziwiszem w roli głównej\nNext Post: Ks. Gużyński chyba znowu podpadnie swoim hierarchom


Strona główna > Archiwum > 2017 > 03\nKoleje SNCF wprowadzają w 2017 r. bilet sieciowy na pociągi TGV dla osób w wieku 16–27 lat;\nFirma Militzer & Münch przeprowadziła dwa pociągi kontenerowe pomiędzy Chinami a Uzbekistanem;\nPlan inwestycyjny dla Europy: komisarz Bulc przedstawia wizję inwestycji transportowych;\nFirma Modertrans, Poznań pokazała swój pierwszy całkowicie niskopodłogowy tramwaj Gamma;\nWarszawa ogłasza przetarg na 213 tramwajów\nMobilność jest niezwykle ważna dla rozwoju gospodarczego oraz dla jakości życia obywateli, którzy mogą swobodnie podróżować zarówno w celach turystycznych i rekreacyjnych, jak i służbowych czy też szkoleniowych. W niniejszym artykule, będącym pierwszym z dwóch publikacji dotyczących konkurencji na rynku międzynarodowych przewozów pasażerskich, przedstawiono wyniki analizy ofert przewozów z Warszawy do stolic państw Europy Północnej i Zachodniej. Porównano przewozy realizowane indywidualnymi środkami transportu oraz transportem zbiorowym. Pod uwagę wzięto dostępność danego środka transportu, czas podróży oraz cenę. 12 stron\nKomunikacja kolejowa na polsko-niemieckim pograniczu\nObecnie pomiędzy Polską i Niemcami funkcjonuje kilka kolejowych przejść granicznych, czy raczej punktów stycznych sieci kolejowej obu krajów. W odróżnieniu od Czech i Słowacji, w Niemczech stosuje się inne napięcie w sieci trakcyjnej w porównaniu z Polską, zatem konieczne jest stosowanie elektrycznych lokomotyw dwusystemowych. Do niedawna pomiędzy PKP i DB tylko jedno przejście funkcjonowało jako zelektryfikowane, tj.: Rzepin– Frankfurt nad Odrą, jednak dynamicznie rozwijająca się wymiana handlowa pomiędzy oboma krajami powoduje, iż modernizacja dotychczasowych przejść granicznych w kierunku zwiększenia ich przepustowości często oznacza także elektryfikację. Obecnie poziom wymiany handlowej pomiędzy oboma krajami jest na tyle znaczny, iż Niemcy dla Polski są pierwszym partnerem handlowym, a Polska dla Niemiec – siódmym. Polska po uzyskaniu członkostwa w UE w 2004 r. uzyskała dostęp do funduszy pomocowych, co wykorzystano m.in. w programie szerokiej modernizacji kolei (remont infrastruktury i zakup nowoczesnego taboru). 12 stron\nZespoły Flirt serii EPM kolei białoruskich BC\nAutor: Siergiej Badionkin\nKoleje Białoruskie (BC) po pozyskanych zespołach Flirt – 4- i 5-członowych, przeznaczonych do obsługi ruchu aglomeracyjnego i lokalnego, zdecydowały się na zakup zespołów 7-wagonowych przeznaczonych do obsługi połączeń klasy IC. Pomimo wyższej ceny przejazdu, połączenia obsługiwane nowymi zespołami zyskały uznanie pasażerów. Nowością na sieci BC jest stopniowe zastępowanie połączeń nocnych obsługiwanych składami wagonowymi, połączeniami dziennymi, co jest możliwe po podniesieniu prędkości maksymalnej na wybranych liniach na sieci BC (do 140 km/h), co z kolei jest konsekwencją elektryfikacji poszczególnych linii kolejowych na sieci BC. Centralne położenie stolicy kraju – Mińska, położonego na skrzyżowaniu głównych linii kolejowych na Białorusi, ułatwia uruchamianie nowych połączeń dziennych. W niniejszym artykule scharakteryzowano zespoły Flirt serii EPM dla kolei białoruskich. 3 strony.\nNiezawodność pracy sieci trakcyjnej a nowe rozwiązania konstrukcyjne\nAutor: Marek Kałas\nArtykuł przedstawia podstawowe konstrukcyjne elementy trakcyjnej sieci kolejowej. Poszczególne elementy kojarzone są z charakterystycznymi uszkodzeniami sieci trakcyjnej. Sklasyfikowane zostały przyczyny uszkodzeń i ich następstwa. Prawie każde uszkodzenie sieci trakcyjnej powoduje przerwę w zasilaniu i spadek wskaźników niezawodności. Aby do takich zdarzeń nie dochodziło należy poszukiwać rozwiązań technicznych i organizacyjnych, które ograniczą liczbę występujących awarii do minimum (bo nie da się ich całkowicie wyeliminować), co wpłynie na wzrost niezawodności eksploatacyjnej. Celowe jest wykorzystywanie osiągnięć inżynierii materiałowej i wprowadzanie do eksploatacji nowych konstrukcji i materiałów. Ważne jest również stosowanie zautomatyzowanych systemów pomiarowych do diagnostyki sieci trakcyjnej. W artykule zaprezentowano kilka rozwiązań, które są wdrażane do eksploatacji obserwowanej. Wnioski z eksploatacji nowych rozwiązań mogą zostać wykorzystane do sformułowania wymagań wobec parametrów eksploatacyjnych sieci trakcyjnej, co przyczyni się do wzrostu jej niezawodności. 7 stron.