Archiwa: pani wiosna - Kosmetykomania blog o kosmetykach\nStrona główna » pani wiosna\nAnaliza kolorystyczna typu urody – Pani Wiosna\n11 kwietnia 2015 25 kwietnia 2015 kosmetykomania\nKażda z nas chce wyglądać ładnie i być najlepszą wersją siebie na co dzień. Dbamy o siebie, wybieramy odpowiednie ubrania i makijaż, ale czasem totalnie nie zwracamy uwagi na kolory, które odgrywają znaczącą rolę w naszym wyglądzie.\nOdcienie odpowiednio dopasowane do naszego typu urody potrafią zmienić nas całkowicie. Są w stanie odmłodzić o parę ładnych lat, dodać blasku cerze, odświeżyć wygląd, zamaskować mankamenty i sprawić, że koleżanki będą pytać nas, z jakiego SPA właśnie wróciłyśmy. Natomiast, gdy źle je dobierzemy, możemy się postarzyć, sprawić, że będziemy wyglądać na zmęczone, smutne i bez energii. Nieodpowiednie kolory mogą podkreślić także niedoskonałości i odkryć nasze słabe strony. Warto więc wiedzieć co nam pasuje, a czego powinnyśmy unikać, a przede wszystkim jakim typem urody jesteśmy!\nTen temat często traktowany jest po macoszemu, wiele kobiet uważa, że jest totalnie zbędny, a tak naprawdę odkrywa znaczącą rolę i przekłada się na dalsze, trafne wybory. Mamy więc nadzieję, że przyjrzycie się analizie kolorystycznej bliżej. Zapraszamy do dalszego czytania.\nStandardowa analiza kolorystyczna, wyróżnia cztery podstawowe typy urody – Wiosnę, Lato, Jesień i Zimę. Oczywiście, zdarza się czasem, że nie da się jednoznacznie tego określić, bo niektóre kobiety są mieszanką kilku pór roku i bywa, że Wiosna ma coś z Jesieni i na odwrót. Dlatego często dochodzi również do błędów w analizie i kobiety żyją w przekonaniu, że są klasyczną Zimą, a po spotkaniu ze specjalistą, przecierają oczy ze zdumienia, bo okazuje się, że bliżej im do Wiosny.\nCienie do oczu, Oczy, Rozświetlacze, Sleek Makeup, The Balm, theBalm\tanaliza kolorystyczna, cienie Sleek, kosmetyki dla pani wiosny, kosmetykomania, paleta barw dla wiosny, pani wiosna, Sleek Makeup, typ urody wiosna\tNapisz komentarz


MARTA WIERZBICKA: ODCHODZI Z "NA WSPÓLNEJ" - POWODEM ZA DUŻE PIERSI?! - SuperHit\nPolecane\tMARTA WIERZBICKA: ODCHODZI Z “NA WSPÓLNEJ” – POWODEM ZA DUŻE PIERSI?!\n-Co Pani myśli o pokoju na świecie? Wydaję mi się, że możemy to osiągnąć, mogę w tym pomóc, tylko najpierw muszę jechać zmniejszyć sobie piersi, bo mam za duże piersi. Piersi.\n-Jakie są Pani plany na przyszłość jeżeli chodzi o aktorstwo? Dostaje wiele propozycji od wielu reżyserów, jednak zanim jakąkolwiek rozważę, muszę pomniejszyć swoje piersi, bo są za duże. Tak, mam za duże piersi.\nTak wyobrażam sobie każdy wywiad z MARTĄ WIERZBICKĄ, aktorką najlepiej znaną z roli Oli z “Na Wspólnej”. W sumie, zabawnie byłoby przeczytać taki artykuł w powiedzmy… Newsweeku! Myślę, że Marta ma już wyćwiczone to zagranie na “mam za duże piersi”, i byłaby w stanie wpleść je wszędzie. Tak jak robi to do tej pory, jakby nie patrzeć.\nMimo wszystko, rola Oli w serialu “Na Wspólnej”, przyniosła jej spory rozgłos. Szczególnie ostatnio, kiedy postanowiła częściej pojawiać się na ściankach przed obiektywami paparazzich. W serialu spędziła w sumie 12 LAT SWOJEGO ŻYCIA. A to naprawdę sporo. Nawet biorąc pod uwagę długość stażu aktora w “Modzie na Sukces”, to 12 lat, jest niezłym wynikiem.\n“Wielu osobom może się wydawać, że granie w serialu to coś fajnego. Tymczasem mnie w szkole często spotykały nieprzyjemności ze strony rówieśników i nauczycieli(…) Praca w serialu to trochę jak etat: wstajesz rano, jedziesz na zdjęcia, wracasz do domu.” – czytamy w wywiadzie udzielonym dla magazynu Gala.\nA czy Ty, będziesz tęsknił za Martą Wierzbicką? Każdy z Nas, Panów, będzie mógł ją dalej podziwiać przy każdej możliwej okazji, więc to… niewielka strata. W przeciwieństwie do piersi, piersi to ma za duże.\nUdostępnij0000MARTA WIERZBICKA: ODCHODZI Z “NA WSPÓLNEJ” – POWODEM ZA DUŻE PIERSI?! was last modified: Czerwiec 7th, 2017 by Adam Kowalczyk\nMARKUS P : “U LALALA” ZOBACZCIE, CO...\nMagda Niewińska mamą!\nAREK KOPACZEWSKI: JAK ON ŚPIEWA! POSŁUCHAJ FRAGMENTU...\nJOANNA KRUPA: TO KONIEC JEJ MAŁŻEŃSTWA (ZDJĘCIA...\nJENNIFER ANNISTON: CZYŻBY PUSTKA PO SŁAWIE?\nREDOX I CASSINO: „ŚWIĘTA” – JEDNA Z...\nMAGDALENA PAL: CZY OKAŻE SIĘ ODKRYCIEM ROKU?...\nHUBERT „DZIKU” DZIKOŁOWSKI: CZY TYSIĄCE OSÓB ZAŚPIEWA...


Tedypotrendy.eu - Twoja wymarzona odzież z nadrukiem | Ubrania | Ogłoszenia Syców na Sycowiak.pl\nOgłoszenia Syców na Sycowiak.pl > Moda > Ubrania > Tedypotrendy.eu - Twoja wymarzona odzież z nadrukiem\nTedypotrendy.eu - Twoja wymarzona odzież z nadrukiem\nTarnów 33-100, ul. Braci Saków 5 03.03.2018\nWahasz się nad odzieżą z nadrukiem? Jeśli postawisz na naszą ofertę, nie będzie powodów do niezadowolenia. Proponowana przez nas odzież z nadrukiem to pewność satysfakcji. Przede wszystkim przez oferowaną odzież z nadrukiem należy rozumieć szeroką ofertę. Można powiedzieć, że jest to dowód na to, iż zależy nam na tym, aby odpowiadać na potrzeby różnych grup. Naturalnie zawsze zapewniamy stosowną jakość i co bardzo ważne, klient może postawić na własny nadruk.\nOdzież z nadrukiem w dalszym ciągu jest powodem pytań? Jeśli tak, prosimy o kontakt.\nWięcej: odzież z nadrukiem\nLetnia kwiatowa sukienka z lnu\nBogata oferta długich sukienek wieczorowych\nEfektowna długa suknia\nElektryk 24 Wroclaw Pogotowie Elektryczne Chloe Chloe - aby podkreślić kobiecość Opłacalność zakupu zamienników zapachów Tedypotrendy.eu - Twoja wymarzona odzież z nadrukiem Letnia kwiatowa sukienka z lnu


Parapet zewnętrzny Foroof 20 x 200 cm biały - Parapety stalowe - Castorama\nMarka: Foroof Kod: 930930\nKod: 930930 Porównaj Do porównania\nParapet zewnętrzny Foroof biały sprawnie odprowadza wodę z okolic ramy okiennej w niższe partie ściany, dzięki czemu budynek jest chroniony przed zaleganiem wilgoci. Wykonanie ze stalowej blachy sprawia, że produkt na długo zachowuje estetyczny wygląd i jest odporny na działanie szkodliwych czynników mechanicznych i atmosferycznych.\nNr referencyjny 20X200CM BIALY\nZabezpiecz swój budynek przed nadmierną wilgocią. Pomoże Ci w tym m.in. parapet zewnętrzny Foroof 20 x 200 cm biały. Dzięki niemu woda z dachu jest sprawnie odprowadzana w niższe partie ściany i nie gromadzi się w okolicach ramy okiennej. Dodatkowo element dodaje walorów estetycznych całemu budynkowi. Parapet zewnętrzny Foroof biały został wykonany z blachy stalowej o grubości 0,5 mm. Jest odporny na odkształcenia, zarysowania i korozję. Nie odkształca się i na długo zachowuje estetyczny wygląd. Przy prawidłowej konserwacji będzie Ci służyć nawet przez 30 lat. Sprawdź także inne warianty kolorystyczne produktów dostępnych w naszej ofercie i dobierz parapet do stolarki okiennej. Znajdziesz tu również przydatne zaślepki i inne akcesoria.


Buty trekkingowe - najlepsze buty na wyprawę - Podróże, geografia, ciekawoski naukowe na discoverworld.pl\nDiscoverworld 24 sierpnia 2021\nTurystyka piesza to coraz popularniejsza forma spędzania czasu na świeżym powietrzu. Plenerowe wycieczki to doskonała okazja na integrację z rodziną i znajomymi. Każdy turysta przed wyjściem na szlak powinien jednak zaopatrzyć się w podstawowy, niezbędny sprzęt. Najbardziej potrzebnym elementem wyposażenia każdego wędrowca są dobrze dobrane buty. Warto poświęcić trochę czasu na wybór najlepiej dopasowanego modelu oraz rozmiaru. O czym jeszcze warto pamiętać, kupując buty trekkingowe?\nNajważniejsze cechy dobrych butów treningowych\nWybór odpowiednich butów trekkingowych należy dobrze przemyśleć i przed zakupem wybranego modelu zastanowić się czy sprosta wszelkim oczekiwaniom użytkownika. Bardzo ważne jest dopasowanie idealnego rozmiaru. W bucie powinno zostać troszkę wolnego miejsca, jednak nie zbyt wiele. Jeżeli rozmiar będzie zbyt mały bądź zbyt duży – nogi będą narażone na odciski oraz otarcia, które sprawią, że żadna wycieczka nie będzie przyjemna. Niezwykle istotne jest to, żeby wybrane buty trekkingowe były wykonane z dobrej jakości materiałów. Poleca się zakup jedynie butów wodoodpornych. Nawet w miesiącach letnich podczas słonecznej pogody istnieje ryzyko natrafienia po drodze na kałuże i strumyki. To jaki model będzie odpowiedni w danej sytuacji, duży wpływ ma także pora roku i panujące warunki atmosferyczne. Na wakacyjny sezon zdecydowanie lepiej nadadzą się lekkie, lecz sztywne półbuty ze stabilną podeszwą. Z kolei na zimowe wędrówki warto przygotować nieco cięższe buty z podeszwą, do której można bez problemu przyczepić raki.\nButy trekkingowe – niskie czy wysokie?\nPodstawowe rozróżnienie modeli butów trekkingowych odbywa się na podstawie wysokości cholewki. Niskie buty trekkingowe zapewniają niezwykłą wygodę podczas marszu. Dzięki temu możliwe jest szybsze poruszanie się. Dedykowane są one przede wszystkim wędrówkom po dolinach i stosunkowo prostym terenie. Doskonale sprawdzają się także w niższych partiach gór. Obuwie z niską cholewką często wybierane jest także przez miłośników kolarstwa. W komplecie z wygodną torbą są doskonałym elementem odzieży rowerowej. Jeżeli planujesz pokonywanie długich tras turystycznych jednośladem, koniecznie sprawdź wszystko o plecakach rowerowych i wybierz odpowiedni dla Ciebie model. Z kolei buty trekkingowe za kostkę powinny wybrać osoby planujące wyprawy w wyższe partie gór. Również turyści niewprawieni w chodzeniu po nierównym, górskim terenie raczej powinni wybierać buty z wyższą cholewką. W zdecydowanie większym stopniu stabilizują one stopę i zapobiegają powstawaniu niechcianych kontuzji. Dzięki takiemu fasonowi kostka i ścięgna są dużo bezpieczniejsze. Takie buty są także niezastąpione w okresie zimowym. Warto jednak pamiętać o tym, że wysokość cholewki należy wybierać biorąc pod uwagę głównie wagę bagażu i poziom trudności wybranej trasy.\nJakie czynniki wpływają na wybór podeszwy?\nOgromne znaczenie podczas wyboru butów trekkingowych ma dobranie odpowiedniego rodzaju podeszwy. Z reguły niskie buty trekkingowe charakteryzują się raczej cienką podeszwą. Sprawdza się ona doskonale na trasach z komfortową i niezbyt kamienistą podeszwą. Z kolei buty z cholewką wyższą mają twardą podeszwę, która umożliwia wygodny marsz w wyższych partiach gór, gdzie znajduje się wiele różnych kamieni. Głównym czynnikiem wpływającym na grubość podeszwy jest więc charakterystyka podłoża na trasie.


Cholester - 3 kroki w walce z cholesterolem! zdrowie Zdrowie, badania,\nKardiolodzy alarmują, ze aż ponad połowa dorosłych Polaków ma zbyt wysoki poziom cholesterolu we krwi! To z kolei przekłada się na rozwój chorób układu krążenia, które stanowią zagrożenie dla naszego zdrowia. Dlatego do walki z cholesterolem trzeba podejść kompleksowo i zadbać o jego odpowiedni poziom, dzięki dobrodziejstwom natury.\nKrok 1 - Diagnoza\nCzym właściwie jest cholesterol? Jest to związek tłuszczowy niezbędny dla naszego organizmu, to budulec komórek i hormonów. Sam w sobie zatem nie jest szkodliwy. Problemy pojawiają się, gdy za dużo jest tzw. „złego” cholesterolu, oznaczonego skrótem LDL. Cząsteczki LDL transportują cholesterol oraz jego estry z wątroby i jelit do pozostałych tkanek i narządów wewnętrznych (odwrotna drogę pokonują cząsteczki „dobrego” cholesterolu - HDL), gdzie wykorzystuje się je m.in. do naprawy błon komórkowych. Gdy cząsteczek LDL we krwi jest zbyt dużo, utleniają się i gromadzą wewnątrz ścian tętnic wieńcowych, tym samym ograniczając ich przepustowość. Naczynia krwionośne obrastają wtedy w blaszki miażdżycowe, coraz bardziej utrudniające przepływ krwi do mięśnia sercowego. Stąd już blisko do pojawienia się problemów z krążeniem i zawału.\nKrok 2 - Dieta i aktywność fizyczna\nJak bronić się przed nadmiarem cholesterolu? Warto ograniczyć tłuste mięsa, słodycze, smażone potrawy, fast foody. Zamiast tego postawmy na warzywa, owoce, ryby morskie, chude mięso i oleje roślinne. Pokarmy te zmniejszają stężenie LDL we krwi, tudzież blokują jego wchłanianie. Nie wolno zapominać przy tym o aktywności fizycznej, która korzystnie wpływa na ogólną pracę ludzkiego organizmu.\nKrok 3 - Suplementacja\nAby aktywnie pomóc w redukcji cholesterolu, warto włączyć do codziennej profilaktyki suplement diety Cholester, który czuwa nad drożnością naszych naczyń krwionośnych. Sekret jego skuteczności tkwi w połączeniu dwóch naturalnych składników wspomagających utrzymanie dobrego poziomu cholesterolu. Jednym z nich są roślinne sterole, które hamują wchłanianie cholesterolu do krwi, a co za tym idzie obniżają jego poziom. Drugim składnikiem jest monakolina K, pozyskiwana z fermentowanego, czerwonego ryżu. Według Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności monakolina K pomaga w utrzymaniu prawidłowego poziomu cholesterolu, a jej skuteczność została potwierdzona badaniami klinicznymi. Eksperci twierdza, ze to właśnie w tej substancji trzeba szukać sekretu długowieczności Japończyków. Polaczenie tych dwóch składników wraz z witaminami z grupy B okazuje się zbawienne dla naszego organizmu. Oprócz nich, Cholester zawiera także witaminy z grupy B, które poprawiają metabolizm energetyczny. Połączenie tych 3 działań (dieta, ruch i odpowiednia suplementacja) to najlepszy sposób na skuteczną walkę z cholesterolem.\nW serii suplementów diety Cholester znajdziemy jeszcze produkt Dobra Waga + Cholester, który nie tylko dba o prawidłowy poziom cholesterolu, ale również skutecznie wspiera odchudzanie. Za odpowiedni poziom lipidów odpowiadają sterole roślinne i monakolina K. Chrom i ekstrakt z zielonej herbaty pomagają utrzymać prawidłową wagę, m.in. przez wspomaganie metabolizmu.\nKolejnym z serii jest Detox + Cholester, który oprócz dbania o układ krążenia, działa również na oczyszczanie organizmu. Monakolina K i sterole – te składniki odpowiadają za utrzymanie prawidłowego poziomu cholesterolu. Chlorella i pokrzywa zwyczajna wspierają detoksykację.\nNależy pamiętać, że z podwyższonym poziomem cholesterolu należy walczyć kompleksowo. Aby skutecznie to zrobić warto zmienić zarówno tryb życia, jak i sposób odżywiania, co w połączeniu z suplementacją powinno przynieść oczekiwane rezultaty.\nSpecjalnie z myślą o naszych czytelnikach organizujemy KONKURS , w którym do wygrania mamy dwa zestawy suplementów diety Cholester :Cholester, Dobra waga + Cholester, Detox + Cholester


Bear Grylls, fragmenty książki 'Trenuj dla siebie'\nBear Grylls, fot. Discovery Communications Ltd\nOchrona przed wiatrem, deszczem, zimnem, upałem i słońcem - zabójcze połączenia\n"Przygody zdarzają się tylko tym, którzy nie potrafią dobrze zaplanować wyprawy".\nRoald Amundsen, norweski badacz polarny\nNigdy nie wolno nie doceniać żywiołów. Upały Sahary czy mrozy Antarktyki to nie jedyne niebezpieczeństwa: pogoda może zabić wszędzie. Musisz ją szanować i rozumieć, bo tylko to da ci jakiekolwiek szanse przetrwania.\nAby uświadomić sobie, jak zabójcze połączenia wiatru, deszczu, zimna, upału i słońca mogą na ciebie wpływać, musisz w pierwszej kolejności przeanalizować sposób, w jaki radzisz sobie z temperaturą. Człowiek jest organizmem stałocieplnym, co oznacza, że utrzymuje temperaturę ciała na stałym poziomie. Jest to możliwe dzięki różnym mechanizmom powstałym na drodze ewolucji. Przykładowo, gdy nasze ciało się przegrzeje, zaczynamy się pocić - to sposób schładzania; gdy zziębniemy, dopadają nas dreszcze - to odruchowa reakcja, która zmusza nasze mięśnie do pracy i produkcji ciepła.\nZdolność regulowania temperatury (termoregulacja) jest niezbędna do przeżycia. Wnętrze naszego organizmu, gdzie znajdują się istotne organy, takie jak mózg, serce, płuca, wątroba i nerki, otacza warstwa ochronna, na którą składają się mięśnie, skóra i tłuszcz. Te i inne organy utrzymują niemal stałą temperaturę 36,8°C. Nawet w najbardziej ekstremalnych warunkach klimatycznych temperatura ta nie powinna wahać się o więcej niż dwa stopnie w obu kierunkach. Jeśli do tego dojdzie, będziesz miał poważny problem. Gdy temperatura wewnętrzna osiągnie 42,7°C lub spadnie poniżej 28,8°C, umrzesz - z powodu hipertermii (przegrzania) lub hipotermii (wychłodzenia).\nNie ma znaczenia, gdzie jesteś - zawsze musisz być przygotowany na niekorzystne warunki atmosferyczne.\nWysokie i niskie temperatury - nawet jeśli nie mówimy tu o prawdziwych ekstremach - mogą mieć bardzo silny i niekorzystny wpływ na organizm człowieka. Wiele osób nie zdaje sobie sprawy z tego, jak łatwo o odmrożenie, wychłodzenie lub odwodnienie. W dalszej części książki podpowiem, jak poradzić sobie z tymi problemami, gdy już do nich dojdzie. Należy jednak pamiętać, że o wiele lepiej jest takich sytuacji po prostu unikać i nie wystawiać się na ryzyko. W tym celu trzeba dysponować praktyczną wiedzą na temat sposobów ochrony własnego organizmu przed wpływem czynników atmosferycznych. I nie chodzi mi tu wyłącznie o namioty i śpiwory, ale także o dobór odpowiedniego ubrania i obuwia. Właśnie te elementy stanowią pierwszą linię obrony przed światem zewnętrznym.\n'Szkoła przetrwania. Kultowy poradnik survivalowy' to kompleksowy przewodnik dotyczący przetrwania w dzikich terenach napisany przez najlepszego eksperta survivalu. Bear Grylls, członek brytyjskiej jednostki 21 SAS, zdobywca Mount Everestu, podróżnik po najbardziej niegościnnych rejonach świata, opisuje, jak przeżyć w dzikich okolicach, na pustkowiach Amazonii, pustyni Moab, bagnach Florydy lub... Puszczy Białowieskiej.\nAutor pisze, jak rozpalić ognisko, zbudować bezpieczne obozowisko, poruszać się po wszelkiego rodzaju terenach w każdą pogodę ? z mapą lub bez niej, szukać wody i pożywienia, zachować ciepło. Pokazuje, jak wykorzystać umiejętności przetrwania i instynkty, by przeżyć i wrócić do cywilizacji.\nKsiążka jest interesująca zarówno dla skautów i miłośników ekstremalnych podróży, jak i domatorów znających autora z telewizji oraz miłośników podróżniczej literatury.\n"Szkoła przetrwania. Kultowy poradnik survivalowy" to kompleksowy przewodnik dotyczący przetrwania w dzikich terenach napisany przez najlepszego eksperta survivalu. Bear Grylls, członek brytyjskiej jednostki 21 SAS, zdobywca Mount Everestu, podróżnik po najbardziej niegościnnych rejonach świata, opisuje, jak przeżyć w dzikich okolicach, na pustkowiach Amazonii, pustyni Moab, bagnach Florydy lub... Puszczy Białowieskiej.\nAutor pisze, jak rozpalić ognisko, zbudować bezpieczne obozowisko, poruszać się po wszelkiego rodzaju terenach w każdą pogodę - z mapą lub bez niej, szukać wody i pożywienia, zachować ciepło. Pokazuje, jak wykorzystać umiejętności przetrwania i instynkty, by przeżyć i wrócić do cywilizacji.\nKSIĄŻKI BEARA GRYLLSA KUPISZ TUTAJ >>\nGłównym zadaniem ubrania jest ochrona przed wpływem warunków atmosferycznych. W ekstremalnych warunkach odpowiednia odzież może zadecydować o życiu lub śmierci. Nawet w bardziej umiarkowanym klimacie dobór ubrania odgrywa ważną rolę - od tego może zależeć sukces lub porażka całej ekspedycji.\nDobór ubrań musi oczywiście uwzględniać warunki atmosferyczne jakich można się spodziewać w danym miejscu i czasie. Ale bez względu na to, co na siebie włożysz, zawsze powinieneś odpowiednio zadbać o ubranie. Dlatego w jednostkach wojskowych, włącznie z Amerykańskimi Siłami Powietrznymi (US Air Force), żołnierze poznają zasadę określaną akronimem COLDER (ang. chłodniej). Jest ona równie przydatna dla żołnierzy, jak dla cywilów. Oto poszczególne jej elementy:\nC (ang. clean) Zadbaj o CZYSTOŚĆ ubrań. W lecie czystość ubrań decyduje o higienie i wygodzie. W zimie czyste ubranie zwiększa komfort cieplny. Brudne i zabłocone ? traci część właściwości termoizolacyjnych.\nO (ang. overheating) Unikaj PRZEGRZANIA. Gdy jest ci zbyt ciepło, zaczynasz się pocić ? to naturalny mechanizm termoregulacyjny organizmu. Problem polega na tym, że pot jest wchłaniany przez ubranie, co zmniejsza jego właściwości termoizolacyjne. Gdy pot odparowuje, organizm się ochładza. W konsekwencji przegrzanie może doprowadzić do nadmiernego wychłodzenia, dlatego też lepiej nie dopuszczaj do pocenia się: noś ubrania, które łatwo rozpiąć lub rozluźnić, gdy zacznie ci się robić zbyt ciepło.\nL (ang. loose i layers) Ubrania muszą być LUŹNE i należy nakładać je WARSTWAMI. Najlepszą ochroną przed zimnem są ?kieszenie powietrzne?. Jeśli włożysz kilka luźnych T-shirtów, uzyskasz kilka warstw izolacyjnych, które profesjonaliści nazywają ?martwym powietrzem?. Będzie ci cieplej, niż gdybyś włożył jeden gruby sweter, w którym nie tworzą się żadne kieszenie powietrzne. Kilka warstw ubrania pozwala także na regulowanie temperatury ? zawsze możesz zdjąć jedną lub dwie z nich, gdy organizm zaczyna się przegrzewać. Poszczególne ubrania powinny być luźne, ponieważ obcisłe utrudniają krążenie krwi, co powoduje wychłodzenie i drętwienie kończyn.\nPamiętaj o tym, że ubranie to pierwsza linia obrony organizmu przed czynnikami atmosferycznymi.\nD (ang. dry) Dbaj, aby ubrania były SUCHE. Mokre ubrania odbierają ciału ciepło, dlatego gdy będziesz rozbijać na noc biwak, jedną z najważniejszych rzeczy, które powinieneś zrobić, jest wysuszanie ubrań ? mokrych lub wilgotnych czy to na zewnątrz (zamoczonych wskutek deszczu, śniegu lub mrozu), czy to od wewnątrz (od potu). Podczas wędrówki czasem trudno uniknąć zmoknięcia. Jeśli spodziewasz się takich niekorzystnych warunków pogodowych, musisz koniecznie zapakować jakiś wodoodporny strój, który w razie potrzeby będzie warstwą zewnętrzną.\nE (ang. examine) KONTROLUJ stan ubrania. Twoje ubranie będzie narażone na uszkodzenia, dlatego ważne jest, aby stale kontrolować jego stan i ? w razie konieczności?\nR (ang. repair) REPEROWAĆ ubranie. O ubrania trzeba odpowiednio dbać i naprawiać wszelkie uszkodzenia, gdy tylko się pojawią. To zadziwiające, jak szybko z małej dziury może zrobić się duża. Zniszczone ubranie straci wszystkie swoje właściwości ochronne i przestanie być twoją bronią w walce z żywiołami.Gdy poznasz i zapamiętasz zasadę COLDER, możesz zacząć się zastanawiać nad doborem odpowiednich ubrań, stosownie do planowanej wyprawy. (...)\nFot. forest badger / shutterstock.com\nWiadomo, że o sprawności bojowej piechura decydują jego buty. Wystarczy spytać o to jakiegokolwiek żołnierza, który służył na południu Afganistanu, gdzie większość walk toczy się w tak zwanej zielonej strefie - na porośniętych bujną roślinnością brzegach rzek. Bagnisty i zdradliwy teren sprawia, że bez względu na jakość obuwia stopy żołnierzy często są mokre przez całe godziny, a nawet dni. Gdy w końcu skóra wyschnie, pęka i tworzą się rany. W takich warunkach nie-trudno o infekcję. A wtedy można być pewnym, że pojawi się ból.\nPrzy odrobinie szczęścia nigdy nie znajdziesz się w tamtych okolicach. Ale z całą pewnością będziesz pokonywał bardzo zróżnicowany teren i musisz się postarać, aby twoje buty sprostały takiemu zadaniu. Długie przemarsze mogą być bardzo wyczerpujące dla stóp. To ty sam musisz o nie zadbać.Zatroszcz się o własne obuwie, zanim będzie za późno. W wojsku oparzenie słoneczne uważa się za stan sprowokowany przez samego żołnierza - jest to wykroczenie, za które można trafić przed sąd. Tak samo jest ze stopami - wyłącznie ty za nie odpowiadasz. Gdy tylko masz kilka minut, zatroszcz się o nie: wysusz i skontroluj ich stan. O stopy musisz dbać, ponieważ życie bez nich - to pewne - będzie o wiele, wiele trudniejsze.\nObuwie sportowe (adidasy) mogą wydawać się wygodne (a przy tym świetnie wyglądają), ale nie nadają się do większości zastosowań w terenie. Absorbują wilgoć, nie trzymają ciepła, ocierają stopy i szybko się niszczą. Ja zabieram adidasy na wyprawę tylko wtedy, gdy wiem, że będę się musiał dużo wspinać przy umiarkowanych temperaturach otoczenia, i gdy zależy mi na elastyczności i pewnej wszechstronności. Jednak, jak już powiedziałem, ceną, jaką się za to płaci, jest wilgoć - takie buty szybko stają się mokre i trudno je wysuszyć.\nPara solidnych, dobrej jakości butów turystycznych przeznaczonych do długich wędrówek wystarczy ci na długi czas i zapewni odpowiednią ochronę stopom. Idealnie byłoby, gdybyś mógł nosić ze sobą różne buty na różne rodzaje terenu, ale jest to zarówno niepraktyczne, jak i nieekonomiczne. Lepiej więc wybrać jedną parę butów uniwersalnych.\nButy powinny być o pół rozmiaru za duże. Dzięki temu możesz nałożyć kilka par grubych skarpet (co zapewnia komfort i zapobiega tworzeniu się pęcherzy); pomoże ci to również, kiedy będzie gorąco i stopy nieco spuchną. Wysokie cholewki zapewniają odpowiednie trzymanie kostki, co jest istotne na nierównym podłożu. Buty muszą być solidne i wytrzymałe, ale powinny przy tym być lekkie - noszenie kilkunastu lub kilkudziesięciu gramów więcej w ciągu całego dnia wymaga całkiem sporej ilości dodatkowej energii. Systemy ułatwiające zawiązywanie buta, w postaci różnego rodzaju ściągaczy i zaczepów, przydadzą się, jeśli będziesz musiał to zrobić zziębniętymi dłońmi.\nSkóra to tradycyjny materiał do produkcji obuwia. Charakteryzuje się pewnym stopniem naturalnej wodoodporności (ten parametr można poprawić poprzez odpowiednią impregnację), a jednocześnie pozwala na odparowywanie potu ze środka. Niektóre buty skórzane mają wyściółkę z materiału, takiego jak goreteks, który zwiększa wodoodporność, ale kosztem oddychalności. Po długim dniu wędrówki może się to okazać problemem.\nPara dobrych, uniwersalnych butów turystycznych może zdecydować o sukcesie na szlaku.\nPrzed wyprawą warto buty odpowiednio rozchodzić. W tym celu nałóż skarpety, w których zamierzasz maszerować podczas wyprawy, włóż buty, zawiąż je i stań na minutę lub dwie w miednicy z wodą. Następnie w mokrych chodź tak długo, aż nie wyschną. W ten sposób skóra zmięknie, a buty dopasują się do kształtu twoich stóp, co znacznie poprawi komfort chodzenia.\nNigdy nie zapomnę swojego pierwszego dnia symulowanego szkolenia podstawowego francuskiej Legii Cudzoziemskiej w Afryce Północnej. Natychmiast po otrzymaniu ekwipunku musieliśmy odbyć nasze pierwsze ćwiczenie = długi marszobieg. Wyposażeni jedynie w twarde, błyszczące i nowe buty oraz jedną parę cieniutkich skarpet, pokonywaliśmy kolejne kilometry skalisto-piaszczystej pustyni. Już po krótkim odcinku wszystkim krwawiły stopy i do dziś pamiętam, że byłem częścią tej kuśtykającej na paluszkach - niczym stare baby - hałastry byłych więźniów i najemników. (...)\nNie możesz zapobiec zmoczeniu butów, ale możesz przynajmniej je właściwie wysuszyć.\nZasady dobrego pakowania\nNa rynku dostępnych jest wiele różnych rodzajów plecaków, od niewielkich, na krótkie wycieczki, po duże plecaki wojskowe. Wybór odpowiedniego rozmiaru zależy oczywiście od rodzaju twojej wyprawy - na jednodniowy wypad z pewnością zabierzesz mniej rzeczy niż na dziesięciodniową wędrówkę. Jeśli wybierzesz zbyt duży plecak, prawdopodobnie wypełnisz go zbędnymi rzeczami i złamiesz kardynalną zasadę właściwego pakowania: bierz tylko to, co jest naprawdę niezbędne.\nUpewnij się, że twój plecak jest dobrze dopasowany i wygodny - niewykluczone, że będziesz musiał go nosić także w bardzo trudnym terenie.\nWybierając plecak, należy zwrócić uwagę na kilka rzeczy. Wszystkie szwy i łączenia powinny być solidne ? ostatnią rzeczą, o jakiej marzyłbyś na trasie jest dziura w plecaku. Boczne kieszenie przydają się do przechowywania rzeczy, które będą ci potrzebne w ciągu dnia. Miękki pas biodrowy pozwala przenieść część ciężaru z pleców na biodra, a niektóre plecaki mają specjalny kołnierz, który można wyciągnąć i w razie konieczności zwiększyć pojemność.\nIm więcej czasu spędzisz na szlaku, tym łatwiej będzie ci określić, co tak naprawdę może się przydać, a co będzie tylko zbędnym balastem.\nTradycyjne plecaki mają stelaże w kształcie litery "H". Obecnie jednak dostępne są nowoczesne typy, których konstrukcja lepiej odpowiada kształtom ciała człowieka. Wydaje się to świetnym pomysłem, ale należy pamiętać, że każdy ma inną budowę ciała. Przed dokonaniem zakupu należy wypróbować wiele różnych modeli i wybrać ten, który naprawdę jest wygodny. Większość plecaków skonstruowano z myślą o budowie ciała mężczyzny; kobiety powinny wybierać plecaki zaprojektowane specjalnie dla nich.\nNajważniejsze, aby zapamiętać, że plecak powinien być jak najlżejszy. Gdy już pokonasz wiele kilometrów i staniesz się silniejszy, będziesz mógł dodać dodatkowe obciążenie. Warto jednak zdawać sobie sprawę z tego, że plecak, który rankiem wydaje się lekki, po kilku godzinach marszu może okazać się o wiele cięższy. Z wyjątkiem podstawowego zestawu pierwszej pomocy (patrz strona 201) w plecaku nie powinno znaleźć się nic, czego nie będziesz naprawdę potrzebował. Z czasem nabierzesz odpowiedniego doświadczenia i sam będziesz mógł zdecydować, co jest ci potrzebne, a co nie, ale na początek możesz kierować się poniższą listą podstawowych rzeczy:\n- naczynia oraz przybory do gotowania i spożywania posiłków\n- butelka na wodę pitną\n- podstawowy zestaw pierwszej pomocy\n- podpałka i przybory do rozpalania ognia\n- zapas suchych ubrań\n- przybory do cięcia i krojenia: siekiery i piły noże\nPrawdopodobnie nie zechcesz dźwigać już niczego więcej, więc zostaw iPoda w domu i podczas wyprawy słuchaj śpiewu ptaków i odgłosów natury.Brytyjska piechota morska ma specjalne wytyczne dotyczące pakowania. Wskazówki te są przydatne bez względu na to, czy wybierasz się na jakąś misję specjalną, czy też nie...\n- Plecak nie powinien ważyć więcej niż jedna czwarta twojej masy ciała. Pakuj wyłącznie niezbędne rzeczy.\n- Plecak noś możliwie najwyżej. W ten sposób nie doprowadzisz do zaburzenia naturalnego środka ciężkości i bagaż nie będzie ci przeszkadzał podczas chodzenia.\n- Zawartość plecaka układaj w taki sposób, aby zapewnić jego odpowiednie wyważenie. Przedmioty twarde i o nieregularnych kształtach trzymaj z dala od pleców.\n- Na spód plecaka wkładaj te przedmioty, których będziesz potrzebować najrzadziej.\n- Wszystko wkładaj dodatkowo do plastikowych torebek - żaden plecak nie zapewnia stuprocentowej wodoodporności.\n- Rzeczy, które są używane często, wkładaj do bocznych kieszeni. Dzięki temu nie będziesz musiał bez zbędnej potrzeby rozpakowywać plecaka.\n- Podczas krótkich postojów nie zdejmuj plecaka. Wykorzystuj go jako oparcie dla pleców, gdy się kładziesz, a gdy siadasz, opieraj go o skałę lub kłodę znajdującą się za twoimi plecami.\nfot. Marek Zoladek\nUbiór jest twoją pierwszą linią obrony przed warunkami atmosferycznymi za dnia, ale w nocy przyda ci się jakieś solidniejsze schronienie.\nNa rynku dostępne są namioty w najprzeróżniejszych rozmiarach i kształtach. Wybór należy do ciebie, ale ponieważ nie jest to sprzęt tani, warto, abyś poświęcił nieco czasu na przemyślenie własnych potrzeb i dostępnej oferty. Przede wszystkim trzeba dobrać namiot do warunków środowiskowych, w których zamierzamy go używać. Namioty ze stelażem w kształcie litery A świetnie sprawdzają się w klimacie umiarkowanym i zapewniają dużo miejsca wewnątrz. Namioty górskie, namioty o wysokich ściankach bocznych i namioty typu wigwam, są doskonałe w terenach górskich (ale nie wysokogórskich) i nizinnych, ponieważ da się w nich korzystać z piecyków na drewno. Jeśli możesz kupić tylko jeden namiot, najlepszym wyborem będzie uniwersalny górski namiot samonośny.\nSamonośny namiot górski jest dobrym, uniwersalnym rozwiązaniem - ja sam używałem takiego podczas zdobywania wielu różnych szczytów, nawet Mount Everestu.\nWiększość nowoczesnych namiotów ma bardzo lekką konstrukcję, więc jeśli masa nie ma naprawdę istotnego znaczenia, warto wypróbować różne namioty i wybrać taki, który oferuje odpowiednio dużo miejsca wewnątrz. Namioty samonośne, które mają stelaże wykonane z giętkich teleskopowych rurek, są lżejsze od namiotów ze stelażem tradycyjnym, a w dodatku szybciej się je rozkłada. W tym miejscu muszę jednak wspomnieć o moich własnych doświadczeniach. Wspinając się na Everest, musiałem w pewnej kryzysowej sytuacji szybko skorzystać z namiotu samorozkładającego się. Producent gwarantował, że można go postawić w czasie krótszym niż minuta. Na wysokości 8 tysięcy metrów, w rozrzedzonym powietrzu i przy temperaturze ?45°C dwóm osobom zajęło to około 45 minut. Do dziś nie wiem, czy była to kwestia namiotu, wysokości czy też naszej nieudolności. Ale z tamtej sytuacji wyciągnąłem wniosek: w życiu warto pamiętać o pewnej zasadzie, nazwałbym ją KISS, czyli "Keep It Simple, Stupid" ("Nie komplikuj, głupku").\nNamioty z reguły są dwupowłokowe i składają się z zewnętrznego tropiku oraz wewnętrznej sypialni. Taka konstrukcja spełnia kilka funkcji. Po pierwsze, między dwiema powłokami tworzy się warstwa powietrza, która stanowi izolację termiczną - dzięki temu w lecie w namiocie jest chłodniej, a w zimie cieplej. Tropik chroni sypialnię przed deszczem, odchodami ptaków oraz sokami drzew. W sprzedaży dostępne są także namioty jednowarstwowe, ale weź je pod uwagę tylko wówczas, gdy naprawdę będzie ci zależało na zredukowaniu masy.\nNajważniejsze, abyś nauczył się rozkładania namiotu przed wyruszeniem na wędrówkę. Gdy w terenie złapie cię burza, na naukę może być już za późno (wyobraź sobie naukę rozkładania namiotu na wysokości 8 tysięcy metrów na Evereście!).\nJeśli znajdziesz się w terenie, na którym można się obawiać dzikich zwierząt, lepszym rozwiązaniem jest namiot, który zapewnia ścianę między tobą a niepożądanymi gośćmi. Może i nie wydaje się to zbyt solidną ochroną, ale jeszcze nigdy żaden lew czy tygrys nie rzucił się na namiot, by zaatakować znajdujących się w środku ludzi. Owszem, były przypadki rozerwania namiotu przez niedźwiedzie, ale zdarzało się to tylko wtedy, gdy obozowicz popełnił błąd, zabierając do środka jedzenie - nigdy tego nie rób, jeśli znajdujesz się na terytorium niedźwiedzi.\nŻołnierze na służbie regularnie ćwiczą stawianie namiotów i tymczasowych osłon z plandeki biwakowej. Ty również powinieneś ćwiczyć - umiejętność szybkiej budowy schronienia przyda się, gdy nagle załamie się pogoda lub zacznie się ściemniać. Tak jak wypadku pakowania plecaka, tu też powinieneś mierzyć sobie czas i spróbować sił w ciemności.\nKSIĄŻKĘ BEARA GRYLLSA KUPISZ TUTAJ >>\nWięcej na ten temat: książki, podróże, sport


Prowadniki kabli - witryna prowadniki-przewodow.pl - Katalog stron MegHair\nProwadniki kabli - witryna prowadniki-przewodow.pl\nNa łamach branżowej witryny prowadniki-przewodow.pl publikowane są niezwykle przydatne i wartościowe materiały na wszelkiego rodzaju kwestie powiązane z prowadnikami kabli, prowadnikami przewodów oraz prowadnikami łańcuchowymi. Śmiało można powiedzieć, że nasz serwis stale się rozwija. Jest to możliwe dzięki pasji redaktorów, którzy stale się rozwijają.\nTytuł: Prowadniki kabli - witryna prowadniki-przewodow.pl\nSłowa kluczowe: prowadnik łańcuchowy, prowadnik przewodów, prowadniki kabli, prowadniki przewodów\nDzisiaj, kiedy wartości ropy kształtują się w zakresach 6 złotych za litr, wszelki tryb na oszczędność jest sprzyjający. Jednym z na nieszczęście lekceważonych, a w rzeczy samej bardzo drogocennych wybiegów, jest doglądanie regula...\nSzkoła bezpiecznej i sportowej jazdy »\nSporo kierowców przesadnie ufa w swoje umiejętności nie posiadając nawet większego obycia za kierownicą. Takie osoby w rzeczywistości nie mają jakiegokolwiek pojęcia o jeżdżeniu w ciężkich warunkach drogowych. Szkoła bezpiecznej j...\nZ przyjemnością zachęcamy do wejścia na oficjalnego bloga sklepu internetowego iParts.pl, jednego z najlepszych dystrybutorów auto części w naszym kraju. Strona zawiera informacje dotyczące motoryzacji i całego rynku afermarket. Z...\nKlocki hamulcowe »\nWertując polski internet niejeden fan motoryzacji z pewnością zwrócił uwagę na brak dobrego portalu motoryzacyjnego, którego głównym celem byłoby opisywanie części samochodowych. Problem ten jest już nieaktualny, bowiem od pewnego...\nPoduszki powietrzne »\nNaprawa samochodu to rzecz, z którą spotyka się na co dzień każdy kierowca. Nieodłącznym elementem wszystkich napraw są oczywiście części samochodowe, które dla wielu użytkowników stanowią zagadkę nie do rozszyfrowania. Czym są ka...\nOpinie oraz ceny opon zimowych »\nMotoryzacja opiera się na… oponach. Gdyby nie one, bezpieczna i komfortowa jazda nie byłaby możliwa i dlatego też kwestia wyboru odpowiedniego ogumienia jest jednym z najbardziej fundamentalnych problemów każdego kierowcy. To jede...\nJedzenie, pizzeria i pizzerie Kraków\nZabytkowy samochód bydgoszcz


Kicia Kocia u dentysty - Anita Głowińska - Książka w SwiatKsiazki.pl\nNie ma po co pisać recenzji. Kicia Kocia to obowiązkowa pozycja w biblioteczce maluszka\nKolejna książeczka z serii Kicia Kocia. Tak jak pozostałe części fajna, kolorowa, pokazująca jak należy zachować się w różnych sytuacjach. Mamy wszystkie części i lubimy je czytać.\nNapisz recenzję o produkcie: Kicia Kocia u dentysty\n17,67 zł 29,00 zł Oszczędzasz 11,33 zł\n5,56 zł 7,90 zł Oszczędzasz 2,34 zł\n18,37 zł 29,00 zł Oszczędzasz 10,63 zł\n5,94 zł 7,90 zł Oszczędzasz 1,96 zł


Books by Geek Girl: lutego 2019\nLuty był dla mnie bardzo zajętym miesiącem. Na początku zmagałam się z sesją, w trakcie przerwy semestralnej również nie miałam zbyt wiele czasu na odpoczynek, co wynikało z załatwiania wielu spraw (I robienia zdjęć na instagrama. Wielu zdjęć. Wielu, wielu, wielu zdjęć.), a później rozpoczęłam semestr letni na uczelni, który już od pierwszego tygodnia dał mi w kość i od wielu starszych kolegów słyszałam, że właśnie ten semestr na drugim roku jest jednym z najtrudniejszych w całym toku studiów, także będzie zabawa. Odbiło się to na moim oglądaniu dram (możecie uwierzyć, że od ponad miesiąca nie obejrzałam żadnego koreańskiego serialu?! Bo ja nie), ale za to z książkami jest już o wiele lepiej, bo w lutym przeczytałam osiem książek! Jestem niesamowicie dumna z tego wyniku, a choć trochę się obawiam, że w marcu już nie uda mi się powtórzyć tego osiągnięcia, to liczę na to, że dobra passa się utrzyma. Nadrabiam też intensywnie recenzje, bo uzbierało mi się aż dwanaście opinii o samych książkach do napisania, a gdyby w to wliczyć jeszcze seriale i filmy... O rany, nie chcę nawet o tym myśleć. Stąd, chociaż luty był dla mnie naprawdę pracowity, zapowiada się na to, że marzec będzie jeszcze bardziej aktywny. Na razie musimy jednak podsumować ten miesiąc.\nW lutym opublikowałam pięć recenzji. Miesiąc rozpoczęliśmy z Okrutnym księciem, czyli najnowszym objawieniem literatury young adult... Które mi się nie spodobało. Nie jestm w stanie zrozumieć hype'u i uwielbienia otaczającego tę książkę, bo w najlepszym razie jest ona średnia i nie prezentuje sobą czegoś specjalnie oryginalnego czy porywającego. Bohaterowie postępują według mnie nielogicznie, przez co cała fabuła nie ma dla mnie zbyt wiele sensu, ale koniec Okrutnego księcia zaintrygował mnie na tyle, że chcę sięgnąć po drugi tom. Następnie mieliście okazję zapoznać się z moją opinią na temat Konkursu Julie Murphy, czyli młodzieżówki, która bardzo mi się podobała, choć kompletnie się tego nie spodziewałam. Opowiada historię otyłej Willowdean, która postanawia wystartować w konkursie piękności, ale autorka nie skupia się tutaj na tuszy dziewczyny czy potrzebie akceptacji, a raczej na zwykłym, codziennym życiu, a powieść nie jest ani prześmiewcza, ani zbyt słodka. Później nadszedł czas na It ends with us, czyli książkę Colleen Hoover, która sprawiła, że zaczęłam o wiele bardziej szanować ją jako autorkę, bo napisanie podobnej historii musiało wymagać od niej wiele odwagi. It ends with us to niezwykle ważna, trudna historia, pełna nagich prawd, którą po prostu trzeba przeczytać. Dalej zrecenzowałam Geniusza. Grę od Wydawnictwa Albatros i uwierzcie mi, o tej książce powinno być zdecydowanie głośniej! Idealne połączenie Illuminae z Endgame, zaskakuje, wzrusza, rozbawia i zmusza do przemyśleń, a przy tym jest podane w cudownej formie. Na zakończenie lutego zostawiłam najlepsze, czyli Nibynoc Jay'a Kristoffa, według mnie najlepszą książkę, jaką przeczytałam w 2018 roku! Koniecznie musicie ją przeczytać, bo każdy aspekt tej powieści jest genialny, rozpoczynając na oryginalnej budowie świata przedstawionego przez doskonałe rozłożenie akcji oraz błyskotliwy, lekko sarkastyczny styl pisania po kreację bohaterów.\nW tym miesiącu opublikowałam dwa takie posty, z czego pierwszy – 100 książek, które chciałabym przeczytać  – cieszył się całkiem dużą popularnością. Jest to nic innego jak zestawienie powieści, które chciałabym przeczytać w obecnym roku. Jak na razie nie powiem, żeby wykreślanie tytułów z tej listy szło mi wybitnie, ale to dopiero drugi miesiąc 2019, więc bądźmy dobrej myśli ;) Drugi post z kolei to Przegląd filmowy #4, gdzie podzieliłam się z wami moimi wrażeniami odnośnie pięciu filmów, jakie obejrzałam na przestrzeni ostatnich dwóch miesięcy. Znajdziecie tam moją opinię m. in. o Wonder Woman i Narodzinach gwiazdy, dlatego mam nadzieję, że was zainteresowałam!\nZ moich planów nołlajfa na luty właściwie nic nie wyszło, więc nie wiem, czy jest sens dzielenia się z wami planami na marzec, ale możemy spróbować ;) Na pewno wrócić do regularnego publikowania na instagramie (@booksbygeekgirl), gdyż przez natłok obowiązków zdarzało się, że grafik się trochę rozjeżdżał o jeden dzień ;) Ale jestem tam jak najbardziej aktywna, więc serdecznie was zapraszam. W marcu będę obchodziła też swoje dwudzieste drugie urodziny... Jak ten czas szybko pędzi!\nOd ostatniego przeglądu minęły ponad dwa miesiące, więc powracam do was dzisiaj z kolejną piątką filmów, jakie obejrzałam w tym czasie. Powiem wam, że z większości tych seansów jestem naprawdę zadowolona, a aż dwa z nich doprowadziły mnie do łez, tak bardzo wciągnęłam się w fabułę i byłam zaabsorbowana losami bohaterów, że kompletnie przejęły one władzę nad moimi emocjami. Koniecznie dajcie znać w komentarzach, jakie filny wywarły ostatnio na was największe wrażenie!\nOpis: Scott, świeżo upieczony absolwent szkoły średniej, zaczyna prowadzić internetową korespondencję z Mieke, przyjacielem z Niemiec. Znajomy proponuje mu spotkanie, lecz przerażony męskim brzmieniem imienia Scott uznaje, że to kolejny internetowy świr, który poszukuje tanich podniet i blokuje dostęp do swojej skrzynki. Brat uświadamia jednak Scotta, że Mieke to damskie imię, a chłopak zdaje sobie sprawę, że jest w niej zakochany. Aby naprawić swój błąd i odzyskać kobietę swoich marzeń, razem z przyjaciółmi wybiera się w podróż po Europie, aby odnaleźć Mieke.\nTo jeden z najgłupszych filmów, jaki widziałam w życiu, komedia, która absolutnie nie wymaga myślenia, najlepiej również wyłączyć zdrowy rozsądek i poczucie dobrego smaku, inaczej Eurotrip na pewno wam się nie spodoba. Stąd pytanie, jak to się stało, że w ogóle dobrnęłam do końca tej produkcji. Przypomina to trochę sytuację, gdy patrzymy, jak wykoleja się pociąg, ale nie jesteśmy w stanie odwrócić wzroku. Fabuły tutaj praktycznie nie ma, humor jest bardzo prosty i w zasadzie wszystko kręci się wokół cycków, a absurd goni absurd, przy czym do wszystkich niedorzeczności Eurotripa scenarzyści podeszli zupełnie serio. Ogólnie w moim odczuciu ten film to porażka i nawet w ramach odmóżdżacza nie jestem w stanie wam go polecić.\nOpis: Były żołnierz sił specjalnych, Wade Wilson, zostaje poddanych niebezpiecznej, eksperymentalnej terapii, w wyniku której zyskuje nadludzką zdolność regeneracji, ale jednocześnie zaczyna przypominać monstrum. Przekonany, że w takim wydaniu jego narzeczona go nie pokocha, Wade w roli Deadpoola stara się odnaleźć mężczyznę odpowiedzialnego za zrujnowanie mu życia, by ten przywrócił mu jego wygląd.\nJestem prawdopodobnie ostatnią osobą, która obejrzała Deadpoola i w sumie wciąż nie rozumiem jego fenomenu. Co prawda uwielbiam sarkastyczny, zjadliwy humor, wytykanie palcem absurdów kina superbohaterskiego przy jednoczesnym korzystaniu z nich i jako parodia popkultury świetnie się spisuje, choć ten brak umiaru w grotesce czy wulgarności momentami razi w oczy. Tak naprawdę czarny charakter jest bezbarwny, a mimo że mamy mocno zakreśloną fabułę, tak naprawdę mogłoby jej nie być, gdyż ginie ona zupełnie w natłoku autoironii oraz nadmiernej przemocy. Nie zrozumcie mnie źle, podoba mi się idea Deadpoola i mogłam się przy nim naprawdę nieźle pośmiać, jednak po tych wszystkich zachwytach spodziewałam się czegoś więcej i film nie kupił mnie na tyle, żebym chciała obejrzeć kolejną część, bo niczym nowym raczej mnie nie zaskoczy.\nOpis: Dwunastoletni Miguel marzy o karierze muzyka, ale musi utrzymywać swoją pasję w tajemnicy przed surowymi członkami rodziny, którzy już zaplanowali jego przyszłość – ma przejąć firmę obuwniczą, która jest prowadzona przez jego krewnych od kilku pokoleń. Rozdarty pomiędzy tradycjami a własnymi pragnieniami Miguel sprzeciwia się rodzinie, w wyniku czego zostaje zamieniony w ducha i trafia do zaświatów, gdzie musi zdobyć błogosławieństwo prababki nienawidzącej muzyków, aby mógł powrócić do świata żywych.\nCoco to produkcja czerpiąca z bogatej kultury meksykańskiego Dnia Zmarłych, kiedy to czci się pozagrobowe życie zmarłych, ale także więzy rodzinne. Uwielbiam uczyć się o nowych kulturach, a tutaj wszystko zostało przedstawione w tak piękny, kolorowy sposób, że nie mogłam przestać się zachwycać. Co prawda momentami miałam wrażenie, że fabuła ma zbyt wolne tempo, jednak ogólnie Coco to piękna historia o sile rodziny i marzeniach, o ambicjach, ale także o konieczności zachowywania tradycji i ich wartości w życiu. Zachęca do bliższego zapoznania się z przodkami, a także przypomina, że w drodze na szczyt w pogoni za celami warto czasem się zatrzymać i spojrzeć wstecz. Coco to uczta dla oczu i uszu, bawi i wzrusza, a do tego uczy. Co prawda nie zaliczę jej do moich ulubionych filmów animowanych, jednak zdecydowanie warto ją obejrzeć.\nOpis: Ally za dnia pracuje jako kelnerka, a wieczorami śpiewa w klubie, marząc o karierze piosenkarki, która wydaje się poza jej zasięgiem z powodu mało atrakcyjnego wyglądu. Podczas jednego z występów poznaje Jacksona Maine'a, gwiazdę muzyki country, która prywatnie jest wrakiem człowieka. Traci słuch, jest uzależniony od alkoholu i narkotyków. Przypadkowe spotkanie zupełnie odmienia ich los, ale początkowe szczęście musi ustąpić przykrej rzeczywistości, w której przemysł rozrywkowy okazuje się być bezlitosny.\nZacznę od tego, że odkąd skończyłam oglądać Narodziny gwiazdy, mam obsesję na punkcie soundtracku do tego filmu. Bradley Cooper i Lady Gaga wykonali kawał naprawdę dobrej roboty, zarówno w kwestii warsztatu wokalnego, jak i gry aktorskiej, między nimi dosłownie iskrzyło i kupili mnie od pierwszej wspólnej sceny. Fabuła może nie jest specjalnie wyszukana czy oryginalna, momentami wydaje się zbyt przyspieszona, ale sposób, w jaki został nakręcony film, chwycił mnie za serce i sprawił, że w ogóle nie dostrzegałam upływu czasu, zafascynowana całą produkcją i zaangażowana w losy Ally oraz Jacksona. W tle przewija się przesłanie, że każdy ma talent, ale nieliczni mają światu coś do przekazania, a jednocześnie przedstawiona w filmie historia pokazuje, jak trudno zachować artystyczną niezależność w show-biznesie, jednak przede wszystkim to relacja pomiędzy głównymi bohaterami przykuwa uwagę i oczarowuje. Nie spodziewałam się, że Narodziny gwiazdy obudzi we mnie tak wielkie emocje, że to będzie dla mnie tak niesamowite przeżycie, które ostatecznie doprowadzi mnie do łez.\nOpis: Diana, córka Hippolity, królowej Amazonek, postanawia opuścić wyspę, na której się wychowywała, aby stawić czoła Aresowi, bogowi wojny, przekonana, że w ten sposób zakończy II wojnę światową, która zabrała ze sobą miliony niewinnych istnień.\nZa ten film zabierałam się bardzo długo i żałuję, że obejrzałam go dopiero teraz! Jestem zachwycona Wonder Woman. Nie tylko silną, kobiecą bohaterką, która wie, o co chce walczyć, a jednocześnie jest przepełniona ciepłem i empatią, ale także konstrukcją fabuły, szokującymi zwrotami akcji (bo nie, tego rozwiązania kompletnie się nie spodziewałam) i fantastycznymi sekwencjami walki. Można byłoby się czepiać, że efekty specjalne nie powalają i stają się dość kiczowate w paru kluczowych momentach, ale dla mnie o wiele ważniejsza jest przedstawiona w Wonder Woman historia i rozwój bohaterów, którzy na przestrzeni tych ponad dwóch godzin wiele się od siebie nauczyli, a także przesłanie – o bezsensownym okrucieństwie wojny, o ludzkiej naturze, w której dobro ściera się ze złem, o niezależności kobiety, która pod względem odwagi czy waleczności może wielokrotnie przewyższać mężczyzn, a przy tym pozostać czarująca i łagodna. Uważam, że superbohaterskie schematy i elementy fantasy zostały cudownie wplecione w wydarzenia z II wojny światowej. Obawiałam się zgrzytów między tymi dwoma płaszczyznami, jednak ostatecznie film tylko na tym zyskał. Wonder Woman wciągnęła mnie już od pierwszych minut i trzymała na krawędzi fotela do samego końca. Sceny akcji zachwycają swoim rozmachem, zapewniając niezapomniane widowisko, nie da się nie kochać Gal Gadot w roli Diany, Chris Pine jako Steve Trevor również oczarowuje, a ja nie mogę się doczekać już kolejnego filmu o Wonder Woman.\nNibynoc nie jest moim pierwszym spotkaniem z twórczością Jay'a Kristoffa. Rozpoczęłam moją przygodę z tym autorem przy okazji Tancerzy burzy, pierwszej części Wojny lotosowej, tylko że w przypadku tej książki utknęłam około setnej strony i nie byłam w stanie ruszyć dalej. Na szczęście wyznaję zasadę, że pisarzom powinno dawać się drugą szansę, dzięki czemu przeczytałam Nibynoc, która uratowała dla mnie czytelniczo 2018 rok!\nNie wiem, od czego powinnam zacząć, bo Nibynoc jest genialna w każdym aspekcie! Doskonale wykreowani bohaterowie z zagmatwaną przeszłością i tajemnicami skrytymi w mroku, błyskotliwy, momentami sarkastyczny humor, styl pisania, który oczarował mnie od pierwszej strony, a to nie zdarza się zbyt często, idealnie rozłożona akcja i jeden z najbardziej oryginalnych i dopracowanych światów fantastycznych, z jakimi miałam do tej pory do czynienia. To wszystko składa się na obraz wciągającej, znakomicie napisanej historii, która po prostu zachwyca wykonaniem i dbałością o szczegóły. Od dawna nie miałam okazji czytać książki, która pochłonęła mnie do tego stopnia, że nie mogłam przestać o niej myśleć w chwilach wolnych od lektury, całą sobą przeżywałam to, co działo się w powieści, a jednocześnie byłam tak zauroczona fabułą, że dawkowałam sobie czytanie, pragnąc, by moja przygoda z Nibynocą trwała jak najdłużej, choć całość czyta się błyskawicznie dzięki dowcipnemu, inteligentnemu stylowi pisania Jay'a Kristoffa.\nŚwiat wykreowany w Nibynocy zapiera dech w piersiach i intryguje specyficzną, posępną atmosferą. Często zdarza się, że w fantastyce skierowanej do młodzieży rzeczywistość zostaje potraktowana po macoszemu lub pisarze przesadzają w drugą stronę, zasypując czytelnika nużącymi, niekończącymi się opisami. Autorowi Nibynocy udało się znaleźć złoty środek, dzięki któremu dostajemy obszernie rozbudowany świat przedstawiony, ale nie czujemy się przytłoczeni natłokiem informacji. Wręcz przeciwnie, każda kolejna ciekawostka dotycząca miasta, w którym wychowywała się Mia, wzbudzała moją ciekawość, zadziwiając swoją niesamowitą kreatywnością. Widać, że Jay Kristoff ma mnóstwo pomysłów na kreację rzeczywistości i nie mogę się doczekać, aż poznam kolejne smaczki, jakie dla nas przygotował. Z jednej strony świat przedstawiony jest piękny, bogaty i różnorodny, ale z drugiej posiada brzydkie odcienie szarości – jest przepełniony brutalnością, fałszem, korupcją, krwią i przemocą. Nibynoc opływa mrokiem i nie ma w tym nic dziwnego, jest to bowiem powieść o szkoleniu nastoletnich zabójców, ale jednocześnie opowiada o tym, że nie można zagubić siebie we wszechogarniającej ciemności.\nGłówną bohaterką powieści jest Mia Corvere, która w wieku dziesięciu lat w wyniku fałszywych oskarżeń straciła całą swoją rodzinę, sama ledwo uchodząc z życiem. Od tamtej pory planuje zemstę na wysoko postawionych urzędnikach państwowych, którzy rozbili jej codzienność i serce na miliony kawałeczków. Mia to bohaterka z krwi i kości, którą kolejne próby jedynie umocniły, zamiast ją złamać, ale jednocześnie skrywa w sobie mnóstwo lęków, które starannie ukrywa przed wyrwaniem się na światło dzienne. To postać wyrazista, ale przy tym cudownie niejednoznaczna, a wraz z rozwojem fabuły ona także się zmienia, co nadaje jej wielowymiarowości. Zresztą nie tylko Mia zachwyca swoją kreacją, każda postać, nawet jeśli pojawia się tylko na chwilę, posiada silną, jasną motywację i jest niezwykle skomplikowana. Kiedy już wydaje nam się, że rozgryźliśmy jakąś postać, wyciąga ona kolejnego asa z rękawa i musimy zupełnie zmienić nasze postrzeganie danej osoby. Dotyczy to jednak nie tylko bohaterów, ale także całej fabuły – kiedy już jesteśmy pewni kierunku, w jakim podąży fabuła, autor zaskakuje nas szokującym, mrożącym krew w żyłach zwrotem akcji, który wywraca całą historię do góry nogami, nadając jej jeszcze szybszego tempa. W jednej chwili się śmiałam, a w drugiej miałam ochotę rzucić swoim egzemplarzem przez pokój, nie mogąc uwierzyć w okrucieństwo fabuły. W chwili, w której przeczytałam ostatnią stronę, strasznie żałowałam, że nie miałam przy sobie drugiego tomu, bo czułam natychmiastową potrzebę poznania dalszych losów Mii.\nNibynoc to książka, która zafascynowała mnie od pierwszej strony, a wraz z kolejnymi kartkami stawała się tylko lepsza, bezwarunkowo mnie w sobie rozkochując. Nie pamiętam, kiedy po raz ostatni książka nie pozwalała mi spać po nocach, tak angażując w losy bohaterów i zachwycając złożonością świata oraz fabuły. Niebanalne intrygi, genialny styl pisania i wartka akcja zapewniają rozrywkę na najwyższym poziomie, jednocześnie wzbudzając prawdziwy rollercoaster emocji, a to zaledwie początek serii. Nie mogę się doczekać, aż kolejne tomy powalą mnie na kolana, bo nie mam co do tego najmniejszych wątpliwości.\nNibynoc // Bożogrobie // Darkdawn\nEtykiety: fantastyka, Jay Kristoff, Nibynoc, Wydawnictwo MAG\nGeniusz. Gra to książka, po którą nie planowałam sięgnąć i nawet nie wiedziałabym, co straciłam, bo idealnie wpasowuje się w mój gust czytelniczy. Podejrzewam, że wielu z was nigdy nie słyszało nawet tego tytułu, a ta seria zdecydowanie zasługuje na uwagę, bo wciąga od pierwszej strony i ciężko ją odłożyć na bok choćby na chwilę!\nNie trzeba było mnie długo przekonywać, żebym sięgnęła po Geniusza. Grę; właściwie wystarczyła mi świadomość, że książka opowiada o nastoletnich naukowcach, którzy stawiają czoła niesamowitym wyzwaniom, a przy okazji ich działania nie zawsze są w pełni legalne i już byłam kupiona, bo uwielbiam podobne historie. Pod wieloma względami powieść Leopoldo Gouta nie tyle mnie usatysfakcjonowała, co wręcz przerosła moje oczekiwania, bowiem mamy tutaj nie tylko mnóstwo nieprzewidywalnych zwrotów akcji i trudnych, logicznych zagadek do rozwiązania, ale autor porusza także tematykę związaną z problemami współczesnego świata, rozwoju technologii, dotyka skomplikowanych dylematów moralnych czy problemów rodzinnych. Całość zostaje podana nam w naprawdę przepięknym, wysokiej jakości wydaniu – Geniusz. Gra posiada bogatą szatę graficzną, w środku można znaleźć wykresy, schematy czy szkice, które dodatkowo ułatwiają zrozumienie treści i nadają fabule niesamowitej realności. Poruszane w tej powieści zagadnienia są dość zaawansowane, mamy w końcu do czynienia z geniuszami specjalizującymi się w ścisłych dziedzinach takich jak informatyka, inżynieria, biologia czy chemia, ale zostały one przedstawione w tak prosty, a jednocześnie interesujący sposób, że nikt nie powinien mieć trudności ze zrozumieniem naukowych kwestii.\nFabułę śledzimy z perspektywy trójki głównych bohaterów – Rexa, uzdolnionego programisty, dla którego udział w Grze jest szansą na odnalezienie starszego brata, który zaginął przed dwoma laty, czternastoletniego inżyniera z Nigerii Tundego znajdującego się w sytuacji bez wyjścia i Likaona, czyli tajemniczej blogerki z Chin, która ujawnia korupcyjne skandale na wysokich szczeblach władzy, tym samym narażając się na aresztowanie przez władze niezadowolone z jej interwencji. Bardzo często się zdarza, że przy mnogiej liczbie narratorów faworyzuję jedną z perspektyw lub nie odczuwam różnicy przy zmianie osoby, tymczasem Leopoldo Gout poradził sobie bardzo dobrze, oddając różnice kulturowe między bohaterami wywodzącymi się z różnych środowisk i krajów, a choć muszę przyznać, że perspektywa Tundego interesowała mnie odrobinę mniej niż pozostałych bohaterów, wciąż czytałam ją z przyjemnością. Jestem zachwycona przede wszystkim Likaonem, która została świetnie wykreowana, to moja nowa girl crush. Leopoldo Gout w swojej książce skupił się nie tylko na samej Grze, ale także rozbudował wątki każdego z bohaterów, tworząc złożoną opowieść. Tunde zmaga się z groźbami generała-dyktatora trzęsącego całą Nigerią, który obiecał, że zabije jego rodziców i zetrze jego wioskę z powierzchni ziemi, jeśli Tunde nie wybuduje dla niego niebezpiecznej broni. Rex obawia się o życie brata i podejrzewa, że ten wpakował się w nielegalną działalność Terminalu, czyli niebezpiecznej grupy hakerskiej. Likaon z kolei wie, że to, co robi jest słuszne i ważne, ale jednocześnie obawia się w ten sposób rozczarować rodziców, a jeśli zostanie złapana, jej całą rodzinę może czekać śmierć. W tej książce wielokrotnie podkreślana była wartość rodzinnych więzów, a także przyjaźni i zaufania. Jestem zaskoczona, że w sumie w tak krótkiej książce, autorowi udało się zawrzeć tak wiele różnorodnych kwestii.\nGeniusz. Gra to świetna rozrywka na wysokim poziomie. Trochę przypomina mi skrzyżowanie Ocean's Eleven i Endgame z Illuminae, więc jeśli do tej pory mieliście wątpliwości, czy chcecie sięgnąć po tę powieść, to mam nadzieję, że to porównanie właśnie je rozwiało. Naprawdę dobrze bawiłam się podczas czytania tej powieści, a przy tym musiałam trochę wysilić swój umysł, aby nie umknęły mi żadne wskazówki, więc jestem tym bardziej usatysfakcjonowana lekturą. Zdecydowanie polecam, ale ostrzegam, żebyście lepiej wyposażyli się od razu w obie dostępne części – Leopoldo Gout zakończył Geniusza. Grę w takim momencie, że od razu musiałam sięgnąć po drugi tom, żeby się przekonać, jak dalej potoczą się losy bohaterów!\nGra // Przekręt // Revolution\nZa możliwość przeczytania Geniusza. Gry serdecznie dziękuję Wydawnictwu Albatros!\nEtykiety: Geniusz, Leopoldo Gout, literatura młodzieżowa, Wydawnictwo Albatros\nIt ends with us, czyli nie każda miłość jest dobra\nTo już chyba tradycja, że każdą moją recenzję powieści Colleen Hoover muszę rozpoczynać tymi samymi słowami (albo muszę przynajmniej przemycić je w dalszej części), więc pozwólcie, że tradycji stanie się zadość: z CoHo łączy mnie love-hate relationship. A to oznacza, że każda z jej książek jest dla mnie ogromną niewiadomą – albo spodoba mi się tak, że nie będę w stanie przestać o niej mówić przez kolejne lata (przykład: Maybe Someday), albo będę jej tak nie trawić, że będę o tym przypominać wszystkim na każdym kroku (przykład: Hopeless). It ends with us to pierwsza powieść Colleen Hoover, co do której jeszcze przed jej wydaniem miałam pewność, że ją pokocham. Na szczęście moje przeczucie mnie nie zawiodło.\nUwaga, recenzja zawiera spojlery!\nTo nie jest moja ulubiona powieść tej autorki, chyba nic nie jest w stanie dla mnie pobić Maybe Someday, ale jest to książka, która wzbudziła we mnie największy szacunek do twórczości Colleen Hoover. Nie potrafię sobie wyobrazić, jak trudne musiało być dla niej napisanie tak bolesnej historii, którą w dodatku częściowo wyniosła ze swojego życia, ale It ends with us jest niesamowicie ważną lekturą. Bo każdy z nas choć raz w życiu zastanawiał się nad tym, dlaczego maltretowana kobieta nie odchodzi od swojego agresywnego partnera, jak to możliwe, że wciąż potrafi go kochać po tym, jak ją skrzywdził. Oceniamy, choć nie mamy do tego prawa i podkreślamy, że gdyby nas coś takiego spotkało, bez wahania spakowalibyśmy walizki i zerwalibyśmy wszelki kontakt. Lily również sądziła, że będzie wystarczająco silna, by to zrobić, zwłaszcza że była zmuszona do oglądania przemocy w związku swoich rodziców. Była przekonana, że nie pozwoli na to, by jej mąż traktował ją w taki sam sposób, w jaki jej ojciec traktował matkę. A jednak utknęła w tym samym błędnym kole.\nŁatwo byłoby stworzyć główną bohaterkę, która twardo broni swoich przekonań i nie pozwala sobie na żadną chwilę słabości. Łatwo byłoby sprawić, by główny bohater zdał sobie sprawę ze swojego złego postępowania i przeszedł niesamowitą przemianę. Łatwo byłoby napisać happy end, położyć na tę historię warstwę lukru w postaci wspólnego pokonywania przeciwności i dodać kilka wyświechtanych frazesów o tym, że miłość jest zdolna uleczyć każdą złamaną duszę. Ale życie nie jest takie proste. It ends with us jest odarte z tych wszystkich złudzeń, o których tak bardzo lubimy czytać, uciekając od rzeczywistości; jest tak cholernie prawdziwe, że wręcz bolesne, podczas czytania czułam się tak, jakby ogromny ciężar przygniótł moje serce i nie puścił mnie nawet po przewróceniu ostatniej strony. Czułam dosłownie fizyczne cierpienie, gdy byłam zmuszona czytać o tym, przez co przechodziła Lily. Ta historia jest tak bolesna, bo jest szorstka, bezkompromisowa, drastyczna w swoim przekazie... To naga prawda. Nie jest łatwa. Nie jest przyjemna. Nie jest piękna.\nLily to prawdopodobnie najsilniejsza kobieca postać, jaką stworzyła do tej pory Colleen Hoover. Ma w sobie ogromną dozę wrażliwości i jest pełna empatii, co czyni z niej niezwykle sympatyczną dziewczynę, ale przy tym nie boi się podejmowania ryzyka i trudnych decyzji. Jej siła pochodzi z wewnątrz i chyba nie spotkałam się z drugą bohaterką w literaturze, która byłaby tak krucha, a przy tym odporna psychicznie. Ryle'a z kolei nie sposób nie pokochać; jest pewny siebie, charyzmatyczny, zadziorny, ambitny i ma świetne poczucie humoru. I właśnie dlatego, że tak łatwo się w nim zauroczyć, jego postępowanie tak bardzo boli. Uwielbiałam czytać o relacji Lily i Ryle'a, bo jej początek i przebieg zupełnie różnił się od dotychczasowych romansów Hoover, był niezwykle figlarny i lekki, pełny droczenia się. Równie mocno kocham jednak Atlasa, który wprowadza niesamowitą równowagę do całej historii, nawet jeśli "osobiście" nie pojawia się zbyt często na stronach powieści, a raczej we wspomnieniach Lily. Colleen stworzyła również piękną przyjaźń między dwoma silnymi kobietami, czyli właśnie Lily i Allysą. Trochę żałuję, że nie rozwinęła bardziej relacji Lily z jej matką, lecz i tak uważam, że był to piękny wątek, nawet jeśli odrobinę zaniedbany.\nIt ends with us to powieść, która najpierw rzuci na ciebie czar swoim błyskotliwym humorem, czułymi słówkami i nieskończoną charyzmą bohaterów, a potem złamie ci serce w najboleśniejszy i jednocześnie najpiękniejszy sposób. Nawet jeśli do tej pory nie polubiliście się z twórczością Colleen Hoover, głęboko wierzę, że i tak powinniście sięgnąć po tę książkę, bo emanuje z niej niesamowita szczerość i autentyczność, a mimo ciężkiego tematu, pojawia się także ciepło oraz nadzieja, które leczą rany zadane przez tę historię. It ends with us to cholernie ważna książka i nie ma w niej nic typowego, schematycznego czy prostego. To historia, która zasługuje na wasz czas i emocje jak żadna inna. Zaufajcie mi.\nMaybe Someday // Ugly Love // November 9 // Confess\nKonkurs, czyli jak odrzucić oczekiwania innych i pokochać siebie\nKonkurs wpadł mi w ręce zupełnie przypadkiem, jeszcze zanim usłyszałam o Kluseczce, czyli netfliksowej produkcji na podstawie tej książki. Film wciąż przede mną, ale lekturę mam już za sobą i dzisiaj chciałabym się z wami podzielić moją opinią na temat tej powieści, bo zdecydowanie zasługuje na uwagę.\nUwielbiam Konkurs za to, że nie moralizuje, nie idealizuje i nie fałszuje rzeczywistości; jest za to pełną humoru, uczciwą i pozytywną powieścią o poczuciu własnej tożsamości i pokochaniu siebie. Mnóstwo jest historii o grubaskach, które przechodzą niesamowitą przemianę wewnętrzną jak za pstryknięciem palców, tymczasem ta książka absolutnie nie jest tego typu historią. Kiedy poznajemy Willowdean, dziewczyna akceptuje siebie taką, jaką jest. Jej matka jest królową piękności, większość dziewcząt w wieku głównej bohaterki marzy jedynie o koronie miss i to mogłoby wpłynąć deprymująco na osobę przy kości, która wyróżnia się w tym tłumie, ale Willowdean zna swoją wartość i to jest piękne. Jednocześnie jest przy tym ludzka i nie udaje, że wszystko jest zawsze w stu procentach świetne i cudowne – chociaż stara się kochać i akceptować siebie, jej również zdarzają się gorsze chwile, kiedy zaczyna wątpić w siebie albo próbuje się dowartościować czyimś kosztem. Willowdean to postać z krwi i kości, popełnia błędy i się na nich uczy, doświadcza zarówno zwycięstw, jak i porażek i uważam, że autorce należą się ogromne brawa za wykreowanie postaci, którą nie zawsze będziemy lubić za podejmowane przez nią wybory lub złośliwe słowa, ale za to zawsze będziemy ją podziwiać.\nKiedy Willowdean decyduje się wziąć udział w konkursie piękności, podąża za nią grupka niedopasowanych dziewczyn, które według społecznych standardów piękna nie mają najmniejszych szans w wyborach. Nie jest to może jakiś wyszukany pomysł, ale już kryjąca się za tym intencja jest jak najbardziej oryginalna, jeśli chodzi o tego typu historie – Will nie planuje bowiem krucjaty, próbując ośmieszyć wzorcowe kanony utrwalone w społeczeństwie, nie jest to też jej sposób na zyskanie pewności siebie, bo ma jej wystarczająco dużo, nie próbuje też nikomu niczego udowodnić ani się zmienić i to jest cudowne. Mam wrażenie, że we współczesnych czasach za bardzo na siłę staramy się odnaleźć jakieś znaczenie, przypisać czemuś etykietę, a przecież jest to zupełnie niepotrzebne i często niezgodne z prawdą. Jeśli jesteście jednak nastawieni negatywnie do tej historii, bo spodziewacie się niekończącego się potoku przygotowań do finału konkursu piękności, to muszę was wyprowadzić z błędu – zawody są zaledwie tłem, delikatnym rysem. Julie Murphy w swojej książce o wiele bardziej skupiła się na losach poszczególnych bohaterów, stopniowo odkrywając historie, wydawałoby się niepozornych, przeciętnych osób, o niespełnionych marzeniach, samotności i uprzedzeniach. A to wszystko jest okraszone cudowną, małomiasteczkową atmosferą, w której można się zakochać.\nNie spodziewałam się, że Konkurs tak bardzo mi się spodoba! Może nie jest to porywająca lektura, gdzie nawarstwiają się kolejne intrygi, a zwroty akcji wbijają w fotel, ale jest to niezwykle życiowa opowieść. Niekoniecznie o samoakceptacji, czego moglibyśmy się spodziewać po książce z dziewczyną z pokaźną nadwagą jako główną bohaterką, raczej o poszukiwaniu dystansu, który pozwala odrzucić strach przed byciem ocenianym przez innych, wyciszyć złośliwy głosik zachęcający do porównywania się z innymi i po prostu dobrze czuć się w swojej skórze. Konkurs nie jest ani przesadnie uroczy, ani prześmiewczy – to ciepła historia, która ukazuje wycinek z życia nastolatki zmagającej się z niesprawiedliwymi stereotypami i słabościami, a chociaż nie powala na kolana, ma w sobie dość, by podtrzymać zainteresowanie czytelnika.\nEtykiety: Julie Murphy, literatura młodzieżowa, powieść jednotomowa, Wydawnictwo Amber\nOkrutny książę, czyli elfy nie robią na mnie wrażenia\nOkrutny książę to książka, która podbiła blogosferę, wszyscy rozpływali się w zachwytach, a że tęskno mi było do fascynującej powieści z gatunku fantasy young adult, dałam się skusić i zostałam porwana przez falę hype'u. Wcześniej nie miałam do czynienia z twórczością Holly Black, więc podchodziłam do książki z dużymi oczekiwaniami, ale zupełnie na świeżo.\nNajwiększym problemem w Okrutnym księciu jest brak logiki w fabule. Cała powieść jest bardzo poprawna, ale średnia. Żałuję, że świat elfów nie został bardziej rozbudowany, bo wprowadzenie obiecywało wiele, jednak mam wrażenie, jakby autorka w kółko się powtarzała na temat ustroju politycznego i praw panujących w krainach tych magicznych istot. Uniwersum stworzone przez Holly Black zdecydowanie zasługuje na szersze opisanie, niestety nie poświęcono mu wystarczająco dużo uwagi, ale ogólnie mieści się w granicach, do jakich przywykłam z innych książek z tego gatunku. Mogłabym się nawet dobrze bawić przy okazji lektury Okrutnego księcia, gdyby nie to, że co kilka stron uderzała mnie myśl, jak bardzo bez sensu postępuje nasza główna bohaterka. Nie byłam w stanie zrozumieć decyzji podejmowanych przez Jude, nie przekonywała mnie przede wszystkim jej motywacja, a to właśnie motywacja jest siłą napędową całej fabuły. W momencie, w którym zaczynam wątpić w powody kierujące główną protagonistką, z perspektywy której śledzimy całą akcję, akcja staje się pozbawiona logiki, nie ma tutaj żadnego ciągu przyczynowo-skutkowego, a przez to nie potrafiłam czerpać z fabuły przyjemności, bo gdzieś z tyłu głowy tłukła mi się myśl, że Jude powinna już dawno temu opuścić Krainę Elfów i jej tłumaczenia nie robiły na mnie żadnego wrażenia. Holly Black robiła, co mogła, żeby uargumentować wybory Jude, jednak ja nie znoszę takiej niekonsekwencji w zachowaniu postaci, która najpierw mówi jedno, ale po chwili robi coś zupełnie innego i stąd nie czułam wielkiej frajdy podczas czytania Okrutnego księcia. Zresztą, takie chwiejne zachowanie przejawia nie tylko główna bohaterka, ale także inne postaci, których zachowanie nijak ma się do tego, jak zostali opisani zaledwie dwie strony wcześniej.\nW takim razie może poświęcimy trochę czasu postaciom, skoro już przy tym jesteśmy. O ile uwielbiam główne bohaterki, które są silne, zdecydowane, a przy tym mają w sobie odpowiednią dozę mroku, która czyni ich kimś z pogranicza bieli i czerni, o tyle Jude jest tak nieprawdziwa i sztuczna w tym, co robi, że nie potrafiłam jej polubić, a ta cała otoczka jej brutalności jest po prostu czymś wprowadzonym na siłę przez autorkę i to czuć. Przez większość czasu, chociaż Holly Black próbuje nam wmówić, że dziewczyna wie co robi, Jude miota się, walcząc sama ze sobą i nie robi niczego, co byłoby naprawdę warte uwagi, a do tego sama nie kontroluje swoich poczynań. Poza tym wydawałoby się, że książę Cardan odegra większą rolę w fabule, ale niestety, jedyna postać, która miała w sobie jakąś głębię i konsekwencję prowadzenia, została zepchnięta na odległy plan przez o wiele bardziej jednowymiarowe, nudne marionetki, które właściwie nie odegrały żadnej roli, ale po prostu sobie istnieją, żeby nie było, że to teatr jednego aktora. Liczę na to, że w drugim tomie czeka na nas więcej Cardana, bo jestem naprawdę ciekawa, jak się rozwinie i jak potoczy się jego relacja z Jude, bo ten krótki przebłysk, który otrzymaliśmy w końcówce Okrutnego księcia, był naprawdę obiecujący.\nPrzez ponad dwieście stron w Okrutnym księciu nie dzieje się nic i mówię to z ręką na sercu. Jeżeli nie mieliście jeszcze do czynienia z przypadkiem ogromnego lania wody, to ta książka jest idealnym przykładem tego, jak przez pierwszą połowę zwodzić czytelnika, nie dając mu nic w zamian. Mnóstwo tutaj opisów sukienek, żyrandoli, ślicznych sal balowych, ale akcji tutaj nie znajdziecie. Nie ma tutaj niczego porywającego czy oryginalnego, a rewelacje ujawnione pod koniec nie zszokowały mnie specjalnie, bo choć fabuła ostatecznie obrała ciekawy kierunek, mam wrażenie, że zabiegi do tego potrzebne spłyciły jeszcze bardziej motywację pewnych bohaterów.\nWiem, że głównie narzekam, ale lektura Okrutnego księcia wcale nie była tak zła, jak może wam się wydawać po przeczytaniu mojej recenzji. Po prostu spodziewałam się więcej i czułam potrzebę wytknięcia wszystkich tych potknięć. To lekka, przyjemna książka, a druga połowa była o wiele lepsza od pierwszej i zwiastuje naprawdę fascynujące intrygi w kolejnym tomie, dlatego dam Holly Black kolejną szansę, bo Okrutny książę jest obiecujący i autorka udowodniła, że potrafi tworzyć zawiłe spiski, a polityczne zagrania i intrygi to coś, co uwielbiam. Więcej Cardana i akcji, mniej niepotrzebnego lania wody, Jude trochę się ogarnie, a świat przedstawiony rozwinie i będzie idealnie!\nCykl Okrutny książę:\nOkrutny książę // The Wicked King // The Queen of Nothing\nEtykiety: fantastyka, Holly Black, Okrutny książę, Wydawnictwo Jaguar, young adult


unsgab › Włosy › Zagęszczanie włosów › naturalne sposoby na zagęszczenie włosów\nMoje włosy są bardzo cienkie... Chciałabym je nieco zagęścić, ale nie poprzez sztuczne doczepianie, a bardziej naturalnymi sposobami... Czy któraś z was próbowała domowych metod, które poskutkowały. Dodam, ze stosuje suplementacje witaminowa i używam specjalnych odżywek, szamponów masek, pianek itede, ale efekt wciąż nie jest zadowalający zna ktoś jakieś lepsze sposoby, POMOCY DZIEWCZĘTA!!\nHmm, piszesz ze używasz tych wszystkich masek, szamponów, odżywek pianek i w ogóle i może to właśnie dlatego masz takie cienkie włosy? Zbytnio je obciążasz chemią i produktami do stylizacji... Najlepiej zakup naturalny szampon i odżywkę - na przykład pokrzywa czy czarna rzepa. Zobaczysz, że włosy przestaną być oklapnięte i same odżyją. Na cienkie włosy pomaga także domowej roboty płukanka z pokrzyw, chociaż teraz ciężko byłoby ci je nazbierać, zwłaszcza że im pokrzywa młodsza tym lepsza. W każdym razie zdrowo się odżywiaj, zażywaj ruchu na świeżym powietrzu i stosuj naturalne kosmetyki. Nie tylko włosy ci wypięknieją, ale cała wypiękniejesz!


10 czerwca uroczysty trening na płycie głównej! - Legia Warszawa\n10 czerwca uroczysty trening na płycie głównej!\nZapraszamy na uroczysty, wspólny trening dla zawodników ze wszystkich ośrodków Legia Soccer Schools z całej Polski! Wyjątkowe zajęcia odbędą się na płycie głównej stadionu przy Łazienkowskiej wraz z mnóstwem dodatkowych atrakcji 10 czerwca. Musicie być z nami!\nW ciągu całego dnia w treningach na głównej płycie Stadionu przy Ł3 weźmie udział prawie 4000 dzieci w wieku od 3 do 14 lat, ze wszystkich projektów Legia Soccer Schools (więcej o projektach TUTAJ) z całej Polski!\n16 boisk na każdą godzinę, ponad 60 trenerów, kilkudziesięciu wolontariuszy oraz niezliczone tłumy rodziców - to statystyki pokazujące skalę przedsięwzięcia, jakie będzie naszym udziałem 10 czerwca. W treningach podzielonych na tury wezmą udział podopieczni wszystkich ośrodków Legia Soccer Schools z całej Polski. Po zajęciach najmłodsi legioniści i legionistki wyruszą ze swoimi Rodzinami na trybunę wschodnią, gdzie czeka na nich moc dodatkowych atrakcji przygotowanych tego dnia przez Legię Warszawa oraz jej Partnerów.\nAkademia Piłkarska Legii Warszawa Legia Soccer Schools LSS


G33K L1F3 0x0B – Spece.IT\nG33K L1F3 0x0B\nprzez Dariusz Góra · 1 lutego 2013\nW jednym z poprzednich odcinków G33K L1F3 poświęciliśmy sporo uwagi programistom. Nie myślcie, że to koniec i damy im spokój:) Oto ciekawe spojrzenie na proces powstawania aplikacji:\nMamy nadzieję, że programiści mają do siebie dystans i zniosą jeszcze troszkę docinek z naszej strony. A skoro o noszeniu mowa, oto ewolucja nośników danych:\nNa zewnątrz mrozy nieco odpuściły (przynajmniej tak mówią nasze pogodowe gadżety na pulpicie) i czuć wiosenny podmuch (tak, tak do wiosny marne 2 miesiące, czyli ok 50 poziomów w Diablo 3). Przed wiosennymi porządkami zróbmy przynajmniej porządek wokół siebie. Szczególnie przed video-rozmową (jakoś trzeba wyglądać przed kamerą, prawda?):\nO swój image też trzeba zadbać. Oto koszulka dla geeków z szóstym zmysłem:\nNa koniec edukacyjnie, film promocyjny przedstawiający proces produkcji dysków SSD Crucial.


Nowoczesne i modne propozycje tapet ściennych od 4wall.pl. Sprawdź\nNowoczesne tapety? Propozycje najmodniejszych tapet od 4wall.pl\nTo już czas aby przyjrzeć się propozycją nowoczesnych i modnych tapet, które będą królowały w 2019 roku. Na co się zdecydować? Jaki styl będzie dominować? Czego nie może zabraknąć na ścianie w twojej kuchni, sypialni czy pokoju dziennym? Przygotowaliśmy dla Państwa kilka ciekawych rozwiązań na dekorację ścian. Niezależnie od tego czy preferujesz surowe i ciemne kolory w rustykalnych i loftowych wnętrzach czy bliższe Ci są pudrowe i blade klimaty skandynawskie znajdziesz tu kilka modnych propozycji tapet ściennych, które będą wizytówką dekorowanego pomieszczenia.\nGeometryczne wzory nieprzerwanie modne\nTapety geometryczne już od kilku lat robią ogromne wrażenie w nowoczesnych wnętrzach, choć w nieco odmiennych odcieniach kolorystycznych. Czerń, biel oraz granat wciąż nie wychodzą z mody i się na to nie zanosi, jednak niezwykle stylowe i dodające pikanterii stały się złote dodatki w połączeniu z wyżej wymienionymi kolorami. Dosyć często stosowanymi zabiegami przez projektantów i architektów są również loftowe połączenia drewna i kamienia z czarnymi, szarymi i srebrnymi dodatkami w postaci tapet i tkanin dekoracyjnych, które zestawione są z dużą ilością surowego światła wypełniającego pomieszczenie jadalni, kuchni czy salonu.\nTapety w najmodniejsze geometryczne wzory znajdziesz na 4wall.pl - tutaj\nSkandynawski styl – prostota i funkcjonalność w jednym!\nWybierając prostolinijny i funkcjonalny wystrój wnętrza, który będzie inspirowany nordyckim klimatem na stronie 4wall.pl znajdziecie piękne, flizelinowe i ekologiczne tapety w stylu skandynawskim, które łączy oszałamiający design i równowaga. Motyw ten świetnie sprawdza się w pomieszczeniach takich jak salon, sypialnia czy jadalnia ze względu czystość i harmonie jaką wprowadzają do owych pomieszczeń, która uruchamia proste, skandynawskie podejście do stylu życia. Wbrew pozorom tapety w tym stylu są niezwykle różnorodne kolorystycznie, więc połączenie dekoracji ściennej z pozostałymi elementami wnętrza jest niezwykle proste.\nTapety z typowym skandynawskim motywem znajdziesz na 4wall.pl - tutaj\nTapety metalizowane, tropikalne i Styl Vintage!\nCiemne kolory w ’19 roku to sposób na stworzenie stylowego wnętrza w twoim domu. Ważne jest jednak to, aby nie były nudne. Decydując się na czarną lub ciemnogranatową farbę może okazać się, że ciemna barwa może „pokonać” nasz salon czy pokój dzienny i go przytłoczyć. Czarno-szare pasy, metalizowane geometryczne figury czy linie, a nawet ciemnozielone wzory tropikalnych bambusów mogą okazać się dużo lepszym pomysłem aby przykuć wzrok oraz stworzyć centralny, dekoracyjny punkt w danym pomieszczeniu. W obecnie panującym roku cenią się szczególnie odważne i efektowne aranżacje wnętrz, które nadają współczesny charakter.\nPo więcej inspiracji zajrzyj też na insta @4wall.pl – znajdują się tam najciekawsze aranżacje tapet ściennych!


TR Warszawa | AICT Polska\nKategoria: TR Warszawa\n8 września 2021 31 października 2021 szefyorickAfisz, TR Warszawa, Yorick nr 75 (wrzesień 2021)\n2 lipca 2019 2 lipca 2019 szefyorickTR Warszawa\nMarcin Cecko dopisał do tekstu dramatu Georga Büchnera poruszający poemat Logika psa, najwyraźniej przenośnie ujmujący okres „zrywania się ze smyczy” młodego człowieka, odkrywania swojej indywidualności. W roli tak odmienionego Woyzecka z kapeli garażowej debiutował jeszcze student aktorstwa, Mateusz Górski, aCzytaj dalej\n16 marca 2019 19 marca 2019 szefyorickAktualności, Atlas.Afisz, TR Warszawa\nHip-hopowy poemat-musical Doroty Masłowskiej o Warszawie końca drugiej dekady XXI wieku w okowach neokapitalizmu, smogu i zatruwającej umysły ksenofobii przyoblekł kształt przerażającego trafnością diagnoz widowiska. Grzegorz Jarzyna w swoim spektaklu, eksponując żywioł języka, który u Masłowskiej zawsze jest probierzem iCzytaj dalej\n8 lutego 2019 szefyorickTR Warszawa\nZdarzyło się to na pograniczu austriacko-węgierskim. Na zamku Rechnitz pod sam koniec wojny hitlerowcy, goście baronowej Margit Batthyány wymordowali niemal 200 jeńców-robotników przymusowych. Ten ukrywany wstydliwie epizod z czasów pogardy przetworzyła dla teatru Elfriede Jelinek. Na tej podstawie powstało dziełoCzytaj dalej\n28 grudnia 2018 28 lipca 2019 szefyorickTR Warszawa\nRzecz o prawie do wyboru własnej drogi cierpienia. Bohaterka traci dziecko po domowym porodzie (dlaczego upiera się rodzić w domu, nie wiadomo) i zewnętrznie nie okazuje oczekiwanej boleści. To wprawia jej najbliższych w stan niepokoju, ale ona nie zachowuje sięCzytaj dalej\n15 września 2018 15 sierpnia 2019 szefyorickTR Warszawa\nGdzie jedzie Dawid? Nie wiadomo. Bo choć spektakl TR Warszawa „Dawid jedzie do Izraela” w reżyserii Jędrzeja Piaskowskiego należy do „marcowego grania”, czyli nurtu przedstawień inspirowanych wydarzeniami i następstwami wydarzeń marcowych 1968 roku, nie wiadomo, jak się ta historia skończy.Czytaj dalej\n13 listopada 2012 szefyorickTR Warszawa\nSpektakl trwa niemal siedem godzin, a daje się streścić w paru zdaniach: Ludzie nie są szczęśliwi, nawet zaproszenie do utopijnego Miasta Snu, zamiast ich ocalić, przynosi ostateczny rozkład. Jak kto chce, może do tego dopisywać artystyczne, ideologiczne, społeczne komentarze,Czytaj dalej\n27 września 2012 szefyorickTR Warszawa\nBurleska, realizm, a nawet naturalizm mieszają się ze sobą z zadziwiającą sprawnością, zwłaszcza w aktorskich solówkach Adama Woronowicza (szef kliniki śmierci), Sebastiana Pawlaka (pacjent wybierający śmierć) i Romy Gąsiorowskiej (jego córka). Daleka od jednoznaczności opowieść o eutanazji, okraszona operetkowąCzytaj dalej\n10 sierpnia 2012 szefyorickTR Warszawa\nNa scenie Teatru Narodowego zieje pustką i nudą. Ale czy mogła się powieść próba potraktowania mitu wampirycznego serio, stworzenia na scenie hipnotycznych nastrojów i egzaltacji? W chwilach największej grozy publiczność reaguje zdrowym chichotem. NOSFERATU, inspirowane powieścią Barma Stokera Dracula,Czytaj dalej\nNowa adaptacja dzieła Witkacego – opowieść o potworności rodziny, bez której nie sposób żyć. METAFIZYKA DWUGŁOWEGO CIELĘCIA wg Stanisława Ignacego Witkiewicza, reż. Michał Borczuch, scenografia Anna Maria Karczmarska, muz. Daniel Pigoński, reż. światła Jacqueline Sobiszewski, dramaturg Łukasz Wojtysko, TRCzytaj dalej\nZabawa z widzem w teatr, który się nie klei z wielu powodów; ironiczny autoportret zagubienia współczesnej sztuki. JACKSON POLLESCH René Pollescha w przekładzie Karoliny Bikont, reż. René Pollesch, scenografia i światło Chasper Bertschinger, kostiumy Svenja Gassen, TR Warszawa, premiera 17Czytaj dalej\n27 grudnia 2010 szefyorickTR Warszawa\nSpektakl krok po kroku odsłania anatomię zdrady, która niszczy swoich aktorów. Konstrukcja tej opowieści polega na Pirandellowskim chwycie – to aktorka (Maja Ostaszewska jako poruszająca Marianne) pomaga reżyserowi-pisarzowi (w roli dociekliwego Bergmana Władysław Kowalski) w zgłębieniu tajemnicy występku. Poruszający spektakl.Czytaj dalej\nKryzys duchowy neokapitalizmu zreferowany bez żadnych upiększeń i złudnej nadziei, że kapitał nas wyzwoli. Pasolini nie pociesza, raczej przestrzega, zaprasza do ucieczki na pustynię. Albo w świętość. Te(ore)mat w sam raz na kryzys. To poważny, dający do myślenia spektakl, nawetCzytaj dalej\nŚwietne przedstawienie. Gorzkie, choć zabawne. Prawdziwe, choć ujęte w cudzysłów Nibylandii. Nikt z tego świata nie uchodzi zwycięsko. Chociaż oskarżona jest przede wszystkim inteligencja, zajęta własną karierą, nieczuła na los tysięcy, którym nowy piękny świat nie zaoferował niczego więcej opróczCzytaj dalej\nTytuł jest pułapką – nie ma tu żadnych biednych Rumunów, a tylko młodzi imprezowicze, podający się za Rumunów, ale „rumuński” chwyt wcale nieźle otwiera puszkę z ksenofobią, niechęcią do obcego, polskimi kompleksami. Masłowska opowiada historię o parze przypadkowo poznającej sięCzytaj dalej


New Look EMBROIDERED TROPHY Żakiet black - MODNAPOLKA.pl\nwtorek, 11 grudnia 2018 Kobiety Odzież Marynarki i żakiety żakiety New Look EMBROIDERED TROPHY Żakiet black\nNew Look NL021G04W-Q11\nNew Look EMBROIDERED TROPHY Żakiet black\nNew Look EMBROIDERED TROPHY Żakiet black Promocje w Zalando.pl | Materiał: 100% bawełna | Promocje teraz Darmowa wysyłka\n499.90 zł 639.90 zł Pepe Jeans - Żakiet Freya - czarny Żakiet z kolekcji Pepe Jeans. Casualowy model wykonany z wzorzystej tkaniny. - Prosty fason. - Wsuwane kieszenie. - Wyściełane ramiona. - Zapięcie na guzik. - Gruba, nieelastyczna tkanina. - Klasyczne klapy. - Model na podszewce. - Długość rękawa: 56,5 cm. - Długość: 82,5 cm. - Szerokość pod pachami: 45 cm. - Szerokość w ramionach: 37 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: wzorzyste Skład: Podszewka: 100 % Poliester, Materiał zasadniczy: 2 % Elastan, 80 % Poliester, 18 % Wiskoza, ID produktu: 4920-KZD01Z Kod producenta: PL401532\n369.90 zł 459.90 zł Silvian Heach - Kamizelka Gilet - czarny Dostępne rozmiary są przeliczone z włoskiej rozmiarówki producenta na standardową rozmiarówkę europejską. Zamawiany rozmiar może różnić się od widocznego na metce (IT 38/XXS = EU XS). Dla pewności prosimy o zapoznanie się z tabelą rozmiarową. Kamizelka z kolekcji Silvian Heach. Casualowy model wykonany z gładkiej tkaniny. - Dopasowany model. - Zapięcie na guziki. - Klasyczne klapy. - Wsuwane kieszenie. - Szerokość pod pachami: 43 cm. - Długość: 80 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: gładkie Skład: 100 % Poliester, ID produktu: -80-KZD002 Kod producenta: CVA18266GT\n599.90 zł 769.90 zł Scotch & Soda - Żakiet - czarny Żakiet z kolekcji Scotch & Soda. Casualowy model wykonany z wzorzystej tkaniny. - Prosty fason. - Wsuwane kieszenie. - Zapięcie na guzik. - Cienka, nieelastyczna tkanina. - Zaokrąglone klapy. - Długość rękawa: 61 cm. - Długość: 71 cm. - Szerokość pod pachami: 44 cm. - Szerokość w ramionach: 36 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Wzór: wzorzyste Skład: Podszewka: 4 % Elastan, 96 % Poliester, Materiał zasadniczy: 48 % Bawełna, 4 % Elastan, 48 % Poliester, ID produktu: 4920-KZD010 Kod producenta: 148418\n1199.00 zł Calvin Klein - Żakiet - czarny Elegancki żakiet z kolekcji Calvin Klein. Elegancki model wykonany z gładkiej tkaniny. - Luźny fason. - Wsuwane kieszenie. - Niezapinany model. - Cienka, nieelastyczna tkanina. - Zaokrąglone klapy. - Model na podszewce. - Długość rękawa: 61 cm. - Długość: 62 cm. - Szerokość pod pachami: 47 cm. - Szerokość w ramionach: 37,5 cm - Wymiary podane dla rozmiaru: 36. Wzór: gładkie Skład: Podszewka: 100 % Poliester, Materiał zasadniczy: 2 % Elastan, 98 % Poliester, ID produktu: 4920-KZD00R Kod producenta: K20K200298\n439.90 zł 549.90 zł Silvian Heach - Żakiet - czarny Dostępne rozmiary są przeliczone z włoskiej rozmiarówki producenta na standardową rozmiarówkę europejską. Zamawiany rozmiar może różnić się od widocznego na metce (IT 38/XXS = EU XS). Dla pewności prosimy o zapoznanie się z tabelą rozmiarową. Elegancki żakiet z kolekcji Silvian Heach. Elegancki model wykonany z gładkiej dzianiny. - Prosty fason. - Klasyczne klapy. - Zapięcie na guziki. - Model na podszewce. - Długość rękawa: 60 cm. - Długość: 66 cm. - Szerokość pod pachami: 41 cm. - Szerokość w ramionach: 37 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: XS. Wzór: gładkie Skład: Materiał zasadniczy: 5 % Elastan, 28 % Nylon, 67 % Wiskoza, ID produktu: -80-KZD006 Kod producenta: PGA18183GC


Nowe miejsce pracy – zwyczaje\nPrzejście do nowej pracy wiąże się z poznaniem nieznanego nam środowiska oraz zwyczajów ludzi, którzy tam przebywają.\nChoć praca to środowisko profesjonalne, a nie prywatne, to jednak spędzamy w nim 1/3 swojego dnia i na ogół przebywamy w grupie. Taka przestrzeń sprzyja do wytwarzania się pewnych, na ogół niepisanych, zasad, a przestrzeganie ich jest kluczowe dla bycia przyjętym jako pełnoprawny członek tego środowiska.\nW pierwszych dniach pracy warto dopytać się, czy nie istnieje zwyczaj, że nowy pracownik przynosi jakiś słodki poczęstunek, coś w rodzaju „wkupnego”. Jeśli tak, warto się dostosować do takiej zasady i albo kupić coś dobrego dla współpracowników, albo poświęcić jeden wieczór i upiec coś własnoręcznie. Takimi słodkościami na pewno zdobędziemy i żołądki, i serca naszych kolegów i koleżanek. Można przecież skorzystać też z pomocy mamy czy cioci, jeśli one lepiej radzą sobie w tym zakresie.\nKwestią, która nierzadko prowadzi do konfliktów, jest pozostawianie naczyń w zlewie w kąciku kuchennym. Należy pamiętać, by sprzątnąć po sobie po lunchu i stosować się do zasad, które zostały nam przekazane pierwszego dnia. Jeśli tego typu informacje pominięto, to po prostu sami się o nie dopytajmy. Raz puszczona w świat opinia o tym, że zostawiamy plamy na stole w stołówce, może do nas przylgnąć i odsunąć od nas wartościowe jednostki.\nTrzeba również wyraźnie poznać zasady związane z tym, który gadżet czy element wyposażenia biura (szafki, półki) należy do kogo. Niektóre osoby zwracają na korzystanie z ich sprzętu dużą uwagę i oceniają według tego swoich współpracowników. Jeżeli używasz czyichś nożyczek czy zszywacza – koniecznie pamiętaj, by odłożyć je na swoje miejsce. Jeśli zepsujesz bądź zgubisz czyjąś własność, po prostu się do tego przyznaj, a na pewno nie ukrywaj tego wydarzenia. Podejrzenia o kradzież takiej drobnostki mogą doprowadzić do niezdrowej atmosfery w środowisku pracy, a na tym nikomu z nas nie zależy.\nJeśli dany sprzęt czy akcesorium jest dla ciebie szczególnie ważne, przyniosłaś je ze swojego domu, możesz w luźnej rozmowie do tego nawiązać, lekko, przy okazji zaznaczyć, że przywiązujesz wagę do swoich rzeczy. Ten delikatny sygnał pozwoli twoim nowym kolegom i koleżankom bliżej cię poznać oraz ustalić zasady, które są dla ciebie podstawowe. W końcu nie tylko ty powinnaś dostosować się do współpracowników, ale oni również do ciebie.


Wybory w Niemczech: Sekret sukcesu Angeli Merkel - Polskie Radio 24 - polskieradio.pl\n23.09.17 Relacja korespondenta Polskiego Radia Waldemara Maszewskiego w przededniu wyborów do Bundestagu\nMartin Schulz krytykuje Merkel. Polska w tle\nOstatnia aktualizacja: 27.06.2017 11:55\nKandydat SPD na kanclerza Niemiec Martin Schulz zarzucił Angeli Merkel w niedzielę podczas zjazdu socjaldemokratów w Dortmundzie bierność wobec rządów Węgier i Polski, kwestionujących jego zdaniem tolerancję i otwartość. W Polskim Radiu 24 komentarz prof. Piotra Wawrzyka, europeisty z Uniwersytetu Warszawskiego.\nMartin Schulz na konferencji SPD w Dortmundzie, 25 June 2017Foto: PAP/EPA/SASCHA STEINBACH\n14'00 27.06.17 Schulz krytykuje Merkel. Polska w tle\n"Europa ma nowe problemy. Są w niej rządy, które kwestionują tolerancję i otwartość na świat – na przykład rząd w Budapeszcie, rząd Viktora Orbana, twórcy pojęcia »nieliberalna demokracja«, cokolwiek miałoby to oznaczać. Albo rząd w Warszawie, którego pierwszą czynnością urzędową było zakwestionowanie niezależności Trybunału Konstytucyjnego i atak na wolność mediów" – powiedział Schulz, przedstawiając program wyborczy swojej partii.\nSchulz podkreślił, że Merkel i minister finansów Wolfgang Schaeuble "bardzo konsekwentnie" forsowali postulaty dotyczące kwestii ekonomicznych. "Ale tam, gdzie chodziło o obronę praworządności i demokracji w Unii Europejskiej, nie można było od nich usłyszeć niemal nic lub zupełnie nic" – krytykował Schulz.\n– Angela Merkel nie jest ani propolska, ani antypolska. Po prostu jest pragmatycznym politykiem (…). Zdaje sobie sprawę z tego, że niezależnie od tego czy jej się polski rząd podoba, czy nie, musi z nim współpracować – komentował prof. Piotr Wawrzyk. – Nie da się bowiem w Unii Europejskiej podejmować decyzji bez tak dużych krajów jak Polska – dodawał ekspert.\nGość PR24 zaznaczył przy tym, że kanclerz Angela Merkel w przestrzeni publicznej nie komentuje decyzji Warszawy. – Schulz jako szef Parlamentu Europejskiego, a także inny politycy, nawet chadeccy, krytykowali Polskę m.in. za zamieszanie wokół TK. Sama Angela Merkel jednak nie pozwalała sobie na tego typu sformułowania – mówił europeista.\nZobacz więcej na temat: Martin Schulz SPD Niemcy Angela Merkel CDU wybory w Niemczech\nMerkel czy Schulz? Pytania niemieckich wyborców\nOstatnia aktualizacja: 14.09.2017 14:31\nWieczorem w telewizji ZDF odbędzie się debata, w której obywatele będą mogli zadawać pytania kandydatom na stanowisko kanclerza Niemiec. Gościem Polskiego Radia 24 była dr Monika Bartoszewicz z Akademii Biznesu i Finansów Vistula.\nAngela Merkel podczas wiecu wyborczego. Rosenheim, Niemcy, 12.09.2017Foto: PAP/EPA/CHRISTIAN BRUNA\n13'16 14.09.17 dr Monika Bartoszewicz: jedno pytanie podczas debaty, może wywołać lawinę kolejnych z innych dziedzin\nZdaniem dr Moniki Bartoszewicz, głównym motywem tematem będzie z pewnością migracja, ale nie w kontekście polityki migracyjnej, a w ujęciu gospodarczym, społecznym i kulturowym. - Zgodnie z kontynuacją Wilkomenskultur do 2020 r., Niemcy spodziewają się napływu kolejnych uchodźców. Ta pomoc będzie tamtejszych podatników sporo kosztować. Już teraz koszty wylicza się na 1.5 biliona euro – powiedziała gość audycji i dodała, że dane na przyszłość z pewnością zainteresują niemieckich wyborców.\nSkala zjawiska pomocy socjalnej i obciążenia systemu zabezpieczeń wzrasta w Niemczech bardzo szybko i pochłania coraz więcej pieniędzy. Jak zauważyła dr Monika Bartoszewicz pod koniec 2015 r. z zasiłku korzystało ponad 1 mln cudzoziemców, podczas gdy w 2010 r. było to zaledwie 130 tys. osób.\nW opinii ekspertów, Niemcy chcą być wzorem politycznym i gospodarczym dla całej Europy. Zdaniem Bartoszewicz, jeśli spojrzy się na dane preferencji wyborczych, to nie do końca potwierdzają one tę tezę. - Partia CDU, wciąż jest kojarzona z polityką otwartych granic, głosują na nią ludzie starsi. Z kolei Partia Zielonych znana jest z podejścia do migrantów jako eksperymentu – powiedziała gość audycji. - Możemy mówić, że za pomocą migracji uda się ostatecznie pożegnać z demonami państw narodowych. Nie będzie to raczej świadomy wybór statystycznego Niemca, stawiającego krzyżyk na karcie wyborczej w nadchodzących wyborach – dodała dr Bartoszewicz.\nGospodarzem audycji był Filip Memches\nZobacz więcej na temat: Polskie Radio 24 Niemcy imigranci w Europie Angela Merkel Martin Schulz wybory w Niemczech


Pewna babcia w przedszkolu natchnęła mnie do napisania tego postu... Ali chciał dostać się do swojej szafki, a ta Pani siedziała na ławeczce przed nią i blokowała przejście, sama czekała, aż jej wnuczka się ubierze. Ali podszedł do niej i powiedział: "Przepraszam, czy mogę przejść?". Pani się odsunęła, więc powiedział: "Dziękuję" i zaczął się ubierać. Miał problem z zasunięciem zamka, więc zwrócił się do mnie: "Pomożesz mamo, proszę?"\nZwyczajna codzienna rozmowa. Starsza pani zareagowała: "Jaki ten pani synek wychowany! I proszę i dziękuje i przepraszam mówi! Tak sam z siebie! Nie to co inni. Moją wnuczkę to zawsze muszę pytać "Co się mówi?" Jak go pani tak nauczyła?" Uśmiechnęłam się i powiedziałam zgodnie z prawdą, że zawsze tak mówi, jak i jego starsze siostry. Wnuczka ubierała się dość powoli, bawiąc się częściami garderoby. Nagle upadła jej rękawiczka. Babcie podniosła ją i podała jej mówiąc: "Co wyprawiasz? Masz i wkładaj to w końcu. Ile będę na ciebie czekać?" Dziewczynka naburmuszyła się, ale ubierała się już szybciej. Gdy kończyła, babcia wstała, a że było wąsko potrąciła małą, tak że ta z rozpędu usiadła na ławeczkę. Babcia skomentowała:"Jakbyś szybciej się ubierała to byłabyś już przy drzwiach..".. Wyszły bez dowidzenia.\nPlac zabaw. Ojciec krzyczy na ok. 7 latka, że wrzucił czapkę do kosza. Wrzeszczy, że tak nie można i co on sobie wyobraża. Nie daje mu dojść do głosu. Mały w końcu duka, że to nie on..to starszy brat.. Tamten się przyznaje. Ojciec mówi do małego "No tym razem to nie twoja wina". Kilkanaście minut później mały popycha brata i ten upada. Ojciec reaguje - "Co ty robisz? Nie wolno popychać. To boli! Będzie kara! Co się mówi? No co się mówi?!" ... Mały duka "przepraszam"...\nMatka z 4-5 latką w parku. Małej wypada z rąk lalka i toczy się nieco z górki. Matka podnosi ją i wręcza córce. "Masz i trzymaj mocniej, nie jestem twoją służącą." Gdy wracają po spacerze matce wypada z kieszeni jakaś kartka. Mała ją podnosi i podaje. Matka chowa ją bez słowa.\nRodzina z dwójką dzieci w sklepie. Wykładają zakupy z kosza na ladę bez słowa. Kasjerka kasuje, podaje kwotę. Płacą. Kasjerka mówi "Dziękuję, do zobaczenia ponownie." Rodzina odchodzi milcząc.\nTak często słyszę: "Masz", Trzymaj", "Podnieś", "Chodź", "Zostaw"... tak rzadko "Proszę", "Podnieś, proszę","Chodź już, proszę", "Proszę zostaw to"...\nTak często coś podane, przyniesione, poprawione, poukładane, zrobione szybko i starannie zostaje bez "dziękuję".\nTak często nasz krzyk, popchnięcie, nie dotrzymanie obietnicy pozostaje bez przepraszam. Ale zawsze domagamy się go za nieposłuszeństwo naszych dzieci..\nJaki ten pani synek wychowany! I proszę i dziękuje i przepraszam mówi! Tak sam z siebie! Nie to co inni. Moją wnuczkę to zawsze muszę pytać "Co się mówi?" Jak go pani tak nauczyła?"\nGdy ubiera się wolno mówię "Proszę, kochanie pospiesz się" . Gdy coś mu upadnie podaje mówić "Proszę". Kiedy go potrącę niechcący mówię "Oj przepraszam". Gdy mi coś podaje mówię "Dziękuję!". Kiedy go niesprawiedliwie potraktuję, albo uniosę się gniewem mówię "Przepraszam". Gdy podaję towar sprzedawcy mówię "proszę", a gdy odchodzę od lady "Dziękuję bardzo".\nNie mówię "Co się mówi?". Nie oczekuję na "proszę","dziękuję" i "przepraszam". Są one czymś najzwyklejszym w świecie. Nie muszę uczyć moich dzieci, by ich używały. Bo przecież tak się po prostu mówi...\nDziękuję bardzo za waszą uwagę.\nAnonimowy 13 lutego 2018 09:37\nAnonimowy 20 lutego 2018 16:12\nTo są dwie zupełnie różne sprawy - kultura osobista i używanie magicznych słów, jak to Pan/Pani określiła "za byle co" (??). A zupełnie czym innym są kwestie takie jak empatia, samokrytyka i przepraszanie za coś złego, co się wyrządziło drugiej istocie. Dzieciom trzeba tłumaczyć, ale przede wszystkim - i myślę, że to chciała przekazać nam Autorka bloga - DAWAĆ PRZYKŁAD.


Multimedialna obsługa stoisk wystawienniczych - Darex Electronics\nVenue Event Support to jedna z firm projektujących i instalujących multimedialne stoiska targowe, zgodnie z życzeniami i preferencjami zleceniodawców, zgłaszających się z całego kraju. Wynajem nowej generacji sprzętu multimedialnego, nagłaśniającego i oświetlenia scenicznego, również zalicza się do propozycji, tej znakomicie zorganizowanej agencji reklamowej, z bezkonkurencyjnym cennikiem. Oferowane, dopracowane w każdym szczególe, multimedialne stoiska targowe, pozwalają na znaczącą poprawę wizerunku naszej firmy, jako podmiotu ceniącego i w dużym stopniu wykorzystującego innowacyjne rozwiązania.\nW ofercie naszego przedsiębiorstwa można znaleźć wysokiej jakości naklejki reklamowe i oznakowania do różnych zastosowań. Są to materiały wysokiej jakości, gwarantujące trwałość i atrakcyjny wygląd niezależnie od miejsca, w którym s...\nKoszulki polo z nadrukiem najlepszą reklamą twojej firmy\nGadżety reklamowe są najlepszym i sprawdzonym od lat środkiem skutecznej reklamy bezpośredniej. W naszej ofercie prezentujemy bogaty asortyment gadżetów, na których umieścimy logo twojej firmy lub nazwę produktu. Jeśli chcesz, by twoja rekl...\nElementone jest agencją kreatywną zajmującą się identyfikacją wizualną firm.\nElementone jest agencją kreatywną, która łączy w sobie kompetencje studia projektowego, wydawnictwa i agencji reklamowej. Firma zajmuje się wsparciem przedsiębiorstw w działaniach promocyjnych, projektując ulotki, foldery, plakaty i upominki...