Stat crux, dum volvitur orbis! - Gaudium Et Spes\nbędzie pochwalony Jezus Chrystus! Moi Drodzy, przedwczoraj, w\nWielką Środę, urodziny przeżywał Marek Szeląg, Człowiek bardzo\nmi bliski i życzliwy z Parafii w Celestnynowie, wspaniały Mąż i\nOjciec pięknej Rodziny.\nprzeżywał także Karol Kulikowski, za moich czasów – bardzo\naktywny i zaangażowany Lektor w Parafii w Radoryżu Kościelnym,\nczyli w mojej pierwszej Parafii.\nnatomiast przeżywał Robert Pogorzelski, nasz Komentator na blogu,\nktóremu serdecznie dziękuję za tę twórczą i aktywną obecność,\nale też za bardzo jasny i rzetelny pogląd na poszczególne sprawy,\ntutaj podejmowane. Ale też za życzliwość, której doświadczyłem,\nspotykając się z Solenizantem jeszcze w Parafii Ojca Pio w\nz kolei urodziny przeżywała Weronika Bernaciak, moja była\nUczennica z Liceum im. Lelewela w Żelechowie, a jednocześnie Osoba\nbardzo zaangażowana w działalność młodzieżową w swojej\nParafii, w Kłoczewie. I także – Osoba o wielkiej życzliwości.\nwczoraj przeżywał również Karol Jobda, za moich czasów –\nbardzo aktywny Lektor w Celestynowie, Wiceprezes tamtejszej Służby\nkolei dzisiaj imieniny przeżywa Ksiądz Leon Bobrowski, mój Kolega\nkursowy, Proboszcz w Parafii w Wargocinie, w Diecezji siedleckiej.\nświętującym życzę, aby przeżywając jak najgłębiej Święte\nTriduum Paschalne, zaczerpnęli z tego jak najwięcej Bożej łaski\nna całe swoje życie! Zapewniam o modlitwie!\ntakże wspominamy rocznicę wyboru na Stolicę Piotrową Ojca\nŚwiętego Benedykta XVI. Niech Pan pomnoży owoce Jego wielkiego\nPontyfikatu, a Jemu samemu udzieli jak najwięcej swoich łask i\nbłogosławieństwa. Pamiętajmy dziś o wspaniałym i niezwykle\nmądrym Papieżu w naszych modlitwach!\nDrodzy, bardzo dziękujemy Księdzu Markowi za słówko z Syberii i\nza wprowadzenie nas w atmosferę Świętego Triduum Paschalnego.\nRzeczywiście, warto w tych dniach – na ile się da – oderwać od\nbieżących spraw, szczególnie politycznych, a wejść w głębię\nMisteriów, które te dni ze sobą niosą. I chociaż dzisiaj nie ma\nobowiązku uczestnictwa w nabożeństwie\nwieczornym, to jednak głęboko Was wszystkich, moi Drodzy, do tego\nzachęcam! Włączmy w nasze dzisiejsze – i nie tylko dzisiejsze –\nmodlitwy sprawy Księdza Marka, jego podróży apostolskich i Jego\ngłębokie przeżywanie dzisiejszego dnia i całego Świętego\nTriduum Paschalnego – niech Was błogosławi Bóg\nczytań: Iz 52,13–53,12; Hbr 4,14–16;5,7–9; J 18,1–19,42\nsię powiedzie mojemu Słudze, wybije się, wywyższy i wyrośnie\nbardzo. Jak wielu osłupiało na Jego widok – tak nieludzko został\noszpecony Jego wygląd i postać Jego była niepodobna do ludzi, tak\nmnogie narody się zdumieją, królowie zamkną przed Nim usta, bo\nujrzą coś, czego im nigdy nie opowiadano, i pojmą coś\nniesłychanego. Któż uwierzy temu, cośmy usłyszeli? na kimże się\nramię Pańskie objawiło?\nwyrósł przed nami jak młode drzewo i jakby korzeń z wyschniętej\nziemi. Nie miał On wdzięku ani też blasku, aby na Niego popatrzeć,\nani wyglądu, by się nam podobał. Wzgardzony i odepchnięty przez\nludzi, Mąż boleści, oswojony z cierpieniem, jak ktoś, przed kim\nsię twarze zakrywa, wzgardzony tak, iż mieliśmy Go za nic.\nOn się obarczył naszym cierpieniem, On dźwigał nasze boleści, a\nmyśmy Go za skazańca uznali, chłostanego przez Boga i zdeptanego.\nSpadła Nań chłosta zbawienna dla nas, a w Jego ranach jest nasze\npobłądzili jak owce, każdy z nas się obrócił ku własnej\ndrodze, a Pan zwalił na Niego winy nas wszystkich. Dręczono Go,\nlecz sam się dał gnębić, nawet nie otworzył ust swoich. Jak\nbaranek na rzeź prowadzony, jak owca niema wobec strzygących ją,\nudręce i sądzie został usunięty; a kto się przejmuje Jego losem?\nTak! Zgładzono Go z krainy żyjących; za grzechy mego ludu został\nzbity na śmierć. Grób Mu wyznaczono między bezbożnymi, i w\nśmierci swej był [na równi] z bogaczem, chociaż nikomu nie\nwyrządził krzywdy i w Jego ustach kłamstwo nie postało.\nsię Panu zmiażdżyć Go cierpieniem. Jeśli On wyda swe życie na\nofiarę za grzechy, ujrzy potomstwo, dni swe przedłuży, a wola\nPańska spełni się przez Niego. Po udrękach swej duszy, ujrzy\nświatło i nim się nasyci. Zacny mój Sługa usprawiedliwi wielu,\nw nagrodę przydzielę Mu tłumy, i posiądzie możnych jako zdobycz,\nza to, że Siebie na śmierć ofiarował i policzony został pomiędzy\nprzestępców. A On poniósł grzechy wielu, i oręduje za\nwięc arcykapłana wielkiego, który przeszedł przez niebiosa,\nJezusa, Syna Bożego, trwajmy mocno w wyznawaniu wiary. Nie takiego\nbowiem mamy arcykapłana, który by nie mógł współczuć naszym\nsłabościom, lecz doświadczonego we wszystkim na nasze\npodobieństwo, z wyjątkiem grzechu. Przybliżmy się więc z\nufnością do tronu łaski, abyśmy otrzymali miłosierdzie i\nznaleźli łaskę w stosownej chwili.\nbowiem z głośnym\nwołaniem i płaczem za dni ciała swego zanosił gorące prośby i\nbłagania do Tego, który mógł Go wybawić od śmierci, i został\nwysłuchany dzięki swej uległości.\nchociaż był Synem, nauczył się posłuszeństwa przez to, co\nwycierpiał. A gdy wszystko wykonał, stał się sprawcą zbawienia\nwiecznego dla wszystkich, którzy Go słuchają.\nNASZEGO PANA JEZUSA CHRYSTUSA WEDŁUG ŚWIĘTEGO JANA:\nwieczerzy Jezus wyszedł z uczniami swymi za potok Cedron. Był tam\nogród, do którego wszedł On i Jego uczniowie. Także i Judasz,\nktóry Go wydał, znał to miejsce, bo Jezus i uczniowie Jego często\nsię tam gromadzili. Judasz, otrzymawszy kohortę oraz strażników\nod arcykapłanów i faryzeuszów, przybył tam z latarniami,\npochodniami i bronią. A Jezus wiedząc o wszystkim, co miało na\nNiego przyjść, wyszedł naprzeciw i rzekł do nich: „Kogo\nszukacie?” Odpowiedzieli Mu: „Jezusa z Nazaretu”. Rzekł do\nnich Jezus: „Ja jestem”. Również i Judasz, który Go wydał,\nstał między nimi. Skoro więc rzekł do nich: Ja jestem, cofnęli\nsię i upadli na ziemię.\nich zapytał: „Kogo szukacie?” Oni zaś powiedzieli: „Jezusa z\nNazaretu”. Jezus odrzekł: „Powiedziałem wam, że Ja jestem.\nJeżeli więc Mnie szukacie, pozwólcie tym odejść”. Stało się\ntak, aby się wypełniło słowo, które wypowiedział: Nie utraciłem\nżadnego z tych, których Mi dałeś. Wówczas Szymon Piotr, mając\nprzy sobie miecz, dobył go, uderzył sługę arcykapłana i odciął\nmu prawe ucho. A słudze było na imię Malchos. Na to rzekł Jezus\ndo Piotra: „Schowaj miecz do pochwy. Czyż nie mam pić kielicha,\nktóry Mi podał Ojciec?”\nkohorta oraz trybun razem ze strażnikami żydowskimi pojmali Jezusa,\nzwiązali Go i zaprowadzili najpierw do Annasza. Był on bowiem\nteściem Kajfasza, który owego roku pełnił urząd arcykapłański.\nWłaśnie Kajfasz poradził Żydom, że warto, aby jeden człowiek\nzginął za naród.\nszedł za Jezusem Szymon Piotr razem z innym uczniem. Uczeń ten był\nznany arcykapłanowi i dlatego wszedł za Jezusem na dziedziniec\narcykapłana, podczas gdy Piotr zatrzymał się przed bramą na\nzewnątrz. Wszedł więc ów drugi uczeń, znany arcykapłanowi,\npomówił z odźwierną i wprowadził Piotra do środka. A służąca\nodźwierna rzekła do Piotra: „Czy może i ty jesteś jednym\nspośród uczniów tego człowieka?” On odpowiedział: „Nie\njestem”. A ponieważ było zimno, strażnicy i słudzy rozpaliwszy\nognisko stali przy nim i grzali się. Wśród nich stał także Piotr\ni grzał się.\nwięc zapytał Jezusa o Jego uczniów i o Jego naukę. Jezus mu\nodpowiedział: „Ja przemawiałem jawnie przed światem. Uczyłem\nzawsze w synagodze i w świątyni, gdzie się gromadzą wszyscy\nŻydzi. Potajemnie zaś nie uczyłem niczego. Dlaczego Mnie pytasz?\nZapytaj tych, którzy słyszeli, co im mówiłem. Oto oni wiedzą, co\npowiedziałem.” Gdy to powiedział, jeden ze sług obok stojących\nspoliczkował Jezusa, mówiąc: „Tak odpowiadasz arcykapłanowi?”\nOdrzekł mu Jezus: „Jeżeli źle powiedziałem, udowodnij, co było\nzłego. A jeżeli dobrze, to dlaczego Mnie bijesz?” Następnie\nAnnasz wysłał Go związanego do arcykapłana Kajfasza.\nSzymon Piotr stał i grzał się. Powiedzieli wówczas do niego: „Czy\ni ty nie jesteś jednym z Jego uczniów?” On zaprzeczył mówiąc:\n„Nie jestem.” Jeden ze sług arcykapłana, krewny tego, któremu\nPiotr odciął ucho, rzekł: „Czyż nie ciebie widziałem razem z\nNim w ogrodzie?” Piotr znowu zaprzeczył i natychmiast kogut\nKajfasza zaprowadzili Jezusa do pretorium. A było to wczesnym\nrankiem. Oni sami jednak nie weszli do pretorium, aby się nie\nskalać, lecz aby móc spożyć Paschę. Dlatego Piłat wyszedł do\nnich na zewnątrz i rzekł: „Jaką skargę wnosicie przeciwko temu\nczłowiekowi?” W odpowiedzi rzekli do niego: „Gdyby to nie był\nzłoczyńca, nie wydalibyśmy Go tobie.” Piłat więc rzekł do\nnich: „Weźcie Go wy i osądźcie według swojego prawa.”\nOdpowiedzieli mu Żydzi: „Nam nie wolno nikogo zabić.” Tak miało\nsię spełnić słowo Jezusa, w którym zapowiedział, jaką śmiercią\npowtórnie wszedł Piłat do pretorium, a przywoławszy Jezusa rzekł\ndo Niego: „Czy Ty jesteś Królem żydowskim?” Jezus\nci o Mnie?” Piłat odparł: „Czy ja jestem Żydem? Naród Twój i\narcykapłani wydali mi Ciebie. Coś uczynił?”\nwydany Żydom. Teraz zaś królestwo moje nie jest stąd.” Piłat\nOdpowiedział Jezus: „Tak, jestem królem. Ja się na to narodziłem\ni na to przyszedłem na świat, aby dać świadectwo prawdzie. Każdy,\nkto jest z prawdy, słucha mojego głosu.” Rzekł do Niego Piłat:\npowiedziawszy wyszedł powtórnie do Żydów i rzekł do nich: „Ja\nnie znajduję w Nim żadnej winy. Jest zaś u was zwyczaj, że na\nPaschę uwalniam wam jednego więźnia. Czy zatem chcecie, abym wam\nuwolnił Króla żydowskiego?” Oni zaś powtórnie zawołali: „Nie\ntego, lecz Barabasza!” A Barabasz był zbrodniarzem.\nPiłat wziął Jezusa i kazał Go ubiczować. A żołnierze uplótłszy\nkoronę z cierni, włożyli Mu ją na głowę i okryli Go płaszczem\npurpurowym. Potem podchodzili do Niego i mówili: „Witaj, królu\nżydowski!” I policzkowali Go. A Piłat ponownie wyszedł na\nzewnątrz i przemówił do nich: „Oto wyprowadzam Go do was na\nzewnątrz, abyście poznali, że ja nie znajduję w Nim żadnej\nwięc wyszedł na zewnątrz, w koronie cierniowej i płaszczu\npurpurowym. Piłat rzekł do nich: „Oto Człowiek.” Gdy Go\nujrzeli arcykapłani i słudzy, zawołali: „Ukrzyżuj! Ukrzyżuj!”\nRzekł do nich Piłat: „Weźcie Go i sami ukrzyżujcie! Ja bowiem\nnie znajduję w Nim winy.” Odpowiedzieli mu Żydzi: „My mamy\nPrawo, a według Prawa powinien On umrzeć, bo sam siebie uczynił\nPiłat usłyszał te słowa, uląkł się jeszcze bardziej. Wszedł\nznów do pretorium i zapytał Jezusa: „Skąd Ty jesteś?” Jezus\njednak nie dał mu odpowiedzi. Rzekł więc Piłat do Niego: „Nie\nchcesz mówić ze mną? Czy nie wiesz, że mam władzę uwolnić\nCiebie i mam władzą Ciebie ukrzyżować?” Jezus odpowiedział:\n„Nie miałbyś żadnej władzy nade Mną, gdyby ci jej nie dano z\ngóry. Dlatego większy grzech ma ten, który Mnie wydał tobie.”\n„Jeżeli Go uwolnisz, nie jesteś przyjacielem Cezara. Każdy, kto\nsię czyni królem, sprzeciwia się Cezarowi.”\nwięc Piłat usłyszał te słowa, wyprowadził Jezusa na zewnątrz i\nzasiadł na trybunale, na miejscu zwanym Lithostrotos, po hebrajsku\nGabbata. Był to dzień Przygotowania Paschy, około godziny szóstej.\nI rzekł do Żydów: „Oto król wasz!” A oni krzyczeli: „Precz!\nPrecz! Ukrzyżuj Go!” Piłat rzekł do nich: „Czyż króla\nwaszego mam ukrzyżować?” Odpowiedzieli arcykapłani: „Poza\nCezarem nie mamy króla.” Wtedy więc wydał Go im, aby Go\nzatem Jezusa. A On sam dźwigając krzyż wyszedł na miejsce zwane\nmiejscem Czaszki, które po hebrajsku nazywa się Golgota. Tam Go\nukrzyżowano, a z Nim dwóch innych, z jednej i drugiej strony,\npośrodku zaś Jezusa. Wypisał też Piłat tytuł winy i kazał go\numieścić na krzyżu. A było napisane: Jezus Nazarejczyk, Król\nŻydowski. Ten napis czytało wielu Żydów, ponieważ miejsce, gdzie\nukrzyżowano Jezusa, było blisko miasta. A było napisane w języku\nhebrajskim, łacińskim i greckim. Arcykapłani żydowscy mówili do\nPiłata: „Nie pisz: Król Żydowski, ale że On powiedział: Jestem\nKrólem Żydowskim.” Odparł Piłat: „Com napisał, napisałem.”\nzaś, gdy ukrzyżowali Jezusa, wzięli Jego szaty i podzielili na\ncztery części, dla każdego żołnierza po części; wzięli także\ntunikę. Tunika zaś nie była szyta, ale cała tkana od góry do\ndołu. Mówili więc między sobą: „Nie rozdzierajmy jej, ale\nrzućmy o nią losy, do kogo ma należeć.” Tak miały się\nwypełnić słowa Pisma: Podzielili między siebie szaty, a los\nrzucili o moją suknię. To właśnie uczynili żołnierze.\nobok krzyża Jezusowego stały: Matka Jego i siostra Matki Jego,\nMaria, żona Kleofasa, i Maria Magdalena. Kiedy więc Jezus ujrzał\nMatkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do\nMatki: „Niewiasto, oto syn Twój.” Następnie rzekł do ucznia:\n„Oto Matka twoja.” I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie.\nJezus świadom, że już wszystko się dokonało, aby się wypełniło\nPismo, rzekł: „Pragnę.” Stało tam naczynie pełne octu.\nNałożono więc na hizop gąbkę pełną octu i do ust Mu podano. A\ngdy Jezus skosztował octu, rzekł: „Wykonało się!” I\nskłoniwszy głowę oddał ducha.\nbył to dzień Przygotowania, aby zatem ciała nie pozostawały na\nkrzyżu w szabat – ów bowiem dzień szabatu był wielkim świętem\n– Żydzi prosili Piłata, aby ukrzyżowanym połamano golenie i\nusunięto ich ciała. Przyszli więc żołnierze i połamali golenie\ntak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Nim byli ukrzyżowani.\ngdy podeszli do Jezusa i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu\ngoleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i\nnatychmiast wypłynęła krew i woda. Zaświadczył to ten, który\nwidział, a świadectwo jego jest prawdziwe. On wie, że mówi\nprawdę, abyście i wy wierzyli. Stało się to bowiem, aby się\nwypełniło Pismo: Kość jego nie będzie złamana. I znowu na innym\nmiejscu mówi Pismo: Będą patrzeć na Tego, którego przebili.\nJózef z Arymatei, który był uczniem Jezusa, lecz ukrytym z obawy\nprzed Żydami, poprosił Piłata, aby mógł zabrać ciało Jezusa. A\nPiłat zezwolił. Poszedł więc i zabrał Jego ciało. Przybył\nrównież i Nikodem, ten, który po raz pierwszy przyszedł do Jezusa\nw nocy, i przyniósł około stu funtów mieszaniny mirry i aloesu.\nZabrali więc ciało Jezusa i obwiązali je w płótna razem z\nwonnościami, stosownie do żydowskiego sposobu grzebania.\nna miejscu, gdzie Go ukrzyżowano, był ogród, w ogrodzie zaś nowy\ngrób, w którym jeszcze nie złożono nikogo. Tam to więc, ze\nwzględu na żydowski dzień Przygotowania, złożono Jezusa, bo grób\npo zakończeniu Liturgii Męki Pańskiej i przeniesieniu\nNajświętszego Sakramentu do Grobu Pańskiego, celebrans wypowiada\ntaką oto modlitwę: „Panie\nJezu Chryste, nasze Zmartwychwstanie\nnas z grobu grzechów,\nnawiedź i napełnij duchową mocą. Spraw, abyśmy ugruntowani\nw wierze, nadziei i miłości,\nmogli pojąć ze wszystkimi Świętymi,\njak wielka jest Twoja miłość. Tak bardzo nas umiłowałeś, że\ndla nas poniosłeś śmierć na krzyżu, aby żaden\nczłowiek, który wierzy w Ciebie,\nnie zginął, ale miał życie wieczne.”\nchrześcijanie, od początku istnienia Kościoła – szczególnie w\nokresach największych prześladowań – wołali: Ave\nCrux, spes unica nostra! Witaj Krzyżu, jedyna nasza nadziejo!\ndzisiejszym pogubiony, rozkrzyczanym świecie, tylko Krzyż jest\nznakiem mocnym i trwałym, który się nie poddaje wichrom obecnych\nczasów – tak, jak nie poddał się wichrom żadnych poprzednich\nwarto w tym momencie przywołać słowa starodawnej maksymy jednego z\ncrux, dum volvitur orbis. Zazwyczaj\ntłumaczy się w następujący sposób: „Krzyż stoi, podczas gdy świat się kręci”. W bardziej swobodnym tłumaczeniu można by powiedzieć: „Krzyż stoi, podczas gdy świat szaleje.” Dlatego jeśli człowiek sam nie chce oszaleć, winien się trzymać Krzyża.\nDrodzy, my naprawdę nie mamy innego wyjścia! Nam nikt i nic nie\npomoże na zmartwienia i szaleństwa dzisiejszego świata, jak\nna którym możemy się oprzeć, w\nktóry możemy się zapatrzeć, który będzie naszym drogowskazem na\nwszystkich drogach życia…\ncrux, dum volvitur orbis.\nsię dzisiaj w niego – z największą miłością! Nie tylko swymi\noczami, ale przede\nwszystkim – sercem…\nKs. Jacku, dziękuję za życzenia i pamięć :). Bóg zapłać!\n19 kwietnia 2019 o 15:46\nRobercie przyjmij i moje życzenia, choć spóźnione ale nie mniej szczere, niech nasz Pan Jezus Chrystus błogosławi Ci w każdym dniu życia a Ty odwzajemniaj Jego miłość, którą ukazują nam szczególnie te Wielkie Dni i wydarzenia, które przeżywamy i na które czekamy. Szczęść Boże.\n22 kwietnia 2019 o 19:01\nBardzo dziękuję Anno, Bóg zapłać!\n19 kwietnia 2019 o 19:29\nBożego błogosławieństwa i darów Ducha Świętego, radości ze Zmartwychwstania Pana i dobrego przeżywania Świąt życzę z okazji imienin. W parafii Ojca Pio byłam dwa razy kiedy przebywał tam ks.Łukasz Turek.\n22 kwietnia 2019 o 18:54\nBardzo dziękuję :). Pisywałem przez ładnych kilka lat na forum internetowym Ks. Łukasza 🙂\nJa też dobrze Ks. Łukasza wspominam. Spotkaliśmy się kilka razy.\n20 kwietnia 2019 o 15:59\nDla Wszystkich piszących i czytających; Błogosławionych Świąt! Niech Jezus, nasza Nadzieja, uczyni wszystko, byśmy i my zmartwychwstali każdy w swoim czasie. Alleluja. Jezus żyje i ożywia swoją mocą również nas. Chciejmy wszyscy przyjąć dar Ojca i Syna i Ducha Świętego.\n26 lipca 2019 o 15:26\nNiech każdego dnia zmartwychwstaje w naszych sercach!\nAutor: Ks. Jacek 19 kwietnia 2019\nDziś najważniejsza jest… cisza…\nDzień ten będzie dla was dniem pamiętnym…


Części do wymiany w Twoim aucie - http://aiesec.rzeszow.pl/\nTagi: sklep części auto motoryzacja części zamienne części samochodowe rezystor rezystor dmuchawy\nImplantologia - triumf współczesnej stomatologiiO stomatologiiMarzysz i ciepłym kraju na wakacje? Jest bliżej niż myślisz!Artykuł o odzieży medycznejBathtubs and plumbing issuesCzy są zmiany w prawie jak kupić panele fotowoltaiczne?Kurs bhp onlineRehabilitacja i sprzęt medycznyJak działają tłumaczeniaDlaczego wartość nieruchomości ma znaczenie?Electric services and Hi-techCzas na klasykę - o wnętrzachSzybalski-stomatologia.plTaxi- czego jeszcze nie wiesz o taksówkachO chirurgii szczękowejBroken car - how to fix it?Solution for a smoking car? Try our no smoke oilDobry klimat w domu i w pracyDlaczego czystość jest ważna?Podziemne zbiornikiAsking the right questions - electrical servicesTworzenie aplikacji mobilnych dla firm - czy to takie trudne?Po co termodernizacja?Wschodni interes- import z ChinLeaks? Call a plumberPraca w weterynariiPoradnik o dekoracjiCzas stosowania, zalecenia i tak dalej. OdżywkiInwerteryJak działa tłumacz?


Kij w zbrojeniowym mrowisku | Super Nowości\nKij w zbrojeniowym mrowisku\n16:44, 17.09.2012 /Redaktor\n"Kraba" nazywają młotem artylerii. Strzela na odległość ponad 40 km, waży ponad 50 ton i sporo kosztuje, ale żadna armia bez takiej armatohaubicy się nie obejdzie. To głównie ten "skorupiak" zwrócił uwagę Bumaru na HSW. Fot. Jerzy Mielniczuk\nSTALOWA WOLA. „Kraby”są produkowane nad Sanem, ale jeżeli rząd postawi na swoim, pieniądze za armatohaubice popłyną w zupełnie innym kierunku.\nZnów rozpoczęła się wojna nerwów wokół Huty Stalowa Wola. Nie po raz pierwszy rozpętuje ją rząd. Tym razem kij w zbrojeniowe mrowisko włożył Rafał Baniak. Wiceminister gospodarki zapowiedział, że Huta definitywnie zostanie włączona do grupy Bumar. Zawrzało nie tylko w Stalowej Woli, bo Bumar nie tylko na HSW ma chętkę. Huta jest teraz w wyjątkowo dobrej sytuacji i owo włączenie nazywane jest wprost skokiem na kasę. Na szczęście nie jest to jeszcze skok zbrojny, a zwyczajnie polityczny. A wiadomo, że w polityce jest wszystko możliwe.\nMin. Baniak zamiarami resortu gospodarki pochwalił się podczas niedawnych targów zbrojeniowych w Kielcach. Huta wróciła z nich z tarczą, bo nie tylko dostała kilka nagród, ale po raz pierwszy pokazała w rzeczywistości, na co ją stać. Pod jednym wystawowym dachem zmieściła kilkadziesiąt wozów, które sieją spustoszenie na polu walki. Nawet prezydent Komorowski zaglądał w lufy stalowowolskieg oręża, a potem zaprosił prezesa HSW na obiad.\nDostali wielki kontrakt i pieniądze na rozwój\nW tym czasie wysłannicy rządu też zaglądali na stoisko HSW. Też im się spodobało, ale dało też powód do reformatorskich dumań. W końcu resort gospodarki, który w imieniu Skarbu Państwa sprawuje nadzór właścicielski nad HSW, wyjawił swoje komasacyjne zamiary. Nie pierwszy raz, ale wydawało się, że straszenie Huty Bumarem to już przeszłość. Krzysztof Krystowski, nowy prezes Bumaru, otwarcie mówi, że nie zależy mu na dominacji nad HSW, ale widzi konieczność partnerskiej współpracy ze Stalową Wolą, żeby wspólnie zaproponować wojsku nowy oręż. Nie tylko z HSW, bo poza kontrolą Bumaru jest w Polsce kilkanaście spółek zbrojeniowych, które teraz murem stanęły za Hutą. Na razie otwartą niechęć wobec zamiarów rządu ujawniają związkowcy. Ich pracodawcy zachowują dyplomatyczny dystans.\n- Nie komentujemy zamiarów właściciela – mówi Bartosz Kopyto, rzecznik HSW. Bo i komentować nie ma co. HSW nie tak dawno podpisała jakże intratny kontrakt na dostawę dla wojska 24 armatohaubic „Krab” i kilkudziesięciu towarzyszących jej wozów logistycznych. Dostanie za to ponad pół miliarda zł, a to nie jedyny jej biznes z naszą armią. HSW po sprzedaży Chińczykom fabryki maszyn budowlanych, jest bogata i stać ją na rozwój kolejnych konstrukcji zbrojeniowych. Kupiła m.in. fabrykę samochodów specjalnych w Jelczu i zdążyła już sporo w tę fabrykę zainwestować. Teraz miałoby to wszystko przejść w ręce Bumaru.\nKasa będzie grała, a że zniknie konkurencja…\nZamiary rządu, który jest też oczywiście właścicielem wielkiego Bumaru, są oczywiste. Nasz zbrojeniowy monopolista się restrukturyzuje. Kilka mniej trafionych kontraktów z obcymi armiami i nadprzeciętne zatrudnienie spowodowały, że pozostała mu półmiliardowa strata księgowa. Więc pieniądze HSW by mu się w tej sytuacji przydały. Znikłaby nie tylko pustka w kasie Bumaru, ale i konkurencja, która normalnie jest twórcza, ale rządowi wyraźnie przeszkadza. UOKiK nie będzie tu miał nic do powiedzenia.\ndo “Kij w zbrojeniowym mrowisku”\n17 września 2012 - 23:04\nno to kto taki „ciemny” kontrakt załatwił że w kwitach wyszło że brakuje półmiliarda – nazwisko tego mądrego- a może by tak jeszcze oprucz tych 24 „KRABÓW” – zaczęli produkować nowy model atomowej kosy na sztorc- bo jak zaczną komasować a potem znowu dzielić to tylko nowoczesne indywidualne kosy nam zostaną do obrony.


Jak się dekoruje salę weselną? | osir.tarnobrzeg.pl\nJak się dekoruje salę weselną?\nCześć, mamy z narzeczoną takie pytanie i dlatego tu weszliśmy, żeby Was zapytać o to. Jak się dekoruje salę weselną? My nie mamy pojęcia, jak się za to zabrać, a jednak coś by trzeba zrobić, żeby tam nie było tak goło i wesoło. Chodzi tutaj oczywiście o Koniaków, bo tu się odbędzie wszystko\nJa bym proponowała po prostu kwiaty. Jakaś kwiaciarnia może Wam to pięknie zrobić. Na przykład Kwiaciarnia Małgorzata ma na stronie http://firmamalgorzata.pl/florystyka-slubna/dekoracja-sali/ taką świetną ofertę dekoracji sali weselnej. Jak chcesz to sobie tam kliknij i zobacz, myślę, że z dojazdem do Koniakowa nie będzie problemu\nNa taki pomysł to nie wpadliśmy. Ale bardzo Ci dziękuję za jego podsunięcie, bo na pewno z niego skorzystamy. Teraz już wiem przynajmniej, czego mam szukać teraz :) Znaczy już znaleźliśmy dzięki Tobie ;)


Camilla Läckberg w książce dla leniwych, czyli jak wrócić ...\nKrólowa szwedzkiego kryminału, chociaż najczęściej z wszystkich szwedzkich pisarek pojawia się na czerwonym dywanie, równie często publicznie udowadnia, że przede wszystkim jest zwykłą dziewczyną i boryka się z takimi samymi problemami, jak my wszyscy. Jej szczere zdjęcie i wyznanie spotkało się z ogromnym pozytywnym odzewem. Zwłaszcza jej zachęta do wzięcia życia w swoje ręce: „Bądź dla siebie dobra”, napisała dodając, że walka o kondycję nie może być walką z samym sobą. I chociaż Polly, jej córeczka i pierwsze dziecko z Simonem Sköldem (29 l.), gwiazdą MMA, uwielbia brzuszek mamy, to sama Camilla marzy o odzyskaniu dawnej formy.\nMa szczęście, bo żyje pod jednym dachem z trenerem osobistym, a od teraz również autorem książki „Trening dla leniwych” (Träning för latmaskar). Ich jeszcze niedawno mocno krytykowany związek dzisiaj po raz kolejny uciera nosa największym sceptykom. Sköld i Läckberg to zgrany zespół. Oboje potrafią przekuć każdą sytuację na sukces. Niezrzucone kilogramy po porodzie i szaleństwo świąteczne wykorzystali w nowym projekcie. Simon Sköld stworzył unikalny program treningów i udowadnia, że nawet tak oporne w sporcie osoby, jak jego partnerka, którą żartobliwie określa „najbardziej efektywnym leniwcem”, potrafią wziąć się w karby i odzyskać utraconą formę. Książka świetnie wykorzystuje popularność najgłośniejszej szwedzkiej pary. Doświadczenie zawodnika MMA plus medialność szwedzkiej królowej kryminału ma szansę na komercyjny finał. Tym bardziej, że poradnik trafia bardzo w obecne czasy i jest kompendium wiedzy o treningach, dla tych, którzy nie mają na nie czasu. Sama Camilla Läckberg potwierdza, że prowadzi taki tryb pracy, że niełatwo jest jej znaleźć czas na regularne dbanie o siebie. A Sköld wyjaśnia, że dobry plan treningowy dopasowuje się do naszego życia a nie odwrotnie. Dodaje też, że chciałby odczarować pewne narosłe wokół dbania o siebie stereotypy, bo jak mówi, za bardzo łączy się trening z poczuciem winy sugerując, że albo niewystarczająco ciężko się pracuje lub źle.\nDobrym chwytem marketingowym jest pojawienie się Camilli Läckberg w roli modelki w książce, której z pewnością pomoże, że pisarka wszem i wobec komentuje, że chce wrócić do dawnej formy sprzed urodzenia Polly, ale koniecznie jak najmniejszym wysiłkiem. Z pewnością też Camilla nie ma czasu na regularne treningi, bo kończy przecież kolejną powieść; „Häxan” ma się pojawić już wiosną tego roku. Läckberg od dawna udowadnia, że jest Midasem szwedzkiego rynku książki, więc i tym razem można prorokować, że książka jej partnera prawdopodobnie okaże się sukcesem.\nczwartek, 19 stycznia 2017 21:05\nPoleć znajomemu wpis „Camilla Läckberg w książce dla leniwych, czyli jak wrócić do formy bez wysiłku”\nDodaj komentarz do wpisu „Camilla Läckberg w książce dla leniwych, czyli jak wrócić do formy bez wysiłku”\nŚledź komentarze przez RSS do wpisu „Camilla Läckberg w książce dla leniwych, czyli jak wrócić do formy bez wysiłku”


Twórcy Day One: Garry's Incident próbowali ocenzurować krytykę ich gry\nStrona główna›Twórcy Day One: Garry's Incident próbowali ocenzurować krytykę ich gry\nNie wyszło, bo trafili na TotalBiscuita.\nDay One: Garry's Incident to nowa gra survivalowa, której bohater i jego historia dziwnie przypominają Joela z The Last of Us. Trafiła na Steam już prawie miesiąc temu i dostała dość kiepskie oceny, bo jest najwyraźniej niedokończona.\nJedną z takich ocen nagrał znany krytyk, TotalBiscuit, który recenzji co prawda nie robi, ale seria "WTF is..." to wnikliwe i często bardzo krytyczne oceny gier. Jego pierwsze wrażenia z Day One: Garry's Incident były bardzo negatywne, a wideo uplasowało się w czołówce najchętniej oglądanych materiałów na temat tej gry.\nJednak nie znajdziecie go na YouTube, bo na wniosek twórców z Wild Games Studio zostało usunięte. Zgłosili oni do YouTube naruszenie ich praw autorskich, bowiem TotalBiscuit zarabia na materiale z ich gry, co potwierdził w dyskusji na Steamie szef studia, Stephane Woods:\nProblem w tym, że sami wysłali krytykowi kod do recenzji, w odpowiedzi na jego e-maila, w którym dokładnie wyjaśnia, czym się zajmuje i do czego dany kod wykorzysta. To, że Youtuberzy zarabiają na swoich filmach jest powszechną praktyką, tak jak serwisy umieszczają reklamy dookoła materiałów z gier. Rzadko, ktoś ma do tego pretensje. Zwłaszcza, że TotalBiscuit nie tworzy Let's playów, gdzie prezentowane są godziny gry, a komentarz stanowi dodatek - w jego niezbyt długich filmach opinia jest na pierwszym planie, a materiał z gry stanowi tło. Sami możecie się przekonać, bo usunięty film wypłynął na Daily Motion - w internecie nic nie ginie, a próbując coś usunąć można co najwyżej sprowokować efekt Streisand.\n? WTF Is... - Day One Garry s Incident przez GaMeFORGaMeRz\nW odpowiedzi krytyk nagrał drugie wideo, gdzie wytyka twórcom, iż wcale nie naruszył ich praw, bo sami wręczyli mu kod. Powołuje się na wolność prasy oraz zasadność krytyki, jako działania prokonsumenckiego, a także wskazuje, że inne filmy z ich gry nie zostały usunięte. Udowadnia, że jego wideo zniknęło, bo oglądało się wyjątkowo dobrze i jasno wytykało wady gry. Wspomina też takie smaczki, jak nieudany Kickstarter, który wspierali sami twórcy oraz wysyp podejrzanie pozytywnych recenzji na Metacritic. Zakończył stwierdzeniem, że sprawą zajmą się prawnicy.\nDaje jasno do zrozumienia: twórcy gry nie mogą usunąć recenzji czy opinii, z której treścią się nie zgadzają. Zwłaszcza, jeśli sami wyrazili zgodę na jej stworzenie i podsunęli krytykowi grę. Recenzent nie jest z tego tytułu zobowiązany do chwalenia i polecania produktu - ma wyrazić swoją szczerą opinię.\nGracze zresztą stanęli za nim murem, zarówno w dyskusjach na Steamowym forum, w komentarzach na YouTube, czy na Metacritic, gdzie gra ma obecnie PÓŁ PUNKTU na dziesięć.\nO sprawie napisały też inne serwisy, a Kotaku otrzymało od Stephane Woodsa z Wild Games Studio następujący komentarz:\nPo ujrzeniu negatywnych skutków naszych działań, zdecydowaliśmy się wycofać nasz wniosek do YouTube. Cóż, pogratulować zdrowego rozsądku. Szkoda, że tak późno. Pozostaje poprawić grę i liczyć na lepsze recenzje.\nMicrosoft zachęca YouTuberów do promowania Xboksa One\nOd jutra filmiki z Xboksa One wrzucimy bezpośrednio na YouTube\nXbox One X czy PS4 Pro? A może recenzja 2DSXL? [PolyTube]\nNajpopularniejsze gry na YouTube? Oczywiście Minecraft, ale nie tylko\nJakie były najpopularniejsze gry YouTube'a w 2015 roku? Udostępniono wyniki


Wyposzczeni motocykliści czyli zalane muszelki i miejskie ubikacje | Czupryna na Gumie\nWyposzczeni motocykliści czyli zalane muszelki i miejskie ubikacje\n11 września 2013 · by czupryn\t· in Dzienniki Motocyklowe, Hitchcock Trip, Holiday Trip, Maroko 2012, Rumunia.\t·\nNie samym motocyklem człowiek żyje. Czasem, gdy głód jazdy został już zaspokojony, głos zabierają potrzeby doczesne. To właśnie dzięki nim możemy opowiadać o przygodach w miejskich ubikacjach, hotelowych lożach czy lokalnych szpitalach. To one zabierają nam sen i wykręcają w spazmach po nocach. Potrafią wzniecić ogień i męczą do ostatniej kropelki. Reasumując, z żołądkiem nie da się wygrać. Niezależnie od tego, gdzie jesteś i co robisz, najpierw odciągnie Cię od postawionego celu, później pozbawi pieniędzy, a na końcu, jeżeli będziesz miał szczęście, da spokój na godzinę czy dwie. Częściej jednak rzuci jak szmatą o przydrożną ścianę.\nTak, wiem – Czupryna na Gumie to blog motocyklowy. Zamiast o żarciu powinienem pisać o zmaganiach z policją i nocnych wyścigach. Tak się jednak składa, że wiele moich motocyklowych wspomnień wiąże się z jedzeniem. Najczęściej były to posiłki wątpliwej jakości i w warunkach, które śnią się po nocach pracownikom Inspekcji Sanitarnej. Czasem jednak ziszczały marzenia, a ich smak koił nawet obolały po wielogodzinnej jeździe, stłuczony na strudel tyłek. Przykłady? Jasne, bon appetit!\nŚniadanie w Transylwanii\nDziało się to pomiędzy nocną przeprawą przez Transalpinę, a napierdalaniem młotem w stalową obręcz. Po całonocnej biesiadzie, podczas której wraz z miejscową młodzieżą pałaszowałem lokalne kiełbaski i jeszcze bardziej lokalny bimber, nastał skacowany poranek. Próbując odnaleźć się w nowej rzeczywistości („Nie da się jechać dalej? Aaa, koło. No tak.”), trafiłem na śniadanie. Gospodarze, chcąc przełamać barierę językową, starali się ugościć nas jak najlepiej tylko potrafili. Na stół trafiły warzywa, mięsiwa, chleby i pikle, każde z nich jak malowane, prosto z piwnicy. Walcząc z hartowanym przez całą noc żołądkiem, przystąpiłem do przełykania tych wspaniałości. Pewnie bym podołał, ale w tym momencie zaserwowano zrobione parę (naście) dni wcześniej… masło. Czar prysł, żołądek skapitulował. Wyobraźcie sobie… Nie, tego nie da się wyobrazić. Śmierdziało trupem.\nGłód nie zna strachu.\nObiad Tu i Tam\nBierzesz garnek, zalewasz wodą, wrzucasz do niego makaron. Nie masz Lubelli nr 4? Spoko, wrzuć co chcesz. Mogą być nitki, mogą też rurki, śrubki, nakrętki, muszelki. Możesz nawet wymieszać wszystkie razem. W tym czasie na patelni podsmaż jakiekolwiek mięso, byle zmielone albo chociaż ubite, i dodaj do niego coś, co powstało na bazie pomidorów. Rekomenduje sos, ale nada się również sok, koncentrat, a nawet domowe przetwory z resztek zeszłorocznych zbiorów. Na koniec wymieszaj to wszystko razem i viola! – masz czym nakarmić wygłodniałych motocyklistów. Niezależnie, czy jesteś szefem kuchni czy emerytowaną księgową, ujdzie Ci to na sucho. Goście przyjechali z odległej Polski, skąd mają wiedzieć, co im w miski kładą.\nKolacja w Szewszawan\nPrzestań na chwilę czytać i skup się na swoim żołądku. Poczuj go. Teraz pomyśl o czymś dobrym. Niech będzie to pięknie wysmażony, okryty delikatną panierką kotlet schabowy podany wraz ze świeżymi ziemniaczkami oblanymi roztopionym, osełkowym masełkiem i obsypany bajecznie zielonym szczypiorkiem. Ewentualnie sam szczypiorek, jeżeli stawiasz na wegetarianizm. Właśnie do ust napłynęło Ci dwa litry śliny, a Ty się dusisz jak u stomatologa. Masz ten stan? Świetnie. Pogódź się z tym, że ostatni posiłek jadłeś wczoraj, a do obiadu jeszcze daleka droga. Każdy kolejny kilometr mija na wydłubywaniu orzeszka, który utkwił Ci gdzieś pomiędzy czwórką, a piątką. Dobre i to. W końcu obdarty z sił docierasz na miejsce i, wygłodniały do porzygu, w środku nocy szukasz lokalu, który postawi Cię na nogi. Jest jeden! Otwarty! Czekasz na strawę rozkoszując się tym, że to ostatnie minuty, ostatnie chwile. Nie przeszkadzają Ci nawet brudne sztućce, które właściciel po poprzednim kliencie wytarł w gazetę. Nagle marzenie się spełnia, przed Tobą gliniany garnuszek ze zwiastującą niespodziankę przykrywką. Unosisz ją czule, a tam… dwie kości z kurczaka, trochę ścięgien i pół marchewki. Do stolika zbiega się banda wygłodniałych kotów.\nGrill w Orlim Gnieździe\nMotocykl nie zawsze prowadzi do kulinarnego piekła. Ostatnio, pod dwóch tygodniach żywienia na bazie substancji spod znaku E, wraz z Masem trafiliśmy pod strzechę mieszkającego na obczyźnie Bułgara. Gościu wychował się w Środkowej Europie, był motocyklistą, ta wizyta nie mogła się źle skończyć. Rzucił na nas okiem, cmokną przeciągle, wcisnął w rękę po lokalnym piwie i poszedł po węgiel. Pół godziny później na stół trafiły grillowane karczki, kiełbasy, polędwice, wszystko, co tylko można sobie zamarzyć. Do tego wszelakie sosy, sałatki z ziemniaków i hektolitry piwa. Warto było przejechać te kilka tysięcy kilometrów by w końcu trafić w to miejsce.\nTo właśnie wtedy, obżarty jak bąk, myślałem o wszystkich posiłkach, które zastały mnie w drodze. O szklance wody w Hallstatt, za którą na\nnieświadomce zapłaciłem 50 złotych. O hiszpańskich słodkich bułeczkach z wędzoną rybą. O słonych paluszkach wybieranych łapczywie z dna sakwy. Wspominałem każde śniadanie jedzone na krawężniku zapuszczonych stacji. Każdego snickersa, który po spędzeniu kilku dni w plecaku, poddany nieustanej obróbce mechanicznej i termicznej, ostatecznie ratował mnie przed śmiercią głodową. Wreszcie, składałem hołd legendarnym już kanapkom z kurczakiem. To właśnie od nich zaczynałem każdą swoją podróż.\nZdecydowanie ich smak wspominam najczęściej.\nPS: Lubella nie zapłaciła mi za reklamę. Snickers też nie.\nTagi: blog motocyklowy, czupryn, czupryna, dzienniki motocyklowe, jedzenie w podróży, maroko, na gumie, Rumunia\n← Stajnia: Triumph Bonneville\nDwie paczki przez miasto czyli motocykliści oczami Gazety Wyborczej →


Procedura higieny | Nad Wodospadem\nProcedura w trakcie występowania epidemii COVID-19.\nW celu zwiększenia bezpieczeństwa i ochrony zdrowia gości i obsługi wprowadza się przepisy regulujące pobyt gości w:\nUregulowania dla Agroturystyki.\n1. Umieszczono przed wejściem budynku dozowniki z płynem do dezynfekcji rąk dla gości.\n2. Umieszczono w widocznym miejscu informację o maksymalnej liczbie gości mogących jednocześnie przebywać w danym pomieszczeniu lub terenu agroturystyki.\n3. Wywieszono w pomieszczeniach sanitarnohigienicznych instrukcje dot. mycia rąk, zdejmowania i zakładania rękawiczek, zdejmowania i zakładania maseczki, a przy dozownikach z płynem do dezynfekcji – instrukcję prawidłowej dezynfekcji rąk.\n4. Zapewniono sprzęt i środki oraz monitorowanie codziennych prac porządkowych, ze szczególnym uwzględnieniem dezynfekowania powierzchni dotykowych – poręczy, klamek, włączników światła, uchwytów, poręczy krzeseł i powierzchni płaskich.\n5. Zapewniono, aby w pomieszczeniu do spożywania posiłków przestrzegano wymaganego dystansu przestrzennego między gośćmi (minimum 2 metry).\n6. Zapewniono korzystanie z przestrzeni wspólnych na wyłączność gości zakwaterowanych, zachowując dystans przestrzenny.\n7. Obowiązuje bezwzględny zakaz przebywania w agroturystyce osób niezakwaterowanych.\n8. Zapewniono bieżące dezynfekowanie nie rzadziej, niż co godzinę, klamek, poręczy, uchwytów, często dotykanych powierzchni.\n9. Zapewniono precyzyjne dozowanie profesjonalnych środków myjących.\n10. Po wyjeździe gościa odbywa się rutynowe sprzątniecie pokoju i dezynfekcja wszystkich powierzchni dotykowych (w tym oparcia krzeseł), sprzętu (np. piloty) i łazienki oraz gruntowne wywietrzenie pomieszczenia.\n11. Osoba sprzątająca wyposażona jest i zobowiązana do przestrzegania obowiązku używania maseczki i rękawiczek.\n12. Pościel prana jest w temp. min 60 ºC z dodatkiem detergentu i dostarczana w reżimie sanitarnym.\n13. W miarę możliwości systematycznie wietrzy się wszystkie pomieszczenia i dezynfekuje powierzchnie wspólne, w wyznaczonych zakresach czasowych.\n14. Istnieje możliwość spożywania posiłków tylko dla gości w przestrzeni jadalni z zachowaniem minimum 2 m odległości między osobami spożywającymi posiłek.\n15. W związku z zagrożeniem wirusem COVID -19 agroturystyka ma prawo do zawieszenia lub ograniczenia usług, które zwiększałaby zagrożenie gości.\n16. Wyznaczono i przygotowano (m.in. wyposażonego w środki ochrony indywidualnej i płyn dezynfekujący) pomieszczenie, w którym będzie można czasowo odizolować osobę w przypadku stwierdzenia objawów chorobowych.\n17. Przygotowano i umieszczono w widocznych miejscach numery telefonów do przychodni lekarskich i stacji sanitarno-epidemiologicznej.\n18. Przekazywana będzie wszystkim gościom do zapoznania procedura bezpieczeństwa zastosowana w związku z zagrożeniem zarażenia wirusem COVID-19.\n19. Właściciele podczas codziennych czynności oraz kontaktu z gośćmi stosować będą osłonę nosa i ust w postaci maseczki lub przyłbicy oraz rękawice ochronne. Zachowując bezpieczną odległość od rozmówcy (2 metry.\n20. Przebywając pomieszczeniach ogólnodostępnych agroturystyki należy zasłaniać usta i nos.\nPodejrzenie zakażenia koronawirusem u gości.\n1. W przypadku stwierdzenia wyraźnych oznak choroby jak uporczywy kaszel, złe samopoczucie, trudności w oddychaniu, gość nie będzie wpuszczony na teren gospodarstwa.\n2. Zostanie poinstruowany o jak najszybszej konsultacji z lekarzem, lub stacją sanitarno-epidemiologiczną bądź udanie się transportem własnym do najbliższego oddziału zakaźnego.\n3. Jeśli gość mieszka w agroturystyce – czasowe odizolowanie go w odpowiednim pomieszczeniu, powiadomienie dyspozytora medycznego o podejrzeniu zakażenia co umożliwi obsłudze ustalenie obszaru, w którym poruszała się i przebywała osoba, przeprowadzenie rutynowego sprzątania, zgodnie z procedurami oraz zdezynfekowanie powierzchni dotykowych (klamki, poręcze, uchwyty itp.).\n4. Ustalenie listy osób(jeśli to możliwe) obecnych w tym samym czasie i pomieszczeń, w których przebywał i zalecenie stosowania się do wytycznych Głównego Inspektora Sanitarnego dostępnych na stronie gov.pl/web/koronawirus/oraz gis.gov.pl odnoszących się do osób, które miały kontakt z zakażonym.\n5. Wstrzymanie przyjmowania gości, powiadomienie właściwej miejscowo powiatowej stacji sanitarno-epidemiologicznej i stosowanie się ściśle do wydawanych instrukcji i poleceń.\nZ życzeniem „Dużo zdrowia” Właściciele\nSopotnia Wielka, 1 maja 2020 r.


Pogoda w Wiktorynie weekend ⇒ Prognoza pogody w Wiktorynie na weekend ⋙ Polska • METEOPROG.PL\nPrognoza pogody w Wiktorynie na 03 03 - 07 03\nPogoda w Wiktorynie weekend\nPogoda w Wiktorynie: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Bezchmurnie\nPogoda w Wiktorynie: Bez opadów - opady nie są oczekiwane. Pochmurnie z przejaśnieniami - od 8-10\nPogoda w Wiktorynie: Bez istotnych opadów - 0, 0-0, 3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.\nPogoda w Wiktorynie: Niewielki deszcz - 0, 0-3 mm/12 h. Niebo niewidoczne - 10 stopni chmur piętra niskiego.


Blog użytkownika:Pallando158/Dlaczego warto edytować na Środziemie Wiki? | Pallando158 Wikia | FANDOM powered by Wikia\nDlaczego warto edytować na Środziemie Wiki?\nPallando158 • kwi 25, 2017\t• Blog użytkownika:Pallando158\nSauron chce Ciebie w naszej armii.\nWłasny profil, licznik wkładu, czat, kanał na Discordzie, oraz branie udziału w życiu największej polskiej encyklopedii o twórczości i życiu J.R.R. Tolkiena... To tylko kilka z wielu korzyści płynących z uczestnictwa w tworzeniu Śródziemie Wiki. Ale kim właściwie jesteśmy, my użytkownicy tej strony i czemu właściciwie to robimy?\nŚródziemie Wiki powstało w 2009 roku i do tej pory w swojej bazie zgromadziło 2742 artykuły. Stronę główną wyświetla tygodniowo prawie tysiąc osób, a jeszcze więcej trafia od razu do artykułów. Nasz fanpage na Facebooku lubi 2922 osób, a obserwuje prawie tyle samo. Dzięki komu nasza strona cieszy się taką popularnością? Czyją pracę czyta kilkaset osób tygodniowo? Odpowiedź brzmi – edytorów Śródziemie Wiki.\nJak mogę zostać edytorem?\nNasza strona jest wolną encyklopedią. To znaczy, że artykuły może edytować dosłownie każdy. W związku z tym każdy może też być edytorem. Teoretycznie zostaje nim każdy w chwili wykonania jednej zmiany w artykule. Ale co to za zabawa, zrobienie jednej edycji? To jeszcze nie jest niczym niezwykłym i za to nikt aplauzu nie zbiera - ale kilkaset, tysiąc, a choćby też wiele tysięcy! Jedyne, czego potrzeba, to wiedza (która w żadnym innym miejscu w internecie nie przyda się Tobie, jak u nas) i znajomość podstawowych zasad języka polskiego! Pisanie o tym, co się kocha i chce się poznawać wciąż więcej – co może być przyjemniejszego?\nNaturalnym jest, że większość osób, które dopiero co zamierzają zacząć przygodę z Śródziemie Wiki nie wie właściwie za co się zabrać. wiele jednak artykułów jest jeszcze niedopracowanych, a jeszcze więcej nawet jeszcze nie istnieje. Kolejna sprawa, to jak to robić? Ale dlaczego właściwie się tym przejmować? Przeczytaj krótką politykę edycji i pisz, co uznasz że brakuje w danym artykule. Należy też dodać, że nikt nikogo nie będzie ganił za popełnianie błędów. To normalne, że początkujący edytor będzie popełniał błędy. Wymaganie od takowego perfekcji, jest niestosowne i nigdy nie ma miejsca (a co gorsza, żeby nikt nie pomyślał, że kogoś kiedyś zbanowano za popełnianie błędów). Administracja i bardziej doświadczeni użytkownicy będą po prostu tłumaczyli Ci, jak np. dodać tzw. infoboks (tabelkę na początku artykułu). Perfekcja przychodzi z czasem.\nA co będę z tego miał/a?\nPrzede wszystkim – obcowanie z ludźmi, którzy tak samo jak Ty uwielbiają twórczość Tolkiena. Tworzymy naprawdę fajną społeczność, z każdym można się naprawdę zaprzyjaźnić. Komunikujemy się poprzez tablice wiadomości, czat, a także kanał na Discordzie (linki na początku). Przy dobrej komunikacji ze społecznością i niemałym wkładzie czeka Cię wielka "kariera". Dla przykładu obecni administratorzy zaczynali tak samo, jak każdy ;)\nProwadzimy właśnie akcję na Śródziemie Wiki pod nazwą wiosenne edytowanie, w celu zainteresowania większego grona naszą encyklopedią. W jej ramach powstał właśnie ten blog. Jest to świetna okazja do dołączenia do naszej społeczności. Oprócz wspólnego edytowania, jako społeczność bawimy się też na wiele innych sposobów. Dla przykładu w okresach letnich i zimowych organizujemy cykle czatowych quizów, podczas których każdy może popisać się swoją wiedzą z książek i biografii.\nNa koniec dodam jeszcze, że najbardziej zaufani użytkownicy mogą dostać uprawnienia na naszym fanpage'u, i uczestniczyć w promowaniu naszej treści wśród fanów.\nNie zwlekaj dłużej! Już dzisiaj załóż konto i rozpocznij edytowanie! Jeśli masz jakieś pytania, zadaj je w komentarzu pod tym blogiem.


Regulamin promocji "Sklep internetowy 60% taniej"\n1. Przedmiotem niniejszego regulaminu (dalej „Regulaminu”) jest określenie promocyjnych warunków świadczenia przez Dreamcommerce S.A. – usługi udostępnienia oprogramowania sklepów internetowych na okres abonamentu oraz świadczenia pomocy technicznej w ramach serwisu internetowego www.shoper.pl (dalej „Serwisu”).\n3. Organizatorami promocji przewidzianej Regulaminem jest Dreamcommerce S.A. z siedzibą w Krakowie przy ul. Władysława Łokietka 79 (dalej „DreamCommerce”).\n2. DreamCommerce oferuje następujące warunki promocyjne na korzystanie z Usługi, oprogramowanie dostępne jest w 4 pakietach:\nPakiet Złoty 475 pln netto na pierwszy rok w wersji abonamentowej,\nPakiet Platynowy 570 pln netto na pierwszy rok w wersji abonamentowej,\nPakiet Diamentowy 1259 pln netto na pierwszy rok w wersji abonamentowej,\nAby skorzystać z promocji i zakupić skórkę w cenie 199 zł netto – należy napisać na adres bok@shoper.pl.\n3. Uregulowanie opłaty wskazanej w punkcie 2 warunkuje uzyskanie prawa korzystania z Usługi przez okres 1 roku.\n5. Umowa o świadczenie Usługi na drugi rok i kolejne okresy obowiązywania umowy może zostać przedłużona na warunkach określonych w regulaminie Usługi oraz obowiązującym w chwili przedłużenia umowy cenniku DreamCommerce.\n6. Niniejsza oferta promocyjna obowiązuje od 2020-01-21 do dnia 2020-01-21 godz. 23:59:00 i obejmuje tych Użytkowników, którzy ww. terminie skorzystali z dostępnej w Serwisie elektronicznej opcji zakupu, w tym wypełnili formularz warunków zamówienia oraz przed upływem terminu płatności faktury pro-forma uregulowali opłatę wskazaną w punkcie 2.\n7. Warunki promocyjne przewidziane Regulaminem nie łączą się z warunkami innych promocji organizowanych przez DreamCommerce S.A.


Masakra delfinów na Wyspach Owczych - Divers24.pl Najwiekszy Polski portal nurkowy.\nby Rafał Jędrzejowski 12 września 2018 0261\nJak informują przedstawiciele Sea Shepherd, naliczyli oni około 210 delfinów białobokich, które zapędzono do zatoki w okolicy wsi Hvalvík, położonej nad cieśniną Sundini, a następnie zabito. Wszystko w ramach tradycyjnej rzezi noszącej nazwę Grindadráp (od grindwali – ssaków z rodziny delfinowatych, które są zazwyczaj ofiarą).\nJak na razie nikomu nie udało wpłynąć się na mieszkańców, by zaniechali oni tych makabrycznych praktyk. Co roku zatoka, do której zapędzane są zwierzęta, zamienia się w akwen spływający krwią setek zwierząt.\nTradycja, którą miejscowi traktują bardzo poważnie, wywodzi się z zamierzchłych czasów Wikingów i dziś ma wymiar jedynie symboliczny. Chyba, że jest się delfinem, wielorybem lub morświnem, wtedy to walka o przetrwanie.\nŹródło i Foto: Sea Shepherd


Infinity G35 - dodatkowe informacje o tym modelu? : Jaki model Infiniti kupić?\nJaki model Infiniti kupić?\nInfinity G35 - dodatkowe informacje o tym modelu?\n26 Maj 2018, 21:24\nWitam serdecznie, posiada ktoś więcej informacji na temat tego auta?\njutro jadę zobaczyć to autko, ale mam wrażenie, że na darmo, a kilometrów mam do zrobienia.\nSilnik: 1.8 T\nAuta do driftu za rozsądne pieniądze – które wybrać?\nZ czasem czy innymi kierowcami możemy ścigać się praktycznie każdym samochodem. Ale kiedy chodzi o drift, to bez napędu na tył i odpowiedniej mocy nawet nie ma co stawać na torze. Popularność jazdy bokiem w Polsce stale rośnie, ...\nInformacje o tym komisie - Jakie auto kupić?\nOpinie i tym modelu - Jakie auto kupić?\n[Nissan Almera] Co sądzicie o tym modelu??? - Nissan forum\nFIAT LINEA <<< CO SADZICIE O TYM MODELU >&g - Fiat forum\nMegane coupe opinie o tym modelu... - Samochody osobowe\n129,00 PLN Rockworth AR2567-PL\n289,00 PLN Metabo DMH 30\n259,00 PLN Metabo DB 10\nLubisz samochody INFINITI?\nSzukamy miłośników motoryzacji, którzy chcieliby dołączyć do naszego redakcyjnego zespołu i poprowadzić dział z marką INFINITI na forum. Napisz do Nas: Sprawdź jakie to proste!\nKatalog części INFINITI\nSzukasz części do samochodu marki INFINITI? Odwiedź bezpłatny katalog części samochodowych.\nWejdź na stronę: Części INFINITI\nDane technicznesilnik (moc, pojemność, moment obrotowy), wymiary nadwozia, spalanie, układ hamulcowy itp.Opony na latosprawdź najniższe ceny!Firmy Motoryzacyjnekatalog Firm motoryzacyjnychOgłoszenia motoryzacyjnewybrane ofertyUmowa kupna sprzedażyformularze do pobraniaOlej do silnika i skrzyni biegówdobierz olej i sprawdź ile oleju wchodzi do silnika i skrzyni biegówKalkulatory motoryzacyjneLPG, spalania, mocy, prędkości, ciśnienia, momentu obrotowego, OC i AC, przyczepy na kat. "B"\nSeat Ibiza III (2003) - Brak ładowania ...Dziękuję bardzo! Dam znać czy pomoglo Zakup auta z DaniiHej, jestem nowy więc proszę o wyrozumiałość... Chce kupić Forda Mondeo sprowadzonego z Danii, rocznik 2012 cena ok 24k, przebieg 188k. Sprawdziłem auto po VINIE w Duńskiej bazie danych i przebieg najprawdopodobniej się ...Jak zapłacić polski mandat z angielskiego ...Jeżeli nie chcesz stracić na przewalutowaniu to lepiej nie płacić bezpośrednio kartą czy przez bank tylko skorzystać z zewnętrznych serwisów. Osobiście korzystałem kilka razy z Transfer24. Rejestrujesz się i od razu możesz ...Zobacz więcej nowych dyskusji


Spodnie chłopięce Brubeck Junior Active Wool - navy blue | 8a.pl\nNie posiadamy tak dużej ilości produktu "Spodnie chłopięce Brubeck Junior Active Wool - navy blue" jakiej oczekujesz.\nSpodnie chłopięce Brubeck Junior Active Wool to pierwsza warstwa odzieży, która świetnie sprawdza się podczas zimowych aktywności. Ze względu na właściwości termoregulacji Twoja pociecha jest chroniona od chłodu, jak i przegrzania. Całość została przy tym wykonana w konstrukcji bezszwowej, co sprawia, że nie podrażnia skóry.\nElastyczność wykorzystanego materiału sprawia, że spodnie doskonale dopasowują się do sylwetki dziecka. Dzięki temu odczuwa ono wygodę podczas jazdy na nartach czy górskich wędrówek. Model jest także przyjemny dla skóry oraz nie krępuje ruchów. Twoja pociecha chętnie będzie wybierała go na towarzysza zimowej zabawy.\nSpodnie chłopięce Brubeck Junior Active Wool oferują szereg korzyści najmłodszym miłośnikom aktywności. Zapewniają właściwości termoregulacji dzięki wykonaniu w dużej mierze z wełny merino. Jest to materiał ceniony za możliwość dostosowania się do panującej aury oraz intensywności wysiłku. Co więcej, wełniane włókna są antybakteryjne. Spowalniają przyjmowanie przez model nieprzyjemnych zapachów, aby na dłużej oferował przyjemną świeżość. Ważną zaletą wełny jest także dobre odprowadzanie wilgoci ze skóry. Zapewniana oddychalność przekłada się na dłuższe utrzymanie przyjemnego klimatu przy ciele.\nSpodnie chłopięce Brubeck Junior Active Wool wykorzystują również poliamid. Jest to materiał, który wzmacnia naturalne włókna sprawiając, że całość jest mniej podatna na uszkodzenia. Za sprawą elastanu spodnie są także rozciągliwe, odpowiednio układając się na sylwetce. Za swobodę ruchów odpowiada również krój oraz specjalne panele RIB. Model został dopracowany pod kątem dziecięcej sylwetki. Co więcej, spodnie wykonane zostały z zastosowaniem płaskich szwów. Taka konstrukcja zmniejsza ryzyko podrażnień oraz odcisków. Całość stanowi świetną pierwszą warstwę odzieży zakładanej podczas zimowych aktywności.\nSpodnie Brubeck Junior Active Wool - najważniejsze cechy:\nDwuwarstwowa konstrukcja, która dobrze izoluje od chłodu;\nSpowalniają powstawanie przykrego zapachu.\nElastyczny materiał dopasowuje się do sylwetki;\nPanele wykonane w technologii RIB sprawiają, że całość właściwe przylega do ciała;\nBezszwowa konstrukcja redukuje ryzyko powstawania odcisków.\n56% poliamid, 41% wełna merino, 2% elastan, 1% polipropylen\nSpodnie chłopięce Brubeck Junior Active Wool - navy blue - opinie klientów


Thorsten Dirks zostanie nowym członkiem zarządu Deutsche Lufthansa AG - manager24\nPodczas dzisiejszego posiedzenia we Frankfurcie, Rada Nadzorcza Deutsche Lufthansa AG mianowała Thorstena Dirksa członkiem zarządu Lufthansa Group. Thorsten Dirks przejmie odpowiedzialność za Eurowings Group oraz segment usług lotniczych 1 maja 2017 roku. Na tym stanowisku zastąpi Karla Ulricha Garnadta, który przechodzi na emeryturę wraz z końcem umowy 30 kwietnia 2017 roku. Kontrakt z Thorstenem Dirksem został podpisany na 3 lata. Nowy członek zarządu będzie mieć swoje biuro w Kolonii,\nw siedzibie Eurowings Group.\nDoświadczony ekspert będzie mieć za zadanie rozwój siatki połączeń lotniczych Eurowings Group o nowe kierunki będącej w fazie silnego wzrostu. Strategiczne znaczenie, oprócz zapewniania stabilności operacyjnej w trakcie rozwoju Eurowings, będą mieć integracja i procesy migracyjne platform lotniczych Eurowings. Doświadczenia podróży będą jeszcze bardziej atrakcyjne dla pasażerów dzięki nowym ofertom i usługom cyfrowym. Ponadto, do kluczowych obowiązków Dirksa należeć będzie rozwój usług lotniczych. Oczekuje się, że ruch połączeń bezpośrednich oraz tych usług znacząco zwiększą swój udział w przychodach Lufthansa Group do 2020 roku.\nWolfgang Mayrhuber, Prezes Rady Nadzorczej Deutsche Lufthansa AG powiedział: “Dzięki Thorstenowi Dirksowi zyskujemy znakomitego przedsiębiorcę o międzynarodowej renomie z dużym doświadczeniem, który jest bardzo ważny dla naszego biznesu. Z jego ekspertyzą, umiejętnościami kierowania zespołem i zorientowaną na klienta postawą, jest doskonałą odpowiedzią na wyzwania, które stoją przed nami w Eurowings.”\nDirks ma tytuł magistra inżynierii, rozpoczynał swoją pracę zawodową w niemieckich siłach powietrznych. Jego kariera wiodła przez różne stanowiska z zakresu technologii i telekomunikacji. Od 2003 roku zajmował się projektem mobilnego dostawcy E-Plus, stojąc na czele firmy jako Prezes Zarządu. Po jej przekształceniu w Telefonica Group w 2014, Thorsten Dirks objął stanowisko Prezesa Zarządu Telefonica Deutschland AG. Odpowiadał m.in. za markę O2, kierując firmą zatrudniającą ponad 10 000 pracowników i cieszącą się obrotem ze sprzedaży na poziomie 8 mld euro. Jako prezes stowarzyszenia branżowego Bitkom, reprezentował interesy gospodarki cyfrowej od 2015 roku.\nCarsten Spohr, Dyrektor Generalny i Prezes Zarządu Deutsche Lufthansa AG powiedział: “Thorsten Dirks udowodnił, że można osiągnąć sukces ekonomiczny połączony z kontrolą kosztów. Jednocześnie wykazał się zdolnością do wzrostu troski o klienta przy dodatkowej energii do rozwoju współpracy z nowymi partnerami. Cieszymy się mogąc go powitać jako nowego członka zarządu Lufthansa Group oraz nowego Prezesa Zarządu Eurowings Group.”\nKarl Ulrich Garnadt, obecny członek zarządu, przejdzie na emeryturę z dniem 30 kwietnia 2017. “Przez wiele lat blisko współpracowałem z Karlem Ulrichem Garnadtem i cenię go zarówno zawodowo, jak i prywatnie,” – powiedział Wolfgang Mayrhuber. “Jego bogate doświadczenie i wiedza zebrane przez ponad 30 lat doskonałej pracy w różnych obszarach w ramach Lufthansy sprawiają, że jest on jednym z najlepszych ekspertów w swojej dziedzinie w branży lotniczej. Cieszę się, że Karl Ulrich Garnadt zgodził się doradzać swojemu następcy w okresie przejściowym.” – dodał.\nDirks Eurowings Lufthansa\nSprostowanie artykułu pt. Autor Warszawskiej Mapy Reprywatyzacji


WIOŚ: opóźnienie informacji uniemożliwiło poinformowanie o zagrożeniu - Wiadomości - polskieradio24.pl\nWIOŚ: opóźnienie informacji uniemożliwiło poinformowanie o zagrożeniu\nOstatnia aktualizacja: 29.08.2019 08:16\nPrzez opóźnienie przekazania informacji o awarii układu przesyłowego oczyszczalni ścieków "Czajka" nie można było wdrożyć odpowiednich procedur, które powinny zaalarmować mieszkańców o zagrożeniu - podkreślił Krzysztof Gołębiewski z Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska.\nMinister środowiska Henryk Kowalczyk: informacja o awarii dotarła po czasie (IAR)\nŚcieki zrzucane do WisłyFoto: PAP/Tomasz Gzell\nDo awarii kolektora w warszawskiej oczyszczalni doszło we wtorek. Uruchomiono awaryjny kolektor, który później też przestał poprawnie funkcjonować\nW środę rano rozpoczęto zrzut ścieków do Wisły i poinformowano o tym WIOŚ\nO awarii poinformowano zbyt późno - mówił Krzysztof Gołębiewski z Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska - opóźnienie przekazania informacji o awarii uniemożliwiało wdrożenie odpowiednich procedur - dodał Krzysztof Gołębiewski\nZarzuty odpierają władze stolicy, według których mówienie o "zatajaniu" czegoś przez ratusz jest kłamstwem\nW ocenie ratusza do sytuacji kryzysowej, o której należy powiadamiać odpowiednie służby, nie doszło we wtorek, lecz w środę - w chwili rozpoczęcia zrzutu nieczystości\nO awarii układu przesyłowego ścieków, władze Warszawy powiadomiły mieszkańców w środę. We wtorek rano doszło do awarii jednego z kolektorów przesyłającego ścieki z części lewobrzeżnej Warszawy do oczyszczalni "Czajka". Nieczystości skierowano wówczas do drugiego z kolektorów, który jednak w środę przestał funkcjonować. Wskutek awarii zarząd MPWiK podjął decyzję o kontrolowanym zrzucie nieczystości do Wisły. Do rzeki, od środy od ok. godz. 8, trafia 3 tys. litrów nieczystości na sekundę.\nUszkodzenie kolektorów sytuacją awaryjną\nGołębiewski zaznaczył, że przypadek uszkodzenia kolektorów oczyszczalni to sytuacja awaryjna, na której pojawienie się inspektorat nie miał wpływu. Podkreślił jednak, że informacja na ten temat do WIOŚ wpłynęła około godz. 10 w środę, a odpowiedź MPWiK na pytanie, co dokładnie się dzieje - około godz. 12.\n- Uniemożliwiło to skuteczne wdrożenie procedur, które mogłyby zaalarmować mieszkańców, a właściwie powinny zaalarmować mieszkańców o tym, co się dzieje - powiedział inspektor. Według niego, nie jest to standard działania. "Każde opóźnienie przekazania informacji odpowiednim służbom wiąże się z opóźnieniem działania, podejmowania odpowiednich kroków" - wskazał.\n>>> [CZYTAJ TAKŻE] WIOŚ: fala Wisły po zrzucie ścieków będzie w Płocku około południa\nO tym, że stołeczna spółka wodociągowa przesłała informację o awarii do WIOŚ przed południem, informował także minister środowiska Henryk Kowalczyk. - Utrzymywanie w tajemnicy tego typu awarii jest wielką nieodpowiedzialnością. Tyle godzin, a właściwie ponad dobę czasu można by było wiele rzeczy wspomóc - podkreślił. Jego zdaniem sytuacja ta stwarza ogromne zagrożenie pod względem ekologicznym.\nWładze stolicy odpierają zarzuty\nZarzuty odpierają władze stolicy, według których mówienie o "zatajaniu" czegoś przez ratusz jest kłamstwem. W ocenie ratusza do sytuacji kryzysowej, o której należy powiadamiać odpowiednie służby, nie doszło we wtorek, lecz w środę - w chwili rozpoczęcia zrzutu nieczystości.\nPrezes MPWiK Renata Tomusiak tłumaczyła, że układ przesyłowy do "Czajki" jest zbudowany z myślą o zabezpieczeniu ewentualnych zdarzeń awaryjnych, więc we wtorek - po awarii jednego kolektora - ścieki zostały przekierowanego do drugiego. Następnego dnia z kolei - jak zapewniała - po awarii kolejnego z rurociągów, zgodnie z przepisami MPWiK informował służby.\n>>> [CZYTAJ TAKŻE] Awaria oczyszczalni ścieków "Czajka". Szef MON oferuje wsparcie wojska\nZobacz więcej na temat: POLSKA Warszawa środowisko ochrona środowiska Wisła\nW. Bernacki: sprawą zanieczyszczenia Wisły powinna zająć się prokuratura\nŚcieki z Warszawy zrzucone do Wisły. Kiedy dopłyną do kolejnych miast?\nGłówny Inspektor Sanitarny: nie ma zagrożenia dla ludzi spożywających wodę z kranów


Thomas L. Knapp ”Związki zawodowe: część rynku?” | Liberalis\nLaissez-faire to filozofia głosząca, że rząd nie powinien interweniować w gospodarkę. Nie ma w tym twierdzeniu żadnej podstawy do niechęci wobec związków zawodowych jako takich, gdyż one, prawidłowo utworzone, to prywatne a nie rządowe podmioty. Pojmowanie związków zawodowych jako „odrażających” w duchu leseferyzmu jest tak samo logicznie sprzeczne jak brzydzenie się korporacjami, również w odniesieniu do leseferyzmu. To nie związki zawodowe i korporacje są niezgodne z leseferyzmem, ale fakt, że rząd poprzez swoją interwencję wypaczył i na nowo zdefiniował znaczenie tych pojęć sprawiając, że obecnie tak bardzo negatywnie się kojarzą.\nPrzejdźmy teraz to sedna tego artykułu i zobaczmy, czy oda nam się dotrzeć do korzeni dyskomfortu leseferystów. Możemy zacząć następującym stwierdzeniem: „Związki zawodowe wywracają do góry nogami relacje pracownika z pracodawcą tworząc absurdalną sytuację, w której pracowników zachęca się, aby wiecznie byli pokłóceni z pracodawcą”\nZwiązki zawodowe jako takie są narzędziem, dzięki któremu pracownicy mogą utrzymywać stosunki z pracodawcą na podstawie wyraźnej, szczegółowej i wiążącej umowy. Umowa, jak wiemy, jest podstawą wolnego rynku. Wyraźnie sformułowana nie tylko nie prowokuje konfliktów, ale co najważniejsze minimalizuje ewentualne nieporozumienia. Każda strona wie dokładnie, co jej się należy i czego się od niej wymaga.\n„Państwo mówi, że jeśli jesteś członkiem związku zawodowego możesz strajkować, potencjalnie powodując bankructwo firmy, w której pracujesz nie wspominając nawet kłopotów, w które wpadną jej wspólnicy”. Takie podejście pokazuje nieznajomość zasad działania związku zawodowego. Dlaczego? Już wyjaśniam.\nNikt nie potrzebuje zgody państwa, by odejść od stanowiska pracy. Co więcej, prawo federalne zakazuje wręcz zbiorowego nieposłuszeństwa pracodawcy podczas obowiązywania umowy. Dopiero gdy umowa przestanie obowiązywać, a nowa nie została jeszcze wynegocjowana, pracownicy mogą strajkować (zupełnie tak samo jakby działali w pojedynkę). A pracodawca może w tym czasie zatrudnić nową ekipę na ich miejsce.\nPosłużę się analogią: przypuśćmy, że jestem właścicielem firmy dbającej o trawniki i tego lata zawarłem kontrakt z klientem na ścinanie trawnika raz w tygodniu za $10. Załóżmy jeszcze, że stawiłem się na początku następnego lata z nową umową – tym razem za 12$. Jeśli klient nie będzie chciał przystać na nowe warunki umowy, nie mogę go do niczego zmusić. Z drugiej strony, jeśli będzie on nalegał na 10$, ja również nie muszę się zgadzać. Mogę po prostu odejść. Oczywiście mogę też spacerować po chodniku z odpowiednim transparentem, a mój były klient może wynająć inną firmę do koszenia trawnika. W każdym razie prędzej czy później zdarzy się jedna z następujących rzeczy:\n1. Klient uzna, że nowa firma źle się spisuje i warto zapłacić mi 11$ za koszenie trawnika\n2. Zdecyduję, że już lepiej zarobić te 10$ niż przechadzać się po chodniku z transparentem\n3. Nowa firma spisuje się lepiej niż ja, więc nie pozostaje mi nic innego, jak zmienić pracę\nWłaśnie opisałem przykład „strajku” na małą skalę. Wszelka inna działalność jest albo przestępstwem (zbiję klientowi okno i zleję pracowników obcej firmy za „wyłamywanie się ze strajku”) albo interwencją rządową (Inspekcja Pracy wstawi się za mną i skieruje nasz spór do arbitrażu).\nAle samo pojęcie strajku, mam nadzieję, że się zgodzicie, nie jest w żaden sposób odrażające. To rynek w akcji.\nNastępny zarzut mówi o tym, że warunki umowy są „wymuszane na pracodawcy w przesadny sposób”. Nic nie może być dalsze od prawdy. To nie „przymus” powiedzieć: „Jeśli zawrzemy umowę taką, jak ja chcę, będę dla pana pracować. Jeśli się nie dogadamy, pracował nie będę”\nGdy związki zawodowe się jeszcze tworzyły, rząd zwykle brał stronę dużych przedsiębiorstw, często posługując się policją w celu zastraszenia, a czasem ranienia albo zabijania strajkujących. Dzisiaj rząd nie staje po niczyjej stronie, ale nie zmienia to faktu, że jest tak samo niepożądany zmuszając strony do „działania w dobrej wierze” czy strony sobie tego życzą czy nie. Dodajmy jeszcze, że to biurokraci ustalają czym jest „dobra wiara”.\nPrawo, które czyni obecność związków zawodowych „automatyczną” to kolejny przykład rządowej interwencji pochodzącej jeszcze z czasów New Deal Roosevelta, … któremu, nawiasem mówiąc, sprzeciwiały się związki zawodowe.\nZ własnego doświadczenia wiem, że również następujący zarzut jest nieprawdziwy „W każdym wypadku, o ile się orientuję, związki zawodowe więcej kosztują pracownika, niż przynoszą mu zysku: z racji kosztów utrzymania i straconego samodzielnego głosu”.\nPracowałem szereg lat w fabryce bez związków zawodowych, zarabiając w końcu $7.75 na godzinę. Kiedy poszedłem do pracy do drugiej fabryki, płaciłem $25-$30 miesięcznie składki, a moja płaca wzrosła do $16.42 za godzinę. Sami policzcie ile na tym straciłem (40-godzinny tydzień pracy, średnio 4.3 tygodni w miesiącu)… .\n„Pracodawca też traci: poprzez stagnację i zmniejszone perspektywy z powodu interwencji osób trzecich”. To twierdzenie kłóci się z moim doświadczeniem. Podczas gdy w mojej pierwszej firmy (bez związków zawodowych) fluktuacja kadr wynosiła 20-30% rocznie, w drugiej firmie było to około 5% (głównie z powodu odejść na emeryturę). Wykwalifikowana kadra została na miejscu oszczędzając firmie ogromnych wydatków na nadzorców i szkolenie nowych pracowników.\nNie chciałbym zmuszać nikogo do zapisania się do związku zawodowego. To osobista decyzja. Będę natomiast bronił stanowiska, że związki zawodowe nie są z natury sprzeczne z wolnym rynkiem. Właściwie zorganizowanie i bez pomocy czy przeszkód ze strony państwa są częścią wolnego rynku.\nThomas L. Knapp, Unions: Part of the Market\nJacek Sierpiński: „Chiny, Unia Europejska i JKM”\n3 thoughts on “Thomas L. Knapp ”Związki zawodowe: część rynku?””\n30 marca 2008 o 03:56\nDobrowolne zrzeszanie się osób w dowolnym celu jest zgodne z wolnym rynkiem. Jednakże jeśli się nie mylę:\n1. Pracownicy mogą w pewnych sytłacjach jednostronnie wymówić umowę na pewien czas (płatne strajki). Nawet jeśli pracodawca nie musi płacić to nie może 'nie podpisywać umowy na nowy rok’. Może co najwyżej wyrzucić pracownika płacąc mu odchodne. Oczywiście za to odstąpienie od umowy pracownika nie spotyka żadna kara.\n2. Jeśli np. koszący trawniki umówili się, że poniżej 12$ w tym roku nikt nie kosi to od razu wtrącił by się UOKiK i nazwano by to kartelem. Przy „producentach pracy” nazywa się to związkiem zawodowym 😉\nOczywiście ZZ nie są „z natury” złe. Ale są uprzywilejowane przez państwo.\nPingback: Thomas piechotka | Bgmiami\nPingback: Knapp: Zwiazki zawodowe jako instytucje rynkowemises.pl


Przegląd pogody w Drutarni. Pogoda Drutarnia na dziś, jutro. Szczegółowy przegląd pogody na 16 dni w Drutarni. | METEOPROG.PL\nPrzegląd pogody na 16 dni w Drutarni\n/ Pogoda w Drutarni\nPogoda Drutarnia – prognoza pogody na dzisiaj, na jutro, na tydzień, na miesiąc. Wychodząc z domu albo planując podróż, warto sprawdzić prognozę pogody, żeby nie znaleźć się w niezręcznej sytuacji bez parasola albo lekko ubranym w chłodną pogodę.\nPrognoza pogody Drutarni dzisiaj pomożemy sprawdzić temperaturę powietrza, prawdopodobieństwo opadów, otrzymać informacje dotyczące prędkości i kierunku wiatru, ciśnienia atmosferycznego i wilgotności powietrza, i jak te wskaźniki będą zmieniać się w ciągu dnia.\nPogoda v Drutarni na tydzień, na 10 dni albo na miesiąc pokazuje tendencje zmian pogody w ciągu kilka dni. Wykresy pogody, prawdopodobieństwo wystąpienia opadów i ciśnienie atmosferyczne pokazują ścisłą sytuację pogodową na 3, 10, 14 dni albo na miesiąc. Duży zakres danych na stronie – Temperatura powietrza, kierunek i prędkość wiatru, zachmurzenie, typy opadów i je intensywność w Drutarni - pomożemy Ci zorientować się w sytuacji pogodowej. Także możesz znaleźć informacje o wschodzie i zachodzie słońca, długości dnia i fazie Księżyca.\nDzięki ludzikom w naszym serwisie możesz zdecydować „jak ubrać się”, brać ze sobą parasol czy okulary przeciwsłoneczne w zależności od prognozy pogody. Codzienna prognoza pogody w Drutarni pomoże Ci nie przeziębić się jeśli wieczorem nastąpi ochłodzenie albo wzmoże się wiatr.\nPogoda długoterminowa Drutarnia – ścisła i szczegółowa prognoza pogody na dzisiaj, jutro i dwa tygodnie. Także istnieje funkcja pogoda w Drutarnia tylko na weekend, żeby zaplanować wypoczynek. Dane pogodowe ze stacji synoptycznych przetwarzane są co godzinę – to daje możliwość udostępnienia najbardziej ścisłej prognozy pogody, w tym godzinowej.\nUdostępnij pogodę w Drutarni:\nPrzegląd pogody w Drutarni\n51° 19′ 55″ N 20° 37′ 16″ E


Baster Garage - 20PLN.pl - Internetowa Baza Firm\nStrona główna » Katalog adresów stron WWW » Baster Garage\nAuto detailing to propozycja warszawskiego przedsiębiorstwa Baster Garage. Zespół specjalistów z wieloletnim doświadczeniem zajmuje się przyciemnianiem szyb, renowacją tapicerki i skóry samochodowej, montażem folii ochronnych, myciem detailingowym, usuwaniem wgnieceń w karoserii metodą PDR oraz zabezpieczaniem karoserii specjalistycznymi powłokami ceramicznymi. Baster Garage to również warsztaty samochodowy oferujący diagnostykę komputerową pozwalającą szybko uzyskać listę usterek, których należy pozbyć się w celu przywrócenia prawidłowego funkcjonowania poszczególnych podzespołów w samochodzie. Z oferty mogą skorzystać też osoby chcące wymienić klocki hamulcowe lub olej silnikowy. Kolejną ciekawą propozycją firmy Baster Garage są usługi wulkanizacyjne. Specjaliści zajmują się sprzedażą zarówno nowych, jak i używanych opon. Przedsiębiorstwo Baster Garage jest znane jako zespół specjalistów w dziedzinie tuningu mechanicznego. W ramach współpracy klienci mogą zlecić: • montaż części sportowych, • wzmocnienie karoserii, • spawanie dolotów.\nauto detailing shop warszawa, auto detailing warszawa, auto detailing warszawa bemowo, auto detailing warszawa białołęka, auto detailing warszawa cena, auto detailing warszawa cennik, auto detailing warszawa mokotów, auto detailing warszawa opinie,


Google umożliwia zrobienie kursów online. Oferta jest bezpłatna | Papilot\nGoogle umożliwia zrobienie darmowych kursów online. Możesz zdobyć nowe umiejętnościGoogle umożliwia zrobienie darmowych kursów online. Możesz zdobyć nowe umiejętności\nGoogle umożliwia zrobienie darmowych kursów online. Możesz zdobyć nowe umiejętności\nOkres kwarantanny wykorzystaj produktywnie. Co powiesz na programowanie?\ngoogle szkolenia zawodowe epidemia marketing\nZ powodu epidemii większość osób przeszło na tryb pracy zdalnej z domu. Z racji tego, że sytuacja na rynku pracy jest niepewna, wielu pracowników w międzyczasie zwiększa swoje kompetencje w różnych zakresach i doszkala się. Czas kwarantanny nie musi być jedynie bezczynnym oczekiwaniem na zmianę obecnego stanu rzeczy. Możesz wykorzystać ten okres na realizacje swoich pasji, rozwój osobisty i zgłębienie nowych dziedzin zawodowych. Dodatkowe umiejętności na pewno zaowocują w życiu zawodowym i zwiększą Twoją pewność siebie.\nGoogle: kursy i szkolenia online\nGoogle udostępnił w tym celu otwartą platformę Google Internetowe Rewolucje, na której znajduje się szereg materiałów do nauki i rozwoju w domu. Szkolenia z oferty Google pomogą Ci rozwinąć firmę, zbliżyć do wymarzonego sukcesu zawodowego lub zwyczajnie zaspokoić Twoją ciekawość. Na stronie można wybrać konkretne moduły, bądź wziąć udział w kursie od A do Z. Możesz uczyć się tak, jak Tobie jest wygodnie, o dowolnej porze. Niektóre z nich po ukończeniu gwarantują certyfikat.\nZobacz także: Po koronawirusie wiele zawodów zmieni swój charakter. Czy Twoja branża też?\n7 bezpłatnych kursów od Google\nNajciekawsze propozycje zostały zebrane przez Google w jednym miejscu i udostępnione całkowicie za darmo. To idealna okazja do tego, aby podszkolić kompetencje w czasie kwarantanny. A wybór jest naprawdę spory.\nZobacz także: Jak pracować dzień w dzień z domu i nie zwariować?\nPlatforma oferuje szkolenia z marketingu internetowego, zakończone certyfikatem, które łącznie mają aż 26 modułów. Google uczy też kodowania i edukuje w kwestii sztucznej inteligencji. Użytkownicy mogą zrozumieć, czym jest skuteczny networking oraz na czym polega komunikacja w biznesie. Jeżeli wystąpienia publiczne nie są Twoją mocną stroną, warto zainwestować czas w krótkie szkolenie, wyjaśniające jak dostosować przemówienie do typu odbiorcy i zwrócić uwagę na mowę ciała. Oprócz tego można skorzystać z pojedynczych kursów na temat pozycjonowania i Google Ads. W ofercie znalazły się nawet materiały na temat tego, jak prawidłowo napisać CV i zdobyć wymarzoną pracę.\nNa świecie są tylko dla rodzaje ludzi. Do której grupy się zaliczasz?


Wołanie na puszczy - Michał Mońko - Solidaryzm\nWołanie na puszczy – Michał Mońko\nPisanie o Polsce, a faktycznie o PRL bis, jest w istocie wołaniem na puszczy. Jeśli wołałeś w mrocznej puszczy, to wiesz, czym jest wołanie na puszczy. Głos łomocze się, łomocze się i ginie między drzewami. Stoisz jakiś czas z otwartymi ustami i nasłuchujesz. Może ktoś się odezwie? Może usłyszysz czyjś głos? A kiedy nikt się nie odzywa, uświadamiasz sobie, że w puszczy jesteś sam.\nW ciszy puszczy rodzi się pytanie, wołać dalej czy może zamilczeć? A jeśli wołać, to o czym? Może wołać o zmowie w Magdalence? Nie, o tym już wołałem. Może wołać o politycznym przekręcie, zwanym transformacją ustrojową? Wołałem o tym. Może wołać o karierach funkcjonariuszy partii i SB w nowej Polsce? A po diabła o tym wołać? Parafrazując notkę księdza Chmielowskiego o koniu powiem, że Polska jaka jest, każdy widzi.\nTo może wołać o chłopcach i dziewczynach z tamtych lat Solidarności? Naiwna propozycja. Kogo dziś interesują bohaterowie lipca i sierpnia 1980 roku?! No więc co może dziś zainteresować i poruszyć ludzi? Rolników zainteresują dopłaty do hektara i do nowego traktora. A prawda o naszych czasach?\n„A cóż jest prawda?” – pytał prefekt Judei, Piłat. „A co to jest cenzura?” – pytali mnie 17 sierpnia 1980 roku strajkujący portowcy gdyńscy, oczekujący przy głównej bramie na mszę świętą. Stałem przy ołtarzu i mówiłem, a faktycznie wołałem, że cenzura jest po to, żeby nie odkryć i nie ujawnić prawdy. Z kolei prawda jest po to, żeby ludzie wiedzieli rzeczy takimi, jakimi one są, jak się wydarzyły.\nDzisiaj jest taki czas, żeby powiedzieć o czymś, o czym może już pisałem i o czym nie pisałem, a co jest prawdziwe. Lubimy prawdę, nawet kochamy prawdę, ale nie znajduję prawdy o wczesnym PRL-u. Nie ma prawdy o parcelacjach, o rozkułaczaniu, o rabowaniu i rozwalaniu dworów etc.\nWczesny PRL był dla wielu końcem świata. Działały sądy doraźne. KBW otaczał wsie, a UB wchodził do wsi i rozstrzeliwał pod ścianami domów. Ze szczelin Polski, z suteren i strychów, wychodzili straszni ludzie, żeby rabować, rządzić, parcelować, rozkułaczać, mordować. To oni reprezentowali PRL.\nPewnego razu, w drugi dzień Wielkiej Nocy, wymodlony i podpity fornal wszedł na ganek, na którym w wiklinowym fotelu siedział ojciec, i w kilku słowach określił sytuację nie tylko na Podlasiu:\n– No, co?! Kurwa! Nase tera casy!\nCzasy były takie, że babcia Michalina mówiła: „Koniec świata, czas umierać”. Konie rasowe zabrali. Traktor – na żelaznych kołach, zabrali. Wolant – też zabrali. Groble stawów kazali rozkopać. Ganek rozebrali. Ziemię, lasy, łąki diabli wzięli. Ale trzeba było żyć. Matka czekała na trzecią wojnę, modliła się o wojnę, nawet chciała zamówić mszę świętą w intencji wojny, ale ksiądz powiedział, że w intencji wojny nie odprawi mszy.\nTa wojna miała być. Rowerem ze spadającym łańcuchem woziłem partyzantom perkal, wędzony boczek i kwas kapuściany. Nocą odbierałem z matką zrzuty dla WiN. A skoro były zrzuty, to mieliśmy pewność, że będzie wojna. Tymczasem pociągi przywoziły zesłańców syberyjskich do Augustowa.\nNajpierw wróciła Alunia. Jej matka, a moja ciotka, już nie wróciła. Siostra Aluni też nie wróciła. Ciotka Kazia wróciła z córką Marychną. No i tak wracali, wracali. Z wujkami było różnie. Wrócił tylko wujek Adolf, mleczarz. I zaraz zajął się szkoleniem mleczarzy i organizowaniem mleczarstwa na Podlasiu.\nMój ojciec chrzestny, Włodzimierz, doński Kozak, kapitan lejbgwardii, w 1920 w służbie Piłsudskiego, w 1941 rozstrzelany pod Mińskiem, przeżył i na początku 1945 ruszył na Zachód. W roku 1948 spotkał się z Józefem Mackiewiczem i przekazał mu raport o Kozakach oddanych sowietom przez wojska brytyjskie. Ten sam raport wujek przekazał gen. Pełczyńskiemu, reprezentującemu polski rząd na uchodźstwie w Londynie (dokumenty w Muzeum Piłsudskiego). I tegoż samego dnia statkiem popłynął do Argentyny.\nA w kraju oczekiwanie na wojnę dłużyło się, topniały oddziały NZW i WiN. A władza, zwana ludową, rosła w siłę i utrwalała swoje posiadanie. Tamten czas kojarzy mi się z nocnymi terkotkami straży chłopskich. Patrole dwuosobowe, czasami trzyosobowe, chodziły od zmroku do świtu z pałkami i zatrzymywały każdego wędrowca. Ojciec już nie żył, umarł nagle w czasie przesłuchania.\nWujek Konstanty, gdy zaprosił mnie na lody do mleczarni, został zastrzelony przez ubeka. Brat ojca, wujek Wacław, dostał na procesie piętnaście lat i siedział Na Kępie w Ełku. A szarwark, przypadający na rodzinę, trzeba było odrabiać. No więc odrabiałem szarwark w wieku sześciu lat.\nGdy zaś miałem czternaście lat, byłem górnikiem w kopalni „Mieszko I” w Wałbrzychu. Pracowałem jako kowal w kopalnianej kuźni, jako cieśla na placu drzewnym. Wieczorami uczyłem się w przykopalnianej Zasadniczej Szkole Górniczej im. Dymitrowa. Nadzór kopalniany w Wałbrzychu był niemiecki. Zapamiętałem starego operatora maszyny wyciągowej, który kazał mi wyczyścić maszynę.\nPewnego razu dostałem czyściwo, drzazgi do nawijania czyściwa, oliwę i naftę. Kiedy wykonałem robotę, operator wyjął z kieszeni chustkę i sprawdził, czy nie zostawiłem gdzieś brudu. Obejrzał chustkę i zawyrokował:\n– Fein. Sie der Deutsche. (Dobrze. Jesteś Niemcem).\nZaprzeczyłem. Operator popatrzał na mnie, pogłaskał mnie po policzku i powiedział:\n– Haben Sie keine Angst, Deutscher zu sein. (Nie bój się być Niemcem).\nW piętnastym roku życia przez trzy miesiące pracowałem w kopalni „Wujek” w Katowicach. Następnie znalazłem pracę na budowie pawilonu na zapleczu WSP w Katowicach. Byłem tam cieślą, zbrojarzem i betoniarzem, robiłem wykopy fundamentowe. W tym czasie uczyłem się wieczorowo w III Liceum im. Mickiewicza.\nPewnego razu, gdy siedziałem w wykopie, kierownik budowy podał mi do podpisania jakąś deklarację.\n– Podpisz – powiedział. – Wyślę cię na kurs operatora koparki. Będziesz człowiekiem.\nSpojrzałem. Miałem w rękach deklarację wstąpienia do ZMS-u.\n– Człowiekiem to ja już jestem – powiedziałem i zwróciłem deklarację.\nKierownik się wściekł, krzyczał, że niedługo będę miał ręce orangutana. Ujęli się za mną więźniowie. Jeden z nich, z młotem w ręku, powiedział do kierownika:\n– Odpierdol się pan! Bo jak ci przywalę tym młotem, to wbiję cię w ziemię jak kołek.\nKiedy kierownik odszedł, koledzy z więzienia mówili:\n– Zapisz się do tej cholery dla spokoju, bo łapy, to patrz, jakie długie od roboty.\nZ więźniami pracowałem w Cegielni w Sosnowcu. Gdy wjeżdżałem taczką do pieca po rozpalone cegły, paliły mi się brwi, rzęsy i włosy wystające spod beretu. W niedzielę na bocznicy kolejowej w Chorzowie wyładowywałem żwir, załadowywałem miał węglowy.\nZmęczony nadludzką pracą, zgłosiłem się wcześniej do służby wojskowej. Po szkoleniu zostałem mechanikiem na MiG-ach w Oleśnicy. Odpowiadałem za płaty i silnik. Lubiłem samoloty, ale lubiłem także prawdę. Z tego powodu trafiłem do jednostki karnej w lasach między Drawskiem i Drawnem. Przebywałem tam niecałe półtora roku.\nGdy wyszedłem z lasu, pojechałem do Gdańska. Nocą, w czasie przesiadki w Toruniu, radio podało, że w Dallas został zastrzelony prezydent John F. Kennedy. Kobiety płakały, mężczyźni snuli przypuszczenia, że za zamachem stoi sowiecka Rosja.\nO świcie wysiadłem w Gdańsku. Było ciemno. Kilka minut przed szóstą wszedłem do Stoczni Gdańskiej. Za bramą po lewej czekałem na otwarcie pawilonu, gdzie mieściły się kadry. Znałem się na technice, zatrudnili mnie w charakterze spawacza na Wydziale K2. Umowę miałem odebrać po dostarczeniu wyników badań lekarskich. Po odprawie na placu montażowym majster Mieczysław Bombera klepnął mnie w plecy raz, drugi i spytał:\n– Ty, no! Jaki numer?\nZacząłem szukać w kieszeniach papieru z numerem stoczniowym.\n– Numer, bratku, to podstawa – powiedział majster. – Nazwiska się powtarzają, numery nigdy. Każdy, kto w stoczni dostaje robotę, zostaje numerem. Ja jestem pięciocyfrowy. Starsi są czterocyfrowi. Ty jaki masz numer?\nSpojrzałem w odnaleziony w kieszeni papier i wyrecytowałem pośpiesznie: 54021.\n– Dwadzieścia jeden, oczko! – powiedział. – Szczęśliwiec.\nAle liczba „dwadzieścia jeden” nie pomogła mi, gdy okazało się, że mam gruźlicę lewej komory płuc. Zostałem zwolniony z pracy, a raczej do tej pracy nie zostałem przyjęty. Po zwapnieniu płuc, dostałem pracę pomocnika wagowego w punkcie skupu bydła w Bargłowie na Podlasiu. Uciekłem stamtąd, gdy wagowy chciał się dzielić ze mną łapówkami.\nGdy się wyleczyłem, zostałem wychowawcą w Domu Dziecka w Giżycku. Następnie byłem wychowawcą i nauczycielem w Zakładzie Wychowawczym przy Podchorążych w Warszawie, następnie w Domu Dziecka na Nowym Mieście w Warszawie. W tym też czasie studiowałem na dwu kierunkach na Uniwersytecie Warszawskim.\nWczasie studiów dostałem pracę w redakcji „Głos Pracy”. Zajmowałem się interwencjami, które opisywałem w rubryce „Bolesne sprawy dnia powszedniego”. Po studiach byłem dziennikarzem w tygodniku „Kultura”. Stale współpracowałem z „Literaturą”, „Odrą” i „Kontrastami”. Pisałem w „Miesięczniku Literackim”, „Gazecie Krakowskiej” i w gdańskim „Czasie”.\nNależałem w kraju do kilku dziennikarzy, których zapraszano do konkursów, wypłacając wcześniej pokaźne wadium na pokrycie kosztów reporterskich. Miałem doskonałych szefów. To byli profesjonaliści z przedwojenną klasą. Jeden z moich szefów był Sybirakiem. Mówił, że dziennikarstwo w PRL podobne jest do wyrąbywania drogi w tajdze.\nPo latach zobaczyłem film „Syberiada”. Bohater filmu wyrąbywał w puszczy drogę. To była droga donikąd, ale drwal wciąż ją wyrąbywał. Nie postrzegałem jednak dziennikarstwa czasów PRL jako wyrąbywania drogi donikąd.\nZmagałem się z cenzurą, ale w latach siedemdziesiątych mogłem opisywać twarz PRL-u taką, jaka ona była naprawdę. Ludzie potrzebowali dobrej informacji, potrzebowali reportaży z fabryk, ze wsi. I ja przemierzałem Polskę wzdłuż i wszerz, i opisywałem. Od siedemdziesiątego pierwszego współpracowałem z Redakcją Społeczną TVP.\nOczywiście każdego roku miałem ponad czterdzieści tzw. ingerencji cenzorskich, ale to była zabawa w kotka i myszkę. W roku 1990 wicedyrektorkę cenzury przy Mysiej w Warszawie spotkałem w Sądzie Okręgowym przy ówczesnej ulicy Świerczewskiego. Była szefową Wydziału Rejestrowego Sądu. Powiedziała do mnie:\n– Oj, pan to był!\n– Pani też była – odparłem uprzejmie. I roześmieliśmy się.\nZ pewnością gorzej niż w redakcjach było na uniwersytecie. Na trzecim roku studiów, w 1968 roku, gdy napisałem pracę roczną: „Rozwój imperializmu rosyjskiego na przestrzeni wieków”, profesor W., o której mówiono, że jest antykomunistką, uznała moją pracę za prowokację. Wyrzuciła mnie z seminarium magisterskiego i wystąpiła do rektora o wyrzucenie mnie z uniwersytetu.\nRektor, znany komunista, nie uwzględnił wniosku antykomunistki W. Pozwolił mi studiować… dyplomację polsko-turecką. Uczyłem się zatem tureckiego w arabskim zapisie i jeździłem do fabryk i na wieś, do rolników i do pegeerów, aby opisywać Polskę. To była moja pasja i moje powołanie: być dziennikarzem. W efekcie, do końca PRL-u, wygrałem kilkadziesiąt konkursów na reportaż i esej.\nOpisywałem tylko to, co widziałem i w czym uczestniczyłem. Z rzeczy najważniejszych wymienię moje opisanie rewolty na Wybrzeżu w grudniu 1970 oraz mego udziału w strajkach na Wybrzeżu w sierpniu 1980. W czasie strajków nie wołałem na puszczy, ale na wielotysięcznych wiecach w Stoczni Gdyńskiej, w Porcie Gdyńskim, w Stoczni Gdańskiej, w zajezdniach tramwajowych i autobusowych.\nZa pomoc w strajku otrzymałem pisemne podziękowanie, podpisane przez inż. Tadeusza Pławińskiego, który był przewodniczącym Komitetu Strajkowego w Stoczni Gdyńskiej, równocześnie szefem Służby Informacyjnej MKS w Gdańsku.\nNajbardziej dramatyczny wiec prowadziłem na osiemnastotysięczniku, budowanym na K2 Komuny. Delegat na VIII Zjazd PZPR, Urbanek, chciał wyprowadzić Wydział K2 ze Stoczni. To był wydział sztandarowy, upartyjniony, członkami POP na K2 byli dwaj prominentni ludzie partii: sekretarz KC, Kania i sekretarz KW, Fiszbach. Wiec trwał ponad dwie godziny, a po wiecu stocznię opuścił Urbanek, a nie załoga K2.\nZaraz po strajkach Biblioteka Wojewódzka w Elblągu organizowała wiece założycielskie nowych związków, a ja te wiece prowadziłem: w Suszu, we Fromborku, w Kadynach, w Kwidzynie, na Wyspie Sobieszowskiej, w Kisielnicach, w jednostkach wojskowych w Elblągu, w Braniewie, w Ornecie, w Malborku i w Morągu.\nStrajki na Wybrzeżu były najważniejszym okresem mojego życia. Uczestniczyłem w czymś zupełnie wspaniałym, wielkim i momentami szalonym. Spałem niewiele, byłem tam, gdzie strajkujący też nie spali. Robiłem setki zdjęć i zaraz oddawałem komuś błony do wyrobienia. Pisałem agitki propagandowe, wierszyki, teksty reporterskie. Nie mogłem pisać reportaży ze strajkujących zakładów do swojej „Kultury”.\nDwa lata później, w stanie wojennym, Sztab Informacyjno-Propagandowy KC PZPR zamknął „Kulturę”, a mnie pozbawił nie tylko pracy dziennikarskiej, ale też prawa wykonywania zawodu umysłowego. Funkcjonariusze SB radzili mi wyjazd na Zachód. Nie posłuchałem. Po raz drugi w kwietniu 1988 założyłem Solidarność Dziennikarzy. W maju pojechałem na strajk w Nowej Hucie, a w sierpniu i na początku września 1988 roku robiłem propagandę strajkową w „Manifeście Lipcowym” w Jastrzębiu.\nStrajk w Nowej Hucie opisałem w reportażu „Stanęło proeksportowe serce Huty”, a o strajku w Jastrzębiu napisałem kilka reportaży, a między innymi „Strajk, nad którym płakał Wałęsa”. Po strajkach szedłem Krakowskim Przedmieściem w Warszawie. Na Uniwersytecie Warszawskim wokół BUW-u zobaczyłem sprzedawców tzw. zakazanej literatury. A więc wolność! – pomyślałem i ze wzruszenia odebrało mi mowę. Gdy odzyskałem mowę, powiedziałem do żony: „Boże, ile będzie można napisać! Spróbuję odkłamać nie tylko PRL, ale całe ostatnie 200 lat Polski.\nNie dało się odkłamać nawet PRL-u. I cóż z tego, że po wyborach w 1989 roku byłem przewodniczącym Komisji Krajowej Solidarności Dziennikarzy, zarazem przewodniczącym Komisji Konkursowej, rozpatrującej wnioski kandydatów na stanowiska naczelnych redaktorów. Byłem przewodniczącym Rady Pracowniczej sześćdziesięciu dziewięciu głównych redakcji krajowych i przewodniczącym Komisji Likwidacyjnej tygodników i miesięczników. Ale nie było dla mnie miejsca w żadnej ówczesnej gazecie, nawet w „Tygodniku Solidarność”. Pracowali tam dziennikarze amatorzy, ale też kilku funkcjonariuszy PZPR i kilku konfidentów, których nazwisk tu nie wymienię.\nW ciągu trzydziestu lat nowej Polski byłem pozbawiony pracy przez dziewięć lat! Nie była to już decyzja Sztabu KC PZPR ani szefów SB i WSI. To była decyzja mojej solidarnościowo-prawicowej władzy, która mogła być władzą dzięki takim jak ja.\nKiedy od czasu do czasu pracowałem w telewizji albo w radiu nowej Polski, obstawiano mnie niebywałymi kretynami, alkoholikami, psycholami, którzy bardziej niż cenzura i SB w czasach PRL ograniczali mnie we wszelkich działaniach. Bo miała być deklaratywnie nowa Polska, a faktycznie był PRL bis.\nGdy przykładowo, byłem szefem „Wiadomości”telewizyjnych, miałem nad sobą totalnego idiotę i alkoholika, prawicowego bywalca przyjęć u prezydenta RP i u prymasa Polski. Ten alkoholik wymiotował na swój stół gabinetowy, na sekretarkę i na plecy kierowcy w służbowym samochodzie. Gdy zaś nie tak dawno zostałem dyrektorem radiowej Jedynki, wysoki funkcjonariusz prawicowych mediów, dawniej działacz PZPR, dzwonił do mnie po siedemnastej: „Co tam, kurwa, dzieje się w radiu?!”\nDzisiaj mediami kierują ludzie o marnych kwalifikacjach. Nie potrafią poradzić z reformą mediów, z dekoncentracją rynku mediów, a ostatnio wpakowali się w problem, który nazwałem problemem Orlen Press. Produkować i rozpowszechniać newsy to zupełnie co innego, niż produkować i sprzedawać naftę.\nChciałoby się zakrzyknąć: Ludzie! Te działania to jest wyrąbywanie w puszczy drogi donikąd. To osuszanie bagien, które powinny zostać bagnami. To odwracanie rzek z północy na południe i nakazywanie gruszkom, by spadały do góry.\nSzukając gazet i prawdy, objechałem ostatnio wsie nad Biebrzą: Ruś, Wierciszewo, Sieburczyn, Rutkowskie, Burzyn, Szostaki, Mocarze, Brzostowo, Chyliny, Pluty, Brychy, Szlasy, Racibory, Radziłów, Karwowo, Mścichy, Klimaszewnicę, Osowiec, Szafranki, Goniądz. Wsie piękne, dostatnie, ale nigdzie nie znalazłem gazety. Najstarsi wspominali „Gromadę Rolnik Polski”, wydawaną w nakładzie dwu milionów. Gazeta upadła zaraz po jej przejęciu w 1989 przez żonę ministra K. w rządzie premiera Mazowieckiego.\nNiewielu na wsi chce dzisiaj czytać kolorowe gazety robione dla warszawskich kawiarń. Młodzi nie czytają. A starsi? Nie biorą takich gazet do ręki. Zresztą, gdy starszy rolnik dostanie czternastkę i dorzucą do tego dopłatę do traktora jego syna, to po co mu jeszcze gazeta, w której miałby doszukiwać się prawdy?\n– A czy ja prawdę wydoję? – pyta mnie rolnik w Mścichach nad Biebrzą. – Pilnuję krów, a nie prawdy. W tym roku straszne gzy atakują krowy, a pogryzione tracą mleko. Taka jest prawda tu nad Biebrzą.\nPoprzedni artykułMłode talenty – Stanisław Srokowski\nNastępny artykułPotop piwny – Jerzy Pawlas


Sygnalizacja brań- metoda gruntowa?\nutworzono: 2012/07/18 21:19\nWitam zaczynam z metoda gruntowa i stad moje takie pewnie banalne pytanie ale dla mnie wazne... mianowicie bylem w weekend na rybkach pierwszy raz na grunt na karpia dwa kije dwa sygnalizatory elektryczne i dwa samowypinajace zylki 0,25 i 0,22 przypony 0,16 haki 6 dlugosc przyponu na jednym ok 30-40cm na drugim kiju oryginalna dlugosc przyponu 70 cm przyneta biale robaki i kuku. Tyle ze sprzetu ( moze nie profesionalny ale jakis na poczatek tam jest ) a pytanie dotyczy zylki czy zylka wchodzac do wody powinna byc napieta po zawieszeniu bombki czy powinna spadac na lustro wody luzno (od szczytowki do lustra wody) czy ma to jakies znaczenie przy tej metodzie??? [2012-07-18 21:19]\nOczywiscie ze ma znaczenie zylka musi byc napieta i dopiero wieszasz jak to nazwales samowypinajacy sie sygnalizator wtenczas kazdy ruch przyponu wykarze Ci na sygnalizatorze.\nPo zarzuceniu zestawu delikatnie kolowrotkiem naciagasz zylke a jako początkujacy to na koncu delikatnie palcami naciągaj i poczujesz lekki opór-dosc ,wieszasz samowypinajacy. Polamania!\nOk wielkie dzieki czyli tak jak sie spodziewalem i tez tak mialem zarzucone wiec to chyba rybek nie bylo :) a jak z przyponami tzn dlugosc czy jest to indywidualna sprawa kazdego lowiska czy danej ryby:) [2012-07-18 20:23]\nNa karpia, długie przypony nie są potrzebne...:)Kilka ładnych lat temu, gdy łowiłem głównie karpie, bywało, że miałem przypon długości zaledwie kilku centymetrów i efekty były...:)\nA powiedz, zastosowałeś koszyk zanętowy/sprężynę, czy nie używałeś zanęty i miałeś tylko ciężarek? [2012-07-19 10:15]\nKoszyka ani sprezyny nie mialem bo tam gdzie lowilem nie wolno bylo (lowisko komercyjne) wiec tylko zylka glowna ciezarek 10g przelotowy (lezka)kretlik i przypon 0,16 (70 i okolo40 cm) zaneta owszem wymieszana z kuku i bialymi. [2012-07-19 17:55]\nNie wszystkie techniki gruntowe wymagają napięcia żyłki , są metody , gdzie napięta żyłka jest wysoce niewskazana . Kiedy np : łowi się w miejscu z dywanem roślin - na pewien ciekawy zestaw typu "Pater -Noster " - luźna żyłka jest konieczna do prawidłowej sygnalizacji . Natomiast duże znaczenie ma napięcie żyłki w standardowych technikach gruntowych a także szczególnie , przy drgającej szczytówce. Innym przypadkiem jest np : połów karpi z dala od brzegu , kiedy wielu problemów z zacięciem ,nastręcza właśnie niedostatecznie napięta żyłka ; wówczas łowi się na zestawy samozacinające ( tj. z ciężarkiem z blokadą górną ).\nłowi się w miejscu z dywanem roślin - na pewien ciekawy zestaw typu "Pater -Noster " - luźna żyłka jest konieczna do prawidłowej sygnalizacji .\nTo tu mnie zaskoczyles??\nzycze powodzenia z ta luzna zylka -dla lepszej sygnalizacji\npowini zabrac ci kompa zebys nie wypisywal glupot\nRzut, wysoko uniesiona szczytówka wędki(aby nie oparła się na roślinności w wodzie) i delikatne naciąganie kołowrotkiem do wyczucia oporu, ani obrotu więcej, aby nie ciągnąć zestawu po dnie i nie ryzykując zaczepienia o np. roślinność. Kładę wędkę na podpórki, wieszam bombkę(swinger) i przy jej pomocy naciągam resztę luzu na żyłce, powoli podciągając kołowrotkiem do pożądanej wysokości.\nsłyszałeś że dzwonią ale nie dosłyszałeś w którym kościele ;) ale po części masz racje. Jest pewna metoda karpiowa która jest popularna u Angielskich karpiarzy ,Metoda ta nazywa się z angielska SLACK LINE i nie ma nic wspólnego z metodą "pater-noster" można sprawdzić w googlach wpisując "luźna żyłka" lub "slack line" .\nps standardowa bąbka jest tak lekka że przy łowieniu za jej pomocą wogule nie ma mowy o jakimkolwiek "naprężeniu zestawu.'wybranie luzu' a 'napięcie zestawu' to dwie różne rzeczy .ta pierwsza jest niezbędna ,ta druga zbędna. ps2 aby zadziałał sygnalizator elekroniczny ,usi być zawieszony między podpórkami sygn.mechaniczny napinający żyłkę. [2012-07-20 08:41]\nps standardowa bąbka jest tak lekka że przy łowieniu za jej pomocą wogule nie ma mowy o jakimkolwiek "naprężeniu zestawu.'wybranie luzu' a 'napięcie zestawu' to dwie różne rzeczy .ta pierwsza jest niezbędna ,ta druga zbędna. ps2 aby zadziałał sygnalizator elekroniczny ,usi być zawieszony między podpórkami sygn.mechaniczny napinający żyłkę.\nJa o chlebie , ty o niebie. Ja o wodzie, ty o pogodzie . Ja o gruszce , ty o pietruszce itd .\nChłopie - dlaczego piszesz ,że " słyszałem że dzwonią ale nie dosłyszałeś w którym kościele ;) " , kiedy poruszyłem w swoim wpisie temat techniki zupełnie odrębnej od tej , którą ty opisujesz . Wspomniane zestawy "Pater -Noster " nie mają nic wspólnego ze "Slack Line " - są to po prostu zestawy gruntowe o specjalnej konstrukcji , służące do połowu nad grubym dywanem roślin . Znam dwa takie ciekawe zestawy : w jednym żyłkę się napina , w drugim nie . Te z luźną żyłką - nie nadaje się do drgającej szczytówki. W ogóle cały czas piszę na temat gruntówki dennej , nie skupiając się w ogóle na typowym "wędkarstwie karpiowym ".\n" ps2 aby zadziałał sygnalizator elekroniczny ,usi być zawieszony między podpórkami sygn.mechaniczny napinający żyłkę".\nI tutaj to ty się mylisz. Sygnalizatora elektronicznego można używać z bombką lub bez niej .Natężenie sygnalizacji zależne jest wtedy od siły, z jaką ryba zaczyna wybierać żyłkę .Bombka nie jest integralną częścią sygnalizatora elektronicznego , gdyby tak było : sprzedawano by komplet : sygnalizator + bombka. Sygnalizator elektroniczny jest skonstruowany tak aby być narzędziem prostym w obsłudze ( innymi słowy : aby każdy wędkarz i początkujący i rep , mogli go stosować z dobrym skutkiem\n). Gdyby było inaczej : każdy początkujący , który zaczyna łowić z sygnalizatorem elektronicznym : musiałby wałkować ciągle te same zasady :"Pamiętaj wędkarzu młody , zawsze używaj bombki , jest ona niezbędna do napięcia żyłki " .Nic z tych rzeczy : bombka zwiększa napięcie ,ale nigdzie nie jest napisane ,że aby sygnalizator elektroniczny spełniał swoją funkcję - to należy koniecznie stosować bombkę ! Już w latach 90 ' wędkarze łowili z pierwszymi modelami "brzęczyków " , zarówno z bombką jak i bez - mimo ,że nie było jeszcze wówczas tak "wspaniałych " , fantazyjnych sygnalizatorów jak teraz .Ba !\nW latach 70 ' minionego wieku - wędkarze mający dryg do elektroniki montowali chałupniczo - proste "brzęczyki "elektroniczne - łowiąc z gruntu leszcze na kawałki cynfolii z opakowania po papierosach i nawet wtedy :wystarczał sam sygnalizator elektroniczny. Nie twierdzę ,że bombka nie pomaga , nie usprawnia łowienia - nawet bardzo ,ale jednocześnie należy podkreślić , iż nie jest ona niezbędna !\nZestaw musi opaść na dno i dopiero wtedy kasuje się luz , napina żyłkę . Nie wiesz skąd te splątania ? Już masz odpowiedź .\nNie rozumiem wywodów na temat odrębnych metod łowienia o których większość nie słyszała . Było pytanie i była odpowiedź , nie ma postu który nie kończyłby się ostrą wymianą zdań . Widziałem program gdzie jakieś dzikusy siedzą na wbitych palach kilka metrów od brzegu i tak łowią , ale po co o tym pisać jak chodzi o inną metodę . Wiadomo , że w typowej metodzie gruntowej żyłka nie może być tak luźna aby ryba zdążyła połknąć haczyk i go wys...ła. Sygnalizator powinien w odpowiednim momencie sygnalizować branie , chodzi też o to by nie wyrywać rybie haczyka z tyłka\nNie wiem skąd to ciśnienie?\nJa napisałem tylko jak ja to robię, co też wyraźnie zaznaczyłem.\nZe skuteczności jestem zadowolony i to mi wystarcza, a jeżeli Panu przeszkadza to rób Pan po swojemu, a nie pisz, że nie wiem gdzie dzwonią, bo nie każdy zna bądź używa takich metod jak pater noster i szczerze to pierwszy raz o tym słyszę i przyznaję się do tego w 100%. Nie obniży to mojego honoru ani samooceny. Odpowiedziałem na pytanie i myślę, że pomogłem. A koledze co pisał, że czekamy aż opadnie na dno przyznaję rację, pominąłem to przez nieuwagę, ale samym opadnięciem na dno zestawu żyłka się nie naciągnie.


Jak wygląda współczesne i solidne pozycjonowanie stron? – KOOLSound\nWszyscy na pewno dzisiaj bezbłędnie wiemy, że konkurencja na rynku jest nadzwyczaj kolosalna. Dotyczy to w zasadzie każdej branży, jaką weźmiemy pod uwagę, a wobec tego bez względu na to czy jesteś właścicielem firmy remontowo – budowlanej, drogerii internetowej czy może prowadzisz biuro nieruchomości, musisz postawić dzisiaj w głównej mierze na efektywną promocję, bowiem bez niej trudno Tobie będzie odnieść nawet niewielki sukces.\nDziś oczywiście każda jednostka gospodarcza powinna posiadać przede wszystkim własną stronę internetową, gdyż to właśnie ona jest tak w rzeczywistości swego typu wizytówką danej firmy. Jednakże samo stworzenie witryny internetowej to oczywiście jeszcze nie wszystko, nawet jeżeli nasza witryna internetowa byłaby niezwykle atrakcyjna pod względem treści czy pod względem wizualnym.\nPowinniśmy więc jednocześnie zadbać o to, by nasza domena internetowa stawała się widzialna dla innych internautów, a to z kolei jest zadaniem pozycjonowania. Dziś o pozycjonowaniu możemy usłyszeć coraz więcej, a intrygują się nim nie tylko właściciele firm, lecz także właściciele punktów sprzedaży internetowych czy nawet indywidualnych stron internetowych.\nNa pewno każdy z nas chciałby, by jego domena internetowa pojawiała się w pierwszych kilku wynikach poszukiwania, a to jest nam w stanie zagwarantować naturalnie pozycjonowanie, wobec tego z pewnością należałoby się na nie zdecydować – zapraszamy na https://xseox.pl/tworzenie-stron-www/. Rzecz jasna nie jest to tania usługa, jednak na pewno dzięki niej stworzona przez nas domena będzie stawała się coraz bardziej widzialna, a to z kolei spowoduje, że będzie mogła ona docierać do coraz to większej liczby naszych potencjalnych konsumentów. Jeśli w takim razie poszukujesz nowomodnego oraz równocześnie w gruncie rzeczy skutecznego sposobu na promowanie się, w owym czasie z pewnością masz prawo postawić na pozycjonowanie. Dzięki działaniom związanym z pozycjonowaniem, twoja strona będzie mogła pojawiać się w pierwszych wynikach poszukiwania, a dzięki temu staniesz się widoczny dla internautów. Co jest jednak największą zaletą pozycjonowania, dzięki niemu możesz promować się nie tylko na skalę lokalną, ale również na skalę krajową czy nawet internacjonalną, głównie jeśli zadbasz równolegle na przykład o angielskojęzyczną wersję swojej strony internetowej.\nPoprzedni Previous post: Jakim sposobem upamiętnić wspomnienia ze ślubu? Specjalista od fotografii ślubny pomoże!\nKolejny Next post: Jak reklamować firmę? Dodatki i inne polecane rozwiązania