reklama - Najlepszy indeks portali internetowych\nNaprawdę wspaniały indeks stron www służbowych. To jak najbardziej sensacja. Każdy profesjonalny przedsiębiorca winien doliczyć co więcej naprawdę niezwykle rewelacyjnego indeksu stron www prywatną korporację. Koniecznie sprawdź ten zestaw. To naprawdę rewelacyjny katalog stron internetow(...)\nNaprawdę fantastyczny internetowy katalog stron służbowych. To dopiero rewelacja. Każdy profesjonalny przedsiębiorca winien dołączyć prócz tego naprawdę bardzo dobrego katalogu stron internetowych własną markę. Koniecznie sprawdź ten katalog. To jak najbardziej wystrzałowy katalog stron(...)\nNaprawdę wspaniały indeks stron www służbowych. To rzeczywiście sensacja. Każdy profesjonalny biznesmen powinien dorzucić prócz tego naprawdę niezwykle dobrego internetowego katalogu stron prywatną korporację. Koniecznie sprawdź ten katalog. To jak najbardziej wyśmienity indeks stron www (...)\nNaprawdę świetny katalog stron internetowych firmowych. To naprawdę sensacja. Każdy profesjonalny biznesmen powinien dodać na domiar tego naprawdę nadzwyczaj wyśmienitego spisu stron internetowych prywatną markę. Koniecznie sprawdź ten indeks. To dopiero wytworny spis stron internetowych int(...)\nNaprawdę genialny katalog stron internetowych służbowych. To jak najbardziej sensacja. Każdy profesjonalny biznesmen powinien doliczyć na domiar tego naprawdę nadzwyczaj rewelacyjnego internetowego katalogu stron prywatną markę. Koniecznie sprawdź ten zestaw. To faktycznie wystrzałowy katalo(...)\nNaprawdę rewelacyjny spis stron internetowych firmowych. To naprawdę rewelacja. Każdy profesjonalny przedsiębiorca powinien dodać na domiar tego naprawdę nadzwyczaj przedniego katalogu stron prywatną firmę. Koniecznie sprawdź ten indeks. To faktycznie rewelacyjny indeks stron www internetowyc(...)\nNaprawdę wspaniały katalog stron firmowych. To dopiero sensacja. Każdy profesjonalny biznesmen winien dołączyć w dodatku naprawdę nadzwyczaj wystrzałowego internetowego katalogu stron prywatną korporację. Koniecznie sprawdź ten indeks. To jak najbardziej rewelacyjny internetowy katalog stro(...)\nNaprawdę wspaniały spis stron internetowych służbowych. To dopiero rewelacja. Każdy profesjonalny biznesmen winien dorzucić na domiar tego naprawdę nadzwyczaj wytwornego internetowego katalogu stron prywatną markę. Koniecznie sprawdź ten indeks. To naprawdę przedni katalog stron internetowy(...)\nNaprawdę świetny internetowy katalog stron służbowych. To jak najbardziej rewelacja. Każdy profesjonalny przedsiębiorca powinien dorzucić prócz tego naprawdę nadzwyczaj przedniego indeksu stron www własną markę. Koniecznie sprawdź ten indeks. To naprawdę dobry katalog stron internetowych(...)\nNaprawdę rewelacyjny katalog stron internetowych służbowych. To rzeczywiście rewelacja. Każdy profesjonalny biznesmen winien dorzucić poza tym naprawdę bardzo wystrzałowego katalogu stron prywatną markę. Koniecznie sprawdź ten spis. To faktycznie wystrzałowy katalog stron internetowych int(...)\nNaprawdę genialny internetowy katalog stron firmowych. To faktycznie rewelacja. Każdy profesjonalny przedsiębiorca winien dołączyć co więcej naprawdę nadzwyczaj przedniego katalogu stron prywatną firmę. Koniecznie sprawdź ten katalog. To jak najbardziej dobry katalog stron internetowych, ni(...)\nNaprawdę wspaniały internetowy katalog stron służbowych. To dopiero rewelacja. Każdy profesjonalny biznesmen winien dorzucić na domiar tego naprawdę bardzo wyśmienitego indeksu stron www osobistą firmę. Koniecznie sprawdź ten indeks. To dopiero dobry indeks stron www internetowych, nie moż(...)\nNaprawdę świetny indeks stron www firmowych. To dopiero rewelacja. Każdy profesjonalny biznesmen powinien dorzucić co więcej naprawdę nadzwyczaj dobrego indeksu stron www prywatną firmę. Koniecznie sprawdź ten zbiór. To rzeczywiście wystrzałowy internetowy katalog stron internetowych, nie (...)\nNaprawdę rewelacyjny internetowy katalog stron służbowych. To rzeczywiście sensacja. Każdy profesjonalny biznesmen winien dodać dodatkowo naprawdę niezwykle wytwornego internetowego katalogu stron prywatną instytucję. Koniecznie sprawdź ten indeks. To rzeczywiście wytworny katalog stron int(...)\nNaprawdę genialny internetowy katalog stron służbowych. To rzeczywiście rewelacja. Każdy profesjonalny przedsiębiorca winien dołożyć oprócz tego naprawdę bardzo wytwornego indeksu stron www prywatną spółkę. Koniecznie sprawdź ten zestaw. To jak najbardziej przedni indeks stron www inte(...)\nNaprawdę genialny internetowy katalog stron firmowych. To rzeczywiście rewelacja. Każdy profesjonalny przedsiębiorca winien doliczyć ponadto naprawdę niezwykle wytwornego spisu stron internetowych osobistą markę. Koniecznie sprawdź ten katalog. To faktycznie wyśmienity katalog stron internet(...)\nNaprawdę wspaniały indeks stron www firmowych. To jak najbardziej sensacja. Każdy profesjonalny biznesmen winien dołożyć na dodatek naprawdę niezwykle wyśmienitego internetowego katalogu stron własną kompanię. Koniecznie sprawdź ten katalog. To rzeczywiście rewelacyjny internetowy katalog(...)\nNaprawdę bardzo dobry spis stron internetowych służbowych. To jak najbardziej rewelacja. Każdy profesjonalny biznesmen powinien dorzucić do tego naprawdę bardzo przedniego katalogu stron prywatną korporację. Koniecznie sprawdź ten indeks. To rzeczywiście wytworny spis stron internetowych int(...)


Stomatologia w serwisie Foto Portal - http://www.fotomichalowski.com.pl/\nporadnia stomatologiczna jastrzębie Rodzaje wybielania zębów Wybielanie zębów jest jedną z wielu usług oferowanych przez gabinety stomatologiczne, z której chętnie korzysta wiele osób, którym zależy na\nporadnia stomatologiczna jastrzębie Jak wygląda leczenie kanałowe zęba Usługa leczenia kanałowego zębów jest jedną z wielu usług oferowanych przez gabinety stomatologiczne specjalizujące\nO tym, jak ważna jest woda, o ekologii, oszczędzaniu i oczyszczaniuCzym zajmuje się endokrynologiaSuplementy do treninguWeterynarz w pracyŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę prowadzić sprawy prawne. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Prace dekarskie lub blacharskie na dachu? Sprawdź czy z podnośnikiem nie będzie łatwiejZrób to wreszcie! Zacznij znaleźć kardiologa już w 4 dni!Krótki tekst o frezarkachO kulinarnych tradycjachPakowanie butów i innych rzeczy. Co i jak?Modne kartki na świętaAndaluzja - kilka faktówPrzez oko geodetyKiedy małżeństwo się kończyOgólnie o materacach dla dzieciKilka porad wnętrzarskich i styl prowansalskiPupil chory. Wizyta u odpowiedniego weterynarza3 Niepodważalnych Dowodów, Faktów I Liczb, Które Pokazują Jak zainwestować w panele słoneczneNowa metoda leczenia kanałowego zębów - endodoncjaPozycjonowanie firmy w SosnowcuDobra inwestycja w ciepły domBo dom powinien być ciepłyRadzimy jak zdobyć poradę prawną szybciejArtykuł o salonach kosmetycznychPrawo - S.O.SO leczeniuNa co komu geodeta? Praca i obowiązki geodety.Czy można klimatyzować pomieszczenia w niedzielę nie handlową?Nie daj się sądom!Zwykła czy automatyczna? O bramach wjazdowych


Kombinezon Monte Carlo czarno - biały top + krótkie spodenki\n» Kombinezon czarno - biały PREMIUM top + krótkie spodenki\nKombinezon czarno - biały PREMIUM top + krótkie spodenki\nKombinezon Monte Carlo - czyli sportowa elegancja. Góra z delikatnym plisowaniem, dół z eleganckiej tkaniny. Delikatny, cienki lampas po bokach. Posiada kieszenie, wygodnie i praktycznie. W klasycznej bieli i czerni. Sprawdzi się do różnej, kolorowej lub złotej (bardziej elegancko) biżuterii. Do szpilek lub z koturnami, w zależności od okazji. Z tyłu zapinany na zamek. Kobiecy i z klasą.\nS (36) - długość: 77 cm, szerokość (w biuście, pod pachami): 39 - 44 cm, szerokość (w pasie): 33 - 34 cm, x2\nM (38) - długość całkowita: 79 cm cm, szerokość (w biuście, pod pachami): 40 - 45 cm rozciągając, x2, szerokość (w pasie): 35 - 36 cm, x2\nL (40) - długość całkowita: 83 cm, szerokość (w biuście, pod pachami): 41 - 46 cm rozciągając, x2, szerokość (w pasie): 37 - 38 cm, x2


Złamania, zachorowania i żmije. Pracowita majówka goprowców (ZDJĘCIE) | Lesko hotele, noclegi w Lesko24.pl - ogłoszenia, hotel, nocleg, Bieszczady\nZłamania, zachorowania i żmije. Pracowita majówka goprowców (ZDJĘCIE)\nBIESZCZADY / PODKARPACIE. Podczas majówki od 1 do 6 maja Bieszczadzki Park Narodowy odwiedziło prawie 50.000 turystów. W trakcie długiego weekendu ratownicy Bieszczadzkiego GOPR interweniowali 17 razy.\nAkcje dotyczyły głównie pomocy turystom z urazami kończyn. Były też przypadki zachorowań i jedno ukąszenie przez żmiję. W 4 akcjach pomogło goprowcom Lotnicze Pogotowie Ratunkowe. Jak podkreślają szczególnie pomocne było podczas akcji na Połoninie Caryńskiej, gdzie w tym samym czasie dwie osoby złamały nogę.\nTagi: akcje, Bieszczadzka Grupa GOPR, esanok, GOPR, gopr bieszczady, goprowcy, interwencje, lotnicze pogotowie ratunkowe, LPR, Podkarpacie, Sanok, sanok tv, Telewizja Sanok, tv sanok, Złamania zachorowania i żmije. Pracowita majówka goprowców (ZDJĘCIE)


Lang Lang at the Royal Albert Hall (Blu-Ray) - Lang Lang - płyta Blu-Ray | Gandalf.com.pl\nLang Lang at the Royal Albert Hall (Blu-Ray) - opis produktu:\nSony Music ma zaszczyt zaprezentować rejestrację dwóch koncertów Lang Langa w legendarnej londyńskiej Royal Albert Hall, które odbyły się w listopadzie 2013 roku. Bilety na oba wieczory zostały całkowicie wyprzedane w 48 godzin. Ten 120 - minutowy film ukazuje cały koncert i daje słuchaczowi poczucie uczestniczenia w nim na żywo.\nNie ulega wątpliwości, że Lang Lang to jeden z największych talentów z pośród pianistów - wirtuozów naszych czasów. Jest artystą cieszącym się swoją odrębnością, a także nieskrępowaną wolnością twórczą.\nPremiera DVD/ Blu - Rey planowana na 21 października 2014 zbiega się z premierą płyty CD " The Mozart album", zawierającej m.in. trzy wczesne sonaty Mozarta, prezentowane przez artystę na ponad 200 koncertach na całym świecie.\nKolejnym punktem programu były 4 ballady Fryderyka Chopina, po wykonaniu których przyszedł czas na bisy, wśród których możemy usłyszeć popularne "Rondo Alla Turca" Mozarta, a następnie zapierająca dech w piersiach etiudę dis - moll op. 8 nr 12.\nAlbum Lang Lang at the Royal Albert Hall (Blu-Ray) jest przedstawicielem muzyki z gatunku . Wykonawcą utworów jest Lang Lang. Pozycja została opublikowana w 2014 roku. Za wydanie odpowiada wytwórnia Sony Music Entertainment.\n-13% Lang Lang at the Royal Albert Hall (Blu-Ray) muzyka


Żywioł i człowiek | Tygodnik Powszechny\nStrona główna » Dodatek » Żywioł i człowiek\nW czwartek, 17 czerwca, rano zadzwonił do mnie syn i powiedział, że zmarł Jacek. Od lat żyliśmy w obawie, że to się stanie. Ale Jacek zawsze wracał ze szpitala do domu i jakoś przyzwyczailiśmy się do tej obawy.\nWydawało się, że, rzadziej bo rzadziej, ale zawsze będzie zabierał głos w sprawach publicznych.\nTeraz, gdy obawa się potwierdziła, czuję żal i wzruszenie. Trudno jest mi pisać o kimś, kto był mi bliski, ale też z kim toczyłem ostre spory.\nWłaściwie nie pamiętam, kiedy poznałem Jacka. Oczywiście słyszałem o głośnym liście Kuronia i Modzelewskiego, ale wtedy na pewno go jeszcze nie znałem. Pamiętam za to wizytę Jacka z jego żoną Gajką w Laskach. Było to jeszcze przed powstaniem KOR-u. Poszliśmy na długi spacer do lasu. Jacek odpalał papierosa, potem go gasił, potem zapalał następnego, chodził tam i z powrotem. Pamiętam, że uderzyła mnie ta jego niesłychana żywiołowość. Niektórych ona mierziła. W czasach TKN pewien wybitny pisarz powiedział mi, że jak wchodzi do pokoju, a Jacek peroruje, to on nie może słuchać, bo Kuroń tak głośno mówi. Ale to była żywiołowość nie ot, tak sobie, ale żywiołowość na temat. Tym tematem była Polska.\nNie podążaliśmy tymi samymi drogami, raczej szliśmy równolegle. Ja byłem redaktorem “Więzi", pisma walczącego o podmiotowość, ale wychodzącego legalnie. Jacek był jednym z twórców opozycji nielegalnej. Jednak w ważnych momentach nasze drogi się spotykały. I te spotkania były decydujące.\nPodążanie odmiennymi drogami zawierało pewną dozę konkurencyjności. Obawiałem się, że droga Jacka - przekraczanie granicy legalności - doprowadzi młodych ludzi do więzień i zagrozi naszej walce o podmiotowość. Ale widziałem, i Jacek z Adamem Michnikiem też widzieli, potrzebę przekraczania sięgających jeszcze XIX w. rowów między inteligencją laicką a Kościołem.\nPotem przyszły strajki i “Solidarność". Było wtedy wiele niepotrzebnych nieporozumień. Różnice dotyczyły poważnych pytań o to, co robić, by ten historyczny zryw nie zakończył się klęską. Po obydwu stronach była nieufność, ale nigdy nie było nienawiści. Po latach zapewne dokonalibyśmy korekty naszych zachowań.\n13 grudnia 1981 r. siedziałem w piwnicy milicyjnego budynku i słyszałem, jak w sąsiedniej sali wyliczano: “...Onyszkiewicz, Kuroń... do samochodu!". Mnie wywieziono dopiero rano. Siedziałem rok, oni dłużej. Oni w ciężkich warunkach, ja w lżejszych. Z obozu internowania w Darłówku pamiętam Gaję Kuroniową siedzącą na balkonie. Była smutna, na jej twarzy widać było troskę i o Jacka, i o Maćka, ale także - z czego później zdałem sobie sprawę - jakby przeczucie śmierci. Czuła, że zbliżało się coś niedobrego.\nPrzyszedł rok 1989. Zaproponowałem Jackowi wejście do mojego rządu. Z ogromną wdzięcznością przyjąłem jego zgodę, tym bardziej, że wiedziałem, iż niektórzy jego koledzy mieli mu to za złe, a on sam też był wymieniany jako kandydat na premiera. Jego obecność w rządzie była potrzebna, bo zakopywała dawne różnice. Jacek z pełną świadomością wziął na siebie trudny resort pracy i polityki społecznej - dobrze wiedział, dlaczego akurat jemu złożyłem tę propozycję. Był lojalnym ministrem i odszedł razem ze mną. Od jego resortu oczekiwałem wiele. Chciałem, by stworzył program równoległy do programu gospodarczego. Wiedziałem, jak trudno jest dokonać rozruchu w gospodarce i zarazem spełnić wszystkie zadania socjalne. Dziś nie umiem powiedzieć, czyśmy temu zadaniu podołali.\nJacek był bardziej ode mnie przekonany, że rozwój ekonomiczny pozwoli zapobiec rozczarowaniu społecznemu. Tak się nie stało. Ale czy ktokolwiek mógł się spodziewać, że zasiłki dla bezrobotnych nie zostaną przez nich wykorzystane na dokształcanie, lecz przyzwyczają ich do pobierania pieniędzy? Czy ktokolwiek mógł przypuszczać, że ziemia z PGR-ów nie będzie nabywana przez ich dotychczasowych pracowników, bo ci ludzie odzwyczaili się od całościowego myślenia o gospodarce? Wspominam o tym, bo Jacek w ostatnich latach wypowiadał się krytycznie wobec własnej działalności i wobec tamtego rządu. Głęboko przeżywał, że nie wszystkie nasze marzenia się spełniły. Bo dla niego to nie były marzenia, ale zadania, które powinniśmy zrealizować.\nNiedawno, ktoś znów mnie spytał, czy po nocach śni mi się gruba kreska. Nie, nie śni, ale dręczy mnie inne pytanie: czy mogliśmy nie dopuścić do podziału Polski na wygranych i przegranych? Ten podział to najważniejsze wyzwanie, jakie nam zostaje po odejściu takiego człowieka jak Jacek. On był społecznikiem, który został politykiem. Chciał, by Polska składała się z ludzi nie tylko rozpychających się łokciami, ale mających poczucie społecznikostwa.\nJacek Kuroń był politykiem wielkiego formatu, ale także ciepłym i bliskim człowiekiem. Miał niezwykłą umiejętność kontaktu z ludźmi. Mógłbym o Jacku powiedzieć, a chyba trzeba, bym to napisał właśnie w “Tygodniku Powszechnym": anima naturaliter christiana.\nOwszem, jestem świadom sporów Jacka z samym sobą, z Panem Bogiem, a przede wszystkim z Kościołem i jego ludźmi. Jacek poszukiwał czegoś więcej, czegoś, co my nazywamy Bogiem i nigdy nie powiedział fałszywie, że znalazł. Wolał się powściągać, niż to powiedzieć. I miał ten stosunek do ludzi, o którym mówi Ewangelia i bez którego nie można być anima naturaliter christiana, choćby się 15 razy powoływało na chrześcijaństwo i wypełniało wszystkie przykazania.\nO Jacku mógłbym jeszcze wiele napisać, ale resztę odkładam sobie już na rozmowy z nim samym.\nArtykuł ukazał się w ramach dodatku „Pożegnanie Jacka Kuronia”


Asystent/Adiunkt (post-doc) - Oferty pracy - Biotechnologia.pl - łączymy wszystkie strony biobiznesu\nInstytut Chemii Bioorganicznej PAN, Zakład Genetyki Molekularnej\nKONKURS ICHB PAN NR 6/2019 NA STANOWISKO TYPU POST-DOC\nINSTYTUCJA: Instytut Chemii Bioorganicznej PAN, Zakład Genetyki Molekularnej\nDATA OGŁOSZENIA: 15 marca 2019 r.\nSŁOWA KLUCZOWE: bioinformatyka, genetyka, rak płuca, markery nowotworowe, miRNA, sekwencjonowanie nowej generacji\nOferujemy pracę na stanowisku asystenta lub adiunkta (post-doc’a) w ramach realizacji projektu MAESTRO 8 nr 2016/22/A/NZ2/00184 pt. „Analiza somatycznych mutacji w genach miRNA i w genach biogenezy miRNA w celu identyfikacji nowych celów terapii i biomarkerów chorób nowotworowych”, finansowanego ze środków Narodowego Centrum Nauki. Głównym celem projektu jest przeprowadzenie analizy w skali całego genomu oraz identyfikacja znaczących onkogennych mutacji w genach miRNA oraz genach biorących udział w biogenezie miRNA, w dużym panelu liczącym ~400 próbek DNA pochodzących z tkanki raka płuca.\nInstytut Chemii Bioorganicznej PAN jest jedną z wiodących jednostek naukowych w dziedzinie chemii, biologii molekularnej i biomedycyny w Polsce (liczba i jakość publikacji naukowych i zdobywanych grantów). Praca będzie wykonywana w młodym, dynamicznym zespole, dającym możliwość dobrego publikowania swoich wyników. Praca w projekcie daje dużą szansę na rozwój i zdobycie dalszego doświadczenia w dziedzinie genetyki i bioinformatyki oraz dostęp do najnowszych technologii. Praca oraz doświadczenie zdobyte w ICHB PAN, jak i w zespole, w którym wykonywany będzie projekt, daje bardzo dobre podstawy do aplikowania w przyszłości o różnego typu granty czy kolejne samodzielne pozycje i stopnie naukowe.\nKierownik projektu: prof. dr hab. Piotr Kozłowski\n1. Posiadać stopień naukowy doktora (lub równoważnik) w dziedzinie biologii molekularnej, bioinformatyki, biotechnologii, biochemii, medycyny lub pokrewnej*.\n2. Posiadać udokumentowany dorobek naukowy w formie publikacji w rozpoznawalnych czasopismach naukowych (z bazy Web of Science, w tym pierwszoautorskich).\nOferta kierowana jest do doświadczonych pracowników naukowych posiadających co najmniej stopień doktora, do realizacji badań z zakresu genetyki, ze szczególnym uwzględnieniem genetyki nowotworów. Stanowisko dedykowane jest dla osoby posiadającej doświadczenie w dziedzinie bioinformatyki i analizy danych NGS (ang. Next-Generation Sequencing), i/lub bogate doświadczenie w dziedzinie genetyki, w szczególności genetyki nowotworów, która weźmie udział w analizie i opracowaniu danych sekwencyjnych.\n„Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w mojej aplikacji dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji, w tym do zamieszczenia mojego imienia i nazwiska w informacji o wynikach przeprowadzonej rekrutacji na stronie internetowej ICHB PAN przez Instytut Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu adres: ul. Z. Noskowskiego 12/14, 61-704 Poznań; REGON 000849327 NIP 777-00-02-062 (zwany w dalszej części ICHB PAN). Rozumiem, że ICHB PAN staje się niniejszym administratorem moich danych. Zostałam/- em zapoznana/-y ze wszystkimi tego konsekwencjami, a w szczególności z faktami, że:\n2. Moje dane osobowe przetwarzane są w celu przeprowadzenia konkursu na stanowisko asystent/adiunkt (post-doc).\n3. Odbiorcami moich danych osobowych są członkowie komisji konkursowej albo innego podmiotu odpowiedzialnego za przeprowadzenie konkursu.\n5. W przypadku wyboru mojej kandydatury moje dane osobowe mogą zostać przekazane administracji ICHB PAN w celu nawiązania ze mną stosunku pracy; oraz podmiotom publicznym prowadzącym rejestry konkursów na stanowiska naukowe oraz kandydatów w tych konkursach.\n6. W przypadku niewybrania mojej kandydatury w w/w konkursie moje dane osobowe przetwarzane będą maksymalnie przez 10 lat od momentu rozstrzygnięcia niniejszego konkursu. Po tym okresie zostaną one bezpowrotnie i skutecznie zniszczone co spowoduje, że nie będzie do nich jakiegokolwiek dostępu lub możliwości ich odtworzenia.\nJednocześnie przyjmuję do wiadomości, że mam prawo do żądania od ICHB PAN dostępu do swoich danych osobowych i ich sprostowania.\nOświadczam również, że zostałam/-em poinformowana/-y o prawie wniesienia skargi do organu nadzorczego tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych, w przypadku, jeżeli ICHB PAN naruszy zasady przetwarzania moich danych osobowych opisane w Rozporządzeniu Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE”**\n6. Dokumenty potwierdzające przerwy w karierze naukowej (jeśli dotyczy).\nIII. Zgłoszenie na konkurs należy przesłać drogą e-mailową na adres applications@ibch.poznan.pl z tematem „Konkurs 6/2019” w formie załącznika w formacie PDF.\nJeśli wysyłka drogą elektroniczną jest niemożliwa, akceptowane są też zgłoszenia przesłane na adres Sekretariatu Instytutu Chemii Bioorganicznej PAN – ul. Noskowskiego 12/14, 61-704 Poznań, z dopiskiem na kopercie: „Konkurs na stanowisko asystenta/adiunkta – 6/2019”. Proszę nie przysyłać oryginałów dokumentów.\nIV. Termin składania dokumentów upływa w dniu 15 maja 2019 r. W przypadku braku odpowiednich kandydatur ogłoszenie zostanie ponowione.\nVI. Konkurs zostanie rozstrzygnięty do dnia 31 maja 2019 r.\nProf. dr hab. Piotr Kozłowski, prof. ICHB PAN\n- Administratorem zebranych danych osobowych jest Instytut Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu adres: ul. Z. Noskowskiego 12/14, 61-704 Poznań; REGON 000849327 NIP 777-00-02-062 (zwanego w dalszej części ICHB PAN). W celu kontaktu w sprawie przetwarzania danych osobowych podajemy adres inspektora ochrony danych: dpo@ibch.poznan.pl.\n- Dane osobowe kandydatów przetwarzane są w celu przeprowadzenia rekrutacji.\n- Odbiorcami danych osobowych kandydatów są członkowie komisji konkursowej albo innego podmiotu odpowiedzialnego za przeprowadzenie konkursu.\n- Dane osobowe kandydatów nie będą przekazywane do kraju trzeciego.\n- Dane osobowe osób zakwalifikowanych w w/w konkursie przekazane zostaną administracji ICHB PAN.\n- Dane osobowe osób niezakwalifikowanych w w/w konkursie przetwarzane będą maksymalnie przez 10 lat od momentu rozstrzygnięcia niniejszego konkursu. Po tym okresie zostaną one bezpowrotnie i skutecznie zniszczone co spowoduje, że nie będzie do nich jakiegokolwiek dostępu lub możliwości ich odtworzenia.\n- Kandydaci mają prawo do żądania od ICHB PAN dostępu do swoich danych osobowych oraz ich sprostowania.\n- W każdym momencie kandydat może cofnąć zgodę na przetwarzanie swoich danych osobowych. Zostaną one wówczas bezpowrotnie i skutecznie zniszczone, co spowoduje, że nie będzie jakiegokolwiek dostępu do nich lub możliwości ich odtworzenia, a kandydatura nie będzie uwzględniona w dalszej procedurze rekrutacyjnej.\n- W każdym przypadku kandydatowi przysługuje prawo wniesienia skargi do organu nadzorczego, tj. Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.


Pusta klasa - Page 11\nTemat: Pusta klasa Pon Gru 24 2012, 12:55\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Lut 07 2019, 19:20\nPamiętała dobrze jak na początkach swej edukacji ekscytowała ją transmutacja. Już sama jej nazwa brzmiała intrygująco i bardziej naukowo od wszystkich innych przedmiotów. Wydawało się, że dawała tyle możliwości, że była jakąś niesamowitą tajemną sztuką. Do czasu aż na pierwszych zajęciach zamieniali wykałaczkę w igłę... i tak przez pół roku. Jej zapał równie szybko ostudził Craine i za każdym razem gdy pojawiał się nowy nauczyciel, Ettie liczyła na to, że nauczy ich czegoś naprawdę ciekawego i za każdym razem ogromnie się rozczarowywała. Wachlarz transmutacyjnych zaklęć wydawał się być bardzo ubogi. Powoli nabierała przekonania, że ludzie interesują się tą dziedziną tylko dlatego, że chcą zmieniać się w zwierzęta, a wszystko jakby nie istniało, przez co cała nauka stała w miejscu. A szczerze mówiąc jej zdaniem rzuć liścia przez miesiąc mógł każdy głupi i jeżeli wymagało to jakiejś umiejętności, to nie wiedzy ani doświadczenia, a silnej woli. Mało to naukowe.\nGłupie Enutitatum wałkowali już chyba od stu lat. Nudziło ją to i irytowało. Naprawdę nie rozumiała ludzi twierdzących, że chcą być wiecznymi studentami, chociaż jeszcze zanim faktycznie zaczęła studia jej samej wydawało się to ciekawą opcją. Teraz jednak miała wrażenie, że szkoła tylko trzymała ją w miejscu i większe szanse rozwoju zorganizowałaby sobie na własną rękę, nie tracąc przynajmniej czasu na głupie machanie różdżką w celu bezsensownego rzucenia tysięczny raz tego samego zaklęcia. A mogła ten czas spędzić w pracy...\nPrzyszła jednak dla świętego spokoju "przećwiczyć" zaklęcie. Przyszła, rzuciła, zwyciężyła. Bez entuzjazmu omiotła wzrokiem pomieszczenie, przyglądają się zmianom, po czym wzruszyła ramionami i wyszyła. Marnowała się tu.\nC. szczególne : długie, blond włosy, w okresie letnim - piegi na nosie i policzkach\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Lut 07 2019, 20:52\nTransmutacja. Przekleństwo. Przypadkiem te dwa wyrazy nie były synonimami? Drogę do klasy Gabrielle poświęciła właśnie tej myśli, szukała odpowiedzi na zadane bezgłośnie pytanie, a im bliżej znajdowała się tych przeklętych drzwi prowadzących do paszczy smoka, tym pewniejsza była twierdzącej odpowiedzi. Transmutacja, jak sam nauczyciel odpowiedzialny za ten przedmiot budziły u niej respekt i zmuszały do postawy pełnej szacunku, chociaż w duchu marzyła o tym, by bez słowa obrócić się na pięcie, wyjść. Tak po prostu, pozostawiając po sobie jedynie kwiatowy zapach unoszący się w powietrzu przez kilka kolejnych sekund, uparcie przypominający, że jeszcze chwilę temu stała właśnie w tym miejscu.\nPewnie, wręcz z wyuczoną aktorską pozą przekroczyła próg sali, nieprzyjemny dreszcz wstrząsnął ciałem blondynki, która mimowolnie mocniej zacisnęła długie, blade palce na drewnianym przedmiocie. Wzięła głębszy oddech wyciągając przed siebie różdżkę.\n-Enutitatum – powiedziała. Stała wyprostowana, skupiona na zadaniu, które ma wykonać. Zaklęcie działające obszarowo, nie sprawiające zbyt dużo problemu, jeżeli chodziło o wymowę, brzmiało prawie jak amerykańskie „antidotum”, kiedy zadziałało pisnęła z radości. Było to niezwykłe zjawisko w przypadku Puchonki, której przez problemy z wrodzonym akcentem nigdy zaklęcia nie wychodziły za pierwszym razem. Rozejrzała się po klasie, po czym z szerokim uśmiechem na ustach opuściła ją, by umożliwić innym naukę.\nC. szczególne : znamię na karku, na które nie działa metamorfomagia, okulary do czytania\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Lut 07 2019, 22:13\nOstatnio był rozstrojony.\nZwykły obserwator mógłby zrzucić to na karb zbliżających się walentynek, lecz to nie amory tak usilnie mąciły w głowie młodego Krukona. Wydarzenia z wieży w Hogsmeade i będący ich efektem pobyt w szpitalu zupełnie wytrąciły go z rzeczywistości. Częściej niż zwykle pogrążał się we własnych myślach, chodził roztargniony, czasem zupełnie nieobecny duchem. Myśl o artefakcie zupełnie zaprzątała jego głowę, nie dawała mu spokoju, odwodziła od spraw życia codziennego.\nTakich jak ćwiczenia z przedmiotu, który przecież należał do jego ulubionych.\nDo sali wszedł pewnym krokiem, licząc, że wyjdzie stąd już po kilku minutach. Zaklęcie nie było przecież szczególnie trudne, a już na pewno nie wykraczało poza zakres jego wiedzy i umiejętności.\nPierwsze rzucone zaklęcie, które zupełnie nie przyniosło efektu nieco go zdziwiło, uznał jednak, że to zakłócenia magii jak zwykle dają mu się we znaki. Szybko przekonał się, że problem nie leży w świecie, a w nim samym. Nie potrafił należycie się skupić, nie umiał oddać się transmutacji w taki sposób, by skłonić magię do konkretnych działań. Różdżka wyczuwała jego niepewność, wewnętrzne wahanie jakie mu towarzyszyło. Wyczuwała to i najwyraźniej nie chciała z nim współpracować. Raz szło mu lepiej, raz gorzej, ale przez co najmniej kilkanaście prób nie doprowadził do poprawnego efektu zaklęcia. Udawało mu się odmienić przedmiot w połowie, w małym procencie, czasem wcale. Zgrzytał zębami i nerwowo zaciskał spocone palce na drewnie różdżki, aż w końcu zaklął pod nosem, opuścił rękę i, dysząc jak po przebiegnięciu maratonu, odpuścił. Tak po prostu. Nie miał na to siły, cholera, nie miał cierpliwości. Odwrócił się na pięcie i ruszył w stronę wyjścia, po drodze znajdując czyjąś zgubę – błyszczące galeony.\nTemat: Re: Pusta klasa Sob Mar 16 2019, 18:15\n| UWAGA. Post stanowi nierozłączną część zapowiedzi, zamieszczonej w powiadomieniach o lekcjach. Kliknij, aby przeczytać oraz poznać historię Jeremy'ego Greenwooda.\nOdczuwasz jego obecność? Czujesz - jak nieustannie podąża? Wierny, niezastąpiony przyjaciel. Nie jesteś sam. Nie jesteście sami w tym miejscu.\nWchodzisz obecnie do środka. Klasa, z pozoru, jest powieleniem schematu: ławki; narzędzia; stare, wytarte z pamięci strony, porozrzucane notatki. Przenikliwa woń kurzu, przepływająca z każdym czerpanym wdechem. Cisza - którą zdołałeś drasnąć.\nWiesz, że to jedno z tych określonych pomieszczeń, wskazanych i powtarzanych w plotkach. Szept intuicji rozchodzi się w twojej głowie. Dzięki podświadomości wyczuwasz znaczne skupisko magii - gdzie jednak, konkretnie, ulokowane zostało jej źródło?\n1. Obecna lekcja posiada charakter wyzwania czyli, po prostu, jest lekcją otrzymywaną od życia - półżartobliwie ujmując.\n2. Możecie przychodzić pojedynczo lub w parze. Każda para/każdy pojedynczy uczestnik pojawia się w innym czasie. Niemożliwy jest wobec tego kontakt pomiędzy sobą. Aby ułatwić odnajdywanie siebie nawzajem wśród postów, należy wkleić obowiązkowy kod.\n<zg>W parze z: </zg>@"Nick postaci"\n3. Nagrodą za ukończenie wyzwania jest 1 punkt z transmutacji i 1 punkt z OPCM oraz zaklęć. Jest to nagroda podstawowa, gwarantowana każdemu uczestnikowi.\n4. W związku z tym, w przebiegu najbliższych zdarzeń istotna będzie ilość punktów posiadanych w kuferku z dziedziny zaklęć i transmutacji.\n5. Możliwe są również nagrody dodatkowe. Jeśli we wszystkich etapach odpiszesz do 48 godzin od wrzuconego posta, otrzymasz 1 dodatkowy punkt do dowolnej umiejętności.\n6. Nie można się spóźniać. Nie można odrabiać zaległych etapów. Przegrany odchodzi z niczym (w przypadku dwóch wypełnionych etapów, będzie możliwy do zdobycia 1 punkt z wybranej przez siebie dziedziny, transmutacji lub zaklęć).\n7. Masz pytanie? Napisz do @Daniel Bergmann prywatną wiadomość albo skontaktuj się przez gg. Prosiłabym nie zadawać pytań na chb.\n8. Aktualny etap polega na jednorazowym rzucie kostką.\nl o s o w a n i e\nIlość oczek w rzuconej kości wskazuje, na jakim szczególe koncentruje się twoja postać / wasza dwuosobowa grupa. W przypadku pary, rzuca wybrana osoba. Nie istnieje możliwość wykonywania przerzutów. UWAGA! W poście należy zamieścić, że postać widzi i interesuje się wyraźnie przedmiotem, może się nieco zbliżyć, ale na pewno nie dotyka go i nie prowadzi z nim jakiejkolwiek interakcji.\nJeden z przedmiotów przykuwa twoją uwagę...\n1. ...zakurzona księga na biurku\nOpasłe, zakurzone tomiszcze. Ciężko jest dostrzec tytuł; okładka, nagryziona zębami czasu jest już kompletnie wytarta. Wyblakła. Pierwszy raz widzisz tego rodzaju księgę. Nie przypomina żadnej, na którą mogłeś się natknąć.\nCzyżby została tu przeniesiona niedawno? A może, wręcz przeciwnie, tkwiła tutaj od zawsze, podobnie niczym stojące dookoła rupiecie? Posiada jakąś zawartość? Wygląda, tak czy inaczej zwyczajnie - surowa, bez zbędnych zdobień.\n3. ...niepasujące schematem krzesło\nNie jest to pospolite krzesło lub ława, na których siedzą uczniowie. Aksamitne, czerwone obicie przywodzi na myśl magiczną arystokrację. Salon. Dwór. Krzesło nie jest pokryte kurzem; jednak - to ciągle jest opuszczona klasa.\n4. ...nieznana rzeźba\nKobieta. Nigdy wcześniej nie miałeś okazji jej widzieć. Pomimo nietypowego miejsca, jest w zupełności neutralna - nie smuci się, nie uśmiecha. Dłonie ma ułożone swobodnie wzdłuż swego ciała. Ubrana w kamienną szatę, stoi tak, uporczywie, wpatrzona w przestrzeń przed sobą.\n5. ...podniszczony fragment posadzki\nSkrzypienie. Jedno. Następne. Kilka desek wydaje się wręcz odstawać. Czyżby, pod samą podłogą, umieszczona została kryjówka?\n6. ...lewitujące pióro\nDostrzegasz ruch. Spokojny, leniwy, z pozoru wręcz nieistotny. Odwracasz głowę - pióro, dzięki rzuceniu uroku powoli płynie w powietrzu, porusza się, sennie, bez najmniejszego pośpiechu.\ndo 20.03, 23:59\nTemat: Re: Pusta klasa Nie Mar 17 2019, 17:20\nSłysząc te wszystkie plotki które tak szybko obiegły cały Hogwart nie byłbym krukonem gdybym nie chciał się przekonać czy są one prawdą. No i plotki były na tyle wszechobecne że nie dało się ich zignorować. Były jednocześnie irytujące jak i interesujące. Trochę bałem się tego co mógł wymyślić starszy krukon który ponoć oszalał. Wątpiłem jednak w prawdę tego stwierdzenia. Może po prostu chciał coś sprawdzić? I użył do tego uczniów którzy mieli blisko do skrzydła szpitalnego. Jeśli stałoby się coś naprawdę niebezpiecznego byłoby źle ale bez ryzyka nie ma zabawy. Szkoda tylko że to ryzyko jest naprawdę duże. Wkroczyłem więc samotnie do pustej sali spokojnym krokiem. Była ona wspominana w tych wszystkich plotkach naprawdę wiele razy. Czując duże skupisko magii musiałem się rozejrzeć za jej źródłem. Kiedy to zrobiłem mój wzrok natrafił na krzesło którego ewidentnie nie powinno tu być. Wyglądało na zbyt drogie oraz wygodne by naprawdę być częścią wyposażenia tej klasy. Podeszłem do niego chcąc obejrzeć go z bliska. Nie dotykałem go w obawie iż mogę zepsuć to krzesło oraz w obawie o własne życie. Nie widziałem czy to to było skupiskiem tej magii ale to iż tu jest i tak odstaje od otoczenia jest dosyć niepokojące. Krzesło ma czerwone obicie które wygląda na naprawdę wygodne. To siedzisko bez wątpienia musiało być kogoś naprawdę bogatego i dbającego o swoje cztery litery.\nC. szczególne : Oczy w kolorze karmelu, drobna.\nLiczba postów : 1392\nTemat: Re: Pusta klasa Nie Mar 17 2019, 18:26\nNessa nie była człowiekiem, który lubił plotkować — niezależnie czy rozpowiadać, czy przekazywać dalej — obydwa uznawała za dość paskudne. Historia Greenwooda była jedna znana nawet wśród prefektów, a przesłanki o jego utracie zdrowego rozsądku poprzez nadmiar inteligencji i ukrytych skarbach, zaczęły żyć własnym życiem wśród uczniów. Cóż, być może nawet nauczyciele szeptali na temat swojego ulubieńca. Ślizgonka pewnie by to zignorowała, gdyby nie fakt, że wspominana w opowieściach klasa znajdowała się na trasie jej wieczornego patrolu po korytarzach. Kręcąc głową z niedowierzaniem, złapała za ciężkie, drewniane drzwi i weszła do środka. Izba, których setki w Hogwarcie było, jedynie wyróżniająca się panującym tu bałaganem. Rozglądała się po wnętrzu, dostrzegając drobinki kurzu czy jakieś powyrywane, pożółkłe kartki. Rzędy drewnianych ławek, klasyczne krzesełka i siedzisko nauczyciela. Westchnęła cicho, gdy karmelowe ślepia nie dostrzegły niczego interesującego, wyróżniającego się z tłumu. Postanowiła jednak obejść klasę dla spokoju ducha i ugaszenia iskry ciekawości, skoro już się w niej znalazła. Wtedy też drewniane deski wydobyły z siebie dziwne, niepasujące do reszty skrzypnięcie, które dość brutalnie przerwało panującą tu ciszę. Upewniła się, naciskając jeszcze kilka razy nogą, po czym kucnęła i nacisnęła deski ręką, stukając w nią kostkami w dłoni, niczym goście w drzwi w domostwa. Dźwięk porównała ze stuknięciem w panel znajdujący się nieco dalej — różniły się! Ruchem głowy zgarnęła kosmyki rudych włosów na plecy, lustrując podłogę wzrokiem. Czyżby w plotkach kryło się ziarno prawdy i coś faktycznie kryło się pod starą, dawno nieużywaną podłogą? Skrytka czy może przejście do jakieś ukrytej komnaty? Ślizgonka poprawiła tkwiącą na ramieniu torbę, zastanawiając się, co powinna zrobić. Różdżka była w pogotowiu, wciąż skryta w wewnętrznej kieszeni marynarki.\nTemat: Re: Pusta klasa Pon Mar 18 2019, 19:14\nSzalenie inteligentny, a przy tym szalony sam w sobie Greenwood od dawna przyciągał uwagę Elijaha. Nie był dla niego bynajmniej wzorem do naśladowania, bliżej było mu do żywej przestrogi, niemniej wzbudzał jego zainteresowanie - chociażby ze względu na rozległą wiedzę z dziedziny, która była niezwykle bliska jego sercu. Nic więc dziwnego, że w momencie gdy Hogwart na wzór Greenwooda zupełnie oszalał i rozbrzmiał plotkami na temat ukrytego skarbu, Swansea nie potrafił puścić tego mimo uszu. Bardziej niż o skarb sam w sobie, zależało mu na sprawdzeniu własnych umiejętności, podjęciu się rzuconego przez geniusza zadaniu, ale i na przygodzie, która - w to nie wątpił - mogła go tu spotkać.\nCzuł niejaki żal, że Elaine nie czuła się jeszcze na siłach, aby móc mu towarzyszyć, ale rozumiał to i nie naciskał. Wiedza bliźniaczki z tej dziedziny plasowała się na podobnym co jego poziomie, a umiejętność rozumienia się niemalże bez słów znacznie ułatwiała wspólną pracę… dobrze byłoby mieć ją przy sobie, starał się jednak o tym nie myśleć. Uparcie wmawiał sobie, że jest to bardzo dobra okazja do sprawdzenia samego siebie i powinien po prostu wykorzystać ją jak najlepiej. Oszukiwał samego siebie.\nOtworzył drzwi do klasy, od razu wsunął się do środka i zamknął je za sobą, naiwnie licząc, że wewnątrz nikogo nie zastanie. Merlinie, jakże się pomylił. Kiedy odwrócił się i zobaczył za sobą dobrze mu znaną zielonooką blondynkę, stanął jak wryty, na moment zapominając języka w gębie. Liczył na zupełną samotność, a że wszystkich osób zamieszkujących ten ogromny zamek, spotkał akurat ją. Czy mogło być gorzej?\nW parze z: @Gabrielle Levasseur\nwrites for me.\nTemat: Re: Pusta klasa Pon Mar 18 2019, 21:16\nW Hogwarcie nie było nauczyciela, studenta czy ucznia, a także ducha, któremu nieznane było nazwisko Greenwood. Wywoływało ono w ludziach różne odczucia: ekscytację, strach, zniesmaczenie, podziw. U Gabrielle budził sprzeczne emocje, jednocześnie miał w sobie coś intrygującego, przyciągającego, niebezpiecznego oraz odstraszającego. Z pewnością nie chciała go spotkać w ciemnej alejce Hogsmeade czy zapomnianym lochu szkoły, niemniej jednak wizja wyprawy w głąb jego myśli poprzez podjęcie rzuconego przezeń wyzwania była tak pociągająca, że nie potrafiła sobie odmówić tej przyjemności. Czuła, jak na samą myśl o rozwiązaniu intrygi uknutej przez tak inteligentny, wręcz genialny umysł krew w jej żyłach zaczyna szybciej płynąc. Serce w piersi uderza ze zdwojoną siłą, a usta zdobi szeroki uśmiech.\nBiała podeszwa żółtych trampek coraz szybciej uderzała o kamienną podłogę, kiedy drobna blondynka biegiem puściła się przez korytarze szkoły. Nie potrafiła zapanować nad rozpierającą ją energią, nawet poranny, wręcz morderczy wysiłek jakiemu poddała swoje ciało nie zdołał przyćmić entuzjazmu, który w sobie miała. Czuła się cudownie, naładowana niczym bateria, gotowa podjąć się wszystkie bez chwili zawahania. Zatrzymała się dopiero przed drzwiami pustej klasy, nie zwracając uprzednio uwagi na otaczający ją świat – gdzieś przypadkiem kogoś trąciła wykrzykując głośne „przepraszam”, w innym miejscu przebiegła zupełnie ignorując ostrzeżenia portretów wiszących w ramach, na schodach prawie się wywaliła, kiedy nagle stopień pod jej stopą zniknął. To wszystko było nieważne, doprowadziła ją do miejsca, w którym pragnęła znaleźć się całym sercem.\nWzięła głęboki oddech naciskając skrzypiącą ze starości klamkę, otwarły się przed nią wrota do przygody, a ona uśmiechała się szeroko, przypominając nieco szaleńca. Nie mogła poradzić nic na to, że jej zielone tęczówki, w których tańczyły iskry mimowolnie skupił się na stojącej nieopodal rzeźbie. Z pozoru wydawała się zwyczajna, jednakże to były jedynie pozory. Wiedziała o tym, zbyt przyciągała jej wzrok, uwagę, którą dziewczyna koncentrowała jedynie na niej, jakby pomieszczenie, które raczyła swoją obecnością przestało istnieć. Zrobiła kilka kroków nie odrywając wzroku od kobiety, szła zwolna chcąc w pełnej krasie zatrzymać jej obraz. Nie była pewna, ile czasu minęło, dopiero skrzypienie drewnianych drzwi wyrwało ją z tego dziwnego stanu. Potrząsnęła głową, pomieszczenie ponownie nabrało odpowiednich kształtów: ławki, stoły, porozrzucane kartki pergaminu – to wszystko na powrót istniało. Poza tym był jeszcze on. Elijah. Zdławiła jęknięcie, które uparcie pragnęło opuścić jej różowe usta, przygryzła dolną wargę prostując się. –Co tu robisz? – zapytała, nawet nie siląc się na przyjazny ton.\nW parze z: @Elijah J. Swansea\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Mar 19 2019, 17:02\nMimo że Hogwart był ogromny, nie mogli unikać się w nieskończoność. Przekonał się o tym wielokrotnie, natykając się na tę dziewczynę nie tylko na zajęciach i korytarzach, ale i w sytuacjach, kiedy zupełnie się tego nie spodziewał; to była właśnie jedna z nich. Minął ponad rok od nieszczęsnych, nader nieudanych walentynek, a on wciąż nie potrafił poradzić sobie z żalem jaki wobec niej odczuwał.\nByłoby mu łatwiej gdyby nie była przy tym tak ładna i pełna uroku – byłby głupcem, gdyby udawał, że jest inaczej. Czasem zdawało mu się, że jest jedyną w całej szkole osobą, która pała do niej negatywnymi uczuciami i czuł się z tym naprawdę źle – ze świadomością, że nikt nie jest w stanie pojąć jego awersji, mimo że była ona zasłużona.\nKiedy pierwsze zaskoczenie zelżało, zmarszczył brwi. Nie miał ochoty przebywać z nią sam na sam w jednym pomieszczeniu, ale oczywistym było dla niego, że nie wyjdzie stąd teraz – wiązałoby się to przecież z porzuceniem wyzwania i zostawieniem jej wolnej ręki w dążeniu do ukrytego skarbu. Po jego trupie.\nPrychnął cicho, słysząc jej pytanie. Udawała głupią, czy może rzeczywiście nie miała pojęcia, że to pomieszczenie może być związane z działaniami Greenwooda? Może nie powinien jej uświadamiać? Tak na wszelki wypadek...\nZmierzył ją lodowato zimnym spojrzeniem; tęczówki o barwie niezapominajek na ułamek sekundy zatrzymały się na przyciśniętej zębami wardze, po czym posunęły w górę, aż do jej oczu.\n– Dlaczego uważasz, że miałbym Ci powiedzieć? – i on się wyprostował, górując nad nią o dobre kilkanaście centymetrów. Przygładził dłonią kosmyki w kolorze platyny, upewniając się tym samym, że nie dzieje się z nimi nic niepożądanego. Choć nie było tego po nim widać, był zdenerwowany... a metamorfomagia lubiła wykorzystywać momenty słabości. W końcu wzruszył nieznacznie ramionami i po prostu przeszedł obok niej z zamiarem zupełnego zignorowania jej obecności. Zachowywał się tak jakby wcale jej tu nie było, ba, jakby nigdy nie istniała. Ze spokojem obserwował zgromadzone w sali przedmioty, choć jego wzrok co jakiś czas uciekał ku rzeźbie. W końcu doszedł do wniosku, że w przypadku magii lepiej nie ignorować intuicji i zbliżył się do posągu, którym na jego nieszczęście interesowała się też ona. Stanął obok niej, lecz nie zaszczycił jej nawet jednym spojrzeniem – przecież jej tu nie było.\nRzeźba przedstawiała kobietę, której twarz była mu zupełnie obca. Przyglądał się jej z uwagą, doceniając pracę artysty, który ją wykonał – zgrabne rysy, pełna spokoju postawa, dopracowane detale. Zastanawiał się czy wspomagał się magią, czy może był to owoc pracy samych rąk. Może zrobił ją ktoś z jego rodziny? Wcale by go to nie zdziwiło.\n– Nie zamierzasz sobie stąd iść, prawda? – mruknął w końcu, nie odrywając wzroku od rzeźby. Bez wątpienia wyczuwał w niej lub przy niej skupisko mocy, miał więc nadzieję na pozbycie się dziewczyny nim przystąpi do jakichkolwiek działań.\nBył spięty, nie tyle przez jej obecność, co dziwną atmosferę pomieszczenia. Był tu nie raz i nie dwa, a jednak nigdy nie czuł się w taki sposób – jakby ktoś nieprzerwanie go obserwował, podśmiechując się z nieporadności, jaką jeszcze w sobie czuł.\nRebekah W. Lanceley\nWzrost : 1.49 m\nC. szczególne : chuderlawa, piegowata twarz, rudzielec\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Mar 19 2019, 21:42\nWszyscy znali Jeremy'ego Greenwooda, krukon to było pewne, że mu szajba odbije. Bo jakby to był gryffon, a nawet ci obślizgli ślizgoni to co innego... Zresztą wychowankowie Salazara Slytherina, jak nawet sam on cieszyli się tą czarnomagiczną sławą. Krukoni to świry. Zapewne wszystkie psychiatryki były nimi zapełnione. Tak uważała Rebekah. Powiedzmy sobie szczerze, ale jej świętej pamięci biologiczna matka dobrze nie skończyła będąc w Ravenclawie. Kariery jakieś światowej nie zrobiła, a jak się nie wyróżniasz w tym show-biznesie, to w końcu gnijesz, jak banany położone obok jabłek. Podobnie było z tym całym padalcem Greenwoodem. Za chciało mu się udowadniać, ale właściwie co? To, że jest wariatem? Nie będzie jakiś zasraniec na ostatnim roku studiów robić ze wszystkich debili. Co on sobie myślał, że Hogwart to plac zabaw? Rebekah W. Lanceley postanowiła pokazać mu, że żaden studencik nie będzie pogrywał z całą budą, a na pewno żaden mający nasrane we łbie krukon.\nCo do krukonów...\nBiedna Finn, od początku, gdy podróżowały tym pociągiem Hogwart Ekspres, okazała się naprawę spoko osobą. To, że trafiła do krukonów było przerażające. W pierwszej chwili Lanceley chciała ukatrupić Tiarę Przydziału. Pamięta, że ktoś ze starszych trzymał ją przy stole gryffonów, a ona klęła jak opętana. Nie pamiętała dokładnie, ale chyba od razu zaliczyła pierwszy szlaban, na pierwszym roku. Nie była wtedy złą osobą. Miała swoich rodziców i okropnie było jej głupio, że zachowała się tak nieładnie. Rodzice musieli się jej wstydzić, a potem sobie zginęli, kiedy Rebekah zaczęła ledwo trzeci rok w Hogwarcie. No cóż... chociaż już nie dostawali listów od dyrektorki.\nNiepokój. Powiało jak z filmu grozy. Rebekah postanowiła przekroczyć próg sali jako pierwsza. Klasa, jak zwykła sala lekcyjna, w której zajęcia miały miejsce sto lat temu, ze względu na kurz, powodujący swędzenie w nosie. Nadal jednak było tu strasznie.\n- Chodź rozejrzymy się. - Mówiąc to, odwróciła się do @Finnegan Gilliams, chcąc upewnić się, czy na pewno jest tuż za nią. Bała się. Ta odważna Rebekah czuła ten chłód i włosy stające dęba.\n- Cicho tu. - Miała zamiar powiedzieć, że "strasznie tu", ale jednak nie chciała wyjść na bardziej przerażoną niż w rzeczywistości była.\n- O, tam... - Wskazała na ruch i lekko drgnęła, jakby spodziewała się, że zaraz wyskoczy jakiś potwór. Spokojnie i leniwie pióro lewitowało. Niemal usypiało. Podeszła bliżej, ale nie za blisko, przyglądając się przedmiotowi. Ostrożności nigdy za wiele.\nW parze z: @Finnegan Gilliams\nTemat: Re: Pusta klasa Sro Mar 20 2019, 01:09\nZnużenie. Gęste, ciężkie jak ołowiana kurtyna. Kolejne, stawiane kroki powtarzał cicho szept echa - przemierzał, pełen znużenia korytarz. Drobna, samotna przechadzka, mająca pewnie zakończyć się w bibliotece albo świątyni opustoszałej klasy. Do czasu. Prędko wychwycił kaskady miedzianych włosów. Drobna, dziewczęca sylwetka zmierzała w kierunku miejsc owiewanych przez nieustanną mgłę plotek. Zauważył Krukonkę, początkowo w oddali - drwiący, niemal triumfalny uśmieszek wygiął zbyt idealnie skrojone wargi. Targnięty siłą impulsu zaciekawienia, postanowił iść za nią, podążać jak cień - aby wkrótce, przy samym progu jednego z nieużywanych pomieszczeń, ujawnić swoją obecność. Wyrósł - wręcz niebezpiecznie za nią, na podobieństwo łowcy.\n- Panno Holmes - zaakcentował. Oczywiście - pamiętał. Urocza, niepozorna pani prefekt, pełna zamiłowania do transmutacji. - To nierozsądne, mam rację? - dodał niedługo później. Narzucał jej towarzystwo, bezkarnie, pełen wręcz niepojętej swobody. Cały Therrathiél. Pieprzony arystokrata, myślący, że zdoła zagarnąć wszystko.\n- Dlatego będę tuż obok - przełamał na moment dystans, wygłosił znamienne słowa niemal tuż przy jej uchu. (Kłopoty? Kontrowersje? Musiał być więc wplątany w ich lepkie sieci). Następnie, wyprzedził Holmes, pewnym krokiem zmierzając dalej w głąb klasy. Zatrzymał się, dostrzegając pióro. Pióro, poruszające się w sennym transie. Pióro, poddane sile działającego uroku. Och, tak, Greenwood z pewnością maczał w tym wstrętne palce.\nW parze z: @Marceline Holmes\nWylosowane: 6 dowód\nWzrost : 151\nTemat: Re: Pusta klasa Sro Mar 20 2019, 02:03\nSzczerze mówiąc to w dupie miała Greenwooda i wszystko co z nim związane. Według niej wcale nie wyróżniał się jakoś specjalnie od reszty Krukonów, może trochę bardziej zadzierał nosa. Problem z tym domem był taki, że każdy, kto na pierwszym roku dowidział się, że jakaś stara czapka uważa go za mądrego, z góry uznawał, że należy mu się za to uwielbienie. I każdy musiał udowadniać, że jest mądrzejszy od reszty.\nFinn już dawno stwierdziła, że tak zwana wiedza, to jedno wielkie oszustwo. Przebrnęła w swoim krótkim życiu przez wystarczająco dużo książek i artykułów, zawsze dogrzebując się do ich źródeł, by odkryć, że większość tego co pisali naukowcy było powtarzaniem po kimś innym, tylko innymi słowami. Nie mówiąc już o tym, że przekształcane raz po raz słowa, za którymś razem zaczynały nabierać zupełnie innego sensu bez żadnego nowego dowodu, a jedynie ze względu na luźniejszą interpretacje. Jej zwyczaj dogłębnego badania każdego tematu, nie przysporzyła jej wiedzy, a jedynie bardzo wczesnego kryzysu wiary w naukę. Ludzkość wiedziała tyko tyle, ile myślała, że wie. Każdy kto twierdził, że posiadał wiedzę, był w oczach Finn ślepym idiotą, nieświadomym tego, że stoi zaledwie na wierzchołku góry lodowej zanurzonej w szczynach śmiejącego mu się w twarz Wszechświata. Greenwood nie był wyjątkiem. Cokolwiek przygotował nie miało świadczyć o jego wielkości, a raczej o tym, że jest znudzonym atencjuszem.\nMimo wszystko wolała robić cokolwiek, co chciała robić Rebekah niż gnić w pokoju wspólnym znienawidzonego domu, czy załamywać się nad bezsensem wszystkiego co robiła w bibliotece. Nawet jeżeli czasem nie rozumiała co dokładnie kierowało jej przyjaciółką, wierzyła, że będzie to ciekawsze niż wszystko na co sama by wpadła. Zresztą wolała być taką jak ona niż sobą, naśladowała ją więc na ile mogła bez zdradzania się z tym.\nW klasie, do której z powodu Greenwooda pokierowała je Lanceley było ciemno, brudno i śmierdziało. Finn jak najbardziej czuła się niepewnie, ale uczciwie należy zaznaczyć, że czuła się tak w praktycznie każdym miejscu i niemal o każdej porze dnia i nocy.\n- Możesz mi przypomnieć po co? - mruknęła, siląc się na obojętny ton. Jak bardzo by się nie bała, przy Gryfonce zawsze udawała, że jest inaczej. W odpowiedzi na uwagę przyjaciółki kichnęła trzy razy w łokieć. Przygotowała się już na kolejne kichnięcie, ale jej przeszło. Z głupim wyrazem twarzy spojrzała w kierunku wskazanym przez Willę, spodziewając się zobaczyć Merlin wie co. Na szczęście było to tylko piórko, chociaż Finn jakoś tak mu nie ufała. Rebekah ruszyła w jego kierunku, a Krukonka zostając z tyłu, spoglądała nerwowo to na nią, to za własne ramię.\n- Łaaaał, piórko - rzuciła, starając się brzmieć na znudzoną, nie przestraszoną. Bardzo chciała być już gdzie indziej. - Imponujące, że hej. Możemy już iść?\nW parze z: @Rebekah W. Lanceley\nFinnegan Uma Gwyneth Gilliams\nTemat: Re: Pusta klasa Sro Mar 20 2019, 15:45\nPoszukiwała iluzorycznej nuty ciszy i spokoju.\nSpokoju, za którym niebywale tęskniła, jakby ten wydawał się być nieosiągalny wobec ostatnich zmian, które zachodziły w jej życiu. Wędrówka szkolnymi korytarzami wydawała się być więc najlepsza dla umysłu, w którym piętrzyły się myśli. Meandry rozważań zalewały drobne ciało rudowłosej, aż wreszcie brak odgłosów został przerwany przez chwilowo nierozpoznanego krukona.\nUniosła ciemne tęczówki na twarzy Hectora, by ostatecznie pozwolić karminowym wargom na subtelne wygięcie, dając mu poczucie, że nagła obecność wcale jej nie przeszkadzała. Czy było inaczej? Towarzystwo pięknych ludzi wydawało się być dostatecznie kojące, dlatego też podjęła się wyzwania i uległa jego osobie, która nagle stała się nieodłącznym elementem przechadzki.\n- Myślę, że za mało o mnie wiesz, by stwierdzać, że błahostki są nierozsądne – szepnęła w sposób enigmatyczny, a zarazem dość oczywisty. Niejednokrotnie łamała regulamin pod skrzydłami Rileya Fairwyna, kiedy to przedzierali się pośród tunelami regałów w Dziale Ksiąg Zakazanych, opuszkami wędrując po grawerowanych literach ksiąg do Czarnej Magii.\n- Albo to ja będę obok, gdy poddasz się iluzji pustej klasy – rzuciła przekornie, gdy nagle, dość niespodziewanie odwróciła w jego stronę twarz. Wargi Holmes znajdowały się nieprzyzwoicie blisko policzka Therrathiela, dlatego też musiała zwiększyć ów granicę, gdy przekroczyli próg klasy. Jej oczom ukazało się piórko, które lewitowało i skupiło na sobie całą uwagę byłej pani prefekt.\nZapomniała nawet o obecności młodego mężczyzny, kiedy to jej tęczówki osiadły na magicznym przedmiocie.\nW parze: @Hector Therrathiél\nTemat: Re: Pusta klasa Sro Mar 20 2019, 23:35\nGreenwood nie był jedyną osobą z wyniesionym ponad wieżę astronomiczną mniemaniem o swoich umiejętnościach. Ettie prędzej by sczezła niż przyznała, że jakiś student w Hogwarcie był geniuszem. Umniejszało jej to jej własnym zdolnościom. Nie trzeba jej było przekonywać do podjęcia wyzwania - wystarczyło, że jakiś istniało, a ona brała w nim udział. Z resztą - na marginesie mówiąc - wyzwanie nie musiała nawet istnieć, żeby się go podjęła.\nW pustej klasie panowała jakaś dziwna atmosfera, ale Ettie była przekonana, że to tylko jej wyobraźnia, którą zamierzała ignorować. Opuszczone pomieszczenia mogłyby przestraszyć co najwyżej pierwszoroczniaka. Mimo wszystko miała różdżkę w pogotowiu - mogła nie szanować Greenwooda, nie była jednak tak głupia, by zupełnie go lekceważyć.\nKlasa wyglądała jak zwykła klasa, ale jednak z jakiegoś powodu była początkiem tej próby. Ettie szukała czegokolwiek co mogłoby wydać się dziwne, wyjątkowe lub nietypowe. Czegokolwiek co by się czymś wyróżniało. Jej wzrok zatrzymał się na starej szafie. Niby nie było w niej nic nadzwyczajnego, ale jednak nie w każdej klasie była szafa, a z braku lepszego tropu, skupiła się na razie na niej, analizując ją na razie tylko wzrokowo.\nTemat: Re: Pusta klasa Nie Mar 24 2019, 13:18\n| b a r d z o przepraszam was za spóźnienie, miałam problemy z internetem na swoim laptopie\nPrzedmiot. Jeden, konkretny - który przyciąga uwagę. W ulotnej, rozgrywającej się chwili, porzucasz wszystko, co tylko obecne jest wokół; a może, może jest wręcz przeciwnie, może zwyczajnie nie wierzysz, pełen znużenia chcesz jak najszybciej opuścić tę zapomnianą klasę? Niezależnie od podjętej decyzji, nagle, coś jakby chce pokrzyżować ci plany.\nJesteś tu nieproszonym gościem.\nSkoncentruj się, zanim będzie stanowczo zbyt późno.\nPrzedmiot wciąż czeka. Nietknięty. Najpierw, musisz uporać się z nieuchronnym losem. Pozostaje pytanie, goszczące bądź niekoniecznie na twoich ustach - czy wszystko jest planowanym efektem? Wszystko jest dziełem wyłącznie jednej osoby? Wszystko jest dziełem Greenwooda? Czy może - wręcz przeciwnie, wszystko jest ledwie zbiegiem okoliczności?\nLiczba oczek w rzuconej kości wskazuje na wydarzenie losowe, które przytrafia się danej postaci (grupie). Podobnie jak wcześniej, jeśli jesteście w parze, rzuca wybrana osoba. Nie istnieje możliwość wykonywania przerzutów.\n1,2,3 - Do twoich uszu dociera niespodziewany szmer. Instynktownie odwracasz głowę, aby odnaleźć źródło uchodzącego dźwięku.\nRzuć jeszcze raz kością.\n1,6 - uwaga! Niuchacz na horyzoncie. Niepozorne stworzenie najwyraźniej dostało się tutaj przez najzwyklejszy przypadek. Rzuć ponownie kością, w przypadku pary - każdy rzuca osobno. Wynik parzysty - na całe szczęście, w porę zauważyłeś zwierzę. Niuchacz, złapany na gorącym uczynku, wycofuje się oraz znika z pola widzenia. Wynik nieparzysty - niech to, nie zdążyłeś zareagować! Niuchacz uciekł z częścią twoich pieniędzy. Zabiera ci 10 galeonów, swoją utratę uwzględnij we właściwym temacie.\nOprócz tego, możesz wykonać dodatkowy rzut kością. Jeśli wyrzucisz liczbę większą lub równą 4 lub większą lub równą 8 oczek będąc w parze (rzucają dwie osoby), odnajdujesz kryjówkę Niuchacza! Znajdujesz tam 30 galeonów będąc w pojedynkę / 60 galeonów będąc w parze, do równego podziału.\n2,5 - Szmer nagle zmienia się w hałas. Nadciąga Irytek! Posyła w waszym kierunku niezliczone obelgi, tworząc niewybredne wierszyki oraz potrąca kilka rupieci, porozstawianych w rogu nieużywanej klasy. Rzuć ponownie kością.\nJeśli uzyskasz 1 albo 2 oczka, nie możesz zapanować nad duchem. Irytek wkrótce powraca, wylewając na was wiadro lodowatej wody. Możesz spróbować się osuszyć. W tym celu, jeszcze raz rzuć kością (każdy osobno w parze). Wynik parzysty - gratuluję, udało ci się ujarzmić magię. Wynik nieparzysty - niestety, zakłócenia nie pozwalają na zmianę twojego stanu! Na domiar złego, jest ci o wiele bardziej zimno niż przedtem. Wieczorem, po zakończeniu wyzwania, rozwinie się u ciebie Lebetius. Kup eliksir pieprzowy lub napisz jednego posta w skrzydle szpitalnym.\nJeśli uzyskasz 3 lub więcej oczek, Irytek odlatuje prędko, znajdując lepsze miejsca i osoby do zadręczania. Może postanowiłeś postraszyć poltergeista wezwaniem Krwawego Barona?\n3,4 - szmer zamienia się w szepty. Szepty, bliżej niezrozumiałe, które wyłącznie pojawiają się w twojej głowie. Uniemożliwiają ci koncentrację, niepokoją... Czy rzeczywiście, nie powinieneś się znaleźć tutaj? W przypadku pary, każdy rzuca raz kością. Osoba, która uzyska mniejszą liczbę oczek, jest dręczona przez szepty. Druga osoba nie słyszy nieokreślonych głosów, nic jej nie doskwiera.\n4,5,6 - Podchodzisz bliżej. Nagle otwiera się okno.\n1,3 - To... zwykły przeciąg? Wiatr delikatnie zawodzi. Okna są bez wątpienia nieszczelne. Zostałeś zdezorientowany nieco przez dźwięk. Rzuć ponownie kością.\nJeśli uzyskasz wynik nieparzysty, okna niespodziewanie się otwierają na oścież. Możesz spróbować zamknąć je za pomocą zaklęcia. Jeśli wyrzucisz teraz 1 lub 2, niestety okazują się niepodatne na magię ani ręczne działanie z bliżej nieokreślonych przyczyn. Chłodne powietrze przedostaje się razem z kroplami deszczu. Później, po ukończeniu wyzwania, rozwinie się u ciebie / u was Lebetius. Konieczny okaże się zakup eliksiru pieprzowego albo napisanie jednego posta w skrzydle szpitalnym! Jeśli wyrzucisz 3 albo więcej oczek, z powodzeniem zamykasz okna.\nJeśli uzyskasz wynik parzysty, nic się nie dzieje oprócz lekkiego przeciągu. Niepotrzebnie została rozproszona wasza uwaga - spokojnie, wszystko jest pod kontrolą!\n2,6 - Och, na Merlina! Szyba, niespodziewanie (samoistnie? czy aby przez nałożone zaklęcia?) rozpada się na setki kawałków! Dźwięk tłuczonego szkła alarmuje przechodzącego obok woźnego. Możesz / możecie spróbować się schować, aby go uniknąć. W tym celu należy rzucić raz kością; w przypadku grupy, rzuca jedna osoba.\nWyrzucone 1 albo 2 oczka oznaczają porażkę. Nie zdążyłeś / nie zdążyliście się ukryć przed woźnym. Znajduje was oraz zaprowadza czym prędzej do któregoś z nauczycieli. Oczywiście obwinia was o stłuczenie szyby! Otrzymujesz / otrzymujecie szlaban, a dom traci 20 punktów za osobę. Jeśli napiszesz posta we wskazanym temacie ze szlabanem, otrzymasz punkty za uczestnictwo w wyzwaniu.\nJeśli wyrzuciłeś 3 lub więcej oczek, woźny nikogo nie zauważa! Przychodzi, zaczyna narzekać na gorsze czasy oraz mruczy pod nosem, że "później posprząta ten bajzel". Po chwili wychodzi, na razie masz / macie go z głowy!\n4,5 - Powstały przeciąg strąca jeden z pobliskich rupieci, umieszczony wysoko na półce. Na twoje nieszczęście, było to szklane naczynie! Jeden z ostrych kawałków boleśnie wbija się w twoją skórę. Masz ranę na przedramieniu. W przypadku pary, każdy rzuca raz kością. Osoba, która uzyska mniejszą liczbę oczek, została zraniona. Druga osoba jest cała i zdrowa.\nJeśli nie chcesz się udać do skrzydła szpitalnego, musisz spróbować się uleczyć. W tym celu należy rzucić ponownie kością. 3 lub więcej oczek oznacza sukces! 1 albo 2 oczka oznaczają brak skutków, ba, jest nawet gorzej! Czyżby ponownie, wkradły się zakłócenia magii? Z niepozornej rany, zaczynasz tracić coraz więcej krwi. Nie masz / nie macie wyjścia, należy udać się do skrzydła szpitalnego. Jeśli napiszesz / napiszecie tam po jednym poście, otrzymasz / otrzymacie punkty za wykonanie wyzwania.\ndo 29.03, 23:59\nTemat: Re: Pusta klasa Nie Mar 24 2019, 14:35\nNessa przyglądała się chwile podłodze, raz jeszcze naciskając ją palcami. Nic się jednak nie wydarzyło, więc przymknęła oczy, wypuszczając ze świstem powietrze i odchylając nieco głowę do tyłu tak, że kosmyki rudych włosów zsunęły się na plecy. Niedorzeczne. Z pewnością to była tylko głupia plotka, aż sama nie mogła uwierzyć we własną naiwność. Wstała, prostując się i poprawiając dłońmi mundurek. Rozejrzała się raz jeszcze, kręcąc głową do własnych myśli i ruszyła w stronę wyjścia z klasy..\nJej kroki ustały pod wpływem gwałtownego dźwięku, którym niczym piorun przeszył panującą tu ciszę. Zmarszczyła brwi, instynktownie sięgając po różdżkę oraz zaciskając na niej dłonie, odwróciła się w stronę źródła hałasu. Powiew chłodnego, orzeźwiającego powietrza uderzył ją w twarz, podrywając niektóre kosmyki włosów do góry. Kłęby kurzu poderwały się ku górze, rozpoczynając dziką wędrówkę po klasie. Zdecydowanie dawno nikt tu nie wietrzył. Dopiero po chwili dotarło do niej, że czuje niepokojący chłód na przedramieniu i nasiąkającą czymś koszulę. Zerknęła w jego stronę, dostrzegając solidne rozcięcie, które musiało spowodować strącone nagłym otwarciem okna naczynie. Przeklęła pod nosem, czując irytujące szczypanie w okolicach rany. Nie była może mistrzem z uzdrawiania, ale pamięć jej nie szwankowała, podobnie jak uwaga na zajęciach, za co teraz była dozgonnie wdzięczna. Poprawny ruch, wyraźna inkantacja i po ranie nie było śladu — gorzej się miała tylko biała koszula, na której wciąż widniał szkarłatny ślad krwi. Na szczęście i na to było lekarstwo! Lanceley nie była fanką używania magii w każdym aspekcie życia, bo często ludzie się tym wyręczali, a jednak w tym przypadku również postanowiła skorzystać z zaklęcia, dzięki czemu po plamie nie było śladu, a koszula znów była czysta i śnieżnobiała. Opuściła różdżkę, podchodząc do okna i zamykając je. Prefekt rozejrzała się dookoła, ostatecznie biorąc się za sprzątanie odłamków, aby kolejny gość w klasie czasem na szkło nie nadepnął i się nie pokaleczył.\nKostka decydująca: 5\nKostka wydarzenia: 5>4\nTemat: Re: Pusta klasa Nie Mar 24 2019, 17:01\nHogwart wydawał się zbyt mały, aby mogli pozwolić sobie na wzajemną egzystencję, w której na dłuższą chwilę pozbawieni byli swojej obecności. Ilekroć usilnie próbowała go unikać, ten pojawiał się w najmniej oczekiwanym momencie: demolując jej spokojny świat, zaburzając rzeczywistość i rujnując dobry nastrój. W chwili, kiedy zielone tęczówki Gabrielle napotykały jego oczy; serce dziewczyny przyspieszało, krew w żyłach zaczynała płynąć w zawrotnym tempie, a w myślach panował chaos. Tłumaczyła to sobie wtedy tak, że przyjmuje postawę obronną czekając na słowa wypowiadane przez jego usta, ociekające jadem, złością oraz czymś na kształt żalu, którego nigdy nie rozumiała. W rzeczywistości prawda ukryta w tych reakcjach wywołanych obecnością Swansea mogła być zupełnie inna, postronny obserwator mógł dokonać zupełnie odmiennej oceny.\nElijah należał do bardzo nielicznej grupy ludzi, który nie darzyli jej sympatią… nieuzasadnioną. Nie rozumiała, dlaczego darzył ją tak wielką niechęcią, którą okazywał przy każdej nadarzającej się okazji, wszakże to on złamał jej serce pozostawiając otrzymane zaproszenie bez odpowiedzi. Doskonale pamiętała to rozdzierające duszę uczucie odrzucenia, wściekłości i żalu. Widząc go kolejnego dnia, roześmianego wśród grupki przyjaciół nie potrafiła złapać oddechu, zacisnęła jedynie zęby, po czym pośpiesznie opuściła Wielką Salę, nie oglądając się za siebie. Nie potrafiła zrozumieć również, dlaczego złość skierowana w jego osobę nie minęła, być może zbyt często podsycana była walkami, które toczyli podczas nielicznych spotkań, a może po prostu zakorzeniła się w niej tak bardzo, że nie potrafiła już odpuścić?\nPierwsze sekundy, w których zaskoczenie widokiem drugiej osoby minęły, a spojrzenie Krukona przybrało lodowatego wyrazu wywołując u niej nieprzyjemny dreszcz rozchodzący się wzdłuż kręgosłupa. Wzięła głęboki oddech, wyprostowała palce dłoni, które kurczowo zaciskała w pięści, tak, że po wewnętrznej stronie odbiły się ślady po paznokciach. Uniosła do góry brew zaskoczona jego pytanie, po czym zaśmiała się. Miał ją za idiotkę? Uważnie obserwowała każdy ruch blondyna, by przypadkiem nie umknęło jej coś ważnego. Przeczesał dłonią włosy, doskonale znała ten gest, dlatego uśmiechnęła się złośliwe, wyglądała niczym wkurzony chochlik, który właśnie obmyślił plan zemsty.\n- Wydajesz się być… zdenerwowany – oznajmiła, nie siląc się na to, by udzielić mu odpowiedzi. Stanęła przed nim dumnie wypinając pierś do przodu, był od niej wyższy, jednak to zdawało się nie przeszkadzać dziewczynie. Buntownicza natura Gabrielle w tym przypadku brała górę nad racjonalnym myśleniem. – Czyżby wina leżała po mojej stronie? – zapytała mierząc go spojrzeniem zielonych tęczówek. Zrobił wtedy coś, co całkowicie ją zdezorientowało. Zignorował. Minął jej postać zupełnie, jakby nie istniała. Stanął obok, lecz jej zdawał się nie widzieć. Poczuła, jak policzki zaczynają ją piec, wkurzyła się. Jak śmiał ignorować jej obecność?! Skrzyżowała dłonie na piersi, chociaż złość z niej wręcz kipiała, a spojrzenie ciskało gromy czekała, niczym posąg, któremu Elijah przyglądał się dłuższą chwilę.\n- Zasmucę cię, ale nie zamierzam się stąd ruszać. Dobrze wiemy, dlaczego się tu znaleźliśmy, więc albo będziemy współpracować albo pozabijamy się nawzajem – odpowiedziała, powstrzymując się z całych sił, by nie pokazać mu języka, zupełnie jak mała dziewczynka. Odwróciła od niego spojrzenie ponownie skupiając się na przedmiocie, który zdawał się ją przyciągać, niczym najpiękniejszy w ogrodzie kwiat, upajający swoim zapachem maleńką pszczółkę, który kusił, nęcił, zajmował całe myśli. Nie potrafiła się mu oprzeć. Wszystko inne przestało mieć dla niej jakiekolwiek znaczenie, nawet obecność Elijaha w tym samym pomieszczeniu nie miała takiej wagi, jak na początku. Nagle, zupełnie niespodziewanie usłyszała szmer, instynktownie obróciła głowę przez ramię doszukując się jego źródła. Podskoczyła delikatnie, kiedy niepozorny szmer zmienił się w szepty. Zupełnie jakby kilak osób naraz próbowała zakomunikować jej pewną informację. Okazuje się to bardzo uciążliwie, pomiędzy szeptami nie potrafiła odnaleźć swoich myśli, z lekkim obłędem w zielonych tęczówkach rozglądała się w poszukiwaniu tego, kto szepta do jej uszu. Spojrzał na rzeźbę, jednak ona nie zmieniła się. Stała w tym samym miejscu, niewzruszona, zaklęta w czasie. Później skupiła swój wzrok na Elijahu, choć ciężko było w ten sposób określić, to że błądziła po jego twarzy zupełnie jakby chciała się czegoś w niej doszukać.\nGabrielle zdecydowanie nie zachowywała się normalnie, wykrzywiła usta w dziwnym grymasie, wplątała dłonie w blondwłosy zaciskając je na nich mocno.\n-Przestań, proszę. Cisza! Cicho już! Proszę… błagam – co i raz wykrzykiwała niezrozumiała dla chłopaka słowa, skuliła się –Przestań już! – wrzasnęła, a jej głos odbił się od murowanych ścian.\nkostki: szepty 2\ndecydująca i zdarzenie – 1 i 4\nTemat: Re: Pusta klasa Nie Mar 24 2019, 20:31\nMiała rację. Nie wiedział. Czyżby, być może właśnie dlatego - zaznanie jej towarzystwa, tak nietrwałego, przywodzącego na myśl marzenie senne - zdawało się nieodpartą pokusą? Zmierzał, jak ćma w kierunku rozżarzonego bożka lampy. Zawierzał się, opadając w ramiona losu.\n- W nierozsądności tkwi całe piękno - odpowiedział. Rozkosz zatraconego dystansu przetrwała w ułamkach sekund. Przetrwała w nieodpartym złudzeniu mogących się złączyć warg. Nie. Odszedł, dalej, obejmując uważnym spojrzeniem klasę. Wbrew stwarzanemu wrażeniu znał swoje miejsce - nadużywanie władzy posiadanego uroku byłoby zbyt banalne. Zbyt podłe. Uwielbiał rozplatać wolno nici relacji, pozwalać rozkwitać powoli jak kwiatom, strojącym się w różnobarwne suknie swych płatków.\nZatrzymał się. Przeciąg. Chłodne powietrze smagało niezasłonięte fragmenty skóry. Niespodziewany zryw wiatru porwał jedno z pozostawionych naczyń. Wychwycił moment upadku, uważaj wybrzmiało w przestrzeni - choć było przecież zbyt późno. Próbował odciągnąć Marceline Holmes za rękę. Nie zdążył.\n- Zdradzieckie szkło. Powinno zagnieździć się we mnie - powiedział nagle; o dziwo, zdaje się - szczerze. Zupełnie poważnie. Martwił się? Potrafił zachować kamienne i niewzruszone oblicze? Wyszedł, nareszcie, ze skóry ekscentrycznego błazna? Musnął, przez chwilę przedramię Krukonki - miał delikatne palce; palce, które nie znały pracy. Otrzeźwiał, wraz z odczuwaną fakturą dziewczęcej skóry; wycofał się równie prędko. Cóż. Nie powinien. - Musimy coś z tym zrobić - zauważył. Szkarłatna krew sączyła się spomiędzy krawędzi rany. Nie można było iść dalej. Nie można było zapomnieć.\nWylosowane: 6 -> 4, potem 6 więc nie obrywam dowód\nTemat: Re: Pusta klasa Pon Mar 25 2019, 20:43\nWbrew pozorom – nie różniło ich zbyt wiele.\nObserwowała ludzi, uczyła się ich na pamięć, by nic nie zdołało umknąć jej bystremu spojrzeniu. Niepostrzeżenie także i on stał się obiektem jej nauki kilka miesięcy temu, gdy nie unikała ludzi, a towarzystwo kogokolwiek nie stanowiło o dyskomforcie, który w tym momencie bombardował jej umysł.\n- Piękno jest szaleństwem, ale wielu nie jest go godna – powiedziała jeszcze, lecz bardziej do siebie, aniżeli do krukona. Uniosła na moment spojrzenie na sufit, by zaraz potem wbić tęczówki w postać Hectora. Niespodziewany uśmiech przyozdobił jej bladą twarz, lecz magia roztoczona w tej klasie zdawała się być zbyt intensywna, toteż Holmes musiała wyzbyć się z chęci obserwowania towarzysza. Skupiła się na piórku, by ostatecznie odwrócić się w stronę chłopaka, pragnąc ułożyć kilka słów, jakimi mogłaby go obdarzyć. Przeciąg, podobnie jak następstwa tego drobnego wypadku sprawiły, że Marceline jęknęła przeciągle, sycząc z bólu, jaki paraliżował jej kruche ciało, co było wynikiem zadanej rany. Szalejące emocje nieustannie przysłaniały trzeźwość umysłu, dlatego też choroba wypełniająca tunele żylne rudowłosej była odpowiedzialna za chwilowy chaos, który nakazał odłamkom szkła wirować w dalszej odległości.\n- Chętnie… Chętnie się zamienię, wiesz? – szepnęła cicho, kiedy to ujęła różdżkę, pragnąc uleczyć krwawiące ramię. Otępienie było za duże, stąd nie miała szansy na poprawne rzucanie inkantacji. Szlag. Niespodziewany dotyk również przyczynił się do poczucia złości na samą siebie; za nieuwagę i spontaniczność działania, zaś on wydawał się być zbyt delikatny, toteż złapała go smukłymi palcami niezranionej ręki, wbijając spojrzenie w tęczówki Hectora. Nikła odległość była dręcząca, podobnie jak zapach jego perfum. - Jeśli nie planujesz być uzdrowicielem, to po prostu mi pomóż dojść do skrzydła, dobrze? – poprosiła, a delikatna nuta w głosie była minimalistycznie okraszona chęcią rozkazania mu działania. Z drugiej zaś strony – wystarczyła kropla esencji z dyptamu, która tym razem nie znajdowała się w jej torebce.\nCo za ironia.\nW parze z: @Hector Therrathiél\nKostki: 3, potem 2\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Mar 26 2019, 10:34\nW oczach innych za każdym razem gdy pozwalał sobie na okazanie niechęci, był zwykłym gburem – bo przecież dziewczyna była słodka i niewinna. Tylko on sam wiedział jak bardzo go zraniła, jak głęboko wbiła drzazgę, której pozostałości w milczeniu zbierał przez długi czas. Zabawne, jak na osobę, z którą nigdy nie zamienił więcej niż kilku słów, odcisnęła na jego życiu dość znaczące piętno.\nNie rozumiał tylko jednego – skoro to ona wystawiła jego, dlaczego wciąż zachowywała pozory skrzywdzonej ofiary? Jeśli chciała sobie z niego zakpić, wystawić na ośmieszenie... dlaczego nie poprzestała na zwykłej złośliwości?\nNie odpowiedział nic – bo przecież nie istniała.\nO, jakże by było łatwo gdyby mogło być tak w rzeczywistości; gdyby tak wiecznie niewinna Gabrielle mogła dla niego zniknąć, nie pozostawiając po sobie żadnego śladu. Ale nie, bez względu na to jak bardzo by sobie tego życzył, ona wciąż tu była – tak w klasie, tuż przy jego boku, jak i w jego życiu, pojawiając się w najmniej odpowiednich momentach.\nDostrzegł zmianę w jej postawie, skrzyżowane na piersi ręce, które świadczyły o zdenerwowaniu. Bawiło go to, świadomość, że jego obojętność tak ją irytuje, sprawiała mu niezrozumiałą satysfakcję i dodatkowo utwierdzała go w przekonaniu, że uda mu się jej pozbyć.\nJej wytrwałość była dla niego zaskakująca, nie spodziewał się, że mimo ewidentnej niechęci jaką do niego żywiła i rozdrażnienia jakie w niej wzbudził, będzie chciała tutaj zostać. Musiało bardzo zależeć jej na spodziewanych skarbach albo samej satysfakcji z wygranej... a może po prostu chciała wykorzystać jego umiejętności? Co do tego, że w dziedzinie transmutacji znacznie ją przewyższał nie miał żadnych wątpliwości, przecież sama różnica wieku powodowała nieznaczną przepaść.\n– Ja wiem dlaczego się tu znalazłem, ale Ty? – zerknął na nią w końcu, unosząc ku górze brew w geście powątpiewania. – Masz jakiekolwiek pojęcie o transmutacji? Szczerze wątpię. Nic dziwnego, że chcesz ze mną współpracować. – wizja pozabijania się nawzajem z sekundy na sekundę zdawała mu się coraz przyjemniejsza. A jeśli nie chciał mieć jej na sumieniu, może powinien popełnić seppuku? Był przekonany, że byłoby to mniej nieprzyjemne niż przymusowe przebywanie w jej jakże słodkim towarzystwie.\nI on powiódł wokół niespokojnym spojrzeniem, gdy usłyszał nietypowy dźwięk – szmer, którego wcześniej nie było, który w dziwaczny sposób zupełnie tutaj nie pasował. Przymrużył powieki, starając się wyciągnąć jakieś wnioski, dostrzec cokolwiek co pozwoli mu zrobić krok naprzód i wyjść z impasu jakim było bezczynne stanie przy intrygującym posągu.\nWtem Gabrielle zaczęła zupełnie wariować. Popatrzył na nią i jedyne co przyszło mu do głowy to to, że dziewczyna postanowiła pokrzyżować jego plany. Wspaniała aktorka, nieprawdaż? Przecież dokładnie to samo pomyślał sobie podczas ich dziwacznego spotkania tuż po meczu ze Slytherinem. Nie potrafił zrozumieć co siedzi w jej głowie i skąd bierze się potrzeba wiecznych kłamstw, lecz trzeba przyznać, że robiła to tak dobrze, jakby sama w nie wierzyła.\n– Jeśli nie traktujesz tego poważnie, może po prostu sobie stąd pójdziesz? Merlinie, chcę tylko rozwiązać tę zagadkę, jeśli musisz się pałętać pod moimi nogami to w porządku, ale chociaż mi nie przeszkadzaj. – schylił się nieco, zupełnie jakby uznał, że to przez różnicę wzrostu nic do niej nie dociera i wtedy właśnie krzyknęła, zmuszając go do spojrzenia na sytuację z nieco innej perspektywy.\nA co jeśli nie kłamała i rzeczywiście coś słyszała?\n– Ty tak na serio? – nie był pewien co robić. Pytać ją co słyszy, bo może było to w jakiś sposób istotne, czy próbować wyrwać ją z tego szaleństwa? Chwycił ją za bark i delikatnie potrząsnął, tak jakby chciał ją obudzić.\nSzepty: 4, Gabrielle świruje\nTemat: Re: Pusta klasa Wto Mar 26 2019, 17:05\nZbliżyła się do szafy, przyglądając się badawczo, ale nadal uważając na wszystko wokół. Szafa wcale nie musiała być częścią planu Greenwooda, albo w drugą stronę - miała służyć jako odwrócenie uwagi od czegoś mniej oczywistego. Kiedy nagle jedno z okien otworzyło się z trzaskiem, szybko uniosła różdżkę. Wiatr zawodził w szczelinach wszystkich okien i po chwili kolejne zaczęły się otwierać. Czyżby zwykły przeciąg? Zakładała, że nic tu nie działo się przypadkowo, ale nie chciała też robić z igły wideł. Jednym zaklęciem pozamykała wszystkie okna i wróciła do przyglądania się klasie. Serio, Greenwood? Tylko na tyle było Cię stać? Straszenie opuszczonymi pomieszczeniami i przeciągami... Albo naprawdę coś jej umykało, albo facet kierował swoje wyzwanie do pierwszorocznych.\nTemat: Re: Pusta klasa Pią Mar 29 2019, 20:52\nNie podobało jej się to, wręcz cholernie nie podobało. Ta ciemna, pusta klasa była jak z horroru. Cisza, która co chwile wbijała się między słowa i robiła dziwne pauzy — niepokojące. Może nie powinny zacierać ze studencikiem z Ravenclawu? Finn nie wyglądała na taką, co by się tym przejęła, ale Bekah chciała im wszystkim udowodnić, że mimo czternastu lat i byciu w Gryffindorze, debilem nie jest i załatwi tego Greenwooda. Zagra z nim w tą chorą grę. Nie, żeby się nie bała. Na pewno nie chciała przyznać się do tego, że może raczej nie mieć szans z krukonem na trzecim roku studiów. Mniej doświadczenia, mniej chory umysł; ale odwaga była! Godryku Gryffindorze prowadź nas! Uwielbiała swojego założyciela domu, był najfajniejszy i miał miecz. Marzyła o tym mieczu; przydałby się im na pewno.\nCzuła strach, który swoimi lepkimi palcami ocierał się o jej skórę, chcąc wbić się między żebra aż w końcu trafić na serce i je wyrwać. Bała się, ale jak zwykle miała w sobie więcej pewności siebie i determinacji niż mieć powinna. Cieszyła się, że nie przyszła tu sama i Gilliams zgodziła się wyjść z tego chorego dormitorium. Bekah zawsze zastanawiało, co tam ciekawego Finn znajduje w bibliotece; bywało, że tam jej szukała i zazwyczaj nie myliła się co do pobytu koleżanki. Nie rozumiała, jak można siedzieć w dormitorium, bibliotece czy sali dłużej niż pięć minut. Ledwo na zajęciach wytrzymywała, ale no cóż, musiała. Nie było innego wyjścia.\n- Jak to po co? - Nadal przyglądała się znalezisku, które odkryły. - Wolisz siedzieć w dormitorium? Skoro Greenwood myśli, że jest taki cwany i mądry to my to z łba mu wybijemy. Kapujesz? Zresztą wole coś robić niż czekać, aż ktoś inny w końcu powie, że go załatwił. Udowodnimy, że młodych nie można lekceważyć. Biorą nas za jakieś małolaty. Nie zdają sobie sprawy Finn, jakie jesteśmy zajebiste. Więc luuuzuuj. - Wygłosiła takie przemówienie, że przez moment zapomniała o strachu, który im towarzyszył. Niespodziewanie usłyszała jakieś szmery. Strach powrócił silniejszy i groźniejszy.\n- Co to było? - Odwróciła się w kierunku, z którego mogły pochodzić dziwne zniekształcone głosy.\n- Finn słyszałaś to? - Miała nadzieje, że tak. Nie chciała zwariować jak Greenwood. Po chwili szmery zmieniają się w szepty. Weszły do jej głowy, cały czas coś gadając. Źrenice Willy rozszerzyły się z przerażenia. Złapała się za głowę.\n- Kurwa. - Wymsknęło jej się. - Co on mi zrobił... Ale nie panikujmy. - Powtarza sobie to raz za razem, jak zwykle starając się wykurzyć strach i zastąpić go odwagą.\n- Nic mi nie jest...- Skrzywiła się. - To tylko jakieś bełkotanie. Cały czas to słyszę, ale na pewno jak to przejdziemy do końca, wszystko wróci na swoje miejsce. - Chciała dodać im obu otuchy, nawet jeśli było to kłamstwem.\nKostki: 3 i 4, 2 na szepty\nTemat: Re: Pusta klasa Sob Mar 30 2019, 00:30\n- Czy wolę siedzieć w dormitorium niż ganiać za chorymi wymysłami Greenwooda? - powtórzyła pod nosem wolno - Tak! Właśnie tak! Willa to jest jakieś gówno, nie wyzwanie! Facetowi się nudziło, więc postanowił zrobić jakieś biedackie wesołe miasteczko, zaczynając od pokoju strachu. Pewnie nawet nie ma żadnych nagród. Pewnie Greenwood odpierdolił jakieś głupie sztuczki na pokaz i teraz śmieje się z idiotów, którzy to łyknęli. Nie robimy nic, tylko karmimy jego ego. Ja stąd spieprzam.\nJuż się odwracała - kątem oka sprawdzając, co robi Gryfonka, bo liczyła na to, że jednak za nią pójdzie - kiedy Rebekah zwróciła jej uwagę na jakiś dźwięk. Finn wywróciła oczami. Nic nie słyszała i szczerze mówiąc była przekonana, że przyjaciółka zmyśla, żeby powstrzymać jej odejście. Lanceley zaczęła jednak zachowywać się coraz dziwniej. Im bardziej powtarzała, żeby nie panikować, tym bardziej do tego stanu zbliżała się Finn. Mimowolnie zrobiła półkroku w tył. Czy powinna była wezwać pomoc? Nie podzielała entuzjazmu przyjaciółki, ani jej wiary w ich umiejętności. Przede wszystkim zaś nie ufała Greenwoodowi. Kto wie co wymyślił i jak bardzo mógł zrobić tym komuś krzywdę. Być może nawet nie zdawał sobie sprawy z tego, że narażał ludzi - takim był kretynem. Z drugiej strony, nie mogła przecież zostawić Willi samej.\n- Powinnyśmy stąd wyjść - zauważyła bardziej piskliwie, niżby tego chciała. Miała jednak słabe nadzieje, że przyjaciółka jej posłucha.\nKostki: te co Rebekah, ale ostatnie 6\nTemat: Re: Pusta klasa Czw Kwi 11 2019, 21:04\nZe względu na nieobecność prowadzącej, event zostaje uznany za zakończony. Punkty za uczestnictwo zostały rozdane. Po nagrody indywidualne proszę zgłaszać się samemu w odpowiednich tematach (galeony i przedmioty).\n/zt dla wszystkich (chyba, że ktoś chce zakończyć samemu - śmiało!)


Sierpień 2017 – Kosmetyki dla każdego\n28 sierpnia 2017 30 sierpnia 2017 adminBez kategorii\nBujny męski zarost jest obecnie bardzo trendy. Coraz więcej panów decyduje się na zapuszczenie brody w nadziei, że doda im ona męskości i charakteru. Nie każdy z nich zdaje sobie sprawę z tego, że aby[…]\nPielęgnacja jest podstawą dobrego wyglądu twarzy, na której opiera się makijaż. Odpowiednie preparaty zapewnią dostateczne odżywienie i nawilżenie oraz spowolnią procesy starzenia. Kosmetyki Realash są skupione na okolicach oczu, a ich linia pielęgnacyjna obejmuje trzy[…]\n18 sierpnia 2017 30 sierpnia 2017 adminBez kategorii\nMaseczki chroniące płuca człowieka przed zgubnymi wpływami smogu widujemy najczęściej w telewizji. Są one noszone w centrach miast o największym zanieczyszczeniu. Głównie są to miasta azjatyckie, gdzie szybka industrializacja przy jednoczesnym braki rozwiązań chroniących środowisko[…]\n13 sierpnia 2017 30 sierpnia 2017 adminBez kategorii\nKosmetyki są codziennie stosowane przez miliardy ludzi na świecie. Obecnie bez skorzystania z pewnych kosmetyków, większość z nas nie wyobraża sobie wyjścia z domu, nie mówiąc już o pójściu do pracy, na uczelnię, czy na[…]\n3 sierpnia 2017 30 sierpnia 2017 adminBez kategorii\nWśród kosmetyków i preparatów pomagających zwalczyć tkankę tłuszczową i wyszczuplić sylwetkę za bardzo skuteczne uważane są produkty zawierające ekstrakt z alg o nazwie guam. Algi te są specjalnie w tym celu hodowane, a po zbiorach[…]


Serce rolnictwa bije... w Bratoszewicach - SM Ryki\nSerce rolnictwa bije… w Bratoszewicach\n17 czerwca br. odbyła się XIX Wojewódzka Wystawa Zwierząt Hodowlanych i Targi Rolne „W sercu Polski”. W tegorocznej XIX edycji targów wzięło udział przeszło 150 firm, na wystawie można było podziwiać przeszło 400 sztuk zwierząt; w tym 64 szt. bydła od 16 hodowców.\nDostawcy Spółdzielni Mleczarskiej Ryki otrzymali mnóstwo nagród. Niekwestionowanym liderem tegorocznej wystawy został Tomasz Kocięba z Kolonii Łaznów, który przywiózł na wystawę 8 szt. bydła.\nDwie jałowice z jego hodowli uzyskały tytuł czempiona, natomiast jedna pierwiastka oraz cztery jałowice tytuł vice – czempionów.\nDla hodowców najcenniejszą nagrodą jest tytuł Super Czempiona Wystawy – w kategorii jałowice ten tytuł uzyskała Oktawia 8 z hodowli Pana Tomasza Kocięby.\nSerdecznie gratulujemy osiągniętych wyników i cieszymy się, że to właśnie Spółdzielnia Mleczarska Ryki odbiera mleko z tak wspaniałego gospodarstwa.\nJak co roku z bardzo ciepłym przyjęciem spotkały się także występy dzieci w Konkursie Młodego Hodowcy. Kilkuletnie dzieciaki hodowców sobie tylko znanymi sposobami zmuszały małe cieliczki do spaceru po ringu. W tym konkursie uczestniczył syn pana Tomasza, Kacper Kocięba.\nImprezę odwiedziło blisko 12 tysięcy osób; w sobotę i wystawców i zwiedzających pogoda nie rozpieszczała, natomiast niedziela nagrodziła wytrwałych słońcem i wysoką temperaturą.\nZ niecierpliwością czekamy na kolejne wydarzenia w gościnnych Bratoszewicach.


Obecnie terapię biorezonansową można przeprowadzać także w domu! BioHarmonex to urządzenie działające zgodnie z podstawowymi zasadami biofizyki, które można skutecznie wykorzystywać do wzmocnienia procesów adaptacyjnych organizmu, zwłaszcza do ochrony przed szkodliwymi czynnikami – stresem, zanieczyszczeniem środowiska – na które jesteśmy narażeni każdego dnia.\nBioHarmonex to urządzenie, służące do wytwarzania impulsowego pola elektromagnetycznego, które bezpośrednio wpływa na system informacyjny naszego organizmu. Mamy do wyboru 20 złożonych programów pod kątem naszych potrzeb. Urządzenie jest proste w obsłudze i można z niego korzystać we własnym domu.\nKażda komórka ludzkiego organizmu wytwarza pole elektromagnetyczne. Jest to jeden ze sposobów komunikacji międzykomórkowej, który inicjuje i reguluje szereg procesów fizjologicznych. Zewnętrzne pole elektromagnetyczne, emitowane przez BioHarmonex, oddziałuje na naturalne pole elektromagnetyczne, wytwarzane przez poszczególne komórki organizmu, wzmacniając w ten sposób naturalne procesy metaboliczne oraz samoregenerujące organizmu. W celu osiągnięcia optymalnych wyników, korzystaj z urządzenia, uzupełniając poszczególne programy odpowiednimi suplementami diety.\n- CHILD – korzystnie wpływa na procesy niezbędne do prawidłowego rozwoju dziecka, szczególnie na te funkcje, które są potrzebne do skutecznej pracy systemu immunologicznego. Warto połączyć go z: Infant Formula, C Plus Flavonoids, Lion Kids C, Lion Kids Multivitamin + Vitamin D.\n- IMMUNE – wspomaga właściwe funkcjonowanie układu immunologicznego. Można go skutecznie łączyć z suplementami diety, wspierającymi układ obronny – np.: ImmunAid, VirAgo, Bee Power, C-1000, Polinesian Noni.\n- FOREVER YOUNG – wspiera system antyoksydacyjny organizmu oraz pobudza układ hormonalny. Najlepiej stosować go z takimi preparatami jak: Ocean 21, Energy & Memory, Natural HGH Support, Panax Ginseng, Protect 4Life.\n- HORMONE – przydatny w utrzymaniu równowagi układu hormonalnego. Regularne stosowanie tego programu może złagodzić nieprzyjemne objawy wywołane zmianami hormonalnymi. W celu uzyskania najlepszego efektu, warto dodatkowo zastosować następujące suplementy diety: VitalMan, VitalWoman, Menopausal Formula.\n- PAIN – jest stosowany w celu zwiększenia tolerancji na ból.\n- RELAX – pomaga zrównoważyć negatywne skutki stresu; poprawia ogólne samopoczucie. Najlepiej stosować go razem z takimi produktami jak: Stress Management B-Complex, Mega B-Complex i Rhodiolin.\n- NERVES – harmonizuje pracę układu nerwowego, poprawia koncentrację oraz zdolności umysłowe. Aby poprawić skuteczność programu, można przyjmować także suplementy diety, np.: Mega B-Complex, Stress Management B-Complex, Super SoyaLecithin 1200, Triple-Potency Lecithin,Rhodiolin, Panax Ginseng.\n- WEIGHT LOSS – poprawia metabolizm tłuszczów oraz usuwanie produktów ubocznych przemiany materii. Może być dobrym uzupełnieniem terapii antycellulitowej. Skuteczność programu można zwiększyć poprzez regularną aktywność fizyczną, przyjmowanie dużych ilości płynów oraz następujących preparatów: TrimeX WSMTM, Natural HGH Support, Slim Formula.\n- DETOX – składa się z kilku podstawowych podprogramów, które, wpływając na poszczególne narządy (wątroba, nerki, jelita, itp.), wspomagają procesy oczyszczania organizmu. Najlepiej stosować go z pomocą następujących preparatów: Liver Aid, Arginine Plus, Nopalin, Ocean 21, Pure Yucca, Smokerade, Liquid Chlorophyll.\n- EYE-VISION – łagodzi objawy zmęczenia oczu. Jest szczególnie zalecany osobom pracującym przy komputerach, oglądającym TV przez długi okres czasu lub noszącym okulary. Program ten można skutecznie wesprzeć następującymi preparatami: C Plus Flavonoids, Beta Carotene, Lutein, itp.\n- CIRCULATION – stosowany w regularny sposób sprzyja prawidłowym funkcjom układu sercowo-naczyniowego. Jest także idealny dla sportowców. Jego stosowanie można uzupełnić preparatami wzmacniającymi układ krążenia, np.: OxyMax, Super CoQ10 Plus, Rhodiolin, Cholestone, Garlic Caps with Extra Parsley, Super Soya Lecithin 1200, Triple-Potency Lecithin, Omega 3.\n- RESPIRATORY – wspomaga funkcje oddechowe. Program jest zalecany szczególnie osobom wyczynowo uprawiającym sporty oraz ciężko pracującym fizycznie. Aby zwiększyć efekt działania, można uzupełnić dietę następującymi produktami: OxyMax, Smokerade, C-1000, itp.\n- DIGESTION – wspomaga układ pokarmowy, zwłaszcza procesy trawienia (rozkład oraz wchłanianie składników odżywczych). Najlepiej łączyć go z następującymi suplementami diety, wspierającymi trawienie, takimi jak: Digestive Enzymes, Meal Time, Digest Ease, ParaProteX.\n- LIVER-PANCREAS – te dwa narządy (wątroba, trzustka) odgrywają znaczącą rolę w układzie pokarmowym. Program został zaprojektowany, by chronić i wspierać ich aktywność. Najlepsze efekty osiąga się stosując równocześnie z: Liver Aid, Arginine Plus, Digestive Enzymes.\n- SKIN – poprawia metabolizm skóry. Korzystnie wpływa na wchłanianie substancji odżywiających skórę, stosowanych zarówno zewnętrznie (np. kosmetyki Aquabelle, Vein Care) jak i wewnętrznie (np. OxyMax, Ocean 21). Wspomaga odnowę skóry oraz pomaga w utrzymaniu jej elastyczności.\n- URINARY – program wspierający zdrowie nerek oraz dróg moczowych. W efekcie bardziej skuteczne staje się usuwanie produktów ubocznych przemiany materii. Wspomaga również równowagę kwasowozasadową oraz wodno-elektrolitową. Dla mężczyzn zalecany jest jako uzupełnienie do produktu Pro-State Power. Pozostałe osoby mogą również stosować go wraz z OxyMax i VirAgo.\n- BONE-SPINE – działa na rzecz metabolizmu oraz mineralizacji kości, jak również ich regeneracji. Jego skuteczność jest wzmacniana przez następujące suplementy diety: Power Mins, Strong Bones, Joint ProteX, itd.\n- AFTER TRAINING – program szczególnie polecany po treningu lub ciężkiej pracy fizycznej. Wzmacnia metabolizm tkanek, przyspiesza regenerację oraz zmniejsza uczucie zmęczenia. Zalecamy następujące produkty jako uzupełnienie: Power Mins, OxyMax, Energy & Memory.\n- MERIDIAN – pobudza oraz utrzymuje w harmonii meridiany. Pomaga osiągnąć optymalny poziom metabolizmu i wewnętrzną równowagę. Zapewnia dobre samopoczucie. W celu zwiększenia skuteczności, zalecamy uzupełnić go ZenThonic, Ocean 21, Polinesian Noni.\n- BIORHYTHM – celem programu jest ogólne wsparcie układów fizjologicznych oraz przywrócenie i optymalizacja wewnętrznego rytmu organizmu. Pomocny w adaptacji do zmian oraz pozytywnie wpływa na stany emocjonalne. Szczególnie polecany osobom, pracującym na zmiany oraz podróżującym do odległych krajów. Jako uzupełnienie polecamy następujące produkty: Super Soya Lecithin 1200, Ocean 21 oraz Polinesian Noni.\nCena Klubowa: 2370.00 zł\nCena Sprzedaży: 3259.00 zł


Profesjonalna chemia gospodarcza ? jakie są jej rodzaje?\nRodzaje profesjonalnej chemii gospodarczej\nCzęsto środki czystości używane do codziennego sprzątania mają niezadowalający skład, powodujący uczulenia bądź silne reakcje alergiczne. Bywa także, że nie jesteśmy w stanie w pełni doczyścić nimi zabrudzeń. Dlatego warto zaznajomić się z profesjonalną chemią gospodarczą. Co ją wyróżnia na tle zwykłych środków czystości?\nZalety profesjonalnej chemii do użytku gospodarczego\nChemia profesjonalna jest skuteczniejsza i wydajniejsza w porównaniu z tradycyjnymi środkami używanymi na co dzień. Wszystko dzięki temu, że jest złożona z silniejszych składników, przeznaczonych konkretnym powierzchniom. Składniki te mają specjalne właściwości dezynfekujące, antystatyczne i ochronne, co sprawia, że nie trzeba poświęcać długich godzin na sprzątanie i szorowanie zabrudzonych powierzchni.\nJakie formy przyjmuje profesjonalna chemia gospodarcza?\nProfesjonalna chemia gospodarcza, stosowana przez profesjonalne firmy sprzątające, jest najczęściej sprzedawana w specjalnych hurtowniach chemicznych, jak również w sklepach internetowych. Oferują specjalistyczne produkty gastronomiczne, łazienkowe i toaletowe i środki do mycia podłóg. Bez problemu można zaopatrzyć się w preparaty do usuwania kamienia, osadów i tłustych zabrudzeń, produkty do mycia naczyń, środki do zmywarek, płyny do prania oraz wiele innych niezbędnych, profesjonalnych środków czystości.\nWarto wiedzieć, że coraz więcej firm zajmujących się dystrybucją profesjonalnej chemii gospodarczej posiada bogatą ofertę nie tylko chemii gospodarczej, lecz również akcesoriów niezbędnych do zachowania czystości, np. ścierki, gąbki, mopy, produkty do utrzymania świeżości, folie, papiery i wiele innych, które warto używać razem ze środkami czyszczącymi, aby uzyskać najlepszy efekt czystości.


Usuwanie odpadów - oneplace.marketplanet.pl - OnePlace\nPrzetargi i zapytania ofertowe Usuwanie odpadów\n1. Przedmiotem zamówienia jest usuwanie folii rolniczych i innych odpadów pochodzących z działalności rolniczej na terenie gminy Grajewo, tj. folii rolniczej, siatki, sznurka do owijania balotów, opakowań po nawozach oraz typu Big Bag w ramach zadania „Usuwanie odpadów z folii rolniczych, siatki i sznurka do owijania balotów, opakowań po nawozach i typu Big Bag”. Zadanie realizowane jest w ramach programu priorytetowego usuwania folii rolniczych i innych odpadów pochodzących z działalności rolniczej i finansowane będzie ze środków Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej.\na) ważenie odbieranych odpadów dostarczonych przez mieszkańców do Gminnego Zakładu Komunalnego w Wierzbowie, Wierzbowo 56A, 19-200 Grajewo,\nb) transport odebranych odpadów do miejsca ich odzysku lub unieszkodliwienia środkami transportu wykonawcy prowadzącego działalność w zakresie transportu odpadów posiadającego wpis do rejestru BDO,\nc) rozładunek i przekazanie odpadów do odzysku lub unieszkodliwienia.\n3. Sumaryczna, szacunkowa ilość odpadów do odbioru i unieszkodliwienia lub poddania odzyskowi na podstawie zgłoszeń rolników wynosi 600 Mg w tym:\na) folia rolnicza: 455,17 Mg.\nb) opakowania po nawozach i typu Big Bag: 72,40 Mg.\nc) siatka i sznurek do owijania balotów: 72,43 Mg.


Obraz na płótnie Tęsknota za minionym latem (1-częściowy) pionowy - Inne kwiaty - Kwiaty - Obrazy\nTęsknota za minionym latem (1-częściowy) pionowy\nObraz nowoczesny Tęsknota za minionym latem (1-częściowy) pionowy\nwięcej Tagi: #natura, #rośliny, #kwiaty, #lato, #artcollection, #intothewild, #wydruk na płótnie, #obrazy, zwiń\nObraz "Tęsknota za minionym latem (1-częściowy) pionowy"\nInne kwiaty to Twoje ulubione kwiaty? Jeśli tak, to zielony obraz "Tęsknota za minionym latem (1-częściowy) pionowy" jest dedykowany dla Ciebie. Ta 1-częściowa kompozycja z kwiatami idealnie sprawdzi się w romantycznej sypialni lub eleganckim salonie. Inne kwiaty w obrazie "Tęsknota za minionym latem (1-częściowy) pionowy" zyskały artystyczny polot. Ponadto, perfekcyjne wykorzystanie barw sprawi, że obraz "Tęsknota za minionym latem (1-częściowy) pionowy" rozświetli Twoje pomieszczenie pięknymi kolorami. Sprawdź jak obraz "Tęsknota za minionym latem (1-częściowy) pionowy" wygląda w przykładowej aranżacji wnętrza i znajdź inspiracje na wykorzystanie tej dekoracji w swoim pomieszczeniu.\nKompozycja z kwiatami to elegancka, kolorowa dekoracja ścienna, dedykowana w szczególności do wnętrz w stylu vintage oraz romantycznym. Obraz "Tęsknota za minionym latem (1-częściowy) pionowy" jest tego najlepszym przykładem. Miłośnicy kwiatowych ozdób w sklepie bimago znajdą ponad 1000 obrazów z kwiatami. Wśród nich znajdziesz szeroki wybór obrazów z magnoliami, tulipanami oraz innymi kwiatami.\nProdukt "Tęsknota za minionym latem (1-częściowy) pionowy" został dodany do koszyka.


Szkło VIDIVÌ Ponadczasowo piękne | Westwing\nNaczynia, które robią wrażenie za każdym razem, kiedy je widzisz! Mowa o produktach marki VETRI DELLE VENEZIE - VIDIVÌ. Jej właściciele postanowili dostarczać szkło, które będzie upiększać domy. Początkowo firma była częścią większego przedsiębiorstwa o nazwie VETRERIE RIUNITE, założonego w 1905 roku w Turynie. Wyspecjalizowała się w produkcji szklanej zastawy stołowej. Prezentowane szklanki i wazony to 100% designu spod znaku „made in Italy”.\nŚwiecznik „Atmosphere” Sprawdź dostępność\nZestaw 6 miseczek „Euforia”, wielokolorowy Sprawdź dostępność\nMiska „Euforia”, bursztynowa Sprawdź dostępność\nWazon „Euforia”, bursztynowy Sprawdź dostępność\nWazon „Euforia”, niebieski Sprawdź dostępność\nWazon „Euforia”, fuksjowy Sprawdź dostępność\nWazon „Euforia”, fioletowy Sprawdź dostępność


Poprzednia cena: 2199,00 zł\nGimbal Gudsen MOZA AIR 2 z udźwigiem do 4.2 kg do aparatów i kamer. Dzięki zoptymalizowanym silnikom o wysokim momencie obrotowym oraz technologi FOC nowej generacji, umożliwia wybór z szerszego zakresu kombinacji kamer, obiektywów oraz akcesoriów w porównaniu do innych gimbali.\nW porównaniu z podobnymi gimbalami np. Crane 2 czy Ronin-S, gimbal Moza Air 2 charakteryzuje się większym udźwigiem oraz dużo niższą wagą\n(Kliknij żeby powiększyć obrazek).\nOś ROLL umieszczona pod kątem 45° poniżej płytki montażowej, umożliwia zamocowanie na gimbalu ciężkich aparatów DSLR z dużymi obiektywami czy nawet kamer video.\nGimbal Moza Air 2 automatyczne dostraja się do ciężaru założonego zestawu aparatu lub kamery z założonymi dodatkowymi akcesoriami.\nUchwyt MOZA Air 2 posiada 12 fizycznych przycisków, które zapewniają szybki dostęp do funkcji aparatu takich jak nagrywanie, zoom, ostrość, ISO, migawka, przysłona, kompensacja ekspozycji i balans bieli.\nGimbal MOZA AIR 2 umożliwia zdefiniowanie pięciu trybów pracy i szybkie przełaczanie ich między sobą.\nSystem zasilania MOZA SPARK oferuje 4 porty do akcesoriów, które mogą zasilać kamerę jak i akcesoria filmowe, takie jak elektroniczny monitor ostrości, światło LED lub monitor lcd. Kluczową częścią systemu zasilania MOZA SPARK jest System Zarządzania Akumulatorem (BMS). BMS zoptymalizuje pobór mocy MOZA Air 2 i akcesoriów. Korzystając z BMS, MOZA Air 2 jest w stanie zwiększyć ogólną żywotność baterii.\nCechy gimbala Gudsen MOZA AIR 2:\nUdźwig do 4.2 kg\nTryby 4-Axis oraz 8 trybów śledzeni\n1 x Gimbal Moza Air 2\n4 x Akumulator 18650\n1 x Ładowarka do akumulatorów\n1 x Płytka montażowa w standardzie Manfrotto 501PL\n2 x Śruby montażowe 1/4"\n1 x Śruba do wspornika obiektywu\n1 x Wspornik obiektywu\n1 x Uchwyt do montażu systemu iFocus\nSony a6400 body + bateria Newell FW50 PLUS\nAparat Sony a6400 z matrycą APS-C i filmowaniem w 4K\nBezlusterkowiec Sony a6100 z funkcją nagrywania filmów w 4K